Αρχική Blog Σελίδα 2215

Ικαρία: Στο «φως» επεισόδιο Έλληνα ψαρά με Τούρκο – «Γίνονται συνέχεια αυτά τα σκηνικά»

0

«Ανελέητα δουλεύουν έτσι οι Τούρκοι, δεν λογαριάζουν τίποτα»

Το φως της δημοσιότητας βλέπει ένα επεισόδιο που είχε ένας Έλληνας ψαράς με έναν Τούρκο εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων στην Ικαρία.

Ένα βίντεο ποτ τραβάει ο Έλληνας ψαράς, τον δείχνει να λογομαχεί με τον Τούρκο στους Φούρνους Ικαρίας, στις 11 Σεπτεμβρίου. Στο απόσπασμα ο Έλληνας ψαράς εμφανίζεται να εγκαλεί τον Τούρκο γιατί του πήρε τα δίχτυα πολύ κοντά μάλιστα στην στεριά.

«Γίνονται συνέχεια αυτά τα σκηνικά, δεν λογαριάζουν τίποτα ούτε διεθνή ύδατα, ούτε τίποτα. Πήγα κοντά του γιατί μου πήρε ορισμένα δίχτυα». Όπως αναφέρει μάλιστα ο Έλληνας ψαράς, ο Τούρκος ψαράς στις παρατηρήσεις του βγήκε έξω στην γέφυρα του σκάφους του και του έκανε χειρονομία ότι θα του κόψει το λαιμό. «Πάνω από 3.000 ευρώ τα δίχτυα και τα εργαλεία», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ και η μηχανή του καϊκιού που κάηκε κοστίζει 6.000.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/ellinotoyrkika/1017431_ikaria-sto-fos-epeisodio-ellina-psara-me-toyrko-ginontai

Το αβέβαιο μέλλον του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και της πολιτικής του

0
REUTERS / Fabrizio Bensch
Του Μιχάλη Ψύλου

Είναι βουλευτής από το 1972, εδώ και μισό…αιώνα, δηλαδή! Εχει  ήδη λάβει μέρος σε 13 ομοσπονδιακές εκλογικές αναμετρήσεις και φυσικά  στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Γερμανίας δεν υπάρχει μακροβιότερο μέλος της Bundestag από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Και όμως. Ο 79χρονος πλέον ,απερχόμενος Χριστιανοδημοκράτης , πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής ,είναι και πάλι υποψήφιος, για 14η φορά.

Ο Σόιμπλε δεν χρειάζεται φυσικά να φοβάται για την έδρα του. Στις προηγούμενες εκλογές κέρδισε την εκλογική περιφέρεια του Όφενμπουργκ με διαφορά 30 ποσοστιαίων μονάδων. Το κόμμα του θα πρέπει να συντριβεί για να χαθεί η έδρα στο   Όφενμπουργκ και αυτό δεν το προβλέπουν ούτε οι πλέον απαισιόδοξες δημοσκοπήσεις. Μόνο που ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επιδιώκει κάτι παραπάνω: Να επανεκλεγεί Πρόεδρος της Bundestag.

Όπως λέει ο ίδιος, με την εμπειρία του θέλει να «συμβάλλει σταθεροποιητικά σε αυτές τις εποχές όπου εξελίσσονται  ποικίλες ανατροπές». Όταν εξελέγη Πρόεδρος της Bundestag  πριν από τέσσερα χρόνια, ο Σόιμπλε είχε λάβει 501 από τις 705 ψήφους, εξασφαλίζοντας και ψήφους της αντιπολίτευσης . Σήμερα πάντως ,οι προσδοκίες του Σόιμπλε είναι πάντως πολύ δύσκολο να εκπληρωθούν. Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική στην Bundestag, η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική ομάδα στην Ομοσπονδιακή βουλή εκλέγει και τον πρόεδρο του σώματος. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι στην πρώτη θέση θα αναδειχτούν οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) και ο υποψήφιός τους Ολαφ Σολτς θα είναι ο νέος καγκελάριος στην πρώτη θέση. Με ένα τέτοιο εκλογικό αποτέλεσμα, ο Σόιμπλε θα βρεθεί σε κάθε περίπτωση, χωρίς υψηλά καθήκοντα.

Ο πανίσχυρος μέχρι σήμερα Χριστιανοδημοκράτης πολιτικός αντιμετωπίζει άλλωστε και αντιδράσεις στο ίδιο του το κόμμα. Πολλά στελέχη του κόμματος τον θεωρούν εν μέρει υπεύθυνο που το CDU οδηγείται στην αντιπολίτευση, γιατί υποστήριξε την υποψηφιότητα του «άχρωμου» και ελάχιστα δημοφιλούς Αρμιν Λάσετ για την καγκελαρία. Ανάμεσά τους, και ο Βαυαρός πρωθυπουργός και ηγέτης του αδελφού Χριστιανοκοινωνικού κόμματος (CSU), Μάρκους Ζέντερ  που δεν μπορεί να ξεχάσει ότι ο Σόιμπλε τον πολέμησε σκληρά στη διάρκεια της προεκλογικής εσωκομματικής εκστρατείας για την επιλογή του υποψήφιου καγκελάριου της Ενωσης CDU/CSU.

Τι θα γίνει με την «κληρονομιά» Σόιμπλε;

Χωρίς υπερβολή , Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ήταν αυτός που διαμόρφωσε τη γερμανική πολιτική για δεκάδες χρόνια: Ως υπουργός Εσωτερικών ήταν αυτός που διαπραγματεύτηκε τη Συνθήκη για την ενοποίηση της Γερμανίας το 1990.  Υπουργός Οικονομικών επίσης, από το 2009 εως το 2017 ,αντιμετώπισε την χρηματοπιστωτική κρίση στην Ευρώπη με έναν μόνο μπούσουλα: Τη δημοσιονομική σταθερότητα και τη λιτότητα, προκαλώντας μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις στη Γηραιά ήπειρο, ακόμη και φυγόκεντρες τάσεις.

Την πολιτική αυτή ο Σόιμπλε δεν διστάζει άλλωστε να την υπηρετεί σταθερά μέχρι σήμερα. Ακόμη και μεσούσης της πανδημίας. Πρόσφατα,  με άρθρο του στους Financial Times,τόνισε ότι «ο δανεισμός σε περιόδους κρίσης για τη σταθεροποίηση της οικονομίας έχει νόημα, αρκεί να μην ξεχαστεί το ζήτημα αποπληρωμής…Συνεπώς πρέπει να επιστρέψουμε στη νομισματική και δημοσιονομική κανονικότητα. Το βάρος του δημόσιου χρέους πρέπει να μειωθεί. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος η πανδημία Covid-19 να ακολουθηθεί από μια «πανδημία χρέους», με τρομερές οικονομικές συνέπειες για την Ευρώπη… Πολλές κυβερνήσεις επικεντρώνονται στο «εύκολο» μέρος του κεϋνσιανισμού – το χρέος – και στη συνέχεια αναβάλλουν την αποπληρωμή του», έγραψε χαρακτηριστικά.

Όχι τυχαία, ο  Σόμπλε στο ίδιο άρθρο στους Financial Times ,δεν δίστασε να  εκτοξεύσει «μια ασυνήθιστα ανοιχτή απειλή εναντίον του Ιταλού πρωθυπουργού Μάριο Ντράγκι», όπως έγραψε  η γερμανική Tagesschau.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός θεωρείται πλέον ως ο βασικός πολιτικός σύμμαχος στυην Ευρώπη του Αμερικανού, προέδρου Τζο Μπάιντεν, στην προσπάθεια να μπει τέλος στην καταστροφική κληρονομιά του Θατσερισμού .«Είμαι βέβαιος ότι ο Ντράγκι θα τηρήσει αυτήν την αρχή (της λιτότητας) ,γιατί αλλιώς θα πρέπει να ιδρυθεί ένα ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο που θα έχει την εξουσία να επιβάλλει τους κοινούς κανόνες. Αυτό θα απαιτούσε αλλαγές στις Ευρωπαϊκές Συνθήκες», υποστήριξε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Κατώτατο ωρομίσθιο 12 ευρώ

Την πολιτική Σόιμπλε δεν συμμερίζονται βέβαια πλήρως, οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι που αναμένεται να αποτελέσουν τον βασικό κορμό της νέας Γερμανικής κυβέρνησης. Ηδη, ο διάσημος οικονομολόγος  Μάρτσελ Φράτσερ, πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας (DIW), με παρέμβασή του τάσσεται υπέρ της πιο χαλαρής δημοσιονομικής πολιτικής και τονίζει την ανάγκη να αυξηθεί  στη Γερμανία το κατώτατο ωρομίσθιο στα 12 ευρώ, από  9,60 ευρώ, που είναι σήμερα. Το κατώτατο ωρομίσθιο προβλέπεται από την απερχόμενη κυβέρνηση να  αυξηθεί στα 9,82 ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2022 και σε 10,45 ευρώ την 1η Ιουλίου 2022. Στα προεκλογικά τους μανιφέστα, το SPD και οι Πράσινοι ζητούν αύξηση του κατώτατου μισθού στα 12 ευρώ. Το SPD, για παράδειγμα, αναφέρει στο πρόγραμμά του ότι με την αύξηση αυτή «οι εργαζόμενοι θα μπορούν να ζουν από τη δουλειά τους χωρίς πρόσθετη υποστήριξη». Αντίθετα, οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Ελεύθεροι Δημοκράτες (FDP) απορρίπτουν την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 12 ευρώ.

Ο Μάρτσελ Φράτσερ , που προαλείφεται ως βασικός οικονομικός σύμβουλος του νέου Καγκελάριου ,τονίζει ότι η αύξηση του κατώτατου ωρομίσθιου στα 12 ευρώ θα φέρει “μεγαλύτερες κοινωνικές βελτιώσεις», τα επόμενα δύο χρόνια, για 10 εκατομμύρια ανθρώπους που θα επηρεαστούν άμεσα από αυτό.

«Πάνω από το ένα πέμπτο του συνόλου των εργαζομένων, θα έχουν  σημαντικές αυξήσεις μισθών», εκτιμά ο Γερμανός οικονομολόγος και προσθέτει ότι «θα εισρεύσουν ετησίως στα κρατικά ταμεία πρόσθετα φορολογικά έσοδα, ύψους 17 έως 20 δισ. ευρώ».

m.naftemporiki.gr

Αρμενία και Ιράν σε επιφυλακή με τις ασκήσεις Αζερμπαϊτζάν- Τουρκίας- Πακιστάν

0

Η Ρωσίδα  Καρίνε Γκεβοργκιάν εμπειρογνώμονας σε θέματα του Καυκάσου, δήλωσε ότι το Αζερμπαϊτζάν, μαζί με το Πακιστάν και την Τουρκία, ετοιμάζουν κλιμάκωση με την Αρμενία και το Ιράν θα μπορούσε να γίνει αντικείμενο επιθετικών ενεργειών.

Αυτό τεκμαίρεται από τα πρόσφατα γεγονότα με την αστυνομία του Αζερμπαϊτζάν να ελέγχει τα ιρανικά φορτηγά.

Το Μπακού μπορεί να χρησιμοποιήσει τον πολιτικό παράγοντα ως μοχλό για να ασκήσει πίεση στην αρμενική και ιρανική πλευρά.

Ο στρατός του Ιράν στα σύνορα

Η Τεχεράνη ενίσχυσε τις θέσεις της στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν, κοντά στην Αρμενία και την Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν.

Υπάρχει συγκέντρωση πολεμικών μονάδων του ιρανικού στρατού.

Η ανησυχία της Τεχεράνης θα μπορούσε να προκληθεί από τους ευρείας κλίμακας ελιγμούς των ειδικών δυνάμεων του Πακιστάν, του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας, που πραγματοποιούνται στο έδαφος του Αζερμπαϊτζάν.

Από την άποψη αυτή, το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών εξέφρασε την ανησυχία του για την παραβίαση της σύμβασης για την Κασπία Θάλασσα από το Μπακού.

Στο πλαίσιο τέτοιων δηλώσεων, το Ιράν συνεχίζει να συσσωρεύει στρατεύματα στα βόρεια σύνορά του, προκαλώντας κλιμάκωση των εντάσεων.

Οι ιδιαιτερότητες των στρατιωτικών ασκήσεων θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ενόψει του κινδύνου προκλήσεων από την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν.

Τέτοια παιχνίδια είναι ευεργετικά για την Άγκυρα, αφού η χώρα αντιμετωπίζει σημαντικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα.

Η Τουρκία έχασε την επιρροή της στην Τυνησία, το Μαρόκο, το Σουδάν και τη Λιβύη.

Η Άγκυρα και το Μπακού αποζημιώνουν για τις αποτυχίες τους στα σύνορα με την Αρμενία και σκοπεύουν να ενισχύσουν τις θέσεις τους στην περιοχή.

Από την πλευρά του Ιράν, η συγκέντρωση των στρατιωτικών μονάδων πραγματοποιείται με την αντίληψη ότι ο κίνδυνος πιθανής στρατιωτικής δράσης είναι εξαιρετικά υψηλός.

Σύμφωνα με ορισμένες αναφορές, έως και 8.000 Ισλαμιστές ενδέχεται να βρίσκονται στην Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν και στα εδάφη γύρω από το Ναγκόρνο Καραμπάχ που έχουν τεθεί υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν, τόνισε η ειδικός.

actualnews.org, rossaprimavera.ru, yandex.ru

https://www.echedoros-a.gr

ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

9

Του Σχολιαστή*

Τα δύο καρκινώματα (διχόνοια, κοτζαμπασισμός) του Ελληνισμού 200 χρόνια μετά την επανάσταση ανθούν και καρποφορούν.

Η διχόνοια είναι κοινωνιολογικό-ιστορικό φαινόμενο και χρειάζονται πολλές συζητήσεις για να βρεθεί η ρίζα της διχόνοιας. Το πιθανότερο σενάριο είναι η έλξη για την εξουσία που έχουν οι Έλληνες, από την αρχαιότητα. Ο κάθε Έλληνας διεκδικεί τη γνώση και την αρχή. Αυτό οδηγεί στην απόρριψη των άλλων και στην αδυσώπητη αντιπαράθεση επικράτησης του ισχυρού.

Εκεί που τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα είναι στον κοτζαμπασισμό. Οι κοτζαμπάσηδες θεωρούν από την επανάσταση δικό τους δημιούργημα τη σύγχρονη Ελλάδα και ότι οφείλουν να την προστατεύουν. Είναι αυτοί που δολοφόνησαν τον Καποδίστρια και φυλάκισαν τον Κολοκοτρώνη.

Στην Ελλάδα του σήμερα 5-10 νέο-κοτζαμπάσηδες (νταβατζήδες κατά Βούδαν) κυβερνούν δίνοντας την εξουσία στους αρεστούς τους κατά περίοδο. Ο Μητσοτάκης είναι σήμερα ο εκπρόσωπός τους. Ο σχηματισμός της κυβέρνησης, ο ανασχηματισμός, οι πολιτικές που επιλέγονται είναι προϊόντα των συμφερόντων των κοτζαμπάσηδων. Για παράδειγμα ο τελευταίος ανασχηματισμός δεν έγινε για την πολιτική συναίνεση ή την πολιτική προστασία αλλά για να σπάσει ο πάγος του Μητσοτάκη με τον κοτζαμπάση Β.Β. , ο οποίος εμφανιζόταν δυσαρεστημένος λόγω εύνοιας των άλλων κοτζαμπάσηδων και κυρίως του Σ.Λ και Β.Μ.

Το πεδίο αντιπαράθεσης την περίοδο αυτή είναι η ενέργεια. Ο Μητσοτάκης υπό τις οδηγίες και την πίεση των κοτζαμπάσηδων και των ξένων μοιράζει ή προσπαθεί να μοιράσει την πίτα της ενέργειας. Το καμουφλάζ είναι η πράσινη ανάπτυξη και το περιβάλλον για επιβολή άρον άρον των μεγάλων συμφερόντων. Δέκα εκατομμύρια Έλληνες κατοικούν στο Ελληνικό κράτος και κατάφεραν να δώσουν (ιδιοκτησία) τον ήλιο και τον άνεμο (ΑΠΕ) στους 10 κοτζαμπάσηδες. Κάποτε είχε ξεκινήσει το πρόγραμμα των Φ/Β για τους μικρομεσαίους, αλλά το έπνιξαν σε φόρους (Σαμαράς – Βενιζέλος). Τώρα ο Μητσοτάκης πουλάει συμπόνοια (καρότο) για 9 ευρώ έκπτωση ρεύματος. Που είναι η μείωση του ρεύματος που θα ερχόταν με τον ανταγωνισμό?

Η μάχη δίνεται για τα 32 δις της ΕΕ . Στην ΔΕΘ ο Μητσοτάκης εξήγγειλε κάτι ψίχουλα στον λαό για να δώσει το πακέτο στους 10. Μέχρι και ο Μα….κης στήνει εταιρεία ΑΠΕ για να πάρει κομμάτι από την πίτα. Φυσικά μετά οι κοτζαμπάσηδες προσφέρουν στήριξη με τα ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ που διαθέτουν στον «κυβερνήτη».

Βιαστικά ξηλώνουν τις λιγνιτικές μονάδες για να αγοράζουμε λιγνιτικής παραγωγής ρεύμα από τα Σκόπια (εκεί δραστηριοποιείται έτερος κοτζαμπάσης).

ΑΠΕ, LNG, φυσικό αέριο και πετρέλαιο είναι το πεδίο συμφερόντων, αντιπαράθεσης και σύμπλευσης. Οι στεριανοί (ΑΠΕ, φυσικό αέριο) συγκρούονται/συμπορεύονται με τους καπετάνιους (LNG, πετρέλαιο). Οι δηλώσεις Δένδια (δεν θα κάνουμε Μεξικό το Αιγαίο) δεν είναι τυχαίες αφού προσβλέπει στην υποστήριξη γνωστής οικογένειας, όταν αλλάξουν τον Μητσοτάκη.

Στο παιχνίδι εμπλέκονται ενεργά οι ξένοι (κυρίως οι ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία) για την προώθηση των γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων τους, μέσω του Ελληνικού προτεκτοράτου τους.

Η λύση θα έρθει μόνο με την πολιτική ανάσταση του λαού, αναγνωρίζοντας τη δική του δύναμη της μη εξάρτησης και έχοντας τη θέληση να αλλάξει το ισχύον σύστημα. Δύσκολο ναι, ακατόρθωτο όχι.

*Ο σχολιαστής είναι αναγνώστης του ιστολογίου

Τουρκία: Τα συνδικάτα ανεβάζουν στο διπλάσιο την ανεργία στη χώρα

0

 

Το ποσοστό ανεργίας στην Τουρκία αυξήθηκε σε πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού σε πραγματικούς όρους και στο διπλάσιο του αριθμού που ανακοινώνει η τουρκική κυβέρνηση, ανέφερε η Συνομοσπονδία Προοδευτικών Συνδικάτων της Τουρκίας (DISK), όπως δημοσιεύει η Bianet.

Το Τουρκικό Στατιστικό Ινστιτούτο (TurkStat) δεν περιλαμβάνει άνεργους που δεν αναζητούν εργασία αλλά είναι πρόθυμοι να εργαστούν και μερικούς άλλους άνεργους στη μεθοδολογία υπολογισμού και αναφοράς, η οποία άλλαξε μετά το ξέσπασμα της πανδημίας COVID-19, αναφέρει η DISK .

«Τα μηνιαία δεδομένα δεν περιέχουν μερικές λεπτομέρειες που καλύπτονταν προηγουμένως από την προηγούμενη μεθοδολογία της TurkStat», σημειώνει η ένωση.

Προσθέτουμε ότι το ποσοστό ανεργίας στην Τουρκία αυξήθηκε στο 12% τον Ιούλιο, ή 3,9 εκατομμύρια άτομα, από 10,6% τον Ιούνιο, ανέφερε το ινστιτούτο την περασμένη Παρασκευή.

Σύμφωνα με την DISK, ο πραγματικός αριθμός ανέργων είναι 23,6% για τους άνδρες και 29,6% για τις γυναίκες.

Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι εισήγαγε νέους κανόνες για την αναφορά ανεργίας τον Ιανουάριο σύμφωνα με τα ψηφίσματα της 19ης Διεθνούς Διάσκεψης Στατιστικογράφων Εργασίας (ICLS) της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) και σχετικούς κανόνες της ΕΕ.

https://www.echedoros-a.gr

Τίρανα: Αποχαιρετιστήρια συνάντηση Μέρκελ με έξι ηγέτες των Δυτικών Βαλκανίων

0

 

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής της στην Αλβανία, η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ, συναντήθηκε με τους ηγέτες των Δυτικών Βαλκανίων, όπου στη συνέχεια πήγαν στις εγκαταστάσεις μιας γερμανικής επιχείρησης που έχει επενδύσει στα Τίρανα.

Η Μέρκελ  τους ευχαρίστησε, λέγοντας ότι ήταν αδύνατο να επισκεφτεί όλες τις χώρες μία προς μία.

“Σας ευχαριστώ που ήρθατε. Ήταν αδύνατο για μένα να έρθω σε όλες τις χώρες σας καθώς θα μου έπαιρναν 3 ή 4 ημέρες και δεν θα μπορούσε να γίνει σε αυτήν την κατάσταση. Εδώ είμαστε στο κτήριο μιας γερμανικής επένδυσης», είπε η Μέρκελ.

Η  Γερμανίδα καγκελάριος συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό της Βοσνίας, τον πρωθυπουργό του Κοσσυφοπεδίου Αλμπίν Κούρτι, τον πρωθυπουργό του Μαυροβουνίου και της Βόρειας Μακεδονίας και την πρωθυπουργό της Σερβίας, Άνα Μπρνάμπιτς.

Τα θέματα συζήτησης είναι η ανάγκη συνεργασίας μεταξύ αυτών των χωρών στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας του Βερολίνου, όπως σημειώνει η αλβανική  Shqiptarja.

Στο μεταξύ η Deutsche Welle ακολουθώντας τις επισκέψεις της στα Δυτικά Βαλκάνια ανέφερε ότι η Άνγκελα Μέρκελ φεύγει από τα Βαλκάνια χωρίς να δώσει λύση τα προβλήματα που υπάρχουν στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων. Εξέφρασε μόνο την ευχή αυτά να επιλυθούν με διάλογο.

https://www.echedoros-a.gr

Μαρκέλλα Καβαλιεράτου: Τείχος ανοσίας ή ανοησίας;

1

          

                                                                                     Της Μαρκέλλας Καβαλιεράτου

Παρ’ όλο που από την πορεία της πανδημίας και τα στοιχεία που ανακοινώνει καθημερινά ο ΕΟΔΥ γίνεται φανερό ότι δεν πρόκειται να επιτευχθεί κανένα «τείχος ανοσίας» κατά της Covid-19, η κυβέρνηση συνεχίζει την προπαγανδιστική εκστρατεία της υπέρ των εμβολίων τρομοκρατώντας και διχάζοντας την κοινωνία.

Μόλις τις τελευταίες ημέρες ο ΕΟΔΥ, στα ημερήσια δελτία του, άρχισε να ανακοινώνει πόσοι από τους πλήρως εμβολιασμένους νοσηλεύονται διασωληνωμένοι στις ΜΕΘ. Το ποσοστό είναι περίπου στο 10%. Ο ΕΟΔΥ αποφεύγει να ανακοινώσει ποιο είναι το ποσοστό των εμβολιασμένων που εισάγονται για νοσηλεία καθώς και το ποσοστό των εμβολισμένων που καταλήγουν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μήπως γιατί τα στοιχεία θα ανέτρεπαν το κυβερνητικό επιχείρημα ότι τα εμβόλια μας προστατεύουν;

Είναι φανερό ότι τα υπάρχοντα σήμερα εμβόλια δεν μπορούν να αποτρέψουν την μετάδοση του ιού και άρα να δημιουργήσουν «τείχος ανοσίας».

Οι εμβολιασμένοι μολύνονται και γίνονται φορείς του ιού όπως και οι ανεμβολίαστοι. Οι εμβολιασμένοι μεταδίδουν τον ιό όπως ακριβώς και οι ανεμβολίαστοι. Προς τι λοιπόν η προνομιακή πρόσβαση των εμβολιασμένων σε κλειστούς χώρους, στην εστίαση ή στην ψυχαγωγία; Covid-free χώροι δεν μπορούν να υπάρξουν, παρά την παραπληροφόρηση και τη σύγχυση που καλλιεργούν οι «στρατευμένοι ειδικοί». Προς τι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των υγειονομικών; Ένας γιατρός εμβολιασμένος μπορεί να μεταδώσει τον ιό σ’ έναν ασθενή του. Το ίδιο μια νοσοκόμα ή ένας εκπαιδευτικός στο σχολείο ή ένας δημόσιος υπάλληλος που συναλλάσσεται με το κοινό.

Αυτά τα γνωρίζει η κυβέρνηση, γι’ αυτό οι πλήρως εμβολιασμένοι (και οι συμπτωματικοί) θα μπορούν να κάνουν δωρεάν τεστ στις δημόσιες δομές υγείας (οι άλλοι θα πληρώνουν). Γιατί το χρειάζονται αυτό το τεστ, αν είναι αλώβητοι; Επίσης οι πλήρως εμβολιασμένοι καθηγητές και μαθητές θα πρέπει να κάνουν δύο αυτοδιαγνωστικά τεστ την εβδομάδα, αν στο σχολείο παρουσιαστούν φορείς. Τέλος, οι πλήρως εμβολιασμένοι συνοδοί ασθενών πριν εισέλθουν σε κάποιο νοσοκομείο θα πρέπει να υποβληθούν σε rapid-test. Είναι φανερό ότι τα Υγειονομικά Πρωτόκολλα που εκδίδει η κυβέρνηση δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη στα εμβόλια για τη μη διάδοση του ιού.

Οι εμβολισμένοι επίσης νοσούν, οι περισσότεροι μάλλον με πιο ήπια συμπτώματα, αλλά ένα ποσοστό από αυτούς νοσεί βαριά, μπαίνει στις ΜΕΘ και κάποιοι πεθαίνουν. Γιατί δεν ανακοινώνουν πόσοι απ’ όσους καταλήγουν καθημερινά είναι πλήρως εμβολιασμένοι;

Επίσης κάτι σημαντικό, οι θάνατοι που ανακοινώνει ο ΕΟΔΥ είναι με Covid-19 και όχι από Covid-19. Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους, ήταν μεν φορείς του ιού, αλλά δεν πέθαναν απ’ αυτόν, αλλά από άλλες αιτίες.

Συμπέρασμα, οι εμβολιασμένοι προστατεύουν, κατά ένα ποσοστό, μόνο τον εαυτό τους από το να νοσήσουν βαριά. Γι’ αυτό οι καταγγελίες, ότι οι ανεμβολίαστοι δείχνουν αντικοινωνική συμπεριφορά και θέτουν σε κίνδυνο τη Δημόσια Υγεία, είναι τουλάχιστον έωλες.

Όλα αυτά, χωρίς να παραγνωρίζουμε τις διάφορες (ήπιες ή σοβαρές) παρενέργειες των εμβολίων και τους θανάτους, λόγω του εμβολιασμού, που μπορεί να είναι ελάχιστοι, αλλά υπαρκτοί. Επίσης, δεν παραγνωρίζουμε τις μακροχρόνιες επιπτώσεις που μπορεί να έχουν αυτά τα γενετικής μηχανικής εμβόλια στο ανοσοποιητικό σύστημα, για τις οποίες οι λοιμωξιολόγοι, οι φαρμακευτικές εταιρείες και οι κυβερνήσεις γνωρίζουν ελάχιστα.

Τα σημερινά εμβόλια για την Covid-19 ούτε ασφαλή για όλους μπορούν να θεωρηθούν,  ούτε αποτελεσματικά για όλους. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα έχει την ατυχία να βρεθεί στις διάφορες εξαιρέσεις του κανόνα. Γι’ αυτό ο υποχρεωτικός εμβολιασμός, μέσω απολύσεων από την εργασία, είναι ένας αυταρχισμός χωρίς κανένα όφελος για το υπόλοιπο κοινωνικό σύνολο.

Μια ασύλληπτη υστερία καλλιεργείται από την κυβέρνηση για να καλύψει την ανικανότητά της. Στην αρχή έφταιγαν όσοι κυκλοφορούσαν χωρίς SMS ή έβγαιναν έξω από τα όρια του Δήμου τους. Μετά έφταιγαν όσοι δε φορούσαν μάσκα (αρχικά η μάσκα ήταν επικίνδυνη). Μετά έφταιγαν όσοι συμμετείχαν σε κορονοπάρτι. Μετά οι ανεμβολίαστοι. Στη συνέχεια η μετάλλαξη Δέλτα. Τώρα τα πιστοποιητικά «μαϊμού». Πάντα κάτι άλλο φταίει και η πανδημία συνεχίζεται ακάθεκτη εκτός από την καλή μας την κυβέρνηση που τα κάνει όλα καλά !

Η κυβέρνηση και τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της δεν ασχολούνται ούτε με την ενίσχυση της Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης, ούτε με την στελέχωση του ΕΣΥ (αντίθετα το αποδυναμώνουν με τις διαθεσιμότητες), ούτε με την εισαγωγή και χρήση φαρμάκων κατά της Covid-19 και ούτε βέβαια με την ειλικρινή – σωστή ενημέρωση των πολιτών. Το μόνο που κάνουν είναι να απειλούν, να τρομοκρατούν και να διχάζουν την κοινωνία και όταν αυτό δεν αποδίδει επιχειρούν να δωροδοκήσουν, ιδιαίτερα τους νέους, με 150 ευρώ το καλοκαίρι ή με 50 GB τώρα. Γελοιότητες που αυξάνουν τη δυσπιστία.

Ακόμα κι αν και τα 10 εκατομμύρια των Ελλήνων εμβολιαστούν ο SARS-CoV-2 δε θα εξαφανιστεί, θα μεταλλάσσεται και θα επιβιώνει έχοντας ως ξενιστή τους εμβολιασμένους οι οποίοι θα χρειάζονται συνεχείς «αναμνηστικές» δόσεις κάθε 6 – 7 μήνες, ελπίζοντας απλώς ότι θα αποφύγουν τη βαριά νόσηση. Αυτό θα γίνεται μέχρι τη στιγμή που η επιστήμη ανακαλύψει ένα εμβόλιο που θα «σκοτώνει» τον ιό, δηλαδή, το ανοσοποιητικό σύστημα δε θα τον αφήνει να εγκατασταθεί στον ανθρώπινο οργανισμό, όπως γίνεται με τα δεκάδες παλαιότερα κλασικά εμβόλια. Μέχρι τότε ο καθένας πρέπει να μπορεί να κάνει ελεύθερα την επιλογή του χωρίς κυβερνητικούς καταναγκασμούς. Εξ’ άλλου όποια επιλογή κι αν κάνει αφορά τον ίδιον και δεν έχει επίπτωση στο κοινωνικό σύνολο.

Το «τείχος ανοσίας» είναι ανέφικτο, γι’ αυτό είναι μια σκέτη ανοησία απ’ όσους το επικαλούνται.  

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

 

 

 

 

Αποκάλυψη: Πώς έφθασαν τα τσέχικα όπλα στην Κύπρο το 1966-1974

0

Λάζαρος Μαύρος

«Αποκαλύψεις» Τσέχου συγγραφέα για τα τσέχικα όπλα Κύπρο από 1966 -1974

Άλλα χίλια τσέχικα αυτόματα Μ-58 με τέσσερις γεμιστήρες και 500 φυσίγγια έκαστο, πρόλαβαν να εισαχθούν από την κυβέρνηση μυστικά στην Κύπρο τις πρώτες μόλις μέρες του καταραμένου Ιούλη 1974 και να αποθηκευτούν στα υπόγεια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου στη Λευκωσία, όπου τα βρήκαν και τα λαφυραγώγησαν αχρησιμοποίητα οι Πραξικοπηματίες της αποφράδας 15ης Ιουλίου 1974.

Για όσους οπλο-γνώστες και ιδίως τους χειριστές οπλισμού που υπηρέτησαν στις Ένοπλες Δυνάμεις και στην Αστυνομία της Κυπριακής Δημοκρατίας, από πριν και κατά το Ολέθριο 1974, το ΤΣΕΧΙΚΟ αυτόματο τυφέκιο εφόδου Μ-58 (Vz 58 – Ceska zbrojovka Model 58) διαμετρήματος 7,62Χ39χλστ, ήταν το καλύτερο όπλο που θα μπορούσε να είχε και η Εθνική Φρουρά – κατά παρασάγγας καλύτερο από όσα επαναληπτικά εγγλέζικα του Β΄ Παγκ. Πολέμου αποτελούσαν το οπλοστάσιό της – και η Αστυνομία από το 1966, αλλά… δεν αξιώθηκαν να το έχουν, λόγω της προγονικής πανούκλας του Διχασμού εν Κύπρω και μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας.

161403efce344f[1].JPGΗ οποία, πανούκλα, την πρώτη ποσότητα τσέχικων που εισήχθησαν το 1966 από την τότε Τσεχοσλοβακία «κατόρθωσε» να παραδοθούν στις αποθήκες της UNFICYP στο αεροδρόμιο Λευκωσίας. Και εν τέλει να… τεμαχιστούν με σιδηροπρίονο 33 χρόνια αργότερα, επί της πρώτης πενταετίας στο Προεδρικό του Γλαύκου Κληρίδη. Ο οποίος, μάλιστα, το 1966 είχε σταλεί στην Τσεχοσλοβακία για να τα παραγγείλει!

Άλλα χίλια τσέχικα αυτόματα Μ-58 με τέσσερις γεμιστήρες και 500 φυσίγγια έκαστο, πρόλαβαν να εισαχθούν από την κυβέρνηση μυστικά στην Κύπρο τις πρώτες μόλις μέρες του καταραμένου Ιούλη 1974 και να αποθηκευτούν στα υπόγεια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου στη Λευκωσία, όπου τα βρήκαν και τα λαφυραγώγησαν αχρησιμοποίητα οι Πραξικοπηματίες της αποφράδας 15ης Ιουλίου 1974.

Η ιστορία των τσέχικων στην Κύπρο, είναι στην ουσία της μια ακόμη «ιστορία για να κλαις και να ντρέπεσαι».

Τα θυμηθήκαμε αυτά σήμερα, εξαιτίας της κυκλοφορίας στα ελληνικά ενός βιβλίου Τσέχου πανεπιστημιακού, του Γιάν Κόουρα με τίτλο «Διχοτομημένη Νήσος – Ψυχρός Πόλεμος και Κυπριακό την περίοδο 1960-1974». Πολλά από τα στοιχεία του βασίζονται στη μελέτη και αρχείων του σοσιαλιστικού τότε κράτους της τότε Τσεχοσλοβακίας, του υπό την Σοβιετική Ένωση Σιδηρού Παραπετάσματος.

16140438a9ecc1[1].JPG

Μεγάλο μέρος του βιβλίου αναφέρεται με πολλές λεπτομέρειες και σε ονόματα Κυπρίων τότε (1966-1974) αξιωματούχων οι οποίοι – κατά τα έγγραφα τα οποία μελέτησε ο συγγραφέας – έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις κατά καιρούς εισαγωγές ή προσπάθειες εισαγωγής τσεχοσλοβακικού οπλισμού στην Κύπρο, τον υποβοηθητικό ρόλο της τότε ηγεσίας του φιλοσοβιετικού ΑΚΕΛ και τις αντιρρήσεις της Σοβιετικής Ένωσης, όπως και τη στενή συνεργασία Κυπρίων αξιωματούχων με τις μυστικές υπηρεσίες της Τσεχοσλοβακίας.

Ο ίδιος ο συγγραφέας γράφει στον πρόλογο της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου του ότι, λόγω άγνοιας της γλώσσας, δεν μπόρεσε να μελετήσει «αρχειακά τεκμήρια στην ελληνική και την τουρκική γλώσσα».

Προφανώς δεν μελέτησε ούτε την υπάρχουσα ελληνική βιβλιογραφία που σχετίζεται ή περιέχει αναφορές για τα τσέχικα όπλα στην Κύπρο.

Έτσι δεν γνωρίζει, για παράδειγμα, ούτε όσα έγραψε με εξαντλητικές λεπτομέρειες ο πρωταγωνιστής της εισαγωγής των χιλίων τσέχικων του Ιουλίου 1974 ο Ανδρέας Αζίνας, εκ των στενότερων συνεργατών του Αρχηγού της ΕΟΚΑ Γεωργίου Γρίβα Διγενή στη διάρκεια της κυπριακής επανάστασης και του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου έως τον θάνατό του, Διοικητής της Συνεργατικής Τράπεζας Αναπτύξεων, στον Δ΄ τόμο του βιβλίου του «50 Χρόνια Σιωπής – Η ώρα της αλήθειας» που εκδόθηκε στη Λευκωσία το 2008.

sigmalive

https://infognomonpolitics.gr/2021/09/apokalypsi-pos-efthasan-ta-tsechika-opla-stin-kypro-to-1966-1974/

Άγνωστες σελίδες στη σχέση Μουσταφά Κεμάλ και Κύπρου

0

Ο γενοκτόνος Μουσταφά Κεμάλ και η Κύπρος

Ποια η επίδραση του γενοκτόνου Μουσταφά Κεμάλ στην ιδιοσυγκρασία των Τουρκοκυπρίων και το αποτύπωμα στη λογοτεχνία

Η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να αποσύρει προσωρινά το σχολικό βιβλίο Αγγλικών, το οποίο εκθείαζε τον γενοκτόνο Μουσταφά Κεμάλ, προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από την Τουρκία, αλλά και τους Τ/κ, σε ένα πολιτικό φάσμα που ξεκινά από την κοσμική Αριστερά μέχρι τη σκληρή εθνικιστική Δεξιά.

Αντιδράσεις υπήρξαν και στην ε/κ πλευρά, κυρίως από τις αριστερόστροφες-φιλελεύθερες δυνάμεις, που εξέλαβαν το σκίσιμο της σελίδας ως σκοταδισμό.

Στην παρούσα ανάλυση δεν θα καταπιαστούμε με την ορθότητα της επιπόλαιης διαχείρισης του ζητήματος από το Υπουργείο, αλλά θα σταθούμε σε κάτι πιο ουσιαστικό. Τη σχέση του Μουσταφά Κεμάλ με την Κύπρο και το πόσο βαθιά είναι χαραγμένη η «πατρική» αυτή φιγούρα στη συνείδηση και κουλτούρα όλων σχεδόν των Τ/κ. Αρκεί αρχικά να σημειωθεί ότι σε κάθε σχολείο, δημόσιο και «κυβερνητικό» κτήριο, πλατεία και πάρκο, υπάρχουν φιγούρες και αγάλματα του «Πατέρα των Τούρκων», Ατατούρκ.

Ίσως είναι λιγότερο γνωστό ότι εκατοντάδες Τουρκοκύπριοι συμμετείχαν ενεργά και υποστήριξαν τον λεγόμενο «Εθνικό Απελευθερωτικό Αγώνα» στην Ανατολία υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ μεταξύ του 1919 και του 1923, γεγονός που εκτιμήθηκε ιδιαίτερα πολύ από τον ίδιο. Αξίζει να σημειωθεί ότι, εκείνη την περίοδο, όταν η Κύπρος βρισκόταν στα χέρια των Βρετανών, υπό την ηγεσία δύο Τουρκοκυπρίων, του Μουφτή της Κύπρου Ziya Efendi και του δημοσιογράφου Ρεμζί Οκάν, συγκλήθηκε στη Λευκωσία στις 10 Δεκεμβρίου του 1918 μια Εθνοσυνέλευση (Ulusal Meclis).

Η πρώτη απόφαση που ελήφθη στην Εθνοσυνέλευση, η οποία πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή περίπου 200 Τ/κ αντιπροσώπων απ’ όλο το νησί και διήρκεσε τρεις ημέρες, ήταν η επιστροφή της Κύπρου στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η Συνέλευση πραγματοποιήθηκε πριν από τη μετάβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα και πριν συγκληθούν τα Συνέδρια του Ερζερούμ και της Σίβα.

Η σημασία της Κύπρου για Κεμάλ

Κατά την περίοδο της «Επανάστασης», με την παρότρυνση του Τύπου, Τ/κ έκαναν δωρεές από χωριά και πόλεις τη Κύπρου, μάζεψαν δέρματα ζώων που θυσιάστηκαν με σκοπό να βοηθήσουν την τουρκική εκστρατεία στην Ανατολία. Υπήρχαν επίσης T/κ που τιμήθηκαν για τη συνεισφορά τους και πήραν ακόμη και το επώνυμο «Ατατούρκ».

Μετά τον «Πόλεμο της Ανεξαρτησίας» ο Mουσταφά Κεμάλ τόνιζε πως πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή στο Κιρκούκ και τη Μοσούλη. «Πρέπει να δημιουργήσουμε μιαν ασφαλή λωρίδα, που εκτείνεται από το Κιρκούκ και τη Μοσούλη έως τη Μεσόγειο». Oι Τούρκοι έχουν να λένε πως το 1937, όταν ο Μουσταφά Κεμάλ παρακολουθούσε μιαν άσκηση στις νότιες ακτές της Τουρκίας, ρώτησε τους αξιωματικούς που μαζεύτηκαν γύρω του:

«Ας υποθέσουμε ότι η Τουρκία έχει καταληφθεί εκ νέου και οι τουρκικές δυνάμεις αντιστέκονται μόνο σε αυτήν την περιοχή. Ποιες είναι οι διαδρομές και οι δυνατότητες εφοδιασμού μας;». Ακούγοντας υπομονετικά τις πολλές απόψεις και σκέψεις που διατύπωσαν οι αξιωματικοί, ο Ατατούρκ άπλωσε το χέρι του στον χάρτη και έδειξε την Κύπρο και είπε: «Κύριοι, όσο η Κύπρος βρίσκεται στα χέρια του εχθρού, οι διαδρομές εφοδιασμού αυτής της περιοχής είναι μπλοκαρισμένες. Δώστε προσοχή στην Κύπρο. Αυτό το νησί είναι πολύ σημαντικό για εμάς», είπε τότε, για να το επαναλάβει κάποιες δεκαετίες αργότερα ο Αχμέντ Νταβούτογλου στο «Στρατηγικό Βάθος».

Είναι γνωστό ότι οι Τουρκοκύπριοι συνέχισαν τις σχέσεις τους με την Ανατολία ακόμη και μετά τον χωρισμό τους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και, μετά από μια περίοδο σύγχυσης, άρχισαν να οργανώνονται για να ακουστούν οι φωνές τους.

Καθώς πλησίασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, οι εντάσεις μεταξύ Ε/κ και Τ/κ στο νησί μεγάλωναν, καθώς οι Τουρκοκύπριοι αγκάλιασαν με περισσότερη θέρμη τις ιδέες του Μουσταφά Κεμάλ περί «τουρκικότητας», που εισήχθησαν από τη νεοσύστατη Δημοκρατία της Τουρκίας, η οποία θεμελιώθηκε πάνω στους γενοκτονημένους χριστιανικούς λαούς της Ανατολίας.

Τ/κ ύμνοι στον Μουσταφά Κεμάλ

Μεταξύ 1919 και 1923 άρχισαν να εκδίδονται στην Κύπρο και αρκετές τουρκικές εφημερίδες και περιοδικά, τα οποία ήταν γεμάτα στίχους και πεζογραφία που υποστήριζαν τους «αντιστασιακούς» της Ανατολίας και υμνούσαν τον αρχηγό τους, Μουσταφά Κεμάλ.

Από αυτά ξεχωρίζουν το ποίημα με τον τίτλο «Πάω Εθελοντής» του Μεχμέτ Φικρί, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ankebut» τον Απρίλιο του 1922, πριν από τη λεγόμενη «Μεγάλη Επίθεση», και αποτυπώνει πολύ καλά τα συναισθήματα των Τουρκοκυπρίων εκείνη την ημέρα που διψούσαν για εκδίκηση.

Στο ποίημα με τίτλο «Eίναι δική σας», που δημοσιεύτηκε από τον Μεχμέτ Αλί Ακιντζί στην εφημερίδα «Davulda», στις 10 Σεπτεμβρίου 1922, μία ημέρα μετά την καταστροφή της Σμύρνης, έγραφε τα εξής προς τον Μουσταφά Κεμάλ:

«Το όνομά σου είναι ιερό στις γλώσσες

Κεμάλ Πασά! Ω μεγάλε διοικητή!

Αν δεν ήσουν εσύ, θα ήμασταν σε ξένα χέρια,

Αυτή η χώρα επρόκειτο να καταστραφεί».

Ο Μεχμέτ Αλί Ακιντζί στις 26 Νοεμβρίου 1922, λίγο καιρό μετά τη Μικραστιακή Καταστροφή, στο ποίημα «Από τις παραλίες της Μεσογείου», έγραφε απεγνωσμένος που δεν μπόρεσε να πάει να βοηθήσει τον Κεμάλ:

«Έχω τη αίγλη του Οθωμανού στο αίμα μου

Υπάρχει αίμα Τουράνου στο σώμα μου.

Αν μπορούσα να έρθω στην αγάπη σου, αν μπορούσα να τρέξω κοντά σου

Πώς γίνεται να ζω σαν φυλακισμένος σε αυτό το μέρος;

Αν ήταν δυνατόν και δραπέτευα στην αγάπη και τη δόξα σου

Ω, αν δεν υπήρχε αυτή η κουρτίνα της Μεσογείου μεταξύ μας».

Στη δεκαετία του 1930 και του 1940, ο νικητής πλέον Μουσταφά Κεμάλ, αρχίζει να εμφανίζεται πιο έντονα στην τουρκοκυπριακή λογοτεχνία. Εκείνη την εποχή, η πεζογραφική λογοτεχνία, εκτός από την ποίηση, εμφανίστηκε κυρίως με θεατρικά έργα. Το θέμα των θεατρικών έργων που γράφτηκαν από τον Χικμέτ Αρίφ Μαπόλαρ, ο οποίος αργότερα θα ξεχωρίσει ως σημαντικός πεζογράφος, είναι ο «Πόλεμος της Ανεξαρτησίας» και ο Μουσταφά Κεμάλ. Ένα από τα πιο γνωστά ποιήματα στην τ/κ λογοτεχνία ανήκει στον Κερκέζ Γιασίν με τίτλο «Ο Ατατούρκ στην Κύπρο», όπου εκφράζεται η μεγάλη αγάπη του Μουσταφά Κεμάλ για τους Τουρκοκυπρίους.

Τα κομμένα ελληνικά κεφάλια

Τούρκοι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι τις ημέρες του «Πολέμου της Ανεξαρτησίας», οι Έλληνες επιτέθηκαν στο τ/κ χωριό Άγιος Γεώργιος της επαρχίας Πάφου, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους αρκετοί Τ/κ . Αλλά αργότερα, λένε, όταν ο Τρικούπης αιχμαλωτίστηκε και οι Έλληνες τράπηκαν σε φυγή για τη Σμύρνη, «ήταν η σειρά των Τούρκων να πονέσουν τους Ε/κ». Εκείνες τις μέρες, όπως ισχυρίζονται, οι Τούρκοι τραγουδούσαν το ακόλουθο τετράστιχο στους Έλληνες του χωριού:

«Μακάρι να υπάρχεις Κεμάλ Πασά

Ζήσε χίλια χρόνια με τους στρατιώτες σου

Εκατό χιλιάδες ελληνικά κεφάλια

Έριξες όπως πρόγονοί σου».

Το πιο πάνω περιστατικό και τετράστιχο επικαλείται ο Ισμαήλ Μποσκούρντ. Ο ίδιος υπήρξε μουτζαχίντ της ΤΜΤ και αργότερα «υπουργός» Τουρισμού και Πολιτισμού στο ψευδοκράτος, μεταξύ 1985-1986. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά σε κείμενο που είναι αναρτημένο σε σελίδα του «υπουργείου» παιδείας στα κατεχόμενα, «ο κύριος παράγοντας που έδωσε στους Τουρκοκύπριους τις ανώτερες ιδιότητες είναι ότι εσωτερικοποίησαν τον Ατατούρκ, τον Κεμαλισμό, τις αρχές και τις επαναστάσεις του. Ιδιαίτερα την κοσμικότητα που την κατέστησαν αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας και του πολιτισμού τους.

Σήμερα ο Κεμαλισμός, οι αρχές και επαναστάσεις του Ατατούρκ δεν μπορούν να απομονωθούν από τον τουρκοκυπριακό πολιτισμό. Εάν απομονωθούν, η τουρκοκυπριακή ταυτότητα θα διαβρωθεί. Ο Κεμαλισμός, οι αρχές και οι επαναστάσεις του Ατατούρκ είναι επίσης ένα από τα βασικά στοιχεία του τουρκοκυπριακού λαϊκού πολιτισμού. Νομίζω ότι δεν υπάρχει άλλη τουρκική κοινωνία, στην οποία ο Ατατούρκ να είχε τόσο μεγάλη επιρροή».

(δημοσιεύθηκε στη «Σημερινή της Κυριακής», 12/09/2021)

https://infognomonpolitics.gr/2021/09/agnostes-selides-sti-schesi-moustafa-kemal-kai-kyprou/

14 Σεπτεμβρίου 1829: Υπογράφεται η Συνθήκη της Αδριανούπολης, που σήμανε την ανεξαρτησία της Ελλάδας

0

Πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι η Συνθήκη της Αδριανούπολης ήταν καθοριστική για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

Οι Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι –  Ο πόλεμος του 1828-1829 – Η ρωσική προέλαση και η κατάκτηση εδαφών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας – Το τέλος του πολέμου και η Συνθήκη της Αδριανούπολης

Γράφει ο Μιχάλης Στούκας

– Ποιος ελευθέρωσε την Ελλάδα;

Μπορεί σήμερα οι ρωσοτουρκικές σχέσεις να βρίσκονται, φαινομενικά τουλάχιστον σε εξαιρετικό επίπεδο, ωστόσο δεν συνέβαινε πάντα αυτό. Για δύο περίπου αιώνες, από τα τέλη του 17ου ως τα τέλη του 19ου η Ρωσία και η Οθωμανική αυτοκρατορία είχαν ιδιαίτερα εχθρικές σχέσεις και ανάμεσά τους έγιναν από το 1676 ως το 1878 δέκα πολεμικές συγκρούσεις (Ρωσοτουρκικοί Πόλεμοι).

Οι Ρωσοτουρκικοί πόλεμοι

Εφαλτήριο για τους Ρωσοτουρκικούς πολέμους ήταν η επεκτατική πολιτική της Οθωμανικής αυτοκρατορίας τον 17ο αιώνα. Μετά την κατάκτηση της Κρήτης το 1669, την οποία κατείχαν ως τότε οι Βενετοί, οι Οθωμανοί στράφηκαν ξανά προς τον βορρά. Αφού το 1676 απέσπασαν την Ποδολία από την Πολωνία, πολέμησαν μαζί με τους υποτελείς τους Τατάρους της Κριμαίας, τους Ρώσους και τους Κοζάκους (1676-1681) καθιστώντας τη δυτική Ουκρανία υποτελή ηγεμονία και φτάνοντας τα σύνορά τους ως τον ποταμό Δνείπερο. Με τη Συνθήκη του Μπαχτσισαράι το 1681 οι Οθωμανοί έδωσαν στους Ρώσους το δικαίωμα να εμπορεύονται ελεύθερα στην Κριμαία. Από τους επόμενους Ρωσοτουρκικούς πολέμους ξεχωριστή σημασία για τη χώρα μας έχει ο πόλεμος που ξέσπασε το 1768 και με τον οποίο οι Ρώσοι κατόρθωσαν να κατακτήσουν τις βόρειες περιοχές του Καυκάσου και τη νότια Ουκρανία, ενώ το χανάτο της Κριμαίας έγινε υποτελές τους. Οι συγκρούσεις έληξαν το 1774 με τη Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή αφού πρώτα όμως οι Ρώσοι προκάλεσαν την εξέγερση των Ελλήνων (Ορλοφικά).

Ο πλέον καθοριστικός για τη χώρα μας όμως Ρωσοτουρκικός πόλεμος ήταν αυτός του 1828-1829 ο οποίος έγινε μετά τη ναυμαχία του Ναβαρίνου και ενώ η Ελληνική Επανάσταση ακόμα δεν είχε τελειώσει. Βασική αιτία για τον πόλεμο αυτό ήταν η συμμετοχή της Ρωσίας στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου τον Οκτώβριο του 1827. Ο σουλτάνος Μαχμούτ Β’ έκλεισε τα Δαρδανέλια για τα ρωσικά πλοία και ανακάλεσε τη Συνθήκη του Άκερμαν (1826). Η αφορμή δόθηκε από τις πολεμικές προπαρασκευές των Οθωμανών και την κυκλοφορία προκήρυξης από αυτούς σύμφωνα με την οποία η Ρωσία χαρακτηριζόταν «προαιώνιος εχθρός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και του Ισλάμ».

andrian-4

Οι εχθροπραξίες (Απρίλιος 1828-Σεπτέμβριος 1829)

Οι πολεμικές συγκρούσεις ξεκίνησαν στις 26 Απριλίου 1828. Ο ίδιος ο τσάρος Νικόλαος τέθηκε επικεφαλής 100.000 ανδρών ενώ αρχηγός των Οθωμανών ήταν ο Χουσεΐν πασάς. Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 1828 ο Αρχιστράτηγος των Ρώσων Peter Wittgenstein κινήθηκε στις παραδουνάβιες ηγεμονίες της Μολδαβίας και της Βλαχίας. Τον Ιούνιο του 1828 ο κύριος όγκος των ρωσικών δυνάμεων πέρασε τον Δούναβη και έφθασε στη Δοβρουτσά.
Ακολούθησαν πολιορκίες από τους Ρώσους τριών βασικών οθωμανικών οχυρών που βρίσκονται στη σημερινή Βουλγαρία: της Σούμλας(Σούμεν), της Σηλυμβρίας και της Βάρνας. Με την υποστήριξη του στόλου της Μαύρης θάλασσας υπό τον Alexey Greig η Βάρνα καταλήφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1828. Ωστόσο στη Σούμλα τα πράγματα δεν ήταν καθόλου εύκολα για τους Ρώσους. Η ισχυρή οθωμανική φρουρά από 40.000 άνδρες τους αντιμετώπισε με επιτυχία. Ο κακός εξοπλισμός των Ρώσων στρατιωτών και ο θάνατος πολλών από ασθένειες ή εξάντληση, οδήγησε τα τσαρικά στρατεύματα σε απόσυρση στη Μολδαβία και τη Βεσαραβία στη διάρκεια του χειμώνα 1828-1829. Οι απώλειες των Ρώσων ήταν πολύ μεγάλες ενώ η Σούμλα και η Σηλυμβρία παρέμεναν στα χέρια των Οθωμανών. 

Οι εχθροπραξίες κατά το 1829

andrian--2

Τον Φεβρουάριο του 1829 ο προσεκτικός στις ενέργειές του Wittgenstein αντικαταστάθηκε από τον δυναμικό Hans Karl von Diebitch ενώ ο τσάρος αναχώρησε για την πρωτεύουσά του, την Αγία Πετρούπολη. Στις 7 Μαΐου 1829 60.000 Ρώσοι στρατιώτες πέρασαν τον Δούναβη υπό την ηγεσία του von Diebitchκαι συνέχισαν την πολιορκία της Σηλυμβρίας. Ο σουλτάνος έστειλε ενισχύσεις 40.000 ανδρών για την υπεράσπιση της Βάρνας ,οι οποίοι όμως νικήθηκαν από τους Ρώσους στη μάχη του Kulevicha(στη σημερινή Ουκρανία) στις 30 Μαΐου 1829. Τρεις εβδομάδες αργότερα στις 19 Ιουνίου η Σηλυμβρία έπεσε στα χέρια των Ρώσων. Στο μεταξύ ο ρωσικός στρατός στο μέτωπο του Καυκάσου με επικεφαλής τον Ivan Paskevich νίκησε τους Οθωμανούς στη μάχη του Akhalzik και κατέλαβε το Καρς στις 23 Ιουνίου και το Ερζερούμ στις 27 Ιουνίου. Ακολούθησε προέλαση των Ρώσων προς την Τραπεζούντα και προσωρινή κατάληψη της Αδριανούπολης.

Οι Οθωμανοί βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση, ενώ η Αγγλία, η Γαλλία και η Αυστρία ήταν ιδιαίτερα θορυβημένες από τη ρωσική προέλαση. Ο αγγλικός στόλος έπλεε προς τα Δαρδανέλια, ο γαλλικός ετοιμαζόταν για πιθανή επέμβαση ενώ οι Αυστριακοί ήταν έτοιμοι επίσης να αναλάβουν ένοπλη δράση φοβούμενοι διείσδυση των Ρώσων σε ζωτικής σημασίας γι’ αυτούς περιοχές. Ο φόβος για εμπλοκή με τις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις και πιθανότατα στρατηγικοί λόγοι ,ανάγκασαν τους Ρώσους να μην προχωρήσουν νότια της Αδριανούπολης αφού στο μεταξύ οι Οθωμανοί έδειχναν να δέχονται τις ρωσικές αξιώσεις. Πάντως τα ρωσικά στρατεύματα είχαν φτάσει σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη προκαλώντας πανικό στους κατοίκους της ,ενώ στο πέρασμά τους κατέστρεφαν και λεηλατούσαν τα πάντα. Έτσι στις 2/14 Σεπτεμβρίου 1829 στο στρατηγείο του von Diebitch υπογράφτηκε η Συνθήκη της Αδριανούπολης.

Η καθοριστική για την Ελλάδα Συνθήκη της Αδριανούπολης

Εκπρόσωποι της Ρωσίας ήταν ο κόμης Α. Ορλόφ και ο κόμης Φ. Πάλεν και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ο Μεχμέτ Σαντίν εφέντης και ο Αμπντούλ Καντίρ μπέης οι οποίοι συνοδεύονταν από τους πρέσβεις της Αγγλίας και της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη, οι οποίοι είχαν προσφερθεί να μεσολαβήσουν για τη λήξη του πολέμου και την υπογραφή της Συνθήκης.

Η Συνθήκη της Αδριανούπολης αποτελείται από 16 άρθρα στα οποία προστέθηκε ειδική πράξη σχετικά με το καθεστώς της Βλαχίας και της Μολδαβίας.

andrian--1

Το άρθρο 2 της Συνθήκης προέβλεπε την εκκένωση από τους Ρώσους και την απόδοση στην Οθωμανική αυτοκρατορία των τμημάτων της Ανατολικής Βαλκανικής που είχαν καταληφθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και συγκεκριμένα της Μολδαβίας, της Βλαχίας, της Κραϊόβας (σήμερα στη Ρουμανία), της Βουλγαρίας, της Δοβρουτσάς, της Ρωμυλίας και τμήματος της Ανατολικής Θράκης.

Στο άρθρο 3, οριζόταν ο ποταμός Προύθος ως σύνορο ανάμεσα σε Ρωσία και Οθωμανική αυτοκρατορία και αναγνωριζόταν η κυριαρχία της Ρωσίας στη Γεωργία και την Ιμεριτία (δυτικά της Γεωργίας, πρόκειται για την αρχαία Κολχίδα), καθώς και σε άλλα γειτονικά προς αυτές τις δύο περιοχές εδάφη. Επίσης, ενσωματώθηκαν στη Ρωσία όλες οι ακτές του Καυκάσου στη Μαύρη Θάλασσα, από τις εκβολές του ποταμού Κουμπάν ως τα βόρεια σύνορα της Ατζαρίας.

Το παράδοξο, εντυπωσιακό και ανεξήγητο, είναι ότι μεγάλο μέρος από τα εδάφη που κατέλαβαν οι Ρώσοι στον πόλεμο του 1828-1829 (Καρς, Αρνταχάν, Ολτί, λίμνη Τσιντίρ και τα ερείπια της ιστορικής πρωτεύουσας των Αρμενίων Ανί), δόθηκαν με τις Συνθήκες της Μόσχας και του Καρς (1921), από τους Μπολσεβίκους στη νεοϊδρυθείσα Τουρκική Δημοκρατία! Δόθηκε επίσης στην Τουρκία το Σουρμαλί και ο διάδρομος του Καρς (σε βάρος του Ιράν). Αν προσθέσουμε την Ανατολική Θράκη, που δόθηκε χωρίς να πέσει ούτε μια ντουφεκιά, όπως είχε πει ο Ισμέτ Ινονού στον Κεμάλ και την Αλεξανδρέτα, που κατέλαβαν με δόλιο τρόπο οι Τούρκοι πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, “σχηματίζεται” μία τεράστια εδαφική έκταση, που κατέχει η Τουρκία χωρίς να χρειαστεί να πολεμήσει!

Οι βαρύγδουπες δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν και των άλλων Τούρκων αξιωματούχων που γίνονται κατά καιρούς και αφορούν τα εδάφη που ανήκουν σήμερα στην Τουρκία, απευθύνονται είτε σε φανατικούς ακροατές με παρωπίδες, είτε σε ανιστόρητους…

andrian-5

Επανερχόμαστε όμως στη Συνθήκη της Αδριανούπολης.

Με το άρθρο 5, προβλεπόταν η διατήρηση της τουρκικής επικυριαρχίας στις ηγεμονίες της Μολδαβίας και της Βλαχίας, στις οποίες θα ίσχυαν όλα τα προνόμια που τους είχαν δοθεί κατά καιρούς. Η Ρωσία οριζόταν εγγυήτρια για την αυτονομία των ηγεμονιών, που θα έδιναν στην Πύλη μόνο ετήσιο φόρο. Η Τουρκία, αναγνώριζε στους οσποδάρους (ηγεμόνες) των περιοχών, απόλυτη ελευθερία για τη ρύθμιση των εσωτερικών ζητημάτων τους και απάλλασσε για δύο χρόνια τους κατοίκους τους από οποιαδήποτε φόρο.

Το άρθρο 6 ήταν πολύ σημαντικό, γιατί εξασφάλιζε αυτονομία στη Σερβία και ρύθμιζε φορολογικά, εμπορικά, θρησκευτικά και άλλα ζητήματα της χώρας. Με άλλα άρθρα της Συνθήκης, αναγνωρίστηκε στους υπηκόους της Ρωσίας το δικαίωμα να εμπορεύονται ελεύθερα σε όλη την Οθωμανική αυτοκρατορία και ρυθμιζόταν ζητήματα ναυσιπλοΐας στον Δούναβη, ενώ η Τουρκία υποχρεωνόταν να εξασφαλίζει τον ελεύθερο διάπλου των ρωσικών και των πλοίων των άλλων χωρών στα Στενά και στον Εύξεινο Πόντο. Επίσης, υποχρεώθηκε να καταβάλλει στη Ρωσία 10.000.000 ολλανδικά δουκάτα και να ξοφλήσει παλαιές οφειλές σε Ρώσους εμπόρους και ιδιώτες. 

Επρόκειτο για μία από τις σημαντικότερες διπλωματικές επιτυχίες της Ρωσίας, η οποία όμως προήλθε από τις θριαμβευτικές νίκες της στα πεδία των μαχών.

Η Συνθήκη της Αδριανούπολης και η Ελλάδα

Πολύ λίγοι γνωρίζουν ότι η Συνθήκη της Αδριανούπολης ήταν καθοριστική για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

andrian--3

Ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα, έχει το άρθρο 10 της Συνθήκης. Λίγες μέρες πριν την υπογραφή της η Οθωμανική αυτοκρατορία υποχρεωμένη από την εξέλιξη του πολέμου, αλλά και τη γενικότερη στάση των Μεγάλων Δυνάμεων για τη λύση των προβλημάτων των Βαλκανίων, αποδεχόταν προγενέστερες αποφάσεις Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας για την ελληνική υπόθεση και δήλωνε επίσημα “ότι υπόσχεται και υποχρεούται απέναντι των αντιπροσώπων των υπογραψασών την συνθήκην του Λονδίνου Δυνάμεων να υπογράψει ολοσχερώς πάσας τας προς εκτέλεσις αυτής ληφθησομένας αποφάσεις”. Οι πρέσβεις της Γαλλίας και της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη, έστειλαν στον Ρώσο αρχιστράτηγο von Diebitch αντίγραφο της δήλωσης αυτής, που υπήρχε στην αρχή του άρθρου 10 της Συνθήκης, στο οποίο οριζόταν τα εξής:

“Ομολογούσαν η Υψηλή Πύλη των τελείαν αυτής συγκατάθεσιν εις τα ορισμένα εν τη του Λονδίνου Συνθήκη την 24 Ιουνίου/6 Ιουλίου 1827 μεταξύ της Ρωσίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Γαλλίας, συναποδέχεται και την πράξιν της 10/22 Μαρτίου 1829, εκ συμφώνου μεταξύ των αυτών τούτων Δυνάμεων αποφασισθείσαν επί τη βάσει της ειρημένης (που έχει αναφερθεί) συνθήκης και διαλαμβάνουσαν τους προς την οριστικήν εκείνης εκτέλεσιν λεπτομερείς συμβιβασμούς. Ευθύς δε μετά την ανταλλαγή των επικυρώσεων της παρούσης περί ειρήνης συνθήκης η Υψηλή Πύλη θέλει διορίσει πληρεξουσίους δια να συμφωνήσουν μετά της Ρωσικής Αυτοκρατορικής Αυλής και των Αυλών της Αγγλίας και της Γαλλίας περί της εκπληρώσεως των ειρημένων ορισμών και συμβιβασμών”.

andrian-Hans_Karl_von_Diebitsch
Hans Karl von Diebitsch

Με τη Συνθήκη του Λονδίνου (1827), οι Μεγάλες Δυνάμεις, με πρωτοβουλία του Τζορτζ Κάνινγκ αποφάσισαν την ειρήνευση στην Ελλάδα προτείνοντας παράλληλα στον σουλτάνο Μαχμούτ Β’ την παραχώρηση ανεξαρτησίας στους Έλληνες. Ωστόσο ο σουλτάνος, βλέποντας τις επιτυχίες του Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο και του Κιουταχή στη Στερεά Ελλάδα , απέρριψε τη Συνθήκη. Στις 10 Μαρτίου 1829, υπογράφτηκε το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, με το οποίο ανατρεπόταν το δυσμενές για τη χώρα μας Πρωτόκολλο του Νοεμβρίου του 1828 και οριζόταν ότι η Ελλάδα θα τελούσε υπό την κυριαρχία της Υψηλής Πύλης, πληρώνοντας ετήσιο φόρο 1.500.000 γρόσια στον σουλτάνο, ενώ οριζόταν η γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού Κόλπου, ως συνοριακή για την Ελλάδα.

Κάτω από τη φαινομενική αοριστία του άρθρου 10 της Συνθήκης της Αδριανούπολης, υπήρχε η ανεπιφύλακτη αποδοχή από την Οθωμανική αυτοκρατορία της δημιουργίας αυτόνομου ελληνικού κράτους, που είχε αποφασιστεί από τις Μεγάλες Δυνάμεις με τη Συνθήκη του 1818 και το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, το 1829.

Μάλιστα, οι εκπρόσωποι της Αγγλίας και της Γαλλίας που παρακολουθούσαν τις διαπραγματεύσεις για την υπογραφή της Συνθήκης της Αδριανούπολης με σκοπό να περιορίσουν τα πλεονεκτήματα που θα αποκόμιζαν οι Ρώσοι, ζήτησαν να ρυθμιστεί το ελληνικό ζήτημα με ξεχωριστή συμφωνία που θα υπογραφόταν και από τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις. Η Ρωσία όμως αρνήθηκε, με το επιχείρημα ότι οι θυσίες της στον πόλεμο του 1828-1829, της έδιναν το δικαίωμα να περιοριστεί σ’ αυτήν “η τιμή της επιβολής εις την Τουρκίαν αποδοχής των όρων της Συνθήκης του Λονδίνου”.

(Τα στοιχεία για τη Συνθήκη της Αδριανούπολης,προέρχονται από το σχετικό λήμμα της εγκυκλοπαίδειας ΠΑΠΥΡΟΣ-ΛΑΡΟΥΣ-ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ,που υπογράφει ο Β.Σφυρόερας).

Φ. Ένγκελς: ο Ντίμπιτς ελευθέρωσε την Ελλάδα…

andrian-engels

Αναμφίβολα, η Συνθήκη της Αδριανούπολης ήταν καθοριστική για τη χώρα μας. Ο μεγάλος Άγγλος πολιτικός Γλάδστον είπε ότι η Συνθήκη αυτή υπήρξε “το διεθνές συμβόλαιο της πολιτικής υπόστασης και αυτοτέλειας του ελληνικού κράτους…”

Ο Φ. Ένγκελς, προχώρησε ακόμα παραπέρα, καθώς χαρακτήρισε τον Ντίμπιτς ελευθερωτή της Ελλάδας! Γράφει στη «New York Daily Tribune» της 19ης Απριλίου 1853 : «Η σερβική εξέγερση του 1804 και ο ελληνικός ξεσηκωμός του 1821 υποκινήθηκαν λίγο-πολύ άμεσα από ρωσικό χρυσάφι και ρωσική επιρροή…».

«Ποιος έκρινε τον αγώνα όταν εξεγέρθηκαν οι ‘Ελληνες;’Οχι βέβαια οι συνωμοσίες και οι ξεσηκωμοί του Αλή πασά στα Γιάννενα, όχι βέβαια η ναυμαχία του Ναβαρίνου, όχι βέβαια η παρουσία του Γαλλικού στρατού στο Μοριά, ούτε οι συνδιασκέψεις και τα πρωτόκολλα του Λονδίνου, παρά ο Ντίμπιτς που προέλασε με τον ρωσικό στρατό μέχρι την κοιλάδα της Μαρίτσας(Έβρου) περνώντας τον Αίμο».

Σίγουρα, όλα αυτά που αναφέρει ο Ένγκελς έπαιξαν τον ρόλο τους. Αν δεν υπήρχαν όμως γενναίοι και φωτισμένοι Έλληνες που είχαν αποφασίσει να δώσουν και τη ζωή τους για την ελευθερία, που δεν δείλιασαν απέναντι σε Τουρκαλβανούς και Αιγύπτιους και που, με τα όποια λάθη τους, κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες πολεμούσαν στη στεριά και τη θάλασσα, για οχτώ σχεδόν χρόνια, ούτε ο Ντίμπιτς, ούτε κανείς άλλος θα μπορούσε να ελευθερώσει την Ελλάδα…

Πηγή: Πρώτο Θέμα
https://infognomonpolitics.gr/2021/09/14-septemvriou-1829-ypografetai-i-synthiki-tis-adrianoupolis-pou-simane-tin-anexartisia-tis-elladas/

Κυκλοφορεί νέο «non paper»- θα ξεμπλοκαριστεί το βέτο της Βουλγαρίας για τις διαπραγματεύσεις!

0

 

Το βουλγαρικό βέτο στη Βόρεια Μακεδονία έκλεισε τον δρόμο της χώρας προς την ένταξη στην ΕΕ, πήρε και την Αλβανία όμηρο, καθώς ορισμένα κράτη μέλη επέμεναν να προχωρήσουν μαζί οι δύο γειτονικές χώρες προς το ευρωπαϊκό μπλοκ, γράφει αλβανικό δημοσίευμα.

Αλλά μπορεί να υπάρχει νέα ελπίδα για το ξεκλείδωμα της κατάστασης.

Τα ΜΜΕ στα Σκόπια μιλούν για ένα «non paper», το περιεχόμενο του οποίου λέγεται ότι είναι γνωστό τόσο στις βουλγαρικές όσο και στις μακεδονικές αρχές της Βόρειας Μακεδονίας, αλλά πιθανώς και σε άλλους ηγέτες άλλων χωρών της περιοχής.

Το έγγραφο αναφέρει ότι «Η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων σε ευρωπαϊκούς και ευρωατλαντικούς οργανισμούς είναι θέμα μακροπρόθεσμης ασφάλειας με υψηλή προτεραιότητα».

Εκτός από τα Σκόπια και τη Σόφια, υπάρχει δυσπιστία στο Βελιγράδι και την Πρίστινα, ενώ τα Τίρανα αισθάνονται ότι κινδυνεύουν λόγω του άτυπου συστήματος σύνδεσης με τη Βόρεια Μακεδονία στο δρόμο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και είναι θέμα χρόνου να φθάσει στα όρια της η υπομονή η κυβέρνηση της Αθήνας , η οποία βρίσκεται σε αναμονή βάσει της Συμφωνίας των Πρεσπών, όπως υπογραμμίζεται σε αυτό.

Το έγγραφο φαίνεται να προσπαθεί να δώσει μια λύση στο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε.

Έτσι, θα δοθούν εγγυήσεις στη Βουλγαρία για την ενίσχυση της έννοιας του εθνικού κράτους αναγνωρίζοντας το ιστορικό πλαίσιο για τη βουλγαρική καταγωγή των πολιτών της χωρίς εξαίρεση.

Έτσι, η χώρα απελευθερώνεται από τον φόβο ότι μέσω των δικαιωμάτων των μειονοτήτων θα κινδυνεύσει η μακροπρόθεσμη ασφάλεια και σταθερότητα.

Στη Βόρεια Μακεδονία, από την άλλη πλευρά, το πλαίσιο μιας πολυεθνικής κοινωνίας θα μεταφερθεί μέσω της διαγραφής της βουλγαρικής αφήγησης.

Οι Βούλγαροι θα εισέλθουν στο Σύνταγμα με τον ίδιο τρόπο όπως οι άλλες εθνοτικές κοινότητες και έτσι, οι βουλγαρικές ενώσεις θα αποκτήσουν ειδική προστασία και φροντίδα από το κράτος, σύμφωνα με το αλβανικό κανάλι.

Top Channel.tv

https://www.echedoros-a.gr

 

Ο πρόεδρος της Αιγύπτου Σίσι δέχθηκε τον στρατάρχη Χαφτάρ και τον Αγκίλα Σάλεχ

0

 

Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου, Αμπντέλ-Φατάχ Ελ Σίσι δέχτηκε σήμερα Τρίτη στο Ομοσπονδιακό Παλάτι στο Κάιρο τον σύμβουλο Αγκίλα Σάλεχ, πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων και τον στρατάρχη Χαλίφα Χάφταρ, αρχηγό των Λιβυκών Αραβικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Ο εκπρόσωπος του Αιγύπτιου προέδρου ανέφερε ότι η συνάντηση πραγματοποιήθηκε παρουσία του υπουργού Αμπάς Καμέλ, επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Ο Σίσι συζήτησε με τον στρατάρχη Χάφταρ και τον πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων τις εξελίξεις στην πολιτική και την ασφάλεια στη Λιβύη,  καθώς και τις επικείμενες εκλογές στη Λιβύη που έχουν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν στις 24 Δεκεμβρίου, ειδικά με την ολοκλήρωση από τη Βουλή των Αντιπροσώπων του προεδρικού εκλογικού νόμου.

akhbarlibya24.net, Al Marsad,

https://www.echedoros-a.gr