Αρχική Blog Σελίδα 2262

Ισραήλ εναντίον Ιράν: σκιώδης πόλεμος σε πολλά μέτωπα

Από
admin
-
0

Η απαγωγή ενός δεξαμενόπλοιου στον Κόλπο του Ομάν, που έχει πλέον τελειώσει, και οι ρουκέτες εναντίον του Ισραήλ από τον Λίβανο είναι μέρος ενός κρυφού πολέμου.

    Tο πετρελαιοφόρο MT Mercer Street

Επιθέσεις, πράξεις δολιοφθοράς, ρουκέτες, στοχευμένες δολοφονίες: το Ισραήλ και το Ιράν, αν και περιορισμένα, ανταλλάσουν χτυπήματα εδώ και μήνες. Αυτή την εβδομάδα, το δεξαμενόπλοιο Asphalt Princess βρέθηκε ανάμεσα στα μέτωπα. Την Τρίτη, ένοπλοι εισέβαλαν στο πλοίο καθώς διέσχιζε τον Κόλπο του Ομάν και το ανάγκασαν να αλλάξει πορεία με κατεύθυνση το Ιράν. Την Τετάρτη όμως οι ένοπλοι απελευθέρωσαν το πλοίο και η κατάσταση εκτονώθηκε. Την Τετάρτη επίσης, ρουκέτες εκτοξεύθηκαν κατά του Ισραήλ από τον Λίβανο. Κανείς δεν ανέλαβε την ευθύνη, ωστόσο το Ισραήλ έχει ήδη επανειλημμένα δεχθεί επιθέσεις από τη λιβανέζικη Χεζμπολάχ, η οποία συνδέεται στενά με το Ιράν.

Η διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών πήρε νέες διαστάσεις την περασμένη εβδομάδα, όταν το πετρελαιοφόρο MT Mercer Street δέχθηκε επίθεση από drone. Ένας Ρουμάνος και ένας Βρετανός, μέλη του πληρώματοςυ, σκοτώθηκαν. Οι ΗΠΑ και το Λονδίνο κατηγόρησαν το Ιράν για την επίθεση.

Το γεγονός ότι υπήρξαν θύματα που ήταν ξένοι έδωσε στη σύγκρουση μια νέα διάσταση, λέει ο Γκύντερ Μάγιερ, επικεφαλής του Κέντρου Ερευνών για τον Αραβικό Κόσμο στο πανεπιστήμιο του Μάιντς. «Αυτό αύξησε τις πιθανότητες διεθνούς βοήθειας προς το Ισραήλ. Και αυτό είναι που μετράει στην Ιερουσαλήμ», τονίζει.

Η λογική του πολέμου σκιών

Οι σημαίες του Ιράν και του Ισραήλ Οι σημαίες του Ιράν και του Ισραήλ

Μέχρι στιγμής η σύγκρουση περιορίζεται σε στρατιωτικά μέσα. Το παιχνίδι το παίζουν και οι δυο πλευρές. Δεν είναι μυστικό ότι υπάρχει ένας «κρυφός πόλεμος σκιών» μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, αναφέρει στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων DPA, ο πρώην επικεφαλής των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, Άμος Τζαντλίν.

Ο «πόλεμος σκιών», λέει ο Τζαντλίν, εξηγεί τη λογική της νέας αντιπαράθεσης, η οποία διεξάγεται σε όλα τα μέτωπα: στο νερό, στον αέρα, στο διαδίκτυο και μερικές φορές στο έδαφος. Ένας τέτοιος πόλεμος διεξάγεται όμως σε περιορισμένο επίπεδο. Καμία πλευρά δεν αναλαμβάνει την ευθύνη. Και αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού. «Εάν δεν αναλάβει η μια πλευρά την ευθύνη, δεν αναγκάζεται και η άλλη πλευρά να αντιδράσει», λέει ο ειδικός.

Στο επίκεντρο το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα

Ο νέος πρόεδρος του Ιράν Ιμπραήμ ΡαΐσιΟ νέος πρόεδρος του Ιράν Ιμπραήμ Ραΐσι

Εκτός από τις περιορισμένες τοπικές συγκρούσεις, αυτός ο σκιώδης πόλεμος περιστρέφεται κυρίως γύρω από το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα, λέει ο ερευνητής για την Μέση Ανατολή Γκύντερ Μάγιερ. «Το Ιράν συνεχίζει το πρόγραμμά του, ενώ το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να το αποτρέψει», συμπληρώνει.

«Με το θάνατο των δύο μελών του πληρώματος, το Ισραήλ μπορεί τώρα να δικαιολογήσει μια πιθανώς πολύ πιο επιθετική στάση απέναντι στο Ιράν», λέει ο Μάγιερ. Με την υιοθέτηση μιας σκληρής στάσης το Ισραήλ θα μπορούσε να προκαλέσει αντεπίθεση, με αποτέλεσμα η Δύση να σταθεί στο πλευρό του και κάτι τέτοιο θα ενίσχυε τη χώρα «πολιτικά και διπλωματικά».

Η Τεχεράνη διαψεύδει πάντως οποιαδήποτε ανάμειξη. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Εξωτερικών Σαεέντ Χαντιμπζαντέ, η χώρα δεν είχε καμία σχέση με τις επιθέσεις και δηλώνει ότι όποιος έχει αποδεικτικά στοιχεία για την ευθύνη του Ιράν, θα πρέπει να τα παρουσιάσει.

Το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση τις επόμενες ημέρες εξαρτάται κυρίως από τους δυτικούς συμμάχους του Ισραήλ, από τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία, καθώς και από την κυβέρνηση του νέου Ιρανού προέδρου Ιμπραήμ Ραΐσι, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα αυτήν την εβδομάδα.

Κέρστεν Κνιπ

Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου

DW

Διαρκές και διαχρονικό έγκλημα των ελίτ και του πολιτικού συστήματος | Ρούντι Ρινάλντι

Από
admin
-
0

Προς μόνιμη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης η χώρα. Παρέμβαση του Ρούντι Ρινάλντι, εκδότη του Δρόμου της Αριστεράς, για τις πυρκαγιές σε Αττική, Ηλεία και Εύβοια. Σάββατο 7 Αυγούστου 2021

Ο Ρούντι Ριναλντι πριν μερικές εβδομάδες συνμίλησε για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα με τον πρέσβη ε.τ. Νίκο Κανέλλο στην εκπομπή “Διπλωματικό Αποτύπωμα” της διαδικτυακής τηλεόρασης “Ανιχνεύσεις” web tv.

ΕΔΩ

 

 

Ανδρέας Ηλιόπουλος: Έτσι (πρέπει να) προστατεύονται τα δάση, έτσι (πρέπει να) προστατεύεται η πατρίδα

Από
admin
-
1
????????????????????????????????????
του Ανδρέα Ηλιόπουλου

Πώς να προστατέψετε την Πατρίδα

Εξοργίζομαι όταν διαβάζω ανάρτηση του φίλου στρατηγού Κώστα Λουκόπουλου για την φωτιά στην Βόρεια Εύβοια και μερικοί προσπαθούν να αποσείσουν τις ευθύνες των κρατικών φορέων επικαλούμενοι φαιδρές δικαιολογίες και προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Σε μια ανάρτηση χτές ένας κομμάντος μου στο 575, ο Γιάννης ο Καρράς, σχετικά με τις φωτιές της Εύβοιας μου έγραψε.

“Θυμάστε κε Διοικητα τι καναμε τα κομμαντος σας στην Εύβοια το καλοκαίρι του 2000… Το αφιερώνω σε αυτά τα 300 λιοντάρια που δεν αφησαν επι τρείς μήνες, προ 20ετίας, να ανάψει ούτε σπίθα στη Ευβοια.. και στον Χαρδαλιά…”

“Καλοκαίρι 2000 ο υποφαινόμενος διοκητής στο 575 ΤΠΝ στην Χαλκίδα μετα απο σύσκεψη αρμοδίων φορέων για την πυροπροστασία λαμβάνει διαταγή από την 32 ΤΑΞΠΝ για την ανάπτυξη 300 πεζοναυτών σε όλη την νήσο Εύβοια, από Άγιο Γεώργιο και το βορειότερο τμήμα της μέχρι την Κάρυστο και το νοτιώτερο άκρο της. Διάρκεια από 15 Ιουνίου 2000 μέχρι 18 Σεπ 2000. Σχεδόν το 1/3 της τότε δύναμης του τάγματος μαζί με το ΤΠΕΝ αναπτυγμένο σέ όλη την νήσο Εύβοια για τρεις και πλέον μήνες.

Υποδιοικητής ο Κουντουράς, Γραφείο Επιχειρήσεων – 3ο Γραφείο ο Πάτσαλος.

Σχεδίαση:

Δύο Λόχοι, Ένας στον Βόρειο τομέα από Αγ. Γεώργιο μέχρι Νέα Αρτάκη και ένας στον νότιο τομέα από Λήλαντα ποταμό μέχρι Κάρυστο και το νοτιότερο άκρο.

Διοκητές Λόχων Παπαδόπουλος και Αλεξάκης (Μουράτος).

Περίπολοι των δύο ανδρών με εμφανή παρουσία για την αποτροπή και παρατηρητήρια σε καίρια σημεία ημέρα και νύκτα.

Υποστήριξη ΔΜ από την έδρα του Τάγματος στην Χαλκίδα επί καθημερινής βάσεως και με θερμό συσίτιο. Ξηρά τροφή μόνο σε περίπτωση αδυναμίας εφοδιασμού λόγω φωτιάς.

Τρείς μήνες δεν κοιμήθηκα σαν άνθρωπος, έχοντας τόσους κομμάντος εκτεθιμένους σε τεράστιους κινδύνους και ασύμετρες απειλές όπως η φωτιά όχι γιατί δεν τους είχα εμπιστοσύνη, γνώριζα ποιούς διοικούσα, αλλά γιατί γνώριζα τους κινδύνους της αποστολής.

Τρείς μήνες δεν συνέβη κάτι εξαιρετικό εκτός απο μεμονομένα περιστατικά υπόπτων ήσσονος σημασίας, και καμία φωτιά.

Τα τμήματα επέστρεψαν στην βάση τους την 18 Σεπ 2000 όχι για ξεκούραση όπως πολλοί θα υποθέσουν αλλά για να εκτελέσουν την προγραμματισμένη εξαμηνιαία άσκηση ‘’Πορεία Βολή’’ το βράδυ 21 πρός 22 Σεπ 2000.

Πράγματι εκτελέσαμε την άσκηση και το απόγευμα της 22 Σεπ αφού βεβαιώθηκα ότι όλοι έχουν πάει για ξεκούραση επέστρεψα και εγώ στο σπίτι μου. Πρίν βγάλω ακόμη τα αρβυλά μου χτύπησε το τηλέφωνο και ο Αξκός υπηρεσίας του Τάγματος και με ενημέρωσε ότι έπιασε φωτιά νότια απο το Αλιβέρι και άλλη μια στην Κάρυστο, πήραμε δε εντολή να είμαστε έτοιμοι για να πάμε για κατάσβεση. Του είπα να μην ασχοληθεί και δεν θα πάνε πουθενά αν δεν διατάξει ο Διοικητής.

Κάλεσα τον υπεύθυνο Αξκό της Σχολής Πεζικού πού ήταν προϊστάμενος σχηματισμός μας για την πυρασφάλεια και του εξήγησα ότι οι πεζοναύτες, μετά από μια τέτοια δοκιμασία, δεν μπορούν να μεταβούν για κατάσβεση πυρκαγιάς χωρίς να απειληθεί άμεσα η ζωή τους και η σωματική τους ακεραιότητα και να φροντίσουν για την εύρεση άλλου τμήματος για να αναθέσουν άμεσα την αποστολή αυτή. Οι πεζοναύτες θα ήταν διαθέσιμοι απο την Δευτέρα 25 Σεπ.

Θεώρησα ότι έγινα κατανοητός και αφέθηκα μετά απο τρείς μέρες χωρίς ύπνο στην γλυκιά γλάρα που ακολουθεί την έντονη υπερένταση και πριν ο μορφέας με εξουδετερώσει πλήρως χτύπησε ξανά το τηλέφωνο και αυτή την φορά ενημερώθηκα ότι το πρωί πρέπει να πάμε στην φωτιά.

Φόρεσα την στολή και με λυτά τα άρβυλα πήρα το αυτοκινητό μου και πήγα στο γραφείο μου στο τάγμα, ζήτησα δε άμεσα τον επόπτη της ΣΔΑ, έναν Σχη ΔΒ που έδωσε την εντολή.

Μου είπε οτι ήταν απόφαση της ιεραρχίας και δεν μπορεί να αλλάξει.

Τον ρώτησα που είναι ο στρατηγός και μου απάντησε στο σπίτι του, κοιμάται.

Του απάντησα ‘’Πές στον Στρατηγό οτι ο Διοικητής του 575 ΤΠΝ έχει τρείς μέρες να κοιμηθεί και είναι ακόμη στο γραφείο του. Ενημέρωσέ τον δε οτι αύριο το πρωί δεν πρόκειται κανένας παζοναύτης του 575 να πάει στην φωτιά . ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ κε Συνταγματάρχα.

Χαμός του χαμού ώ χαμέ, ΣΧΠΖ, ΣΔΑ, 32 ΤΞΠΝ, Β΄ ΣΣ, το κεφάλι του Διοικητή επι πίνακι….

Δεν έγινε απολύτως τίποτα και εγώ κοιμάμαι με ήσυχη την Συνείδησή μου.

Θυμάμαι τον Υποδιοκητή μου την επόμενη μέρα που μου είπε κε Διοικητά μην στέκεστε μέσα στην θύελλα….

Γύρισα τον κοίταξα και του είπα “Είμαι η Θύελλα”.

Αυτά που έχουν οι πιλότοι των Canadair και εφόσον πετάξουν χαμηλότερα βρίσκουν στο έδαφος και μειώνουν την ταχύτητα των Canadair, εμείς τα έχουμε ευμεγέθη για να είμαστε εμπροσθοβαρείς να ισοροπούμε και να μην φέρνουμε τούμπες στα άλματα ελευθέρας

575 Τάγμα Πεζοναυτών:
Αποστολή πυροπροστασίας νήσου Εύβοιας.

15 Ιουν 2000-18 Σεπ 2000 αναφέρεται εκτέλεση αποστολής ούτε μια φωτιά.

Δύο μέρες μετά την αποχώρηση των κομμάντος δύο φωτιές και μας ζητούσαν να τις σβήσουμε κιόλας.

Αυτά τα ολίγα για όσους μιλάνε για αποτελεσματική χρήση των ενόπλων δυνάμεων. Νερό και κρουασάν προσφέρουν όλοι…….’’

infognomonpolitics.gr

Ιπποκράτης Δασκαλάκης: Πώς μπορεί να θωρακιστεί η κοινωνία, το άτομο, η Ελλάδα,

Από
admin
-
0
Ιπποκράτης Δασκαλάκης

Η ατομική και κοινωνική θωράκισή μας ξεκινάει από την εκπαίδευση

Οι κοινωνίες όλου του πλανήτη φαίνονται ανήμπορες σήμερα να αντιμετωπίσουν μια σειρά απειλών που προέρχονται από ανθρωπογενή ή και μη αίτια. Παραδόξως οι τεχνολογικές πρόοδοι μάλλον αύξησαν δραματικά τον αριθμό και ένταση όλων αυτών των απειλών και των καταστροφικών τους συνεπειών. Φονικές πυρκαγιές, καταστροφικές πλημμύρες, σεισμοί, υποβάθμιση του περιβάλλοντος πλαισιώνονται από τις σύγχρονες υβριδικές και ασύμμετρες απειλές και δημιουργούν μια αίσθηση ανασφάλειας και αδυναμίας στις κοινωνίες.

Ο σύγχρονος άνθρωπος αισθάνεται καθημερινά περισσότερο ευάλωτος ενώ οι διαρκώς αυξανόμενοι κρατικοί προϋπολογισμοί αδυνατούν να παρέξουν την επιζητούμενη εγγύηση ασφαλείας. Η σχεδόν -αναπόφευκτη- ολοκληρωτική εξάρτηση μας από τη λειτουργία βασικών υποδομών και η αυξανόμενη επιρροή της κάθε ανεπιβεβαίωτης και ενίοτε κακόβουλης πληροφορίας δημιουργεί πρόσφορες συνθήκες για την εξάρθρωση της κοινωνικής ζωής σε περίπτωση φυσικής καταστροφής ή εσκεμμένης ενέργειας τρίτων.

Υπό αυτές τις συνθήκες και πέραν των τυχαίων μη (άμεσα) ανθρωπογενών καταστροφών παρατηρείται ότι στο πλαίσιο των διεθνών ανταγωνισμών/ συγκρούσεων η στόχευση μεταφέρεται από τις ένοπλες δυνάμεις του αντιπάλου στο σύνολο της αντίπαλης κοινωνίας με επιδίωξη την κατάρρευση της βούλησης αντίστασης ώστε να επιτευχθούν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα με αποφυγή ή μετριασμό της στρατιωτικής αναμέτρησης.

Ειδικά η Ελλάδα, βρίσκεται αντιμέτωπη με πληθώρα προκλήσεων, ανθρωπογενών και μη, λόγω της γεωγραφικής θέσεως της αλλά και των κακόβουλων προθέσεων της γειτονικής Τουρκίας.

Λύσεις εύκολες ή μαγικές δεν υπάρχουν ενώ το κόστος για την παροχή «ασφάλειας» -μαζί με τις απαιτήσεις των πολιτών για εγγυημένη παροχή- διαρκώς ανεβαίνει. Αυτό μάλιστα το διαρκώς αυξανόμενο κόστος προστασίας που αποστερεί πόρους από δημιουργικές επενδύσεις (χαρακτηριστικό των ωρίμων ή γερασμένων κοινωνιών), κατά τον Robert Gilpin, αποτελεί μια από τις πολλές αιτίες της παρακμής αρκετών μεγάλων δυνάμεων στο παρελθόν.

Για την αντιμετώπιση όλων αυτών των κινδύνων που με αυξητική τάση θα παρουσιάζονται, απαιτείται μακροχρόνια προετοιμασία, σχεδιασμός, απόκτηση μέσων, εκπαίδευση, εγρήγορση, σε κρατικό, περιφερειακό (συμπεριλαμβανομένων και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης) αλλά και σε ατομικό επίπεδο. Ενδεχομένως η στόχευση στην ενημέρωση, προετοιμασία του πολίτη να είναι η λιγότερο κοστοβόρα και περισσότερο αποτελεσματική πρόνοια μας

Είναι επιτακτική ανάγκη να ενταχθεί στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, από την πρώτη βαθμίδα μέχρι και την τελευταία (τριτοβάθμια), ένα ολοκληρωμένο μάθημα «πολιτικής προστασίας και αγωγής» (η ονομασία είναι απολύτως ενδεικτική καθώς ακόμη και αυτή μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κομματικών αντιπαραθέσεων). Το αντικείμενο αυτό, ανάλογα και με την ηλικία του μαθητού θα περιλαμβάνει θεωρητικά και πρακτικά αντικείμενα ξεκινώντας από τις απλές ενέργειες προστασίας και πρώτες βοήθειες σε διάφορες καταστάσεις, καταλήγοντας σε περισσότερο σύνθετα αντικείμενα (πχ στις άμεσες ενέργειες προφύλαξης από ένα επικίνδυνο τοξικό νέφος). Έχουμε διαπιστώσει τα εξαιρετικά αποτελέσματα που έχει η εκπαίδευση λιλιπούτειων μαθητών στις οδηγίες εκκένωσης κτηρίων σε περίπτωση σεισμών. Καιρός είναι να επεκτείνουμε αυτές τις οδηγίες και εκπαίδευση σε δεκάδες άλλες επικίνδυνες καταστάσεις που ελλοχεύουν στην καθημερινότητα αναλύοντας και τις ανθρώπινες ενέργειες που δημιουργούν τις αιτίες πρόκλησης αυτών όλων των καταστροφών-ατυχημάτων. Φυσικά και η κυκλοφοριακή αγωγή εντάσσεται σε αυτό το μάθημα καθώς ο υποτιμημένος καθημερινός αριθμός των νεκρών αλλά και το συνεπαγόμενο οικονομικό κόστος είναι αβάστακτα.

Αυξανόμενης της ηλικίας οι μαθητές θα ενημερώνονται και για τη σωστή χρήση του διαδικτύου και την αποφυγή όλων εκείνων των παγίδων που υποκρύπτονται στον ιστό. Έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην κριτική αντιμετώπιση κάθε είδησης-δημοσίευσης και η κατανόηση της προσπάθειας τρίτων μερών να παραπληροφορήσουν και θέσουν σε κατάσταση πανικού και απόγνωσης μια κοινωνία. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων και όλων των διαβαθμισμένων στοιχείων επικοινωνίας-συναλλαγής μας πρέπει να καθίστανται από νωρίς κτήμα το παιδιών μέσα από απλές και επαναλαμβανόμενες οδηγίες έμπειρων και εξειδικευμένων εκπαιδευτών. Εξυπακούεται ότι η παρουσίαση ορισμένων εκ των αντικειμένων θα αναλαμβάνεται από αποκλειστικά εξειδικευμένους επαγγελματίες του χώρου και ενδεχομένως να πραγματοποιείται και σε ειδικές εγκαταστάσεις.

Ανέφερα απλά ορισμένες ενδεικτικές περιπτώσεις. Δεκάδες άλλες περιπτώσεις που προέρχονται κυρίως από τους επικαλυπτόμενους χώρους της υγείας, δημόσιας ασφάλειας και πολιτικής προστασίας μπορούν να ενταχθούν στο μακροχρόνιο αυτό «εκπαιδευτικό πακέτο». Δυστυχώς φοβάμαι ότι για να τύχει της δέουσας προσοχής -ειδικά στην αρχή- το περιγραφόμενο μάθημα θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται και στη γενική εξεταστέα ύλη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (όπως η ελληνική γλώσσα).

Οπωσδήποτε όμως πλέον των απαραίτητων οδηγιών πρόληψης και προστασίας σε διάφορες καταστάσεις θα πρέπει να προωθούνται και οι ιδέες της κοινωνικής υπευθυνότητας αλλά και αλληλεγγύης. Αν δεν υπάρξει συνειδητοποίηση και ενστερνισμός αυτών των ιδεών -ειδικά από παιδική ηλικία-οποιαδήποτε προσπάθεια δεν θα έχει την επιθυμητή επιτυχία καθώς θα πρέπει να στηρίζεται σε έναν ανεπαρκή (εκ φύσεως και πλήθους των απειλών) κρατικό κατασταλτικό μηχανισμό. Η καθιέρωση ενός παραπλήσιου εκπαιδευτικού αντικειμένου με έμφαση στην πρόληψη αλλά και τα πρακτικά μέτρα προφύλαξης, είναι το ελάχιστο που οφείλουμε να κάνουμε ειδικά για τις νεώτερες γενιές.

* Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Αντιστράτηγος (ε.α.), Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου, Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ), Διαλέκτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ), Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)  και του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων (fainst.eu)

liberal.gr

Μνήμη Πολ Σαρμπάνης, 21/12/20

Από
admin
-
0

 

Μάριος Ευρυβιάδης

Στις 6 Δεκεμβρίου έφυγε ο διακεκριμένος αμερικανός νομοθέτης ελληνικής καταγωγής Paul (Παναγιώτης/Τάκης) Sarbanes, με καταγωγή από την Ρεϊχία της Αρκαδίας. Γεννήθηκε το 1933. Ο Σαρμπάνης υπηρέτησε ως νομοθέτης για σχεδόν 40 χρόνια στο Κονγκρέσο. Από το 1971 μέχρι το 1977 ως Βουλευτής, και από το 1977 μέχρι το 2007 ως Γερουσιαστής.

Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά στην Ουάσινγκτον ήταν σχεδόν καθολικά αποδεκτό πως όσο υπηρετούσε, ο Σαρμπάνης ήταν ο πιο ευφυής από όλους τους νομοθέτες που υπηρέτησαν στην διάρκεια της μακρόχρονης δικής του θητείας.

Ο Σαρμπάνης υπήρξε απόφοιτος των Πανεπιστημίων Πρίνστον, Oxford (υπότροφος Rhodes Scholar, μια από τις ποιο τιμητικές υποτροφίες των ΗΠΑ) και απόφοιτος της νομικής σχολής του Χάρβαρντ.

Το 1974, λίγα χρόνια αφού εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων, του ανατέθηκε ως μέλος της επιτροπής Judiciary να εισαγάγει στην ολομέλεια της Βουλής (26 Ιουλίου 1974) το κατηγορητήριο για την αποπομπή του Προέδρου Νίξον από την Προεδρία, με την κατηγορία της απιστίας και συνομωσίας, κατά του Συντάγματος (υποθέση Watergate).

Ως νομοθέτης, πέρα από το έργο του, ο Σαρπάνης ήταν γνωστός για τον ήπιο χαρακτήρα του, την ευγένεια του, την έλλειψη ξιπασιάς, αλλά και για την “Σωκρατική μέθοδο” που χρησιμοποιούσε στις γνωστές Ακροάσεις (Hearings) στις διάφορες Επιτροπές του Κονγκρέσου. Κυριολεκτικά μαρτυρούσαν, όλοι όσοι έπρεπε να δώσουν ένορκες απαντήσεις στα διεισδυτικά του ερωτήματα.

Στις 16 Αυγούστου 1974- στην κορύφωση της δεύτερης τουρκικής εισβολής- ο Γερουσιαστής Σαρπάνης, μαζί με τον μακαριστό επίσης αμερικανό νομοθέτη ελληνικής καταγωγής John Bredemas και άλλους, υπήρξε η αιχμή του δόρατος της επίθεσης κατά της φιλοτουρκικής πολιτικής του Χένρι Κίσινγκερ με θύμα την Κύπρο.
Ήταν η επίθεση αυτή κατά του Κίσινγκερ που άνοιξε το δρόμο για την επιβολή από το Κονγκρέσο του μερικού εμπάργκου όπλων στην Τουρκία την περίοδο 1975-78. Ως γνωστό, το μερικό εμπάρκο όπλων επιβλήθηκε διότι η Τουρκία χρησιμοποίησε όπλα που της παραχώρησαν οι ΗΠΑ για αμυντικούς σκοπούς σε μια επιδρομική επιχείρηση κατά της Κύπρου, κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας περί εξωτερικής βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το καλοκαίρι του 1974 ο Κίσινγκερ μεσουρανούσε. Το περιοδικό Time, κυκλοφόρησε με φωτογραφία του ως Σούπερμαν στο εξώφυλλό του.
Μετά την παραίτηση Νίξον και με Πρόεδρο τον Φόρντ (για τον οποίο ο Πρόεδρος Τζόνσον έλεγε πως δεν μπορούσε να περπατά και να μασά τσίχλα ταυτόχρονα) ο Κίσινγκερ, ως Υπουργός Εξωτερικών και Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας ταυτόχρονα, ήταν απόλυτα κυρίαρχος σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.

Η Προεδρία Φόρντ και ο Κίσινγκερ προσωπικά πολέμησαν με νύχια και με δόντια για την άρση του μερικού εμπάργκο. Όμως η άρση του συντελέσθηκε επί Προεδρίας Κάρτερ. Για την άρση του πρωτοστάτησε μεταξύ άλλων και ο Matthew Nimetz, ο οποίος την περίοδο αυτή υπηρετούσε ως Νομικός Σύμβουλος του αμερικανικού ΥΠΕΞ με ειδική ευθύνη για την Κύπρο και τα ελληνοτουρκικά. Υπήρχε συμφωνία μεταξύ Αμερικής και Τουρκίας πως με τη άρση θα υπήρχε πρόοδος στο κυπριακό, με πρώτο βήμα την επιστροφή μέρους της Αμμοχώστου, αρχικά υπό την διοίκηση του ΟΗΕ. Υπογραμμίζεται εδώ πως παρόμοια δέσμευση υπήρχε και από τον Ντεκτάς, στην συμφωνία Κυπριανού- Ντεκτάς του 1977 για την Αμμόχωστο, ως ζήτημα προτεραιότητας.

Η άρση του εμπάργκο έγινε αλλά οι Τούρκοι δεν τήρησα, για νιοστή φορά, τον λόγο τους.

Στις 19 Απριλίου 1991 στην Υποεπιτροπή για την Ευρώπη της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, που προήδρευε ο Joe Biden, υπήρξαν Ακροάσεις για την Κύπρο. (Cyprus: International Law and Prospects for Settlement). Προσκεκλημένος ως μάρτυρας ήταν ο Matthew Nimetz.

Παρακάτω, σε δική μου ελεύθερη μετάφραση, θα βρείτε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα που συσχετίζει την άρση του εμπάργκο με την Αμμόχωστο.

Sarbanes: Συνδέσατε την επιστροφή των Βαρωσίων με μια γενικότερη προσέγγιση για λύση στην Κύπρο;
Nimetz: Θα πρέπει να πάω πίσω, Γερουσιαστή. Πραγματικά δεν θυμάμαι. Θυμάμαι είχαμε ένα συγκεκριμένο…
Sarbanes: Ώστε στην πραγματικότητα μου λες βρεθήκατε σε μία θέση να μην αποσπάσετε τίποτα για την άρση του εμπάργκο.
Nimetz: Η άρση του εμπάρκο είχε τη δική της λογική λόγω των συμφερόντων ασφαλείας μας στην Τουρκία. Και τότε διαπραγματευτήκαμε και μια νέα συμφωνία για βάσεις και συνεργασία, την οποία διαπραγματεύθηκα εγώ, και ήταν πολύ σημαντική για μας.
Sarbanes: Βρίσκεσαι ενώπιον της Επιτροπής σήμερα και μας λες, όπως καλύτερα εσύ γνωρίζεις, πως πρέπει να βάζουμε πίεση και να δείχνουμε ενδιαφέρον σε ζητήματα όπως η Κύπρος. Και είχατε στα χέρια σας εκείνη την περίοδο ένα εξαιρετικά σημαντικό όπλο. Και στην ουσία το εγκαταλείψατε και εισπράξατε το απόλυτο μηδέν για την Κύπρο. Και εννοώ ότι θα ήσασταν, αν χρησιμοποιούσατε αυτό το όπλο, θα ήσασταν σε μια πολύ καλύτερη θέση, αλλά δεν πήρατε τίποτα.
Nimetz: Όχι. Δηλαδή…
Sarbanes: Και εγώ νόμιζα τότε πως θα περνάτε πίσω τα Βαρώσια.
Νimetz: Έτσι νομίζαμε κι εμείς.
Sarbanes : Ρωτώ καταρχήν, και άσχετα με το τελικό σχέδιο για την λύση του κυπριακού. Είναι σωστό το ερώτημά μου;
Nimetz: Έτσι νομίζαμε κι εμείς. Πρέπει να πάμε πίσω στα πρακτικά για να δούμε τι ακριβώς συνέβαινε χρονολογικά. Αλλά αποτελεματικά πήραμε τίποτε για την Κύπρο. Κανένας δεν πήρε τίποτε για την Κύπρο.
(Αγγλικό πρωτότυπο : “We thought so too. We have to go back in the record on the timing of that. We got effectively nothing on Cyprus. No one has gotten anything on Cyprus).
Sarbanes: Μα είχατε να κερδίσετε τα περισσότερα τότε.
Nimetz: Είχαμε, όμως, Γερουστή και τα πάντα να χάσουμε.
Sarbanes: Διότι είχατε ένα εξαιρετικό όπλο στα χέρια σας και το αφήσατε να φύγει και δεν κάνατε τίποτα καθόλου. Τίποτε για το ζήτημα. Και όπως γνωρίζεις πολεμούμε το πρόβλημα από τότε.

Υ.Γ.
Ο Paul Sarbanes και το “δεξί του χέρι”, ο συνεργάτης Peter Marudas και το Γραφείο του, παρείχαν ανιδιοτελή βοήθεια στην Κύπρο και στην πρεσβεία της Κύπρου στην Αμερικανική πρωτεύουσα. Συνεργάσθηκα και εγώ μαζί του την δεκαετία του 1980, με πρέσβη τον Ανδρέα Ιακωβίδη.
Ο Sarbanes ήταν ειδήμονας στην συνταγματική ιστορία των ΗΠΑ. Και με τίμησε προλογίζοντας την ελληνική έκδοση των, The Federalist Papers – Τα Ομοσπονδιακά Κείμενα των ΗΠΑ- Εκδόσεις Παπαζήση, 2009, που μεταφραστικά επιμελήθηκα με τον Θοδωρή Πελαγίδη.
Αιώνια η μνήμη του.

Μεγάλη στρατιωτική βάση που δημιούργησε η Κίνα σε ένα από τα νησιά Σάρτλυ, στην καρδιά της ΝΚΘ

Από
admin
-
0

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΚΙΝΑΣ

Από
admin
-
0

του Βασίλη Τσακρακλίδη*

Ο χάρτης με τις εννιά γραμμές που υπέβαλε η Κίνα στον ΟΗΕ για να υποστηρίξει ότι το μεγαλύτερο μέρος της Νότια Κινεζικής Θάλασσας (80%) ανήκει στην επικράτειά της

Η Νότια Κινεζική Θάλασσα (ΝΚΘ), αποτελεί το Μήλον της Έριδος μεταξύ Κίνας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ) τα τελευταία χρόνια, αφότου ανακαλύφθηκε ότι κρύβει στο βυθό της εκτεταμένα εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η Κίνα, ως ο ισχυρότερος παράγων της περιοχής, αποφάσισε να επεκτείνει την επιρροή της σ όλη την θάλασσα, διεκδικώντας μεθοδικά και αποφασιστικά την κυριότητα της.

Οι ΗΠΑ, όταν είδαν ότι στα τεχνιτά νησιά που δημιούργησε στο σύμπλεγμα των νησιών Σάρτλυ, η Κίνα εγκατέστησε στρατιωτικές βάσεις διεκδικώντας τον πλήρη έλεγχο ζωτικών για το παγκόσμιο εμπόριο θαλάσσιων οδών, αποφάσισε να επέμβει δυναμικά, στέλνοντας πολεμικά πλοία και αεροσκάφοι να επιτηρούν στενά τις δραστηριότητες των Κινέζων. Η Κίνα διαμαρτυρήθηκε έντονα για την παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων που παρακωλύουν, όπως υποστηρίζει, ‘ειρηνικές δραστηριότιτές, που γίνονται  για το καλό όλων των παράκτιων χωρών’. Τό παράδειγμα των ΗΠΑ ακολούθησαν όλες σχεδόν οι μεγάλες ναυτικές δυνάμεις διενεργώντας τακτικές περιπολίες ‘ελεύθερης ναυσιπλοίας’ στην ΝΚΘ.Η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή, πολλοί φοβούνται ότι ενέχει τον κίνδυνο θερμού επεισοδίου με απρόβλεπτες συνέπειες.

Έγκυροι στρατηγικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ΝΚΘ αποτελεί σήμερα το πιο κρίσιμο σημείο για την ανθρωπότητα, και ότι μπορεί να αποτελέσει αφορμή για την έναρξη τρίτου παγκοσμίου πολέμου.

 

Με αυτά τα δεδομένα, τους τελευταίους επτά μήνες που ζω στη Συγκαπούρη, από το λιμάνι της οποίας διέρχονται όλα τα πλοία προκειμένου να εισέλθουν στα νερά της ΝΚΘ, αποφάσισα να συγκεντρώσω ό,τι σχετικό γράφεται και μεταδίδεται από τα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Μεγάλη πρωτογενή πηγή πληροφοριών για τον γράφοντα, αποτελούν οι αγγλόφωνες ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές από τις Φιλιππίνες, την χώρα που περισσότερο από κάθε άλλη χώρα, πλήττει η επεκτατική πολιτική της Κίνας.

Το παρόν πόνημα είναι πρϊόν μιας ειλικρινούς ψύχραιμης καταγραφής της επικρατούσας κατάστασης στην ΝΚΘ, όπως τη βιώνει ένας ερασιτέχνης γεωπολιτικός παρατηρητής.

Οι χώρες που εμπλέκονται στην περιοχή της ΝΚΘ

Η Νότια Κινεζική Θάλασα (ΝΚΘ) είναι μια μεγάλη περιοχή, με έκταση 3,5 εκατομμυρίων τετρ.χλμ., στα όρια του Δυτικού Ειρηνικού Ωκεανου. Τα όρια της στο  Βορρά είναι οι ακτές της Κίνας, (από όπου και το όνομα), στα Δυτικά η χερσόνησος της Ινδοκίνας, στα Ανατολικά η Ταiβάν και oι Φιλιππίνες, και στο Νότο το Βόρνεο και η Σουμάτρα. Στη ΝΚΘ βρίσκονται 25 χιλιάδες νησιά, τα περισσότερα μικρά, κοραλλιογενή και ακατοίκητα, που το έδαφος τους βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, όταν τα νερά είναι ανεβασμένα. Ενώ σε άμπωτη αναδεικνύονται κορυφές που φθάνουν σε ύψος λίγων μέτρων.

Η ΝΚΘ είναι μια περιοχή με πολύ μεγάλο οικονομικό και στρατηγικό ενδιαφέρον. Το ένα τρίτο της παγκόσμιας ναυτιλίας διέρχεται από την περιοχή μεταφέροντας εμπρεύματα αξίας πέντε τρισεκατομμυρίων δολατίων κάθε χρόνο. Τεράστιες ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου πιστεύται ότι βρίσκονται κάτω από το βυθό της. Ακόμη περιέχει πλούσια αλιεύματα, (το 12% της παγκόσμιας παραγωγής) τα οποία ειναι κρίσιμα για τη διασφάλιση της διατροφής εκατομμυρίων κατοίκων χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, που περιλαμβάνουν μερικές από τις μεγαλύτερες χώρες του πλανήτη: την Ινδοκίνα 274 εκ., τις Φιλιππίνες, 111 εκ., Βιετνάμ 97 εκ., Ταϋλάνδη 70 εκ., Μαλαισία 33 εκ.

Η  κυριότητά πολλών νησιών στην ΝΚΘ αμφισβητείται από δύο η περισσότερες χώρες της περιοχής. Στις αμφισβητούμενες περιοχές ανήκουν κυρίως δυο συστάδες νησιών: Tα νησιά Σπράτλυ που περιλαμβάνουν 14 νησιά,14 ανυψώνεις του βυθού, (τις τελευταίες οι Έλληνες ψαράδες τις λένε ‘ξέρες’) και 113 ύφαλους, συνολικής έκτασης 490 στρεμμάτων, που εκτείνονται σε θαλάσσια περιοχή 425 εκατομμυρίων τετρ. χλμ.Τα νησιά Σπρατλυ είναι υψίστης στρατηγικής σημασίας, γιατί βρίσκονται στην καρδιά της ΝΚΘ και ο κάτοχος τους αποκτά κυριαρχικά δικαιώματα σε μεγάλη θαλάσσια έκταση. Σήμερα, η περιοχή κατέχεται από την Κίνα.

Η δεύτερη συστάδα είναι τα νησιά Παρασελ, τα οποια αποτελούν ένα αρχιπέλαγος 130 νησιών και ανυψώσεων συνολικής έκτασης 15 τετρ. χλμ μέσα σε θάλασσα 7,75 τετρ.χλμ., η οποία βρίσκεται σε ίση απόσταση από τις ακτές της Κίνας και των Φιλιππίνων. Η Κίνα, το Βιετνάμ και η Ταϊβάν, διεκδικούν την περιοχή, η οποία όμως σήμερα είναι de facto υπό την κατοχή της Κίνας.

 Το χρονικό της έντασης

Για χιλιάδες χρόνια, οι ψαράδες από τις χώρες που συμμετέχουν σήμερα στις αμφισβήτήσεις, συνήθιζαν να εισέρχονται σε περιοχές νησιών που ανήκαν στην ΑΟΖ άλλων χωρών, με συνέπεια να δημιουργούνται εντάσεις με τις αρχές που είχαν τον έλεγχο της περιοχής. Οι εντάσεις αυτές εκτονώνονταν τοπικά, χωρίς ευρύτερες συνέπειες, μεχρι το 2012, οπότε η Κίνα άρχισε να επεμβαίνει δυναμικά στην  περιοχή, δημιουργγώντας με επιχωματώσεις και άλλα σύγχρονα μέσα, τεχνιτά νησιά που άλλαζαν τη γεωμορφολογία της περιοχής. Στα  νησιά που δημιούργησε η Κίνα κατασκεύασε στρατιωτικές βάσεις εξοπλισμένες με σύγχρονα οπλικά συστήματα προηγμένης τεχνολογίας, επανδρωμένες με πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό, και στόλο πλέον των 200 σκαφών, για την υπεράσπισή τους.

Τα σκάφη της κινεζικής ακτοφυλακής  με τις συνεχείς περιπολίες που διενεργούν γύρω από τα τεχνιτά νησιά, άρχισαν να παρενοχλούν συστηματικά και πιεστικά τα αλιευτικά σκάφη άλλων χωρών, κυρίως των Φιλιπίνων, του Βιετνάμ, της Ινδοκίνας, .ωστε αυτά να αποφεύγουν την περιοχή και να αναζητούν άλλους ψαρότοπους.

Με την πάροδο των ετών οι εντάσεις μεταξύ της Κίνας και των άλλων χωρών στην περιοχή, αυξήθηκαν σε αριθμό και από μικρές έγιναν σοβαρότερες μέχρι αιματηρές. Επανειλημένες διαμαρτυρίες του Βιετνάμ, της Μαλαισίας και των Φιλιππίνων προς την Κίνα, να παύσει την επεκτατική της πολιτική στην περιοχή και να σέβεται τα κυριαρχικά δικαιώματα τους, έπεσαν στο κενό. Η σταθερή απάντηση της Κίνας ήταν: ‘H Nότια Κινεζική Θάλασσα είναι στη δική μας επικράτεια. Ποτέ δεν θα την εγκαταλείψουμε’.

Στο σημείο αυτό οι Φιλιππίνες, αφού είδαν ότι υπό την απειλή της Κίνας, ήταν αδύνατο να εκμεταλευτούν τον θαλάσσιο πλούτο τους, και αφού εξήντλησαν όλα τα διπλωματικά μέσα που είχαν στη διάθεσή τους,  απευθύνθηκαν στον ΟΗΕ και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Αμφότεροι οι Θεσμοί αποφάνθηκαν το 2016, ότι η Κίνα δεν έχει κυριαρχικά δικαιώματα στη ΝΚΘ, πέρα από τα 12 ναυτικά μίλια από τις ακτές της, που αποτελούν τα χωρικά ύδατά της. Η Κίνα δεν έστειλε εκπρόσωπο της στη Χάγη και αποφάσισε να αγνοήσει τις αποφάσεις των Διεθνών Οργανισμών και προχώρησε στα σχέδια της να εδραιώσει την κυριαρχία της στη ΝΚΘ. Όμως, το Πεκίνο θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι αποφάσεις του Διαιτητικού Δικαστηρίου είναι οριστικές και αμετάκλητες και δεν επιδέχονται ενστάσεις. Τα δε τετελεσμένα γεγονότα που επιχειρεί να δημιουργήσει με την κατασκευή τεχνιτών νησιών στη ΝΚΘ, δεν έχουν καμιά νομική βάση.

Μετά την απόφαση του Διαιτητικού Δικαστηρίου για το αβάσιμο των διεκδικήσεων της Κίνας στη ΝΚΘ, το Πεκίνο απηύθηνε έκκληση στις 10 χώρες της ΝΑ Ασίας, να έρθουν σε επαφή μαζί της, για να συμφωνήσουν σε ένα κώδικα συμπεριφοράς στην ΝΚΘ. Μέχρι σήμερα, καμιά από τις 10 χώρες δεν έδωσε οριστική απάντηση στην έκκληση του Πεκίνου, είτε γιατί διαφωνούν μεταξύ τους, είτε γιατί προσδοκούν οικονομικά οφέλη από τον πανίσχυρο γείτονά τους, είτε γιατί υφίστανται πιέσεις από την Ουάσινγκτον.

Στις κινεζικές προκλήσεις απάντησαν δυναμικά η Ινδονησία και το Βιετνάμ, ενώ οι άλλες χώρες της περιοχής, αρκέστηκαν σε δοιπλωματικές διαμαρτυρίες ή εσιώπησαν. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Προέδρου των Φιλιππίνων Ροντριγκο Ντουτέρτε σε μια επό τις πολλές επισκέψεις του στο Πεκίνο:

“O καλύτερος τρόπος για τη χώρα μου είναι να κρατήσει  τους δεσμούς της με την Kίνα, παραμένοντας ήρεμη και ταπεινή, με την ελπίδα ότι θα επιτύχει τη συγχώρεση από την Κίνα».

Δεν άργησε να φανεί η αφελής πολιτική του κινεζόφιλου Ντουτέρτε προς την Κίνα. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, το Πεκίνο προχώρησε στην κατασκευή λιμένων και αεροδρομίων, ανέπτυξε εξελιγμένα συστήματα πυραύλων και στρατιωτικά εφόδια στα νησιά Σπράτλυ, το σύμπλεγμα νησιών το οποίο διεκδικούν εκτός από την Κίνα, η Μαλαισίας, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ,το Μπρουνέι και η Ταιβάν.

‘Οταν, σε μια πρόσφατη συνέντευξη τύπου, ο κυβερνητικός εκπόσωπος του Ντουτέρτε ρωτήθηκε για τα προηγμένα οπλικά συστήματα που εγκατέστησε το Πεκίνο στα νησιά Σπαρτλυ, που βρίσκονται στα θαλάσσια ύδατα των φιλιππίνων, απάντησε:

«Η θέση του πρωθυπουργού είναι να διατηρήσουμε στενούς δεσμούς με την

Κίνα, ώστε να μην έχει κανένα λόγο να χρησιμοποιήσει αυτά τα όπλα στα νησιά μας.

H θητεία του Νουτέρτε λήγει τον επόμενο Μάρτιο και οι Φιλιππίνες προσδοκούν, ο νέος Πρόεδρος (ο Ντουτέρτε δεν έχει δικαίωμα επανεκλογής) που θα εκλεγεί, να  υπερασπισθεί  δυναμικά, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, τα εθνικά συμφέροντα της χώρας.

Εμπλοκή των ΗΠΑ

Η θέση των ΗΠΑ δεν ήταν πάντοτε σταθερή. Διαδοχικοί Πρόεδροι των ΗΠΑ, Κλίντον, Ομπάμα, δεν δέχθηκαν να παρέμβουν στη διαμάχη των Φιλιππίνων με τους Κίνα, εκφράζοντας την ουδετερότητά τους. Μόνο οταν ανήλθε στην προεδρία των ΗΠΑ ο Τραμπ, η Αμερική επικαλούμενη την Αμοιβαία Αμυντική Συμφωνία με τις Φιλιππίνες, δήλωσε ότι σε οποιαδήποτε άδικη επίθεση εναντιον των στρατιωτικών δυνάμεων των Φιλιππίνων  στην κινεζική θάλασσα, θα ενεργοποιήσει την αμοιβαία αμυντική συμφωνία των δυο χωρών, η οποία επικηρώθηκε το 1951.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν, σε ό,τι αφορά τη ΝΚΘ, φαίνεται ότι ακολουθεί πιστά την πολιτική Τραμπ,και σκληρύνει την στάση της προς την Κίνα. Πρόσαφατο παράδειγμα, η επικαιροποίηση της αμυντικής συμφωνίας Αμερικής Φιλιππίνων κατά τη συνάντηση του υπουργού άμυνας των ΗΠΑ με τον Πρόεδρο Ντουέρτε στη Μανίλα πριν μια εβδομάδα. ( Εθνικιστικά και Αριστερά κόμματα ζητούν να ακυρωθεί η αμυντική συμφωνία, φωνάζοντας με το γνωστό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ και του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ).

 Κατά το τέλος του 2019 πλοίο της κινεζικής ακτοφυλακής βύθισε ένα αλιευτικό  σκάφος των Φιλιππίνων, πνίγοντας 20 ανθρώπους σε μια πλούσια σε ενεργειακά αποθέματα περιοχή μέσα στην αποκλειστική οικονομική ζώνη των Φιλιππίνων, που την διεκδικεί δυναμικά η Κίνα. Μετά το επεισόδιο, οι Φιλιππίνες αντέδρασαν για πρώτη φορά δυναμικά στέλνοντας πλοία και μαχητικά αεροσκάφη στην περιοχή.

Η σταθερή απάντηση της Κίνας στους φόβους της Μανίλας για την αυξανόμενη στρατικοποίηση της ΝΚΘ, είναι οτι ο στόλος των 200 πλοίων που βρίσκονται στην περιοχή, δεν ανήκει στις ναυτικές δυνάμεις τους, αλλά είναι αλιευτικά σκάφη που σπεύδουν στην περιοχή για να προστατευθούν από τις κακές καιρικές συνθήκες σε παραδοσιακά κινεζικούς ψαρότοπους, Ομως, φωτογραφίες και βίντεο από την περιοχή δείχνουν ότι τα σκάφη αυτά, με τον εξοπλισμό που διαθέτουν, κάθε άλλο μπορεί να είναι, παρά αλιετικά.

Το νομικό καθεστώς της ΝΚΘ

Το νομικό καθεστώς της ΝΚΘ δεν μππορεί να καθοριστεί με σαφείς όρους, λόγω της ιδιαίτερης γαιωμορφολογίας της περιοχής και των καιρικών φαινομένων που επικρατούν στη θάλασσα.

Με Νόμο για το δίκαιο της Θάλασσας του ΟΗΕ, η διάκριση γης η οποια ειναι πάνω απο την επιφάνεια της θάλασσας, που χαρακτηρίζεται ως νησί, και της γης που ειναι κάτω απο την επιφάνεια, και χαρακτηρίζονται ως ανυψώνεις σε άμπωτη, καθορίζουν αν μια γη μπορεί να ειναι αντικείμενο κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Μόνο νησιά με έδαφος είναι ικανά να αποτελέσουν αντικείμενο διακδίκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων  (να έχουν δηλ. χωρικά ύδατα και ΑΟΖ). Η έκταση των θαλάσσιων δικαιωμάτων εξαρτάται από αν το νησί είναι κατάλληλο για αποίκηση ανθρώπων ή να έχει οικονομική αυτάρκεια. Αν έχει ένα ή και τα δύο, δικαιούται να έχει ΑΟΖ 200 ναυτικών μιλίων και υφαλοκρηπίδα. Αν όχι, χαρακτηρίζεται ως νησίδα ή βραχονησίδα και δικαιούται  χωρικά ύδατα μόνο 12 ναυτικών μιλίων.

Τα εδάφη που βρίσκονται κάτω απο την επιφάνεια της θάλασσας σε άμπωτη, δεν δικαιούνται να ονομάζονται νησιά και δεν έχουν κανένα νομικό δικαίωμα. Χαρακτηρίζονται ως βυθός και υπόκεινται στα θαλάσσιο δίκαιο της περιχής ή της ΑΟΖ στην οποια βρίσκονται..

Τα νησιά που δημιουργούνται με τεχνητά μέσα δεν αποκτούν κανένα δικαίωμα θάλασσας΄

Το καθεστώς των νησιών Σπάρτλυ, ως νησιών ή βραχονησίδων, δεν είναι διευκρινισμένο. Οι ΗΠΑ, οι Φιλιππίνες και πολλοί αναξάρτητοι μελετητές ισχυρίζονται οτι τα νησιά αυτά έχουν κορυφές που παραμένουν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ακόμη και οταν τα νερά ειναι ανεβασμένα,

Η νομική θέση περιπλέκεται απο το γεγονός οτι 10 νησια στο σύμπλεγμα των νησίών Σπαρτλι κατέχονται, έξη απο την Κίνα και 4 από το Βιετνάμ.

Αν η Κίνα εδραιώσει την κατοχή σε οποιοδάπητε νησί στο σύμπλεγμα των νησιών Σπαρτι, ειναι βέβαιο οτι θα επιτείνει την ένταση όχι μόνο με τις Φιλιππίνες, αλλά και με το Βιετνάμ και με άλλες χώρες της περιοχής.

Όλες σχεδόν οι μεγάλες ναυτικές δυνάμεις, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Αυστραλία, και πάνω απο όλες οι ΗΠΑ, έχουν εκφράσει την σφοδρή τους επιθυμία να μην αλλάξει το καθεστώς στην ΝΚΘ, γιατί θα θέσει εμπόδια στην ελευθερία της ναυσιπλοϊας. Η Αυστραλία, απευθυνόμενη προφανώς στην Κίνα, δήλωσε: θελουμε όλοι να σέβονται τους κανόνες που αφορούν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας.

Οι ΗΠΑ   δήλωσαν   κατηγορηματικά: θα συνεχίσουμε να πετάμε, να πλαίουμε,  οπουδήποτε ο διεθνής νόμος μας το επιτρέπει.

Αγνοώντας τις διαθνείς αντιδρασεις, η Κίνα, χρησιμοποιώντας τα αλιευτικά σκάφη και την δύναμη της ακτοφυλακής που έχει αναπτύξει στη ΝΚΘ,   προχωράει επιθετικά,για να υποστηρίξει τα κυριαρχικά δικαιώματα της τα οποια, όπως υποστηρίζει, παραβιάζονται. Μια από τις πρόσφατες επιθετικές ενέργειές της, είναι η εντολή που έδωσε στις δυνάμεις της ακτοφυλακής να κάνουν χρήση των όπλων για εκφοβισμό των αλιευτικών σκαφών που επιχειρούν να εισέλθουν ‘παράνομα’ στις θαλάσσιες περιοχές που ελέγχει.

Παρά το γεγονός ότι το Διεθνές Δίκαιο δεν εγκρίνει τις επεκτατικές ενέργειες τις Κίνας, το Πεκίνο ελπίζει ότι με την πάροδο του χρόνου και την εδραίωση της θέσης της ως της κυρίαρχης ναυτικής δύναμης στη ΝΚΘ, θα υπερισχύσει το ‘Εθιμικό Δίκαιο’ και θα αποκτήσει πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα στη ΝΚΘ.

Οι ΗΠΑ, υπερασπιζόμενες τη σταθερή τους θέση για την ελευθερία της ναυσιπλοϊας αποστέλλουν συχνά μαχητικά αεροσκάφη και ισχυρές ναυτικές δυνάμεις που παρακολουθούν τις επεκτετικές ενέργειες του Κίνας. Το Πεκίνο αντιδρά επιτηρώντας στενά τα πλοία των ΗΠΑ με το στόλο της. Όμως, η στενή επαφή των δύο στόλων, αυξάνει πολύ την πιθανότητα μιας ‘φυσιολογικής’ ενέργειας να καταλήξει σε ένα θερμό διεθνές γεγονός, το οποίο οι δύο υπερδυναμεις απεύχονται να συμβεί. Ένα τέτοιο γεγονός συνέβη το 2018 στην περιοχή των νήσων Σπαρτλυ, όταν κινεζικό πολεμικό σκάφος παρ’ολίγον να συγκρουσθεί με Αμερικανικό. Η σύγκρουσή αποφεύχθηκε χάρη στους κατάλληλους χειρισμούς του επικεφαλής του αμερικανικού πολεμικού.

Καθώς η επεκτατική διάθεση της Κίνας στην ΝΚΘ, όπως και η προσπάθεια των ΗΠΑ να την ανακόψουν, θα συνεχισθεί, ο αριθμός παρόμοιων επεισοδίων θα αυξηθεί στο μέλλον. Το Πεκίνο και η Ουάσιγκτον έχουν αναπτύξει τα ανακλαστικά που απαιτούνται για την διαχείρηση παρόμοιων κρίσεων, καθώς πολύ καλά γνωρίζουν ότι μια σύγκρουση μεταξύ τους, θα καταλήξει στην καταστροφή και των δυο, νικητών και ηττημένων. Όμως, όσο η ένταση στην περιοχή αυξάνει, όλο και περισσότερες διαθνείς δυνάμεις συμμετέχουν ‘στο παιχνίδι’: Bρετανία, Γαλλία, Ιαπωνία, Ολλανδία, Αυστραλία, διενεργούν συχνές περιπολίες του στόλου τους στην ΝΚΘ, ‘για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας’. Αλλά και χώρες της περιοχής, των οποίων τα συμφέροντα θίγονται άμεσα, όπως οι Φιλιππίνες και το Βιετνάμ, η Ινδοκίνα, μπορεί, με την υποστήριξη των ΗΠΑ, να αρχίσουν να αντιδρούν δυναμικά στις κινεζικές προκλήσεις. Πρόσφατα, και οι Ινδίες δήλωσαν ότι είναι στο πλευρό των ΗΠΑ, ‘για την ελευθερία της ναυσιπλοϊας’.

Ο Θουκυδίδης (469-400 π.Χ.) έγραφε: ;’ Οταν μια κυρίαρχη δύναμη φοβάται ότι μια αναπτυσσόμενη δύναμη απειλεί την ηγεμονία της, ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος.

Με κομένη την ανάσα η ανθρωπότητα παρακολουθεί τις κινήσεις των δύο μεγάλων δυνάμεων, Κίνας και Αμερικής, Αμερικής και Κίνας, αν αυτές θα οδηγήσουν στη σωτηρία ή την καταστροφή της ανθρωπότητας, στην καταστροφή ή την σωτηρία του πλανήτη Γη.

Γι’ αυτό το βασανιστικό ερώτημα, ο Γκράχαμ Αλλισον, καθηγητής στο Χάρβαρντ, έγραψε το βιβλίο: Προορισμένοι για πόλεμο. Μπορεί η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποφύγουν την παγίδα του Θουκυδίδη;

 Ο Αλλισον παρατήρησε ότι σε 12 από 16 περιπτώσεις που μια αναπτυσσόμενη δύναμη έχει αντιμετωπίσει μια κυρίαρχη μεγάλη δύναμη, το αποτέλεσμα υπήρξε αιματοχυσία. Και συνεχίζει λέγοντας ότι  «με τις σημερινές συνθήκες, ο πόλεμος μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Κίνας εντός των προσεχών δεκαετιών, είναι όχι μόνον πιθανός, αλλά πολύ περισσότερο πιθανός από ό,τι φαντάζει σήμερα. Η αποφυγή της παγίδας του Θουκυδίδη απαιτεί τρομερή προσπάθεια από τις δυο χώρες. Απαιτεί επίσης για ριζικές αλλαγές στις απόψεις και τις αντιδράσεις των ηγετών και της ελίτ των δύο χωρών τους. Σ’ αυτό το κρίσιμο σημείο της ανθρωπότητας, οι πράξεις και οι αποφάσεις των δύο Προέδρων, Τζο Μπάιντεν και  Σι Σιγκπιγκ, είναι κρίσιμες για όλη την ανθρωπότητα, όχι μόνο για τις χώρες τους.

Υ.Γ. Περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη ΝΚΘ, σκεφτόμουν συνεχώς, πόσο η περιγραφή θα ταίριαζε με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο Αιγαίο, αν τις λέξεις Φιλιππίνες και Κίνα, τις αντικαθιστούσαμε με τις λέξεις Ελλάδα και Τουρκία.Η σκέψη μου πήγε ακόμα πιο παληά, στο 1953, όταν, ως πρωτοετείς φοιτητές της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με μεγάλη απογοήτευση, ακούγαμε τον  σοφό Καθηγητή Φυσικής Βάρβογλη, να τονίζει κατηγορηματικά: ΕΥΤΥΧΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ

Αεροφωτογραφία τεχνιτού νησιού της Κίνας στα νησια Σπάρτη δείχνει ποσό έχουν προχωρήσει τα έργα κατασκευής αεροδρομίου κα λιμανιού απο το 2015 μεχρι το 2018

Αεροφωτογραφία κοραλλιογενούς νησιού (atoll) με την τυπική δακτυλιοειδή διάταξη βράχων γύρω απο μια μια λιμνοθάλασσα (lagoon). Tη στιγμή της φωτογράφησης, η στάθμη των υδάτων ήταν σχετικά ανεβασμένη και πολύ μκρό μέρος του νησιού ήταν πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας

*Ο Βασίλης Τσακρακλίδης υπήρξε στρατιωτικός ιατρός. 

 

 


 

Η Μεγάλη Ιδέα ενός μικρού λαού

Από
admin
-
0

ΑΡΧΙΜ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΓΟΝΤΙΚΑΚΗ

(Αποσπάσματα από ένα κείμενο αυτογνωσίας για τα διακόσια χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση)

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ στην ανθρώπινη ιστορία: Οι πρώτοι είναι «οι δοκούντες άρχειν των εθνών» που θέλουν να επικρατήσουν και να υποτάξουν τους άλλους. Και αυτοί που θέλουν να γίνει το θέλημα του Ενός.

Οι πρώτοι σταδιοδρομούν πρόσκαιρα και βασανίζουν τον κόσμο. Οι δεύτεροι αναδεικνύονται σε «κλέος αέναον θνητών». Ανατέλλει μέσα τους μια αίγλη που δεν δύει αλλά φωτίζει και οδηγεί τους ανθρώπους.

Οι Ελληνες είναι μικρός λαός με μεγάλες απαιτήσεις. Ο Δημόκριτος ζητά να βρη τη μία αιτιολογία της ζωής και όχι την των Περσών βασιλεία….

Ο Ηράκλειτος ζητά τον τρόπο της του παντός διοικήσεως…Είναι ένα φαινόμενο στην παγκόσμια ιστορία…Περνούν χιλιετίες και η παρουσία του ταράζει ζωηφόρως την οικουμένη…Ολοι, και οι μεταξύ τους αντίθετοι, τον θεωρούν πνευματικό τους πατέρα και θεμελιωτή της θεωρίας των…

Οι Ελληνες μπαίνουν στον στίβο της ιστορίας με γενάρχες τους άριστους που θυσιάζουν τα πάντα για τον Ένα….Ο,τι καλό παίρνουν από τους άλλους, το καλλιεργούν περισσότερο απ’ ό,τι εκείνοι που το είχαν. Γίνεται γι’ αυτούς φιλοσοφία η μελέτη θανάτου, και φιλοκαλία να δώσουν μορφή στο άμορφο, να πετύχουν το άγαλμα, την αγαλλίαση του κάλους και της ζωής Απορρίπτουν την ύβρι ως πυρκαγιά και την οίηση ως επιληψία. Αποκτούν την υγεία με την αναζήτησι του μέτρου. Μπαίνουν στον δρόμο της ελευθερίας με την υπακοή στον κοινό και θείο Λόγο. Τους αποκαλύπτεται ο τρόπος της του παντός διοικήσεως σε όλα τα επίπεδα. Είναι εραστές της σοφίας και του κάλλους, όχι σφετεριστές των θείων δωρεών…

Οι βάρβαροι είναι κλεισμένοι στα στενά όρια του φθαρτού γιατί τους λένε ψέματα οι αισθήσεις… Αντίθετα, μια μυστική φλέβα διατρέχει την ιστορία και διατρέφει την οικουμένη με ακαταίσχυντη ελπίδα που φτάνει στην κατάργησι του θανάτου. Ξεκινά από την αίτηση να γίνεται το θέλημα του Ενός. Και καταλήγει στην κλήσι των πάντων στην πανήγυρι της ζωής.

***

Υποτάσσονται οι Ελληνες στους Ρωμαίους. Και νικούν οι ηττημένοι τους κατακτητές, όχι με τη δύναμη των όπλων (χαμένη υπόθεσι), αλλά με τη χάρι του Πνεύματος που ομορφαίνει τη ζωή και καθιστά όλους νικητές…

Οι Ελληνες στήνουν βωμό στον άγνωστο Θεό. Και φτάνουν στην θεία Λειτουργία όπου λατρεύουν τον Θεό που είναι «ανέκφραστος, απερινόητος, αόρατος, ακατάληπτος». Μπαίνουν στην ευρυχωροτέρα των ουρανών Εκκλησία όπου τα φοβερά τελεσιουργείται.

Όταν μεταφέρεται η πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από τη Δύση στην Ανατολή, όλα ακολουθούν τη γνωστή εξέλιξι.

Επικρατεί φυσιολογικά η ελληνική γλώσσα, το πνεύμα και η αναζήτησι. Το πρωτείο δίνεται στη μία ζύμη που ζυμοί όλο το φύραμα. Προχωρούμε προς το πλήρωμα της ζωής και της ελευθερίας. Όλα προσλαμβάνονται και μεταμορφώνονται.

Από τον κοινό και θείο Λόγο του Ηρακλείτου προχωρούμε στον σεσαρκωμένον Θεόν Λόγον της Εκκλησίας.

Από τη φιλοσοφία ως μελέτη θανάτου προχωρούμε στη λειτουργική θεολογία ως κατάργησι του θανάτου και δύναμι ζωής.

Από την αρχαία τραγωδία ως θεατρική παράστασι προχωρούμε στη θεία μυσταγωγία ως θεολογική ιερουργία.

Από τη μέθη και τη μανία των αρχαίων οργίων φτάνουμε στη νηφάλια μέθη και σώφρονα  μανία των ιερών μυστηρίων. Όλα μεταμορφώνονται καθαιρόμενα.

***

Οι σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδος είναι άλλης φύσεως, εντάσεως και διαρκείας. Ξεπερνούν τα συνηθισμένα και ευκόλως θεραπευόμενα. Εδώ συγκρούονται δύο ξένοι κόσμοι διαφορετικών αντιλήψεων για το νόημα και την αξία της ζωής.

Η ελληνική χριστιανική Αυτοκρατορία, που ονομάστηκε Βυζαντινή, δεν αξίζει για τα χίλια χρόνια που έζησε και για την οικουμένη που περιέλαβε αλλά για το ένα τέκνο που εγέννησε. Και αυτό είναι η λειτουργική θεολογία ως αυτοκρατορία της αγάπης που ουδέποτε εκπίπτει. Αυτή είναι η προσφορά της προς την ανθρωπότητα. Η θεία Λειτουργία προσφέρεται υπέρ της οικουμένης. Σαρκούται ο Θεός Λόγος. Συστέλλεται στο ελάχιστο. Και διαστέλλει στο απεριόριστο τον άνθρωπο….

Σ’ αυτόν τον τόπο διαρκώς κάτι ιερουργείται. Δίνεται μια μαρτυρία που ξεπερνά την ιστορία…Κάτι συμβαίνει που δεν ρυθμίζεται από ανθρώπινες επεμβάσεις…

Οι Ελληνες θεωρούσαν ομφαλό της γης τους Δελφούς. Και αυτόν τον ομφαλό τον μετέφεραν στον χώρο της Αγια-Σοφιάς.

Αυτό τον τόπο τον λεηλάτησαν σταυροφορίες της Δύσεως και της Ανατολής…

Αγεται από τον Αννα στον Καϊάφα κρινόμενος και κρίνων την οικουμένη. Ψευδή πορφύρα περιβάλλεται ο αναβαλλόμενος το φως ως ιμάτιον.

Ως τζαμί ή μουσείο εμφανίζεται η Αγια-Σοφιά. Και δι’ όλων των αλλαγών φανερώνεται αενάως αυτό που είναι.

Μπαίνοντας μέσα στην Αγια-Σοφιά βγαίνεις στο ύπαιθρο της ελευθερίας που είναι το σπίτι σου… Διερωτάσαι πού στηρίζεται αυτή η μοναδική οικοδομή. Ποια βαθύριζη παράδοσι βλάστησε αυτό το αμάραντο άνθος…

Υπάρχουν ευκτήριοι οίκοι που ξεπερνούν σε μέγεθος την Αγι-Σοφιά. Αλλά δεν περιγράφεται το απερίγραπτο. Ούτε αξιολογείται με διαστάσεις μετρούμενες το θαύμα.

***

Τελικά η μεγάλη ιδέα του Γένους μας είναι η μεγάλη ιδέα του ανθρωπίνου γένους. Δεν είναι η κατάληψι ενός γεωγραφικού τόπου αλλά η ανάληψι σε μια λειτουργική ελευθερία.

Σκοπός είναι να σωθεί ο άνθρωπος. Να νικήσουν όλοι. Nα μη μείνει κανείς νεκρός επί μνήματος. Nα φωτισθούν τα σύμπαντα. Nα βασιλεύση η ζωή. Να δέχεται ο άνθρωπος μια στιγμή την αιωνιότητα, και με ένα άγιο Mαργαρίτη όλο τον Παράδεισο, εις Πνεύματος Aγίου κοινωνίαν, εις βασιλείας ουρανών κληρονομίαν. Aυτό δεν το πετυχαίνει άνθρωπος αλλά το δωρίζει ο Θεάνθρωπος που τα πάντα υπομένει για να σώσει όλους.

 

 

«Ανάσχεση των πυρκαγιών με χαρουπιές και κυπαρίσσια»

Από
admin
-
0

Που αποδίδει ο καθηγητής Νίκος Μουσιόπουλος τις επαναλαμβανόμενες καταστροφικές πυρκαγιές. Τα δέντρα που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως αντιπυρικές ζώνες

Φωτ. AP

Στην ελλιπή πρόληψη, την ανύπαρκτη διαχείριση των δασών αλλα και την ανομία σε θέματα χωροταξίας και πολεοδομίας, καθώς και την απαράδεκτη επιπολαιότητα ως προς τη διαχείριση απορριμμάτων αποδίδει μεταξύ άλλων ο καθηγητής Νίκος Μουσιόπουλος, Διευθυντής του Ενεργειακού Τομέα του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ και μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών, τις επαναλαμβανόμενες καταστροφές σε δασικές εκτάσεις και περιουσίες λόγω των ανεξέλεγκτων πυρκαγιών κάθε καλοκαίρι στη χώρα μας. Σε συνέντευξή του στο kathimerini.gr προτείνει την επιβολή προστίμου σε όσους αδιαφορούν για τη φροντίδα των δασών και δεν μεριμνούν για την απομάκρυνση των κλαδιών αλλά και την παροχή κινήτρων στους ιδιοκτήτες κατοικιών που λαμβάνουν μέτρα για τη δημιουργία αυτόνομου συστήματος πυρόσβεσης.

-Κάθε χρόνο βρισκόμαστε αντιμέτωποι με παρόμοιες δραματικές καταστάσεις σαν αυτές που βιώνουμε φέτος. Χιλιάδες στρέμματα γίνονται στάχτη, περιουσίες χάνονται και σε αρκετές περιπτώσεις θρηνούμε και απώλειες ανθρώπινων ζωών. Τι φταίει και ενώ πρόκειται για μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη δεν λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα; Είναι θέμα έλλειψης υποστελέχωσης και παλιού εξοπλισμού των πυροσβεστικών δυνάμεων, θέμα κλιματικής αλλαγής, μορφολογίας του εδάφους, άναρχης δόμησης;

Θεωρώ ότι πρόκειται για συνδυασμό των όσων αναφέρετε- ίσως και κάποιων προσθέτων ζητημάτων. Ας τα πιάσουμε ένα-ένα, ξεκινώντας από τα σημαντικότερα:

1. Ελλιπής πρόληψη, τόσο από πλευράς πολιτείας, όσο και σε σχέση με τη συμπεριφορά των κατοίκων περιοχών με πυκνή βλάστηση. Η διαχείριση των δασών είναι πρακτικά ανύπαρκτη, οι υπηρεσίες υποστελεχωμένες και οι υποδομές απαρχαιωμένες. Οι κάτοικοι των περιοχών που αντικειμενικά κινδυνεύουν από πυρκαγιές στη μεγάλη τους πλειοψηφία δεν καθαρίζουν τα οικόπεδα και τους αγρούς τους από ξερά χόρτα και υπολείμματα κλαδεμάτων, με αποτέλεσμα να υπάρχουν προσανάμματα που επιτείνουν το πρόβλημα, εφόσον υπάρξει έναυση.

2. Απαράδεκτη επιπολαιότητα ως προς τη διαχείριση απορριμμάτων αλλά και οργανικών αποβλήτων (ξερά χόρτα, υπολείμματα κλαδεμάτων). Η απλή απόθεση ή ταφή είναι απολύτως αναχρονιστική, ιδιαίτερα όταν γίνεται ανεξέλεγκτα (κάτι που δυστυχώς παραμένει σύνηθες στη χώρα μας). Ειδικά για το συλλεγόμενο από την Τοπική Αυτοδιοίκηση υλικό από τους καθαρισμούς οικοπέδων και αγρών θα έπρεπε να υπάρχουν, για την ορθή τους διαχείριση, Μονάδες Επεξεργασίας Βιοαποβλήτων σε όλη την Επικράτεια.

3. Ανομία ειδικά σε θέματα χωροταξίας και πολεοδομίας, με ολέθρια αποτελέσματα σε περιπτώσεις όπως η πυρκαγιά στο Μάτι.

4. Αυξημένη συχνότητα ακραίων μετεωρολογικών φαινομένων που συνδέονται με τη μεταβολή του κλίματος. Σε αντίθεση με όλα τα προαναφερθέντα, για τον παράγοντα αυτό δεν μπορεί να κατηγορηθεί η πολιτεία για ολιγωρία.

-Πού πιστεύετε ότι οφείλονται τα πολλαπλά μέτωπα σε διαφορετικές περιοχές;

Αν εξαιρέσουμε περιπτώσεις εμπρησμού (με αφορμή ότι κάπου αλλού υπάρχει έτσι και αλλιώς πυρκαγιά), θεωρώ ότι η έναυση σε περισσότερα σημεία της χώρας οφείλεται στο ότι ταυτόχρονα συντρέχουν σε διάφορες περιοχές όλες οι αναγκαίες συνθήκες για την έναρξη και διατήρηση μιας πυρκαγιάς.

-Πόσο επιβαρύνουν οι εναέριες γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας που περνάνε μέσα από τα δάση;

Σε κάποιο βαθμό σίγουρα -αλλά η ύπαρξη εναέριων γραμμών είναι ιδιαίτερα προβληματική κυρίως διότι, εφόσον υπάρξει πυρκαγιά, καθίσταται προβληματική η ηλεκτροδότηση σε περιοχές όπου αυτή αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική πυρόσβεση, πέραν του γεγονότος ότι η σύγχρονη ζωή δυσχεραίνεται υπέρμετρα όταν υπάρχει μεγαλύτερης διάρκειας διακοπή ρεύματος.

-Ποιοι είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση των κλαδεμάτων και με ποιο τρόπο θα μπορούσε να γίνει όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά η φροντίδα των δασών;

Όπως προανέφερα, η ευθύνη είναι τόσο στους κατοίκους, άρα θα πρέπει να προβλέπεται υψηλό πρόστιμο για όσους αδιαφορούν, όσο όμως και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση που πρέπει αφενός να φροντίζει για την αποκομιδή, αφετέρου για την παράδοση του υλικού σε εγκαταστάσεις για την κατάλληλη επεξεργασία και αξιοποίηση της βιομάζας.

-Τα σπίτια σε δασικές εκτάσεις θα έπρεπε να έχουν υποχρεωτικά αυτόνομο σύστημα πυρόσβεσης;

Σίγουρα θα βοηθούσε αν υπήρχαν τέτοια συστήματα σε υψηλό ποσοστό των κατοικιών αυτών. Πιστεύω ότι η πολιτεία θα μπορούσε να παράσχει κίνητρα για την εγκατάσταση τέτοιων συστημάτων, υπό την προϋπόθεση ότι θα προβλέπεται αξιόπιστο σύστημα εποπτείας ότι συντηρούνται συστηματικά, ώστε να υπάρχουν εχέγγυα ότι τα συστήματα είναι λειτουργικά. Τα κίνητρα θα μπορούσαν να είναι κάποια επιχορήγηση, όπως στο
πρόγραμμα «Εξοικονομώ-Αυτονομώ», ή κάποια μείωση φόρου (π.χ. του ΕΝΦΙΑ).

-Υπάρχουν συγκεκριμένα δέντρα με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε νερό που συνεπώς θα είναι πιο ανθεκτικά στη φωτιά και θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως αντιπυρικές ζώνες;

Προφανώς υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα διάφορα είδη δένδρων σε ότι αφορά την αναφλεξιμότητα. Η χαλέπιος πεύκη, για παράδειγμα, είναι ό,τι χειρότερο σε ένα οικόπεδο όπου υπάρχουν κτίσματα. Εννοείται ότι σε αναδασώσεις είναι σκόπιμο να προτιμηθούν λιγότερο αναφλέξιμα ή άκαυστα δέντρα. Ως παραδείγματα για λιγότερο αναφλέξιμα δέντρα μπορούν να αναφερθούν η χαρουπιά και το κυπαρίσσι. Καθ’ ύλην αρμόδιοι συνάδελφοί μου χαρακτηρίζουν το τελευταίο ως δύσφλεκτο κωνοφόρο, το οποίο μπορεί να ανακόψει μια μαινόμενη πυρκαγιά και να προστατεύσει οτιδήποτε ακολουθεί.

-Μπορεί να γίνει κάτι τώρα για να αντιμετωπιστούν καλύτερα τα μέτωπα;

Φοβάμαι πως όχι -αν εξαιρεθεί η δυνατότητα υποστήριξής μας για την αποτελεσματική πυρόσβεση από φίλα προσκείμενες χώρες.

“Καθημερινή”

Γιατί η κλιματική κρίση ξέσπασε σήμερα

Από
admin
-
1

Πώς εξηγούνται τα ακραία καιρικά φαινόμενα και γιατί ο καύσωνας του 2021 αλλάζει όλους τους σχεδιασμούς για το αύριο

Ο χειμώνας δεν εμπόδισε δασικές περιοχές σε τόπους όπως η Σιβηρία ή ο Καναδάς να καίγονται για εβδομάδες (φωτ. A.P. Photo / Ivan Nikiforov).

Η θερμοκρασία στην Αττική έσπασε κάθε ρεκόρ από το 1858, όταν ξεκίνησαν οι μετρήσεις – και ανάλογα φαινόμενα σημειώθηκαν σε πολλές άλλες περιοχές της χώρας. Το 1987 και το 2007 –όταν εκδηλώθηκαν οι δύο πιο σφοδροί καύσωνες στη ζωντανή μνήμη– μοιάζουν τώρα με «καλοκαιράκια». Ο πρωτοφανής σε διάρκεια και ένταση καύσωνας πολλαπλασίασε τις εστίες πυρκαγιάς σε όλη τη χώρα και κατέστησε αντιληπτό σε όλους ότι η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στην πρώτη γραμμή της κλιματικής κρίσης, λόγω της θέσης της στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, η οποία θερμαίνεται διαρκώς.

Στην Ελλάδα των αρχών του 20ού αιώνα εκδηλωνόταν ένας καύσωνας περίπου κάθε δεκαετία, ενώ εδώ και μερικά χρόνια βιώνουμε μία περίοδο καύσωνα σχεδόν κάθε χρόνο. Η κλιματική κρίση προφανώς δεν σταματάει το φθινόπωρο. Οι 10 στους 12 πιο άνυδρους χειμώνες από το 1902 στη Μεσόγειο έχουν καταγραφεί μέσα στα τελευταία 20 χρόνια. Η Μεσόγειος πλήττεται από ξηρασία, γεγονός που εξηγεί γιατί μεγάλες περιοχές από την Ισπανία, τη Γαλλία και την Ιταλία μέχρι την Ελλάδα και την Τουρκία εισέρχονται σε περίοδο ερημοποίησης, η οποία περιλαμβάνει σε πρώτο στάδιο τις ανεξέλεγκτες πυρκαγιές – εμφανείς και φέτος σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Η πυρκαγιά του καλοκαιριού «σιγοκαίει» ήδη μέσα στον άνυδρο χειμώνα. Ο χειμώνας δεν εμπόδισε δασικές περιοχές σε τόπους όπως η Σιβηρία ή ο Καναδάς, παραδοσιακά συνδεδεμένους με το ψύχος, να καίγονται για εβδομάδες. Παράλληλα, χώρες με άριστη οργάνωση, όπως η Γερμανία, βρέθηκαν πρόσφατα απροετοίμαστες μπροστά σε σφοδρές πλημμύρες που άφησαν πίσω τους εκατοντάδες θύματα. Πώς εξηγούνται τα ακραία καιρικά φαινόμενα; Μέχρι πρότινος η δημόσια συζήτηση διεθνώς ήταν ότι τα ακραία φαινόμενα θα μας απασχολούσαν σε μερικές δεκαετίες, εάν δεν αλλάζαμε ενεργειακό υπόδειγμα προκειμένου να μειώσουμε δραστικά τις εκλύσεις διοξειδίου του άνθρακα.

giati-i-klimatiki-krisi-xespase-simera0
Χώρες με άριστη οργάνωση, όπως η Γερμανία, βρέθηκαν πρόσφατα απροετοίμαστες μπροστά σε σφοδρές πλημμύρες (φωτ. A.P. Photo / Michael Probst).

Πώς βρεθήκαμε ξαφνικά στο μέλλον; Οπως έχει εξηγήσει ο καθηγητής Επιστημών της Ατμόσφαιρας και διευθυντής του Κέντρου Επιστήμης Γεωσυστήματος (Earth System Science Center) του πανεπιστημίου Penn State των ΗΠΑ, Μάικλ Μαν, «τα μοντέλα πρόβλεψης της κλιματικής αλλαγής επιβεβαιώθηκαν, αλλά μάλλον υποτίμησαν την επίδραση που θα είχε η κλιματική μεταβολή επάνω σε ακραία καιρικά φαινόμενα». Με απλά λόγια, ένα ακραίο φαινόμενο που ούτως ή άλλως θα συνέβαινε, τώρα εγκλωβίζεται για περισσότερο χρόνο μέσα στην επιβαρυμένη ατμόσφαιρα και αντί να «εξανεμίζεται» φυσιολογικά, οξύνεται σημαντικά. Το μέγεθος της καταστροφής πολλαπλασιάζεται.

Ο καύσωνας προκαλεί πυρκαγιές που αφανίζουν τα άνυδρα δάση. Στη συνέχεια κατηφορίζουν προς τις πόλεις ασυγκράτητα ύδατα από τις καταιγίδες και διευκολύνονται οι πλημμύρες, που η κλιματική κρίση καθιστά περισσότερες και σφοδρότερες. Η Τράπεζα της Ελλάδος σε συνεργασία με το Κέντρο Ερεύνης Φυσικής της Ατμόσφαιρας και Κλιματολογίας της Ακαδημίας Αθηνών και τον καθηγητή Χρήστο Ζερεφό έχουν μελετήσει όλα τα πιθανά σενάρια. Εχει υπολογιστεί το κόστος που θα επιφέρει το πλήγμα της κλιματικής κρίσης μέσα στις επόμενες δεκαετίες ανάλογα με τον βαθμό που θα ανταποκριθούμε στην πρόκληση για την αντιμετώπισή του. Στην καλύτερη περίπτωση θα επιβαρυνθούμε με εκατοντάδες δισεκατομμύρια. Αλλά, όπως είπαμε, ο χρόνος επιταχύνεται.

Τα περιβαλλοντικά μοντέλα δείχνουν προοδευτική ερημοποίηση μεγάλων περιοχών της χώρας, όπως και άλλων γειτονικών χωρών. Το φαινόμενο αυτό θα απειλήσει την αγροτική παραγωγή και θα δημιουργήσει νέες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία και τη διαβίωση. Τι θα συμβεί π.χ. με την επάρκεια νερού; Η διασφάλιση της λειτουργίας των αστικών κέντρων σε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών το καλοκαίρι ή υπό την επίδραση χιονοπτώσεων τον χειμώνα απαιτεί έργα και πρόνοιες χωρίς καθυστέρηση. Οι μεταβολές του κλίματος θα προκαλέσουν νέα μεταναστευτικά κύματα στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, την ώρα που εμείς δεν θα είμαστε αρκετά ψύχραιμοι για να τα διαχειριστούμε.

Μεταναστευτικά κύματα και συγκρούσεις μπορεί να προκληθούν και στο εσωτερικό της χώρας. Η Ελλάδα διαθέτει τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη σε έναν κόσμο όπου η στάθμη των υδάτων αυξάνεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία της NASA, η στάθμη της θάλασσας σε όλο τον κόσμο έχει αυξηθεί κατά 20 εκατοστά τα τελευταία 100 χρόνια. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει διπλασιαστεί ο ρυθμός αύξησης. Εάν η κλιματική αλλαγή δεν αντιμετωπιστεί (όχι μόνο γιατί είμαστε αδρανείς, αλλά και γιατί π.χ. το κλίμα δεν θα επιστρέψει στην προηγούμενη ισορροπία ακόμα κι αν επιτύχουμε μηδενικές καθαρές εκπομπές ρύπων), τότε πολλές παραλιακές περιοχές θα βρεθούν κάτω από τη θάλασσα. Θα αλλάξει δραματικά η ακτογραμμή σε μεγάλο τμήμα της χώρας. Το πού θα ζούμε σε 20 χρόνια, σε τι κατοικίες, σε τι πόλεις, θα αρχίσει να μας απασχολεί πολύ σύντομα. Ηδη στις ΗΠΑ επιστήμονες απευθύνουν εκκλήσεις στην κυβέρνηση να ενθαρρύνει την απομάκρυνση των κατοίκων από τις ακτές και ταυτόχρονα να επιλέξει ποιες πόλεις θα πρέπει να προστατευτούν με φράγματα και άλλα έργα. Για παράδειγμα, συζητείται αν πρέπει ή όχι να προστατευτεί η Νέα Υόρκη. Στην Ελλάδα σχεδιάζεται το φιλόδοξο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας από το Φάληρο έως τη Βάρκιζα. Θα μείνει αλώβητο από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας;

Η στάθμη των θαλασσών

Πολλοί εκτιμούσαν ότι η στάθμη των θαλασσών δεν θα απασχολήσει αυτή τη γενιά. Ομως, σύμφωνα με τη NASA, από το 1993 έως το 2019 η Γροιλανδία και η Ανταρκτική έχαναν αντίστοιχα 279 και 148 δισεκατομμύρια τόνους πάγου κάθε χρόνο. Προ ημερών το γερμανικό Ινστιτούτο του Πότσδαμ για την Ερευνα των Κλιματικών Επιδράσεων (Potsdam Institute for Climate Impact Research) ανακοίνωσε ότι εντοπίζονται σημάδια σοβαρής κάμψης του ρεύματος του κόλπου του Μεξικού στον Ατλαντικό ωκεανό. Εάν η υποχώρηση συνεχιστεί, θα προκληθούν ακραία φαινόμενα σε όλη τη Γη. Οι τροπικές θερμοκρασίες των τελευταίων ημερών και όσα ακολούθησαν είναι μια προειδοποίηση. Ολες οι χώρες αλλά και ο καθένας ξεχωριστά πρέπει να προνοήσουμε. Η Ελλάδα του 2030 (και όχι του 2100) πρέπει να σχεδιαστεί ώστε να αντέχει στην κλιματική κρίση.

“Καθημερινή”

Τάσσος Δίκας: “κλιματική αλλαγή & κρίση: στο ίδιο έργο θεατές”…

Από
admin
-
0

Κλιματική αλλαγή & κρίση: στο ίδιο έργο θεατές

του Τάσσου Δίκα (*)

– ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ (στην Ελλάδα και ΟΧΙ μόνο) με ηθικούς αυτουργούς την ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ της άκριτης αποδοχής ενός συστήματος Παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας, μονοσήμαντης Οικονομικής μεγέθυνσης (Τραπεζικών δεικτών και ΟΧΙ ανάπτυξης νοικοκυριών), βιασμού της Φύσης και των Οικοσυστημάτων της.

– ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ μικροκλίμακα η πολυετής ανυπαρξία Πολιτικής Γης, καθώς και ΜΗ ολοκληρωμένων περιβαλλοντικών Πλαισίων και Χωροταξικού Σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης, δημιουργούν ένα προβληματικό Υπόβαθρο.

– Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ & Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ Περιβαλλοντικών, Πολιτιστικών, Πολιτισμικών Αξιών και συλλογικών Κοινωνικών αξιών σεβασμού του άλλου και της φύσης, αλληλεγγύης και ισονομίας:
α.- ΔΕΝ αποτελούν ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ – ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ προτεραιότητα ούτε της οργανωμένης Πολιτείας, ούτε του “σύγχρονου” τρόπου ζωής (που τηλεοπτικά και όχι μόνο μας επιβάλλεται)
β.- ΔΕΝ αποτελούν συστατικό της καταναλωτικής κουλτούρας της lifestyle καθημερινότητάς μας, που προσπαθεί να μας ετεροκαθορίσει.

ΠΑΝΩ σ αυτό το έλλειμα περιβαλλοντικής παιδείας και συνείδησης, με σύμμαχο την αντιφατικότητα και την θεσμική πολυπλοκότητα αρμοδιοτήτων της Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης ένα μόνιμο “εκρηκτικό” μείγμα.

… Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ, (όχι ως “φάρσα” πλέον), ενώ εμείς, κλεισμένοι στην ατομικότητά μας, παθητικά παρακολουθούμε το “έργο” ως θεατές, και ΔΕΝ συναισθανόμαστε ότι η καταστροφικές συνέπειες ΜΑΣ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ακόμη και στο δικό μας προσωπικό “προστατευμένο” περιβάλλον…

(*) αρχιτέκτονας, Ομότιμο μέλος ΤΕΕ
Θεσσαλονίκη, 6/8/2021

EΡΓΟ: Τάσσος Δίκας, ξηρό παστέλ, 1996

Γιάννης Μαγκριώτης: Έξω, πάμε καλά;

Από
admin
-
0

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Μέσα σε 48 ώρες η Τουρκία δέχτηκε δυο καταδίκες από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για την Αμμόχωστο και, από την ΟΥΝΕΣΚΟ για την Αγία Σοφία.

Δυο φορές απάντησε με το επιχείρημα του κατακτητή:

  1. “Η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέκτησε την Κωνσταντινούπολη, συνεπώς η Τουρκία σήμερα έχει κάθε δικαίωμα σε ότι υπάρχει στην πόλη”. Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία, για τα πιστεύω του o Τούρκος πρόεδρος, δήλωσε: “Η Αγία Σοφία, είναι σύμβολο του Τουρκικού πολιτισμού”, ναι την αποκαλεί “Αγία Σοφία” και δηλώνει ότι είναι μνημείο του Τουρκικού πολιτισμού.
  2. “Η Αμμόχωστος κατακτήθηκε από τον Τουρκικό στρατό και ανήκει στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου”.

Δηλαδή, με το δίκαιο του κατακτητή, δικαιολόγησε ο Ερντογάν την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου, σε Αμμόχωστο και Αγία Σοφία.

Αλήθεια, η διεθνής κοινότητα πιστεύει ότι, ο Ερντογάν θα αποδεχθεί το διεθνές δίκαιο, μόνο με ανακοινώσεις;

Ελληνική και Κυπριακή κυβέρνηση, πιστεύουν ότι, μπορούν να συνεχίσουν τον διάλογο με τον Ερντογάν, όταν αυτός θεωρεί διεθνές δίκαιο, ότι μπορεί να κατακτήσει;

Αν παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις, από τον περσινό Οκτώβρη μέχρι σήμερα, θα καταλάβουμε εύκολα την στρατηγική και την τακτική του Ερντογάν. Θα δούμε ότι, κάνει τακτικές υποχωρήσεις, για να δώσει άλλοθι σε ορισμένες χώρες, να δικαιολογούν την άρνησή τους να επιβάλλουν αποτελεσματικές κυρώσεις στην Τουρκία, και στην συνέχεια, όταν έχει εκτονώσει την διεθνή πίεση, κάνει επιθετικά στρατηγικά βήματα, όπως οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του τελευταία, για την λήξη της ισχύος των ψηφισμάτων ΣΑ του ΟΗΕ για ενιαίο κράτος στην Κύπρο, με διζωνική-δικοινοτική δομή, και αντί για το πέρασμα της Αμμοχώστου στην εποπτεία του ΟΗΕ, με επιστροφή των νόμιμων κατοίκων του, την παράδοση ενός τμήματός της στην Τουρκοκυπριακή διοίκηση.

Την τακτική αυτή θα την δούμε, αν παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις από την Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, τον Οκτώβρη του 2020, μέχρι σήμερα. Πέρσι τον Οκτώβρη αποφασίστηκε να επιβληθούν κυρώσεις στην Τουρκία, αν μέχρι την επόμενη Σύνοδο Κορυφής τον Δεκέμβρη του ιδίου έτους, δεν σταματήσει τις επιθετικές δηλώσεις εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας και την παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των δύο χωρών. Τον Δεκέμβρη η ΕΕ αποφάσισε  να προτείνει στην Τουρκία, ως αντάλλαγμα στην συμμόρφωσή της με το διεθνές δίκαιο, την θετική ατζέντα, που ζητούσε η Τουρκία και ταυτόχρονα δήλωνε, ότι περιμένουν να δουν και την στρατηγική απέναντι στην Τουρκία του νέου Αμερικανού προέδρου Μπάιντεν. Ο Μπαίντεν έδειξε την αυστηρή πολιτική που θα ακολουθήσει απέναντι στην Άγκυρα, όμως τον Μάρτιο, οι ηγέτες της ΕΕ, έδωσαν εντολή στην Κομισιόν να ετοιμάσει την θετική ατζέντα και, τον Ιούνιο, αφού είχαν προηγηθεί δυο συναντήσεις των Υπουργών Εξωτερικών των δυο χωρών, επεισοδιακή η πρώτη, τελείως διαφορετική η δεύτερη, έγινε και μια συνάντηση Μητσοτάκη-Ερντογάν, η ΕΕ αναγνώρισε ως εποικοδομητική την πολιτική της Τουρκίας και αποφάσισε να της δώσουν 3,5 δις. Ευρώ για την επανενεργοποίηση της δήλωσης ΕΕ-Τουρκίας, για το μεταναστευτικό-προσφυγικό, και την θετική ατζέντα να την ξαναδούν στην Σύνοδο Κορυφής του ερχόμενου Οκτωβρίου.

Ο κύκλος αυτός επαναλαμβάνεται και θα επαναλαμβάνεται συνεχώς, με την Ελλάδα και την Κύπρο να καταγράφουν διπλωματικές απώλειες, και την Τουρκία να δημιουργεί κεκτημένα. Ο προηγούμενος κύκλος περιείχε την αναστολή των ερευνών, των δύο χωρών, για τον εντοπισμό και την εξόρυξη υδρογονανθράκων, όπως και το άδοξο τέλος, ουσιαστικά, του EastMed.

Τώρα πρέπει να έχει συνέπειες ο Ερντογάν για την συμπεριφορά του κατακτητή, γιατί διαφορετικά ενισχύεται η πεποίθησή του ότι, μπορεί να συνεχίσει τις κατακτήσεις, εις βάρος του Ελληνισμού.

Τα μέτρα πρέπει να απαιτηθούν από την διεθνή κοινότητα, όμως πρέπει μέτρα να πάρει και η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία. Δεν μπορεί η Ελλάδα να πάει πάλι σε διάλογο με την Τουρκία, ούτε η Κυπριακή Δημοκρατία στην «Άτυπη πενταμερή», εάν δεν υπάρχουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις της Άγκυρας, αλλά και ανακλήσεις των πρόσφατων αποφάσεών της. Η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει στον κύριο Τατάρ και τους αξιωματούχους του, τα προνόμια πολιτών χώρας μέλους της ΕΕ, και αυτοί να μην αναγνωρίζουν την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Μια ανάλογη στρατηγική θα ενοχλήσει κάποιους εταίρους μας, θα τους βάλει όμως και μπροστά στις μεγάλες ευθύνες τους.

Εντάξει, εμείς τα Ραφάλ τα αγοράσαμε, φρεγάτες θα πάρουμε, περισσότερους από τους μισούς πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης θα τους δώσουμε για να αγοράσουμε από αυτούς εξοπλισμό για την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, αυτοί κάτι δεν πρέπει να κάνουν απέναντι στην Τουρκία;

*Ο Γιάννης Μαγκριώτης διετέλεσε υφυπουργός εξωτερικών

 

 

1...2,2612,2622,263...3,038Σελίδα 2,262 από 3,038