Αρχική Blog Σελίδα 2268

ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

0

 Σχόλιο Στρατηγού Φράγκου Φ.:

Τα είπε όλα ο Νομπελιστας Γεώργιος Σεφέρης, για τα πολιτικά απολιθώματα, που κυβερνούν την Ελλάδα δεκαετίες και την οδηγούν από ήττα σε καταστροφή σε όλα τα Εθνικά θέματα:

  • Πρέσπες
  • Ίμβρος- ΤΕΝΕΔΟΣ
  • Κωνσταντινούπολη
  • Αγιά Σοφιά – Μόνη της Χώρας
  • Σχολή της Χάλκης
  • Μειονότητα Βορείου Ηπείρου
  • Κυπριακό
  • ΙΜΙΑ
  • Χωρικά Ύδατα
  • ΑΟΖ
  • Υφαλοκρηπίδα
  • Τουρκολυβικο Σύμφωνο
  • Μειωμένη επήρεια των νήσων σε συμφωνίες για την ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο..
  • Πτώχευση – Μνημόνια
  • Ξεπούλημαημα της Εθνικής περιουσίας με το ξένοδιοίκητο ΤΑΥΠΕΔ
  • Πληθυσμιακή αλλοίωση με το υποτιθέμενα «προσφυγικό»..
  • Και το μέγιστο Εθνική πληθυσμιακή συρρίκνωση με το 3ο χειρότερο ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ σε Παγκόσμιο επίπεδο!!!!

Με δύο κινήσεις που έκανε η Τουρκία το τελευταίο διάστημα αποδόμησε την Αθήνα.

-Η μια ήταν το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Παράνομο, ξεπαράνομο, παράγει αποτελέσματα.

-Η άλλη ήταν το “άνοιγμα” της Αμμοχώστου.

Και οι δύο κινήσεις ήταν, απολύτως, προβλέψιμες.

Ερωτήματα:

-Αδιαφόρησε η Αθήνα;

-Δεν μπόρεσε να αντιδράσει προληπτικά;

-Είναι οι κινήσεις αυτές μέρος ενός συμπεφωνημένου παιχνιδιού;

Ό,τι και να συμβαίνει αποκαλύπτονται τα τεράστια κενά της Αθήνας στην παραγωγη και υλοποίηση εξωτερικής πολιτικής.

Η χώρα διολισθαίνει σε επικίνδυνες παραχωρησεις στην Τουρκία.

Και κανείς απο το γενικότερο σύστημα δεν φαίνεται να αντιδρά.

Έχουν αποδεχθεί την εξαρτημένη μοίρα τους;

Είναι, απλώς, τοποτηρηρτές;

Τελείωσε η Ελλάδα ως χώρα;

Πηγή: www.anixneuseis.gr

«Αγαπημένε μας Σχολάρχα πάτερ Νικηφόρε»

0

28 Ιουλίου 2021

Εμείς οι μαθητές της Αθωνιάδος Σχολής της δεκαετίας του 1990 και του 2000 είχαμε την τύχη να συναναστραφούμε και να ζήσουμε με τον αξιόλογο Ιερομένο πατέρα Νικηφόρο. Ο Μητροπολίτης Κινσάσας υπηρέτησε στην Σχολή μας ως καθηγητής, ως υποδιευθυντής επί Αγίου Ροδοστολου Χρυσόστομου αλλά και ως Σχολαρχης.

 

Άνθρωπος απλός, μορφωμένος, καλογερικός, φιλακόλουθος με πολλή αγάπη για τους μαθητές της σχολής μας. Άνθρωπος της τάξης, με ευγένεια αλλά και αυστηρότητα όπου αυτή επιβάλλονταν. Στα χρόνια που υπηρέτησε στην Αθωνιάδα βοηθούσε από καρδιάς όλους πνευματικά και υλικά.

Ως μοναχός της Μικράς Αγίας Άννας, γνώριζε πολύ καλά το Αγιορείτικο τυπικό και την μοναχική ζωή, την οποία μετέφερε σε εμάς τους μαθητές του, με πολλή αγάπη, καθώς επίσης και τις πλούσιες γνώσεις του περί των δογμάτων και της θεολογίας της ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Ένα από τα πολλά του έργα που με ωφέλησε προσωπικά ήταν το βιβλίο της Αγιορειτικής Ιστορίας.

Η ευλογία και η χάρη του στήριξαν κι εμένα, όταν πρωτοπήγα έφηβος στην Αθωνιάδα Σχολή το 1991. Με πατρική αγάπη με βοήθησε να ξεπεράσω τις δυσκολίες μου και να εγκλιματιστώ στις απαιτήσεις της σχολής. Όταν εκλέχθηκε και χειροτονήθηκε Μητροπολίτης, η χαρά μου ήταν πολύ μεγάλη όση τώρα και η θλίψη μου για τον πρόωρο χαμό του.

Όμως ο Χριστός μας είμαι σίγουρος ότι τον πήρε κοντά του στον χορό των Αγίων, πλάι στους Αγίους Ιεραποστόλους της εκκλησίας μας, αφού η ιεραποστολή ήταν για τον Σεβασμιώτατο τρόπος ζωής… Την ευχή σου Άγιε Δέσποτα… Αγαπημένε μας Σχολάρχα πάτερ Νικηφόρε… Καλό Παράδεισο και καλή αντάμωση…

pemptousia

Τα ευρωπαϊκά δημόσια χρέη στα ύψη με πρωταθλήτρια την Ελλάδα και με κίνδυνο να στιγματιστεί και πάλι από τις αγορές

0

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Το πρώτο τρίμηνο του 2021, το δημόσιο χρέος της ζώνης του ευρώ ξεπέρασε το 100% (αυξήθηκε κατά 14,1% σε 12 μήνες) του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Τα έκτακτα μέτρα στήριξης της οικονομίας έχουν διευρύνει τα ελλείμματα και κατ’επέκταση τα χρέη. Αυτό είναι το résumé της ανάλυσης της Marie Charrel στις 23-7-2021 στον ηλεκτρονικό Le Monde με τίτλο : «Πανδημία Covid-19 : Τα ευρωπαϊκά δημόσια χρέη φτάνουν σε επίπεδα ρεκόρ» (Pandémie de Covid-19 : les dettes publiques européennes atteignent des records).

Είναι ένα θλιβερό αποτέλεσμα, το οποίο προκύπτει από την πανδημία Covid-19. Πράγματι στο τέλος του πρώτου τριμήνου, το δημόσιο χρέος της ευρωζώνης έφτασε στο 100,5% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ), ξεπερνώντας το 100% για πρώτη φορά, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η Eurostat την Πέμπτη 22 Ιουλίου 2021. Στη Γαλλία, όπου τα ποσά του χρέους ήταν γενικά υψηλά στις αρχές του έτους – η Agence France Trésor (το αντίστοιχο του δικού μας ΟΔΔΗΧ) τοποθετεί το δημόσιο χρέος της στο 118% του ΑΕΠ, έναντι 100, 8% ένα χρόνο νωρίτερα. Στη Γερμανία ήταν 71,2% του ΑΕΠ και στην Ισπανία 125,2%. Στην Ιταλία 160% και στην Ελλάδα 209%. Σύμφωνα δε με τα στοιχεία του ιστοτόπου www.sofokleousin.gr  της 2ας Αυγούστου 2021, «νέα εκρηκτική αύξηση παρουσίασε το δημόσιο χρέος στο πεντάμηνο Ιανουαρίου –Μαΐου, λόγω των τεράστιων  ελλειμμάτων του κρατικού προϋπολογισμού. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, στο τέλος του περασμένου Μαΐου το συνολικό χρέος της χώρας εκτοξεύτηκε στο ποσό των 387.527.000.000 ευρώ, έναντι 374.006.000.000 ευρώ, που ήταν τον Δεκέμβριο του 2020, καταγράφοντας αύξηση κατά 13.521.000.000 ευρώ. Ως ποσοστό του ΑΕΠ το ακαθάριστο χρέος της χώρας διαμορφώθηκε στο 233% του ΑΕΠ, επίδοση που φέρνει την Ελλάδα πρώτη στην ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και δεύτερη στον κόσμο, μετά την Ιαπωνία».

Αυτές οι αυξήσεις χρέους (ελληνικές και κοινοτικές) φυσικά συνδέονται με την ύφεση που προκλήθηκε από την κρίση υγείας. Η τελευταία διόγκωσε τα δημόσια ελλείμματα λόγω της μείωσης των εσόδων και, πάνω απ ‘όλα, λόγω των μέτρων έκτακτης ανάγκης και τόνωσης που εφαρμόστηκαν για τη στήριξη των οικονομιών. Στη Γαλλία π.χ., η εφαρμοσθείσα κυβερνητική γραμμή του Μακρόν «ανεξάρτητα του πόσο θα στοιχίσει» (« quoi qu’il en coûte ») διεύρυνε το έλλειμμα στο 9,2% του ΑΕΠ το 2020. (όταν στην Ελλάδα ήταν 8,2%). Η απρόβλεπτη δε εξέλιξη του Covid-19, με την μεταλλαγή δέλτα, δυσκολεύει τις προβλέψεις. Σύμφωνα με την γαλλική κυβέρνηση, το εν λόγω έλλειμμα εκτιμάται ότι θα σταθεροποιηθεί περίπου στο 9% σε ολόκληρο το 2021 (όταν στην Ελλάδα εκτιμάται από την CITI στο 5,8%). Ενώ το γαλλικό δημόσιο χρέος θα μπορούσε να μειωθεί ελάχιστα, περίπου στο 117,2% του ΑΕΠ. Όταν  στην Ελλάδα, κατά τις υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις της CITI, προβλέπεται (;) μείωση του χρέους μας στο 200% του ΑΕΠ το 2021, το 2022 μείωση στο 191%, ενώ το 2023-2025 θα συνεχιστεί η αποκλιμάκωση φτάνοντας στο 159% !!! Πώς άραγε ;

Οι ειδικοί ισχυρίζονται ότι «η πανδημική διόγκωση του χρέους είναι πολύ μεγάλη, αλλά πρέπει να σχετικοποιηθεί, και να ξεκαθαριστεί ότι δεν έχει καμία σχέση με την αύξηση του χρέους που παρατηρήθηκε μετά την [οικονομική] κρίση του 2008», όπως λέει ο Jean–François Robin, διευθυντής έρευνας της Natixis. Πρώτον, επειδή είναι ευρέως γενικευμένη η αύξηση : δηλαδή όλες οι βιομηχανικές χώρες έχουν δει τους δείκτες χρέους τους να φουσκώνουν σε παρόμοιες διαστάσεις, κατά περίπου δεκαπέντε μονάδες. «Τούτο περιορίζει τους κινδύνους του {στιγματισμού}, δηλαδή το να στοχοποιηθεί μια χώρα από τους κερδοσκόπους επειδή το χρέος της έχει αυξηθεί πολύ περισσότερο από ό,τι σε άλλες χώρες», προσθέτει ο Robin. Κάτι που συνέβη στην περίπτωση της Ελλάδας το 2010, όταν οι κεφαλαιαγορές έκλεισαν για τη χώρα μας, επειδή την θεώρησαν ως μια χρεοκοπημένη χώρα.

Ένα κοκτέιλ περίπλοκων κανόνων

Δεύτερο επειδή τα επιτόκια είναι πολύ χαμηλά σήμερα : για τα δεκαετή ομόλογα τα επιτόκια δανεισμού της Γαλλίας κυμαίνονται γύρω στο 0%, όταν ξεπερνούσαν το 4% το 2008. «Τούτο αλλάζει εντελώς την κατάσταση», εξηγεί ο Eric Dor, οικονομολόγος σε μια μεγάλη εμπορική σχολή την Iéseg. «Το μέσο επιτόκιο δανεισμού είναι τώρα πολύ χαμηλότερο από το ποσοστό ανάπτυξης. Και υπό αυτές τις συνθήκες, δεν είναι δύσκολο να σταθεροποιηθεί το χρέος». Αναφορικά με την ελληνική πραγματικότητα εμφανίζεται ως εξής, σύμφωνα με τα σχετικά στοιχεία που μας παρέσχε στις 2-8-2021 η Ελευθερία Κούρταλη στο www.capital.gr : «Η απόδοση του 10ετούς ομολόγου σήμερα μόλις επέστρεψε στα ιστορικά χαμηλά του 0,56%, ενώ και όλες οι άλλες διάρκειες καταγράφουν συνεχώς νέα χαμηλά. Η απόδοση στο 5ετές πλέον διαμορφώνεται στο -0,199%, ενώ κάτω στο μόλις 0,697% κινούνται οι αποδόσεις του 15ετούς και στο 1,39% μόλις διαμορφώνεται η απόδοση του 30ετούς ομολόγου που εξέδωσε πρόσφατα ο ΟΔΔΗΧ. Παράλληλα, το 7ετές ομόλογο οδεύει ολοταχώς προς το μηδέν με την απόδοση να κινείται στο 0,11%, ενώ σε αρνητικά επίπεδα διατηρούνται οι αποδόσεις των 2ετών, 3ετών και 4ετών ελληνικών ομολόγων».

Έτσι, ενώ το επίπεδο του παγκόσμιου δημόσιου χρέους ήταν 95% του ΑΕΠ το 2020, έναντι 59% το 1995, τα επιτόκια που κατέβαλαν τα Κράτη μειώθηκαν κατά το ήμισυ, σε μονάδες του ΑΕΠ, κατά την ίδια περίοδο. «Με άλλα λόγια : η πτώση των επιτοκίων ήταν πιο σημαντική από την αύξηση του χρέους», συνοψίζει ο Jean–François Robin. Απομένει να δούμε, αν τα επιτόκια δανεισμού θα παραμείνουν μόνιμα χαμηλά. (κάτι που θα ήταν απίθανο κατά τη γνώμη μου). Αυτό θα εξαρτηθεί κυρίως από το πώς θα εξελιχθεί  η ανάπτυξη και ο πληθωρισμός. Βεβαίως, ο δείκτης τιμών καταναλωτή αυξήθηκε ελαφρά τους τελευταίους μήνες (1,9% τον Ιούνιο του 2021 στη ζώνη του ευρώ, έναντι 0,9% τον Ιανουάριο του 2021), λόγω των ανατιμήσεων σε ορισμένες πρώτες ύλες και της έλλειψης ορισμένων εξαρτημάτων πληροφορικής. Αλλά πολλά δείχνουν ότι αυτή η άνοδος είναι προσωρινή. Ειδικά επειδή δεν υπάρχει τίποτα που να υποδηλώνει ότι θα προκαλέσει έναν βιώσιμο κύκλο αύξησης των μισθών, το βασικό καύσιμο του πληθωρισμού. Πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση εξήγγειλε 2% αύξηση του βασικού μισθού από τον Ιανουάριο του 2022. Για την Ελλάδα η Citi προβλέπει σταδιακή αύξηση των πληθωριστικών πιέσεων, η οποία και έχει αρχίσει να γίνεται αισθητή το τελευταίο διάστημα, λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας. «Συγκεκριμένα εκτιμά ότι ο πληθωρισμός φέτος θα «κλείσει» στο 0,1% από -1,3% το 2020, το 2022 θα αυξηθεί στο 0,8% ενώ το 2024-2025 θα κινηθεί στο 1-1,1%».

Από την πλευρά της η Nadia Gharbi, οικονομολόγος της Pictet AM,  προσθέτει ότι «η πολύ φιλική πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας περιορίζει τους κινδύνους αύξησης των επιτοκίων». Υπό αυτές τις συνθήκες, εκτιμάει, ότι οι ανησυχίες βραχυπρόθεσμου χρέους είναι υπερβολικές. «Από την άλλη πλευρά, ανησυχώ πολύ περισσότερο για τις επικείμενες συζητήσεις σχετικά με τους ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες». Αντιμέτωπη με την πανδημία και την ανάγκη στήριξης των οικονομιών τον Μάρτιο του 2020, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέστειλε το Σύμφωνο Σταθερότητας για μέχρι το τέλος του 2022. Το εν λόγω Σύμφωνο είναι ένα μείγμα  περίπλοκων κανόνων που  αναγκάζουν τα κράτη μέλη να διατηρήσουν το δημόσιο έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ  και να κατεβάσουν το χρέος τους κάτω από τον στόχο του 60% του ΑΕΠ. Εάν αυτοί οι κανόνες εφαρμοστούν ξανά ίδιοι και απαράλλαχτοι το 2023, πολλές χώρες (με πρώτη και καλύτερη την Ελλάδα) θα αναγκαστούν να επιβάλουν μέτρα λιτότητας για να μπορέσουν να επανέλθουν στα εσκαμμένα. «Με κίνδυνο να τσακίσουν την αναμενόμενη ανάκαμψη και να κάνουν το ίδιο λάθος με το 2011, όταν οι πολιτικές λιτότητας οδήγησαν τη ζώνη του ευρώ σε ύφεση», προειδοποιεί η Nadia Gharbi.

Περιορισμός της αύξησης των δημοσίων δαπανών

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πολλοί οικονομολόγοι, ειδικά στη Γαλλία, κάνουν εκστρατεία για μια αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας. Για παράδειγμα, αποκλείοντας τις μελλοντικές επενδύσεις από τον συν-υπολογισμό τους στο δημόσιο έλλειμμα. Ή εισάγοντας νέους κανόνες που εστιάζουν περισσότερο στις δημόσιες δαπάνες. Μια προοπτική που δύσκολα ενθουσιάζει τις πρωτεύουσες της βόρειας Ευρώπης, φοβούμενες ότι ορισμένα νότια κράτη θα εκμεταλλευτούν αυτή τη χαλάρωση για να εγκαταλείψουν τις προσπάθειές τους νοικοκυρέματος. «Η τύχη του Συμφώνου Σταθερότητας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το αποτέλεσμα των γερμανικών [ομοσπονδιακών] εκλογών το Σεπτέμβριο», ανέφεραν οι οικονομολόγοι της UBS, σε ένα σημείωμά τους για το θέμα που κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου 2021. «Εάν οι Γερμανοί Πράσινοι είναι ανοιχτοί σε μια μεταρρύθμιση του Συμφώνου, κάτι που θα μπορούσε να διευκολύνει μια συμφωνία με τη Γαλλία και την Ιταλία, οι συντηρητικοί και οι φιλελεύθεροι είναι αντίθετοι».

Εν τω μεταξύ, ορισμένες φωνές ανησυχούν ήδη ότι η Γαλλία, και πρωτίστως η Ελλάδα, μάλλον θα βρεθούν στην πλευρά των κακών μαθητών. «Θα ήταν περιπετειώδες να στηρίξουμε τη στρατηγική μας για τα δημόσια οικονομικά στην αιώνια διατήρηση των χαμηλών επιτοκίων», προειδοποίησε ο Διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, François Villeroy de Galhau, στις 9 Ιουλίου 2021.

Να γιατί δεν πρέπει να πανηγυρίζουμε στην Ελλάδα επειδή οι περίφημες αγορές μας δανείζουν ευχαρίστως και μάλιστα με ιστορικά χαμηλά επιτόκια.

Αλλοίμονο αν η χώρα μας ξαναβρεθεί στιγματισμένη από τις αγορές για υπερβολικό χρέος, όπως το 2010. Σήμερα το χρέος μας είναι εν πολλοίς ρυθμισμένο, χάρη στους «κακούς» εταίρους μας. Επειδή όμως συνεχίζει να αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς, δεν θέλει και πάρα πολύ για να ξαναβρεθούμε στο μάτι του κυκλώνα των παγκόσμιων κερδοσκόπων. Ιδιαίτερα, αν το πρόσθετο ελληνικό χρέος δεν χρησιμοποιηθεί με σύνεση, ιδίως για τη χρηματοδότηση της οικολογικής μετάβασης, της ψηφιοποίησης της δημόσιας διοίκησης, και της στήριξης του συστήματος υγείας, το οποίο υφίσταται πίεση από την πανδημία.

Είδαν οι Αμερικανοί ότι οι βάσεις εδώ είναι τζάμπα και ζητάνε κι άλλες

0

Οι Αμερικανοί έχουν κάθε λόγο να είναι ευτυχείς για τη διμερή αμυντική συμφωνία (για την ακρίβεια συμφωνία παραχώρησης στρατιωτικών διευκολύνσεων) που υπέγραψαν με την Ελλάδα το φθινόπωρο του 2019. Στην πραγματικότητα, εξασφάλισαν όλα όσα είχαν ζητήσει, προσφέροντας μόνο λόγια για στρατηγική σχέση και κάποιες θετικές για την Ελλάδα δηλώσεις αναφορικά με τα ελληνοτουρκικά και τις πειρατικές γεωτρήσεις της Άγκυρας στην κυπριακή ΑΟΖ.

Αρκούν τα ανωτέρω, όμως, για να θεωρηθούν επαρκές αντάλλαγμα; Έχουν πραγματικό λόγο οι Έλληνες να είναι κι αυτοί ευτυχείς; Τα καλά λόγια και κάποιες θετικές για τον Ελληνισμό διπλωματικές τοποθετήσεις της Ουάσιγκτον δεν κοστίζουν. Πολύ περισσότερο όταν πηγάζουν από τον τρόπο που οι ΗΠΑ αντιλαμβάνονται τα δικά τους συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο, λόγω του αγεφύρωτου αμερικανοτουρκικού ρήγματος. Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί δεν μας έκαναν καν χάρη. Πιθανότατα, τις δηλώσεις θα της έκαναν έτσι κι αλλιώς, επειδή έχουν το πρόβλημα με τον Ερντογάν.

Αυτό που πραγματικά θα είχε πρακτικό αντίκρισμα και θα άξιζε ως αντάλλαγμα για τη δέσμη των στρατιωτικών διευκολύνσεων, θα ήταν μία ξεκάθαρη έγγραφη επίσημη δέσμευση των ΗΠΑ ότι εγγυώνται με όλα τα διαθέσιμα μέσα τους την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας. Τέτοια εγγύηση οι Αμερικανοί αρνήθηκαν να δώσουν, ούτε καν κάτι που να μοιάζει με εγγύηση. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι δεν πρόκειται να απειλήσουν με χρήση στρατιωτικών μέσων την Τουρκία για να αποτρέψουν μία επιθετική κίνησή της.

Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι εύκολο να δοθεί μία τέτοια εγγύηση, αλλά στο σημείο που έχουμε φθάσει αυτό θα έκανε τη διαφορά στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Δεν υποτιμώ τα διπλωματικά εργαλεία, αλλά έχει αποδειχθεί στην πράξη ότι μόνο τα λόγια δεν αποτρέπουν τον Ερντογάν. Οι ΗΠΑ δεν έχουν και ούτε πρόκειται να χρησιμοποιήσουν την απειλή αποτελεσματικών κυρώσεων για να τον συγκρατήσουν.

Με άλλα λόγια, δεν είναι αποφασισμένες να πάνε μακριά ούτε στο επίπεδο των μη στρατιωτικών μέτρων. Δεν το έπραξαν για το πολύ πιο κρίσιμο γι’ αυτές ζήτημα των S-400. Δεν το έπραξαν για τις τουρκικές πειρατικές ενέργειες στην κυπριακή ΑΟΖ και δεν θα το πράξουν για την καταπάτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας. Στην Ουάσιγκτον θέλουν –τουλάχιστον προς το παρόν– να αποφύγουν την ρήξη με την Άγκυρα για να μη ρίξουν ολοσχερώς την Τουρκία στην αγκαλιά του Πούτιν. Ακόμα ελπίζουν πως θα την επαναφέρουν στο δυτικό “μαντρί”. Αυτό φάνηκε πεντακάθαρα στην προ καιρού συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν.

Οι Αμερικανοί ζητάνε κι άλλα

Όπως προανέφερα, η Ελλάδα έχει δώσει στους Αμερικανούς ό,τι σχεδόν είχαν ζητήσει. Τους τα είχε δώσει η κυβέρνηση Τσίπρα και με την αμυντική συμφωνία που υπέγραψαν οι Δένδιας και Πομπέο, οι όποιες στρατιωτικές διευκολύνσεις επεκτάθηκαν και κυρίως προσέλαβαν θεσμική μορφή. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα έδωσε τοις μετρητοίς πάρα πολλά, αλλά εισέπραξε ελάχιστα. Και επειδή οι Αμερικανοί εμπράκτως διαπίστωσαν ότι στην Ελλάδα οι στρατιωτικές διευκολύνσεις προσφέρονται πάμφθηνα, σχεδόν τζάμπα, έχουν επανέλθει και στο πλαίσιο ανανέωσης της συμφωνίας ζητάνε και άλλες.

Τί ειπώθηκε στην ενημέρωση των πολιτικών κομμάτων από τον Δένδια

Τόσο η κυβέρνηση Τσίπρα όσο και η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπάθησαν να αποσπάσουν αμερικανικές εγγυήσεις για την εθνική μας ασφάλεια, σε περίπτωση τουρκικής επιθετικής ενέργειας. Η απάντηση που αμφότερες έλαβαν από την Ουάσιγκτον ήταν αρνητική. Οι ΗΠΑ δεν είναι διατεθειμένες να δεσμευθούν ότι θα υποστηρίξουν εμπράκτως την Ελλάδα σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία.

Τη θέση τους αυτή κατέστησαν σαφή στους συνομιλητές τους και τώρα και τον Δεκέμβριο του 2018 στον πρώτο γύρο του διμερούς Στρατηγικού Διαλόγου. Εξ και ο Αποστολάκης (αρχηγός ΓΕΕΘΑ και μετέπειτα υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Τσίπρα) αμέσως μετά από εκείνες τις συνομιλίες είχε δηλώσει ότι σε περίπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία θα είμαστε μόνοι. Όταν επισκέφθηκε το φθινόπωρο του 2019 ο Πομπέο την Αθήνα για να υπογράψει τη συμφωνία είπε –λόγω της περίστασης– κάτι περισσότερο υπέρ της Ελλάδας, αλλά επί της ουσίας δεν έκανε βήμα μπροστά. Το ίδιο συνέβη και με την επίσημη επίσκεψη Μητσοτάκη στον Λευκό Οίκο.

Δώσαμε πολλά πήραμε λίγα

Όπως προανέφερα, με στατικούς όρους δούναι και λαβείν η Αθήνα έδωσε πάρα πολλά και πήρε πολύ λίγα. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχει και η πολιτική δυναμική. Μπορεί η μπίλια στο μέτωπο των αμερικανοτουρκικών σχέσεων να μην έχει ακόμα καθίσει, αλλά το ρήγμα είναι βαθύ και όλα δείχνουν πως είναι πολύ δύσκολο να γεφυρωθεί. Το γεγονός αυτό αναβαθμίζει εκ των πραγμάτων τη σημασία της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή.

Εάν το ρήγμα μετατραπεί σε ρήξη, οι ΗΠΑ δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να αναδείξουν την Ελλάδα σε χώρα πρώτης γραμμής, για πρώτη φορά μεταπολεμικά. Το γεγονός ότι υπάρχουν τα τρίγωνα στην Ανατολική Μεσόγειο (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ, Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος και τελευταία Ελλάδα-Κύπρος-Ιορδανία) συμβάλει και διευκολύνει αυτή την προοπτική.

Υπάρχουν, λοιπόν, οι προϋποθέσεις για να αναπτυχθεί ένας γεωπολιτικός ρόλος της Ελλάδας, ο οποίος όχι απλώς θα έχει τις ευλογίες της Ουάσινγκτον, αλλά ενδεχομένως και να αποκτήσει κρίσιμη σημασία για τους Αμερικανούς. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ΗΠΑ όχι μόνο ευνοούν τις τριμερείς συνεργασίες, αλλά και σε ορισμένα ζητήματα συμμετέχουν κιόλας. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική, άλλωστε, δεν αλλάζει ριζικά από τη μία στιγμή στην άλλη. Θυμίζει τάνκερ που για να στρίψει πρέπει να κάνει ένα μεγάλο κύκλο. Παίρνει χρόνο για να ληφθεί η απόφαση για μία τέτοιου ειδικούς βάρους στρατηγική αναθεώρηση.

Τα επόμενα τουρκικά βήματα μετά την Αμμόχωστο

Αυτό το ενδεχόμενο, ωστόσο, δεν ήταν λόγος η Αθήνα να παραχωρήσει σχεδόν τζάμπα πολύτιμες για τους Αμερικανούς στρατιωτικές διευκολύνσεις. Αντιθέτως, ήταν λόγος να διεκδικήσει ανταλλάγματα, γιατί η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας είναι ενισχυμένη συγκριτικά με το παρελθόν. Η πραγματικότητα είναι ότι σταδιακά αναδύεται μία μείζονος σημασίας ευκαιρία, αλλά οι ευκαιρίες έχουν αξία όταν τις αξιοποιείς. Για να αξιοποιηθούν, όμως, χρειάζονται επεξεργασμένες και ενταγμένες σε σφαιρική στρατηγική πρωτοβουλίες από το πολιτικό σύστημα που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας.

Στρατηγική σχέση και “ναι σε όλα”

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιδιώκουν να υπηρετήσουν τα δικά τους εθνικά συμφέροντα και το κάνουν. Το ίδιο πρέπει να πράξει και η Αθήνα, δεδομένου ότι για πρώτη φορά υπάρχει σύγκλιση συμφερόντων με τις ΗΠΑ, εξ ου και ο Στρατηγικός Διάλογος. Η Αθήνα, όμως, δεν εξυπηρετεί τα εθνικά μας συμφέροντα, λέγοντας απλώς “ναι” σε ό,τι της ζητούν οι Αμερικανοί.

Η Αθήνα οφείλει να επεξεργασθεί ένα ρεαλιστικό σχέδιο

Συνέχεια στο slpress.gr

«Να εξασφαλίσουμε την αποκατάσταση της ενότητας της Κύπρου»

0

Οι πρόσφατες προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας, ιδίως οι εκδηλώσεις των νεοοθωμανικών προθέσεων στην πόλη της Αμμοχώστου κατά την επέτειο της τουρκικής εισβολής του 1974, έχουν πυροδοτήσει μια αρκετά ζωηρή και αντιφατική δημόσια συζήτηση, η οποία, φοβούμαι, υποκρύπτει δύο σοβαρούς κινδύνους τους οποίους ας μου επιτραπεί να σχολιάσω συνοπτικά.

Πρώτον, η συζήτηση των τελευταίων εβδομάδων επαναφέρει στην επικαιρότητα το κυπριακό ζήτημα, δίνοντας την ευκαιρία σε πολλούς να εκφέρουν γνώμες και να προβαίνουν σε παραινέσεις και κρίσεις, δημιουργώντας συχνά με τα λεγόμενα και τα γραφόμενά τους την εντύπωση ότι δεν γνωρίζουν περί τίνος ακριβώς πρόκειται. Το κυπριακό ζήτημα για την Ελλάδα δεν είναι ένα περιστασιακό περιφερειακό πρόβλημα, που αναζωπυρώνεται κατά καιρούς προκαλώντας ενδεχομένως και κάποια ενόχληση ή περισπασμό από άλλα πιεστικότερα προβλήματα και φροντίδες. Oπως μπορέσαμε να θυμηθούμε πρόσφατα, με την ευκαιρία της διακοσιετηρίδος της Ελληνικής Επανάστασης και της συμμετοχής των Κυπρίων, με μεγάλες θυσίες, σε αυτήν, το κυπριακό ζήτημα ανακύπτει ήδη το έτος 1821 με τη δήλωση των διασωθέντων από τις σφαγές του Ιουλίου 1821 στην Κύπρο, ότι «συμφώνως με τους λοιπούς αδελφούς ημών Eλληνας θέλομεν προσπαθήσει την ελευθερίαν της ειρηνικής ημών, πάλαι μεν μακαρίας ήδη δε τρισαθλίας Νήσου Κύπρου».

Αυτό είναι το κυπριακό ζήτημα, αίτημα ελευθερίας μιας νήσου με πανάρχαιο ελληνικό πολιτισμό, που κατόρθωνε να ενσωματώνει τους ξένους κατακτητές στην τοπική γλωσσική πραγματικότητα και να επιβιώνει μέσα στον χρόνο ως το ανατολικότερο μέτωπο του ελληνικού κόσμου. Το αίτημα αυτό επαναδιατυπώθηκε ήδη τον Αύγουστο του 1828 με την έκκληση των ιεραρχών και των προκρίτων της Κύπρου προς τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια να μεριμνήσει για τη συμπερίληψη της μεγαλονήσου στο υπό δημιουργία ελεύθερο ελληνικό κράτος. Αυτό υπήρξε έκτοτε το κυπριακό ζήτημα, αίτημα ελευθερίας και αυτοδιαθέσεως που διατρέχει τον δέκατο ένατο, τον εικοστό και εξακολουθεί να παραμένει εκκρεμές και κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα.

Η διεκδίκηση και διαχείριση του αιτήματος αυτού από τους Eλληνες της Κύπρου υπήρξε σε σημαντικό βαθμό ανεπιτυχής, λόγω αστοχιών και άκαιρων κινήσεων, που μαρτυρούσαν φυσικά ανεπαρκή πολιτική κρίση. Δεν είναι όμως η κατάλληλη στιγμή να αναλογιστούμε αυτή την ιστορία. Η διεκδίκηση της αυτοδιάθεσης της Κύπρου, πάντως, είχε ως σημαντικό επίτευγμα τη δημιουργία, το 1960, της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους και ασπίδας της επιβίωσης του κυπριακού ελληνισμού στην αρχαία του κοιτίδα. Και της Κυπριακής Δημοκρατίας η ιστορική διαδρομή χαρακτηρίστηκε από ανεπαρκή κατανόηση των διαστάσεων του κυπριακού ζητήματος και από κακούς χειρισμούς που οδήγησαν στην τραγωδία του 1974, στην τουρκική εισβολή και την κατοχή της βόρειας Κύπρου από την Τουρκία. Σε αυτό το σημείο παρέμεινε καθηλωμένο το κυπριακό ζήτημα, με αλλεπάλληλες αποτυχίες στις απόπειρες επίλυσής του, αλλά και μια μεγάλη επιτυχία, την ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Eνωση το 2004, εξέλιξη η οποία αποτελεί πλέον την ισχυρότερη εγγύηση της επιβίωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Eνωση, με την ασφάλεια και την ευημερία που προσφέρει, συνιστά επίσης και τη μόνη προοπτική επανένωσης της Κύπρου, με την έλξη που ασκεί στους Τουρκοκυπρίους η ευρωπαϊκή Κύπρος, ως δυνατότητα επιβίωσης της κοινότητάς τους, η οποία απειλείται με εξαφάνιση μέσα στον μαζικό εποικισμό από την Τουρκία. Τις δυνατότητες αυτές καλείται πρωταρχικά να αξιοποιήσει η Κυπριακή Δημοκρατία για να εξασφαλίσει την αποκατάσταση της ενότητας της νήσου και την ύπαρξή της ως κυρίαρχης πολιτικής οντότητας. Να πείσουμε τους Τουρκοκυπρίους για την ειλικρίνεια των προθέσεών μας να συνυπάρξουμε με αυτούς σε μια ενιαία κυπριακή κοινωνία, με απόλυτο σεβασμό της ισότητας και των δικαιωμάτων τους, αποτελεί την πραγματική δοκιμασία η οποία θα κρίνει και την επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή η ευρύτερη εικόνα του κυπριακού ζητήματος δεν πρέπει να αγνοείται στις σχετικές συζητήσεις, ιδίως επειδή μας υπενθυμίζει την επιτακτική ανάγκη της πολιτικής φρόνησης και της άσκησης πολιτικής ευθύνης στον χειρισμό των εθνικών θεμάτων.

Ο δεύτερος κίνδυνος ο οποίος υποκρύπτεται υπό την τρέχουσα συζήτηση συνδέεται με την ανάδυση στον πολιτικό λόγο και την κοινή γνώμη της ιδέας των δύο κρατών, της επίσημης δηλαδή διχοτόμησης της Κύπρου, ως συζητήσιμης λύσης του Κυπριακού. Αν και οι κυβερνήσεις τόσο της Κυπριακής Δημοκρατίας όσο και της Ελληνικής Δημοκρατίας απέκλεισαν ρητά την τουρκική αξίωση των δύο κρατών στην Κύπρο, ήδη στην κοινή γνώμη φαίνεται να εμφιλοχωρεί η ιδέα ως στροφή στον πολιτικό ρεαλισμό για την οριστική υπέρβαση του προβλήματος. Οσοι μάλιστα αντιτίθενται στη λύση των δύο κρατών, δηλαδή στη διχοτόμηση της Κύπρου, θεωρούνται ή σύντομα θα θεωρηθούν ως εμφορούμενοι από αλυτρωτικά αισθήματα και άλλες εκδοχές του πολιτικού ρομαντισμού. Η προοπτική των δύο κρατών ή μιας ομοσπονδίας με δύο συνιστώσες πολιτείες, φορείς ίσων κυριαρχικών δικαιωμάτων, κάθε άλλο παρά εγγυάται ρεαλιστική λύση του Κυπριακού. Απεναντίας ανοίγει τον δρόμο, όχι μόνο για τον «εκφινλανδισμό» –για να θυμηθούμε έναν όρο της εποχής του Ψυχρού Πολέμου– του ελληνοκυπριακού κράτους υπό τη βαριά σκιά της Τουρκίας, η οποία διά του τουρκοκυπριακού κράτους, το οποίο ως διάδοχο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα μετέχει πιθανότατα και στην Ευρωπαϊκή Ενωση, θα μπορεί περαιτέρω να εκβιάζει με κάθε δυνατό τρόπο και την ίδια την ενωμένη Ευρώπη, με πρώτο αποδέκτη των εκβιασμών, βεβαίως, την Ελληνική Δημοκρατία.

Ας τα σκεφθούν όλα αυτά τα ενδεχόμενα όσοι ερωτοτροπούν με την ιδέα των δύο κρατών στην Κύπρο. Ας σκεφθούν όμως επίσης, ίσως κατ’ ιδίαν, με μια συνειδησιακή ενδοσκόπηση, κατά πόσον δικαιούται η δική μας γενιά μετά τις τρεις χιλιετίες ελληνικής ιστορίας στην Κύπρο, να εκχωρήσουμε τα ιστορικά εδάφη της κατεχόμενης βόρειας Κύπρου και την Αμμόχωστο ως νόμιμη λεία στον εισβολέα. Ποιοι είμαστε εμείς για να αποτολμήσουμε κάτι τέτοιο;

* O κ. Πασχάλης Μ. Κιτρομηλίδης είναι τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

“Καθημερινή”

Πολεμικό Ναυτικό: H Lockheed Martin ανακοίνωσε συνεργασία με ομάδα της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας

0

 

Για την υποστήριξη του προγράμματος αναβάθμισης του Πολεμικού Ναυτικού, η Lockheed Martin προχώρησε σε συμφωνίες συνεργασίας με σημαντικές εταιρείες της ελληνικής βιομηχανίας.

Σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση, οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συγκεκριμένους τομείς συνεργασίας, που αντιστοιχούν στις δυνατότητες των εταιρειών και θα επιτρέψουν στην ελληνοαμερικανική ομάδα βιομηχανικής παραγωγής, υπό την καθοδήγηση της Lockheed Martin, να ξεκινήσει άμεσα να εργάζεται για το σημαντικό αυτό πρόγραμμα. Ταυτόχρονα, οι συμφωνίες αυτές θα διευρύνουν τις ευκαιρίες απασχόλησης μελλοντικά στην Ελλάδα σε διάφορες ειδικότητες στον τομέα της ναυτιλίας, ενώ θα υποστηρίξουν τις προσπάθειες για την επαναξιοποίηση των ελληνικών ναυπηγείων. Οι εργασίες θα συμπεριλαμβάνουν την ενσωμάτωση συστημάτων μάχης, δοκιμές, συντήρηση καθώς και τον εκσυγχρονισμό πλοίων.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση, σε συνάντηση εργασίας πριν μερικές μέρες, οι εταιρείες-συνεργάτες συναντήθηκαν με τα στελέχη της Lockheed Martin για να ξεκινήσουν την ανάπτυξη συγκεκριμένων σχεδίων στο πλαίσιο της βιομηχανικής συμμετοχής, ώστε να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα που έχει οριστεί για τις αναβαθμίσεις των φρεγατών τύπου MEKO-200 και το πρόγραμμα της μελλοντικής Ελληνικής Φρεγάτας.

Οι εταιρείες που έχουν ήδη ενταχθεί στην ομάδα της Lockheed Martin είναι οι παρακάτω:

Oceanking Technical and Trading

Intracom Defense Electronics – IDE

Endeavor Integrated Solutions

ΑΚΜΩΝ Α.Ε

METKA Α.Ε

Aeroservices S.A.

ALS Naval Ship Design.

«Η Lockheed Martin έχει συνεργαστεί σε παγκόσμιο επίπεδο με κατασκευαστές πλοίων, ώστε να παρέχει δυνατότητες με τη συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας», δήλωσε ο Tom Rowden, αντιπρόεδρος Διεθνούς Επιχειρηματικής Ανάπτυξης της Lockheed Martin. «Με την ελληνική βιομηχανία ως στρατηγικό εταίρο, είμαστε πεπεισμένοι, ότι, από κοινού, όχι μόνο παρέχουμε αξεπέραστες δυνατότητες στο Πολεμικό Ναυτικό, αλλά παράλληλα συμβάλλουμε στην ανοικοδόμηση μιας ιστορικής ναυπηγικής βιομηχανίας, όπως είναι αυτή της Ελλάδας».

«Η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι 100% σύμφωνη με την πρόταση του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ για το Πρόγραμμα Εκσυγχρονισμού των φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας, το οποίο αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία για επέκταση και εμβάθυνση της εξαιρετικής ναυτικής συνεργασίας ΗΠΑ-Ελλάδας. Η πρότασή μας υποστηρίζεται από μια διακρατική συμφωνία που προσφέρει ένα υπαρκτό και πολύ ικανό πλοίο, και όχι μόνο μια ιδέα σχεδιασμένη στο χαρτί, με ένα απαράμιλλο πρόγραμμα για την κατασκευή του στην Ελλάδα», δήλωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζέφρι Πάϊατ. «Θα ενισχύσει την αναβίωση της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας και θα δημιουργήσει περισσότερες από χίλιες άμεσες θέσεις εργασίας στο ναυπηγικό κλάδο και περισσότερες από χίλιες έμμεσες θέσεις εργασίας σε ολόκληρο τον ελληνικό ναυτιλιακό κλάδο, συμβάλλοντας περαιτέρω στην αναβίωση της μακρόχρονης ναυτιλιακής παράδοσης της Ελλάδας. Γνωρίζω ότι η Lockheed Martin είναι πρόθυμη να συμμετάσχει στην αναγέννηση της ελληνικής ναυπηγικής βιομηχανίας, και είναι απολύτως σύμφωνη να συνεργαστεί με τον Γιώργο Προκοπίου, έναν σπουδαίο φίλο των Ηνωμένων Πολιτειών, ο οποίος μόλις απέκτησε τα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά».

Η Lockheed Martin θα συνεργαστεί με τις ελληνικές εταιρείας της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένων των ναυπηγείων, εστιάζοντας αποκλειστικά στην επιτυχή εκτέλεση του προγράμματος σε συντονισμό με το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και το Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας. Η Lockheed Martin θα ανακοινώσει ακόμα περισσότερους Έλληνες συνεργάτες τις επόμενες εβδομάδες. Η ομάδα θα βασιστεί στην ελληνική τεχνογνωσία και θα αξιοποιήσει τη βαθιά γνώση και εξειδίκευση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, διευρύνοντας τις δυνατότητες της στο σχεδιασμό πλοίων, στα logistics, στην εκπαίδευση και στην υποστήριξη.

Στην ανακοίνωση υπενθυμίζεται ότι η συνεργασία της Lockheed Martin με την Ελλάδα διαρκεί περισσότερο από 75 χρόνια και περιλαμβάνει προγράμματα, όπως το F-16, το C-130 και το P-3. Το 2020, η Ελλάδα πρόσθεσε το MH-60R στο στόλο της, ενώ παράλληλα το Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ και η Lockheed Martin, συνεργάζονται με την εγχώρια βιομηχανία για τη συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό του υπαρχοντος στόλου S-70B.

Σχετικά με τη μελλοντική ελληνική φρεγάτα, στην ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής: «Η Hellenic Future Frigate (HF2) είναι μια φρεγάτα πολλαπλών αποστολών, που βασίζεται σε συστήματα δοκιμασμένα από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, προερχόμενα από τις Arleigh Burke DDG και FREEDOM class LCS, βελτιωμένα για να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του Πολεμικού Ναυτικού. Το Πολεμικό Ναυτικό θα ωφεληθεί από τις επενδύσεις που έχει ήδη κάνει το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, από όσα έχει μάθει μέχρι σήμερα και από τη συνεχή ανάπτυξη, καθώς και από το συνολικό πακέτο και την εγγύηση απόδοσης που εντάσσεται στο πλαίσιο της διακρατικής διαδικασίας FMS. Η απόκτηση των HF2 θα υποστηρίξει ενεργά το σχέδιο αναζωογόνησης των ελληνικών ναυπηγείων και θα παρέχει θέσεις εργασίας υψηλής ποιότητας στην αμυντική βιομηχανία».

Πηγή: Εφημερίδα Μακεδονία

ΗΠΑ: Ουάσινγκτον και σύμμαχοί θα δώσουν μια “συλλογική απάντηση” για την επίθεση στο τάνκερ Mercer Street

0

 

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προειδοποίησαν σήμερα ότι θα δώσουν μια «συλλογική απάντηση», σε συντονισμό με τους συμμάχους τους, στο Ιράν, μετά τη φονική επίθεση εναντίον ενός τάνκερ στη θάλασσα του Ομάν, την περασμένη Πέμπτη.

«Είμαστε σε στενή επαφή και συντονιζόμαστε με το Ηνωμένο Βασίλειο, το Ιαραήλ, τη Ρουμανία και άλλες χώρες. Και θα υπάρξει μια συλλογική απάντηση», είπε ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Άντονι Μπλίνκεν.

Η διαχειρίστρια εταιρεία του τάνκερ Mercer Street ανήκει σε έναν Ισραηλινό επιχειρηματία. Από την επίθεση σκοτώθηκαν δύο μέλη του πληρώματος, ένας Βρετανός και ένας Ρουμάνος.

«Το Ιράν εξακολουθεί να ενεργεί ανεύθυνα. Οι ιρανικές ενέργειες συνιστούν ευθεία απειλή για την ελεύθερη ναυσιπλοΐα», συνέχισε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Ουάσινγκτον.

Το Ισραήλ, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Ρουμανία κατηγορούν ευθέως το Ιράν για την επίθεση αυτή, ωστόσο η Τεχεράνη απορρίπτει κάθε ευθύνη της. «Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεν θα διστάσει να προστατεύσει την ασφάλειά της και τα διεθνή συμφέροντά της», είπε νωρίτερα ένας εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, ο Σαΐντ Χατιμπζαντέχ. Η Τεχεράνη «θα απαντήσει αμέσως αποφασιστικά σε κάθε τυχοδιωκτισμό», επέμεινε.

Πηγή: Εφημερίδα Μακεδονία

ΥΠΕΞ για μειονοτικά σχολεία: Σε αντίθεση με την Τουρκία εφαρμόζουμε τη συνθήκη της Λωζάνης

0

 

Απάντηση στις καταγγελίες της Άγκυρας για τα περί “περικοπής” των μειονοτικών σχολείων στη Θράκη έδωσε τη Δευτέρα η Αθήνα.
Για διαστρέβλωση της πραγματικότητας με αβάσιμες κατηγορίες και ψεύδη κατηγορεί η Αθήνα την Άγκυρα αναφορικά με τις καταγγελίες της δεύτερης για επί τούτου μείωση των μειονοτικών σχολείων στη Θράκη.

«Η Ελλάδα, σε αντίθεση με την Τουρκία, συνεχίζει να εφαρμόζει πιστά τις προβλέψεις της συνθήκης της Λωζάνης. Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη αριθμεί περίπου 120.000 μέλη. Η ελληνική στην Τουρκία έχει συρρικνωθεί σε μόλις 3.000. Την στιγμή που την εποχή της Λωζάνης ήταν ισάριθμες» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.

Υπενθυμίζει δε πως για το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022, στη Θράκη θα λειτουργήσουν πάνω από 100 μειονοτικά δημοτικά ενώ στην Κωνσταντινούπολη μόνο 3.

Παράλληλα, ξεκαθαρίζει πως κριτήριο αναστολής λειτουργίας σχολείων στην Ελλάδα είναι η μη συμπλήρωση του ελάχιστου αριθμού των 9 μαθητών.

Επίσης, το υπουργείο κάνει γνωστό πως εκτός των 12 μειονοτικών στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ανεστάλη η λειτουργία ακόμη 24 δημόσιων δημοτικών σχολείων, μιλώντας για ίση και όχι διακριτική μεταχείριση μειονοτικών μαθητών στην Ελλάδα.
Ακόμη το υπουργείο τονίζει πως οι πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων αφορούν τα δημόσια σχολεία και συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις που αφορούν τα μειονοτικά σχολεία έγιναν με κριτήριο τον σεβασμό στη Συνθήκη της Λωζάννης και τον χαρακτήρα των σχολείων.
Υπογραμμίζει δε πως οι ρυθμίσεις αυτές εκπληρώνουν την υποχρέωση της Ελλάδας για την διατήρηση του ειδικού καθεστώτος των σχολείων.

«Η Ελληνική Δημοκρατία, κράτος δικαίου, προστατεύει στο ακέραιο και εγγυάται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες του συνόλου των πολιτών της. Η Τουρκία κατέχει τη δεύτερη χειρότερη θέση όσον αφορά την μη εκτέλεση αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) με 643 αποφάσεις, η εκτέλεση των οποίων εκκρεμεί» καταλήγει το υπουργείο.

Πηγή: Sputnik News

Πούτιν για Βαρώσια: Απαράδεκτες οι μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας

1

Οι μονομερείς ενέργειες στην περίκλειστη πόλη της Αμμοχώστου, οι οποίες παραβιάζουν ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών είναι απαράδεκτες, αναφέρει ο πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, προς τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη.

Σύμφωνα με την κυπριακή Προεδρία, σε απαντητική του επιστολή προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο Πρόεδρος Πούτιν σημειώνει, μεταξύ άλλων, ότι «έχω διαβάσει με προσοχή την επιστολή σας, ημερομηνίας 14 Μαΐου 2021 που ακολούθησε της άτυπης συνάντησης, 5+ΗΕ, στη Γενεύη, στις 27-29 Απριλίου, 2021, και το μήνυμα της 5ης Ιουλίου 2021, στα οποία εκφράζεται ανησυχία για πιθανή αλλαγή του στάτους κβο των Βαρωσίων και για τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε ό,τι αφορά την προοπτική επίτευξης μιας συνολικής, βιώσιμης και δίκαιης λύσης στο Κυπριακό».

Ο Ρώσος πρόεδρος υπογραμμίζει ότι «θεωρούμε απαράδεκτες τις μονομερείς ενέργειες που παραβιάζουν τα ψηφίσματα 550 και 789 του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ».

Ο Πρόεδρος Πούτιν επισημαίνει ακόμα ότι «η Ρωσική Ομοσπονδία στηρίζει με συνέπεια μια λύση στο Κυπριακό, εντός του γνωστού πλαισίου του διεθνούς δικαίου το οποίο έχει τεθεί από τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και προνοούν λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με μια διεθνή νομική προσωπικότητα, μια κυριαρχία και μια ιθαγένεια».

Υπογραμμίζει, επίσης, ότι τόσο σε επίπεδο των ΗΕ όσο και στις διμερείς επαφές της, η Ρωσία θα προωθεί τη δημιουργία ευνοϊκών εξωτερικών συνθηκών, με στόχο την επίτευξη προόδου στην επίλυση του Κυπριακού μέσω διαπραγματεύσεων.

Σημειώνει ακόμα ότι η Ρωσία πιστεύει ακράδαντα ότι υπάρχει η ανάγκη για εμπλοκή όλων των πέντε Μονίμων Μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ στη συζήτηση για τις εξωτερικές πτυχές της λύσης και επίσης για την αντικατάσταση του υφιστάμενου αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων, με εγγυήσεις των ΗΕ.

 

Τέλος, ο Βλαντιμίρ Πούτιν εκφράζει στην επιστολή του ευγνωμοσύνη προς τον Νίκο Αναστασιάδη για τον μεταξύ των δύο χωρών διάλογο που αφορά διάφορα θέματα διεθνούς και περιφερειακής ατζέντας, περιλαμβανομένης της κατάστασης στην Κύπρο, αλλά και της κυπρο-ρωσικής συνεργασίας.

Υπενθυμίζεται ότι την Παρασκευή, οι Ηνωμένες Πολιτείες κάλεσαν την Τουρκία και την τουρκοκυπριακή ηγεσία να ανακαλέσουν άμεσα τις εξαγγελίες για το περαιτέρω άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση από την πλευρά της έχει εκφράσει την έντονη καταδίκη της για τα «μονομερή βήματα της Τουρκίας και τις απαράδεκτες ανακοινώσεις» των Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Ερσίν Τατάρ αναφορικά με το περαιτέρω άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων.

Πηγή: CNN Greece

0

0

0