Αρχική Blog Σελίδα 2327

Η Ελλάδα ως περιφερειακή δύναμη.

Από
anixneuseis
-
3

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Όχι στην Πενταμερή – Υπαρξιακός μονόδρομος η Ελλάδα να γίνει πόλος στην περιοχή, σε συνεργασία με Κύπρο και Ισραήλ.

(Φωτ.: Γραφείο Τύπου ΥΠΕΞ / Χάρης Ακριβιάδης)

Το σχέδιο για την «Πενταμερή» προχωρά, και στις 27 Απριλίου θα συναντηθούν τα μέρη (οι δύο κοινότητες συν τις εγγυήτριες δυνάμεις) στη Γενεύη, παρουσία του ΟΗΕ.

Στόχος είναι να διερευνηθεί η δυνατότητα να βρεθεί λύση στο Κυπριακό.

Ο στόχος είναι προσχηματικός διότι οι συμμετέχοντες γνωρίζουν καλά πως λύση δεν μπορεί να βρεθεί παρά μόνο στο πλαίσιο του Σχεδίου Ανάν. Δηλαδή, με την εξάλειψη της Κυπριακής Δημοκρατίας ως κράτος και την παράδοση ενός νέου μορφώματος στην Τουρκία.

Είναι η μόνη λύση που θα αποδεχόταν η Άγκυρα, αλλά λύση καταστροφική για τον ελληνισμό του νησιού.

Η Τουρκία έθεσε στο τραπέζι το δίλημμα: είτε αυτού του είδους τη λύση που συμπυκνώνεται στην έκφραση «δύο κράτη με χαλαρή συνομοσπονδία», είτε διχοτόμηση. Είναι ευνόητο πως τη λύση της διχοτόμησης –με την οποία υποτίθεται ότι εκβιάζει–, την απεύχεται η ίδια η Τουρκία. Και αυτό γιατί θα θέσει τα ⅔ του νησιού εκτός της τουρκικής επιρροής· η Άγκυρα επιθυμεί τον έλεγχο ολόκληρου του νησιού.

Άρα το δίλημμα είναι προς λαϊκή κατανάλωση.

Αν υπάρχει ένας λόγος για την Ελλάδα και την Κύπρο να συμμετέχουν σε μια τέτοια συνάντηση είναι για να θέσουν αυτές το δίλημμα: είτε ενισχυμένη ομοσπονδία με την αρχή της αναλογικότητας, είτε καλοδεχούμενα τα δύο κράτη. Ακόμη και αν δεν το εννοούν.

Κανείς, ούτε Βρετανία, ούτε Τουρκία επιθυμούν τη διχοτόμηση. Επιδιώκουν μια παρωδία κράτους, το οποίο θα ελέγχουν καθ’ ολοκληρίαν (κυρίως η Τουρκία), και με το οποίο –επειδή θα είναι κράτος-μέλος– θα έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την πίσω πόρτα.

Αυτό είναι που το Λονδίνο και η Άγκυρα επιθυμούν διακαώς. Αυτό που η παραλόγως εξυμνούμενη για την πολιτική της Άνγκελα Μέρκελ δεν αντιλαμβάνεται. Διότι είναι ανεξήγητα φιλοτουρκική και στο θέμα αυτό η γερμανική πολιτική.

Η Κύπρος έχει πολλά χαρτιά σ’ αυτήν την πρότασή της. Κυρίως έχει την υποστήριξη του Ισραήλ, διότι συμφέρει το Τελ Αβίβ να συνδιαλέγεται με την κυβέρνηση ενός μικρού κράτους, παρά με την αναθεωρητική και προκλητική Τουρκία.

Συμφέρει και τις ΗΠΑ, διότι η ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας εγγυάται την εναλλακτική λύση ενός αγωγού ενεργειακής τροφοδοσίας της Ευρώπης (EastMed) για να αποδυναμωθεί ο Nord Stream 2, ο βόρειος αγωγός που βρίσκεται προς το τέλος της κατασκευής του και θα προμηθεύει τη Γερμανία με φυσικό αέριο.

Η εξάρτηση της Γερμανίας από το ρωσικό φυσικό αέριο σε περίπτωση λειτουργίας και του Nord Stream 2 θα φθάσει το 40%! Κάτι ιδιαιτέρως ανησυχητικό.

Η αμερικανική πολιτική για την περιοχή δεν έχει ακόμη εκδηλωθεί.

Δεν είναι γνωστό αν τα αμερικανικά κέντρα διαμόρφωσης πολιτικής έχουν αναθεωρήσει το στερεότυπό τους ότι η Τουρκία είναι ένας από τους πυλώνες στήριξης της στρατηγικής τους (ο άλλος είναι το Ισραήλ).

Σε περίπτωση που δεν έχουν αναθεωρήσει αυτήν την αρχή, η αμερικανική πολιτική θα γίνει σύνθετη για τα ελληνικά συμφέροντα. Και θα πρέπει να αναμένουμε να δούμε πού θα ισορροπήσει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Σε αντίθετη περίπτωση, διευκολύνεται πολύ η εναλλακτική επιλογή (για τους Αμερικανούς) να στηρίξουν τον άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Ο άξονας αυτός –που θα ισχυροποιηθεί γύρω από την ιδέα του EastMed, ο οποίος δεν θα είναι απλώς ένας αγωγός, αλλά μια συνεχής γεωπολιτική διαδικασία–, μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη ανάδυσης μιας νέας περιφερειακής δύναμης. Αυτής που θα συγκροτήσουν οι τρεις χώρες: Ελλάδα- Κύπρος- Ισραήλ.

Θέλει δουλειά, αλλά είναι μια επιλογή υπαρξιακού χαρακτήρα για τον ελληνισμό.

Σε περίπτωση που οι Αμερικανοί δεν θελήσουν να προχωρήσουν αρκετά στη διάρρηξη της σχέσης τους με την Τουρκία, προτείνεται μια ενεργειακή εναλλακτική στην περιοχή που οδηγεί με αγωγούς τα ενεργειακά αποθέματα στην Αίγυπτο και από εκεί, με LNG ή όπως αλλιώς, όπου δει.

Μια επιλογή που προκρίνεται και υποστηρίζεται από αρκετούς στο αθηναϊκό κέντρο.

Σε μια εκπομπή του πρέσβη ε.τ. Νίκου Κανέλλου στη διαδικτυακή τηλεόραση Anixnefseis web tv, ο δρ Διεθνών Σχέσεων Γαβριήλ Χαρίτος, ο οποίος διδάσκει στο πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ, αναρωτήθηκε για ποιο λόγο πρέπει να ενισχυθεί κι άλλο η Αίγυπτος με το να καταστεί ενεργειακό κέντρο, και όχι η Κύπρος, η οποία ανήκει και στην ΕΕ.

Η Αίγυπτος είναι μια μεγάλη, πολυάριθμη χώρα και ευνοήθηκε από τη φύση με ενεργειακά αποθέματα.

Δεν είναι γνωστόν αν οι προβληματισμοί αυτοί του κ. Χαρίτου απηχούν και ισραηλινές πηγές.

Πάντως, η σχέση Ελλάδας-Ισραήλ φαίνεται να είναι μονόδρομος και να ευνοεί όχι μόνο την Ελλάδα και την Κύπρο, αλλά και το ίδιο το Ισραήλ. Βασίζεται στη λογική του συμφέροντος και όχι του συναισθήματος. Και οι δύο χώρες παρέχουν στο Ισραήλ στρατηγικό βάθος και λιμάνια χρήσιμα για την ασφάλειά του.

Οι οικονομικές και στρατιωτικές συνεργασίες (εξαγορά επιχειρήσεων παραγωγής πολεμικού υλικού, αεροδρόμιο εκπαίδευσης Ισραηλινών πιλότων, κλπ.) εγγυώνται μια μακροχρόνια σύγκλιση, κάτι που δεν μπορεί να παράσχει η Αίγυπτος λόγω της φύσης του καθεστώτος της.

Μπορεί σήμερα ο πρόεδρος αλ Σίσι θα διάκειται ευμενώς σε μια συνεργασία Ελλάδας-Αιγύπτου αλλά, όπως έχει γραφεί επανειλημμένως, η γραφειοκρατία του αιγυπτιακού υπουργείου Εξωτερικών είναι στραμμένη προς την Τουρκία. Αν σ’ αυτό προστεθούν η αβεβαιότητα του τι θα ακολουθήσει τη μετά αλ Σίσι εποχή ή η συμπεριφορά των Αδελφών Μουσουλμάνων οι οποίοι καθοδηγούνται από τον Ερντογάν, δημιουργούνται επιφυλάξεις σχετικά με την πολιτική της Αιγύπτου, όπως φάνηκε τις τελευταίες ημέρες με το άνοιγμα που έκανε προς την Τουρκία σε σχέση με τις ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι συνεργασίες είναι ωφέλιμες για να αποτραπεί η τουρκική επιθετικότητα, αλλά δεν μπορεί να βασιστεί κανείς μόνο σ’ αυτές.

Η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας και Κύπρου, η δημιουργία μιας ικανότατης διπλωματίας και ενός κλάδου που θα διαχέει την ελληνική εξωτερική πολιτική σε όλον τον κόσμο, είναι απαραίτητες προϋποθέσεις υπαρξιακού χαρακτήρα.

Υπαρξιακού χαρακτήρα, επίσης, είναι και αυτό που δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτό στην Αθήνα. Η Ελλάδα ή θα υπάρξει ως εναλλακτικός της Τουρκίας πόλος, ή θα δορυφοροποιηθεί. Η Τουρκία δεν θα ανεχθεί ημίμετρα. Την θέλει απέναντι. Ή υποδουλωμένη. Αυτό αποτελεί και λόγο ύπαρξης του καθεστώτος της και ψυχολογική ανάγκη της κοινωνίας της.

Στην ίδια εκπομπή της διαδικτυακής τηλεόρασης Anixnefseis web tv που αναφέρθηκε παραπάνω, ο επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής Γιάννος Χαραλαμπίδης μίλησε για το παρασκήνιο του Κραν Μοντανά, όταν ο Γενικός Γραμματέας διαπίστωσε πως λύση δεν πρόκειται να υπάρξει μετά τη δήλωση Τσαβούσογλου πως τα τουρκικά στρατεύματα θα παραμείνουν στο νησί για μια δεκαπενταετία, και «αν είστε καλά παιδιά, θα δούμε τι θα κάνουμε».

Ο Αναστασιάδης μετά από αυτήν την εξέλιξη ζήτησε να συναντηθεί πέντε λεπτά με την τουρκική αντιπροσωπεία. Στη συνάντηση αυτή ρώτησε τον Τσαβούσογλου αν η Τουρκία είναι πράγματι διατεθειμένη να αποσύρει από το νησί τις δυνάμεις της.

Η απάντηση ήταν: «Νίκο, η γυναίκα μου είναι μια μορφωμένη καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Αν αποσύρουμε τα στρατεύματα, θα με θεωρήσει προδότη».

Το πρόβλημα των ελληνοτουρκικών βρίσκεται βαθύτερα στην ψυχολογία των δύο λαών. Οι δύο χώρες μπορεί να συνεργαστούν, αλλά δεν θα συγκλίνουν ποτέ πέραν ενός σημείου. Αυτό, ενώ στην Τουρκία το γνωρίζουν καλά, στην Αθήνα δεν θέλουν να το πιστέψουν. Προτιμούν να ζουν με ψευδαισθήσεις.

Η ανάδειξη της Ελλάδας σε εναλλακτικό πόλο της περιοχής είναι μονόδρομος και θα εξυπηρετούσε πολλούς. Οι Αμερικανοί, άλλωστε, ενθάρρυναν τη χώρα να διαδραματίσει τέτοιο ρόλο, αλλά η Αθήνα προτιμά μια υπερσυγκέντρωση των πάντων στην περιοχή Αττικής, παρά να δοθούν ρόλοι σε άλλες περιοχές της χώρας, ιδιαιτέρως της Βόρειας Ελλάδας.

Ό,τι ξέφυγε από την κεντρομόλα λογική της ξέφυγε λόγω των Αμερικανών ή άλλων δυνάμεων που θέλησαν να δραστηριοποιηθούν εκτός κέντρου. Αυτή η ανθελληνική πολιτική της Αθήνας πρέπει να σταματήσει.

Αν η Ελλάδα εκδηλώσει μια τέτοια πρόθεση, πρέπει να συνοδευτεί με πειστικό οδικό χάρτη. Και τότε οι χώρες της περιοχής θα εκδηλώσουν το «με ποιον θα πάν’ και ποιον θα αφήσουν».

Η μεγάλη διαφορά της Ελλάδας ως πόλου από την Τουρκία είναι και η συμπεριφορά· η Ελλάδα επιδιώκει από τους συνεργάτες της ισότιμη συνεργασία, η Τουρκία δορυφοροποίηση. Είναι, όμως, και πολιτισμική. Αλλά για να προβάλει την πολιτισμική της πρόταση η Ελλάδα πρέπει να έχει το ανθρώπινο δυναμικό. Συνεπώς η ανάπτυξη της παιδείας είναι άλλη μία προτεραιότητα.

Δεν είμαι σίγουρος ότι η ελληνική κοινωνία θέλει να διαδραματίσει τέτοιον ρόλο, από τις συμπεριφορές που παρακολουθώ και στο χώρο της παιδείας και στο χώρο της πολιτικής.

Αλλά ας συνειδητοποιήσουμε πως είναι υπαρξιακός μονόδρομος.

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΕΛΛΑΔΙΚΟ “ΠΟΥΛΗΜΑ” ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ.

Από
anixneuseis
-
1
Ο EastMed δεν είναι, απλώς, ένας αγωγός. Είναι μια ολόκληρη διαδικασία συσπείρωσης δυνάμεων της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής ως εναλλακτική πρόταση (αντίβαρο, αν θέλετε) στον τουρκικό σοβινισμό και επεκτατισμό.
Έχει ως παράμετρό του και το ενεργειακό. Και η παράμετρος αυτή προέβλεπε ο αγωγός να ξεκινάει απο τα κοιτάσματα του Ισραήλ, να φθάνει στην Κύπρο και να συνεχίζεται στην Κρήτη- Πελοπόννησο κλπ.
Θα καθιστούσε κόμβο την Κύπρο και σ αυτό συμφώνησαν όλοι.
Οι κκ. Μητσοτάκης και Δένδιας, όμως, λόγω της τουρκικής αντίδρασης υπαναχώρησαν και πρότειναν να κατευθύνονται οι αγωγοί και από το Ισραήλ και από την Κύπρο στην Αίγυπτο και απο εκεί να ξεκινάει ο αγωγός προς την Κρήτη. Να παρακαμφθεί, δηλαδή, η Κύπρος και κόμβος να γίνει η Αίγυπτος.
Και το ερώτημα είναι γιατί; Γιατί ένα ακόμη πούλημα της Κύπρου; Γιατί να ισχυροποιηθεί περισσότερο μια ήδη ισχυρή και πληθυσμιακά και απο απόψεως έκτασης χώρα, ευνοημένη και απο τη φύση με πολλά ενεργειακά αποθέματα; Και ποιός λέει στον κ. Μητσοτάκη και στον υπουργό του ότι η Αίγυπτος θα έχει την ίδια πολιτική με σήμερα, στην μετά Σίσσυ εποχή;
Γιατί όλα τα αυγά σε ένα καλάθι και γιατί συναίνεσαν σε μια ακόμη υποβάθμιση της Κύπρου κάτι που ούτε το Ισραήλ επιθυμεί;

Το «λαϊκό ψωμί» του Ιμάμογλου θα ανατρέψει τον «ακριβότερο» πρόεδρο του κόσμου, Ερντογάν

Από
anixneuseis
-
0

Του Μιχάλη Ψύλου

«Το ξέρετε ότι οι νοικοκυρές πηγαίνουν στο μπακάλικο για να αγοράσουν ένα φλυτζάνι …λάδι; Γνωρίζετε ότι οι συνταξιούχοι σκύβουν το κεφάλι από ντροπή και ζητάνε στον χασάπη πέντε λίρες (λιγότερο από ευρώ) κρέας;» Ο βουλευτής της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλί Μαχίρ Μπασαρίρ από την Μερσίνα ,απευθύνει τα ερωτήματα αυτά από το βήμα της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης στους συναδέλφους του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ του προέδρου Ερντογάν, αναφερόμενος στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο τουρκικός λαός. «Ξέρετε ότι ενώ κάποιοι ζητάνε από τον χασάπη κοτόπουλο χωρίς κόκαλα ,κάποιοι άλλοι παίρνουν τα κόκκαλα για να φτιάξουν σούπα για το παιδί του; Εχετε περάσει ποτέ από τους φούρνους να δείτε τις ουρές των ανθρώπων για να αγοράσουν μπαγιάτικο ψωμί επειδή κοστίζει μισή λίρα μόνο; Κοιτάξτε επιτέλους αυτούς τους απελπισμένους ανθρώπους» ,είπε ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP),κλείνοντας την ομιλία του.

Ποια ήταν η απάντηση των «χορτασμένων» βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος του Ερντογάν; «Μην κλαίς, μην κλαίς» φώναζαν ομαδικά, απευθυνόμενοι στον συνάδελφό τους της αντιπολίτευσης. Σαν να ήταν στο γήπεδο…

Όπως γράφει η εφημερίδα Karar ,που πρόσκειται στον πρώην πρωθυπουργό και νυν αντίπαλο του Ερντογάν, Αχμέτ Νταβούτογλου , «τα προβλήματα των πολιτών δεν είναι τα ίδια με εκείνα του Παλατιού, του Προέδρου, των παιδιών του Προέδρου και των γραφειοκρατών των Ανακτόρων. Η ανησυχία των πολιτών είναι η πείνα, η δυστυχία, το άδειο ντουλάπι τροφίμων». Φωνή βοώντος για τον Ερντογάν και τους βουλευτές του. Ο Τούρκος πρόεδρος δυσαρεστήθηκε μάλιστα γιατί ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης Εκρέμ Ιμάμογλου διαθέτει στους φτωχούς δημότες επιδοτούμενο ψωμί…

Το «λαϊκό ψωμί» του Ιμάμογλου

Ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης έχει στήσει στις φτωχότερες συνοικίες της Πόλης εκατοντάδες κιόσκια με την επιγραφή: «Istanbul Halk Ekmek»- “Λαϊκό ψωμί της Κωνσταντινούπολης”. Κάθε πρωί ,οι ουρές μπροστά από τα κιόσκια είναι απίστευτες. Εδώ, η φρατζόλα των 250 γραμμαρίων κοστίζει μία τουρκική λίρα. Στα κανονικά αρτοποιεία κοστίζει δύο φορές περισσότερο, καθώς τον περασμένο Δεκέμβριο, η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε κατά 20%.

Ο Ιμάμογλου έχει ενισχύσει τη Δημοτική Επιχείρηση ΙΗΕ που παρασκευάζει το «λαϊκό ψωμί». Η δημοτική επιχείρηση έχει ήδη αυξήσει την καθημερινή παραγωγή από 890.000 σε 1,5 εκατομμύρια φραντζόλες. «Στην πραγματικότητα, θα πρέπει να ψήνουμε 2,5 εκατομμύρια φρατζόλες», λέει ο Εζκέν Νάμα, αντιπρόεδρος της δημοτικής εταιρείας παρασκευής ψωμιού. Με τη φτώχεια να έχει φτάσει στα ύψη ,την επίσημη ανεργία στο 13% ,τον πληθωρισμό να έχει ξεπεράσει το 15% και με δεδομένο ότι κατά μέσο κάθε Τούρκος πολίτης καταναλώνει 100 κιλά ψωμί το χρόνο, είναι φανερό γιατί οι ουρές στα κιόσκια είναι ατελείωτες…«Είναι μια θλιβερή εικόνα», λέει ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης. «Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, οι άνθρωποι πρέπει να περιμένουν ώρες στην ουρά για ψωμί».

Δημοτικά περίπτερα ψωμιού υπήρχαν βέβαια, στην Κωνσταντινούπολη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970,αλλά σήμερα είναι πιο πολλά και κυρίως πιο αναγκαία και χρήσιμα από ποτέ… Ο Ιμάμογλου προσπάθησε μάλιστα να περάσει από το δημοτικό συμβούλιο του Μητροπολιτικού Δήμου της Πόλης απόφαση για να ανοίξει άλλα 142 στέκια διάθεσης φθηνού ψωμιού. Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι όμως του Ερντογάν μπλόκαραν την απόφαση σε συνεργασία με τους ακροδεξιούς συναδέλφους τους του υπερεθνικιστικού MHP του Ντεβλέτ Μπαχτσελί . Στη συνέχεια , ο Ιμάμογλου σχεδίασε να νοικιάσει 40 φορτηγά για να φέρει το «λαϊκό ψωμί» στα φτωχότερα μέρη της Πόλης. Αλλά το Υπουργείο Γεωργίας το απαγόρευσε ,επίσης…. «Δεν κάνει καλό στην εικόνα της Τουρκίας» ήταν η αρχική απάντηση της κυβέρνησης.

Ο τρόμος του Ερντογάν μπροστά στον Ιμάμογλου

Υπό την πίεση όμως των κομμάτων της αντιπολίτευσης και του σάλου που ξέσπασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κυβέρνηση Ερντογάν υποχώρησε και ενέκριναν την εγκατάσταση των νέων περιπτέρων πώλησης «λαϊκού ψωμιού» στο Δημοτικό Συμβούλιο. Αλλά και το Υπουργείο Γεωργίας ήρε την απαγόρευση πώλησης με τα φορτηγά του Δήμου. «Η αντίσταση έχει εξαλειφθεί, τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει», τόνισε ο δήμαρχος Ιμαμόγλου. Αφήνοντας ανοικτό αν η σιβυλλική αυτή απάντηση αναφερόταν στην πώληση του «λαϊκού ψωμιού» ή στην υποψηφιότητά για τις επόμενες προεδρικές εκλογές του 2023 ,απέναντι στον Ερντογάν.

Γιατί είναι σαφές πλέον και από όλες τις δημοσκοπήσεις: Αν ο δημοφιλής δήμαρχος της Πόλης βάλει υποψηφιότητα για Πρόεδρος της Τουρκίας ο Ερντογάν δεν θα έχει τύχη. Γι` αυτό και ο Τούρκος πρόεδρος απεργάζεται διάφορα εκλογικά τερτίπια, αλλά κυρίως προσπαθεί να υπονομεύσει όσο μπορεί το έργο του Ιμάμογλου ως δημάρχου. Οι φιλο-ερντογανικές εφημερίδες συκοφαντούν με κάθε ευκαιρία τον Ιμάμογλου ,ακόμη και όταν ο Δήμαρχος της Πόλης απένειμε υποτροφίες σε μαθητές, διένειμε δωρεάν σχολικό γάλα στους μαθητές και μείωσε την τιμή των φοιτητικών εισιτηρίων στις τοπικές συγκοινωνίες.

«Ο Ερντογάν δεν θέλει να βλέπει τον Ιμαμόγλου να ξεχωρίζει ως υπέρμαχος των «μικρών ανθρώπων», γράφει η γερμανική RND σε ανταπόκρισή της από την Πόλη. Πέρυσι, η κυβέρνηση απαγόρευσε μια εκστρατεία δωρεάς από την πόλη της Κωνσταντινούπολης. Το κρατικό ελεγκτικό γραφείο επέκρινε επίσης ότι ο Ιμάμογλου απονέμει υποτροφίες σε μαθητές, διανέμει δωρεάν σχολικό γάλα και μείωσε την τιμή των φοιτητικών εισιτηρίων στις τοπικές μεταφορές.

Ο ακριβότερος πρόεδρος στον κόσμο.

Αλλωστε ,ο Ερντογάν τι σχέση μπορεί να έχει με τις λαϊκές ανάγκες όταν ζει ως Σουλτάνος στο μεγαλοπρεπές Παλάτι του στην περιοχή Μπέστεπε της Αγκυρας! Ο βουλευτής του CHP , Ενγκίν Αλτάι χαρακτήρισε μάλιστα τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως τον «πιο ακριβό πρόεδρο στον κόσμο», καθώς κοστίζει πολλά εκατομμύρια λίρες κάθε χρόνο στους φορολογούμενους. Σε κάθε μετακίνησή του Προέδρου από το Παλάτι στη Βουλή-μια απόσταση έξι χιλιομέτρων -τον συνοδεύουν 110 οχήματα και δύο ελικόπτερα. «Γνωρίζετε πόσο κόστισε μόνο το προσωπικό ασφαλείας της Προεδρίας για το 2020; Πάνω από 263 εκατομμύρια λίρες», δήλωσε ο Αλτάι κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο κοινοβούλιο στις 3 Μαρτίου. Ο Αλτάι κατηγόρησε τον Ερντογάν για υπερβολικά έξοδα, λέγοντας ότι τα έξοδα του Παλατιού είναι πάνω από 10 εκατομμύρια λίρες την ημέρα. Μέχρι τώρα, η τουρκική κυβέρνηση έχει αρνηθεί να αποκαλύψει το κόστος κατασκευής του προεδρικού παλατιού το 2014 αλλά και πόσα χρήματα δαπανώνται για τη συντήρησή του σήμερα. Τον Μάρτιο του περασμένου έτους, έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου της Τουρκίας έδειξε πάντως ότι το 2018 οι ημερήσιες δαπάνες για το Παλάτι του Ερντογάν ξεπερνούσαν τα 4,5 εκατομμύρια λίρες .Το Προεδρικό Μέγαρο της Αγκυρας διαθέτει κάπου 1150 δωμάτια και είναι μεγαλύτερο από τον Λευκό Οίκο ,το Κρεμλίνο ,ακόμη και το Παλάτι των Βερσαλλιών. Ο Αλτάι παρομοίασε την Τουρκία με «βυθισμένο πλοίο» λόγω των κυβερνητικών πολιτικών, λέγοντας ότι η χώρα «δεν μπορεί να σωθεί» με το νέο «παραμύθι» για τα ανθρώπινα δικαιώματα. «Δεν μπορείτε να σώσετε ένα βυθισμένο πλοίο με την ιστορία του Σχεδίου Δράσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το τραγούδι του διαστήματος, το αφήγημα ενός τοπικά κατασκευασμένου αεροπλάνου, το αστείο περί νέου Συντάγματος και ένα τουρκικό άρμα μάχης» τόνισε ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Ο Πρόεδρος Ερντογάν πρέπει πρώτα να ζητήσει συγγνώμη από τους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, που τους χαρακτηρίζει ως «τρομοκράτες» γιατί δεν θέλουν δοτό Πρύτανη, να αφήσει ελεύθερο τον φιλάνθρωπο επιχειρηματία Οσμάν Καβαλά που βρίσκεται στη φυλακή εδώ και 1200 ημέρες, αλλά και να σταματήσει να ασκεί διώξεις σε 900 ανήλικους που βρέθηκαν στο εδώλιο για “προσβολή“ του Προέδρου» πρόσθεσε ο Αλτάι και αναρωτήθηκε: «Είναι δυνατόν να ομιλεί ο Πρόεδρος για ανθρώπινα δικαιώματα;»

Όπως γράφει στην εφημερίδα Karar ο δημοσιογράφος Ακίφ Μπέκι «ο Ερντογάν και το κόμμα του ΑΚΡ δεν μπορούν να επιστρέψουν στο …1994, όταν ο σημερινός Πρόεδρος κατακτούσε τον δήμο της Κωνσταντινούπολης. Δεν υπάρχει πλέον ο παλιός ενθουσιασμός, το πάθος και ο δυναμισμός που τον έκαναν δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης. Το AKP δεν είναι πλέον το θύμα, αλλά ο θύτης και το μοναδικό μέλημά του είναι να παραμείνει στην εξουσία ,θωρακίζοντας το καθεστώς απέναντι σε όσους αγωνίζονται για δικαιώματα και ελευθερίες…»

Δημοκρατία

Η υβριδική επίθεση με διασπορά ψευδών και ο πραγματικός κίνδυνος για τις περιφερειακές συμμαχίες

Από
anixneuseis
-
0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Η Τουρκία προφανώς επενδύει και στην διασπορά ψευδών ειδήσεων. Και το κάνει γιατί γνωρίζει καλά ότι αυτή η τακτική, αποτελεί μια ακόμη κρίσιμη λειτουργική παράμετρο, που μπορεί κάλλιστα να ενσωματώνεται στο παζλ ενός στρατηγικά σχεδιασμένου παιχνιδιού…

Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής, αυτό που επιδιώκεται είναι η πρόκληση βεβιασμένων, αψυχολόγητων, άστοχων και λαθεμένων αντιδράσεων μεταξύ των εμπλεκομένων μερών, οι οποίες μπορούν με την σειρά τους να δημιουργήσουν μια καινούρια κατάσταση, που δεν ενισχύει απλώς την αστάθεια μέσα σε έτσι κι αλλιώς ρευστά γεωπολιτικά περιβάλλοντα, αλλά παράλληλα με αυτό, αποκαλύπτει ρήγματα και κατασκευάζει ευκαιρίες για εμβόλιμες παρεμβάσεις τρίτων, που θα μπορούσαν να τροποποιήσουν δυναμικά τα δεδομένα αλλά και την δυναμική των πραγμάτων εξέλιξη. Ακόμη και το φαινόμενο της ηχηρότατης σιωπής ή της περί διαγραμμάτων τοποθέτησης κάποιου εμπλεκόμενου μέρους που η Τουρκία επιχειρεί να ενσωματώσει στο αφήγημα του ψεύδους, μπορεί να συνιστά μια αρνητικά αξιοποιήσιμη εξέλιξη, που θα πρέπει να προβληματίσει.

Όσοι λοιπόν σπεύδουν να επιδείξουν ανακούφιση, επειδή ορισμένες αποσπασματικές δηλώσεις αξιωματούχων ή κάποιες από τις «αναλύσεις» έγκυρων μεν αλλά μη κυβερνητικών εντεταλμένων (πρακτική που χρησιμοποιείται από το Ισραήλ) αποκαλύπτουν το ανακριβές των Τουρκικών ισχυρισμών, καλό θα είναι να εγκαταλείψουν την πατροπαράδοτη Νιρβάνα και να ασχοληθούν καλύτερα με την διαχείριση των πραγματικών προκλήσεων, απέναντι στις οποίες η χώρα μας θα πρέπει να σταθεί με στρατηγική επάρκεια, με αδιαπραγμάτευτη αποφασιστικότητα και να επιδείξει υποδειγματικές ικανότητες πρωταγωνιστή.

Το κεφάλαιο των γεωπολιτικών προσεταιρισμών στην ΝΑ Μεσόγειο, δεν έχει κλείσει…

Και σε αντίθεση με τους υπερφίαλους κυβερνητικούς πανηγυρισμούς, το μονόπλευρο ενδιαφέρον που επιδεικνύεται γύρω από το ενεργειακό του αποτύπωμα, δεν συνιστά μια ελπιδοφόρα εξέλιξη. Αντιθέτως, είναι μια παράμετρος που τροφοδοτεί και συντηρεί την ανησυχία, αναφορικά με την βιωσιμότητά του και την αντοχή των ταυτοτικών του χαρακτηριστικών μέσα στον χρόνο.

Πρόκειται επί της ουσίας για ένα υβριδικό μοντέλο γεωπολιτικών συνευρέσεων, που η μονομέρεια στον προσανατολισμό του στερεί το αναγκαίο στρατηγικό βάθος, με αποτέλεσμα αυτές οι πολυσυζητημένες συνευρέσεις να συνιστούν κατά βάσην ασταθή, ευμετάβλητα και ευάλωτα στις διεθνείς πιέσεις σχήματα μέσα σε ένα κυλιόμενο σύστημα ισορροπιών, στην τελική διαμόρφωση του οποίου η πατρίδα μας ΔΕΝ θα είναι αναπόσπαστη παράμετρος, αφού ή ίδια δεν έκανε τίποτε για να επιβάλει με όρους στρατηγικής βαρύτητας, το αναγκαίο και αναντικατάστατο της συμμετοχής της σε αυτό.

Από την άποψη αυτή, και πέρα από την τακτική της διασποράς ψευδών ειδήσεων την οποία ενσωματώνει η Τουρκία στην επιθετική της Διπλωματία, καλό θα είναι να μείνουμε με σοβαρότητα και πραγματική ανησυχία στην ουσία των αιτιάσεων, οι οποίες είναι τυπικά βάσιμες σε ότι αφορά στα θεμελιώδη τους, γι’ αυτό καλό θα είναι να μην μας προλάβουν γι’ ακόμη μία φορά οι εξελίξεις. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα αυτονόητα…

Πρώτον: Αυτό που διαδραματίζεται στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, ΔΕΝ είναι μια διευθέτηση υποθέσεων κοινού ενδιαφέροντος ανάμεσα σε καθαγιασμένες δυνάμεις που διοικούνται από ιεραποστόλους και συναγωνίζονται στις επιδόσεις τους στο σαβουάρ βιβρ. Είναι ένα παιχνίδι ισχύος… Είναι μια απόπειρα να επαναδιατυπωθεί η περιφερειακή εξίσωση ισχύος, σε ένα περιβάλλον ισχυρών ανταγωνιστικών συμφερόντων και ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα αντιπαραθέσεων, στο οποίο συνυπάρχουν δυνάμεις με διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης, με ανταγωνιστικά συγκροτημένες στρατηγικές, με παράλληλες περιφερειακές γεωπολιτικές ωσμώσεις και με διαφορετικής κλίμακας εξαρτήσεις από τους σχεδιασμούς των ισχυρών. Αυτό το περιβάλλον είναι ένα περιβάλλον κατ’ εξοχήν ασταθές και οι επιδράσεις που μπορούν να μεταβάλουν πλήρως τα δεδομένα είναι και διαρκείς και ισχυρότατες.

Δεύτερον: Τα διαδραματιζόμενα στην ΝΑ Μεσόγειο, ΔΕΝ χαρακτηρίζονται από μονοσήμαντες αναγνώσεις. Τα πλουτοπαραγωγικά αποθέματα υδρογονανθράκων και τα ισχυρά συμφέροντα που σχετίζονται με την επεξεργασία και την μεταφορά τους, για άλλους είναι κίνητρο και εργαλείο που θα μπορούσε να καταστήσει βιώσιμη την οικονομία τους, για άλλους πρόσχημα προκειμένου να διευρύνουν το γεωπολιτικό τους πάτημα στην ευρύτερη περιοχή και για άλλους μια παράμετρος καταλυτική που η στοχευμένη της αξιοποίηση, μπορεί να αναβαθμίσει σημαντικά τον περιφερειακό τους ρόλο.

Είναι λοιπόν απολύτως θεμιτό και κυρίως αναμενόμενο, να υπάρχουν δυνάμεις οι οποίες στο όνομα και για λογαριασμό των ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων που εκπροσωπούν, να αντιμετωπίζουν το εγχείρημα του αγωγού EAST MED ως μια επενδυτική πρόκληση για την οποία θα πρέπει να σταθμίσουν πολύ πιο προσεκτικά τα οικονομικά – επενδυτικά της θεμελιώδη, όπως επίσης είναι αυτονόητο πως υπάρχουν δυνάμεις που βλέπουν στο συγκεκριμένο πρότζεκτ την ιστορική ευκαιρία να ελπίσουν βάσιμα σε μια κάποια γεωπολιτική τους αναβάθμιση. Και φυσικά είναι απολύτως λογικό πως, πέρα και πάνω και από τις μεν αλλά και από τις δε, υπάρχουν οι υπερατλαντικοί πάτρωνες που ενδιαφέρονται για την διασφάλιση ενός φτηνά κοστολογημένου πακέτου ενεργειακής ασφάλειας και λειτουργικής διαμετακομιδής, προκειμένου και η γεωπολιτική καθυπόταξη της περιοχής να μην διακυβεύεται αλλά και τα προσδοκώμενα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων να είναι πλήρως εξασφαλισμένα.

Επομένως… Όλα όσα συντελούνται αυτήν την περίοδο στο παρασκήνιο με επίκεντρο τα ενεργειακά και τα οποία τροφοδότησαν με πρωτογενές υλικό την νέα υβριδική επίθεση της Τουρκίας που σχετίζεται με την διασπορά ψευδών ειδήσεων, έχουν συγκεκριμένο κώδικα ερμηνείας και πολύ σαφή μεθοδολογία ανάγνωσης, την οποία θα πρέπει να αποτολμήσουμε νηφάλια και ολοκληρωμένα.

  • Έτσι… Ο διεθνής διαγωνισμός στον οποίο προέβη η Αίγυπτος για την εκχώρηση άδειας ερευνών για υδρογονάνθρακες, στον σχεδιασμό της οποίας ενσωματώνεται και περιοχή η οποία δεν περιλαμβάνεται στην οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδας-Αιγύπτου, ενώ υπάρχει σε αυτήν τμήμα του οικοπέδου MED-W18 το περίγραμμα του οποίου ακολουθεί τη γραμμή που διεκδικεί ως όριο της ΑΟΖ της η Τουρκία, ΔΕΝ είναι μέρος κάποιας Αιγυπτιακής μπαμπεσιάς.

Είναι προϊόν των εμπορικών κριτηρίων τα οποία δυστυχώς ΔΕΝ αποκλείσαμε να αναγορεύονται σε κυρίαρχα, αφού ΔΕΝ προσπαθήσαμε να καταδείξουμε στον στρατηγό Σίσι ότι η στρατηγική βιωσιμότητα της χώρας του, προϋποθέτει μια διαφορετική αντίληψη για την διαχείριση των περιφερειακών προκλήσεων, που θα βάλει με στρατηγικούς όρους ταφόπλακα στους αναθεωρητικούς σχεδιασμούς.

  • Επίσης… Η συμφωνία Αιγύπτου-Ισραήλ για τη μεταφορά Ισραηλινού φυσικού αερίου από το κοίτασμα Λεβιάθαν στους Αιγυπτιακούς σταθμούς υγροποίησηςγια να ακολουθήσει στην συνέχεια η εξαγωγή του στην Ευρώπη σε μορφή LNG, δεν συνιστά Ισραηλινο-αιγυπτιακή μπαμπεσιά.

Είναι απλώς μια εναλλακτική συμφέρουσα οικονομική μελέτη για ένα σοβαρό πρότζεκτ, το οποίο έχει ΚΑΙ οικονομική διάσταση, αλλά ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ οικονομική διάσταση. Συνιστά στην βάση του μια κορυφαία στρατηγική πρόκληση για την περιφερειακή στρατηγική σταθερότητα, αλλά αυτήν την πλευρά ο άμεσα ενδιαφερόμενος δυστυχώς ΔΕΝ φρόντισε να την αναδείξει.

Αυτό το οποίο κάνει η Τουρκία με την τακτική της διασποράς ψευδών ειδήσεων περί δήθεν δεδομένων συμφωνιών, είναι να υπενθυμίζει στους ισχυρούς πως έχει πλήρη επίγνωση των κορυφαίων στρατηγικών τους προκλήσεων, τονίζοντάς τους ταυτόχρονα πως είναι αποφασισμένη να συμβάλει στην προσαρμογή τους στις δικές της ιδιαίτερες επιδιώξεις, στο πλαίσιο του ηγεμονικού περιφερειακού ρόλου που διεκδικεί, ως καταλύτης και συμπρωταγωνιστής στην νέα ισορροπία ισχύος. Πιο απλά, αυτό το οποίο επιχειρεί η Τουρκία, είναι να εκβιάσει τους πάντες κραδαίνοντας το μαστίγιο της περιφερειακής αποσταθεροποίησης για να διασφαλίσει την δική της γεωπολιτική αναβάθμιση, και ταυτόχρονα να τους δελεάσει με το καρότο των οικονομικών θεμελιωδών που είναι προφανές πως δεν τους αφήνει αδιάφορους.

Η πατρίδα μας…

Επιμένοντας να κινείται στον αστερισμό της στρατηγικής ρηχότητας, «τσίμπησε» στην διασπορά των ψευδών και σπεύδει να βγει στην σέντρα παραπονούμενη, διαμηνύοντας όμως έτσι στους πάντες, πως παραμένει καθηλωμένη και αμετακίνητη στις Συμπληγάδες της ηττοπάθειας.

Η απολύτως προβλέψιμη από τους πάντες και διαχειρίσιμη εξ αιτίας της ρηχότητάς της Ελληνική συστημική στρατηγική σκέψη, συνεχίζει δυστυχώς να μην συνειδητοποιεί τις ολέθριες ανεπάρκειες που έχουν επιδειχτεί και οι οποίες, από την μία μεριά έχουν πείσει τους πάντες πως η Ελλάδα είναι ένα μέγεθος που μανιπουλάρεται εύκολα και από την άλλη έχουν αφήσει πρόσφορο έδαφος να συνεχίζει να πρυτανεύει ο οικονομισμός και να υποχωρεί η στρατηγική από τα σκληρά συστατικά αυτής της περιφερειακής συνεύρεσης.

Αν αυτή η κατάσταση δεν ανακοπεί άμεσα, τότε θα υπάρξει κόστος και αυτό το κόστος θα είναι βαρύτατο για τον Ελληνισμό. Αν η Κύπρος στις δεύτερες σκέψεις των «συνεργατών» μας, εκλαμβάνεται ως μια γεωπολιτική οντότητα που μπορεί να ροκανίζεται χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, τότε η συνοχή του Ελληνισμού απειλείται με ανεπανόρθωτα πλήγματα. Και αν αυτή η συνοχή κλονιστεί, τότε η δραστική γεωπολιτική του αποδυνάμωση, θα είναι απλώς θέμα χρόνου.

Η Ελλάδα οφείλει να γυρίσει την παρτίδα και έχει υποχρέωση να το κάνει πριν υπερωριμάσουν λογικές και αντιλήψεις που την αγνοούν. Και η παρτίδα για να τουμπάρει, έχει ανάγκη από τρία πράγματα πρωτίστως.

Ολοκληρωμένη στρατηγική εθνικής επιβίωσης  η οποία θα κινηθεί επιτέλους στον αντίποδα της αναποφασιστικότητας και της ηττοπάθειας, και θα δεν θα διστάσει να αναλάβει πρωτοβουλίες που θα τροποποιήσουν συνολικά την ατζέντα ΚΑΙ στο επίπεδο των ενδοσυμμαχικών συνεννοήσεων και διευθετήσεων, με πρώτο βήμα φυσικά, την άμεση άσκηση των μονομερών δικαιωμάτων που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο…

Επιθετική περιφερειακή στρατηγική που θα αναβαθμίζει το δίπολο Ελλάδα – Κύπρος  σε ισχυρό εθνικό σύμπλοκο, το οποίο έχει επίγνωση των συγκριτικών του πλεονεκτημάτων και τεχνογνωσία να τα διαχειριστεί στοχευμένα έναντι πάντων. Πρώτιστη επιδίωξη εδώ, δεν μπορεί παρά να είναι η επανοριοθέτηση των πολυμερών συνεργασιών, με στόχο την υπεράσπιση της περιφερειακής φυσιογνωμίας και της ταυτότητας της Ευρώπης συνολικά. Και τέλος…

Ένα νέο Εθνικό Όραμα ικανό να εμπνεύσει και γιατί όχι να επιβάλει, μια νέου τύπου περιφερειακή συμμαχία, μακράς πνοής και ευρέως στρατηγικού βάθους, που να τοποθετήσει απέναντί της τον νεο-οθωμανικό μεγαλοϊδεατισμό και στις προτεραιότητές της την αμετάκλητη αποκατάσταση των ιστορικών δικαίων.

Οι «παρεξηγήσεις» για East Med, αιγυπτιακό Οικόπεδο και το φλερτ Τσαβούσογλου στο Κάιρο

Από
anixneuseis
-
1

Νίκος Μελέτης
Οι «παρεξηγήσεις» για East Med, αιγυπτιακό Οικόπεδο και το φλερτ Τσαβούσογλου στο Κάιρο

Η δυναμική που προσλαμβάνει το ενεργειακό παιγνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργεί νέες προκλήσεις καθώς αναπτύσσεται σε ένα δύσκολο και γεμάτο απειλές ασφάλειας σκηνικό, στο οποίο δεν υπάρχουν μόνιμες «βεβαιότητες».

Η Τουρκία προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τόσο τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν για «εγκατάλειψη» του αγωγού East Med έναντι εναλλακτικών επιλογών, αλλά και τη μονομερή προβληματική χάραξη των Οικοπέδων από την Αίγυπτο, προκειμένου να δημιουργήσει εντυπώσεις. Και να δώσει την εντύπωση ότι επίκειται… συμφωνία με την Αίγυπτο. Εξάλλου μετά την τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη-Αλ Σίσι, επίκειται και έκτακτη μετάβαση τις επόμενες ημέρες του Ν. Δένδια στο Κάϊρο.

Την ίδια ώρα δημιουργείται σύγχυση σχετικά με την τύχη του East Μed η οποία προκαλεί και παρεξηγήσεις μεταξύ της Αθήνας και της Λευκωσίας.

Η αναβλητικότητα της Ιταλίας, ο προβληματισμός για το μεγάλο κόστος του έργου, αλλά και η πτώση των τιμών του πετρελαίου έχουν δημιουργήσει προβληματισμό για καθυστερήσεις που θα προκληθούν στην υλοποίηση του σημαντικού έργου του αγωγού East Med που θα μεταφέρει το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου προς την Ευρώπη μέσω της Κυπριακής και Ελληνικής ΑΟΖ και κατάληξη στην Ελλάδα

Η αγωνία των δυο μεγάλων παραγωγών φυσικού αερίου, του Ισραήλ και της Αιγύπτου είναι ακριβώς ότι χάνεται πολύτιμος χρόνος μια και πιθανόν η περιθωριοποίηση των υδρογονανθράκων έναντι των ΑΠΕ, να μειώσει την αξία και την σημασία των κοιτασμάτων τους… Έτσι στο τραπέζι υπάρχει η συζήτηση για εναλλακτικές οδούς εξαγωγής. Το γεγονός ότι το Ισραήλ και η Αίγυπτος συνδέονται ήδη με αγωγούς αλλά και ότι στην τελευταία επίσκεψη του Αιγύπτιου υπουργού ενέργειας στο Ισραήλ συμφωνήθηκε να εξετασθεί η προοπτική κατασκευής αγωγού από τα ισραηλινά κοιτάσματα στην Αίγυπτο όπου υπάρχουν δυο μονάδες υγροποίησης φυσικού αερίου.

Το «Βήμα της Κυριακής» σε δημοσίευμα του ανέφερε ότι ο αγωγός East Med εγκαταλείπεται και αντί αυτού εξετάζεται στο σχέδιο το φυσικό αέριο μόλις φθάσει με αγωγό στην αιγυπτιακή ακτή να μεταφερθεί μέσω νέου αγωγού στο έδαφος της Αιγύπτου μέχρι τα ανατολικά σύνορα της χώρας και από εκεί να κατασκευασθεί νέος υποθαλάσσιος αγωγός προς την Κρήτη…

Το δημοσίευμα αυτό προκάλεσε αντιδράσεις στην Λευκωσία καθώς σύμφωνα με δημοσιεύματα ο κ. Αναστασιάδης δεν είχε ενημερωθεί για τέτοιες ελληνικές ιδέες και προτάσεις και δημιουργήθηκε σύγχυση, καθώς υπήρχε η αίσθηση ότι ο κ. Μητσοτάκης είχε μεταφέρει αυτή την πρόταση στον Μ. Νετανιάχου που αποκόμισε την εντύπωση ότι πρόκειται πέριξ ελληνικής πρότασης, ενώ η Αθήνα υποστηρίζει ότι πρόκειται για πρόταση του Αιγύπτιου προέδρου Αλ Σίσι.

Η Ελλάδα ενδιαφέρεται φυσικά για τον East Med αλλά επιδιώκει ώστε τα εναλλακτικά σενάρια να είναι συμβατά με τις ελληνικές επιδιώξεις. Καθώς και η προοπτική εξαγωγής του φυσικού αερίου από το αιγυπτιακό έδαφος μπορεί να γίνει είτε με αγωγό προς την Κρήτη είτε μέσω πλοίων σε μορφή LNG προς την Αλεξανδρούπολη με προορισμό τις αγορές των Βαλκανίων και της Κεντρικής – Ανατολικής Ευρώπης.

Για την Κύπρο, ενδεχόμενη εγκατάλειψη του East Med που θα διέρχεται από την Κυπριακή ΑΟΖ θα έχει αρνητικές επιπτώσεις καθώς περιορίζεται ο ρόλος της μέχρις ότου έχει την δική της παραγωγή φυσικοί αερίου που υποχρεωτικά θα διασυνδεθεί με τον αγωγό του Ισραήλ προς την Αίγυπτο. Εξάλλου υπάρχει και διακρατική Συμφωνία Λευκωσίας – Καΐρου για αγωγό από την κυπριακή ΑΟΖ προς την Αίγυπτο.

Βεβαίως εάν δοθεί το πρόκριμα σε άλλες επιλογές έναντι του East Med, γίνεται παράκαμψη του «βέτο» που έχει θέσει η Τουρκία, που απαιτεί να υποβληθεί στην έγκριση της το έργο, θεωρώντας ότι διέρχεται από τουρκική υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου όπως αυτή αποτυπώνεται από το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας…

Από την άλλη πλευρά βεβαίως είναι ερωτηματικό εάν οι ξένες εταιρίες θα θελήσουν να επενδύσουν, σε μια τέτοια περίοδο μάλιστα, μεγάλα ποσά σε βαριές υποδομές στο έδαφος της Αιγύπτου, όταν η αβεβαιότητα για το τι θα συμβεί μετά τον Αλ Σίσι ανησυχεί τους πάντες. Και πολύ περισσότερο από τις εταιρείες φυσικά, προκαλεί δεύτερες σκέψεις στο Ισραήλ που θέλει να έχει εναλλακτικά σχέδια εξαγωγής φυσικού αερίου, αλλά όπως δεν ήθελε να βρεθεί εξαρτημένο από την Τουρκία για την εξαγωγή του αερίου του άλλο τόσο δεν θέλει να εγκλωβισθεί στην επιλογή ενός αγωγού προς την Αίγυπτο, που πιθανόν μετά τον Αλ Σίσι, δεν θα έχει ένα και τόσο φιλικό έναντι του Ισραήλ, καθεστώς.

Και το Ισραήλ συζητά την Αίγυπτο χωρίς να εγκαταλείπει όμως τον East Med καθώς θεωρεί ότι λειτουργεί συμπληρωματικά…

Μέσα σε αυτό το κλίμα η Αίγυπτος δέχεται στενό μαρκάρισμα από την Άγκυρα στο θέμα των θαλασσίων ζωνών αν και το Κάϊρο δεν πρόκειται να ενδώσει. Τουλάχιστόν όσο υπάρχει στο Προεδρικό Μέγαρο ο Αλ Σίσι.

Όμως υπάρχει ένα θέμα με τη στάση του Καΐρου.

Οι Αιγύπτιοι είναι προφανές ότι επιχειρούν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση, με μια μονομερή ενέργεια, και να διεκδικήσουν κεκτημένα σε μια περιοχή μη οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας. Και υποστηρίζουν, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, ότι το συγκεκριμένο οικόπεδο θα ανήκει στην Αίγυπτο είτε στο σενάριο της αποδοχής της τουρκικής θέσης για οριοθέτηση με βάση τη μέση γραμμή μεταξύ των ακτών της Τουρκίας και της Αιγύπτου είτε με επέκταση της συμφωνίας Ελλάδας – Αιγύπτου προς τα Ανατολικά(με μια αυθαίρετη πάντως ερμηνεία ότι θα γίνονταν εκ προοιμίου αποδεκτή από την Ελλάδα ,αντίστοιχη μείωση της επήρειας των νησιών που υπήρξε και με τη μερική Ελληνοαιγυπτιακή Συμφωνία του Αυγούστου 2020.) και μόνο στο υποθετικό σενάριο της πλήρους επήρειας όλων των νησιών θα μπορέσει να διεκδικηθεί τμήμα του από την Ελλάδα.

Αυτό δεν αλλάζει το ότι πρόκειται για μονομερή ενέργεια που αφενός δίνει «επιχειρήματα» στην Τουρκία, και επιχειρεί να προκαταλάβει τις μελλοντικές συνομιλίες με την Ελλάδα για επέκταση της οριοθέτησης και προς Ανατολάς.

Όσο για τον κ. Τσαβούσογλου πριν σπεκουλάρει θα έπρεπε να κοιτάξει ολόκληρο τον χάρτη. Και να δει ότι οι άδειες των Αιγυπτίων ανατολικά ακολουθούν τη Συμφωνία Κύπρου- Αιγύπτου του 2003 (την οποία έχει δηλώσει η Τουρκία ότι δεν αναγνωρίζει) και δυτικά ακολουθούν και κατοχυρώνουν έτσι την οριοθετική γραμμή της Ελληνοαιγυπτιακής Συμφωνίας, η οποία ανατρέπει το τουρκολυβικό Μνημόνιο αλλά και «σκεπάζει» τις Άδειες τις οποίες θέλει να παραχωρήσει για έρευνα στην κρατική εταιρία ΤΡΑΟ, που φθάνουν μέχρι τα χωρικά ύδατα των νησιών μας…

liberal.gr

Η Τουρκάλα γυναίκα είναι πρωτίστως μητέρα και οφείλει να γεννήσει τουλάχιστον 3 παιδιά, διαφορετικά ο Ερντογάν τη χαρακτηρίζει ελλιπή

Από
anixneuseis
-
1

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Αυτό προκύπτει από την σχετική ανάλυση και τα στοιχεία της Marie Jégo, ανταποκρίτριας της Le Monde στην Κωνσταντινούπολη στις 25-2-2021 με τίτλο : «Canan Kaftancioglu, Sebnem Korur Fincanci και Meral Aksener : τρεις γυναίκες στο δρόμο του Ερντογάν» (Canan Kaftancioglu, Sebnem Korur Fincanci et Meral Aksener : trois femmes sur la route d’Erdogan). Προερχόμενες από διαφορετικούς ορίζοντες, οι αντιπολιτευόμενες σήμερα αυτές Τουρκάλες αμφισβητούν τον ισλαμο-συντηρητικό ηγέτη και το πατριαρχικό μοντέλο που υπερασπίζεται στην Τουρκία. Κι ας ανήγγειλε προχθές ο Σουλτάνος φρούδες μεταρρυθμίσεις ευνοϊκές για τις μειονότητες αλλά και ευρύτερα για την καταπιεσμένη τουρκική κοινωνία.

Και τούτο διότι πέρασε η εποχή που ο Ερντογάν ήταν το μοναδικό αστέρι στο στερέωμα της τουρκικής πολιτικής. Από την ήττα του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP, ισλαμο-συντηρητικό) στις δημοτικές εκλογές του 2019, οι αντίπαλοί του έχουν ανακάμψει. Δεν γράφεται αρκετά, αλλά δεν είναι μόνο άντρες ανάμεσά τους. Οι αντιπολιτευόμενες απειλούν εξίσου να του κλέψουν την παράσταση. Προερχόμενες από διάφορα πολιτικά ρεύματα, λιγότερο γνωστές από τους ομολόγους τους άνδρες, αυτές οι γυναίκες με ισχυρή προσωπικότητα οφείλουν  να συνεργαστούν για να ακουστούν στη «νέα Τουρκία» του Ερντογάν, υπόδουλης στον πατριαρχικό ζυγό της.

«Στην Τουρκία, οι άνδρες κυριαρχούν», (και δεν είναι μόνο στην Τουρκία, για να πούμε και του στραβού το δίκαιο) παραδέχεται η Canan Kaftancioglu, 48 ετών, εκπρόσωπος του Δημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (CHP, αντιπολιτευόμενο κόμμα) για την πόλη της Κωνσταντινούπολης. «Το να είσαι γυναίκα δεν είναι ήδη εύκολο, οπότε το να είσαι και πολιτικός …», τονίζει αυτή η ενεργή, μελαχρινή πολιτικός στην Marie Jégo. Και έπειτα, είναι σίγουρο, «του Ερντογάν και του περιβάλλοντός  του δεν τους αρέσουν οι χειραφετημένες γυναίκες. Το γεγονός ότι μια γυναίκα μπορεί να έχει μια πολιτική φιλοδοξία τους είναι αφόρητο». Φεμινίστρια, λάτρης της μοτοσικλέτας, υπέρ των Τούρκων ομοφυλοφίλων ΛΟΑΤΚΙ, αυτή η ιατροδικαστής δεν είναι αλήθεια η ιδανική γυναίκα, σύμφωνα με τα συντηρητικά κριτήρια του Ισλάμ. Για αρχή, να πούμε ότι γελάει εύκολα, αλλά οι γυναίκες δεν πρέπει να γελούν δημόσια (!), «είναι θέμα αξιοπρέπειας», είπε κάποτε ο Bülent Arinç, ένας πρώην συνοδοιπόρος του Ερντογάν.

Η γυναίκα, πρέπει να «μητέρα πάνω απ ‘όλα» για τον Ερντογάν

Η γυναικεία χειραφέτηση προφανώς δεν περιλαμβάνεται στην ατζέντα του πολιτικού Ισλάμ. «Η γυναίκα είναι πρωτίστως μητέρα», επαναλαμβάνει ο Ερντογάν ξανά και ξανά, καλώντας τις γυναίκες να γεννήσουν «τουλάχιστον τρία παιδιά» και χαρακτηρίζει «ελλιπείς» εκείνες που δεν έχουν παιδιά. Για να μην αναφέρουμε τη «Βουλή» όπου παρουσίασε ένα σχέδιο νόμου που παρέχει αμνηστία στους βιαστές, υπό τον όρο ότι θα παντρεύονται το θύμα τους. Τελικά το απέσυρε μπροστά στη γενική κατακραυγή. Το να τολμήσουν να παρουσιάσουν ένα τέτοιο είδος νόμου στο «Κοινοβούλιο» θα ήταν αδιανόητο πριν από 20 χρόνια. «Οι Τουρκάλες γυναίκες είχαν αποκτήσει δικαιώματα χάρη στον Atatürk, αλλά αυτά τα δικαιώματα έχουν υποχωρήσει», δήλωσε η Canan Kaftancioglu, καθισμένη, κάτω από το πορτρέτο του Mustafa Kemal. Προερχόμενη από μια μέτρια οικογένεια των ακτών της Μαύρης Θάλασσας, με πατέρα δάσκαλο, μητέρα νοικοκυρά, η εν λόγω πολιτικός είναι ευγνώμων για αυτό που της έχει δώσει το δημοκρατικό σύστημα : την εκπαίδευση, την οικονομική αυτονομία, τη δυνατότητα πλεύσης του σκάφους της όπως την εννοεί. Δεν είναι τόσο τυχερές όλες οι Τουρκάλες. Τουλάχιστον 471 δολοφονήθηκαν από τους συγγενείς τους το 2020, χωρίς να υπολογίζονται «όλες όσες υποφέρουν καθημερινά με σωματική και λεκτική βία, στην εργασία τους, στο δρόμο, εντός της οικογένειας επίσης. Έχουμε πολύ δρόμο να διανύσουμε… » Δεν είναι εύκολο να γίνεσαι αποδεκτή ούτε και από το δικό σου πολιτικό χώρο. Μια άτυπη Κεμαλίστρια, η μητέρα της οικογένειας αμφισβητείται από τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος CHP, το οποίο την επικρίνει για το ότι βρίσκεται κοντά στο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (HDP, φιλοκουρδική αριστερά), το μόνο κόμμα που εφαρμόζει στις τάξεις του μια αυστηρή ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Η σύμπραξη με αυτό το κόμμα, το οποίο έχει γίνει το «τρομοκρατικό» μαύρο πρόβατο του κυβερνώντος ισλαμο-εθνικιστικού συνασπισμού, απαιτεί θάρρος. Η Canan Kaftancioglu δεν στερείται θάρρους βέβαια. Μόλις κατέθεσε μήνυση εναντίον του Ερντογάν, ο οποίος την χαρακτήρισε «τρομοκράτη», όπως και όλους τους αντιπολιτευόμενούς του.

Μια τακτική θαμώνας των δικαστηρίων

Η μήνυσή της έχει ελάχιστες πιθανότητες  να πετύχει, διότι «η δικαιοσύνη δεν είναι πλέον παρά  ένα εργαλείο προσωπικής εκδίκησης στην υπηρεσία του προέδρου». Οι δικηγόροι του Ερντογάν έχουν το βαρύ χέρι στη δυσφήμιση, με 12.298 ανοιχτές δικαστικές έρευνες για «εξύβριση του αρχηγού του κράτους» και 3.831 καταδίκες που εκδόθηκαν μόνο το 2019.

Όπως όλοι οι επικριτές του καθεστώτος, η εν λόγω υπεύθυνη πολιτικός είναι μια συνηθισμένη θαμώνας των τουρκικών δικαστηρίων. Η εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης ζήτησε 9 χρόνια φυλάκιση εναντίον της για την μήνυση του Fahrettin Altun, του επικεφαλής επικοινωνίας του προέδρου, και η ίδια έχει ήδη καταδικαστεί σε φυλάκιση 9 ετών και 8 μηνών πρωτοδίκως ως «απολογήτρια της τρομοκρατίας» και για «εξύβριση του προέδρου». Η αιτία ήταν τα μηνύματα που ανάρτησε  στα κοινωνικά δίκτυα πριν από 7 χρόνια. Κατά την ακρόαση στο δικαστήριο, ο δικαστής κάκισε την «έλλειψη μεταμέλειάς της». Εάν η ποινή διατηρηθεί και στο εφετείο, η κατηγορούμενη Kaftancioglu θα φυλακιστεί. Διώξεις με άρωμα εκδίκησης.

Οι ισλαμο-συντηρητικοί δεν έχουν χωνέψει ποτέ την ήττα τους στις δημοτικές εκλογές της Κωνσταντινούπολης την άνοιξη του 2019, που κέρδισε ο Ekrem Imamoglu, ο υποψήφιος του CHP. Ωστόσο, ο ρόλος της Canan Kaftancioglu ήταν καθοριστικός στην προεκλογική εκστρατεία του νέου δημάρχου. Είχε μια ματιά σε όλα, στους παρατηρητές, στις κάλπες, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτή ήταν «η γυναίκα πίσω από τον Ιμάμογλου», σύμφωνα με τις εφημερίδες ταμπλόιντ. «Από τότε, το AKP κρέμασε έναν στόχο στην πλάτη μου», διηγείται η ακτιβίστρια στο γραφείο της με θέα στις στέγες της περιοχής Beyoglu,στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης.

Ο φεμινισμός της Canan Kaftancioglu ενισχύθηκε ενώ σπούδαζε στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Εκεί συνάντησε μια άλλη δυνατή γυναίκα, την Sebnem Korur Fincanci, της καθηγήτριάς της στην ιατροδικαστική. Σεβαστή ιατροδικαστίνα, φιγούρα της κοινωνίας των πολιτών, η Sebnem, 61 ετών, δεν κάνει εκστρατεία για κανένα κόμμα, αλλά υπερασπίζεται έντονα τις πεποιθήσεις της, γεγονός που της έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα με τις αρχές. Η Canan Kaftancioglu και η Sebnem Korur Fincanci μοιράζονται τώρα την ίδια ρετσινιά. Και οι δύο είναι τώρα ιατροδικαστίνες  «τρομοκράτισσες».

Η φάμπρικα των «εχθρών»

Επειδή εξέφρασε την αλληλεγγύη της στην Özgür Gündem, μια φιλο-κουρδική αριστερή εφημερίδα, η Sebnem Korur Fincanci πέρασε 10 ημέρες στη φυλακή των γυναικών Bakirköy στην Κωνσταντινούπολη την άνοιξη του 2016. Τρία χρόνια αργότερα, ένα δικαστήριο την αθώωσε. Το φθινόπωρο του 2020, έγινε ξαφνική ανατροπή, η αθώωση ανατράπηκε κατόπιν έφεσης. Μερικές μέρες νωρίτερα, η ιατροδικαστής είχε εκλεγεί από τους συναδέλφους της ως επικεφαλής της Τουρκικής Ιατρικής Ένωσης (TTB), επικρίνοντας την κυβέρνηση για την έλλειψη διαφάνειας στην κρίση υγείας. Η αντίδραση του Ερντογάν : «Μια τρομοκράτισσα  έχει γίνει πρόεδρος της TTB». Θα χρειαστούν περισσότερα πλήγματα του δικτατορικού καθεστώτος για να συγκινηθεί η Sebnem Korur Fincanci. «Αυτή η εξουσία έχει ανάγκη να κατασκευάζει συνεχώς εχθρούς, τούτο είναι γι ‘αυτήν ζήτημα επιβίωσης», εμπιστεύεται στην εφημερίδα Le Monde. «Ακόμα και την εποχή των στρατιωτικών πραξικοπημάτων, το δικαστικό σύστημα ήταν πιο αυτόνομο», είπε. Ούσα υπό την απειλή μιας νέας φυλάκισης αυτό δεν την εμποδίζει να εκφράζεται  όπου της είναι ακόμα δυνατόν, στις εισόδους των δικαστηρίων, στα κοινωνικά δίκτυα, στα σπάνια μέσα ενημέρωσης της αντιπολίτευσης. Οι Τουρκάλες γυναίκες μπορεί να έχουν αποκτήσει το δικαίωμα ψήφου το 1934, δηλαδή πολύ πριν από τις Γαλλίδες γυναίκες, η φωνή τους όμως μόλις ακούγεται. Αόρατες στην αγορά εργασίας, είναι αμελητέα ποσότητα στην κυβέρνηση, με δύο μόνο γυναίκες υπουργούς σε σύνολο 16, και σχεδόν πιο ορατές στο «Κοινοβούλιο», όπου το 17% των βουλευτών είναι γυναίκες.

Η πιο ορμητική από αυτές τις γυναίκες είναι αναμφισβήτητα η Meral Aksener, 64 ετών, προερχόμενη από την εθνικιστική ακροδεξιά των Γκρίζων Λύκων. Οι υποστηρικτές της την αποκαλούν «Asena», προσωνύμιο μιας λύκαινας της τουρκικής μυθολογίας ή η «σιδηρά κυρία», όπως είχα γράψει στις Ανιχνεύσεις στις 6-11-2017 : http://www.anixneuseis.gr/?p=178348

Με μεσαίου μήκους μαλλιά, με αυστηρά ταγιέρ, η βουλευτίνα έχει έντονο χαρακτήρα και μεγάλη  γλώσσα. «Είμαι η μόνη που μπορεί να φοβίσει τον Ερντογάν», επαναλαμβάνει συχνά. Δεν περνάει μια μέρα χωρίς να τον επικρίνει για την απολυτότητά του, τον νεποτισμό του, για τα πολυτελή παλάτια του. Πρώην υπουργός Εσωτερικών (1996-1997) η Meral Aksener είναι μέλος της εθνικιστικής πολιτικής ελίτ – οπότε δεν υπάρχουν δικαστήρια εναντίον της. Αλλά παρενοχλεί την εξουσία του Σουλτάνου. Επειδή τόλμησε να αμφισβητήσει τον αρχηγό του κόμματος, τον Devlet Bahçeli, τον οποίο θεωρούσε υπερβολικά ανεκτικό για τον Ερντογάν, διαγράφηκε από το Εθνικιστικό Κόμμα Δράσης των Γκρίζων Λύκων το 2016. Στη συνέχεια δημιούργησε το δικό της σχηματισμό, το «Σωστό κόμμα», το οποίο θέλει να συνδεθεί με την κέντρο-δεξιά. Αλλά ο κυβερνών συνασπισμός (AKP και MHP) αγωνίζεται να βάλει εμπόδια στο δρόμο της. Η εύρεση χώρου για τις συναντήσεις της αποδεικνύεται αδύνατη. Κι όταν συμβαίνει αυτό, διακόπτεται το ρεύμα ή οι συμμετέχοντες δέχονται τραμπουκικές επιθέσεις ! Μιλάμε για «Δημοκρατία», δηλαδή, όχι αστεία. Οι ισχυρές πατριωτικές της κορώνες την καθιστούν ωστόσο ελκυστική στον κυβερνώντα ισλαμο-εθνικιστικό συνασπισμό, ο οποίος θα προτιμούσε να την έχει ως σύμμαχο, ειδικά από τότε που το κόμμα της κερδίζει δημοτικότητα. Δεν υπάρχει περίπτωση  να συμπράξει μαζί τους, απαντά η Σιδηρά Κυρία (Iron Lady), «ακόμα κι αν έβαζαν ένα όπλο στον κρόταφό  μου».

Όχι στην Πενταμερή. Ελλάδα- Κύπρος- Ισραήλ μπορούν να γίνουν περιφερειακή δύναμη.

Από
anixneuseis
-
0
Πολύ ενδιαφέροντα πράγματα ειπώθηκαν στη χθεσινή εκπομπή του πρέσβη ε.τ. Νίκου Κανέλλου “Διπλωματικό Αποτύπωμα” της διαδικτυακής τηλεόρασης Ανιχνεύσεις web tv.
Ο Δρ. Γιάννος Χαραλαμπίδης, Επίκουρος Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικής εξέφρασε με ισχυρά επιχειρήματα την αντίθεσή του στην Πενταμερή και είπε πως ένα απο τα εναλλακτικά σενάρια που “παίζουν” σε σχέση με τα ενεργειακά είναι ο ενεργειακός πλούτος να κατευθυνθεί προς την Αίγυπτο και απο εκεί να διανεμηθεί όπου δει. Και όχι με την κατασκευή του EastMed. Για να παρακαμφθούν οι αντιδράσεις της Τουρκίας.
Ο Γαβριήλ Χαρίτος διδάκτωρ, επίσης, Διεθνών Σχέσεων και διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν αναρωτήθηκε γιατί θα πρέπει να ενισχυθεί και άλλο η Αίγυπτος με μια τέτοια επιλογή, την οποία ενθαρρύνουν κάποια κέντρα και στην Αθήνα. Η Αίγυπτος είναι μια μεγάλη, πολυάριθμη χώρα η οποία ευνοήθηκε ενεργειακά απο τη φύση (ή το Θεό, δεν θυμάμαι τι επικαλέστηκε). Γιατί θα πρέπει να γίνει ενεργειακό κέντρο αυτή και όχι η Κύπρος.
Ο Αντιστράτηγος ε.α. και Πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Ιωάννης Μπαλτζώης έκανε την σωστή εκτίμηση πως δεν είναι μόνο η Ελλάδα που έχει ανάγκη το Ισραήλ αλλά και το Ισραήλ την Ελλάδα και την Κύπρο διότι του παρέχουν στρατηγικό βάθος. Και θεώρησε, πως Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ μπορούν να γίνουν μια περιφερειακή δύναμη.
Και κάτι τελευταίο που επιβεβαιώνει την εκτίμηση που σας έκανα προχθές περί ψυχολογικού προβλήματος της Τουρκίας (συνολικά, και σε επίπεδο λαού) με την Ελλάδα.
Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, ο οποίος είναι ελληνοκύπριος, αναφέρθηκε στη διάσκεψη του Γκράν Μοντανά και την τελευταία ημέρα της διάσκεψης παρουσία του Γενικού Γραμματέα, όταν ειπώθηκε πως τα τουρκικά στρατεύματα θα παραμείνουν στην Κύπρο για 15 χρόνια και αν είστε καλά παιδιά θα δούμε τι θα γίνει μετά.
Ήταν η στιγμή που ο Γενικός Γραμματέας αντιλήφθηκε πως λύση δεν θα υπάρξει.
Ο Αναστασιάδης ζήτησε πέντε λεπτά να συναντηθεί με την τουρκική αντιπροσωπεία. Και ρώτησε τον Τσαβούσογλου αν, πράγματι, υπάρχει πρόθεση της Τουρκίας να αποσύρει τα στρατεύματα.
Η απάντηση του Τσαβούσογλου, επι λέξη, στον Αναστασιάδη, ήταν: Νίκο, η γυναίκα μου είναι μια μορφωμένη καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Αν αποσύρουμε τα στρατεύματα, θα με θεωρήσει προδότη.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Πολλοί ελλαδίτες, οι οποίοι, μονίμως, ψάχνουν την ησυχία τους θεωρούν βάρος το κυπριακό.
Κάνουν τραγικό λάθος. Όλες οι αναλύσεις καταλήγουν πως την επόμενη μέρα θα έρθει η σειρά τους.
Την εκπομπή μπορείτε να δείτε
Όλες οι εκπομπές της διαδικτυακής τηλεόρασης Ανιχνεύσεις web tv

Tα Μέλη της Ε Ε Τρέπονται σε Φυγή μετά το Brexit

Από
anixneuseis
-
0

Alexandre Lemoine, Observateur Continental, Comité Valmy, 4-3-2021

Μετάφραση: Μ. Στυλιανού

H Ισπανία απειλεί να αποσυρθεί από τη Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας, ενώ η Oλλανδία  αναρωτιέται για το νόημα της παρουσίας της στην ΕΕ.
.
Το αίσθημα αμοιβαίου εκνευρισμού μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ γίνεται όλο και πιο αισθητό. Η βρετανική εφημερίδα Daily Express δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο με εύγλωττο τίτλο: «Η ενότητα των Βρυξελλών σε κομμάτια: Η Ισπανία απειλεί να αποσυρθεί από τη συνθήκη εν μέσω αυξανόμενης εξέγερσης στην ΕΕ»
.
Οι νέες διαφορές περιστρέφονται γύρω από τη Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας που υπεγράφη το Δεκέμβριο του 1994. Ο χάρτης αυτός εγκρίθηκε ως πολιτική δήλωση το 1991 και τρία χρόνια αργότερα προστέθηκε σε αυτόν ένα έγγραφο που προβλέπει μια σειρά συγκεκριμένων δεσμεύσεων. Ειδικότερα, την συνεργασία μεταξύ των χωρών της Δυτικής και Ανατολικής Ευρώπης στον τομέα της ενέργειας. Η Συνθήκη ζητούσε συγκεκριμένους μηχανισμούς συνεργασίας, ιδίως την προστασία των επενδύσεων στον ενεργειακό τομέα.
.
Σήμερα, οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης, η μία μετά την άλλη, βασίζονται στην ανάπτυξη της πράσινης ενέργειας. Τα έργα στον τομέα αυτό περιλαμβάνουν τη σταδιακή μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα και, ως εκ τούτου, την εγκατάλειψη των υδρογονανθράκων. Τα σχέδια αυτά επηρεάζουν τα συμφέροντα των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης: Πολωνίας Ουγγαρίας Σλοβακίας Τσεχικής Δημοκρατίας και Ρουμανίας.
Τα μέλη της ΕΕ δεν διαθέτουν τις υποδομές εναλλακτικής ενέργειας ή τα κονδύλια για την ανάπτυξή της. Η οικονομία τους  είναι προσανατολισμένη στην χρήση υδρογονανθράκων: φυσικό αέριο και άνθρακα.
.
Έτσι, η Ανατολική Ευρώπη έχει οργανώσει μια “σιωπηλή εξέγερση” στην ΕΕ, επικαλούμενη τους όρους της Συνθήκης για τον Χάρτη Ενέργειας και καλώντας τις Βρυξέλλες είτε να επιβραδύνουν τη διέλευση των “πράσινων σιδηροτροχιών” είτε να αποζημιώσουν τα πιθανά θύματα για όλες τις απώλειες,
.
Εκεί επαναστάτησε η Μαδρίτη καλώντας τους ηγέτες της ΕΕ να αποσυρθούν από την παλαιά ενεργειακή συνθήκη.  « Η Ισπανία φιλοδοξεί να συμμορφωθεί πλήρως με τους όρους της Συμφωνίας του Παρισιού για το Κλίμα και, εάν όχι, υπόσχεται να αποσυρθεί από τη Συνθήκη», έγραψε στο Tουίτερ η Τερέζα Ριμπέρα, υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος της Ισπανίας.
.
Σε συνέντευξη στα Ευρωπαϊκά ΜΜΕ, η υπουργός εξήγησε ότι δεν πιστεύει στην επιτυχία των διαπραγματεύσεων για το ενεργειακό ζήτημα. Η Ισπανία δίνει στις Βρυξέλλες προθεσμία μέχρι το τέλος του έτους για να προβληματιστούν.
.
Η  αντιπαράθεση σχετικά με τις προοπτικές για την ανάπτυξη της πράσινης ενέργειας απέχει πολύ από του να είναι η μόνη σύγκρουση που διχάζει τη Δυτική και Ανατολική Ευρώπη. Η Ισπανία απαίτησε πριν από λίγους μήνες να θεσπιστεί  ποσόστωση για την κατανομή των μεταναστών από την Ασία και την Αφρική μεταξύ των διαφόρων χωρών της ΕΕ. Επί του παρόντος, το κύριο βάρος της υποδοχής μεταναστών και προσφύγων βαρύνει την Ιταλία, την Ισπανία, την Ελλάδα και τη Μάλτα. Ταυτόχρονα, οι χώρες της Ανατολικής και Βόρειας Ευρώπης αρνούνται να υποδεχτούν μετανάστες. Σε αυτό το θέμα δεν θα καταστεί δυνατόν να βρεθεί κοινό έδαφος.
.
Η νέα Ευρώπη κέρδισε πρόσφατα μια νίκη σε μια άλλη μεγάλη σύγκρουση, ιδίως κατά της Ολλανδίας. Στο τέλος του 2020, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τον προϋπολογισμό της ΕΕ για τα επόμενα επτά χρόνια. Αυτό το έγγραφο προβλέπει διάφορα μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας του κορωνοϊού. Η Δυτική Ευρώπη απαίτησε να συνδεθεί η κατανομή των κονδυλίων της ΕΕ με την προώθηση των «ευρωπαϊκών αξιών» και ιδίως της προπαγάνδας των σεξουαλικών παρεκκλίσεων.  Ωστόσο, η Βαρσοβία και η Βουδαπέστη υποσχέθηκαν να ασκήσουν βέτο στον προϋπολογισμό της ΕΕ εάν δεν αποσυρθεί αυτή η προϋπόθεση. Αυτό επέβαλε την αναζήτηση συμβιβασμού και ο προϋπολογισμός της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027 εγκρίθηκε με προσαρμογή στην θέση της Πολωνίας και της Ουγγαρίας.
.
Αυτός ο συμβιβασμός προκάλεσε κυρίως την οργή της Ολλανδίας γεγονός που ήγειρε το ενδεχόμενο αποχώρησής της από την ΕΕ. Οι ολλανδικές αρχές αποδοκιμάζουν τόσο την άρνηση επιβολής “φιλελεύθερων αξιών” στην Ανατολική Ευρώπη όσο και την οικονομία στα προγράμματα ψηφιοποίησης. Σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, τα τελευταία χρόνια το 56% του ολλανδικού λαού υποστηρίζει την ιδέα της αποχώρησης από την ΕΕ.
.
Σημειώθηκε επίσης σημαντική αύξηση της επιρροής των ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων στη Γαλλία, την Ιταλία και άλλες χώρες της ΕΕ. Μετά την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου, τα μέλη της ΕΕ άρχισαν να  τρέπονται σε φυγή.

infognomonpolitics.gr

Αποκάλυψη! Ο ρόλος της ΜΙΤ στο πραξικόπημα στην Τουρκία – Πως κατεύθυνε τα F16 για τον βομβαρδισμό στην Άγκυρα

Από
anixneuseis
-
0

Αποκάλυψη! Ο ρόλος της ΜΙΤ στο πραξικόπημα στην Τουρκία – Πως κατεύθυνε τα F16 για τον βομβαρδισμό στην Άγκυρα

Η διαβόητη MIT (τουρκική υπηρεσία πληροφοριών) φέρεται να συνεργάστηκε με έναν αντισμήναρχο στην τουρκική πολεμική αεροπορία για να κατευθύνει πολεμικά αεροσκάφη και να βομβαρδίσει την πρωτεύουσα Άγκυρα το 2016, ώστε να ενισχύσει την αντίληψη της «ψευδούς σημαίας», ότι δηλαδή η επρόκειτο για μια πραγματική απόπειρα πραξικοπήματος των Τουρκικών Ένοπλων Δυνάμεων (TSK). Ουσιαστικά ο όρος «ψευδής σημαία» αναφέρεται σε μία πολιτική ή στρατιωτική ενέργεια που πραγματοποιείται με στόχο να φαίνεται ως υπεύθυνος κάποιος άλλος από τον πραγματικό.

Σύμφωνα με δηλώσεις που έγιναν στο δικαστήριο από αρκετούς ανώτερους στρατιωτικούς αξιωματούχους, ο πράκτορας της MIT Korkut Gül συντόνιζε τη δραστηριότητα στον πύργο ελέγχου της αεροπορικής βάσης Akıncı, με επικεφαλής τον αρχηγό επιχειρήσεων αεροδρομίων, αντισμήναρχο Nihat Altıntop.

Ο επισμηναγός Adnan Arıkan κατέθεσε στο 17ο Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της Άγκυρας στις 14 Ιανουαρίου 2019 ότι «το βράδυ της 15ης Ιουλίου, ο αντισμήναρχος Nihat Altıntop, ο οποίος ήταν ο διοικητής των επιχειρήσεων του αεροδρομίου στην αεροπορική βάση Akıncı, είπε ότι ξεκινώντας από τις 22:30 και μετά, είχε μιλήσει στον πράκτορα της MIT Korkut Gül και μοιράστηκε πληροφορίες μαζί του».

Συμπλήρωσε ότι εκείνη την εποχή ακόμη και οι αρχές δεν είχαν πλήρη κατανόηση των γεγονότων που εκτυλίσσονταν κατά τη διάρκεια της νύχτας.

«Μπορείτε να περιγράψετε τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου ως απόπειρα πραξικοπήματος. Ήταν μια επιχείρηση για να εξαπατηθεί το τουρκικό έθνος», δήλωσε ο Arıkan.

Όπως αποκαλύπτει το Nordic Monitor ο Arıkan αποκάλυψε επίσης ότι μια ομάδα πρακτόρων της MIT επισκέφθηκε την αεροπορική βάση Akıncı τον Μάιο του 2016, δύο μήνες πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος, χαρακτηρίζοντας την επίσκεψη ως άνευ προηγουμένου στοχεύοντας στον εντοπισμό της βάσης για την εκδήλωση του ψευδο-πραξικοπήματος. Η διοίκηση της βάσης απέρριψε αρχικά το αίτημα της MIT να επισκεφθεί τη βάση, εξηγώντας ότι η βάση ήταν απασχολημένη με περίπου 100 πιλότους που πραγματοποιούσαν εκπαιδευτικές δραστηριότητες εκείνη τη στιγμή. Οι πράκτορες της MIT θα μπορούσαν να είχαν επισκεφτεί άλλες αεροπορικές βάσεις που ήταν λιγότερο απασχολημένες στην Άγκυρα ή σε άλλες πόλεις, αλλά η επιμονή της MIT να επισκεφτεί το Akıncı ήταν αρκετά παράξενη, είπε ο Arıkan.

Στο τέλος ο Διοικητής της Πολεμικής Αεροπορίας Πτέραρχος Abidin Ünal, έμπιστος του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, με τον οποίο συναντήθηκε κρυφά έξω από το διοικητικό κέντρο αρκετές φορές, επέτρεψε την επίσκεψη, παρακάμπτοντας τη διοίκηση της βάσης. Η MIT έστειλε μια ομάδα 70 πρακτόρων για να ερευνήσει τη βάση.

«Σε τι ωφελήθηκε επιχειρησιακά μια τόσο μεγάλη αντιπροσωπεία από αυτήν την επίσκεψη; Ποια ήταν τα καθήκοντα των ατόμων αυτής της αντιπροσωπείας και ποιες ήταν οι δραστηριότητές τους στις 15 Ιουλίου 2016;», ρώτησε ο Arıkan.

«Η αντιπροσωπεία της MIT περιόδευσε σχεδόν σε όλα τα μέρη της βάσης, συμπεριλαμβανομένου του πύργου ελέγχου πτήσεων και των τοποθεσιών όπου αναπτύχθηκαν οι 141, 142 και 143 μοίρες, τα υπόστεγα συντήρησης και τις αποθήκες πυρομαχικών. Από στρατιωτική άποψη, αυτό ήταν πραγματικά μια αναγνώριση. Εκείνοι που καταλαβαίνουν λίγο για τον τρόπο λειτουργία των υπηρεσιών πληροφοριών, εκείνοι που γνωρίζουν λίγο για τις αρχές του μη συμβατικού πολέμου, καταλαβαίνουν πολύ καλά τον σκοπό αυτής της δραστηριότητας», εξήγησε ο Arıkan.

Μια άλλη μαρτυρία που αποκαλύπτει τη συνωμοσία της MIT με σκοπό να πλαισιώσει τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου ως προσφορά στην εκδήλωση του πραξικοπήματος προήλθε από τον συνταγματάρχη Bilal Akyüz,  της Διοίκησης των Χερσαίων Δυνάμεων, ο οποίος είπε στο δικαστήριο πώς ένας πράκτορας της MIT ζήτησε από τον Altıntop να διαγράψει το αρχείο από το τηλέφωνό του μετά τη συνομιλία των δύο.

«Ο κύριος [σ.σ. Altıntop] είπε ότι ένας φίλος του στην MIT, ο Korkut Gül, του ζήτησε να διαγράψει τον αριθμό του και να μην αναφέρει ποτέ το όνομα του [πράκτορα της MIT]. Ωστόσο, όταν πιέστηκε [κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του] έπρεπε να τον ονομάσει γιατί δεν μπορούσε να το εξηγήσει διαφορετικά», δήλωσε ο Akyüz στο 17ο Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο της Άγκυρας στις 19 Απριλίου 2019 και αναρωτήθηκε γιατί ο Altıntop δεν κάλεσε τον διοικητή του στην Κοινή Διοίκησης Επιχειρήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας, που εδρεύει στο Εσκισεχίρ.

Η πλέον καταδικαστική μαρτυρία σχετικά με τη συνενοχή της ΜΙΤ στο πραξικόπημα δόθηκε στο δικαστήριο την 6η Σεπτεμβρίου 2017 από τον αντισμήναρχο Hakan Karakuş, ο οποίος είπε:

«Ενεργώντας σύμφωνα με τις οδηγίες που έλαβε από τον Korkut Gül [ο πράκτορας της MIT], ο Altıntop έδωσε εντολή στην ομάδα του να αφήσει τα πάντα να ακολουθήσουν την πορεία τους και είπε στο προσωπικό του:« Μην ανησυχείτε, εγγυώμαι εγώ για σας, δεν πρόκειται να σας συμβεί τίποτα, απλά αφήστε τα πάντα να προχωρήσουν », είπε ο Karakuş, που ήταν μαζί του στον πύργο ελέγχου του αεροδορμίου Ακιντζί. «Όπως πάντα, ήταν ο υπεύθυνος στον πύργο, έλεγχε την προσέγγιση στο αεροδρόμιο [του κάθε αεροσκάφους] εκείνο το βράδυ, καθοδηγώντας τα αεροπλάνα να προσγειωθούν και να απογειωθούν, και να συνεχίσουν τις αποστολές πτήσης τους»», πρόσθεσε.

Ο Altıntop, αξιωματικός της εναέριας κυκλοφορίας, ήταν υπεύθυνος για το αεροδρόμιο Akıncı, φέρεται να είναι το κέντρο του αποτυχημένου πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016. Διεξήγαγε τις επιχειρήσεις μαχητικών αεροσκαφών από τον πύργοε λέγχου της αεροπορικής βάσης Ακιντζί με την ομάδα του. Ήταν υπεύθυνος για όλα τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα που απογειώθηκαν και προσγειώθηκαν στη βάση, δήλωσε ο Karakuş.

Ωστόσο, ποτέ δεν κατηγορήθηκε για τα γεγονότα της 15ης Ιουλίου, αλλά καταγράφηκε ως μάρτυρας του οποίου η μαρτυρία βοήθησε την κυβέρνηση να εκκαθαρίσει και να φυλακίσει δεκάδες αξιωματικούς.

Στη δική του μαρτυρία ο Altıntop παραδέχτηκε ότι είχε επικοινωνήσει με τον πράκτορα της MIT στις 22:30 το βράδυ της 15ης Ιουλίου, παρακάμπτοντας την ιεραρχία της διοίκησης και αποφάσισε να μην ενημερώσει τους διοικητές του για τη δραστηριότητα στη βάση. Είπε ότι ενημέρωσε τον πράκτορα σχετικά με τις εξελίξεις στη βάση, υποδηλώνοντας ότι οι δύο είχαν μιλήσει νωρίτερα. Η δεύτερη κλήση πραγματοποιήθηκε στις 23:10, πριν από την άφιξη του Karakuş στον πύργο.

 

Στιγμιότυπα οθόνης του ιστορικού τηλεφωνικών κλήσεων από το κινητό που χρησιμοποίησε ο  Nihat Altıntop, ο οποίος συντονίζει τις πτήσεις από τον πύργο επικοινωνώντας με έναν πράκτορα της MIT [πηγή: Nordic Monitor]

Τα F-16 που απογειώθηκαν πρώτα από τη βάση επέστρεψαν σε σύντομο χρονικό διάστημα, εκπλήσσοντας τον Karakuş, ο οποίος είπε ότι μια αντιτρομοκρατική αεροπορική επιχείρηση διαρκεί συνήθως περίπου τέσσερις ώρες με ανεφοδιασμό στον αέρα. Σκέφτηκε ότι η αποστολή είχε ακυρωθεί ή ότι δεν υπήρχαν αεροπλάνα ανεφοδιασμού στον αέρα. Περίπου εκείνη την στιγμή, η τουρκική τηλεόραση άρχισε να μεταδίδει βίντεο από μια γέφυρα στην Κωνσταντινούπολη όπου μια ομάδα στρατιωτών έκοψε την κίνηση στο δρόμο. Ο Karakuş υπενθύμισε ότι η ένταση και το άγχος αυξάνονταν στον πύργο, με έναν αξιωματικό που δεν αντιδρούσε σε όλα αυτά να διαμαρτύρεται και να λέει ότι θέλει να παραιτηθεί.

«Ήμουν έκπληκτος όταν ο Altıntop άρχισε να φωνάζει και να διατάζει όλους να επικεντρωθούν στις δουλειές τους και να συνεχίσουν σαν να μην είχε συμβεί τίποτα», είπε.

Στο δικαστήριο ο Karakuş αποκάλυψε επίσης το περιεχόμενο της συνομιλίας που είχε με τον Altıntop στο μπαλκόνι του πύργου. «Ήμουν συγκλονισμένος που τον άκουσα να λέει ότι περίμενε αυτά τα γεγονότα, όντας συντονισμένος με έναν πράκτορα της MIT, τον οποίο ανέφερε ως φίλο του, ενεργώντας σύμφωνα με τις εντολές του”, υπενθύμισε ο Karakuş. Ο Altıntop είπε επίσης κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ότι θα γινόταν επιχείρηση στη βάση το πρωί και ότι πολλοί θα σκοτώνονταν ή θα τιμωρούνταν. Απειλούσε τον Karakuş με τρομακτικές συνέπειες εάν δεν συνεργαζόταν μαζί του.

Απαντώντας σε ισχυρισμούς ότι συνεργάστηκε με την MIT, ο Altıntop ισχυρίστηκε στο δικαστήριο στις 26 Σεπτεμβρίου 2018 ότι αυτός και ο πράκτορας της MIT γνώριζαν ο ένας τον άλλον μέσω των συζύγων τους για 15 χρόνια. Προσπάθησε να εξηγήσει γιατί είχε καλέσει αμέσως μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος τον φίλο του στην MIT και όχι τους προϊσταμένους του στην ιεραρχία της διοίκησης. Προσπάθησε επίσης να το δικαιολογήσει ισχυριζόμενος ότι η συμπεριφορά του ήταν παρόμοια με έναν πολίτη που έκανε μια κλήση στη γραμμή έκτακτης ανάγκης 155. Η υπεράσπιση ρώτησε επίσης τον Altıntop γιατί δεν κάλεσε το εισαγγελέα, την αστυνομία ή τη χωροφυλακή και επέλεξε να καλέσει την MIT. Ο Altıntop απάντησε ότι δεν σκέφτηκε να τους καλέσει.

Πολλά ενοχοποιητικά στοιχεία προέκυψαν κατά τη διάρκεια των πρακτικών πραξικοπήματος που έδειξαν πώς η τουρκική υπηρεσία πληροφοριών εμπλέκεται στην ενορχήστρωση των γεγονότων της 15ης Ιουλίου ως κινητήρια δύναμη που δρούσε υπό εντολές του Προέδρου Ερντογάν, προκειμένου η ισλαμική κυβέρνηση να ξεκινήσει μια μαζική εκκαθάριση του τουρκικού στρατού. Ούτε ο αρχηγός των υπηρεσιών πληροφοριών Hakan Fidan, ο οποίος αρνήθηκε οποιαδήποτε προηγούμενη γνώση της απόπειρας πραξικοπήματος, ούτε ο τότε αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Χουλουσί Ακάρ, εμφανίστηκαν στο δικαστήριο για κατ’ αντιπαράσταση εξέταση, παρά τις επανειλημμένες προτάσεις της υπεράσπισης να τους ζητήσει να παρευρεθούν στις ακροάσεις.

Σχεδόν τα δύο τρίτα των ανωτάτων αξιωματικών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, των στρατηγών, των πτεράρχων και των ναυάρχων είτε αποστρατεύθηκαν είτε φυλακίστηκαν με έωλες κατηγορίες χωρίς αποδεικτικά στοιχεία, και οι κενές θέσεις συμπληρώθηκαν από ισλαμιστές, εθνικιστές και προσκείμενους στον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Αξίζει να σημειωθεί πως ο αυτο-εξόριστος δημοσιογράφος Abdullah Bozkurt έχει κάνει και κατά το παρελθόν αποκαλύψεις αναφορικά με την απόπειρα πραξικοπήματος υπογραμμίζοντας πως ενορχηστρώθηκε από τον ίδιο τον Τούρκο Πρόεδρο.

Πηγή: Nordic Monitor / Abdullah Bozkurt

infognomonpolitics.gr

Το Δουβλίνο παίρνει τα σκήπτρα από το Λονδίνο μετά το Brexit

Από
anixneuseis
-
0
Το Δουβλίνο παίρνει τα σκήπτρα από το Λονδίνο μετά το Brexit
Τριάντα έξι εταιρείες χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών έχουν ήδη μετακομίσει ή ετοιμάζουν άμεσα τη μετεγκατάστασή τους στην πρωτεύουσα της Ιρλανδίας (φωτ. SHUTTERSTOCK).
TOM METCALF / BLOOMBERG

Το Δουβλίνο είναι η ευρωπαϊκή μητρόπολη που προτιμούν στην πλειονότητά τους οι εταιρείες του χρηματοπιστωτικού κλάδου ως έδρα για τη μετεγκατάστασή τους εντός Ευρωπαϊκής Ενωσης τώρα που αποχωρούν ή έχουν ήδη αποχωρήσει από το Λονδίνο εξαιτίας του Brexit. Το συμπέρασμα προκύπτει από την τελευταία σχετική έρευνα της Ernst & Young, που μελέτησε ενημερωτικά δελτία και ανακοινώσεις 222 εταιρειών του χρηματοπιστωτικού κλάδου μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου.

Λίγες ημέρες μετά τα στοιχεία που φέρουν το Αμστερνταμ να καταλαμβάνει την πρώτη θέση ως χρηματιστηριακή αγορά της Ευρώπης, η Ε&Υ δίνει στη δημοσιότητα στοιχεία που φέρουν 36 εταιρείες χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών να έχουν ήδη μετακομίσει ή να ετοιμάζουν άμεσα τη μετεγκατάστασή τους στην πρωτεύουσα της Ιρλανδίας. Δεύτερο στην προτίμηση των εταιρειών του κλάδου έρχεται το Λουξεμβούργο, που αποτελεί πλέον έδρα 29 εταιρειών του χρηματοπιστωτικού τομέα, ενώ η Φρανκφούρτη, αν και εθεωρείτο φαβορί ως προορισμός για μετά το Brexit, έρχεται τρίτη έχοντας προσελκύσει 23 εταιρείες του κλάδου. Και 20 εταιρείες ετοιμάζονται να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους στο Παρίσι.

Οι εταιρείες του κλάδου έχουν ήδη ανακοινώσει πως μεταφέρουν 7.600 θέσεις εργασίας από το Σίτι του Λονδίνου σε άλλες πόλεις της Ε.Ε., δηλαδή 100 περισσότερες από την αμέσως προηγούμενη σχετική μελέτη της Ε&Υ που δόθηκε στη δημοσιότητα τον περασμένο Οκτώβριο. Από την τελευταία της έρευνα προκύπτει επίσης πως η αξία των περιουσιακών στοιχείων και των στοιχείων ενεργητικού που έχουν μεταφερθεί έχει ανέλθει σε 1,8 τρισ. δολάρια. Τα στοιχεία απέχουν, προς το παρόν τουλάχιστον, αισθητά από τις εκτιμήσεις του ερευνητικού ινστιτούτου Bruegel, που το 2018 προέβλεψε ότι το Λονδίνο θα χάσει συνολικά 10.000 θέσεις εργασίας από τον τραπεζικό κλάδο και 20.000 θέσεις από τη βιομηχανία χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

Σύμφωνα, πάντως, με τον Γουίλιαμ Ράιτ, διευθυντή του οικονομικού ινστιτούτου New Financial, πρόκειται απλώς για το πρώτο κύμα. Ο ίδιος πιθανολογεί πως μεσοπρόθεσμα θα σημειωθεί μία ακόμη έξοδος έως και 35.000 θέσεων εργασίας από το Σίτι του Λονδίνου. Οπως τονίζει ο ίδιος, «η μεγαλύτερη απειλή για το Λονδίνο μεσοπρόθεσμα είναι οι προσπάθειες που καταβάλλει η Ε.Ε. προκειμένου να πιέσει ορισμένες επιχειρήσεις να μεταφερθούν αλλού».

Και στο μεταξύ το Λονδίνο χάνει, όπως αναμενόταν άλλωστε, τη θέση του ως κυρίαρχου χρηματοπιστωτικού κέντρου της Ευρώπης. Προσφάτως δόθηκαν στη δημοσιότητα στοιχεία που φέρουν το Αμστερνταμ να έχει εκτοπίσει το Λονδίνο και να έχει καταλάβει την πρώτη θέση ως χρηματιστηριακό κέντρο της Ευρώπης. Από την 1η Ιανουαρίου, το Λονδίνο έχει χάσει συνολικά συναλλαγές μετοχών και παραγώγων αξίας πολλών δισ. δολαρίων που έχουν μεταναστεύσει στο Αμστερνταμ και δευτερευόντως σε Παρίσι και Φρανκφούρτη.

Τα τελευταία στοιχεία φέρουν τον όγκο των συναλλαγών μετοχών στην αγορά του Αμστερνταμ να κυμαίνεται τον Ιανουάριο κατά μέσον όρο στα 9,2 δισ. δολάρια την ημέρα. Εχουν, εν ολίγοις, υπερ-τετραπλασιαστεί σε σύγκριση με τα επίπεδα του Δεκεμβρίου του περασμένου έτους. Σύμφωνα με στοιχεία της εταιρείας δεδομένων αγοράς CBOE, το ίδιο χρονικό διάστημα οι συναλλαγές μετοχών στο Λονδίνο μειώθηκαν κατά μέσον όρο σχεδόν έξι δισ. δολάρια την ημέρα, στα 8,6 δισ. δολάρια. Παράλληλα, οι συναλλαγές swap επιτοκίων σε ευρώ σημείωσαν ραγδαία πτώση στην αγορά του Λονδίνου και από σχεδόν 40%, που αντιπροσώπευαν τον Ιούλιο του περασμένου έτους, υποχώρησαν μόλις στο 10% τον Ιανουάριο. Το μέλλον του Λονδίνου αναμένεται να κριθεί τελικά από το πόσο καλή πρόσβαση θα έχουν εφεξής οι βρετανικές επιχειρήσεις στην ενιαία αγορά της Ε.Ε.

Σύμφωνα, πάντως, με σχετικό ρεπορτάζ των Financial Times, κατά την παρουσίαση του προϋπολογισμού της Βρετανίας ο υπουργός Οικονομικών, Ρίσι Σουνάκ θα ανακοινώσει σήμερα νέους κανόνες, με στόχο να καταστήσει και πάλι θελκτικό το Λονδίνο ώστε να μπορέσει να ανταγωνιστεί χρηματοπιστωτικά κέντρα όπως η Νέα Υόρκη, το Αμστερνταμ και η Φρανκφούρτη, και να προσελκύσει ταχύτατα αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις. Οι νέοι κανόνες θα αφορούν την έκδοση μετοχών και την εισαγωγή στο χρηματιστήριο.

“Καθημερινή”

Πώς ένα μέρος του γερμανικού Τύπου υπονομεύει συστηματικά την Ελλάδα

Από
anixneuseis
-
0

GETTY
.

Η τελευταία τραπεζική κρίση επί ευρωπαϊκού εδάφους έπεσε σε αναξιοπρεπές επίπεδο όταν συζητήθηκε η οικονομική κρίση της Ελλάδας.

Ναι μεν μπορεί οι τράπεζες να είχαν προκαλέσει τη γερμανική οικονομική κρίση αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας έπαιζαν ρόλο στοιχεία της ανθρώπινης φύσης τα οποία αποδίδονταν στην ανατολίτικη νοοτροπία.

Οι Έλληνες υποτίθεται ότι ήταν τεμπέληδες, δεν είχαν όρεξη να δουλέψουν και, λόγω νοοτροπίας, ήθελαν να κλέψουν τα χρήματα της Ευρώπης. Υποτίθεται ότι ήταν ψεύτες και απατεώνες.

Τελικά, αν αποφάσιζαν να πουλήσουν μερικά από τα νησιά τους, η κρίση που προκαλεί το χρέος θα μειωνόταν.

Τέτοιου είδους στερεότυπα και μια απεχθής εικόνα της Ελλάδας έχουν μακρά ιστορία στον γερμανικό Τύπο και τη γερμανική εξωτερική πολιτική.

Ήδη από την αρχή της ίδρυσης του ελληνικού κράτους, Γερμανοί αξιωματικοί που συνόδευαν τον Όθωνα ήρθαν ψάχνοντας την Αρχαία Ελλάδα όπως την είχαν γνωρίσει μέσα από την φιλελληνική παιδεία τους.

Αναζητούσαν την κλασική μύτη, το ιδεώδες της κλασικής ομορφιάς, τις πόλεις που ήξεραν από τη μυθολογία!

Τους περίμενε μια μεγάλη απογοήτευση, διότι τίποτα το παρόμοιο δεν μπορούσαν να βρουν.

Οι φιλέλληνες είχαν παραβλέψει ολόκληρη την οθωμανική κατοχή που τα τελευταία 400 χρόνια είχε αλλάξει το πρόσωπο των Ελλήνων. Μέσα από τους φιλέλληνες προέκυψε ένα καινούργιο φαινόμενο: οι ανθέλληνες.

Ο Ανθελληνισμός γεννήθηκε από μια περιθωριοποιημένη αντίληψη των «Ανατολιτών».

Τα στερεότυπα εναντίον των Ελλήνων στην εξωτερική πολιτική των Γερμανών αναπτύχθηκαν τον καιρό της πολιτικής του Γουλιέλμου και του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η πολιτική γραμμή του Κάιζερ για μια στρατιωτική συμμαχία με την Οθωμανική αυτοκρατορία μετέτρεψε τους Γερμανούς αξιωματικούς σε «παθητικούς» θεατές της εξόντωσης των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Οι ίδιοι ήταν αθώοι όσον αφορά την εξόντωση. Έτσι τουλάχιστον το έβλεπαν οι Γερμανοί.

Σε τελευταία ανάλυση ήταν οι Τούρκοι που εκτόπιζαν τους Έλληνες, που κατέστρεφαν τα χωριά τους και δολοφονούσαν τους κατοίκους τους με βίαιο τρόπο. Το ίδιο ίσχυε και όσον αφορά τους Αρμένιους.

Η υποτιμητική γλώσσα του Τύπου εναντίον της Ελλάδας ξεχύνεται ελεύθερη για μια ακόμη φορά, όταν στις 19 Ιανουαρίου 2021 εμφανίζονται ταυτόχρονα δύο άρθρα στην εφημερίδα (ΒΝΝ) τα οποία αποκαλύπτουν άμεσα την πολιτική της Γερμανίας και τη σχέση της με Ελλάδα, Τουρκία και ΕΕ.

Αφορμή ήταν η συνάντηση του κυρίου Maas με «τον Τούρκο συνάδελφό του Mevlüt Cavusoglu» και η στρατηγική της ΕΕ για την προμήθεια εμβολίων από την Επίτροπο Υγείας, την Κυπρία Στέλλα Κυριακίδου.

Το πρώτο άρθρο είχε τίτλο: «Ο Maas κάνει μια καινούργια αρχή», με υπότιτλο: «Οι σχέσεις της ΕΕ με την Τουρκία πρέπει να βελτιωθούν».

Αρχίζει με τη συμβουλή ότι «η διαμάχη για το φυσικό αέριο» στην Ανατολική Μεσόγειο αποκτά ήπιους τόνους για πρώτη φορά και η νέα αρχή των «κλονισμένων» σχέσεων μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας δεν θα έπρεπε να κολλήσει στις δύσκολες συνομιλίες του περασμένου έτους αλλά να στρέψει το βλέμμα προς τα εμπρός.

Επί λέξει:«Θα ευχόμουν θερμά οι σχέσεις να βελτιωθούν, να γίνουν πιο βαθιές, να χρησιμοποιηθούν όλες οι δυνατότητες».

Ο κύριος Cavusoglu τόνισε τη θετική ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια της συνομιλίας με τον κύριο Maas και το ότι οι σχέσεις με την ΕΕ βελτιώνονταν. Ποιο θέμα μένει ακόμη ανοιχτό; Ποιο είναι το πρόβλημα; Και πώς τελειώνει το άρθρο σχετικά με τη θετική συνομιλία, την καλή ατμόσφαιρα και τις βελτιωμένες σχέσεις με την ΕΕ;

Με τον κύριο Cavusoglu να δηλώνει εμφατικά ότι το πρόβλημα είναι η Ελλάδα και να την κατηγορεί ως υπεύθυνη «μεταξύ άλλων, για προκλήσεις μέσω στρατιωτικών τακτικών».

Το άρθρο συνεχίζεται χωρίς μια παράγραφο ή σχόλιο της παραπάνω πρότασης και τελειώνει με την αναφορά ότι η Ελλάδα ως μέλος της ΕΕ σχεδόν πυροδότησε στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία εξαιτίας των αποθεμάτων φυσικού αερίου.

Το άρθρο δεν αποσιωπά το γεγονός ότι η ΕΕ απέφυγε να λάβει αυστηρά μέτρα εναντίον της Τουρκίας για τις προκλήσεις της, τονίζει όμως ότι η Τουρκία στέλνει σήματα χαλάρωσης με στόχο την επανακίνηση των συνομιλιών με την Ελλάδα, οι οποίες είχαν διακοπεί από τις 25 Ιανουρίου 2016.

Η Γερμανία φέρει μεγάλη ευθύνη και διότι εξοπλίζει την Τουρκία και επειδή έχει δεσμεύσει το μεγαλύτερο μέρος των οικονομικών κεφαλαίων της με την αγορά της Τουρκίας.

Φέρει ευθύνη για το μέλλον της Ευρώπης και δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν που οδηγεί σε μια ισχυρή δημοκρατική Ευρώπη, πολυ-πολιτισμική και κοσμική.

Η Γερμανία όφειλε να ακολουθήσει το παράδειγμα της Γαλλίας.

Η Γερμανία όφειλε να αντιμετωπίσει χωρίς φόβο ένα κράτος όπως η Τουρκία και τον τωρινό ηγέτη της.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία του λόγου και ο σεβασμός των συνόρων είναι αδιαπραγμάτευτες αξίες.

Τα αγκαλιάσματα με ένα ισλαμιστικό κράτος που υποστηρίζει τους «Μουσουλμάνους Αδελφούς» δεν απειλούν μόνο την ολοκλήρωση και τη συνοχή της ΕΕ αλλά απειλούν και ολόκληρο τον μουσουλμανικό κόσμο.

Η Ελλάδα δεν απείλησε κανένα και, ειδικά, ουδέποτε απείλησε ή προκάλεσε την Τουρκία.

Η διαμάχη μπορεί να λυθεί μόνο στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

Η ευθιξία της Τουρκίας οφείλεται στην ισλαμιστική της ιδεολογία. Η ίδια η Τουρκία αποτελεί κίνδυνο όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη την Ευρώπη και τις αραβικές χώρες.

Η υποστήριξη εκ μέρους της Γερμανίας ενός δικτάτορα για καθαρά οικονομικούς λόγους και το στρίμωγμα στη γωνία της αριθμητικά αδύναμης Ελλάδας είναι μια άθλια εξωτερική πολιτική.

Η υποχθόνια δυσφήμιση προσωπικοτήτων της Ελλάδας και το αριθμητικό παιχνίδι σχετικά με τον πληθυσμό της εμφανίζεται στο επόμενο άρθρο.

Τίτλος:«Πλατύτερη άποψη όσον αφορά τον εμβολιασμό». Υπότιτλος: «Στέλλα Κυριακίδου Η κριτική δεν αφήνει αδιάφορη την Επίτροπο Υγείας της ΕΕ / Στην πραγματικότητα είχε επιλεγεί για άλλη δουλειά»

Αυτό το άρθρο υπονοεί ότι η ΕΕ είναι ανίκανη να ακολουθησει μια σωστή στρατηγική όσον αφορά την προμήθεια εμβολίων.

Κατά ένα μέρος πιέσεις εθνικιστικής κατεύθυνσης, κατά ένα άλλο μέρος αμείλικτη κριτική από πλευράς Γερμανίας εναντίον της στρατηγικής της ΕΕ. Η κριτική θίγει κυρίως την κυρία Κυριακίδου ως Επίτροπο Υγείας της ΕΕ.

Το άρθρο περιγράφει το βιογραφικό της, την καταγωγή της, προβάλλει τα άψογα Αγγλικά της, και καταλήγει με την γνώμη ότι η κα Κυριακίδου συνέλαβε την κατάσταση σχετικά με τον ιό ως «επιστημονική φαντασία».

Είναι μια γυναίκα με αρμοδιότητα την καταπολέμηση του καρκίνου, η οποία βρίσκεται πολύ χαμηλά στις προτεραιότητες της Επιτροπής της ΕΕ. Η αποδοτικότητα της ΕΕ στα θέματα της υγείας είναι ούτως ή άλλως χαμηλή και η θέση του Επιτρόπου στην περίοδο της πανδημίας δόθηκε σε ακατάλληλο πρόσωπο.

Και συνεχίζει: «και το πρόσωπο αυτό προέρχεται από ένα κράτος-μέλος που δεν έχει περισσότερους κατοίκους από την Κολωνία».

Η προϊσταμένη της κας Κυριακίδου είναι η Ursula von der Leyen. Οι αξιωματούχοι της ΕΕ κατηγορούνται ότι για την χορήγηση άδειας, την έρευνα καθώς και την προμήθεια εμβολίων ήταν απροετοίμαστοι και ανίκανοι.

Η κα Κυριακίδου «αφήνει από καιρού εις καιρόν να εννοηθεί ότι η έλλειψη χρημάτων είναι επίσης ένα αίτιο στο πρόβλημα της προμήθειας εμβολίων». Αντί για 2,7 δις θα έπρεπε να διαθέτουν 5δις για να τα βγάλουν πέρα.

Το άλλο πρόβλημα ήταν η κατηγορηματική άρνηση των φαρμακευτικών εταιριών να αναλάβουν την ευθύνη.

Για την περίπτωση που και άλλα εμβόλια πάρουν την άδεια, το άρθρο τελειώνει με μια νότα κυνισμού: «για το δεύτερο προσωπικό της ταξίδι στο χώρο της «επιστημονικής φαντασίας» θα έπρεπε η Επίτροπος να είναι καλύτερα προετοιμασμένη».

Οποιοσδήποτε αναγνώστης με ανεπτυγμένη κρίση δεν μπορεί να παραβλέψει το γεγονός ότι η κριτική κατευθύνεται όχι μόνο εναντίον της στρατηγικής της ΕΕ αλλά και της προσωπικής ικανότητας της ΕΕ να αντιμετωπίσει την πανδημία.

Από την άλλη πλευρά τίθεται το ερώτημα γιατί ο/η συντάκτης/ις του άρθρου αναφέρεται στον πληθυσμό της χώρας καταγωγής της Επιτρόπου.

Το παιχνίδι με τις λέξεις όμως δεν σταματά εδώ.

Στις 22 Ιανουαρίου δημοσιεύθηκε ένα μικρό άρθρο με τίτλο «Ο Μητσοτάκης προσεγγίζει την Τουρκία».

Το άρθρο αναφέρει πως ο Μητσοτάκης τόνισε ότι πάντοτε προσέφερε χείρα φιλίας στην Τουρκία και πάντοτε ενθάρρυνε τον Ερντογάν να ανοίξει διάλογο όσον αφορά τα θαλάσσια σύνορα της κάθε χώρας. Μέχρις εδώ καλά διατυπωμένο από τον συντάκτη. Μετά όμως έρχεται ο σαρκαστικός υπαινιγμός με τη δήλωση:

«Όσον αφορά τη διαμάχη για το φυσικό αέριο στο Αιγαίο η Αθήνα κατηγορεί την Τουρκία ότι κάνει έρευνες για αέριο σε θαλάσσιες περιοχές οι οποίες, σύμφωνα με το Διεθνές Θαλάσσιο Δίκαιο, μόνο η Ελλάδα έχει δικαίωμα να απομυζήσει (sic!).

Η Ελλάδα δεν «απομύζησε» ποτέ τον πλούτο άλλης χώρας είτε στο παρελθόν είτε στο παρόν. Η Ελλάδα στηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο. Δεν προκαλεί κανένα και κουβαλά το φορτίο των προσφύγων τους οποίους η ιδεολογία του Ερντογάν πέταξε στη θάλασσα.

Η Ελλάδα θα τα πήγαινε καλύτερα με λίγη περισσότερη υποστήριξη από τη Γερμανία και την ΕΕ. Είναι μια μικρή χώρα αλλά θα έπρεπε να απολαμβάνει εκτίμησης και σεβασμού σε όλα τα επίπεδα.

Huffington Post

Affaire Karachi : Édouard Balladur relaxé, François Léotard condamné

Από
pcuser
-
0

L’ancien Premier ministre et son ministre de la Défense avaient comparu devant la Cour de justice de la République en janvier.

Par

La Cour de justice de la République a rendu son délibéré dans l’affaire du financement occulte de la campagne présidentielle d’Édouard Balladur en 1995 : l’ancien Premier ministre, 91 ans, alors rival de Jacques Chirac, est relaxé. Il était poursuivi pour complicité et recel d’abus de biens sociaux. L’accusation avait requis un an de prison avec sursis et 50 000 euros d’amende.
1...2,3262,3272,328...3,038Σελίδα 2,327 από 3,038