Αρχική Blog Σελίδα 2294

Secretary Antony J. Blinken and Palestinian Authority President Mahmoud Abbas Statements to the Press

Από
pcuser
-
0

REMARKS TO THE PRESS

ANTONY J. BLINKEN, SECRETARY OF STATE

RAMALLAH, WEST BANK

MAY 25, 2021

PRESIDENT ABBAS:  (Via interpreter)  In the name of God, the merciful and the compassionate, we would like to welcome Secretary Clinton, who visits us these – in these days —

STAFF:  Blinken.

PRESIDENT ABBAS:  (Via interpreter) – sorry – Blinken, who visits us in these days —

SECRETARY BLINKEN:  It’s an improvement.  (Laughter.)

PRESIDENT ABBAS:  (Via interpreter) – under very difficult conditions.  And we also would like to thank President Biden and the U.S. administration for their efforts to achieve a ceasefire between the Gaza Strip and Israel, and the efforts that they continue to exert in order to reach a comprehensive ceasefire that will hold.

We would also like to thank the U.S. administration for its support to the state of Palestine and for the resumption of its assistance to us and to the UNRWA.  This is something that we highly value, and we hope that the future will be rife with diplomatic and political effort headed by the U.S. and the Quartet so that we can reach a lasting and comprehensive peace in the region according to international legitimacy resolutions, and so that these actions on the part of a few – of a hurtful few would come to an end.

We also thank the U.S. administration for its commitment to a two-state solution, and the maintenance of the status quo in Jerusalem, and to keep the residents of Jerusalem and Sheikh Jarrah in their homes.  And also we thank the U.S. administration for its position vis-a-vis the expansion of settlements, and the actions taken by settlers.

We have also affirmed that we are committed to peaceful popular resistance and that we renounce violence and terrorism, and we only want to achieve a political solution through peaceful means between us and Israel.

We have also affirmed that our government stands ready to work directly in order for the reconstruction of Gaza and also to establish a national unity government for that end that would be all-inclusive.  And in the event that such agreement materializes, our first condition would be that Hamas and all parties have to abide by international legitimacy resolutions that are known for everyone.

And we also informed the Secretary that we have postponed the elections, because Israel has refused to include Jerusalem in these elections, and the minute that it does we will hold them immediately and without any delay, because ultimately what we’re interested in is to establish democracy throughout Palestine.

Once again, I thank the U.S. administration and President Biden and Secretary Tony Blinken for the efforts that he’s in engaging in now in order to achieve that end.

SECRETARY BLINKEN:  Well, Mr. President, thank you very, very much.  It’s very good to be in Ramallah, or maybe I should say back in Ramallah, to see you, to see the prime minister and your team.

And let me start by conveying the deep condolences of the United States to the families who’ve lost loved ones in the recent violence – the children, the women, the men whose lives were lost.  I say this as a father.  No child, whether Israeli, Palestinian, or American, is a statistic.  We know the human consequences when violence takes the upper hand, and we are determined that that not be the case.  I think the loss of any child is a universe of loss, and in some ways incomprehensible except to those who’ve suffered the loss.  And that’s true irrespective of whether you’re Israeli, Palestinian, American; if you’re a human being, that’s what matters.

We know that the last round of violence is symptomatic of a larger set of issues that we have to address if we’re going to prevent its recurrence, and that’s what we talked about today.  We welcome the ceasefire that continues to hold, but that’s not enough.  We have to build on the ceasefire and try to move things in a genuinely positive direction.  As I told the president, I am here to underscore the commitment of the United States to rebuilding a relationship with the Palestinian Authority and with the Palestinian people, a relationship built on mutual respect and also a shared conviction that Palestinians and Israelis alike deserve equal measures of freedom, security, opportunity, and dignity.

As I told Prime Minister Netanyahu and President Abbas, the United States will be moving forward with the process to reopen our consulate in Jerusalem.  That’s an important way for our country to engage with and provide support to the Palestinian people.  We’re also working in partnership with the United Nations, the international community, the Palestinian Authority, the Palestinian people, the Government of Israel to assist in the relief and recovery efforts in Gaza.  The – this relief is urgent.  We have to respond to the profound need to help people in this moment.

To that end, I informed President Abbas and, earlier, Prime Minister Netanyahu that the United States will notify Congress of our intention to provide $75 million in additional development and economic assistance for the Palestinians in 2021.  We’ll also provide $5.5 million in immediate disaster assistance for Gaza and a little over $32 million for UNRWA’s emergency humanitarian appeal.  This new assistance comes on top of significant support the United States has recently committed and resumed to the Palestinian Authority, the Palestinians, to different agencies and groups.

In total, we are in the process of providing more than $360 million of urgent support for the Palestinian people, and across these efforts, we will work with partners to ensure that Hamas does not benefit from these reconstruction efforts.  Asking the international community, asking all of us to help rebuild Gaza only makes sense if there is confidence that what is rebuilt is not lost again because Hamas decides to launch more rocket attacks in the future.  So this is vitally important.

We also talked a little bit about a challenge that all of us have faced together in the past year, and that is COVID-19.  And we will work in the United States to rally the international community to provide 1.5 million doses of safe, effective COVID-19 vaccines to the Palestinian people.

Beyond the immediate reconstruction and (inaudible), we’re also committed to working with the Palestinian Authority and the international community to promote economic stability and progress in the West Bank and Gaza, more opportunity, to strengthen the private sector, expand trade and investment, all of which are essential to growing opportunity across the board.  We’ll also work with the Palestinian Authority to ensure freedom of expression for all Palestinians and the promotion and protection of civil society.  I very much look forward in a short while to meeting with leaders from Palestinian civil society a little later today.

We will, as the president noted, continue to firmly oppose any unilateral provocative actions that risk sparking more violence and that undermine prospects for a just, durable resolution of the conflict between Palestinians and Israelis, which ultimately requires two states.  And whether that is settlement activity, whether that is home demolitions, annexation of territory, incitement to violence, compensation for individuals imprisoned for acts of terrorism, any unilateral action that undermines the prospects for genuine progress and genuine peace is something we will continue to oppose.

We remain committed to the historic status quo on the Haram al-Sharif.  Palestinians and Muslims from around the world must be able to pray in peace on the Noble Sanctuary, now and eternally.  In Jerusalem and across Israel, Christian and Muslim Palestinian families deserve the same right to worship, build, and thrive as their Jewish cohabitants.

The aspirations of the Palestinian people are like those of people everywhere: to live in freedom; to have their basic rights respected, including the right to choose their own leaders; to live in security; to have equal access to opportunity for themselves, for their children; to be treated with dignity.  And my message today is that the United States is committed, Mr. President, to working with you, to working with the Palestinian people, to realize these aspirations.

Thank you for having us here today.

https://www.state.gov/secretary-antony-j-blinken-and-palestinian-authority-president-mahmoud-abbas-statements-to-the-press/

Μια δραστηριότητα των Ενόπλων Δυνάμεων που μένει αναξιοποίητη.

Από
anixneuseis
-
0
Ήταν πολύ ενδιαφέρουσα η εκπομπή στη διαδικτυακή τηλεόραση “Ανιχνεύσεις” web tv που συντόνισε, χθες, ο Στρατηγός Ηλίας Λεοντάρης με προσκεκλημένους συναδέλφους του που διοίκησαν ελληνικές μονάδες σε ειρηνευτικές αποστολές στο εξωτερικό. ο Συνταγματάρχης ε.α. Γιάννης Πιστόλας, και οι αντιστράτηγοι Θεόδωρος Μπακάλης, Δημήτρης Μπίκος και Χρήστος Δρίβας μίλησαν και ανέλυσαν τις εμπειρίες τους.
Δεν ήταν, μόνο, η περιγραφή των κινδύνων αλλά και οι επιτυχίες σε κοινωνικό, ακόμη και διπλωματικό επίπεδο που είχαν οι μονάδες και αναφέρθηκαν στην εκπομπή. Φυσικά και οι διοικητές τους.
Το διεθνές περιβάλλον στο οποίο συμμετείχαν οι ελληνικές δυνάμεις είναι πολύ διαφορετικό από την καθημερινή εσωτερική ελληνική εμπειρία. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον συνεργάζεσαι και με τον εχθρό σου, τους Τούρκους, αλλά μπορεί, ακόμη, να διοικήσεις ή να διοικηθείς από Τούρκους
Η εμπειρία της συνεργασίας με Τούρκους δεν είναι αρνητική. Την διεθνή δύναμη στη Σομαλία διοικούσε ο Τούρκος στρατηγός Τσεβίκ Μπίρ. Και όπως μας είπαν χθες έστειλε συγχαρητήρια επιστολή για την παρουσία και την αποτελεσματικότητα της ελληνικής δύναμης. Θα μου πείτε διπλωματία. Ναι, αλλά αυτή δεν βρίσκεται στην πρώτη προτεραιότητα της καθημερινής ζωής;
Αλλά και πέραν της διπλωματίας ο στρατιώτης που βρίσκεται εκατέρωθεν της γραμμής αντιπαράθεσης θα κάνει την κρίσιμη ώρα τις ίδιες σκέψεις. Και ένα “γιατί” θα του έρχεται στο μυαλό.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Χάρη Λαζαρόπουλο απο το Υπουργείο Άμυνας που μου έστειλε τα βίντεο με το οπτικό υλικό που προβλήθηκε. Είναι καλύτερα να τα γνωρίζει ο ελληνικός λαός και προσθέτει στην εικόνα των Ενόπλων Δυνάμεων η προβολή τους απο το να σαπίζουν όλα αυτά σε κάποιο υπόγειο του υπουργείου. Φοβάμαι πως άλλοι, περαστικοί γραφειοκράτες από το υπουργείο, δεν το γνωρίζουν.
Και όχι, μόνο δεν το γνωρίζουν αλλά δεν σεβάστηκαν τους ανθρώπους που συμμετείχαν στην εκπομπή και διοίκησαν τις μονάδες με κίνδυνο της ζωής τους. Δεν υπάρχει χειρότερο είδος από τους κολαούζους των υπουργών.
Το τελευταίο βίντεο που προβλήθηκε ήταν από την αποστολή στη Σομαλία, την πρώτη έξοδο των Ενόπλων Δυνάμεων μετά την Κορέα. Διοικητής ήταν ο Γιάννης Πιστόλας, ο οποίος συμμετείχε, χθες, στην εκπομπή. Τον έβλεπα χθες να παρακολουθεί το βίντεο συγκινημένος.
Δείτε την εκπομπή. ΕΔΩ

Το καθεστώς Ερντογάν πληρώνει ακριβά τη στενή σχέση με τη μαφία

Από
anixneuseis
-
0

Tου Μιχάλη Ψύλου

Σε …Κολομβία και επίσημα πλέον εξελίσσεται η Τουρκία. Πολιτικές δολοφονίες, ανεξιχνίαστες επί δεκαετίες ,έρχονται σήμερα στο φως. Στελέχη της κυβέρνησης Ερνγτογάν κατηγορούνται για διασυνδέσεις με τη μαφία. Γιός του αντιπροέδρου του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ καταγγέλλεται ως διακινητής ναρκωτικών από τη Λατινική Αμερική στην Ευρώπη. Και δημοσιογράφοι απολύονται όταν τολμούν απλά να ρωτήσουν αν όλα αυτά είναι αλήθεια!.
Το καπάκι ενός δυσώδους οχετού έχει ανοίξει για τα καλά στην Τουρκία, απειλώντας πλέον την …μακροημέρευση του ίδιου του πολυχρονεμένου «Σουλτάνου».
Πρωταγωνιστής ένα πρώην αφεντικό της τουρκικής μαφίας ,ο 49χρονος Σεντάτ Πεκέρ, που έχει διαφύγει στο εξωτερικό .
Ο αρχιμαφιόζος Πεκέρ, πρώην ένθερμος υποστηρικτής του προέδρου Ερντογάν που φαίνεται ότι κάπου τα χάλασαν , από το κρησφύγετό του κάπου στα Εμιράτα, έχει ανεβάσει μέχρι τώρα στο YouTube επτά βίντεο διάρκειας μιας ώρας το καθένα, καταγγέλλοντας αποκαλύπτοντας απίστευτα περιστατικά. «Στα βίντεο, ο Πεκέρ κατηγορεί μέλη της τουρκικής κυβέρνησης και διάφορους συμμάχους του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για σοβαρά εγκλήματα και περιγράφει τη διαμσπχη για την εξουσία και τους εσωτερικές αντιπαλότητες στην τουρκική άρχουσα τάξη», σημειώνει η ιταλική ιστοσελίδα “il Post” .
Σε ένα από αυτά τα βίντεο, ο Πεκέρ ισχυρίστηκε μάλιστα ότι ο σκληροπυρηνικός Εσωτερικών και υποψήφιος διάδοχος του προέδρου Ερντογάν, Σουλεϊμάν Σοϊλού τον είχε προστατεύσει και του επέτρεψε να φύγει από την Τουρκία ,πριν συλληφθεί. Ο αρχιμαφιόζος ισχυρίζεται ότι αυτός και ο Σοϊλού συνεργάστηκαν για τον χειρισμό πολλών βρώμικων υποθέσεων, ότι το Υπουργείο Εσωτερικών του παρείχε προσωπική συνοδεία και ότι μέσω του ίδιου του υπουργού και άλλων, χειρίστηκε πολλές περίπλοκες και δυσάρεστες καταστάσεις με παράνομα μέσα. Για παράδειγμα, ισχυρίζεται ότι είχε ξυλοκοπήσει μέσα σε αστυνομικό τμήμα έναν βουλευτή της αντιπολίτευσης επειδή …προσέβαλε την οικογένεια του Ερντογάν! Μετά από όλα αυτά, ο αρχιμαφιόζος λέει ότι το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ τον πρόδωσε, ξεκινώντας έρευνες εναντίον του ,γεγονός που τον ανάγκασε να φύγει από την Τουρκία.
«Μην αμφιβάλλετε, θα δείξω σε ορισμένους τυράννους ότι δεν υπάρχει όπλο πιο επικίνδυνο από έναν άνθρωπο που είναι έτοιμος να πεθάνει», έγραψε ο αρχιμαφιόζος στο Twitter στις 9 Μαΐου. Η πρόκληση του νονού της μαφίας είναι ακόμη πιο δυσάρεστη και επικίνδυνη για το καθεστώς, καθώς δεν έχει σταματήσει να υπενθυμίζει τη θερμή υποστήριξή του προς τον Πρόεδρο Ερντογάν από τότε που απελευθερώθηκε πρόωρα από τη φυλακή το 2014, όπου εξέτιε ποινή κάθειρξης 14 ετών.

Τριάντα χρόνια στη μαφία και στην πολιτική

Ο Πεκέρ για περίπου 30 χρόνια ήταν διαβόητος για τις εγκληματικές του δραστηριότητες όσο και για τις σχέσεις του με τον πολιτικό κόσμο και είχε κατηγορηθεί για αμέτρητα εγκλήματα στη ζωή του, από εκβιασμούς μέχρι δολοφονίες. Είναι ακραίος υπερεθνικιστής και με το πέρασμα του χρόνου ,άρχισε να υποστηρίζει τις ακροδεξιές πολιτικές ιδεολογίες .Το 2016 είχε απειλήσει μάλιστα δημοσίως μια ομάδα διανοουμένων που είχαν επικρίνει τον Ερντογάν για το Κουρδικό και ζητούσαν τερματιστούν οι επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού εναντίον των κουρδικών μειονοτήτων: «Θα κάνω το αίμα σας να ρέει σαν ποτάμι. Θα κάνω ντους με το αίμα σας », είχε δηλώσει τότε ο Πεκέρ , απευθυνόμενος στους Τούρκους διανοούμενους.
Αλήθεια ή ψέματα, το γεγονός είναι ότι οι ισχυρισμοί του αρχιμαφιόζου είναι πολύ σοβαροί και πρακτικά αδύνατο να αποδειχθούν. «Βίντεο με βίντεο, στο προσωπικό του κανάλι στο YouTube, ο αρχιμαφιόζος έχει μπει στο κέντρο των πολιτικών ειδήσεων προσελκύοντας εκατομμύρια Τούρκους χάρη στις αποκαλύψεις του για τις σχέσεις μεταξύ πολιτικών ηγετών κοντά στην εξουσία και της μαφίας», σημειώνει η Γαλλική Liberation. Οι καταγγελίες Πεκέρ βρίσκονται στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης στην Τουρκίας για δύο λόγους:
Πρώτα απ ‘όλα, παρά το γεγονός ότι ο Πεκέρ είναι αρχιμαφιόζος, αποτελούσε μια σημαντική παρουσία στην τουρκική πολιτική ζωή: πριν από τη διαφυγή του από τη χώρα το 2020 , δεν υπήρχε εκδήλωση του κυβερνώντος κόμματος του Ερντογάν, που να μην ήταν παρών . Είχε φωτογραφηθεί άλλωστε όλα αυτά τα χρόνια με πολλά μέλη της τουρκικής άρχουσας τάξης, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου Ερντογάν.
Δεύτερον, τα βίντεο του Πεκέρ έχουν τεράστια επιτυχία στην Τουρκία: έχουν προβληθεί εκατομμύρια φορές το καθένα και έχουν προκαλέσει μια μεγάλη συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Εκατομμύρια Τούρκοι πολίτες έχουν παρακολουθήσει μέχρι τώρα τα βίντεο του Πεκέρ, που έχουν ξεπεράσει σε θεαματικότητες ακόμη και το Netflix», όπως γράφει η γαλλική Liberation με μπόλικη δόση ειρωνείας.

Ο Πεκέρ λέει μάλιστα ότι χρειάζεται συνεχώς να αλλάζει κρησφύγετο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα καθώς έχει φτάσει στη χώρα αυτή του Κόλπου «μια μεγάλη ομάδα από την Τουρκία για να τον συλλάβει ή να τον εξουδετερώσει»
Στο τελευταίο βίντεο ο αρχιμαφιόζος Πεκέρ ισχυρίζεται ότι ο Ερκάν Γιλντιριμ, γιος του πρώην πρωθυπουργού και νυν αντιπροέδρου του ΑΚΡ, Μπιναλί Γιλντιρίμ, είναι στέλεχος ενός μεγάλου διεθνούς συστήματος διακίνησης ναρκωτικών. Σύμφωνα με τον Πεκέρ, ο Ερκάν Γιλντιρίμ επισκέφθηκε τη Βενεζουέλα δύο φορές εφέτος για να οργανώσει μια νέα διαδρομή μεταφοράς ναρκωτικών, καθώς μετά από μια επιδρομή στην Κολομβία πέρυσι ,οι τοπικές αρχές κατάσχεσαν 4,9 τόνους κοκαΐνης με προορισμό την Τουρκία. Ο Πεκέρ εμπλέκει ακόμη τον Ερκάν Γιλντιρίμ με έναν τουρκοκύπριο επιχειρηματία ,ιδιοκτήτη ξενοδοχείων στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο , τον Χαλίλ Φαλιαλί ,ότι τον βοηθάει στο ξέπλυμα των κερδών από παράνομες δραστηριότητες και τη διακίνηση ναρκωτικών.
Ο πατέρας Γιλντιρίμ διέψευσε φυσικά τις καταγγελίες Πεκέρ λέγοντας ότι ο γιός του πήγε στη Βενεζουέλα για να μοιράσει …μάσκες για την πανδημία. Προκαλώντας φυσικά απίστευτα ειρωνικά σχόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Δολοφονίες δημοσιογράφων

Σε άλλο βίντεο ο Πεκέρ κατηγορεί επίσης δύο πρώην αξιωματούχους για τις ανεξιχνίαστες δολοφονίες δύο δημοσιογράφων στη δεκαετία του `90. Ο αρχιμαφιόζος υποστηρίζει ότι ο πρώην Υπουργός Εσωτερικών, Μεχμέτ Αγάρ βρίσκεται πίσω από τη δολοφονία του αριστερού δημοσιογράφου Ουγούρ Μουμτσού το 1993. Ο Μουμτσού ,που εργαζόταν στην εφημερίδα Cumhuriyet, σκοτώθηκε από βόμβα είχε τοποθετηθεί στο αυτοκίνητό του .Οι δράστες δεν βρέθηκαν ποτέ. Σύμφωνα με τον Πεκέρ , ο δημοσιογράφος δολοφονήθηκε γιατί ερευνούσε υποθέσεις κρατικής τρομοκρατίας. «Ο Ουγούρ Μουμτσού έγραφε για την τρομοκρατία ,αλλά όταν έθεσε το ερώτημα ποιος επωφελήθηκε από αυτήν, τον καθάρισαν. Ποιος έφτασε πρώτος (στη σκηνή της δολοφονίας); Ο δολοφόνος έφτασε πρώτος », ισχυρίζεται ο αρχιμαφιόζος, αναφερόμενος στον πρώην υπουργό Μεχμέτ Αγάρ.
Ο Πεκέρ κατηγορεί ακόμη τον γιο του Αγάρ, Τόλγκα Αγάρ που είναι σήμερα βουλευτής του Ερντογάν, ότι το 2019 βίασε και σκότωσε μια νεαρή δημοσιογράφο από το Καζακστάν, την Γελντάνα Καχαρμάν και στη συνέχεια με τη βοήθεια του πατέρα του και της αστυνομίας, παρουσίασαν το φόνο ως αυτοκτονία.
Ο Σεντάτ Πεκέρ κατηγορεί επίσης έναν πρώην αντισυνταγματάρχη της διαβόητης Τουρκικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΜIT), τον Κορκούτ Εκέν, ότι διέταξε τη δολοφονία ενός άλλου δημοσιογράφου, του Τουρκοκύπριου Κουτλού Ανταλί ,της αριστερής εφημερίδας Yeni Düzen. Ο Τουρκοκύπριος δημοσιογράφος δολοφονήθηκε έξω από το σπίτι του το 1996, χωρίς επίσης να βρεθούν ποτέ οι δράστες.
“Θέλουμε να διεξαχθεί έρευνα για τους δολοφονίες του #UgurMumcu και του #KutluAdali ” , ανακοίνωσε η τουρκική Ενωση Δημοσιογράφων την Κυριακή. «Απαιτούμε ,οι ύποπτοι να προσαχθούν στη δικαιοσύνη. Καλούμε τους εισαγγελείς να κάνουν το καθήκον τους», τονίζει σε ανακοίνωσή της η Ενωση Δημοσιογράφων στην Αγκυρα. Ο εκπρόσωπος των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα (RSF) στην Τουρκία, Έρολ Οντερόγλου, κάλεσε επίσης τις αρχές να διερευνήσουν τις ανεξιχνίαστες δολοφονίες δημοσιογράφων . «Το ερώτημα αν είναι αξιόπιστος μάρτυρας ο Πεκέρ ,δεν δικαιολογεί τη σιωπή. # Ατιμωρησία », έγραψε ο εκπρόσωπος της RSF, δίχως φυσικά να πάρει απάντηση. `Η μάλλον πήρε : Ο δημοσιογράφος Μουσάμπ Τουράν, του πρακτορείου ειδήσεων Anadolu, έχασε τη δουλειά του γιατί έκανε το …ατόπημα να ρωτήσει σε συνέντευξη Τύπου δύο υπουργούς για τις καταγγελίες του αρχιμαφιόζου. Ο άτυχος δημοσιογράφος ήταν μάλιστα και μέλος του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, αλλά αυτό δεν τον έσωσε ,καθώς -όπως απείλησε ο εκπρόσωπος του Ερντογάν, Φαχρετίν Αλτούν, «όποιος συκοφαντεί το κράτος, θα πληρώνει το τίμημα»!

Βρώμικο τρίγωνο

«Πρόκειται για ένα βρώμικο τρίγωνο: Πολιτική – Μαφία – Γραφειοκρατία , όλοι περπατούσαν μαζί», γράφει η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Cumhuriyet .
«Η γραφειοκρατία και η πολιτική ήταν πάντα μαζί ,δίπλα στο οργανωμένο έγκλημα στην Τουρκία .Χωρίς την υποστήριξη των δύο πυλώνων, αυτές οι οργανώσεις δεν μπορούν να επιβιώσουν. Αυτό το βρώμικο τρίγωνο είναι γνωστό σε όλους» ,σημειώνει η τουρκική εφημερίδα.
Η τουρκική πολιτική ζωή τις τελευταίες δεκαετίες υπήρξε άλλωστε πολύ ταραχώδης: Πραξικοπήματα, μυστικές οργανώσεις που εμπλέκονταν στη λειτουργία του κράτους και γνωστά μέλη του οργανωμένου εγκλήματος, όπως ο Πεκέρ, αλλά και ο αντίπαλος αρχιμαφιόζος Τσακιτσί , μετείχαν ενεργά ως …πολιτικοί στη δημόσια συζήτηση. Για αυτόν τον λόγο, για πολλούς Τούρκους πολίτες, οι καταγγελίες του Πεκέρ όσο σοβαρές και αναπόδεικτες κι είναι, αν όχι αξιόπιστες, θεωρούνται τουλάχιστον οικείες. Οι κατηγορίες είναι πολλές, και σε ένα σημείο ο Πεκέρ αναφέρει επίσης τον Μπεράτ Αλμπαϊράκ ,τον γαμπρό του Ερντογάν και πρώην υπουργό Οικονομικών, υποστηρίζοντας ότι διατηρούσε μια καλή σχέση μαζί του που όμως καταστράφηκε από τις συνωμοσίες του υπουργού Εσωτερικών Σοϊλού. Ωστόσο, ένα πράγμα που ο Πεκέρ δεν κάνει ποτέ μέχρι τώρα είναι να κατηγορήσει τον Ερντογάν ή να τον εμπλέξει σε οποιονδήποτε από τους ισχυρισμούς του. Όπως γράφει μάλιστα το αραβικό περιοδικό Al-Monitor , η αντίδραση των κατηγορουμένων και της τουρκικής άρχουσας τάξης ήταν επίσης εκπληκτική: Δεν έκλεισαν το κανάλι του Πεκέρ στο YouTube και οι περισσότεροι υπουργοί ήταν πολύ προσεκτικοί απαντώντας στις κατηγορίες του μαφιόζου, που -όπως λέει- έχει στην κατοχή του κασέτες και ηχογραφημένες συνομιλίες. Μόνο ο Σοϊλού μήνυσε τον μαφιόζο ,αλλά αφού πέρασαν πάνω από δύο εβδομάδες μετά τη δημοσίευση του πρώτου βίντεο. Σύμφωνα με τους New York Times , αν και το “Pekergate” δεν έχει πολλές πιθανότητες να προκαλέσει άμεσα σημαντικές πολιτικές επιπτώσεις, αποτελεί άλλο ένα πλήγμα κατά του Τούρκου προέδρου Ερντογάν , που βλέπει τη δημοτικότητά του να βυθίζεται από την κακοδιαχείριση της οικονομίας και της πανδημίας.

Η αίσθηση ατιμωρησίας που διακατέχει τον Τούρκο πρόεδρο και τα στελέχη του AKP, αρχίζει μάλιστα να υποχωρεί ,καθώς η αντιπολίτευση ζητάει εκλογές και το αποτέλεσμα δεν θα είναι ευνοϊκό για το καθεστώς Ερντογάν, όποτε κι αν διεξαχθούν. Η αποτυχία να αποσιωπηθεί το σκάνδαλο Πεκέρ, εξελίσσεται στη μεγαλύτερη πολιτική κρίση που αντιμετώπισε ο Ερντογάν μέχρι τώρα…

Δημοκρατία

Το ενδοτικό πολιτικό σύστημα και οι εναλλακτικές που υπάρχουν

Από
anixneuseis
-
6
1.-Το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του, είναι έτοιμο για παραχωρήσεις στη λογική του αδιεξόδου και της καλλιέργειας ενός φοβικού συνδρόμου στην κοινωνία.
Η κοινωνία δεν το ακολουθεί. Δεν έχει, όμως, εναλλακτική πολιτική λύση.
Πολιτική λύση δεν έχουμε να προτείνουμε και εμείς αλλά λύσεις στα προβλήματα που το σύστημα παρουσιάζει ως ανυπέρβλητα υπάρχουν.
Στην πρόταση Ερντογάν για δύο κράτη στην Κύπρο υπάρχει η αντιπρόταση επεξεργασμένων απόψεων στρατιωτικών για επιθετική διάταξη των Ενόπλων Δυνάμεων στην Κύπρο και σχέδια για ανακατάληψη των κατεχομένων.
Οι Ανιχνεύσεις web tv ετοιμάζει μια τέτοια εκπομπή.
2.-Δεν δόθηκε η δέουσα σημασία στην προσπάθεια του καταχραστή τίτλου της μειονότητας στην Ξάνθη, του ψευτομουφτή Αχμέτ Μετέ να “καπελώσει” εκδήλωση του Συριζα για την υπεράσπιση των Παλαιστινίων.
Με την εκδήλωση συμφωνούμε αλλά δεν είμαστε καθόλου σίγουροι πως ο Σύριζα δεν επεδίωξε το “καπέλωμα”. Πάντα κάτι αφήνουν τέτοιου είδους συνεργασίες στην τυφλή προσπάθεια ανακατάληψης της εξουσίας. Το συνολικό συμφέρον έρχεται, πάντα, για τους πολιτικούς σε δεύτερη μοίρα.
3.-Μαθαίνω ότι στην Ξάνθη το τελευταίο διάστημα τα επιδόματα ορισμένων φανατικών καθοδηγούμενων από το Προξενείο κόπηκαν. Αιτία, οι υποψίες του Προξενείου ότι πρόκειται για γκιουλενιστές.
Οι αποδέκτες του ωφελήματος προκειμένου να το κρατήσουν έχουν γίνει φανατικότεροι.
Το να απευθυνθεί κανείς στο πολιτικό σύστημα της Αθήνας είναι μάλλον ανώφελο.
4.-Στην εκπομπή “Γνώση και Εμπειρία” της διαδικτυακής τηλεόρασης “Ανιχνεύσεις web tv” την οποία επιμελείται και συντονίζει ο Επίτιμος Διοικητής Στρατιάς και τ. Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς Ηλίας Λεοντάρης, δείτε αύριο Τρίτη 9+15μμ ένα αφιέρωμα στη συμβολή των Ενόπλων Δυνάμεων στις διεθνείς ειρηνευτικές αποστολές. Μια σημαντική συμβολή η οποία δεν έτυχε ανάλογης προβολής και αναγνώρισης στην Ελλάδα.
Στο πάνελ θα συμμετάσχουν στρατιωτικοί που διοίκησαν τις μονάδες αυτές.

Οι Πράσινοι της Γερμανίας κατακτούν το κέντρο

Από
admin
-
0

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΥΠΕΛΛΟΥ

Από
anixneuseis
-
1
Θα μου πείτε, τι θέλεις και μπλέκεις με θέματα που δεν είναι στα άμεσα ενδιαφέροντά σου και ανοίγεις μέτωπα; Αν σκεφτόμουν έτσι δεν θα γινόμουν δημοσιογράφος.
Προς το τέλος, λόγω μεταδόσεων της διαδικτυακής τηλεόρασης Anixneuseis web tv, είδα τον αγώνα Ολυμπιακός- ΠΑΟΚ. Και εγώ ΠΑΟΚ είμαι και χάρηκα που η ομάδα πήρε, έστω, το κύπελλο. Αλλά επιτρέψτε μου δύο τρία σχόλια αφού επισημάνω πως είμαι συνδρομητής σε ένα κανάλι από το οποίο βλέπω τους καλούς ευρωπαϊκούς αγώνες. Όχι, όλους, αλλά τους καλούς. Άρα, έχω μέτρο σύγκρισης.
Στις επισημάνσεις τώρα.
1.-Ένα από τα βιβλία που διάβασα στην φοιτητική μου νεότητα και με προβλημάτισαν ήταν οι “Θέσεις” του Λουί Αλτουσέρ. Σε μια καλή έκδοση του Θεμέλιο. Για να μην σας κουράζω, στο βιβλίο αυτό ο Αλτουσέρ μιλούσε, μεταξύ άλλων, για τους ιδεολογικούς μηχανισμούς του κράτους. Και κατέτασσε σ αυτούς και τον αθλητισμό. Πριν τον Αλτουσέρ σχετική μνεία περί ιδεολογικών μηχανισμών έκανε και ο Γκράμσι αλλά σε μια επέκταση του προβληματισμού συνέβαλε και ο Αλτουσέρ.
Ο Αλτουσέρ βλέπει το θέμα της επίδρασης των Ιδεολογικών Μηχανισμών αρνητικά διότι ως κομμουνιστής και λίγο λενινιστής, ήθελε να ανατρέψει το αστικό κράτος. Η αποδόμηση των μηχανισμών του και η απόκτηση ιδεολογικής ηγεμονίας από τον πολιτικό φορέα που υπηρετούσε, θα συνέβαλαν στην υπονόμευσή του.
Μετά από αρκετά χρόνια περιπλανήσεων δεν έχω την ίδια αντίληψή με τους αριστερούς. Έστω τους γιαλαντζί. Μηχανισμοί εκτόνωσης όπως το ποδόσφαιρο χρειάζονται. Ο άνθρωπος πρέπει να αναπαράγεται ψυχολογικά και η παρακολούθηση ενός αγώνα ποδοσφαίρου συμβάλει σ αυτήν την αναπαραγωγή.
Οι αριστεροί θα έλεγαν πως η συσσωρευμένη δυσαρέσκεια δεν πρέπει να εκτονώνεται στα γήπεδα αλλά σε αγώνα κατά του αστικού κράτους. Εγώ προτιμώ το αστικό κράτος από τις αριστερές εκδοχές που βιώσαμε άμεσα (Συριζα) ή έμμεσα (σοσιαλιστικά καθεστώτα ως το 1989).
Θα μου πείτε, τι σχέση έχει όλο αυτό με την αρχή του θέματος. Έχει με την σημείωση 2.
2.-Η σημείωση 2 λέει πως από όλους τους ορισμούς που διάβασα για τον πολιτισμό, εκείνος που μου άρεσε περισσότερο είναι ο ορισμός του Φρόιντ. Πολιτισμός είναι η καταπίεση των ενστίκτων. Και, χθες, στο γήπεδο είδαμε μια απελευθέρωση των ενστίκτων πέραν του “παν μέτρον άριστον”.
3.-Είδαμε εικόνες στα όρια του παραληρήματος. Και οι εικόνες αυτές διαμορφώνουν νεανικές και παιδικές συνειδήσεις.
4.-Αλλά, είδαμε και κάτι χειρότερο. τους ποδοσφαιριστές της ομάδας που έχασε να φεύγουν από το γήπεδο με τρόπο προσβλητικό, λες και τους έσφαξε κάποιος τον πατέρα ή τη μητέρα. Ούτε ένας συμβολισμός πως από έναν αγώνα κάποιος κερδίζει, κατά τεκμήριον ο καλύτερος, άρα να προσπαθούμε, έστω και αν η τύχη παίζει αρκετές φορές καταλυτικό ρόλο. Αλλά και η τύχη δεν είναι στοιχείο της ζωής μας;
5.-Το να περιπέσει σε τέτοια λύπη μια ομάδα που στερείται τίτλων και έφθασε μια φορά στο τέλος μιας προσπάθειας την οποία δεν κατάφερε να ολοκληρώσει ίσως να δικαιολογούσε τη συμπεριφορά. Το να πέφτουν σε τέτοια λύπη και να συμπεριφέρονται με τον τρόπο αυτό ποδοσφαιριστές και παράγοντες ομάδας που κάθε χρόνο έχει τις πρώτες επιτυχίες στη χώρα και φέτος κατέκτησε και το πρωτάθλημα είναι πέραν κάθε λογικής.
6.-Η συμπεριφορά και των παικτών και κυρίως των παραγόντων δείχνει μια νοοτροπία. Την νοοτροπία του φαταουλισμού. Τα θέλω όλα δικά μου ακόμη και αν κάποιος άλλος, στιγμιαία έστω, έδειξε να είναι καλύτερος ή τον ευνόησε η τύχη. Αυτή είναι μια καταδικαστέα κουλτούρα και συμπεριφορά ιδιαιτέρως σε ό,τι αφορά δημόσιες εκδηλώσεις.
7.-Το θέμα γίνεται τραγικότερο αν σκεφθεί κανείς πως οι ίδιοι ποδοσφαιριστές (οι περισσότεροι είναι ξένοι) σε άλλο περιβάλλον και πρωτάθλημα και σε άλλη χώρα (π.χ. Βρετανία) θα είχαν άλλη συμπεριφορά.
8.-Ολοκληρώνοντας. Ναι, το ποδόσφαιρο είναι ένα λαϊκό άθλημα που βοηθά στην εκτόνωση του κόσμου από τα προβλήματά του και αναπαράγει τους όρους της καθημερινότητάς του. Αλλά επειδή ακριβώς είναι άθλημα που διαμορφώνει συνειδήσεις και συμπεριφορές χρειάζεται κανόνες. Οι κανόνες είναι πάντα καταπιεστικοί.
Είναι αυτό που είπε ο Φρόιντ. Η καταπίεση των ενστίκτων είναι πολιτισμός.
Δεν είμαι σίγουρος πως θα συμφωνήσουν όλοι αλλά δεν πειράζει.

Τραγωδία χωρίς κάθαρση: Μια νέα πολιτική στη Μέση Ανατολή

Από
anixneuseis
-
0

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

22/05/2021 – 10:12πμ

(Φωτ.: EPA / Haitham Imad)

Το παρελθόν δεν δημιουργεί αισιοδοξία για την εξέλιξη της ισραηλινοπαλαιστινιακής εκεχειρίας. Θα παραμείνει μια εκεχειρία μέχρι το επόμενο τραγικό επεισόδιο. Από αυτή την πλευρά, η κάθαρση δεν θα έρθει. Λύση στο Παλαιστινιακό δεν θα υπάρξει. Ιδιαιτέρως, τώρα, που μετά την τελευταία αντιπαράθεση ενισχύθηκε ο ρόλος της Χαμάς.

Η ισραηλινοπαλαιστινιακή διαμάχη αναδεικνύει νέα χαρακτηριστικά τα οποία αξίζει να δούμε:

1. Η Χαμάς ενισχύεται στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά από το Ιράν. Μια χώρα κέντρο του σιιτισμού ενισχύει μια παλαιστινιακή ομάδα η οποία ανήκει στην σουνιτική Μουσουλμανική Αδελφότητα. Τα θρησκευτικά όρια ξεπερνούνται μπροστά σε ένα άλλο μείζον συμφέρον. Ποιο είναι;

2. Η Χαμάς κυριάρχησε (μέχρι εξαφανίσεως) της Αλ Φατάχ και των άλλων κοσμικών ομάδων που συγκροτούσαν την μέχρι τώρα Παλαιστινιακή Αρχή. Η κυριαρχία αυτή περιπλέκει τα πράγματα. Εκλογές θα γίνουν κάποια στιγμή. Αν κερδίσει η Χαμάς, που μέχρι στιγμής φαίνεται να κερδίζει, θα αναγνωριστεί διεθνώς ως εκπρόσωπος των Παλαιστινίων; Υπενθυμίζω πως έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

3. Το ρήγμα μεταξύ των Παλαιστινίων είναι βαθύ, δεν υπάρχει δυνατότητα σύγκλισης. Η Παλαιστινιακή Αρχή υπό τον Μαχμούτ Αμπάς έχει διαβρωθεί εντελώς από τη διαφθορά. Αποτέλεσμα είναι παλαιοί σκληροί αραφατικοί της Αλ Φατάχ να έχουν εγκαταλείψει το χώρο που τους εξέφραζε και να υποστηρίζουν την Χαμάς. Η Χαμάς για πολλούς θεωρείται το ένοπλο τμήμα του παλαιστινιακού αγώνα.

4. Υφίσταται αυτός ο αγώνας; Ναι. Οι Παλαιστίνιοι δεν έχουν πατρίδα. Και όσο δεν έχουν πατρίδα θα αγωνίζονται για να την αποκτήσουν. Επιπλέον, είναι καθημερινές οι προσβολές της ύπαρξής τους. Της ταυτότητάς τους. Αυτού που είναι. Και η προσβολή στο «είναι» του ανθρώπου τον εξεγείρει. Παρά τον εκμαυλισμό της ηγεσίας τους, οι Παλαιστίνιοι –όπως και άλλοι λαοί χωρίς πατρίδα και με αμφισβήτηση της ταυτότητάς τους– εξεγείρονται. Αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

5. Οι επιχειρησιακές δυνατότητες της Χαμάς με τη βοήθεια του Ιράν –ίσως και άλλω– βελτιώθηκαν. Αλλά το θέμα αυτό χρήζει στρατιωτικής προσέγγισης.

6. Στην τελευταία παλαιστινιακή εξέγερση υπήρξαν ατυχείς χειρισμοί και εκ μέρους του Ισραήλ. Χειρισμοί που ήταν προβλέψιμο πού θα οδηγήσουν. Δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι δεν επιδιώχθηκε αυτή η αντιπαράθεση. Ιδιαιτέρως αν κρίνουμε από το αποτέλεσμα στην πολιτική ζωή του Ισραήλ.

7. Το Αλ Ακσά είναι ένα τέμενος το οποίο ενώνει όλους τους Παλαιστίνιους. Ανεξαρτήτως του αν πιστεύουν ή όχι. Το Ισραήλ το γνωρίζει αυτό πολύ καλύτερα όλων μας. Και η κυβέρνησή του δεν φάνηκε προσεκτική στη διαχείρισή του.

8. Εν μέσω της κρίσης η Ελλάδα διά του υπουργού Εξωτερικών επιχείρησε να βοηθήσει. Ήταν μια από τις καλές στιγμές της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η κινητικότητα πρέπει να συνεχιστεί. Το δόγμα «όταν δεν κάνουμε τίποτε δεν έχουμε και συνέπειες» δεν ισχύει. Το κενό που θα αφήσεις θα το εκμεταλλευτεί άλλος. Και θα είναι σε βάρος σου.

Βεβαίως, υπήρξε η ατυχής δήλωση του υπουργού εξωτερικών της Παλαιστινιακής Αρχής που αρνήθηκε να συναντηθεί με τον Έλληνα ομόλογό του. Συμβαίνουν αυτά στην πολιτική. Από τη μία πέφτουν οι προσωπίδες και από την άλλη η Μέση Ανατολή –και το Παλαιστινιακό ιδιαιτέρως– χρειάζονται μια πολύ ανεκτική προσέγγιση.

Ο κ. Δένδιας συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό της Παλαιστινιακής Αρχής. Το Παλαιστινιακό Κίνημα έχει πολλές τάσεις. Το παράδοξο της… παιδικής χαράς που λέγεται «Ευρωπαϊκή Ένωση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και άμυνας» είναι ότι οι Βρυξέλλες, αντί να στηρίξουν τον Έλληνα υπουργό στην επίσκεψή του, έδειξαν πόσο διασπασμένες είναι με τις επισκέψεις πλειάδας υπουργών Εξωτερικών στην περιοχή. Αυτό δεν είναι ένωση κρατών. Αν υπάρχει κάποιας μορφής ένωση είναι μόνο στην οικονομία. Στα υπόλοιπα οι σχέσεις των ευρωπαϊκών χωρών είναι ανταγωνιστικές.

9. Για την ελληνική πολιτική είναι καλύτερο η Χαμάς να αναπτύσσει σχέσεις με το Ιράν παρά με την Τουρκία. Τουρκία και Ιράν έχουν στρατηγικά αντιπαρατιθέμενα συμφέροντα.

10. Η Χαμάς, και εν πολλοίς ο παλαιστινιακός αγώνας, έχουν εγκαταλειφθεί από πολλές αραβικές χώρες.  Αξιοσημείωτη είναι η απουσία από την τελευταία κρίση της Ρωσίας και της Κίνας. Το ερώτημα πώς θα δομηθεί η νέα ισορροπία στη Μέση Ανατολή είναι υπαρκτό και αναδείχθηκε έντονα από την τελευταία αντιπαράθεση.

11. Σε διεθνές διπλωματικό επίπεδο αναβαθμίστηκε η Αίγυπτος λόγω της συμβολής της στην επίτευξη εκεχειρίας. Η επιρροή της Αιγύπτου στην Χαμάς είναι θετικό γεγονός. Και για την Ελλάδα. Και το Κατάρ έχει τη δική του παρέμβαση στους Παλαιστινίους, κυρίως στη Γάζα. Και εδώ έχουμε μια ευέλικτη πολιτική του Κατάρ με το οποίο οι ελληνικές σχέσεις πρέπει να προσεγγισθούν ανεξαρτήτως της Τουρκίας.

12. Το Ιράν είναι μια πολυσύνθετη χώρα που παράγει επιρροή. Χωρίς να διαταράξει τις συνεργασίες της, η Ελλάδα πρέπει να δει πιο προσεκτικά και με μεγαλύτερο ενδιαφέρον τις σχέσεις με την Τεχεράνη. Όπως και με τις αραβικές χώρες του Κόλπου με τις οποίες οι επαφές ήταν –και είναι– ελάχιστες, αν όχι ανύπαρκτες.

 13. Η διαχείριση της ρευστότητας στη Μέση Ανατολή δεν μπορεί να γίνει όπως παλιά. Οι ΗΠΑ δεν είναι η μόνη υπερδύναμη. Οικονομικά ισορροπείται σε μεγάλο βαθμό από την Κίνα, και στρατιωτικά εν πολλοίς από τη Ρωσία. Τα προβλήματα είναι πλέον πολυπαραγοντικά και απαιτούν υψηλού επιπέδου και ακρίβειας διαχείριση.

14. Και ερχόμαστε στον αγαπημένο μας Ερντογάν. Παρόλο που προσπάθησε, δεν τα πήγε καλά. Έμεινε εκτός νυμφώνος. Δεν μπορεί να «παίξει» σε περιοχές όπου υπάρχουν άλλοι πιο σημαντικοί «παίκτες». Ο Ερντογάν και η πολιτική του υπερεκτιμήθηκαν μόνο από την Ελλάδα.

Ο Τούρκος πρόεδρος ακολούθησε μια τυχοδιωκτική πολιτική. Σε μερικές περιπτώσεις του βγήκε. Σε άλλες όχι. Το συνολικό αποτέλεσμα θα είναι τραγικό και για τον ίδιο και για τη χώρα του. Υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους. Και μόλις μπήκαν στο παιχνίδι άλλες δυνάμεις, η Τουρκία είδε την περιθωριοποίησή της.

Η Τουρκία είναι αντιμετωπίσιμη δύναμη. Αρκεί οι ελληνικές κυβερνήσεις να το πιστέψουν και να σταματήσουν να συμβουλεύονται ενδοτικά ιδρύματα που δεν προσφέρουν τίποτε, παρά μόνο προτείνουν υποχωρήσεις, όπως τελευταία ο πρόεδρος του ΕΛΙΑΜΕΠ. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο κ. Τσούκαλης πρότεινε η Ελλάδα να μην ασκήσει το δικαίωμά της στα 12 μίλια.

15. Προφανώς σε έναν πολιτικό αντιπερισπασμό, η ακροδεξιά τουρκική εφημερίδα Yeni Şafak που υποστηρίζει τον Ερντογάν πρότεινε τη σύναψη συμφωνίας με τη Χαμάς, όπως έγινε με τη Λιβύη. Στην Τουρκία αυτά δεν γράφονται τυχαία. Θα μας πουν πως αυτό δεν είναι εφικτό, αλλά καλύτερα να μην βιαζόμαστε. Τα ίδια έλεγαν και με τη Λιβύη.

Δεν αποκλείεται να προχωρήσει μια τέτοια συμφωνία, παρόλο που τη Χαμάς οι ΗΠΑ και η ΕΕ την έχουν χαρακτηρίσει τρομοκρατική οργάνωση. Δεν έχει καμιά σημασία αυτό. Υπάρχουν άλλοι που την αναγνωρίζουν. Η Χαμάς ανήκει στις αρκετές «θυγατρικές» της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Και ο Ερντογάν κάνει παιχνίδι με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. (Για ορισμένους ηγείται αυτής.)

Επειδή η Ελλάδα δεν μπορεί να αποκλίνει από τη θέση αρχής για δημιουργία ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, ίσως επιβάλλεται να διαμορφώσει άποψη για τα χαρακτηριστικά του.

16. Δυστυχώς το τέλος του Ερντογάν και της πολιτικής του είναι ορατό. Ο Ερντογάν προσέφερε στην Ελλάδα και στην ελληνική εξωτερική πολιτική. Ξύπνησε τους Έλληνες και την ηγεσία τους. Διαίρεσε τη χώρα του και οδήγησε στα άκρα στις σχέσεις της με τις ισχυρές δυνάμεις. Η επεξεργασία μιας νέας πολιτικής στη Μέση Ανατολή και στις σχέσεις με την Τουρκία είναι αναγκαία. Χωρίς φοβικά σύνδρομα και υποχωρήσεις. Με πραγματική ανάγνωση των εξελίξεων και όχι με φοβικές παρωπίδες.

Γιατί είναι αγεφύρωτο το χάσμα στην Παλαιστίνη;

Από
anixneuseis
-
0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου.

Η δημιουργία του Ισραήλ εν μέσω των αραβικών λαών αποτέλεσε ακραία πολιτισμική αντίφαση.  Διότι από τη μια πλευρά υπάρχει ένα ομοιογενές φυλετικά και θρησκευτικά σύνολο, το οποίο διασπάσθηκε σε πολλά κράτη με τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για ν’ αποφευχθεί η δημιουργία ενός ισχυρού αραβικού κράτους αλλά κυρίως για να εξισορροπηθούν τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων με τη διανομή της περιοχής μεταξύ των με το καθεστώς των Εντολών της Κοινωνίας των Εθνών. Απέναντι σ’ αυτήν την πολιτισμική ομοιογένεια επιβλήθηκε η δημιουργία του Ισραήλ, μιας κραυγαλέας διαφορετικότητας εντελώς αποσυνδεδεμένης από το περιβάλλον της. Διότι οι Εβραίοι της διασποράς απόντες επί δύο χιλιετηρίδες από την Παλαιστίνη διαμόρφωσαν στην Ευρώπη, στη Ρωσία και αλλού διαφορετική πολιτιστική ταυτότητα και η εγκατάστασή τους στην Παλαιστίνη απετέλεσε βίαιη παρέμβαση στην περιοχή. Αντίθετα η συνύπαρξη Αράβων και Εβραίων επί δύο χιλιετηρίδες, και ιδιαίτερα στις συνθήκες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που αποτέλεσε ενιαίο χώρο, θα είχε επιλύσει τα προβλήματα της συμβίωσής τους που σήμερα φαίνονται αγεφύρωτα. Αυτό εξ άλλου είχε επιτευχθεί μεταξύ των Παλαιστινίων και των εβραίων του αραβικού κόσμου στη διάρκεια των δύο χιλιετηρίδων, οι οποίοι όμως με τη δημιουργία του Ισραήλ θεωρήθηκαν προσωποποίηση της ανατολίτικης “καθυστέρησης” και βρέθηκαν στο στόχαστρο μιας εντατικής καμπάνιας “αποαραβοποίησης” και πολιτισμικής αφομοίωσης.

Το Ισραήλ εμφυτεύθηκε ως ξένο σώμα στην Εγγύς Ανατολή για να περιφρουρεί ως χωροφύλακας των αραβικών λαών τα δυτικά συμφέροντα. Όταν στα τέλη του 19ου αιώνα με την γέννηση του σιωνισμού αποφασίσθηκε η εγκατάσταση των Εβραίων σε μία περιοχή, επιλέχθηκε η Παλαιστίνη και ενθαρρύνθηκε από την Αγγλία η μετεγκατάσταση εκεί. Γιατί εκεί; Διότι ήταν ορατή πλέον η διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είχαν  εντοπισθεί τα πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα, ήταν αναγκαίος ο έλεγχος της διώρυγας του Σουέζ για να διασφαλισθεί ο δρόμος προς τις Ινδίες και η σοβιετική Επανάσταση απειλούσε να ενεργοποιήσει τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των αραβικών λαών. Η Διακήρυξη του Μπάλφουρ συμπίπτει χρονικά με την Οχτωβριανή Επανάσταση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ένας εκ των πατριαρχών του σιωνισμού Τεόντορ Χερτσλ, στην προσπάθειά του να αποσπάσει τη συναίνεση των αποικιοκρατών στην δημιουργία εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, έγραφε το 1895 ότι «για την Ευρώπη θα είμαστε εκεί κάτω μια αφετηρία ενάντια στην Ασία» ενώ ο έτερος Χάιμ Βάιζμαν προκειμένου να δελεάσει την Μ. Βρετανία διαβεβαίωνε το 1914  ότι οι Εβραίοι που θα εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη «θα είναι οι φύλακες της διώρυγας του Σουέζ». Επομένως το κράτος του Ισραήλ δεν δημιουργήθηκε στην Παλαιστίνη επειδή οι Εβραίοι άκουσαν τη φωνή των προγόνων τους αλλά διότι συγκεκριμένα συμφέροντα συνηγόρησαν σε αυτή την επιλογή. Έτσι όμως, η περίφημη ρήση του Μαρξ, σύμφωνα με την οποία «κανένα έθνος δεν μπορεί να είναι ελεύθερο και ταυτόχρονα να καταπιέζει άλλο έθνος», δικαιώθηκε πλήρως στην περίπτωση του Ισραήλ. Διότι ο εβραϊκός λαός έχει παγιδευτεί χάριν ξένων συμφερόντων στην Παλαιστίνη και είναι υποχρεωμένος να ζει δια βίου με το όπλο στο χέρι για να κατορθώνει να επιβιώνει σε ένα εχθρικό περιβάλλον, υποταγμένος ταυτόχρονα στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

H υπογραφή των “Συμφωνιών του Αβραάμ’ μεταξύ των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Ισραήλ, παρά τη συνεχιζόμενη κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, όπως και του Μπαχρέιν, με τη Σαουδική Αραβία και το Ομάν να περιμένουν στη σειρά, αποτελούν ύβρη για τον αγώνα των Παλαιστινίων. Tα μοναρχικά καθεστώτα  των  αραβικών  κρατών  της  περιοχής, του πολιτισμικού, κοινωνικού και πολιτικού Μεσαίωνα, ανησυχούν περισσότερο από το Ισραήλ για  τις  εξελίξεις  στο  Παλαιστινιακό. Διότι ο  αγώνας  του  Παλαιστινιακού  λαού, ίσως “αναστήσει” την Αραβική Άνοιξη οδηγώντας στην ανατροπή των κληρονομικών καθεστώτων της περιοχής. Είναι  χαρακτηριστικό  ότι  ο  Αμπού  Τζιχάντ, συνιδρυτής της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης μαζί με τον Αραφάτ, πριν  τη  δολοφονία  του  είχε  διατυπώσει  την  άποψη  σύμφωνα  με  την  οποία  οι  Άραβες  ηγέτες  δεν  επιθυμούν  την  ίδρυση  Παλαιστινιακού  κράτους  διότι  θα  είναι  κράτος  δημοκρατικό,  με  πληθυσμό  που  γαλουχήθηκε  μέσα  στον  ένοπλο  αγώνα  και  επομένως  θ’ αποτελεί  ζωντανή  αμφισβήτηση  των  καθεστώτων  των  αραβικών  κρατών.

Γιατί απαξιώνει η Δύση τα δίκαια των Παλαιστινίων; “Εκείνο που επέδειξαν οι δυτικές ελίτ όταν αποφάσισαν χωρίς δισταγμούς να βάλουν τους άραβες να πληρώσουν το αντίτιμο των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στην Ευρώπη εναντίον των εβραίων, γράφει ο Ένζο Τραβέρσο, ήταν μια αποικιακή προκατάληψη, δηλαδή η θεώρηση του εξευρωπαϊκού κόσμου ως χώρου ιεραρχικά υποταγμένου και επομένως πολιτισμικά και πολιτικά εύπλαστου”. Μόνον που, όπως αποδεικνύεται, οι Παλαιστίνιοι δεν προτίθενται να απεμπολήσουν τα δίκαιά τους.

Τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Ισραήλ επιβάλλουν να υπερβεί, ως ασύγκριτα ισχυρότερο, το χάσμα με τους Παλαιστινίους και να συμβιώσει ειρηνικά μαζί τους. Διότι, αν μελλοντικά τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των ισχυρών μετατοπισθούν, θα είναι αδύνατο να αντιμετωπίσει το σύνολο του αραβικού κόσμου, το Ιράν και πιθανότατα και την Τουρκία.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

19/5/2021

Βιβλίο. Ανδρέας Παπανδρέου: «Είτε το έθνος θα εξαφανίσει την υπερχρέωση της χώρας είτε η υπερχρέωση θα αφανίσει το έθνος..

Από
anixneuseis
-
3
 Η πολιτική σκέψη του Ανδρέα Παπανδρέου, πιο επίκαιρη από ποτέ
 Α. Παπανδρέου: «Οικονομική υποβάθμιση σημαίνει και εθνική υποβάθμιση» . Οικονομική υποβάθμιση σημαίνει και εθνική υποβάθμιση».
Με αυτά τα λόγια, ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου περιέγραψε τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας, στα τέλη του 1993, αναγνωρίζοντας παράλληλα τόσο τις ευθύνες της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ (1981-1985,1985-1989) στη διόγκωση του χρέους, όσο και εκείνες της διακυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη (1990-1993). Ούτε όμως και τότε, όπως και το 1985, σκέφτηκε να προσφύγει στο ΔΝΤ για να στηρίξει τις δανειακές ανάγκες της χώρας. Ο Παπανδρέου γνώριζε ότι η χρηματοδότηση από το Ταμείο συνεπαγόταν όχι μόνο την απώλεια του οικονομικού ελέγχου της χώρας, αλλά και την άκρατη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας.
Η μετέπειτα εξέλιξη του δημόσιου χρέους μέχρι τις μέρες μας δικαίωσε τον Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς ο βραχνάς του δημόσιου χρέους οδήγησε την Ελλάδα, όπως σωστά είχε προβλέψει, μετά το 2009 σε οικονομική και εθνική υποβάθμιση, αφού οι πιεστικές δανειακές ανάγκες της χώρας περιόρισαν αισθητά τόσο την οικονομική ανεξαρτησία της, όσο και την ικανότητά της να διαπραγματεύεται επί ίσοις όροις. Ό,τι απέφυγε ο ελληνικός λαός το 1985 και το 1993, λόγω των ιστορικά σωστών αποφάσεων του Ανδρέα Παπανδρέου, το βιώνουμε τα τελευταία χρόνια (2009-2020) ένεκα κάκιστων χειρισμών, απόρροια ενός πολιτικού καιροσκοπισμού.
Τα παραπάνω αποτελούν αποσπάσματα από το νέο, εξαιρετικό, βιβλίο των βιβλίο των Παναγιώτη Ρουμελιώτη, Ομότιμου καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου και Βασίλη Κολλάρου, Δρ. Ιστορίας, με τίτλο «Από την Ελλάδα της Αλλαγής στην Ελλάδα της Παρακμής», από τις εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη (2021), το οποίο αποτελεί, εκτός των άλλων, και μια επικαιροποίηση της πολιτικής σκέψης του ιδρυτή και αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Παπανδρέου.
Η επιλογή του τίτλου του βιβλίου, αντικατοπτρίζει το πέρασμα από την Ελλάδα του Ανδρέα Παπανδρέου (στη δεκαετία του 1980) στην Ελλάδα της τελευταίας δεκαετίας (2009-2020).
Μέσα από τις γραμμές του βιβλίου, γίνεται προσπάθεια να κατανοηθούν καλύτερα οι λόγοι της βαθμιαίας υποβάθμισης, δηλαδή παρακμής, της πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος της χώρας τα τελευταία δέκα χρόνια. Οι δυο συγγραφείς τονίζουν ιδιαίτερα το γεγονός ότι σημαντικά προβλήματα της τρέχουσας πολιτικής και οικονομικής επικαιρότητας, όπως το δημόσιο χρέος και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις παραμένουν αναλλοίωτα, και παράλληλα άλυτα, από την εποχή της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ωστόσο, ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ τα προσέγγιζε με εντελώς διαφορετικό τρόπο από ότι οι επόμενες, μετά από αυτόν, πολιτικές ηγεσίες.
Επίσης, ο Παπανδρέου, προς το τέλος της ζωής του, υπήρξε εξαιρετικά προφητικός για τις εξελίξεις που θα ακολουθούσαν τα επόμενα χρόνια σε θέματα όπως οι σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Για παράδειγμα, οι Ρουμελιώτης και Κολλάρος υπογραμμίζουν ότι ο Παπανδρέου, από την αρχή της πολιτικής του πορείας μέχρι το τέλος της ζωής του, θεωρούσε την Τουρκία την πρώτη και ύψιστη απειλή για την εθνική ακεραιότητα της χώρας μας. Δεν έτρεφε αυταπάτες για τους πραγματικούς σκοπούς της τουρκικής επιθετικότητας, τόσο πριν όσο και μετά το Νταβός.
Ο ίδιος, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, δήλωσε σχετικά με την ελληνοτουρκική προσέγγιση του 1988 ότι «το Νταβός είχε μια θετική κατάληξη: Μάθαμε πάρα πολύ καλά όλοι μας ότι όταν οι Τούρκοι προτείνουν διάλογο, μιλάνε μόνο για το τι έχεις να δώσεις», τονίζοντας ακόμα ότι υπήρχε ύψιστη ανάγκη για την εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής στα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Μήπως, λοιπόν, τα λόγια του αποτελούν οδηγό για τη σημερινή επιμονή της Τουρκίας να σύρει την Ελλάδα σε έναν ετεροβαρή διάλογο, χωρίς κανένα κέρδος για τη χώρα μας; Σχετικά με το τελευταίο ερώτημα, μπορεί να υποστηρίξει κάποιος ότι άλλα τα δεδομένα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και άλλα σήμερα (2021). Ωστόσο, η βαθύτερη ουσία των διμερών σχέσεων παραμένει η ίδια και δεν είναι άλλη από την αμφισβήτηση των πάντων από πλευράς Τουρκίας.
Όπως ανέφερε ο Α. Παπανδρέου στα μέσα του 1991: «Είναι σαφές ότι αμφισβητούν τα πάντα. Αμφισβητούν ακόμα και τα Δωδεκάνησα. Αμφισβητούν τον εναέριο χώρο μας, χωρίς να έχουν το δικαίωμα. Αμφισβητούν τα χωρικά μας ύδατα, όχι ενεργά, αλλά σε περίπτωση που τα επεκτείνουμε. Αμφισβητούν τον εξοπλισμό ορισμένων νησιών μας. Αμφισβητούν το καθεστώς της Δυτικής Θράκης». Ενώ δεν παρέλειψε να υπογραμμίσει ότι «Δεν πρέπει ποτέ να δεχτούμε οποιοδήποτε κατάλογο εκκρεμοτήτων και διάλογο πάνω σε εκκρεμότητες… πέραν μίας: Οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Το μόνο υπαρκτό πρόβλημα». Τι άλλαξε, λοιπόν, ώστε να καθίστανται αναχρονιστικές οι απόψεις-προτάσεις πολιτικής του Παπανδρέου για τις σχέσεις μας με την Τουρκία; Επί της ουσίας, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Η Τουρκία εξακολουθεί να επιδιώκει διάλογο με την Ελλάδα, όχι στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, αλλά στη βάση του συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ των δύο κρατών, γεγονός που στην παρούσα φάση δεν ευνοεί καθόλου τη χώρα μας, δεδομένης της οικονομικής της αδυναμίας μετά από μια δεκαετία συνεχιζόμενης οικονομικής υποβάθμισης.
Οι δυο συγγραφείς στο νέο βιβλίο τους αναφέρονται και στο γεγονός ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου χειρίστηκε σε δυναμικότητα και τόλμη, και χωρίς φοβικά σύνδρομα, όχι μόνο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, αλλά και τις σχέσεις Ελλάδας-ΝΑΤΟ και Ελλάδας-ΕΕ. Όσον αφορά τη στάση της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας έναντι της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο, και τελευταία στην Ανατολική Μεσόγειο, συνεχίζει την πάγια ουδέτερη στάση της, επιβεβαιώνοντας περίτρανα τα λόγια του Παπανδρέου ότι «Δυστυχώς, ούτε το ΝΑΤΟ ούτε η Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση είναι σε θέση πράγματι να εγγυηθούν τα σύνορά μας… το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να προστατεύσει την Ελλάδα εάν υπάρξει επίθεση από μέλος της Συμμαχίας…
Με άλλα λόγια, θα πρέπει να στηριζόμαστε στις δικές μας κατ’ εξοχήν δυνάμεις». Η «γραμμή» του Ανδρέου Παπανδρέου στα εθνικά ζητήματα, θα πρέπει να αποτελεί οδηγό για τον χειρισμό της σημερινής πολιτικής κατάστασης, καθώς, εκτός του γεγονότος ότι τα προβλήματα παραμένουν σχεδόν τα ίδια, είναι η «γραμμή» που διασφαλίζει τα εθνικά δίκαια και δεν αφήνει στον εκάστοτε διεκδικητή περιθώρια «ψευδεπίγραφης διαπραγμάτευσης». Για τις σχέσεις Ελλάδας-ΕΕ, που σήμερα μαστίζονται από έλλειψη ισοτιμίας, μετά την υπαγωγή της χώρας στα μνημόνια, ο Παπανδρέου προέβλεψε με μεγάλη ακρίβεια την κατεύθυνση που πήρε το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ως προς τη στάση ορισμένων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πίστευε ότι «η ενίσχυση του ρόλου της Γερμανίας θα έπρεπε να συμβαδίζει με την ενδυνάμωση του ρόλου της Κοινότητας και με μια συνολική προοπτική ευρωπαϊκής συνεργασίας». Επομένως, το «Διευθυντήριο της ΕΟΚ», όπως ο ίδιος χαρακτήριζε τους ισχυρούς της Ευρώπης, συνεχίζει μέχρι τις ημέρες μας να αποτελέσει το μεγαλύτερο εμπόδιο για μια ισότιμη σχέση της Ελλάδας με τα υπόλοιπα, κυρίως τα ισχυρά, κράτη – μέλη της ΕΕ.
Αα

Εκεχειρία μέχρι τον επόμενο πόλεμο Ισραήλ και Παλαιστινίων: Η «πολιορκημένη γενιά» των Αραβο-Ισραηλινών

Από
anixneuseis
-
0

Μια μικρή παλαιστίνια επιθεωρεί το κατεστραμμένο σπίτι της, μετά την εκεχειρία. 21 Μαΐου 2021. EPA, MOHAMMED SABER

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ

Επιτέλους εκεχειρία… Εως τον επόμενο πόλεμο. Μετά από 11 ημέρες σφοδρών βομβαρδισμών με νεκρούς 243 Παλαιστίνιους και 12 Ισραηλινούς, συμφωνήθηκε η κατάπαυση του πυρός από τα ξημερώματα της Παρασκευής.

Αφού το Ισραήλ πραγματοποίησε εκατοντάδες αεροπορικές επιθέσεις εναντίον 1500 στόχων στη Γάζα και η Χαμάς εκτόξευσε πάνω από 4.300 ρουκέτες εναντίον ισραηλινών περιοχών. «H εκεχειρία έγινε δεκτή με ανακούφιση, αλλά κρίμα, δεν θα διαρκέσει» , εκτιμά το περιοδικό Economist. «Το Ισραήλ και η Χαμάς δεν θα σταματήσουν να πολεμούν μεταξύ τους.

Ο πόλεμος και για τις δύο πλευρές έχει γίνει σχεδόν ρουτίνα», γράφει πικρόχολα το βρετανικό περιοδικό και προσθέτει: «Από το 2007 που η Χαμάς ανέλαβε πλήρως τον έλεγχο της Γάζας , έχουν ξεσπάσει τέσσερις μεγάλες πολεμικές συγκρούσεις και πολλές άλλες μικρότερης έντασης, με κόστος χιλιάδες ζωές (κυρίως Παλαιστίνιοι). Η σπίθα για την τελευταία σύγκρουση άναψε στην Ιερουσαλήμ με την απόπειρα εκδίωξης κάποιων αραβικών οικογενειών από τα σπίτια τους. Αλλά αν δεν ήταν η Ιερουσαλήμ, θα υπήρχε κάποια άλλη αιτία», σημειώνει ο Economist.

  • Η Χαμάς με τη βοήθεια του Ιράν, αλλά και της Τουρκίας του Ερντογάν το τελευταίο διάστημα, ανακάμπτει άλλωστε, πάντα, μετά τα προηγούμενα χτυπήματα όταν περάσουν λίγα χρόνια…

Ο πόλεμος των 11 ημερών φαίνεται ότι τέλειωσε με την άμεση διαμεσολάβηση της Αιγύπτου στις δύο εμπόλεμες πλευρές και τις διεθνείς πιέσεις-κυρίως της Ουάσιγκτον.

Το Ισραηλινό Υπουργείο Ασφαλείας, το κυβερνητικό όργανο που αποφασίζει για στρατιωτικές επιθέσεις, ενέκρινε τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στη Γάζα, αποδεχόμενο την πρόταση της Αιγύπτου για «αμοιβαία, ταυτόχρονη και άνευ όρων» κατάπαυση των εχθροπραξιών.

«Μια εκεχειρία αβέβαιη ,που τελείωσε ένα τρομακτικά γρήγορο πολεμικό επεισόδιο», όπως γράφει η γαλλική Le Monde .Υπενθυμίζοντας ότι επτά χρόνια νωρίτερα , στην σφοδρή πολεμική σύγκρουση του 2014 , που κράτησε 67 ημέρες και έχασαν τη ζωή τους 2.202 Παλαιστίνιοι ,ανάμεσά τους και 526 παιδιά , και 73 Ισραηλινοί.

Νικητές και ηττημένοι

Ποιος νίκησε και ποιος έχασε από τον πόλεμο των 11 ημερών; Κατ` αρχήν το Ισραήλ: Η κυβέρνηση αποδέχτηκε την εκεχειρία μόνο όταν η αποστολή ολοκληρώθηκε.

Η Le Monde αποκαλύπτει ότι λίγες ώρες νωρίτερα, «ο αρχηγός των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων , στρατηγός Αβίβ Κοτσάβι είχε ενημερώσει την πολιτική ηγεσία ότι ξεμπέρδεψε με τους στόχους που είχαν συσσωρευτεί στη Γάζα από την τελευταία πολεμική σύγκρουση, το 2014», γράφει η γαλλική εφημερίδα. Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου δεν είχε λοιπόν καμία ένσταση να αποδεχτεί την κατάπαυση του πυρός.

Όταν μάλιστα είχε δει πλέον τις πολιτικές μετοχές του να ανεβαίνουν ,σε μια περίοδο που είναι υπόδικος και αντιμετωπίζει χρόνια φυλάκισης για ένα ευρύ φάσμα κατηγοριών διαφθοράς. Όσο παραμένει πρωθυπουργός ο Νετανιάχου, δεν μπορεί να φυλακιστεί.

Αλλά αν περάσει στην αντιπολίτευση -όπως ήταν πολύ πιθανό πριν ξεσπάσει ο πόλεμος- θα μπορούσε να πάει στη φυλακή. Δεν είναι τυχαίες άλλωστε οι σφοδρές επιθέσεις που δέχεται μετά την εκεχειρία ο Νετανιάχου από τον ηγέτη της αντιπολίτευσης, Γιάιρ Λαπίντ, ότι απέτυχε στη σύγκρουση με τη Χαμάς αποδεχόμενος μια εκεχειρία άνευ όρων.

  • «Για τον Νετανιάχου, η διατήρηση της λαϊκής υποστήριξης δεν είναι απλώς ένας πολιτικός στόχος, αλλά μια επείγουσα προσωπική ανάγκη» ,λέει η Φίλις Μπένις, διευθύντρια του αμερικανικού «Institute for Policy Studies» και συγγραφέας 11 βιβλίων για το Μεσανατολικό.
  • «Η κινητοποίηση των στρατευμάτων και η θέα του στρατού του Ισραήλ σε δράση , επιτρέπει στον Ισραηλινό πρωθυπουργό να συνεχίσει τον μακροχρόνιο ρόλο του ως ο απόλυτος «προστάτης» του Ισραήλ ενάντια στον «εχθρό» του – όποιος κι αν είναι ο επιλεγμένος εχθρός στην ημερήσια διάταξη», σημειώνει η Αμερικανίδα συγγραφέας.

Από τη σύγκρουση αυτή επίσης ,κερδισμένη βγήκε και η αμυντική βιομηχανία του Ισραήλ , καθώς η αποτελεσματική αντι-πυραυλική ασπίδα Iron Dome, για παράδειγμα θα δελεάσει πολλούς ξένους πελάτες. Αλλωστε, οι επιθέσεις στη Γάζα κατά το παρελθόν παρείχαν ένα πολύτιμο έδαφος δοκιμής για τους Ισραηλινούς κατασκευαστές όπλων των οποίων οι εξαγωγικές συμφωνίες – αξίας 7,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2019 – αντιπροσωπεύουν ένα τεράστιο ποσοστό του ΑΕΠ του Ισραήλ.

«Ο πόλεμος είναι σαν την υψηλότερη σφραγίδα έγκρισης όταν πρόκειται για τις διεθνείς αγορές», λέει στην Haaretz η Μπάρμπαρα Οπαλ-Ρόουμ, επικεφαλής του Ισραηλινού γραφείου της επιθεώρησης Defense News. «Αυτό που έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στον πόλεμο είναι πολύ πιο εύκολο να πουληθεί.

Αμέσως μετά την επιχείρηση, και ίσως ακόμη και κατά τη διάρκεια, κάθε είδους αντιπροσωπίες φτάνουν εδώ από χώρες που εκτιμούν τις τεχνολογικές δυνατότητες του Ισραήλ και ενδιαφέρονται να δοκιμάσουν τα νέα προϊόντα», λέει χαρακτηριστικά .

Κέρδισε «πόντους» η Χαμάς

Στην αντίπερα όχθη, η Χαμάς πανηγυρίζει επίσης για την εκεχειρία. «Η εξτρεμιστική παλαιστινιακή οργάνωση βλέπει τον εαυτό της ως νικητή», σημειώνει η γερμανική Die Zeit.

«Η Χαμάς είναι ο πραγματικός προστάτης της Ιερουσαλήμ και μαχητής για τα δικαιώματα του παλαιστινιακού λαού», όπως υποστήριξε μετά την εκεχειρία το ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης Μουσίρ αλ Μάσρι ,στη Γάζα. Στελέχη της Χαμάς που μίλησαν μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους στην πόλη της Γάζας, μετά την έναρξη ισχύος της κατάπαυσης του πυρός , υποσχέθηκαν μάλιστα ότι η οργάνωση θα “ανοικοδομήσει” τα κτίρια και τα περίπου 2.000 σπίτια που καταστράφηκαν από τις ισραηλινές επιθέσεις.

Μπορεί επίσης, το 90% των ρουκετών της Χαμάς να εξουδετερώθηκαν από την αντιπυραυλική ασπίδα “Iron Dome” του Ισραήλ, αλλά , όπως παραδέχεται η ισραηλινή εφημερίδα Yedioth Ahronot ,«η οργάνωση καθιερώθηκε στην Παλαιστινιακή κοινή γνώμη ως υπερασπιστής της Ιερουσαλήμ και του τεμένους Αλ-Άκσα .Δείχνοντας ότι δεν περιορίζεται στα λόγια ,αλλά στέλνει και τους Ισραηλινούς στα… καταφύγια, αναγκάζοντας την ισραηλινή κυβέρνηση να υποχωρήσει», τονίζει η ισραηλινή εφημερίδα.

  • Η Χαμάς θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει τώρα αυτό το κλίμα για να εξουδετερώσει πολιτικά, και τυπικά ,τον 85χρονο Παλαιστίνιο Πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς στη Δυτική Όχθη, ο οποίος είναι πιο πρόθυμος να συμβιβαστεί με το Ισραήλ, αλλά η εξουσία του αμφισβητείται όλο και περισσότερο μεταξύ των συμπατριωτών του.

Ο Αμπάς (Αμπού Μάζεν) ,που εδρεύει στη Ραμάλα δεν έχει οργανώσει εκλογές εδώ και 15 χρόνια και αναγκάστηκε να αναβάλει επ ‘αόριστον την προγραμματισμένη για αυτό το μήνα εκλογική αναμέτρηση ,όταν κατάλαβε ότι δεν θα εύρισκε στις κάλπες ούτε την …ψήφο του.

«Ο Αμπού Μάζεν προσπάθησε να αποτρέψει τη Χαμάς να γίνει ο κυρίαρχος πολιτικός παράγοντας στον παλαιστινιακό λαό, αλλά η Χαμάς τον νίκησε εκμεταλλευόμενη το θρησκευτικό συναίσθημα και το μίσος για το εβραϊκό κράτος μεταξύ πολλών από τους Άραβες πολίτες του Ισραήλ» ,σημειώνει η Yedioth Ahronot.

Η «πολιορκημένη γενιά»

Ταυτόχρονα, η Χαμάς θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί και να ελέγξει το αναπτυσσόμενο κίνημα των νεαρών Αράβων Ισραηλινών μέσα στο ίδιο το Ισραήλ, που διεκδικούν κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα σε τέτοιο βαθμό, που να οδηγεί πολλούς να μιλούν για μια «Τρίτη Ιντιφάντα».

Όπως τονίζει ο διάσημος Βρετανός συγγραφέας Πάτρικ Κόκμπουρν, «η παρούσα κρίση διαφέρει με σημαντικό τρόπο από τις προηγούμενες γιατί τα δύο εκατομμύρια Ισραηλινοί-Άραβες, το 20% του πληθυσμού του Ισραήλ, έχουν εμπλακεί για πρώτη φορά εδώ και χρόνια και κανείς δεν ξέρει πού θα οδηγήσει αυτό».

Αυτή η νέα γενιά των Αράβων Ισραηλινών δεν έχει πολιτικό μανιφέστο, ούτε κοινή οργάνωση,ούτε πολυσυμπαθεί τη Χαμάς. Απλά θέλει τώρα να ακουστεί η φωνή της: Οι Αραβες πολίτες του Ισραήλ δεν είναι παθητικά θύματα. Και η πολιορκημένη αυτή γενιά είναι μόνο ένας μικρόκοσμος του μεγαλύτερου παλαιστινιακού αγώνα.

  • Οι ηγέτες αυτού του νέου κινήματος είναι Αραβες Ισραηλινοί νεαροί , οι οποίοι «στερούνται συμμετοχής σε οποιαδήποτε μορφή δημοκρατικής εκπροσώπησης, συνεχώς περιθωριοποιούνται και καταπιέζονται από τη δική τους ηγεσία και από την ισραηλινή στρατιωτική κατοχή», λέει ο Αραβας συγγραφέας Ράμζι Μπαρούντ.

«Οι νέοι αυτοί ,αν και πολίτες του Ισραήλ, γεννήθηκαν σε έναν κόσμο εξορίας, φτώχειας και απαρτχάιντ, που τους έκανε να πιστεύουν ότι είναι κατώτεροι, ότι ανήκουν σε μια κατώτερη φυλή. Το δικαίωμά τους για αυτοδιάθεση και κάθε άλλο δικαίωμα αναβλήθηκε επ ‘αόριστον. Μεγάλωσαν ανυπόμονα βλέποντας τα σπίτια τους να κατεδαφίζονται, τη γη τους να ληστεύεται και τους γονείς τους να ταπεινώνονται».

Σε μικτές πόλεις και κωμοπόλεις όπως η Λοντ, η Γιάφα, η Ακρα και η Χάιφα, εκδηλώθηκαν επιθέσεις σε συναγωγές και τζαμιά από αντίπαλες ομάδες νεαρών Αράβων και Εβραίων Ισραηλινών. Ξυλοκοπήθηκαν απλοί άνθρωποι ,πυρπολήθηκαν καταστήματα και αυτοκίνητα.

Στο Λοντ, για παράδειγμα, μια πόλη όπου ζουν 47.000 Ισραηλινοί Εβραίοι και 23.000 Ισραηλινοί Αραβες ακριβώς δίπλα στο διεθνές αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν ,οι ταραχές ήταν πολύ πιο έντονες και ο δήμαρχος έκανε λόγο για «εμφύλιο πόλεμο».

Ο Πάτρικ Κόκμπουρν εκτιμά μάλιστα ότι «τόσο ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου όσο και η Χαμάς μπορεί να μην είναι πλέον σε θέση να ελέγξουν την κατάσταση αυτή όπως στο παρελθόν».

Μόνιμο «δηλητήριο»

Ανεξάρτητα από την τελική έκβαση, η τελευταία πολεμική αναμέτρηση θα έχει μόνιμες συνέπειες, όσο δεν επιλύεται η βασική αιτία του προβλήματος:

Η δημιουργία ανεξάρτητου και βιώσιμου παλαιστινιακού κράτος, δίπλα στο Ισραηλινό. Η βία μεταξύ Ισραηλινών Αράβων και Εβραίων μπορεί να εκτονωθεί προσωρινά, αλλά «οι αραβικές αντιλήψεις για συστημικές διακρίσεις από το ισραηλινό κράτος θα αυξηθούν – όπως και η πεποίθηση ότι η αναζήτηση ισότητας στο Ισραήλ είναι εγγενώς μάταιη. Ο συμβολικός ρόλος της Ιερουσαλήμ θα επεκταθεί επίσης, εμβαθύνοντας τις θρησκευτικές διαστάσεις της σύγκρουσης.

Μεταξύ πολλών Ισραηλινών και Παλαιστινίων, αυτές οι εξελίξεις σηματοδοτούν την επιστροφή σε μια παλαιότερη φάση της σύγκρουσης. Ενισχύεται , δυστυχώς η πεποίθηση ότι η σχέση τους είναι και πάλι υπαρξιακή και μηδενική, ότι η διπλωματία για την επίλυση της σύγκρουσης είναι μάταιη και η βία αναπόφευκτη» εκτιμά το αμερικανικό περιοδικό Foreign Policy.

Το «Παλαιστινιακό ζήτημα», το οποίο ένας Βρετανός διπλωμάτης αποκαλούσε «το δηλητήριο της Παλαιστίνης», επιστρέφει στη διεθνή ατζέντα. Το ίδιο ανεπίλυτο και εκρηκτικό όσο ήταν τα τελευταία εκατό χρόνια.

Hellas Journal

Εγγύς Ανατολή: Ουτοπική η λύση των δύο κρατών;

Από
anixneuseis
-
0

Με την νέα κλιμάκωση στην Εγγύς Ανατολή η λύση των δύο κρατών φαντάζει όλο και λιγότερο ρεαλιστική. Απαντήσεις στις πιο σημαντικές ερωτήσεις.

    
Symbobild Israel Jerusalem Gewalt am Tempelberg 

Από πού προήλθε η ιδέα της λύσης των δύο κρατών;

Η λύση των δύο κρατών συζητήθηκε για πρώτη φορά στη Βρετανική Βασιλική Επιτροπή για την Παλαιστίνη με επικεφαλής τον Λόρδο Γουίλιαμ Πιλ. Αυτή η επιτροπή ιδρύθηκε όταν η Παλαιστίνη βρισκόταν υπό Βρετανική Εντολή (1922-1947). Στις 7 Ιουλίου 1937 πρότεινε για πρώτη φορά τη διαίρεση της Παλαιστίνης σε εβραϊκό και αραβικό κράτος.

Εκείνη την εποχή τα μέλη της επιτροπής έθεσαν το ερώτημα σε περισσότερους από εκατό Εβραίους και Παλαιστίνιους – για να καταλήξουν σε ένα απογοητευτικό αποτέλεσμα: ότι υπάρχει μια «ανυπέρβλητη σύγκρουση» μεταξύ δύο ομάδων που ζουν σε έναν τόσο μικρό γεωγραφικό χώρο. Οι ομάδες δεν έχουν τίποτα κοινό, «οι εθνικές ελπίδες τους είναι ασύμβατες». Γι’ αυτό η χώρα έπρεπε, σύμφωνα με την Επιτροπή, να χωριστεί στα δύο.

Αν και το σχέδιο παρέμεινε στο συρτάρι, αποτέλεσε το προσχέδιο για όλες τις περαιτέρω προσπάθειες σχετικά με την εξάλειψη της σύγκρουσης μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων. Το 1947 αναφέρθηκε σε αυτό και η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αλλά απέτυχε λόγω αντίστασης από τα αραβικά κράτη.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου το 1948 και οι δύο πλευρές προσπάθησαν να εξασφαλίσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επικράτεια. Στην πραγματικότητα όμως ο πόλεμος έθεσε τα θεμέλια για τον εκτοπισμό των Παλαιστινίων. Σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, το 1967, ξέσπασε ο λεγόμενος «Πόλεμος των έξι Ημερών», κατά τον οποίο το Ισραήλ κατέλαβε τη Δυτική Όχθη και την Ιερουσαλήμ. Η αρχική λύση των δύο κρατών πλέον φάνταζε μη πραγματοποιήσιμη.

Πότε αναγνωρίστηκε το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των Παλαιστινίων;

Η Βασιλική Επιτροπή της Παλαιστίνης, 1936Ο Λόρδος Γουίλιαμ Πιλ σε ομιλία του στην Βασιλική Επιτροπή της Παλαιστίνης

Το σχέδιο επέστρεψε στην ημερήσια διάταξη το 1980, όταν η Ευρωπαϊκή Κοινότητα μίλησε υπέρ του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των Παλαιστινίων, προτείνοντας τη λύση των δύο κρατών. Ωστόσο, χρειάστηκαν περισσότερες από δύο δεκαετίες για την έγκρισή του από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο επικύρωσε το δικαίωμα των Παλαιστινίων τον Μάρτιο του 2002.

Το 2003 Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι διαπραγματευτές υιοθέτησαν επίσης το σχέδιο στη λεγόμενη “Συμφωνία της Γενεύης”. Βάση για την προσέγγιση ήταν το γεγονός ότι η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) δεν είχε αναγνωρίσει ρητά το Ισραήλ το 1988, αλλά σιωπηρά. Αποχαιρετώντας το μέχρι τότε σχέδιο ίδρυσης ενός παλαιστινιακού κράτους σε ολόκληρη την περιοχή της βρετανικής εντολής, τα σύνορα του 1967.

Με το σχέδιο συμφώνησε και η Χαμάς -τουλάχιστον με μεμονωμένες δηλώσεις ηγετών, όπως ο πρωθυπουργός Ισμαήλ Χανίγια. Άλλοι υψηλόβαθμοι πολιτικοί της Χαμάς έθεσαν ως βασική προϋπόθεση ένα δημοψήφισμα των Παλαιστινίων για να συμφωνήσουν με τη θέση αυτή.

Λύση δύο κρατών ή λύση ενός κράτους;

Εποικισμοί ισραηλινών στην Δυτική ΌχθηΕποικισμοί ισραηλινών στην Δυτική Όχθη

Με την αλλαγή της χιλιετίας, τόσο οι Ισραηλινοί όσο και οι Παλαιστίνιοι φάνηκαν να συμφωνούν σε μια λύση δύο κρατών. Ωστόσο, εξαιτίας της συνεχιζόμενης επέκτασης των εβραϊκών εποικισμών, οι Παλαιστίνιοι επαναπροσδιόρισαν τη στάση τους. Το 2014 πάνω από το 50% των Παλαιστινίων τοποθετήθηκε κατά μιας τέτοιας λύσης – μία τάση που συνεχίστηκε και κατά τα επόμενα χρόνια. Πολλοί από τους ερωτηθέντες δήλωσαν μάλιστα ότι εξαιτίας των εποικισμών κατά του παλαιστινιακού λαού η λύση δύο κρατών δεν είναι πλέον εφικτή.

Η έγκριση του σχεδίου από πλευράς του Ισραήλ κατέρρευσε εξαιτίας της παλαιστινιακής τρομοκρατίας. Το 2015 λιγότερο από το 50% των Ισραηληνών τασσόταν υπέρ μιας λύσης δύο κρατών. Ωστόσο, το ερώτημα σχετικά με το ποια θα μπορούσε να είναι μία άλλη, εναλλακτική λύση παραμένει αναπάντητο. Η πλειοψηφία των Ισραηλινών αντιτίθεται και σε ενδεχόμενη λύση ενός κράτους, καθώς, όπως υποστηρίζουν, ένα τέτοιο σενάριο θα υπονόμευε την εβραϊκή ταυτότητα του Ισραήλ.

Κέρστεν Κνιπ

Επιμέλεια: Χρύσα Βαχτσεβάνου

DW

Γάζα: «Το πρόβλημα είναι η ισραηλινή κατοχή»

Από
anixneuseis
-
0

Φταίνε και οι δύο πλευρές; Είναι καταδικαστέες οι επιθέσεις της Χαμάς; Η επικεφαλής της παλαιστινιακής διπλωματικής αντιπροσωπείας στο Βερολίνο δίνει τη δική της εκδοχή.

    
Konflikt in Gaza

Η επίσημη πολιτική στη Γερμανία -και όχι μόνο- αναγνωρίζει το δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ απέναντι στους πυραύλους που εξαπολύει η ριζοσπαστική ισλαμιστική οργάνωση Χαμάς. Ποια είναι όμως η επίσημη θέση των Παλαιστινίων για όλα αυτά που συνέβησαν και συμβαίνουν στη Γάζα; Η επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας της Παλαιστίνης στο Βερολίνο, Κουλούντ Νταϊμπές, μίλησε στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF), εξηγώντας αναλυτικά της θέσεις της παλαιστινιακής πλευράς, ενώ αντιμετώπισε και πολλά ερωτήματα με ιδιαίτερα κριτική διάθεση.

Στο σύνηθες ερώτημα, εάν φέρουν ευθύνη και οι δύο πλευρές για τα γεγονότα στη Γάζα η κυρία Νταϊμπές απαντά: «Θα ήθελα να θυμίσω ότι δεν πρόκειται για την πρώτη ένοπλη σύρραξη στη Γάζα, είναι ο τέταρτος πόλεμος από το 2008. Ένα κορίτσι 13 ετών που μεγαλώνει εκεί έχει ζήσει τέσσερις πολέμους, η μόνη ζωή που γνωρίζει είναι ο εγκλωβισμός στη Γάζα. Όλα τα παιδιά έχουν ψυχικά τραύματα. Η πρώτη μας προτεραιότητα είναι να τερματίσουμε τον φαύλο κύκλο της βίας. Αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την ασυμμετρία σε πολιτικό, οικονομικό και στρατιωτικό επίπεδο. Δεν έχουμε σύγκρουση ανάμεσα σε δύο κυρίαρχα κράτη, αυτό φαίνεται και από τις απώλειες που καταγράφουν οι δύο πλευρές, τόσο σε ανθρώπινες ζωές, όσο και σε υλικές ζημιές σε κρίσιμες υποδομές. Eπίσης δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γενικότερο πλαίσιο. Το κύριο πρόβλημα είναι η κατοχή. Είναι η έλλειψη υποστήριξης για μία πολιτική λύση. Είναι ότι μετά από κάθε πόλεμο επιστρέφουμε στην καθημερινότητα, χωρίς να εξετάζουμε τις πραγματικές ρίζες του προβλήματος».

«Στηριζόμαστε στο διεθνές δίκαιο»

Κουλούντ Νταϊμπές, ΒερολίνοΚουλούντ Νταϊμπες, η επικεφαλής της παλαιστινιακής διπλωματικής αντιπροσωπείας στο Βερολίνο

Η συνέντευξη δόθηκε στη Γερμανική Ραδιοφωνία λίγο πριν από την ανακοίνωση της εκεχειρίας στη Γάζα. Παλαιστίνιοι αξιωματούχοι συνηθίζουν να στηλιτεύουν τα όποια λάθη της ισραηλινής πλευράς, αυτή τη φορά ο γερμανός δημοσιογράφος ρωτάει την Κουλούντ Νταϊμπές, μήπως έχει κάνει κάποια λάθη και η παλαιστινική πλευρά. «Η παλαιστινιακή πλευρά -και σημειωτέον ότι εκπροσωπώ την πολιτική ηγεσία της- πάντοτε ζητούσε μία διπλωματική λύση, που θα εδράζεται στο διεθνές δίκαιο και στα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, μεταξύ άλλων στο ψήφισμα 2334 του 2016 μετά τον τελευταίο πόλεμο της Γάζας το 2014, όπου επισημαίνεται με σαφήνεια ότι, για παράδειγμα, η επέκταση των εβραϊκών οικισμών παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, ότι το στάτους κβο στην Ιερουσαλήμ πρέπει να διατηρηθεί. Τι συνέβη από το 2014; Ο εποικισμός συνεχίστηκε. Τι συνέβη στο τελευταίο Ραμαζάνι; Αναγκαστικές εξώσεις, αλλαγές στην οικονομική, πολιτιστική και ιστορική σύνθεση της Ιερουσαλήμ».

Στη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες η Χαμάς, η οποία κατά γενική ομολογία έχει τον πλήρη έλεγχο στη Λωρίδα της Γάζας, αντιμετωπίζεται ως «τρομοκρατική οργάνωση». Το επόμενο -και ιδιαίτερα επίμονο- ερώτημα που καλείται να αντιμετωπίσει η επικεφαλής της παλαιστινιακής αντιπροσωπείας είναι, εάν «αποστασιοποιείται» από τις συνεχείς εκτοξεύσεις πυραύλων της Χαμάς με στόχο το Ισραήλ. Μετά την …πέμπτη φορά που τίθεται το ερώτημα, η πρεσβευτής της Παλαιστίνης επισημαίνει: «Δεν θα ήθελα να περιοριστεί η συνέντευξη σε αυτό το ερώτημα. Θα σας πω το εξής: Αποστασιοποιείται η ισραηλινή κυβέρνηση από τις επιθέσεις στη Γάζα; Ο Νετανιάχου υπερηφανεύεται γι’ αυτές και δεν ακούει κανέναν, ούτε καν τους Αμερικανούς. Παίρνει το πράσινο φως για να συνεχίσει να σκοτώνει, χάνουν τη ζωή τους μικρά παιδιά, νομίζω ότι και γι’ αυτά τα θέματα πρέπει να μιλήσουμε…»

«Είμαστε αντίθετοι στον αντισημιτισμό»

Παλαιστίνιος στη ΓάζαΠαλαιστίνιος οδηγεί το αυτοκίνητό του που έχει πληγεί από τα ισραηλινά πυρά.

Τις τελευταίες ημέρες στη Γερμανία πληθαίνουν οι διαδηλώσεις υπέρ, αλλά και κατά του Ισραήλ. Κάθε τόσο βγαίνουν στους δρόμους και οι Παλαιστίνιοι. Πρόκειται για «αντι-ισραηλινές» εκδηλώσεις; «Σας λέω ότι είμαστε αντίθετοι με κάθε είδος αντισημιτισμού και ρατσισμού» απαντά η επικεφαλής της παλαιστινιακής διπλωματικής αντιπροσωπείας στο Βερολίνο. «Αλλά αρνούμαι να χρησιμοποιήσω τον όρο ‘αντι-ισραηλινές εκδηλώσεις’. Πρόκειται για μία δύναμη κατοχής, η οποία έχει υποτάξει με τη βία έναν άλλο λαό και επί δεκαετίες καταφεύγει σε πράξεις που αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι που προκαλεί τις διαμαρτυρίες του κόσμου. Εάν τυχόν ακουστούν αντι-ισραηλινά συνθήματα, εμείς δηλώνουμε την αντίθεσή μας και εξηγούμε στους νέους ανθρώπους ότι πρέπει να κάνουν μία διαφοροποίηση, ότι η οργή τους και τα συνθήματά τους δεν πρέπει να στρέφονται κατά των Εβραίων, αλλά κατά της ισραηλινής πολιτικής, κατά της πολιτικής που ακολουθεί η δύναμη κατοχής».

Ντιρκ Όλιβερ Χέκμαν (DLF)

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

1...2,2932,2942,295...3,038Σελίδα 2,294 από 3,038