Αρχική Blog Σελίδα 2216

Θέλουν να «σβήσουν» τη λέξη Αιγαίο ακόμη και από τα τουρκικά…

0

Εντύπωση προκάλεσε η τηλεφωνική επαφή που είχε ο Ταγίπ Ερντογάν με τον πρωθυπουργό της Ιτα-λίας, Μάριο Ντράγκι. (Φωτ. Turkish Presidency / A.P.)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ-ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ. Η Aγκυρα επιχειρεί να δείξει στην Αθήνα πως δεν υποχωρεί από τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, παρά τις προσπάθειες αποκλιμάκωσης που έγιναν το τελευταίο διάστημα. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Χουλουσί Ακάρ, με ομιλίες τους στη Σμύρνη, ξεδίπλωσαν όλη την τουρκική ατζέντα, όπως η αμφισβήτηση της κυριαρχίας ελληνικών νησιών, η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, θέματα μειονότητας και διάφορες κατηγορίες για υποστήριξη τρομοκρατικών οργανώσεων.

Εμπειροι αναλυτές της γειτονικής χώρας εκτιμούν ότι στόχος της τουρκικής κυβέρνησης είναι να στείλει το μήνυμα πως η μεγάλη αλλαγή εξωτερικής πολιτικής με χώρες όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Αίγυπτος, το Ισραήλ, δεν πρέπει να θεωρηθεί δείγμα ενδεχόμενου αλλαγής στάσης ή υποχώρησης στα ελληνοτουρκικά ζητήματα. Παρατηρούν επίσης πως μετά την τηλεφωνική επικοινωνία Ταγίπ Ερντογάν – Κυριάκου Μητσοτάκη, συνεχίστηκαν οι αρνητικές και έντονες δηλώσεις Ελλήνων αξιωματούχων εναντίον της τουρκικής ηγεσίας. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του κ. Ακάρ: «Ορισμένοι Ελληνες πολιτικοί προσπαθούν συνεχώς να δημιουργούν ψευδείς ατζέντες με ισχυρισμούς που απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, “μεταμφιεζόμενοι σε πρόβατα” και κάθε μέρα εμφανίζονται σε διαφορετικά μέρη, προάγοντας μια τεχνητή αντίληψη περί απειλής και κάνοντας την Ελλάδα να “αγαπήσει” τους εξοπλισμούς».

Ενδεικτική της σκλήρυνσης της στάσης της Τουρκίας είναι η διοργάνωση του συνεδρίου από πανεπιστήμιο της Σμύρνης, με θέμα «Η θάλασσα των Νήσων (σ.σ. Αιγαίο) και τα προβλήματα γειτονίας με την Ελλάδα». Η επίσημη ονομασία του Αιγαίου στην Τουρκία είναι «Εge», αλλά τώρα άρχισε να διαδίδεται η άποψη πως πρέπει να αλλάξει αυτή η ονομασία σε «θάλασσα των Νήσων» έτσι ώστε να μην έχει ελληνική ονομασία! Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, σημαντική ημέρα για τους Τούρκους, καθώς τέτοια ημέρα το 1922 είχαν κατακτήσει την πόλη οι δυνάμεις του Κεμάλ. Στο συνέδριο ο πρόεδρος της Τουρκίας μίλησε μέσω τηλεδιάσκεψης, ο υπουργός Αμυνας έκανε μια μεγάλη ομιλία, ενώ συμμετείχε όλη η ηγεσία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Ερντογάν και Ακάρ έθεσαν όλα τα ζητήματα που η Αγκυρα επιθυμεί να διαπραγματευτεί με την Ελλάδα, με τον Τούρκο υπουργό Αμυνας να επιμένει πως η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο!

Ακραίες θέσεις

Ο κ. Ακάρ, όσον αφορά το ζήτημα των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, εξέφρασε την ακραία θέση της χώρας, καθώς θεωρεί πως η Αγκυρα πρέπει να έχει άποψη ακόμη και σε έργα κτηματογράφησης ή αρχαιολογικών ανασκαφών σε συγκεκριμένα νησιά! Ειδικότερα, ανέφερε: «Ενα άλλο πρόβλημα στο Αιγαίο είναι τα προβλήματα που έχουμε με τα νησιά, τις νησίδες και τις βραχονησίδες των οποίων η κυριαρχία δεν έχει μεταφερθεί στην Ελλάδα μέσω συνθηκών. Η Ελλάδα αξιώνει κυριαρχία επ’ αυτών και τα διαθέτει ακόμη και προς πώληση. Με αυτή την έννοια εκμεταλλεύεται επίσης ορισμένες διεθνείς πρωτοβουλίες, όπως περιβαλλοντικά και ενεργειακά προγράμματα της Ε.Ε., αρχαιολογικές και κτηματολογικές μελέτες. Τέτοια μονομερή βήματα δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά».

Xωρίς να αναφέρει τον όρο casus belli, τόνισε πως η Τουρκία δεν θα αποδεχθεί την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια. «Η Ελλάδα θέλει μονομερώς να αυξήσει τα χωρικά της ύδατα σε 12 μίλια. Τα 12 μίλια συνεπάγονται ότι σχεδόν ολόκληρο το Αιγαίο θα βρίσκεται υπό ελληνική κυριαρχία και μετατρέπεται σε ελληνική λίμνη.

Σε μια τέτοια περίπτωση, θα είναι σχεδόν αδύνατο για τις ναυτικές μας δυνάμεις να φτάσουν στη Μεσόγειο μέσω διεθνών υδάτων. Η Τουρκία θα υποφέρει από πλευράς ναυσιπλοΐας, ασφάλειας και πόρων στο Αιγαίο. Ταυτόχρονα, οι τρίτες χώρες θα πρέπει να λάβουν άδεια από την Ελλάδα όταν διασχίζουν και το Αιγαίο. Η Τουρκία δεν μπορεί ποτέ να το αποδεχτεί αυτό», δήλωσε ο κ. Ακάρ. Εντύπωση προκάλεσαν και οι αναφορές του για τη μειονότητα, καθώς δήλωσε πως «η Ελλάδα αν και είναι μέλος της Ε.Ε. αγνοεί τις αξίες της Ευρώπης, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο και συνεχίζει τις καταπιεστικές πολιτικές και πρακτικές εναντίον της “τουρκικής μειονότητας” που ζει στη Δυτική Θράκη, στη Ρόδο και στην Κω».

Πάντως, ο κ. Ακάρ δεν έκανε καθόλου τυχαία αυτές τις δηλώσεις και τις αναφορές, καθώς ο Ερντογάν θεωρεί πως «η γειτονική Ελλάδα, αντί να συμβάλει στις καλές διαθέσεις μας και να συμβάλει και αυτή στις προσπάθειές μας, αντιθέτως επιτάχυνε τις μαξιμαλιστικές της πολιτικές. Στα βήματα της Ελλάδας που αύξησε την πίεση, όπως το ζήτημα των θαλάσσιων περιοχών ευθύνης, την παραβίαση του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος των νησιών και με τις κηρύξεις NAVTEX, εμείς συμπεριφερθήκαμε πάντα με ειρηνικό τρόπο» και ζητεί από την Ελλάδα «να σεβαστεί τα δικαιώματα και τα συμφέροντα (σ.σ. της Τουρκίας), να αποφύγει τα τετελεσμένα και τις μονομερείς ενέργειες».

Παρά τη σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα, ο κ. Ερντογάν στις 19-22 Σεπτεμβρίου θα βρίσκεται στις ΗΠΑ στο πλαίσιο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και θα επιχειρήσει να έχει συναντήσεις με πολλούς ηγέτες, με στόχο την ανάπτυξη των σχέσεων και την επαναφορά των επαφών. Εντύπωση προκάλεσε και η τηλεφωνική επαφή που είχε ο κ. Ερντογάν με τον πρωθυπουργό της Ιταλίας, Μάριο Ντράγκι. Πριν από λίγους μήνες ο κ. Ντράγκι είχε αποκαλέσει τον Ερντογάν «δικτάτορα», όμως στη συνομιλία συζητήθηκαν οι σχέσεις των δύο χωρών και το αίτημα της Αγκυρας για υποστήριξη της Ιταλίας για την ανάπτυξη των σχέσεών της με την Ε.Ε.!

‘Καθημερινή’

Σ.Κραουνάκης: «Δεν υπάρχει ο Κ.Μητσοτάκης – Η ίδια η Νέα Δημοκρατία θα τον ρίξει» 

0

«Ο πρωθυπουργός που ξεστομίζει “εσείς πτώματα, εμείς στρέμματα” είναι δολοφόνος. Τέλος»!

(Αρχικό κείμενο 13/09/2021- 22:19) Ο Σταμάτης Κραουνάκης παραχώρησε μία μεγάλη συνέντευξη όπου αναφέρθηκε στον Κυριάκο Μητσοτάκη και διατύπωσε την πολιτική πρόβλεψη ότι θα πέσει εκ των έσω «Η ίδια η Νέα Δημοκρατία θα τον ρίξει από την κυβέρνηση» ενώ μίλησε με ιδιαίτερα σκληρά λόγια γι’αυτόν:

«Δεν υπάρχει ο Μητσοτάκης. Έχει τελειώσει η χρήση του Μητσοτάκη. Δεν ασχολούμαι με σκιά πρωθυπουργού. Ένας πρωθυπουργός που βγαίνει από τη Μητρόπολη και ρωτάει τον Κουτσούμπα «γιατί τους έβαλες να με κράξουνε» είναι εκτός. Δεν είναι στη θέση του. Έχει ρίξει το κόμμα του πολύ χαμηλά. Και είναι η ΝΔ αυτή που θα τον ρίξει.

Στα κλαμπ και στις ντισκοτέκ, στις συνάξεις και στον ΠΑΟΚ, η νεολαία χοροπηδά με το «Μητσοτάκη γ@μ@σ@». Αυτό με πόσους επικοινωνιολόγους νικιέται;».

Και συνεχίζει λέγοντας:

«Τί να πρωτοθυμηθείς, τί να πρωτοκάνεις… Σκέψου γονείς, νέοι, γυναίκες… ζούνε με τον φόβο της πανδημίας, με τις μάσκες μπροστά στα μούτρα τους, να μην μπορεί να φανεί χαμόγελο, να μην μπορείς να βρίσεις… Τι παράστημα να σε ξεσηκώσει; Σε αυτή την ηττοπάθεια ποντάρισε το μαγαζί του Μητσοτακιστάν. Ναι, για αυτό πούλησε ψέμα πολύ. Ο πρωθυπουργός που ξεστομίζει “εσείς πτώματα, εμείς στρέμματα” είναι δολοφόνος. Τέλος».

Ο γνωστός καλλιτέχνης τα είπε έξω από τα δόντια στην συνέντευξη στη Χρυσούλα Παπαϊωάννου και σύμφωνα με τα λεγόμενά του η χρήση του πρωθυπουργού έχει τελειώσει.

– Οκτώ το πρωί συνέντευξη δεν έχω κάνει ούτε με Αμερική που έχουμε τη διαφορά ώρας…
«Εμένα μου αρέσει το πρωί γιατί το μυαλό είναι καθαρό και μπορεί να τα πει σωστά».

– Ενώ τι , το βράδυ το μυαλό θολώνει;
«Το βράδυ έχεις φορτώσει όλη την ημέρα, έχεις την αναμονή της επόμενης, νεύρα, κούραση. Το πρωί είναι όλα φρέσκα… όλα ελπίζουνε».

«Δεν έχει νόημα πλέον να τα χώσεις γιατί κατά τη γνώμη μου είναι όλα απολύτως ορατά. Πράγματα που έλεγα εδώ και καιρό. Έχω βρίσει τόσο πολύ τον Μητσοτάκη, την Μενδώνη και αυτή την κυβέρνηση που ειλικρινά πια καταντάει… δεν ξέρω. Έκαναν τα πάντα για να με εξαφανίσουν. Μου κόψανε συναυλίες, έπεσαν τηλέφωνα με εντολή «μην τον πάρετε», έκοψαν τα τραγούδια μου από την ΕΡΤ. Για μένα ο στόχος ήταν ένας: να φτιάξουμε την Εδέμ, τον οργανισμό συλλογικής διαχείρισης. Έπαιξα τον ρόλο της ντουντούκας σε αυτή τη μάχη».

«Αυτά τα παιδιά δεν είναι πολιτικοί, εντεταλμένοι ντίλερς είναι. Πήραν εντολές. Όλα, τα νομοσχέδια, έχουν στόχο την εκποίηση της χώρας».

– Άκουσες την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ; Πώς σου φάνηκε;
«Μου είναι αδιάφορο ο,τιδήποτε πει. Δεν με ενδιαφέρει να τον δω».

-Γιατί; Επειδή δεν τον πιστεύεις;
«Επειδή δεν υπάρχει. Έχει τελειώσει η χρήση του Μητσοτάκη. Δεν ασχολούμαι με σκιά πρωθυπουργού. Ένας πρωθυπουργός που βγαίνει από τη Μητρόπολη και ρωτάει τον Κουτσούμπα «γιατί τους έβαλες να με κράξουνε» είναι εκτός. Δεν είναι στη θέση του. Έχει ρίξει το κόμμα του πολύ χαμηλά. Και είναι η ΝΔ αυτή που θα τον ρίξει».

– Πώς σου φάνηκε το γιουχάισμα; Νομίζω το περίμενες κιόλας γιατί είχες γράψει πρώτη μέρα λαΐκού προσκυνήματος και ο πρωθυπουργός δεν έχει εμφανιστεί. Να πάει κι ας γιουχαιστεί.
«Το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ. Και τα δύο γιουχαίσματα. Και της νεολαίας και της Μητρόπολης. Και τα περίμενα πολύ καιρό. Αυτά τα παιδιά δεν είναι πολιτικοί, εντεταλμένοι ντίλερς είναι. Πήραν εντολές, επαγγελματίες ντίλερς. Έχω ένα πολύ ωραίο μαγαζί έλα να δούμε πώς θα το αγοράσεις…»

– Το μαγαζί είναι η χώρα μας…
«Ναι. Εντεταλμένοι ντίλερς. Κι αυτό είναι ολοφάνερο. Αυτή τη στιγμή τα «αφεντικά» τους είναι πολύ δυσαρεστημένα. Με τα δόντια κρατιούνται. Αλλά κακή είναι και η αντιπολίτευση.
Εντάξει, κάποιοι λένε «δεν υπάρχει αντιπολίτευση», κτλ, αλλά πού θα ακουστεί η φωνή της αντιπολίτευσης; Σε ποιά μέσα; «Γιατί η αντιπολίτευση δεν έχει μέσα δικά της; Είναι μέσα αυτά που έχει; Να τα ενοποιήσει, με βάση ένα web tv. Τα μέσα της Αριστεράς δεν ήταν ποτέ τα επίσημα μέσα».

– Άρα να κοιτάξει πρώτα τα του οίκου της…
«Τα του δρόμου της. Στον δρόμο παιζόταν το παιχνίδι πάντοτε. Εσωστρέφεια. Κομψότης και facebook…».

Ε καλά είναι εργαλείο πια τα social media. Εδώ έχουμε δει ότι η κυβέρνηση έχει πάρει πίσω νόμους επειδή ένα θέμα έσκασε και σηκώθηκε στο διαδίκτυο. Ναι αλλά δεν είναι το μόνο εργαλείο. Είναι μόνο η αφορμή. Είναι σαφές ότι η μάχη ήταν να φύγει ο Τσίπρας από την κυβέρνηση, να αναλάβει ένα γραφείο μεταπρατικό. Όλα, τα νομοσχέδια, έχουν στόχο την εκποίηση της χώρας. Θέλουν να εκπποιήσουν τα πνευματικά δικαιώματα, τα αρχαία. Αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος και της Μενδώνη, για αυτό δεν μετακινείται από το Υπουργείο Πολιτισμού. Άλλο είναι το ερώτημα: είναι πρόσωπο πολιτικό ή πολιτισμού η Μενδώνη, αυτός ο καναπές ξεροτήγανο;»

– Πάντως, ότι και να λέμε εμείς, είναι δεν είναι, σφάχτηκαν στην ποδιά της. Την είχε το ΠΑΣΟΚ χρόνια Γενική Γραμματέα, η ΝΔ την υπουργοποίησε, σώζεται στους ανασχηματισμούς…
«Φαίνεται λοιπόν ότι έχει ταλέντο στη λοβιτούρα. Και επειδή ο πολιτισμός είναι το πρώτο πράγμα το οποίο εκποιείται εύκολα, κατσικώθηκε για να το διεκπειραιώσει. Την έφτυσαν και αυτήν κάτι οικοδόμοι έξω από την Μητρόπολη».

– Πάντως, εάν ζητούσες δικαιώματα και για το προσωνύμιο «στέκα» στη Μενδώνη θα είχες πλουτίσει.
«Αυτό έγινε την πρώτη εβδομάδα. «Στέκα φύγε, κρατάω τραγούδι».

– Στον πολιτισμό υπάρχει ανακύκλωση προσώπων; Ισχύει αυτό που ορισμένοι καταγγέλλουν ότι δηλαδή οι ίδιοι άνθρωποι μοιράζονται θέσεις, επιχορηγήσεις;
«Ισχύει. Δεν με πειράζει όμως, τίποτα από όλα αυτά γιατί είναι σχεδόν αυτονόητα. Το θέμα μου είναι άλλο και θα το πω με θάρρος. Αυτοί, οι μη στηριζόμενοι τι μας δώσανε που να μείνουμε ξεροί και να μας ξεσηκώσει; Εκτός από τον Μιθριδάτη, άλλος ουδείς».

– Οι στηριζόμενοι μας έδωσαν;
«Αυτοί δεν έδιναν ποτέ. Δεν μπορεί να δώσει ο στηριζόμενος ποτέ. Σκέψου… Ο Δημήτρης Παπαιωάννου είναι στην Ευρώπη και θερίζει. Ο Λάνθιμος επίσης. Ο Τερζόπουλος, άλλος σημαντικός που είναι έξω».

– Δηλαδή τι μου λες; Ότι όποιος μένει εδώ δεν είναι σημαντικός;
«Όποιος μένει εδώ, αντί να κάνει τη δουλίτσα του κλαίγεται για τα επιδόματα του Υπουργείου. Το «Άξιον Εστί» και οι «Όρνιθες» δεν έγιναν με επιδόματα του Υπουργείου. Έχει βγει κάτι να πέσουμε ξεροί; Θέλεις να σου πω κάτι για την παράσταση «Ιχνευταί»; Ενώ ερχόντουσαν να «σκοτώσουν» γιατί ο Μαρμαρινός πήρε τον Κραουνάκη, έφευγαν με το πρόσωπο κρυμμένο στη μάσκα γιατί το προΐόν νίκησε. Τα μαθαίνω αλλά αδιαφορώ γιατί έχω τον κόσμο. Όταν έγινε η μεγάλη φασαρία στο Μαξίμου προσπαθούσαν να κινητοποιήσουν κόσμο εναντίον μου. Και τι δεν άκουσα. Ότι με μισούσε η Μοσχολιού, ότι δεν έχω ταλέντο, ότι ο Δήμος Αθηναίων μου έδωσε 800 ευρώ. Ερώτημα: Τελικά τι; Με εξαφάνισαν; Όχι. Την κάνω την δουλειά μου; Ναι.

Ο Γεραπετρίτης το είπε. Όταν τσίριξε η Παναγιωταρέα «ποιός είναι αυτός ο Κραουνάκης, ποιός τον στηρίζει;». Της απάντησε ο Γεραπετρίτης: «Τον στηρίζει η κοινωνία».

Στα κλαμπ και στις ντισκοτέκ, στις συνάξεις και στον ΠΑΟΚ, η νεολαία χοροπηδά με το «Μητσοτάκη γ@μ@σ@». Αυτό με πόσους επικοινωνιολόγους νικιέται;».

– Το κενό από τον θάνατο του Μίκη Θεοδωράκη καλύπτεται;
«Τα πράγματα προχωράνε, το έργο παραμένει. Η αποχώρηση αυτή στη ζωή του καθενός μας, ανάλογα την ηλικία μας, ξύπνησε αυτό που ζήσαμε μαζί με αυτόν τον καλλιτέχνη. Κι αυτό ήταν κάτι πεθαμένο. Για αυτό έγινε αυτή η ανόρθωση.

Είδαμε έξω από την Μητρόπολη, άντρες και γυναίκες με άσπρα μαλλιά να λένε τα επαναστατικά, γυρνώντας στη στιγμή που οι ζωές τους είχαν αίτημα, που πάλευαν για κάτι. Αυτό με συγκλόνισε…(συγκινείται). Και το περίμενα ότι θα γίνει. Μόλις ανακοινώθηκε ο θάνατος είπα σε φιλικό μου πρόσωπο «θα ξεσηκωθεί δημόσιο αίσθημα μεγάλης δύναμης».

Και το πιο παρήγορο για εμένα ήταν η νεολαία. Οι νέοι, οι οποίοι στη Νέα Σμύρνη ξεσκίστηκαν. Τα ξεχνάμε γιατί προσπαθούν αυτές οι σκούπες οι επικοινωνιολόγοι, που μισή ατάκα σωστή δεν έχουν βάλει στο στόμα του Μητσοτάκη.

Το υπόγειο ποτάμι θα σηκωθεί και θα σας πνίξει καημένοι, όπως γινόταν πάντα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Στα κλαμπ και στις ντισκοτέκ, στις συνάξεις και στον ΠΑΟΚ, η νεολαία χοροπηδά με το «Μητσοτάκη γ@μ@σ@». Αυτό με πόσους επικοινωνιολόγους νικιέται; Τα ανέκδοτα για τον Παπαδόπουλο έριξαν τη Χούντα. Πώς δε θα ξεσηκωθεί το «Μητσοτάκη κάθαρμα;».

«Ο πρωθυπουργός που ξεστομίζει “εσείς πτώματα, εμείς στρέμματα” είναι δολοφόνος. Τέλος»

– Εγώ είχα την αίσθηση με το θάνατο του Μίκη ότι σαν να βγήκαμε από έναν βάλτο, πέρα από τις προσωπικές πληγές που έξυσε στον καθένα και ξεσήκωσε αυτό που είπες το δημόσιο αίσθημα, νοιώθω ότι αποκτήσαμε πάλι μνήμη. Ποιοι είμαστε, με τι μεγαλώσαμε, τι ακούμε, πώς φτάσαμε εδώ πολιτικά. Αλλά είμαστε ένας λαός που έχει μνήμη χρυσόψαρου ειδικά όταν πηγαίνει στις κάλπες.

«Ξαναέβαλα φέτος στις συναυλίες μου ένα μικρό κομματάκι ενάμιση λεπτού, ένα τραγούδι που είχαμε γράψει με την Νικολακοπούλου στη Λυσιστράτη. «Ξεχνάτε και ξεχνώ, της ιστορίας το δωμάτιο αδειανό νοικιάζεται, κι η μνήμη καθενός, σαν μεροκάματο στο τέλος του μηνός παντού μοιράζεται». Και μου το έφερε η ανάγκη. Το θέμα δεν είναι ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Εγώ θα πάρω το μέρος της κοινωνίας χωρίς να λαϊκίσω. Τί να πρωτοθυμηθείς, τί να πρωτοκάνεις… σκέψου γονείς, νέοι, γυναίκες… ζούνε με τον φόβο της πανδημίας, με τις μάσκες μπροστά στα μούτρα τους, να μην μπορεί να φανεί χαμόγελο, να μην μπορείς να βρίσεις… Τι παράστημα να σε ξεσηκώσει; Σε αυτή την ηττοπάθεια ποντάρισε το μαγαζί του Μητσοτακιστάν».

– Στην ηττοπάθεια σαν αίσθημα του ελληνικού λαού.
«Ναι για αυτό πούλησε ψέμα πολύ. Ο πρωθυπουργός που ξεστομίζει “εσείς πτώματα, εμείς στρέμματα” είναι δολοφόνος. Τέλος».

-Πώς θα κάνουμε restart σαν λαός, σαν κοινωνία; Με ποιούς;
«Με τους εαυτούς μας καταρχήν. Και κάτι που τα κόμματα πρέπει να το καταλάβουν γρήγορα. Ιδού το μέγα ΚΚΕ πώς όρθωσε τον εαυτό του. Η μνημειώδης ομιλία του Κουτσούμπα (συγκινείται) μέσα στον ιερό ναό είναι ποίηση. Την ώρα που σηκώνεται η αλήθεια όρθια δεν μπορεί να την σταματήσει τίποτα. Υπάρχει κάτι πολύ σοβαρό αυτή τη στιγμή που πρέπει να το κοιτάξουμε. Η λειτουργία, η χρήση λόγου και το εσωτερικό διαδικαστικό των κομμάτων είναι άκρως ντεμοντέ».

– Εάν σε ρωτούσαν επικοινωνιολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ τι συμβουλές θα έδινες; Σε ένα φιλικό τραπέζι πες ότι σε ρωτούσε ο Τσίπρας…
«Ρε μιλήστε στον κόσμο. Χτυπήστε αληθινά. Εγώ σαν Τσίπρας κάθε πρωί θα ετοίμαζα την ατζέντα της ημέρας και θα έβγαινα στον κόσμο. Αλλά τα μυαλά είναι πουρές απ ́ την κομματίλα».

– Η τέχνη είναι αριστερή υπόθεση;
«Και δεξιός να την κάνει την τέχνη, η τέχνη είναι αριστερή από μόνη της. Αυτός είναι ο ρόλος της από αρχαιοτάτων χρόνων, από τον Όμηρο, τον Αισχύλο, τον Σέξπιρ. Ο ρόλος της τέχνης είναι με την κοινωνία, με το μεροκάματο, με τον άνθρωπο που παλεύει. Ακόμα κι από δεξιούς καλλιτέχνες έχουμε πάρει. Ο Γκάτσος, για παράδειγμα, ούτε δεξιός ούτε αριστερός. Μου λένε «μα είναι δεξιός ο Ξαρχάκος». Ποιός έχει γράψει το «Πρωτομαγιά με το σουγιά;». Και την «Χοντρομπαλού» (Γκάτσος, Ξαρχάκος) που είπε η Δέσπω Διαμαντίδου. Λένε η Μοσχολιού ήταν ΝΔ. Ε και; Ο Μητοστάκης δεν είναι ΝΔ. Για μένα η ΝΔ σαν κόμμα λαΐκής δεξιάς θα ταλαιπωρηθεί πολύ να ξαναβρεί τον εαυτό της».

– Να πάμε αλλού; Τον θάνατο σου τον σκέφτεσαι ποτέ;
«Δεν με απασχολεί καθόλου απλώς δεν θέλω να ταλαιπωρήσει ανθρώπους. Ποιός γλιτώνει από αυτό; Είναι δυνατόν να με τρέχει από πίσω η σκέψη «μην πεθάνω;». Να πούμε και κάτι που δεν είδα να συζητάμε αυτές τις ημέρες; Πόσο επαγγελματικά μεθόδευσε, με την καλή έννοια, τη χρήση του θανάτου αυτός ο μεγάλος καλλιτέχνης, αυτή η μεγάλη ψυχή, ο Μίκης. Έβαλε το καλύτερο κόμμα, εκεί που έδωσε το μεγάλο μέρος της ζωής του, και που έχει όλη την τεχνογνωσία να το πούμε έτσι να κάνει περιφρούρηση.

Εκεί που έσπασε η καρδιά μου (συγκινείται) ήταν το αυτοκίνητο στα Χανιά. Πίσω ήταν ο Κουτσούμπας και η Παπαρήγα και τρεις συγγενείς του, η Μάρω και δύο άνθρωποι ακόμα. Η εικόνα αυτή με τσάκισε. Ήταν η στιγμή που έκλαψα».

– Πάντως για να τα λέμε όλα, επικρίθηκε η επιστροφή του Μίκη στο ΚΚΕ.
«Μπορούν να μας αφήσουν ήσυχους όλες αυτές οι μέτριες ζωές που δεν έχουν κανένα ανάστημα, δεν έχουν ξεσηκώσει ποτέ ούτε τον εαυτό τους, ούτε την οικογένεια τους, και σήκωσαν τα αριστερόμετρα; Τον σκασμό. Μέτριοι. Δεν λέω να μην κριτικάρεις. Και εγώ όταν δέχτηκε τον Μητσοτάκη σπίτι του, έγραψα ότι θα προτιμούσα να μην τον είχε δεχτεί. Τελοσπάντων, το έργο και η δράση του Μίκη είναι αρκετά για να βουλώσουν στόματα».

– Όταν δουλεύεις για μια παράσταση, ξέρω ότι χάνεσαι στο διάβασμα, το ένα βιβλίο σε πάει στο άλλο, βρίσκεις στα κείμενα θησαυρούς που καμιά φορά είναι εκεί αλλά τους ανακαλύπτεις εκ νέου, πες μου στους «Ιχνευταί» του Σοφοκλή τί ανακάλυψες; Πού σε πήγε ο γερό Σειλινός που υποδύεσαι;
«Σε μια ξεχασμένη μου πειθαρχία και ταυτόχρονα σε μια αποδέσμευση ενέργειας που με οδήγησε σε επικοινωνία, τρομερά άμεση και βουβή, με τον χώρο. Όταν μπήκα στην Επίδαυρο κατάλαβα ότι είμαι εκεί χρόνια. Είχα γίνει κομμάτι από το έργο μέσα στους αιώνες. Είχα τρομερή επαφή με τους συναδέλφους μου και με εκείνο το σπάνιο πλάσμα που λέγεται Χάρης Φραγκούλης και τον ευχαριστώ πολύ γιατί με βοήθησε να πιάνω τα νήματα των τόνων από το ταλέντο του».

– Το αρχαίο δράμα έχει πιάτσα;
«Ναι. Χαζή,κουλή, ελλαδέξ. Και για αυτό έχω μεγάλη χαρά γιατί εμείς δεν την παίξαμε αυτή την πιάτσα. Δεν πήραμε το εργάκι να το πάμε γύρα. Είμαστε ακριβοθώρητοι. Έχουμε μια έγνοια με τον Μιχαήλ και τους συναδέλφους για το πώς θα μεταφερθεί αυτό το αίσθημα στο Ηρώδειο, αλλά νομίζω θα τα καταφέρουμε».

– Είσαι πολύ γενναιόδωρος με τους ανθρώπους που αγαπάς, τους ανθρώπους που κάνεις παρέα, τους συνεργάτες σου και σκεφτόμουν πόσο γενναιόδωρα αγκάλιασες την συνάντηση της Νικολακοπούλου με την Τσανακλίδου, είπες πολλές φορές τα καλά σου λόγια. Με την Τσανακλίδου δεν μιλάγατε κάποια χρόνια. Τελικά αυτές οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο;
«Ούτε δεν μιλάγαμε, ούτε μιλάγαμε. Είχαμε ψιλοαπόσταση. Τα τελευταία χρόνια όμως, τα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ να το πω έτσι, η επαφή μας είναι συνεχής».

– Δηλαδή μου λες ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σας έφερε κοντά;
«Η στάση μας απέναντι στα πολιτικά. Η Τάνια αυτή τη στιγμή είναι η πιο καθαρή πολιτικά ενεργή παρουσία από τον χώρο του τραγουδιού. Κράτησε πολύ ψηλά τον πήχυ. Τα τελευταία 5- 6 χρόνια, από τότε με τους Αγανακτισμέους, η στάση και ο λόγος της, και οι δημόσιες εμφανίσεις της, που διαθέτει τον εαυτό της, είναι πολύ ψηλά. Αυτή η συνεργασία λοιπόν ήρθε τη σωστή ώρα. Η κοινωνία πήγε ενσώματη και ακούμπησε απάνω τους. Έκαναν sold out ακόμα και σε θέατρα που είναι δύσκολο αυτό. Όταν δίνεις το σήμα για μια λειτουργία και λες, «εδώ είναι το εκκλησίασμα ελάτε» κατά κάποιο τρόπο σιωπηλά μετακινείται η μάζα προς τα εκεί. Γιατί διαισθάνονται ότι εκεί θα πάρουν το αντίδωρο».

– Να σε ρωτήσω κάτι άλλο. Στις μεγάλες κρίσεις τις κοινωνικές, που ζούμε πολλές τα τελευταία χρόνια, βγαίνουν δημοσιογράφοι και αναρωτιούνται πού είναι οι καλλιτέχνες γιατί δεν μιλάνε, γιατί κρύβονται. Μόλις όμως, βγει κάποιος και μιλήσει θα πούνε οι άλλοι μισοί ότι δεν μας νοιάζει η άποψη του τάδει για το χ θέμα, εμείς τα τραγούδια του θέλουμε. Τελικά τι; Οι καλλιτέχνες πρέπει να μιλάνε ή να το βουλώνουν;
«Να κοιτάξατε το επάγγελμα σας που έχει γίνει κ@λος. Να κοιτάξετε το πετσοταϊσμένο επάγγελμα σας. Εγώ είμαι του Μαρξ. Κάνε την δουλειά σου και άσε τους άλλους να τρέχουνε. Από το 2010, τότε που συμμετείχα στους Αχαρνής ως Δικαιόπολις, βήμα βήμα είτε μόνος μου είτε με την Σπείρα βάζω τον ευατό μου συνειδητά στην υπηρεσία στήριξης των ιδεών. Ντάριο Φο, Αριστοφάνης, Σωκράτης…

Ακόμα και την ώρα που μας κλειδώσανε έκανα την γιορτή στα σπίτια με τρία χοντρά πολιτικά τραγούδια μέσα. Και να σου πω κάτι; Κάθε βήμα μου πλούτιζε και την προσωπική μου εγκυκλοπαίδεια. Ο Ντάριο Φο ήταν τεράστιο μάθημα για το πώς αυτός ο τύπος ύψωσε με την γυναίκα του ανάστημα στην ιταλική αριστερά. Και όχι καμώματα να πω τη γνώμη μου, ξύλο, βιασμοί… Ξανάρχομαι στο θέμα…Με σκίσανε. Και; Έγινε τίποτα; Ένα χρόνο μετά υπάρχουν άνθρωποι σε εξουσιούλες που μου ζήτησαν συγγνώμη. Μετά τον Πορτοκάλογλου, που πήγα στην εκπομπή του, έγινε χαμός. Ότι δήθεν τα βρήκε ο Συριζαίος με τον δεξιό. Είναι και ηλίθιοι τι να τους πεις…Είδα ολόκληρα άρθρα. Και ξεχνάνε το εξής: όταν βρεθούν δυό καλλιτέχνες, όπου κι αν ανήκουν, η τέχνη είναι αυτή που θα νικήσει. Όχι το κόμμα τους».

-Σταμάτη θέλω να μου προτείνεις κάτι να δω στο netflix, μια σειρά σε μα πλατφόρμα. Κάτι που είδες ή βλέπεις με τρέλα…
«Στην πρώτη καραντίνα είδα πολύ πράγμα. Στη δεύτερη δεν άντεξα τίποτα. Για μένα το κορυφαίο ήταν το «Call my agent». Είχε πλάκα, είχε κοινωνία, είχε θέαμα, τρομερό σενάριο, καταπληκτικούς ηθοποιούς και ένα θέμα που αφορά τους καλλιτέχνες γιατί η ιστορία είναι γύρω από ένα γραφείο καλλιτεχνών».

-Πάντως, στην πραγματικότητα σε εσένα χρωστάω το «Mindhunter» του Ντέιβιντ Φίντσερ, εντάξει έχουν γραφτεί ύμνοι από τους κριτικούς, αλλά με πίεσες σε ένα μεταμεσονύχτιο τηλεφώνημα να το δω. Τι σειρά!
«Α ναι, με αυτόν τον τεράστιο ηθοποιό που γίναμε φίλοι. Τον Χολτ Μακ Κάναλι, που έπαιζε έναν από τους δύο πρωταγωνιστές πράκτορες του FBI».

– Πώς γίνατε φίλοι; Πλάκα κάνεις.
«Τον βρήκα στο Facebook. Ηθοποιάρα. Του είπα ότι τον ονειρεύομαι σε Αριστοφάνη και σε Σέξπιρ και πιάσαμε συζήτηση. Και είναι μιούζικαλ man. Έχουμε τακτικά επικοινωνία. Όπως και με έναν υπέροχο τραγουδιστή από την Γεωργία που θα τον φέρω οπωσδήποτε, έχουμε επαφή, είναι συγκλονιστικός. Αυτά είναι από τα καλά της καραντίνας».

– Σκέφτομαι τόσην ώρα με την κουβέντα που κάνουμε ότι είναι σαν να είμαστε στη γειτονιά μας, στον Άδωνη και να πίνουμε καφέ…
«Με κάλεσε ο άνθρωπος αυτός που έχει τον πάλαι ποτέ Άδωνη και του υποσχέθηκα να πάω. Να τελειώσει το Ηρώδειο, να κανονίσω και τα του χειμώνα… Λέμε να πάμε σε ένα ωραίο στέκι. Να πάμε να κάνουμε πενθήμερο σαν θέατρο. Να σταματήσει αυτή η βλακεία του 1 ή 2 φορές την εβδομάδα».

– Συγγνώμη, ενόψει του χειμώνα που έρχεται όπου παραγωγοί και καλλιτέχνες τρέμουν για το τι θα γίνει με τους κλειστούς χώρους, τα υγειονομικά μέτρα, το κοινό, κτλ, εσύ θα πας να κάνεις 5ημερο;
«Καταρχάς θέλω να δώσω στον κόσμο το δικαίωμα της εξόδου. Και να μπορούν να βγαίνουν ακόμα και μια καθημερινή με την παρεούλα τους, να έρθουν να τσιμπήσουν κάτι και να πιούνε το ποτάκι τους χωρίς να τους φύγει το πορτοφόλι. Θέλω να κάνω ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στις ουσίες. Που λείπουν πια από τη ζωή μας. Τα αλκοόλια και τα τσιγάρα».

– Ουσίες εννοείς και τα ναρκωτικά;
«Όχι. Τσιγάρα και αλκόολ, αφού δεν καπνίζουμε πια στους χώρους. Ένα πράγμα οικτίρω… έπρεπε να είχαμε φύγει από την Ευρωπαΐκή Ένωση και να έχουμε σηκώσει αυτή την χώρα που έχει τα πάντα και θέλει να ξεπουλήσει ο Μητσοτάκης. Αλλά δεν μπορώ και την κομματίλα του ΣΥΡΙΖΑ. Θα σου πω όμως, ποιούς αγαπώ Κουτσούμπα, Παφίλη, Αλέξη, Πολάκη, Σπίρτζη (φίλος μου), Σία Αναγνωστοπούλου, Κώστας Στρατής, δικά μας παιδιά, ιδιαιτέρως την Τζάκρη και λατρεύω την Μπέτυ Μπαζιάνα. Άλλοι στον ΣΥΡΙΖΑ να πάνε στον αγύριστο. Να σου πω όμως κάτι άλλο; Όταν βρίζω τον Μητσοτάκη, τα περισσότερα μηνύματα που παίρνω ειναι από νεοδημοκράτες».

– Που σου λένε τι; Να αγιάσει το στόμα σου;
«Ε Ναι». Την ώρα που γίνονται τα μεγάλα ξεσηκώματα, η Νέα Σμύρνη, η καθίζηση των χρυσαυγιτών… Αυτές ήταν οι μεγάλες ήττες του Μητσοστακιστάν. Ο κόσμος όταν είναι να σηκωθεί, σηκώνεται».

– Αρκεί να θυμηθεί να πάει στην κάλπη.
«Θέλω να πω την αλήθεια. Δεν ξέρω εάν θα πάω στην κάλπη. Και το λέω με βαριά καρδιά».

– Πάντως, δεν μπορώ να πιστέψω ότι οποτεδήποτε γίνουν εκλογές, αύριο, τον άλλο μήνα, σε δύο χρόνια, εσύ, ειδικά εσύ, δεν θα πας. Νομίζω μιλάει τώρα το θυμικό…
«Όντως. Ο θυμός μου μιλάει. Να πούμε την αλήθεια; Το ΚΚΕ με αυτή την συμπεριφορά έχει πάρει ένα 2%. Είναι το ΚΚΕ που όλοι αγαπήσαμε».

– Δεν υπάρχει το διακύβευμα αριστερά ή δεξιά, ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ;
«Μην μου λες τη λέξη «διακύβευμα», την βαριέμαι (τραγουδάει) … φρύδι και τουπέ ο Τσίπρας, να μαζέψει τα πασόκια, όρμα φίλε μου Πολάκη, βάρα εσύ τα πανωπρόκια»

– Να βάλουμε μία άνω τελεία εδώ μέχρι την επόμενη συνέντευξη;
«Ναι».

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/1017096_skraoynakis-teleiose-i-hrisi-toy-kmitsotaki-i-nd-tha-ton-rixei

Γονική παροχή ακινήτου: Να προχωρήσω τώρα ή όχι;

0

Η εξαγγελία του πρωθυπουργού για μηδενισμό του φόρου γονικών παροχών ακόμη και όταν η αξία του περιουσιακού στοιχείου φτάνει στα 800.000 ευρώ «πάγωσε» προς την αγορά προκαλώντας πλήθος ερωτημάτων.

Η εξαγγελία του πρωθυπουργού για μηδενισμό του φόρου γονικών παροχών ακόμη και όταν η αξία του περιουσιακού στοιχείου φτάνει στα 800.000 ευρώ «πάγωσε» προς την αγορά προκαλώντας πλήθος ερωτημάτων.

Διότι ήρθε σε μια χρονική στιγμή που οι γονείς έσπευδαν στα συμβολαιογραφικά γραφεία για να προλάβουν πρώτον την ενεργοποίηση της ηλεκτρονικής ταυτότητας κτηρίου από την 1/10/2021 και δεύτερον την ενεργοποίηση των νέων αντικειμενικών αξιών από την 1/1/2022.

Πλέον ο παράγοντας φόρος φεύγει από τη μέση. Με αφορολόγητο 800.000 ευρώ ανά γονέα, η αύξηση των αντικειμενικών αξιών δεν θα παίζει πλέον κανέναν απολύτως ρόλο. Ωστόσο, παρά τον αρχικό… ενθουσιασμό που προκαλεί η είδηση του μηδενισμού του φόρου, ο ενδιαφερόμενος γονέας θα πρέπει να σταθμίσει και άλλους παράγοντες πριν απόφασίσει να αναβάλλει τη μεταβίβαση.

Αρχικά είναι το θέμα της ηλεκτρονικής ταυτότητας κτηρίου η έκδοση της οποίας θα είναι υποχρεωτική (με τα μέχρι τώρα δεδομένα) από την 1/10/2021 και μετά προκειμένου να γίνει οποιαδήποτε συναλλαγή επί ακινήτου. Κάποια στιγμή, ταυτότητα θα αποκτήσουν όλα τα κτίσματα. Ωστόσο, η έκδοση προσαυξάνει το τελικό κόστος κατά εκατοντάδες ευρώ. Και που σημαίνει ότι όποιος σπεύσει μέχρι το τέλος του μήνα, μεταθέτει αυτή την υποχρέωση για αργότερα ή και πολύ αργότερα.

Δεύτερον υπάρχει το θέμα των εξόδων μεταβίβασης. Τα συμβολαιογραφικά, τα έξοδα υποθηκοφυλακείου ή κτηματολογίου κλπ, δεν μηδενίζονται. Αντίθετα, για τις περιοχές με αύξηση στην τιμή ζώνης από την 1/1/2022 θα πάρουν την ανηφόρα. Έτσι, οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να σταθμίσουν τα δεδομένα.

Υπάρχουν κάποιοι που ούτως ή άλλως δεν θα πλήρωναν φόρο (και είναι αρκετοί). Ως εκ τούτου, έχουν κάθε λόγο να μην περιμένουν την ενεργοποίηση του αφορολογήτου των 800.000 ευρώ από την 1/10/2021 αλλά να ολοκληρώσουν «εδώ και τώρα» τη συναλλαγή για να αποφύγουν και την ηλεκτρονική ταυτότητα και την αύξηση των αντικειμενικών αξιών. Από την άλλη, σε περιοχές με μείωση τιμής ζώνης, η αναμονή μπορεί να είναι «χρυσός» καθώς θα συρρικνώσει τα έξοδα μεταβίβασης τη στιγμή που ο φόρος θα είναι ούτως ή άλλως από την 01/10/2021 στο μηδέν.

Πηγή: MoneyReview

Κώστας Ράπτης: Οι γερμανικές εκλογές και η Τουρκία

0

Του Κώστα Ράπτη

Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι τελευταία εκτοξεύθηκαν στην πρώτη θέση των δημοσκοπήσεων ενόψει των ομοσπονδιακών βουλευτικών εκλογών της 26ης Σεπτεμβρίου ήταν το κόμμα με τις λιγότερο σαφείς θέσεις ως προς τις σχέσεις Τουρκίας – Ευρώπης, αλλά και με τους στενότερους δεσμούς παραδοσιακά με το τουρκο-γερμανικό στοιχείο λόγω της ιδιαίτερης μέριμνας των συνδικάτων για τους μετανάστες εργαζόμενους. Όμως οι νέες ευθύνες που αντιμετωπίζει το SPD επιβάλλουν και αποσαφήνιση της τοποθέτησης ως προ την χώρα του Ταγίπ Ερντογάν – και αυτό ανέλαβε να κάνει μιλώντας στη DW Turkish ο συμπρόεδρος του κόμματος Νόρμπερτ Βάλτερ-Μπόργιανς (της γνωστής λίστας).

“Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις αρνητικές εξελίξεις στο πεδίο της δημοκρατίας στην Τουρκία” τόνισε ο Βάλτερ-Μπόργιανς, για να προσθέσει: “Οι πολιτικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων αυτών του αδελφού σοσιαλδημοκρατικού κόμματος παρεμποδίζονται στην Τουρκία. Αυτό δεν είναι μία κατάσταση που μπορούμε να αποδεχθούμε. Δεν μπορούμε απλώς να πούμε “Δεν πειράζει, ας το αγνοήσουμε και ας επικεντρωθούμε στην ατζέντα”. Αυτό θα ήταν άδικο απέναντι σε όσους υποστηρίζουν την ελευθερία της σκέψης και τη δημοκρατία στην Τουρκία”.

Ο συμπρόεδρος του SPD αποσυνέδεσε πάντως τη συζήτηση αυτή από την ευρωπαϊκή ενταξιακή προοπτική της Τουρκίας (την οποία το κόμμα του εξακολουθεί να υποστηρίζει, σε αντίθεση λ.χ. με την καγκελάριο Μέρκελ που πλέον την αποκλείει), σημειώνοντας ότι προβλήματα στην λειτουργία της δημοκρατίας παρατηρούνται και σε κράτη-μέλη της Ε.Ε., υπαινισσόμενος προφανώς περιπτώσεις όπως της Ουγγαρίας. Επέμεινε επίσης στη δέσμευση του κόμματός στην εξάλειψη των διακρίσεων κατά των Τουρκο-γερμανών.

Το ερώτημα της Τουρκίας δεν υπήρξε μέχρι τώρα από αυτά που απασχόλησαν ιδιαιτέρως την γερμανική προεκλογική συζήτηση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν αποτελεί ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα που θα αντιμετωπίσει η επόμενη ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Στο προεκλογικό της πρόγραμμα η Χριστιανοδημοκρατία αναγνωρίζει την στρατηγική και οικονομική σημασία της Τουρκίας για τη Γερμανία και κάνει λόγο για την ανάγκη συνέχισης ενός “ανοικτού, κριτικού και εποικοδομητικού διαλόγου με την τουρκική ηγεσία”. Ωστόσο, με δεδομένη την απομάκρυνση της Τουρκίας από τα ενταξιακά κριτήρια, η ευρω-τουρκική σχέση προτείνεται να “τοποθετηθεί σε νέα προοπτική”, αποκλειομένης της πλήρους ένταξης. Αντιθέτως, προκρίνεται μια “ειδική σχέση” που θα βασίζεται σε “κοινά συμφέροντα” και την από κοινού συμμετοχή στο ΝΑΤΟ, που και αυτό αποτελεί μια “κοινότητα αξιών”.

Οι Πράσινοι, από την άλλη, θέτουν ως στόχο την αναβίωση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, αφότου όμως η Τουρκία επιστρέψει στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου. Το κόμμα της Αναλένα Μπέρμποκ ζητά επίσης την αντικατάσταση της ευρωτουρκικής συμφωνίας για το μεταναστευτικό, με μία η οποία θα συμβαδίζει με το διεθνές δίκαιο, ενώ υποστηρίζει την πύκνωση των επαφών και των προγραμμάτων ανταλλαγών με την τουρκική δημοκρατική κοινωνία των πολιτών, “ιδίως σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς”.

Σε μια ενδιάμεση θέση, οι Φιλελεύθεροι (FDP) ζητούν τον τερματισμό των ευρωτουρκικών ενταξιακών, αν και αφήνουν ανοικτό το περιθώριο επανόδου σε μια εποχή μετά τον Ερντογάν με βάση πάντα τα κριτήρια της Κοπεγχάγης. “Ήδη σήμερα” σημειώνουν “οι επαφές σε επίπεδο οικονομικό, επιστημονικό και κοινωνίας των πολιτών δημιουργούν τη βάση για εκείνη την ώρα”.

Capital.gr

Λάσετ: «Ευρωπαϊκή» η προστασία των ελληνικών συνόρων

0

Τις δημοσκοπήσεις, την ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική και το προσφυγικό σχολιάζει ο υποψήφιος για την καγκελαρία Άρμιν Λάσετ, μιλώντας στη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF).

    Το καλοκαίρι του 2020 ο Άρμιν Λάσετ είχε επισκεφθεί προσφυγικούς καταυλισμούς στη Λέσβο

Οι δημοσκοπήσεις δεν τον ευνοούν, αλλά ο Άρμιν Λάσετ δεν το βάζει κάτω. Ο υποψήφιος των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) για την καγκελαρία και τη διαδοχή της Άγκελα Μέρκελ δοκιμάζει τις τελευταίες ημέρες τα πάντα, προκειμένου να ανακτήσει το χαμένο έδαφος: ανακοινώνει ένα «πρόγραμμα εκατό ημερών», παρουσιάζει μία ανανεωμένη ομάδα στελεχών, υιοθετεί πιο επιθετική στάση σε τηλεμαχίες και προεκλογικές εκδηλώσεις. Στο ερώτημα της Γερμανικής Ραδιοφωνίας, εάν έχει υπάρξει στο παρελθόν ανάλογη περίπτωση ανατροπής των δημοσκοπήσεων την τελευταία στιγμή, ο Λάσετ εμφανίζεται αισιόδοξος: «Πολλές τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν», λέει. «Η τελευταία ήταν στη Σαξονία-Άνχαλτ, όπου όλοι είχαν προβλέψει μία μάχη στήθος με στήθος ανάμεσα στην AfD και τους Χριστιανοδημοκράτες. Τελικά συνέβη το αντίθετο (και επικράτησε με μεγάλη διαφορά ο υποψήφιος των Χριστιανοδημοκρατών). Νομίζω ότι και τώρα πολλοί είναι εκείνοι που ακόμη δεν έχουν αποφασίσει. Αυτές οι εκλογές είναι ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αγωνιζόμαστε για να εξασφαλίσουμε την πλειοψηφία στις 26 Σεπτεμβριου».

Όπως και άλλοι υποψήφιοι των Χριστιανοδημοκρατών σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, ο Λάσετ επισείει- όλο και πιο έντονα τις τελευταίες ημέρες- την απειλή του «αριστερού κινδύνου» σε περίπτωση που ένας σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος, όπως ο Όλαφ Σολτς, συμμαχήσει μετεκλογικά με τους Πράσινους και το Κόμμα της Αριστεράς (Die Linke). Σε παρατήρηση του δημοσιογράφου για τον «μπαμπούλα της Αριστεράς» που επιστρατεύει ο Λάσετ, εκείνος επιμένει: «Αυτό που περιγράφω δεν είναι κανένας ‘μπαμπούλας’, είναι ένα ρεαλιστικό σενάριο, να σχηματίσουν κυβέρνηση το SPD, η Αριστερά και οι Πράσινοι. Τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων μοιάζουν σε πολλά και έχουν μία κοινή αφετηρία: νέα φορολογικά βάρη, νέες επιβαρύνσεις. Επιπλέον η Αριστερά θα μας οδηγούσε σε περιπέτειες στην εξωτερική πολιτική. Μία τέτοια κυβέρνηση θα ήταν επιβλαβής για τη Γερμανία, τόσο για τη σταθερότητά μας, όσο και για την ευημερία μας».

Προτεραιότητα η ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια

Ο Άρμιν Λάσετ στο ΠαρίσιΤην περασμένη Τετάρτη ο Άρμιν Λάσετ έγινε δεκτός στο Μέγαρο των Ηλυσίων από τον γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν

Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής ο Άρμιν Λάσετ επιδιώκει μία ενισχυμένη ευρωπαϊκή συνεργασία. Προ ημερών επισκέφθηκε το Παρίσι για διαβουλεύσεις με τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και στη συνέχεια δήλωσε ότι εάν εκλεγεί καγκελάριος, ο πρώτος του προορισμός θα είναι και πάλι το Παρίσι. «Δεν είναι δυνατόν να μην μπορούν οι Ευρωπαίοι να κρατήσουν ανοιχτό το αεροδρόμιο της Καμπούλ» επαναλαμβάνει κάθε τόσο σε προεκλογικές τοποθετήσεις του ο υποψήφιος των Χριστιανοδημοκρατών, υπενθυμίζοντας ότι από το 1999 η ΕΕ έχει εξαγγείλει μία κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας, αλλά μέχρι στιγμής ελάχιστα έχουν γίνει σε αυτή την κατεύθυνση.

«Υπάρχει μία ενισχυμένη συνεργασία, αλλά ακόμη δεν είμαστε σε θέση να διεξάγουμε από κοινού επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας» λέει ο Άρμιν Λάσετ. «Γι αυτό ανέφερα ως παράδειγμα το αεροδρόμιο της Καμπούλ. Δεν μπορούμε να αναλάβουμε μία ολόκληρη χώρα όπως το Αφγανιστάν, για να γίνει αυτό θα χρειαζόταν και στο μέλλον η συνδρομή του ΝΑΤΟ. Αλλά αν μη τι άλλο έχουμε τη φιλοδοξία να διασφαλίσουμε την ομαλή λειτουργία ενός αεροδρομίου για να απεγκλωβίσουμε τους ανθρώπους μας, τους ευρωπαίους πολίτες και τους αφγανούς συνεργάτες. Πρέπει να συζητηθεί αυτό το ζήτημα στην επόμενη σύνοδο κορυφής, να δούμε πώς μπορούμε να είμαστε αυτάρκεις και να αναλάβουμε δράση, ακόμη και χωρίς τη συμμετοχή των ΗΠΑ;»

«Ευρωπαϊκό έδαφος» το ελληνικό έδαφος

Ο Άρμιν Λάσετ επισκέπτεται τη ΜόριαΈνταση κατά την επίσκεψη του Άρμιν Λάσετ στον παλαιό καταυλισμό της Μόριας το περασμένο καλοκαίρι

Στο προεκλογικό πρόγραμμα του Άρμιν Λάσετ περιλαμβάνεται και η διακήρυξη για την ενίσχυση της Frontex, γιατί, όπως επισημαίνει στη συνέντευξή του στη Γερμανική Ραδιοφωνία, «έχω πάει στη Λέσβο. Στη Λέσβο βλέπετε πρόσφυγες που έχουν έρθει σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η βασική μου πεποίθηση είναι η εξής: Δεν μπορούμε να λέμε ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι στην Ελλάδα, είναι σε ελληνικό έδαφος. Σε ευρωπαϊκό έδαφος βρίσκονται και γι αυτό θα πρέπει η Ευρώπη ολόκληρη να επωμιστεί αυτή την ευθύνη. Να βοηθήσει τους Έλληνες στη φιλοξενία των προσφύγων. Να αναπτύξει ένα ενιαίο ευρωπαϊκό συστήμα καταγραφής για τις αιτήσεις ασύλου. Και στην ιδανική περίπτωση- δυστυχώς δεν το έχουμε καταφέρει ακόμη αυτό- να διανέμει τους πρόσφυγες με δίκαια κριτήρια στα κράτη-μέλη».

Συνεχίζοντας τις αναφορές στο προσφυγικό και ιδιαίτερα στην κατάσταση που επικρατεί στα ελληνοτουρκικά σύνορα, ο Άρμιν Λάσετ παρατηρεί ότι «πρόκειται για σύνορα της ΕΕ. Η προστασία τους δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστικά έργο της ελληνικής ακτοφυλακής. Γι αυτό η Frontex θα πρέπει να καταπολεμήσει την παράνομη μετανάστευση, το εμπόριο ανθρώπων και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες και να διαπραγματευεί με την Τουρκία για να επιστρέψουν όσοι εμπλέκονται».

Στέφαν Ντέτγιεν (DLF)

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

Τρολάρουν οι Ταλιμπάν: «Αντί να μας ευχαριστούν οι ΗΠΑ, μιλούν για κυρώσεις»

0

Οι Ταλιμπάν χαιρέτισαν τη βοήθεια ύψους 1,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, την οποία υποσχέθηκε η διεθνής κοινότητα στο Αφγανιστάν και προέτρεψαν τις ΗΠΑ να επιδείξουν μεγαλύτερη γενναιοδωρία.

«Ευχαριστούμε και χαιρετίζουμε τη δέσμευση της διεθνούς κοινότητας για βοήθεια ύψους περίπου ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων και της ζητάμε να συνεχίσει τη βοήθειά προς το Αφγανιστάν», δήλωσε ο Αμίρ Καν Μουτακί, ο εκτελών χρέη υπουργού Εξωτερικών στους κόλπους της νέας αφγανικής κυβέρνησης.

«Η Αμερική είναι μια μεγάλη χώρα, πρέπει να επιδείξει γενναιοδωρία», συμπλήρωσε ο ίδιος, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου.

Οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν χθες, στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας του ΟΗΕ, 64 εκατομμύρια δολάρια που θα προοριστούν σε ανθρωπιστικές οργανώσεις οι οποίες εργάζονται στο Αφγανιστάν. Συγκριτικά, η Ουάσιγκτον δαπάνησε 2 τρισεκατομμύρια δολάρια στα 20 χρόνια της αφγανικής σύρραξης.

«Το Ισλαμικό Εμιράτο», το όνομα που οι Ταλιμπάν έδωσαν στο Αφγανιστάν, «βοήθησε τις ΗΠΑ διευκολύνοντας τις επιχειρήσεις τους εκκένωσης. Όμως, αντί για ευχαριστίες, μιλούν για το ενδεχόμενο να επιβάλουν κυρώσεις στον λαό μας», σχολίασε ο Αμίρ Καν Μουτακί, αναφερόμενος στους περισσότερους από 123.000 ανθρώπους που απομακρύνθηκαν από το Αφγανιστάν στα τέλη Αυγούστου.

Ο ΟΗΕ έκανε γνωστό χθες ότι οι χώρες δωρητές δεσμεύτηκαν να καταβάλουν βοήθεια ύψους 1,2 δισεκατομμυρίου δολαρίων στο Αφγανιστάν, χωρίς να διευκρινίζει, εντούτοις, το ποσό που θα διατεθεί ειδικά σε έκτακτη βοήθεια.

«Το Ισλαμικό Εμιράτο», διαβεβαίωσε ο νέος υπουργός Εξωτερικών του Αφγανιστάν, «θα κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί για να δώσει αυτήν τη βοήθεια στους ανθρώπους που τη χρειάζονται με τρόπο απόλυτα διαφανή».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/1017293_trolaroyn-oi-talimpan-anti-na-mas-eyharistoyn-oi-ipa-miloyn

Η αλβανική μαφία «έδιωξε» τη Ντραγκέτα και ελέγχει την κοκαΐνη σε Ευρώπη και Ελλάδα: Τι άλλαξε

0

Μπορεί η συμφωνία ειρήνης που υπεγράφη το 2016 ανάμεσα στους Κολομβιανούς αντάρτες της FARC και στην κυβέρνηση της χώρας να καθορίζει σήμερα την τιμή και την καθαρότητα της κοκαΐνης που διακινείται στην Ευρώπη και στην Ελλάδα;

Η απάντηση είναι «ναι», σύμφωνα με όσα αναφέρονται σε ετήσια έκθεση της Europol για τη διακίνηση κοκαΐνης από τη Λατινική Αμερική προς την Ευρώπη. Η αναφορά δημοσιοποιήθηκε την 7η Σεπτεμβρίου και ανάμεσα στα κεντρικά συμπεράσματά της είναι η κυριαρχία της αλβανικής μαφίας στη διακίνηση της κοκαΐνης παγκοσμίως. Πώς συνέβη αυτό;

Οι Ευρωπαίοι αναλυτές εξηγούν ότι ο αφοπλισμός της ένοπλης οργάνωσης FARC, που ήλεγχε την παραγωγή και διακίνηση της κοκαΐνης, οδήγησε στον κατακερματισμό του κολομβιανού καρτέλ. Νέες ομάδες εμφανίστηκαν στο προσκήνιο διεκδικώντας –συχνά με αίμα και άγριες δολοφονίες– μερίδιο από τα ιλιγγιώδη κέρδη των βαρόνων, μέσω νέων συνεργασιών με εγκληματικά δίκτυα της Ευρώπης.

Την ευκαιρία δεν άφησαν να πάει χαμένη οι Αλβανοί ναρκέμποροι, που εξάλλου είχαν να διαθέσουν χρήματα σε ρευστό από την παραγωγή και διακίνηση κάνναβης. Τα τελευταία χρόνια, με αποκορύφωμα το 2020, η ιταλική Ντραγκέτα έχασε –σύμφωνα με τη Europol– την πρωτοκαθεδρία στη μεταφορά μεγάλων φορτίων κοκαΐνης από τη Λατινική Αμερική στην Ευρώπη, με τους Αλβανούς και αλβανόφωνους διακινητές να κερδίζουν ολοένα και περισσότερο έδαφος.

Η ευρωπαϊκή αστυνομική υπηρεσία, μάλιστα, επισημαίνει ακόμα ότι, χάρη σε συνδέσμους που εγκατέστησε στη Λατινική Αμερική, η αλβανική μαφία κατάφερε να μεταφέρει την κοκαΐνη στην Ευρώπη δίχως μεσάζοντες, μειώνοντας την τιμή πώλησής της.

Οι διωκτικές αρχές της Ιταλίας, εξάλλου, διαπιστώνουν συνεργασία εγχώριων εγκληματικών οργανώσεων με δίκτυα Αλβανών ναρκεμπόρων, ενώ σε αντίστοιχες αναφορές έχουν προχωρήσει –όπως αναφέρεται στην έκθεση– οι αρχές της Αυστρίας, της Βουλγαρίας, της Ελβετίας και φυσικά της Ελλάδας. Μερίδιο της αγοράς διεκδικούν και άλλες εγκληματικές οργανώσεις με έδρα τα Δυτικά Βαλκάνια.

Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις Μαυροβούνιων ναρκεμπόρων, που τον Φεβρουάριο του 2020 είχαν αποπειραθεί να διακινήσουν 5 τόνους κοκαΐνης από την Καραϊβική στην Ελλάδα και συγκεκριμένα τη Θεσσαλονίκη με το φορτηγό πλοίο «Aressa». Τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν στα ευρήματα πρόσφατης έκθεσης της ΕΛ.ΑΣ., σύμφωνα με τα οποία οι κατασχέσεις κοκαΐνης στην Ελλάδα το 2020 (ανήλθαν σε 1,7 τόνο) σημείωσαν ρεκόρ 25ετίας.

Τέλος, στην έκθεσή της η Europol διαπιστώνει ακόμα μετατόπιση της διακίνησης από τα λιμάνια της Ισπανίας, όπως για παράδειγμα το Αλχεθίρας, σε αυτά της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης. Στη διάρκεια του 2020, εξάλλου, μόνο στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και στην Αμβέρσα του Βελγίου κατασχέθηκαν ούτε λίγο ούτε πολύ 100 τόνοι κοκαΐνης, κρυμμένοι μέσα σε κοντέινερ με νόμιμο φορτίο.

File Photo Κατάσχεση μεγάλης ποσότητας κοκαΐνης στην Πάτρα ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΧΗΓΕΙΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ μέσω ΚΥΠΕ

Με πληροφορίες από kathimerini.gr, Γιάννης Σουλιώτης

https://hellasjournal.com/2021/09/pos-i-alvaniki-mafia-elegchi-tin-koka%ce%90ni-i-diaspasi-tou-kolomvianou-kartel-ke-i-sinthikologisi-tou-farc/

Θρίλερ με τη πτώση του Τσέσνα στη Σάμο: Μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη Νετανιάχου ο νεκρός επιβάτης!

0

Συγκλονιστικές είναι οι αποκαλύψεις Ισραηλινών μέσων ενημέρωσης σχετικά με την πτώση του Τσέσνα στη θάλασσα κοντά στο αεροδρόμιο της Σάμου, που είχε ως αποτέλεσμα οι δυο επιβάτες να χάσουν τη ζωή τους.

Πρόκειται για έναν άνδρα και μία γυναίκα που είχαν ξεκινήσει από την περιοχή Χάιφα του Ισραήλ με προορισμό τη Σάμο.

Σύμφωνα με τη Jerusalem Post, πρόκειται για ένα παντρεμένο ζευγάρι και τα ονόματά τους είναι Haim και Esti Garon.

Ο Haim ήταν πρώην αναπληρωτής διευθυντής στο υπουργείο Επικοινωνιών του Ισραήλ και ήταν μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του πρώην πρωθυπουργού της χώρας, Μπενιαμίν Νετανιάχου.

Το ίδιο δημοσίευμα αναφέρει πως ο Garon δεν θεωρείται μάρτυρας – κλειδί στην υπόθεση και ο θάνατός του δεν θα εμποδίσει την εξέλιξη της υπόθεσης.

 

Το σκάφος έπεσε στη θαλάσσια περιοχή κοντά στο αεροδρόμιο το βράδυ της Δευτέρας 13/9.

Οι σοροί δύο ατόμων περισυνελέγησαν από πλωτό του λιμενικού σώματος στη θαλάσσια περιοχή Ποτοκάκι Πυθαγορείου Σάμου, όπως μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Στη θαλάσσια περιοχή όπου σημειώθηκε η τραγωδία έχουν εντοπιστεί συντρίμμια και διάφορα αντικείμενα.

Θρίλερ με τη πτώση του Τσέσνα στη Σάμο: Μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη Νετανιάχου ο νεκρός επιβάτης!

Algebra: the maths working to solve the UK’s supply chain crisis

0

The calculations behind filling supermarket shelves are dizzyingly complex – but it all starts with the x and y you know from school

Sun 12 Sep 2021 13.00 BST

 

Nando’s put it succinctly on its Twitter feed last month: “The UK supply chain is having a bit of a mare right now.” Getting things on to supermarket shelves, through your letterbox or into a restaurant kitchen has certainly become problematic of late. It’s hard to know exactly where to pin the blame, though Covid and Brexit have surely played a part. What we can do is give thanks for algebra, because things would be so much worse without it.

It’s likely that you have mixed feelings about algebra. Even if you could knuckle down and manage it in school, you probably wondered why it was important to solve an equation involving x raised to the power of 2 or why you should want to find a and b when a + b = 3 and 2a – b = 12. You might even feel that your scepticism has been vindicated: the chances are that you have never done algebra in your post-school life. But that doesn’t mean that the jumble of letters, numbers and missing things that we call algebra is useless. Whether it’s supermarket groceries, a new TV or a parcel from Aunt Emily, they all reach your home through some attempt to solve an equation and find the missing number. Algebra is the maths that delivers.

Algebra has been around for millennia. The word comes from the Arabic word al-jabr in the title of a ninth-century book on calculation, but ancient peoples in Babylon, India, China and Africa had been solving algebraic equations long before that. It is, essentially, the art of finding unknown numbers, given certain others. The sought-after hidden factor was usually referred to in Latin as the cossa, or “thing”, and so algebra was often known as the “cossick art”: the art of the thing.

Early adopters of algebra didn’t have the luxury of solving equations: until the 16th century, everything was written out in words. An early student of the cossick art might find themselves face to face with something like the following: two men are leading oxen along a road and one says to the other: “Give me two oxen and I’ll have as many as you have.” Then the other said: “Now you give me two oxen and I’ll have double the number you have.” How many oxen were there and how many did each have?

 

This poser comes from a compendium of puzzles, published in around AD800, called Problems to Sharpen the Young. It is not that different from the questions we all faced in maths lessons at school and a prime use of algebra today is still about calculating numbers of oxen on the road – for stocking the butcher’s counter at your supermarket.

“Stocking warehouses is a complicated problem,” says Anna Moss, principal data scientist at Ocado Technology. Moss’s role involves ensuring that the amounts of stock ordered from suppliers are sufficient to satisfy customer demand, but do not exceed the warehouse storage capacity and, importantly, minimise food waste.

Moss, you might not be surprised to learn, is a maths whiz. She has worked for Intel in the past and frequently publishes her mathematics research in academic journals. Applying such expertise to grocery delivery might seem like overkill, but the logistical puzzles involved are every bit as challenging as anything she has faced elsewhere.

The maths of logistics starts with algebra – linear algebra, to be precise. This is algebra where the variables (data about warehouse stock, for example) tend to be processed in ways that don’t depend on the square, the cube or any other power. So y = 4x would be an operation in linear algebra; y = 4x2 would not.

Linear algebra explores solutions for sets of equations that together contain all you need to find out the relationships between the variables. Its equations are, essentially, mathematical spreadsheets where a single operation can process a huge array of data, expose the relationships between them all and allow the mathematician to optimise one particular chosen outcome. The same trick lies behind Google searches, flight scheduling and parcel delivery; even the way your virtual shopping basket is delivered to your computer screen involves linear algebra in the logistics of routing information through the internet.

The UK’s supply chain crisis has led to gaps on shelves.
The UK’s supply chain crisis has led to gaps on shelves. Photograph: Justin Tallis/AFP/Getty Images

Logistics hasn’t stood still with linear algebra, however. It has been developed into algorithms for “linear programming” and “mixed integer programming” and various other odd-sounding mathematical routines, such as “combinatorial optimisation”, “greedy heuristics” and “simulated annealing”.

“You can think of this as computational algebra,” says Keith Moore of US logistics software company Autoscheduler.AI. And it’s all done with just one purpose: to deliver to every customer, on time and in full – OTIF as it’s known in the trade. And, as anyone working in post-Brexit supermarkets knows, that’s never actually possible. “In every distribution centre I’ve been around, the constraints keep the operation from perfectly maximising OTIF,” Moore says.

It’s Moore’s job to maximise what is possible for a wide range of clients, including Unilever and Procter & Gamble. He doesn’t use paper and pen or a calculator. “Even at a single distribution centre, they are collecting gigabytes of data every minute and that data changes constantly. It’s not just impractical to have analysts and people sitting in a room doing math to make decisions, it’s completely unfeasible.”

Instead, the necessary algebra is programmed into software. The exact nature of the algorithm at work is, of course, a trade secret. That’s why numerous companies refused to speak to me for this article: they were worried their mathematicians might say too much. Sainsbury’s, DPD and Hermes all declined an interview request on the basis that the mathematical tricks used to improve their service are, as DPD’s PR put it, “not something they want their competitors to know about”.

The movements of Ocado’s robot order pickers are controlled by algorithms.
The movements of Ocado’s robot order pickers are controlled by algorithms. Photograph: Peter Nicholls/Reuters

What we do know is that delivery is a terrifying algebraic challenge, with far more variables than you ever encountered in any exam question. Ocado’s optimisation algorithms, for instance, consider how to pack ordered items in the smallest possible number of bags, as well as the best path to be travelled by a robot in a warehouse or by a personal shopper in a store picking the products from the shelves. But they also have to factor in the time slot that you selected, the capacity of the van and myriad other factors such as achieving minimal environmental impact. “All these criteria are given weights based on their relative importance and this weighted combination serves as a single value to be optimised,” Moss says. “In addition, our problem keeps changing all the time, as customers place new orders and edit the existing ones. Our algorithms have to cope with these on-the-fly changes.”

Then there are the optimal delivery routes, given the location of warehouses and stores relative to your home address. “We know the travel distances between all pairs of these locations,” Moss says. “The problem is to find the best van routes or the way to assign orders to vans and determine the sequence for each van in which to deliver its assigned orders.”

Assuming you can find drivers and fuel, the mathematics of delivering goods efficiently is actually an instance of a long-standing problem for mathematicians: the travelling salesman problem. Cut to the bone, it is this: how do you find the shortest path that allows you to visit a number of locations only once?

You don’t have to treat this as an algebra problem, strictly speaking, although linear algebra does provide one angle of attack. Others come through algebra-derived disciplines such as graph theory. However, the precise nature of the mathematics is somewhat moot, since there is no way to solve the travelling salesman problem once you are dealing with a realistic number of destinations.

While there are six options for travelling from a distribution centre to three destinations, there are 479m possible ways to deliver to just 12 destinations. A single parcel delivery driver might deliver 60 or 70 parcels a day and there are trillions of possible routes for that relatively small number of deliveries.

No one expects even a computer to work through them all, so software, such as UPS’s Orion, makes a guess at a best route, examines its issues and then improves on it. This is the approach known as heuristics. It is another high-powered relative of school algebra and tries to get as close as possible to optimal solutions. Although it starts with guesswork, it’s still validated by maths. “Mathematics gives us the confidence that we are close enough to the best option,” says Ravi Ahuja, founder and CEO of two logistics optimisation companies Optym and Axele.

Nowhere is this more important than in the airline industry. Here, variables include what routes to fly, how many flights to operate per route and at what times and, of course, the best way to schedule each plane, crew member and passenger for maximum profit. “Timing is everything for airlines, as that enables inbound planes to connect with outbound planes, crews to go from one flight to another, passengers to fly when they want to and make flight connections,” Ahuja says. “For a large passenger airline that flies thousands of flights a day, it is a massive and tremendously complex mathematical problem.”

And you solve it with algebra. “We use several techniques, including greedy heuristics – take one decision at a time but the best one – or mixed integer programming, which relies on linear algebra,” Ahuja says. He is proud to say that his algebra skills once allowed him to find an optimal solution for a hideous set of equations on behalf of an airline and the company saw its profitability surge by millions of dollars a year.

So learning algebra wasn’t a waste of time – for Ahuja and the others who keep our deliveries coming in these trying times, at least. Moss never felt it was, to be fair: maths was always her favourite subject and she has built her career on “a solid math base learned in school”, as she puts it. “I consider myself lucky,” she says. “I still enjoy doing maths and have a chance to do the things that both truly interest me and make a difference to society.”

Not that these mathematicians all keep things strictly professional. “I sleep pretty well every night knowing that we’re helping companies reduce costs and run greener operations,” Moore says. “But from a personal perspective, building an algorithmic fantasy football team that absolutely destroyed the 2019 NFL season was pretty great too.”

Source: The Guardian

Αγαπούν την Ελληνική Επανάσταση και την αναβιώνουν

0

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 2 ετών δράσης του Συλλόγου Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης», σήμερα 14 Σεπτεμβρίου, το ιδρυτικό μέλος Θεόδωρος Λάμπρος παραχώρησε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη στην διαδικτυακή εκπομπή «ΕΡΩΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ» και στον Ανδρέα Νικολόπουλο.

  Ο Θεόδωρος Λάμπρος αναφέρθηκε στην ίδρυση του Συλλόγου, τις εκδηλώσεις – δράσεις που έχουν πραγματοποιήσει στα δύο χρόνια ζωής του αλλά και στα μελλοντικά σχέδια του Συλλόγου.

Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:

Ερ. «Αυτές τις ημέρες συμπληρώνετε 2 χρόνια ζωής. Πότε ακριβώς και τι σας ώθησε σε αυτή την κατεύθυνση»;

Απ. «Στις 14 Σεπτεμβρίου πριν δυο περίπου χρόνια μια παρέα πέντε φίλων με κοινό παρονομαστή την αγάπη μας για την ιστορία και ειδικά για την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης που είναι κατ’ εμέ η σημαντικότερη περίοδος της Ελληνικής μας ιστορίας χωρίς να υποτιμώ τις άλλες αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι οργανωμένο ώστε να τιμήσουμε όλους αυτούς τους αγωνιστές – αγωνίστριες που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος για να μπορούμε όλοι εμείς σήμερα να απολαμβάνουμε τα αγαθά της ελευθερίας. Αυτό μας το εγχείρημα είχε θετική κατάληξη και μετουσιώθηκε στον Σύλλογο Φίλων Ιστορίας «Χαράλαμπος Βιλαέτης» – τιμής ένεκεν στον Πύργιο αγωνιστή του 1821 που έπεσε μόλις σε ηλικία 40 ετών υπερασπιζόμενος την πατρίδα και τα ιδανικά του.

Κάποια πράγματα αγαπητέ Ανδρέα είναι σημαδιακά στη ζωή μας. Η ημερομηνία ίδρυσης του Συλλόγου μας συμπίπτει με την ημερομηνία ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας το 1814 στην Οδησσό της τότε Ρωσίας αλλά και Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Της Εταιρείας που συνετέλεσε στην προπαρασκευή του αγώνα της Ανεξαρτησίας και στην οποία είχαν μυηθεί όλοι σχεδόν οι αγωνιστές του 1821.

Η αγάπη μας λοιπόν για την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και η ανάδειξη της τοπικής ιστορίας του 1821 μέσα από την δημιουργία του πρώτου Συλλόγου Ιστορικής Αναβίωσης στην Ηλεία μας ώθησε προς αυτή την κατεύθυνση».

Ερ. «Γνωρίζω πως σε αυτά τα 2 χρόνια, έχετε να δείξετε πλούσιο έργο. Περιγράψτε συνοπτικά τις έως τώρα δράσεις σας».

Απ. «Μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια ζωής που έχουμε ως Σύλλογος και σε συνδυασμό με αυτή την τρομερή πανδημία που λέγεται Κορωνοϊός, ο Σύλλογός μας έχει καταφέρει μια σειρά σημαντικών δράσεων.

Μέσα στις πιο σημαντικές θα αναφέρω την ταινία – ντοκιμαντέρ που πραγματοποιήσαμε πέρυσι το καλοκαίρι για την Πολιορκία του Λάλα (Μαϊος – Ιούνιος 1821) – μια προσπάθεια που υλοποιήθηκε με την συμμετοχή και άλλων Συλλόγων Ιστορικής Αναβίωσης όπως του Σκοπευτικού Ομίλου Παραδοσιακών Όπλων Πάτρας με τον οποίο έχουμε αδελφοποιηθεί, την ταινία – ντοκιμαντέρ για την Μάχη στα Στενά του Αγίου Αθανασίου (Μάρτιος 1821) που πραγματοποιήθηκε στην Καρύταινα, Χιλίαρχος Ηλίας Κορμάς, η Επανάσταση του 1821 στον Μοριά (διοργάνωση του Πολεμικού Μουσείου Αθηνών), Θεόδωρος Κολοκοτρώνης – η ζωή και η μορφή του. Τα σενάρια και οι διάλογοι των ταινιών αυτών δημιουργήθηκαν από τον Σύλλογό μας και «ψυχή» όλων αυτών των προσπαθειών υπήρξε ο καλός μας φίλος και κινηματογραφιστής Γιάννης Μουτσούλας από την Καλαμάτα τον οποίο ευχαριστούμε από καρδιάς.. Εν εξελίξει είναι και άλλες παρόμοιες προσπάθειες.

  Επίσης ο Σύλλογος μας έχει συμμετέχει σε εκδηλώσεις μνήμης όπως η θυσία του Πύργιου αγωνιστή Χαράλαμπου Βιλαέτη όπου γυρίσαμε και το πρώτο εικοσάλεπτο ντοκιμαντέρ για τον ήρωα, εκδηλώσεις για την Μάχη στο Λάλα, στα Στενά του Κατσαρού για τον Καπετάν Γιώργο Γιαννιά, στην επέτειο για την Ναυμαχία του Κατακόλου και άλλες όπου ο Σύλλογός μας έδωσε και συνεχίζει να δίνει δυναμικό παρόν τιμώντας τους αγωνιστές – αγωνίστριες του 1821».

Ερ. «Τι να περιμένουμε στο κοντινό μέλλον;»

Απ. «Ο Σύλλογος Φίλων Ιστορίας Χαράλάμπος Βιλαέτης» έχει καταρτίσει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για το επόμενο έτος. Μέσα στις τρέχουσες δράσεις μας είναι η συμμετοχή μας στο ντοκιμαντέρ που θα υλοποιήσει η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας για την Επανάσταση του 1821 στην Δυτική Ελλάδα όπου θα έχουμε την τιμή να μιλήσουμε για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου αλλά και να συμμετέχουμε ως Σύλλογος στα γυρίσματα που θα πραγματοποιηθούν για τις ανάγκες του ντοκιμαντέρ στην Ηλεία. Επίσης Ετοιμάζουμε μια πρόταση σε συνεργασία με τον Δήμο Πύργου για να πραγματοποιήσουμε μια ωραία εκδήλωση με θέμα το 1821 μέσα στον Δεκέμβριο ενώ ετοιμάζουμε παράλληλα και μια ημερίδα – εκδήλωση σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών και το ΤΕΙ του Πύργου με θέμα το 1821.

Βεβαίως όνειρο όλων των μελών του Συλλόγου είναι να γυρίσουμε μια ταινία μεγάλου μήκους με θέμα το 1821 στην Ηλεία για να αναδείξουμε τόσο το 1821 όσο και τον τόπο μας στον οποίο αγωνίστηκαν και έπεσαν αρκετοί αγωνιστές».

Ερ. «Ποιος ήταν ο Χαράλαμπος Βιλαέτης, που το όνομα του κοσμεί το Σύλλογό σας;»

Απ. «Ο Χαράλαμπος Βιλαέτης αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο στην Ηλεία κατά την Επανάσταση του 1821.  Γεννήθηκε στον Πύργο το 1780 και η καταγωγή της οικογένειας ήταν από τα Ιωάννινα.

Ήταν ο άνθρωπος που οργάνωσε την Επανάσταση στην Ηλεία και αυτός που συνέλαβε πρώτος το σχέδιο για την εξουδετέρωση των Τουρκαλβανών του Λάλα – του φόβου και του τρόμου των Ηλείων την περίοδο εκείνη. Θήτευσε στα Επτάνησα ως Λοχαγός δίπλα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία και κατόπιν πέρασε στην Ηλεία όπου οργάνωσε τον ένοπλο αγώνα κατά των Τουρκαλβανών του Λάλα. Σήκωσε την σημαία του αγώνα στον Πύργο τον Μάρτιο του 1821 ενώ συμμετείχε σε πολλές μάχες με σημαντικότερη αυτή του Πύργου στις 3 Απριλίου 1821 και κατόπιν αυτής στο Λαντζόι τον Μάιο του 1821 όπου έπεσε ηρωϊκά μαχόμενος με λίγα παλικάρια στις 10 Μαϊου.

Το μεγαλείο του Χαράλαμπου Βιαλέτη έγκειται στο γεγονός ότι θα μπορούσε να φύγει και να μην πολεμήσει τους Τουρκαλβανούς στο Λαντζόι τον Μαάιο 1821. Αυτός όμως ενώ ήξερε ότι πήγαινε σε βέβαιο θάνατο έμεινε, πολέμησε ηρωϊκά και έπεσε δίνοντας το παράδειγμα μετά στους αγωνιζόμενους Έλληνες να νικήσουν τους Τουρκαλβανούς στο Λάλα στην θέση Πούσι τον Ιούνιο του 1821 και να τους εκδιώξουν δια παντός από την περιοχή.

Αυτός ήταν ο αγνός αγωνιστής Χαράλαμπος Βιλαέτης του οποίου ο Σύλλογος φέρει τιμής ένεκεν το όνομά του και τον οποίο τιμούμε με τις εκδηλώσεις και δράσεις μας».

J. MITCHEL*: Οι ενοχές οδηγούν τη Δύση στην αυτοκαταστροφή

0

Συνέντευξη στην Laure Mandeville  της Le Figaro

Ιδια εικόνα. Οι Αμερικανοί αποχωρούν. Αριστερά: Αφγανιστάν, 2021. Δεξιά: Σαϊγκόν, 1975. Οι Αμερικανοί δεν κέρδισαν κανένα πόλεμο από το 1945 και μετά!…

LE FIGARO. – Σε ένα σκοτεινό πλαίσιο, η Αμερική τιμά την 20η επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου. Είκοσι χρόνια μετά τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους, οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν το Αφγανιστάν εν μέσω γεωπολιτικής κατάρρευσης. Οι Ταλιμπάν επιστρέφουν στην εξουσία, η ισλαμιστική τρομοκρατική απειλή είναι πιο παρούσα από ποτέ και οι Αμερικανοί μπλέκονται σε μια βαθιά δημοκρατική κρίση. Το διχαστικό πνεύμα ευδοκιμεί. Πώς θα ορίζατε αυτήν την πολιτική συγκυρία; Είμαστε μάρτυρες του λυκόφωτος της αμερικανικής δύναμης; Ή βρισκόμαστε στο 1979 «υπό τον Κάρτερ», την παραμονή μιας άλλης έκπληξης από μια χώρα που έχει ανακάμψει ξανά και ξανά;

Τζόσουα Μίτσελ. –  Έχουν περάσει ήδη δύο δεκαετίες από εκείνη την τρομερή ημέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2001. Πολλοί από εμάς θυμόμαστε πού ήμασταν, τη δυσπιστία και τη στενοχώρια που νιώσαμε, την εκδίκηση που αναζητήσαμε.

Από το τέλος του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, οι Αμερικανοί είπαν ότι ο εκσυγχρονισμός θα εξαφανίσει τις προκαταλήψεις του έθνους, της θρησκείας και των φυλετικών δεσμών, ότι η Αμερική είναι η “πόλις επάνω όρους κειμένη” [σ.τ.μ.: Ματθαίου 5,14]  της οποίας το φως θα φωτίζει το δρόμο προς τον εκσυγχρονισμό. Ο Σεπτέμβριος του 2001 ήταν η βάναυση επιβεβαίωση για την αμερικανική ψυχή ότι αυτή η ιστορία εκσυγχρονισμού ήταν λάθος. Οι νεοφιλελεύθεροι, που διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τον έλεγχο των εξελίξεων, πιστεύουν, όπως πίστευαν τότε, ότι ο κόσμος μπορεί να εκσυγχρονιστεί μέσω της διάδοσης των «παγκόσμιων προτύπων». Το γεγονός ότι ο υπουργός Εξωτερικών Antony Blinken διέταξε τις πρεσβείες, σε όλο τον κόσμο, να αναρτήσουν τη σημαία του Gay Pride είναι απόδειξη ότι ο αφελής νεοφιλελευθερισμός εξακολουθεί να ισχύει υπό τον Μπάιντεν [σ.τ.μ.: στην αμερικανική πρεσβεία στην Καμπούλ, λίγο πριν την κατάληψή της από τους Ταλιμπάν, η σημαία των ΛΟΑΤΚΙ βρισκόταν αναρτημένη υψηλότερα από την αστερόεσσα!!!]. Το Αφγανιστάν έπεσε μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο! Αυτό δεν δείχνει πόσο ανίσχυρα είναι τα «παγκόσμια πρότυπα» σε αυτή την εμπόλεμη χώρα;

Από την άλλη, υπάρχουν οι νεοσυντηρητικοί. Μετά το 1989, όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες κέρδισαν τον Ψυχρό Πόλεμο, οι νεοφιλελεύθεροι ξεπεράστηκαν από μια ομάδα νεοσυντηρητικών που πίστευαν ότι ο εκσυγχρονισμός δεν θα γινόταν μέσω της ήπιας ισχύος των «παγκόσμιων προτύπων», αλλά μέσω της στρατιωτικής δύναμης. Ταπεινωμένοι μετά από είκοσι χρόνια στρατιωτικών αποτυχιών στη Μέση Ανατολή, οι νεοσυντηρητικοί έχασαν τελικά την αξιοπιστία τους και ευθυγραμμίστηκαν, χωρίς έκπληξη, με τους αριστερούς νεοφιλελεύθερους να αντιταχθούν στον «νέο εθνικισμό» του Ντόναλντ Τραμπ. Οι αριστερές νεοφιλελεύθερες και οι δεξιές νεοσυντηρητικές ελίτ επιμένουν ότι τα λάθη που έγιναν στη Μέση Ανατολή δεν είναι δικά τους λάθη, λες και  υπήρχε μόνο μία νόμιμη πολιτική μορφή, η δημοκρατία, η οποία μπορεί να εξαχθεί παντού. Υποθέτουν ότι όλες οι άλλες πολιτικές μορφές πρέπει να καταπολεμηθούν, ανοιχτά ή κρυφά. Αυτή η επικίνδυνη πεποίθηση ότι ο κόσμος πρέπει να είναι σαν την Αμερική είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για να επιστρέψουν οι ελίτ μας στη φρόνηση.

Ό, τι κι αν σκεφτεί κανείς για τον Τραμπ, πρέπει να καταλάβει ότι ένα μέρος των Αμερικανών τον ψήφισε, το 2016 και το 2020, επειδή αηδίασε από αυτό το καταστρεπτικό όραμα του ρόλου μας. Το σύνθημα America First μπορεί να ακούγεται σοβινιστικό. Αλλά οι νεοφιλελεύθερες και νεοσυντηρητικές εναλλακτικές είναι χειρότερες. Αν θέλετε να καταλάβετε την Αμερική σήμερα, πρέπει να τη δείτε ως πεδίο μάχης μεταξύ εκείνων που σκέφτονται με καθολικούς όρους και εκείνων που σκέφτονται με ειδικούς όρους, πιστεύοντας στη χώρα τους και τις θρησκείες τους. Ναι, η Αμερική φαίνεται αδύναμη και ανήμπορη σήμερα. Εάν το Ιράκ δεν το έχει αποδείξει, η πρόσφατη αποχώρησή μας από το Αφγανιστάν το αποδεικνύει σίγουρα. Η αδυναμία και η ανικανότητά μας θα επιμείνουν όσο οι ελίτ μας επιμένουν ότι η Αμερική έχει μια παγκόσμια αποστολή να εκπληρώσει, και όχι έναν σεμνό στόχο να ζήσει ειρηνικά σε έναν κόσμο εθνών, όπου πρέπει να αναλάβει ηγεσία μόνο όταν είναι απαραίτητο, και σε συντονισμό με άλλους, όπου είναι δυνατόν.

Ποιο είναι το κύριο αίτιο της εσωτερικής κρίσης;

Η άμεση ρίζα της αμερικανικής κρίσης είναι το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ ελίτ και λαϊκών τάξεων. Τόσο αριστερά όσο και δεξιά συνέβαλαν σε αυτό το πρόβλημα. Από την πλευρά της δεξιάς, η απεριόριστη δέσμευση υπέρ του «βέτο της ελεύθερης αγοράς» έχει βλάψει τις λαϊκές τάξεις. Με το «βέτο της ελεύθερης αγοράς» έχω κατά νου την ιδέα ότι η κοινωνική πολιτική πρέπει να καθορίζεται από το απλό μέτρο οικονομικής αποδοτικότητας, όποιες και αν είναι οι συνέπειες για τους εργαζόμενους. Αλλά αν μείνουμε σε αυτήν την αρχή, οι μεγάλες αμερικανικές εταιρείες μεταφέρουν θέσεις εργασίας στην Κίνα, διατηρώντας παράλληλα το πολιτικό όφελος της ενσωμάτωσής τους στην Αμερική. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη μετεγκατάσταση ενός τεράστιου μέρους των δραστηριοτήτων που κάποτε πραγματοποιούνταν εντός των ορίων μας. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι εάν μια μεγάλη αμερικανική εταιρεία θέλει την πολιτική προστασία του κράτους δικαίου, του σεβασμού των συμβάσεων, τότε τα περισσότερα από τα προϊόντα της θα πρέπει να κατασκευάζονται εδώ. Οι Ρεπουμπλικανοί, από την εποχή του Ρέιγκαν, έδωσαν στις μεγάλες αμερικανικές εταιρείες λευκή επιταγή που συνέβαλε στην απώλεια της εργατικής τάξης. Οι εταιρείες διατηρούσαν την έδρα τους στην Αμερική, αλλά επιδίωκαν να κερδίσουν αλλού. Ηταν μια τρέλα. Γιατί ζούμε σε έναν κόσμο εθνών. Η δεξιά το είχε ξεχάσει.

Αλλά και η αριστερά συνέβαλε στο χάσμα μεταξύ των ελίτ και των λαϊκών τάξεων. Αφού υπήρξε το κόμμα της εργατικής τάξης, έγινε αυτό του Χόλιγουντ, της Silicon Valley και της Νέας Υόρκης. Με άλλα λόγια, η αριστερά είναι το κόμμα της περιφρόνησης των ΜΜΕ, της Big Tech και του χρηματοδοτικού κεφαλαίου για τις εργατικές τάξεις. Θα έπρεπε πραγματικά να εκπλαγούμε, υπό αυτές τις συνθήκες, γιατί μια λαϊκιστική φωτιά καταβροχθίζει την Αμερική;

Μια από τις ανησυχητικές πτυχές είναι η κατάρρευση της εμπιστοσύνης προς το σύστημα και τις κυβερνητικές ελίτ, αλλά και μεταξύ των πολιτών …

Η εμπιστοσύνη είναι πιο πολύτιμη από τον χρυσό. Ένα έθνος μπορεί να είναι πλούσιο, αλλά αν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ των πολιτών, δεν θα είναι ποτέ ισχυρό και μαχητικό. Στη δεκαετία του 1830, ο Alexis de Toquevil έγραψε το  Για τη δημοκρατία στην Αμερική, το καλύτερο βιβλίο που γράφτηκε για την Αμερική. Ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε σε αυτό ότι αν η παλιά αριστοκρατία κλονιζόταν, οι πολίτες θα ένιωθαν απομονωμένοι και μόνοι. Θα ζητούσαν από το κράτος να τους φροντίσει και η εμπιστοσύνη θα μειωνόταν. Ο Tocqueville πίστευε ότι εάν ένα έθνος θέλει να παραμείνει υγιές στη δημοκρατική εποχή, θα πρέπει να έχει ισχυρούς ενδιάμεσους θεσμούς, όπως η οικογένεια, η εκκλησία, η τοπική κυβέρνηση, η κοινωνία των πολιτών. Σε αυτούς τους διαμεσολαβητικούς θεσμούς μαθαίνουμε εμπιστοσύνη, αλλά και πώς να κυβερνούμε και να κυβερνιόμαστε, πώς να αναπτύσσουμε δεξιότητες και τι είδους συνήθειες και χαρακτηριστικά απαιτεί η ελευθερία. Δυστυχώς, ο Tocqueville προέβλεψε ότι αυτοί οι θεσμοί θα κλονίζονταν χωρίς συνεχή προσοχή, και ότι το μέλλον θα ήταν ζοφερό εάν οι πολίτες πέσουν στην απομόνωση. Εδώ φτάσαμε. Όλοι έχουμε γίνει αυτό που ονομάζω “selfie men”· σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας και την αφηρημένη ανθρωπότητα, ποτέ τον γείτονα με τον οποίο πρέπει να χτίσουμε έναν κόσμο, μέσα στο έθνος μας.

Οι πολιτικές και διανοητικές ελίτ, που στις ΗΠΑ ονομάζουν «τάξη της γνώσης», άξιζαν αυτή τη δυσπιστία που περιγράφετε, επειδή προσπάθησαν συγκαταβατικά να επιβάλουν αξίες που η μισή χώρα δεν συμμερίζεται;

Δεν ξέρουμε ακόμα πώς να περιγράψουμε τη διαίρεση που διαλύει τα έθνη μας. Η διάκριση ελίτ-λαϊκής τάξης είναι ένας τρόπος για να γίνει αυτό. Αλλά η διάκριση μεταξύ της τάξης με γνώση και της εργατικής τάξης είναι μια άλλη. Αναρωτιέμαι αν η πιο σωστή προσέγγιση δεν είναι, ωστόσο, αυτή που χωρίζει την «ψηφιακή τάξη» από εκείνους που ζουν στον «πραγματικό κόσμο». Η πανδημία Covid αποκάλυψε σαφώς αυτή τη ρήξη. Εάν μπορείτε να είστε εγκλεισμένοι, να παραγγέλνετε τα τρόφιμά σας online, να διασκεδάζετε στον υπολογιστή σας και να ζείτε στο Zoom, είστε μέλος της ψηφιακής τάξης. Εάν κουβαλάτε τα ψώνιά σας, δεν έχετε λογαριασμό Netflix ή Amazon και παράγετε πράγματα για πώληση, είστε μέλος της άλλης κατηγορίας. Το όνειρο της ψηφιακής τάξης είναι αυτό ενός κόσμου χωρίς το χάος των “πραγμάτων”, ενός κόσμου χωρίς όρια, και ιδίως ενός κόσμου χωρίς τις ενοχλήσεις του θανάτου, της προσκόλλησης σε μια κοινότητα από τη γέννησή σου.

Τα μέλη του «πραγματικού κόσμου» δεν έχουν αυτό το όνειρο. Ζουν όπως η ανθρωπότητα έχει ζήσει ιστορικά, σε έναν κόσμο καθορισμένο από το χρόνο και τον τόπο, περιτριγυρισμένο από αντικείμενα, που εμπλέκονται στα καθήκοντα της συγκεκριμένης ζωής. Βλέπουν καθημερινά τη βρωμιά και το θάνατο, αντί να τα ξεφεύγουν. Η αυξανόμενη διαμάχη για τον τρόπο διαχείρισης του Covid αντικατοπτρίζει αυτόν τον διχασμό. Η «ψηφιακή τάξη» θεωρεί προφανές να αποφασίζει ότι οι καραντίνες και τα εμβόλια θα μας προστατεύσουν εντελώς από τον θάνατο και ότι πρέπει να κλείσουμε τις οικονομίες μας για να τον κρατήσουμε μακριά. Η άλλη τάξη γνωρίζει ότι αυτή είναι μια συνταγή για οικονομική ασφυξία και αναγνωρίζει ότι ο θάνατος δεν μπορεί να αποφευχθεί για πάντα. Ο πραγματικός κόσμος είναι δικός τους. Η ψηφιακή ύπαρξη μπορεί να είναι συμπλήρωμα και όχι υποκατάστατο.

Αστυφύλακες γονατίζουν μπροστά σε διαδηλωτές σε ένδειξη συγνώμης για τη συμπεριφορά ορισμένων συναδέλφων τους. Αλλά ο διχασμός του αμερικανικού λαού είναι βαθύτατος και έχει ιστορικές ρίζες.

Για τέσσερα χρόνια, ο Τραμπ αμφισβητούνταν. Καλλιεργούνταν η βεβαιότητα ότι μόλις φύγει ο Τραμπ, τα προβλήματα θα εξαφανιστούν. Αλλά η εξέγερση των Τραμπιστών είναι πολύ ζωντανή. Γιατί;

Ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει η εμμονή της αριστεράς. Είναι, αν μπορώ να το πω άκομψα, «το κακό είδος του λευκού ανθρώπου». Μην ξεγελιέστε. Με ενοχλούν οι τρόποι του. Αλλά για να καταλάβετε την αντίδραση που προκαλεί ο Τραμπ στην αριστερά, πρέπει να καταλάβετε ποιος υποτίθεται ότι είναι «το σωστό είδος του λευκού ανθρώπου». “Ο αποδεκτός λευκός άνθρωπος” είναι αυτός που θεωρεί την Αμερική ως συστηματικά ρατσιστική, ότι το να αγαπάς τη χώρα σου είναι ψυχική ασθένεια, ότι οι άνδρες και οι γυναίκες είναι ίδιοι (και ότι ένας άντρας μπορεί να επιλέξει να είναι γυναίκα και αντίστροφα), ότι η πράσινη ενέργεια θα σώσει τον κόσμο μας, ότι ο πόλεμος είναι ξεπερασμένος και ότι οι ελίτ και όχι οι πολίτες πρέπει να διοικούν τον κόσμο … Εάν το τόξο της ιστορίας παράγει «το σωστό είδος λευκού ανθρώπου», τότε ένας άνθρωπος όπως ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θα πρέπει να υπάρχει τον 21ο  αιώνα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αποδεκτή εκδοχή του λευκού θα εξακολουθεί να πιστεύει ότι ήταν η ρωσική συμπαιγνία που έδωσε τη νίκη στον Τραμπ το 2016. Η αριστερά τον βλέπει ως ιστορική ανωμαλία. Αυτό που δεν καταλαβαίνει είναι ότι ένα μεγάλο μέρος της Αμερικής πιστεύει σε πολλά από αυτά που ανατρέπουν τον «αποδεκτό λευκό»: τις εκκλησίες τους, τα έθνη τους, τις προγονικές τους οικογένειες. Τραμπ ή όχι Τραμπ, τουλάχιστον οι μισοί πολίτες ψηφοφόροι έχουν βαρεθεί να τους λένε ότι είναι ανεπανόρθωτοι άθλιοι…

Στην  Αμερικανική αφύπνιση (American Awakening),  εξηγείτε ότι ένα από τα κακά που πλήττουν την αμερικανική κοινωνία είναι η αποδυνάμωση του έθνους υπέρ ενός νέου κινήματος με επικεφαλής την αριστερά, “η πολιτική των ταυτοτήτων”, που στοχεύει να αντικαταστήσει τη φιλελεύθερη πολιτική των αρμοδιοτήτων από θρησκευτικές κατηγορίες : υπεράσπιση των αθώων (των μειονοτήτων) και εκκαθάριση των παραβατών (των δυτικών ετεροφυλόφιλων λευκών). Μήπως η εξέγερση των Τραμπιστών είναι επίσης απόρριψη αυτού του κινήματος ταυτότητας;

Η «πολιτική ταυτότητας» δεν είναι ακόμη πλήρως κατανοητή. Αναδύεται από τον μεταμοντερνισμό και πρέπει να διακριθεί από τον μαρξισμό, η προέλευση του οποίου ανάγεται στη γερμανική σκέψη της γενιάς πριν από τον Νίτσε. Είναι ένα σαφώς αμερικανικό ρεύμα, ακόμα κι αν η Ευρώπη φαίνεται να υποκύπτει επίσης. Με την πρώτη ματιά, οι στόχοι του είναι ευγενείς. Ποιος δεν θα ήθελε να πάρει στα σοβαρά την ταυτότητα κάποιου; Αλλά δεν πρόκειται περί αυτού. Αυτό το κίνημα έχει ως στόχο να αξιολογήσει κάθε μέλος κάθε ομάδα ταυτότητας σύμφωνα με την υποτιθέμενη συλλογική αθωότητα ή ενοχή του. Επιπλέον, κάθε λεγόμενη αθώα ομάδα ορίζεται με βάση την απόστασή της από τον «πρωταρχικό παραβάτη», ο οποίος σήμερα είναι ο ετεροφυλόφιλος λευκός.

Αν είσαι γυναίκα, παίρνεις πόντους αθωότητας. Εάν δεν είστε λευκός, επίσης. Όπως και αν είσαι ομοφυλόφιλος. Η πολιτική ταυτότητας είναι ένας πίνακας διάταξης ηθικής καθαρότητας. Είναι, κατά τη γνώμη μου, η «νέα πνευματική ευγονική», που χωρίζει τους καθαρούς από τους καταραμένους. Οι φωνές των αγνών πρέπει να ακουστούν, αλλά αν είσαι ανάμεσα στους καταραμένους πρέπει να εκκαθαριστείς από το κοινωνικό σώμα. Ο στόχος της πολιτικής δεν είναι πλέον η οικοδόμηση ενός κόσμου από κοινού, αλλά η ανακατανομή των πόρων, έτσι ώστε να επικρατήσει η “δικαιοσύνη” – που ουσιαστικά σημαίνει την κοινωνική απαξίωση των ετεροφυλόφιλων λευκών ανδρών.

Το βιβλίο μου λέγεται  American Awakening, γιατί συγκρίνω αυτό το φαινόμενο με μια θρησκευτική αναβίωση, στην οποία οι φτωχές ψυχές αναζητούν απεγνωσμένα ηθική άφεση για τις αμαρτίες τους. Μισώ τον ρατσισμό οποιασδήποτε μορφής. Δεν έχω κανένα ενδιαφέρον να υπερασπιστώ τη «λευκότητα», όπως λένε σήμερα. Θέλω να υπερασπιστώ μια αξιοπρεπή πολιτική, στην οποία οι πολίτες αντιμετωπίζονται δίκαια, στο πλαίσιο του κράτους δικαίου, ανεξάρτητα από την ταυτότητά τους. Ο Ντόναλντ Τραμπ, φυσικά, ήταν ένα λευκό ετεροσεξουαλικό αρσενικό. Το «έγκλημά» του ήταν να μην προσέξει ή να πιστέψει στο αξίωμα της «πολιτικής ταυτότητας», ότι οι μέρες του ετεροφυλόφιλου λευκού αρσενικού έχουν τελειώσει. Ήταν περήφανος γι’ αυτό που ήταν. Στον κόσμο της αριστερής ταυτότητας, αυτός ο τύπος ανθρώπου δεν μπορεί να υπάρχει, ή αν υπάρχει, μπορεί να είναι μόνο ρατσιστής. Αυτός είναι ο λόγος που ο Ντόναλντ Τραμπ μισήθηκε τόσο πολύ.

Γράφετε ότι η Αμερική επιστρέφει σε θρησκευτική ορολογία, χωρίς όμως να αφήνει περιθώρια για θεϊκή συγχώρεση …

Η κρίση στη Δύση είναι κρίση ενοχής. Κατά τη χριστιανική περίοδο, ο άνθρωπος μπορούσε να μετανοήσει και να συγχωρήσει σε έναν ατελή κόσμο παραβατικότητας και αμαρτίας, από τον οποίο μόνο η χάρη του Θεού θα μπορούσε να μας σώσει. Ποιος όμως ζει με αυτή τη γνώση στην καρδιά του σήμερα; Σήμερα, ζούμε με τον Ρουσσώ που μας ψιθυρίζει ότι ο άνθρωπος είναι φυσικά καλός, ότι η βία και η παραβατικότητα είναι εξαιρέσεις, και ίσως ακόμη και το μοναδικό προνόμιο των ετεροφυλόφιλων λευκών ανθρώπων. Δεν έχουμε πλέον το θάρρος να φέρουμε τη φοβερή εικόνα του ανθρώπου που μας κληροδότησε ο Χριστιανισμός ταυτόχρονα με την πρότασή του να ελαφρύνει το βάρος της αμαρτίας μέσω του Θεού. Φτάσαμε να ονειρευόμαστε μια μεταχριστιανική εποχή που θα εξαφάνιζε τόσο την αμαρτία όσο και το αντίδοτό της, μια εποχή εκκοσμικευμένη όπου δεν θα υπήρχε πλέον καμία ενοχή. Δεν φτάσαμε όμως εκεί. Ζούμε με ενοχές, αλλά χωρίς χριστιανική συγχώρεση. Αυτό στοιχειώνει τον δυτικό άνθρωπο, αυτό το βάρος, κάθε μέρα που περνά. Αυτή είναι η πραγματική πηγή της κούρασης της Δύσης.

Ο δυτικός άνθρωπος φοβάται να δράσει, φοβάται να αυξήσει το βάρος της ενοχής του. Δεν τολμά πλέον να πιστεύει στον εαυτό του. Οι συνέπειες είναι σοβαρές. Όσοι όμως ασκούν «πολιτική ταυτότητας», αυτοί οι νέοι πάστορες της εποχής μας, λένε: έλα σε μένα, εσύ που αισθάνεσαι ένοχος. Θα σου δώσω άφεση. Αρκεί απλώς να εγκαταλείψετε το έθνος σας (πηγή βίας), τη χριστιανική σας θρησκεία (πατριαρχική και ομοφοβική), την οικογένειά σας (ετεροκανονιστική).

Δηλώστε την υποταγή σας στον κοσμοπολίτικο ψηφιακό κόσμο που δεν γνωρίζει ούτε χρόνο ούτε χώρο και θα βρείτε την ηρεμία που ονειρεύεστε. Αυτή είναι η θρησκευτική προσφορά που μας έγινε.

Και επειδή εγκαταλείψαμε πλέον τη χριστιανική θρησκεία, αποδεχόμαστε την προσφορά της άφεσης από αυτούς τους νέους ποιμένες, ακόμη και αν αυτό σημαίνει καταστροφή του έθνους μας, της θρησκείας μας και των οικογενειών μας.

Πεινάμε τόσο για μια ζωή χωρίς ενοχές, που είμαστε έτοιμοι να σκοτώσουμε τον πολιτισμό μας για να το πετύχουμε.

*Καθηγητής πολιτικής θεωρίας στο Πανεπιστήμιο Τζωρτζτάουν, ειδικός στον Τοκεβίλ.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

 

Πηγή: https://artofuss.blog/2021/09/10/a-lire-loccident-a-une-telle-culpabilite-quil-est-pret-a-detruire-sa-civilisation-pour-en-sortir/

Ο ελληνισμός σε αντεπίθεση

0

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ του πρώτου Συνεδρίου της Επιτροπής Ελληνισμού με τίτλο

«Ο ελληνισμός σε αντεπίθεση»

Μακεδονία Παλλάς, Θεσσαλονίκη

7-8 Αυγούστου 2021

Το πρώτο Συνέδριο της Επιτροπής Ελληνισμού με τίτλο «Ο ελληνισμός σε αντεπίθεση» συζήτησε σχετικά με τα εθνικά θέματα της Ελλάδας και κατέληξε ομόφωνα στα πιο κάτω:

  1. Πρώτιστη αξία για εμάς έχει το ελληνικό έθνος, επομένως ο ελληνισμός είναι η προτεραιότητά μας. Σε αυτό το πλαίσιο εργαζόμαστε για τη δημιουργία ενός δικτύου επικοινωνίας μεταξύ όλων των συλλογικοτήτων που έχουν ως πρώτη προτεραιότητα τις αξίες του ελληνισμού, μιας και το ελληνικό κράτος δεν εργάζεται αποτελεσματικά και επαρκώς προς αυτή την κατεύθυνση. Πολύ σημαντική είναι η οργάνωση του ελληνισμού της διασποράς αλλά και η προσέγγιση των φιλελλήνων όλης της υφηλίου.
  2. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα, στον πυρήνα του οποίου πρέπει να υπάρχει το έθνος και η προστασία του.
  3. Είμαστε αντίθετοι στη δαιμονοποίηση της αγάπης προς το έθνος και τον πατριωτισμό και αντιστεκόμαστε στη λαίλαπα του εθνομηδενισμού, η οποία κατεδαφίζει την ελληνική εθνική συνείδηση.
  4. Πρέπει να υπάρξει εθνική στρατηγική, η οποία θα περιλαμβάνει το εθνικό όραμα, τις εθνικές επιδιώξεις και το στρατηγικό πλαίσιο υλοποίησης. Στη συνέχεια θα πρέπει να επιτευχθεί πολιτική συμφωνία όλων των πολιτικών δυνάμεων σε όλα τα μείζονα εθνικά θέματα, η οποία θα είναι καταγεγραμμένη και νομοθετημένη. Τα πιο πάνω θα γίνουν μέσα από τη συγκρότηση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, το οποίο θα συνεπικουρείται από μία Υπηρεσία Εθνικής Στρατηγικής. Έτσι, θα υπάρξει σταθερή γραμμή πλεύσης όλων των κυβερνήσεων και θα ορίζεται σαφώς το απαράβατο και απαραβίαστο για κάθε μείζον εθνικό θέμα.
  5. Η Ελλάδα πρέπει να επιδιώξει να εξοπλιστεί στρατιωτικά πέραν των συνεργασιών που επιδιώκει ή ήδη έχει συνάψει με διάφορες χώρες.
  6. Το ελληνικό κράτος πρέπει να επιδιώξει να δημιουργήσει εγχώρια παραγωγή στρατιωτικού υλικού.
  7. Η Ελλάδα και η Κύπρος διαμορφώνουν ένα ενιαίο και αδιαίρετο γεωπολιτικό σύστημα, το οποίο πρέπει η χώρα μας να διαφυλάξει.
  8. Η εθνική φρουρά της Κύπρου πρέπει να έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει στρατιωτικά τις τουρκικές δυνάμεις.
  9. Η Ελλάδα πρέπει να λειτουργήσει αποτρεπτικά σε πιθανότητα στρατιωτικής ενέργειας της Τουρκίας κατά της ελεύθερης Κύπρου. Σε αυτή την περίπτωση η Ελλάδα πρέπει να απαντήσει στρατιωτικά κατά της Τουρκίας.
  10. Η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία που πιθανόν να της δοθεί στο μέλλον να αξιοποιήσει τη διπλωματία και τη στρατιωτική ισχύ της προκειμένου να απελευθερώσει τα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου και να αποκαταστήσει τη διεθνή νομιμότητα.
  11. Η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει μία πολιτική εθνικής αντιστάσεως στο Κυπριακό, στο Αιγαίο και στις άλλες θάλασσές της.
  12. Η Ελλάδα πρέπει να επεκτείνει μονομερώς την αιγιαλίτιδα ζώνη στα δώδεκα ναυτικά μίλια.
  13. Η Ανατολική Μεσόγειος στις σημερινές συνθήκες μετατρέπεται σε ένα από τα σημαντικότερα γεωπολιτικά κέντρα του κόσμου και η Κύπρος είναι το πιο κομβικό κομμάτι αυτού του χώρου.
  14. Η Τουρκία θέλει να πρωταγωνιστήσει και να λειτουργήσει ως μία δύναμη Ευρασιατικής εμβέλειας ώστε να αποτελέσει έναν από τους ρυθμιστικούς παράγοντες ενός νέου διεθνούς συστήματος που τείνει να σχηματοποιηθεί. Σε αυτή της την προσπάθεια θέλει να ακρωτηριάσει γεωπολιτικά την Ελλάδα (π.χ. δόγμα «γαλάζια πατρίδα»), αλλά και να απορροφήσει την Κύπρο, ενώ συνεπικουρείται από την πέμπτη φάλαγγα διαφόρων διανοητών, καθηγητών, διαμορφωτών γνώμης κ.λπ. της χώρας μας.
  15. Πρέπει να εφαρμοστεί η αντίληψη του πρωτοκόλλου της Κέρκυρας για τη Βόρειο Ήπειρο με στόχο ένα αυτόνομο μειονοτικό καθεστώς.
  16. Πρέπει να δοθούν κίνητρα από το κράτος στους εκατοντάδες χιλιάδες νέους επιστήμονες που έφυγαν από την Ελλάδα λόγω της οικονομικής κρίσης προκειμένου αυτοί να επαναπατριστούν.
  17. Πρέπει να αγωνιστούμε για την ακύρωση ή τη ριζική αναθεώρηση ή την καταγγελία της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών, ώστε να εξαλειφθεί η υποκλοπή του «μακεδονικού» όρου. Υπενθυμίζεται ότι με αυτή τη συμφωνία η χώρα μας παρέδωσε το όνομα της Μακεδονίας, τη μακεδονική ταυτότητα και τη μακεδονική γλώσσα στους Σλάβους και στις άλλες εθνότητες των Σκοπίων.
  18. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να καταγγείλει μονομερώς τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία παραβιάζεται συνεχώς από τη γειτονική χώρα.
  19. Τασσόμαστε κατά της κύρωσης στη Βουλή των τριών μνημονίων συνεργασίας Ελλάδας-Σκοπίων, τα οποία απορρέουν από τη Συμφωνία των Πρεσπών.
  20. Ορίζουμε τη 17η Ιουνίου ως Ημέρα Αντίστασης και Αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, επειδή στις 17 Ιουνίου του 2018 ο ελληνικός λαός αντιστάθηκε και αγωνίστηκε κατά της υπογραφής της συγκεκριμένης συμφωνίας με αποκορύφωμα τα γεγονότα στο Πισοδέρι της Φλώρινας.
  21. Προτρέπουμε να ανεγερθούν μνημεία σε ιδιωτικούς ή δημόσιους χώρους –μετά από τις σχετικές αδειοδοτήσεις– σε σημεία της ελληνικής επικράτειας κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών, στα οποία προτείνεται να αναγράφεται η φράση «Αντίσταση και Αγώνας κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών».
  22. Πρέπει να αναπτύξουμε πρωτοβουλίες για επαφές με τους αυτόχθονες Έλληνες των Σκοπίων.
  23. Είμαστε αντίθετοι με τον ανεξέλεγκτο συνεχιζόμενο λαθροεποικισμό της χώρας, ο οποίος:
  • Αλλοιώνει ραγδαία και σε επικίνδυνο βαθμό την εθνική ομοιογένεια σε όλο το έδαφος της ελληνικής επικράτειας.
  • Νοθεύει την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική συνοχή του λαού μας.
  • Δημιουργεί τις συνθήκες μελλοντικών εθνοτικών και θρησκευτικών διενέξεων αν όχι και συγκρούσεων.
  • Θέτει άκρως επικίνδυνα αν όχι θανάσιμα ζητήματα ασφάλειας τόσο στην ενδοχώρα όσο και στις ακριτικές περιοχές και τα νησιά μας.
  1. Αναφορικά με τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης προτείνουμε:
  • Ίδρυση και λειτουργία ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων σε πέντε τουλάχιστον κεντρικά σημεία στα Πομακοχώρια.
  • Εφαρμογή του προγράμματος των ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων και στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία.
  • Διατήρηση της τουρκικής γλώσσας στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία, η οποία ωστόσο θα διδάσκεται μόνο ως γλώσσα, θα είναι μάθημα επιλογής και όχι υποχρεωτικό, θα διδάσκεται δε πέραν του σχολικού ωραρίου.
  • Μεταφορά με μαθητικά δρομολόγια, με έξοδα δηλαδή της ελληνικής πολιτείας, από τα χωριά προς την πόλη και αντίστροφα όσων Ελλήνων μουσουλμάνων μαθητών επιθυμούν να φοιτούν σε ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία της πόλης.
  • Τη μελέτη και την καταγραφή της πομακικής γλώσσας από ειδικούς επιστήμονες της ελληνικής πολιτείας και τη διδασκαλία της προαιρετικά στους Πομάκους.
  1. Προκειμένου να παροτρυνθούν τα ζευγάρια των Ελλήνων ώστε να τεκνοποιήσουν, προτείνουμε τα πιο κάτω μέτρα, τα οποία ήδη εφαρμόζει η φτωχότερη από την Ελλάδα και επίσης χώρα μέλος της Ε.Ε., η Ουγγαρία:
  • Σταθερός μηνιαίος κοινωνικός και εθνικός μισθός στις Ελληνίδες μητέρες που έχουν γεννήσει από τρία τέκνα και άνω έως ενηλικιώσεως και του τελευταίου τέκνου, με δικαίωμα συνταξιοδότησης.
  • Επιδότηση χρηματικού ποσού για κάθε παιδί και ακόμη μεγαλύτερη επιδότηση για τεκνοποίηση πέραν του δεύτερου παιδιού (τρίτου, τέταρτου κ.λπ.).
  • Δυνατότητα χορήγησης χαμηλότοκων στεγαστικών δανείων.
  • Φοροαπαλλαγές.
  • Κάλυψη εξόδων εξωσωματικής γονιμοποίησης.
  • Και πολλές άλλες μορφές υποστήριξης αυτών των ζευγαριών.

Το Συνέδριό μας ανακήρυξε επίτιμο μέλος της Επιτροπής Ελληνισμού τον Ισπανό Καθηγητή ελληνικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, κ. Εμίλιο Κρέσπο (Emilio Crespo), ο οποίος σε εργασίες του αποδεικνύει ότι η γλώσσα των αρχαίων Μακεδόνων αποτελεί διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.