Αρχική Blog Σελίδα 2191

Algerian president stresses ‘strategic partnership’ with Turkey to put pressure on France

Από
pcuser
-
0

The Algerian president sees little reason to worry about Islamist parties and rejects current protest organisers as a “minority”.
ALGIERS – Algerian President Abdelmadjid Tebboune has sent veiled messages to France implying his country’s willingness to establish a strategic partnership with Turkey  to ease pressures sparked by the tense relations with Paris, especially in light of the lack of serious French intent to settle the contentious issue of history and common memory between the two countries.

The irony seems to be that the Algerian president, in his attack on the French colonial legacy in his country, presents the Turkish model of investment as an alternative, somehow ignoring that the Ottomans themselves, were a colonial power in Algeria and that one of Turkish President Recep Tayyip Erdogan priorities is to revive the Ottoman project, as a formula for dealing with the former Ottoman provinces, especially those situated on the Mediterranean basin.

Tebboune told the French magazine Le Point, that, “Algeria has excellent relations with Turkey, which has invested about $5 billion in Algeria with no political strings attached. Anyone who is annoyed by this relationship should just invest in our country.”

According to the Algerian Agency for the Promotion of Investments, Turkey has overtaken France and become the leading foreign investor in the country with investments reaching about $4.5 billion dollars. Furthermore, more than 800 Turkish companies are active in Algeria in various sectors.

Analysts saw in Tebboune’s statements an explicit message from the Algerian president to the French who are unhappy with Turkish expansion in Algeria, especially in the economic and cultural fields.

While there is a consensus in Algeria over condemning the French colonial era (1830-1962) and the ambiguous relations between the two countries since independence, the Algerian-Turkish relations enjoy a kind of favourable bias from official circles and those close to them.

This accommodating attitude vis à vis Turkey has not been dampened  by warnings against what is described as “soft Turkish colonialism,” a tool that Erdogan is notorious for using in his drive to revive the past glories of the Ottoman Empire and rule its old colonies.

In his interview with the French weekly, Tebboune did not express any alarm or wariness over the risk of the return of the forces of political Islam supported by Turkey in next parliamentary elections scheduled for a this month, as he believes the Islamist ideology is no longer a source of concern for the country’s authorities.

He said, “Islamism as an ideology, that has tried to impose itself in the 1990’s in our country, will not exist anymore in Algeria.” He was alluding to the change in political attitudes of Islamist parties as a result of the bloody legacy of the Black Decade (1990-2000).

The lexicon used by Tebboune suggests that he has firm assurances over the intent of active Islamist parties and that he does not mind working with them if they put up a good performance during the parliamentary elections.

Some analysts believe that the experience of the bloody decade taught the Islamists to avoid confrontation with the authorities and shift their strategy to infiltration of the system from the inside.

Tebboune pointed out as an illustration of his argument to the approach followed by Islamist parties that participated in the executive bodies and official institutions from the mid-1990s to 2011. He was referring to Brotherhood parties that sat in parliament and took part in previous governments, led by the Peace Society Movement (Hams).

The Algerian president stressed that Turkish-backed political Islam does not hinder development in Algeria.

It is expected that Turkey will be one of the most important destinations scheduled on Tebboune’s agenda, after the global health crisis subsides, along with Qatar, Tunisia, Italy and Russia.

It seems according to analysts that by waving the Turkish card and emphasising that Ankara is an ally, Tebboune wants to put pressure on the French and to remind them of the unresolved issue of history and common memory, as he stressed that, “Algerians expect a full recognition of all the crimes.”

He said that in the history of French colonisation of Algeria “there were three painful stages: the start of colonisation, with the extermination during forty years of whole tribes and villages … Then there was the period of spoliation when land was confiscated from Algerians and distributed to Europeans, including the horrors of May 8, 1945 and their 45,000 dead. Then, there was the war of liberation when Algerians took up arms to free their country.”

Although Tebboune has expressed little interest in clinging to power and ruled out running for reelection, he seemed to welcome plans to launch a presidential political party that would draw forces loyal to him, especially organisations, associations and civil society activists and independent candidates for parliamentary elections, who are expected to win a large segment of the seats in the new parliament.

But Tebboune excluded the possibility of opening any political dialogue in the country, especially with the radical opposition and the protest movement. He rejected the description of the ongoing protests as a popular Hirak.

“I do not use the word (Hirak) because things have changed. The only Hirak in which I believe is the blessed and authentic Hirak, that had assembled millions of Algerians in the street. That Hirak chose the path of reason by taking part in the presidential election.”

He added that the organisers of current protests “are a minority that wants to go to a transitional phase with unknown consequences and I will not succumb to the pressure of the minority.”

A fle picture shows Turkish President Recep Tayyip Erdogan (C), Turkish Foreign Minister Mevlut Cavusoglu and Algerian President Abdelmadjid Tebboune (R) taking part in the International conference on Libya, in Berlin, January 19, 2020. (AFP)

Written BySaber Blidi

Saber Blidi is an Algerian writer.

Υπάρχει η διάθεση να αμυνθούμε;

Από
anixneuseis
-
0
Ιωάννης Μάζης: Έδωσα αγώνα για τις Belharra! Να αποσαφηνίσουμε κάποια ερωτήματα που εγείρονται. Βοήθησε ο θεός της Ελλάδας. Υπάρχει η διάθεση να αμυνθούμε;

Την ελληνογαλλική συμφωνία για τις φρεγάτες και τη ρήτρα αμυντικής συνδρομής αναλύει ο Ιωάννης Μάζης.

Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι εξαιρετική. Βοήθησε ο θεός της Ελλάδας με τη συγκυρία του AUKUS που οδήγησε σε αγανάκτηση τη Γαλλία και να εξισορροπήσει την προβολή ισχύος της στον Ειρηνικό με την Ανατολική Μεσόγειο.

Καλό θα ήταν όμως να αποσαφηνίσουμε κάποια ερωτήματα όπως:

-Πρώτον τί συνιστά κατά το άρθρο 2 της συμφωνίας επικράτεια

-Δεύτερον, πώς, πότε και ποιός θα την ορίσει

-Τρίτον, είναι επικράτεια, για μία συμφωνία, ισοδύναμη με την εδαφική κυριαρχία;

-Τέταρτον, εάν είναι, πότε η ΑΟΖ όποτε αυτή οριστεί, δεν περιέχεται σε κυριαρχικά δικαιώματα του παρακτίου κράτους και όχι κυριαρχία.

-Πέμπτον, τί περιλαμβάνει ο όρος τρίτο κράτος. Περιλαμβάνει ο όρος και τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ;

-Έκτον, εάν όχι, τότε δεν ισχύει η ρήτρα για την Τουρκία.

Το κύριο ερώτημα είναι, υπάρχει η διάθεση να αμυνθούμε;

O καθηγητής Γεωπολιτικής και Πρόεδρος του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών & Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών, Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών στον Real Fm.

Συντονιστείτε στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη στο Youtube:

Η Τουρκία είναι ένα κράτος μαφίας, τώρα περισσότερο από ποτέ, αναφέρει έκθεση που χρηματοδοτείται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ

Από
anixneuseis
-
0
  SCF– 30 Σεπτεμβρίου 2021
Μετάφραση Μ. Στυλιανού

«Η Τουρκία έχει γίνει γνωστή ως κράτος μαφίας και τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτό συμβαίνει, τώρα περισσότερο από ποτέ», σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Οργανωμένου Εγκλήματος 2021, ο οποίος δημοσιεύθηκε την Τρίτη από παγκόσμια πρωτοβουλία με χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

Στις χώρες δόθηκε βαθμολογία σε κλίμακα από το 1 έως το 10 του δείκτη, με 1 να είναι η μικρότερη δραστηριότητα και 10 η υψηλότερη. Με βαθμολογία εγκληματικότητας 6,89, η Τουρκία κατατάχθηκε στη12η χειρότερη χώρα των 193 κρατών μελών του ΟΗΕ, χειρότερη από τη Συρία, το Λίβανο και τη Βενεζουέλα.

«Η Τουρκική κυβέρνηση συχνά αξιοποιεί συγκεκριμένες εγκληματικές αγορές, όπως το εμπόριο χρυσού και πετρελαίου, το λαθρεμπόριο ανθρώπων και το λαθρεμπόριο όπλων, προς όφελός της και για πολιτικό σκοπό», ανέφερε η μελέτη.

Ο δείκτης, ο οποίος δημοσιεύθηκε από την Παγκόσμια Πρωτοβουλία κατά του Διεθνούς Οργανωμένου Εγκλήματος (GI-TOC), παρέχει την πρώτη αξιολόγηση των παράνομων οικονομιών και στα 193 κράτη μέλη του ΟΗΕ.

Σύμφωνα με τη μελέτη, ανάλογα με τις πολιτικές συνθήκες και τις γεωπολιτικές σχέσεις με άλλες χώρες, η τουρκική κυβέρνηση επιλέγει να «εντείνει ή να διευκολύνει τον έλεγχό της στην οργανωμένη εγκληματική δραστηριότητα».

«΄Ατομα ενταγμένα στον κρατικό μηχανισμό θεωρείται ότι εμπλέκονται στην παράνομη μεταφορά όπλων σε ομάδες Σαλάφι-Τζιχαντιστών που μάχονται στη Συρία και τη Λιβύη, καθώς επίσης στην παροχή όπλων σε παραστρατιωτικές ομάδες στην Τουρκία», ανέφερε η έκθεση. «Το οργανωμένο έγκλημα και τα ενσωματωμένα στο κράτος άτομα έχουν εξαιρετικά ισχυρούς και σύνθετους δεσμούς, οι οποίοι χρονολογούνται από πολλές δεκαετίες και συνεχίζονται μέχρι σήμερα».

Σύμφωνα με την έκθεση τουρκικές οργανωμένες εγκληματικές συμμορίες ελέγχουν τη χονδρική εισαγωγή ηρωίνης στην Ευρώπη. Με βάση την αύξηση των κατασχέσεων οξικού ανυδριδίου, για την επεξεργασία μορφίνης σε ηρωίνη, η έκθεση ανέφερε ότι η παραγωγή ηρωίνης αυξάνεται στην Τουρκία, με εργαστήρια διάσπαρτα σε ολόκληρη την Κωνσταντινούπολη και στις ανατολικές επαρχίες στα σύνορα.

Η έκθεση υπογράμμισε ότι η συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας και της Αμερικανικής Υπηρεσίας Δίωξης Ναρκωτικών έχει αποδυναμωθεί σημαντικά από το 2016, γεγονός που έχει πλήξει την ικανότητα της Τουρκικής Εθνικής Αστυνομίας να αντιμετωπίσει τη διακίνηση ναρκωτικών.

Το παράνομο εμπόριο όπλων είναι επίσης εξαπλωμένο στην Τουρκία, ανέφερε η μελέτη, με τη χρήση πυροβόλων όπλων και το λαθρεμπόριο όπλων να αυξάνονται τα τελευταία χρόνια. Συνολικά, η Τουρκία διαδραματίζει ρόλο ταυτόχρονα ως χώρα προέλευσης, διέλευσης και προορισμού σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό

Όσον αφορά την εμπορία ανθρώπων και το λαθρεμπόριο, η Τουρκία αποτελεί βασικό παράγοντα στις διεθνικές αγορές, σύμφωνα με την έκθεση. «Η εμπορία ανθρώπων, διακεκριμένη εγκληματική αγορά στην Τουρκία, χαρακτηρίζεται κυρίως από διακίνηση για σεξουαλική εκμετάλλευση και καταναγκαστική εργασία», ανέφερε. «Η εμπορία ανθρώπων επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στις τουριστικές περιοχές της χώρας, στις μητροπολιτικές πόλεις και στις πόλεις στα σύνορα της χώρας».

Η έκθεση τόνισε επίσης τις σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη χρήση διαδικασιών έκδοσης και αιτημάτων από την Τουρκική κυβέρνηση ως πολιτικό εργαλείο. «Η Τουρκική κυβέρνηση συμμετέχει επίσης σε παράνομη παράδοση φερόμενων συνωμοτών πραξικοπήματος», ανέφερε η έκθεση. «Έχουν διατυπωθεί ανησυχίες σχετικά με την παραγωγική κατάχρηση του συστήματος κόκκινης προειδοποίησης της Ιντερπόλ από την τουρκική κυβέρνηση για να στοχεύσει άδικα δημοσιογράφους, ακτιβιστές και πολιτικούς αντιπάλους που ζουν στο εξωτερικό».

Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2021, το Κέντρο Ελευθερίας της Στοκχόλμης περιγράφει λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο η τουρκική κυβέρνηση, υπό τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχει καταχραστεί την Ιντερπόλ με διάφορους τρόπους.

Infognomonpolitics.gr

Pandora Papers: Αποκαλύψεις για τις offshore των ισχυρών

Από
anixneuseis
-
0

Πολιτικοί, επιχειρηματίες, επώνυμοι καταφεύγουν σε υπεράκτιες εταιρείες για να γλυτώσουν φόρους. Αυτό προκύπτει από τα Pandora Papers που δημοσιεύουν σήμερα κορυφαία ΜΜΕ.

Η δημοσιογραφική έρευνα για τα Pandora Papers αποκαλύπτει ότι 35 νυν και πρώην ηγέτες – μεταξύ αυτών ο πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας Τόνι Μπλερ, ο μονάρχης της Ιορδανίας Χουσεΐν και ο πρόεδρος της Κένυας Ουχούρου Κενιάτα – έχουν καταφύγει σε υπεράκτιες εταιρείες. Την ίδια επιλογή έχουν κάνει 330 υψηλόβαθμοι κρατικοί αξιωματούχοι. Δεσμούς με υπεράκτιες εταιρείες έχουν οι υπουργοί Οικονομικών της Ολλανδίας, της Βραζιλίας και του Πακιστάν, καθώς και πρώην υπουργοί Οικονομικών της Γαλλίας και της Μάλτας. Το ίδιο ισχύει για τον πρώην επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Ντομινίκ Στρος Καν.

Συνήθως στις εταιρείες αυτές διακινούνται μεγάλα ποσά, με αποτέλεσμα ο δικαιούχος να αποκρύπτει την πραγματική του περιουσιακή κατάσταση από τις φορολογικές αρχές της χώρας του. Σε πολλές χώρες η λειτουργία των offshore εταιρειών δεν είναι παράνομη, αλλά οι συναλλαγές αυτές των πλούσιων και ισχυρών ασφαλώς προκαλούν πολλά ερωτήματα περί του «νόμιμου και ηθικού». Στην έρευνα, που διενήργησε το διεθνές δίκτυο International Consortium of Investigative Journalists (ICIJ) συμμετείχαν δημοσιογράφοι από 150 μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο – μεταξύ αυτών και η τουρκική σύνταξη της Deutsche Welle. Σύμφωνα με το διεθνές δημοσιογραφικό δίκτυο ICIJ τα Pandora Papers δείχνουν ότι είναι πολλοί οι ισχυροί που, αντί να καταπολεμούν το σύστημα των offshore εταιρειών, προσπαθούν και οι ίδιοι να επωφεληθούν από αυτό.

Αποκαλύψεις για την ευρωπαϊκή ελίτ

Τόνι ΜπλερΣε υπεράκτιες εταιρείες φαίνεται να έχει καταφύγει ο πρώην πρωθυπουργός της Μ.Βρετανίας Τόνι Μπλερ

Για πολλές δεκαετίες ο πρώην πρωθυπουργός της Μ.Βρετανίας Τόνι Μπλερ εμφανιζόταν ως πολέμιος της φοροαποφυγής. Τώρα τα Pandora Papers αποκαλύπτουν ότι ο ίδιος και η σύζυγός του είχαν αγοράσει μία υπεράκτια εταιρεία ακινήτων από την οικογένεια του Ζάγιεντ μπιν Ρασίντ αλ Ζαγιάνι, υπουργού Βιομηχανίας και Τουρισμού του Μπαχρέιν, με αποτέλεσμα να γίνουν ιδιοκτήτες ακινήτου αξίας 8,8 εκατομμυρίων δολαρίων (7,6 εκ. ευρώ), αποφεύγοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο να πληρώσουν φόρους συνολικού ύψους 400.000 δολαρίων. Τόσο η οικογένεια Μπλερ όσο και η οικογένεια Ζαγιάνι λένε ότι ο ένας δεν γνώριζε την εμπλοκή του άλλου. Η Τσέρι Μπλερ δηλώνει ότι ο σύζυγός της δεν είχε αναμειχθεί στη συναλλαγή αυτή. Σήμερα η εταιρεία έχει κλείσει.

Ένα άλλο όνομα που αναφέρεται στα Pandora Papers είναι ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Αντρέι Μπάμπις, ένας δισεκατομμυριούχος που εξελέγη το 2017 με την υπόσχεση να πατάξει τη διαφθορά. Τα στοιχεία που διέρρευσαν αποδεικνύουν ότι το 2009 ο Μπάμπις διοχέτευσε 22 εκατομμύρια δολάρια σε δίκτυο εταιρειών, προκειμένου να αγοράσει μία έπαυλη κοντά στην Κυανή Ακτή, η οποία μεταξύ άλλων διαθέτει δύο πισίνες και ιδιωτικό κινηματογράφο. Σύμφωνα με την τσεχική ιστοσελίδα Investigace.cz η ιδιοκτησία των εταιρειών αυτών δεν περιλαμβανόταν στη δήλωση περιουσιακών στοιχείων που είχε υποβάλει ο Αντρέι Μπάμπις. Ο ίδιος δεν απάντησε σε σχετικό ερώτημα του δικτύου.

Αντρέι ΜπάμπιςΩς ιδιοκτήτης πολυτελούς κατοικίας στην Κυανή Ακτή μέσω υπεράκτιας εταιρείας φέρεται ο Αντρέι Μπάμπις

Μερίδιο σε εταιρεία με έδρα τις βρετανικές Παρθένες Νήσους κατείχε και ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολόντιμιρ Ζελένσκι. Έναν μήνα πριν από τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2019 ο πρώην ηθοποιός που έγινε πολιτικός είχε πωλήσει το μερίδιό του στην εταιρεία Maltex στον Σεργκέι Σεφίρ, στενό φίλο και συνεργάτη του.

Σε υπεράκτιες γιοτ 300 εκατομμυρίων! 

Η ΣακίραΔεν υπάρχει τίποτα το μεμπτό, διαβεβαιώνουν οι δικηγόροι της Σακίρα

Οι υπεράκτιες εταιρείες δεν είναι δημοφιλείς μόνο στην Ευρώπη. Κάθε άλλο:Για παράδειγμα ο πρόεδρος της Κένυας Ουχούρου Κενιάτα, γόνος πολιτικής δυναστείας που εξελέγη με «σημαία» την καταπολέμηση της διαφθοράς, φέρεται ως ιδιοκτήτης – μαζί με τη μητέρα του – κρυφής εταιρείας στον Παναμά. Στη διάρκεια της Αραβικής Άνοιξης, όταν οι Ιορδανοί έβγαιναν στους δρόμους για να διαδηλώσουν την αγανάκτησή τους για τη διαφθορά και την ανεργία – ο μονάρχης Αμπντάλα είχε αγοράσει μέσω offshore εταιρειών τρεις παραλιακές κατοικίες στο Μαλιμπού των ΗΠΑ. Αλλά και η πριγκίπισσα Λάλλα Χάσνα του Μαρόκου βρέθηκε να κατέχει – μέσω δικτύου υπεράκτιων εταιρειών – εταιρεία που είχε αγοράσει ιδιωτική κατοικία αξίας 11 εκ, ευρώ στο Λονδίνο, κοντά στο Kensington Palace. Ο εμίρης του Κατάρ, Χαμάντ Μπιν Καλίφα Αλ Θανί, αξιοποιεί offshore εταιρείες για να πραγματοποιεί επενδύσεις και να διαχειρίζεται τον πλούτο του. Τα Panama Papers είχαν ήδη αποκαλύψει ότι και το υπερ-γιοτ του εμίρη, αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων, ελέγχεται από offshore εταιρείες.

Σε υπεράκτιες εταιρείες καταφεύγουν και πολλοί αστέρες του θεάματος. Ένα παράδειγμα είναι η δημοφιλής τραγουδίστρια Σακίρα. Ο δικηγόρος της δηλώνει πάντως ότι όλοι οι λογαριασμοί της Σακίρα έχουν δηλωθεί και επιπλέον δεν της προσφέρουν κάποια προνομιακή φορολογική μεταχείριση. Άλλο παράδειγμα είναι ο Ινδός πρώην άσος του κρίκετ Σαχίν Τεντουλκάρ. Οι δικηγόροι του δεν απάντησαν σε παράκληση της DW για κάποιο σχόλιο. Πολλοί από τους ενδιαφερόμενους για offshore εταιρείες είναι βέβαια επιχειρηματίες και πολυεκατομμυριούχοι. Όπως ο Τούρκος μεγαλοεργολάβος Ερμάν Ιλιτσάκ, που διατηρεί δεσμούς με δύο υπεράκτιες εταιρείες, οι οποίες όμως είχαν καταχωρηθεί στο όνομα της μητέρας του το 2014. Μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης ο κ.Ιλιτσάκ δεν είχε προβεί σε κάποιο σχόλιο. Ο όμιλος Ronesans, ιδιοκτησίας Ιλιτσάκ, είχε αναλάβει να κατασκευάσει μεταξύ άλλων το περίφημο προεδρικό ανάκτορο του Ταγίπ Ερντογάν, με 1.500 δωμάτια.

Το πρόβλημα με τις offshore εταιρείες

Νήσοι Μπαρμπέιντος, ΚαραϊβικήΦορολογικοί παράδεισοι δεν βρίσκονται μόνο στην Καραϊβική…

Με αρχικό κεφάλαιο λίγων εκατοντάδων δολαρίων, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να συστήσουν μία offshore εταιρεία, η ιδιοκτησία της οποίας παραμένει μυστική. Εναλλακτικά, με ένα κεφάλαιο από 2.000 έως 25.000 δολάρια, μπορούν να δημιουργήσουν ένα ίδρυμα καταπιστευτικής διαχείρισης, το οποίο τους επιτρέπει να ελέγχουν τα χρήματά τους, χωρίς ωστόσο να θεωρούνται νομικά υπεύθυνοι για τις συναλλαγές τους. Με λίγη «δημιουργική λογιστική» τα περιουσιακά στοιχεία προστατεύονται από πιστωτές, δικαστικούς κλητήρες, φοροελεγκτές ή πρώην συζύγους. Σε πολλές χώρες η ίδρυση offshore εταιρειών και η διενέργεια συναλλαγών μέσω φορολογικών παραδείσων είναι απολύτως νόμιμη. Ωστόσο, είναι μία πρακτική που προκαλεί έντονη κριτική.

Σύμφωνα με τον Γκάμπριελ Τσούκμαν, επίκουρο καθηγητή Οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ, το 10% του παγκοσμίως παραγόμενου πλούτου βρίσκεται σήμερα «κρυμμένο» σε φορολογικούς παραδείσους. Το ακριβές ποσό παραμένει άγνωστο. Έρευνα του ΟΟΣΑ το 2020 κάνει λόγο για τουλάχιστον 11,3 τρισεκατομμύρια δολάρια. Συνήθως η κοινή γνώμη συνδέει τους φορολογικούς παραδείσους με εξωτικούς προορισμούς στην Καραϊβική, αλλά τα Pandora Papers αποδεικνύουυν ότι το ίδιο σύστημα λειτουργεί με επιτυχία και αλλού, για παράδειγμα στη Σιγκαπούρη, στην Ολλανδία, στην Ιρλανδία, στο Χονγκ Κονγκ, ακόμη και σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ. Ο Λάξμι Κουμάρ, στέλεχος του ιδρύματος Global Financial Integrity με έδρα την Ουάσιγκτον, επισημαίνει ότι η απόκρυψη κεφαλαίων σε φορολογικούς παραδείσους έχει άμεσες συνέπειες για τις ζωές όλων μας. «Επηρεάζει την πρόσβαση στο σύστημα υγείας, την πρόσβαση του παιδιού σου στην εκπαίδευση, τις δυνατότητές σου να αποκτήσεις στέγη», λέει χαρακτηριστικά.

Η μεθοδολογία της έρευνας

Πόλη του Παναμά, γενική άποψηΠαγκόσμια αίσθηση είχαν προκαλέσει τα Panama Papers το 2016

To δημοσιογραφικό δίκτυο International Consortium of Investigative Journalists έχει ερευνήσει συνολικά 11,9 εκατομμύρια εμπιστευτικά έγγραφα τα προηγούμενα δύο χρόνια. Τη δημοσιογραφική ομάδα αποτελούν 600 άτομα από 150 διαφορετικά μέσα ενημέρωσης ανά τον κόσμο. Τα έγγραφα που διέρρευσαν προέρχονται από 14 παρόχους υπηρεσιών για offshore εταιρείες. Τα Pandora Papers έρχονται στο φως της δημοσιότητας μόλις πέντε χρόνια μετά τα Panama Papers, που αποκαλύφθηκαν το 2016, προκαλώντας αίσθηση σε όλον τον κόσμο, προκαλώντας ακόμη και την κατάρρευση κυβερνήσεων, για παράδειγμα στην Ισλανδία και στο Πακιστάν.

Πελίν Ουνκέρ, Σερντάρ Βαρντάρ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

Κωνστ. Χολέβας: Απο τον Μαιζόν στον Μακρόν: Έλληνες, Γάλλοι και Τούρκοι

Από
anixneuseis
-
0
 KΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ
Η Συμφωνία Ελλάδος-Γαλλίας για την ενίσχυση του Πολεμικού Ναυτικού μας με φρεγάτες καθώς και η ρήτρα της αμυντικής συνδρομής είναι μία ευχάριστη εξέλιξη. Η συμφωνία ΗΠΑ-Βρετανίας- Αυστραλίας συνέβαλε,  αλλά ας μην αδικούμε και τις γνωστές ή άγνωστες προσπάθειες της ελληνικής διπλωματίας.

Η επέτειος των 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως καθιστά επίκαιρη μία ανασκόπηση της ελληνογαλλικής συνεργασίας με αντίπαλο- άλλοτε ομολογούμενο και άλλοτε όχι- τις ένοπλες δυνάμεις των Τούρκων, τότε μεν Οθωμανών, τώρα δε νεο-οθωμανών.

Από την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως η Γαλλία παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τις μάχες. Γαλλική ναυτική μοίρα υπό τον ναύαρχο de Rigny (γνωστό στα ελληνικά ως Δεριγνύ) ήταν πάντα κοντά στα παράλια της Πελοποννήσου και σε άλλα σημεία όπου υπήρχαν συγκρούσεις. Μάλιστα στη μάχη των Μύλων της Αργολίδος τον Ιούνιο του 1825, όταν ο Μακρυγιάννης αντιμετώπισε επιτυχώς τον στρατό του Αιγυπτίου Ιμπραήμ, συμμάχου των Τούρκων, ο de Rigny έστειλε λέμβο και μετέφερε σε γαλλικό πλοίο τον Ρουμελιώτη στρατηγό για να τον θεραπεύσει από τα τραύματά του Γάλλος ιατρός.

Το 1823, στο τρίτο έτος της Επαναστάσεως, η Γαλλία προέβη στην πρώτη διπλωματική πράξη της σε σχέση με την Επανάσταση. Έστειλε επιστολή στην κυβέρνηση που εκπροσωπούσε τους Έλληνες, και δήλωνε ότι αναλαμβάνει υπό την προστασία της (προτεκτοράτο) τη νήσο Σύρο, διότι ο πληθυσμός ήταν κατά πλειοψηφία Ρωμαιοκαθολικός. Είναι χρήσιμο να επισημανθεί ότι οι σοβαρές χώρες έχουν  ορισμένες σταθερές αξίες στην Εξωτερική Πολιτική τους. Εκατόν εξήντα χρόνια μετά, το 1982, η Γαλλία του Μιττεράν,  δήλωνε ότι θέτει υπό την προστασία της τους Ρωμαιοκαθολικούς του Λιβάνου. Και τούτο παρά την αλλαγή του πολιτεύματος και της νομοθεσίας. Στη  Γαλλία του 1823 είχε γίνει η Παλινόρθωση της Μοναρχίας και ο βασιλεύς είχε τον τίτλο “η Αυτού λίαν Χριστιανική Μεγαλειότης”, ενώ η Γαλλία του Μιττεράν ήταν Προεδρική Δημοκρατία και με νόμο του 1905 είχε διαχωρίσει τη δημόσια σφαίρα από τη θρησκεία.

Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου, τον Οκτώβριο του 1827, ήταν μία ευκαιρία για τη Γαλλία  να ανακτήσει το κύρος της στην ανατολική Μεσόγειο μετά την ήττα του Ναπολέοντος. Ο de Rigny ήταν παρών έστω και με λιγότερα πλοία από τους Άγγλους και τους Ρώσους. Όμως ο Ιμπραήμ με τους Τουρκοαιγυπτίους του δεν αποχώρησε από την Πελοπόννησο. Τότε οι Τρεις νικήτριες Δυνάμεις αποφάσισαν να σταλεί γαλλικό ιππικό υπό τον στρατηγό Μαιζόν για να εκδιώξει τον Ιμπραήμ από τον Μοριά. Και αυτό το όνομα το ελληνοποιήσαμε:  Στην Πάτρα υπάρχει η οδός Μαιζώνος, προς τιμήν του Γάλλου διώκτη των Οθωμανικών στρατευμάτων.

Από τον Μαιζόν φτάσαμε στον Μακρόν, αφού βρεθήκαμε στο ίδιο στρατόπεδο με τους Γάλλους κατά τους δύο Παγκοσμίους Πολέμους. Παρά τις σεβαστές επιφυλάξεις ορισμένων αναλυτών για το εύρος και τη δυνατότητα εφαρμογής της αμυντικής συνδρομής, πιστεύω ότι η Γαλλία έχει όντως κατατάξει την Τουρκία στις χώρες που απειλούν τα γαλλικά συμφέροντα και γενικότερα αποσταθεροποιούν τη Μέση Ανατολή και τη λεκάνη της Μεσογείου. Η  Γαλλία έχει ιστορικούς δεσμούς και οικονομικά- στρατηγικά συμφέροντα στη Συρία και στη Βόρειο Αφρική και ενοχλείται από την παρουσία της Τουρκίας εκεί.

Καλοτάξιδες οι φρεγάτες, καλοτάξιδη και η συνεργασία!

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 2.10.2021

ΕΛΛΑΔΑ- ΓΑΛΛΙΑ : Διαχρονική γεωπολιτική & εξοπλιστική σχέση.

Από
anixneuseis
-
0

του Κωνσταντίνου Α. Καραγιαννίδη*

Αναντιρρήτως, μία από τις σημαντικότερες πολιτικές εξελίξεις, διεθνώς, της παρελθούσης εβδομάδος, ήταν η πολυσκελής ελληνογαλλική συμφωνία της 28ης Σεπτεμβρίου. 

Πριν σχολιάσουμε, όμως, την επικαιρότητα, αξίζει μία σύντομη αναδρομή σε κάποιες λησμονημένες λεπτομέρειες της ιστορίας, που θα μας βοηθήσουν στην ερμηνεία των τωρινών συμβάντων και ενδεχομένως τους δώσουν μια άλλη διάσταση.

Το τρέχον έτος, την τιμητική τους είχαν επετειακές εκδόσεις για τα γεγονότα της Παλιγγενεσίας. Ένα από τα πλέον εμβληματικά και πρωτότυπα, κατά την γνώμη μου, βιβλία του είδους είναι η πραγματεία του Σωτήρη Ριζά, για τις σχέση των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων της εποχής, μεταξύ τους, αλλά και με τους επαναστατημένους Έλληνες, καθώς και τον ρόλο που διεδραμάτισαν στα γεγονότα, με τίτλο “Οι Μεγάλες Δυνάμεις και η Επανάσταση“.

Δεν θα επεκταθώ σε βιβλιοκριτική, καθώς όσοι γνωρίζουν τον εν λόγω ερευνητή είναι οικείοι με την επιστημονική του επάρκεια, την σαφήνειά του και την αμερόληπτη οπτική του στην Ιστορία. Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο που αναδεικνύει το πόνημα είναι η γεωπολιτική θεωρία των Γάλλων για την περιοχή μας. Αντιγράφω κάποια αυτούσια αποσπάσματα (οι επισημάνσεις δικές μου).

Από τη στιγμή όμως που το εδαφικό καθεστώς στην ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια ετίθετο υπό αμφισβήτηση, και η υποστήριξη των Ελλήνων αποτελούσε και ένα μέσο για να προωθηθούν τα στρατηγικά συμφέροντα της Ρωσίας και της Βρετανίας, η Γαλλία δεν μπορούσε να παραμείνει εκτός του παιχνιδιού. Ταυτόχρονα, όμως, το Παρίσι είχε προνομιακή παρουσία στην Αίγυπτο, ο πασάς της οποίας, ο Μεχμέτ Αλή, είχε κληθεί από την Πύλη να καταστείλει την επανάσταση στην Κρήτη και εν συνεχεία στην ηπειρωτική Ελλάδα. Πέραν αυτού, η Γαλλία έβλεπε στον πασά της Αιγύπτου έναν παράγοντα ικανό να αποτελέσει εμπόδιο στη βρετανική κυριαρχία στην περιοχή. 

………

Το αποτέλεσμα της ναυμαχίας στο Ναβαρίνο θα αποτελούσε όμως μια αφορμή για να εδραιωθεί οριστικά στη Γαλλία η πεποίθηση ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν πολύ αδύναμη στρατιωτικά έναντι των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων και ότι υπήρχε η δυνατότητα δημιουργίας ελληνικού κράτους.
Η στενή επαφή Γάλλων επισήμων με την Αίγυπτο και η συνειδητοποίηση κατά το 1824-25 ότι το ελληνικό ζήτημα αποκτούσε κατεξοχήν γεωπολιτικό χαρακτήρα με τη σταδιακή εκδήλωση του βρετανικού ενδιαφέροντος θα οδηγούσαν σε ορισμένες περιπτώσεις Γάλλους πολιτικούς και διπλωμάτες στην προβολή ευφάνταστων, αλλά μάλλον ανεφάρμοστων ιδεών. … ο κόμης Ζουρντέν … έγραφε στον Ιμπραήμ ότι, αν οι αιγυπτιακές δυνάμεις εξαντλούνταν λόγω της εμπλοκής τους στην Ελλάδα και η Βρετανία επωφελούνταν για να επικρατήσει στην ίδια την Αίγυπτο, τότε οι Βρετανοί θα αποκτούσαν κάτι περισσότερο από την κυριαρχία στο εμπόριο της περιοχής, θα εξασφάλιζαν απευθείας επικοινωνία με την Ινδία, και η Ευρώπη θα υφίστατο σε βάθος χρόνου την εμπορικής τους κυριαρχία. Αντίθετα, αν η Αίγυπτος βοηθούσε την Ελλάδα να αποκτήσει την ανεξαρτησία της, αποσυρόμενη από την Πελοπόννησο, και ο ίδιος ο πασάς της Αιγύπτου ανακήρυσσε την ανεξαρτησία της χώρας του, οι δύο χώρες θα συνιστούσαν μια “νέα αυτοκρατορία”. … Το σχήμα ήταν ανεφάρμοστο, καθώς ούτε η Αίγυπτος διέθετε ακόμη τέτοιο περιθώριο ανεξαρτησίας από την Πύλη ούτε η Γαλλία τέτοια ισχύ για να υποστηρίξει την εφαρμογή του.
………

Ο [στρατηγός] Γκιγιεμινό [πρεσβευτής της Γαλλίας στην Πύλη, μετά το 1824] … τον Ιούλιο του 1825, όμως, σε άλλη έκθεσή του προς το Υπουργείο Εξωτερικών υποστήριζε την ιδέα της ταυτόχρονης ανεξαρτησίας της Ελλάδας και της Αιγύπτου, οι οποίες θα αντικαθιστούσαν μια αυτοκρατορία η οποία δεν ήταν πλέον παρά ένα “φάντασμα” στην ισορροπία των ευρωπαϊκών δυνάμεων. Ήταν βέβαιος ότι η εξέλιξη αυτή θα προκαλούσε την πιο “καταστρεπτική” και “αναπότρεπτη” αλλαγή στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της Βρετανίας, στην “προεξάρχουσα επιρροή” της οποίας σε όλα τα σημεία του κόσμου έπρεπε να τεθεί φραγμός.

………

Αν η Ρωσία ερχόταν σε ρήξη με την Πύλη, η Γαλλία θα πρόσφερε την ηθική της υποστήριξη στην Πετρούπολη, αλλά όχι κάτι περισσότερο.

Εν ολίγοις, το 1824-25, η εξασθενημένη Γαλλία διαβλέπει μια ευκαιρία για την επάνοδό της στο ευρωπαϊκό προσκήνιο, προωθώντας την ιδέα μιας υπό γαλλική επιρροή ελληνο-αιγυπτιακής αυτοκρατορίας! Η θέση και η ισχύς της οποίας θα ήταν καταλυτική για τον έλεγχο της εμπορικής οδού με τις Ινδίες και την ανάσχεση της βρετανικής οικονομικής πρωτοκαθεδρίας.

Περίπου δύο αιώνες μετά, παρατηρούμε την προσπάθεια δημιουργίας ενός γαλλικού άξονος, στην ίδια περιοχή, που περιλαμβάνει τα ελληνικά κράτη (Ελλάδα και Κύπρος), την Αίγυπτο, τα ΗΑΕ και την ίδια την Ινδία! Η διαμόρφωση του οποίου συμπίπτει χρονικώς με την υποχώρηση της Βρετανίας και την επικέντρωση των ΗΠΑ στο μέτωπο του Ειρηνικού. Σύμπτωση ή γεωπολιτικό πεπρωμένο;

Η εμπλοκή των Γάλλων στα ελληνικά πράγματα δεν τερματίστηκε με την ανάδειξή μας σε βρετανικό προτεκτοράτο, μετά τον Καποδίστρια. Στις αρχές του 20ου αιώνος, Γάλλοι αξιωματικοί έχουν αναλάβει την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών για το τιτάνιο έργο της αναδιοργανώσεως των ενόπλων δυνάμεων, μετά το άγος του 1897. [1]

Μόνον που η κακή οικονομική κατάσταση του κράτους το καθιστούσε έρμαιο στα συμφέροντα δανειστών και η χρόνια παραμέληση των ενόπλων δυνάμεων, απαιτούσε άμεσες και εκτεταμένες αγορές υλικού για τον εκσυγχρονισμό τους. Κάθε ομοιότητα με το σήμερα ΔΕΝ είναι συμπτωματική!

Μετά από συνομιλίες Ελλάδος-Γαλλίας, η τελευταία προσεφέρθη να αναλάβει κατ’ αποκλειστικότητα τον εξοπλισμό της Ελλάδος, με σύναψη ομολογιακού δανείου 60.000.000 φράγκων (FMF/FMS της εποχής;). Η εν απογνώσει Ελλάδα, ήταν πρόθυμη να θυσιάσει την δυνατότητα αυτόνομης επιλογής όπλων, προκειμένου να εξασφαλίσει την γαλλική προστασία! Αλλά οι Γάλλοι δεν ηρκούντο στον ρόλο του αποκλειστικού προμηθευτή, ήθελαν λόγο και στον πολεμικό σχεδιασμό της Ελλάδος, ώστε να συμβαδίζει με τα ευρύτερα συμφέροντά τους στην Ανατολή. [2]

Στο ναυτικό, η πρόταση του αποστράτου υποναυάρχου Fournier (συμβούλου, με επιρροή στον Γεώργιο Α΄) ήταν η εγκατάλειψη κάθε σκέψεως για βαρέα πλοία (θωρηκτά, καταδρομικά) και η δημιουργία ενός ελαφρού, ευέλικτου και ταχυκίνητου στόλου, αποτελουμένου από 4 εύδρομα καταδρομικά, 12 αντιτορπιλικά και 10 υποβρύχια, χωρισμένου σε 4 ισοδύναμες μοίρες (2 υποβρύχια θα είχαν ρόλο εφεδρείας και αυτόνομης δράσεως).

Η πρόταση συνάντησε οξείες αντιδράσεις από Έλληνες αξιωματικούς (προεξάρχοντος του Περικλέους Αργυροπούλου [3]), που θεώρησαν ότι ο ελληνικός στόλος θα μετατραπεί σε συμπλήρωμα του γαλλικού, με αδυναμία αναλήψεως αμιγώς εθνικών επιχειρήσεων και μειονέκτημα έναντι του τουρκικού στόλου θωρηκτών.

Εν τέλει, οι διαφωνούντες Έλληνες αξιωματικοί υπερίσχυσαν και οδηγηθήκαμε στην απόκτηση του “Αβέρωφ”. Εκ του αποτελέσματος η επιλογή κρίνεται ορθή. Η πρόταση Fournier, ενδεχομένως να απέδιδε, επίσης, αλλά δεν μπορούμε να εικοτολογήσουμε και πάντως αντίστοιχη λογική δεν υιοθετήθηκε από καμία άλλη ναυτική δύναμη της εποχής, τουναντίον ανέτειλε η εποχή των βαρέων θωρηκτών τύπου Dreadnought. [4]

Ίδιες συνθήκες και στο παρόν. Η οικονομική δυσπραγία μας και η επιτακτική ανάγκη για κατά το δυνατόν αμεσότερη ενίσχυση μάς κατέστησαν ευεπιφόρους στις πιέσεις των υποψηφίων προμηθευτών, οι οποίοι προσπαθούσαν να προωθήσουν λύσεις όχι απαραιτήτως ταιριαστές στις ανάγκες μας. Και φυσικά, πάντοτε παρούσα στον νεώτερο βίο μας η ανάγκη για ξένη προστασία!

Ευτυχώς, η κατάληξη των μακροχρονίων διαπραγματεύσεων υπήρξε αίσια, σε μεγάλο βαθμό. Σαφώς και η συγκυρία με την σύναψη της συμφωνίας AUKUS φαίνεται να μας ευνόησε, αλλά δεν πρέπει να αγνοηθεί ότι έγιναν λεπτοί και προσεκτικοί χειρισμοί από πλευράς μας, που επέτρεψαν την εκμετάλλευση των ευνοϊκών συνθηκών.

Την έκβαση την κρίνω θετική για την επιλογή των εξοπλισμών, κατά βάσιν. Μπορεί το σκάφος που επελέγη να έχει και μειονεκτήματα (όπως είχαν όλες οι υποψηφιότητες, καμία δεν ήταν ιδανική [5]), αλλά περισσότερο θα προσδώσει χαρακτηριστικά “Αβέρωφ” στον στόλο (στοιχεία υπεροχής, δηλαδή), παρά θα συντελέσει σε έναν πειραματισμό τύπου Fournier (αυτόν τον ρόλο, στο παρόν, τον υποδύθηκαν οι Αμερικανοί, εξ άλλου η υποψηφιότητά τους ήταν εξέλιξη του σχεδίου τους LCS για ελαφρά, ταχυκίνητη δύναμη πλοίων, με σπονδυλωτό εξοπλισμό, που όμως τερματίστηκε αδόξως).

Εν συντομία, λοιπόν, ως προς το τεχνολογικό/υλικό σκέλος της συμφωνίας.

  • Θετικά
    • Ευφυέστατη κίνηση η σύνθεση 3+3 μονάδων (high-low mix) αντί των 4 κυρίων με παράλληλη αναζήτηση μεταχειρισμένων.
    • Πρωτόγνωρες αντιαεροπορικές δυνατότητες στον στόλο με τις Belharra και τα βλήματα Aster-30. Πλέον ο στόλος θα μπορεί να έχει αυτόνομη αντιαεροπορική κάλυψη σε ανοικτές θάλασσες (ανατολική Μεσόγειος), χωρίς την διαρκή ανάγκη για από αέρος προστασία.
    • Η MBDA ανακοίνωσε πως η έκδοση του Aster-30 που θα λάβει η Ελλάδα θα είναι η B1, με αντιβαλλιστικές δυνατότητες, σε συνδυασμό με το ραντάρ SeaFire. Παρότι δεν προσφέρεται η ακόμη νεώτερη έκδοση B1NT, με υπέρτερα χαρακτηριστικά, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη η είσοδος της Ελλάδος στην ολιγάριθμη – παγκοσμίως – ομάδα χωρών με ικανότητα ανιχνεύσεως και αντιμετωπίσεως βαλλιστικών πυραύλων. Με την επιφύλαξη ότι στις Belharra θα ενσωματωθεί το σχετικό λογισμικό, ήταν το μόνο προσφερόμενο πλοίο (συνδυασμός ραντάρ και όπλων) με αυτό το γνώρισμα.
    • Αγοράζονται πλοία στην αιχμή της τεχνολογίας, αλλά με μειωμένο τεχνολογικό ρίσκο, αφού ο κύριος πελάτης, που θα επωμιστεί το ερευνητικό/αναπτυξιακό κόστος, καθώς και θα αντιμετωπίσει τις πιθανές πρώιμες αστοχίες, είναι η Γαλλία (σε αντίθεση με την περίπτωση των γερμανικών υποβρυχίων T214).
    • Σε συνάφεια με το προηγούμενο, αγοράζονται πλοία που (θα) υπηρετούν και σε άλλα ναυτικά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην μακροχρόνια υποστήριξή τους, ή στις ευκαιρίες μελλοντικής εντάξεως μεταχειρισμένων μονάδων, που θα αποσύρονται από αλλού.
  • Αρνητικά
    • Οικονομικό, αλλά μειωμένων επιδόσεων σύστημα προώσεως (μόνο πετρελαιοκινητήρες, απουσία αεριοστροβίλων ή ηλεκτροπροώσεως).
    • Σχετικώς μικρό (εν συγκρίσει με τον ανταγωνισμό) πυραυλικό φορτίο επιφανείας-αέρος. [6]
  • Προβληματισμοί
    • Αβεβαιότητα για τον εκσυγχρονισμό των 4 φρεγατών ΜΕΚΟ.
    • Υπό αίρεση ο εξοπλισμός των ελαφρών φρεγατών Gowind. Το εάν θα εξοπλιστούν με αμερικανικά όπλα (όπως τα αντίστοιχα σκάφη των ΗΑΕ) ή γαλλικά (όπως οι Belharra) είναι ένα ζήτημα που σχετίζεται εκτός από τις δυνατότητες των σκαφών, καθ’ εαυτάς, τόσο με την λογιστική υποστήριξη του στόλου όσο και με των απώτατο προγραμματισμό του ναυτικού. [7]

Μεγαλύτερη αίσθηση, ωστόσο, προεκλήθη από το πολιτικό σκέλος της συμφωνίας.

Δηλώνω εξ αρχής ότι δεν είμαι οπαδός νομικίστικων προσεγγίσεων στις διεθνείς σχέσεις, συνεπώς δεν με απασχολεί η ενδελεχής γλωσσολογική/εννοιολογική προσέγγιση του κειμένου και τα υπονοούμενα ή τα διφορούμενα σημεία του.

Κάθε συμφωνία απεικονίζει έναν συσχετισμό ισχύος ή μια ταύτιση συμφερόντων σε δεδομένη χρονική στιγμή και ακυρώνεται εν τη πράξει εάν η κατάσταση μεταβληθεί άρδην στο μέλλον. Οι διεθνείς σχέσεις δεν διέπονται από τους ίδιους κανόνες με τις διαπροσωπικές, ώστε να μηνύσει κάποιο κράτος ένα αντισυμβαλλόμενο για αθέτηση συμφωνίας! Φρονώ λοιπόν ότι πρέπει να επικεντρωθούμε στο τί σηματοδοτεί το ελληνογαλλικό σύμφωνο και όχι στο τί προβλέπουν επακριβώς τα άρθρα του.

Αφ’ ενός, η Γαλλία δηλώνει παρούσα στο διεθνές στερέωμα, αποκαθιστώντας το τρωθέν κύρος της εξ αιτίας της AUKUS, σπεύδουσα να καλύψει το γεωπολιτικό κενό από την διαφαινόμενη (διακριτική) αποστασιοποίηση των Αμερικανών από την περιοχή της Μ. Ανατολής και της Μεσογείου. Είναι και μια ηγετική κίνηση πρωτοβουλίας στο ευρωπαϊκό επίπεδο, όπου επιθυμεί τα σκήπτρα από την Γερμανία. Αλλά και στα πλαίσια της ενεργειακής της πολιτικής, τα κέρδη από την ενεργό ανάμειξή της στα τεκταινόμενα της ανατολικής Μεσογείου δεν φαντάζουν αμελητέα.

Αφ’ ετέρου, η Ελλάδα εξισορροπεί την δαμόκλειο σπάθη του τουρκικού casus belli. Αυτό είναι, κατά την άποψή μου, το μέγα κέρδος της Ελλάδος, που δεν έχει επισημανθεί δεόντως. Όπως έχω αναλύσει σε προγενέστερο κείμενό μου, η αντιπαράθεση Ελλάδος-Τουρκίας ομοιάζει με παίγνιο τύπου “chicken game”. Κανένα μέρος δεν επιθυμεί την ένοπλη σύγκρουση, αλλά προσπαθεί να υπερισχύσει του αντιπάλου καθιστώντας πειστική μία απειλή. Επί πολλά έτη η τουρκική απειλή πολέμου είχε διαμορφώσει μια φοβική στάση των Ελλήνων πολιτικών, χωρίς να εξετασθεί η περίπτωση κάποιου επαρκούς αντιμέτρου. Πλέον η πραγματοποίηση της απειλής αυτής από πλευράς Τουρκίας θα αυξήσει το κόστος για την ίδια, φέρνοντάς την αντιμέτωπη, στο στρατιωτικό πεδίο, με μια πυρηνική δύναμη.

Ανακύπτει η αμφιβολία: πόσο βέβαιοι μπορούμε να είμαστε για την γαλλική στρατιωτική εμπλοκή; Αντιστρέφω το ερώτημα: πόσο βέβαιοι είμαστε ότι η Τουρκία θα μας κηρύξει πόλεμο μετά από επέκταση των χωρικών μας υδάτων; Δεδομένου ότι εμπλεκόμαστε σε ένα “chicken game”, δεν έχει σημασία πόσο πρόθυμοι είμαστε να πραγματοποιήσουμε τις απειλές μας, αλλά πόσο ικανούς γι’ αυτό θα μας θεωρήσει ο αντίπαλος! Και η Γαλλία δήλωσε εμπράκτως την υποστήριξή της, το θέρος του 2020, χωρίς καν κάποια υφισταμένη γραπτή συνθήκη, με την παρουσία πλοίων και αεροσκαφών της στην ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο και την Ελλάδα, άρα δεν μπορεί η τωρινή υπόσχεσή της να αξιολογηθεί ως φιλολογική. Και επειδή πρόκειται για μεγάλη δύναμη, με την πιθανή αθέτηση της υπογραφής της (έστω και δικαιολογημένης κατά το γράμμα του νόμου), θα έπληττε πρωτίστως την δική της αξιοπιστία.

Ακόμη και στο απευκταίο ενδεχόμενο που οδηγηθούμε σε πόλεμο, η συνεισφορά της Γαλλίας μπορεί να είναι πολύτιμη και στην περίπτωση που εκδηλωθεί με έμμεσο τρόπο. Σε επίπεδο στρατιωτικών πληροφοριών, επί παραδείγματι, ή εξασφαλίζοντας ροή όπλων και ανταλλακτικών.

Κάποια επί μέρους ζητήματα, που χρήζουν επιγραμματικού σχολιασμού.

  • Είναι απλοϊκό και υποτιμητικό για την Γαλλία να αναγάγουμε την ρήτρα αμυντικής συνδρομής σε αντάλλαγμα για την πώληση μερικών πλοίων. Δηλαδή σε διαγωνισμούς υψηλοτέρου τιμήματος (το κόστος του ακυρωθέντος προγράμματος αυστραλιανών υποβρυχίων ήταν υπερδεκαπλάσιο των ελληνικών φρεγατών!!!) τί θα έπρεπε να προσφέρουν οι υποψήφιοι ανάδοχοι; Τέτοιες δεσμεύσεις υποκινούνται από ευρύτερα συμφέροντα, δεν εξαρτώνται από πωλήσεις όπλων. Δεν αποκλείεται, ωστόσο, να χρησιμοποιήθηκε από την Γαλλία μια ειλημμένη απόφαση για δυναμική επέμβαση στα της περιοχής μας ως πρόσθετο δέλεαρ για εμάς.
  • Η Γαλλία εισέρχεται σε προεκλογική περίοδο. Η απώλεια του αυστραλιανού συμβολαίου από την κρατική Naval-Group ήταν μεγάλο πλήγμα την δεδομένη χρονική στιγμή, καθώς η μείωση του έργου της πιθανόν να οδηγούσε σε περικοπές θέσεων εργασίας. Επομένως ήταν σωτήρια και βαρύνουσα για τον Macron και τα γαλλικά ναυπηγεία η απόφαση να κατασκευαστούν εκεί και οι 3 Belharra της Ελλάδος. Αλλά κάθε άλλο παρά ως μειονέκτημα για εμάς πρέπει να ιδωθεί. Στην αβέβαιη κατάσταση που βρίσκονται τα δικά μας ναυπηγεία και με βεβαρημένο ιστορικό καθυστερήσεων (ΜΕΚΟ, Super-Vita), η ναυπήγηση στην Γαλλία διασφαλίζει το ΠΝ ως προς την τήρηση των επιτακτικών χρονοδιαγραμμάτων. Αλίμονο εάν περιμένουμε η ναυπηγική μας βιομηχανία να αναζωογονηθεί με την κατασκευή 3-4 φρεγατών! Αυτό θα συμβεί μόνο εάν καταφέρουν και παρουσιαστούν ανταγωνιστικά στην διεθνή εμπορική αγορά, όπως συνέβη με το Νεώριον και την ONEX. Και νομίζω πως είναι προτιμώτερο η μεταφορά τεχνογνωσίας στην Ελλάδα να αφορά πυραυλικά ή ηλεκτρονικά συστήματα, παρά συγκολλήσεις μετάλλων!
  • Πολλές ενστάσεις διατυπώθηκαν για το ενδεχόμενο να συμμετάσχουν ελληνικές δυνάμεις σε γαλλικές στρατιωτικές αποστολές στο εξωτερικό (π.χ. επιχείρηση Takuba στο Μάλι). Πέραν της απαράδεκτης λογικής του “μονά-ζυγά δικά μας” (δυστυχώς είναι πολύ ευρύτερη αυτή η νοοτροπία στην ελλαδική κοινωνία, να διεκδικεί δηλαδή δικαιώματα, αλλά να περιφρονεί τις υποχρεώσεις…), είναι μια ευκαιρία για στελέχη των ενόπλων μας δυνάμεων να αποκτήσουν πραγματική πολεμική πείρα, ένα σημείο στο οποίο υστερούν έναντι των Τούρκων συναδέλφων τους. Και είναι αντιφατικό να θαυμάζουμε/ζηλεύουμε την Τουρκία που αναμιγνύεται στην Λιβύη, στην Συρία, στο Αζερμπαϊτζάν και αλλού, αλλά όταν μας δίδεται η ευκαιρία να έχουμε κι εμείς ενεργητική συμμετοχή σε παρόμοια μέτωπα να την απορρίπτουμε.

Εν κατακλείδι, η συμφωνία φαίνεται αμοιβαίως επωφελής (“win-win”), υπό το πρίσμα του τί προσφέρει και όχι του τί περισσότερο θα επιθυμούσαμε [8]. Πάντως, θα είναι ολέθριο λάθος, εάν επαναπαυτούμε στις θεωρητικές πρόνοιες της συνθήκης. Γι’ αυτό και επεσήμανα ότι εκείνο που με χαροποίησε, κυρίως, ήταν το εξοπλιστικό της μέρος. Το περιβόητο άρθρο 2 της συνθήκης δεν πρέπει να εκληφθεί ως κάτι περισσότερο από ένα απλό διπλωματικό όπλο, αλλιώς, οι συνέπειες του εφησυχασμού μας ενδέχεται να αποδειχθούν χειρότερες από την περίπτωση το άρθρο αυτό να μην υπήρχε καν!

ΥΓ1: Τελούμε εν αναμονή της υπογραφής της MDCA, στις 14/10, ώστε να αποκτήσουμε μια πιο αποκρυσταλλωμένη εικόνα για το πλέγμα των συμμαχιών της περιοχής και τους συσχετισμούς ισχύος…

ΥΓ2:  Όταν οι τουρκικές αντιδράσεις ταυτίζονται στον πυρήνα τους με τις ενστάσεις του ΣυΡιζΑ, τότε ή οι Τούρκοι έχουν γίνει πολύ… φιλέλληνες, ή δικαιώνονται για άλλη μία φορά όσοι μιλούν για… “Τουρκία εσωτερικού“!

 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

  1. Η αναδιοργάνωση και ο εκσυγχρονισμός των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων πριν τους Βαλκανικούς πολέμους οφείλεται, ως επί το πλείστον, σε πρωτοβουλίες της κυβερνήσεως Θεοτόκη (1904-1909), ασχέτως εάν σκοπιμότητες των νεωτέρων χρόνων επιβάλλουν την αποκλειστική εξύμνηση του Ελ. Βενιζέλου.
  2. Προς αποφυγήν παρερμηνειών, η ποδηγέτηση των ελληνικών εξοπλιστικών σχεδιασμών δεν ήταν μόνον ίδιον των Γάλλων, ούτε της εποχής, απλώς μνημονεύεται η στάση τους τότε, λόγω επικαιρότητος. Δυο χαρακτηριστικά άλλα παραδείγματα ξένου παρεμβατισμού είναι:
  3. Περισσότερα στοιχεία για τον βίο και την δράση του σε σχετικό άρθρο των “Ιστορικών Θεμάτων”.
  4. Αναλυτικότερη παρουσίαση της εξοπλιστικής πολιτικής της Ελλάδος, εκείνη την εποχή στις εξής εργασίες:
  5. Η χρόνια παραμέληση των ναυτικών (και όχι μόνον) εξοπλισμών και η επιτακτική ανάγκη για ανανέωση των γηρασμένων κυρίων μονάδων μας, κατέστησε πιεστική προτεραιότητα την προμήθεια νέων φρεγατών. Όπερ σημαίνει πως δεν υπήρχαν πολλά περιθώρια για κατ’ απαίτηση και κατά παραγγελία εκτεταμένες τροποποιήσεις ναυπηγικών σχεδίων, ώστε να προκύψει πλοίο απολύτως προσαρμοσμένο στις ανάγκες μας, καθώς αυτές οι παρεμβάσεις θα απαιτούσαν χρόνο, αλλά και (πολύ) περισσότερες δαπάνες. Συνεπώς, ήταν υποχρεωτικός ο συμβιβασμός με ήδη υφιστάμενα σχέδια. Πάντως, κατά τις ελληνογαλλικές συζητήσεις του 2010, για τις FREMM, όταν ακόμη ο χρόνος ήταν λιγότερο πιεστικός, το ΠΝ είχε ζητήσει ευρείες παρεμβάσεις επί του αρχικού σχεδίου, όπως απεκάλυψε σχετικό μεταγενέστερο δημοσίευμα.
  6. Δεν θα πρέπει να παραβλέπεται, ωστόσο, ότι τα πολεμικά πλοία δεν μονομαχούν μεταξύ τους, ούτε εκτίθενται κατά μόνας εναντίον πασών των εχθρικών δυνάμεων (παρήλθε η εποχή του “Αβέρωφ” και του “Yamato”), αλλά επιχειρούν σε ομάδες μάχης, με καθένα να δρα συμπληρωματικώς στα υπόλοιπα.
  7. Το ότι κατά την ελληνοτουρκική κρίση του θέρους του 2020 κινητοποιήθηκε σύμπας ο ελληνικός πολεμικός στόλος, καίτοι η νεώτερη κύρια μονάδα του είχε υπερβεί τα 22 έτη, ενώ ο κορμός του απαρτίζεται από 40χρονα σκάφη, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ομοιογένεια και ομοιοτυπία του υλικού, που διευκολύνει την συντήρηση (οικονομίες κλίμακος) και της επίτευξη υψηλών διαθεσιμοτήτων. Αυτό το πλεονέκτημα δεν πρέπει να απολεσθεί, με αποσπασματικές και απρογραμμάτιστες προμήθειες στο μέλλον.
  8. Η αμηχανία και η απαρέσκεια της “άλλης πλευράς”, όπως διαφαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών, είναι άλλη μία ένδειξη για τις ωφέλειες των αντισυμβαλλομένων στην συνθήκη.

*Ο Κωνσταντίνος Καραγιαννίδης είναι  Ηλεκτρολόγος Μηχανικός & Μηχανικός Υπολογιστών.

Επικοινωνία Άσαντ με τον βασιλιά της Ιορδανίας για πρώτη φορά από το 2011

Από
pcuser
-
0

Ο βασιλιάς της Ιορδανίας Αμπντάλα ΙΙ είχε σήμερα τηλεφωνική συνομιλία με τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου στην Συρία το 2011, ανακοίνωσε το παλάτι στο Αμάν.

«Ο βασιλιάς Αμπντάλα δέχθηκε σήμερα τηλεφώνημα εκ μέρους του προέδρου Ασαντ», αναφέρεται στην ανακοίνωση. Οι δύο άνδρες συζήτησαν «τις σχέσεις ανάμεσα στις δύο αδελφές χώρες και τρόπους για την ενίσχυσή τους».

Ο ιορδανός βασιλιάς διαβεβαίωσε τον σύρο πρόεδρο «για την υποστήριξη της Ιορδανίας στις προσπάθειες διαφύλαξης της κυριαρχίας, της σταθερότητας και της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Η Ιορδανία είναι μία από τις λίγες αραβικές χώρες που διατήρησαν σχέσεις με την Συρία από την έναρξη του πολέμου το 2011. Στο διάστημα των δέκα αυτών ετών, ο πόλεμος άφησε πίσω του μισό εκατομμύριο νεκρούς και προκάλεσε την έξοδο εκατομμυρίων Σύρων από την χώρα τους.

Το καθεστώς της Δαμασκού κατόρθωσε, μετά την απώλεια του ελέγχου της χώρας κατά την εξέλιξη της σύρραξης, να ανακτήσει τον έλεγχο επί του μεγαλύτερου μέρους της συριακής επικράτειας με την υποστήριξη της Ρωσίας.

«Φαίνεται ότι η Ιορδανία βρίσκεται στην εμπροσθοφυλακή των χωρών που θέλουν να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους με την Δαμασκό», δήλωσε πολιτικός αναλυτής στην Δαμασκό που δεν κατονομάζεται, τονίζοντας ότι η τηλεφωνική επικοινωνία ανοίγει «ένα νέο κεφάλαιο» στις σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες.

Η Ιορδανία φιλοξενεί 650.000 σύρους πρόσφυγες που έχουν καταγραφεί από την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Το Αμάν υποστηρίζει ότι έχει υποδεχθεί 1,3 πρόσφυγες από την Συρία.

https://www.militaire.gr/epikoinonia-asant-me-ton-vasilia-tis-iordanias-gia-proti-fora-apo-to-2011/

Η Τουρκία κλιμακώνει με απαράδεκτες ανακοινώσεις του υπουργείου Άμυνας!

Από
pcuser
-
0

Η Άγκυρα κλιμακώνει τις αντιδράσεις της για την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία με ανακοινώσεις από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας. Τα όσα απαράδεκτα ειπώθηκαν για την Ελλάδα πριν από λίγο:

•Από τις αρχές του 2021, έχουν καταγραφεί 1.989 παραβιάσεις του καθεστώτος αποστρατικοποιημένων Νήσων με  στρατιωτικά θαλάσσια και αεροπορικά μέσα.

•Η Ελλάδα επιμένει επίσης σε παραβιάσεις του μορατόριουμ, σε αντίθεση με τη Συμφωνία των Αθηνών.

•Ακόμη και κατά την περίοδο μορατόριουμ που κάλυπτε 15 Ιουνίου-15 Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκαν 56 αεροπορικές και θαλάσσιες δραστηριότητες από την Ελλάδα στο Αιγαίο Πέλαγος.

•Επιπλέον, η NAVTEX που εξέδωσε η Ελλάδα τον Σεπτέμβριο για τις έρευνες από το σκάφος Nautical Geo είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να συντονιστεί εκ των προτέρων με την Τουρκία, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αφού η περιοχή των ερευνών καλύπτει την τουρκική υφαλοκρηπίδα.

•Κάναμε παρέμβαση ενάντια σε αυτήν την παράνομη προσπάθεια της Ελλάδας και δημοσιεύτηκε η ένστασή μας με τουρκική NAVTEX.

•Τέλος, στις 29 Σεπτεμβρίου, η Ελλάδα συνέχισε τις προκλήσεις της πραγματοποιώντας τη φάση της Άσκησης «ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ» στη Χίο η οποία πρέπει να είναι αποστρατικοποιημένη ζώνη.

•Πρόσφατα παρατηρείται αύξηση των εξοπλιστικών δραστηριοτήτων της Ελλάδας. Θεωρούμε ότι η Ελλάδα, προσπαθεί να δημιουργήσει μια ισορροπία σε βάρος της Τουρκίας με τις αυξανόμενες εξοπλιστικές της προμήθειες.

•Οι απαραίτητες πρωτοβουλίες συνεχίζονται μέσω διπλωματικών διαύλων ενάντια στην παράνομη, προκλητική και επιθετική στάση της Ελλάδας και η απαραίτητη απάντηση δίνεται στο πεδίο εντός του πεδίου της αμοιβαιότητας.

•Συνεχίζουμε να προστατεύουμε τα δικαιώματα, τα συμφέροντα και τα συμφέροντά μας στις θάλασσές μας με αποφασιστικότητα και χωρίς συμβιβασμούς. Οι χερσαίες και αεροπορικές μας δυνάμεις, ιδιαίτερα οι ναυτικές μας δυνάμεις, έχουν λάβει οδηγίες σε αυτό το πλαίσιο. Δεν υπάρχει καμία υποχώρηση από τα δικαιώματά μας. δεν θα επιτρέψουμε τετελεσμένα γεγονότα.

•Προσδοκούμε από τον γείτονά μας. να ενεργεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις του διεθνούς δικαίου, της λογικής, της λογικής, της ισότητας, των ανθρωπιστικών και αστικών κανόνων · Είναι μια ειλικρινής στάση υπέρ της επίλυσης προβλημάτων με ειρηνικές μεθόδους και διάλογο που βασίζεται σε σχέσεις καλής γειτονίας.

Η Τουρκία εκτός από τα λόγια και τα ψεύδη προχώρησε και σε έργα με έκδοση NAVTEX στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ όπου κάνει έρευνες το Nautical Geo.

https://www.militaire.gr/i-toyrkia-klimakonei-me-aparadektes-anakoinoseis-toy-ypoyrgeioy-amynas/

Έλληνες κάτοικοι του κέντρου στο Pronews.gr: «Ζούμε στην… Καμπούλ – Οι ξένοι κάνουν ότι θέλουν»

Από
pcuser
-
4

Η εγκατάλειψη του κέντρου των Αθηνών στους ξένους με στοιχεία και φωτογραφίες – Κράτος και Δημοτική Αρχή εχθρικοί προς τους… Έλληνες!

Περπατήσαμε στις πολύπαθες γειτονιές του κέντρου, τα περίφημα “κατεχόμενα” και συνομιλήσαμε με τους κατοίκους αυτών των άλλοτε όμορφων αστικών γειτονιών.  

Πρόκειται  για το έκτο Δημοτικό Διαμέρισμα Αθηνών που περιλαμβάνει τις γειτονιές των Πατησίων και της Κυψέλης.

Κάποτε, όχι πολύ μακριά πίσω, αυτές οι περιοχές ήταν γεμάτες Έλληνες κατοίκους, οικογενειάρχες, της άλλοτε κραταιάς μεσαίας τάξης της χώρας.

Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι όμορφες, φροντισμένες  πολυκατοικίες και μαγαζιά που θεωρούνταν καλά και ακριβά. Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει σταδιακά στα μέσα της δεκαετίας του 90 αλλά κανείς τότε δεν μπορούσε να υποψιαστεί, ούτε καν να φανταστεί την μορφή και την έκταση της επέλασης των αλλοδαπών (η οποία συνεχίζεται στους ίδιους περίπου ρυθμούς) που είκοσι χρόνια μετά, θα καταλάμβανε αυτές τις άλλοτε όμορφες  και νυκοκοιρεμένες περιοχές.

Σήμερα περπατώντας κανείς στην Πλατεία Βικτωρίας, στην Πλατεία Αμερικής, στην Φωκίωνος, στον Άγιο Παντελεήμονα, στην Πλατεία Αττικής, συναντάει μόνο εγκατάλειψη, κτίρια παρατημένα με προσόψεις βρώμικες ,συνθήματα και αφίσες κομμάτων στους τοίχους, μαγαζιά με ξένες επιγραφές, πρόσωπα σκυφτά, ανθρώπους βιαστικούς, βλέμματα εχθρικά.

Με λίγα λόγια μια ατμόσφαιρα γκέτο που αλλού θυμίζει Μπρόνξ και Χάρλεμ και αλλού Καμπούλ και Μογκαντίσου. Πάντως όχι ελληνική πόλη και σίγουρα όχι παλιά καλή Αθήνα.

Και οι εναπομείναντες Έλληνες κάτοικοι; Τι κάνουν αυτοί; Πως επιβιώνουν;

Εύλογη απορία. Η απάντηση είναι ότι  έχουν συγκροτήσει επιτροπές και αγωνίζονται καθημερινά με το ανάλγητο και εχθρικό ελληνικό κράτος που τους έχει προδώσει. Εμείς λοιπόν, βρεθήκαμε με μέλη της επιτροπής κατοίκων και συνομιλήσαμε μαζί τους για την όλη κατάσταση. Να τι μας είπαν:

Pronews:  Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε καθημερινά ζώντας σε αυτές τις γειτονιές;

“Ας ξεκινήσουμε λέγοντας ότι η ζωή εδώ είναι σαν να ζεις σε καταυλισμό. Τσαντίρια, βρωμιά, φασαρία, παραβατικότητα, άεργοι πληθυσμοί που περιφέρονται, ζητιανιά, ναρκωτικά, πορνεία, ξέπλυμα χρήματος.

Όλα αυτά μπροστά στα μάτια μας, μέσα στα σπίτια μας, 24 ώρες το 24ωρο.

Αντιμετωπίζουμε ό,τι προβλήματα θα αντιμετώπιζε κάποιος αν ζούσε μέσα στο hot spot της Μόριας ή τους καταυλισμούς Ρομά, περιτριγυρισμένος από συμμορίες αλλοδαπών, που οργανώνονται όλο και περισσότερο και γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες και από έναν πληθυσμό που δεν έχει στον ήλιο μοίρα και ούτε πρόκειται να αποκτήσει, παρά τις υψηλές επιδοτήσεις και τις εξαγγελίες για δήθεν ενσωμάτωση ή ένταξη.

Όλα τα χρήματα που έχουν δοθεί για αυτόν τον λόγο συνέβαλαν στην γκετοποίηση και τον εποικισμό. Πρόκειται περί προγραμμάτων και κονδυλίων εποικισμού ουσιαστικά και όχι ένταξης, η οποία ούτως ή άλλως ήταν αδύνατη με αυτούς τους αριθμούς λαθρομεταναστών.”

Pronews: Γιατί φεύγουν οι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής ;

“Γιατί εξευτελίζονται και αρνούνται να ζουν στην Καμπούλ και στην Μογκαντίσου,. Πρόκειται για εξευτελισμό της ζωής μας, της περιουσίας μας και της προσωπικότητας μας.

Η διαβίωση με αυτές τις συνθήκες μιζέριας, εξαθλίωσης, εγκληματικότητας, που μας επιβάλλουν, είναι αδύνατη. Και ουσιαστικά από διαβίωση μετατρέπεται σε επιβίωση. Καταρχάς δεν μιλάμε πλέον για αστικό περιβάλλον. Οι γειτονιές γκέτο έχουν χάσει προ πολλού το αστικό τους χαρακτήρα. Δεν συζητώ καν το να θυμίζουν πρωτεύουσα πόλης.

Πρόκειται στην ουσία για τεράστιους ανοιχτούς καταυλισμούς, εγκατεστημένους μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας, όπου κυριαρχεί η ασυδοσία.

Οι Έλληνες ουσιαστικά εκδιώχθηκαν από όλους αυτούς που δήθεν ενδιαφέρονται για τους ανθρώπους και δεν είναι ρατσιστές, αλλά φέρθηκαν εντελώς ρατσιστικά προς τους Έλληνες, αντιμετώπισαν το κέντρο της πόλης ως αλάνα, ενώ συμμετέχουν ποικιλοτρόπως στα πογκρόμ που γίνονται στην περιοχή κατά ημών από το 2008.

Οι Έλληνες επίσης δεν έχουν σχολεία για τα παιδιά τους.

Είδαμε πρόσφατα αποδείξεις για την αναλογία 2 ελληνόπουλα προς 20 αλλοδαπούς μαθητές και διαβάσαμε την δήλωση του κ. Συρίγου ότι το 90% των μαθητών στις γειτονιές γκέτο είναι αλλοδαποί. Κάτι που προφανώς θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό. Οι Έλληνες που έχουν παραμείνει έχουν ξεπαραδιαστεί, για να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία. Δεν υπάρχουν καταστήματα για να κάνεις τα ψώνια σου!

Τα μικρομάγαζα είναι τα περισσότερα αλλοδαπών για συγκεκριμένες δραστηριότητες, μίνι μάρκετ, κομμωτήρια, κινητά. Δυστυχώς οι Έλληνες ξεπουλάνε και φεύγουν για να αποφύγουν αυτήν την τοξικότητα και να διατηρήσουν την ψυχική τους ηρεμία. Ίσως τελικά και αυτός να ήταν ο σκοπός.

Απλά δεν πίστευα ότι 100 χρόνια μετά τον εκ διωγμό της οικογένειάς μου από την Μικρά Ασία θα ζούσα κάτι αντίστοιχο μέσα στον τόπο μου.”

Pronews: Πότε άρχισε να γίνεται το πρόβλημα της  μαζικής απόβασης λαθραίων μεταναστών πιο έντονο;

“Πρώτα επλήγη ο Άγιος Παντελεήμονας τέλη του 2008, όπου μετέφεραν με λεωφορεία, σύμφωνα με μαρτυρίες που έχουμε, Ασιάτες και τους άφησαν στην πλατεία Αττικής και στον Άγιο Παντελεήμονα. Τότε οι κάτοικοι ξεσηκώθηκαν και βγήκαν οι γνωστοί αλληλέγγυοι, που όλοι έχουμε καταλάβει τι ρόλο παίζουν, και τους είπαν ακροδεξιούς και φασίστες.

Είναι ακροδεξιό και φασιστικό να ζητάς μία στοιχειώδη ποιότητα ζωής. Το πρόβλημα ήταν τοπικό τότε. Ακόμη και οι γειτονιές πιο πάνω δεν είχαν επηρεαστεί. Την ίδια περίπου περίοδο ξεφόρτωσαν κυριολεκτικώς Αφρικανούς στην πλατεία Αμερικής. Τους χάρισαν τις περιοχές και μάλιστα τους μοίρασαν αναλόγως την εθνικότητα.

Από εδώ οι Ασιάτες, από εκεί οι Αφρικανοί.

Ουσιαστικά «κατέκτησαν» έναν έναν δρόμο, αφενός πηγαίνοντας σε διαμερίσματα που πρόθυμοι επιτήδειοι τους νοίκιασαν. Χρέπια, όπου δεν έμενε κανείς, νοικιάστηκαν με το κεφάλι από τύπους που πλούτιζαν εις βάρος μας και αυτοί ζούσαν σε άλλες γειτονιές. Το δεύτερο βήμα ήταν η δημιουργία υποδομών με την ίδρυση καταστημάτων.

Επί δημαρχίας Καμίνη έγινε πάρτι στην κυριολεξία στον Δήμο.

Τότε οι επιτροπές καταθέσαμε μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα, ο οποίος παρέπεμψε αρκετά άτομα για παράβαση καθήκοντος, καθώς οι παρανομίες ήταν φοβερές. Με ένα απαράδεκτο βούλευμα αθωώθηκαν επί ΣΥΡΙΖΑ. Οι δικαστές έκριναν ότι όλα είχαν συμβεί τυχαία!  Επί σειρά ετών εκατοντάδες μαγαζιά Αφροασιατών που είχαν μόλις μπει στην χώρα άνοιγαν, δεν ελέγχονταν και δεν έκλειναν λόγω παραβάσεων τυχαία. Εντάξει, μας έπεισαν.

Επί Παπανδρέου και Καμίνη η κατάσταση ήταν τραγική, το 2012 με την πολιτική Σαμαρά και Δένδια βελτιώθηκε πολύ και με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 έγινε κανονική «απόβαση» όλης της Αφρικής και της Ασίας και διαλυθήκαμε εντελώς.

Τώρα απλά συνεχίζουν το βιολί του ΣΥΡΙΖΑ. Ο δε δήμαρχος κ. Μπακογιάννης σε λίγο θα μοιράζει τις άδειες καταστημάτων αλλοδαπών στα σπίτια τους. Είναι τραγική η κατάσταση. Η Αχαρνών πια δεν είναι ελληνικό έδαφος. Σε λίγο θα μας ζητάνε διαβατήριο.”

Pronews: Πότε άρχισαν να μπαίνουν οι Κινέζοι έντονα στο παιχνίδι της αγοράς ακινήτων;

“Ο νόμος Χατζηδάκη για την απόκτηση Χρυσής Βίζας τους ευνόησε πολύ.

Η Χρυσή Βίζα  χορηγείται σε υπηκόους τρίτων χωρών που είτε αποκτούν ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα αξίας 250.000 ευρώ, είτε επενδύουν σε ελληνικές επιχειρήσεις ή έργα υποδομών. Επρόκειτο για νόμο που οδήγησε σε ξεπούλημα κυριολεκτικώς των ελληνικών ιδιοκτησιών του κέντρου κυρίως σε Κινέζους, αλλά και σε Άραβες και σε Ισραηλινούς.

Σύμφωνα με έρευνα που κάναμε το μεγάλο παιχνίδι έγινε επί ΣΥΡΙΖΑ τέλη 2017 και 2018. Κι αυτό γιατί η περιοχή από το 2015 και μετά υποβαθμίστηκε όσο δεν έπαιρνε,  τόσο με την εγκατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών όσο και με καταλήψεις που ξεφύτρωσαν και έφτασαν μέχρι το Κολωνάκι, με τα χιλιάδες διαμερίσματα ΕΣΤΙΑ, με ΜΚΟ που είδαν χρήμα και συνέβαλαν πολύ στην υποβάθμιση με δημόσια συσσίτια, με γελοίες δήθεν πολιτιστικές εκδηλώσεις, με ένα σωρό αλητεία που κουβάλησαν ως εθελοντές, με τραμπουκισμούς από διάφορους στους κατοίκους, με καψίματα και βανδαλισμούς.

Ο κόσμος είδε την ζωή του να γίνεται μία κόλαση. Ιδιοκτησίες και να χαρίζονταν δεν τις έπαιρνε κανείς. Και τότε εμφανίστηκαν οι Κινέζοι να αγοράζουν τα πάντα. Και οι Ισραηλινοί για airbnb.

Επίσης κάποιοι Άραβες που αγόρασαν ολόκληρα κτίρια και τα έκαναν δομές. Δεν αγόρασαν απαραιτήτως φτηνά μετά από κάποια στιγμή. Κάποιοι αγόρασαν ακριβά. Το θέμα είναι ότι τώρα όλα αυτά τα χιλιάδες σπίτια είναι κλειστά και αδιάθετα ως επί το πλείστον. Κι αυτό δημιουργεί κρίση στην ενοικίαση ανεβάζοντας τις τιμές, αλλά και συντελεί στην ερημοποίηση περιοχών.

Μένουν χωρίς κατοίκους. Ουσιαστικά κανείς δεν σκέφτηκε τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής. Ήταν μία κοντόφθαλμη πολιτική με εμφανή την διάθεση οι ελληνικές ιδιοκτησίες να περάσουν σε ξένα χέρια. Όπως και έγινε.”

Pronews:  Πιστεύετε ότι υπάρχει κάποιο σχέδιο σκόπιμης υποβάθμισης της ζωής στο κέντρο;

“Στην αρχή δεν το πιστεύαμε. Λέγαμε ότι είναι τυχαίο. Μετά από 13 χρόνια που παρακολουθούμε στενά την εξέλιξη του εποικισμού της πρωτεύουσας, είμαστε πεπεισμένοι ότι η υποβάθμιση είναι σκόπιμη. Πιστεύουμε ότι ξεκίνησε ως μία πολιτική με σκοπό την υποβάθμιση των τιμών στα ακίνητα και το ξεπούλημα τους σε ξένους, όπως και έγινε.

Πιθανόν να είχαν στο νου τους τίποτα αναπλάσεις τύπου Ντουμπάι, να γκρεμίζουν ολόκληρα τετράγωνα και να χτίζουν ουρανοξύστες. Έπαιξε πολύ κάποια στιγμή το πόσο ωραίοι θα είναι οι ουρανοξύστες στο κέντρο της πόλης.

Ονειρεύονταν ουρανοξύστες άνθρωποι που δεν γνώριζαν την Αθήνα και αγνοούσαν ότι το 6ο δημοτικό διαμέρισμα και το 1ο έχουν μία πλούσια αρχιτεκτονική κληρονομιά που πρέπει να διαφυλάξουμε και όχι να καταστρέψουμε.

Τελικά αντιλήφθηκαν ότι είναι τόσες πολλές οι ιδιοκτησίες, που είναι αδύνατο να τις αγοράσουν όλες λόγω του ότι πολλοί δεν πουλάνε. Έχουν ακόμη πολύ κόσμο οι περιοχές,  ο οποίος επιμένει να ζει εδώ στα σπίτια του και δεν φεύγει. Κατέστρεψαν για να εκμεταλλευτούν, δεν μπόρεσε να γίνει στον βαθμό που ήθελαν και απλά μας εγκατέλειψαν στην τύχη μας κοιτώντας πια να τρώνε τα κονδύλια για δήθεν ένταξη όλων αυτών που εγκατέστησαν εδώ.

Μετά έπρεπε το κέντρο να υποβαθμιστεί και να διαλυθεί το αστικό του κομμάτι και για άλλους λόγους. Σκεφτείτε ότι οι χιλιάδες άνθρωποι που έφυγαν διωκόμενοι ουσιαστικά, μετακινήθηκαν και τόνωσαν την αγορά κατοικίας και την εμπορική κίνηση σε άλλες περιοχές. Κάποιοι είχαν συμφέροντα από αυτή την ερήμωση του κέντρου. Αναπτύχθηκαν όμοροι δήμοι. Αυτό δεν θα ήταν εφικτό με το κέντρο να κρατάει τον κόσμο του.

Η διάλυση μίας αστικής περιοχής εξυπηρετούσε και την ιδεολογία διαφόρων ομάδων περί πάλης των τάξεων, την οποία υπηρέτησαν και κυβερνήσεις. Ήταν μία νίκη της αριστερής ιδεολογίας.

Ο αστός έπρεπε να καταστραφεί και να αντικατασταθεί από ένα λούμπεν προλεταριάτο, όπερ και εγένετο, αλλά ως προς το λούμπεν σκέλος. Διότι προλεταριάτο δεν υπάρχει.

Η πλειοψηφία των νέων κατοίκων είναι άεργοι.  Αυτοί επινόησαν και το παραμύθι ότι οι ‘Έλληνες δήθεν έφυγαν και άφησαν «κενό». Αυτό είναι μία ιστορία που επινόησαν οι διάφοροι αλληλέγγυοι και σχεδιαστές αυτών των πολιτικών, για να δικαιολογήσουν τον εποικισμό που έκαναν. Κανείς δεν έφυγε. Γεμάτες ήταν οι πολυκατοικίες μέχρι και το 2010. Η αγορά κατοικίας δεν ήταν φτηνή, ούτε η ενοικίαση. Ο κόσμος άρχισε να φεύγει όταν έφεραν αυτούς τους πληθυσμούς μέσα στα σπίτια μας.

Τέλος η κατάληψη του κέντρου της πρωτεύουσας μίας χώρας από λαθρομετανάστες και τους προστάτες τους έχει ιδιαίτερη σημασία. Καταλύεται η καρδιά του Κράτους, η οποία πια «χτυπάει» στους ρυθμούς των εποικιστών και των διαχειριστών τους. Τα μηνύματα που στέλνει το κέντρο της πρωτεύουσας, το οποίο είναι και το κέντρο του Kράτους, προς όλη την χώρα από την στιγμή που εποικίστηκε είναι σαφή. Τριτοκοσμική ζούγκλα, μιζέρια, για να συνηθίζουμε την φτωχοποίηση και την εγκληματικότητα, παλαβομάρες, αλητεία και τραμπουκισμοί. Αυτό το μήνυμα εκπέμπεται. Τίποτα για να είμαστε περήφανοι, τίποτα όμορφο και τίποτα δημιουργικό.

Αυτό που έγινε στην Αθήνα θα αγγίξει και το πιο απόμερο χωριό, το πληρώνει όλος ο νόμιμος πληθυσμός της χώρας και αποτελεί μία πολιτική που εδώ και χρόνια διαφημίζεται και στα σχολεία ως κάτι καλό. Επειδή το ζούμε δεν είναι κάτι καλό. Είναι κάτι απάνθρωπο. Καλό είναι μόνο για αυτούς που τα σχεδίασαν, ζουν στις γυάλες τους, έχουν γίνει πάμπλουτοι από την ανθρώπινη δυστυχία και παίζουν με τους ανθρώπους σαν να είναι Playmobil.”

Pronews: Τι έχουν γίνει τα άλλοτε ελληνικά μικρά μαγαζιά  γιατί  εμείς περπατώντας εδώ γύρω μόνο ξένα βλέπουμε;

“Τα ελληνικά μαγαζιά δέχτηκαν αρχικά κανονικό πογκρόμ, ώστε να αναγκαστούν να κλείσουν. Γίνονταν επαναλαμβανόμενοι έλεγχοι σε ελληνικά μαγαζιά για ό,τι βάλει ο νους σας, τους πεθαίνανε στα πρόστιμα και την ίδια στιγμή τα καταστήματα αλλοδαπών δεν ελέγχονταν.

Έλεγχοι στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος  αλλοδαπών πήγαν μετά από συνεχείς καταγγελίες των επιτροπών και τεράστιες πιέσεις. Και πάλι δουλειά δεν γίνεται.

Διότι κανείς δεν κάνει το αυτονόητο. Να εφαρμόσει τον νόμο σε καταστήματα παραβατικά. Τους έχουν παραδώσει την περιοχή για να παριστάνουν τους επιχειρηματίες και για να δημιουργούν δικές τους υποδομές. Πρόκειται για καταστήματα χωρίς πελάτες, τα οποία δεν ελέγχει η Εφορία, δεν ελέγχει η Αστυνομία, δεν ελέγχει η Επιθεώρηση Εργασίας, δεν ελέγχει ο Δήμος, η Περιφέρεια έκανε κάποιους ελέγχους και παρά τις πολύ σοβαρές παραβάσεις που διαπιστώθηκαν τα καταστήματα δεν έκλεισαν.

Ο Δήμος νίπτει τας χείρας του και το Κράτος είναι παντελώς απόν. Τους αφήνουν να κάνουν ό,τι θέλουν κυριολεκτικώς. Κανένας έλεγχος. Η επιχειρηματικότητα των αλλοδαπών έχει στρατηγική.

Φτιάχνουν ένα τσαντιρομάγαζο, που υποβαθμίζει αισθητικά την περιοχή, μαζεύονται πεντακόσιοι απ’έξω 24 ώρες το 24ώρο, δεν τηρούν ωράρια, κουρεύουν Κυριακές, τα μίνι μάρκετ είναι ανοιχτά όλες τις ώρες και σύντομα ότι κανονικό μαγαζί υπάρχει δίπλα τους και απέναντι κλείνει. Ένα μαγαζί τους ανοίγουν, δέκα κανονικά κλείνουν.

Η Πατησίων, μία καταπληκτική εμπορική λεωφόρος, όπου περπατάς και βλέπεις την Ακρόπολη, σιγά σιγά καταστρέφεται και γκετοποιείται. Ήδη ένα κομμάτι της κοντά στην πλατεία Αμερικής έχει αφρικανοποιηθεί.

Έχουν ανοίξει τα γνωστά τσαντιρομάγαζα μίνι μάρκετ, ναργιλέδες σε κάθε τετράγωνο σχεδόν. Έχουμε επίσης γεμίσει τσαντιρομάγαζα με ρούχα πάμφθηνα, κρεμασμένα σε κρεμάστρες λες και είμαστε στην λαϊκή. Βγάζουν το ενοίκιο τους και τα έξοδα τους με αυτές τις τιμές; Και δίπλα τους συνυπάρχουν ακόμη τα καλά μαγαζιά που κλείνουν το ένα μετά το άλλο.

Μετρήσαμε περίπου 150 καταστήματα  αλλοδαπών πέρυσι από την πλατεία Βικτωρίας μέχρι την Αγίου Μελετίου, χωρίς την πλατεία Αμερικής και την Κυψέλη. Και έχουν ανοίξει ένα σωρό ακόμη. Μίνι μάρκετ το ένα δίπλα στο άλλο χωρίς πελάτες. Κομμωτήρια το ίδιο.  Μία βόλτα στην Αχαρνών και καταλαβαίνεις περί τίνος πρόκειται.”

Pronews: Ποιες κινήσεις σχεδιάζετε για το μέλλον δεδομένου ότι το πρόβλημα αναμένεται να ενταθεί ;

“Έχουμε συστήσει επιτροπές κατοίκων από την αρχή σχεδόν του προβλήματος, οι οποίες καλύπτουν όλο το 6ο Δημοτικό Διαμέρισμα. Μέσα από καταγγελίες, πιέσεις, συναντήσεις με αρμόδιους, ακόμη και συγκεντρώσεις, έχουμε προσπαθήσει να σταματήσει αυτή η καταστροφική πολιτική εις βάρος μας.

Οι εμπνευστές και οπαδοί αυτών των πολιτικών και οι προστάτες αυτών των πληθυσμών, επίσημοι και ανεπίσημοι, μας κατηγορούν ως ακροδεξιούς και φασίστες, ενώ επιδίδονται σε πλήθος τραμπουκισμών εις βάρος μας. Διότι το μόνο που ξέρουν είναι να συκοφαντούν και να τραμπουκίζουν. Είναι ακροδεξιό και φασιστικό να επιθυμείς να ζήσεις ως άνθρωπος και όχι σαν ζώο, να θέλεις την ποιότητα ζωής που έχουν άλλες περιοχές, στις οποίες όλως περιέργως διαβιούν όλοι αυτοί που μας βρίζουν. Αδιαφορούμε και συνεχίζουμε τον αγώνα μας.

Αρχικά πιστεύω ότι καταφέραμε να ενημερώσουμε τον κόσμο για την πραγματική εικόνα της Αθήνας, για την ουσία του προβλήματος και για τις πολιτικές για τους λαθρομετανάστες. Θεωρώ ότι πολύς κόσμος είναι στα κάγκελα με το θέμα, και δικαίως.

Εμείς θα συνεχίσουμε να πιέζουμε, να καταγγέλλουμε και να διεκδικούμε. Θεωρώ ότι όσοι μένουμε εδώ και όσοι αγαπάμε αυτήν την πόλη, όσοι έχουμε τις παιδικές μας αναμνήσεις σε αυτές τις γειτονιές, όσοι έχουμε τις περιουσίες μας, αλλά και όσοι αγαπάμε την χώρα μας επιλέγουμε να παραμείνουμε και να αγωνιστούμε. Και επειδή είμαι φύσει αισιόδοξος άνθρωπος θεωρώ ότι θα τα καταφέρουμε.”

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/1022125_ellines-katoikoi-toy-kentroy-skopimos-o-epoikismos-kratos-mas-paratise-oi

Τι δείχνει η άνοδος του πληθωρισμού

Από
anixneuseis
-
0

HOLGER SCHMIEDING, KALLUM PICKERING, SALOMON FIEDLER*

H άνοδος του πληθωρισμού στην Ευρωζώνη αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι απροσδόκητη και προέρχεται από τον σπάνιο συνδυασμό της σωρευμένης λόγω πανδημίας ζήτησης, των οξύτατων ελλείψεων σε προμήθειες, του υψηλού κόστους ενέργειας, καθώς και ορισμένων εφήμερων παραγόντων. Η άνοδος αυτή, μάλιστα, υπερβαίνει τον στόχο που έχουν θέσει οι κεντρικές τράπεζες και που κι εμείς οι ίδιοι περιμέναμε στις αρχές της χρονιάς. Παρά την όποια κατά καιρούς αναστάτωση, οι διεθνείς κεφαλαιαγορές είχαν σε μεγάλο βαθμό συνεκτιμήσει την εξέλιξη αυτή. Εχει κάποιο νόημα αυτό ή απλώς οι επενδυτές είναι ιδιαίτερα εφησυχασμένοι; Η μετατόπιση σε ένα πλαίσιο, όπου ο πληθωρισμός δεν θα είναι τόσο υποτονικός, όπως ήταν στο παρελθόν, δεν σημαίνει πως αυτό θα αποβεί κάτι αρνητικό για περιουσιακά στοιχεία όπως οι μετοχές. Εάν οι τιμές πώλησης και τα έσοδα αναμένεται να αυξηθούν, συμβαδίζοντας με τα κόστη, τότε ένας ταχύτερος πληθωρισμός δεν θα επηρεάσει την αξία των πραγματικών περιουσιακών στοιχείων. Σε ονομαστικούς όρους οι χρηματιστηριακοί δείκτες θα έπρεπε ακόμη και να σημειώνουν πιο γρήγορη άνοδο από όσο σε φάσεις χαμηλότερου πληθωρισμού. Ωστόσο, δύο μείζονες παράγοντες ενδεχομένως να αλλάξουν αυτήν την καλή ισορροπία.

Οι μετοχές πιθανώς να έχουν καλύτερες ή χειρότερες επιδόσεις εάν, πρώτον, ο πληθωρισμός επηρεάζεται περισσότερο από τη δυναμική ζήτηση παρά από τους κραδασμούς στην προσφορά ή και το αντίστροφο και/ή, δεύτερον, εάν το ονομαστικό κόστος χρηματοδότησης και το ποσοστό αύξησης των μελλοντικών κερδών, όπως το προεξοφλεί η αγορά, υπερβούν τον πληθωρισμό ή υστερήσουν ως προς αυτόν. Οι πρόσφατες ελλείψεις προμηθειών έχουν οδηγήσει σε άνοδο του κόστους και αυτό πλήττει τις εταιρείες. Πάντως, οι ελλείψεις αυτές εν μέρει δείχνουν τη ζωηρή καταναλωτική ζήτηση για τελικά προϊόντα. Πολλές επιχειρήσεις μπορούν έτσι να προστατεύσουν τα περιθώρια κέρδους τους, μετακυλίοντας το υψηλότερο κόστος στο καταναλωτικό κοινό. Ενόσω τα νοικοκυριά θέλουν να ξοδεύουν και διαθέτουν τη δυνατότητα να το κάνουν χάρις στις υπερβολικές λόγω κορωνοϊού αποταμιεύσεις τους και τα σταθερά έσοδο από τους μισθούς των μελών τους, τότε ο πληθωρισμός δεν θα πρέπει να έχει μεγάλη επίδραση στους χρηματιστηριακούς δείκτες.

Από τις αρχές της χρονιάς επισημαίνουμε ότι οι κεντρικές τράπεζες θα περιορίσουν τα μέτρα στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων πιο νωρίς από όσο και οι ίδιες περιμένουν. Από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών αναμένουμε δύο αυξήσεις επιτοκίων το δεύτερο εξάμηνο του 2022 και δύο επίσης από την Τράπεζα της Αγγλίας το 2022, με την πρώτη τον Μάιο αντί του Αυγούστου. Τέλος, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, κατά την εκτίμησή μας, θα προχωρήσει στην πρώτη κίνησή της για αύξηση του κόστους δανεισμού στην Ευρωζώνη στα τέλη του 2023.

* Οι κ. Holger Schmieding, Kallum Pickering, Salomon Fiedler είναι οικονομολόγοι της Berenberg Bank.

“Καθημερινή”

Αλγερία: Έκλεισε ο εναέριος χώρος για τα γαλλικά στρατιωτικά αεροσκάφη – Τι προκάλεσε την κρίση ανάμεσα στις δύο χώρες

Από
pcuser
-
0

Κρίση στις σχέσεις Γαλλίας-Αλγερίας προκάλεσαν «ανεύθυνα» σχόλια που αποδόθηκαν στον Εμανουέλ Μακρόν, σύμφωνα με πηγές της Αλγερινής προεδρίας, όπως αναφέρει το Reuters.

Αφού νωρίτερα μέσα στο Σαββατοκύριακο, η Αλγερία ανακάλεσε τον πρεσβευτή της από τη Γαλλία για διαβουλεύσεις, σήμερα έγινε γνωστό ότι η αφρικανική χώρα έκλεισε τον εναέριο χώρο της για τα στρατιωτικά αεροσκάφη της Γαλλίας, όπως δήλωσε την Κυριακή ο Γάλλος συνταγματάρχης Πασκάλ Λανί στην εφημερίδα «Le Figaro», αλλά και στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων AFP.

Αξιωματούχοι στο γαλλικό υπουργείο Άμυνας δεν σχολίασαν άμεσα.

Στη συνέχεια, οι γαλλικές ένοπλες δυνάμεις επιβεβαίωσαν ότι η Αλγερία έκλεισε τον εναέριο χώρο της, για τα γαλλικά στρατιωτικά αεροσκάφη.

Η αρχή της κρίσης

Αφορμή για τη διπλωματική κρίση ήταν τα σχόλια που αποδόθηκαν στον Γάλλο πρόεδρο από την Αλγερινή πλευρά, τα οποία όμως δεν επιβεβαιώθηκαν από τις Γαλλικές Αρχές.

«Μετά από σχόλια που αρκετές πηγές απέδωσαν στον Μακρόν, η Αλγερία εκφράζει την κατηγορηματική απόρριψη της απαράδεκτης παρέμβασης στα εσωτερικά της ζητήματα» ανέφερε η ανακοίνωση της προεδρίας της Αλγερίας.

«Αντιμέτωπος με την ιδιαιτέρως απαράδεκτη κατάσταση που που προκλήθηκε από αυτά τα ανεύθυνα σχόλια, ο πρόεδρος Abdelmadjid Tebboune αποφάσισε να ανακαλέσει άμεσα τον πρέσβη (στη Γαλλία)» προσέθεσε.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την ανακοίνωση της αλγερινής προεδρίας, τα αρνητικά σχόλια που προκάλεσαν την κρίση αφορούν τους Αλγερινούς μάρτυρες που αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία της χώρας από τους Γάλλους, χωρίς να δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες.

«Αυτά τα σχόλια είναι μια ανυπόφορη επίθεση στη μνήμη αυτών των μαρτύρων» αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ / Reuters
Παρίσι, Γαλλία

Η Άγκυρα «βλέπει» επιθετική στάση της Ελλάδας και απειλεί με «αντίστοιχες απαντήσεις»

Από
anixneuseis
-
0

Οξύνουν περαιτέρω τους τόνους οι Τούρκοι στον απόηχο της ελληνογαλλικής συμφωνίας. Η εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας, Πινάρ Καρά, τόνισε σε δηλώσεις της ότι «απέναντι στην προβοκατόρικη, παράνομη και επιθετική στάση της Ελλάδας, κάνουμε τις απαραίτητες ενέργειες μέσω διπλωματικών διαύλων και στα πλαίσια της αμοιβαιότητας δίνονται οι αντίστοιχες απαντήσεις στο πεδίο».

Η ίδια συνέχισε στο ίδιο μήκος κύματος: «Συνεχίζουμε με αποφασιστικότητα να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα και τα συμφέροντα μας στις θάλασσες μας και δεν υποχωρούμε. Προς αυτήν την κατεύθυνση έχουν δοθεί οι εντολές κυρίως στο Ναυτικό αλλά και στην Αεροπορία και στον Στράτο Ξηράς. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση υποχώρησης μας από τα δικαιώματα μας και δεν θα επιτρέψουμε τετελεσμένα».

«Παρά τις εκκλήσεις μας για όρους καλής γειτονίας, η γειτονική μας Ελλάδα παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες και συνεχίζει τις ενέργειες της, οι οποίες παραβιάζουν το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου», λέει και συνεχίζει: «Από τις αρχές του 2021, με εναέρια και πλωτά μέσα έχει κάνει 1.989 παραβιάσεις του αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος. Η Ελλάδα τον Σεπτέμβριο είχε κηρύξει Navtex για πλοίο επιστημονικών ερευνών Ναutical Geo, η περιοχή όμως αυτή επειδή βρίσκεται εντός της τουρκικής υφαλοκρηπίδας θα έπρεπε να γίνει συντονισμός με την Τουρκία σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο. Υπήρξε παρέμβαση στην παράνομη αυτή ενέργεια της Ελλάδας και εκδόθηκε η δική μας αντι-Navtex».

«H Ελλάδα στις 29 Σεπτεμβρίου στα πλαίσια της άσκησης του Παρμενίωνα συνέχισε τις προβοκάτσιες της, καθώς πραγματοποίησε αποβατική άσκηση στη Χίο, που πρέπει να είναι αποστρατιωτικοποιημένη και υπήρξε συμμετοχή υψηλών αξιωματούχων. Παρουσιάζεται μια αύξηση στα εξοπλιστικά της Ελλάδας. Η δράση εξοπλιστικών προγραμμάτων που γίνεται μέχρι και με ανοιχτές πηγές θεωρείται πως αυτό είναι μια προσπάθεια εξισορρόπησης απέναντι στην Τουρκία», πρόσθεσε.

 

 

Εκνευρισμός στην Άγκυρα

Την οργή της Αγκυρας για την αμυντική συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας αποτυπώνει η πρώτη επίσημη αντίδραση της Τουρκίας, λίγες ημέρες μετά την επίσημη υπογραφή της στο Παρίσι.

«Οι ισχυρισμοί της Ελλάδας για μαξιμαλιστική θαλάσσια δικαιοδοσία και εναέριο χώρο αντίκεινται στο διεθνές δίκαιο. Είναι κενό όνειρο να πιστεύει η Ελλάδα ότι μπορεί να μας κάνει να αποδεχτούμε αυτούς τους ισχυρισμούς, οι οποίοι αμφισβητούνται και από τη διεθνή κοινότητα, δημιουργώντας διμερείς αντιτουρκικές στρατιωτικές συμμαχίες κατά τρόπο που βλάπτει τη Νατοϊκή Συμμαχία», αναφέρει ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Τανζού Μπιλγκίτς, προσθέτοντας: «Τέτοιες μάταιες προσπάθειες θα ενισχύσουν περαιτέρω τη δέσμευσή μας να προστατεύσουμε τόσο τα δικά μας δικαιώματα όσο και τα δικαιώματα της “ΤΔΒΚ” στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο».

Η τουρκική αντίδραση, σύμφωνα με την Αγκυρα, ήρθε με αφορμή τη δήλωση του υπουργού Άμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου ότι η αμυντική συμφωνία με τη Γαλλία περιλαμβάνει και περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας. Πάντως και το εξοπλιστικό πρόγραμμα της Αθήνας έχει προκαλέσει νευρικότητα στην τουρκική κυβέρνηση, η οποία υποστηρίζει πως «αντί συνεργασίας, η πολιτική εξοπλισμού της Ελλάδας και η προσπάθειά της να απομονώσει και να αποξενώσει την Τουρκία είναι μια προβληματική πολιτική που θα βλάψει τον εαυτό της και την Ε.Ε., της οποίας είναι μέλος, και θα απειλήσει την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα».

Στην ομιλία του στο Κοινοβούλιο της Τουρκίας ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε πως η Τουρκία υπερασπίζεται τα δικαιώματά της στην Ανατολική Μεσόγειο και τόνισε πως επιμένει στην απόφασή του για το άνοιγμα των Βαρωσίων. «Την ώρα που προστατεύουμε τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας στη Μεσόγειο, στηρίζουμε τα βήματα που κάνουν τα αδέλφια μας οι Τουρκοκύπριοι για τη λύση του προβλήματος στο πλαίσιο των δύο κρατών. Σε αυτό το πλαίσιο κάναμε και θα συνεχίσουμε να κάνουμε πολλά σημαντικά βήματα, όπως το άνοιγμα των Βαρωσίων», δήλωσε χαρακτηριστικά.

“Καθημερινή”

1...2,1902,1912,192...3,039Σελίδα 2,191 από 3,039