Αρχική Blog Σελίδα 2214

ΧΑΜΗΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ 85η ΔΕΘ

Από
admin
-
0

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Έρημη η Θεσσαλονίκη, την ημέρα της μεγάλης γιορτής της, την ημέρα των εγκαινίων της ΔΕΘ.

Σε αποκλεισμό όλο το κέντρο της πόλης, από την προηγούμενη ημέρα, η αγορά χωρίς πελάτες τις τελευταίες ημέρες. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ΔΕΘ, με απόφαση του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, την Κυριακή δεν άνοιξε η αγορά.

Το Βελλίδειο Συνεδριακό κέντρο, έξω στον απόλυτο κλοιό της αστυνομίας, του μεγαλύτερου αριθμού αστυνομικών στην Θεσσαλονίκη, μέσα εξαγγέλθηκε το μέλλον της χώρας από τον Πρωθυπουργό.

Για την Θεσσαλονίκη, ουσιαστικά δεν ανακοίνωσε τίποτα καινούριο, ανεξάρτητα, αν μερικά από αυτά που ανακοίνωσε, τα βάπτισε νέα, όπως το Ογκολογικό Νοσοκομείο και το Παραλιακό μέτωπο.

Ειδικά για το Μετρό, ανακοίνωσε ότι, η βασική γραμμή του Μετρό Θεσσαλονίκης θα ολοκληρωθεί στο τέλος του 2023 και, όχι τον Απρίλιο, όπως έλεγε μέχρι πρόσφατα.

Φυσικά, με τα δεδομένα που υπάρχουν, αν η βασική γραμμή τεθεί σε πλήρη λειτουργία το 2025, θα είναι επιτυχία.

Για την επέκταση του Μετρό στην Δυτική Θεσσαλονίκη, εξήγγειλε αυτό που εξαγγέλλεται από το 2011, ότι θα αρχίσουν οι μελέτες. Ακόμη και στην περίπτωση που ξεκινήσει σήμερα η προετοιμασία για την προκήρυξη διαγωνισμού για τις μελέτες, κάτι που είχε ξεκινήσει το 2011 και σταμάτησε την επόμενη χρονιά, δεν πρόκειται να είναι έτοιμη η δημοπράτηση του έργου, όχι η κατασκευή του, μέχρι το 2027, που ολοκληρώνεται το ΕΣΠΑ 2021-2027.

Για την επέκταση του Μετρό στο αεροδρόμιο, δεν επανέλαβε την εξαγγελία του στα εγκαίνια της ΔΕΘ του 2020, ότι ξεκινάει η μελέτη.

Δυστυχώς, το Μετρό Θεσσαλονίκης, συνεχίζει να είναι θύμα κομματικής αντιπαράθεσης.

Εντύπωση έκανε η ανακοίνωση για το γήπεδο του Άρη, ένα έργο που έχει εξαγγελθεί και άλλες φορές. Το ενδιαφέρον δεν είναι στην εξαγγελία, αλλά στο σκεπτικό της.

Για το γήπεδο του Άρη, παρουσίασε μια πρόταση, που έχει διατυπωθεί εδώ και 20 χρόνια, που είναι σωστή. Μόνο που αυτή τη φορά είχε πολλές αοριστίες, που σημαίνει ότι, ήταν πρόταση της τελευταίας στιγμής.

Είπε χαρακτηριστικά: Οι δήμοι Θεσσαλονίκης και Πυλαίας, θα συζητήσουν με τον Άρη, για να χτίσουμε το νέο κιτρινόμαυρο γήπεδο του Άρη Ανατολικά, και ταυτόχρονα δημιουργούμε ένα μεγάλο πράσινο πάρκο στην σημερινή θέση, στη Χαρίλαου, στην βάση της διπλής ανάπλασης.

Για το γήπεδο του ΠΑΟΚ είπε: Έχουμε ολοκληρώσει όλες τις χωροταξικές ρυθμίσεις για το γήπεδο του ΠΑΟΚ στην Τούμπα, περιμένουμε από τον μέτοχο να βάλει τα λεφτά. Πρώτον, δεν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι υποχρεώσεις της Πολιτείας. Δεύτερον, η πρόταση για την κατασκευή ενός μεγαλύτερου γηπέδου στην πυκνοδομημένη Τούμπα είναι μεγάλο λάθος. Τρίτον, είναι σε ακριβώς αντίθετη λογική από την σωστή λογική της πρότασης για τον Άρη, του Παναθηναϊκού στην Αθήνα και, σε ότι ισχύει σε όλες τις ευρωπαϊκές μεγάλες πόλεις. Τέταρτον, ο τρόπος που διατύπωσε την πρόταση φάνηκε σαν απειλή προς τον ιδιοκτήτη του ΠΑΟΚ, που από δημοσιεύματα, φαίνεται να ζήτησε από την κυβέρνηση να χρηματοδοτεί η κατασκευή του γηπέδου από το δημόσιο, όπως οι ομάδες της Αθήνας, αλλά και όπως ανακοίνωσε, ότι θα κάνει η κυβέρνηση, για το γήπεδο του Άρη.

Ο πρωθυπουργός για την ΔΕΘ είπε: Η ανάπλαση της ΔΕΘ προχωράει και ελπίζω το 2026, να είναι έτοιμη. Φυσικά όλοι ξέρουμε ότι δεν πρόκειται για ανάπλαση της ΔΕΘ, αλλά για ένα Real Estate, με ξενοδοχείο, εμπορικό και χρηματοοικονομικό κέντρο, με ελάχιστο πράσινο και κατασκευή νέων περιπτέρων. Το ατόπημα στο κέντρο της πόλης, με το λιγότερο πράσινο σε όλη την ΕΕ και την Ελλάδα. Την πόλη με την υψηλότερη μόλυνση σε αιωρούμενα σωματίδια, για την οποία ήδη έχει παραπεμφθεί η χώρα μας από την ΕΕ, στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Και κάτι περίεργο, στα εγκαίνια της ΔΕΘ το 2019, όπως και πέρσι, είχε μιλήσει ότι, θα γίνει με ΣΔΙΤ, δηλαδή θα είναι ιδιωτικό το Real Estate και η ΔΕΘ, φέτος, δεν το επανέλαβε, γιατί; Το 2019, η ανακοίνωση ήταν πανηγυρική, άλλαξε σχέδια, μετά τις αποκαλύψεις του σχεδίου; Μέχρι πέρσι η διοίκηση της ΔΕΘ και οι αρμόδιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έλεγαν ότι, τα λεφτά ήταν εξασφαλισμένα, εννοώντας φυσικά το ενδιαφέρον ιδιωτών, φέτος γιατί δεν είπε ο Πρωθυπουργός, όπως και κανείς άλλος, ότι τα λεφτά είναι εξασφαλισμένα; Τόσα δις ευρώ που έρχονται στην χώρα μας, που θα πάνε;

Φυσικά υπάρχουν και τα έργα που έχει εξαγγείλει πέρσι, ο Οδικός άξονας «Θεσσαλονίκη –Έδεσα» και, το flyover, στον Περιφερειακό της Θεσσαλονίκης. Το πρώτο έργο έχει έτοιμη την μελέτη από το 2014, όμως ούτε η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, ούτε το αρμόδιο υπουργείο Υποδομών δεν το δημοπράτησε μέχρι τώρα με χρήματα του ΕΣΠΑ που ολοκληρώνεται, αλλά ούτε με αυτό που άρχισε φέτος. Τώρα, ανακοίνωσε την κατασκευή του με Ιδιωτική χρηματοδότηση, κάτι που σημαίνει ότι, θα αποπληρωθεί από χρήματα των φορολογουμένων, θα κοστίσει πολύ περισσότερο και, είναι βέβαιο ότι, θα ενσωματωθεί στην παραχώρηση της Εγνατίας, όταν ολοκληρωθεί, όπως αναφέρει με σαφήνεια σχετική ρήτρα της παραχώρησής της, και θα τοποθετηθούν διόδια. Το ίδιο ισχύει και με το flyover της Περιφερειακής, το οποίο ήταν έτοιμο το 2012 να δημοπρατηθεί με 400 εκ. ευρώ από το ΕΣΠΑ, ακυρώθηκε ως μη αναγκαίο και, τώρα εξαγγέλθηκε ως πολύ σημαντικό έργο, αλλά με ΣΔΙΤ, δηλαδή με Ιδιωτική χρηματοδότηση, με ανάλογες αρνητικές επιπτώσεις.

Η Θεσσαλονίκη, το μόνο έργο που θα εντάξει στα δισεκατομμύρια του Ταμείου Ανάκαμψης, είναι το Thess INTEC, μια ακόμη θερμοκοιτίδα ουσιαστικά, μετά τις τρεις που μετατράπηκαν σε Ιδιωτικά Real Estate, ουσιαστικά. Το ύψος της χρηματοδότησης θα είναι 35 εκ. ευρώ και, όπως είπε ο Πρωθυπουργός, αν οι επιχειρηματίες που το ανέλαβαν δεν είναι έτοιμοι στον συμφωνημένο χρόνο, δεν θα χρηματοδοτηθούν, και καλά έκανε.

Πραγματικά, οραματική και αποτελεσματική η πολιτική της κυβέρνησης και των τοπικών αξιωματούχων, για την Θεσσαλονίκη.

*Ο Γιάννης Μαγκριώτης διετέλεσε υφυπουργός.

 

Ποιος είναι και τι πρεσβεύει ο Eric Zemmour, του οποίου η πιθανή υποψηφιότητα ταράζει τα νερά ;

Από
admin
-
0

 

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected]  www.kalkis.eu

Μια γαλλική, αυτήν την φορά, ακροδεξιά τηλεπερσόνα που ήταν μέχρι πρόσφατα χρονικογράφος της εφημερίδας Le Figaro και του καναλιού CNews. Κι όχι μόνο. Δηλαδή κάποιος πασίγνωστος που διαθέτει αυτό που οι εκλογολόγοι αποκαλούν «αναγνωρισιμότητα», δηλαδή το πρώτο και κύριο ατού που, αν δεν το διαθέτει κάποιος, δεν έχει καμία τύχη να εκλεγεί, ακόμα κι ως καντηλανάφτης της ενορίας του. Κι ας είναι αναγνωρισμένος για την πραγματική αξία του από τους ειδήμονες ! Από την εποχή της Τσιτσιολίνας στην Ιταλία, του νυν προέδρου της Ουκρανίας Volodymyr Zelensky, του Βούλγαρου νικητή των τελευταίων εκλογών Slavi Trifonov και του δικού μας κ. Βασίλη Λεβέντη διαπιστώνουμε ότι οι απογοητευμένοι από τον πολιτικαντισμό εκλογείς καταλήγουν να ψηφίζουν άτομα που απλώς είναι πολύ γνωστά, έστω κι αν δεν έχουν τα προσόντα να τους διοικήσουν αποτελεσματικά αύριο.

Ερώτημα : δηλαδή ο Ερίκ  Ζεμμούρ θα μπορούσε να κερδίσει τις επόμενες προεδρικές εκλογές της Γαλλίας τον προσεχή Απρίλιο, επειδή είναι σήμερα αναγνωρίσιμος από τους Γάλλους ; Μάλλον όχι, όμως μπορεί σήμερα να ταράζει τα νερά, αφού η χθεσινή δημοσκόπηση της εταιρείας δημοσκοπήσεων Harris Interactive τον κατατάσσει με 10% της πρόθεσης ψήφου μπροστά από την υποψήφια των Σοσιαλιστών (7%) και τον υποψήφιο των οικολόγων (7%). Η γενική κατάταξη έχει ως εξής για τον 1ο Γύρο, αν οι Γάλλοι είχαν εκλογές τώρα : Μακρόν 23%, Λεπέν 19%, Μπερτράν 14%, Μελανσόν 11%, Ζεμμούρ 10%, Ινταλγκό 7%, Ζαντό 7%. Στο 2ο Γύρο δε δίνει νικητή τον Μακρόν με 54%, έναντι 46% της Λεπέν. Η ταραχή των υδάτων έγκειται στο ότι ο Ερίκ Ζεμμούρ από το 5% των προτιμήσεων  που είχε πριν το καλοκαίρι, εκτινάσσεται στο 10% εν όψει της αυριανής (16-9-2021) κυκλοφορίας του βιβλίου του με τίτλο : «Η Γαλλία δεν είπε την τελευταία της λέξη» από τις Εκδόσεις Rubempre. Τραβώντας το 18% των δεξιών ψήφων του François Fillon και το 13% της Λεπέν. Κι ακόμα δεν κατέθεσε επίσημα την υποψηφιότητά του για Πρόεδρος. Θα το κάνει, λέει, «όταν αυτός θα το επιλέξει». Αν και οι «κακές γλώσσες» λένε ότι θα δυσκολευτεί να βρει τις αναγκαίες από τον εκλογικό νόμο 500 υπογραφές αιρετών για να γίνει έγκυρη η υποψηφιότητά του.

Το εν λόγω βιβλίο έχει σκοπό να εξιστορήσει την παρακμή της Γαλλίας, εναντίον της οποίας ο δημοσιογράφος θέλει τώρα να «δράσει». Αυτό το βήμα, το οποίο θα συνοδεύεται από μια περιοδεία, θεωρείται ότι αποτελεί το προοίμιο μιας προεκλογικής εκστρατείας, αναφέρει στο ρεπορτάζ του ο Arnaud Focraud στις 15-9-2021 στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Journal du dimanche με τίτλο : «Το σχέδιό του, τα πρώτα του μέτρα … Ιδού πώς θα έμοιαζε η υποψηφιότητα του Έρικ Ζεμμούρ για το προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων» (Son projet, ses premières mesures… Voici à quoi ressemblerait une candidature d’Eric Zemmour à l’Elysée).

Η διάγνωσή του : μια «αλλαγή πολιτισμού» απειλεί τη Γαλλία

Ο Eric Zemmour υμνεί την ιδεολογική του συνέπεια εδώ και χρόνια, αυτός που έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό κατά τη δεκαετία του 2000 ως χρονογράφος του Laurent Ruquier στην εκπομπή του καναλιού France 2 «Δεν ξαπλώσαμε». Μετά τα δοκίμιά του «Γαλλική Μελαγχολία» (Mélancolie française) (το 2010) και την «Γαλλική αυτοκτονία» (Le suicide Français) (το 2014), ο άνδρας συνεχίζει να απεικονίζει μια χώρα σε παρακμή, θύμα τόσο της διάλυσης του κράτους όσο και της προόδου αυτού που ορίζει ως αντιπάλους του γαλλικού έθνους και που, συχνά, παραπέμπει στο ζήτημα του Ισλάμ. Σε αυτήν την «καταστροφική κατάσταση», η Γαλλία θα ήταν έτσι, σύμφωνα με τον ίδιο, θύμα μιας «αλλαγής πολιτισμού» και «μιας αλλαγής λαού». Ο Eric Zemmour υιοθετεί έτσι τη θεωρία συνωμοσίας για τη «μεγάλη αντικατάσταση» του γαλλικού πληθυσμού, ένα αγαπημένο θέμα  στην ταυτοτική ακροδεξιά και στο οποίο δεν υπάρχει ομοφωνία στο κόμμα της Λεπέν «Εθνικός Συναγερμός». «Αυτός που θα κερδίσει τις προεδρικές εκλογές θα είναι αυτός που θα επιβάλλει το ζήτημα στο οποίο έχει και την απάντηση, δήλωσε ο Eric Zemmour την περασμένη Τρίτη στο κανάλι RTL. Εγώ νομίζω ότι το θεμελιώδες ζήτημα που βασανίζει τους Γάλλους είναι η μετανάστευση, προστιθέμενη στο Ισλάμ. Το υπαρξιακό ζήτημα του γαλλικού λαού τέθηκε […]. Θέλω να το επιβάλω είτε είμαι υποψήφιος,  είτε δεν είμαι υποψήφιος ».

Το σχέδιό του : «πρέπει να αλλάξουμε τους Γάλλους»

Ο Eric Zemmour, ο οποίος στέκεται ενάντια «στην πολιτική ορθότητα» ή σε οποιαδήποτε μορφή «προοδευτισμού», κρατάει ως εκ τούτου ως αποστολή του να σώσει έναν γαλλικό λαό από μια «Ισλαμική Δημοκρατία». «Νομίζω ότι η από-γαλλικοποίηση είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα. Πρέπει να ξανακάνουμε τους Γάλλους» στο σχολείο όσο και στην τηλεόραση.

Για να επανασυνδεθεί με αυτήν την «αγαπημένη Γαλλία», ο 63χρονος συγγραφέας συμφωνεί με τους μεγάλους χαρακτήρες της ιστορίας, ξεκινώντας από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη και τον στρατηγό Ντε Γκολ. Αλλά οι αναφορές αυτού του συγγραφέα είναι περίπλοκες. Αυτός που προσπάθησε στο παρελθόν να αποκαταστήσει τον στρατάρχη Πετέν, εξηγώντας ότι είχε σώσει τους Γάλλους Εβραίους από τα ναζιστικά στρατόπεδα ή που υπερασπίστηκε τον εθνικιστή και αντισημίτη δημοσιογράφο, ιδρυτή της βασιλικής εφημερίδας, «Η Γαλλική δράση» (l‘Action française), Charles Maurras ή τον πρώην ανώτερο αξιωματούχο που καταδικάστηκε για συνέργεια σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, Maurice Papon. Ισχυρίζεται επίσης ότι είναι του κλίματος του Ντόναλντ Τραμπ, σε τέτοιο σημείο που να έχει εμπνευστεί σκόπιμα, για το εξώφυλλο του παραπάνω βιβλίου του, από ένα έργο του πρώην προέδρου των ΗΠΑ.

Οι προτάσεις του : στόχευση του Ισλάμ μέσω της μετανάστευσης

Καλεσμένος το βράδυ του Σαββάτου στην εκπομπή «Είμαστε απ’ευθείας», του καναλιού France 2, ο Eric Zemmour διαβεβαίωσε ότι έχει «ένα σχέδιο στο μυαλό του». Στον επίλογο του βιβλίου του, επικαλείται την υπεράσπιση των «5 i » , δηλαδή : ταυτότητα (identité), μετανάστευση (immigration), ανεξαρτησία (indépendance), παιδεία (instruction), βιομηχανία (industrie). Και υπερασπίζεται μια σειρά από τα παρακάτω πρώτα μέτρα:

  • Θέλει να «σταματήσει» τη μετανάστευση, «αφαιρώντας τα αυτόματα δικαιώματα των μεταναστών». Για να το κάνει αυτό, σκοπεύει να προκηρύξει δημοψήφισμα για την υποβολή αυτών των ερωτήσεων απευθείας στους Γάλλους.
  • Θέλει τη συστηματική απέλαση αλλοδαπών που έχουν καταδικαστεί ποινικά.
  • Θέλει να επεκτείνει την αφαίρεση της ιθαγένειας για τους έχοντες διπλή υπηκοότητα (π.χ. γαλλική και αλγερινή) που έχουν καταδικαστεί «για ένα έγκλημα ή μια σειρά αδικημάτων», όπως ο βιασμός ή διακίνηση ναρκωτικών.
  • Θέλει την ανάκτηση από το Κράτος των «περιοχών της παρανομίας».
  • Θέλει να απαγορεύσει τη χρήση των ξένων μικρών ονομάτων με την αποκατάσταση ενός νόμου του 1803 από τον Ναπολέοντα, ο οποίος, εκείνη την εποχή, ήθελε να περιορίσει την ώθηση των μικρών επαναστατικών ονομάτων. «Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι μετά από τρεις γενιές, τα παιδιά τους εξακολουθούν να ονομάζονται Mohamed», εξήγησε ο Eric Zemmour στο RTL, κρίνοντας ότι «ήταν επίσης λάθος να επιτραπούν τα μικρά ονόματα Kévin και Jordan».
  • Θέλει «να απαγορεύσει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και τους Σαλαφιστές», και ως εκ τούτου τα «τζαμιά που διατηρούν οι Σαλαφιστές», είπε στο κανάλι France 2.
  • Προκηρύσσοντας ένα δημοψήφισμα για το μεταναστευτικό ζήτημα και γενικότερα, θέλει να «απαλλαγεί από τους νομικούς περιορισμούς του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Συνταγματικού Συμβουλίου», κάτι που θα απέτρεπε ένα μέρος του σχεδίου του να πραγματοποιηθεί και γενικότερα επιθυμεί να «ανακτήσει την εξουσία από τους δικαστές».
  • Θέλει «να σταματήσει να καταγγέλλει «την αστυνομική βία »και «τις διακρίσεις » και «τους ελέγχους ταυτοτήτων», γράφει επίσης στο βιβλίο του. Πρέπει, αντίθετα, να κατανοήσουμε ότι η «βία κατά της αστυνομίας» απαιτεί να δοθεί στην τελευταία ένα τεκμήριο νόμιμης αυτοάμυνας».
  • Πέρα από αυτά τα θέματα, ο Eric Zemmour ρωτήθηκε στο RTL για το θέμα των συντάξεων και είπε ότι ήταν υπέρ της «καθυστέρησης της ηλικίας συνταξιοδότησης».
  • Θεώρησε «δημαγωγική» την πρόταση της Anne Hidalgo να «διπλασιάσει τους μισθούς των εκπαιδευτικών», θεωρώντας ότι το «πρώτο πρόβλημα των εκπαιδευτικών» είναι ένα πρόβλημα «εξουσίας» και ότι δεν «μεταδίδουν πλέον τη γνώση».

 

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ 11η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Από
admin
-
0

Στην 20ή επέτειο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου, η αρχαία Ελλάδα και η Ρώμη μπορούν να μας πουν πολλά για τους δεσμούς μεταξύ του συλλογικού τραύματος και του πολέμου.

Τζόελ Κρίστενσεν

Καθηγητής Κλασικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Brandeis

Δήλωση  

Ο Joel Christensen δεν εργάζεται, δεν συμβουλεύει, δεν κατέχει μετοχές ή δεν λαμβάνει χρηματοδότηση από οποιαδήποτε εταιρεία ή οργανισμό που θα επωφεληθεί από αυτό το άρθρο και δεν αποκάλυψε σχετικές σχέσεις πέραν του ακαδημαϊκού διορισμού του.

Οι πολιτικοί ηγέτες της Αμερικής ώθησαν το έθνος σε πόλεμο εβδομάδες, μόλις, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, όπως ακριβώς έκαναν οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι ως απάντηση σε παρόμοια τραυματικά γεγονότα. David Hume Kennerly/Getty Images

Στα περίχωρα του Grapevine του Τέξας, μια πόλη περίπου 5 μίλια βορειοδυτικά του Διεθνούς Αεροδρομίου Ντάλας/Φορτ Γουόρθ, υπάρχει ένα μνημείο αφιερωμένο στα 33 μέλη του πληρώματος της πτήσης της αεροπορικής εταιρείας, που έχασαν τη ζωή τους στις τρομοκρατικές επιθέσεις στις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Όταν ‘επεσα πάνω στο μνημείο πριν από αρκετά χρόνια με την οικογένειά μου, βίωσα αντίθετα συναισθήματα: θλίψη, εμπνευσμένη από τις έντονες μορφές του μνημείου, ανακατεμένη με θυμό για το πώς οι επιθέσεις έγιναν γρήγορα πρόσχημα για τους πολέμους των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Τώρα, καθώς οι Αμερικανοί στρατιώτες αφήνουν πίσω τους την αβεβαιότητα και τη βία στο Αφγανιστάν, ανατρέχω στα τελευταία 20 χρόνια της Αμερικής με δύο μάτια.

Ως πρωτοετής μεταπτυχιακός φοιτητής που κάθισε για ένα τσιγάρο στο Washington Square Park στις 8:45 π.μ. στις 11 Σεπτεμβρίου 2001-λιγότερο από ένα μίλι από τους Δίδυμους Πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου, και όπου ο ήχος του τελευταίου βρυχηθμού των κινητήρων τζετ, ανακατεμένος με τη φασαρία της Τρίτης το πρωί – νιώθω σπλαχνική θλίψη και τύψεις.

Σήμερα, ως μελετητής της ελληνικής λογοτεχνίας που μελετά την αφήγηση και τη μνήμη, βλέπω πώς αυτό το συλλογικό τραύμα διαμόρφωσε τις ενέργειες των ΗΠΑ και επηρέασε το όραμα των Αμερικανών για την ταυτότητά τους και την κοινή τους ιστορία – ένας βρόχος ανατροφοδότησης που αντικατοπτρίζεται στους μύθους και τις ιστορίες της αρχαίας Ελλάδας.

Είκοσι χρόνια είναι ακόμα πρόσφατη ιστορία για πολλούς, οπότε οι αναμνήσεις από τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου μπορεί να είναι ακόμα πολύ νωπές για να σκεφτούμε εύκολα και να μάθουμε. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η αναζήτηση παραλληλισμών σε αρχαίες ιστορίες καταστροφής και απώλειας μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση του

πώς το κοινό τραύμα μπορεί να διαμορφώσει τις ιστορίες που λέει ένα έθνος στον εαυτό του και τις αποφάσεις που λαμβάνονται ως απάντηση.

Τι είναι το «συλλογικό τραύμα»;

Το συλλογικό τραύμα είναι ένας όρος που περιγράφει την κοινή εμπειρία και αντιδράσεις σε ένα τραυματικό γεγονός από μια ομάδα ανθρώπων. Αυτή η ομάδα μπορεί να είναι τόσο μικρή όσο λίγα άτομα ή τόσο μεγάλη όσο μια ολόκληρη κοινωνία.

Οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου κατέστρεψαν τη συλλογική εμπιστοσύνη των Αμερικανών στην ασφάλεια και την αίσθηση της θέσης τους στον κόσμο. Οι συλλογικές προσπάθειες της Αμερικής να μάθουν να ζουν με αυτό το τραύμα εξηγούν, εν μέρει, γιατί υπάρχει ένα μνημείο της 11ης Σεπτεμβρίου σε μια πόλη του Τέξας χιλιάδες μίλια από το σημείο όπου έγιναν οι επιθέσεις. Καταδεικνύει επίσης ότι οι συλλογικές τραγωδίες μπορούν να διαμορφώσουν την κοσμοθεωρία ατόμων που δεν ήταν παρόντα στο γεγονός.

Η τραυματισμένη ομάδα μπορεί να περάσει από κοινά στάδια θλίψης, από την δυσπιστία έως τον θυμό. Όσο προχωρά η ομάδα από το ίδιο το τραυματικό γεγονός, τόσο πιο κοντά κινείται στην κοινωνική μνήμη, μια έννοια που χρησιμοποιούν οι ιστορικοί για να περιγράψουν πώς ομάδες ανθρώπων έρχονται να μοιραστούν μια συνεπή ιστορία για γεγονότα του παρελθόντος.

Αυτή η αφήγηση μπορεί να διαχειρίζεται για να αντικατοπτρίζει ή να επιβάλλει αξίες στο παρόν.

Η Μαρία Αντόνια Φερνάντεζ-Λόπεζ αγγίζει μια πρωτότυπη χαλύβδινη δοκό από έναν από τους δίδυμους πύργους του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου για να τιμήσει την 14η επέτειο της 11ης Σεπτεμβρίου στο Κέντρο Εκπαίδευσης Μνημείου Frank Hotchkin στο Λος Άντζελες.

Το συλλογικό τραύμα των Αμερικανών για τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου αντικατοπτρίζεται σε μνημεία που βρίσκονται κοντά και μακριά από το σημείο όπου έλαβαν χώρα. Φωτογραφία Nick Ut/AP

Οι μελέτες μου για την αρχαία ελληνική ιστορία μου δείχνουν ότι αυτό συνέβη στις ΗΠΑ μετά τις επιθέσεις. Υπάρχουν μύθοι και ιστορίες του αρχαίου κόσμου που περιγράφουν πώς, μετά την καταστροφή των πόλεων, οι κοινωνίες δημιούργησαν πολιτιστικές αναμνήσεις που τους βοήθησαν να βρουν λόγους για να σπεύσουν στον πόλεμο. Αυτά τα επεισόδια έχουν παραλληλισμούς με τις ΗΠΑ στις αρχές του 21ου αιώνα.

Αναδιαμόρφωση της ιστορίας μέσω ιστοριών

Την άνοιξη του 2002, παρακολούθησα ένα συνέδριο του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης με τίτλο «Σώζοντας την πόλη», όπου οι ομιλητές κλήθηκαν να εξετάσουν τέτοιες ιστορίες. Μία από τις ιστορίες που επικεντρωθήκαμε αφορούσε την Αθήνα μετά την εισβολή του περσικού στρατού στην Ελλάδα – για δεύτερη φορά – το 480 π.Χ. όταν έκαψαν τους ναούς, τα άλση και τα σπίτια των Αθηναίων. Η επίθεση ήταν εν μέρει εκδίκηση για προηγούμενη στρατιωτική απώλεια, και επίσης τιμωρία, για την ανάμειξη της Αθήνας στις περσικές υποθέσεις στη Μικρά Ασία. Όπως και με τη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου, οι επιτιθέμενοι στόχευσαν μια εικόνα: την πρώτη έκδοχή του Αθηναϊκού Παρθενώνα.

Στον απόηχο αυτού του συλλογικού τραύματος, όπως υποστηρίζει ο λόγιος Μπερντ Στάινμποκ, οι αφηγήσεις της καταστροφής της πόλης έγιναν δημοφιλείς στην αθηναϊκή αφήγηση και τέχνη. Σε ορισμένες από αυτές τις ιστορίες, οι πόλεις που είχαν διαπράξει αδικήματα εναντίον των θεών υπέφεραν στη συνέχεια από τα διεθνή στρατεύματα που δημιουργήθηκαν για να τους διορθώσουν.

Οι Αθηναίοι είπαν ο ένας στον άλλον αυτές τις ιστορίες καθώς ανέπτυσαν στρατεύματα και ένα ναυτικό για να χτυπήσουν τους Πέρσες στη Μικρά Ασία. Η αθηναϊκή πολιτική ρητορική διαμορφώθηκε από το φάσμα της περσικής εισβολής και την απειλή της επανάληψης, τη δόξα της νίκης και τον αντίκτυπο της Αθήνας ως δύναμη ελευθερίας και δικαιοσύνης στον κόσμο. Αυτή η ρητορική δικαιολογούσε την αυτοκρατορική επέκταση, τη βία και τελικά τη δολοφονία και την υποδούλωση των συμμάχων της πόλης.

Αυτό οδήγησε στον Πελοποννησιακό Πόλεμο, μια καταστροφική σύγκρουση 27 ετών με τη Σπάρτη που έληξε με την κατάκτηση της Αθήνας ξανά το 404 π.Χ.

Ρητορική και κάλεσμα στα όπλα

Το 2001, οι Αμερικανοί βρίσκονταν ακόμη στις πρώτες μέρες του συλλογικού τους τραύματος όταν οι συζητήσεις στράφηκαν στη ρητορική του πολέμου. Έγιναν αναλογίες σε κοινές πολιτιστικές ή εθνικές ιστορίες από το παρελθόν: Οι τρομοκράτες ήταν «κακοί», είπε ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους αμέσως μετά τις επιθέσεις και η καταπολέμησή τους ήταν «μια νέα σταυροφορία». Η 11η Σεπτεμβρίου ήταν το «Περλ Χάρμπορ» που δικαιολόγησε την εισβολή στο Αφγανιστάν.

Στις αρχές του 2002, ο Μπους έλεγε στο έθνος ότι το Ιράν, το Ιράκ και η Βόρεια Κορέα – ο «άξονας του κακού» – ήταν απειλές για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και δεν είχαν εμπλακεί στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Η κυβέρνησή του θα χρησιμοποιούσε σύντομα τον ισχυρισμό της ότι το Ιράκ διέθετε όπλα μαζικής καταστροφής όπως τότε, με τον «Κόλπο του Τόνκιν», για να δικαιολογήσει την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ – μια αναφορά στο γεγονός του 1964 που πυροδότησε μεγαλύτερη αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Καθώς άκουγα αυτό το είδος πολιτικής ρητορικής, τότε, η γλώσσα του ελληνικού μύθου και της ποίησης με βοήθησε να καταλάβω πώς ο πολιτικός λόγος αξιοποιεί τη μνήμη για να δημιουργήσει κοινές πραγματικότητες και να δικαιολογήσει τη χρήση βίας. Πέρασα εκείνο το πρώτο έτος μεταπτυχιακών σπουδών στη Νέα Υόρκη μελετώντας τη γλώσσα και την πολιτική στο έπος του Ομήρου, την «Ιλιάδα». Τα «χίλια πλοία» της ιστορίας από διαφορετικές πόλεις που πλέουν ανατολικά, με έναν βλάκα στο κεφάλι τους, για να τιμωρήσουν τους Τρώες φάνηκε τρομερά σαν τον φρικτό «συνασπισμό των προθύμων» – όρος του Μπους για τη στρατιωτική συμμαχία που συγκέντρωσε για να εισβάλει και να καταλάβει Ιράκ.

Συλλογικό τραύμα και ιμπεριαλισμός

Η Ρώμη παρέχει ένα άλλο παράδειγμα από την αρχαία ιστορία της σχέσης μεταξύ συλλογικού τραύματος και δικαιολογιών για αυτοκρατορικές αναζητήσεις.

Η πόλη της Ρώμης πολέμησε και κέρδισε τον πρώτο της πόλεμο με την ισχυρή πόλη της Καρχηδόνας-που βρίσκεται στη σημερινή Τυνησία-μεταξύ 264-241 π.Χ., και τον δεύτερο μεταξύ 218-201 π.Χ. Η Ρώμη επέβαλε τότε μια ισχυρή αποζημίωση πολέμου στην Καρχηδόνα, η οποία την βοήθησε να αποκτήσει εδάφη που έθεσαν τα θεμέλια για μια παν-Μεσογειακή αυτοκρατορία.

Αυτές οι δύο νίκες τερμάτισαν κάθε σημαντική απειλή που μπορεί να αποτελούσε η Καρχηδόνα, αλλά ο ρωμαϊκός πολιτισμός παρέμεινε εμμονικός με τον πόλεμο. Σύμφωνα με τον στρατιωτικό ηγέτη και συγγραφέα Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, ο πολιτικός Κάτωνας ο Πρεσβύτερος φώναζε «Νομίζω ότι η Καρχηδόνα πρέπει να καταστραφεί» σε κάθε συνεδρίαση της Ρωμαϊκής Γερουσίας. Η Ρώμη συνέχισε με τον τρίτο πόλεμο με την Καρχηδόνα, πολιορκώντας και καταστρέφοντας την πόλη μεταξύ 149-146 π.Χ.

Δεν μπορώ να σκεφτώ αυτό το ανέκδοτο χωρίς να θυμηθώ πώς ο Μπους νευρίασε και εισέβαλε στο Ιράκ πάνω από 10 χρόνια μετά την εισβολή του πατέρα του στη χώρα. Ή, ότι, λίγα χρόνια μετά την ομιλία του Μπους το 2002 περί «άξονα του κακού», ένας προεδρικός υποψήφιος τραγούδησε το «βομβαρδίστε, βομβαρδίστε το Ιράν» το τραγούδι της ποπ επιτυχίας των Beach Boys.

Αυτές και άλλες αφηγήσεις από την αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη υποδηλώνουν ότι κατά τη διάρκεια της ιστορίας, το συλλογικό τραύμα έχει δημιουργήσει συχνά την ευκαιρία στους ηγέτες να χρησιμοποιήσουν την κοινωνική μνήμη – τις κοινές ιστορίες ενός πολιτισμού – για να δικαιολογήσουν την επίθεση στον κόσμο, χωρίς προσοχή σε κάθε νέα ζημιά που μπορεί να  προκληθεί.

Ως άτομα και έθνη, δεν ενεργούμε εξαιτίας αυτού που υποφέρουμε, αλλά συχνά λόγω των ιστοριών που λέμε γι ‘αυτό.

theconversation.com

Eλληνικές κινήσεις στη λιβυκή «σκακιέρα» στη σκιά της τουρκικής επέμβασης

Από
admin
-
0

Η Ελλάδα κάνει διπλωματικά βήματα στη Λιβύη

Του Νίκου Μελέτη από το liberal.gr

Προσπάθειες ώστε να είναι παρούσα στις επόμενες διεργασίες και διασκέψεις για την Λιβύη, καταβάλλει η Αθήνα, καθώς οι εξελίξεις στη βορειοαφρικανική χώρα έχουν μπει σε μια κρίσιμη και δύσκολη καμπή και ο δρόμος προς τις εκλογές του Δεκεμβρίου είναι γεμάτος με εμπόδια και παγίδες.

Σύμφωνα με πληροφορίες η Γερμανία έχει αποσύρει το άτυπο βέτο στη συμμετοχή της Ελλάδας στη Διαδικασία του Βερολίνου, όμως πιθανότατα σε «εναλλαγή ρόλου», τώρα διαφωνεί με την πρόσκληση της Ελλάδας, η Ολλανδία.

Είναι όμως σημαντικό ότι η Ελλάδα φαίνεται ότι έχει εξασφαλίσει πρόσκληση για να συμμετέχει στη Διάσκεψη των γειτονικών χωρών της Λιβύης που προγραμματίζει για τον Οκτώβριο η υπουργός Εξωτερικών της χώρας Αλ Μανγκούς και το θέμα τέθηκε στις συναντήσεις που είχε με τον Ν. Δένδια στην Αθήνα την προηγούμενη εβδομάδα. Μια τέτοια πρόσκληση που θα προέρχεται μάλιστα και από την κυβέρνηση της Λιβύης, θα εκθέσει όσους ακόμη εμποδίζουν την συμμετοχή της Ελλάδας στη Διαδικασία του Βερολίνου και πρακτικά θα τους αφήσει χωρίς επιχειρήματα, καθώς η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που γειτνιάζει με την Λιβύη (εκτός των νοτίων γειτόνων της) που έχει αποκλεισθεί από τη Διάσκεψη του Βερολίνου.

Παρά τις εξαιρετικά δύσκολες πολιτικά συνθήκες που επικρατούν στη Λιβύη, η Αθήνα με συστηματικές παρεμβάσεις πέτυχε ένα πρώτο θετικό αποτέλεσμα, καθώς ο πρόεδρος Μένφι και η υπουργός εξωτερικών Αλ Μανγκούς έχουν σταματήσει τις προσπάθειες υιοθέτησης των εφαρμοστικών νόμων του τουρκολιβυκού Μνημονίου, που θα άνοιγαν τον δρόμο και στην αδειοδότηση ερευνών στην περιοχή που διαμορφώνεται από την παράνομη οριοθέτηση του Μνημονίου.

Το πάγωμα αυτής της διαδικασίας που είναι εξαιρετικά σημαντική για την Ελλάδα δεν έγινε μόνο για να μην προκληθεί εμπλοκή με την Ελλάδα και την ΕΕ, αλλά και γιατί και στο εσωτερικό της Λιβύης υπάρχουν δυνάμεις που θεωρούν ότι η υλοποίηση και εφαρμογή του τουρκολυβικού Μνημονίου είναι κίνηση που θα νομιμοποιήσει τον στρατιωτικό και πολιτικό ρόλο που διεκδικεί η Τουρκία στη Λιβύη. Ρόλος μάλιστα που ταυτίζεται με την στήριξη των δυνάμεων των Αδελφών Μουσουλμάνων και της Δυτικής Λιβύης, κάτι που θα αλλοίωνε σημαντικά και το πολιτικό σκηνικό ενόψει της προετοιμασίας των εκλογών του Δεκεμβρίου.

Στη Λιβύη είναι σε εξέλιξη σοβαρή κρίση, καθώς οι φιλοτουρκικές δυνάμεις που εκφράζονται και από το λεγόμενο Συμβούλιο της Επικρατείας και τον πρόεδρο του, Αλ Μίσρι, αμφισβητούν το νομικό πλαίσιο που ενέκρινε η Βουλή που εδρεύει στο Τομπρούκ για τις προεδρικές εκλογές. Ο Αλ Μίσρι επισκέφθηκε και πάλι την Άγκυρα τις προηγούμενες ημέρες για συναντήσεις με τον Τ. Ερντογάν και τον Μ. Τσαβούσογλου.

Οι πρεσβείες πέντε μεγάλων δυνάμεων στην Τρίπολη, (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Βρετανία και ΗΠΑ) με κοινή δήλωση τους την Κυριακή κάλεσαν όλους τους Λίβυους «παίκτες» να διασφαλίσουν συνεκτικές, ελεύθερες και δίκαιες κοινοβουλευτικές και προεδρικές εκλογές στις 24 Δεκεμβρίου 2021. Οι «5» έσπευσαν να στηρίξουνε το κοινοβούλιο δηλώνοντας ότι τα βήματα που λήφθηκαν είναι σημαντικά για την διεξαγωγή των εκλογών όπως έχει προγραμματισθεί.

Έχει πάντως ενδιαφέρον ότι πολιτικοί παράγοντες όπως ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Φατχί Μπασάγκα που δεν κρύβει την επιδίωξη του να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές δήλωσε ότι εφόσον εκλεγεί θα τηρήσει πλήρως τα δυο Μνημόνια που υπεγράφησαν με την Τουρκία.

Ο ρόλος της Τουρκίας συνεχίζει να διχάζει την χώρα, ενώ η Άγκυρα δεν δείχνει καμία διάθεση να αποσύρει τις δυνάμεις της από το λιβυκό έδαφος. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μ. Τσαβούσογλου μάλιστα μιλώντας σε Τούρκους δημοσιογράφους υποστήριξε ότι η τουρκική στρατιωτική παρουσία στην λιβυκή είναι «νόμιμη» και πραγματοποιήθηκε με «επίσημες συμφωνίες» που έγιναν κατόπιν αιτήματος της κυβέρνησης Φαγιέζ αλ Σάρατζ.

Η Τουρκία «θα συνεχίσει τον εκπαιδευτικό και συμβουλευτικό ρόλο της σύμφωνα με το Μνημόνιο» και «θα ενταθούν και οι άλλες επαφές για την υπογραφή και εμπορικών συμφωνιών μεταξύ των δυο χωρών», πρόσθεσε ο κ. Tσαβούσογλου.

Η τουρκική παρέμβαση στη Λιβύη, δεν προσέφερε στην Τουρκία μόνο την ευκαιρία να βάλει τα «θεμέλια» στην υλοποίηση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» με το Μνημόνιο, αλλά συνιστά και έναν από τους βασικούς άξονές της νέας επεκτατικής πολιτικής της Άγκυρας που στόχο έχει την διεύρυνση της επιρροής από την Αφρική και την Μέση Ανατολή μέχρι τον Καύκασο και την Ασία. Και για τους λόγους αυτούς η Άγκυρα παρά τις διεθνείς πιέσεις κάθε άλλο παρά δείχνει πρόθυμη να αποσύρει τις δυνάμεις της από το λιβυκό έδαφος, που απειλεί ευθέως την ομαλή πορεία προς τις εκλογές.

Ταλιμπάν: Άγριος καβγάς στους κόλπους της ηγεσίας για τη νίκη και το 1 δισ. δολ.

Από
admin
-
0

AP Photo

Μεγάλος καβγάς ξέσπασε μεταξύ των ηγετών των Ταλιμπών λίγες ημέρες μετά τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης στο Αφγανιστάν, όπως μεταδίδει το BBC επικαλούμενο υψηλόβαθμα στελέχη της εξτρεμιστικής οργάνωσης.

Οι Ταλιμπάν φαίνεται να έχουν χωριστεί σε δύο «στρατόπεδα», όπως εξηγεί το βρετανικό δίκτυο, με τους αντιπάλους να έχουν έντονη αντιπαράθεση σε συνάντηση στο προεδρικό μέγαρο. Τι πυροδότησε τον καβγά; Η διαφωνία για το ποιος πρέπει να πιστωθεί τη μεγάλη νίκη στο Αφγανιστάν. Από τη μία είναι ο Γκάνι Μπαράνταρ, ο συνιδρυτής της οργάνωσης που ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων με τη Δύση, ο οποίος και υποστηρίζει ότι ήταν η «διπλωματία» του αυτή που έφερε τον θρίαμβο. Από την άλλη είναι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι ήταν οι μαχητές που πολέμησαν εκείνοι που έδωσαν τη νίκη. Επικεφαλής τους ο Μουλά Αμπντούλ Ραχμάν Χακάνι.

Όπως σχολίαζαν αναλυτές πέρα από τη δόξα αυτό βεβαίως που ενδιαφέρει τις δύο πλευρές είναι και το ποιος θα διαχειριστεί το 1 δισ. δολ. της ανθρωπιστικής βοήθειας που ετοιμάζεται να φτάσει στη χώρα, μετά τις προειδοποιήσεις του ΟΗΕ για επικείμενη «ανθρωπιστική καταστροφή».

Χακάνι και Μπαράνταρ φέρονται να αντάλλαξαν σκληρά λόγια, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του BBC, που επικαλείται πηγή με άμεση γνώση των όσων έγιναν, ενώ οι οπαδοί τους παρολίγο να πιαστούν στα χέρια. Επισήμως  οι Ταλιμπάν αρνούνται τον καβγά και την όποια ρήξη.

Σημειώνεται ότι το πανίσχυρο δίκτυο του Χακάνι συνδέεται με ορισμένες από τις πιο βίαιες επιθέσεις στο Αφγανιστάν κατά των κυβερνητικών δυνάμων και των συμμαχικών δυνάμεων τα τελευταία χρόνια. Οι ΗΠΑ το συγκαταλέγουν στην επίσημη λίστα με τις τρομοκρατικές οργανώσεις.

Πηγές των Ταλιμπάν ανέφεραν στο BBC οτι ο Μπαράντερ έφυγε από την Καμπούλ και μετέβη στην Κανταχάρ μετά τον καβγά. Το τελευταίο διάστημα, καθώς είχε αποφύγει τις δημόσιες εμφανίσεις, είχαν κυκλοφορήσει ακόμη και φήμες ότι πέθανε. Ωστόσο ο ίδιος με ανάρτησή του στα social media δήλωσε ότι ο ίδιος και η οικογένειά του είναι απολύτως καλά στην υγεία τους και ασφαλείς.

Πολλοί Αφγανοί πάντως έχουν καλό λόγο να αμφισβητούν το οτιδήποτε ανακοινώνουν επισήμως οι Ταλιμπάν. Το 2015 παραδέχθηκαν ότι είχαν αποκρύψει τον θάνατο του ηγέτη τους, Μουλά Ομάρ, για περισσότερο από δύο χρόνια. Σε αυτό το διάστημα μάλιστα εκδίδονταν πληθώρα ανακοινώσεων με την υπογραφή του.

moneyereview.gr

«Oι μοδίστρες του Άουσβιτς»

Από
admin
-
0

Άγνωστες πτυχές από το κολαστήριο του Άουσβιτς συνεχίζουν να έρχονται στο φως. Η ιστορικός Λούσι Άντλινγκτον αποκαλύπτει στοιχεία για κρατούμενες που έραβαν πολυτελή ρούχα για συζύγους ναζί.

 H Mάρθα Φουξ, η πρώτη μοδίστρα του Άουσβιτς που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αντίσταση

«Οι μοδίστρες του Άουσβιτς» (Τhe dressmakers of Auschwitz). Ο τίτλος του νέου βιβλίου της Βρετανίδας ιστορικού Λούσι Άντλινγκτον που αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 28 Σεπτεμβρίου, προκαλεί απορία αλλά και σοκ. Η Άντλινγκτον, μιλώντας στην DW από το Λονδίνο, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι όλα ξεκίνησαν όταν άρχισε να αναζητά αρχεία για τη ζωή των γυναικών τη δεκαετία του 1930 και 1940. Κάπου έπεσε πάνω σε μια αναφορά «για ένα σαλόνι μόδας στο Άουσβιτς», χωρίς όμως παραπάνω πληροφορίες.

Κάπως έτσι άρχισε να αναζητά περισσότερα στοιχεία για τις μοδίστρες του Άουσβιτς. Στην αναζήτηση αυτή ήρθε αντιμέτωπη με σοκαριστικές μαρτυρίες ανθρώπινης εκμετάλλευσης αλλά και ιστορίες επιβίωσης και αντίστασης.

Το ναζιστικό «ανώτερο στούντιο ραπτικής»

Χούλια Φόλκμαν, άλλη μια από τις μοδίστρες του ΆουσβιτςΗ Χούλια Φόλκμαν, άλλη μια από τις μοδίστρες του Άουσβιτς

Περί τα τέλη της δεκαετίας του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940, η σύζυγος του ναζί διοικητή του στρατοπέδου εξόντωσης, διηύθυνε στο Άουσβιτς «σαλόνι μόδας», στο οποίο δούλευαν κρατούμενες. Γνωστό ως «ανώτερο στούντιο ραπτικής» (Obere Nähstube), το ραφείο αυτό σχεδίαζε ρούχα υψηλής ραπτικής για την ναζιστική ελίτ. Η Λούσι Άντλινγκτον το αποκαλεί «αποτρόπαιη διαστροφή», ένα περιβάλλον που έμοιαζε φυσιολογικό περιβεβλημένο από τις θηριωδίες των ναζί.

Οι ναζί από νωρίς πίστευαν στη δύναμη των ρούχων και τους προσέδιδαν ιδιαίτερη βαρύτητα. Το καταλαβαίνει κανείς αν προσέξει τις ναζιστικές στολές μέχρι την υψηλή ραπτική της εποχής, παρατηρεί η Άντλινγκτον. Η Μάγδα Γκέμπελς, σύζυγος του υπουργού Προπαγάνδας του Χίτλερ, Γιόζεφ Γκέμπελς, δεν δίσταζε μάλιστα να φορά εβραϊκές δημιουργίες. «Η απόλυτη αποσύνδεση με την πραγματικότητα. Οι σύζυγοι των μελών των SS να λένε σε βρώμικες κρατούμενες με κουρελιασμένα ρούχα: ‘Αγαπητή μου, φτιάξε μου ένα νέο φόρεμα!»

Αγώνας επιβίωσης μέσα στη θηριωδία

Η Άντλινγκτον είχε ελάχιστα στοιχεία όταν ξεκίνησε την έρευνά. Μόνο μερικά, διάσπαρτα ονόματα: Ιρένε, Ρενέ, Χουνία, Μιμή κλπ. Πολλές είχαν παρατσούκλια ή άλλαζαν τα ονόματά τους μετά τον γάμο. Ορισμένες μετά τον πόλεμο πήραν εβραϊκά ονόματα. Η Άντλινγκτον μάλιστα το 2017 έγραψε ένα σχετικό μυθιστόρημα με τίτλο «Η κόκκινη κορδέλα». Χωρίς τότε να έχει συγκεντρώσει πολλά στοιχεία, η ίδια φαντάστηκε την ιστορία με πρωταγωνίστριες τέσσερες γυναίκες, την Ρόουζ, την Έλλα, την Μάρθα και την Κάρλα. Το συγκλονιστικό όμως ήρθε λίγο μετά τη δημοσιεύση του μυθιστορήματος. Άγνωστες γυναίκες άρχισαν να έρχονται σε επαφή μαζί της, αναγνωρίζοντας στην αφήγησή της συγγενικά τους πρόσωπα. «Ήταν η γιαγιά μου, η θεία μου, η μαμά μου» έλεγαν κάποιες.

Λούσι Άντλινγκτον Η Λούσι Άντλινγκτον με την 98χρονη κ. Κοχούτ, μοδίστρα στο Άουσβιτς

Τα τηλεφωνήματα οδήγησαν την Άντλινγκτον στο Σαν Φρανσίσκο, όπου συνάντησε μια επιζήσασα μοδίστρα του Άουσβιτς, την Μπράχα Κοχούτ, ετών 98. Για την ίδια όπως και πολλές συγκρατούμενές της, η «δουλειά» στο ραφείο του Άουβιτς ήταν ένας τρόπος επιβίωσης μέσα στην φρίκη. Το ραφείο λειτούργησε όμως και ως μοχλός αντίστασης. Πολλές κρατούμενες χρησιμοποίησαν την «προνομιούχα» θέση τους για να βοηθήσουν στην αντίσταση των κρατουμένων, ενώ άλλες έρχονταν σε επικοινωνία με ανθρώπους εκτός Άουσβιτς. «Μάζευαν φάρμακα και τα μοίραζαν. Έκλεβαν ό,τι μπορούσαν και κυρίως κρατούσαν το ηθικό τους ακμαίο» αναφέρει η Άντλινγκτον. Επίσης μπορούσαν να διαβάζουν κρυφά εφημερίδες και να ακούν ραδιόφωνο. Έτσι έμαθαν για την απόβαση στη Νορμανδία και την D-Day. Σύμφωνα με την Άντλινγκτον, η επικεφαλής μοδίστρα μάλιστα, ονόματι Μάρθα, ετοιμαζόταν να δραπετεύσει από το Άουσβιτς για να μιλήσει στον κόσμο για τα ασύλληπτα ναζιστικά εγκλήματα.

ΆουσβιτςΤο μεταξωτό κοστούμι που φτιάχτηκε με ρετάλια από το Άουσβιτς

Όπως αναφέρει η Άντλινγκτον δεν έχουν διασωθεί ρούχα που είχαν φτιαχτεί από τις μοδίστρες του Άουσβιτς. «Υπήρχε, σύμφωνα με μαρτυρία, ένα βιβλίο παραγγελιών με πελάτες από το Βερολίνο, οι οποίοι αγόραζαν ρούχα από το Άουσβιτς. Αλλά δεν έχουν διασωθεί» λέει χαρακτηριστικά. Ωστόσο μια από τις μοδίστρες που επέζησαν έραψε αργότερα με ρετάλια από το ραφείο ένα κοστούμι για την ανιψιά της. «Η ανιψιά της μου το έστειλε. Έχω λοιπόν ένα κοστούμι φτιαγμένο από μια από εκείνες τις μοδίστρες. Κάθε φορά που το βλέπω κλαίω. Το κοστούμι αυτό όμως το έραψε για την ανιψιά της με αγάπη».

Μανάσι Γκομπαλακρισνάν

Επιμέλεια: Δήμητρα Κυρανούδη

DW

Γερμανία: Στην εκλογική περιφέρεια των φτωχών και της … αποχής

Από
admin
-
0

Στο Ντούισμπουργκ-Χόχφελντ καταγράφεται το χαμηλότερο ποσοστό συμμετοχής στις κάλπες. Εκεί ζουν φτωχοί, κυρίως μετανάστες, που δεν περιμένουν τίποτα από την πολιτική.

    Ο υποψήφιος της Αριστεράς Μίζρα Έντις μιλά σε όλους και προσπαθεί να τους πείσει να πάνε να ψηφίσουν

Ο Μίζρα Έντις δεν μπορεί να μετρήσει τα χιλιόμετρα που έχει περπατήσει μέχρι τώρα σε αυτήν την προεκλογική εκστρατεία. Είναι 49 ετών, τουρκικής καταγωγής, και κατεβαίνει υποψήφιος με το κόμμα Η Αριστερά (Die Linke) σε μια από τις περιφέρειες της Γερμανίας με το χαμηλότερο ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές, στο Ντούισμπουργκ-Χόχφελντ. Ντυμένος με τζιν και αθλητικά παπούτσια μιλά με όλους όσους συναντά, στα γερμανικά ή στα τουρκικά, αναλόγως. Το 2020 μόλις ένα 22% των ψηφοφόρων συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές. Είναι μια εκλογική περιφέρεια με φτωχούς ανθρώπους, κουρασμένους και απογοητευμένους από τους πολιτικούς.

Φτωχοί και απογοητευμένοι

Ο Γκίντερ Σπικόφσκι ξέρει καλά την κατάσταση στην πόληΟ Γκίντερ Σπικόφσκι ξέρει καλά την κατάσταση στην πόλη

Οι περισσότεροι μετά βίας τα φέρνουν βόλτα, χάρη στην κοινωνική βοήθεια. Στην πάλαι ποτέ συνοικία μεταλλουργών ζουν 20.000 άνθρωποι από 136 εθνικότητες. «Είχαμε κέντρα νεότητες, που έκλεισαν» λέει ο Μίζρα Έντις, «το δημοτικό κολυμβητήριο έκλεισε κι αυτό, τα πάρκα αναψυχής δεν είναι τόσο ελκυστικά όπως παλαιότερα. Οι άνθρωποι δεν είδαν τον λόγο να συνεχίσουν τις επενδύσεις και τελικά ακολουθήθηκε λάθος πολιτική που οδήγησε τους κατοίκους να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στους πολιτικούς. Γι αυτό δεν πηγαίνουν να ψηφίζουν». Σε παλαιότερη μελέτη του Ιδρύματος Χανς Μπλέκερ, που πρόσκειται στα συνδικάτα, αναφέρεται ότι εκεί που το ποσοστό συμμετοχής στις κάλπες είναι χαμηλό, διπλασιάζεται το ποσοστό των γυναικών που μεγαλώνουν μόνες τα παιδιά τους, τριπλασιάζεται ο αριθμός των μεταναστών και τετραπλασιάζεται το ποσοστό των ανέργων.

Είναι αυτό ακριβώς που ισχύει στο Ντούισμπουργκ- Χόχφελντ. Οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται και όποιος ωθείται στο κοινωνικό περιθώριο δεν βρίσκει λόγο να ψηφίσει. Ο Γκίντερ Σπικόφκσι είναι επικεφαλής του Tafel, οργάνωσης που μοιράζει χορηγίες σε τρόφιμα σε άπορους. Για την κατάσταση έχει μια απλή εξήγηση. «Οι φτωχοί έχουν άλλες έγνοιες από το να πάνε να ψηφίσουν. Νομίζω ότι η πολιτική και οι άνθρωποι απομακρύνονται μεταξύ τους συνεχώς. Όταν αντιμετωπίζεις πρόβλημα να γεμίσεις το ψυγείο σου, δεν ενδιαφέρεσαι αν κυβερνήσουν οι Σοσιαλδημοκράτες ή Χριστιανοδημοκράτες ή όποιος άλλος».

«Καμιά εμπιστοσύνη στο πολιτικό σύστημα»

Μια από τις εικόνες στη συνοικία Ντούιζμπουεγκ-ΧόχφελντΜια από τις εικόνες στη συνοικία Ντούιζμπουεγκ-Χόχφελντ

Σε 400 νοικοκυριά και 2.000 ανθρώπους δίνει τρόφιμα η οργάνωση εβδομαδιαία. Κάθε πρωί ο κόσμος σχηματίζει ουρά. Συνταξιούχοι με συντάξεις πείνας, αλλά και νεομετανάστες από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Στους δρόμους που οδηγούν στο κέντρο της συνοικίας ξεφυτρώνουν όλο και περισσότερα κυλικεία Βουλγάρων, που δίνουν φαγητό σε πακέτο. Ωραία μαγαζιά δεν υπάρχουν. Ο υποψήφιος της Αριστεράς Μίζρα Έντις θεωρεί ωστόσο ότι αυτοί οι άνθρωποι εμπλουτίζουν την κοινωνία. Επειδή είναι πολίτες από χώρες που ανήκουν στην ΕΕ είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές, κάτι ωστόσο που δεν έκαναν.  Συνολικά στη συγκεκριμένη συνοικία το 70% είναι μετανάστες. «Είναι πολύ δύσκολο για μένα να κερδίσω αυτούς τους ανθρώπους για την πολιτική και να τους πείσω να πάνε να ψηφίσουν» λέει ο Έντις. «Διότι έχουν χάσει εντελώς την εμπιστοσύνη τους στο πολιτικό σύστημα».

Παρόλα αυτά δεν εγκαταλείπει. Συνεχίζει την προεκλογική εκστρατεία με τα πόδια, προσεγγίζοντας τους πάντες. Στις δημοτικές εκλογές έλειπαν μόνο 166 ψήφοι για να εκλεγεί. Αυτήν τη φορά θέλει να κερδίσει μία έδρα στην επόμενη Βουλή. Θα είναι ένας από τους λίγους βουλευτές χωρίς πτυχίο πανεπιστημίου, αλλά με ισχυρή φωνή για τους φτωχούς.

Μπετίνα Στεκέμπερ

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

DW

Υπό διωγμόν στην Κίνα τα βιντεοπαιχνίδια online για παιδιά

Από
admin
-
0

Άρχισε στη Χάγη η δίκη του διοικητή του UCK στο Κόσοβο: Προκλητικός χαρακτήρισε “Γκεστάπο” το δικαστήριο

Από
pcuser
-
1

Ο πρώην διοικητής των Αλβανών αυτονομιστών ανταρτών του Κοσόβου Σαλίχ Μουστάφα αντιπαρέβαλε το διεθνές δικαστήριο με την μυστική αστυνομία της ναζιστικής Γερμανίας κατά την έναρξη της δίκης του σήμερα στην Χάγη

  • Ο Σαλίχ Μουστάφα, πρώην διοικητής του Στρατού Απελευθέρωσης του Κοσόβου (UCK) κατηγορείται για αυθαίρετες κρατήσεις, ωμότητες, βασανιστήρια και μία δολοφονία κρατουμένου κατά την διάρκεια του πολέμου με τη Σερβία (1998-1999).

«Δεν είμαι ένοχος για καμία από τις κατηγορίες που μου έχει απαγγείλει αυτό το γραφείο της Γκεστάπο», δήλωσε ο 49χρονος κατά την έναρξη της δίκης στο Ειδικό Δικαστήριο για το Κόσοβο.

Συνελήφθη τον περασμένο χρόνο, όταν εργαζόταν ως σύμβουλος στο υπουργείο Αμυνας και είναι ο πρώτος κατηγορούμενος που δικάζεται στο Ειδικό Δικαστήριο από την δημιουργία του το 2015.

Οι εισαγγελείς έχουν δηλώσει ότι ο Σαλίχ Μουστάφα και οι άνδρες του «κακοποίησαν και βασάνισαν» Αλβανούς συμπατριώτες τους του Κοσόβου, τους οποίους κατηγορούσαν ότι συνεργάζονται με τους Σέρβους στο Ζλας, χωριό που βρίσκεται ανατολικά της πρωτεύουσας Πρίστινα.

«Δεν ήταν εχθροί του Κοσόβου, δεν ήταν κατάσκοποι», δήλωσε ο βασικός εισαγγελέας Τζακ Σμιθ στο δικαστήριο κατά την εναρκτήρια τοποθέτησή του. «Το έγκλημά τους ήταν ότι είχαν διαφορετικές πολιτικές απόψεις από τον UCK και την ηγεσία του».

Ο εισαγγελέας δήλωσε ότι η ακροαματική διαδικασία αποτελεί «σημαντικό βήμα» για το δικαστήριο, που χρειάσθηκε έξι χρόνια για να προσαγάγει κάποιον στην δικαιοσύνη και αντιμετώπισε προβλήματα εκφοβισμού μαρτύρων.

Κατά την δίκη θα εξεταστούν 16 μάρτυρες κατά την διάρκεια των προσεχών συνεδριάσεων τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο.

«Είναι όλοι ήρωες»

Ο πόλεμος του Κοσόβου, με 13.000 νεκρούς, τελείωσε το 1999 με την καμπάνια των νατοϊκών βομβαρδισμών που ανάγκασαν τις σερβικές δυνάμεις να αποσυρθούν.

Μετά τους πολέμους που διέλυσαν την Γιουγκοσλαβία στην δεκαετία του 1990, πολλοί Σέρβοι εγκληματίες πολέμου καταδικάσθηκαν από άλλα διεθνή δικαστήρια.

  • Το Ειδικό Δικαστήριο για το Κόσοβο είναι επιφορτισμένο με την έρευνα των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στο Κόσοβο από το 1998 μέχρι το 2000 από τον UCK κατά των Σέρβων, των Ρομά και των αντίθετων με την δράση του UCK Κοσοβάρων.

«Τα εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν από την μία πλευρά δεν δικαιολογούν τα εγκλήματα πολέμου της άλλης», δήλωσε ο εισαγγελέας Τζακ Σμιθ.

Η Σαλίχ Μουστάφα είναι ο πρώτος που δικάζεται από το Ειδικό Δικαστήριο, το οποίο έχει απαγγείλει κατηγορίες κατά του πρώην προέδρου του Κοσόβου Χασίμ Θάτσι.

Οι δραστηριότητες του δικαστηρίου παραμένουν ευαίσθητου χαρακτήρα, καθώς πρώην μέλη της ηγεσίας του UCK συνεχίζουν να κυριαρχούν στο πολιτικό τοπίο του Κοσόβου και θεωρούνται από πολλούς ήρωες.

Οι διεθνείς εντάσεις παραμένουν γύρω από το Κόσοβο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι περισσότερες δυτικές χώρες έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία της πρώην επαρχίας της Σερβίας, ανεξαρτησία που ουδέποτε αποδέχθηκε το Βελιγράδι.

Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ – ΜΠΕ
Χάγη, Ολλανδία

https://hellasjournal.com/2021/09/archise-sti-chagi-i-diki-tou-diikiti-tou-uck-sto-kosovo-proklitikos-charaktirise-gkestapo-to-dikastirio/

Συμφωνία με τους Ταλιμπάν για να αναλάβει το αεροδρόμιο της Καμπούλ θέλει το Κατάρ

Από
pcuser
-
0

Το Κατάρ, μεσολαβητής-κλειδί στην αφγανική κρίση, προειδοποίησε σήμερα ότι δεν θα αναλάβει καμία «ευθύνη» στην εκμετάλλευση του αεροδρομίου της Καμπούλ χωρίς να έχει επιτευχθεί μια «ξεκάθαρη» συμφωνία, ιδίως με τους Ταλιμπάν, σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητές του.
«Χρειάζεται να είμαστε σίγουροι ότι όλα αντιμετωπίζονται με πολύ ξεκάθαρο τρόπο, διαφορετικά (…) δεν θα μπορέσουμε να αναλάβουμε την ευθύνη του αεροδρομίου», δήλωσε ο επικεφαλής της διπλωματίας του Κατάρ, Μοχάμεντ μπεν Αμπντεραχμάν Αλ-Θάνι.
«Προς το παρόν, το καθεστώς (εκμετάλλευσης του αεροδρομίου από την Ντόχα) είναι ακόμη υπό διαπραγμάτευση», διευκρίνισε.
Το Κατάρ βοήθησε τους Ταλιμπάν να επιδιορθώσουν το αεροδρόμιο της Καμπούλ μετά την αποχώρηση των Αμερικανών από τη χώρα, έπειτα από 20 χρόνια πολέμου που πυροδότησαν οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001.
Μια πρώτη διεθνής επιβατική πτήση απομάκρυνσης, μη εμπορική, απογειώθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου από την Καμπούλ προς την Ντόχα, την οποία ακολούθησε άλλη μία την επομένη.
Αεροσκάφη της εταιρείας Qatar Airways πραγματοποίησαν επίσης ανθρωπιστικές πτήσεις με προορισμό την Καμπούλ, με επιβαίνοντες Καταριανούς αξιωματούχους.
Συνολικά, τουλάχιστον 123.000 άνθρωποι, κυρίως Αφγανοί, απομακρύνθηκαν από τη χώρα. Πολλοί έφθασαν σε χώρες του Κόλπου, μεταξύ των οποίων το Κατάρ.
Στα τέλη Αυγούστου, το αεροδρόμιο της Καμπούλ υπήρξε το θέατρο σκηνών χάους με χιλιάδες Αφγανούς, που προσπαθούσαν απεγνωσμένα να επιβιβαστούν σε ένα αεροπλάνο σε μια γιγαντιαία αερογέφυρα που οργάνωσαν διάφορες χώρες, προκειμένου να διαφύγουν από τη χώρα που έπεσε στα χέρια των Ταλιμπάν.
Μετά την επιστροφή τους στην εξουσία στις 15 Αυγούστου, το Κατάρ έγινε ένας απαραίτητος παίκτης στην κρίση, στον ρόλο ενός μεσολαβητή με επιρροή. Η Ντόχα έπαιζε ήδη τον ρόλο αυτό εδώ και αρκετά χρόνια υποδεχόμενη τις συνομιλίες ανάμεσα στους Ταλιμπάν και τις Ηνωμένες Πολιτείες, που επιτάχυναν την αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων.
Ο Μοχάμεντ Αμπντεραχμάν Αλ-Θάνι, ήταν προχθές Κυριακή ο πρώτος ξένος ηγέτης που συναντήθηκε με τη νέα αφγανική κυβέρνηση.
Τις τελευταίες εβδομάδες η Ντόχα κάλεσε τους Ταλιμπάν να σεβαστούν τα δικαιώματα των γυναικών και να δώσει τη δυνατότητα σε εκείνους που το επιθυμούν να εγκαταλείψουν τη χώρα ελεύθερα.

https://www.militaire.gr/symfonia-me-toys-talimpan-gia-na-analavei-to-aerodromio-tis-kampoyl-thelei-to-katar/

Διακοπές πολιτικών αρχηγών με “άρωμα εκλογών”

Από
pcuser
-
1

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος

Με αφορμή την πώληση του «κτήματος Μαργαρίτα» του Ανδρέα Παπανδρέου στην Αλμυρή Κορινθίας,-ένα ησυχαστήριο και… μυστικό καταφύγιο, όπου γράφτηκε ένα μέρος της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας- έχει ενδιαφέρον να καταγράψουμε τις καλοκαιρινές διακοπές των πολιτικών και τις σημαντικές αποφάσεις που πάρθηκαν εν μέσω αυγουστιάτικου καύσωνα, μπάνιου και ηλιοθεραπείας!

Πρώτος διδάξας των θερινών διακοπών των υπουργών, ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Είκοσι μέρες τα καλοκαιρία κάθε πολιτική δραστηριότητα νέκρωνε και… άρχιζε το παρασκήνιο και οι ζυμώσεις, που κατέληγαν συνήθως σε ανασχηματισμό η κάποτε και σε εκλογές!

Από το 1964 μέχρι το διαζύγιο με την Μαργαρίτα, ο Ανδρέας συνήθιζε να δραπετεύει στο κτήμα του στην Κορινθία που είχε το όνομα της συζύγου του.

Το είχε αγοράσει μαζί με τον Μενιο Κουτσογιωργα.

Για περίπου 30 και πλέον χρόνια κάθε Σαββατοκύριακο οι Παπανδρέου επισκέπτονταν την Αλμυρή για να χαλαρώσουν και να διασκεδάσουν, προσκαλώντας συχνά τους φίλους τους και έχοντας αυτό το ασφαλές καταφύγιο για να αποφεύγουν την πίεση που έτσι κι αλλιώς ένιωθε η οικογένεια σε διάφορες φάσεις της πολιτικής ζωής και της πορείας της.

Εκεί πάρθηκαν πολύ σημαντικές αποφάσεις.

Οι καιροί άλλαξαν και έτσι σήμερα το εξοχικό των Παπανδρέου πωλείται έναντι 1,8 εκατ. ευρώ.

Έχει αποδειχθεί ωστόσο από την ιστορία, ότι οι πρωθυπουργοί την περίοδο των διακοπών αρέσκονται να λαμβάνουν σημαντικές αποφάσεις για τους ίδιους, την κυβέρνησή τους, το κόμμα και τη χώρα γενικότερα έχοντας μια περισσότερο χαλαρή διάθεση που τους βοηθάει να αντιμετωπίζουν πιο σφαιρικά τις καταστάσεις μακριά από τους ψυχρούς τοίχους του Μεγάρου Μαξίμου.

Στο διάβα των χρόνων, οι δεύτεροι τη τάξει πολιτειακοί παράγοντες (μετά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που προηγείται θεσμικά) έχουν λάβει όπως θα δούμε στη διάρκεια των διακοπών τους αποφάσεις για ανασχηματισμούς, πρόωρες εκλογές αντικαταστάσεις διοικητών αλλά και για τη χάραξη της επικείμενης πολιτικής.

ΑΛΛΑΖΕ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΟΥΝΤΑ

Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου συνήθιζε τα καλοκαίρια ως πρωθυπουργός να τα περνάει αρχικά στην Κέρκυρα και ακολούθως στην Ελούντα, στις βόρειες ακτές του Λασιθίου. 

Αρχές Ιουνίου του 1985 ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ κερδίζει για δεύτερη φορά τις εθνικές εκλογές, ορκίζει τη νέα κυβέρνηση και ετοιμάζει κατευθείαν βαλίτσες για το νησί των Φαιάκων, κάτι βέβαια που κανένας πρωθυπουργός δεν θα έκανε σήμερα, γιατί όλοι θα έλεγαν ότι με αυτό τον τρόπο αδιαφορεί για το μέλλον του τόπου και κοιτάει μονάχα πως θα περάσει καλά.

 Παίρνει μάλιστα μαζί του και τον τότε πρόεδρο της Βουλής, Γιάννη Αλευρά, ενώ το παράδειγμά του ακολουθούν σχεδόν… όλοι οι νέοι υπουργοί που διασκορπίζονται σε παραλίες ανά την Ελλάδα για να επιστρέψουν σχεδόν ένα μήνα μετά!

Κανονικοί δημόσιοι υπάλληλοι. 

Πίσω στην Αθήνα έμεναν συνήθως οι υφυπουργοί – αλλά και αυτοί όχι πάντα.

Το… καλό είναι ότι ο Παπανδρέου όσο παραθέριζε στην Κέρκυρα σχεδίαζε ήδη τον επόμενο ανασχηματισμό που θα έκανε επιστρέφοντας στην Αθήνα. 

Με άλλα λόγια οι υπουργοί δεν προλάβαιναν να κλείσουν ούτε δύο μήνες στο θώκο και έφευγαν – ήταν κάτι που συνήθιζε ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ.

Στις 2 Ιουνίου 1985 διεξάγονται εκλογές. Τις κερδίζει και την επόμενη μέρα σχηματίζει κυβέρνηση, την οποία ανασχηματίζει στις 26 Ιουλίου και στο μεσοδιάστημα βρισκόταν σε διακοπές! Μάλιστα στο ξενοδοχείο που είχε καταλύσει τον βρήκαν δύο συνεργάτες του, προκειμένου να του προσκομίσουν τα επικαιροποιημένα στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο, τα οποία έδειχναν ανάγλυφα ότι τον επόμενο μήνα το κράτος θα αδυνατούσε να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. 

Για το λόγο αυτό θα έπρεπε να παρθούν άμεσα μέτρα.

 Αυτό που έκανε ο Ανδρέας, ήταν να αντικαταστήσει τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας Γεράσιμο Αρσένη με τον Κώστα Σημίτη.

Παράλληλα κυβερνητικός εκπρόσωπος στη θέση του Δημήτρη Μαρούδα γίνεται ο Κώστας Λαλιώτης ενώ για πρώτη φορά εισέρχεται στο κυβερνητικό σχήμα ο Γιώργος Παπανδρέου ως υφυπουργός Νέας Γενιάς. 

Το καλοκαίρι 1989 ο Παπανδρέου απασχολεί τον Τύπο καθημερινά, λόγω του κλίματος σκανδαλολογίας που έχει επικρατήσει εκείνη την χρονιά στον πολιτικό βίο.

Από την Κέρκυρα που κάνει διακοπές για μια ακόμη φορά, θα τραβηχτεί τον Αύγουστο μια φωτογραφία που θα γίνει εξώφυλλο στο περιοδικό «Ταχυδρόμος». Δείχνει την Δήμητρα Λιάνη να βγαίνει από την πισίνα του «Αστέρα» και να κάθεται δίπλα στον Παπανδρέου.

 Λίγες εβδομάδες νωρίτερα έχει επισημοποιήσει με γάμο τη σχέση της με τον ισχυρό άνδρα της μεταπολίτευσης…

 Τη συνήθεια να λαμβάνει αποφάσεις κατά τη διάρκεια διακοπών ο Παπανδρέου δεν την άλλαξε ούτε και μετά την επιστροφή του στην εξουσία το 1993.

Αυτή τη φορά όμως, μόνιμος τόπος διακοπών είχε γίνει το πολυτελές ξενοδοχείο της Ελούντας (το «Elunda Beach»).

 Η περιοχή είχε γίνει ευρέως γνωστή από τον Νοέμβριο του 1984, που όταν οργάνωσε εκεί την πολυσυζητημένη συνάντηση του Λίβυου ηγέτη Μουαμάρ αλ Καντάφι με τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν.

 Οι πολιτικές διεργασίες στην περιοχή της Ελούντας έχουν περάσει στην ιστορία μέσα από τα βιβλία του Γιώργου Λιάνη και της ξαδέλφης του Δήμητρας Λιάνη – Παπανδρέου που κάνουν λόγο για λήψη σημαντικών αποφάσεων κατά τη διάρκεια γευμάτων του προέδρου της κυβέρνησης με ψάρια ή κάνοντας μπάνιο στη θάλασσα.

Τέλος ο Ανδρέας Παπανδρέου έκανε περιστασιακά διακοπές στον «Αστέρα» της Βουλιαγμένης και στο «Ξενία», στο Λαγονήσι, που βρέθηκε για παράδειγμα το καλοκαίρι του 1993 κάνοντας σχέδια για τον τρόπο επανόδου του στην εξουσία τα οποία και επιτεύχθηκαν τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς αφού κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 46,88%.

ΣΗΜΙΤΗΣ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΙΦΝΟ

Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ειχε μια συνήθεια από τα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια που δεν την άλλαξε ούτε όταν έγινε πρωθυπουργός. Πηγαίνει κάθε χρόνο για διακοπές στη Σίφνο, στο ίδιο μέρος στον Πλατύ Γιαλό, στο ίδιο ξενοδοχείο (που φέρει το όνομα της περιοχής) και στο ίδιο δωμάτιο! Μάλιστα ο Ανδρέας Παπανδρέου κάποια στιγμή απορούσε: «Μα, είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να πηγαίνει για είκοσι χρόνια στο ίδιο μέρος διακοπές;».

Καλοκαίρι του 1996 ο καθηγητής του Εμπορικού και Αστικού Δικαίου έχει πετύχει όλους τους στόχους του.

 Έχει επικρατήσει από τον Ιανουάριο στην ψηφοφορία που πραγματοποίησε η Κοινοβουλευτική Ομάδα για την επιλογή πρωθυπουργού έναντι του Άκη Τσοχατζόπουλου και του Γεράσιμου Αρσένη (καθώς ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν βαριά άρρωστος στο Ωνάσειο καρδιοχειρουργικό κέντρο), είχε κερδίσει στο συνέδριο του Ιουνίου με τα μέλη του ανώτατου πολιτικού οργάνου να τον εκλέγουν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και τώρα βρισκόταν για μια ακόμη φορά στη Σίφνο για διακοπές.

Στις 20 Αυγούστου επιστρέφει στην άδεια πρωτεύουσα και συγκαλεί το Εκτελεστικό Γραφείο του ΠΑΣΟΚ. 

Ανακοινώνει στα μέλη του πως έχει λάβει τις αποφάσεις του: 

«Πάμε για εκλογές στις 22 Σεπτεμβρίου». Πράγματι θα τις κερδίσει με 41,49% έναντι 38,12% που λαμβάνει η Νέα Δημοκρατία του Μιλτιάδη Έβερτ. 

Έκτοτε κάθε καλοκαίρι στη Σίφνο ο Κώστας Σημίτης έκανε σχέδια, συνήθως για τις εξαγγελίες που θα προέβαινε λίγες εβδομάδες αργότερα στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΣΤΗΝ ΙΟ

Από το 1990 έως το 2008, άρα και σχεδόν όλη την περίοδο της πρωθυπουργίας του (2004 – 2009) ο Κώστας Καραμανλής πήγαινε για διακοπές στο Μαγγανάρι της Ίου, μένοντας στο Club Hotel Μαγγανάρι, ένα μικρό θέρετρο που είχε πρόσβαση… μόνο από τη θάλασσα.

 Η ημέρα περνούσε με κολύμπι σε παραλίες που πήγαινε με βαρκάκι, ενώ για φαγητό προτιμούσε μια συγκεκριμένη ταβέρνα.

Ο Αντώνης Σαμαράς σπάνια εγκαταλείπει την ιδιαίτερη πατρίδα του τα καλοκαίρια. 

Η Πύλος αποτελεί τον κύριο προορισμό του.

 Όταν έγινε πρωθυπουργός παρέμεινε στον ίδιο νομό, τη Μεσσηνία, αλλά κατέλυε πλέον στο πολυτελές resort, Costa Navarino, κληροδότημα του εφοπλιστή Βασίλη Κωνσταντακόπουλου.

Η ΚΡΟΥΑΖΙΕΡΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Ο Αλέξης Τσίπρας  δεν είχε και δεν έχει συγκεκριμένο τόπο διακοπών.

 Έχει θεαθεί κατά καιρούς στην Αίγινα όπου έχει σπίτι και ο τέως υπουργός Επικρατείας και στενός του συνεργάτης Αλέκος Φλαμπουράρης, στο Ροδάκινο του νότιου Ρεθύμνου που πέρασε κάποιες μέρες μαζί με τον τότε αναπληρωτή υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη, στους ήσυχους Αντίπαξους μαζί με τη σύντροφό του Μπέτυ Μπαζιάνα και τα δυο παιδιά τους, καθώς επίσης και στη βίλα του επιχειρηματία Κωνσταντίνου Γιώτη στο Σούνιο.

Ποικιλοτρόπως πάντως σχολιάστηκαν οι ολιγοήμερες διακοπές που είχε περάσει ως πρωθυπουργός πρόπερσι το καλοκαίρι, λίγο καιρό μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, στο σκάφος του επιχειρηματία Περικλή Παναγόπουλου και της συζύγου του Κατερίνας Ναυπλιώτη – Παναγοπούλου. 

Για την κίνησή του αυτή επικρίθηκε έντονα.

 Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας απαντώντας σε όσους είχαν κάνει λόγο για διαπλοκή, επεσήμαινε τότε πως η κ. Παναγοπούλου «εδώ και 3 χρόνια είναι συνεργάτιδά μου και ο σύζυγός της δεν ασχολήθηκε ποτέ με αυτό που ονομάζουμε διαπλοκή».

Πληροφορίες

Γεώργιος Σαρρής

newsbeast

https://www.militaire.gr/diakopes-politikon-archigon-me-quot-aroma-eklogon-quot/

“Ποιος θα υπερασπιστεί τα ελληνικά νερά του Αιγαίου;”

Από
pcuser
-
1

 

Κρινιώ Καλογερίδου

(Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)

Από τον Ιούλιο ακόμα του τρέχοντος έτους είχε φανεί πως ο ”πόλεμος στο Αιγαίο” με τα τουρκικά αλιευτικά βαίνει κλιμακούμενος και απρόβλεπτος. Είναι, ουσιαστικά, ένας ”πόλεμος νεύρων” και προκλήσεων οι οποίες καθιστούν πιθανό το ενδεχόμενο ενός ”θερμού επεισοδίου”.

   Ωστόσο αυτό λίγο ενδιαφέρει τους Τούρκους οι οποίοι, βλέποντας την Ελλάδα να μην μπορεί να αποτρέψει τα τουρκικά αλιευτικά, τα στέλνει κατά δεκάδες πλέον στα νερά μας, για να σαρώσουν το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο κλέβοντας τις ψαριές απ’ τους Έλληνες και Ελληνοκύπριους ψαράδες.

   Έτσι το ”ήσυχο Καλοκαίρι” που μας υποσχέθηκε ο Ταγίπ Ερντογάν στο Αιγαίο έγινε καλοκαίρι εμπλοκών με εικονικές αερομαχίες. Καλοκαίρι παραβίασης του εθνικού εναέριου χώρου μας και των ελληνικών χωρικών υδάτων, όπου αλωνίζουν ως τώρα κατασκοπευτικά στο Αιγαίο τα μήκους 30 μέτρων τουρκικά ”αλιευτικά”.

   Τα… φερόμενα ως αλιευτικά, για να είμαστε ειλικρινείς, που είναι στην ουσία κατασκοπευτικά σκάφη των Τούρκων, των οποίων τα καταστρώματα χρησιμοποιούνται συχνά ως βάσεις για τις απονηώσεις (ανυψώσεις) μικρών drones. Drones που παρακολουθούν τις κινήσεις πλοίων του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού παραβιάζοντας τους κανόνες της εναέριας κυκλοφορίας.

   Η πιο σοβαρή καλοκαιρινή πρόκληση των τουρκικών αλιευτικών (αυτή του τελευταίου δεκαημέρου του Αυγούστου) έδειξε πως οι Τούρκοι τα παίζουν όλα για όλα και, εκμεταλλευόμενοι την ανοχή μας λόγω της αδυναμίας μας να αποτρέψουμε την παράνομη αλιεία, αλωνίζουν ανενόχλητοι με τα αλιευτικά τους τις ελληνικές θάλασσες.

   Και όχι μόνο αυτό, αλλά φτάνουν συχνά κοντά στις ακτές νησιών του Ανατολικού  Αιγαίου (Λέρο, Χίο, Λειψούς, Κάλυμνο, Αγαθονήσι,  κλπ), αφού προηγουμένως έχουν καταφέρει να ξεγελάσουν τα πλοία του Λιμενικού υψώνοντας ελληνικές σημαίες στα κατάρτια τους στη θέση των τουρκικών.

   Όλα αυτά και πολλά άλλα δείχνουν με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο στο κοιμώμενο ελληνικό κράτος ότι οι τουρκικές ενέργειες γίνονται συν τω χρόνω πιο τολμηρές και επικίνδυνες, αναβαθμίζονται ποιοτικά. Αναβαθμίζονται σε σύλληψη, δυναμική, κουτοπονηριά και θράσος.

   Σαν αποτέλεσμα αυτού, τα τουρκικά σκάφη προβαίνουν όλο και συχνότερα σε παραβιάσεις των ΕΧΥ κατά αγέλες και, εκφοβίζοντας τους δικούς μας (Λιμενικούς, ψαράδες και επιστήμονες που εποπτεύουν περιβαλλοντικά ανά περιοχή τις ελληνικές θάλασσες του Αιγαίου και τις ΒΔ Μεσογείου), αγνοούν την ελληνική κυριαρχία και παραβιάζουν τα εθνικά μας νερά.

   Είναι μια κατάσταση που δεν… ”πολυακούγεται ”βέβαια σε όλες τις απαράδεκτες διαστάσεις της για λόγους που σχετίζονται άμεσα με την ”κατευναστική” πολιτική μας. Μια πολιτική που καταπνίγει το δίκιο μας (με φόβητρο το casus belli των Τούρκων) και υποτιμά ή αναστέλλει τα εθνικά μας συμφέροντά (βλ. επέκταση ΕΧΥ στα 12 νμ), με αποτέλεσμα να υπερτιμώνται τα τουρκικά.

   Σαν συνέπεια αυτού, η Τουρκία κοιτάζει κάθε φορά πώς θα επωφεληθεί απ’ τη φοβική στάση μας η οποία θέτει σε αναστολή ακόμα και την υπεροχή μας στους αιθέρες. Έτσι, για παράδειγμα, εξέδωσε ΝΟΤΑΜ προ ημερών δεσμεύοντας αιφνιδιαστικά μεγάλες περιοχές του κεντρικού Αιγαίου (μεταξύ Σκύρου-Ψαρών-ΆΝΔΡΟΥ) για ασκήσεις με πραγματικά πυρά των ΤΕΔ από 13 Σεπτεμβρίου-27 Οκτωβρίου.  

   Σημειωτέον ότι – μέσω της ΝΟΤΑΜ αυτής – έβγαλε απαγόρευση για τις μέρες και ώρες των τουρκικών ασκήσεων, ώστε να μη γίνονται πτήσεις άλλων αεροσκαφών μεταξύ 0 και 6.000 ποδών στο συγεκριμένο χρονικό διάστημα.

Το εξωφρενικό, στην περίπτωση αυτή, είναι ότι η ΝΟΤΑΜ της Τουρκίας δεν περιορίζεται στο Ανατολικό Αιγαίο, αλλά επεκτείνεται και στο Κεντρικό, σε τμήματα παραβίασης του Εθνικού Εναέριου Χώρου που οριοθετεί η Ελλάδα (10 νμ), αλλά αυτή δεν τα δέχεται.

Έτσι, με το πρόσχημα ότι τα του αέρος χωρικά ύδατα πρέπει να συμπίπτουν με τα θαλάσσια (δηλαδή τα 6νμ), – κάτι που βρίσκει σύμφωνους και τους Αμερικανούς, δυστυχώς – παραβιάζει τα δικά μας 10νμ που τα θεωρούμε όρια της εθνικής κυριαρχίας μας.

Και τα θεωρούμε ορθά έτσι όχι γιατί έχουν ”ισχύ… εθιμική”, αλλά γιατί έχουν καθοριστεί με Προεδρικό Διάταγμα του ’31 (για λόγους καθαρά ελληνικής αεράμυνας). Διάταγμα το οποίο άρχισε να αμφισβητεί ήδη η Τουρκία απ’ το 1974 (έτος Αττίλα) και εντεύθεν.

Και σαν να μη μας έφτανε αυτό, δυο μήνες μετά την επιστολή βόμβα της  στον ΟΗΕ τον Ιούλιο του ’21 (όπου ζητά την αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών του Αιγαίου) και ένα μήνα μετά την επιχείρησή της να κατοχυρώσει θαλάσσια σύνορα εκδίδοντας επιλεγμένες NAVTEX, εξέδωσε – όπως προείπα – νέα (NAVTEX 752/21) για διενέργεια ερευνών στη θαλάσσια ζώνη νότια του Καστελόριζου, η οποία μένει ”ακάλυπτη”  απ’ την ελληνική επήρεια λόγω της ημιτελούς (δηλ. ημιάχρηστης) ελληνοαιγυπτιακής συμφωνίας…

Χρησιμοποιώ όχι τυχαία ή κινδυνολογικά (από αντιπολιτευτική διάθεση) αυτόν τον απαξιωτικό χαρακτηρισμό, αλλά γιατί η συμφωνία αυτή απέβη τελικά σε βάρος μας. Κλείστηκε βιαστικά και με όρους εθνικά ασύμφορους για μας, καθώς υπογράφηκε από τον ΥΠΕΞ μας κάτω απ’ την πίεση του τουρκολιβυκού μνημονίου, που τον ανάγκασε σε μεγάλες υποχωρήσεις μπροστά στις αιγυπτιακές απαιτήσεις, οι οποίες έβλαψαν τα εθνικά μας συμφέροντα.

Και τα έβλαψαν λόγω του ημιτελούς της συμφωνίας, αφού το πρώτο που έπρεπε να διασφαλίσει αυτή στο Ανατολικό Αιγαίο – την ελληνική επήρεια, δηλαδή, στη θαλάσσια ζώνη μεταξύ 28ου-32ου Μεσημβρινού, η οποία περιλαμβάνει την μισή Ρόδο και τον ”Γας Ομφαλό” των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων (Καστελόριζο), – δεν το διασφάλισε.

Αντίθετα δια της υπογραφής του ο Νίκος Δένδιας άφησε την εν λόγω θαλάσσια περιοχή βορρά στις ορέξεις των Τούρκων οι οποίοι έκτοτε κινούνται ανεξέλεγκτα στο Αιγαίο, αρχής γενομένης από την τρίμηνη παράνομη παραμονή του Oruc Reis για έρευνες λίγα μίλια έξω απ’ το Καστελόριζο (Καλοκαίρι-Φθινόπωρο του ’20).

Σαν συνέχεια αυτής της παρανομίας, η Τουρκία προχώρησε σε απόπειρα εγκλωβισμού των νησίδων του συμπλέγματος της Μεγίστης και σε προσπάθεια να ”κουρέψει”, παράλληλα, τα κυριαρχικά δικαιώματά μας σε μεγάλα νησιά (Ρόδο, Κάσο Κάρπαθο, Κρήτη), μέχρι να φτάσουμε στα τεκταινόμενα σήμερα.

Και τα όσα συμβαίνουν ”σήμερα” παραπέμπουν στο ”χθες” στρατηγικά. Έτσι η ιστορία με το OrucReis μοιάζει να επαναλαμβάνεται – τουλάχιστον στα προκαταρκτικά της – γιατί η συνέχεια είναι ακόμα άγνωστη. Η επανάληψη έχει να κάνει με την έλευση του νέου τουρκικού ερευνητικού σκάφους YUNUS-S, που κινείται στα πρότυπα του  Oruc Reis.

Για το σκάφος αυτό έχει εκδοθεί, όπως προείπα, η NAVTEX 752/21 για όλο τον Σεπτέμβριο με περιοχή ερευνών την ελληνική υφαλοκρηπίδα νότια του Καστελόριζου, την οποία δεν αναγνωρίζουν οι Τούρκοι ως ελληνική ισχυριζόμενοι ότι πρόκειται για διεθνή ύδατα.

Η στάση, ως εκ τούτου, της κυβέρνησης θα κρίνει πολλά το προσεχές διάστημα. Θα κρίνει, προπάντων, αν πήρε το μάθημά της απ’ την ανοχή που επέδειξε σε βαθμό ντροπιαστικής ηττοπάθειας το περασμένο καλοκαίρι επιτρέποντας την τρίμηνη παραμονή του Oruc Reis στα ελληνικά νερά.

Έχω την αίσθηση ότι αυτήν τη φορά δε θα αντιδράσει το ίδιο παθητικά όπως τότε, αν κρίνω από την επίσκεψη του ΥΕΘΑ Νίκου Παναγιωτόπουλου στην περιοχή. Επίσκεψη που μόνο τυχαία δεν είναι, αφού γίνεται μετά την είδηση ότι το YUNUS-S βγήκε απ’ τα Στενά των Δαρδανελίων και κατευθύνεται προς την περιοχή της Μεγίστης, στο Καστελόριζο, ενώ ένα άλλο τουρκικό ωκεανογραφικό, το DOKUZ EYLUL 4 κινείται Ανατολικά της Σάμου .

Με δεδομένα αυτά ελπίζω ότι θα αντιδράσει έγκαιρα και υπεύθυνα αυτήν τη φορά η κυβέρνηση υπερασπιζόμενη έμπρακτα τα νερά του Αιγαίου. Γιατί αν δεν τα υπερασπιστεί και τώρα στο όνομα των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας, θα δώσει το ελεύθερο στην Τουρκία να διαμορφώσει τετελεσμένα σε βάρος μας, με αποτέλεσμα – όταν φτάσουμε στη Χάγη – να βρεθούμε προ οδυνηρών εκπλήξεων με κίνδυνο πρόκλησης  του εδαφικού ακρωτηριασμού μας…

https://www.militaire.gr/quot-poios-tha-yperaspistei-ta-ellinika-nera-toy-aigaioy-quot/

1...2,2132,2142,215...3,039Σελίδα 2,214 από 3,039