Αρχική Blog Σελίδα 2192

ΤΙ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΨΑΧΝΟΥΜΕ;

Από
anixneuseis
-
8
Με αφορμή την αμυντική συμφωνία Ελλάδας- Γαλλίας και το δημόσιο λόγο που αναπτύχθηκε μου δημιουργήθηκαν δύο απορίες:
1η: Ψάχνουμε κάποιον να πολεμήσει για μας στην υπεράσπιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας; Γιατί να το κάνει; Άλλο να μας παράσχει τα μέσα που έχει για να ανταπεξέλθουμε εμείς στην προσπάθειά μας ή, να συμπαραταχθεί μαζί μας επειδή συμπίπτουν τα συμφέροντά του. Πόσο τιμητικό είναι για ένα λαό να αναζητά προστάτες;
2η: Επειδή γίνεται προσπάθεια να καταστούν γραφικές οι έννοιες της Πατρίδας και του εθνικού συμφέροντος, αν χρειαστεί να έρθουν σε σύγκρουση με την Τουρκία αυτοί που θεσμικά πρέπει να έρθουν, τουλάχιστον στο πρώτο διάστημα, στη βάση ποιας λογικής θα το κάνουν Της επαγγελματικής; Αρκεί για να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους;

Mια γιγαντιαία “τρύπα” στο κέντρο της ελληνογαλλικής συμφωνίας

Από
anixneuseis
-
1
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αν θεωρούν πιθανό, έστω και λίγο, το ενδεχόμενο επίθεσης της Τουρκίας κατά της Ελλάδας γιατί άφησαν ακάλυπτο ένα πιθανότατο σημείο μια τέτοιας επίθεσης;2 Οκτωβρίου 2021

Η συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση της ΝΔ με τη γαλλική κυβέρνηση θα έχει πάρα πολύ μεγάλες συνέπειες στην εξωτερική, την αμυντική, την οικονομική και την τεχνολογική πολιτική της χώρας, επηρεάζοντας βαθιά και τη θέση της διεθνώς και την οικονομική κατάστασή της.

Αν η Ελλάδα λειτουργούσε ως δημοκρατικό κράτος και κοινωνία, όπως έστω και περιορισμένα έχει υπάρξει στο παρελθόν, η συμφωνία αυτή θα γινόταν αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης και κριτικών σχολίων.

Τώρα έχουμε μια πληθώρα προπαγανδιστικών δημοσιευμάτων και πολύ περιορισμένα κριτικά σχόλια, πολλά μάλιστα ανακριβή ή γενικόλογα. Εντελώς βασικά σημεία της συμφωνίας, όπως θα επιχειρήσουμε να δείξουμε, παραμένουν στο σκοτάδι. Ενώ ακούγονται κατά κόρον και κάμποσοι εντελώς ανυπόστατοι ισχυρισμοί.

Δεν υφίσταται για παράδειγμα καμία διάθεση αποχώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών από την περιοχή μας. Αν υπήρχε τέτοια διάθεση ή πρόθεση, δεν θα συζητούσε η Ουάσιγκτον την επέκταση των υπαρχουσών βάσεών της και την εγκατάσταση νέων σε όλη σχεδόν την ελληνική επικράτεια.

Ο ευρωστρατός

Ούτε φυσικά η συμφωνία αυτή είναι κάποιου είδους βήμα προς έναν αυτόνομο ευρωστρατό, όπως ισχυρίζεται το ίδιο το κείμενό της (σε σύγκρουση με άλλες ρητές προβλέψεις του!) και η ελληνική και γαλλική κυβερνητική προπαγάνδα.

Τα ευρωπαϊκά κράτη, ιδίως μετά την επιστροφή της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ, έχουν απολέσει οποιαδήποτε ανεξαρτησία και αυτονομία στον αμυντικό τομέα από την Ατλαντική Συμμαχία και τους Αμερικανούς. Το απέδειξαν περίτρανα ακολουθώντας τυφλά τις ΗΠΑ στον ψυχρό πόλεμο κατά της Ρωσίας, που έπληξε κυρίως ευρωπαϊκά συμφέροντα, το απέδειξαν πρόσφατα στην Καμπούλ, όπου είδαν την Αμερική να μη τα λαμβάνει καν υπόψη της και σε πολλές άλλες περιπτώσεις. Το ότι κάθε τόσο σκούζει ένας Ευρωπαίος πολιτικός ή αξιωματούχος για την ανάγκη ευρωπαϊκής αμυντικής αυτονομίας, με δηλώσεις που ουδέποτε ακολουθούνται από πράξεις, δεν δείχνει παρά την έλλειψη σοβαρότητας του σημερινού ευρωπαϊκού πολιτικού προσωπικού.

Ο πρόεδρος Μακρόν (που πολλοί συμπατριώτες του αποκαλούν περιπαικτικά Μικρόν) πρωταγωνίστησε μάλιστα στην υποταγή της χώρας του και κατ’ επέκταση της Ευρώπης στις ΗΠΑ. Αυτόν τοποθέτησαν οι ατλαντικές δυνάμεις ως υπουργό Οικονομίας, στη θέση του Μοντεμπούρ, επί προεδρίας Ολλάντ, για να μπορέσουν οι Αμερικανοί να αρπάξουν το καμάρι της γαλλικής βιομηχανίας και υψηλής τεχνολογίας, την εταιρεία Alstom.

Εγγύηση ενόπλου συνδρομής

Η σημαντικότερη καινοτομία αυτής της συμφωνίας είναι η πρόβλεψη ότι η Γαλλία, που είναι μια σημαντική στρατιωτική δύναμη, μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας και διαθέτει πυρηνικά όπλα, θα συνδράμει την Ελλάδα και στρατιωτικά στην περίπτωση επίθεσης εναντίον της.

Δεν θα συζητήσουμε τώρα αν και πόσο πιθανή είναι στο άμεσο και στο απώτερο μέλλον μια τουρκική επίθεση κατά της Ελλάδας. (Λέμε απώτερο, γιατί τέτοιες συμφωνίες δεν πρέπει να γίνονται για να αντιμετωπισθεί μια συγκυρία και, από την άποψη αυτή, διερωτάται κανείς γιατί προβλέπεται μόνο πενταετής διάρκεια και πρακτικά δυνατότητα εξόδου με προειδοποίηση μόνο ενός έτους). Ούτε θα πιθανολογήσουμε για το αν το Παρίσι, όταν τυχόν, ο μη γένοιτο, έρθει η ώρα, θα εκφράσει όντως στην πράξη τη βούληση που επιδεικνύει στα χαρτιά. Η πρόβλεψη του άρθρου δύο για “συνεκτίμηση” του αν γίνεται επίθεση από τις δύο χώρες είναι αυτονόητη, αλλά αυτό ακριβώς κάνει τη συμπερίληψή της στο κείμενο μάλλον παράδοξη.

Ας τα αφήσουμε όμως προς στιγμήν αυτά, ας μη συζητήσουμε εδώ το κόστος και άλλες πιθανές και επικίνδυνες παρενέργειες και ας επικεντρωθούμε στο βασικό όφελος για την Ελλάδα, που είναι η δέσμευση της Γαλλίας ότι θα τη συνδράμει σε περίπτωση εναντίον της επίθεσης.

Πού εκδηλώθηκε και πού μπορεί να εκδηλωθεί μια τουρκική επίθεση;

Στη διάρκεια των τελευταίων εκατό χρόνων, μόνο σε μία περίπτωση ελληνικές και τουρκικές ένοπλες δυνάμεις πήγαν σε πραγματική εμπλοκή. Και δεν πήγαν στο έδαφος της Ελλάδας, αλλά στο έδαφος της Κύπρου.

Και η Κύπρος είναι επίσης το πιο δύσκολο να υπερασπιστεί κανείς σημείο της αμυντικής διάταξης των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, που ξεκινά από το Διδυμότειχο και φτάνει στην Αμμόχωστο.

Η συμφωνία αφήνει εντελώς ακάλυπτο το ενδεχόμενο επίθεσης στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις (ΕΛΔΥΚ) και την Κυπριακή Δημοκρατία, για την αποτροπή μάλιστα του οποίου η ελληνική κυβέρνηση έχει διατυπώσει τη μοναδική επίσημη απειλή πολέμου στην ιστορία της Ελλάδας κατά της Τουρκίας τον Μάρτιο του 1987.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν συνήψε μια τριγωνική συμφωνία αμυντικήςσυνεργασίας Ελλάδας-Κύπρου-Γαλλίας, στο πρότυπο των τόσων τριγωνικών ή πολυγωνικών σχημάτων που συμπήξαμε με το Ισραήλ και τους συμμάχους του. Προτίμησε να συνάψει μια διμερή συμφωνία που αφήνει ευθέως εκτός την Κυπριακή Δημοκρατία.

Θεωρεί άραγε πιο πιθανή η ελληνική κυβέρνηση μια τουρκική επίθεση στον Έβρο από ό,τι στην Κύπρο και αν ναι γιατι;

Το Casus Belli

Υπενθυμίζουμε ότι, μιλώντας στη Βουλή, τον Μάρτιο του 1987, ο τότε Πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου τόνισε ότι οποιαδήποτε προέλαση τωντουρκικών στρατευμάτων νοτίως της γραμμής εκεχειρίας στην Κύπρο (γνωστής ως “πράσινης γραμμής”), θα αποτελέσει αιτία πολέμου (Casus belli) για το ελληνικό κράτος.

Δηλαδή είπε, σε απλά ελληνικά, ότι η Αθήνα θα κηρύξει πόλεμο στην Τουρκία αν απειληθούν οι Έλληνες της Κύπρου που σήμερα ζουν στα μη κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

To είπε αυτό γιατί είναι επιχειρησιακά αδύνατο στις ελληνικές και κυπριακές δυνάμεις να αμυνθούν στην Κύπρο πέραν μερικών εικοσιτετραώρων, λόγω της συντριπτικής αεροπορικής υπεροχής της Άγκυρας πάνω από το νησί και της εγγύτητάς του προς την Τουρκία. Σημειωτέον ότι το κατεχόμενο τμήμα του νησιού είναι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, το πιο στρατιωτικοποιημένο μέρος της υφηλίου.

Και εξήγησε, για να μην αφήσει αμφιβολίες σε κανέναν, ότι η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να κάνει κάτι τέτοιο γιατί “αν η Κύπρος χαθεί, και η Ελλάδα θα χαθεί”.

Eξ όσων γνωρίζουμε, το casus belli ισχύει. Καμία ελληνική κυβέρνηση έκτοτε δεν το αποκήρυξε. Και ούτε η αντικειμενική κατάσταση στο τρίγωνο Ελλάδα-Κύπρος-Τουρκία ως προς το θέμα των απειλών και κινδύνων μετεβλήθη από τότε μέχρι σήμερα.

Τριμερείς και πολυμερείς συνεργασίες

Οι ελληνικές μνημονιακές και οι κυπριακές κυβερνήσεις έχουν συνάψει αρκετές συμφωνίες και έχουν προχωρήσει σε τριμερείς, τετραμερείς και πενταμερείς συνεργασίες, με συμμετοχή της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ και των συμμάχων του, τις οποίες “πούλησαν” στο εγχώριο κοινό ως σχήματα άμυνας κατά της Τουρκίας (κατά τη γνώμη μας συνιστούν σχήματα νεο-εξάρτησης και υποτέλειας της χώρας,αλλάαυτή είναι η δική μας γνώμη, όχι ασφαλώς αυτό που λένε οι κυβερνήσεις).

Γιατί εδώ, που η συμφωνία αφορά την ίδια την ασφάλεια της Ελλάδας, έχει παραλειφθεί η Κύπρος; Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν συνήψε μια συμφωνία Ελλάδας-Κύπρου-Γαλλίας, αλλά μια διμερή συμφωνία;

Εμείς συμφωνούμε ότι η εγγύηση αμυντικής συνδρομής προς την Ελλάδα, συνιστά αφ’ εαυτής και κατ’ αρχήν ισχυρό στοιχείο αποτροπής μιας τουρκικής επίθεσης και προστασίας της χώρας.

Αν όμως κατασκευάζεις ένα φρούριο για να αμυνθείς, με όχι ασήμαντο μάλιστα κόστος, κινδύνους και πιθανές παρενέργειες, τότε πρέπει να το οχυρώσεις από όλες τις πλευρές.

Δεν χτίζεις ένα κάστρο υψώνοντας τους τρεις από τους τέσσερις τοίχους που χρειάζεται για να σε προστατεύσει κι αφήνεις την τέταρτη πλευρά ανοχύρωτη! Με κίνδυνο μάλιστα, εκ των πραγμάτων, να δώσεις ιδέες στους πειρατές που τόσο λες ότι φοβάσαι μήπως επιτεθούν.

Μήπως θα έπρεπε οι κ.κ. Μητσοτάκης, Δένδιας και Παναγιωτόπουλος και οι διπλωματικοί και στρατιωτικοί τους σύμβουλοι να μας εξηγήσουν τι ακριβώς και γιατί το κάνουν; Εμείς δεν θέλουμε να αποδώσουμε προθέσεις, ούτε να επικαλεστούμε τις εξαιρετικά αρνητικές (για να μη χρησιμοποιήσουμε βαρύτερους χαρακτηρισμούς) επιδόσεις του παρελθόντος της ελληνικής πολιτικής τάξης και των στρατιωτικών όταν κυβερνούσαν, για λογαριασμό της CIA, την Ελλάδα. Αλλά θέτουμε το ερώτημα: Αν θεωρούν πιθανό, έστω και λίγο, το ενδεχόμενο επίθεσης της Τουρκίας κατά της Ελλάδας (και το θεωρούν, αλλιώς γιατί υπογράφουν τη συμφωνία;) τότε γιατί άφησαν ακάλυπτο ένα πιθανότατο σημείο που μπορεί να εκδηλωθεί μια τέτοια επίθεση, αλλά και το πιο αδύνατο από όλα τα σημεία του ελληνοτουρκικού μετώπου που αντικειμενικά και ανεξάρτητα από το ποια ακριβώς βλακεία μπορεί να έχει κανείς στο μυαλό του, ή από τις επιθυμίες του, εκτείνεται από τον Έβρο έως την Αμμόχωστο;

Πέρυσι διεκδικούσαμε όλη την Ανατολική Μεσόγειο, φέτος ξεχνάμε την Κύπρο

Θυμίζουμε ότι πέρυσι, διεκδικώντας μια ΑΟΖ μέχρι τον Άρη, που δεν θα απέδιδε κανένα διεθνές διαιτητικό όργανο ή δικαστήριο στην Ελλάδα (και δεν της απέδωσε ούτε καν ο ίδιος ο κ. Δένδιας στην συμφωνία με την Αίγυπτο!), διεκδικώντας και κοιτάσματα που είναι αμφίβολο αν υπάρχουν καν, η Αθήνα έκρινε ότι πρέπει να διακινδυνεύσει ακόμα και μια πολεμική αναμέτρηση που θα ήταν καταστροφική και για την Ελλάδα και για την Τουρκία. (Στη συνέχεια βέβαια, ευρισκόμενη ενώπιον της πραγματικότητας, άλλαξε γνώμη).

Ενεργήσαμε έτσι για την ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες της Μεσογείου, αλλά τώρα δεν μας ενδιαφέρει να υπερασπίσουμε το έδαφος και τον ελληνικό πληθυσμό της Κυπριακής Δημοκρατίας, κάνοντας στην περίπτωση της ελληνογαλλικής συμφωνίας, αυτό που ήδη κάναμε στην περίπτωση της ελληνο-κυπρο-ισραηλινής συμφωνίας;

Υ.Γ.: Αλήθεια τι πιστεύουν για όλα αυτά τα κόμματα της αντιπολίτευσης; Τι πιστεύει και η “φυλή” των νεο-εθνικοφρόνων, νεο-πατριωτών που τόση φασαρία κάνει τα τελευταία χρόνια και υποτίθεται ότι δεν σηκώνει ούτε μύγα στο σπαθί της; Κάτι πολύ παράξενο γίνεται εδώ.

kosmodromio.gr

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ ΑΘΗΝΩΝ- ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

Από
anixneuseis
-
0
του Γιώργου Μιχαηλίδη
Μια πιθανή εξήγηση για “ανορθολογικές” κοινωνικές ή πολιτικές συμπεριφορές στη Βόρεια Ελλάδα.
H αναπτυξιακή (και εισοδηματική) υστέρηση (συγκριτικά με την Αττική) στις “παχιές” και στις “αδύνατες αγελάδες”
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Κώστας Λάμπος: Αναστοχασμός περί ισότητας και ελευθερίας

Από
anixneuseis
-
0

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

[email protected]

http//:www.classlessdemocracy.blogspot.com,

Μεγάλη πλάνη καλλιεργείται γύρω από την έννοια περί ισότητας, σε βαθμό που ο λόγος περί ισότητας να αντιμετωπίζεται με καχυποψία ως ουτοπία, ακόμα και με εχθρότητα, ως επικίνδυνος για την συνοχή της κοινωνίας και ως εχθρός της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων. Αρχικοί δημιουργοί αυτής της πλάνης είναι οι εκάστοτε θρησκείες που πασχίζουν να αποπροσανατολίσουν τους οπαδούς/πιστούς τους με διάφορους σκοταδιστικούς μύθους που μιλάνε για μια αφηρημένη ‘ισότητα όλων ενώπιον του θεού’. Η ιστορία, αψευδής μάρτυρας της ‘περί θεού απάτης’ καταγράφει στη μακρόχρονη διαδρομή της πολλές φορές την αυτοθεοποίηση των εξουσιών και των κεντρικών εξουσιαστών, για να κρυφτούν πίσω από σκιάχτρα και να προστατευτούν από την οργή των κοινωνιών θυμάτων τους. Το αποτέλεσμα ήταν πάντα το γεγονός ότι στο όνομα του εκάστοτε ‘θεού’, ως σύμβολο και φετίχ των εκάστοτε εξουσιών, η κοινωνική ανισότητα μεγαλώνει αντί να μικραίνει και ο ‘θεός’, ως μη υπαρκτή δύναμη και επιστημονικά και λογικά αδιανόητη έννοια, αδυνατεί να υπερασπιστεί τα θύματά του, αλλά και τον εαυτό του για τα εγκλήματα που διαπράττονται στο όνομά του[1].

Η δεύτερη και κύρια αιτία παραπλάνησης των εργαζόμενων ανθρώπων είναι οι εκάστοτε εξουσίες, που με τις διάφορες ιδεολογίες τους, που αποτελούν έκφραση των ξεχωριστών, ανταγωνιστικών και αντικρουόμενων συμφερόντων τους, αποτυπωμένων στην μορφή των ταξικών/τοξικών νόμων που δια του ψευδούς ισχυρισμού τους περί ‘ισότητας όλων ενώπιον των νόμων ’κατοχυρώνουν την κοινωνική ανισότητα δια της οικονομικής ανισότητας η οποία θεμελιώνεται πάνω στην ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Το αποτέλεσμα είναι ότι η ιδεολογία περί ‘ισότητας όλων ενώπιον των νόμων’ προστατεύει και διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες, σε βαθμό που στην εποχή μας, στον 21ο αιώνα, η ανισότητα να παίρνει την ακρότατη μορφή 1%>99%, που σημαίνει ότι το 1% του παγκόσμιου ανθρώπινου πληθυσμού ελέγχει για λογαριασμό του τα μέσα παραγωγής και συνεπώς την παγκόσμια οικονομία, καταλήγοντας στον έλεγχο της ζωής και του μέλλοντος του 99%, με την βοήθεια των άδικων, παράλογων και ουσιαστικά παράνομων νόμων.

Παρ’ όλα αυτά τα εξουσιαστικά τεχνάσματα οι διαχρονικές δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού αντιλαμβάνονται ότι μόνο η διαχρονικά μεταμορφωνόμενη κοινωνική ανισότητα αποτελεί την αιτία όλων των κακοδαιμονιών ολόκληρης της ιστορίας της ανθρωπότητας και γι’ αυτό αρνούνται να πιστέψουν τους σκοταδιστικούς μύθους και τις εξουσιαστικές ιδεολογίες όλων ανεξαίρετα των θρησκειών και εξουσιών και αγωνίζονται με υπομονή, επιμονή και όραμα για έναν καλύτερο κόσμο με περιεχόμενο την κοινωνική ισότητα[2]. Οι διαχρονικές συσσωρευμένες εμπειρίες των δυνάμεων της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, τους κάνουν να κατανοούν την κοινωνική ισότητα ως συνώνυμο της οικονομικής ισότητας που και οι δυό μαζί καταλήγουν στην οικονομική, κοινωνική, πνευματική, πολιτική ελευθερία, γεγονός που τις κάνει να ταυτίζουν την κοινωνική ισότητα με την κοινωνική ελευθερία, αρχές, αξίες και κανόνες που μπορούν να ευδοκιμήσουν μόνο σε συνθήκες που τα μέσα παραγωγής ανήκουν στο σύνολο της εκάστοτε αμεσοδημοκρατικά οργανωμένης και αυτοδιευθυνόμενης κοινωνίας από το τοπικό μέχρι το οικουμενικό επίπεδο. Υπάρχει ένας θεμελιακός νόμος που διέπει όλες τις κοινωνίες της ιστορίας, σύμφωνα με τον οποίον δεν μπορεί να υπάρξει ουσιαστική ελευθερία σε συνθήκες που θεμελιώνουν πάνω στην ωμή βία και στην συστηματική εξαπάτηση όλες τις οικονομικοκοινωνικές ανισότητες.

Όσο πιο μακριά βρίσκεται κανείς από την ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, τόσο μακρύτερα βρίσκεται από τον πλούτο και την εξουσία και συνεπώς οι στερημένοι ατομικής ιδιοκτησίας μέσων παραγωγής, πλούτο και εξουσίας τη μόνη ελευθερία που γεύονται είναι αυτή της φτώχειας, της ανεργίας, της εκμετάλλευσης, της ταπείνωσης, της υποταγής και της εξαθλίωσης. Με την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής η κοινωνία αναβαθμίζεται από αντικείμενο του κεφαλαίου σε υποκείμενο της ιστορίας, που σημαίνει ότι αυτοθεσμίζεται σε επίπεδο θεσμών, δομών, λειτουργιών, αρχών, αξιών, κανόνων και στόχων που αποσκοπούν στην καθολική κοινωνική ισότητα, ευημερία, ευτυχία, συνθήκες ικανές και αναγκαίες για να υπάρξει πραγματική ελευθερία και οικουμενική ειρήνη. Το συμπέρασμα είναι πως κοινωνική ισότητα και ελευθερίες είναι έννοιες ταυτόσημες και αδιαχώριστες.

Το ερώτημα, όμως, σε συνθήκες τεχνητής και καλλιεργούμενης σύγχυσης παραμένει: Ισότητα Ναι. Αλλά ποια Ισότητα; Γι’ αυτό είναι επιτακτική ανάγκη να ξεκαθαρίσουμε όλοι στο μυαλό μας την έννοια της πραγματικής κοινωνικής ισότητας, αφού προφανώς απαλλαγούμε από έννοιες κούφιες χωρίς περιεχόμενο και έννοιες παγίδες που μας μπολιάζουν με μύθος και ιδεολογίες που είναι ξένες προς τα κοινά συμφέροντά μας και μας εκπαιδεύουν να είμαστε εθελόδουλοι και εθισμένοι σε ναρκοϊδέες περί θεών, αφεντάδων, προστατών και ηγεμόνων. Αυτή η συζήτηση, αναφορικά με το ποια ισότητα, έχει προχωρήσει αρκετά στις μέρες μας και βρίσκεται στο κρίσιμο σημείο που η ισότητα τείνει να απαλλαγεί τόσο από κούφιες, όσο και από προβληματικές περί ισότητας έννοιες.

Η κατεστημένη αντίληψη, πέρα από την υποτιθέμενη ‘ισότητα ενώπιον του ‘θεού’ ή/και του νόμου, μιλάει για μια αφηρημένη αστική ισότητα ανάλογη του πλούτου και των ικανοτήτων του καθενός και ανεξάρτητα από την θέση τους στην οικονομία, συνεπώς και στην κοινωνία. Οι σύγχρονοι απολογητές του νεοφιλελευθερισμού, οι λεγόμενοι και ‘εξισωτικοί φιλόσοφοι’ στην προσπάθειά τους να προκαλέσουν σύγχυση προσπαθούν να συκοφαντήσουν την έννοια της κοινωνικής ισότητας προβάλλοντας τα μειονεκτήματα μιας αριθμητικής ισότητας, χωρίς να εξισωθεί η αφετηρία όλων, ώστε όλοι να ξεκινούν από την ίδια βάση. Φτάνουν μάλιστα στο σημείο να αντιπαραθέτουν την ισότητα στην ελευθερία, υπονοώντας ότι η κοινωνική ανισότητα είναι το αναγκαίο τίμημα που καταβάλλει η ανθρωπότητα προκειμένου να έχει τις αστικές ελευθερίες, τις οποίες όμως απολαμβάνει αποκλειστικά το κεφάλαιο. Ελευθερία σε συνθήκες καπιταλισμού, λέει ο Τσόμσκι, υπάρχει πολλή στην αγορά και μπορεί κανείς να αγοράσει όση του επιτρέπει το πορτοφόλι του. Γι’ αυτό προβάλλουν την γενική και αφηρημένη έννοια της αστικής ισότητας (Equality) την οποία ταυτίζουν με την αριθμητική έννοια της ισότητας, χωρίς ωστόσο να αγγίζουν το κεφαλαιοκρατικό σύστημα των ακραίων κοινωνικών ανισοτήτων, οπότε στην ουσία μιλάνε για την διαιώνιση των οικονομικοκοινωνικών ανισοτήτων. Όπου, όμως κυριαρχεί η κοινωνική ανισότητα εκεί πρυτανεύει και η ανελευθερία, η καταπίεση, ο αυταρχισμός και ο νόμος της ζούγκλας.

Αντίθετα οι δυνάμεις της Εργασίας, της Επιστήμης και του Πολιτισμού, οι οποίες έχουν σταδιακά μετακινηθεί από τον μονοδιάστατο στον πολυδιάστατο Άνθρωπο του 21ου αιώνα, στο πρόσωπο του οποίου συμπτύσσονται δημιουργικά ο παραδοσιακός εργαζόμενος, που στο μεταξύ έχει σπουδάσει και μορφωθεί και ταυτόχρονα έχει διαμορφωθεί σε δημιουργό και νομέα πολιτισμού, επιλέγουν τον όρο κοινωνική ισότητα (Equity) για να την ορίσουν ως προσφορά του καθενός στο κοινωνικό σύνολο ανάλογα με τις εκάστοτε δυνατότητές του και απολαβή ανάλογα με τις ανάγκες του. Αυτή η τομή στη ζωντανή γλώσσα που δεν είναι παρά ένας ζωντανός κώδικας της ανθρώπινης ιστορίας, με τις καθαρές και οριοθετημένες έννοιες μας βοηθάει να κατανοήσουμε με διαφορετικό τρόπο τις σύγχρονες έννοιες, ως έκφραση της σύγχρονης πραγματικότητας και των σύγχρονων δυνατοτήτων και αναγκών, γεγονός που μας αναγκάζει να αφήσουμε πίσω μύθους και ιδεολογίες του 19ου και του 20ου αιώνα για να κάνει η ανθρωπότητα το επόμενο βήμα προς την πρόοδο για το καλό της βιόσφαιρας, της ανθρωπότητας και του ανθρώπινου πολιτισμού. Έτσι καταλήγουμε να διακρίνουμε μεταξύ αριθμητικής και κοινωνικής ισότητας και το ζητούμενο να είναι πια η κοινωνική με όλα και όσα αυτή η νέα πραγματικότητα επιτάσσει. Αναστοχαζόμενος παραθέτω τους παρακάτω συλλογισμούς για να κατανοήσουμε έννοιες, διαφορές, στρατηγικές, την πορεία μας ως άτομα, κοινωνίες και ανθρωπότητα προς το μέλλον, προς την κοινωνική ισότητα και το συνώνυμό της την ισοελευθερία.

Η διαφορά μεταξύ της αναλογικής ισότητας Α (Equity) και της αριθμητικής ισότητας Β (Equality) είναι ότι η ισότητα Α σημαίνει να δίνεις ανάλογα με τις ανάγκες όσα απαιτείται που σημαίνει ίσα για ίσες ανάγκες, ενώ ισότητα Β σημαίνει να δίνεις, κι’ αυτό θεωρητικά γιατί στην πράξη στους περισσότερους δεν δίνεται τίποτα, τα ίδια σε όλα τα άτομα.

Σε ένα σύστημα ισότητας Α όλα τα άτομα έχουν κοινή αφετηρία και όλα όσα χρειάζονται για να επιτύχουν και να ευτυχίσουν στη ζωή τους, προφανώς από διαφορετικούς δρόμους, με διαφορετικές επιδιώξεις και με διαφορετικά μέσα ο καθένας για την προσωπική του ευτυχία μέσα σε μια υγιή και ισορροπημένη κοινωνία. Σε ένα σύστημα ισότητας Β, ωστόσο, αφού μερικοί ξεκινάνε από διαφορετικές αφετηρίες επειδή έχουν ήδη περισσότερα από τους άλλους, μερικοί καταλήγουν σε σπατάλες άσκοπες και σε πράγματα που δεν χρειάζονται καν, ενώ πολλοί καταλήγουν να μην έχουν βασικά πράγματα που τα χρειάζονται. Είναι λοιπόν φανερό πως ένα τέτοιο σύστημα θα οδηγήσει σίγουρα σε νέες κοινωνικές ανισότητες που κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους..

Η ισότητα Α αντιμετωπίζει τον καθένα διαφορετικά και σύμφωνα με τις ανάγκες του, αντίθετα η ισότητα Β αντιμετωπίζει θεωρητικά μεν όλους το ίδιο, στην πράξη όμως τους αντιμετωπίζει με ταξικά κριτήρια χωρίς λαμβάνει υπόψη της τις ανάγκες των πολλών. Η ισότητα Α δεν κάνει διακρίσεις στους ανθρώπους με βάση ταξικές, φυλετικές, πολιτικές, περιουσιακές, θρησκευτικές διαφορές γιατί αυτό γίνεται αιτία ανισότητας. Αντίθετα η ισότητα Β διακρίνει τους ανθρώπους με βάση τις ταξική τους θέση ή με την ‘ικανότητά’ τους, όπως αυτή με δικά της κριτήρια ορίζει την έννοια της ικανότητάς τους, για επίτευξη ισότητας, τακτική που καταλήγει στο σχήμα οι πλούσιοι να εξουσιάζουν και να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί να αλλοτριώνονται και να γίνονται φτωχότεροι.

Είναι πλέον προφανές ότι η έννοια της ισότητας συνδέεται άρρηκτα με τον άνθρωπο ως φυσική και κοινωνική οντότητα και συνεπώς με τις ανάγκες των ανθρώπων, γεγονός που γίνεται απόλυτα ορατό σε επίπεδο οικογένειας, όπου τα αγαθά μοιράζονται ανάλογα με τις κατά περίπτωση ανάγκες των μελών της και όχι δογματικά σε ίσα μερίδια, ή σε μεγαλύτερα μερίδια στον πατέρα και ότι περισσέψει για τους άλλους. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και σε επίπεδο κοινωνίας, όπου οι ανάγκες των μελών της ταξινομούνται με αντικειμενικά κριτήρια και ομαδοποιούνται, ώστε άτομα με ίδιες ανάγκες να έχουν ίδια μεταχείριση, σε αντίθεση με όσα συμβαίνουν σε συνθήκες κοινωνίας τύπου ισότητας Β, όπου εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν κάθε χρόνο από ασιτία, ενώ για τα παιδιά της κυρίαρχης ελίτ ξοδεύονται απίθανα ποσά για να διαδεχτούν τος γονείς τους, διαιωνίζοντας έτσι το σύστημα Β.

Με την ισότητα Β ο αγώνας αποσκοπεί στην επιτυχία των λίγων που σημαίνει τη διατήρηση της κοινωνικής ανισότητας, των ανταγωνισμών, των απάνθρωπων και καταστροφικών πολεμικών συγκρούσεων για το μοίρασμα του κόσμου, ενώ αντίθετα η ισότητα Α είναι απαραίτητη για να δημιουργηθεί αρμονία μεταξύ των ανθρώπων, των εθνών, των λαών και των χωρών που εργάζονται για τον ίδιο στκοπό την κοινωνική ισότητα, την άμεση δημοκρατία και την οικουμενική ειρήνη. Ωστόσο, για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο η κοινωνία, απαιτείται πρώτα να ξεκινήσουν όλα τα άτομα από το ίδιο επίπεδο και αυτό σήμερα είναι εφικτό μόνο με αναλογική ισότητα, συνεπώς για να επιτευχθεί κοινωνική ισότητα, όλοι πρέπει να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο από την αρχή. Και η καινούργια αρχή προϋποθέτει το τέλος της αιτίας που οδήγησε στις ακραίες ανισότητες και στην καπιταλιστική βαρβαρότητα[3]. Προϋποθέτει την κοινωνική ισοκτησία η οποία δεν επιτρέπει στους λίγους να εξανδραποδίζουν τους πολλούς, ενώ ταυτόχρονα επανασυνθέτει τον κοινωνικό ιστό και επανενώνει την κοινωνία σε ένα ενιαίο Εμείς ως Όλον. Προϋποθέτει, δηλαδή, την οριστική κατάργηση του καπιταλισμού σε όλες τις πιθανές και απίθανες εκδοχές του, δηλαδή την κατάργηση του κεφαλαίου, η οποία με τη σειρά της προϋποθέτει την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής και την οργάνωση της κοινωνίας/ανθρωπότητας στη βάση της άμεσης δημοκρατίας με περιεχόμενο την αταξική κοινωνία στα πλαίσια ενός οικουμενικού ουμανιστικού πολιτισμού.

Όλα τα άλλα αποτελούν πλάνες, παραισθήσεις και καταστροφικές αυταπάτες, για τις οποίες δεν υπάρχουν πια άλλα χρονικά περιθώρια, αν πρέπει να σωθεί η ανθρωπότητα και ο πολιτισμός της.

[1] Βλέπε σχετικά, Λάμπος Κώστας, Θεός και Κεφάλαιο, Δοκίμιο για τη σχέση μεταξύ θρησκείας και εξουσίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2016 2η έκδοση.

[2] Βλέπε αναλυτικά, Λάμπος Κώστας, Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η Μεγάλη Πορεία της ανθρωπότητας προς την κοινωνική ισότητα και τον ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2012.

[3] Λάμπος Κώστας, Η γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας. Η ατομική ιδιοκτησία ως μήτρα βίας, εξουσίας, ανισότητας, εγκληματικότητας, σκοταδισμού και ανηθικότητας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017.

«Η περιφέρεια του Κουρδιστάν είναι ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους των ΗΠΑ»

Από
pcuser
-
0

 

Ο Ρόμπερτ Παλάντινο, γενικός πρόξενος των ΗΠΑ στο Ερμπίλ, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι η χώρα του θα παραμείνει στην περιοχή του Κουρδιστάν και στο Ιράκ για μεγάλο χρονικό διάστημα.

«Οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν την περιοχή του Κουρδιστάν και το Ιράκ», δήλωσε ο Ρόμπερτ Παλάντινο. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν πιστεύει ότι η ασφάλεια της Μέσης Ανατολής εξαρτάται από το Ιράκ και η ασφάλεια του Ιράκ εξαρτάται από την ασφάλεια της περιοχής του Κουρδιστάν», δήλωσε ο Αμερικανός διπλωμάτης.

Ο Παλάντινο ανέφερε ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να παραμένουν στην περιοχή του Κουρδιστάν και στο Ιράκ για μεγάλο χρονικό διάστημα τονίζοντας: «Η περιοχή του Κουρδιστάν είναι ένας από τους σημαντικότερους συμμάχους των ΗΠΑ», όπως σημειώνει η kurdistan24.net.

https://www.echedoros-a.gr

Ο Ελπιδοφόρος ξέχασε ότι η Τουρκία ευθύνεται για τα Σεπτεμβριανά: Πάλι δείχνει την Κύπρο για τα δεινά των ομογενών της Πόλης!

Από
pcuser
-
0

Έλληνες και φιλέλληνες τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση μνήμης των Σεπτεμβριανών στην Κοινότητα της Ζωοδόχου Πηγής στις 30 Σεπτεμβρίου 2021.

Απουσίασε Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, κάτι που σχολιάστηκε αρνητικά από αρκετούς παρευρισκόμενους. Όμως φρόντισε να στείλει βιντεοσκοπημένο μήνυμα, από το οποίο -για μία ακόμη φορά- απουσίαζε η λέξη Τουρκία.

Όποιος άκουγε τον κ. Ελπιδοφόρο και δεν γνώριζε την αλήθεια και την ιστορία, θα νόμιζε ότι το πογκρόμ εναντίον των ομογενών μας της Πόλης, το έκαναν οι …εξωγήινοι. Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, για τους γνωστούς λόγους και κυρίως για να μην ενοχλήσει τον Ταγίπ Ερντογάν, δεν ανέφερε ότι η Τουρκία ήταν αυτή που φέρει όλη την ευθύνη.

Ο κ. Ελπιδοφόρος επιμένει στο ιστορικό ατόπημα. Ότι δήθεν το πρόσχημα για την επίθεση από τον φανατισμένο όχλο των Τούρκων εξτρεμιστών ήταν το Κυπριακό. Ξεχνά ο Αρχιεπίσκοπος ότι το σχέδιο ήταν -και παραμένει- τουρκικό.

Ο κ. Ελπιδοφόρος, τόνισε, μεταξύ των άλλων, μέσω του βιντεοσκοπημένου μηνύματός του για τα Σεπτεμβριανά:

«Δεν λησμονούμε ποτέ τη νύχτα εκείνη κατά την οποία ο Ελληνισμός της Βασίλισσας του Βόσπορου – της Κωνσταντινούπολης – με πρόσχημα το Κυπριακό ζήτημα και τον δήθεν εμπρησμό της κατοικίας όπου είχε γεννηθεί ο Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη – με τη δικαιολογία αυτή – καταστράφηκε από τον φανατισμένο όχλο η Κωνσταντινούπολη. […] Η νύχτα εκείνη […] σηματοδοτεί την αρχή του τέλους της ακμαίας ελληνικής κοινότητας που ιστορούσε σε αυτό το σταυροδρόμι των δύο ηπείρων, παρουσία μακρύτερη από 2.000 χρόνια. Είναι […] ημέρα μνήμης, […] πόνου […] και προσευχής για όσους χάθηκαν τότε, αλλά και μέρα οραματισμών για τη συμβολή μας σε ένα κόσμο του αύριο στον οποίο θα κυριαρχεί το δίκαιο, ο σεβασμός της ανθρώπινης ζωής […].»

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΕΡΙΚΗΣ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ:

Ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, Δρ Κωνσταντίνος Κούτρας, συνοδευόμενος στην εκδήλωση από τον πρόξενο, Δημήτρη Παπαγεωργίου, μεταξύ άλλων, επεσήμανε: «Καθήκον και χρέος όλων μας είναι να διατηρούμε αναλλοίωτη την ιστορική μνήμη. Η διάθεσή μας για εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων δεν συνεπάγεται και την ιστορική λήθη. […] Επιβάλλεται να αναλογιζόμαστε, χωρίς διάθεση αντιπαλότητας, τα γεγονότα, γιατί μνήμη σημαίνει σεβασμός στην ιστορική αλήθεια και στις παραδόσεις μας, σημαίνει πρόσταγμα, ώστε να απαξιώνονται στο μέλλον τέτοιες συμπεριφορές».

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Νέας Υόρκης, Μάικ Κατσαντώνης, διηγήθηκε την προσωπική του εμπειρία από τα Σεπτεμβριανά στην Κωνσταντινούπολη το 1955.

Ο π. Βασίλειος Λούρος, αφού καλωσόρισε και ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους, ανέφερε ότι η εκδήλωση διοργανώθηκε, κατόπιν συζήτησης με τη Δρα Δέσποινα Αφεντούλη, λόγω της κωνσταντινουπολίτικης καταγωγής της Κοινότητας της Ζωοδόχου Πηγής και του Αρχιεπισκόπου Αμερικής, κ. Ελπιδοφόρου, ως απόδοση φόρου τιμής:

«Η ιστορία δεν διδάσκει απλά το παρελθόν, αλλά καλλιεργεί το παρόν και προετοιμάζει το μέλλον. Καλλιεργούμε την ιστορική μας μνήμη και [την] πατριωτική μας συνείδηση και ευελπιστούμε για μέλλον με ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων που ενσυνείδητα θα επιλέγουν την ομόνοια και την αγάπη, αρετές συνυφασμένες με την πίστη μας. […] Έχουμε έρθει με πνεύμα μαθητείας, να ακούσουμε την εκλεκτή ομιλήτρια της ημέρας, τη Δρα Δέσποινα Αφεντουλη και νιώθουμε όλοι μας αυτή τη στιγμή ως Κωνσταντινουπολίτες. Η καρδιά μας πάλλεται στο σεπτό κέντρο της ορθοδοξίας και του μακραίωνου βυζαντινού πολιτισμού.»

Ο Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου της Κοινότητας της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπρονξ, Σπυρίδων Δημητράτος, καλωσόρισε του παρευρισκομένους, ευχαριστώντας τους για την τιμητική τους παρουσία.

Ακολούθησε τελετή απονομής αναμνηστικών πλακετών προς τιμήν του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής, κ. Ελπιδοφόρου, του Γενικού Πρόξενου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, Δρα Κωνσταντίνου Κούτρα, του Γενικού Πρόξενου της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Νέα Υόρκη, κ. Μιχάλη Φυρίλλα, και του προέδρου του Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών Νέας Υόρκης, Μάικ Κατσαντώνη, από τον  π. Βασίλειο Λούρο και τον κ. Σπυρίδωνα Δημητράτο.

Η δημοσιογράφος και κοινωνιολόγος, Δρ Δέσποινα Αφεντούλη, η οποία επιμελήθηκε την παρουσίαση του προγράμματος και του οπτικοακουστικού υλικού της εκδήλωσης, ως κεντρική ομιλήτρια, παρουσίασε τη διάλεξη, με τίτλο «66 χρόνια από το πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης», κατά τη διάρκεια της οποίας εστίασε στο ιστορικό και δημοσιογραφικό μέρος του σχεδίου απέλασης των Ελλήνων υπηκόων της Τουρκίας (1955-1965).

«Σύμφωνα με έρευνα, προκύπτει η διαχρονικότητα της επιχείρησης εκδίωξης του ελληνικού στοιχείου από την Τουρκία. Ακόμα και εάν δεν σημειωνόταν η ελληνοτουρκική σύγκρουση στην Κύπρο, ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης θα είχε την ίδια τύχη, καθώς αντιμετωπιζόταν ως «μη αφομοιώσιμος» πληθυσμός από το κράτος της Τουρκίας. Οι πληγές παραμένουν ανοικτές λόγω και άλλων ενεργειών, όπως το κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και του καθεστώτος της Αγία Σοφίας», συνόψισε η Δρ Δέσποινα Αφεντούλη.

Ο Αιδεσιμολογιότατος Οικονόμος, π. Βασίλειος Λούρος, Ιερατικώς Προϊστάμενος της Κοινότητας Ζωοδόχου Πηγής στο Μπρονξ τέλεσε την προσευχή και στη συνέχεια, οι ιεροψάλτες Αντώνιος Κεχαγιάς, Δημήτριος Μιχαήλ, Νεκτάριος Αντωνίου, π. Παντελεήμονας Παπαδόπουλος, Πέτρος Μάλλιαρης και Στράτος Γατανάς, υπό τη διεύθυνση του Χοράρχου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής, Δημήτρη Κεχαγιά έψαλαν τα απολυτίκια της Ζωοδόχου Πηγής και του Αγίου Γεωργίου.

Υπό την καθοδήγηση της δασκάλας τους, Γιώτας Παπαγρηγορίου, οι μαθητές του Ελληνο-Αμερικανικού Ινστιτούτου (GAI) Κατερίνα Δασκαλάκη, Ελένη Καρούνου, Ροζέτα Μάνου, Διονύσιος Λούρδας και Θεοδώρα Παυλούνη, παρουσίασαν ποιήματα, θεατρικό έργο και τραγούδια. Συμμετείχε και η  χορωδία του σχολείου.

Οι παρευρισκόμενοι ταξίδεψαν νοητά στην Κωνσταντινούπολη με βυζαντινή και παραδοσιακή μουσική, συνοδεία ορχήστρας, την οποία συναποτελούσαν οι Λευτέρης Μπουρνιάς (κλαρίνο), Λαμπρινή Κάμπουρα (κανονάκι), Megan Gould (βιολί), Philip Mayer (κρουστά), Στράτος Γατανάς (ούτι) και Δημήτριος Κεχαγιάς (πολίτικο λαούτο και ούτι).

Οι Τούρκοι εκμεταλλεύονται τον Ελπιδοφόρο: “Κάναμε σπουδαία δουλειά αφού εξοργίσαμε τόσο πολύ τους Έλληνες στη Νέα Υόρκη”…

Από
pcuser
-
1

Η ιστοσελίδα Habertürk δημοσιεύει άρθρο γνώμης (του Murat Bardakci) με τίτλο «Κάναμε σπουδαία δουλειά αφού εξοργίσαμε τόσο πολύ τους Έλληνες και την ελληνοκυπριακή πλευρά στη Νέα Υόρκη».

Όπως αναφέρεται:

«Η παρουσία του ορθόδοξου Αρχιεπισκόπου Αμερικής, Ελπιδοφόρου, στα εγκαίνια του Τουρκικού Σπιτιού στη Νέα Υόρκη, τα οποία πραγματοποιήθηκαν από τον Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν (Erdoğan), ξεσήκωσε την Ελλάδα και την ελληνοκυπριακή πλευρά.

“Ο Έλληνας Πρωθυπουργός και ο Πρωθυπουργός των Ελληνοκυπρίων (sic) -εννοεί τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας- ακύρωσαν την προγραμματισμένη συνάντηση με τον Ελπιδοφόρο, ο οποίος παρέστη στην τελετή με τον Πρόεδρο Erdoğan και μάλιστα έκοψε την κορδέλα των εγκαινίων!

Ωστόσο ποιος πολιτικός του ορθόδοξου κόσμου θα τολμούσε να έχει απέναντι του έναν θρησκευτικό λειτουργό ο οποίος κατέχει αξίωμα στην εκκλησία;

Και οι δύο Πρωθυπουργοί δεν το κατάφεραν αυτό.

Την επόμενη ημέρα συναντήθηκαν δειλά με τον Ελπιδοφόρο. Πριν τη συνάντηση, ο Ελπιδοφόρος απέστειλε μήνυμα κατευνασμού στην ελληνική και στην ε/κ πλευρά, λέγοντας «εγώ πήγα στη συνάντηση για την ειρήνη» και με τα λόγια αυτά εξασφάλισε τη συνάντηση με τους Πρωθυπουργούς που την προηγουμένη είχαν σπείρει την καταστροφή.

Όλοι πλην ενός είναι άνθρωποι από εδώ.

Υπήρξαν πολλά άρθρα στον Τύπο μας για τον Ελπιδοφόρο που παρέστη στα εγκαίνια στη Νέα Υόρκη και ήρθε στην επικαιρότητα πως ο Αρχιεπίσκοπος είναι Τούρκος πολίτης…

Δεν αναφέρεται ωστόσο ιδιαίτερα μια πολύ σημαντική πλευρά του ζητήματος: η ορθοδοξία αποτελεί θεσμό της «Ανατολίας» και συνεπώς ο ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής δεν είναι Αμερικανός αλλά κάποιος από τα δικά μας εδάφη…

Ο Ελπιδοφόρος είναι ο όγδοος ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής και πριν από αυτόν όλοι οι Αρχιεπίσκοποι -πλην ενός- έφυγαν για την Αμερική από εδώ…»

(…) Με την εξαίρεση ενός, όλοι γεννήθηκαν στην Τουρκία ή σε επαρχίες που ανήκαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Υπήρχε Αρχιεπίσκοπος με το όνομα Ιάκωβος…

Ο Τούρκος αρθρογράφος σημειώνει και τα εξής:

“Ανάμεσα στους Αρχιεπισκόπους Αμερικής υπήρξε ο Ιάκωβος που παρέμεινε στο αξίωμα για 37 έτη (1959-1996) και αναγκάστηκε να παραιτηθεί ως αποτέλεσμα πιέσεων του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Ο Ιάκωβος η υπηκοότητα του οποίου αφαιρέθηκε επειδή μίλησε εναντίον της Τουρκίας σε συνέντευξη που παραχώρησε σε ελληνικό περιοδικό το 1959, έγινε Αρχιεπίσκοπος Αμερικής το έτος αυτό με απόφαση της Ιεράς Συνόδου. Συνέχισε να μιλά εναντίον της Τουρκίας και τα επόμενα έτη (αναφορά και σε δήλωση του το 1979 «”(..) καθώς πιστεύω στο θεό είμαι πεπεισμένος πως τα μέρη που κάποτε ανήκαν στην Ελλάδα θα επιστρέψουν ξανά σε αυτή. Όσο αναπνέω δεν θα σταματήσω να φωνάζω “ο θεός να ευλογεί την Αμερική, την Ελλάδα και το βυζαντινό όνειρο”).

O Ιάκωβος που κηρύχθηκε “persona non grata” και απελάθηκε ξανά όταν επέστρεψε το 1969, ενώ, με την άδεια που του έδωσε ο Πρωθυπουργός Turgut Özal, στην Κωνσταντινούπολη τον Αύγουστο του 1985».

Ο συντάκτης αφού αναφέρεται σε συνάντηση που είχε στη διάρκεια της επίσκεψης αυτής με τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο, ο οποίος απασχόλησε για χρόνια τον τουρκικό Τύπο, επισημαίνει πως «η βάση των συζητήσεων για τον Αρχιεπίσκοπο που έγιναν την περασμένη εβδομάδα στη Νέα Υόρκη είναι αυτή:

Η πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου Ελπιδοφόρου στα εγκαίνια του Τουρκικού Σπιτιού, σημαίνει πως κάναμε πολύ καλή δουλειά, καθώς εξόργισε την ελληνική και την ε/κ πλευρά, η εθνική πολιτική των οποίων βασίζεται στο να λένε το άσπρο μαύρο. Αυτό σημαίνει πως κάναμε πολύ καλή δουλειά!»

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδόφόρος στην κοινότητα του Αγίου Δημητρίου της Αστόριας. Φωτογραφία via Facebook, Archbishop Elpidophoros of America

ΠΗΓΗ: Habertürk

https://hellasjournal.com/2021/10/i-tourki-ekmetallevonte-ton-elpidoforo-kaname-spoudea-doulia-afou-exorgisame-toso-poli-tous-ellines-sti-nea-iorki/

Στο «διακεκαυμένο» σημείο του τριεθνούς της Αν. Μεσογείου το “Nautical Geo”: Το τεστ για την Τουρκία μετά την κυπριακή NAVTEX

Από
pcuser
-
0

Του ΝΙΚΟΥ ΜΕΛΕΤΗ, Liberal

Το βλέμμα στραμμένο στην Κυπριακή ΑΟΖ έχουν η Λευκωσία και η Αθήνα, καθώς το ερευνητικό σκάφος Nautical Geo αναμένεται να πραγματοποιήσει από σήμερα Κυριακή έρευνες για τη χάραξη της διαδρομής του αγωγού East Med, σε περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ που φθάνει μέχρι το «διακεκαυμένο» σημείο του τριεθνούς σημείου συνάντησης των υφαλοκρηπίδων της Ελλάδας της Κύπρου και της Τουρκίας.

Είναι το σημείο νότια του Καστελόριζου το οποίο αμφισβητεί η Τουρκία και στο οποίο έχει προβεί σε παρενοχλήσεις ερευνητικών σκαφών που έκαναν σεισμογραφικές έρευνες για λογαριασμό της Κύπρου, ενώ στην ίδια περιοχή είχε πλεύσει το Oruc Reis και το Barbaros πραγματοποιώντας παράνομες έρευνες.

  • Η κινητοποίηση μάλιστα του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είχε αποτρέψει τότε την πραγματοποίηση ερευνών από το Oruc Reis εντός της μη οριοθετημένης ελληνικής υφαλοκρηπίδας, παρά το γεγονός ότι είχε πλεύσει σε μεγάλο βάθος στην ελληνική υφαλοκρηπίδα προφασιζόμενο τον «αντίθετο καιρό».

Οι κυπριακές Αρχές εξέδωσαν NAVTEX για την πραγματοποίηση ερευνών στην περιοχή αυτή από τις 3-15 Οκτωβρίου επισημαίνοντας ότι η περιοχή αυτή είναι εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και μέχρι στιγμής πάντως δεν έχει εκδοθεί από τουρκικής πλευράς ακυρωτική NAVTEX. Όμως θεωρείται δεδομένο ότι η Τουρκία θα εκδώσει δική της αναγγελία και το ερώτημα είναι εάν θα επιχειρήσει να εμποδίσει και εμπράκτως την διενέργεια των ερευνών του Nautical Geo, καθώς αφορούν τον βυθό και συνεπώς την υφαλοκρηπιδα και την ΑΟΖ.

Η Τουρκία έχει καταστήσει βασικό στοιχείο της πολιτικής της για τη Γαλάζια Πατρίδα την αμφισβήτηση του δικαιώματος των νησιών σε θαλάσσιες Ζώνες και με τη λογική αυτή προχώρησε σε μονομερή και αυθαίρετη κατάθεση συντεταγμένων των υποτιθέμενων εξωτερικών ορίων της ΑΟΖ της, η οποία καλύπτει όλη την ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Τουρκία έτσι όχι μόνο αμφισβητεί τη «γειτνίαση» των ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά διεκδικεί και μεγάλο μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ, ως τουρκική. Αυτό δεν αφορά μόνο το Οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ το οποίο έχει δοθεί στην κοινοπραξία ENI/TOTAL, αλλά και το Οικόπεδο 5 για το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες εκδηλώθηκε ενδιαφέρον από έναν από τους αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς. Τα Οικόπεδα αυτά είτε επικαλύπτονται είτε γειτνιάζουν με την περιοχή που έχει δεσμευθεί για τις έρευνες του Nautical Geo.

Η Τουρκία έχει απειλήσει ότι κανένα σχέδιο στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα υλοποιηθεί χωρίς τη δική της συμμετοχή και σε ό,τι αφορά τον East Med έχει δηλώσει ότι δεν θα επιτρέψει την κατασκευή του καθώς «διέρχεται από την τουρκική υφαλοκρηπίδα».

Πάντως, αυτή η λεπτή ισορροπία θα συνεχισθεί και το επόμενο διάστημα, καθώς το Nautical Geo θα πρέπει αφού καλύψει αυτή την περιοχή, να κινηθεί προς δυτικά με ελληνική πλέον NAVTEX στην περιοχή νότια του Καστελόριζου, την οποία η Τουρκία επιχειρεί να σφετερισθεί ως «τουρκική». Εάν υπάρξει τουρκική αντίδραση, η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να διασφαλίσει με κάθε τρόπο την ομαλή διενέργεια των ερευνών, προκειμένου να μην δοθεί η ευκαιρία στην Τουρκία να δημιουργήσει αρνητικό τετελεσμένο.

Η Τουρκία πάντως έσπευσε να εκδώσει NAVTEX για πραγματοποίηση επιστημονικών ερευνών από το ερευνητικό σκάφος YUNUS-S (που αφορούν τη στήλη ύδατος και όχι τον πυθμένα) από τις 27 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 9 Οκτωβρίου σε μια περιοχή την οποία χαρακτηρίζει ως «διεθνή ύδατα», αν και αφορούν περιοχή μη οριοθετημένης ελληνικής υφαλοκρηπίδας εντός του FIR Αθηνών που η αρμοδιότητά για την έκδοση NAVTEX ανήκει στην Ελλάδα.

Και βεβαίως η χάραξη της διαδρομής των ερευνών είναι τέτοια που δίνει την εντύπωση περικύκλωσης του Καστελόριζου.

ZCZC MA36

29 1000UTC SEP 2021

JRCC LARNACA/CYPRUS RADIO/5BA

NAV WRNG 330/21

S/V NAUTICAL GEO (MMSI:248082000) WILL EXECUTΕ SURVEY OPERATIONS WITHIN CYPRUS EEZ FROM 03 UNTIL 15 OCT 2021 IN AREA BOUNDED BY THE FOLLOWING COORDINATES:

34-15.000N, 030-08.800E

34-36.000N, 032-31.000E

34-18.000N, 032-31.000E

34-01.660N, 030-00.000E

34-11.250N, 030-06.210E

ALL VESSELS ARE REQUESTED TO KEEP CLEAR DISTANCE 1,5 ΝΜ

FROM NAUTICAL GEO DUE TO RESTRICTED MANEUVERABILITY AND SAIL WITH CAUTION.

CANCEL THIS MSG ON 16 OCT 2021 01:00 UTC.

TURNHOS N/W : 0850/21 (Antalya NAVTEX Station) (Published Date: 27-09-2021 23:30)

TURNHOS N/W : 0850/21 MEDITERRANEAN SEA 1. SCIENTIFIC RESEARCH, BY R/V YUNUS-S BETWEEN 27 SEP-09 OCT 21 WITHIN TURKISH TERRITORIAL WATERS AND INTERNATIONAL WATERS IN AREA BOUNDED BY; 36 23.07 N – 029 05.56 E

36 22.89 N – 028 58.08 E

35 07.80 N – 028 59.33 E

35 10.08 N – 030 32.23 E

35 24.58 N – 030 52.26 E

35 50.15 N – 030 27.33 E

36 09.47 N – 030 24.65 E CAUTION ADVISED. 2. CANCEL 0752/21. 3. CANCEL THIS MESSAGE 092059Z OCT 21.

TURNHOS N/W : 0856/21 (Antalya NAVTEX Station) (Published Date: 28-09-2021 19:31)

Το σημείο νότια του Καστελόριζου το οποίο αμφισβητεί η Τουρκία και στο οποίο έχει προβεί σε παρενοχλήσεις ερευνητικών σκαφών που έκαναν σεισμογραφικές έρευνες για λογαριασμό της Κύπρου, ενώ στην ίδια περιοχή είχε πλεύσει το Oruc Reis και το Barbaros πραγματοποιώντας παράνομες έρευνες. Φωτογραφία via Liberal.gr

https://hellasjournal.com/2021/10/sto-diakekavmeno-simio-tou-triethnous-tis-an-mesogiou-to-nautical-geo-to-test-gia-tin-tourkia-meta-tin-kipriaki-navtex/

Ο Δένδιας αναλύει τους τρεις άξονες της συμφωνίας με τη Γαλλία!

Από
anixneuseis
-
0

Εξοπλισμοί: Άρθρο του Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Δένδια, στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» το Σαββάτο 2 Οκτωβρίου 2021.

Η συμφωνία που υπέγραψα πριν από λίγες ημέρες στο Παρίσι, μαζί με τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Νίκο Παναγιωτόπουλο, παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Γάλλου Προέδρου Emmanuel Macron αποτελεί την επιτυχή κατάληξη διαπραγματεύσεων που ξεκίνησα με τον Γάλλο ομόλογό μου αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου πριν από δύο χρόνια.

Η επιτυχία αυτή είναι το αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας υπό τον Πρωθυπουργό. Αποτελεί ακόμα ένα μεγάλο βήμα στη σφυρηλάτηση των μακρών συμμαχικών δεσμών μεταξύ των δύο χωρών μας, οι οποίες αποκτούν πλέον στρατηγικό χαρακτήρα.

Δεσμοί που έχουν τις ρίζες τους στην Ελληνική επανάσταση και πιο πρόσφατα στην ειδική σχέση που καλλιέργησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αρχικά με τον Στρατηγό Ντε Γκώλ και στην συνέχεια με τον Βαλερί Ζισκάρ Ντε Εσταίν.

Η συμφωνία προσφέρει στην χώρα μας τρία πλεονεκτήματα που βελτιώνουν θεμελιωδώς το περιβάλλον στο οποίο καλούμαστε να ασκήσουμε την εξωτερική μας πολιτική.

Πρώτον, η Ελλάδα θωρακίζεται ακόμα περισσότερο από κάθε εξωτερική στρατιωτική απειλή.

Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής υποδηλώνει ότι εάν η Ελλάδα δεχθεί επίθεση στην επικράτεια της, από οποιονδήποτε αντίπαλο, τότε η ισχυρότερη στρατιωτικά δύναμη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η μόνη με πυρηνική δύναμη αποτροπής, θα βρεθεί στο πλευρό μας.

Η σημασία δεν έγκειται απαραίτητα μόνο στην αρωγή, αλλά εξίσου και στην αποτροπή.

Οποιοσδήποτε δυνητικός αντίπαλος της Ελλάδας θα πρέπει να σκεφθεί διπλά πριν αποφασίσει την χρήση βίας εναντίον της.

Οφείλω όμως να διευκρινίσω ότι η συμφωνία αυτή δεν στρέφεται εναντίον κανενός. Είναι καθαρά αμυντικής φύσεως και έρχεται να ενισχύσει την αντίστοιχη συμφωνία που υπέγραψα, πριν από ένα χρόνο, με έναν άλλο στρατηγικό εταίρο, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Δεύτερον, ενισχύεται η διεθνής παρουσία της Ελλάδας και οι θέσεις μας όσον αφορά την αντιμετώπιση των προκλήσεων στην ευρύτερη περιοχή.

Με τη στενή συνεργασία στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, τον τακτικό συντονισμό των θέσεων μεταξύ των δύο χωρών, αρχής γενομένης από τους Υπουργούς Εξωτερικών, οι θέσεις της Ελλάδας αποκτούν μεγαλύτερη βαρύτητα, όπως και άλλη ισχύ.

Οφείλω άλλωστε να υπενθυμίσω ότι η Γαλλία είναι Μόνιμο Μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στα ζητήματα Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μέσω αυτής της στρατηγικής σχέσης η Ελλάδα αναβαθμίζει την γεωστρατηγική της θέση στην περιοχή της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, του Κόλπου, καθώς και της Υποσαχάριας Αφρικής, όπου η Γαλλία συνεχίζει να διατηρεί ισχυρά ερείσματα.

Η χώρα μας αναδεικνύεται συνεπώς ως δυνάμει γέφυρα μεταξύ των περιοχών αυτών και της Ευρώπης.

Τρίτον, η Ελλάδα, μετά από μια δεκαετία ενδοστρέφειας, επιστρέφει δυναμικά στην οικοδόμηση του Ευρωπαϊκού οράματος.

Η Ελλάδα δεν είναι πλέον η προβληματική χώρα που απειλεί το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Αντιθέτως, συνεισφέρει στην ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Άμυνας και μέσω αυτής στην Ευρωπαϊκή πολιτική ενοποίησης, που ανέκαθεν αποτελούσε στόχο και όραμα της Νέας Δημοκρατίας.

Η συμφωνία με την Γαλλία αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Άμυνας, προκειμένου η Ευρώπη να έχει την δυνατότητα να αντιμετωπίσει επιτυχώς τις προκλήσεις ασφαλείας.

Η Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια να παραμένει θεατής έναντι των απειλών κατά των αξιών της. Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απλώς ένας οικονομικός και γραφειοκρατικός συνεταιρισμός.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο εγχείρημα εθελούσιας Ένωσης κρατών στην ιστορία της ανθρωπότητας και υπό αυτό το πρίσμα οφείλει να συμμετέχει ενεργά στο διεθνές γίγνεσθαι.

Παράλληλα, με τη Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας ενισχύεται ο καταμερισμός των βαρών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Ευρώπης. Ενισχύει τον διατλαντικό δεσμό, καθώς και τον ευρωπαϊκό πυλώνα του ΝΑΤΟ.

Συνεπώς, η Ελληνο-Γαλλική συμφωνία για την εγκαθίδρυση στρατηγικής εταιρικής σχέσης δεν είναι απλώς μια ακόμα διμερής συνθήκη μεταξύ Ευρωπαίων εταίρων. Είναι μια σημαντική συμφωνία που θα επηρεάσει τη διαμόρφωση του μέλλοντος της Εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της χώρας μας. Τελικά αποτελεί μια ψηφίδα στο Κοινό Ευρωπαϊκό Όραμα.

Σιδερένιος θόλος στην Κύπρο! Εξοπλίζεται με ισραηλινό υπερσύγχρονο σύστημα αεράμυνας

Από
anixneuseis
-
0

Εξοπλισμοί: Στη στρατιωτική παρέλαση της Παρασκευής 1 Οκτωβρίου 2021, για ακόμη μια χρονιά είδαμε μια από τα ίδια οπλικά συστήματα, χωρίς κάτι καινούριο. Αυτό, όμως, αναμένεται να αλλάξει το αμέσως επόμενο διάστημα.

Σύμφωνα με πηγές του Σίγμα, σε προχωρημένο στάδιο βρίσκεται η απόκτηση μιας παραλλαγής του υπερσύγχρονου συστήματος αεράμυνας «Ιron Dome» του Ισραήλ. Του “Σιδερένιου Θόλου” ελληνιστί.

Απομένει η αποδέσμευση κονδυλίου. Συνεπώς, το Υπουργείο Άμυνας αναμένεται να υποβάλει αίτημα για να περιληφθεί στον κρατικό προϋπολογισμό.

Μέχρι στιγμής, δεν δίνονται λεπτομέρειες για τις προδιαγραφές της παραλλαγής του «Ιron Dome» που επιδιώκει να αποκτήσει η Κυπριακή Δημοκρατία. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αυτές είναι παρόμοιες ή κοντά σε αυτές του συστήματος που χρησιμοποιεί το Ισραήλ. Αυτό σημαίνει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα έχει στα χέρια της ένα σπουδαίο αμυντικό όπλο.

Εδώ και δέκα χρόνια η γειτονική χώρα, προστατεύεται με το πολύ αποτελεσματικό το «Iron Dome», σε συνδυασμό με άλλα συστήματα. Όπως θα δείτε και στα πλάνα, το «Irοn Dome» χρησιμοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία και στις πρόσφατες αναχαιτίσεις εκατοντάδων ρουκετών που εκτόξευσε η Χαμάς από τη Λωρίδα της Γάζας.

Το σύστημα αναχαιτίζει πολλαπλούς πυραύλους μικρής εμβέλειας, με εμβέλεια έως 70 χιλιόμετρα. Ο κατασκευαστής δηλώνει ποσοστό επιτυχίας 90 τοις εκατό, ενώ ο «σιδερένιος θόλος», όπως αποκαλείται, έχει αναχαιτίσει πάνω από 2.400 ρουκέτες τα τελευταία δέκα χρόνια.

Αρμόδιες πηγές ανέφεραν ότι θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες για την αναβάθμιση των υποδομών της ναυτικής βάσης στο Μαρί. Αποτελούσε αίτημα της Γαλλίας που είχε μείνει για ένα διάστημα στο συρτάρι.

Η αναθέρμανση της προσπάθειας δεν θα πρέπει να θεωρείται άσχετη και με την συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας για την απόκτηση τριών +1 νέων υπερσύγχρονων φρεγατών Belharra, από την Ελλάδα, οι οποίες θα μπορούν να σταθμεύουν και να συντηρούνται στη βάση, μαζί με τις γαλλικές.

Στρατιωτικές πηγές ανέφεραν πως μια τέτοια φρεγάτα, εάν βρεθεί στα 30 ναυτικά μίλια ανοικτά της Λεμεσού, μπορεί να κλειδώσει όλο τον εναέριο χώρο της Κύπρου μέχρι τα παράλια της Τουρκίας.

Πάντως, ο Υπουργός Άμυνας της Ελλάδας επισκέφθηκε σήμερα την Κύπρο για να παραστεί στην στρατιωτική παρέλαση και είχε επαφές με τον Κύπριο ομόλογό, του Χαράλαμπο Πετρίδη. Αυτό που προκύπτει ως πληροφόρηση είναι ότι οι δύο άνδρες, αν και δεν είχαν διμερείς επαφές, συζήτησαν το θέμα της στρατιωτικής αυτονομίας της Ε.Ε. και της δημιουργίας ευρωστρατού, κάτι που ως γνωστό προωθεί ζεστά η Γαλλία, μετά την αμυντική συμφωνία ΗΠΑ – Βρετανίας – Αυστραλίας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να ναυαγήσει η πώληση γαλλικών υποβρυχίων στην Αυστραλία.

Επιπρόσθετα, οι Χαράλαμπος Πετρίδης και Νίκος Παναγιωτόπουλος συζήτησαν το θέμα της περαιτέρω ενίσχυσης της αμυντικής συνεργασίας Κύπρου – Ελλάδας.

Πάντως, την ώρα που η Ελλάδα εξοπλίζεται με σύγχρονα όπλα από χώρες του ΝΑΤΟ, η Τουρκία, λόγω και του εμπάργκο όπλων από τις ΗΠΑ, στρέφεται αναγκαστικά προς τη Μόσχα. Λίγες ώρες μετά την επιστροφή του από τη Ρωσία, όπου είχε συνάντηση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Τούρκος Πρόεδρος παραδέχεται πως η Τουρκία καθίσταται ως η μόνη ΝΑΤΟική χώρα που θα παραλάβει όχι μόνο πυραυλικά αλλά και οπλικά συστήματα (μαχητικά, αεροπλάνα, υποβρύχια και νέους πυρηνικούς σταθμούς) από τη Μόσχα.

Νίκος Κανέλλος: Ελληνογαλλική συμφωνία: ένα καλογραμμένο σενάριο αλλά ας ξανακυττάξουμε τις ελλείψεις μας…!!!

Από
anixneuseis
-
1

του Νίκου Κανέλλου*

Κεντρικό ζήτημα των ημερών ,η Ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία που υπεγράφη στο Παρίσι και που συνάντησε ευμενή , κατά κύριο λόγο ,κριτική.

Όπως συνηθίζω, προσπαθώ να αναζητώ ,βαθύτερα ,την λογική όλων όσων ανακοινώνονται και να αναλύω ό,τι είναι ,κατά τη γνώμη μου ,απαραίτητο να διευκρινισθεί και να μας προβληματίσει.

 

-Η Συμμαχία του ΝΑΤΟ που ανήκουμε όπως και οι ΗΠΑ δεν μας έχουν συνηθίσει σε «σιωπηρή αποδοχή» παρόμοιων συμφωνιών.

Περίμενα να πουν , αμφότεροι ,κάτι παραπάνω από το «καλή κίνηση που δεν κατευθύνεται εναντίον άλλων κρατών κλπ»……..

Γνώμη μου , λοιπόν ,είναι ότι τουλάχιστον Αμερική και Γερμανία διευκρίνισαν απολύτως σύμφωνη άποψη τους πριν κλείσει το deal .

Αυτό που δεν γνωρίζω είναι τι είδους πιέσεις η υποσχέσεις δόθηκαν προς την Τουρκία.

Γιατί ναι μεν η Τουρκία φάνηκε να «αντιδρά» ,με καθυστέρηση ,στην αμυντική συμφωνία αλλά κάτι «πήρε» που θα δούμε πως θα εξελιχθεί και ποτέ θα εκδηλωθεί !!

Υποθέτω  ,λοιπόν ,όπως και άλλοι ότι η Συμφωνία ουδένα αιφνιδίασε και ότι οι ΗΠΑ, όχι μόνο είχαν ειδοποιηθεί αλλά επεξεργάστηκαν και το όλο πλαίσιο της……….

Αυτά όλα έχουν σημασία για να εκτιμηθεί πόσο γρήγορα μπορεί να υλοποιηθεί η συμφωνία και τι άλλες «παρενέργειες» μπορεί να έχει στις περιφερειακές η ευρύτερες εξελίξεις

Άμεσo στην αντίληψη μου είναι ότι χρειάζεται λιγότερο ενθουσιασμός και μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση 

– Η Γαλλία που εκτιμώ και υποστηρίζω ,για την ποτιστική της ενέργεια ,έχει πολλά ανοικτά μέτωπα και άριστα το χειρίστηκε το όλο θέμα ώστε να κάνει την κατάλληλη κατανομή των βαρών της στην περιοχή και όχι μόνο.

Μακάρι αν η εξέλιξη , επομένως ,αυτή μας οδηγήσει σε μια παράλληλη και ταχύτατη ανάπτυξη των εσωτερικών δομών στην πολεμική μας βιομηχανία η οποία έχει εγκαταλειφθεί αχαρτογράφητα νερά εδώ και δεκαετίες και δεν έχει την απαιτούμενη δημιουργική πυγμή.

– Η Κύπρος θα έπρεπε να είχε ,για πολλούς λόγους ,συμπεριληφθεί στην Συμφωνία

Καταλαβαίνω ότι κάποιοι δεν συμφώνησαν.

Πολλοί οι λόγοι αρκεί αυτό να εκτιμήθηκε σωστά από δικής μας πλευράς.

Έπρεπε ,πάντως Κύπρος να επανατοποθετήσει (με την Γαλλία) τις σχέσεις της και την άμυνα της………….Εκτός αν ο παράγων Ισραήλ πρωταγωνιστεί …

– Επανέρχομαι στην Τουρκική παράμετρο

Είναι τραγικό λάθος να νομίζουμε και να το διατυμπανίζουμε ότι όσο και σημαντικά και να υπογράψαμε με τους Γάλλους θα βγάλει τους Τούρκους από το πρόγραμμα των στόχων της.

Η Τουρκία έχει τεστάρει όλα τα πιθανά σενάρια τα οποία εξάλλου για να υλοποιηθούν πρέπει να περάσουνε κάποια χρόνια.

Τα τέστ στη συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας θα είναι όλο και πιο προκλητικά.

Η κρίση για το ΝΑΤΟ θα είναι σοβαρή…………….

Όταν δε οι Τούρκοι χαρακτηρίζουν «εχθρική ενέργεια» αυτό που συμφωνήθηκε δεν κάνουν παρά προειδοποιητικές βολές

 Ας μην λησμονούμε ότι στην Διεθνή Διπλωματία η σύμπτωση συμφερόντων μπορεί να εκδηλώνεται αλλά έχει εφήμερο χαρακτήρα και κρύβει και εκπλήξεις.

Το ίδιο και οι συμμαχίες τις οποίες, με λάθος αντίληψη, «θεοποιούμε».

-Μέχρι το 2029 που θα μας παραδώσουν οι φίλοι μας οι Γάλλοι το πολεμικό υλικό αν μέχρι τότε το παραδώσουν, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα ,τα ζητήματα της θάλασσας μήπως θα έχουν κριθεί και επιλυθεί;;;;;;;;;;

                             * Nικόλαος Δ. Κανέλλος

                                  «Διπλωμάτης»

                            Π.π Πρέσβης της Ελλάδας

anatropi-press.blogspot.com

Σάββας Καλεντερίδης: Η Συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας είναι μια αφετηρία

Από
anixneuseis
-
1
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης
1/10/2021 – 6:20μμ

Ο Ερντογάν κατάφερε να μας αφυπνίσει. Μας υποχρέωσε να προχωρήσουμε στην αγορά οπλικών συστημάτων, και η Ελλάδα οφείλει να τον ευχαριστήσει για αυτό.

Η προμήθεια των φρεγατών Belharra, αλλά και των μαχητικών Rafale ίσως αποτελεί τη σημαντικότερη των τελευταίων δεκαετιών.

Εδώ ωστόσο υπάρχει ένα ζήτημα. Δεν ξέρουμε πόσοι από τους αναγνώστες έχουν παραστάσεις από χωριά – συνήθως όταν παίρναμε το κάρο, βάζαμε πρώτα το άλογο ή τα βόδια και μετά τοποθετούσαμε το κάρο. Εδώ το κάρο μπαίνει μπροστά από το άλογο ή τα βόδια! Δηλαδή αγοράζουμε οπλικά συστήματα, ενώ δεν είμαστε σίγουροι αν ξέρουμε τι θα τα κάνουμε και πώς θα τα χρησιμοποιήσουμε. Διότι πρέπει να προηγείται το εθνικό σχέδιο, να ακολουθεί η εθνική στρατηγική, η πολιτική εθνικής άμυνας και ασφάλειας και στη συνέχεια, για να εξυπηρετήσουμε όλους αυτούς τους στόχους που τίθενται απ’ τα παραπάνω, να πάρουμε και τα οπλικά συστήματα.

Εδώ, σε αυτή τη χώρα συμβαίνει το εξής περίεργο: η πολιτική ακολουθεί αντί να προηγείται. Όταν οι Τούρκοι επιχείρησαν να εισβάλουν στον Έβρο, αποκτήσαμε μεταναστευτική πολιτική ή, τέλος πάντων, πολιτική αποτροπής, και όταν οι Τούρκοι αλώνιζαν την Ανατολική Μεσόγειο επί 92 μέρες και εμείς τους κοιτούσαμε άπραγοι, και αμήχανοι, και αδύναμοι, τότε ίσως αφυπνίστηκε η κυβέρνηση και το πολιτικό μας σύστημα και είπε: Αυτό δεν πάει άλλο, κάτι πρέπει να κάνουμε.

Όμως, έτσι δεν επιβιώνουν τα κράτη και τα έθνη. Πρέπει να έχουν το εθνικό τους σχέδιο, τη δική τους εθνική στρατηγική και να υποστηρίζουν αυτήν με οπλικά συστήματα.

Ωστόσο, χωρίς να θέλουμε να μπούμε σε λεπτομέρειες τεχνικής φύσεως, η δυνατότητα που αποκτάει η Ελλάδα με τα νέα μαχητικά και τις φρεγάτες, είναι η δυνατότητα του λεγόμενου δικτυοκεντρικού πολέμου. Τα πολεμικά πλοία θα είναι σε θέση να πλήξουν το στόχο χωρίς να το βλέπουν, με βάση τα στοιχεία που θα λαμβάνουν από τα μαχητικά αεροπλάνα. Ναι, πήραμε τα καλύτερα οπλικά συστήματα, πήραμε 3 Αβέρωφ, με τα δεδομένα των Βαλκανικών Πολέμων. Εξετάζοντας τη συμφωνία, λοιπόν, πιστεύουμε ότι μπορεί –το τονίζουμε, μπορεί– να έρθει η στιγμή που θα χαρακτηρίζουμε τη συμφωνία αυτή ιστορική. Ίσως είναι η σημαντικότερη συμφωνία που υπογράφουμε μετά την είσοδο της Ελλάδος στο ΝΑΤΟ. Και πρέπει να την κρίνουμε σε δύο επίπεδο, γεωπολιτικό και επιχειρησιακό.

Όσον αφορά το πρώτο, έχουμε πληροφορίες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν κάνει πολλές κινήσεις για να εξασφαλίσουν την προμήθεια των φρεγατών από την Ελλάδα. Θα λέγαμε λοιπόν, ότι αυτή η -ας μας επιτραπεί η έκφραση- καραμπόλα που έγινε με τη συμφωνία AUKUS, έδωσε τη δυνατότητα στην Ελλάδα, με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον, να αποκτήσει ανώδυνα πρότυπα οπλικά συστήματα και να υπογράψει αυτή τη συμφωνία.

Η Naval Group ίσως και να κατέρρεε μετά την ακύρωση της συμφωνίας με την Αυστραλία (και με τη Ρουμανία), εάν δεν έδινε τις Belharra στην Ελλάδα. Άρα ήταν ένα δώρο των Ηνωμένων Πολιτειών για να εξευμενίσουν και να κατευνάσουν την οργή της Γαλλίας.

Εκτιμούμε όμως ότι δεν είναι μόνο αυτό. Κατά την άποψή μας, η συμφωνία αυτή, με τον τρόπο που έγινε, στην ουσία είναι σαν να αναθέτουν οι ΗΠΑ στη Γαλλία και την Ελλάδα το γεωπολιτικό έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό, εάν συμβαίνει.

Από την άλλη, αυτή η συμφωνία μπορεί από μόνη της και να μην σημαίνει πολλά πράγματα εάν δεν την επεξεργαστεί και δεν εργαστεί πάνω σε αυτήν πολιτικά η Ελλάδα. Έχουμε μείνει πίσω σε αυτό το ζήτημα. Δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός, σε μια συνέντευξη που έδωσε τις μέρες αυτές, μίλησε για «αμοιβαίες υποχωρήσεις». Όταν υπερεξοπλίζεσαι, όταν γίνεσαι κυρίαρχος –εδώ πηγαίνουμε στο επιχειρησιακό επίπεδο- στον αέρα και στη θάλασσα στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, και όταν ο μόνος που διεκδικεί, είναι η Τουρκία, και ο μόνος που καλείται να χάσει και να υποχωρήσει, είναι η Ελλάδα, από τι θα υποχωρήσει η Τουρκία και μιλάμε για «αμοιβαίες υποχωρήσεις» και στην ουσία προεξοφλούμε ότι θα υποχωρήσουμε εμείς;

Για αυτόν το λόγο, επιμένουμε ότι πρέπει να γίνει πολιτική επεξεργασία αυτής της συμφωνίας και να επανακαθορίσουμε τους στόχους μας, ώστε να είναι χρήσιμα αυτά που παίρνουμε. Αλλιώς θα καταντήσουν παλιοσίδερα, όπως κατήντησαν οι προηγούμενες αγορές: τις είχαμε, δεν τις χρησιμοποιήσαμε σωστά και υποχωρήσαμε σε μια σειρά από μέτωπα απέναντι στην Τουρκία.

Επίσης, σε επιχειρησιακό επίπεδο, με τα Rafale η Τουρκία αποκλείστηκε από τα F-35.

Με βάση την άποψη των ειδικών, στην καλύτερη περίπτωση, έστω κι αν κάποιες χώρες δώσουν στην Τουρκία τα συστήματα που χρειάζεται, βάσει του προγράμματος που τρέχει, για να αναπτυχθεί ένα αεροσκάφος πέμπτης γενιάς, αυτό δεν μπορεί να γίνει νωρίτερα από 10-15 χρόνια. Σε αυτό το διάστημα, η γείτονος χώρα, με τα F-16 της, που είναι πολύ υποδεέστερα από τα Viper της Ελλάδος, θα χάσει το παιχνίδι στον αέρα του Αιγαίου. Εκτός εάν υποχρεωθεί να πάρει έτοιμα αεροσκάφη τέταρτης και πέμπτης γενιάς από τη Ρωσία, κάτι που, μετά και τα S-400, θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και τη Δύση γενικότερα.

Εν κατακλείδι, σε επιχειρησιακό επίπεδο, η Ελλάδα με Viper, Rafale και Belharra πλέον στο δυναμικό της, ισχυροποιείται, αποκτά τον έλεγχο του εναέριου χώρου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και του θαλάσσιου χώρου κυρίως στην Ανατολική Μεσόγειο, και αυτό απαιτεί, επαναλαμβάνουμε, πολιτική εκμετάλλευση από πλευράς της πατρίδας μας.

Εάν εργαστούμε πολιτικά πάνω στη συμφωνία, υπάρχει δυνατότητα αυτή η μέρα της 28ης Σεπτεμβρίου 2021 να χαρακτηριστεί ημέρα ιστορική για την Ελλάδα.

pontosnews.gr

1...2,1912,1922,193...3,039Σελίδα 2,192 από 3,039