Αρχική Blog Σελίδα 2229

Πολλαπλασιάστηκαν οι τουρκικές εταιρείες στην Αλβανία

Από
pcuser
-
0

 

 

Η Τουρκία είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής στην Αλβανία. Οι τουρκικές εταιρείες έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια.

Υπολογίζονται σε περίπου 600 τουρκικές εταιρείες, των οποίων η συνολική επένδυση έχει ξεπεράσει τα 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τον πρέσβη της Τουρκίας στα Τίρανα, Μουράτ Αχμέτ Γιοριούκ στο πρακτορείο Anadolu, μετά την επίσκεψή του στη βιομηχανική ζώνη στην πόλη Ελμπασάν (στην κεντρική Αλβανία).

«Ο συνολικός αριθμός των Αλβανών πολιτών που απασχολούνται σε τουρκικές εταιρείες είναι περίπου 15.000. Παρά την πανδημία, το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών έχει ξεπεράσει το μισό δισεκατομμύριο δολάρια», δήλωσε ο πρέσβης.

Ο Τούρκος διπλωμάτης υπενθύμισε την επίσκεψη του πρωθυπουργού της Αλβανίας Έντι Ράμα στην Τουρκία τον φετινό Ιανουάριο, καθώς και τη συμφωνία στρατηγικής εταιρικής σχέσης που υπογράφηκε κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης.

«Μια από τις πτυχές προτεραιότητας αυτής της συμφωνίας είναι η περαιτέρω ανάπτυξη των εμπορικών και οικονομικών σχέσεων μεταξύ Αλβανίας και Τουρκίας. Συμπεριλαμβανομένης της αύξησης του επιπέδου των τουρκικών επενδύσεων », είπε ο πρέσβης.

Αναφερόμενος στο θέμα της νέας αλβανικής κυβέρνησης, το οποίο αναμένεται να σχηματιστεί τις επόμενες ημέρες, ο Γιορούκ τόνισε ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει να συνεργάζεται με την Αλβανία για να ανεβάσει τις σχέσεις σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο.

Fokus.net

https://www.echedoros-a.gr

Η Τουρκία πραγματοποιεί εθνοκάθαρση στη Συρία – πρακτορείο SANA

Από
pcuser
-
0

 

Η Τουρκία πραγματοποιεί εθνοκάθαρση στα βόρεια και βορειοδυτικά της συριακής επαρχίας Χασάκα, μετέδωσε το συριακό αραβικό πρακτορείο ειδήσεων SANA στις 2 Σεπτεμβρίου.

Η Τουρκία και η συριακή αντιπολίτευση που ελέγχεται από αυτήν πραγματοποιούν εθνοκάθαρση με τη βοήθεια αδιάκοπων βομβαρδισμών οικισμών, αναγκάζοντας τον πληθυσμό να εγκαταλείψει αυτά τα μέρη.

Αναφέρεται ότι λόγω των βομβαρδισμών οικισμών κοντά στην Τελ Τάμρα, Αμπού Ρασεΐν και Ζαρκάν, οι κάτοικοι αναγκάστηκαν να μετακινηθούν σε κέντρα προσωρινής διαμονής σε ασφαλείς περιοχές.

Οι κάτοικοι ανέφεραν ότι διέφυγαν με μικρά παιδιά στην αγκαλιά τους, μη μπορώντας να πάρουν τα υπάρχοντά τους, φαγητό και νερό μαζί τους.

Σε κέντρα προσωρινής διαμονής στην πόλη Χασάκα, στους πρόσφυγες προσφέρονται τρόφιμα, είδη μη διατροφής και ιατρική περίθαλψη. Το SANA προσθέτει ότι η Τουρκία συμμετέχει σε εθνοκάθαρση για να προσαρτήσει νέα εδάφη στην επαρχία Χασάκα.

Eurasia Daily News

https://www.echedoros-a.gr

Το Κουρδιστάν έχει τη δυνατότητα να διαλύσει την Τουρκία- άποψη

Από
pcuser
-
0

 

Οι Κούρδοι παρακολουθούν ένα μάθημα στο Botan International στις 27 Αυγούστου 2021

(Κείμενο από τη ρωσική Eurasia Daily)

Οι Κούρδοι γίνονται το έθνος από το οποίο εξαρτάται κυριολεκτικά το μέλλον της Τουρκίας, όπως αποδεικνύεται από τα πρόσφατα γεγονότα.

Το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Rudaw ανέφερε το βράδυ της 1ης Σεπτεμβρίου ότι η ΜΚΟ Botan International, που χρηματοδοτήθηκε από τους «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα», άνοιξε το γραφείο της στις 28 Αυγούστου στο Ντιγιάρμπακιρ, πρωτεύουσα του τουρκικού Κουρδιστάν.

Ο  Μουράτ Μπαϊράμ, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Botan International, έγραψε για τους στόχους του οργανισμού:

«Η κουρδική δημοσιογραφική εκπαίδευση απαγορεύεται στο τουρκικό εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά η οργάνωση σεμιναρίων και εργαστηρίων δεν απαγορεύεται. Η Botan International είναι η πρώτη κουρδική οργάνωση στην Τουρκία που παρέχει εκπαίδευση στα κουρδικά μέσα ενημέρωσης. Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα είναι η πρώτη διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση που χορηγεί κουρδική οργάνωση που προσφέρει κουρδική εκπαίδευση στα μέσα ενημέρωσης.

Ο Μπαϊράμ αναφέρθηκε σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την εταιρεία Ντιγιάρμπακιρ του Ντιγιάρμπακιρ, σύμφωνα με την οποία το 16-18% του πληθυσμού της Τουρκίας (περίπου 14 εκατομμύρια άνθρωποι) μιλούν κουρδικά.

Υπενθυμίζει ότι μέχρι το 1991, απαγορευόταν να μιλούν την κουρδική γλώσσα στην Τουρκία και η ύπαρξη των Κούρδων αναγνωρίστηκε μόνο το 2013.

Ωστόσο, οι Κούρδοι εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις στα ΜΜΕ.

Αυτή τη στιγμή στην Τουρκία υπάρχει μόνο ένα τηλεοπτικό κανάλι στην κουρδική γλώσσα “TRT Kurdi”, το οποίο ανήκει στο κράτος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι περίπου 5.000 εφημερίδες και περιοδικά εκδίδονται στην Τουρκία, ενώ δεν υπάρχει ούτε μία εφημερίδα στην κουρδική γλώσσα.

Προς το παρόν, 85 άτομα έχουν εκπαιδευτεί στο Botan International: 57 γυναίκες και 28 άνδρες, 62 από αυτούς είναι δημοσιογράφοι.

Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα θα χρηματοδοτήσουν το Botan International έως τον Φεβρουάριο του 2022.

Επιπλέον, η Botan International συνεργάζεται και λαμβάνει βοήθεια από άλλους κυβερνητικούς και μη κυβερνητικούς φορείς όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Κουρδική Αμερικανική Εκπαιδευτική Εταιρεία, το πρακτορείο ειδήσεων Bianet και η σουηδική κυβέρνηση.

Έτσι, οι Κούρδοι μετατρέπονται σε μια δύναμη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπονομεύσει την Τουρκία, η οποία δεν μπορεί παρά να ανησυχεί την Άγκυρα.

Για το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης, οι Κούρδοι μπορούν να είναι η δύναμη να ανατρέψουν τον τρέχοντα συνασπισμό στις κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές του 2023.

Μέχρι το 2015, ο σημερινός πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα μπορούσε, με τη βοήθεια του ειρηνικού πανισλαμισμού και του νεοθωμανισμού, να ενσωματώσει τους Κούρδους στην τουρκική κοινωνία και να πάει για ελευθέρωση των περιορισμών τους.

Ωστόσο, η δημιουργία συνασπισμού με το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος-  του Ντεβλέτ Μπαχτσελί  το 2015 περιόρισε σοβαρά τη δυνατότητα των τουρκικών αρχών να προβούν σε ειρήνευση με τους Κούρδους.

Μην ξεχνάτε ότι το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος είναι ένα από τα πολιτικά φτερά της παντουρκιστικής οργάνωσης «Γκρίζοι λύκοι», η οποία μισεί τους Κούρδους.

Η εξάρτηση του Ερντογάν από τους «γκρίζους λύκους» επιτρέπει στους εθνικιστές να πραγματοποιήσουν αντι-κουρδικές ενέργειες, οι οποίες συχνά συγκαλύπτονται.

…

Ο κυβερνητικός συνασπισμός στερείται επίσης ειδικά εργαλεία για να ειρηνεύσει τους Κούρδους. Ακόμη και αν το νέο Σύνταγμα, το οποίο ανακοινώθηκε από τις αρχές, καταργήσει όλους τους περιορισμούς που σχετίζονται με το Ισλάμ (με εξαίρεση τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους και τα έξι βέλη του κεμαλισμού), αυτό δεν θα οδηγήσει σε συμφιλίωση με τους Κούρδους, αφού ακόμη και οι Τούρκοι Ισλαμιστές δεν σκοπεύουν να δημιουργήσουν εδαφική αυτονομία για τους Κούρδους.

Και αυτό σημαίνει ότι η κουρδική βόμβα που τοποθετήθηκε κάτω από τα θεμέλια της Τουρκικής Δημοκρατίας σίγουρα θα εκραγεί.

Δεν έχει σημασία αν θα υπάρξει μια νέα χώρα στην οποία οι Τούρκοι αποτελούν λιγότερο από το μισό του πληθυσμού ή θα είναι μια συρρικνωμένη Τουρκία χωρίς το Κουρδιστάν.

Είναι σημαντικό το μέλλον της Τουρκίας να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θέση των Κούρδων.

https://www.echedoros-a.gr

 

Οι Ταλιμπάν περικύκλωσαν τη βόρεια Συμμαχία: Κατέλαβαν το Πανσίρ – Όλο το Αφγανιστάν υπό τον έλεγχό τους

Από
pcuser
-
0

Στα χέρια των Ταλιμπάν έπεσε και η κοιλάδα Πανσίρ, όπου τοπικές δυνάμεις αντιστέκονταν στο μουσουλμανικό εξτρεμιστικό κίνημα και με αυτό τον τρόπο έχουν πλέον τον πλήρη έλεγχο του Αφγανιστάν.

Την είδηση ανέφεραν σήμερα τρεις πηγές των Ταλιμπάν με τους πανηγυρισμούς στην Καμπούλ να είναι εκκωφαντικοί από τους ήχους των όπλων.

Το Πανσίρ είναι η επαρχία που αντιστεκόταν ακόμη στους Ταλιμπάν, κάτι σαν το μικρό  γαλατικό χωριό, μετά την ανατροπή της υποστηριζόμενης από τη Δύση κυβέρνησης.

«Με τη χάρη του Αλλάχ του Παντοδύναμου, έχουμε τον έλεγχο ολόκληρου του Αφγανιστάν. Οι ταραχοποιοί νικήθηκαν και η Πανσίρ βρίσκεται τώρα υπό τη δική μας διοίκηση», δήλωσε ένας διοικητής των Ταλιμπάν.

Δεν ήταν άμεσα δυνατό να επιβεβαιωθούν οι αναφορές.

Ο πρώην αντιπρόεδρος Αμρουλάχ Σάλεχ, ένας από τους ηγέτες των δυνάμεων της αντίστασης, τόνισε στον τηλεοπτικό σταθμό Tolo News ότι είναι ψευδείς οι αναφορές ότι εγκατέλειψε τη χώρα. Μιλώντας σε άλλο τηλεοπτικό κανάλι, το Shamshad News, διέψευσε επίσης ότι η Πανσίρ έπεσε στα χέρια των Ταλιμπάν.

 

Νωρίτερα ο εκπρόσωπος του ισλαμιστικού κινήματος Μπιλάλ Καρίμι τόνισε επίσης ότι οι Ταλιμπάν έχουν τον πλήρη έλεγχο της αφγανικής επαρχίας Πανσίρ στο Αφγανιστάν

«Η Πανσίρ εισήλθε στον πλήρη έλεγχο του Ισλαμικού Εμιράτου», είπε με ανάρτηση στο twitter.

Η τουρκική εφημερίδα Yeni Safak, επικαλούμενη τον ανταποκριτή της στην Καμπούλ, μετέδωσε επίσης την είδηση, τονίζοντας ότι νωρίτερα σημειώθηκαν στην επαρχία σφοδρές μάχες.

Μια πηγή στο αρχηγείο της αστυνομίας στην Καμπούλ τόνισε επίσης ότι η Πανσίρ καταλήφθηκε από τους Ταλιμπάν.

«Η επαρχία Πανσίρ έπεσε, όλοι οι άνθρωποι ή στρατιώτες της αντίστασης αιχμαλωτίστηκαν από τους μαχητές, ο (αντιπρόεδρος) Αμρουλάχ Σάλεχ και ο (αρχηγός της αντίστασης) Αχμάντ Μασούντ τράπηκαν σε φυγή», είπε η πηγή.

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις: Ακολούθησε το pronews.gr στο Instagram για να «δεις» τον πραγματικό κόσμο!

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/1014561_oi-talimpan-perikyklosan-ti-voreia-symmahia-katelavan

Disasters Expose Erdoğan’s Paper Tiger Sultanate

Από
pcuser
-
0

By 

EXECUTIVE SUMMARY: Wildfires and floods in August revealed how weak Turkey is in the face of natural disasters, and how skewed are the priorities of President Recep Tayyip Erdoğan. Once again, Turks failed to unite in a time of national sorrow.

August was an unfortunate month for Turkey. Firefighters and locals had to battle the nation’s most intense blazes on record across the Mediterranean coastline. At least eight people died, with hundreds of tourists evacuated as 300 fires spread across 40 provinces. The absence of a functioning national fleet of firefighting aircraft forced Turkey to wait for specialized planes to arrive from other countries.

Turks found themselves asking their president, Recep Tayyip Erdoğan, tough and legitimate questions. How is it that one of the world’s 20 biggest economies was unable to afford a single functioning firefighting aircraft while the president’s own fleet of 13 jets is worth $2 billion? How did a state-controlled aviation institute fail to spend $4 million to repair and maintain its three nonfunctional firefighting aircraft despite meteorological warnings of soaring temperatures, low humidity, and winds gusting at 50km/h?

Irony was not absent from the tragic scenes. Turkish imams organized devout masses to pray for rain. And the rain poured down, though not quite as desired. While the country’s southern coast was ablaze, flash floods along the Black Sea coast killed at least 70 people. The floods, triggered by the torrential rain, caused buildings to collapse, smashed bridges, clogged streets with wrecked cars, and cut power supplies.

As Turkey lacked even one functioning firefighting aircraft, planes from Spain and Croatia arrived to join aircraft from Russia, Iran, Ukraine, and Azerbaijan. In all, 16 planes, 51 helicopters, and more than 5,000 personnel tackled the fires. That fleet from abroad, though helpful, was not strong enough. The fires lasted more than a week.

As the coastline continued to burn, Erdoğan’s administration rejected planes offered by Greece and Israel to assist in the firefighting effort. The Israeli embassy in Ankara said Turkish officials had refused Jerusalem’s offer, calling the situation “under control.” Similarly, the Erdoğan government was heavily criticized on social media for not accepting Greece’s offer of help. Erdoğan thought his government would look weak if it accepted help from Turkey’s Aegean rival and the Zionist state.

As in every “bad” happening in Turkey, antisemitism showed its face. “[Some] important intelligence,” someone tweeted. “A rabbi who is touring Turkey under the auspices of a Jewish heritage project had passed by areas now ablaze … Rabbis know well kabbalah and black magic.”

Another user tweeted, “We stand with the Jewish community of #Turkey as it confronts outrageous slanders, such as a commentator implying that wildfires across Turkey were linked to a rabbi visiting Jewish heritage sites because ‘the rabbis know Kabbala [sic] black magic well.’” The Turkish Jewish Community tweeted that the antisemitic tweet was “a reflection of hatred in this country.”

While the Turks were busy rooting out the purported Jewish plot behind the wildfires, Rabbi Mendy Chitrik in Ankara (where there are only 30-40 Jews, including diplomats) tweeted from a synagogue, “I took the opportunity to make a prayer for the health and strength of the firefighters and citizens who are battling the terrible fires all around this beautiful country.”

The PR side of Erdoğan’s crisis management was also deeply problematic. Turkey is the only G20 nation to have refused to ratify the Paris Agreement on climate change. A social media campaign, #HelpTurkey, took off shortly after the wildfires and in a matter of hours reached 2.5 million tweets. Well-known celebrities joined the appeal, calling for international assistance in combating the fires.

But Erdoğan’s director of communications, Fahrettin Altun, accused the opposition of using a social media campaign orchestrated from abroad to undermine the state. The government—which has been accused of running its own influence campaigns in the past—and its supporters responded with hashtags like #StrongTurkey and #WeDon’tNeedHelp. Altun noted on Twitter, “Every good-intentioned aid and contribution is required by our national unison. However, this so-called aid campaign that was organized from abroad and from a single center as of this evening has been launched with ideological motives and aimed at making our state look incapable and undermining our state-nation unison [sic].”

Turks once again failed to unite in a time of national sorrow. Erdoğan, who is facing a reelection campaign in two years’ time, failed yet another test on the national disaster level. “Trust in the government is declining as people see problems cannot be managed,” said Bekir Ağırdır, who runs the polling agency KONDA Research. “Turkey remains polarized over culture and identity but the problems of everyday life are so burdensome—the pandemic, unemployment, inflation, floods, fires—the feeling this government cannot solve these issues is strengthening.”

Wildfire in Turkey, summer 2021, image via Newsbook

https://besacenter.org/disasters-expose-erdogans-paper-tiger-sultanate/

“Η συμβολική συμφιλίωση του Μίκη Θεοδωράκη με τις Ένοπλες Δυνάμεις”

Από
pcuser
-
0

“Η συμβολική συμφιλίωση του Μίκη Θεοδωράκη με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Παραμονή Πρωτοχρονιάς 2010”, όπως την περιγράφει ο άνθρωπος που την επεδίωξε και την πέτυχε . Ο κ.Λεωνίδας Τσιαντούλας σε κείμενο του στην προσωπική του σελίδα στο facebook αφηγείται πως ο Μίκης Θεοδωράκης “άλλαξε χρόνο” τη Πρωτοχρονιά του 2010 ως τιμώμενο πρόσωπο στη ΛΑΕΔ.

Το κείμενο του:

Το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν των Ενόπλων Δυνάμεων στις 31 Δεκεμβρίου του 2009 ήταν αρκετά διαφορετικό από τις ετησίως επαναλαμβανόμενες ανάλογες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Στο κεντρικό VIP τραπέζι της μεγάλης αίθουσας της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων, μαζί με την Πολιτική και την Στρατιωτική Ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας καθόταν, ως τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς ο Μίκης Θεοδωράκης και την όλη εκδήλωση πλαισίωνε μουσικά ο «Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης» παίζοντας τα υπέροχα τραγούδια του. Ήταν μια βραδιά που είχα τη χαρά να την ζήσω από κοντά και θα μου μείνει για πάντα αξέχαστη.
Όλα άρχισαν το καλοκαίρι του 2009 που υπηρετούσα στο ΓΕΕΘΑ ως Διευθυντής Δημοσίων Σχέσεων. Η σχεδίαση και εκτέλεση της ετήσιας εκδήλωσης της αλλαγής του χρόνου στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων συμπεριλαμβανόταν στις υποχρεώσεις μου. Σκέφτηκα λοιπόν ότι θα ήταν καλό, προκειμένου η βραδιά αυτή να έχει και ένα συμβολικό χαρακτήρα πέρα από τον συνήθη ψυχαγωγικό, να προσκαλέσουμε τον Μίκη Θεοδωράκη ως τιμώμενο πρόσωπο και παράλληλα η Ορχήστρα του να αναλάβει το μουσικό μέρος. Αν και φίλοι και συνάδελφοι στους οποίους εξομολογήθηκα τη σκέψη μου με απέτρεψαν έντρομοι από το να το προτείνω στον Α/ΓΕΕΘΑ (τότε ήταν ο Στρατηγός Γράψας), εντούτοις το τόλμησα και εξεπλάγην και ό ίδιος από το πόσο γρήγορα και ευχαρίστως το ενέκρινε. Αν θυμάστε τον Αύγουστο του 2009 υπήρξε μια αιφνίδια αλλαγή Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, αλλά και ό νέος Αρχηγός (ο Πτέραρχος Γιάγκος) τάχθηκε υπέρ της ιδέας όταν του την επανέλαβα (είχα πολύ θράσος) τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.
Από την πλευρά του Μίκη, η κόρη του Μαργαρίτα, που είχε αναλάβει την επικοινωνία μας μαζί του, μου είπε ότι ο πατέρας της αισθάνεται πως τον τιμά η πρόκλησή μας, αλλά πριν την αποδεχθεί θα ήθελε να συναντηθεί από κοντά με τον Α/ΓΕΕΘΑ για να γνωριστούν καλύτερα. Έτσι ένα απόγευμα του Νοεμβρίου του 2009 βρέθηκα μαζί με τον Διευθυντή του Επιτελικού Γραφείου του Αρχηγού, να συνοδεύουμε τον Πτέραρχο Γιάγκο στο σπίτι του Μίκη στην οδό Επιφανούς 1. Εκεί μείναμε για πάνω από 2 ώρες ακούγοντάς τον μαγεμένοι να μας διηγείται τη ζωή του, τις καλές και κακές αναμνήσεις του, να εξομολογείται τα λάθη του και να μας ρωτά με νεανικό ενθουσιασμό να μάθει λεπτομέρειες για το πώς αντιμετωπίζουμε τα πράγματα από την πλευρά μας ως Ένοπλες Δυνάμεις. Φύγαμε με το αίσθημα ότι περπατήσαμε στην ιστορία της Ελλάδας και στη διάρκεια του περιπάτου γίναμε φίλοι με ένα θρύλο.


Το βράδυ, λοιπόν, της 31ης Δεκεμβρίου είχα την τιμή να συνοδέψω τον Μίκη στην μεγάλη αίθουσα της ΛΑΕΔ και να τον οδηγήσω στη θέση του στο τραπέζι, παρατηρώντας ταυτόχρονα μια αμήχανη σιωπή μεταξύ των παρευρισκόμενων ήδη στην αίθουσα συναδέλφων. Όμως πολύ γρήγορα, απλά με ένα ζεστό χαμόγελο και ένα «καλησπέρα σας και καλή χρονιά να έχουμε» ο Μίκης κατάφερε να ζεστάνει την αρχικά ψυχρή ατμόσφαιρα υποδοχής. Η βραδιά ήταν εξαιρετική, η μουσική θαυμάσια και Μίκης πολύ κεφάτος. Κάποια στιγμή ήρθε η ώρα των ομιλιών. Ο Α/ΓΕΕΘΑ ήταν, όπως το συνήθιζε, σύντομος αλλά και ιδιαίτερα θερμός αναφερόμενος στην παρουσία του τιμώμενου προσώπου. Μετά μίλησε ο Μίκης. Η ομιλία του ήταν αυτό που ήλπιζα όταν πρότεινα να έρθει στην εκδήλωση. Ένα κείμενο έκφρασης αγάπης προς τις Ένοπλες Δυνάμεις και προς την Πατρίδα. Μια ομιλία θερμή, πατριωτική και ενωτική. Μια εξομολόγηση, μια δήλωση συμφιλίωσης και μια προτροπή για το κοινό μας μέλλον.
Η ομιλία αυτή δεν έγινε κατά την άποψή μου όσο πρέπει γνωστή στο ευρύ κοινό αλλά ούτε στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Για το λόγο αυτό την παραθέτω αυτούσια, ως ένα μικρό μνημόσυνο και ως χρέος μου προς έναν άνθρωπο που ήταν, όπως λένε οι Άγγλοι, «larger than life».

Η ΟΜΙΛΙΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΣΤΗΝ ΛΕΣΧΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (31.12.09)
Ολόκληρη η ζωή και το έργο μου μπορούν να ερμηνευτούν και να κατανοηθούν μόνο κάτω από το πρίσμα των τριών λέξεων που με γαλούχησαν: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Τα δόγματα, οι δοξασίες και οι θεωρίες όπως ο Χριστιανισμός, η Ορθοδοξία, ο Κομμουνισμός και ο Διεθνισμός, που κατά διαστήματα επέλεξα, συνδέονται άμεσα με αυτά τα τρία ιδεώδη. Όπως η διδασκαλία της αγάπης που την θεωρώ συνεκτικό κρίκο μιας ιδανικής κοινωνίας, η Ορθοδοξία που συνδέεται με την διαφύλαξη της Ελληνικότητας και του Ελληνισμού, ο Κομμουνισμός ως το αποκορύφωμα της κοινωνικής αλληλεγγύης, της παλλαϊκής ευθύνης και εξουσίας και της απόλυτης ελευθερίας (όραμα που έμεινε άπιαστο φυσικά, δεν εφαρμόστηκε πραγματικά ποτέ και πουθενά, ώστε να παραμένει ακόμα σήμερα μια ουτοπία) και τέλος ο Διεθνισμός που σφυρηλατήθηκε μέσα μας τον καιρό του αγώνα όλων των λαών κατά του φασισμού-ναζισμού για μια παγκόσμια κοινωνία χωρίς σύνορα και πολέμους.
Ταυτόχρονα η αγωγή μου με οδήγησε στο να συνδέσω μ’ αυτές τις τρεις έννοιες τον ελληνικό στρατό. Κι αυτό γιατί η πρώτη μεγάλη μυθολογία μέσα μου ήσαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι με πρωτοπόρο τον ελληνικό στρατό, στον οποίο κατατάχθηκε ως εθελοντής σε ηλικία μόλις 16 ετών ο πατέρας μου, Γεώργιος Θεοδωράκης, που τραυματίστηκε βαριά στο Μπιζάνι, στην κρίσιμη εκείνη μάχη που άνοιξε τον δρόμο στην απελευθέρωση των Ιωαννίνων. Ήταν τότε που ενωμένοι οι Έλληνες από την κορυφή ως τη βάση δημιούργησαν την σημερινή Ελλάδα κι ακόμα πιο πολύ.
Ανάμεσα σ’ αυτό το «πιο πολύ» υπήρξε και το καλλίτερο τμήμα της, ο απαστράπτων ελληνισμός της Μικράς Ασίας. Όμως τότε ο διχασμός στην κορυφή οδήγησε τον ελληνικό στρατό σε τραγική και επαίσχυντη ήττα συμπαρασύροντας στον όλεθρο μαζί του αθώα θύματα, ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό κι ανάμεσά τους την οικογένεια της μητέρας μου. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μεγαλώσω βιώνοντας σχεδόν ταυτόχρονα τον θρίαμβο και την καταστροφή.
Επομένως ήταν φυσικό να σημαδευτώ μέσα μου για πάντα με το δίδαγμα ότι η Εθνική μας Ενότητα αποτελεί το Α και το Ω, εάν θέλουμε να προχωρήσουμε και να ακτινοβολήσουμε ως Έθνος και ως Λαός. Διαφορετικά θα υποχρεωθούμε να ζούμε καταδικασμένοι στον ρόλο του ουραγού, του εξαρτημένου και παρακμιακού.
Από τότε βιώνω την πρόσφατη ιστορία της χώρας μας από την 28η Οκτωβρίου του 1940 έως σήμερα συνεχώς και αδιαλείπτως προσπαθώντας να είμαι στην αιχμή των γεγονότων με όποιες συνέπειες.
Έτσι η τιμητική πρόσκληση από την κορυφή της στρατιωτικής μας ηγεσίας για την οποία σας ευχαριστώ θερμότατα, έχει εξαιρετική σημασία για μένα, τόσο ουσιαστική όσο και συμβολική. Ο ρόλος σας ως φρουρών της ακεραιότητας της πατρίδας υπήρξε ένα κύριο στοιχείο της βασικής φιλοσοφίας της ζωής μου, που συνοψίζεται όπως είπα μέσα στις τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία.
Γι’ αυτό, ας μου επιτραπεί να αναφέρω εδώ, ότι η τραγική παρένθεση της στρατιωτικής δικτατορίας αποτέλεσε για μένα μια μεγάλη εθνική τραγωδία και γι’ αυτό αντιτάχθηκα με όλες μου τις δυνάμεις, γιατί πλήγωνε βαθιά μέσα μου την εικόνα με την οποία με γαλούχησαν οι γονείς και οι πρόγονοί μου, που ήθελαν τον ελληνικό στρατό να ταυτίζεται με τον φρουρό του Έθνους, της Πατρίδας και της Δημοκρατίας, μιας Πατρίδας και ενός Έθνους που ταυτίζεται με την έννοια της Ελευθερίας. Γιατί Ελλάδα και Ελευθερία για μένα υπήρξαν ανέκαθεν έννοιες ταυτόσημες.
Και είμαι περήφανος που με τις λίγες δυνάμεις μου επιτελώντας το χρέος μου ως ελεύθερος πολίτης συνέβαλα στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας, συνεπώς στην αποκατάσταση του ελληνικού στρατού στο υψηλό βάθρο που βρίσκεται σήμερα εμπλουτισμένος από τα διδάγματα του παρελθόντος, έτσι ώστε το δημοκρατικό φρόνημα, η προσήλωση στους θεσμούς και στο Σύνταγμα και η πίστη στα συμφέροντα του λαού μας να διαποτίσουν σε μεγάλο βαθμό βαθμοφόρους και οπλίτες σε όλο το πλάτος και το βάθος του Σώματος.
Ειδικά σήμερα που ο Πατριωτισμός τείνει να καταστεί κυρίαρχο στοιχείο στην ζωή της χώρας μας καθώς αντιμετωπίζουμε μεγάλους κινδύνους, φανερούς και ύπουλους που απειλούν την πεμπτουσία της Ελληνικότητας και φτάνουν ακόμα και στο σημείο να έχουν στο στόχαστρό τους την ίδια την εδαφική μας ακεραιότητα.
Έτσι στην σημερινή συγκυρία Λαός και Στρατός επιβάλλεται να είναι όσο ποτέ άλλοτε ενωμένοι, ενημερωμένοι και άγρυπνοι. Και φυσικά αυτό αποτελεί προ παντός ευθύνη της πολιτικής μας ηγεσίας, που συμβολίζει και εκφράζει την ελεύθερη θέληση του ελληνικού λαού επωμιζόμενη μεγάλα ιστορικά βάρη, πολύ πιο σημαντικά από την κρίσιμη οικονομική μας κατάσταση, μιας και αφορούν στην υπεράσπιση της ίδιας της ουσίας και της συνείδησης της ελληνικότητας και του ελληνισμού που βάλλεται πανταχόθεν εσωτερικά και εξωτερικά από δυνάμεις εχθρικές και δόλιες, τυφλωμένες από την ακτινοβολία της Ελλάδας ως ιστορικής οντότητας, παρουσίας και διαχρονικής έκφρασης με αθάνατα ιστορικά επιτεύγματα Πατριωτισμού, Πολιτισμού, Δημοκρατίας και Ελευθερίας.
Σας ευχαριστώ.

Leonidas Tsiantoulas

22 ώρες πριν

Η συμβολική συμφιλίωση του Μίκη Θεοδωράκη με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Παραμονή Πρωτοχρονιάς 2010.

Το πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν των Ενόπλων Δυνάμεων στις 31 Δεκεμβρίου του 2009 ήταν αρκετά διαφορετικό από τις ετησίως επαναλαμβανόμενες ανάλογες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις. Στο κεντρικό VIP τραπέζι της μεγάλης αίθουσας της Λέσχης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων, μαζί με την Πολιτική και την Στρατιωτική Ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας καθόταν, ως τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς ο Μίκης Θεοδωράκης …

Δείτε περισσότερα

Μπορεί να είναι εικόνα 5 άτομα, άτομα που στέκονται και εσωτερικός χώρος
Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα, άτομα που στέκονται και εσωτερικός χώρος
Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα και άτομα που στέκονται
Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα και εσωτερικός χώρος
https://www.militaire.gr/mikis-theodorakis/

Μίκης Θεοδωράκης: Το σάπιο πολιτικό κατεστημένο τον αποθεώνει, μετά θάνατον, ενώ τον είχε στοχοποιήσει προς το τέλος της ζωής του για τις πατριωτικές ιδέες και απόψεις του! Όλοι θυμούνται τις επιθέσεις εναντίον του από τα συστημικά ΜΜΕ για το πατριωτικό του σάλπισμα στη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα για το Μακεδονικό

Από
pcuser
-
0

Το κλίμα των τελευταίων ημερών γύρω από την απώλεια του μεγάλου Έλληνα Μίκη Θεοδωράκη είναι απολύτως ενδεικτικό της σαπίλας, που χαρακτηρίζει το πολιτικό κατεστημένο της χώρας μας και τον κεντρικό κορμό του πολιτικού μας συστήματος! Ζούμε την, μετά θάνατον, αποθέωση του Μίκη Θεοδωράκη, από εκείνους, οι οποίοι όσο μεγάλος συνθέτης ήταν στη ζωή και ιδιαιτέρως στην τελευταία φάση του βίου του, δεν έπαψαν να τον λοιδωρούν και να του επιτίθενται για τις πατριωτικές ιδέες και απόψεις, που εξέφραζε για τα Εθνικά Θέματα, με πρώτο το Μακεδονικό!

Αξίζει να θυμηθούμε τις διαρκείς επιθέσεις, που δέχθηκε ο Μίκης Θεοδωράκης από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ του σάπιου συστήματος για την εμπνευσμένη πατριωτική ομιλία του, που εκφώνησε μπροστά σε εκατοντάδες χιλιάδες λαού στο μεγάλο συλλαλητήριο της Πλατείας Συντάγματος για την υπεράσπιση της Ιστορίας και του ονόματος της Μακεδονίας, κατά την περίοδο της υπογραφής και ψήφισης της Εθνικά επιζήμιας Συμφωνίας των Πρεσπών.

Αξίζει να ξαναδείτε το βίντεο από την ιστορική αυτή ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη, η οποία έχει χαραχθεί στη μνήμη και στις ψυχές του απλού Ελληνικού λαού

https://europost.gr/mikis-theodorakis-to-sapio-politiko-katestimeno-ton-apotheonei-thanaton-ton/

Σφοδρότατη επίθεση του Καραμανλικού Διευθυντή της «Εστίας» Μανώλη Κοττάκη στον Άδωνι Γεωργιάδη! Τι προμηνύει το άρθρο-‘βόμβα’!

Από
pcuser
-
0

Μία σφοδρότατη επίθεση κατά του υπουργού Ανάπτυξης Άδωνι Γεωργιάδη εξαπέλυσε από τις στήλες της εφημερίδα «Εστία» ο Διευθυντής της εφημερίδας και γνωστός Καραμανλικός αρθρογράφος Μανώλης Κοττάκης. Ο κ. Κοττάκης, αφού χαρακτηρίζει μεταξύ των άλλων «περαστικό από την Ν.Δ» τον Άδωνι Γεωργιάδη, φτάνει στο σημείο να τον αποκαλεί και «Συριζόπουλο», με αφορμή τους ύμνους του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας για τον πρώην σύμβουλο του Αλέξη Τσίπρα Καρανίκα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για το τι ακριβώς προμηνύει…

«Και τώρα που τελειώσαμε με τον ανασχηματισμό, ας τα πούμε ένα χεράκι με όλους όσοι επιτέθηκαν με σφοδρότητα στην «Εστία» μας τις προηγούμενες μέρες επειδή τόλμησε-που ακούστηκε!- να ασκήσει κριτική στην Υπουργό Παιδείας για τις δεκάδες κενές θέσεις εισακτέων σε πανεπιστήμια ακριτικών περιοχών.

Της προσπάθειας να πλήξει την αξιοπιστία μας και την προσήλωση μας στην παράδοση φιλελεύθερων αρχών δεκαετιών ηγήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο αξιότιμος Υπουργός Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, ενώ όπισθεν αυτού στοιχήθηκαν ολίγοι συνάδελφοι δημοσιογράφοι γνωστού παρελθόντος: Εις ο οποίος αναλαμβάνει συμβόλαια εις βάρος πολιτικών, εις άλλος τον οποίο έδιωξαν κλωτσηδόν από προηγούμενη εργασία του επειδή ειρωνεύτηκε το σοβαρό πρόβλημα υγείας ενός τέως Υπουργού, ένας δύο κρατικοδίαιτοι μεταξύ των οποίων και κουμπάρος κορυφαίας Υπουργού του ΣΥΡΙΖΑ και βεβαίως τα απαραίτητα μειράκια και «τρολ».

Ο συγκεκριμένος θίασος των χούλιγκαν του δημοσίου λόγου αξιοποίησε το τυπογραφικό λάθος που έγινε στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας μας και σε συνδυασμό με την κριτική που ασκήσαμε στην κυρία Κεραμέως (η οποία προς τιμήν της μας κάλεσε και συζητήσαμε καλόπιστα το θέμα) έσπευσε να μας επιτεθεί με ιερά οργή.

Ο κύριος Γεωργιάδης, ο οποίος είναι λίαν αμφίβολο αν ως Βουλευτής του ΛΑΟΣ είχε πιάσει ποτέ στα χέρια του την εφημερίδα μας με ύφος περισπούδαστο και υποκριτικό εξέφρασε την βαθυτάτη λύπη του διότι «κάποτε αυτή η Εφημερίδα ήταν πρότυπο γνώσης και μόρφωσης» (ενώ τώρα επειδή κατά καιρούς του κάνει καλόπιστη κριτική δεν είναι) και εξέφρασε την άποψη ότι τώρα με την ένταξη της στο συγκρότημα του Ιωάννη Φιλιππάκη «έχει ακυρώσει όλη την ουσία της ύπαρξης της».

Έφθασε ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, που ζήτησε συγνώμη από τον στενό συνεργάτη του Τσίπρα Νίκο Καρανίκα και υιοθέτησε την συριζέικη πολιτική της φούντας να κατηγορήσει την εφημερίδα μας για «λαϊκισμό» και… συμπάθεια προς την αξιωματική αντιπολίτευση.

Ποιος, ο Άδωνις ο οποίος με την απόλυτη ταύτιση του με την Συμφωνία των Πρεσπών και με την αριστερή πολιτική της κάνναβης έχει γίνει στην πράξη το πρώτο συριζόπουλο!
Ποιος, ο Άδωνις ο οποίος χθες δεν βρήκε μια λέξη να πει για το γεγονός ότι η ΝΔ επιχείρησε να «ψωνίσει» Υπουργό από το πολιτικό πανέρι του ΣΥΡΙΖΑ. Λες και χάθηκαν οι φιλελεύθεροι νεοδημοκράτες. Αυτός.
Συμπτωματικώς ολίγες μέρες πριν η «Εφημερίδα των Συντακτών» εξαπέλυσε κομψή επίθεση προσωπικώς εναντίον του εκδότη της εφημερίδος Ιωάννη Φιλιππάκη και εμού με την κατηγορία της «ακροδεξιάς» επειδή τολμήσαμε να ασκήσουμε κριτική στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την απόφαση που έλαβε το ΣτΕ επί των ημερών της για τις ανεμογεννήτριες. Με συνέπεια να έχουμε πάθει κρίση ταυτότητας και εμείς. Τι να είμαστε άραγε; «Ακροδεξιοί »; «Συμπαθούντες» την αντιπολίτευση; Άλλο;

Οι επιθέσεις αυτές, οι οποίες εξαπολύονται όλο και τακτικότερα εκδηλώνονται συμπτωματικώς πρώτον κάθε φορά που η «Εστία» κάνει μια αποκάλυψη που ενοχλεί τους ολιγάρχες και δεύτερον γίνονται από πολιτικούς και δημοσιογράφους που ανακάλυψαν την ΝΔ μετά το 2012. Στα πολιτικά γεράματα τους. Ενώ προηγουμένως την καθύβριζαν σκαιώς. Αυτοί έρχονται να μας δείξουν τα αμπελοχώραφα μας!

Όταν αποκαλύψαμε στις 2 Ιουνίου ότι επιστρέφει στην κυβέρνηση ο Τάκης Θεοδωρικάκος γιατί έχουμε καλή πληροφόρηση από το Μέγαρο Μαξίμου- ας το συνηθίσουν αυτό οι διώκτες μας – ο ίδιος δέχθηκα προσωπική επίθεση από την σαββατιάτικη εφημερίδα του λιμένος ότι γράφω «ανισόρροπα σενάρια». Τώρα που ο Θεοδωρικάκος επέστρεψε εν χορδαίς και οργάνω, ποιος είναι άραγε ο ανισόρροπος;

Όταν επισημάναμε την επαύριο της συνεντεύξεως Τσίπρα για τις πυρκαγιές ότι ο πρωθυπουργός του απάντησε σε τόνους συναινετικούς και κυκλοφορήσαμε με πρωτοσέλιδο «συναίνεσις Μητσοτάκη–Τσίπρα πάνω από τις στάχτες με σφραγίδα ΠΑΣΟΚ» νέες επιθέσεις, από το διαδίκτυο αυτή την φορά με δήθεν λύπη. «Κρίμα αυτή η ιστορική εφημερίδα να γράφει τέτοια πράγματα» το μότο. Καρμπόν το κλάμα το γοερό. Τώρα που επιβεβαιώθηκε ότι ο πρωθυπουργός επιδίωξε την συναίνεση με την επιλογή Αποστολάκη το όνομα του οποίου αναφέραμε σε πρωτοσέλιδο μας για τον Νίκο Χαρδαλιά, έχει να πει τίποτε κανείς;

Όταν αποκαλύψαμε τις ανοησίες που εισηγήθηκαν κάποιοι με την κατάσταση πολιορκίας καθώς και την παραίτηση στενών συνεργατών της Αικατερίνης Σακελλαροπούλου, νέος γύρος. Και οι μεν παραιτήσεις υπεβλήθησαν επισήμως, οι δε εισηγήσεις δεν διαψεύστηκαν ποτέ!

Και το αποκορύφωμα. Τέσσερις μέρες πριν τον ανασχηματισμό τολμήσαμε! Αποκαλύψαμε την υπουργοποίηση του Θάνου Πλεύρη, του Σίμου Κεδίκογλου κ.α ενώ φωτίσαμε το υπαρκτότατο παρασκήνιο για τις υπό μελέτη τότε μετακινήσεις του Γιώργου Γεραπετρίτη και της Νίκης Κεραμέως, ασχέτως αν για άλλους λόγους δεν έγιναν.

Αυτό που ενοχλεί λοιπόν τον κύριο Γεωργιάδη και τους όπισθεν αυτού κρυπτόμενους δεν είναι η πολιτική ταυτότητα της εφημερίδας μας. Τους ενοχλεί η εγκυρότητα της. Ότι δεν αναπαράγει τα non paper του Μαξίμου. Και αυτή τους η ενόχληση δεν άρχισε χθες. Άρχισε από την ημέρα που αποκαλύψαμε πρώτοι το όνομα της Αικατερίνης Σακελλαρπούλου ως υποψήφιας υποδειχθείσης από τη ΝΔ για το αξίωμα της Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η πραγματική δήλωση που θα ήθελε να κάνει ο κύριος Γεωργιάδης λοιπόν είναι ότι αποτελεί μύχιο πόθο του «να ακυρώσει η ‘Εστία’ την ουσία της ύπαρξης της», την οποία δυστυχώς γι αυτόν επιβεβαιώνει κάθε μέρα με κάθε λέξη της .. Και ξέρετε γιατί το θέλει αγαπητοί αναγνώστες; Γιατί ακούει «Εστία» και πετάγεται στον ύπνο του.

Προσφάτως μας απηύθυνε εξώδικο με απειλές για μηνύσεις για μια αναφορά σε άρθρο μου για την πολιτική συμπεριφορά του στην υπόθεση Νοvartis, η οποία σημειωτέον είναι ανοικτή και μετά την φυγή της συριζαίας Ελένης Τουλουπάκη. Γι αυτό μας επιτίθεται.

Θέλω να πω στον αντιπρόεδρο της ΝΔ και σε όλους τους συναδέλφους που μετέχουν στην ενορχηστρωμένη επίθεση μίσους κατά της εφημερίδας μας, του εκδότη μας και εμού προσωπικά άπαξ το εξής: Ματαιοπονούν αν θεωρούν ότι με ασκήσεις πολιτικού χουλιγκανισμού θα κάμψουν το φρόνημα μας.

Οι εφημερίδες εκδίδονται για να εκπροσωπούν και να ενημερώνουν την κοινή γνώμη. Έτσι επιβεβαιώνουν την ουσία της ύπαρξης τους. Όχι για να είναι κομπάρσοι της εξουσίας. Η παράταξη την οποία γνωρίσαμε εμείς από τα μικράτα μας, δεν έχει καμιά σχέση με τον ακροδεξιό μακαρθισμό που θέλουν να της επιβάλλουν οι περαστικοί από αυτήν. Μεγαλώσαμε με αρχηγούς όπως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Μιλτιάδης Έβερτ, ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τώρα που σέβονταν και σέβονται την διαφορετική άποψη. Που δεν απορρίπτουν την κριτική όσο σκληρή και αν είναι αυτή. Γιατί ξέρουν ότι έγνοια μας είναι ο τόπος και η παράταξη.

Η λογική ότι «έχουμε πάντα δίκιο εμείς και δεν έχουν ποτέ δίκιο οι άλλοι» καθώς και η λογική του πολιτικού ρατσισμού και του μίσους στον ιδεολογικό μας αντίπαλο είναι ξένη προς τον χώρο μας. Ασύμβατη με την φιλελεύθερη λογική. Όποιος λοιπόν θεωρεί ότι μπορεί να κολλήσει ταμπέλες σε πρόσωπα μα πάνω από όλα σε μια κιβωτό όπως η «Εστία» ας γνωρίζει ότι ματαιοπονεί . Ο κόσμος της «Εστίας» είναι ο κόσμος της ελευθέρας σκέψεως. Καθόλου μονολιθικός, καθόλου δογματικός, καθόλου ακραίος. Καμία σχέση με το πολιτικό πρότυπο που λανσάρει ο κύριος Γεωργιάδης και οι συν αυτώ.

Εφόσον επιθυμούν να συνεχίσουν τις επιθέσεις τους εναντίον ημών, εμείς τους προτρέπουμε. Συνεχίσατε! Μα βοηθάτε! Σας θέλουμε απέναντι μας, στο φως της ημέρας. Γιατί όταν είναι απέναντι όλοι εσείς, γίνεται ακόμη πιο καθαρό ποιοι είμαστε όλοι εμείς.».

Πηγή: newsbreak.gr – Του Μανώλη Κοττάκη

Σφοδρότατη επίθεση του Καραμανλικού Διευθυντή της «Εστίας» Μανώλη Κοττάκη στον Άδωνι Γεωργιάδη! Τι προμηνύει το άρθρο-‘βόμβα’!

‘Βόμβα’ από Ρεπουμπλικάνο βουλευτή: «Καθώς έπεφτε η Αφγανική κυβέρνηση, οι Ταλιμπάν έδωσαν στους Αμερικανούς την επιλογή να πάρουν τον έλεγχο της Καμπούλ και εκείνοι επέλεξαν να τους παραδώσουν την πόλη και να ελέγξουν μόνο το αεροδρόμιο μέχρι την 31η Αυγούστου!» – Πως η ολιγωρία των ΗΠΑ, οδήγησε στην καταστροφή των τελευταίων εβδομάδων

Από
pcuser
-
0

Σχεδόν απαρατήρητο πέρασε, τουλάχιστον για τα ελληνικά ΜΜΕ, δημοσίευμα της Washington Post, που περιγράφει την πτώση της Καμπούλ και σύμφωνα με το οποίο, η ολιγωρία των ΗΠΑ και του προέδρου Γκάνι, οδήγησε στην καταστροφή των δύο τελευταίων εβδομάδων.

Τη Δευτέρα που πέρασε, ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής της Τζώρτζια, Τζόντι Χάις τουίταρε: «Καθώς έπεφτε η αφγανική κυβέρνηση, οι Ταλιμπάν έδωσαν στους αμερικανούς αξιωματούχους την επιλογή να πάρουν τον έλεγχο της Καμπούλ. Αντ’ αυτού, εκείνοι επέλεξαν να παραδώσουν πρόθυμα την πόλη στους Ταλιμπάν και να ελέγξουν μόνο το αεροδρόμιο μέχρι την 31η Αυγούστου! ΠΟΣΟΙ ΑΚΟΜΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΣΩΘΕΙ;;;»

Είναι μια ερώτηση, στην οποία δεν θα μάθουμε ποτέ την απάντηση, αλλά ο Χάις είχε έναν πολύ καλό λόγο να την υποβάλει. Ακόμη και η Washington Post, η οποία συνήθως πράττει ό,τι μπορεί για να κάνει το επιτελείο του Μπάιντεν να φαίνεται καλό, ανέφερε το Σάββατο ότι, καθώς οι Ταλιμπάν σάρωναν το Αφγανιστάν, έδωσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες την επιλογή να εξασφαλίσουν την Καμπούλ, γεγονός που θα επέτρεπε σε ανείπωτο αριθμό ανθρώπων, που είναι ακόμα παγιδευμένοι εκεί τώρα, να έχουν εγκαταλείψει τη χώρα με ασφάλεια.

Ο Στρατός του Μπάιντεν φέρεται να αρνήθηκε, επιλέγοντας αντ’ αυτού τον έλεγχο μόνο του αεροδρομίου της Καμπούλ, οδηγώντας άμεσα στην καταστροφή που έχουμε δει να εκτυλίσσεται τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Ο δε Λευκός Οίκος, όπως και η Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Καμπούλ, πιάστηκαν στον ύπνο, με το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού τους να έχει φύγει για διακοπές, συμπεριλαμβανομένου και του Πλανητάρχη. Θεωρούσαν ότι υπήρχε χρόνος για την Καμπούλ και ότι οι Ταλιμπάν δε θα εισήρχοντο στην πόλη πριν τα τέλη του φθινοπώρου.

Κάποιοι αξιωματικοί βέβαια, είχαν εκφράσει από νωρίς άλλη άποψη. Η Washington Post παραθέτει και τα λεγόμενα «ενός ανωτέρου αξιωματούχου των ΗΠΑ», ο οποίος φέρεται να είπε: «Όχι μόνο εγκατέλειψε τη χώρα του, αλλά στη συνέχεια αποκάλυψε την κατάσταση ασφαλείας στην Καμπούλ». Ο αξιωματούχος αυτός, ωστόσο, δεν αναφερόταν στον γέρο Τζο Μπάιντεν, αλλά στον πρόεδρο της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ αφγανικής εθνικής κυβέρνησης, Ασράφ Γκάνι, ο οποίος εγκατέλειψε τη χώρα, καθώς ο στρατός του κατέρρεε, πριν από την προέλαση των Ταλιμπάν.

Ωστόσο, οι παραλληλισμοί μεταξύ Γκάνι και Μπάιντεν είναι πολλοί. Η Post σημειώνει ότι καθώς οι Ταλιμπάν καταλάμβαναν τη μία πόλη μετά την άλλη στο Αφγανιστάν, «η άρνηση του Γκάνι να εστιάσει στην απειλή των Ταλιμπάν θορύβησε κάποιους αξιωματούχους των ΗΠΑ, ιδίως τον πεζοναύτη Κένεθ ‘Φρανκ’ Μακένζι, επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ, και τον πρεσβευτή Ρος Γουίλσον».

Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτοί οι δύο προσπάθησαν να πιέσουν τον Γκάνι να είναι πιο προετοιμασμένος: «Σε μια συνάντηση τον Ιούλιο με τον Γκάνι στην Καμπούλ, οι δύο άνδρες είπαν στον Αφγανό πρόεδρο ότι η ομάδα του χρειαζόταν ένα ‘ρεαλιστικό, εφαρμόσιμο και ευρέως υποστηριζόμενο σχέδιο για την υπεράσπιση της χώρας’ και ότι θα ‘πρεπε να ξεχάσει την ιδέα της υπεράσπισης και των 34 επαρχιακών πρωτευουσών», ανέφερε αξιωματούχος που παρέστη στη συνάντηση. Η Post παραθέτει και τα λεγόμενα ενός άλλου ανωνύμου αξιωματούχου που είπε: «Έπρεπε να επικεντρωθούν σε αυτό που θα μπορούσαν πραγματικά να υπερασπιστούν. Όλες οι επαρχίες είναι σημαντικές, αλλά κάποιες ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της άμυνας της Καμπούλ».

Ωστόσο, δεν έγινε τίποτα: «Ο Γκάνι φάνηκε να συμφωνεί, αλλά δεν υπήρξε συνέχεια», είπε ο αξιωματούχος. «Δόθηκαν συμβουλές, ειπώθηκαν τα σωστά πράγματα και δεν συνέβη τίποτα», ανέφερε. «Δεν το έκαναν ποτέ. Ποτέ δεν εφήρμοσαν αυτό το σχέδιο».

Αυτό θυμίζει πολύ τον μπερδεμένο ένοικο του Οβάλ Γραφείου και τα «αφυπνισμένα» τσιράκια του. Τον Ιούνιο, ο διοικητής της CENTCOM, πεζοναύτης Kenneth F. McKenzie Jr., έδωσε μια συνέντευξη στους Military Times στην οποία δήλωνε με σιγουριά: «Έχουμε εφαρμόσιμα σχέδια για την εκκένωση οποιασδήποτε κλίμακας ανθρώπων μας ζητηθεί. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που έχουμε κάνει. Μίλησα με τον υπουργό γι’ αυτό».

Σήμερα γνωρίζουμε πλέον, ότι είτε δεν υπήρξαν ποτέ τέτοια σχέδια είτε δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

‘Βόμβα’ από Ρεπουμπλικάνο βουλευτή: «Καθώς έπεφτε η Αφγανική κυβέρνηση, οι Ταλιμπάν έδωσαν στους Αμερικανούς την επιλογή να πάρουν τον έλεγχο της Καμπούλ και εκείνοι επέλεξαν να τους παραδώσουν την πόλη και να ελέγξουν μόνο το αεροδρόμιο μέχρι την 31η Αυγούστου!» – Πως η ολιγωρία των ΗΠΑ, οδήγησε στην καταστροφή των τελευταίων εβδομάδων

 

Γιώργος Χατζηλίδης: Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΖΗΤΑ ΚΑΘΑΡΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΥΜΑΘ

Από
admin
-
0

Γιώργος Χατζηλίδης

Με το άρθρο 66 του νομοσχεδίου του υπουργείου Ανάπτυξης καταργείται η διεύθυνση ιδιωτικών επενδύσεων του υφυπουργείου Μακεδονίας Θράκης

Η απόφαση της κυβέρνησης να καταργήσει τη δομή του ΥΜΑΘ που υποδέχεται και αξιολογεί επενδυτικά σχέδια άνω των 3 εκατ. ευρώ προς ένταξη στον Αναπτυξιακό Νόμο από επιχειρήσεις της Βόρειας Ελλάδας είναι λανθασμένη για ουσιαστικούς και συμβολικούς λόγους.

Τι συνέβη: Με το άρθρο 66 του νομοσχεδίου του υπουργείου Ανάπτυξης για τις στρατηγικές επενδύσεις και τη βελτίωση του επενδυτικού περιβάλλοντος, που βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση, αφαιρείται η σημαντικότερη αρμοδιότητα που διατηρεί το υπουργείο Μακεδονίας Θράκης από το 2012, όταν και είχε θεσμοθετηθεί επί κυβέρνησης Σαμαρά και υπουργίας Καράογλου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση προχώρησε σε αυτήν την απόφαση επικαλούμενη παράπονα επιχειρηματιών για καθυστερήσεις στην έγκριση των επενδύσεων από τη συγκεκριμένη δομή και εκτιμώντας ότι οι διαδικασίες θα τρέχουν πιο γρήγορα από την κεντρική υπηρεσία του υπουργείου, δεδομένου πως πλέον όλες οι σχετικές αιτήσεις υποβάλλονται ηλεκτρονικά.

Είναι βέβαια απορίας άξιο πώς μία υπηρεσία που είναι ήδη επιφορτισμένη με την αξιολόγηση των επενδυτικών σχεδίων της υπόλοιπης χώρας θα καταφέρει να ανταποκριθεί με μεγαλύτερη ταχύτητα αναλαμβάνοντας επιπλέον φόρτο που αντιστοιχεί σε τρεις ολόκληρες περιφέρειες: Κεντρική Μακεδονία, Δυτική Μακεδονία, Ανατολική Μακεδονία-Θράκη.

Σε κάθε περίπτωση, το αρμόδιο υπουργείο Ανάπτυξης και η κυβέρνηση οφείλουν καθαρές εξηγήσεις για την υποβάθμιση του ΥΜΑΘ. Υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που αιτιολογούν αυτήν την απόφαση; Που δείχνουν, για παράδειγμα, ότι ο μέσος χρόνος για την έγκριση μίας επένδυσης από την υπηρεσία της Θεσσαλονίκης είναι διπλάσιος σε σχέση με αυτή της Αθήνας; Εάν ναι, ας τα δημοσιοποιήσουν εξηγώντας το σκεπτικό τους αντί να περιμένουν να τους βγάλει στον τάκο η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνα Νοτοπούλου η οποία ανέδειξε το θέμα. Θέση για το κούρεμα των αρμοδιοτήτων του ΥΜΑΘ οφείλει να πάρει και ο υφυπουργός Σταύρος Καλαφάτης, θέση πρέπει να πάρουν και οι φορείς της πόλης.

Το αίτημα για αποκέντρωση είναι διαχρονικό και πάντα επείγον, όχι για τοπικιστικούς λόγους αλλά ως μονόδρομου ισόρροπης ανάπτυξης της χώρας μας. Η σταδιακή και συντεταγμένη μεταφορά πόρων, αρμοδιοτήτων και εξουσιών από το αθηνοκεντρικό κράτος προς αποκεντρωμένες δομές, της αυτοδιοίκησης και όχι μόνο, θα έπρεπε να αποτελεί μέλημα κάθε κυβέρνησης. Τόσο για να δοθεί νέα δυναμική στην περιφέρεια, όχι μόνο και ειδικά στη Θεσσαλονίκη, όσο και για να αναπνεύσει η ίδια η πρωτεύουσα που σήμερα ασφυκτιά. Δυστυχώς, αυτό δεν έχει γίνει επί της ουσίας από καμία κυβέρνηση – το ζήτημα έχει ιστορικό, πολιτισμικό και οικονομικό υπόβαθρο που έχει αναλύσει με προηγούμενη αρθρογραφία της η Voria.gr (ενδεικτικά, εδώ). Αντί, όμως, να κάνουμε έστω κάποια μικρά βήματα μπροστά, η κατάργηση των αναπτυξιακών αρμοδιοτήτων του ΥΜΑΘ μάς πηγαίνει ακόμα πιο πίσω, ενώ και σε συμβολικό επίπεδο, αυτή η νέα υποβάθμιση ρίχνει νερό στο αίσθημα της μειονεξίας που άλλοτε δικαιολογημένα και άλλοτε αδικαιολόγητα κυριαρχεί στη Θεσσαλονίκη.

Θα πει κανείς, και σωστά, ότι η ψηφιακότητα αλλάζει τα δεδομένα δημιουργώντας νέους, δυναμικούς όρους διεκπεραίωσης των γραφειοκρατικών υποθέσεων που υπερβαίνουν τη χωροταξία. Ωστόσο, και πάλι, εδώ φαίνεται ότι το κάρο μπαίνει μπροστά από το άλογο.

Σε τελική ανάλυση, εάν στην Αθήνα θεωρούν ότι το ΥΜΑΘ δεν πρέπει να έχει ουσιαστικές αρμοδιότητες, ας το καταργήσουν εντελώς να τελειώνουμε. Η Συμφωνία των Πρεσπών πέρασε, τουλάχιστον να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας…

Πηγή: Voria

Η 3η Σεπτέμβρη την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα

Από
admin
-
2

Σιακαντάρης Γιώργος

Σαράντα επτά χρόνια από τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, υπάρχουν δύο δρόμοι απαξίωσής της. Ο ένας είναι ο κλασικός της ταξινόμησής της ως έκφρασης του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού. Εναν δρόμο που ακολούθησε τόσο η όλη Νέα Δημοκρατία όσο και διανοούμενοι της Ανανεωτικής Αριστεράς, όπως ο Αγγελος Ελεφάντης, που στο ΠαΣοΚ είδαν την έκφραση του μικροαστικού ελληνικού λαϊκισμού. Από το τόσο πλουραλιστικό σε ιδέες, τάσεις, ανθρώπους και πολιτικές ΠαΣοΚ είδαν μόνο τον λαϊκισμό του. Από τα τόσα κοινωνικά στρώματα που εκφράστηκαν μέσα από το σχήμα των «μη προνομιούχων» είδαν μόνο τα μικροαστικά. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός που βλέπει την επιστροφή στην 3η Σεπτέμβρη και στο ΠαΣοΚ ως βότανο που θεραπεύει κάθε νόσο. Παρ’ όλο που οι πολίτες, εκτός από ένα 8%, δεν «αγοράζουν» αυτή τη «θεραπεία». Αρκεί – υποστηρίζουν ορισμένοι – η επιστροφή είτε στο «παλιό καλό ΠαΣοΚ, το ορθόδοξο» ή και στο «όλον ΠαΣοΚ» του Ανδρέα και του εκσυγχρονισμού για να αναστηθεί ο Λάζαρος του πόλου που θα παραγκωνίζει τον ΣΥΡΙΖΑ. Αρκεί όμως η αγιοποίηση και τα θυμιατά, αρκεί να τα βγάζουν και να τα βάζουν με τον ήλιο τα «πεθαμένα» σύμβολα για να επιστρέψει πάλι το ΠαΣοΚ «ενωμένο, δυνατό»; Αυτός ο εντελώς απολιτίκ δρόμος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να σταθεροποιεί τον ΣΥΡΙΖΑ στη δεύτερη θέση, όποιος/α και να ηγηθεί της επιστροφής στο ΠαΣοΚ.

Το ΠαΣοΚ από το 1974 έως το 2010 ήταν το πιο επιτυχημένο και το πιο αδικημένο κόμμα. Πιο επιτυχημένο, γιατί παρά τις αδυναμίες της 3ης Σεπτέμβρη που διάβασε λανθασμένα τη θέση της χώρας στον ευρωπαϊκό χώρο, διάβασε πολύ σωστά τη βούληση της κοινωνίας. Και η κοινωνία τότε ήθελε Αλλαγή. Και Αλλαγή σήμαινε αξιοπρέπεια για όλη την κοινωνία. Η μισή ελληνική κοινωνία, εργάτες και αγρότες, επαγγελματίες και όχι μόνο μικροαστοί ήθελαν να πάψουν να τους θεωρούν μιάσματα και να τους δώσουν θέση στο ενιαίο ελληνικό κράτος. Και τίποτα άλλο να μην είχε κάνει το ΠαΣοΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, και μόνο που ενοποίησε αυτή την κοινωνία, που αναγνώρισε την Εθνική Αντίσταση και κατάργησε τον διχασμό του Εμφυλίου θα αρκούσε για να χαρακτηριστεί ως το πιο επιτυχημένο κόμμα της Μεταπολίτευσης. Βεβαίως δεν ξεχνιούνται η ριζική αλλαγή του οικογενειακού δικαίου, το ΕΣΥ, το ΑΣΕΠ αργότερα, αλλά και οι αλλαγές στα πανεπιστήμια από καθηγητοκεντρικά σε δημοκρατικά και η ενίσχυση του συνδικαλισμού. Η ορθή κριτική στο τι συμβαίνει σήμερα στα πανεπιστήμια και τι συμβαίνει με τον συντεχνιακό συνδικαλισμό δεν πρέπει να ξεχνά πως για την εποχή η κατάργηση του εξ καθέδρας πανίσχυρου και συντηρητικού καθηγητικού κατεστημένου και η για πρώτη φορά εμφάνιση ενός μη κρατικοκεντρικού, έστω και κομματοκεντρικού, συνδικαλισμού ήταν μεγάλες τομές. Ηταν όμως το πιο επιτυχημένο κόμμα και την εποχή του εκσυγχρονισμού. Θα αρκούσε κανείς να αναφέρει πως ο Κώστας Σημίτης έβαλε τη χώρα στον πυρήνα των ευρωπαϊκών εξελίξεων, μια χώρα που όλοι συμβουλεύονταν για την πορεία ενοποίησης της ΕΕ, μια χώρα σημαντική για τα υπόλοιπα Βαλκάνια. Και βεβαίως να προσθέσω τα ευρισκόμενα στον πυρήνα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας έργα ανάπτυξης των κοινωνικών υπηρεσιών («Βοήθεια στο Σπίτι», ολοήμερο σχολείο, ενισχυμένη διδασκαλία), τα μεγάλα έργα υποδομής και φυσικά την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και της χώρας στο ευρώ. Δεν ξεχνιούνται φυσικά ο κρατισμός, οι πελατειακές σχέσεις, ο αυριανισμός, η διαφθορά στελεχών του, αλλά αυτά ήταν το τίμημα προώθησης νεωτερικών και εκσυγχρονιστικών πολιτικών σε μια μη πλήρως αστικοποιημένη κοινωνία.

Γιατί όμως είναι και το πιο αδικημένο κόμμα; Γιατί πλήρωσε τη διακυβέρνηση Κώστα Καραμανλή και από δικά του λάθη έπεσαν σε αυτό οι ευθύνες για τα μνημόνια. Η υπεύθυνη στάση του ΠαΣοΚ επί πρωθυπουργίας του Γιώργου Παπανδρέου και αντιπροεδρίας του Ευάγγελου Βενιζέλου, παρά τις καθυστερήσεις και αβλεψίες της, κράτησε τη χώρα όχι απλά στο ευρώ, αλλά στον πολιτισμό. Οχι στη ζούγκλα που την έστελνε το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015. Το ΠαΣοΚ πλήρωσε το ότι δεν μπορούσε να δίνει πλέον αυτά που ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχόταν ότι θα μπορούσε να συνεχίσει να δίνει. Το ΠαΣοΚ ως το κατ’ εξοχήν κόμμα της Μεταπολίτευσης ολοκληρώθηκε με το τέλος της. Μετά το 2010 το ξεπέρασε η πορεία των πραγμάτων. Δεν του προσφέρουν υπηρεσίες όσοι αρνούνται να τεθούν επικεφαλής της υπέρβασής του συνεχίζοντας να πωλούν συναίσθημα αντί πολιτικής. Οι νεκραναστάσεις του ΠαΣοΚ δεν οδηγούν πουθενά. Χρειάζεται να ολοκληρωθεί αυτό που ξεκίνησε με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Κίνημα Αλλαγής, των οποίων η δημιουργία πιστώνεται στη Φώφη Γεννηματά, αλλά της χρεώνεται η αποτυχία ενοποίησης διαφορετικών ιδεολογικών ρευμάτων στην ίδια κοίτη. Αντί νιτσεϊκές αέναες επιστροφές χρειάζεται βολταιρικό θάρρος για να χαράξει η παράταξη την πορεία της προς το Νέο «Προοδευτικό» ή «Δημοκρατικό» Κόμμα. Το κόμμα που θα επιστρέψει τη χαμένη αξιοπρέπειά της στην κοινωνία. Ο,τι έκανε δηλαδή και ο Ανδρέας Παπανδρέου με την 3η Σεπτέμβρη 1974. Τα υπόλοιπα είναι νερό στον μύλο της αποπολιτικοποίησης και αποϊδεολογικοποίησης του χώρου. Ενδιαφέρεται αυτός ο χώρος για υψηλότερα ποσοστά ή του αρκεί το 8%;

Ο κ. Γιώργος Σιακαντάρης είναι δρ Κοινωνιολογίας.

Το Βήμα

Αλλαγή πολιτικής ρότας εξετάζει ο Ερντογάν: Η ανάγκη για εξουσία, οι γκιουλενιστές και οι Γκρίζοι Λύκοι

Από
admin
-
0
Ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης της Τουρκίας, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, δήλωσε ότι ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν “έχει ξεσπάσματα θυμού” και “αποκοιμάται”. Ο Ερντογάν που όλοι γνωρίζουμε, είναι σίγουρο ότι θα είχε απαντήσει με τον χείριστο τρόπο σε κάτι τέτοιο.

“Εάν πρόκειται να γίνει ο γαμπρός υπουργός και να γίνει πλούσιος, να πουληθεί η χώρα σε τρεις ή πέντε εργολάβους, τότε έχω προδώσει αυτήν την υπόθεση”, δήλωσε ο αρχηγός του Κόμματος του Μέλλοντος, Αχμέτ Νταβούτογλου. Ο Ερντογάν πιθανότατα θα απαντούσε δηκτικά και σε αυτό.

Όμως δεν απάντησε σε τίποτα.

Όπως ανέφερε η Sabah, η κυβερνητική Λαϊκή Συμμαχία βεβαίωσε την απόφασή της να μειώσει το εκλογικό όριο στην Τουρκία στο 7%. “Είναι μια άσκοπη σπατάλη φαιάς ουσίας για να συζητήσουμε αν το εκλογικό όριο θα είναι πέντε ή επτά τοις εκατό”, δήλωσε ο Μπαχτσέλι. “Ο πρόεδρός μας ανακοίνωσε στους δημοσιογράφους ότι το όριο θα είναι 7%, θέτοντας τέλος στην έρευνα και τις προσπάθειες και επιβεβαιώνοντας την απόφαση της Λαϊκής Συμμαχίας”, επιβεβαιώνοντας παλαιότερες αναλύσεις που ανέμεναν κάποια μείωση μεταξύ των προεκλογικών “μαγειρεμάτων”.

Οι εξελίξεις δείχνουν ότι ο Τούρκος πρόεδρος προετοιμάζεται για μια σειρά νέων ελιγμών και αναστροφών, για να ξεπεράσει τα συνεχόμενα χαστούκια εντός και εκτός συνόρων.

Πρώτα απ’ όλα, μπορεί να ειπωθεί ότι ο Ερντογάν προετοιμάζεται για μια πλήρη αντιστροφή ρητορικής ως προς τους πρόσφυγες. Αυτό καθίσταται εμφανές στη μακροσκελή δήλωσή του μετά τη συνάντησή του με το υπουργικό του συμβούλιο στις 20 Αυγούστου: “Η Τουρκία δεν έχει καθήκον, ευθύνη ή υποχρέωση να είναι η αποθήκη προσφύγων της Ευρώπης”, είπε. “Η Ευρώπη δεν μπορεί να μείνει εκτός από αυτό κλείνοντας τα σύνορά της μόνο για την ασφάλεια και την ευημερία των πολιτών της”, είπε.

Αυτά τα λόγια διαφέρουν από τις προηγούμενες δηλώσεις του ή από την πρακτική να δημιουργεί πίεση στέλνοντας ορδές προσφύγων και λοιπών στοιχείων στα ελληνικά σύνορα στον Έβρο, όπως στις αρχές του 2020, πριν το ξέσπασμα της πανδημίας του κορονοϊού. Αυτό που έκανε τη διαφορά είναι ότι οι ψηφοφόροι υποστηρίζουν την υπόσχεση των αρχηγών της αντιπολίτευσης να στείλουν τους πρόσφυγες πίσω μέσω συμφωνιών με τις χώρες καταγωγής τους, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, διασφαλίζοντας επίσης την ασφάλειά τους. Έχει φανεί ότι αυτή η ρητορική μπορεί επίσης να έχει καταπραϋντικό αποτέλεσμα ενάντια στις ρατσιστικές-φασιστικές προκλήσεις.

Το MHP έδρασε γρηγορότερα

Το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος (ΜΗΡ) του ηγέτη των Γκρίζων Λύκων, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο πολιτικός εταίρος του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), αντελήφθη νωρίτερα το τι πρέπει να γίνει. Ο Μπαχτσέλι, έδειξε την πρώτη του δημόσια αντίρρηση για την προσφυγική πολιτική του Ερντογάν λέγοντας δημόσια: “Αφήστε τον Σύρο που πήγε πίσω για το Eid (θρησκευτική γιορτή) να μείνει εκεί”.

Το μεταναστευτικό κύμα των Αφγανών που πέρασαν κατά χιλιάδες τα σύνορα με το Ιράν και οι οποίοι έμοιαζαν με αυτόμολους μαχητές πολιτοφυλακών, αύξησε τις αντιδράσεις, σε μια εποχή που ο Ερντογάν υπέβαλε τρεις απαιτήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για να αναλάβει η Τουρκία ρόλο στο Αφγανιστάν. Η δήλωση του Μεχμέτ Οζασεκί, αξιωματούχου του ΑΚΡ υπεύθυνου για τις τοπικές διοικήσεις, ο οποίος είπε ότι η οικονομία θα σταματήσει στα περισσότερα μέρη αν δεν υπάρχει φθηνή –και παράνομη– εργασία προσφύγων, συνέβαλε τα μάλα στις αντιδράσεις ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, όσο αφορά το θέμα του προσφυγικού.

Αφότου ο υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ και ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού αποκάλυψαν στοιχεία παράτυπων μεταναστών που πιάστηκαν στα ιρανικά σύνορα και ήρθε στο φως η τεράστια επιχείρηση χτισίματος τείχους, ο Ερντογάν τελικά παραδέχτηκε ότι η χώρα αντιμετωπίζει τεράστια εισροή παράνομων μεταναστών από το Αφγανιστάν. Λίγες μέρες αργότερα, οι Ταλιμπάν κατέκτησαν την Καμπούλ και πήραν ξανά την εξουσία του Αφγανιστάν.

Τώρα που η πολιτική της Τουρκίας -και όλων των άλλων χωρών- για το Αφγανιστάν έχει εξαϋλωθεί, δεν θα ήταν περίεργο να θεαθεί ο Ερντογάν (εφόσον εξασφαλίσει τις επιθυμητές συνθήκες) να πραγματοποιήσει μια στροφή 180 μοιρών στο θέμα των αιτούντων άσυλο. Ίσως ακόμη και να κατηγορήσει την αντιπολίτευση για τους παράνομα αιτούντες άσυλο, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 5% του πληθυσμού, και ίσως καταφέρει έτσι να εξασφαλίσει μερικούς “πιστούς”.

Καταγγελίες για επαφή με τους Γκιουλενιστές

Ο Ερντογάν μπορεί να χρειαστεί άλλη μια αναστροφή στη διαδρομή για τις κάλπες, του 2023, ώστε να διευρύνει τη λαϊκή βάση του ΑΚΡ. Ο Τούρκος πρόεδρος ψάχνει τρόπους να συμπεριλάβει τους ψηφοφόρους που “παραμερίστηκαν”, πίσω στην αυτοκινητοπομπή του, σύμφωνα με τον Μπεκίρ Αϊρντίρ, γενικό διευθυντή της ερευνητικής εταιρείας KONDA. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να δελεάσει ψηφοφόρους του ΑΚΡ που έχουν αποστασιοποιηθεί από το κόμμα αλλά δεν έχουν πειστεί ακόμα να μεταβούν στις τάξεις κάποιου άλλου. Η πολιτική επιστήμονας Σεντά Ντεμιράλπ ανέλυσε πρόσφατα τους λόγους για τους οποίους οι ψηφοφόροι που “τραβούν χειρόφρενο στην άκρη του δρόμου και αναμένουν” δεν προσχωρούν στην αντιπολίτευση, παρόλο που είναι αποξενωμένοι από το AKP.

Τα τελευταία δέκα χρόνια, ο Ερντογάν έχει χάσει μερικά μπλοκ ψηφοφόρων αφότου εξασφάλισε το 50% των ψήφων στις εκλογές του 2011. Αυτό πρέπει να υποθεί κρατώντας πάντα μέσα στην εξίσωση προβλήματα όπως η φτώχεια, το υψηλό κόστος ζωής, η ανεργία και η πρόσφατη απώλεια δημοτικότητας λόγω πλημμυρών και δασικών πυρκαγιών.

1. Μία από τις πηγές αυτής της πτώσης στην αποδοχή του κόσμου ήταν η αποστασιοποίηση από τον Φετουλάχ Γκιουλέν, η οποία μετετράπη σε τέτοια έχθρα, ώστε έφτασε στο σημείο για την υπόθεση του υποτιθέμενου αποτυχημένου πραξικοπήματος το 2016.

2. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης “τα έσπασε” με συντηρητικούς διανοούμενους και φιλελεύθερους, μια διαδικασία που ξεκίνησε με τον αποκλεισμό του πρώην προέδρου Αμπντουλάχ Γκιουλ το 2014.

3. Λόγω της αποδυνάμωσης της βάσης ψηφοφόρων, ο Ερντογάν συνεργάστηκε με το MHP για την εισαγωγή του προεδρικού συστήματος, το οποίο υποχρέωσε το κόμμα του να ανεχθεί και να πραγματοποιήσει πολλά εγκληματικά και παραστρατιωτικά αιτήματα των Γκρίζων Λύκων, όπως η απελευθέρωση του αρχιμαφιόζου Αλατίν Τσακιτζί, αλλά και διάφορες θρησκευτικές και παραπολιτικές χάρες.

4. Λόγω της συμμαχίας με το MHP, οι συντηρητικοί Κούρδοι ψηφοφόροι άρχισαν να διαφωνούν με το AKP.

5. Και τέλος, ο Αλί Μπαμπατζάν, πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του AKP, ίδρυσε το Κόμμα DEVA και ο Νταβούτογλου, ο πρώην πρωθυπουργός του AKP, ίδρυσε το Κόμμα του Μέλλοντος.

Αυτά τα ξεσπάσματα δεν μπορούν να υποτιμηθούν με επιχειρήματα ότι “οι ψήφοι που θα καθοριστούν από αυτά είναι περιορισμένες”. Ο Μπαμπατζάν και ο Νταβούτογλου έχουν μοιραστεί πολλά μυστικά του Ερντογάν. Ο Μπαμπατζάν, που είναι πιο ήρεμος, δεν έχει ανοιχτεί ακόμα, αλλά ο Νταβούτογλου έχει ξεκινήσει τις “ριπές”.

Το ΑΚΡ προσπαθεί εδώ και καιρό να εισαγάγει νέες τροποποιήσεις του εκλογικού νόμου και του νόμου για τα πολιτικά κόμματα για τις επόμενες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για τον Ιούνιο του 2023. Από τη μία πλευρά, ο Ερντογάν προσπαθεί να πείσει το MHP για νέο εκλογικό νόμο, θέτοντας ερωτήματα στον Μπαχτσέλι, ο οποίος υποψιάζεται ότι ο Ερντογάν θέλει να τον ξεφορτωθεί. Από την άλλη πλευρά, προσπαθεί να προσελκύσει τους πρώην υποστηρικτές του με έναν λόγο που εξαρτάται μόνο από τη θρησκεία και τη σαφή ταύτιση του μέλλοντος της χώρας με το οθωμανικό παρελθόν συνδυασμένο με… αρώματα Σελτζούκων και Ούννων.

Παρόλο που είναι δύσκολο να αποδειχθεί προς το παρόν, δεν είναι τυχαίο ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου προέκυψαν ισχυρισμοί για προσπάθειες επικοινωνίας με τον Φετουλάχ Γκιουλέν και ισχυρισμοί για προσεταιρισμό ορισμένων ομάδων που απομακρύνθηκαν από τη FETÖ, τους γκιουλενιστές. Ομοίως, οι ισχυρισμοί ότι ο πρώην πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιούλ ήρθε σε επαφή μαζί τους μέσω του υπουργού Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, φίλου του από το λύκειο. Αυτοί οι ισχυρισμοί αναβιώνουν τις ελπίδες για το δόγμα “μπορούμε να είμαστε ξανά μαζί” στη σφαίρα επιρροής του AKP.

Σε κάθε περίπτωση, αυτά καταδεικνύουν το γεγονός πως ο Ερντογάν χρειάζεται μια σοβαρή πολιτική μεταστροφή πριν από τις εκλογές που θα διεξαχθούν το αργότερο τον Ιούνιο του 2023. Αλλά πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν ότι οι πολλές αλλαγές κατευθύνσεων φέρνουν και ακόμα περισσότερους κινδύνους.

Πέτρος Κράνιας

ΠΗΓΗ: Capital.gr

1...2,2282,2292,230...3,038Σελίδα 2,229 από 3,038