Αρχική Blog Σελίδα 235

Ιωάννα Μαλαγαρδή: οι Γενοκτονίες και η Γερμανία

1

της Ιωάννας Μαλαγαρδή*

Οι εκτοπισμοί, οι πορείες θανάτου και οι γενοκτονίες των Ελλήνων του Πόντου και των Αρμενίων υπό το πρίσμα των γερμανικών οικονομικών συμφερόντων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία  και η μετέπειτα ναζιστική μίμηση.

 

Οι εκτοπισμοί και γενοκτονίες των χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας,  με ιδιαίτερη έμφαση στους Έλληνες του Πόντου, Αρμενίους και Ασσυρίους δεν προέκυψε ξαφνικά. Υπήρξαν εκτός από την φανατισμό των Νεοτούρκων και άλλοι παράγοντες κυρίως  οικονομικοί και γεωπολιτικοί που συνέβαλαν ώστε να επιτελεστεί ένα από τα στυγερότερα εγκλήματα της ανθρωπότητας, το οποίο έμεινε και ατιμώρητο.

Η οικονομική διείσδυση της Γερμανίας στη Μικρά Ασία, ο ρόλος της Deutsche Bank και το πρόγραμμα κατασκευής του σιδηροδρόμου Βερολίνου- Βαγδάτης, καθώς και η πολιτική και στρατιωτική συνεργασία με το καθεστώς των Νεοτούρκων έπαιξε καθοριστικό ρόλο και όλα αυτά διαμόρφωσαν ένα πλέγμα συμφερόντων που επηρέασε καθοριστικά τη γερμανική εξωτερική πολιτική.

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν υπήρξε μόνο μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ μεγάλων δυνάμεων, αλλά και μια περίοδος ριζικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, οικονομικών ανταγωνισμών, εθνοτικών εκκαθαρίσεων και γενοκτονιών. Στο πλαίσιο αυτό, η Οθωμανική Αυτοκρατορία, σύμμαχος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, προχώρησε σε μαζικούς εκτοπισμούς και διώξεις κατά των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής, κυρίως των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και των Ασσυρίων.

Από τα τέλη του 19ου αιώνα η Γερμανική Αυτοκρατορία επιδίωξε την οικονομική και πολιτική διείσδυση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σε αντίθεση με τη Μεγάλη Βρετανία και τη Γαλλία, οι οποίες ήδη διέθεταν αποικιακά και οικονομικά ερείσματα στην Ανατολή, η Γερμανία επιχείρησε να αναπτύξει επιρροή μέσω επενδύσεων, τραπεζικών δανείων και στρατιωτικής συνεργασίας.

Κεντρικό εργαλείο αυτής της πολιτικής υπήρξε η Deutsche Bank, η οποία χρηματοδότησε μεγάλα έργα υποδομής και ιδιαίτερα το σιδηροδρομικό δίκτυο της Ανατολίας. Το σημαντικότερο από αυτά ήταν ο σιδηρόδρομος Βερολίνου–Βαγδάτης, ένα έργο με τεράστια οικονομική και στρατηγική σημασία. Ο σιδηρόδρομος θα συνέδεε τη Γερμανία με την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία και τη Μεσοποταμία, προσφέροντας πρόσβαση σε πρώτες ύλες, αγορές και πιθανές πετρελαϊκές περιοχές. Παράλληλα, θα επέτρεπε στη Γερμανία να παρακάμψει τη βρετανική ναυτική κυριαρχία μέσω της Διώρυγας του Σουέζ.

Η οικονομική αυτή επέκταση συνδέθηκε με τη γερμανική στρατηγική του «Drang nach Osten» (Πορεία προς Ανατολάς), η οποία απέβλεπε στη μετατροπή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε ζώνη οικονομικής και πολιτικής επιρροής.

Παράλληλα αναπτύχθηκε και η  γερμανο-οθωμανική στρατιωτική συνεργασία. Η οικονομική διείσδυση συνοδεύτηκε από στενή στρατιωτική συνεργασία. Γερμανοί αξιωματικοί ανέλαβαν την εκπαίδευση και αναδιοργάνωση του οθωμανικού στρατού ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα.

Σημαντικές προσωπικότητες υπήρξαν ο Colmar von der Goltz και ο Otto Liman von Sanders, οι οποίοι απέκτησαν ισχυρή επιρροή στον οθωμανικό στρατό και στη στρατηγική διοίκηση της αυτοκρατορίας. Μετά την άνοδο των Νεοτούρκων στην εξουσία, οι σχέσεις ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο. Η Επιτροπή Ένωσης και Προόδου θεωρούσε τη Γερμανία πρότυπο κρατικής οργάνωσης, στρατιωτικής πειθαρχίας και εθνικής αναγέννησης. Από την πλευρά της, η Γερμανία αντιμετώπιζε την Οθωμανική Αυτοκρατορία ως στρατηγικό σύμμαχο που θα εξυπηρετούσε τόσο τα οικονομικά της συμφέροντα όσο και τη γεωπολιτική αντιπαράθεση με τη Βρετανία και τη Ρωσία.

Το 1915 η οθωμανική κυβέρνηση προχώρησε σε μαζικές εκτοπίσεις των Αρμενίων από τις πατρογονικές τους εστίες προς τις ερήμους της Συρίας και της Μεσοποταμίας. Οι πορείες εκτοπισμού συνοδεύτηκαν από σφαγές, λιμό, κακουχίες και μαζικούς θανάτους. Τα γεγονότα αυτά δεν ήταν τίποτα άλλο από μια οργανωμένη γενοκτονία, καθώς υπήρχε οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης σημαντικού μέρους του αρμενικού πληθυσμού της αυτοκρατορίας.

Γερμανοί διπλωμάτες, στρατιωτικοί και ιεραπόστολοι γνώριζαν σε μεγάλο βαθμό όσα συνέβαιναν. Αναφορές από το γερμανικό προξενικό δίκτυο και στρατιωτικές αποστολές περιέγραφαν τις εκτοπίσεις και τις μαζικές δολοφονίες. Ωστόσο, η γερμανική κυβέρνηση απέφυγε να συγκρουστεί με τους Οθωμανούς συμμάχους της. Η ανάγκη διατήρησης της συμμαχίας και προστασίας των γερμανικών επενδύσεων θεωρήθηκε σημαντικότερη από την ανάληψη ουσιαστικής δράσης.

Παράλληλα με τις διώξεις των Αρμενίων, οι οθωμανικές αρχές προχώρησαν σε εκτοπισμούς και εναντίον των ελληνικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας και ιδιαίτερα του Πόντου. Οι εκτοπίσεις πραγματοποιήθηκαν κυρίως μέσω ταγμάτων εργασίας, βίαιων πορειών προς το εσωτερικό της Ανατολίας και αναγκαστικών μετακινήσεων πληθυσμών. Οι συνθήκες ήταν συχνά θανατηφόρες, λόγω πείνας, ασθενειών και κακομεταχείρισης. Η κυρίαρχη ιστοριογραφική άποψη είναι ότι η πολιτική των μαζικών εκτοπίσεων και εθνοτικών εκκαθαρίσεων σχεδιάστηκε κυρίως από την ηγεσία των Νεοτούρκων, ιδιαίτερα από στελέχη όπως οι Ταλαάτ Πασάς, Ενβέρ Πασάς, Τζεμάλ Πασάς. Η πολιτική αυτή εντάσσεται στη γενικότερη επιδίωξη των Νεοτούρκων για εθνοτική ομογενοποίηση της αυτοκρατορίας και δημιουργία ενός μουσουλμανικού-τουρκικού κράτους.

Η παρουσία οικονομικά ισχυρών ελληνικών και αρμενικών κοινοτήτων σε περιοχές στρατηγικής σημασίας για τα γερμανικά έργα και τις επενδύσεις ενίσχυσε την καχυποψία του οθωμανικού καθεστώτος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι εκτοπισμοί συνέπεσαν με περιοχές διέλευσης στρατηγικών σιδηροδρομικών δικτύων ή οικονομικών ζωνών αυξημένου γερμανικού ενδιαφέροντος.

Η στάση της Γερμανίας απέναντι στις εκτοπίσεις παραμένει αντικείμενο ιστοριογραφικής συζήτησης. Οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι το Βερολίνο δεν υπήρξε ο άμεσος οργανωτής των διώξεων, ωστόσο διέθετε σημαντική γνώση των γεγονότων και απέφυγε να ασκήσει ουσιαστική πίεση προς τους Οθωμανούς συμμάχους του. Η γερμανική ηγεσία υιοθέτησε σε μεγάλο βαθμό πολιτική σιωπής ή περιορισμένων διαμαρτυριών, χωρίς ουσιαστικές κυρώσεις ή δημόσια καταδίκη.

Οι εκτοπισμοί των Αρμενίων και των Ελλήνων του Πόντου χαρακτηρίστηκαν από τη χρήση οργανωμένων πορειών θανάτου προς τις ερήμους της Συρίας, το εσωτερικό της Ανατολίας και απομονωμένες περιοχές της αυτοκρατορίας. Οι άμαχοι πληθυσμοί υποχρεώνονταν να διανύσουν τεράστιες αποστάσεις χωρίς επαρκή τροφή, νερό ή ιατρική περίθαλψη. Οι κακουχίες, οι επιθέσεις ατάκτων ομάδων, οι εκτελέσεις και οι ασθένειες οδηγούσαν σε μαζικούς θανάτους.

Μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρέθηκε σε κατάσταση διάλυσης. Οι ελληνικοί πληθυσμοί του Πόντου είχαν ήδη υποστεί εκτεταμένες διώξεις από τους Νεότουρκους και αργότερα από το κεμαλικό κίνημα. Οι εκτοπισμοί, τα τάγματα εργασίας και οι πορείες θανάτου οδήγησαν σε μαζικές απώλειες του ποντιακού ελληνισμού.

Παράλληλα, στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων το 1919, οι Πόντιοι εκπρόσωποι επιχείρησαν να προωθήσουν το αίτημα δημιουργίας ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πόντου. Το σχέδιο αυτό στηριζόταν τόσο στην ιστορική παρουσία των Ελλήνων στην περιοχή όσο και στην ανάγκη προστασίας τους από τις συνεχιζόμενες διώξεις. Ωστόσο, η γεωγραφική απομόνωση του Πόντου από τον ελλαδικό χώρο, η αστάθεια στον Καύκασο, η ενίσχυση του κεμαλικού κινήματος και οι ανταγωνισμοί των Μεγάλων Δυνάμεων δημιουργούσαν σοβαρά εμπόδια στην υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου. Το Ποντιακό Ζήτημα αποτέλεσε μία από τις πλέον σύνθετες και τραγικές πτυχές της κατάρρευσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της αναδιάταξης της Ανατολικής Μεσογείου μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι διώξεις, οι εκτοπισμοί και οι πορείες θανάτου που υπέστη ο ελληνισμός του Πόντου συνδυάστηκαν με τις διπλωματικές προσπάθειες για την πολιτική του επιβίωση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναδείχθηκε ο ρόλος του Δημήτριου Καθενιώτη, στρατιωτικού και πολιτικού παρατηρητή, ο οποίος κλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να αξιολογήσει τη δυνατότητα δημιουργίας αυτόνομου ποντιακού κράτους.

Η δράση και κυρίως η περίφημη «Έκθεση Καθενιώτη» εξακολουθούν μέχρι σήμερα να προκαλούν ιστορικές και πολιτικές συζητήσεις. Για ορισμένους υπήρξε ρεαλιστής αναλυτής που αντιλήφθηκε έγκαιρα τις γεωπολιτικές αδυναμίες της ελληνικής πολιτικής στον Εύξεινο Πόντο. Για άλλους, η απαισιόδοξη αποτίμησή του συνέβαλε στην εγκατάλειψη των ποντιακών διεκδικήσεων από την ελληνική διπλωματία. Δυστυχώς η Ελληνική κυβέρνηση δεν χειρίστηκε σωστά το θέμα. Η ελληνική διπλωματία απομακρύνθηκε σταδιακά από την ιδέα ανεξάρτητης ποντιακής κρατικής οντότητας και προτεραιότητα μετατοπίστηκε προς τη δυτική Μικρά Ασία και τη Σμύρνη, όπου υπήρχε άμεση ελληνική στρατιωτική παρουσία.

Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε έντονη απογοήτευση στους Ποντίους, οι οποίοι θεωρούσαν ότι εγκαταλείπονταν σε μια περίοδο μαζικών διώξεων και βίας. Στη συλλογική μνήμη του ποντιακού ελληνισμού, η αποτυχία διεθνούς και ελληνικής παρέμβασης συνδέθηκε με την τελική τραγωδία της Γενοκτονίας.

Η έννοια της «πορείας θανάτου» συνδέθηκε αργότερα και με τις πρακτικές της ναζιστικής Γερμανίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδιαίτερα κατά τις εκκενώσεις στρατοπέδων συγκέντρωσης το 1944–1945. Ιστορικοί έχουν επισημάνει ότι υπήρξαν ορισμένες ιδεολογικές και επιχειρησιακές συνέχειες μεταξύ των εμπειριών Γερμανών στρατιωτικών και διπλωματών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και των μεταγενέστερων πρακτικών του ναζιστικού καθεστώτος.

Η συζήτηση αυτή δεν σημαίνει ότι οι ναζιστικές πρακτικές αποτελούσαν απλή αντιγραφή των οθωμανικών πολιτικών. Ωστόσο, αρκετοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι η ατιμωρησία των εγκλημάτων κατά των Αρμενίων και των Ελλήνων της Ανατολής, καθώς και η εμπειρία γερμανικών στρατιωτικών κύκλων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, δημιούργησαν ένα ιστορικό προηγούμενο για τη χρήση εκτοπισμών και πορειών εξόντωσης ως εργαλείων κρατικής πολιτικής.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η παρουσία Γερμανών αξιωματικών και συμβούλων στις περιοχές των εκτοπισμών κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναφορές της εποχής δείχνουν ότι πολλοί είχαν γνώση των γεγονότων, ενώ ορισμένοι συμμετείχαν στον σχεδιασμό στρατιωτικών μετακινήσεων. Παρότι δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η ναζιστική πολιτική σχεδιάστηκε άμεσα πάνω σε οθωμανικά πρότυπα, η ιστορική εμπειρία της Μικράς Ασίας αποτέλεσε σημείο αναφοράς σε μεταγενέστερες συζητήσεις για τη γενοκτονική βία του 20ού αιώνα.

Ορισμένοι ιστορικοί, όπως ο Vahakn Dadrian και ο Taner Akçam, επισημαίνουν ότι η γερμανική ανοχή απέναντι στις εκτοπίσεις του 1915–1918 συνέβαλε στη διαμόρφωση μιας κουλτούρας ατιμωρησίας. Η συχνά αναφερόμενη φράση που αποδίδεται στον Adolf Hitler πριν από την εισβολή στην Πολωνία  «Ποιος θυμάται σήμερα τους Αρμενίους;»  χρησιμοποιείται συχνά ως ένδειξη της πεποίθησης ότι τα εγκλήματα μαζικής βίας μπορούν να λησμονηθούν όταν δεν υπάρχει διεθνής λογοδοσία.

Οι πορείες θανάτου κατά το τέλος του Β’ ΠΠ  από την ηττημένη Γερμανία θύμιζαν σε ορισμένα σημεία της φριχτές πορείες των χριστιανικών πληθυσμών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Εξ άλλου ο Χίτλερ δήλωνε θαυμαστής του Κεμάλ.

Στους τελευταίους μήνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ναζιστική Γερμανία οργάνωσε τις διαβόητες πορείες θανάτου κρατουμένων στρατοπέδων συγκέντρωσης. Καθώς ο Β’ ΠΠ  πλησίαζε στο τέλος του, χιλιάδες κρατούμενοι μεταφέρονταν πεζή για εκατοντάδες ή και χιλιάδες χιλιόμετρα μέσα στο χειμώνα χωρίς επαρκή τροφή ή ιατρική φροντίδα. Όσοι κατέρρεαν συχνά εκτελούνταν επί τόπου. Στις πορείες θανάτου του Β’ ΠΠ οι αιχμάλωτοι και οι κρατούμενοι ήταν κυρίως Εβραίοι από όλη την Ευρώπη, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου και Πολωνοί. Μικρότερες ομάδες περιλάμβαναν επίσης πολιτικούς κρατούμενους, Ρομά, μέλη αντιστασιακών οργανώσεων από τη Γαλλία και την Ολλανδία καθώς και αιχμαλώτους πολέμου από Συμμαχικές δυνάμεις (Βρετανοί, Αμερικανοί, Αυστραλοί).

Μεταξύ των οθωμανικών πορειών θανάτου και των ναζιστικών πρακτικών υπάρχουν διαφορές αλλά και πολλές ομοιότητες. Παρά τις σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο περιπτώσεων, η μελέτη τους αναδεικνύει κοινούς μηχανισμούς κρατικής βίας, όπως μαζικούς εκτοπισμούς, απανθρωποποίηση πληθυσμών, χρήση λιμού και εξάντλησης ως μέσων εξόντωσης και εκμετάλλευση της γραφειοκρατικής και στρατιωτικής οργάνωσης για την εφαρμογή πολιτικών μαζικού θανάτου.

Εν κατακλείδι μπορούμε να ισχυριστούμε ότι για τους Ναζί εγκληματίες υπήρξαν τιμωρίες. Αρκετοί καταδικάστηκαν στη δίκη της Νυρεμβέργης και αργότερα, για όσους συνελήφθησαν μετά. Για τα εγκλήματα των Τούρκων πλήρης ατιμωρησία! Ακόμη και σήμερα συνεχίζουν να έχουν παράλογες απαιτήσεις και η στάση της χώρας μας όχι αυτή που θα έπρεπε. Εξακολουθούν να εμμένουν σε προκλητικές δηλώσεις και να κατέχουν βόρειο τμήμα της Κύπρου. Μέχρι πότε θα ακολουθούμε λογικές κατευνασμού τη στιγμή μου συνεχίζουν ακάθεκτοι να μιλούν για γαλάζια πατρίδα; Είδαμε τα αποτελέσματα της πολιτικής κατευνασμού. Η Πολιτική Κατευνασμού (Appeasement) που ακολούθησε ο Βρετανός Πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεν απέναντι στη ναζιστική Γερμανία τη δεκαετία του 1930 σε τί παταγώδη αποτυχία κατέληξε! Η ιστορία διδάσκει…

Ενδεικτική βιβλιογραφία

  • Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου — Κωνσταντίνος Φωτιάδης, εκδ. Κυριακίδη.
  • Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμοι για την ύστερη Οθωμανική περίοδο και τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
  • Μικρασιατική Καταστροφή — Δημήτρης Φωτιάδης.
  • Η Ελλάς και η Εγγύς Ανατολή — Σπύρος Μαρκεζίνης.
  • Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας — Απόστολος Βακαλόπουλος.
  • Germany and the Ottoman Empire 1914–1918 — Ulrich Trumpener.
    Κλασικό έργο για τις πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις Γερμανίας–Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. The Berlin-Baghdad Express — Sean McMeekin.
  • The Ottoman Empire and Germany’s Bid for World Power — Sean McMeekin.

Ιωάννα Δ. Μαλαγαρδή

Δρ. Υπολογιστικής Γλωσσολογίας- Ιστορικός

 

Οι πολιτικοί αρχηγοί της Ελλάδος για την Βόρειο Ήπειρο

0

Διαβάστε τις ιστορικές δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών για την Βόρειο Ήπειρο, όπως αυτές συγκεντρώθηκαν σε ένα άρθρο από τον Πρόεδρο της ΠΑ.ΣΥ.Β.Α. Τρικάλων και Συνταγματάρχου Ε.Α., Βασίλειο Ζιώζια.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ 18/30 Οκτωβρίου 1828 Πρώτος Κυβερνήτης της Νεωτέρας Ελλάδος. Η μητέρα του Διαμαντίνα, το γένος Γονέμη, καταγόταν από το Αργυρόκαστρο, όπου μέχρι τα τελευταία χρόνια διατηρόταν, και ίσως διατηρείται, το πατρικό της σπίτι. «Αν αποβλέψωμε εις την ιστορίαν και εις τα έτι σωζόμενα μνημεία και εις τας γνώμας των περιηγητών και γεωγράφων, η έκτασις της γης ταύτης (της επικρατείας της Ελλάδος) ορίζεται προς βορράν από των εκβολών της Βοϊούσης (του Αώου) κατά την Αδριατικήν θάλασσαν».

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 19 Νοεμβρίου 1913 Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Βασιλέως Κωνσταντίνου προς τον Πρεσβευτή της Αυστροουγγαρίας, προς τον οποίον τόνισε: «Οι Ηπειρώται θα αγωνισθούν μέχρις εσχάτων δια την ματαίωσιν της αδίκου απόφάσεως του (Πρωτοκόλλου της Φλωρεντίας),προσθέσας μάλιστα, ότι εάν τα πράγματα εξετραχύνοντο θα παρητείτο του θρόνου και θα ετίθετο επικεφαλής του Βορειοηπειρωτικού Αγώνος.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΤΡΕΊΤ 8 Φεβρουαρίου 1914 Υπουργός των Εξωτερικών επί κυβερνήσεως Ελ. Βενιζέλου. Το απόσπασμα είναι από την απάντηση της Ελληνικής Κυβερνήσεως προς την Διακοίνωση των Μεγάλων Δυνάμεων, να εγκαταλείψει η Ελλάδα ή την Βόρειον ΄Ηπειρον ή τα Νησιά Χίο, Μυτιλήνη, Σάμο μέχρι της 31ης Μαρτίου 1914. «Παρ’ ολην την οδύνην, την οποίαν δοκιμάζει η βασιλική κυβέρνησις, εκ της υποχρεώσεως να αποχωρισθή χωρών κατά συνείδησιν και κατά πολιτισμόν από χιλιετηρίδων Ελληνικών, αι οποίαι μετά τόσους αιώνας εχαιρέτησαν με αισθήματα ασυγκρατήτου πατριωτισμού την εθνικήν των αποκατάστασιν, η Ελλάς συμμορφουμένη προς τας αποφάσεις των Δυνάμεων, θα δώση διαταγάς εις τα στρατεύματά της να εκκενώσουν εντός της ταχθείσης προθεσμίας τα επιδικασθέντα εις την Αλβανίαν εδάφη».

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΡΑΛΛΗΣ 20 Μαρτίου 1914 «…Φρονώ, ότι (η επερώτησίς μου) αύτη ανταποκρίνεται εις πόθον ολοκλήρου του Ελληνισμού, διότι δεν είναι δυνατόν την στιγμή κατά την οποίαν ο Ελληνικός Στρατός αποχωρεί εκ των αιματοβρέκτων εκείνων χωμάτων, τα οποία δια πάσης θυσίας ανεκτήσαμε, δεν είναι δυνατόν, λέγω, παρά να συγκινείται δια το πάθημα, το οποίον υφίσταται το Ελληνικόν ΄Εθνος, εκ της τοιαύτης αποχωρήσεως, του στρατού εγκαταλείποντος όπισθεν αυτού εις την τύχην του, πληθυσμούς ακραιφνούς Ελληνικούς υπέρ τας 200.000..

Η επερώτησίς μου εις εν και μόνον αποβλέπει: εις το να απόστείλω τον αδελφικόν ασπασμόν εις τους αγωνιζομένους αδελφούς υπέρ της ιδίας αυτών ελευθερίας, υπέρ της ιδίας των υπάρξεως, και να βεβαιώσω αυτούς, ότι μετά παλμών καρδίας αποβλέπομεν εις την εξέγερσιν αυτών κατά μιάς αδίκου, αλλά και αγρίας καταδίκης, την οποίαν αι πολιτισμέναι Μεγάλαι Δυνάμεις εξήνεγκον κατ’ αυτών.»

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ – Πρωθυπουργός 20 Μαρτίου 1914 «Ο κ.Βουλευτής της Αρκαδίας προτού κατέλθη του βήματος διεβεβαίωσε τους αγωνιζομένους εν Ηπείρω, περί της συμπαθείας της Βουλής και έπεμψεν προς αυτούς αδελφικόν ασπασμόν.

Ότι οι αγωνιζόμενοι εν Ηπείρω έχουσι με το μέρος των τας συμπαθείας όχι μόνον του Ελληνικού λαού, αλλά και της Ελληνικής Φυλής είναι βεβαίως απολύτως ασφαλές.»

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΘΕΟΤΟΚΗΣ 20 Μαρτίου 1914 «Ο αγών των αγωνιζομένων σήμερον, είναι α-γών. όχι μόνον ελευθερίας, αλλά αγών υπάρξεως Κύριε Πρωθυπουργέ. Νομίζω, ότι μετά συμπαθείας πρέπει να προσβλέψετε της τύχης των υπό της Ευρώπης καταδικασθέντων Ελληνικών πληθυσμών.»

(Τα πιο πάνω αποσπάσματα είναι παρμένα από τις αγορεύσεις στη Βουλή που έγιναν για τον Βορειοηπειρωτικόν Αγώνα).

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ 2 Δεκεμβρίου 1934 «Η τύχη των Ελληνικών κοινοτήτων της Αλβανίας θίγει τόσον βαθέως την ελληνικήν ψυχήν, ώστε εάν προς στιγμήν εγίνετο δεκτή,υπόθεσις απολύτως αδύνατος, κατά την οποίαν ο Διεθνής Οργανισμός της Γενεύης δεν θα κατορθωνε να ασφαλίσει τα μειονοτικά των δικαιωμάτων, η Ελλάς δεν θα εδίσταζε να φθάσει μέχρις αποχωρήσεως από την Κοινωνίαν των Εθνών και καταγγελίας κάθε υποθήκης, η οποία θα ήτο πρόσκομμα προς τούτο, διά να καταφύγει εν ανάγκη εις την χρήσιν της δυνάμεως της προς ανόρθωσιν του παραβιαζομένου δικαίου των εν Ηπείρω ομοεθνών της.»

(Η δήλωση έγινε τον Δεκέμβριο του 1934, διότι η Αλβανία είχε αντικαταστήσει τα ελληνικά σχολεία των Βορειοηπειρωτών με αλβανικά και οι Βορειοηπειρώτες είχαν καταγγείλει την Αλβανία στην Κοινωνία των Εθνών. Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα των Αθηνών «Πατρίς»στις 2-12-1934).

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΠΑΓΟΣ 1940 -1941 «Η Βόρειος Ηπειρος είναι Ελληνική. 1. Ιστορικώς, διότι από 5.000 περίπου ετών υπήρξεν αναπόσπαστον τμήμα του Ελληνικού σώματος. Διότι από της προιστορικής εποχής των Σελλών ή Ελλών ή Ελλήνων, μέχρι του μεσαιωνικού, περί το Αργυρόκαστρον Δεσποτάτου, ποτέ δεν ηθέλησε να χωρίση την τύχην της από την τύχην των Πανελλήνων.

2. Γεωγραφικώς, διότι τα Ακροκεραύνια είναι το δυτικότατον φυσικόν σύνορον του Ελληνικού κορμού, διότι ήδη ο Στράβων ετοποθέτει τα βορειοδυτικά όρια της Ελλάδος εις το Ωρικόν, την σημερινήν Χειμάρραν και ο Πτολεμαίος την απεκάλει «αρχέγονον Ελλάδα».

3. Διανοητικώς, διότι η πρώτη πόλις που εφώτισε τους μεταμεσαιωνικούς χρόνους με το τυπογραφείον και εν γένει με την διανόησιν της, από τας αρχάς ήδη του 16ουαιώνος, είναι η Μοσχόπολις.

4. Ψυχικώς, διότι τα τέκνα της εστράφησαν αείποτε προς την μητέρα Ελλάδα, διότι ο Σίνας από την Μοσχόπολιν,ο Αρσάκης από την Πρεμετήν, οι αδελφοί Ζάππα από το Λάμποβον, ο Μπάγκας από την Κορυτσάν και άλλοι έδωκαν τον τίμιον καρπόν της εργασίας των δια να εξωραϊσθή η πρωτεύουσα του Γένους, η Αθήνα,

5. Οικονομικώς, διότι ολόκληρος η ΄Ηπειρος, βόρεια και νότια, με κέντρον τα Ιωάννινα, αποτελεί εν ενιαίον γεωοικονομικόν συγκρότημα και δεν ημπορεί να ζήση το ένα τμήμα χωρίς το άλλο, ουδέ η Ηπειρωτική πρωτεύουσα χωρίς την φυσικήν της ενδοχώραν.

6. Στρατηγικώς, διότι άμυνα ασφαλής της Βορειοηπειρωτικής Ελλάδος, χωρίς κατοχήν των στενών Τεπελενίου-Κλεισούρας και του περί την Κορυτσάν ορεινού συγκροτήματος, δεν δύναται να νοηθή.

7. Νομικώς, ανεγνωρίσθη η Ελληνικότης της με σειράν διεθνών πράξεων, με το πρωτόκολλον της Κερκύρας της 17ης Μαϊου 1914, με την πρόσκλησιν των Μεγάλων Δυνάμεων προς την Ελλάδα, όπως την καταλάβη τον Οκτώβριο του 1914, με την συμφωνίαν Τιτόνι-Βενιζέλου της 19ης Ιουλίου 1919, με την απόφασιν της συνδιασκέψεως των Παρισίων της 13ης Ιανουαρίου 1920.

Είναι τέλος και προπάντων Ελληνική αισθηματικώς η Βόρειος ΄Ηπειρος, διότι τρις, κατά την διάρκειαν μιάς τριακονταετίας, το 1912, το 1914, και το 1940, εποτίσθη το χώμα της από άφθονον και πολύτιμον Ελληνικόν αίμα, και εσπάρησαν και αι κορυφογραμμαί της από τα κόκκαλα των Ελλήνων τα ιερά. Η Βόρειος ΄Ηπειρος ήτο, είναι και θα μείνη εις τους αιώνας Ελληνική.»

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΣΟΥΔΕΡΟΣ – Πρωθυπουργός 15 Νοεμβρίου 1941 (Πρωθυπουργός της εξόριστης, κατά την Ιταλογερμανικήν κατοχή, κυβερνήσεως). «Οραματίζομαι την Ελλάδα, μετά τον πόλεμο, μεγαλυτέραν και υπερήφανον, περιλαμβάνουσα και την Βόρειον ΄Ηπειρον, την Μακεδονίαν, την Θράκην, την Δωδεκάνησο και την Κύπρον».

(Από ομιλία του που έγινε στο Λονδίνο στις 15-11-1941).

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 18 Οκτωβρίου 1944 «Σκοπός μας δεν είναι μόνον η Εθνική Απελευθέρωσις. Είναι επίσης και η Εθνική μας Ολοκλήρωσις. Το Συμβόλαιον του Λιβάνου, το οποίον έχουν συνυπογράψει όλα τα κόμματα, όσα μετέχουν εις την Κυβέρνησιν, ορίζει ως περιεχόμενον του εθνικού μας προγράμματος «την πλήρη εθνικήν μας αποκατάστασιν και την πλήρη ασφάλειαν των νέων συνόρων μας.

Η Βόρειος ΄Ηπειρος αποτελεί αναπόσπαστον τμήμα της Ελλάδος. Και έχει προσφάτως καθαγιασθεί και από τους τάφους των ηρώων μας, Τα Δωδεκάνησα θα επανέλθουν εις την Ελλάδα».

Η ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 20 Ιουνίου 1945 (Η Επιτροπή αυτή είχε συγκροτηθεί από έξη ( 6 ) πρώην Πρωθυπουργούς και έξη (6) Υπουργούς των Εξωτερικών). «Η Τραγική τροπή την οποίαν από τινος χρόνου προσέλαβον τα γεγονότα εν Βορείω Ηπείρω και η θλιβερά τύχη του Ελληνικού πληθυσμού της περιοχής αυτής (…) μας εξαναγκάζει να απευθύνωμε την κατωτέρω ανακοίνωσιν προς την Ελληνικήν κυβέρνησιν, ίνα επισύρομε αμέριστον την προσοχήν αυτής επί του ζητήματος τούτου.(…..)

Λαμβανομένων υπ’ όψιν των ανωτέρω η Επιτροπή θεωρεί, ότι η μόνη επιβαλλομένη λύσις, όπως τεθή τέρμα εις την αφόρητον αυτήν κατάστασιν θα ήτο, όπως αι Σύμμαχοι Δυνάμεις, προβώσιν εις την κατάληψιν της Βορείου Ηπείρου χρησιμοποιούσαι προς τούτο και Ελληνικάς Δυνάμεις, αποτελούσας τμήμα και τελούσας υπό τας διαταγάς του Συμμαχικού στρατού(….). Μόνον δια τοιαύτης προσωρινής κατοχής, μέχρι του οριστικού καθορισμού των νοτίων συνόρων της Αλβανίας υπό της επικειμένης Συνδιασκέψεως της Ειρήνης, θα ηδύνατο να τεθή τέρμα εις την προεκταθείσαν τραγικήν κατάστασιν εν Βορείω Ηπείρω,(….).

Οι πρώην Πρωθυπουργοί: Γονατάς Σ, Καφαντάρης Γ, Πλαστήρας Ν, Σοφούλης Θ, Τσουδερός Εμ, Παπανδρέου Γ. Οι πρώην Υπουργοί Εξωτερικών :Αλεξανδρής Α, Θεοτόκης Ι, Μάξιμος Δ, Ρέντης Κ. Οι πρώην Υφυπουργοί των Εξωτερικών: Δραγούμης Φ, Μελάς Γ.»

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ 1945 «Είμαστε ενάντια σε οποιαδήποτε βίαιη αλλαγή των συνόρων του 1939 από οποιαδήποτε μεριά και αν έρχεται. Τη μόνη δημοκρατική αρχή, που αναγνωρίζομε είναι η αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών. Η αρχή αυτή ισχύει και για τα Δωδεκάνησα, και για την Κύπρο και για την Βόρειο Ήπειρο. Παράλληλα επιμένουμε να εφαρμοστεί και μια άλλη δημοκρατική αρχή για τις εθνικές μειονότητες, η αρχή της ισοτιμίας, του σεβασμού γι’ αυτές».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ – Πρόεδρος της Κυβερνήσεως 1962 «Παρακολουθών πάντοτε με συγκίνησιν τους αγώνας σας δια την ικανοποίησιν των απαραγράπτων δικαίων του Ελληνισμού επί της μαρτυρικής Βορείου Ηπείρου και το ενεργόν ενδιαφέρον σας, δια την πρόοδον του ελευθέρου τμήματος της ενδόξου γενέτειρας σας, εύχομαι ολοψύχως δια την ευόδωσιν των εργασιών του Συνεδρίου σας και την πραγματοποίηση των σκοπών της Ομοσπονδίας σας»

ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ 21 Φεβρουαρίου 1965 Επισκέφτηκε με την έγκριση της κυβερνήσεως του Γεωργίου Παπανδρέου, το φυλάκιο της Κακαβιάς και επάνω στην εκεί πυραμίδα έγραψε με μπογιά: «ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΕΔΩ».

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 21 Φεβρουαρίου 1984 «Ταυτόχρονα θα πρέπει να στείλομε ένα μήνυμα προς την κυβέρνηση της Αλβανίας: Υπάρχει ο ομφάλιος λώρος που στηρίζεται στο Έθνος μεταξύ των Ελλήνων στον Ελλαδικό χώρο και των Ελλήνων όπου γης. Δεν πρόκειται να ανεχθούμε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ελλήνων στην Αλβανία.

Αλλά θα πρέπει να είναι σαφές, προς όλες τις κατευθύνσεις, ότι η Κυβέρνηση της Ελλάδος έχει μία ιδιαίτερη δέσμευση και υποχρέωση απέναντι στον Ελληνισμό, είτε βρίσκεται στην Τουρκία, είτε στην Αλβανία, είτε βρίσκεται οπουδήποτε πάνω στη γη.(…) Δεν μπορούμε να μην συμπαρασταθούμε σ’ αυτόν τον Ελληνισμό, ο οποίος χειμάζεται και θα κρίνουμε ποία είναι τα πιο πρόσφορα μέσα στην κατεύθυνση αυτή, και στο διμερές επίπεδο, αλλά και σε διεθνή βήματα, όπως π.χ. στα Ηνωμένα Έθνη.»

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗΣ – Πρόεδρος της Δημοκρατίας 9 Ιουνίου 1985 «Εδώ στην Ήπειρο περισσεύει ο πόνος, αφού η εθνική αποκατάσταση ήλθε πολύ αργότερα, μόλις στις μέρες των πατέρων σας, κολοβωμένη όμως κι αυτή. Γι’ αυτό και στους πικραμένους αδελφούς σας, τους αδελφούς μας που πέρα από τα σύνορα ζουν στην περιοχή που γεωγραφικά λέγεται Βόρειος Ήπειρος, αυτήν την περιοχή ολόκληρος ο Ελληνισμός δεν τους ξεχνάει.»

Οι πολιτικοί αρχηγοί της Ελλάδος για την Βόρειο Ήπειρο

Τραμπ: Δεν βιάζομαι να τερματίσω τη σύγκρουση με το Ιράν

0

«Πιο σημαντική η επίτευξη των στόχων» της αποστολής

O Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε σε δημοσιογράφους το μεσημέρι της Τετάρτης ότι δεν βιάζεται να τερματίσει τη σύγκρουση με το Ιράν.

Ο Αμερικανός πρόεδρος πρόσθεσε ότι η επίτευξη των στόχων της αποστολής ήταν πιο σημαντική από τον καθορισμό ενός χρονοδιαγράμματος για την ολοκλήρωσή της.

Γκαλιμπάφ: Οι ΗΠΑ θέλουν να ξεκινήσουν ξανά πόλεμο

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγέρ Γκαλιμπάφ, και κυριότερος διαπραγματευτής της Ισλαμικής Δημοκρατίας κατηγόρησε σήμερα τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι θέλουν να ξαναξεκινήσουν τον πόλεμο, ενώ η Ουάσινγκτον ακόμη ελπίζει στη συνθηκολόγηση του Ιράν.

«Οι ελιγμοί του εχθρού, τόσο φανεροί όσο και κρυφοί, δείχνουν ότι, παρά την οικονομική και πολιτική πίεση, δεν έχει εγκαταλείψει τους στρατιωτικούς του στόχους και επιδιώκει να πυροδοτήσει έναν νέο πόλεμο», δήλωσε ο Γαλιμπάφ σε ηχητικό μήνυμα που μεταδόθηκε από ιρανικά μέσα ενημέρωσης.

Πρόσθεσε ότι η Τεχεράνη πρέπει «να επιταχύνει τις προετοιμασίες της προκειμένου να ανταποκριθεί δυναμικά σε οποιαδήποτε νέα επίθεση», υποστηρίζοντας ότι «το Ιράν δεν θα ενδώσει ποτέ στον εκφοβισμό», ακόμη και αν η Ουάσιγκτον «εξακολουθεί να ελπίζει στη συνθηκολόγηση του ιρανικού έθνους».

Παράλληλα είπε πως ο στρατός του Ιράν χρησιμοποίησε την εκεχειρία για να ανασυγκροτήσει τις δυνάμεις του.

Τραμπ: Δεν βιάζομαι να τερματίσω τη σύγκρουση με το Ιράν

Ιράν: Οι συνομιλίες με τις ΗΠΑ συνεχίζονται με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν

0

Όσα δήλωσε ο εκπρόσωπος Εσμαΐλ Μπαγκαεΐ

«Ουσιαστικά, αυτό που θέλουμε δεν είναι μια απαίτηση αλλά τα δικαιώματά μας», είπε, σύμφωνα με όσα μετέδωσε το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Σε αυτά περιλαμβάνεται και η απαίτηση του Ιράν να αρθούν οι αμερικανικές κυρώσεις κατά της χώρας, κάτι που, σύμφωνα με τον Μπαγκαεΐ, «αποτελεί μέρος των δικαιωμάτων μας».

Ιράν: Οι συνομιλίες με τις ΗΠΑ συνεχίζονται με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν

Τί ἀπεφάσισε τό ΚΥΣΕΑ γιά Κύπρο, Κάρπαθο, Διδυμότειχο

0

Ἐπέστρεψε ὁ «Κίμων», μονίμως «σκοποῦν» πλοῖο (φρεγάτα) στήν ἀνατολική Μεσόγειο – Ἐπιστρέφουν καί τά F-16 λόγῳ αὐξήσεως τῆς ἐντάσεως στό Αἰγαῖο – Σταδιακή ἀπόσυρσις τῶν «ἐκτεθειμένων» Patriot ἀπό τά Δωδεκάνησα, ἄμεση ἀπό τό Διδυμότειχο λόγῳ ἀποκλιμακώσεως στό Ἰράν

Μέχρις Εδῶ ἦταν ἡ ἄτυπη ἀναβίωσις τοῦ δόγματος τοῦ Ἑνιαίου Ἀμυντικοῦ Χώρου Ἑλλάδος-Κύπρου. Τό ΚΥΣΕΑ ἀπεφάσισε χθές τήν ἀπόσυρση ἀπό τήν Μεγαλόνησο τῶν τεσσάρων μαχητικῶν ἀεροσκαφῶν τύπου F-16 πού εἶχαν μετασταθμεύσει στό ἀεροδρόμιο τῆς Πάφου, καθώς καί τήν ἀνάκληση τῆς ἀποστολῆς τῶν φρεγατῶν πού εἶχαν σταλεῖ γιά τήν παροχή ἀντιαεροπορικῆς καί ἀντιπυραυλικῆς προστασίας στήν Κύπρο, ἔναντι ἐνδεχομένων ἐπιθέσεων ἀπό τό Ἰράν. Ταυτοχρόνως ἀπεφασίσθη ἡ ἀπόσυρσις τῆς πυροβολαρχίας Patriot πού εἶχε ἐγκατασταθεῖ στήν Κάρπαθο, καθώς καί αὐτῆς πού εἶχε ἀποσταλεῖ στό Διδυμότειχο γιά τήν ἄμυνα τῆς εὐρύτερης περιοχῆς καί τήν παροχή προστασίας στήν γειτονική Βουλγαρία.

Μπορεῖ τό ΚΥΣΕΑ νά ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν τήν διαφοροποίηση τῆς ἀπειλῆς, ἡ ὁποία θεωρεῖται λιγώτερο ἐπικίνδυνη, καθώς καί τό μεγάλο κόστος τῆς ναυτικῆς καί τῆς ἀεροπορικῆς παρουσίας μας στήν Κύπρο. Ὑπάρχει ὅμως καί ἄλλη παράμετρος. Ἐδόθη στήν Ἑλλάδα ἡ εὐκαιρία νά ἐγκαταστήσει στρατιωτική παρουσία στήν Κύπρο, μέ τήν σύμφωνη μάλιστα γνώμη τῶν Δυτικῶν συμμάχων, καί τώρα τήν ἀπεμπολεῖ. Γιά ποιόν λόγο;

Εἶναι μιά ἀκόμη κίνησις κατευνασμοῦ, μετά τήν ἀναγγελία τῆς νομοθετήσεως τῶν τουρκικῶν ἀπαιτήσεων στό Αἰγαῖο ἀπό τήν Ἐθνοσυνέλευση τῆς γείτονος; Ἄν κάποιοι τό πιστεύουν αὐτό, μᾶλλον δέν γνωρίζουν οὔτε τήν Τουρκία οὔτε τίς θρασύδειλες μεθοδεύσεις τίς ὁποῖες μετέρχεται.

Ἡ ἑλληνική στρατιωτική παρουσία στήν Κύπρο ἀντιμετωπίσθηκε καί στήν Ἀθήνα καί στήν Λευκωσία ὡς ἐπιβεβαίωσις τοῦ ἐνδιαφέροντος τῆς μητρός πατρίδος γιά τό ἀνατολικό ἄκρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ, ἀλλά καί ὡς πρῶτο βῆμα γιά τήν ἀναβίωση τοῦ δόγματος τοῦ Ἑνιαίου Ἀμυντικοῦ Χώρου, τό ὁποῖο γιά ἀδιευκρινίστους λόγους ἀπεσύρθη ἀπό τήν Πολιτική Ἐθνικῆς Ἀμύνης τῶν Ἀθηνῶν.

Καί ἀφοῦ ἀποσύρονται ὁ «Κίμων» καί ἡ δεύτερη ἑλληνική φρεγάτα ἀπό τήν Κύπρο, ἀπεφασίσθη νά εὑρίσκεται ἕνα σκοποῦν πλοῖο τοῦ ἑλληνικοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ μονίμως στήν ἀνατολική Μεσόγειο. Αὐτό βεβαίως δέν εἶναι νέο, καθώς ἀπό τήν δεκαετία τοῦ ’70 ἔχουμε μονίμως ἕνα πλοῖο σέ περιπολία στήν περιοχή, στό πλαίσιο τῆς ἐπιχειρήσεως UNIFIL τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν.

Γιά τά F-16 πάντως ἡ δικαιολογία γιά τήν ἀπόσυρσή τους ἀπό τήν Κύπρο εἶναι ὅτι τά χρειαζόμαστε στό Αἰγαῖο, ὅπου ἡ ἔντασις κλιμακώνεται.

Ὅσο γιά τούς Patriot, τό ΚΥΣΕΑ ἀπεφάσισε τήν ἄμεση ἀπόσυρσή τους ἀπό τό Διδυμότειχο μέ αἰτιολογία τήν ἀποκλιμάκωση τῆς καταστάσεως στό Ἰράν, ἀλλά καί τό γεγονός ὅτι ἐθεωρήθη πώς εἶναι ἐκτεθειμένοι σέ πιθανή ἐχθρική προσβολή στό ἀνατολικό ἄκρο τῆς Θράκης, ὅπου εἶχαν ἐγκατασταθεῖ, καί θά γίνει νέος σχεδιασμός καί ἀναδιάταξις.

Ἡ ἴδια αἰτιολογία, ὅτι τό σύστημα εἶναι ἐκτεθειμένο, προεβλήθη καί γιά τήν ἀπόσυρση τῶν Patriot ἀπό τήν Κάρπαθο. Ἀπό ἐκεῖ ἡ ἀπόσυρσις θά εἶναι σταδιακή, στό πλαίσιο μιᾶς συνολικῆς ἀναδιοργανώσεως τῆς ἀεραμύνης των Δωδεκανήσων.

Δυστυχῶς, οἱ ἐπιπτώσεις τῶν ἀποφάσεων αὐτῶν εἶναι εὐρύτερες καί πλέον μακροπρόθεσμες. Τό θέμα δέν ἔχει νά κάνει μόνον μέ τήν Κύπρο, ἀλλά καί μέ τήν γενικώτερη προοπτική ἀναπτύξεως στρατιωτικῆς διπλωματίας ἀπό τήν Ἑλλάδα. Τέτοια κίνησις στρατιωτικῆς διπλωματίας ἦταν ἡ ἀνάπτυξις τῶν Patriot στό Διδυμότειχο γιά τήν παροχή προστασίας στήν Βουλγαρία.

estianews.gr

Σκόπια: Υπάρχει πρόβλημα με τους ‘Βορειομακεδόνες’ αλβανικής καταγωγής

0

Ο πρωθυπουργός των Σκοπίων, Χρίστιαν Μίτσκοσκι, δήλωσε ότι τα αλβανικής καταγωγής άτομα στις διαμαρτυρίες που έκαναν στην πρωτεύουσα, παραβίασαν τον Νόμο για τις Σημαίες, τον Εθνικό Ύμνο και το Σύνταγμα.

Επέκρινε την αλβανική αντιπολίτευση της Δημοκρατικής Ένωσης για την Ενσωμάτωση (DUI), προσθέτοντας ότι το κόμμα είχε δύο δεκαετίες για να επιλύσει αυτά τα ζητήματα, προσθέτοντας ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ορισμένοι πρώην αξιωματούχοι πλούτισαν εις βάρος πολιτικών θέσεων και δημοσίων συμφερόντων.

Ανακοίνωσε ότι η Κυβέρνηση εργάζεται για μια μόνιμη λύση σε ζητήματα που σχετίζονται με τις εξετάσεις δικηγορίας και άλλα κληρονομημένα προβλήματα.

Ο πρωθυπουργός Χρίστιαν Μίτσκοσκι δηλώνει ότι υποστηρίζει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία ως δημοκρατική αξία, αλλά ότι οι νόμοι και το Σύνταγμα παραβιάστηκαν στη χθεσινή διαμαρτυρία Αλβανών φοιτητών, κατά την οποία απαίτησαν να τους επιτραπεί να δώσουν εξετάσεις δικηγορίας στα αλβανικά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι διαμαρτυρόμενοι στα Σκόπια δεν ύψωσαν καμία σημαία της Βόρειας Μακεδονίας, κυριαρχούσαν μόνο οι σημαίες της Αλβανίας

«Πάντα υποστηρίζω τις διαμαρτυρίες, είναι δημοκρατικό δικαίωμα και δεν έχω κανένα δίλημμα εδώ»,

δήλωσε ο Μίτσκοσκι, απαντώντας σε δημοσιογραφικές ερωτήσεις μετά την τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου για την επέκταση του δημοτικού σχολείου «Ιωακείμ Κρτσόφσκι» στον οικισμό Βόλκοβο-Όρμαν, του δήμου Γκιόρκσε Πέτροφ.

Ωστόσο, πρόσθεσε ότι τον ενόχλησε η συμπεριφορά ορισμένων από τους συμμετέχοντες στη διαμαρτυρία, οι οποίοι, όπως είπε, παραβιάζουν τις νομικές διατάξεις.

«Προσωπικά, θεωρώ ενοχλητικό το γεγονός ότι οι διαμαρτυρόμενοι, που είναι δικηγόροι και αγωνίζονται για τον νόμο, παραβιάζουν τον Νόμο περί Σημαίας, τον Νόμο περί Εθνικού Ύμνου, το Σύνταγμα και ούτω καθεξής», είπε ο Πρωθυπουργός.

Ανέφερε ότι δεν θα σχολιάσει τις προσβολές και τα επεισόδια κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας και, όπως είπε, το βίαιο περιστατικό που σημειώθηκε.

Ο Μίτσκοσκι δεν θέλησε να σχολιάσει, όπως είπε, εξωτερικές επιρροές στις εσωτερικές πολιτικές διαδικασίες της χώρας.

«Θα το αφήσουμε αυτό ως λαογραφία», πρόσθεσε.

Ανακοίνωσε ότι η Κυβέρνηση εργάζεται για μια μόνιμη λύση σε ζητήματα που σχετίζονται με τις εξετάσεις δικηγορίας και άλλα κληρονομημένα προβλήματα.

Επέκρινε την αλβανική αντιπολίτευση της Δημοκρατικής Ένωσης για την Ενσωμάτωση (DUI), προσθέτοντας ότι το κόμμα είχε δύο δεκαετίες για να επιλύσει αυτά τα ζητήματα.

«Είχαν την ευκαιρία για 20 χρόνια να λύσουν αυτά τα ζητήματα, αλλά δεν έκαναν τίποτα», λέει ο Πρωθυπουργός.

Ορισμένοι πρώην αξιωματούχοι, είπε, έχουν πλουτίσει εις βάρος πολιτικών θέσεων και δημοσίων συμφερόντων.

«Γι’ αυτό έλυσαν πολλά προσωπικά ζητήματα. Αν συγκρίνετε την κατάσταση του πλούτου, θα δείτε πώς οι άνθρωποι από αδέξιοι γίνονται εκατομμυριούχοι, στηριζόμενοι σε εθνικά συνθήματα και στηριζόμενοι σε ανθρώπους που αγωνίζονται να βγάλουν τον μήνα, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο», είπε ο Μίτσκοσκι.

Η υποστήριξη προς τον Σέρβο πρόεδρο

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με την ανακοινωθείσα συγκέντρωση υποστήριξης του Σέρβου Προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς που θα πραγματοποιηθεί στο Κουμάνοβο, ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν υποστηρίζει την εξωτερική παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του κράτους.

«Δεν υποστηρίζω καθόλου την εξωτερική παρέμβαση στις εσωτερικές πολιτικές των Σκοπίων, όπως συνέβη προχθές, αλλά εμείς ως κυβέρνηση δεν έχουμε καμία πρόθεση, ούτε έχουμε υποστηρίξει, να παρέμβουμε στις εσωτερικές και ανεξάρτητες πολιτικές οποιασδήποτε χώρας», πρόσθεσε.

Όπως αναφέρθηκε από ορισμένα μέσα ενημέρωσης, ορισμένοι από τους συμμετέχοντες στη διαμαρτυρία έφτασαν από την Πρίστινα.

Μετά το τέλος της διαμαρτυρίας, το Υπουργείο Εσωτερικών (MVI) ανακοίνωσε ότι τρία άτομα συνελήφθησαν στη συγκέντρωση μπροστά από υπουργείο Δικαιοσύνης  για διατάραξη της δημόσιας τάξης.

Echedoros.blog

Η Αυστρία και η Ιταλία προτείνουν την ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ «σταδιακά»

0

Πέντε κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρότειναν μια νέα προσέγγιση για την ενσωμάτωση των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, η οποία θα επέτρεπε τη σταδιακή ένταξη στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ακόμη και πριν από την πλήρη ένταξη.

Σύμφωνα με εμπιστευτικό έγγραφο, στο οποίο συμμετέχουν η Αυστρία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Ιταλία, η Σλοβακία και η Σλοβενία, προτείνεται οι υποψήφιες χώρες να αποκτήσουν πρόσβαση σε ορισμένα ευρωπαϊκά προγράμματα και τομείς «βήμα προς βήμα», ανάλογα με τη συμμόρφωσή τους με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Το έγγραφο, το οποίο δημοσιεύει η Euractiv, αναφέρει ότι η σταδιακή ολοκλήρωση θα πρέπει να εφαρμόζεται συστηματικά και να περιλαμβάνει τομείς όπως οι μεταφορές, η ενέργεια, η ψηφιακή αγορά και οι πολιτικές για κρίσιμες πρώτες ύλες.

Η πρόταση επισημαίνει ότι ένα τέτοιο μοντέλο θα βοηθούσε την ΕΕ να ενισχύσει τη γεωπολιτική της επιρροή και να αντισταθμίσει την επιρροή της Ρωσίας και της Κίνας στην περιοχή.

Μεταξύ των χωρών που θα μπορούσαν να καλυφθούν από αυτήν την προσέγγιση είναι το Μαυροβούνιο, η Αλβανία, τα Σκόπια και η Σερβία.

Γεωγραφική αναφορά

Οι συντάκτες του εγγράφου κάλεσαν την Επίτροπο Διεύρυνσης της ΕΕ, Μάρτα Κος, να προτείνει πρόσθετες ιδέες για αυτό το είδος ολοκλήρωσης.

Скопје1.мк

Echedoros.blog

Ισραήλ: Διαλύθηκε η Βουλή και η χώρα οδεύει σε πρόωρες εκλογές- Στριμωγμένος ο Νετανιάχου, αντιμέτωπος με το «τέρας της ήττας»

0

Ισραήλ: Διαλύθηκε η Βουλή και η χώρα οδεύει σε πρόωρες εκλογές- Στριμωγμένος ο Νετανιάχου, αντιμέτωπος με το «τέρας της ήττας»

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αβεβαιότητας και ενώ οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν σημαντική φθορά για τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος εμφανίζεται να κινδυνεύει ακόμη και με απώλεια της εξουσίας.

Η πιθανότητα πολιτικής αποδυνάμωσης ή αποχώρησης του Νετανιάχου από την πρωθυπουργία εκτιμάται ότι μπορεί να επηρεάσει συνολικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, ιδίως σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της κρίσης με το Ιράν και τη στενή συνεργασία που είχε αναπτυχθεί με τον Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια των τελευταίων πολεμικών εξελίξεων.

Πότε θα στηθούν οι κάλπες

Μέχρι στιγμής δεν έχει καθοριστεί επίσημα η ημερομηνία των εκλογών. Με βάση το ισραηλινό εκλογικό σύστημα, οι εθνικές εκλογές διεξάγονται ανά τετραετία. Οι τελευταίες πραγματοποιήθηκαν τον Νοέμβριο του 2022, πράγμα που σημαίνει ότι η χώρα όφειλε να οδηγηθεί σε κάλπες το αργότερο έως τις 27 Οκτωβρίου.

Μετά την υπερψήφιση της διάλυσης της Κνεσέτ, τα πολιτικά κόμματα καλούνται πλέον να συμφωνήσουν στο χρονοδιάγραμμα της εκλογικής αναμέτρησης. Αναλυτές στο Ισραήλ θεωρούν πιθανότερο σενάριο τη διεξαγωγή εκλογών μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου, αν και δεν αποκλείουν να εξαντληθεί το συνταγματικό περιθώριο μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου.

Η ρήξη με τους υπερορθόδοξους Εβραίους

Η απόφαση για διάλυση του κοινοβουλίου ήρθε έπειτα από τη θεαματική ρήξη του Νετανιάχου με τα υπερορθόδοξα εβραϊκά κόμματα, τα οποία επί χρόνια αποτελούσαν βασικό πυλώνα της πολιτικής του επιβίωσης.

Οι υπερορθόδοξοι ηγέτες ανακοίνωσαν ότι δεν θεωρούν πλέον τον Ισραηλινό πρωθυπουργό αξιόπιστο πολιτικό σύμμαχο και γνωστοποίησαν πως θα στηρίξουν την προκήρυξη πρόωρων εκλογών. Βασική αιτία της σύγκρουσης ήταν η αθέτηση, όπως υποστηρίζουν, της δέσμευσης του Νετανιάχου να προωθήσει νομοθετική ρύθμιση που θα εξαιρούσε τους υπερορθόδοξους από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

Στην προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης, τα υπερορθόδοξα κόμματα βρήκαν κοινό έδαφος με την αντιπολίτευση, η οποία επιδιώκει εδώ και μεγάλο διάστημα να τερματίσει την πολιτική κυριαρχία του Νετανιάχου.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πολιτική φθορά

Η διάλυση της Κνεσέτ αναμένεται να εντείνει την προεκλογική αντιπαράθεση, σε μια χρονική συγκυρία όπου οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν τον κυβερνητικό συνασπισμό να υπολείπεται των βασικών αντιπάλων του.

Καθοριστική καμπή για την πολιτική εικόνα του Νετανιάχου θεωρείται η επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Από εκείνο το σημείο και μετά, η δημοτικότητα του Ισραηλινού πρωθυπουργού παρουσίασε σταθερή πτωτική πορεία, παρά τις κατά καιρούς ενισχύσεις που προκάλεσαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις και οι επιτυχίες στα μέτωπα της περιοχής.

Ο «Μπίμπι», όπως τον αποκαλούν οι υποστηρικτές του, είχε οικοδομήσει επί δεκαετίες το πολιτικό του προφίλ γύρω από την εικόνα του «εγγυητή της ασφάλειας». Ωστόσο, το αιφνιδιαστικό και πολύνεκρο χτύπημα της Χαμάς – το σοβαρότερο για το Ισραήλ μετά τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973 – προκάλεσε ισχυρό πλήγμα στην αξιοπιστία του.

Ισραήλ: Διαλύθηκε η Βουλή και η χώρα οδεύει σε πρόωρες εκλογές- Στριμωγμένος ο Νετανιάχου, αντιμέτωπος με το «τέρας της ήττας»

Παρόλα αυτά, οι πολιτικοί συσχετισμοί παραμένουν εξαιρετικά ρευστοί. Αρκετές δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι, ακόμη κι αν η αντιπολίτευση επικρατήσει, ενδέχεται να δυσκολευτεί να σχηματίσει βιώσιμη κυβέρνηση συνεργασίας. Σε ένα τέτοιο σενάριο, ο Νετανιάχου θα μπορούσε να παραμείνει επικεφαλής μεταβατικής κυβέρνησης έως ότου υπάρξει πολιτική συμφωνία.

Το ενδεχόμενο νέου αδιεξόδου δεν θεωρείται απίθανο. Το Ισραήλ έχει ήδη βιώσει περίοδο παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας, με πέντε εκλογικές αναμετρήσεις μέσα σε λιγότερα από τέσσερα χρόνια πριν από τις εκλογές του 2022.

Οι βασικοί αντίπαλοι του Νετανιάχου

Όπως αναφέρει το Reuters, βασικός πολιτικός αντίπαλος του Νετανιάχου αναδεικνύεται ο Ναφτάλι Μπένετ, πρώην στενός συνεργάτης του και πρωθυπουργός μετά τις εκλογές του 2021, όταν κατάφερε να τον εκτοπίσει από την εξουσία.

Ο δεξιός Μπένετ έχει πλέον συμπράξει πολιτικά με τον κεντροαριστερό ηγέτη της αντιπολίτευσης Γιαΐρ Λαπίντ, προωθώντας το νέο πολιτικό σχήμα «Together», το οποίο εμφανίζεται δημοσκοπικά να βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Λικούντ.

Παράλληλα, ενισχυμένη καταγράφεται και η παρουσία του πρώην αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων και κεντρώου πολιτικού Γκάντι Αϊζενκότ, ο οποίος προσελκύει ψηφοφόρους που αναζητούν εναλλακτική λύση απέναντι στον Νετανιάχου.

Όλοι οι βασικοί διεκδικητές της εξουσίας, σύμφωνα με το Reuters, κινούνται σε παρόμοιο πολιτικό πλαίσιο, επιχειρώντας να εκφράσουν την κοινωνική κόπωση που έχει προκαλέσει η μακρά περίοδος πολέμων και εσωτερικής έντασης. Στο επίκεντρο της ρητορικής τους βρίσκονται η ανάγκη εθνικής ενότητας, η αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής και η επιστροφή της χώρας σε συνθήκες πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας μετά τις συγκρούσεις στη Γάζα, τον Λίβανο και το Ιράν.

Το βάρος των δικαστικών υποθέσεων και τα ζητήματα υγείας

Την ίδια στιγμή, ο Νετανιάχου εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μακροχρόνια δικαστική υπόθεση διαφθοράς που εκκρεμεί εις βάρος του.

Ο πρόεδρος του Ισραήλ, Ισαάκ Χέρτσογκ, φέρεται να μεσολαβεί σε παρασκηνιακές συνομιλίες για έναν πιθανό συμβιβασμό, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει τον 76χρονο πρωθυπουργό σε αποχώρηση από την ενεργό πολιτική στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας.

Το σενάριο αυτό βρίσκεται εδώ και χρόνια στο δημόσιο διάλογο, χωρίς ωστόσο να είναι σαφές αν ο ίδιος ο Νετανιάχου θα αποδεχόταν μια τέτοια προοπτική.

Επιπλέον, στο πολιτικό σκηνικό προστίθεται και ο παράγοντας της υγείας του. Πρόσφατα αποκάλυψε ότι υποβλήθηκε επιτυχώς σε θεραπεία για καρκίνο του προστάτη, ενώ ήδη από το 2023 έχει τοποθετήσει βηματοδότη.

Την ίδια ώρα, το Ισραήλ εξακολουθεί να βρίσκεται σε πολεμική ετοιμότητα, με στρατιωτικές επιχειρήσεις να συνεχίζονται στη Γάζα και τον Λίβανο, ενώ παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας κλιμάκωσης με το Ιράν. Οι εξελίξεις στα μέτωπα αυτά θεωρούνται κρίσιμες και ενδέχεται να επηρεάσουν καθοριστικά τόσο το πολιτικό κλίμα όσο και την ίδια την εκλογική διαδικασία

Ισραήλ: Διαλύθηκε η Βουλή και η χώρα οδεύει σε πρόωρες εκλογές- Στριμωγμένος ο Νετανιάχου, αντιμέτωπος με το «τέρας της ήττας»

Έντονος διάλογος Ανδρουλάκη – Δεμίρη: «Είδατε κάπου τους λόγους παρακολούθησής μου;» – «Όχι»

0

«Σταματήστε να περιφρονείτε τη νοημοσύνη μας», τόνισε ο Νίκος Ανδρουλάκης προς τον διοικητή της ΕΥΠ. «Με εξωθείτε σε νομικά μέτρα».
Έντονος διάλογος φέρεται να σημειώθηκε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ανάμεσα στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη και τον διοικητή της ΕΥΠ Θεμιστοκλή Δεμίρη, με επίκεντρο τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στον φάκελο της υπόθεσης των υποκλοπών.

Η αντιπαράθεση επικεντρώθηκε στο περιεχόμενο του φακέλου που έχει διαβιβαστεί στην ΑΔΑΕ και ειδικότερα στο εάν υπάρχουν έγγραφα που αιτιολογούν την παρακολούθηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Συγκεκριμένα, ο Νίκος Ανδρουλάκης έθεσε ευθέως το ερώτημα αν στον φάκελο περιλαμβάνονται οι λόγοι για τους οποίους διατάχθηκε η παρακολούθησή του, με τον Θεμιστοκλή Δεμίρη να απαντά πως στον σχετικό φάκελο «εμπεριέχεται μόνο η διάταξη».

Η απάντηση προκάλεσε την αντίδραση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος υποστήριξε ότι δεν έχουν παραδοθεί τα έγγραφα που τεκμηριώνουν την απόφαση για την παρακολούθησή του και ζήτησε να διευκρινιστεί πού βρίσκονται.

Η αναφορά στα «προφορικά αιτήματα»

Η συζήτηση απέκτησε μεγαλύτερη ένταση όταν τέθηκε το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο διατυπώνονται σχετικά αιτήματα.

Ο διοικητής της ΕΥΠ ανέφερε ότι «πολλές φορές τα αιτήματα γίνονται προφορικά», διευκρινίζοντας πάντως ότι δεν υποστηρίζει πως αυτό συνέβη στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης επανήλθε ρωτώντας αν ο ίδιος ο διοικητής της ΕΥΠ έχει δει σε κάποιο έγγραφο τους λόγους που αιτιολόγησαν την παρακολούθησή του. Ο Θεμιστοκλής Δεμίρης απάντησε αρνητικά, σημειώνοντας ότι κατά τον έλεγχο που είχε πραγματοποιήσει κλιμάκιο της ΑΔΑΕ στην υπηρεσία παρουσιάστηκαν τα διαθέσιμα στοιχεία.

Η απάντηση αυτή προκάλεσε νέα αντίδραση από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ανέφερε ότι δημιουργούνται σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση της υπόθεσης.

«Σταματήστε να περιφρονείτε τη νοημοσύνη μας. Απευθύνεστε στη Βουλή των Ελλήνων και έχετε υποχρέωση αυτά που λέτε να είναι σοβαρά», ανέφερε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ασκώντας κριτική για τη στάση του διοικητή της ΕΥΠ.

Παράλληλα, υποστήριξε ότι ενώ στο παρελθόν είχε προβληθεί το επιχείρημα του απορρήτου, πλέον – όπως είπε – προκύπτει ότι δεν υπήρξε γνώση εγγράφου που να περιγράφει τους λόγους που οδήγησαν στην παρακολούθησή του.

Ανδρουλάκης – Δεμίρης: Όλος ο διάλογος

  • ΔΕΜΙΡΗΣ: Τον φάκελο τον παρέδωσα στην ΑΔΑΕ.
  • ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ: Στον φάκελο γράφονται οι λόγοι της παρακολούθησής μου;
  • ΔΕΜΙΡΗΣ: Όχι, εμπεριέχεται μόνο η διάταξη.
  • ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ: Δεν παραδώσατε, λοιπόν, τους λόγους για τους οποίους διατάχθηκε η παρακολούθηση μου. Πού είναι αυτά τα έγγραφα;
  • ΔΕΜΙΡΗΣ: Πολλές φορές τα αιτήματα γίνονται προφορικά.
  • ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ: Δηλαδή λέτε ότι η δική μου παρακολούθηση διατάχθηκε προφορικά; Αυτό μου λέτε;
  • ΔΕΜΙΡΗΣ: Όχι, δεν λέω αυτό.
  • ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ: Τι λέτε; Έχετε δει σε κάποιο έγγραφο τους λόγους της παρακολούθησης μου;
  • ΔΕΜΙΡΗΣ: Όχι, δεν τους έχω δει. Όταν κλιμάκιο της ΑΔΑΕ ήρθε στην υπηρεσία για έλεγχο, τους δείξαμε αυτά που είχαμε.
  • ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ: Άρα, τι δείξατε στην ΑΔΑΕ; Κάτι που εσείς ο ίδιος δεν είδατε ποτέ, όπως μόλις μας είπατε; Σταματήστε να περιφρονείτε τη νοημοσύνη μας. Απευθύνεστε στη Βουλή των Ελλήνων και έχετε υποχρέωση αυτά που λέτε να είναι σοβαρά. Σήμερα, συνεπώς, ο κ. Δεμίρης μας λέει ότι ενώ έχουν συμβεί όλα αυτά τα τελευταία χρόνια, δεν είχε το «ενδιαφέρον» να μάθει τους λόγους που ξέσπασε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα. Την πρώτη φορά που ήρθε ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών επικαλέστηκε το απόρρητο. Τώρα δεν επικαλείται το απόρρητο, αλλά μας λέει ευθαρσώς ότι ουδέποτε είδε έγγραφο με τους λόγους που οδήγησαν να ζητηθεί η παρακολούθηση μου.

Ανδρουλάκης σε Δεμίρη: «Με εξωθείτε σε νομικά μέτρα κατά του Διοικητή της ΕΥΠ»

Όπως μετέδωσε νωρίτερα το iEidiseis, ο κ. Ανδρουλάκης ξεκίνησε την τοποθέτησή του σχολιάζοντας την παρουσία του κ. Δεμίρη, σε αντίθεση με την απουσία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Τζαβέλλα. Χαρακτήρισε την άρνηση του ανώτατου δικαστικού λειτουργού να προσέλθει, επικαλούμενος τη διάκριση των εξουσιών, ως «απόλυτα αδικαιολόγητη». Όπως υπογράμμισε, ο κ. Τζαβέλλας έχει υποχρέωση όχι μόνο να προστατεύει την ανεξαρτησία της δικαιοδοτικής κρίσης, αλλά και να συνεισφέρει στη λειτουργία της Βουλής, στο όνομα του λαού που απονέμεται η δικαιοσύνη. «Ο κ. Τζαβέλλας, ο οποίος υπέγραφε ο ίδιος παρακολουθήσεις, αντί να δηλώσει αποχή από την υπόθεση των παράνομων παρακολουθήσεων, προτίμησε να απέχει από τη λογοδοσία ενώπιον της επιτροπής. Και οι κρίνοντες, λοιπόν, κρίνονται», σημείωσε χαρακτηριστικά

«Προσωπική σας ευθύνη η άρνηση συμμόρφωσης με το ΣτΕ»

Στρέφοντας τα βέλη του στον Διοικητή της ΕΥΠ, ο κ. Ανδρουλάκης εξέφρασε την έντονη αποδοκιμασία του για τη στάση της υπηρεσίας απέναντι στην ομόφωνη απόφαση 465/2024 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ). Η απόφαση αυτή ορίζει ρητά ότι, όταν περιορίζεται το απόρρητο των επικοινωνιών, πρέπει να διασφαλίζεται η πρόσβαση των παρακολουθούμενων προσώπων τόσο στη χορήγηση της άδειας όσο και στην αίτηση της αρχής που τη ζήτησε, ώστε να κατανοούν τους λόγους της παρακολούθησης.

«Στη δική μου περίπτωση, η ΑΔΑΕ μου γνωστοποίησε μόνο τον αριθμό της διάταξης και όχι τα υπόλοιπα στοιχεία του φακέλου, τα οποία η υπηρεσία σας αρνήθηκε να χορηγήσει, και μάλιστα με δική σας προσωπική ευθύνη», τόνισε ο κ. Ανδρουλάκης, απευθύνοντας σαφή ερωτήματα προς τον κ. Δεμίρη:

«Γιατί δεν συμμορφώνεστε με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας;  Σας καλώ να χορηγήσετε άμεσα τον φάκελο με τα στοιχεία που συνόδευσαν τη διάταξη άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών ως οφείλετε. Και να είστε σαφής σε σχέση με την ύπαρξη του φακέλου αυτού και όχι ήξεις – αφήξεις. Άλλωστε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει δηλώσει ενώπιον μου στην τηλεμαχία του 2023 ότι ουδείς λόγος εθνικής ασφάλειας συνέτρεχε για την παρακολούθησή μου.

Συνεπώς, ποιος είναι ο λόγος απορρήτου που επικαλείστε, όταν ο πολιτικός σας προϊστάμενος, ο κ. Μητσοτάκης, λέει ότι δεν συντρέχει κανένας λόγος;».

Προειδοποίηση για «πρωτοφανή νομικά μέτρα»

Απευθυνόμενος στον κ. Δεμίρη, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανέφερε

«Προέρχεστε από το διπλωματικό σώμα και σε όλη την καριέρα σας υπηρετήσατε το εθνικό συμφέρον και τη νομιμότητα, τώρα γιατί δεν συμμορφώνεστε με τη ρητή κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας;

Γιατί εκθέτετε τη χώρα διεθνώς; Δεν γνωρίζετε τη ζημιά, που αυτό προκαλεί στα εθνικά συμφέροντα;

Αντιλαμβάνεστε ασφαλώς ότι με εξωθείτε να προβώ σε νομικά μέτρα σε βάρος παντός υπευθύνου μη εξαιρουμένου και εσάς του ιδίου;».

Παράλληλα, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα για προσφυγή στη δικαιοσύνη: «Με εξωθείτε σε κάτι πρωτοφανές στα ελληνικά και ευρωπαϊκά χρονικά. Ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να στραφώ νομικά κατά του Διοικητή της ΕΥΠ».

«Υποκρισία αντί για αγωνία προστασίας»

Κλείνοντας, ο κ. Ανδρουλάκης στάθηκε σε δύο σημεία της εισαγωγικής τοποθέτησης του Διοικητή της ΕΥΠ.

«Είπατε ότι αναλάβατε να κάνετε μια νέα ΕΥΠ και παραλάβατε μια κατάσταση σε δύσκολες συνθήκες, εξηγείστε μας τι εννοείτε ακριβώς. Ποιες είναι αυτές οι δύσκολες συνθήκες, που σας ανάγκασαν να κάνετε μια νέα ΕΥΠ;

Δεύτερον, αναφέρατε ότι στις εποχές των μεγάλων προκλήσεων θέλετε να δημιουργήσετε ένα πλαίσιο προστασίας των επικοινωνιών των αξιωματούχων της χώρας. Θέλω να σας θυμίσω ότι μετά την ανάληψη των καθηκόντων σας, είχα ζητήσει να ελεγχθούν τα κινητά υπουργών, βουλευτών και όλων των αξιωματούχων για να προστατευτούν από τα παράνομα λογισμικά».

«Δεν κάνατε τίποτα. Άρα, περισσότερο βλέπω υποκρισία παρά αγωνία προστασίας της εθνικής ασφάλειας», κατέληξε ο κ. Ανδρουλάκης.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/770833/entonos-dialogos-androylaki-demiri-eidate-kapoy-toys-logoys-parakoloythisis-moy-ochi/

Κοινό ανακοινωθέν Πούτιν-Σι με «μπηχτές» κατά Τραμπ: «Κάποιοι αποικιοκράτες επιδιώκουν να κάνουν τον κόσμο ζούγκλα»

0

«Η ατζέντα για παγκόσμια ειρήνη και ανάπτυξη αντιμετωπίζει νέους κινδύνους και προκλήσεις»

Η Ρωσία και η Κίνα προειδοποιούν από κοινού ότι οι προσπάθειες ορισμένων χωρών να επιβάλουν μονομερώς τη βούλησή τους στον κόσμο, με νοοτροπία αποικιοκρατίας, έχουν αποτύχει, ενώ παράλληλα εκφράζουν ανησυχία για τον κίνδυνο επιστροφής στον «νόμο της ζούγκλας».

Σε κοινή δήλωσή τους που δημοσιοποιήθηκε από το Κρεμλίνο, οι δύο χώρες τονίζουν:

«Η παγκόσμια κατάσταση γίνεται πιο περίπλοκη. Η ατζέντα για παγκόσμια ειρήνη και ανάπτυξη αντιμετωπίζει νέους κινδύνους και προκλήσεις. Υπάρχει κίνδυνος κατακερματισμού της διεθνούς κοινότητας και επιστροφής στον “νόμο της ζούγκλας”».

Οι δύο χώρες υπογραμμίζουν ακόμη ότι «απόπειρες ορισμένων κρατών να διαχειριστούν μονομερώς τις παγκόσμιες υποθέσεις, να επιβάλουν τα συμφέροντά τους σε ολόκληρο τον κόσμο και να περιορίσουν την κυρίαρχη ανάπτυξη άλλων χωρών, στο πνεύμα της αποικιοκρατίας, έχουν αποτύχει».

Οι δηλώσεις Πούτιν στο Πεκίνο

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, μιλώντας δίπλα στον Κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ, τόνισε ότι Ρωσία και Κίνα παραμένουν προσηλωμένες σε μία «ανεξάρτητη και κυρίαρχη» εξωτερική πολιτική και διαδραματίζουν σταθεροποιητικό ρόλο στη διεθνή σκηνή.

«Το πιο σημαντικό είναι ότι εργαζόμαστε μαζί στο πλαίσιο στενής στρατηγικής συνεργασίας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Πούτιν πρόσθεσε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για συνεργασία ακόμα και με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ επιβεβαίωσε την πρόθεση της χώρας του να συνεχίσει να προμηθεύει την Κίνα με ενέργεια.

Οι συνομιλίες με τον Σι χαρακτήρισε «φιλικές και εποικοδομητικές», ενώ οι σχέσεις των δύο χωρών βρίσκονται σε «άνευ προηγουμένου» επίπεδο.

Power of Siberia 2

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, υπάρχει πρόοδος και «γενική κατανόηση» για τον νέο αγωγό φυσικού αερίου Power of Siberia 2, ωστόσο απομένουν ακόμα λεπτομέρειες να συμφωνηθούν και δεν έχει καθοριστεί χρονοδιάγραμμα.Ο σύμβουλος του Κρεμλίνου Γιούρι Ουσακόφ δήλωσε ότι οι συνομιλίες κατέληξαν σε συμφωνία σε σημαντικά ζητήματα ενέργειας.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/koino-anakoinothen-poutin-si-me-mpixtes-kata-tramp-kapoioi-apoikiokrates-epidiokoun-na-kanoun-ton-kosmo-zougkla/

Ενεργειακή κρίση: Γιατί η Πτολεμαΐδα 5 πρέπει να λειτουργήσει τώρα

0
Η διεθνής ενεργειακή αγορά βρίσκεται σε παρατεταμένη φάση αβεβαιότητας. Η διαταραχή στη διακίνηση πετρελαίου και LNG από τα Στενά του Ορμούζ, οι επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές της Μέσης Ανατολής και η μεταβλητότητα των αγορών έχουν ανεβάσει κατακόρυφα τον κίνδυνο εφοδιασμού. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα σκαρφάλωσε στο 4,6% τον Απρίλιο, με την ενεργειακή συνιστώσα να καταγράφει άλμα σχεδόν 22%.
Οι ευρωπαίοι εταίροι μας απαντούν με ρεαλισμό. Η Γερμανία κρατά ανθρακικές μονάδες σε εφεδρεία. Η Πολωνία παρατείνει τη στήριξη λιγνιτικών μονάδων. Η Ρουμανία μεταθέτει αποσύρσεις. Η Βουλγαρία επαναδιαπραγματεύεται χρονοδιαγράμματα. Η Ολλανδία, η Ιταλία και η Γαλλία προσαρμόζουν κι αυτές την πολιτική τους. Κανείς δεν το αποκαλεί υποχώρηση — το αποκαλεί ασφάλεια εφοδιασμού.
Στην Ελλάδα, η Πτολεμαΐδα 5 — η πιο σύγχρονη λιγνιτική μονάδα της χώρας, επένδυση 1,5 δισ. ευρώ των Ελλήνων πολιτών — παραμένει σε καθεστώς υπολειτουργίας.
Η πλήρης ενεργοποίησή της, μέχρι να ομαλοποιηθεί πλήρως η κατάσταση στις αγορές πετρελαίου, φυσικού αερίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), είναι στρατηγική επιλογή ρεαλισμού και εθνικής υπευθυνότητας — για την ασφάλεια του συστήματος, τη σταθερότητα του κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις, και την αντοχή της παραγωγικής οικονομίας.
Η μετατροπή της σε μονάδα φυσικού αερίου μπορεί να γίνει αύριο — όταν οι αγορές το επιτρέπουν. Η χώρα διαθέτει ένα σύγχρονο εργαλείο ενεργειακής ασφάλειας, πληρωμένο από τους Έλληνες πολίτες. Η ώρα να το χρησιμοποιήσει είναι τώρα.
FB

«Εὔελπις: Ἡ ὑπερτάτη τιμή» — ένα οδοιπορικό μνήμης, ήθους και στρατιωτικής αγωγής

0

του Παντελή Σαββίδη

Στις 7 μμ σήμερα Τετάρτη 20 Μαίου θα παρουσιάσουμε στην Λέσχη Αξιωματικών Θεσσαλονίκης το πολύ ενδιαφέρον  βιβλίο του Αντιστρατήγου ε.α. Δημητρίου Καραμπέρη για την Σχολή Ευελπίδων.

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν ο πρώην Αρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, ο πρώην Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς Κύπρου και Επίτιμος Διοικητής Α’ Στρατιάς Αντιτράτηγος ε.α. Ηλίας Λεοντάρης και ο Αντιστράτηγος ε.α. Αναστάσιος Μανώλας, Επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού. Η ταπεινότητά μου θα συντονίσει.

Την κατάταξή μας στον στρατό και τις εμπειρίες μας από αυτόν τις θυμόμαστε όλοι. Ο στρατός, για τις παλαιότερες γενιές, υπήρξε καθοριστικό στοιχείο της ζωής τους. Η δική μου σειρά που κατετάγη τον Απρίλιο του 1982 βρέθηκε σε ένα μεταίχμιο. Μιας νοοτροπίας που έφευγε και μιας νέας που διαμορφωνόταν.

Όταν εμείς που υπηρετήσαμε 22 ή 24 μήνες στο στρατό έχουμε μνήμες που αναπαράγουμε σε όλη την διάρκεια της ζωής μας φαντάζεσθε πόσο καθοριστικά επηρέασε ο στρατός την ζωή ανθρώπων που έζησαν σ αυτόν 35 και περισσότερα χρόνια. Είναι μια άλλη κοινωνία.

Το βιβλίο πρέπει να είναι το πρώτο που γράφηκε για την Σχολή Ευελπίδων, από όσα μου λένε όσοι γνωρίζουν. Δεν είναι αυτοβιογραφία. Ουσιαστικά περιγράφει το πνεύμα, την φιλοσοφία και την καθημερινότητα της Σχολής. Και τονίζει τον σκοπό της. Δεν το έγραψε ο συγγραφέας από γενικές αναμνήσεις και εντυπώσεις Κρατούσε όσο υπηρετούσε σημειώσεις. Και βασίστηκε σε αυτές.

Επειδή ως συντονιστής δεν θα μπορέσω να πω αυτά που θα ήθελα λόγω χρόνου, καταθέτω παρακάτω μερικές σημειώσεις μου.

Το βιβλίο του Δημητρίου Στεφάνου Καραμπέρη, Αντιστρατήγου ε.α., με τίτλο «Εὔελπις: Ἡ ὑπερτάτη τιμή — Τό ὁδοιπορικόν ἑνός Εὐέλπιδος τῆς τάξεως 1981», δεν είναι απλώς μια προσωπική αναδρομή στα χρόνια της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Είναι μια κατάθεση μνήμης, ένα τεκμήριο εποχής και, ταυτόχρονα, ένας φόρος τιμής σε έναν ιδιαίτερο κόσμο: τον κόσμο της παλαιάς Σχολής Ευελπίδων στην Κυψέλη.

Ο ίδιος ο συγγραφέας σημειώνει ότι το βιβλίο περιγράφει την παλαιά Σχολή Ευελπίδων και τη ζωή των Ευέλπιδων κατά τη διάρκεια της τετραετούς φοιτήσεως, με βάση ημερολόγιο και σημειώσεις που κρατούσε τότε.  Αυτή η πληροφορία είναι κρίσιμη, διότι αποκαλύπτει αμέσως τη φύση του έργου: δεν πρόκειται για μια εκ των υστέρων φαντασιακή ανακατασκευή, αλλά για αφήγηση θεμελιωμένη σε προσωπικά βιώματα, σημειώσεις, εικόνες, ημερολογιακές μνήμες και λεπτομέρειες καθημερινότητας.

Το βιβλίο έχει ως κέντρο του την παλαιά Σχολή Ευελπίδων στο Πολύγωνο–Κυψέλη, έναν χώρο που δεν λειτουργεί απλώς ως σκηνικό. Αντιθέτως, γίνεται σχεδόν πρωταγωνιστής. Τα κτίρια των λόχων, η Πλατεία Ηρώου, οι θάλαμοι, τα εστιατόρια, οι αίθουσες διδασκαλίας, οι χώροι αναφοράς και τελετών, όλα ανασυντίθενται με επιμονή και ακρίβεια. Ο αναγνώστης δεν διαβάζει μόνο τι συνέβαινε στη Σχολή· αρχίζει να βλέπει πώς οργανωνόταν ο χώρος, πώς διαμορφωνόταν η καθημερινότητα, πώς η αρχιτεκτονική και η πειθαρχία συνυπήρχαν με τη μνήμη, το καθήκον και την αδελφικότητα.

Ιδιαίτερη αξία έχει το ότι ο συγγραφέας ανήκει στην Τάξη του 1981, δηλαδή σε μια γενιά Ευέλπιδων που έζησε την παλαιά Σχολή λίγο πριν κλείσει οριστικά ένας μεγάλος ιστορικός κύκλος. Η αφήγηση αποκτά έτσι χαρακτήρα μαρτυρίας. Δεν είναι απλώς η ιστορία ενός νέου που εισέρχεται στη Σχολή· είναι η καταγραφή μιας ολόκληρης εκπαιδευτικής, στρατιωτικής και ηθικής παράδοσης, λίγο πριν αυτή μεταβεί σε άλλη εποχή.

Η δύναμη του βιβλίου βρίσκεται στη διπλή του φύση. Από τη μία πλευρά, είναι ένα προσωπικό οδοιπορικό. Παρακολουθούμε τον νεαρό Εύελπι μέσα από τη δοκιμασία, την προσαρμογή, την πειθαρχία, τη συντροφικότητα, τις δυσκολίες και τις εσωτερικές μεταβολές που γεννά η στρατιωτική αγωγή. Από την άλλη πλευρά, είναι ένα ιστορικό και θεσμικό τεκμήριο για τη Σχολή Ευελπίδων, την παλαιότερη στρατιωτική εκπαιδευτική μήτρα του νεότερου ελληνικού κράτους.

Κεντρική ιδέα του βιβλίου είναι ότι ο Εύελπις δεν εκπαιδεύεται απλώς για να αποκτήσει γνώσεις ή να υπηρετήσει έναν επαγγελματικό ρόλο. Εκπαιδεύεται πρώτα για να διαμορφώσει χαρακτήρα. Το παλαιό ρητό της Σχολής, «Ἄρχεσθαι μαθών, ἄρχειν ἐπιστήσει», συμπυκνώνει αυτή την παιδαγωγική φιλοσοφία: για να μάθει κανείς να διοικεί, πρέπει πρώτα να μάθει να διοικείται. Η υπακοή, η πειθαρχία και η δοκιμασία δεν παρουσιάζονται ως μηχανισμοί ταπείνωσης, αλλά ως δρόμος εσωτερικής συγκρότησης.

Το βιβλίο δεν ωραιοποιεί. Δεν μετατρέπει τη στρατιωτική ζωή σε ρομαντικό μύθο. Αντιθέτως, διασώζει την αυστηρότητα, την πίεση, την κόπωση, την καθημερινή τριβή και τις μικρές ή μεγάλες δοκιμασίες που σημάδεψαν εκείνη την εμπειρία.  Η Σχολή εμφανίζεται ως χώρος όπου ο άνθρωπος δοκιμάζεται, αλλά και συγκροτείται· όπου η ατομικότητα περιορίζεται, αλλά δεν εξαφανίζεται· όπου η προσωπική πορεία εντάσσεται σε μια κοινότητα καθήκοντος.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου είναι η γλώσσα του. Η χρήση πολυτονικού και η προσήλωση σε ένα παλαιότερο ύφος γραφής δεν λειτουργούν ως απλή αισθητική επιλογή. Συνδέονται με την εποχή που περιγράφεται, με το εκπαιδευτικό περιβάλλον του συγγραφέα και με τον σεβασμό προς τη θεσμική μνήμη. Το ύφος του βιβλίου μάς μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις «τιμή», «καθήκον», «πατρίδα», «πειθαρχία», «συνάδελφος» και «ευθύνη» δεν είναι ρητορικά σχήματα, αλλά βιωμένες πραγματικότητες.

Το έργο έχει επίσης έντονη συλλογική διάσταση. Δεν είναι αυτοβιογραφία με την στενή έννοια του όρου. Είναι βιβλίο για μια τάξη, για μια γενιά, για ανθρώπους που μοιράστηκαν κοινούς θαλάμους, κοινή εκπαίδευση, κοινές δοκιμασίες και κοινά όνειρα. Η προσωπική μνήμη του συγγραφέα μετατρέπεται σε κοινή μνήμη. Ο ένας Εύελπις γίνεται φορέας μιας εμπειρίας που αφορά πολλούς.

Η συνέχεια της στρατιωτικής πορείας, όπως προκύπτει από τα αποσπάσματα, ανοίγει την αφήγηση πέρα από τη Σχολή. Η μαθητεία της Κυψέλης δεν μένει κλεισμένη στο παρελθόν. Μεταφέρεται στον Έβρο, στη Λέσβο, στις επιτελικές θέσεις, στις διεθνείς αποστολές, στις απαιτήσεις της σύγχρονης στρατιωτικής πραγματικότητας. Έτσι, το βιβλίο δείχνει ότι η Σχολή δεν ήταν απλώς τέσσερα χρόνια νεότητας. Ήταν αφετηρία ζωής.

Το «Εὔελπις: Ἡ ὑπερτάτη τιμή» αξίζει να διαβαστεί από τρεις κατηγορίες αναγνωστών.

Πρώτον, από όσους φοίτησαν στη Σχολή Ευελπίδων ή έζησαν από κοντά τον κόσμο των Ενόπλων Δυνάμεων, διότι θα βρουν μέσα του μνήμες, πρόσωπα, τόπους και συναισθήματα που αναγνωρίζουν.

Δεύτερον, από όσους ενδιαφέρονται για τη στρατιωτική ιστορία της Ελλάδας, διότι το βιβλίο διασώζει υλικό, περιγραφές και λεπτομέρειες που δύσκολα αποτυπώνονται σε επίσημες ιστορικές εκδόσεις.

Τρίτον, από κάθε αναγνώστη που θέλει να καταλάβει τι σημαίνει θεσμική αγωγή, τι σημαίνει πειθαρχία χωρίς κυνισμό, τι σημαίνει παράδοση χωρίς μουσειακή ακινησία, τι σημαίνει να διαμορφώνεται ένας νέος άνθρωπος μέσα σε ένα περιβάλλον ευθύνης.

Το βιβλίο του Δημητρίου Καραμπέρη είναι, τελικά, ένα βιβλίο μνήμης. Όχι όμως μνήμης αδρανούς ή νοσταλγικής. Είναι μνήμη ζωντανή, που ζητά να παραδοθεί στους νεότερους ως εμπειρία, ως παράδειγμα και ως ερώτημα. Τι κρατούμε από έναν κόσμο που αλλάζει; Τι σημαίνει σήμερα η λέξη «Εύελπις»; Πώς μεταδίδεται η τιμή από γενιά σε γενιά, χωρίς να καταντά σύνθημα;

Ο τίτλος του βιβλίου δίνει την απάντηση: η «υπερτάτη τιμή» δεν είναι η στολή, ο βαθμός ή η εξωτερική αναγνώριση. Είναι η συμμετοχή σε μια αλυσίδα ευθύνης. Είναι η αίσθηση ότι υπηρέτησες κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Είναι η μνήμη των ανθρώπων με τους οποίους μοιράστηκες πορεία. Είναι, πάνω απ’ όλα, η συνείδηση ότι ο βίος αποκτά αξία όταν συνδέεται με καθήκον.