M. K. BHADRAKUMAR, Indian Punchline, Réseau Internatonal, 15-8-21
.
[Ο συντάκτης του άρθρου είναι πρώην ανώτερο στέλεχος του ινδικού υπουργείου των εξωτερικών και πρεσβευτής σε χώρες της Μέσης Ανατολή. Οι αναλύσεις του αναδημοσιεύονται σε πολλά έγκυρα διεθνή μέσα σοβαρής πληροφόρησης]
.
Μετάφραση: Μ.Στυλιανού
.
Οι Times της Τεχεράνης δημοσίευσαν την Τετάρτη ότι η Μόσχα γνωστοποίησε  στην Τεχεράνη ότι ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) έχει επιτύχει συναίνεση για την ένταξη του Ιράν ως πλήρους μέλους της ομάδας.
.
Ο Γραμματέας του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας Νικολάι Πατρούσεφ μετέδωσε αυτή τη σημαντική είδηση σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ιρανό ομόλογό του, Ναύαρχο Αλί Σαμκάνι. Αργότερα, ο Σαμκάνι  έγραψε στο Τουίτερ ότι αυτός και ο Πατρούσεφ συζήτησαν επίσης για το Αφγανιστάν, τη Συρία και τον Περσικό Κόλπο.
.
Η SCO επιτέλους αποσυνδέει την ένταξη του Ιράν από τις πυρηνικές συνομιλίες και τις κυρώσεις των ΗΠΑ. Είναι σημαντικό ότι το τηλεφώνημα του Πατρούσεφ σηματοδοτεί επίσης την πρώτη υψηλού επιπέδου στρατηγική επικοινωνία μεταξύ Μόσχας και Τεχεράνης μετά την ορκωμοσία του Εμπραχίμ Ραϊσί ως νέου προέδρου του Ιράν. Ο Patrushev είναι μια πολύ ανώτερη προσωπικότητα στο πολιτικό συμβούλιο του Κρεμλίνου.
.
Η συναίνεση του SCO — κατ’ αρχήν μια σινορωσική κοινότητα — επιταχύνει την αποδοχή του Ιράν, παρά τις αβεβαιότητες που εμφανίζονται στην πολιτική βούληση της κυβέρνησης Μπάιντεν να προχωρήσει στην πυρηνική συμφωνία ενόψει της ισχυρής «δικομματικής» αντιπολίτευσης στην Ουάσιγκτον και από άλλες ομάδες συμφερόντων.
.
Η επιθετική τοποθέτηση του ανώτερου Δημοκρατικού Γερουσιαστή Μπομπ Μενέντεζ που προεδρεύει της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, είναι ίσως η πιο αγενής περικοπή από όλες. Ο Μενέντεζ τυχαίνει να είναι κοντά στον Πρόεδρο Μπάιντεν.
.
Σε μια διεισδυτική ανάλυση στο έγκριτο  περιοδικό προβληματισμού Responsible Statecraft, ο Αμερικανός αρθρογράφος και πρώην αρχισυντάκτης Daniel Larison έγραψε αυτή την εβδομάδα ότι η η αμερικανική επανένταξη στην πυρηνική συμφωνία του Ιράν (JCPOA) θα έπρεπε να ήταν ένα απλό καθήκον για τον Μπάιντεν, αλλά  το γεγονός ότι έχει ήδη πάρει πάρα πολύ χρόνο — με τις κυρώσεις «μέγιστης πίεσης» της εποχής Τραμπ να εξακολουθούν να ισχύουν — είναι ένα από τα πολλά ανησυχητικά σημάδια ότι η κυβέρνηση φαίνεται να στερείται της πολιτικής βούλησης να οδηγήσει τις διαπραγματεύσεις της Βιέννης στην ολοκλήρωση.
.
Ο Λάρισον περιγράφει λεπτομερώς πώς η ομάδα του Μπάιντεν εισήγαγε παράλογους όρους στις συνομιλίες του JCPOA που γνωρίζει ότι θα μπορούσαν να είναι πιθανοί λόγοι ματαίωσης συμφωνιών. Σύμφωνα με πληροφορίες, η ομάδα Μπάιντεν            « ευνοεί την ιδέα να απαιτήσει από το Ιράν να εγκαταλείψει τον εγχώριο εμπλουτισμό ουρανίου και να συμμετάσχει σε περιφερειακή τράπεζα πυρηνικών καυσίμων». Ο Λάρισον προσθέτει: «Ο Μπάιντεν και ο Μπλίνκεν πιστεύουν ότι μπορούν να αναγκάσουν το Ιράν να συμφωνήσει σε πολύ μεγαλύτερες παραχωρήσεις από ποτέ, και δείχνει πόση επιρροή ασκεί ο πολύ πολεμοχαρής πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων στον Λευκό Οίκο.
.
Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης εικάζουν ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα έχουν σχέδιο Β για να αντιμετωπίσουν στρατιωτικά το Ιράν εάν οι συνομιλίες στη Βιέννη ναυαγήσουν. Οι Times of Israel υπαινίχθηκαν ότι κατά τη διάρκεια της επικείμενης επίσκεψης του Πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ στην Ουάσινγκτον αργότερα αυτό το μήνα, «το Ισραήλ θα επιδιώξει να αποκαταστήσει τη στρατιωτική επιλογή ως έσχατη λύση για να αποτρέψει τους Ιρανούς από το να φτάσουν σε πυρηνική ικανότητα στρατιωτικού επιπέδου. Το Ισραήλ πιστεύει ότι θα πρέπει να είναι και αμερικανική επιλογή και ελπίζει ότι μπορεί να πείσει τον Μπάιντεν και την ομάδα του να υιοθετήσουν την στρατιωτική επιλογή ως ρεαλιστικό δρόμο».
.
Ωστόσο, υπάρχει επίσης μια «μεγάλη εικόνα» — η γεωπολιτική του Ιράν. Το τηλεφώνημα του Patrushev αφορούσε βασικούς τομείς όπου η Ρωσία και το Ιράν συνεργάζονται — Συρία, Αφγανιστάν και Περσικός Κόλπος. Εάν η σύνθεση της προτεινόμενης ομάδας εθνικής ασφάλειας του νέου Ιρανού Προέδρου αποτελεί ένδειξη, η πορεία εξωτερικής πολιτικής του Ιράν ενδέχεται να κινηθεί προς μια κατεύθυνση ενίσχυσης της στρατηγικής εταιρικής σχέσης με τη Ρωσία.
.
Ο υποψήφιος για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών Hossein Amir-Abdollahian έχει δηλώσει ανοιχτά περισσότερες από μία φορές ότι το Ιράν πρέπει να δώσει προτεραιότητα στις σχέσεις με τις χώρες της «Ανατολής», όπως μαρτυρούν τα ακόλουθα σχόλια που έγιναν μόλις τον Φεβρουάριο:
.
«Όπως επανέλαβε ο ηγέτης της Ισλαμικής Επανάστασης, στην εξωτερική πολιτική μας θα πρέπει να προτιμήσουμε την Ανατολή από τη Δύση και τις γειτονικές χώρες από τις μακρινές χώρες, προκειμένου να διαφυλάξουμε τα εθνικά συμφέροντα της χώρας μας. Η καθιέρωση σχέσεων με τις χώρες που έχουν κοινά συμφέροντα μαζί μας είναι προτιμότερη από τις σχέσεις με εκείνους των οποίων τα συμφέροντα ενδέχεται ακόμη και να συγκρούονται με τα δικά μας».
.
«Ο 21ος αιώνας είναι ο αιώνας της Ασίας. Η Ισλαμική Δημοκρατία πάντα πρόσεχε την Ασία. Υπάρχουν πολλές σημαντικές και ακόμα ανεκμετάλλευτες δυνατότητες σε ασιατικές χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα, η Ινδία, η Μαλαισία, η Ινδονησία και οι υποήπειρες χώρες και θα μπορούσαμε να τις εκμεταλλευτούμε λόγω των κοινών μας συμφερόντων με τις  χώρες αυτές.»
.
«Οποιαδήποτε απόφαση ληφθεί στον Λευκό Οίκο δεν θα αλλάξει, με κανέναν τρόπο, την προοπτική της Ισλαμικής Δημοκρατίας για τη διατήρηση, ενίσχυση και ανάπτυξη των στρατηγικών σχέσεων με τη Μόσχα και το Πεκίνο και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές της προς την Ασία».
.
Οι παραπάνω δηλώσεις πρέπει να αντιπαρατεθούν με την επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας. Όποιες εκκολαπτόμενες ελπίδες κι αν υπήρχαν στη Μόσχα για μια νέα αρχή στις σχέσεις Ρωσίας-ΗΠΑ εξασθενούν. Ο Μπάιντεν δεν έχει το πολιτικό κεφάλαιο για να ξεπεράσει την εδραιωμένη αντιρωσική αντιπάθεια στις ΗΠΑ. Η Κίνα αισθάνεται επίσης πιθανώς την απόκλιση στις αμερικανικές πολιτικές — αν και το ενδιαφέρον της κυβέρνησης Μπάιντεν για το εμπόριο και τις επενδύσεις με την Κίνα για να τροφοδοτήσει την οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ δεν αμφισβητείται.
.
Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε την Πέμπτη κατά την ομιλία του σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσίας αφιερωμένη στη διεθνή συνεργασία στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας ότι «είναι αδύνατο να επιλυθούν αποτελεσματικά αρκετά ζητήματα σε αυτόν τον τομέα μονομερώς. Θα πρέπει να ενώσουμε τις προσπάθειές μας με τους εταίρους μας, ώστε να διασφαλίσουμε και τη δική μας ασφάλεια». Θεωρητικά, ο Πούτιν θα είχε την Κίνα και το Ιράν στο μυαλό του. Πράγματι, η Ρωσία και η Κίνα ταξινομούν τους λογισμούς τους για να σφυρηλατήσουν ακόμη στενότερη στρατηγική εταιρική σχέση.
.
Τα μαζικά στρατιωτικά γυμνάσια Κίνας-Ρωσίας, τα οποία ολοκληρώθηκαν την Παρασκευή, ήταν οι πρώτοι στρατιωτικοί επιχειρησιακοί και στρατηγικοί ελιγμοί μεταξύ των δυο χωρών. Δημιουργούν πλαίσιο για μια συνδυασμένη δύναμη εναντίον των ΗΠΑ. Για πρώτη φορά, οι δυο στρατοί χρησιμοποίησαν κοινό σύστημα διοίκησης και ελέγχου σε κίνηση η οποία απηχεί την προσέγγιση του ΝΑΤΟ. Τα κινεζικά και ρωσικά στρατεύματα ενσωματώθηκαν και μοιράστηκαν εξοπλισμό κατά τη διάρκεια των κοινών επιχειρήσεων. Ο Κινέζος υπουργός Άμυνας Γουέι Φενγκχέ χαρακτήρισε τις ασκήσεις ένα γεγονός «μεγάλης σημασίας».
.
Ασφαλώς, το Πεκίνο θα είναι σε αρμονία με τη ρωσική περιφερειακή στρατηγική που θεωρεί το Ιράν βασικό εταίρο. Ο συντονισμός αυτής της τριάδας επηρεάζει τη σταθεροποίηση της αφγανικής κατάστασης, μπορεί να αποτρέψει οποιαδήποτε επιδείνωση στη Συρία και, πάνω απ’ όλα, θα απωθήσει τις προσπάθειες των ΗΠΑ να αναζητήσουν στρατιωτική παρουσία στην Κεντρική Ασία.
.
Για την Κίνα, η ένταξη του Ιράν ως μέλους της SCO θα δώσει αναμφίβολα ώθηση στα περιφερειακά έργα Ζώνης και Δρόμου. Όσον αφορά τη Ρωσία, η ένταξη του Ιράν στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση (EAEU) είναι πλέον θέμα χρόνου.
.
Για το Ιράν, το καθεστώς ενός πλήρους μέλους της Ευρασιατικής Ένωσης μπορεί να αλλάξει ριζικά το πολιτικό τοπίο στην Ευρασία, ιδίως στον Νότιο Καύκασο και τη Δυτική Ασία. Ως μέλος της ΕΑΕΕ, το Ιράν θα συνεργαστεί με τη Ρωσία στο υψηλότερο επίπεδο στρατηγικής εταιρικής σχέσης, γεγονός που θα του δώσει σοβαρά ατού στην εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής του. Είναι σαφές ότι η Τεχεράνη θα χρησιμοποιήσει τους ισχυρούς δεσμούς με τη Ρωσία για να εκμεταλλευτεί την επιρροή με τις δυτικές χώρες.
.
Ενώ από τη μία πλευρά, η ΕΕΕ θα βοηθήσει το Ιράν να επεκτείνει τις εμπορικές και οικονομικές ευκαιρίες και να ξεφύγει από τις κυρώσεις των ΗΠΑ, από την άλλη πλευρά, το Ιράν πιστεύει ότι η στρατιωτική-πολιτική συνιστώσα του μπορεί να αποτελέσει σοβαρή ζώνη ασφαλείας για τη χώρα.

infognomonpolitics.gr
.

Είναι πλέον προφανές ότι με την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από τα μεγάλα αστικά κέντρα του Αφγανιστάν, θα δημιουργηθεί ένα κενό ισχύος το οποίο θα δημιουργήσει διενέξεις μεταξύ των περιφερειακών δυνάμεων που επιθυμούν να επηρεάσουν το νεοσυσταθέν ισλαμιστικό μόρφωμά προς όφελος τους, μιας και τώρα κατάφερε να εδραιωθεί για άλλη μια φορά στην καρδιά της Κεντρικής Ασίας. Μία εξ’ αυτών των δυνάμεων είναι η Τουρκία, η οποία λαμβάνοντας υπ’ όψη την μεγάλη απόστασή που την χωρίζει με το Αφγανιστάν, αλλά και ότι μεταξύ της απόστασης αυτής παρεμβάλλεται το Ιράν αλλά και η Σαουδική Αραβία, κάποιος θα μπορούσε να υποθέσει ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών είναι πενιχρές ή ακόμη και ανύπαρκτες.

Η υπόθεση αυτή παρότι λογική, απέχει αρκετά από την πραγματικότητα των Τουρκο-αφγανικών σχέσεων οι οποίες είναι ισχυρότατες και προφανώς μπορούν να δημιουργήσουν μία ευνοϊκή κατάστασή υπέρ της Τουρκίας. Ας δούμε λοιπόν ποιες ήταν και ποιες μπορεί να είναι οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και του Αφγανιστάν αλλά και τι κίνδυνοι εγκυμονούν στην περίπτωση που η ερντογανική Τουρκία καταφέρει να δημιουργήσει ένα φιλικό περιβάλλον με τους Ταλιμπάν.

Μία μακροχρόνια πολιτική προβολής ήπιας ισχύος

Η πρώτη επαφή μεταξύ των τουρκικών και των αφγανικών αρχών σε ένα εθνοκρατικό πλαίσιο, γίνεται 1^η Μαρτίου του 1921 στην Μόσχα, με την υπογραφή διμερούς συνθήκης συνεργασίας, ανεξαρτησίας και μη επιθέσεως. Μέσα από αυτή την συνθήκη η Τουρκία αρχίζει να βλέπει το Αφγανιστάν ως προέκτασή του παντουρανικού της οράματος, ενώ το Αφγανιστάν από την άλλη αναζητά συμμάχους, έχοντας προσφάτως διώξει τις αγγλικές δυνάμεις με τον Τρίτο Άγγλο-Αφγανικό πόλεμο. Από την πλευρά τους λοιπόν οι Αφγανοί βλέπουν την Τουρκία ως φίλο και ως σύμμαχο, κάνοντας τους την δεύτερη χώρα παγκοσμίως (αμέσως μετά την Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία- πρωταρχική μορφή της ΕΣΣΔ) που αναγνωρίζει την Τουρκική Δημοκρατία. Η φιλοτουρκική αυτή στάση επεκτείνεται ακόμα και στον τομέα της εσωτερικής διακυβέρνησης, και αυτό μπορούμε να το διακρίνουμε από τον θαυμασμό που έτρεφε ο βασιλιάς του Αφγανιστάν Αμανούλα Χαν προς τον Κεμάλ και την ιδεολογία του, αλλά και από το γεγονός ότι το νέο σύνταγμα της χώρας ήταν λαξευμένο πάνω στα κεμαλικά φιλοδυτικά πρότυπα, με σημαντικά παραδείγματά την απαγόρευση της μαντίλας και της παραδοσιακής φορεσιάς, της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας κ.α.

Από την πλευρά της η Τουρκία, βλέποντας την στάση αυτή ήδη από το 1921 στέλνει ως εκπρόσωπό στην Καμπούλ τον Τούρκο-Αφγανό Αμπντουλραχμάν Σαμαντάν, ο οποίος με την σειρά του συντονίζει μία σειρά αποστολών σε συνεργασία με το τουρκικό κράτος. Οι αποστολές αυτές λαμβάνουν κάθε μορφής υποστήριξη, από καθαρά στρατιωτικού τύπου με την εκπαίδευση του αφγανικού στρατεύματος από Τούρκους αξιωματικούς μέχρι αποστολές οικονομικής ενίσχυσης, ενίσχυσης της παιδείας αλλά και των υγειονομικών υποδομών. Ίσως μία από τις σημαντικότερες αποστολές ήταν αυτή του Δρ. Καμίλ Ρίφκι, ο οποίος ιδρύει το ιατρικό πανεπιστήμιο της Καμπούλ το 1932, του οποίου αξίζει να σημειωθεί ότι οι τρεις πρώτοι πρυτάνεις μέχρι το 1945 ήταν Τούρκοι.

Η πολυδιάστατη αυτή πολιτική ενίσχυσης όλων των δομών του αφγανικού κράτους από την Τουρκία, έχουν δημιουργήσει ένα κοινό πολιτισμικό Status Quo, μεταξύ των δύο χωρών, το οποίο συνεχίζει να επεκτείνεται μέχρι και σήμερα με ακόμα ισχυρότερη τουρκική χρηματοδότηση, είτε μέσω της ίδιας της τουρκικής κυβέρνησής, είτε μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεών τουρκικών συμφερόντων, είτε ακόμη και μέσω ιδιωτικών σχολείων. Τρανταχτά παραδείγματά αυτού είναι η τουρκική αντιπροσωπεία συνεργασίας και συντονισμού (τουρ. Türk Işbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı) ιδρυθείσα το 1991 η οποία είναι παρακλάδι του υπουργείου τουρισμού και κουλτούρας, με γραφεία σε 60 χώρες, το οποίο προσφάτως προμήθευσε 1.200 έδρανα σε σχολεία στις βόρειες επαρχίες του Αφγανιστάν, αλλά και το από την πλευρά των ΜΚΟ σημαντικό παράδειγμα είναι το Ινστιτούτο Γιουνούς Εμρέ (τουρ. Yunus Emre Enstitusu) το οποίο συνεργάζεται εντόνως με τουρκικούς φορείς και διαθέτει τμήμα εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας και τουρκολογίας στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ. Από την πλευρά της ιδιωτικής εκπαίδευσης μπορούμε να λάβουμε ως παράδειγμά τα σχολεία του τουρκικού ιδρύματος Maarif Vakfi, τα οποία δημιουργήθηκαν αμέσως μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016 με βάση τον νόμο 6721 με σκοπό να αντικαταστήσουν όλα τα σχολεία τα οποία δημιουργήθηκαν με βάση τα πρότυπα του Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος πλέον θεωρείται τρομοκράτης από την ερντογανική κυβέρνησή.

Ο επιτήδειος διαμεσολαβητής

Όπως μπορούμε να διακρίνουμε η Τουρκία έχει δημιουργήσει μία ρητορική «αδερφικών κρατών» με το να κυριαρχεί σε πολλά επίπεδα της κοινωνικής ζωής του Αφγανιστάν. Ποια η στάση όμως της Τουρκίας στις μεταβαλλόμενες συνθήκες του διεθνούς συστήματός αλλά και της πολιτικής σκηνής του Αφγανιστάν τους τελευταίους μήνες με την αποπομπή της φιλοδυτικής κυβέρνησης του Άσραφ Γάνι και της έλευσης των Ταλιμπάν; Η απάντησή σε αυτό το ερώτημά είναι μία και μόνο λέξη: διαμεσολάβησή.

Ήδη από τις αρχές της νατοϊκής επέμβασης εναντίων των Ταλιμπάν το 2001 μέσα στο γενικό πλαίσιο της πολιτικής του War on Terror, η Τουρκία, μη θέλοντας να απογοητεύσει τους συμμάχους της από την Δύση (μη λησμονούμε ότι το ΑΚΡ εκείνη την περίοδο ακόμη διατηρούσε ένα ισχυρότατο προσωπείο εκδυτικισμού) απέστειλε ένα σημαντικό σώμα -περίπου 600 ανδρών- εντός των νατοϊκών πλαισίων για να βοηθήσουν στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Αυτό όμως που είναι σημαντικό να δούμε είναι ότι ήδη από εκείνη την περίοδο η τουρκική ηγεσία εξασφάλισε να κάνει γνωστό ότι οι τουρκικές δυνάμεις στο νατοϊκό αυτό πλέγμα, δεν θα είναι δυνάμεις κρούσης, και δεν θα πρέπει να συγχέονται με τις αμερικανικές ή τις λοιπές δυτικές δυνάμεις και ότι η αποστολή τους θα ήταν η ανοικοδόμηση αλλά και η δημιουργία καλών σχέσεων με το Πακιστάν. Πιο συγκεκριμένα τα τελευταία έτη έχουν γίνει σημαντικές προσπάθειες από την πλευρά της Τουρκίας να εξομαλύνει τις σχέσεις Πακιστάν και Αφγανιστάν με απώτερο σκοπό την δημιουργία ενός τριγώνου μεταξύ των τριών χωρών στο οποίο η Τουρκία θα κυριαρχεί μέσω του διαλόγου. Στα πλαίσια των προσπαθειών αυτών η Τουρκία έχει επιχειρήσει να διευθετήσει τις προσφυγικές ροές από το Αφγανιστάν προς το Πακιστάν, να αποσαφηνίσει την γραμμή Ντουράντ, η οποία αποτελεί άκανθο για τις διμερείς σχέσεις Αφγανιστάν-Πακιστάν αλλά και να πείσει την επίσημή κυβέρνησή να συνομιλήσει με τις δυνάμεις των Ταλιμπάν για μία κοινή κυβερνητική γραμμή.

Όσον αφορά τους ίδιους τους Ταλιμπάν, η Τουρκία βλέποντας ότι μία ανάδειξη τους στην εξουσία ήταν αναπόφευκτη, διατήρησε πάλι μία αντίστοιχη στάση, με μία σχετική επιτυχία. Τον Φεβρουάριο του 2020 σε συνέντευξή του στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεών Anadolu, ο βετεράνος ηγέτης των Μουτζαχεντίν, και πολέμαρχος Γκουλμπουντίν Χεκματιάρ, τόνισε ότι δεν θα επιθυμούσε η Γερμανία, ή κάποια άλλη αντίστοιχη δυτική δύναμη να είναι υπεύθυνη των διαπραγματεύσεών και ότι ο ίδιος αλλά και μία μεγάλη μερίδα της κυβέρνησης αλλά και των Ταλιμπάν θα προτιμούσαν σε αυτόν τον ρόλο την Τουρκία. Πιο συγκεκριμένα αναφέρει: «Η Γερμανία πολεμούσε παρά το πλευρό των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου με τον τρίτο μεγαλύτερο στρατό στο Αφγανιστάν μετά τους άλλους δύο. (…) η δική μας πρότασή είναι, και επιθυμούμε, η Τουρκία να διευθετήσει τις συνομιλίες μεταξύ των Ταλιμπάν και των αφγανικών πολιτικών ομάδων. Μοιραστήκαμε αυτή την ιδέα και με τον Καρζάϊ. Συμφώνησε. Δεν μπορώ να διακρίνω κάποιο πολιτικό κόμμα που να αντιτίθεται.» Επίσης με βάση το πρακτορείο Reuters παρότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα πρέπει να έχουν αποχωρήσει μέχρι την 31^η του Αυγούστου, ως επίδειξη ισχύος από την πλευρά των Ταλιμπάν, ότι δεν πρόκειται να δεχθούν καμία δύναμη κατοχής, πολλοί Τούρκοι τεχνικοί και μηχανικοί θα μείνουν πίσω στην Καμπούλ για να τους βοηθήσουν με την ομαλή λειτουργία του αεροδρομίου, ενώ ο εκπρόσωπος τύπου των Ταλιμπάν Ζαμπιχούλα Μουτζαχίντ δήλωσε την περασμένη Τρίτη: «Θέλουμε καλές σχέσεις με την Τουρκία, την τουρκική κυβέρνησή, και τους Μουσουλμάνους του τουρκικού έθνους».

Κατά την άποψη του συγγραφέα ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί μία συνεργασία, επίσημή ή μη, μεταξύ Ταλιμπάν και Τουρκίας είναι είτε με την αποπομπή του προέδρου Ερντογάν από την εξουσία ή με το ξέσπασμά ενός νέου εμφυλίου στο Αφγανιστάν (κάτι το οποίο είναι πολύ πιθανό). Η συνεργασία αυτή είναι αναπόφευκτή για τρεις λόγους. Πρώτον οι δυτικές συμμαχίες δεν πρόκειται να επιβάλλουν καμία κύρωση προς την Άγκυρα για οποιαδήποτέ σχέση αναπτύξει με τους Ταλιμπάν, διότι αφενός είναι η μοναδική νατοϊκή δύναμη που μπορεί εμμέσως να ̏δαμάσει̏ και να επιβάλλει τα αιτήματά της στους Ταλιμπάν και αφετέρου με μία επερχόμενή προσφυγική κρίση στον ορίζοντα η Τουρκία κρίνεται απαραίτητή για την πολιτική ατζέντα της Δύσης. Δεύτερον σημαντικό πλέον ζήτημά για τους Ταλιμπάν είναι μία διεθνής κίνησή νομιμότητας και αναγνώρισης, έτσι ώστε να δείξουν στον υπόλοιπο κόσμο ένα προσωπείο εκκοσμίκευσης (το οποίο προφανώς και δεν θα πείσει κανέναν) κάτι στο οποίο η Τουρκία μπορεί να φανεί χρήσιμή. Και τρίτον από την πλευρά της η Τουρκία θα αναπτύξει έτι περαιτέρω την ήδη ενισχυμένη παρουσία της στην περιοχή, με την συνεχόμενη πάσης φύσεως βοήθεια, η οποία πλέον φανερά θα πηγαίνει για την ενδυνάμωση του τοπικού ισλαμιστικού κινήματος. Είναι περιττό να αναφέρουμε πόσους κινδύνους εγκυμονεί αυτή η συνεργασία και για την Μέση Ανατολή αλλά και για την υφήλιο.

*Ο  Ιωαννίδης Νικόλαος-Γεώργιος είναι απόφοιτος του Τμήματος Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών με ειδίκευση στις στρατιωτικές σπουδές, την ιστορία και την πολιτική της Μέσης Ανατολής

ΠΗΓΗ: geopolitics.iisca.eu

Η εν εξελίξει κρίση στο Αφγανιστάν ενέχει ουσιαστικούς κινδύνους για τη Ρωσία και την Κεντρική Ασία, όπως προειδοποιούν γεωπολιτικοί ειδικοί σύμφωνα με το CNBC, παρά το ότι το Κρεμλίνο κάνει λόγο για μια προπαγανδιστική νίκη επί των ΗΠΑ.

Αρχικά, η αντίδραση της Ρωσίας στην προέλαση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν φάνηκε να γιορτάζει την ήττα της αφγανικής κυβέρνησης που είχε την υποστήριξη της Αμερικής, καθώς και την αποχώρηση των ΗΠΑ. Ο πρέσβης της Ρωσίας στην Καμπούλ, Dmitry Zhirnov, επαίνεσε τη δράση των Ταλιμπάν και είπε ότι βοήθησαν να γίνει η πρωτεύουσα του Αφγανιστάν ασφαλέστερη τις πρώτες 24 ώρες μετά την έξοδο των ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ σημειώνεται ότι η Ρωσία αναγνωρίζει επίσημα τους Ταλιμπάν ως τρομοκρατική οργάνωση.

“Οι Ρώσοι αισθάνονται σαν να έχουν πετύχει έναν σημαντικό θρίαμβο”, δήλωσε η Kate Mallinson, συνεργάτιδα του προγράμματος Ρωσίας και Ευρασίας στο Chatham House, κατά τη διάρκεια ενός webinar για το think tank Chatham House.

“Αισθάνονται ότι θα επαναβεβαιώσουν την επιρροή τους στην Κεντρική Ασία”, είπε, σημειώνοντας ότι η Ρωσία είναι πιθανό να προσπαθήσει να εδραιώσει περαιτέρω τη θέση της ως βασικού εγγυητή ασφάλειας στην περιοχή.

Η Μόσχα έχει σημαντική στρατιωτική και οικονομική επιρροή στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες στην Κεντρική Ασία, συμπεριλαμβανομένου του Τατζικιστάν, του Ουζμπεκιστάν και του Τουρκμενιστάν, τα οποία συνορεύουν με το Αφγανιστάν.

Η Ρωσία ξεκίνησε την Τετάρτη τα δικά της σχέδια εκκένωσης, στέλνοντας τέσσερα στρατιωτικά αεροπλάνα για να απομακρύνει 500 Ρώσους πολίτες καθώς και πολίτες συμμάχων της. Η οδηγία, η οποία προήλθε μετά από εντολή του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, σηματοδότησε μια απότομη αλλαγή της στάσης του Κρεμλίνου στην κατάληψη της Καμπούλ από τους Ταλιμπάν.

Ήρθε εν μέσω μιας μαζικής προσπάθειας εκκένωσης στο αεροδρόμιο της Καμπούλ, με τις χώρες να προσπαθούν να εκκενώσουν ανθρώπους από το Αφγανιστάν που ελέγχεται από τους Ταλιμπάν πριν από την προθεσμία της 31ης Αυγούστου που ορίστηκε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί στο Διεθνές Αεροδρόμιο Hamid Karza καθώς οι Ταλιμπάν έχουν καταλάβει την Καμπούλ, επιδιώκοντας απεγνωσμένα να εξασφαλίσουν ασφαλή έξοδο από τη χώρα.

“Ο χρόνος τελειώνει”

Οι αξιωματούχοι του Κρεμλίνου επιμένουν ότι οι ΗΠΑ δεν πρέπει να μεταθέσουν την ευθύνη για την κατάρρευση του Αφγανιστάν σε άλλους και τα κρατικά μέσα ενημέρωσης προσπάθησαν να παρουσιάσουν την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν ως ένα σημαντικό θρίαμβο.

Πιο πρόσφατα, ωστόσο, ο τόνος φαίνεται να έχει αλλάξει. “Η κατάσταση εξελίσσεται, ο χρόνος τελειώνει, η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά τεταμένη και εξακολουθούμε να την παρακολουθούμε στενά και διατηρούμε τις ανησυχίες μας”, δήλωσε την Τετάρτη ο Ντμίτρι Πεσκόφ, εκπρόσωπος του Κρεμλίνου.

Ο Πούτιν είχε προηγουμένως δηλώσει ότι ελπίζει οι Ταλιμπάν να επιβεβαιώσουν τις διαβεβαιώσεις για αποκατάσταση της τάξης, λέγοντας ότι είναι σημαντικό να μην επιτραπεί στους τρομοκράτες να εισέλθουν σε γειτονικές χώρες.

“Θα είναι πολύ πιο δύσκολο από ό, τι φαντάζονται οι Ρώσοι. Ακόμα κι αν οι Ταλιμπάν τηρήσουν τις υποσχέσεις τους στους Ρώσους, θα βρεθούν αντιμέτωποι με ασύμμετρο πόλεμο και θα είναι πολύ πιο απρόβλεπτος από ό, τι οι Ρώσοι θα μπορούν να διαχειριστούν”, δήλωσε η Mallinson στο CNBC.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η κρίση έρχεται σε μια εποχή που πολλές χώρες της Κεντρικής Ασίας βρίσκονται σε άσχημη κατάσταση, σημείωσε η Mallinson, επικαλούμενη την πανδημία του κορονοϊού μεταξύ άλλων.

Η Μόσχα έχει ενισχύσει τη στρατιωτική της βάση στο Τατζικιστάν, μια χώρα που μοιράζεται σύνορα 843 μιλίων με το Αφγανιστάν, όπου πραγματοποιεί εδώ και ένα μήνα στρατιωτικές ασκήσεις.

Το Reuters μετέδωσε την Τετάρτη ότι το Κρεμλίνο ανέφερε πως έμαθε τα διδάγματα της αποτυχημένης επέμβασης της Σοβιετικής Ένωσης στο Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980 και δεν θα αναπτύξει ένοπλες δυνάμεις εκεί.

Η επιρροή της Ρωσίας στην Κεντρική Ασία

Η Olga Oliker, διευθύντρια για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία στη Διεθνή Ομάδα Κρίσεων, δήλωσε στο CNBC ότι η Ρωσία αναγνωρίζει τα πιθανά ζητήματα ασφάλειας ως συνέπεια της κρίσης στο Αφγανιστάν, για την Κεντρική Ασία καθώς και για τον εαυτό της.

“Μπορεί ταυτόχρονα να είναι κάπως ευχαριστημένοι που οι ΗΠΑ γελοιοποιήθηκαν και είναι νευρικοί για τις επιπτώσεις. Φοβούνται όμως την αποσταθεροποίηση των προσφυγικών ροών, φοβούνται για ομάδες που μπορεί να τους επιτεθούν από το Αφγανιστάν και φοβούνται, όπως είπε πρόσφατα ο Πούτιν, ότι οι μαχητές θα μπορούσαν να κρυφτούν ανάμεσα στους πρόσφυγες”, σημείωσε.

“Εάν η σταθερότητα διατηρηθεί υπό τους Ταλιμπάν και οι Ταλιμπάν τηρήσουν την υπόσχεσή τους να μην αφήσουν το Αφγανιστάν να αποτελέσει βάση επιθέσεων στη Ρωσία και την Κεντρική Ασία και, ιδανικά, σταματήσουν τη ροή του οπίου, τότε η Ρωσία μπορεί να ζήσει με αυτό”, πρόσθεσε η Oliker. “Αλλά τα πράγματα θα μπορούσαν να πάνε άσχημα – η Ρωσία θα προσπαθήσει να ενισχύσει την Κεντρική Ασία όσο χρειάζεται”, τόνισε.

Ο Πούτιν επέκρινε την ιδέα ότι ορισμένες δυτικές χώρες προσπαθούν να μεταφέρουν πρόσφυγες από το Αφγανιστάν στην Κεντρική Ασία, ενώ βρίσκονται υπό επεξεργασία οι βίζες τους για ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση.

“Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να σταλθούν χωρίς βίζα σε αυτές τις χώρες, στους γείτονές μας, ενώ οι ίδιοι [η Δύση] δεν θέλουν να τους υποδεχτούν χωρίς βίζα;” διερωτήθηκε ο Πούτιν, σύμφωνα με τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων την περασμένη εβδομάδα. “Γιατί υπάρχει μια τέτοια ταπεινωτική προσέγγιση για την επίλυση του προβλήματος;”

Ευρασιατική Ένωση

Μεταξύ των γειτόνων του Αφγανιστάν, το Τατζικιστάν έχει δεσμευτεί να δεχθεί έως και 100.000 πρόσφυγες. Η χώρα συνεργάζεται με τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους οργανισμούς για τη δημιουργία καταυλισμών και άλλων εγκαταστάσεων καθώς εκτυλίσσεται η ανθρωπιστική κρίση.

“Πιστεύω ότι θα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό για τη Ρωσία ότι οι εθνοτικές περιοχές Τατζίκων και Ουζμπέκων του Αφγανιστάν, που συνήθως αποτελούν ασπίδα για τους Ταλιμπάν, πέρασαν επίσης στον έλεγχο των Ταλιμπάν”, δήλωσε στο CNBC ο Tim Ash, υψηλόβαθμο στέλεχος της Bluebay Asset Management.

Ο Ash είπε ότι αναμένει τη Ρωσία να ενισχύσει την ήδη μεγάλη στρατιωτική παρουσία της στο Τατζικιστάν και ίσως ακόμη και να την επεκτείνει στο Ουζμπεκιστάν.

“Τα κράτη της Κεντρικής Ασίας νιώθουν νευρικότητα επειδή η Μόσχα ενδέχεται να χρησιμοποιήσει την κατάσταση για να προωθήσει περαιτέρω την ιδέα της Ευρασιατικής Ένωσης και την κεντρική ατζέντα που ακολουθεί ο Πούτιν – δείτε το παράδειγμα της Λευκορωσίας”, σημείωσε ο Ash, σημειώνοντας ότι έρχεται η 30η επέτειος από την κατάρρευση της ΕΣΣΔ τον Δεκέμβριο του τρέχοντος έτους.

Η Ρωσία αναμένεται να αυξήσει την πίεση στις χώρες της Κεντρικής Ασίας για να τις κάνει να ενταχθούν στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, μια πρωτοβουλία υπό την ηγεσία της Μόσχας που περιλαμβάνει σήμερα την Αρμενία, τη Λευκορωσία, το Καζακστάν και το Κιργιζιστάν.

capital.gr

Το ISIS-K είναι γνωστό ως η πιο αιματηρή και πιο ριζοσπαστική τζιχαντιστική ομάδα που εμφανίστηκε ποτέ στο Αφγανιστάν

Η ομάδα ISIS-Khorasan είναι το όνομα που δόθηκε στο τμήμα του Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και της Συρίας, στην περιοχή Πακιστάν-Αφγανιστάν, το οποίο δημιουργήθηκε από τον διαχωρισμό του ιρακινού κλάδου της Αλ Κάιντα το 2013. Η ομάδα που πρωτοεμφανίστηκε τον Ιανουάριο του 2015 ονομάζεται ISIS-K στη Δύση λόγω της αγγλικής ορθογραφίας του Khorasan (Khorasan).

Αφού ιδρύθηκε το ISIS στο Ιράκ τον Απρίλιο του 2013, γρήγορα κέρδισε δύναμη παίρνοντας τη Ράκα και τη Μοσούλη το 2014. Τον Ιανουάριο του 2015, όταν ήταν στο απόγειο της δύναμής του, συγκέντρωσε μαχητές από το Πακιστάν και το Αφγανιστάν που ήθελαν να ενταχθούν στην οργάνωση πηγαίνοντας στο Ιράκ ή τη Συρία. Παίρνοντας με το μέρος του τους μαχητές που εγκατέλειψαν τους Πακιστανούς Ταλιμπάν, ανακοίνωσε την ίδρυση του ISIS-Khorasan.

Λίγο αργότερα, ο διεθνής συνασπισμός υπό την ηγεσία των ΗΠΑ απομείωσε σε μεγάλο βαθμό την ισχύ του ISIS στο Ιράκ και τη Συρία και το 2017 ανακοίνωσε ότι είχε καταστρέψει σχεδόν πλήρως την ομάδα.

Είναι γνωστό ότι μαχητές που «δεν βρήκαν τους Ταλιμπάν αρκετά σκληρούς» όταν τους στρατολογούσαν, έφυγαν και προσχώρησαν στο ISIS.

Khorasan ήταν το όνομα που δόθηκε στο ανατολικό τμήμα της αυτοκρατορίας, το οποίο περιλαμβάνει σήμερα το Αφγανιστάν, το ανατολικό Ιράν, το Πακιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν και τμήματα του Πακιστάν την εποχή που οι Πέρσες κυριαρχούσαν στην περιοχή. Khorasan σημαίνει “ο τόπος όπου ανατέλλει ο ήλιος” στα περσικά.

Σύμφωνα με τις ειδήσεις στο BBC Turkish, η οργάνωση αναπτύχθηκε με μαχητές από ορισμένες αραβικές χώρες, καθώς και από το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν, την Τσετσενία, τηνΙνδία, το Μπαγκλαντές και την Κίνα, καθώς και μαχητές που κατάφεραν να καταφύγουν από το Ιράκ-Συρία στο Αφγανιστάν αφού το ISIS έχασε την εξουσία και την ισχύ του του στο Ιράκ και Συρία.

Από το 2018, περισσότεροι από 10 ύποπτοι συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν σε πολυετή φυλάκιση σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και τις ΗΠΑ με την αιτιολογία ότι ήταν μέλη του ISIS-Khorasan.

Το 2019, όταν οι επιθέσεις της ομάδας Khorasan του ISIS στο Αφγανιστάν αυξήθηκαν, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις με τους Ταλιμπάν. Φοβούμενοι ότι το ISIS-K ενδέχεται να επεκτείνει τις επιθέσεις του στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, Αμερικανοί αξιωματούχοι άρχισαν συνομιλίες με τους Ταλιμπάν προκειμένου να συνεργαστούν στον αγώνα κατά του ISIS.

Μάλιστα, υπήρχε ο φόβος, όσο διαρκούσε αυτή η διαδικασία, περισσότερα μέλη της οργάνωσης θα εγκαταλείψουν τους Ταλιμπάν και θα ενταχθούν στο ISIS.

Οι Ταλιμπάν κηρύσσουν πόλεμο εναντίον του ISIS-K με τη σύσταση ειδικών δυνάμεων

Το ISIS-K πραγματοποίησε αιματηρές επιθέσεις με στόχο κυρίως τον σιιτικό πληθυσμό στο ανατολικό Αφγανιστάν, στα σύνορα με το Ιράν. Για το λόγο αυτό, οι ειδικοί σχολιάζουν ότι οι Ταλιμπάν δεν πολεμούν εναντίον του ISIS-K εκτός εάν απειλεί τη δική τους δύναμη.

Ωστόσο, υπήρξαν συγκρούσεις μεταξύ των Ταλιμπάν και του ISIS-K, ειδικά στα βόρεια και ανατολικά της χώρας.

Οι δύο οργανώσεις κήρυξαν πόλεμο μεταξύ τους τον Ιανουάριο του 2015.

Η πρώτη επίθεση την ευθύνη της οποίας ανέλαβε το ISIS ήταν μια επίθεση στο Kot, στην περιοχή Nargarhar, τον Μάιο του 2015, στην οποία σκοτώθηκαν μαχητές των Ταλιμπάν.

Αργότερα, διέπραξε σφαγές εναντίον των φυλών που συνεργάζονταν με τους Ταλιμπάν. Σκότωσε τους de-facto ηγεμόνες των Ταλιμπάν στην περιοχή αποκεφαλίζοντάς τους.

Οι Ταλιμπάν προειδοποίησαν σε ανοιχτή επιστολή της 16ης Ιουνίου 2015 τον ηγέτη του ISIS, Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, ότι «θα πρέπει να υπερασπιστούν τη δική τους επιτυχία».

Στα τέλη του έτους που ιδρύθηκε η οργάνωση ISIS-Κ, τον Οκτώβριο του 2015, οι Ταλιμπάν συγκρότησαν μια ειδική δύναμη 1.000 ανδρών για την αντιμετώπισή του.

Οι ειδικές δυνάμεις επιλέχθηκαν προσεκτικά σύμφωνα με τις ικανότητες και την εμπειρία τους και στάλθηκαν σε επαρχίες όπου ήταν παρόν το ISIS-K, όπως η Νανγκαρχάρ, η Φάραχ, η Χελμάντ και η Ζαμπούλ.

Με τα χρόνια, υπήρξαν συγκρούσεις στις οποίες έχασαν τη ζωή τους δεκάδες μέλη των Ταλιμπάν και του ISIS-K.

Το 2019, ο αφγανικός στρατός ανακοίνωσε ότι το ISIS-K ηττήθηκε, αλλά θα μπορούσε να οργανώσει επιθέσεις από υρήνες που ήταν εν ύπνω. Τον Μάιο του 2020, στην πρωτεύουσα Καμπούλ, σε επίθεση σε μαιευτήριο σε περιοχή που κυριαρχείται από σιίτες, το ISIS-K σκότωσε 25 άτομα. Ανάμεσά τους ήταν γυναίκες και βρέφη που ήταν έγκυες ή είχαν μόλις γεννήσει.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αυξήθηκαν επίσης οι επιθέσεις σε σιιτικούς χώρους λατρείας, σε σχολεία, νοσοκομεία, σε περιοχές που στάθμευε αμερικανικός στρατός και σε αφγανικές κυβερνητικές δυνάμεις. Εκατοντάδες Αφγανοί πολίτες και στρατιώτες, καθώς και δεκάδες ξένοι στρατιώτες και αξιωματούχοι, σκοτώθηκαν σε αυτές τις επιθέσεις.

Τον Απρίλιο του 2020, ένα μήνα πριν από την επίθεση στο νοσοκομείο, ο Αμπντουλάχ Ορακζάι, επικεφαλής του τμήματος του ISIS-K, συνελήφθη στο νότιο Αφγανιστάν. Μετά από λίγο, πέντε μέλη της οργάνωσης σκοτώθηκαν σε επιχείρηση κατά της οργάνωσης στην Καμπούλ.

Ο Αμπντούλ Χασίπ, ο προηγούμενος ηγέτης του ISIS-Χορασάν, σκοτώθηκε τον Απρίλιο του 2017 και ο προκάτοχός του, Χαφέζ Σαΐντ, τον Αύγουστο του 2016, στο Αφγανιστάν, σε κοινές επιχειρήσεις των αμερικανικών και αφγανικών δυνάμεων.

Σε γραπτή δήλωση στις 14 Ιανουαρίου, το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι «η οργάνωση ISIS-Khorasan, η οποία είναι γνωστό ότι ιδρύθηκε από πρώην μέλη των Αφγανών και Πακιστανών Ταλιμπάν, συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο ξένων τρομοκρατικών οργανώσεων».

Οι ΗΠΑ, που βρίσκονται στο Αφγανιστάν από το 2001, είχαν μόνο την εξουσιοδότηση να πολεμήσουν τους Ταλιμπάν και την Αλ Κάιντα στη χώρα. Η ευθύνη να πολεμήσουν το ISIS περιορίστηκε στη Συρία και το Ιράκ.

Λίγες ημέρες μετά την απόφαση της 14ης Ιανουαρίου, το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ εξουσιοδοτήθηκε νόμιμα από την αμερικανική διοίκηση να πολεμήσει επίσης το ISIS-K.

Εν τω μεταξύ, η οργάνωση πραγματοποίησε πολλές επιθέσεις εναντίον Σιιτών, προσωπικού των Ηνωμένων Εθνών, αμερικανικών δυνάμεων, δημοσιογράφων και πρεσβειών στο Αφγανιστάν.

Στα τέλη του 2016, προσπάθησε να αποδείξει τη δύναμή του, διεκδικώντας μια σειρά επιθέσεων και δημοσιεύοντας βίντεο προπαγάνδας.

Πόσο ριζοσπαστικό είναι το ISIS-K;

Αν και η αποτελεσματικότητα του ISIS στη Μέση Ανατολή έχει σχεδόν τελειώσει, το ISIS-K έχει πραγματοποιήσει αιματηρές και μαζικές επιθέσεις, ειδικά στο Αφγανιστάν τα τελευταία χρόνια.

Είναι γνωστό ότι η οργάνωση, που στοχεύει στα σχολεία όπου πηγαίνουν τα κορίτσια και στα νοσοκομεία όπου νοσηλεύονται γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων μητρότητας, χτυπά συχνά έγκυες γυναίκες και τις νοσοκόμες που τις φροντίζουν.

Ενώ ο στόχος των Ταλιμπάν περιορίζεται εντελώς στην εδραίωση κυριαρχίας στο Αφγανιστάν, το ISIS-K στοχεύει με επιθέσεις και στην περιοχή του Αφγανιστάν αλλά και σε άλλες χώρες, και σχεδιάζει επιθέσεις στην Ευρώπη από εκεί ως μέρος του διεθνούς δικτύου του ISIS. Με άλλα λόγια, πραγματοποιεί επιθέσεις σε όποιο σημείο του κόσμου μπορεί να το κάνει.

Που εδρεύουν;

Το ISIS-K εδρεύει στην επαρχία Νανγκαρχάρ στο ανατολικό Αφγανιστάν, όπου βρίσκεται και η πόλη Τζαλαλαμπάντ. Αυτή η επαρχία βρίσκεται σε μια περιοχή όπου η διακίνηση ναρκωτικών και ανθρώπων είναι σχετικά εύκολη μέσω των πακιστανικών συνόρων.

Είναι γνωστό ότι η ομάδα έφτασε τους 3.000 μαχητές κατά τη διάρκεια της ισχυρότερης περιόδου της και στη συνέχεια πολλοί από τους μαχητές της έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του πολέμου τόσο με τον αμερικανικό όσο και τον αφγανικό στρατό και τους Ταλιμπάν.

Έχουν δεσμούς με τους Ταλιμπάν;

Μπορούμε να πούμε ότι συνδέονται έμμεσα, μέσω τρίτου μέρους, του Δικτύου Hakkani.

Ο Siraceddin Hakkani, ο οποίος είναι ένας από τους τρεις πολύ σημαντικούς βοηθούς υπό τον ηγέτη των Ταλιμπάν, είναι ο επικεφαλής του Δικτύου Haqqani, το οποίο έχει στενούς δεσμούς με την Αλ Κάιντα.

Αξίζει να θυμηθούμε ότι το ISIS ιδρύθηκε από τον Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, τον ηγέτη του ιρακινού παραρτήματος της Αλ Κάιντα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, υπάρχουν πολύ ισχυροί δεσμοί μεταξύ του ISIS-K και του Δικτύου Hakkani. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η οργάνωση έχει δεσμούς με τους Ταλιμπάν.

Στην Καμπούλ, όπου οι Ταλιμπάν ανέλαβαν τον έλεγχο των ΗΠΑ στις 15 Αυγούστου κατά τη διαδικασία αποχώρησης, ο υπεύθυνος για την ασφάλεια της πόλης είναι ο Χαλίλ Χακκάνι. Υπάρχει μια επικήρυξη 5 εκατομμυρίων δολαρίων για το κεφάλι του Χαλίλ Χακκάνι.

Ο Δρ. Sajjan Gohel, από το Ίδρυμα Ασίας -Ειρηνικού, έχει μελετήσει τα δίκτυα των ισλαμιστών που δρουν στο Αφγανιστάν για χρόνια. Σύμφωνα με τον Gohel, “Η συνεργασία του ISIS-K, του δικτύου Haqqani των Ταλιμπάν και ορισμένων μικρότερων τρομοκρατικών οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν, βρίσκεται πίσω από πολλές επιθέσεις μεγάλης κλίμακας στο Αφγανιστάν μεταξύ 2019-2021.”

Όταν οι Ταλιμπάν εισήλθαν στην Καμπούλ στις 15 Αυγούστου, απελευθέρωσαν επίσης μεγάλο αριθμό καταδικασμένων ισλαμιστών στη φυλακή Pul-e-Charki. Πολλοί από αυτούς τους καταδικασθέντες καταδικάστηκαν ως μέλη του ISIS και της Αλ Κάιντα. Όλοι αυτοί οι τρομοκράτες είναι πλέον ελεύθεροι.

Ωστόσο, υπάρχουν σοβαρές διαφορές μεταξύ του ISIS-K και των Ταλιμπάν. Το ISIS-K κατηγορεί τους Ταλιμπάν ότι παρέκκλιναν από τον στόχο του τζιχάντ, εγκαταλείποντας τον αγώνα για να καθίσουν με τους Αμερικανούς σε «πολυτελή και επιδεικτικά ξενοδοχεία» στην πρωτεύουσα του Κατάρ, Ντόχα.

Οι μαχητές του ISIS αποτελούν σοβαρή απειλή για την κυβέρνηση που θα σχηματίσουν οι Ταλιμπάν.

Αυτό βάζει τους Ταλιμπάν και τη Δύση στην ίδια πλευρά όσον αφορά το ISIS.

Πηγή: ahvalnews.com/infognomonpolitics.gr