Δρ. Κων/νος Αποστόλου-Κατσαρός*

Άρθρο κόλαφος για την Τουρκία δημοσιεύτηκε από το Gatestone Institute στις 06/08/2021, στο οποίο υπερθεματίζεται η ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων της Τουρκίας με τη Δύση και αναλύονται οι πολιτισμικές και θρησκευτικές αποκλίσεις που τείνουν να οδηγήσουν τις σχέσεις τους σε οριστική ρήξη. Το άρθρο αναφέρεται στην γείτονα ως «θεωρητικό» σύμμαχο του ΝΑΤΟ που στην πραγματικότητα βρίσκεται πιο κοντά στην Ευρασία παρά στη Δύση. Επισημαίνεται δε ότι, η απομάκρυνση της Τουρκίας αποτυπώνεται και στην τουρκική κοινωνία η οποία σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στη yeniakit.com.tr έδειξε ότι:

-Το 54,6% των Τούρκων θεωρεί τις ΗΠΑ ως τη μεγαλύτερη απειλή ασφάλειας για τη χώρα τους, ενώ το 51% πιστεύει ότι η μεγαλύτερη απειλή είναι το Ισραήλ. Το 31,1% πιστεύει ότι είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και το 30,7% πιστεύει ότι είναι η Σαουδική Αραβία.

-Το 35,5% των Τούρκων θεωρεί τις ΗΠΑ αναξιόπιστες. Το 32,8% πιστεύει ότι είναι αποικιοκρατικό κράτος.

-Το 72,2% αντιτίθεται σε κάθε είδους συνεργασία με τις ΗΠΑ.

-Όταν το κοινό ρωτήθηκε με ποια από τις δύο χώρες η Τουρκία πρέπει να αναπτύξει τις σχέσεις της, το 78,9% απάντησε υπέρ της Ρωσίας έναντι του 21,1% που υπερασπίστηκε τη συνεργασία με τις ΗΠΑ.

-Το 58,2% των Τούρκων πιστεύει ότι η Ρωσία είναι ο στρατηγικός τους σύμμαχος.

-Το 69,3% πιστεύει ότι η απόκτηση του ρωσικού συστήματος S-400 ήταν η σωστή απόφαση.

Ταυτόχρονα στο άρθρο γίνεται αναφορά και σε δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2021, από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων σε 17.231 άτομα από 12 ευρωπαϊκές χώρες. Η έρευνα διαπίστωσε ότι:

«Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που οι περισσότεροι Ευρωπαίοι βλέπουν ως αντίπαλο παρά ως απαραίτητο εταίρο. Αυτό το εύρημα είναι αρκετά ανησυχητικό, δεδομένου ότι η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ, σε αντίθεση με την Κίνα, τη Ρωσία, την Ινδία και την Ιαπωνία, τις οποίες οι Ευρωπαίοι θεωρούν λιγότερο απειλητικές. Μόνο 25% των Ευρωπαίων βλέπει την Τουρκία ως απαραίτητο εταίρο και μόνο το 4% τη θεωρεί σύμμαχο με κοινές αξίες και συμφέροντα. Στη Γερμανία, το 41% ​​των ερωτηθέντων θεωρεί την Τουρκία ως αντίπαλο».

Επιπλέον, στο άρθρο γίνεται εκτενής αναφορά για την τραγική κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, τη στρατολόγηση παιδιών στη Συρία και την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Υπό αυτό το πρίσμα το άρθρο καταλήγει: «Το αίσθημα της απομάκρυνσης των Τούρκων από τους Δυτικούς είναι αμοιβαίο και διευρύνεται. Είναι ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ισλαμοποίησης της Τουρκίας από την κορυφή της μέχρι τα νύχια, κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες». Όπως άλλωστε επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο Ρ.Τ. Ερντογάν σε ομιλία του στο Εθνικό Πάρκο Manzikert στις 26 Αυγούστου 2020 όπου δήλωσε: «Στον πολιτισμό μας, η κατάκτηση δεν είναι κατοχή ή λεηλασία. Είναι εγκαθίδρυση της δικαιοσύνης που ο Αλλάχ διέταξε… Οι συνομιλητές μας πρέπει να αποφύγουν τα λάθη που θα ανοίξουν τον δρόμο για την καταστροφή τους».

Ερχόμενοι τώρα στη δική μας γειτονιά, πριν λίγες ημέρες, στις αρχές Αυγούστου 2021 συγκεκριμένα, πηγές του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών άφηναν υπόνοιες ότι η Ελλάδα δεν επιθυμεί να βοηθήσει την Τουρκία στην κατάσβεση των πυρκαγιών. «Οι ειδήσεις στον Τύπο ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να βοηθήσει την Τουρκία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα», έγραφαν τουρκικά δημοσιεύματα, υπονοώντας εμμέσως πλην σαφώς ότι ψευδόταν ο Έλληνας ΥΠΕΞ στην επικοινωνία του με τον Τούρκο ομόλογό του στις 29/07/2021, κατά την οποία προσφέρθηκε βοήθεια στη γείτονα. Μετά όμως από νέα τηλεφωνική επικοινωνία στις 09/08/2021 ο Μ. Τσαβούσογλου ενημέρωσε τον Ν. Δένδια ότι η Τουρκία θα αποστείλει δυο πυροσβεστικά αεροσκάφη στην Ελλάδα, καθώς η κατάσταση των πυρκαγιών στην Τουρκία το επιτρέπει. Το αποτέλεσμα είναι για άλλη μια φορά να καλλιεργείται η εντύπωση ότι η «αδύναμη» και «ανέντιμη» Ελλάς βρίσκεται σε μειονεκτικότερη θέση, ενώ η «γενναιόδωρη» και «πολιτισμένη» Τουρκία τείνει χέρι βοηθείας υποδυόμενη υποκριτικά την διαλλακτική, καίτοι η εικόνα που έχουν σχηματίσει οι δυτικές κοινωνίες γι’ αυτήν, πόρρω απέχει. Το άρθρο του Gatestone Institute είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο.

Είναι πρόδηλο λοιπόν ότι κάποιοι δεν χάνουν ευκαιρία -ακόμη και εν μέσω των τραγικών καταστάσεων των ημερών- για να επιτρέπουν στην Τουρκία να αμβλύνει το καταρρακωμένο προφίλ της. Είναι πολλοί που υποστηρίζουν άλλωστε ότι ακριβώς αυτό γίνεται όταν εκλιπαρούμε για «διερευνητικές» (ακόμη περιμένουμε απάντηση για την ημερομηνία του 63^ου κύκλου) και ανάγουμε το υποτιθέμενο «δώρο» του «ήσυχου καλοκαιριού» από τον «μεγαλόκαρδο σουλτάνο», σε μέγα επίτευγμα της εξωτερικής πολιτικής. Τελικά που αποσκοπεί το φτιασίδωμα της εικόνας της γείτονος; Προς τί οι εθνικές ταπεινώσεις που ανέχονται οι πολιτικές ηγεσίες; Μήπως αυτοί που επιδιώκουν να κάτσουμε φρόνημα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να μοιράσουμε αυτά που στην ουσία μας ανήκουν, είναι οι ίδιοι που επιβάλουν και την στάση μας; Αφού, απ’ ότι φαίνεται, υπάρχουν πρόθυμοι εντολοδόχοι που υπακούουν στα κελεύσματά τους και λεηλατούν ακατάπαυστα την εθνική μας υπερηφάνεια και ιδιοσυγκρασία…

πηγή

*Ειδικός τεχνικός σύμβουλος. Διετέλεσε λέκτορας και επιστημονικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Μπράιτον της Βρετανίας, από το οποίο κατέχει διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο.

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Τα ετερόκλητα προφίλ των αντι-εμβολιαστών που διαδηλώνουν κάθε Σάββατο

Από σήμερα το πρωϊ (9-8-2021) άρχισε να εφαρμόζεται η επέκταση εφαρμογής του «πάσου υγείας», με κίνδυνο το κοινωνικό χάσμα της γαλλικής κοινωνίας μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων, με κάποια ανοχή την 1η εβδομάδα, του οποίου η εφαρμογή μέχρι τις 15 Νοεμβρίου 2021 κρίθηκε συνταγματική από το Συνταγματικό Συμβούλιο. Η εφαρμογή γίνεται : σε μπαρ, καφετέριες και εστιατόρια, στις υπερ-ταχείες TGV (εκτός από το μετρό και τον περιαστικό σιδηρόδρομο), στα λεωφορεία μεγάλων αποστάσεων και στα αεροπλάνα, πέρα από τους κινηματογράφους, τα θέατρα και τα μουσεία, τα νοσοκομεία (εκτός από τα επείγοντα περιστατικά). «Θα μας επιτρέψει να κερδίσουμε ίσως 10 εκατομμύρια επιπλέον Γάλλους εμβολιασμένους», προέβλεψε ο υπουργός Υγείας, Olivier Véran, χθες Κυριακή, στην εφημερίδα Le Parisien. «Το πάσο και η πρόοδος του εμβολιασμού θα πρέπει να μας αποτρέψουν από περαιτέρω απαγορεύσεις κυκλοφορίας και εγκλεισμούς», πρόσθεσε ο Βεράν. Μέχρι στιγμής, μόλις πάνω από 44 εκατομμύρια Γάλλοι έχουν λάβει τουλάχιστον μία δόση του εμβολίου. Η κυβέρνηση στοχεύει στα 50 εκατομμύρια μέχρι το τέλος Αυγούστου. Κάτι που δεν προχωρεί χωρίς δυσκολίες. Για να πιείτε ένα καφεδάκι, πρέπει να επιδείξετε στο γκαρσόνι το «πάσο υγείας» σας στη Γαλλία από σήμερα ή πρόσφατα αρνητικά τεστ, ακόμα κι αν είστε αλλοδαπός (με τα αντίστοιχα παραστατικά της χώρας σας).  Αν στερείστε αυτών στα τρένα ή αλλού, θα πληρώσετε πρόστιμο 135 ευρώ.

Ιδού λοιπόν γιατί οι εδώ και 4 Σάββατα ετερόκλητοι διαδηλωτές αιτιολογούν τη συμμετοχή τους σε επαναλαμβανόμενες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, σε σχεδόν 200 πόλεις, όπως προκύπτει από το παρακάτω σχετικό ρεπορτάζ του  Luc Bronner στις 5-8-2021 στον ηλεκτρονικό Le Monde με τίτλο : «Πολύ ποικίλα προφίλ και μια τεράστια δυσπιστία προς τους θεσμούς : ποιοι είναι οι αντίπαλοι του πάσου υγείας» (Des profils très variés et une immense défiance envers les institutions : qui sont les opposants au passe sanitaire).

Πρόκειται για μια συζήτηση στο messanger Telegram μιας ομάδας αντιμαχομένων το γαλλικό «πάσο υγείας» (passe sanitaire) στην περιοχή της Λυών. Οι διαδηλωτές, μάλλον φίλα προσκείμενοι στην ακροαριστερά, λυπούνται που άκουσαν συνθήματα ευνοϊκά για την αστυνομία στις διαδηλώσεις στις 31 Ιουλίου 2021. «Το μόνο πράγμα που με νευρίασε ήταν οι διαδηλωτές που φώναζαν : Η αστυνομία μαζί μας!», εξηγεί ένας από αυτούς  στο τηλέφωνο συνομιλίας. Πριν να σχετικοποιήσει τον εκνευρισμό του : «Αλλά ωραία, ως επί το πλείστον, αυτοί είναι άνθρωποι που δεν έχουν συνηθίσει να διαδηλώνουν, οικογένειες με παιδιά ή ηλικιωμένοι …». Αργότερα, στο ίδιο κανάλι ανταλλαγής απόψεων, το οποίο συσπειρώνει 800 μέλη, άλλοι συμμετέχοντες επικρίνουν την παρουσία μπλε-άσπρων-κόκκινων σημαιών στις παρελάσεις, που σχετίζονται με την ακροδεξιά. Σφοδρή απάντηση από ένα άλλο μέλος: «Περίμενε, πρέπει να εξηγήσω. Το Μπλε, άσπρο, κόκκινο = φασίστας (facho), τα έχετε χαμένα ή τι;»

Η συζήτηση, μεταξύ πολλών άλλων, μαρτυρά την ποικιλομορφία των διαδηλωτών που κινητοποιήθηκαν, για περισσότερες από 4 εβδομάδες, ενάντια στη θέσπιση από την κυβέρνηση του «πάσου υγείας» για την καταπολέμηση του Covid-19.

@ Ακροαριστεροί ακτιβιστές,

@ ακροδεξιοί ακτιβιστές,

@ «κίτρινα γιλέκα»,

@ αλλά και πολλοί διαδηλωτές που ήρθαν μεμονωμένοι, με φίλους ή ως ζευγάρια.

Στα κοινωνικά δίκτυα, όπως και στις διαδηλώσεις που διοργανώθηκαν τα Σάββατα, το εν λόγω κίνημα διαμαρτυρίας, δεν έχει εμφανή ηγέτη ούτε μια πανεθνική οργάνωση, τις περισσότερες φορές χωρίς υπηρεσία ασφαλείας.  Εξέπληξε όμως με τον όγκο του στα μέσα του καλοκαιριού, μια περίοδο που δεν προσφέρεται σε κινητοποιήσεις, αλλά και με τον ριζοσπαστισμό του και την ικανότητά του να συγκεντρώνει πολύ διαφορετικούς διαδηλωτές, ενίοτε ευρισκόμενους σε ανοιχτή σύγκρουση σε άλλα θέματα, συχνά όμως συσπειρωμένοι από μια ισχυρή απόρριψη του Emmanuel Macron. Δηλαδή καθαρός οπουρτουνισμός.

Η ανθρωπογεωγραφία του κινήματος

Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στους δρόμους και των ανταλλαγών απόψεων στις ομάδες του Facebook και Telegram, σκιαγραφείται  ένα πρώτο πορτρέτο αυτής της αυξανόμενης κινητοποίησης, η οποία ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου 2021 με 110.000 διαδηλωτές στους δρόμους (σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών), 161.000 στις 24 Ιουλίου,  στη συνέχεια 205.000 στις 31 Ιουλίου και 237.000 το Σάββατο 7 Αυγούστου. Πρώτα για την ανθρωπογεωγραφία του κινήματος : η πιο σημαντική διαδήλωση πραγματοποιήθηκε σίγουρα στο Παρίσι (με 14.000 άτομα) ενώ σημαντικές συγκεντρώσεις καταγράφηκαν στις κύριες μητροπόλεις όπως είναι :  το Μονπελιέ (10.000), η Νίκαια (10.000) ή το Μπορντό (5.500). Ωστόσο, σύμφωνα με τις μετρήσεις, οι δέκα μεγαλύτερες γαλλικές πόλεις αριθμούσαν λίγο περισσότερο από το ένα τέταρτο των 205.000 διαδηλωτών. Η κινητοποίηση ήταν, πράγματι, πιο σημαντική σε πόλεις όπως η Τουλόν (13.000 άτομα, συμπεριλαμβανομένων «πολλών οικογενειών», σύμφωνα με τη Νομαρχία του Βαρ), η Mulhouse (5.000), η Καν (5.000), το Πο (4.000), το Chambéry (4.000) ή η Angers (3.800). Η αστυνομία κατέγραψε επίσης 3.000 διαδηλωτές στο Περπινιάν, στο Κολμάρ, στη Μπαγιόν ή στο Κλερμόν-Φεράντ, 2.400 διαδηλωτές στη Βαν, σχεδόν 2.000 στο  Albi, 1.000 άτομα στο Foix ή στο Périgueux,  κ.λπ.

Στις διαδηλώσεις, όπως και στις ομάδες του Facebook, τα προφίλ φαίνονται να είναι εξαιρετικά ποικίλα και ετερόκλητα. Στο Παρίσι, στις 24 και 31 Ιουλίου, μεταξύ των ατόμων που ρωτήθηκαν από την εφημερίδα Le Monde, διασταυρώνονται τριαντάρηδες, με συνταξιούχους, με ειδικούς στον τομέα της πληροφορικής, με εστιάτορες, με δημοσίους υπαλλήλους, με υπαλλήλους του κοινωνικού τομέα, με εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, με νοσοκόμους, με «Κιτρινογελεκάδες» που έχουν κινητοποιηθεί εδώ και τρία χρόνια  ως πρώτοι διαδηλωτές, με εμβολιασμένους ανθρώπους, με  άλλους που αρνούνται επί της αρχής να εμβολιαστούν, με ψηφοφόρους του ηγέτη της «Ανυπότακτης Γαλλίας» Jean–Luc Mélenchon (αριστερά), με άλλους φίλα προσκειμένους σε μικρά ακροδεξιά πολιτικά κόμματα, όπως π.χ. του François Asselineau (UPR) (δεξιά) ή του Florian Philippot (Les Patriotes) (αριστερά). «Αυτό που χαρακτηρίζει τις διαδηλώσεις είναι ότι είναι πρωτεϊνούχες», σημειώνει η Fanny Dombre Coste, πρώτη αντιδήμαρχος του Μονπελιέ, όπου η τελευταία διαδήλωση συγκέντρωσε «κίτρινα γιλέκα» (που στο πανό τους αναγράφουν «Μακρόν σπάσε») από το Hérault καθώς και τουρίστες ευρισκόμενους σε διακοπές.

Αυτή η διαφορετικότητα προκύπτει από τις διεκδικήσεις και τα συνθήματα στις διαδηλώσεις, όπως :

@ «Δεν είμαστε ινδικά χοιρίδια»,

@ «Ο κάθε ένας κάνει την επιλογή του»,

@ «Το σώμα μου μου ανήκει»,

@ «Μην αγγίζετε τα παιδιά μας»,

@ «Η αναγκαστική διείσδυση  είναι ένας βιασμός»,

@ κ.λπ.

Στη Λίλλη, οι διαδηλωτές πραγματοποίησαν πορεία με οπαδικά τραγούδια ποδοσφαίρου, προσαρμοσμένα στην άρνηση του «πάσου υγείας». Στο Παρίσι, η Μασσαλιώτιδα τραγουδιόταν τακτικά στην πορεία. Οι εορταστικές διαθέσεις έχουν περιγραφεί παντού. Σε ορισμένες πόλεις αυτές ήταν οι πρώτες μεγάλες συγκεντρώσεις από την εποχή του εγκλεισμού. Αντίθετα, επεισόδια σημειώθηκαν σε ορισμένες πόλεις, με αποτέλεσμα 72 συλλήψεις στις 31 Ιουλίου, κυρίως στο Παρίσι, τη Λυών, την Τουλούζη και τη Νάντη. Διαδηλωτές (ακροαριστεροί) επιτέθηκαν σε αστυνομικούς, που τους χαρακτήριζαν ως «Πόρνες του Μακρόν», ενώ άλλοι διαδηλωτές (ακροδεξιοί) πιο μακριά ζητούσαν από τους αστυνομικούς αλληλεγγύη φωνάζοντας το σύνθημα :  «Οι αστυνομικοί μαζί μας».

Βίαια λόγια

Αυτό που ενώνει τους διαδηλωτές είναι η τεράστια δυσπιστία προς όλους τους θεσμούς. Είναι κατά των μέσων μαζικής ενημέρωσης (κατηγορούμενα για συνέργεια με την εξουσία), κατά των πολιτικών κομμάτων (κατηγορούμενα για «δειλία» ιδίως στη Βουλή), κατά των υγειονομικών αρχών (κατηγορούμενων για «υποταγή» τους  στα φαρμακευτικά εργαστήρια), κατά της κυβέρνησης (κατηγορούμενη για «δικτατορικό» εκτροχιασμό). «Όχι στο PaSS», επεσήμανε ένας άντρας, που χρησιμοποίησε τα γράμματα από τα SS σε έναν δρόμο στο Παρίσι, στις 24 Ιουλίου. «Πάσο = κινεζική δικτατορία», έγραφε ένα άλλο πανό στις 31 Ιουλίου. Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται εναντίον του αρχηγού του κράτους, Emmanuel Macron, που συχνά καλείται  «να παραιτηθεί», είναι ιδιαίτερα βίαιες. Ενίοτε συνεπάγονται υποκίνηση της δολοφονίας του και θυμίζουν το κίνημα των «κίτρινων γιλέκων». Μια «κυρία» διαδηλώτρια στην πόλη Metz, πρώην υποψήφια του κόμματος του Jean Marie Le Pin,  κρατούσε το διπλανό πανό που ανέγραφε διάφορα ονόματα πολιτικών, εβραϊκής καταγωγής, τους οποίους χαρακτήριζε «προδότες». Εναντίον της ασκήθηκε ήδη δικαστική έρευνα.

Το πανό το οποίο κρατάει η κυρία της φωτογραφίας (στη Μασσαλία στις 24-7-2021- CLEMENT MAHOUDEAU / AFP) αναγράφει τη λέξη COVIT που την παραφράζει ως εξής : δίπλα στο γράμμα C προσθέτει τη λέξη COMPLOT που σημαίνει ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ, δίπλα στο γράμμα O τη λέξη Organisé που σημαίνει Οργανωμένη, δίπλα στο γράμμα V τις λέξεις Visant à που σημαίνουν Αποσκοπούσα να , δίπλα στο γράμμα I  τις λέξεις Instaurer la, που σημαίνουν να Καθιερώσει την, δίπλα στο γράμμα D  προσθέτει τη λέξη Dictature, δηλαδή τη Διακτατορία . Έτσι κατά την πανο-κρατούσα, το COVIT είναι μια «Οργανωμένη Συνομωσία, Αποσκοπούσα στην Καθιέρωση της Δικτατορίας» !

«Μπήκαμε σε δικτατορία με τον Emmanuel Macron», εξηγεί ο 50χρονος Stéphane Vogel, επιστήμονας υπολογιστών, εμβολιασμένος «χωρίς να έχει το δικαίωμα επιλογής», ήρθε να διαδηλώσει στις 24 Ιουλίου στην πρωτεύουσα και σκοπεύει να ξαναπάει στις 7 Αυγούστου με τη σύζυγό του, αντι-εμβολιάστρια : «Είναι η πρώτη φορά που θα διαδηλώσει στη ζωή της».

«Με το πάσο, θα είμαστε σε θέση να αστυνομεύσουμε τους πάντες. Είναι μια επίθεση στις ελευθερίες. Αναρωτιόμαστε πού θα σταματήσει», υπογράμμισε  η Ιζαμπέλ (αρνούμενη να δώσει το όνομά της), υπάλληλος ενός ομίλου τροφίμων. «Ο κίνδυνος είναι ότι αυτό είναι ένα πρώτο βήμα. Αλλά δεν θα κάνουμε πίσω », προσθέτει η σύντροφός της, Camille, και οι δυο πενηντάρισες και ψηφοφόροι του Μελανσόν. Η εφαρμογή του «πάσου υγείας» για πρόσβαση σε νοσοκομεία καταγγέλλεται συχνά. Ομοίως, για τους κινδύνους αναστολής της σύμβασης εργασίας του προσωπικού που υποδέχεται το κοινό.

Το χάσμα μεταξύ των φιλο-εμβολιαστών και αντι-εμβολαστών ακούγεται στις διαδηλώσεις. «Ελάτε, πρόβατα!» Φώναζαν διαδηλωτές στις 24 Ιουλίου, αποδοκιμάζοντας με σφυρίγματα τους Παριζιάνους που ήταν στα παράθυρά τους κι όχι στη διαδήλωση. Στο Μονπελιέ, το επόμενο Σάββατο, φαρμακοποιοί που έκαναν τεστ Covid εξυβρίστηκαν, και χαρακτηρίστηκαν από τους διαδηλωτές ως «συνεργάτες- collabos» και «δολοφόνοι». Από τις χιλιάδες διαδηλωτές στο Παρίσι στις 24 και 31 Ιουλίου, μια χούφτα διαδηλωτών χρησιμοποίησε κίτρινα αστέρια (που χρησιμοποίησαν οι Ναζοί εναντίον των Εβραίων)- μια επιλογή που επικρίθηκε από άλλους διαδηλωτές.

Η κινητοποίηση μαρτυρά : μια μορφή θυμού συγκρίσιμη με εκείνη που εξέφρασαν το 2018 τα «κίτρινα γιλέκα», μια τετριμμένη λεκτική βία, ειδικά στα κοινωνικά δίκτυα. Στη διαδήλωση, οι αντίθετοι στο «πάσο υγείας» λένε ότι βρίσκουν μια μορφή αλληλεγγύης απέναντι στην κριτική που δέχονται, όταν οι ατομικές θέσεις τους γίνονται γνωστές για το εμβόλιο ή το «πάσο υγείας». «Δεν μαλώνω πια με κανέναν, έχω εισπράξει πολλές βρισιές. Εδώ, είμαι περιτριγυρισμένη από ανθρώπους που έχουν την ίδια άποψη με μένα, κι αυτό είναι ωραίο», λέει μια 39χρονη διαδηλώτρια στην πορεία της 31ης Ιουλίου στο Παρίσι.

Σε ομάδες του Facebook, δημοσιεύονται μαρτυρίες για τις εντάσεις που βιώνουν με τους συγγενείς τους. «Σας ευχαριστώ που με συμπεριλάβατε στην ομάδα, αισθάνομαι λιγότερο μόνη με τις ιδέες μου», εξηγεί μια κάτοικος του Wimereux (Pas-de-Calais) εγγεγραμμένη σε μια ομάδα με την επωνυμία «εμβολιαστική ελευθερία». Σχόλιο από ένα άλλο μέλος της ομάδας : «Κρατηθείτε και διατηρήστε το ηθικό σας, είναι δύσκολο, αλλά δεν είστε μόνοι σας, ακόμα κι αν αισθάνεστε στην μειονότητα του περιβάλλοντός σας».