Αρχική Blog Σελίδα 2448

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΑΠΘ ΣΤΑ ΚΟΥΡΔΙΚΑ

1
بانگەواز بۆ کۆمەڵى ئەکادمیسیانانی نێودەوڵەتی
 
لە کۆمەڵەى دەرچوانى زانکۆى ئەرستۆتالیس لە سالۆنیک دەربارەى ئاغیا سۆفیا
کۆمەڵەى دەرچوانى زانکۆى ئەرستۆتێلیس دەنگى خۆى دەخاتە پاڵ دەنگی تەواوى ئەوانەى کەدژی بڕیارى سەرۆکى تورکیا دەوەستنەوە سەبارەت بە گۆڕینى ئاغیا سۆفیا بۆ مزگەوت
ئاغیا سوفیا تەنها شوێنەوارێکى مەسیحى نیە، بەڵکو سومبڵى پێکەوە ژیانى نێوان ڕۆژهەڵات و رۆژئاوایە.
لەسەروو مەبەستەکانى گۆڕینى ئاغیا سۆفیا بۆ مزگەوت ئەو بڕیارە خزمەت بە پێکەوە ژیان ناکات کە لەم کاتەدا مرۆڤایەتى پێویستى پێیەتى.
هەروەک چۆن لەم کاتەدا شارستانیەتى مرۆڤایەتى خواستی پاراستنى شوێنەوارە مێژوویەکانى هەیە بەبێ گوێدانە جیاوازى ئاینى،نەتەوەى و کلتورى.ئاغیا سۆفیاش موڵکى مرۆڤایەتیە و جێگای شانازیشە بۆ تورکیا.لەبەر ئەوە بانگی ناوەندە ئەکادیمیەکانی تورکیا و جیهان دەکەین کە ڕووبەرووى ئەو بڕیارەى سەرۆکى تورکیا ببنەوە.
پەیوەندیەکى هاوبەش لەنێوان گەلى سالۆنیک و کۆستانتنیۆپۆلى لەسەردەمى ئیمپراتۆرى بیزەنتىەوە هەیە، پێویستە ئەو پەیوەندیە هاوبەشە بەردەوام بێت، بەلآم گۆڕینى ئاغیا سۆفیا بۆ مزگەوت خزمەت بەو پەیوەندیە ناکات
ئومێدەوارین کە لۆجیک و بەرپرسیارێتى سەروەر بێـ لەپێناو پاراستنى ئاشتى لە ناوچەکەدا هەروەها پێویستە سود لە گیانى پێکەوە ژیان وەرگرین هەروەک چۆن ئاغیا سۆفیاى مەزن سومبڵی ئەو پێگەوە ژیانەیە.
سەرۆکى دەرچوانى زانکۆى ئەرستۆتالیس
پەنتەلیس ساڤیزیس

Ανάλυση: Ο Γόρδιος Δεσμός του Λιβυκού Εμφυλίου

0
ΑΡΗΣ ΒΟΥΡΒΟΥΛΙΑΣ*

Ευρωπαϊκή Προεδρία με Φόντο την Λιβύη

Δεκατρία χρόνια μετά την τελευταία Προεδρία της Γερμανίας στο Συμβούλιο της Ε.Ε., η Καγκελάριος Μέρκελ ατενίζει ένα από τα πιό ακανθώδη εξάμηνα εξωτερικής πολιτικής στην σύγχρονη ιστορία της μετα-Λισαβωνικής Ένωσης. Άξονας του προβλήματος ο Λιβυκός εμφύλιος, ο οποίος ραγδαία έχει εισέλθει σε μία νέα φάση δεδομένων που αναβαθμίζει την Ρωσία και Τουρκία στην περιοχή, και αφήνει προς το παρόν την Ευρώπη έξω από το υπό διαμόρφωση γεωπολιτικό στάτους της Βορειοαφρικανικής χώρας.

Η δεκατετράμηνη πολιορκία του Στρατάρχη Καλίφα Χαφτάρ στην Τρίπολη κατά του Φαΐζ Μουσταφά αλ-Σαράτζ και της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας της Λιβύης (ΚΕΣ), έχει μόλις αναχαιτιστεί. Η συμβολή του Ταγίπ Ερντογάν, που πάνω στα Λιβυκό-Τουρκικά μνημόνια του περασμένου Νοεμβρίου στήριξε την νομιμοφανή στρατιωτική επέμβαση στην χώρα, φαίνεται να είναι και ο καταλύτης των εξελίξεων.

Παρέχοντας από τον γενικό συντονισμό και παροχή πληροφοριών, μέχρι drones, συστήματα αεράμυνας και Σύριους μισθοφόρους, η Τουρκία κατάφερε να απωθήσει την μακρόχρονη επίθεση Χαφτάρ καταλαμβάνοντας περιοχές ζωτικής σημασίας για την κυβέρνηση Σάρατζ.

Η Ρωσία, που ανεπίσημα στήριξε τον Χαφτάρ μέσω της περιβόητης ιδιωτικής στρατιωτικής εταιρείας Wagner Group, εμβάθυνε τον τελευταίο χρόνο τις σχέσεις με τον Λιβυκό Εθνικό Στρατό (ΛΕΣ) προσφέροντας περίπου 2,000 μισθοφόρους και βοηθώντας κομβικά στις όποιες προσωρινές κατακτήσεις γύρω από την πρωτεύουσα. Η αποχώρηση των μισθοφόρων τις τελευταίες εβδομάδες από την Τρίπολη σήμανε ουσιαστικά και την οριστική οπισθοχώρηση του ΛΕΣ που πέρασε εσπευσμένα σε φάση οχύρωσης των εδαφών στην κεντρική και ανατολική Λιβύη.

Τουρκία και Ρωσία σε Θέση Ισχύος

Καθοριστικό σημείο των εξελίξεων είναι οι τελικές κινήσεις και κόκκινες γραμμές του Κρεμλίνου, που σε πρώτη φάση έχει στείλει καμουφλαρισμένα στρατιωτικά αεροσκάφη από την Συρία ως προειδοποίηση στις περεταίρω εδαφικές διεκδικήσεις των Σάρατζ και Ερντογάν.

Στο πλευρό του ΛΕΣ, με την συναίνεση της Ρωσίας, είναι και ο Πρόεδρος της Αιγύπτου, Αμπντούλ Φατάχ αλ-Σίσι. Ο Στρατηγος Σίσι, αφού εξάντλησε όλο το διπλωματικό του κεφάλαιο στην στήριξη του Στρατάρχη Χαφτάρ την προηγούμενη περίοδο, στρέφει τώρα το ενδιαφέρον του σε καινούργιους πολιτικούς παράγοντες, όπως τον Αγκίλα Σάλεχ, Πρόεδρο με συμφιλιωτικές διαθέσεις του Λιβυκού Κοινοβουλίου στην ανατολή. Συγχρόνως, βλέποντας την απειλή της Άγκυρας να πλησιάζει τα δυτικά της Αιγύπτου, ο Σίσι προειδοποιεί σε δημόσια βήμα, ότι εάν καταληφθεί η Σύρτη, κομβικό λιμάνι και πύλη για την εξαγωγή πετρελαίου στην Λιβύη, αυτό θα αποτελεί casus belli για το Κάιρο που θα νομιμοποιείται να επέμβει ένοπλα στη γειτονική χώρα.

Μία ευθεία σύγκρουση Ρωσίας-Αιγύπτου εναντίον Τουρκίας θα μπορούσε να ανατρέψει ριζικά του συσχετισμούς στην παρούσα φάση, ωστόσο ένα τέτοιο σενάριο φαντάζει μακρινό με την Άγκυρα και το Κρεμλίνο να έχουν αμφότερες να κερδίσουν από την παύση πυρών. Διεκδικώντας πια την μερίδα του λέοντος, όποια συμφωνία δεν συμπεριλάβει τον Ερντογάν και Πούτιν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ελλοχεύει τον κίνδυνο να οδηγήσει τις δύο χώρες σε μια συμφωνία ειρήνης τύπου Αστάνα στην Συρία. Μία τέτοια εξέλιξη θα ακύρωνε κάθε πρόοδο και κεκτημένο από την πολιτική συμφωνία του ΟΗΕ για την Λιβύη το 2015.

Εν τη απουσία της Ουάσινγκτον, που φαντάζει αναποφάσιστη ελέω προεδρικών εκλογών το ερχόμενο φθινόπωρο, Τουρκία και Ρωσία μπορούν να βγουν εξαιρετικά ενισχυμένες σε οποιαδήποτε κύκλο συνομιλιών. Εντούτοις, κάτι τέτοιο συνεπάγεται από την μία την θεμελίωση των συμφερόντων της Άγκυρας στο ενεργειακό κομμάτι της Λιβύης, σημείο που απειλεί άμεσα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στα νότια της Κρήτης, αλλά και την επιρροή της Ρωσίας στο πετρέλαιο και την ανακατασκευή της χώρας, περιφέρεια που ανέκαθεν αποτελούσε στόχο διείσδυσης για τον Πρόεδρο Πούτιν.

Η Τελευταία Ευκαιρία της Ευρώπης

Τα δεδομένα αυτή τη στιγμή αφήνουν διάπλατα το ενδεχόμενο η Ευρώπη να βρεθεί παραγκωνισμένη από μία τελική συμφωνία. Ανεξαρτήτως της επιχειρήσεως IRINI από πλευράς Ε.Ε. για την επιβολή του εμπάργκο όπλων κατά της Λιβύης τον Μάρτιο του 2020, η Ένωση έχει επανειλημμένα αποτύχει να συνασπίσει ένα ενιαίο μέτωπο στο Λιβυκό εμφύλιο όλο το προηγούμενο διάστημα.

Το Παρίσι, ενώ αρχικά στήριξε μέσω των Ηνωμένων Εθνών την πολιτική συμφωνία το 2015 (συμφωνία που αναγνώριζε ως νόμιμη Κυβέρνηση τον ΚΕΣ), εν συνεχεία παρείχε στρατιωτική βοήθεια και στήριξη στον Στρατάρχη Χαφτάρ τον οποίο έβλεπε ως χρήσιμο συνομιλητή για την διεκδίκηση ενεργειακών συμφερόντων και ως ανάχωμα στην δυνητική απειλή ισλαμικής τρομοκρατίας στην περιοχή. Αργότερα, μαζί με την Γαλλία και η Ελλάδα τάχθηκε υπέρ του ΛΕΣ με στόχο την ακύρωση της οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Στον αντίποδα, η Ιταλία, κινούμενη πρωτίστως από την επιθυμία ελέγχου των προσφυγομεταναστευτικών ροών, έχει φανεί έως τώρα εξέχουσα συνομιλητής της κυβέρνησης Σάρατζ και Ερντογάν, ενώ, τέλος, το Βερολίνο, που έχει κρατήσει μία άνευρη ουδετερότητα όλο το προηγούμενο διάστημα, βρίσκει εαυτόν εκτεθειμένο από τα τελευταία γεγονότα.

Επομένως, ο κλοιός σφίγγει απειλητικά για την Ευρώπη, με την Ελλάδα να είναι ευθέως απειλούμενη από μία τέτοια εξέλιξη. Πάραυτα, η υποχώρηση Χαφτάρ δίνει και μία τελευταία ευκαιρία στην Ε.Ε. να παρουσιαστεί συντονισμένη για μία επίλυση που θα προστατεύσει όσο το δυνατόν το μέλλον της περιφέρειας της.

Έλασσον μέτρο αυτής της κατεύθυνσης είναι η συμβολική ακύρωση της επένδυσης της VW, ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, στην Σμύρνη, όπως και το ταξίδι του Ισπανού Ύπατου Εκπροσώπου της Ε.Ε. για Θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, Τζοσέπ Μπορέλ, σε Ελλάδα, Κύπρο και Τουρκία. Ωστόσο, καμία από τις παραπάνω κινήσεις δεν επαρκούν για να ανακόψουν τις τρέχουσες εξελίξεις.

Η επιβολή θαρραλέων οικονομικών κυρώσεων, η εργαλειοποίηση της Προεδρίας για τον συντονισμό των Ευρωπαϊκών χωρών πίσω από μία αδιάβλητα κοινή στρατηγική θέση, όπως και η επαναφορά των Ηνωμένων Πολιτειών στο προσκήνιο των συζητήσεων, φαίνεται να είναι το τελευταίο χαρτί που έχει η Γερμανία και η Ευρώπη ώστε να αποφύγουν ένα γεωστρατηγικό «Βατερλώ» ανυπολόγιστων διαστάσεων.

*Άρης Βουρβούλιας, Editor και πολιτικός αναλυτής. Τελειόφοιτος του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο Παντείου Πανεπιστημίου με μεταπτυχιακές σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες στο UAB Βαρκελώνης.

Βασικές πηγές

1. https://www.defense.gov/Explore/News/Article/Article/2197202/russia-deploys-military-fighter-aircraft-to-libya/

2. https://www.politico.eu/article/rough-seas-for-nato-as-turkey-clashes-with-allies/

3. https://www.france24.com/en/20200619-turkey-says-will-work-with-italy-for-libya-peace-excoriates-eu

4. https://www.aljazeera.com/news/2020/06/libya-gna-calls-egypt-military-threat-declaration-war-200622060838289.html

5. https://www.consilium.europa.eu/el/press/press-releases/2020/03/31/eu-launches-operation-irini-to-enforce-libya-arms-embargo/

6. https://www.consilium.europa.eu/el/press/press-releases/2016/04/18/fac-libya-conclusions/

7. https://www.bbc.com/news/world-africa-52571777

8. https://foreignpolicy.com/2020/06/19/russia-and-turkeys-proxy-war-in-libya-heats-up/

9. https://asiatimes.com/2020/06/turkey-puts-libya-at-center-of-power-struggle/

10. https://see.news/analysis-russia-turkey-libya-in-return-for-syria/

11. https://www.kathimerini.gr/1085481/article/epikairothta/kosmos/h-volkswagen-akyrwse-oristika-thn-kataskeyh-ergostasioy-sthn-toyrkia

12. https://www.capital.gr/diethni/3465804/krisimi-periodos-gia-ta-eurotourkika

13. https://css.ethz.ch/content/dam/ethz/special-interest/gess/cis/center-for-securities-studies/pdfs/PP8-6_2020-EN.pdf

14. https://en.qantara.de/content/a-truly-international-conflict-how-can-europe-help-prevent-the-carving-up-of-libya?nopaging=1

15. https://www.ecfr.eu/article/commentary_italys_chance_in_libya

16. https://www.brookings.edu/blog/order-from-chaos/2020/06/15/libyas-proxy-sponsors-face-a-dilemma/

17. https://www.france24.com/en/20180905-syria-astana-peace-process 

“Καθημερινή”

Twelve signs Trump would try to run a fascist dictatorship in a second term

0

Jonathan Greenberg

He lies about voter fraud, admires authoritarians, tries to suppress free speech and uses the law against those who would hold him accountable.

People have debated whether Donald Trump is fascist since he announced he was running for president. In 2015, Jamelle Bouie wrote in Slate that Trump, in his campaign speeches and Twitter utterances, exhibited seven of the 14 characteristics identified by the Italian novelist Umberto Eco in his defining essay “Ur-Fascism.” In 2016, the Georgetown professor John McNeill assessed Trump’s fascist tendencies on a scale of zero to four “Benitos,” after the father of fascism, Benito Mussolini. As an amateur, Trump fell short.

That was then. What about now? And, more important, what about the Trump of a potential second term in the White House?

On June 1, as demonstrators gathered and marched in Washington and around the country to protest the killing of George Floyd by the Minneapolis police, President Trump, in a brief speech in the White House Rose Garden, called for states to use the National Guard to “dominate the streets” and promised that if they didn’t, “I will deploy the United States military and quickly solve the problem for them.” Federal forces then used tear gas and stun grenades on peaceful protesters to clear a path for him to walk from the White House to nearby St. John’s Episcopal Church for a photo op with a Bible as prop.

“The fascist speech Donald Trump just delivered verged on a declaration of war against American citizens,” Sen. Ron Wyden (D-Ore.) tweeted. Rep. Jared Huffman (D-Calif.) — noting in an opinion column three days later that the president’s “attempt to use chaos to shred democratic safeguards and consolidate authoritarian power is deadly serious” — put it this way: “This is our own Reichstag fire and, yes, Trump is playing the role of would-be Fuehrer, proclaiming a ‘God-given signal’ to seize more power.”

I first reported on Trump in 1982, when he conned me into putting him on the Forbes 400 rich list. That Trump was just a younger version of this Trump, and now I worry that what happened in June was a mere prelude; he’s certainly capable of a far worse Reichstag-fire-like event that would allow him to steal the 2020 election. And if he does win a second term, legitimately or not, his words and actions of the past four years provide 12 indicators that he would seek to replace our democracy with a fascist dictatorship.

1. Trump uses military power and federal law enforcement to suppress peaceful political protest. In June, he deployed the National Guard and federal officers to violently evict protesters in Washington, terrorizing them with two military helicopters flying low near the crowd. Trump also had 1,600 members of the 82nd Airborne on standby outside the capital and readied tens of thousands of rounds of ammunition. It’s reported that he wanted to deploy 10,000 troops to Washington alone. Gen. Mark Milley, chairman of the Joint Chiefs of Staff, took this so seriously that he got into a shouting match with the president over the prospect of deploying active-duty troops on U.S. soil.

2. Trump persistently lies about voter fraud, setting the stage for him to use emergency powers to seize control of the election or challenge the results if he loses. During a recent special election in California, for example, after a Republican mayor requested the opening of an additional polling station, Trump tweeted falsely that the Democrats “have just opened a voting booth in the most Democrat area in the State. They are trying to steal another election. It’s all rigged out there. These votes must not count. SCAM!” Trump has repeatedly tweeted that mail-in voting will lead to fraudulent and rigged elections. After winning the 2016 presidential election while losing the popular vote, he claimed a landslide victory and said that Hillary Clinton’s lead in the popular vote was due to “millions of people who voted illegally.”

3. Trump has repeatedly suggested that he might remain in office after a second term and has offered reason to doubt he’d leave peacefully after this first term. “Under the normal rules, I’ll be out in 2024, so we may have to go for an extra term,” he said at a rally last September. A year earlier, he remarked, “President for life . . . maybe we’ll have to give that a shot someday.” It’s a joke he’s tossed off on several occasions, and the power of suggestion is so strong in Trump and his followers that Joe Biden, Nancy Pelosi and former Trump attorney Michael Cohen have all expressed serious concern that Trump may try to steal the election or contest the results, and not leave the White House if he loses.

4. Trump appears to believe he has the power to outlaw speech critical of him, and he calls the free press “the enemy of the people.” He tweeted of the New York Times and The Washington Post: “They are both a disgrace to our Country, the Enemy of the People.” Former national security adviser John Bolton, in his new book, claims that Trump said of journalists: “These people should be executed. They are scumbags.”

5. With Fox News promoting Trump’s lies as truth, the president controls one of the most powerful propaganda machines ever created. During the impeachment trial, for example, Fox hosts repeatedly attacked the character and mental faculties of Democratic representatives and sworn witnesses, while focusing almost exclusively on the testimony of pro-Trump Republicans. When it did show footage of Democrats and witnesses, the network frequently used voice-overs to explain or interpret what was being said, rather than broadcasting what was actually being said.

6. Trump believes that he has the power to do what he wants, regardless of Congress or the courts. “I have an Article II, where I have the right to do whatever I want as president,” he has said. He has also claimed to have the “absolute right to do what I want to do with the Justice Department” and, in the event the judiciary branch disagreed, “the absolute right to PARDON myself.” His attorney general, William Barr, and his own lawyers have made clear that this is the administration’s position as they have rejected both congressional and criminal subpoenas for information during the past few years. Their arguments — including an assertion to a federal appellate court last October that the president could shoot someone in the middle of New York’s Fifth Avenue and still be immune from prosecution until he left office — came crashing down with a Supreme Court decision Thursday. “We cannot conclude that absolute immunity is necessary or appropriate under Article II or the Supremacy Clause,” Chief Justice John Roberts wrote.

7. Trump acts as if he owns our government and can fire any official who defends the law. He has dismissed an FBI director and a deputy FBI director, as well as five inspectors general and U.S. attorneys, all of whom were investigating or considering either his abuse of power or the alleged crimes of his cronies. This past week, Lt. Col. Alexander Vindman, who served as a national security aide at the White House until earlier this year and was up for a promotion, resigned from the military, citing “bullying, intimidation, and retaliation” after he testified under oath to Congress counter to Trump’s interests.

8. Trump uses federal prosecutorial powers to investigate his opponents and anyone who dares scrutinize him or his allies for the many crimes they may have committed. After the Mueller investigation of Russia’s role in the 2016 election, Trump’s Justice Department began a criminal probe into the origins of the inquiry — to, in Trump’s words, “investigate the investigators.” He tried to get the Justice Department to prosecute former FBI director James Comey and Hillary Clinton.

9. Trump viciously attacks his critics and has publicly implied that the Ukraine whistleblower should be hanged for treason. During a speech to diplomatic staffers in New York last September, Trump said: “I want to know who’s the person who gave the whistleblower the information? Because that’s close to a spy. You know what we used to do in the old days when we were smart? Right? The spies and treason, we used to handle it a little differently than we do now.”

10. Trump has messianic delusions that are supported with religious fervor by millions of his supporters. He has “jokingly” looked up to the sky and said, “I am the chosen one” in relation to negotiations with China. Then-Energy Secretary Rick Perry echoed other evangelicals who’ve said that Trump was sent by God to do great things when he seriously proclaimed that Trump is the “chosen one.” A Guardian report described the evangelical response to Trump’s photo op in front of Lafayette Square’s St. John’s Episcopal Church, which many viewed positively: One evangelical supporter was so moved that she began speaking in tongues when she saw the footage, according to her son.

11. Trump subscribes to a doctrine of genetic superiority and incites racial hatred to scapegoat immigrants and gain power. He has rallied his base with dog-whistle attacks, calling Mexicans rapists and criminals. When he attacked a group of progressive members of Congress from diverse backgrounds, he stated that they should go back to the places they came from. Over the years Trump has frequently praised his “winning” genes, at one point telling an interviewer, “I’m proud to have that German blood — there’s no question about it.”

12. Trump finds common ground with the world’s most ruthless dictators while denigrating America’s democratic allies. The oppressive leaders he has praised include North Korea’s Kim Jong Un (“He gets it. He totally gets it”); the Philippines’s Rodrigo Duterte (“What a great job you are doing”); Saudi Arabia’s Mohammed bin Salman (“You have done a spectacular job”); and, of course, Russia’s Vladimir Putin (“You know what? Putin’s fine. He’s fine”). Meanwhile, he has attacked traditional U.S. alliances and allies, like NATO and Germany’s Angela Merkel (“Stupid”).

Jonathan Greenberg is an investigative financial and legal journalist and the author of “America 2034: Utopia Rising,” a dystopian novel.

THE WASHINGTON POST

Why the U.S. will do nothing to protect the Hagia Sophia

0

By Edward G. Stafford

The Council of State, Turkey’s highest administrative court, is currently considering whether to reconvert the Hagia Sophia museum into a mosque, a status it held from the Ottoman conquest of Constantinople in 1453 until 1931, the year in which Mustafa Kemal Atatürk closed it pending its re-opening in 1935 as a museum.

How will the decision affect U.S.-Turkey relations? Not greatly. Why not?

In a July 1 statement, U.S. Secretary of State Mike Pompeo made clear that the United States would prefer that the Hagia Sophia remains a museum. The statement also noted that Turkey had administered the Hagia Sophia “in an outstanding manner for nearly a century”.

These are hardly the words of condemnation nor does it contain even a subtle threat of consequences. No, the statement indicates that if the Council of State rules that the Hagia Sophia becomes a mosque again, the U.S. will be disappointed, but that will be about as far as it goes.

There are several reasons for this.

First, while the statement emphasises the UNESCO World Heritage status of the museum and its capacity as such to serve as a bridge between peoples of “differing faith traditions and culture”, it implies that the decision of its status rests firmly with the Turkish government.

It focuses on the prestige Turkey has garnered in its administration of the site and heaps accolades on Turkey for the way it has managed its patrimony. It is the plea of a concerned friend, not the scolding of a nosey neighbour.

Second, though many Christians attach great importance to the Byzantine-era Hagia Sophia as the former greatest church in the Christian world, most of President Trump’s Evangelical Christians do not

While some Evangelical Christians would lament Hagia Sophia becoming a mosque again as further evidence of the attempts of Islamists to snuff out Christianity in the greater Middle East, many if not most U.S. Evangelicals reserve their political efforts for the protection of access to Christian sites in Israel and Palestine.

And, although Christian tour group itineraries in Turkey usually include a visit to the Hagia Sophia, sites in Cappadocia, Ephesus, and elsewhere in western Turkey take precedence for most U.S. Christian tourists over visits to current or former churches in Istanbul.

Third, the status of the Hagia Sophia matters much more to the Russian Orthodox Church, and Russian President Vladimir Putin, than it does to Trump. From the U.S. perspective, it is better for the Russians to offend the Turkish government by interfering in a decision about a former church connected to an Orthodox branch of Christianity that is quite small in the United States but is dominant in Russia.

Finally, Trump can rest assured that few, if any, Democratic Party voices in congress or the media will rush to the defence of the Hagia Sophia against its reversion to a mosque, lest they be portrayed as Islamophobic or violating the ideal of separation of church and state.

Though ideologically more aligned with laïcité secularism than the Republicans, the Democrats in the United States are most concerned to demonstrate that they are not anti-Muslim, so keeping silent on the matter will be their path forward. One or two Democratic Party members of congress who rely on Greek-American or Armenian-American votes may issue statements, but no legislative action to “punish” Turkey will result

If Turkish President Recep Tayyip Erdoğan gets his stated wish to have the Hagia Sophia revert to a mosque, he can expect little to no blowback from U.S. officials. The loss of entrance fees would be substantial, however Erdoğan has shown little concern of late for budgetary factors in his decision-making.

It is not a foregone conclusion that the Council of State will decide that Hagia Sophia should revert to being a mosque. It could rule that it should remain a museum but allow for its occasional for prayers to mark special dates, as was done on May 29, the anniversary of the Ottoman conquest of Istanbul. This would give Erdoğan a political victory within a legal loss.

It would leave him in control of when to use the Hagia Sophia for prayers commemorating historical or religious events to which he wishes to tie his presidency, allowing him to tell his support base that its mosque status has been restored, while maintaining most of the income from tourists – in particular the Orthodox countrymen of his good friend Putin.

Whether the Council of State exercises Solomonic wisdom or renders an unwise decision, one aspect of his imbroglio over the status of Hagia Sophia remains clear – President Erdoğan continues to set the agenda for Turkish courts and society.

Why the U.S. will do nothing to protect the Hagia Sophia

Εκλογές στα Σκόπια: «Παίζονται» πολλά αλλά όχι όλα.

0

Του Παντελή Σαββίδη

Οι πολίτες της γειτονικής χώρας ψηφίζουν την ερχόμενη Τετάρτη 15 Ιουλίου για την ανάδειξη νέας κυβέρνησης στα Σκόπια. Είναι οι πρώτες εκλογές μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών και σηματοδοτούν πολλά. Μπορεί να εκδηλώσουν δυσαρέσκεια για τη Συμφωνία που αφορά και την Ελλάδα μπορεί και όχι. Σημασία έχει ότι δεν θα την ακυρώσουν.

Οι δεσμεύσεις και οι ανάγκες της χώρας είναι πολλές για να μπορέσει οποιοσδήποτε εκλεγεί να ακολουθήσει πολιτική που θα αντίκειται στα συμφέροντα Ευρώπης και ΗΠΑ. Για το Ζόραν Ζάεφ και το κόμμα του, τη Σοσιαλδημοκρατική Ένωση, ο ευρωατλαντικός προσανατολισμός είναι δεδομένος και δεν τίθεται σε αμφισβήτηση.

Στο VMRO-DPMNE και τον ηγέτη του Κρίστιαν Μίτσκοσκι (το δεξιό εθνικιστικό κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι), ασκεί μια επιρροή η Μόσχα αλλά δεν είναι ικανή να αλλάξει τον προσανατολισμό και τις επιλογές στα βασικά θέματα.

Έτσι, όσοι στην Ελλάδα προσδοκούν πως μια κυβερνητική αλλαγή στα Σκόπια θα διευκολύνει την κατάργηση της Συμφωνίας των Πρεσπών, μάλλον, μάταια ελπίζουν.

Εκείνο που έχει σημασία για την Ελλάδα είναι να προκύψει μια σταθερή κυβέρνηση που θα επιδιώκει καλές σχέσεις με την Αθήνα και θα εφαρμόσει, τουλάχιστον, και τις δυσάρεστες, για τα Σκόπια, προβλέψεις της Συμφωνίας των Πρεσπών. Τελευταία, τα Σκόπια απαίτησαν από την ελληνική πλευρά να μην τους αποκαλεί βορειομακεδόνες επικαλούμενα άρθρα της Συμφωνίας σύμφωνα με τα οποία ο όρος θα χρησιμοποιείται για συγκεκριμένες περιπτώσεις εγγράφων.

Η πλήρης εφαρμογή της Συμφωνίας έχει, ακόμη, πολύ δρόμο να διανύσει και πολλές συμπληγάδες να περάσει.

Στα Σκόπια σημαντικό ρόλο διαδραματίζει ο αλβανικός παράγων ο οποίος διατηρεί ώσμωση με τα Τίρανα. Ο Αλί Αχμέτι, μάλιστα, ηγέτης του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος των Σκοπίων, πρότεινε να συμφωνήσουν όλα τα κόμματα σε έναν αλβανό πρωθυπουργό- μπαλαντέρ.

Να σημειώσουμε πως και ο Ζόραν Ζάεφ, όπως εξομολογήθηκε ο ίδιος, μπορεί να πολιτεύεται με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα αλλά είναι αλβανικής καταγωγής.

Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ

Η ψηφοφορία θα ξεκινήσει στις 13 Ιουλίου για όσους βρίσκονται σε καραντίνα λόγω κορωνοϊού, ενώ η προεκλογική εκστρατεία η οποία ξεκίνησε την Τετάρτη 24 Ιουνίου θα ολοκληρωθεί δύο ημέρες πριν ανοίξουν οι κάλπες, δηλαδή, τα μεσάνυχτα σήμερα, Κυριακή 12 Ιουλίου.

Οι πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές προγραμματίστηκαν να διεξαχθούν στη Βόρεια Μακεδονία στις 12 Απριλίου 2020, αλλά αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

Προτάθηκε η 5 Ιουλίου 2020, αλλά, τελικά, συμφωνήθηκε η 15η Ιουλίου.

Οι εκλογές, αρχικά, επρόκειτο να γίνουν στις 20 Νοεμβρίου, αλλά ο πρωθυπουργός Ζόραν Ζάεφ ζήτησε να διεξαχθούν πρόωρα αφού το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν κατέληξε σε συμφωνία για την έναρξη συνομιλιών με τη Βόρεια Μακεδονία για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση λόγω των γνωστών αντιρρήσεων του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν.

Τελικά, το Μάρτιο δόθηκε η πολυπόθητη ημερομηνία για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Ε.Ε. αλλά ο Ζόραν Ζέφ δεν κατάφερε να εκμεταλλευτεί το timing της 12ης Απριλίου λόγω του κορονοϊού.

Στις αρχές της χρονιάς τα Σκόπια έγιναν, επίσης, μέλος του ΝΑΤΟ.

Εκείνος που επείγετο να διεξαχθούν όσο γινόταν νωρίτερα οι εκλογές ήταν ο Ζάεφ για να μην απωλέσει τις θετικές εντυπώσεις από την ένταξη της χώρας του στις ευρωατλαντικές δομές, επιλογή που ενδιαφέρει, ακόμη, τους πολίτες της γειτονικής χώρας.

Η υποστήριξη για τις ευρωατλαντικές προοπτικές της χώρας παραμένει σχετικά υψηλή, σύμφωνα με την έρευνα που διεξήγαγε το Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο NDI με έδρα τις ΗΠΑ.

Η μεγάλη πλειοψηφία, 74 τοις εκατό, δήλωσε ότι υποστηρίζει την ένταξη στο ΝΑΤΟ, κάτι που επετεύχθη κατά το τρέχον έτος, ενώ ένας ακόμη υψηλότερος αριθμός, 79 τοις εκατό, δήλωσε ότι υποστηρίζει την ένταξη στην ΕΕ.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι ψηφοφόροι στις εκλογές θεωρούν την οικονομία, τη δημόσια υγεία και τον περιορισμό της διαφθοράς ως τα πιο σημαντικά θέματα.

Η δημοσκόπηση διεξήχθη μεταξύ 12 και 21 Ιουνίου σε εθνικό αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.213 ερωτηθέντων ηλικίας 18 ετών και άνω και έδωσε στη συμμαχία με επικεφαλής τους Σοσιαλδημοκράτες (Ζόραν Ζάεφ) το προβάδισμα  κατά 3,6% από το αντιπολιτευόμενο VMRO- DPMNE Συμμαχία «Ανανέωση για την πΓΔΜ».

Η δημοσκόπηση που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη2 Ιουλίου κατέγραψε ότι το 24,8% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι θα υποστηρίξει τη συμμαχία με επικεφαλής το κυβερνών κόμμα, ενώ το 21,2% επέλεξε τη συμμαχία της αντιπολίτευσης VMRO DPMNE.

ΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΠΛΟΚ

Όσον αφορά το αλβανικό μπλοκ, η ίδια δημοσκόπηση έθεσε τη Δημοκρατική Ένωση για την Ένταξη, το DUI, (Αλί Αχμέτι ) το μικρό κυβερνών κόμμα στην τελευταία κυβέρνηση των Σοσιαλδημοκρατών τα τελευταία τρία χρόνια, να έχει προβάδισμα με 7,2% επί των κύριων αντιπάλων του, μια συμμαχία μεταξύ της αντιπολιτευόμενης Συμμαχίας για τους Αλβανούς και τα κόμματα Alternativa, που παίρνουν 5,7%.

Ένα άλλο 16,5% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι δεν θα ψηφίσει, το 9,5% αρνήθηκε να απαντήσει και το 9% είπε ότι δεν είχε αποφασίσει πώς να ψηφίσει ακόμη.

Σύμφωνα με άλλη δημοσκόπηση για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού TELMA, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SDSM) του Ζόραν Ζάεφ προηγείται με ισχνή διαφορά 1,6% του αντιπολιτευόμενου δεξιού VMRO-DPMNE.

Η έρευνα NDI έδειξε επίσης ότι οι πολίτες είναι διχασμένοι στο κατά πόσον οι εκλογές θα διεξαχθούν με επαρκή μέτρα ασφαλείας, με το 48% να είναι σίγουρο ότι τα μέτρα είναι επαρκή και το 46% να μην είναι σίγουρο.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι οι ψηφοφόροι στις εκλογές θεωρούν την οικονομία, τη δημόσια υγεία και τον περιορισμό της διαφθοράς ως τα πιο σημαντικά θέματα.

Υπάρχει μια γενική ανησυχία για την κατεύθυνση της χώρας. Περίπου το 44% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι η χώρα οδηγήθηκε σε λάθος κατεύθυνση, το 26% ήταν ουδέτερο και το 29% είπε ότι η χώρα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ «ΜΠΑΛΑΝΤΕΡ»

Ως συνήθως, ο αλβανικός παράγοντας είναι εκείνος που θα κρίνει την έκβαση των εκλογών και τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Έπειτα από πολλά χρόνια η δύναμη του κόμματος DUI του Αλί Αχμέτι φαίνεται να μειώνεται, γεγονός που ανάγκασε τον παλαίμαχο πολιτικό να καταθέσει την ιδέα ενός Αλβανού πρωθυπουργού, «μπαλαντέρ» προτείνοντας τον Νάσερ Ζιμπέρι.

Ενώ οι Σοσιαλδημοκράτες και οι δεξιοί αντίπαλοί τους VMRO DPMNE αναπαράγουν κυρίως παλιές υποσχέσεις για οικονομική ανάκαμψη, κοινωνικά μέτρα και ευρωατλαντική πρόοδο, το DUI μπήκε στο παιχνίδι με αιφνιδιαστική απαίτηση για τον πρώτο πρωθυπουργό με αλβανική καταγωγή, υπό το σύνθημα που βρήκε απήχηση: “Γιατί όχι;”

Επιμένοντας ότι ήρθε η ώρα να τερματιστεί το τελευταίο «εναπομείναν εθνοτικό ταμπού» σε μια χώρα όπου οι Αλβανοί αποτελούν περίπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού – η δεύτερη μεγαλύτερη εθνική κοινότητα  πρότεινε για πρωθυπουργό έναν συνταξιούχο πολιτικό..

Κρίσιμο θέμα είναι, επίσης, η απόφαση του Ζόραν Ζάεφ να συνασπιστεί προεκλογικά με το αλβανικό κόμμα BESA. Είναι η πρώτη φορά που δημιουργείται μία τέτοια πολιτική συμμαχία προεκλογικά. Το BESA, που φέρεται να διάκειται φιλικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχε συμμετάσχει για πρώτη φορά στις προηγούμενες εκλογές και στη συνέχεια διασπάστηκε μεταξύ του τμήματος Σκοπίων και του τμήματος Τετόβου – με το πρώτο να συνεργάζεται με τον Ζάεφ.

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΕΚΛΟΓΩΝ

Προχθές, Τετάρτη, δοκιμάστηκαν τα πρωτόκολλα ασφαλείας που πρέπει να ισχύσουν για τις πρόωρες γενικές εκλογές  με μια προσομοίωση ψηφοφορίας- σε σχολείο των Σκοπίων.

Η ψηφοφορίας, που διοργανώθηκε από την Κρατική Εκλογική Επιτροπή, DIK, στο γυμνάσιο Γιόζιπ Μπρόζζ Τίτο, είχε σχεδιαστεί ώστε να προσομοιώνει ολόκληρη τη διαδικασία, από την άφιξη των ψηφοφόρων στα εκλογικά τμήματα έως τις διαδικασίες απολύμανσης και ταυτοποίησης καθώς και τη συμπεριφορά του εκλογικού σώματος και των παρατηρητών.

«Προσομοιώνουμε κάθε ενέργεια που ορίζει ο νόμος, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε όλα τα μέτρα ασφάλειας της υγείας που πρέπει να σέβονται οι πολίτες, καθώς και τα εκλογικά όργανα και τους εγχώριους και ξένους παρατηρητές», δήλωσε ο Μπόρις Κοντάρκο, μέλος του DIK.

Παρά τον ανησυχητικό αριθμό νέων μολύνσεων που καταγράφηκαν τις τελευταίες ημέρες, που κυμαίνονται μεταξύ 100 και 150, και αρκετούς θανάτους κάθε μέρα, οι αρχές επιμένουν ότι η ψηφοφορία θα είναι ασφαλής.

«Σας διαβεβαιώνω στο όνομά μου και στο όνομα της Επιτροπής Λοιμωδών Νοσημάτων ότι η ψηφοφορία την ημέρα των εκλογών θα είναι απολύτως ασφαλής. Η ψηφοφορία δεν θα είναι λιγότερο ασφαλής από οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα, όπως η είσοδος σε σούπερ μάρκετ », δήλωσε ο υπουργός Υγείας Βένκο Φίλιπς.

«Το καθήκον μας είναι να τηρούμε και να εφαρμόζουμε το αυστηρό πρωτόκολλο και υποσχόμαστε να διαμορφώσουμε ένα ασφαλές περιβάλλον στο οποίο οι άνθρωποι θα μπορέσουν να ψηφίσουν», πρόσθεσε ο  Φίλιπς.

Λόγω των πρωτοκόλλων ασφαλείας, αυτές οι εκλογές θα είναι πολύ διαφορετικές από όλες τις άλλες. Θα πραγματοποιηθούν την Τετάρτη, όχι τη συνηθισμένη Κυριακή, για έναν λόγο.

Για να αποφευχθούν μεγάλα πλήθη, η ψηφοφορία θα διαρκέσει δύο ώρες περισσότερο από το συνηθισμένο, έως τις 21:00, σε αντίθεση με τη συνήθη ώρα κλεισίματος στις 19:00.

Οι άνθρωποι θα πρέπει να κρατήσουν μια απόσταση στα εκλογικά κέντρα, να χρησιμοποιούν απολυμαντικό πριν και μετά την ψηφοφορία και να φορούν προστατευτικές μάσκες ή κασκόλ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, εκτός από το σύντομο χρόνο που απαιτείται για την αναγνώρισή τους.

Τα πρώτα άτομα που θα ψηφίσουν, τη Δευτέρα, θα είναι εκείνα που επηρεάζονται περισσότερο από το COVID-19 – περίπου 5.000 άτομα που βρίσκονται σε απομόνωση ή αυτο-απομόνωση και που είτε είχαν θετικά αποτελέσματα είτε είχαν επαφές με ένα μολυσμένο άτομο.

Ωστόσο, οι ειδικές ομάδες που έχουν διατεθεί για να επισκεφθούν τα σπίτια τους δεν θα έχουν πολλή δουλειά αφού, πριν από την προθεσμία που δόθηκε για να εγγραφούν και να ψηφίσουν με αυτόν τον τρόπο, ως τα μεσάνυχτα της Τετάρτης, μόνο μερικές δεκάδες πολίτες είχαν κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος.

Οι ηλικιωμένοι και οι κρατούμενοι θα ψηφίσουν την Τετάρτη.

ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΩΝ

Μια πληθώρα υποκλοπών που δημοσιεύθηκαν στο YouTube από ανώνυμες πηγές έχει προκαλέσει την εκλογική εκστρατεία της Βόρειας Μακεδονίας, αποκαλύπτοντας ακόμη και ενοχοποιητικές συνομιλίες, στις οποίες συμμετείχε ο ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών Ζόραν Ζάεφ, μεταξύ άλλων.

Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του, SDSM, έχει καταθέσει ποινικές αγωγές εναντίον των άγνωστων που τις δημοσιοποίησαν όχι «επειδή φοβόμαστε αυτές τις συνομιλίες», δήλωσε ο Zaev στο εθνικό πρακτορείο ειδήσεων MIA την Κυριακή. Έγινε επειδή «ο νόμος ορίζει ότι η παράνομη τηλεφωνική σύνδεση είναι εγκληματική πράξη, ανεξάρτητα από  το αν κάποιος υποκλέπτει μια τηλεφωνική συνομιλία ή καταγράφει μια ζωντανή συνομιλία σε μια συνάντηση».

Την προπερασμένη Παρασκευή, ένα κανάλι στο YouTube που άνοιξε πρόσφατα δημοσίευσε δύο σύντομα τμήματα συνομιλιών στα οποία ακούγεται μια φωνή, που φέρεται να ανήκει στον Ζάεφ, να λέει ότι είναι αυτός που χρηματοδοτεί τους Σοσιαλδημοκράτες και ότι ο προκάτοχός του στην κορυφή του κόμματος, πρώην πρωθυπουργός Μπράνκο Τσερβένκοβσκι, είχε χάσει κάθε επιρροή.

Στο δεύτερο μέρος της ίδιας συνομιλίας, ο Ζάεφ – του οποίου η οικογένεια κατέχει πολλές επιχειρήσεις – ακούγεται να λέει ότι αξίζει περισσότερα από 8 εκατομμύρια ευρώ.

Σε προηγούμενες ηχογραφήσεις, τις οποίες ο Ζάεφ επιβεβαίωσε ως αυθεντικές, που χρονολογούνται πριν αναλάβει την εξουσία στα μέσα του 2017, ακούγεται  να βωμολοχεί κατά των συμμάχων του.

Σε μια περίπτωση, λέει ότι σκοπεύει να συγκεντρώσει όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις γύρω του για να ρίξει το τότε καθεστώς του Νικόλα Γκρουέφσκι και αργότερα σκοπεύει να «γ…..ει τη μητέρα τους».

Υπερασπίζοντας τον εαυτό του ο Ζάεφ είπε ότι αυτές οι λέξεις ήταν «ακατάλληλες», αλλά μιλούσε αφού πέρασε μερικές ώρες σε μια παμπ.

Μια άλλη δημοσιευμένη συνομιλία μεταξύ άλλων περιέχει δυνητικά ενοχλητικές λεπτομέρειες σχετικά με τον ηγέτη των Σοσιαλδημοκρατών.

Σε αυτήν, ακούγεται η φερόμενη φωνή του Ζόραν Μιλέβσκι, γνωστού και ως Κίτσετς, επιχειρηματία που καταδικάστηκε πέρυσι στην προβεβλημένη δίκη «Εκβιασμός» («Extortion”), να μιλάει με τον επιχειρηματία του Μαυροβουνίου Μιόντραγκ Νταβίντοβιτς Ντάκα.

Σε αυτήν, η φερόμενη ως  φωνή του Ντέιβιντβιτς ακούγεται να λέει ότι είχε δώσει χρήματα στον Ζάεφ και τους συνεργάτες του, με αντάλλαγμα επιχειρήσεις που θα ευνοήσουν τη Βόρεια Μακεδονία  σε υδροηλεκτρικά και αιολικά πάρκα, αλλά δεν έλαβε τίποτε.

Το 2015, ο Zaev δημοσίευσε εκατοντάδες μαγνητοσκοπημένες ηχογραφήσεις σε συνεντεύξεις Τύπου, επιμένοντας ότι το τότε κυβερνών κόμμα VMRO DPMNE υπό τον Γκρουέφσκι είχε ενορχηστρώσει τη μαζική και παράνομη δημοσιοποίηση συνομιλιών χιλιάδων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των δικών του υπουργών.

Οι δημοσιεύσεις και το ενοχλητικό περιεχόμενό τους προκάλεσαν μια βαθιά πολιτική κρίση στη χώρα, η οποία τελείωσε με την πτώση του Γκρουέφσκι το 2017. Το περιεχόμενο των ηχογραφήσεων παραδόθηκε, εν τω μεταξύ, στην ανενεργό, πλέον, Ειδική Εισαγγελία, στην οποία ανατέθηκε η διερεύνηση των ισχυρισμών για ένα έγκλημα υψηλού προφίλ.

Παρά το άνοιγμα πολλών υποθέσεων, η Ειδική Εισαγγελία κατέληξε σε αποτυχία, νωρίτερα αυτό το έτος, αφού η φήμη της αμαυρώθηκε από την πρώην επικεφαλής της, Κατίτσα Τζάνεβα, η οποία μπλέχτηκε στην υπόθεση «Εκβιασμός» και αργότερα καταδικάστηκε σε φυλάκιση με πρωτοβάθμια ετυμηγορία για κατάχρηση εξουσίας. Η υπόθεση ρίχνει σκιά στην πολιτική καριέρα του Ζάεφ,επίσης.

Ωστόσο, ο Ζάεφ δεν ήταν ο μόνος στόχος των πρόσφατων υποκλοπών κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Στις 17 Ιουνίου, ένα άλλο κανάλι του YouTube δημοσίευσε ηχογραφήσεις μιας φερόμενης συνομιλίας μεταξύ του επιχειρηματία Μίλεφσκι και του αρχηγού της αντιπολίτευσης VMRO DPMNE, Κρίστιαν  Μίτσκοσκι.

Σε αυτό, η φερόμενη φωνή του Μίτσκοσκι εκφράζει την ευγνωμοσύνη της για τη βοήθεια που είχε λάβει από τον συνεργάτη του Μίλεφσκι, επιχειρηματία Όρτσε Κάμτσεφ, ο οποίος καταδικάστηκε επίσης σε φυλάκιση σε πρωτοβάθμια ετυμηγορία στην υπόθεση «Εκβιασμός».

Η φωνή του Μίτσκοσκι  σημειώνει ότι αγωνίζεται έντονα ενάντια στο πέρασμα των αλλαγών στον νόμο περί εισαγγελίας, κάτι που θα μπορούσε να βλάψει τον Κάμτσεφ.

Ενώ όλες οι υποκλοπές δημοσιεύτηκαν στα κανάλια του YouTube που άνοιξαν πρόσφατα, κανένα από τα δύο κύρια μέρη δεν έχει αναλάβει ευθύνη γι ‘αυτές  επιμένοντας ότι είναι δεσμευμένοι να διεξάγουν μια θετική εκστρατεία.

Η πολιτική ζωή στα Σκόπια απέχει πολύ από την κανονικοποίηση αλλά οι πρώτες εκλογές μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών θα διαμορφώσουν τις νέες ισορροπίες με δεδομένη μια συμφωνία σε ένα ζήτημα που ταλάνισε τη χώρα εδώ και πολλά χρόνια.

Τα προβλήματα, όμως, βρίσκονται, ακόμη μπροστά.

“Μακεδονία”

 

Δεν καταλαβαίνουμε την κρισιμότητα της κατάστασης ή…

3

του Σάββα Καλεντερίδη

Η πολιτική ηγεσία της χώρας ή δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει με την Τουρκία, ή έχει καταλάβει και επειδή δεν μπορεί να το διαχειριστεί, κάνει ότι δεν καταλαβαίνει.

Μετά την τηλεφωνική συνομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη, με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρ. Τ. Ερντογάν, η οποία συνομιλία προήλθε μετά από πρωτοβουλία του πρώτου, όπως δήλωσε ο ίδιος σε ραδιοφωνική του συνέντευξη, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο δημιουργείται κλίμα για έναρξη ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου.

Στην Ελλάδα το κλίμα το καλλιεργούν εκείνοι, πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι, που είναι υπεύθυνοι για την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα και η Κύπρος, απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα.

Oι προαναφερθέντες το ευνοούσαν και το ενίσχυαν με τις θέσεις που εξέφραζαν και την πολιτική που εφάρμοζαν.

Το «μα τι θέλετε, να κάνουμε πόλεμο;», που έλεγαν σε όποιον προειδοποιούσε για την πορεία που θα είχαν τα πράγματα λόγω της φοβικής στάσης που τηρούσε η πατρίδα μας απέναντι στις προκλήσεις της Τουρκίας, έφερε τον πόλεμο στην πόρτα μας, τον οποίον για να αποφύγουμε, ο μόνος δρόμος που μας έχουν αφήσει η Τούρκοι είναι ο «διάλογος», όπως έχουν ονομάσει οι προαναφερθέντες την πλήρη υποταγή.

Τώρα λοιπόν οι Τούρκοι έχουν μια συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ στα χέρια τους με τη Λιβύη, που λεηλατεί την ελληνική ΑΟΖ και επιβάλλει τη θέση της Τουρκίας ότι τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, παρά μόνο χωρικά ύδατα, όπως επίσης έχουν μια μονομερώς οριοθετημένη ΑΟΖ στην Αν. Μεσόγειο, που «σβήνει» το Καστελόριζο και τη συστάδα των παρακείμενων νήσων και λεηλατεί την ΑΟΖ της Κύπρου.

Επίσης, έχουν μια συμφωνία εκμετάλλευσης της ΑΟΖ της Λιβύης, η οποία επίσης, με βάση τα διαλαμβανόμενα στην προαναφερθείσα συμφωνία με την Τουρκία, δεν αναγνωρίζει υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ όχι μόνο στη Γαύδο και τη Γαυδοπούλα, αλλά ούτε και στην Κρήτη.

Τέλος, έχουν και την «Γαλάζια Πατρίδα», η οποία κόβει το Αιγαίο στη μέση, με τα νησιά του Β. Αιγαίο και της Δωδεκανήσου «να επιπλέουν επί της τουρκικής υφαλοκρηπίδας».

Να συνεννοούμαστε. Όλα αυτά έγιναν γιατί όλα αυτά τα χρόνια δώσαμε όλα τα μηνύματα που έπρεπε στην Τουρκία για να τα κάνει.

Δεν λειτουργήσαμε ως κανονικό κράτος και δώσαμε την εντύπωση ότι όλα όσα έκανε η Τουρκία, θα ήταν χωρίς κανένα κόστος γι’ αυτήν και ότι δεν υπήρχε απολύτως κανένα σχέδιο αποτροπής από πλευράς της Ελλάδας.

Και τώρα έρχεται ο… διάλογος.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός αλλά και ο υπουργός Εξωτερικών, που δεσμεύουν τη χώρα σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, τις τελευταίες ημέρες που καλλιεργείται από ντόπιους, Τούρκους και Ευρωπαίους το κλίμα του διαλόγου, έχουν την εξής θέση:

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Ναι σε διάλογο με την Άγκυρα για υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, όμως υπό μια απαράβατη προϋπόθεση. Η προϋπόθεση είναι να μην υπάρχει μία τέτοια ένταση και μία τέτοια κλιμάκωση από πλευράς της Τουρκίας που να καθιστά αυτόν τον ουσιαστικό διάλογο πρακτικά αδύνατο».

Νίκος Δένδιας: «Η Ελλάδα είναι πάντοτε υπέρ του διαλόγου, είναι πάντοτε υπέρ της συνεννόησης με όλα τα κράτη, υπό μία βασική προϋπόθεση.  Ότι ο διάλογος αυτός θα γίνει επί τη βάση κανόνων, των κανόνων του διεθνούς δικαίου, των κανόνων του δικαίου της θάλασσας, των κανόνων της καλής γειτονίας. Δεν θα γίνεται κάτω από απειλές. Δεν θα διεξάγεται κάτω από εκβιασμούς. Δεν θα διεξάγεται με καθημερινές παραβιάσεις της κυριαρχίας μας. Υπ’ αυτούς τους όρους διάλογος δεν μπορεί να νοηθεί.

»Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι η απόπειρα δημιουργίας παράνομων τετελεσμένων, όπως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, παραδείγματος χάριν, δεν επηρεάζει τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας. Δεν μπορεί να αποτελέσει διαπραγματευτικό κεφάλαιο. Δεν μπορεί καν να αποτελέσει διαπραγματευτική αφετηρία. Τα ανύπαρκτα και τα παράνομα παραμένουν εσαεί παράνομα και ανύπαρκτα. Αυτήν την πρακτική της προσπάθειας δημιουργίας τετελεσμένων τη γνωρίζουμε καλά και δεν την αποδεχόμαστε. Και παρακαλούμε, το γεγονός ότι δεν την αποδεχόμαστε και δεν πρόκειται να την αποδεχτούμε να καταστεί σαφές σε όσους θεωρούν ότι αυτό μπορεί να αποτελεί διαπραγματευτική τακτική».

Η θέση του κυρίου Μητσοτάκη δεν είναι σαφής και αφήνει περιθώρια στους Τούρκους να πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει διάλογος, όσο ισχύει το τουρκολυβικό μνημόνιο και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Ο κύριος Δένδιας με τη δήλωσή του θέτει θέμα τουρκολυβικού μνημονίου, αλλά δεν δηλώνει ξεκάθαρα ότι όσο υπάρχει το μνημόνιο αυτό, δεν νοείται διάλογος.

Επίσης, κανείς από τους δυο δεν μιλάει για τη «Γαλάζια Πατρίδα», με την οποία γαλουχείται η κυβέρνηση, τα κόμματα της συγκυβέρνησης και ο ίδιος ο τουρκικός λαός.

Να συνοψίσουμε και να πούμε ότι η Ελλάδα, που υφίσταται την τουρκική επιθετικότητα και επεκατισμό, δείχνει ότι δεν έχει άλλες επιλογές και εξ αδυναμίας επιδιώκει τον διάλογο, χωρίς να υπολογίζει ότι δεν υπάρχει ούτε πρόκειται να υπάρξει Τούρκος πρόεδρος που θα ακυρώσει το τουρκολυβικό μνημόνιο και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», γιατί αυτό συνιστά προδοσία για την Τουρκία.

Να το ξαναπούμε και να το ξαναγράψουμε για άλλη μια φορά: Η κατάσταση όπως έχει δημιουργηθεί με το τουρκολυβικό μνημόνιο, τη μονομερή οριοθέτηση στην Αν. Μεσόγειο και το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», δεν ανατρέπεται με διάλογο ούτε με ευχολόγια. Ο μόνος τρόπος να ανατραπεί η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, είναι οι εξής δύο ενέργειες:

  • Πρώτον, επέκταση των χωρικών υφδάτων της Ελλάδος στα 12 ναυτικά μίλια.
  • Δεύτερον: Οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ανατρέψουμε την εξαιρετικά επικίνδυνη για την Κύπρο και την Ελλάδα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τις κινήσεις της Τουρκίας. Όσο και να ψάξετε, δεν θα βρείτε.

Οπότε, αν θέλετε να σώσουμε την Κύπρο και την Ελλάδα, αρχίστε τους υπολογισμούς.

pontos-news.gr

Η ΠΛΑΝΗ

5


Σε ένα ενδιαφέρον σχόλιό του στο facebook ο Ευάγγελος Βενιζέλος υποπίπτει στην ίδια πλάνη με την πλειονότητα των Ελλήνων.
Ενώ, σωστά, θεωρεί πως η απόφαση Ερντογάν για την Αγία Σοφία σηματοδοτεί άλλη μια φορά την στροφή της Τουρκίας προς την Ανατολή, εκτιμά πως θα προκαλέσει ρήγματα στο εσωτερικό της χώρας, μεταξύ Κεμαλικών και Ισλαμιστών.
Εδώ βρίσκεται η πλάνη.
Την Τουρκία, όμως, και τη δυναμική της την «διαβάζουν» καλά όσοι γεννήθηκαν στην σημερινή επικράτειά της και παρακολουθούν σε βάθος τις εξελίξεις της.
Αυτοί, λοιπόν, πιστεύουν πως τα δύο ισχυρά πολιτικά ρεύματα της χώρας δημιούργησαν, πλέον,συνεταιρισμό Το Ισλάμ και το εθνικιστικό κεμαλικό ρεύμα
Ο υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, αντίπαλος του Ερντογάν (Muharem Ince, 2018, πήρε 48%) δήλωσε ότι θα είναι από τους πρώτους που θα πάει στις 24 Ιουλίου στην Αγία Σοφία να προσευχηθεί.
Αυτός ο συνεταιρισμός επιβεβαιώθηκε με την Γαλάζια Πατρίδα που ήταν σχέδιο κεμαλικών εθνικιστών και υιοθετήθηκε από τον Ερντογάν
Αντίστοιχα επιβεβαιώνεται σήμερα με την αποδοχή της ισλαμοποίησης της Αγίας Σοφίας από πλευράς των εθνικιστών κεμαλιστών
Υπάρχει μια σημαντική διαφοροποίηση μεταξύ Κεμαλιστών που επιθυμούν μια δυτική Τουρκία και κεμαλιστών εθνικιστών που επιθυμούν μια Τουρκία επιθετική κατά της δύσης με οράματα κατάκτησης.
Αυτή η πλειοψηφική τάση (Ισλαμιστών και εθνικιστών κεμαλιστών) δίνει στη βουλή ψήφο στον Ερντογάν για να στείλει στρατό στη Συρία, το Ιράκ, τη Λιβύη και κατά των Κούρδων εντός της χώρας
ΑΥΤΟΣ Ο ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΙΟ ΕΠΙΚΊΝΔΥΝΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Appel à la communauté universitaire

0

L’association des anciens étudiants de l’université Aristotle de Thessalonique s’associe à la condamnation universelle de la décision du président Turc de convertir Aghia Sophia en mosquée. Aghia Sophia est un fondement de la religion chrétienne, et aussi un symbole de la symbiose entre Est et Ouest. Laissant de côté les intentions de cette décision Turque, la conversion en mosquée ébranle cette symbiose à un moment ou l’humanité en a grandement besoin. Cet acte constitue aussi une provocation envers l’humanité culturelle qui postule que les monuments sont au delà de leur époque et deviennent des points de référence indépendamment de caractéristiques religieux, nationaux ou culturels. Aghia Sophia fait partie de ce patrimoine culturel mondial.

L’association des anciens étudiants de l’université Aristotle de Thessalonique fait appel à la communauté académique Turque, mais aussi mondiale, pour supporter une action visant à revoir la décision du président Turc. Les liens entre Thessalonique et Constantinople ont toujours été étroits durant l’empire Byzantin. C’est pour le bénéfice des deux peuples qu’ils continuent à être tissés de nos jours. La décision de convertir Aghia Sophia en mosquée infléchit cette initiative. Nous espérons que la logique prévaudra et que le maintien de la paix dans la région sera renforcé par l’esprit de cohabitation/coexistence. Le symbolisme d’Aghia Sophia à cet aspect est donc essentiel.

دعوة إلى المجتمع الأكاديمي

0

الدولي
من
جمعية خريجي جامعة اريستوتيليس في ثيسالونيكي حول أيا صوفيا

تضم جمعية خريجي جامعة اريستوتيليس في ثيثالونيكي صوتها إلى ردود الأفعال العالمية ضد قرار الرئيس التركي بتحويل أيا صوفيا إلى مسجد. إن أيا صوفيا ليست مجرد آثر مسيحي بل إنها رمز يمثل التعايش بين الشرق والغرب.

بغض النظر عن نية تحويل أيا صوفيا إلى مسجد فإن هذا الإجراء يقوض التعايش في الوقت الذي تكون الإنسانية بأمس الحاجة إليه. إنه في الوقت نفسه تحد للمجتمع المتحضر الذي يريد من الآثار القديمة أن تتحول إلى نقطة التقاء للجميع بغض النظر عن الدين أو العرق أو الخلفية الثقافية. إن أيا صوفيا هي ملك للبشرية المتحضرة ووجودها يكرم تركيا أيضاً.

تناشد جمعية خريجي جامعة اريستوتيليس في ثيسالونيكي المجتمع الأكاديمي التركي والدولي في المساهمة في عدول قرار الرئيس التركي.

كانت العلاقات وثيقة بين ثيسالونيكي والقسطنطينيتة خلال الإمبراطورية البيزنطية، وإنه من مصلحة الشعبين أن تستمر اليوم أيضاً. إن قرار تحويل أيا صوفيا إلى مسجد لا يساهم في هذا التقارب,

نأمل أن يسود المنطق والحساسية من أجل الحفاظ على السلام في المنطقة، التي يجب أن يسودها روح التعايش لما يمثله رمز أيا صوفيا الكبير.

عن مجلس الإدارة
رئيس جمعية خريجي جامعة اريستوتيليس في ثيسالونيكي
بنديليس سافيديس

DÜNYA AKADEMİK TOPLULUĞUNA ÇAĞRI

0

SELANİK ARISTOTELION ÜNİVERSİTESİ MEZUNLAR BİRLİĞİ DERNEĞİ

Selanik Aristotelion Üniversitesi Mezunları Derneği, Türkiye Cumhurbaşkanı’nın Ayasofya’yı camiye dönüştürme kararına karşı verdiği küresel tepkiyi dile getiriyor.

Ayasofya sadece bir Hıristiyanlık anıtı değil, aynı zamanda Doğu ve Batı’nın bir arada yaşandığını gösteren bir semboldür.

Niyetlere ek olarak, Ayasofya’nın bir camiye dönüşmesi, insanlığın buna ihtiyaç duyduğu bir zamanda bu birlikte yaşamaya zarar verir.

Aynı zamanda, zamanının ötesine geçen anıtların din, etnik köken veya kültürel özelliklerinden bağımsız olarak herkes için sembol olmasını isteyen medeni insanlık için de bir meydan okumadır. Ayasofya medeni insanlığın semboludur. Bu da Türkiye’yi onur verici bir sey dir.

Selanik Aristotelion Üniversitesi Mezunlar Derneği, Türk ve uluslararası akademik topluluğa, Türk Cumhurbaşkanı kararının değistirmesine katkıda bulunmaya çağırır.

Selanik’in Konstantinopolis ile bağları Bizans İmparatorluğu sırasında çok guçlu idi.

Bu bağları bugün muhafaza etmek ve iki tarihi sehrin ilişkilerini geliştirmek, her iki halkın da yararınadır. Ayasofya’yı camiye dönüştürme kararı bu yakınlaşmaya yardımcı olmaz.

Durumu bir arada yaşam ruhu olan bölgede barışın korunması için mantık ve duyarlılığın geçerli olacağını umuyoruz. Dolayısıyla Ayasofya’nın sembolizmi katalitiktir.

YÖNETİM KURULU

CLOSER LOOK AT TURKISH EQUIPMENT AND WEAPON DELIVERIES TO LIBYA

0

southfront.org

On July 3, OpenFacto.fr released an exclusive summary of open source data confirming Turkish supplies of weapons and military equipment to Libya in violation of the UN-imposed arms supply embargo.

The summary entitled “Turkey’s shadow arms deliveries” provides a closer look at six cases of Turkish violations of the UN embargo. This includes supplies of BMC Kirpi II, BMC Vuran and ACV-15 vehicles, T-155 Firtina self-propelled howitzers, Oerlikon 35 mm towed anti-aircraft guns, KORKUT self-propelled air-defense gun systems, MIM-23 Hawk low to medium altitude ground-to-air missile systems, AN/MPQ-64 Sentinel radars, and 9K11 Malyutka anti-tank guided missiles. These weapons are supplied by Turkey to the Tripoli-based Government of National Accord or directly used by Turkey forces to support the GNA in its battle against the Libyan National Army.

The “Executive Summary” of the report reads as the following:

Findings

  • These six cases successfully demonstrate how Turkish manufactured heavy armament or weapons part of the Turkish arsenal have been delivered to GNA-affiliated factions in Libya. Between May 2019 and March 2020, five deliveries were identified from start to finish. Additional deliveries – successful or attempted – were associated with the vessels or planes identified. A pattern aiming at concealing the origin of goods, senders and routes to Libya emerged from the analysis:
    • Logistics: using mainly non-Turkish shipping lines for transport, working with arms traffickers.
    • Navigation: using coastal roads to circumvent risky European territorial waters for Turkish shipments, departing from a foreign country with a stop-over in Turkey or indicating a false arrival destination.
    • Technical: spoofing AIS data and “going dark” to avoid detection.
    • Physical: changing the appearance of the boat.
    • Human: changing from international crews to Turkish crews prevent any information leak.
    • Military: using Turkish military frigates to escort boats to prevent interception in European seas or attacks at the final destination.
    • Security: strengthening physical and online operational security with less and less opportunities to get deliberate or accidental images of vessels, deliveries, materials.
  • Research on MV AMAZON indicates a clear violation of the arms embargo by Turkey. We are able to identify the shipment of a large number of armored military vehicles manufactured by BMC Otomotiv Sanayi ve Ticaret AS, as well as other lethal arms, which were received by pro-GNA militias. The shipping operation was conducted by a Turkish company specializing officially in fruit and vegetable transportation, which has also been involved in arms trafficking for other armed groups, allegedly including the Russian security company Wagner.
  • The aircraft ER-BAJ appears to be part of a recurring transport link between Turkey and Libya, operated by civil aviation companies previously involved in arms trafficking:
    • A Libyan company, GASG/Global Air Transport, chartered the 747 Boeing and is known to have transported arms in Libya and Somalia.
    • The plane’s owner Aerotranscargo is a Moldovan company previously accused of having delivered weapons in Libya and Syria.
  • Open source research reveals circumstantial evidence around MV SINGLE EAGLE’s possible involvement in arms transit, showing:
    • Turkey could be in violation of the arms embargo by delivering new equipment to Libya
      • Hawk and Korkut anti-aircraft defense systems – on the MV Single Eagle.
    • The ship is associated with the German subsidiary of the Lebanese Abou Merhi Group: AML Ship Management GmbH.
  • Following the arrest of MV BANA’s captain in Italy on its return from Libya, open-sources brought to light a new arms shipment from Turkey in violation of the embargo, with the possible dissemination of the materiel to pro-GNA factions. MV BANA can be identified at
    the port of Tripoli and in Turkey prior to its journey. The ship also belongs to the Abou Merhi Group, which was sanctioned for two years by the United States Treasury for logistical support to a drug trafficker affiliated with Hezbollah. Abou Merhi Group and its affiliates were removed from sanctions list in 2017 but the recent suspected activities raise questions over this decision.
  • MV ANA, owned by an Albanian shipping company, was targeted by an air strike in Tripoli Port, while allegedly making an arms delivery to the GNA. An attempt was later made to conceal a second delivery by MV ANA by changing its name to MV PRAY, repainting it and spoofing its IMO number on the AIS system. Strong questions remain on the administrative compliance of MV PRAY with the International Maritime Organization for the registration of the IMO number and with Tanzania for using a Tanzanian flag. In addition, the investigation reveals the likely involvement of military entities in managing containers not delivered to Libya following the boat interception by the French army.
Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Approach

  • This report investigates the Turkish Government’s support to Libya’s Government of National Accord (GNA), setting out a methodology to detect arms embargo violations through open-source research.
  • OpenFacto looked at six suspected cases using the following methodology:
    • The detection of arms deliveries reported by Libyan newspaper and social media, identification of the weapons, manufacturers and links with Turkey.
    • The identification of the mode of transport, vessels/planes, reconstruction of the routes, identification of shipping companies and assessments of their previous activities.
    • The identification of the sender and recipient of the delivery, as far as is possible.
  • UN resolutions on the arms embargo on Libya indicate the circumstances under which arms deliveries are permitted or constitute a violation. Exclusions in Libya are limited to arms and material protecting international organizations and NGOs, or ensuring order for the recognized government (GNA) following approval from the UN Committee. None of the case studies were either declared, approved or fall into the above exclusions.
  • Based on the research conducted for this report, OpenFacto has been able to develop a methodology for the detection of embargo or sanction violations using open-source information. This provides a framework for initial research in the field and also highlights areas
    for further investigations beyond OSINT.

While most of the facts mentioned are an open secret and were repeatedly covered by mainstream and alternative media, the “Turkey’s shadow arms deliveries” report is a useful and up-to-date summary allowing to get a look at how Ankara provides its policy in Libya.

Another interesting trend highlighted by the report is the current state of tensions within NATO member states and the US and its allies, in general. According to data provided on the main page of the French-based organization “OpenFacto”, at least one of its members is also a member of the infamous outlet “Bellingcat”. Over the past years, Bellingcat has become widely known as a useful tool in pushing of pro-US and pro-NATO propaganda as well as the ‘general Western’ narrative. Nonetheless, in 2020, we can see how members of the very same organization participating in a project working to damage interests of a NATO member state, Turkey, which is now engaged in the conflict with another NATO member state, France. This is how the modern ‘NATO unity’ looks like. (MORE ABOUT THE TURKISH-FRENCH TENSIONS HERE)

Some highlights from the report:

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Click to see the full-size image

Closer Look At Turkish Equipment And Weapon Deliveries To Libya

Ποιος φταίει που χάσαμε τον Πούτιν και κινδυνεύουμε να χάσουμε και τον Ερντογάν ;

0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου,  [email protected]    www.kalkis.eu

Αυτό είναι το ντέρτι και το μαράζι, που θα έλεγε ο στίχος κάποιου ελληνικού καψουρο-τράγουδου, και που φαίνεται να βασανίζει την συντριπτική πλειοψηφία των δυτικών μελών του ΝΑΤΟ και των δυτικών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφού διαχρονικά τα ελληνικά παράπονα για την αντι-συμμαχική συμπεριφορά της Τουρκίας  που τους υποβάλλονται διαχρονικά από την Ελλάδα ρίπτονται στον κάλαθο των αχρήστων και εσχάτως οι καταγγελίες της Γαλλίας σε βάρος της Τουρκίας δεν φαίνονται να βρίσκουν απήχηση παρά μόνο στα 8 από το σύνολο των 30 μελών της Ατλαντικής Συμμαχίας. Θα δούμε δε ποια απήχηση θα βρουν στις 13 Ιουλίου 2020 στην ειδική σύνοδο των Υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., με μοναδικό θέμα την συμπεριφορά της Τουρκίας που έθεσαν εσχάτως οι Γάλλοι. Ο Ερντογάν εντείνει τις επεκτατικές ενέργειές του και παίζει διπλό παιχνίδι με το ΝΑΤΟ. Η Γαλλία παρεμβάλλεται, αλλά δεν πείθει  πολλά μέλη, σημειώνει στις 8-7-2020 η χρονογράφος Sylvie Kauffmann, του ηλεκτρονικού «Le Monde» στο άρθρο της με τίτλο : «Ποιος έχασε την Τουρκία; Το ερώτημα είναι πιθανό να τεθεί στους Ευρωπαίους» (Qui a perdu la Turquie ? La question risque de se poser aux Européens).

Ήταν μια ενοχλητική ερώτηση  που στοίχειωσε τους ειδικούς του μετά τον Ψυχρό Πόλεμο : ποιος έχασε τη Ρωσία; Το ερώτημα συνόψιζε τη λύπη των Δυτικών για το ότι δεν μπόρεσαν, ή δεν έμαθαν, πώς να ρυμουλκήσουν τη μετα-σοβιετική Ρωσία στην κοινότητα των δημοκρατιών, ούτε να περιορίσουν τους επεκτατικούς στόχους του αφεντικού της, του Βλαντιμίρ Πούτιν. Ποιος έφταιξε ; Θα μπορούσε να γίνει ένας διαφορετικός χειρισμός της ;

Το ίδιο ερώτημα απειλεί να τεθεί στους Ευρωπαίους Υπουργούς Εξωτερικών στις 13 Ιουλίου 2020, αυτή τη φορά για την Τουρκία. Με ακόμα πιο οδυνηρό τρόπο γιατί, σε αντίθεση με τη Ρωσία, η Τουρκία, σε ό,τι παραμένει ως διεθνής τάξη, συμμετέχει  στο δυτικό μπλοκ. Είναι ένα σημαντικό μέλος του ΝΑΤΟ, μιας διατλαντικής στρατιωτικής συμμαχίας, που ιδρύθηκε και κυριαρχήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σχεδιάστηκε ακόμα και η ενσωμάτωσή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, άσχετα αν αυτή ή προοπτική θεωρείται πια όνειρο θερινής νυκτός. Πολιτικά, γεωγραφικά και ανθρώπινα, η Τουρκία ήταν πιο κοντά στην Ευρώπη από ό,τι η Ρωσία, κατά ορισμένους. Το να την αφήσουν να εκτροχιαστεί ή, κατά την γεωπολιτική ορολογία, να τη χάσουν, θα είχε συνεπώς βαρύτερες συνέπειες.

Αφοπλισμένοι Ευρωπαίοι

Η ειρωνεία είναι ότι οι δύο ηγέτες που συχνά συγκρίνουμε, ο Ρώσος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Τούρκος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, «ο τσάρος και ο σουλτάνος», αναπαράγουν τις ίδιες προκλήσεις – και τα ίδια σφάλματα. Ονειρεύονται να επανασυγκρωτήσουν  μια χαμένη αυτοκρατορία τους και να ξαναγράψουν την ιστορία, όπως τους συμφέρει αυτούς. Ποντάρουν στις φιλοδοξίες τους να επανακτήσουν στο εξωτερικό παλιά κεκτημένα για να αποκρύψουν τις προβληματικές οικονομίες τους στο εσωτερικό. Στηρίζονται δε στα ίδια όπλα :

@ στην προσωπική τους δύναμη, που επεκτείνεται,

@ στη θρησκοληψία  και

@ στη στρατιωτική δύναμη.

Τακτικές, εν πάση περιπτώσει, αρκετά κλασικές, αλλά απέναντι στις οποίες οι Ευρωπαίοι δείχνουν να είναι αφοπλισμένοι, χαμένοι σε κανόνες, σε νόμους και σε διδάγματα από την ιστορία.

Αφού είδε, τις στρατιωτικές ρωσικές και έπειτα τουρκικές επεμβάσεις στη Συρία, ως θεατής, η Ευρώπη βλέπει σήμερα ένα παρόμοιο σενάριο να επαναλαμβάνεται στη Λιβύη, η οποία  παραδόθηκε στις πολιτοφυλακές από το 2011. Η Μόσχα και η Άγκυρα κατέληξαν στο να δημιουργήσουν εκεί, τον Μάιο και τον Ιούνιο 2020 , ένα είδος συγκυριαρχίας, κάτι για το οποίο έγραψα στις Ανιχνεύσεις στις 24-6-2020.   ΕΔΩ

Στην Τρίπολη, η κυβέρνηση εθνικής συμφωνίας (GAN) του Faïez Sarraj, αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ, απέκρουσε την επίθεση του αντιπάλου του, στρατάρχη Khalifa Haftar, χάρη στη στρατιωτική βοήθεια και τους Σύριους μισθοφόρους της Τουρκίας. Ενώ ο Χάφταρ, επέστρεψε στην Κυρηναϊκή του, στο ανατολικό τμήμα της Λιβύης, και παραμένει εκεί χάρη στην υποστήριξη των Ρώσων. Υποστηρίζεται επίσης από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Αίγυπτο η οποία απειλεί να παρέμβει με τη σειρά της, εάν οι δυνάμεις του Σάραζ επεκτείνουν το πλεονέκτημά τους, επιτιθέμενες  μέχρι τη στρατηγική πόλη της Σύρτης.

Αλλά στη Μέση Ανατολή, μια σύγκρουση μπορεί να κρύψει μια άλλη. Και η ανατολική Μεσόγειος αποτελεί τώρα το θέατρο των νέων εντάσεων που αντιπαραθέτουν, ιδιαίτερα, της Τουρκίας και της Γαλλίας. Στις 10 Ιουνίου 2020, η γαλλική φρεγάτα Courbet , η οποία επιδίωξε να ελέγξει την εφαρμογή του εμπάργκο όπλων στη Λιβύη, στα πλαίσια μιας αποστολής του ΝΑΤΟ, κόντεψε να φτάσει σε σύγκρουση με μια τουρκική φρεγάτα. Το περιστατικό, για το οποίο διαφέρουν οι γαλλικές και οι τουρκικές εκδοχές, αποτέλεσε αντικείμενο μιας έρευνας και έπειτα μιας «άκρως διαβαθμισμένης» έκθεσης του ΝΑΤΟ, η οποία εξετάζεται τώρα από τη στρατιωτική επιτροπή του οργανισμού. Η Γαλλία, έκτοτε, ανέστειλε τη συμμετοχή της στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ «Sea Guardian».

Αυτή η έξαρση πυρετού στη Μεσόγειο φέρνει στην επιφάνεια θεμελιώδη προβλήματα εντός της Ατλαντικής Συμμαχίας, και είναι εκ νέου η Γαλλία που χαλάει την υφιστάμενη νατοϊκή σούπα. Πώς μπορούμε δηλαδή να προσποιούμαστε ότι όλα είναι καλά, όταν οι κύριοι παίκτες – εν προκειμένω, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Τουρκία – δεν παίζουν πλέον το ρόλο τους στη διεθνή τάξη ; Τον Νοέμβριο του 2019, λίγο πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Λονδίνο, ο Μακρόν είχε σοκάρει πολλούς, λέγοντας στον The Economist, ότι το ΝΑΤΟ ήταν «εγκεφαλικά νεκρό». Εκείνη την χρονική περίοδο, ήταν η στάση του ελεύθερου σκοπευτή της Τουρκίας στη Συρία που του ενέπνευσε τον σχετικό προβληματισμό. Ο εγκεφαλικός θάνατος είναι προφανώς μια κατάσταση υποτροπής, τουλάχιστον στη διπλωματία. Ο Macron επανέλαβε τις επικρίσεις του, μετά από το επεισόδιο της φρεγάτας Courbet, με πολύ σκληρά λόγια για την Τουρκία, στα οποία η Άγκυρα απάντησε στον ίδιο τόνο.

Αμήχανο, το ΝΑΤΟ θα ήθελε να αποφύγει να πάρει θέση μεταξύ αυτών των «δύο συμμάχων-κλειδιών». Ωστόσο, εκτός από την επέμβασή της στη Λιβύη, η Τουρκία αμφισβητείται επίσης για το ότι έχει αποκτήσει τα ρωσικά αντιαεροπορικά αμυντικά συστήματα S-400, ασύμβατα με τους Νατοϊκούς εξοπλισμούς και ότι προσπαθεί να οικειοποιηθεί στη Μεσόγειο μια περιοχή που έχει εκχωρηθεί από το διεθνές δίκαιο στην Ελλάδα και την Κύπρο, όπου πραγματοποιεί γεωτρήσεις φυσικού αερίου.

Στο αντίστροφο μέτωπο με την Ουάσιγκτον το Παρίσι

Μέχρι πού θα αφήσουμε να πάει ο Ερντογάν ; Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές αρμόδιο τουρκικό δικαστήριο αποφάσισε να επιτραπεί η μετατροπή από μουσείο σε τζαμί η Αγία Σοφία. Η κυβέρνηση Τραμπ, για τον οποίο η διατήρηση του ΝΑΤΟ δεν είναι το κύριο μέλημα, δεν αναλαμβάνει κανέναν κίνδυνο : γι ‘αυτήν, το πρόβλημα της Λιβύης είναι πολύ περισσότερο ρωσικό παρά τουρκικό. Αντίθετα με την Ουάσιγκτον, σχετικά με την ιεράρχηση των απειλών, το Μέγαρο των Ηλυσίων ισχυρίζεται ότι η Τουρκία επεμβαίνει στη Λιβύη με «πολύ πιο μαζικό» τρόπο σε σχέση με τη Ρωσία και μέσα σε συνθήκες «πολύ πιο επικίνδυνες» .

Η Γαλλία βέβαια θα ήταν πιο πειστική, αν δεν ξεχνούσε να μνημονεύει τη Ρωσία (και όχι μόνο για τους μισθοφόρους της Ομάδας Wagner, σαν να ήταν ανεξάρτητοι από τη Μόσχα), τα Εμιράτα και την Αίγυπτο, όταν καταγγέλλει τις ξένες επεμβάσεις στη Λιβύη. Και αν δεν είχε εμπλακεί  στο σκοτάδι, χωρίς Ευρωπαίο σύμμαχο, σε μια πολιτική περιπέτεια της Λιβύης προσεγγίζοντας τον Χαφτάρ, ακόμα κι αν ο Μακρόν παίρνει αποστάσεις τώρα από αυτόν. Σήμερα, βρίσκει μόνο με το ένα τέταρτο  από τις χώρες του ΝΑΤΟ να την υποστηρίξουν εναντίον της Τουρκίας. Για τις άλλες, επικρατεί ο υποτιθέμενος ρεαλισμός : μεταξύ των πολύτιμων στρατιωτικών βάσεων που προσφέρει στο ΝΑΤΟ και του μοχλού των εκατομμυρίων προσφύγων που μπορεί να αφήσει να φύγουν προς την Ευρώπη, ανά πάσα στιγμή, η Τουρκία του Ερντογάν διατηρεί ακλόνητα ατού για την Ουάσιγκτον και τις Βρυξέλλες.

Και το ντέρτι και το μαράζι των δυτικών συμμάχων μας, μη τυχόν και χάσουμε τον Σουλτάνο Ερντογάν, συνεχίζεται στα «σκυλάδικα» της ατλαντικής συμμαχίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντί να του δώσουν ένα ξεγυρισμένο οικονομικό μάθημα, δίχως να ρίξουν ούτε μια σφαίρα.