Η Ελλάδα μετά την πανδημία και οι όροι οικονομικής ανασυγκρότησης – Έγκριτοι καθηγητές και εμπειρογνώμονες καταθέτουν τις απόψεις τους

«Η δημοκρατία δοκιμάζεται»: Ο Πολωνός πρωθυπουργός καταγγέλλει στις Βρυξέλλες, δηλώνοντας ότι παραβιάζονται τα δικαιώματα των κρατών μελών

October 23, 2021

Μετάφραση: Μ.Στυλιανού

Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας απέστειλε επιστολή προς την Ευρωπαϊκή Ένωση προειδοποιώντας ότι το μπλοκ κινδυνεύει να γίνει «οργανισμός υπό κεντρική διαχείριση, ο οποίος διοικείται από θεσμούς που στερούνται δημοκρατικού ελέγχου».

Ο πρωθυπουργός Mateusz Morawiecki απηύθυνε την επιστολή του στους ηγέτες, τα θεσμικά όργανα και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ υποστηρίζοντας ότι «δυστυχώς, σήμερα αντιμετωπίζουμε ένα πολύ επικίνδυνο φαινόμενο όπου τα διάφορα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σφετερίζονται εξουσίες που δεν έχουν βάσει των Συνθηκών και επιβάλλουν τη θέλησή τους στα κράτη μέλη».

«Θα πρέπει να αγωνιζόμαστε εναντίον της σταδιακής μετατροπής της Ένωσης σε μια οντότητα που θα πάψει να είναι μια συμμαχία ελεύθερων, ίσων και κυρίαρχων κρατών, και αντ’ αυτού να γίνεται ένας ενιαίος, κεντρικά διαχειριζόμενος οργανισμός, ο οποίος διοικείται από θεσμικά όργανα που στερούνται δημοκρατικού ελέγχου από τους πολίτες των ευρωπαϊκών χωρών.»

Ο Πολωνός πρωθυπουργός απαρίθμησε επίσης αρκετές σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ΕΕ, συμπεριλαμβανομένου του Brexit, μιας χρηματοπιστωτικής κρίσης «που απειλεί να αποδυναμώσει ή ακόμη και να διαλύσει τη ζώνη του ευρώ» και την κρίση φυσικού αερίου και της ενέργειας που «απειλεί εκατομμύρια πολίτες με φτώχεια».

«Η πορεία της Ένωσής μας τα τελευταία χρόνια δεν αποτελεί χρονικό επιτυχίας. Εάν θέλουμε να αποφύγουμε περαιτέρω κρίσεις, πρέπει να αλλάξουμε τους τρόπους μας» προειδοποίησε ο κ. Μοραβιέτκι.

Ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι η Πολωνία «παραμένει πιστό μέλος» του μπλοκ των 27 εθνών, και ζήτησε από τις Βρυξέλλες να ακούσουν τα επιχειρήματα της χώρας του : « Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο», με την ελπίδα να βρεθεί «μια λύση που θα ενισχύσει την Ευρωπαϊκή Ένωση μας».

Η επιστολή του κ. Μοραβιέτκι απεστάλη μετά την απόφαση του Πολωνικού Συνταγματικού Δικαστηρίου ότι ορισμένες διατάξεις των συνθηκών της ΕΕ είναι ασύμβατες με τους νόμους της Βαρσοβίας, με καταληκτική ετυμηγορία ότι οι νόμοι του πολωνικού κράτους υπερισχύουν.

Η απόφαση ορόσημο ορίζει ότι η Πολωνία έχει το δικαίωμα να ελέγχει τη συνταγματικότητα της νομοθεσίας της ΕΕ, καθώς επίσης τις αποφάσεις που λαμβάνονται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Πολωνός πρωθυπουργός είχε καταγγείλει ότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ παραβιάζουν τα δικαιώματα των εθνών μελών της, σημειώνοντας ότι «η δημοκρατία δοκιμάζεται» και ότι «βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι» στην ιστορία του μπλοκ.

Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δήλωσε ότι το εκτελεστικό όργανο θα χρησιμοποιήσει όλες τις εξουσίες του για να εξασφαλίσει ότι ο νόμος της ΄Ενωσης θα διατηρήσει την υπεροχή του μετά την πολωνική απόφαση.

Η φιλονικία για την υπεροχή ποιου νόμου είναι ένα άλλο σημείο διαφωνίας μεταξύ Βρυξελλών και Βαρσοβίας. Οι δυο τους έχουν συγκρουστεί για την αντίθεση των Βρυξελλών στις διοικητικές ζώνες της Πολωνίας που απαγόρευσαν δημόσιες εκδηλώσεις οπαδών του (σεξουαλικού) « Ουράνιου Τόξου» καθώς και για την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που καταδίκασε την Πολωνία να πληρώνει ημερήσιο πρόστιμο 500.000 ευρώ επειδή δεν τερματίζει τις δραστηριότητες εξόρυξης λιγνίτη.

https://www.militaire.gr/polonos-prothypoyrgos-pros-eyropaioys-i-ee-exelissetai-se-anexelegkto-aytarchiko-dynasti/

ΗΠΑ-Τουρκία: Αμερικανικό εφετείο απέρριψε προσφυγή της Halkbank

Από

October 23, 2021

Αμερικανικό εφετείο απέρριψε σήμερα την προσφυγή της Halkbank που ζητούσε να απορριφθούν οι κατηγορίες σε βάρος της κρατικής τουρκικής τράπεζας ότι βοήθησε το Ιράν να παρακάμψει τις αμερικανικές κυρώσεις.

Το 2ο Εφετείο έκρινε ότι μολονότι η τράπεζα προστατεύεται από τον Νόμο περί ασυλίας ξένων κρατικών οντοτήτων, η κατηγορία σε βάρος της αφορά την εμπορική δραστηριότητά της, που δεν καλύπτεται από τη συγκεκριμένη νομοθεσία.

Οι εισαγγελικές αρχές κατηγορούν τη Halbank ότι μετέτρεπε σε χρυσό και κατόπιν σε μετρητά τα έσοδα από τις πωλήσεις πετρελαίου και εξέδιδε πλαστά πιστοποιητικά αποστολής τροφίμων για να δικαιολογήσει τη μεταφορά των πετρελαϊκών εσόδων, προς όφελος του Ιράν. Υποστηρίζουν ότι βοήθησε το Ιράν να μεταφέρει κρυφά 20 δισεκατομμύρια δολάρια και τουλάχιστον το 1 δισεκ. από αυτά τα χρήματα ξεπλύθηκε μέσω του αμερικανικού χρηματοοικονομικού συστήματος.

Η Halkbank αρνείται τις κατηγορίες της τραπεζικής απάτης, του ξεπλύματος βρόμικου χρήματος και της συνωμοσίας που αφορούν τη φερόμενη χρήση των υπηρεσιών της και εταιρειών στο Ιράν, την Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για να παρακάμψει τις κυρώσεις. Υποστήριζε επίσης ότι χαίρει ασυλίας με βάση την αμερικανική νομοθεσία επειδή είναι «συνώνυμη» με την Τουρκία, η οποία επίσης καλύπτεται από τον Νόμο περί ασυλίας ξένων κρατικών οντοτήτων. Με αυτό το σκεπτικό είχε εφεσιβάλει την απόφαση που εξέδωσε την 1η Οκτωβρίου ο δικαστής Ρίτσαρντ Μπέρμαν και επέτρεπε τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας.

Ο δικαστής Μπέρμαν έχει επιβλέψει πολλές σχετικές υποθέσεις, όπως εκείνη του πρώην στελέχους της Halkbank Μεχμέτ Χακάν Ατίλα που τελικά καταδικάστηκε από την αμερικανική δικαιοσύνη και εκείνη του Τουρκοϊρανού εμπόρου χρυσού Ρεζά Ζαράμπ, ο οποίος δήλωσε ένοχος στις κατηγορίες.

Η υπόθεση της Halkbank περιέπλεξε ακόμη περισσότερο τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Το 2018 ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε υπόμνημά του προς τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στήριξε την αθωότητα της τράπεζας.

https://www.militaire.gr/ipa-toyrkia-amerikaniko-efeteio-aperripse-prosfygi-tis-halkbank/

Κολωνία: Το κάλεσμα του μουεζίνη για προσευχή διχάζει

Από

October 23, 2021

Το πείραμα είναι μοναδικό στο είδος του και ξεκίνησε πριν λίγες ημέρες. Αλλά εκφράζονται φόβοι μήπως δίνει ελευθέρας στον Ερντογάν να επηρεάζει τα εσωτερικά της Γερμανίας.

Χθες, Παρασκευή, ημέρα προσευχής για τους Μουσουλμάνους ανά τον κόσμο, η φωνή του μουεζίνη δεν ακούστηκε για τη μεσημεριανή προσευχή από τα μεγάφωνα των τζαμιών που υπάρχουν στις πάνω από 40 μουσουλμανικές κοινότητες της Κολωνίας, αν και το επιτρέπει με δική της πρωτοβουλία εδώ και λίγες ημέρες. Γιατί δεν συνέβη; Εκπρόσωπος τύπου του δήμου Κολωνίας, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, είπε ότι “μέχρι σήμερα δεν έχουν κατατεθεί αιτήσεις για χορήγηση σχετικής άδειας”. Ο λόγος που επικαλέστηκαν είναι ότι “οι περισσότερες μουσουλμανικές κοινότητες δεν διαθέτουν μικροφωνική εγκατάσταση, αλλά οι αρμόδιες υπηρεσίες της πόλης υπολογίζουν ότι οι αιτήσεις θα έρθουν αργότερα καθώς τρεις από τις μουσουλμανικές κοινότητες εξεδήλωσαν ενδιαφέρον”.

Ένα πείραμα με αντίστοιχες εμπειρίες

Πιστοί προσεύχονται στο τζαμί Μέρκεζ στην πόλη Ντούιζμπουργκ

Εδώ και μερικές ημέρες στην Κολωνία ξεκίνησε ένα πειραματικό μοντέλο διάρκειας δύο χρόνων. Επιτρέπει στις μουσουλμανικές κοινότητες της πόλης να μεταδίδουν από τα μεγάφωνα των τζαμιών τη φωνή του μουεζίνη που καλεί τους πιστούς σε προσευχή θέτοντας ωστόσο κάποιες προϋποθέσεις. Το κάλεσμα σε προσευχή μπορεί να γίνεται μόνο Παρασκευές, ανάμεσα στις 12.00 και 15.00 και να μην ξεπερνά σε διάρκεια τα 5 λεπτά. Σε ότι αφορά στην ένταση του ήχου εξαρτάται από τη θέση του τζαμιού και δεν θα πρέπει να ξεπερνά κάποια ανώτατα όρια. Εάν βρίσκεται σε βιομηχανική περιοχή, η ένταση των μεγαφώνων μπορεί προφανώς να είναι μεγαλύτερη από ότι εάν βρίσκεται σε κατοικημένη περιοχή. Οι κάτοικοι της περιοχής θα πρέπει να έχουν ενημερωθεί εκ των προτέρων με φέιγ-βολάν. Βασική προϋπόθεση είναι η υποβολή αίτησης, η οποία εάν εγκριθεί, θα οδηγήσει στην υπογραφή συμβολαίου δημοσίου δικαίου ανάμεσα στον εκπρόσωπο της μουσουλμανικής κοινότητας και τον δήμο της Κολωνίας, όπου θα αναγράφονται ρητώς οι περιορισμοί. Μετά την παρέλευση των δύο χρόνων οι αρχές της πόλης μαζί με τις μουσουλμανικές κοινότητες που συμμετέχουν στο πείραμα θα ανταλλάξουν εμπειρίες για να αποφασίσουν εάν συνεχιστεί. “Χαίρομαι που με αυτό το πείραμα ανταποκρινόμαστε στο δικαιολογημένο θρησκευτικό ενδιαφέρον πολλών Μουσουλμάνων που ζουν στην ανοιχτή πόλη μας” είπε η δήμαρχος της Κολωνίας Ενριέτε Έκερ, που είναι και η εμπνεύστρια του πειράματος. “Αποτελεί δείγμα αμοιβαίας αποδοχής της θρησκείας και ομολογία στη συνταγματικά κατοχυρωμένη ανεξιθρησκεία”.

Βέβαια η Κολωνία δεν έχει την πρωτοκαθεδρία στη Γερμανία. Πολλές πόλεις έχουν δώσει ειδικές άδειες για τη φωνή του μουεζίνη με σκοπό να στηρίξουν τη συνοχή των μουσουλμανικών κοινοτήτων, την αρχή έκανε το Ντούιζμπουργκ. Στο Ντίρεν ηχεί η φωνή του μουεζίνη ήδη από το 1985, και μάλιστα τρεις φορές την ημέρα, το μεσημέρι, το απόγευμα και το βράδυ. Τότε μια μουσουλμανική κοινότητα είχε προσφύγει με επιτυχία στη δικαιοσύνη και εδώ και μερικά χρόνια υπάρχει και δεύτερη που καλεί σε προσευχή. Πολλοί κάτοικοι της πόλης δεν γνωρίζουν πώς είναι η καθημερινότητα χωρίς τη φωνή του μουεζίνη και δεν υπάρχουν παράπονα. Αλλά και η πόλη΄Ερκενσβικ της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας επέτρεψε το κάλεσμα σε προσευχή από τα μεγάφωνα.Βέβαια, κάποιοι γείτονες κατέθεσαν αγωγή όχι μόνο για τον δυνατό θόρυβο, αλλά και για το περιεχόμενο.Πέντε χρόνια διήρκεσε η δικαστική διαμάχη, που έκλεισε πέρυσι με την απόρριψη της αγωγής. Από τότε ο μουεζίνης καλεί τους πιστούς από το μεγάφωνο.

“Η άδεια προς τον μουεζίνη πολιτικός θρίαμβος για τον Ερντογάν”

Τα εγκαίνια του τζαμιού της Κολωνίας έκανε ο Ερντογάν αυτοπροσώπως

Το θέμα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και έχει πολλές πλευρές ιδιαίτερα στη Γερμανία, όπου σύμφωνα με στοιχεία του 2019 από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων ζουν ανάμεσα στους 5,3 και 5,6 εκ. Μουσουλμάνους, οι περισσότεροι ποσοστιαία στην Κολωνία. Ο Μάρκους Γκρίμπελ, εντεταλμένος της γερμανικής κυβέρνησης για την ανεξιθρησκεία, τόνισε σε διάσκεψη στο Άαχεν ότι οι θρησκείες μπορούν να χρησιμοποιούνται ως εστίες για συγκρούσεις, αλλά και ως πεδία άμβλυνσής τους. “Χρειάζεται μεγαλύτερη διαφοροποίηση ανάμεσα σε ένα πολιτικό και βίαιο Ισλάμ και στους χιλιάδες Μουσουλμάνους που ζουν στη χώρα. Σημαντικό είναι όχι εάν επιτρέπεται να χτιστεί ένα τζαμί, που ούτως ή άλλως καλύπτεται συνταγματικά, αλλά ποιος φορέας θα το χτίσει” τόνισε ο πολιτικός από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα. Πολλοί Κολωνέζοι θυμούνται τα εγκαίνια πριν τρία χρόνια του μεγαλύτερου τζαμιού στη Γερμανία, στη συνοικία Έρενφελντ της Κολωνίας, όχι από τον Γερμανό πρόεδρο ή κάποιον Γερμανό πολιτικό, αλλά από τον ίδιο τον πρόεδρο Ερντογάν, ο οποίος ταξίδεψε επί τούτου στη Γερμανία. “Κανείς δεν μπορεί να περιμένει από σας να υποκύψετε στην αφομοίωση” είπε τότε στους χιλιάδες Τούρκους. “Γιατί η αφομοίωση είναι έγκλημα κατά την ανθρωπότητας”. Το τζαμί χτίστηκε από την οργάνωση Ditib, την Τουρκική Ισλαμική Ένωση, η οποία έχει κατηγορηθεί μεταξύ άλλων για επαφές με ακραίους ισλαμιστές και για το ότι αποτελεί το μακρύ χέρι του Ερντογάν στην Γερμανία. Από το 2018 η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος εξετάζει εάν θα τη θέσει υπό παρακολούθηση.

Η αμφιλεγόμενη τουρκική οργάνωση Ditib φέρεται να αποτελεί το μακρύ χέρι του Ερντογάν στη Γερμανία

Το πείραμα της Κολωνίας ενισχύει τη φωνή εκείνων των σκεπτικιστών που υποστηρίζουν ότι το κάλεσμα για προσευχή του μουεζίνη θα μπορούσε εκληφθεί από αμφιλεγόμενες μουσουλμανικές οργανώσεις ως επίδειξη ισχύος . “Η πολιτική των συμβόλων εξυπηρετεί τους λάθος ανθρώπους” δήλωσε πρόσφατα η Λάλε Ακγκίν, πρώην εντεταλμένη της Κ.Ο του SPD για θέματα Ισλάμ, η οποία είχε αναφερθεί και παλαιότερα στους στενούς δεσμούς της Ditib που ελέγχει 900 τζαμιά με τους Ταλιμπάν.“Η άδεια προς τον μουεζίνη να καλεί τους πιστούς για προσευχή από το μεγαλοπρεπές τζαμί στο Έρενφελντ ισοδυναμεί με ‘υπόκλιση’ στις πολιτικές ενέργειες του Ερντογάν και στη Γερμανία”.

Ο Μίχαελ Μπέρτραμς, πρώην πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας, υπενθυμίζει τον μεγάλο αριθμό των τουρκικών κοινοτήτων που διατηρεί η Ditib στην Κολωνία. Ο Μπέρτραμς χαρακτήρισε τον Ερντογάν ως έναν απολυταρχικό ηγέτη, που ακολουθεί εθνικιστική ισλαμιστική επεκτατική πολιτική. “Διαθέτει πρόσβαση σε αυτές τις κοινότητες μέχρι σημείου κατάχρησης των δομών τους για την παρακολούθηση των αντιπάλων” υποστηρίζει χαρακτηριστικά. “Η άδεια προς τον μουεζίνη αποτελεί για τον Τούρκο πρόεδρο έναν πολιτικό θρίαμβο πρώτης τάξεως”. Πάντως το πείραμα της Κολωνίας είναι σε αυτήν του τη μορφή μοναδικό. Στο σημερινό φύλλο της Süddeutsche Zeitung ο σχολιαστής Τόμας Αβενάριους υποστηρίζει ότι δικαίως υπάρχουν ενστάσεις. “Κάποια φορά ο Ερντογάν ανέφερε στίχους ενός ποιήματος, ότι ‘οι μιναρέδες είναι μπαγιονέτες, οι θόλοι τα κράνη μας, τα τζαμιά τα στρατόπεδά μας, οι πιστοί στρατιώτες μας’. Ο Τούρκος πρόεδρος δεν αντιπροσωπεύει το ανεκτικό Ισλάμ, αλλά διεκδικεί το δικαίωμα μιας πολιτικοποιημένης θρησκείας στην εξουσία, τη θρησκεία που καταχρώνται οι ισλαμιστές ως κοσμική ιδεολογία”.

Ειρήνη Αναστασοπούλου (FAZ/SZ/dpa/KNA)

Επιστολή της Κύπρου στον ΟΗΕ για την παρενόχληση του Nautical Geo

Από

October 23, 2021

Η Κυπριακή Δημοκρατία δια του μονίμου αντιπροσώπου της στον ΟΗΕ προώθησε επιστολή για τις παρενοχλήσεις που δέχεται το ερευνητικό σκάφος Nautical Geo από πλοία του τουρκού ναυτικού.

Στην επιστολή περιγράφονται τα γεγονότα:

«Ειδικότερα, στις 3 Οκτωβρίου 2021, δύο (2) τουρκικά πολεμικά πλοία, συγκεκριμένα η φρεγάτα «ORUC REIS» και η κορβέτα «BAFRA», παρενόχλησαν και απέτρεψαν το υπό σημαία Μάλτας και ιταλικής ιδιοκτησίας πλοίο έρευνας «NAUTICAL GEO», δεόντως αδειοδοτημένο από τις αρμόδιες αρχές της Κύπρου, από τη διεξαγωγή έρευνας για την πιθανή διαδρομή του «EASTMED PIPELINE PROJECT». Το έργο είναι σημαντικής περιφερειακής σημασίας και έχει επίσης χαρακτηριστεί Έργο Κοινού Ενδιαφέροντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της ενέργειας.

Τα τουρκικά πολεμικά πλοία πραγματοποίησαν επικίνδυνους ελιγμούς και εμπόδισαν παράνομα την πορεία του σκάφους έρευνας, αναγκάζοντάς το να εγκαταλείψει την περιοχή, με το ψευδές επιχείρημα ότι η περιοχή εμπίπτει στην τουρκική ναυτιλιακή δικαιοδοσία. Ωστόσο, το περιστατικό έλαβε χώρα σε απόσταση μόλις 22 ναυτικών μιλίων από τις νοτιοδυτικές ακτές της Κύπρου εντός της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και της υφαλοκρηπίδας που έχει ήδη οριοθετηθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, μεταξύ των παράκτιων κρατών, δηλαδή της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας. της Αιγύπτου, μέσω της Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης το 2003. Απλώς για να καταδείξουμε το παράλογο των ισχυρισμών της Τουρκίας, η πλησιέστερη τουρκική ακτή βρίσκεται σε απόσταση 112 ναυτικών μιλίων (επισυνάπτεται σχετικός χάρτης που απεικονίζει την ακριβή θέση του σκάφους “NAUTICAL GEO” όταν παρενοχλήθηκε). Ως εκ τούτου, οι ισχυρισμοί από την πλευρά της Τουρκίας στερούνται νομικής βάσης και αντιβαίνουν στη γεωγραφία.

Οι νέες παράνομες ενέργειες της Τουρκίας με στόχο να εμποδίσουν την Κύπρο να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά της συνιστούν ακόμη μια σοβαρή παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου βάσει του διεθνούς δικαίου: τόσο η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 όσο και το εθιμικό διεθνές δίκαιο…

…Δυστυχώς, η Τουρκία συνεχίζει να αρνείται την πρόσκληση της Κύπρου να αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Κυπριακή Δημοκρατία για την οριοθέτηση των αντίστοιχων θαλάσσιων ζωνών της, όπως ορίζει το διεθνές δίκαιο και το δίκαιο της θάλασσας. Από την άποψη αυτή, η Κύπρος επαναλαμβάνει την πρόσκλησή της προς την Τουρκία να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με σκοπό την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών της. Εναλλακτικά, η Κύπρος επαναλαμβάνει την πρότασή της προς την Τουρκία όσον αφορά τη σύναψη ειδικής συμφωνίας (kompromis) για την κοινή υποβολή του ζητήματος οριοθέτησης των θαλάσσιων ορίων τους στο Διεθνές Δικαστήριο, θέτοντας έτσι τους ισχυρισμούς της σε δοκιμασία.

Επαναβεβαιώνω ότι η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν έχει καμία αμφιβολία για τα κυριαρχικά της δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας/αποκλειστικής οικονομικής ζώνης και παραμένει αποφασισμένη να συνεχίσει να τα ασκεί, να τα υποστηρίζει και να τα προστατεύει καλόπιστα και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο…

Ανδρέας Χατζηχρυσάνθου»

https://www.militaire.gr/epistoli-tis-kyproy-ston-oie-gia-tin-parenochlisi-toy-nautical-geo/

Πλήγμα στον EastMed: Ακυρώθηκε η συμφωνία Ισραήλ και ΗΑΕ για μεταφορά πετρελαίου με τον αγωγό EAPC

Από

October 23, 2021

Δεν προχωρά η συμφωνία μεταξύ ΗΑΕ και Ισραήλ για την κατασκευή χερσαίου αγωγού πετρελαίου από τον Κόλπο στο Ισραήλ και από εκεί στην Ευρώπη και ταυτόχρονα δέχεται μεγάλο πλήγμα ο αγωγός EastMed, που υποτίθεται όταν κατασκευαστεί θα πέρναγε από την Κρήτη και θα κατέληγε μέσω του χερσαίου ελληνικού εδάφους στην Αδριατική και την Ιταλία.

Σύμφωνα με τους όρους της αρχική συμφωνίας, οι εταίροι θα αύξαναν σημαντικά την ποσότητα αργού πετρελαίου που αποστέλλεται από τον Κόλπο στο λιμάνι της Ερυθράς Θάλασσας της EAPC στο Eilat, όπου θα διοχετευόταν μέσω ξηράς σε τερματικό σταθμό EAPC στο Ashkelon.

Από εκεί, το αργό θα μεταφερόταν μέσω της Μεσογείου και με τον EastMed για πώληση στην Ευρώπη.

Η συμφωνία, η οποία ανακοινώθηκε αμέσως μετά την απόφαση των ΗΑΕ να εξομαλύνει τους διπλωματικούς του δεσμούς με το Ισραήλ πέρυσι, έχει προβληθεί ως ένα από τα πιο άμεσα προσοδοφόρα αποτελέσματα των “Συμφωνιών του Αβραάμ”.

Ωστόσο, αντιμετώπισε επίσης εγχώρια αντίθεση στο Ισραήλ για περιβαλλοντικές ανησυχίες, και τον Ιούλιο η ισραηλινή κυβέρνηση καθυστέρησε την εφαρμογή της συμφωνίας παρά την εκτίμηση ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να βλάψει τους δεσμούς των δύο χωρών.

Μετά τις συμφωνίες και την εξομάλυνση των σχέσεων του Ισραήλ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν, το Ισραήλ επιδίωκε την δημιουργία μιας χερσαίας γέφυρα μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και ευρωπαϊκών αγορών πετρελαίου χρησιμοποιώντας έναν παλιό αγωγό που συνδέει την Ερυθρά Θάλασσα (στο Eilat) με τη Μεσόγειο (στο Ashkelon).

Ωστόσο, σύμφωνα με την Brenda Shaffer, διεθνή εμπειρογνώμονα στον τομέα της ενέργειας στο Πανεπιστήμιο Georgetown και σύμβουλο της ισραηλινής κυβέρνησης, ο αγωγός East Med είναι απίθανο να υλοποιηθεί και η ιδέα της χερσαίας γέφυρας μπορεί να εφαρμοστεί, αλλά μόνο για επείγουσα χρήση.

Τον Ιούλιο, η ισραηλινή εταιρεία που συμμετείχε στη συμφωνία, η Europe Asia Pipeline Company (πρώην… ισραηλοΐρανική από το 1979), είπε στο Ανώτατο Δικαστήριο ότι η ακύρωση της συμφωνίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε «σημαντική ζημιά στις εξωτερικές σχέσεις του κράτους του Ισραήλ», σε απάντηση της αναφοράς που κατέθεσαν “πράσινες οργανώσεις” για να κηρύξουν τη συμφωνία άκυρη.

Ωστόσο, σύμφωνα με έναν ανώτερο αξιωματούχο στην πρεσβεία των ΗΑΕ στο Ισραήλ, η συμφωνία για τον αγωγό δεν επηρεάζει τη σχέση μεταξύ Ιερουσαλήμ και Αμπού Ντάμπι και όντως η σχέση Ισραήλ-ΗΑΕ είναι πολύ πιο σημαντική από την τύχη του αγωγού, όσο και αν αυτό ακούγεται αρνητικό για τα ελληνικά συμφέροντα που είχαν οικοδομήσει πολλά στον EastMed.

«Έχουμε ξεκαθαρίσει στην ισραηλινή κυβέρνηση ότι αυτό δεν είναι κυβερνητικό σχέδιο. Υπάρχει πολύ στενή επικοινωνία στο υψηλότερο επίπεδο», είπε ο αξιωματούχος στους Times of Israel την Πέμπτη, μιλώντας υπό τον όρο της ανωνυμίας. «Το Ισραήλ γνωρίζει ότι δεν πρόκειται για κυβερνητικό έργο των ΗΑΕ αλλά για μια ιδιωτική εμπορική συμφωνία».

Τα σχόλια αντικατοπτρίζουν την ανησυχία των Εμιράτων με την πρόσφατη δημοσιότητα γύρω από τη συμφωνία του αγωγού.

https://www.pronews.gr/oikonomia/energeia/1027577_mesi-anatoli-akyro-ston-hersaio-agogo-metaforas-petrelaioy-apo-ta-iae-sto

Turkey’s Ambitious Plans for Africa

Από

October 22, 2021

Ankara hopes to secure a foothold in areas once ruled by the Ottomans.

Abubakar Alhassan

For years, Turkey has pursued an ambitious agenda, expanding its influence in countries and regions formerly under Ottoman control. It may not be able to absorb these regions as part of its territory as its predecessor once did, but it is increasingly defending its economic, political and strategic interests in areas far beyond its own borders, including in parts of North Africa and the Horn of Africa. Here, Turkey’s goals are wide-ranging. It needs to secure access to vital maritime routes through the Red Sea and to energy resources in the eastern Mediterranean. With economic expectations among average Turks rising, Ankara also sees these regions as a gateway to emerging markets and resource hubs in the Sahel – which can encourage further economic growth. But it also faces a number of constraints, particularly competition from its rivals in the Middle East, that may limit its influence in the Arab world.

Turkish Imperatives

Turkish history seems to give its leaders good reason to set their sights high. The Ottomans, after all, oversaw an empire that, at its height, ruled parts of Europe, the Middle East and North and East Africa. This effectively gave the Ottomans control over many of the world’s most important trade routes and some of its most resource-rich regions. However, the empire crumbled in 1918 after the First World War, in which it backed the losing side, and its territories were divided among Britain, France and Russia. Following the 1923 Treaty of Lausanne, Turkey seemed to accept its fate as a far more modest power, but memories of its past glory never faded completely.

One of Turkey’s biggest sources of strength is its control over the Sea of Marmara, which effectively gives it control over the Bosporus, a critical waterway separating the European and Asian parts of Turkey and connecting the Sea of Marmara to the Black Sea. Access through the strait is key for the transportation of oil, wheat and other goods to Europe from Asia. It forces Black Sea coastal countries, particularly Russia, to avoid direct confrontation with Turkey, or else potentially lose their ability to conduct trade with Europe through the Mediterranean.

One of Turkey’s biggest weaknesses, however, is the presence of countless Greek-controlled islands that lay in the Aegean Sea beyond the Sea of Marmara and another critical waterway, the Dardanelles. These islands could restrict Turkey’s access to major sea lanes, making the country vulnerable to a possible blockade or even an attack by other maritime powers. Its other major weakness is its lack of domestic energy resources that could sustain its industrial power ambitions, making its economy highly dependent on energy imports. This is why Turkey has in recent years become increasingly forceful in asserting its claims to hydrocarbon deposits in the eastern Mediterranean.

Turkey in North Africa

Turkey’s expanding interests in the Mediterranean led to its growing involvement in North Africa. Ankara relies primarily on political engagement to increase its influence there. Though it has a naval presence in the Mediterranean, the Turkish navy is weak compared to the navies of other global powers that patrol the sea. It’s currently undergoing an ambitious modernization drive, but any progress will be slow, especially considering Turkey’s weak industrial base and procurement budget. Moreover, many of its Mediterranean rivals have the backing of more powerful allies that can help defend their competing claims in the sea. Greece, for example, has maritime defense pacts with France, Italy and Egypt. Thus, Turkey’s current operational capabilities are mostly limited to the Aegean and southern Mediterranean.

Since it can’t rely on brute force, Turkey is attempting to expand its influence by taking a page out of the Ottoman playbook. After the Ottomans seized control of parts of North Africa in the 15th century, they relied, at least in part, on local proxies to maintain power. (It also helped that the Ottomans had a comparably powerful navy.) Today, Turkey is trying to build leverage in the region by supporting allied Islamist regimes – some of which rose to power following the Arab Spring, a series of pro-democracy uprisings across the Arab world. In Egypt, for example, Turkey provided financial and technical support to help bring the Muslim Brotherhood to power in 2012. In Tunisia, it provided funding and other support for the Islamist Ennahda party, which won a parliamentary majority in 2011. These moves alarmed its geopolitical rivals, especially Saudi Arabia and the United Arab Emirates, which see Turkey’s attempt to spread its brand of political Islam to the Middle East and North Africa as a threat to their monarchical systems and leadership over the Sunni Muslim world.

Saudi Arabia and the UAE responded by forming a strategic alliance, at the center of which was a united foreign policy that strived to alienate their main rivals: Qatar, Turkey and Iran. Saudi Arabia and the UAE viewed these countries as threats to their interests – including their desire to stop the spread of democracy in the region, which could lead to the election of Islamist regimes like the Muslim Brotherhood. In Egypt, they took advantage of the Brotherhood’s inability to consolidate power and the worsening economic and security situations in the country, all of which eventually led to protests calling for the ouster of the Brotherhood-led government. The demonstrations culminated in a coup in 2014 led by then-Egyptian army chief Abdel-Fattah el-Sissi, who received financial support from Saudi Arabia and the UAE. The Saudis and UAE deployed the same tactics recently in Tunisia, where protests erupted in July over the economic crisis that has proliferated under the Ennahda-led government. Following the demonstrations, the country’s president, who was supported by the Saudis and UAE, suspended parliament and dismissed the prime minister.

The Saudis and UAE fear Islamist groups like these, when put in positions of power, could provide a safe haven for Islamists and terrorists groups closer to home, particularly in Yemen, where Riyadh is already at war with the Iran-backed Islamist Houthi rebels, who seized the capital, Sanaa, in 2015. Turkey, on the other hand, viewed the elections of Ennahda in Tunisia and Muslim Brotherhood in Egypt as an opportunity to gain a foothold in strategic countries along the Mediterranean coast.

Turkey in the Horn of Africa and Sahel

Turkish influence has also been growing in the Horn of Africa. The Horn of Africa is adjacent to one of the busiest trade routes in the world, from the Indian Ocean to Europe through the Red Sea and the Suez Canal, passing the Bab el-Mandeb strait between Djibouti and Yemen. This means, if it wants to control its fate, Turkey will likely eventually have to maintain a robust naval presence here to secure the passage of its commercial and military vessels from the Middle East and Europe to North Africa in addition to power projection in the Horn of Africa.

Despite its current limitations, Turkey is attempting to lay the groundwork for such a force. For example, it tried to revive the Suakin port, a defunct commercial and military base along Sudan’s Red Sea coast. Suakin was a major port for the Ottoman Empire when it ruled Sudan in the 15th century. However, after Sudan’s military ousted pro-Turkish leader Omar Bashir following widespread protests against his autocratic rule, the new Sudanese regime suspended the revival project in April 2019. The new regime did not want to be viewed as puppets of Ankara. Nevertheless, Turkey and Sudan still have warm ties, and the two countries signed a memorandum of understanding to boost cooperation in banking, energy and defense in August 2021.

Ankara has had to focus mostly on soft power to advance its interests in the Horn of Africa, but even this approach has its limits. Turkey has prioritized trade and investment relations with the region’s largest economy, Ethiopia, with Ankara being the third-largest foreign investor in the country behind China and Saudi Arabia. But when Turkey tried to wield its influence and offered to mediate a border dispute between Ethiopia and Sudan, presenting itself as an alternative to the U.S. in the Horn, Addis Ababa rejected the offer.

Somalia represents the only success story so far for Turkey in the region. Ankara is the dominant foreign actor in Somalia and has been able to ward off attempts by the Saudi-UAE anti-Turkey alliance to displace it. Ankara’s extensive economic aid to Somalia when it was facing a devastating famine in 2011 earned it goodwill in the country. Ankara used this political capital to support local allied groups, particularly Islamist groups. Turkey opened a military base in Mogadishu in 2017, the largest of its kind outside of Turkey, to train Somali troops. It has also established a firm foothold in Somalia’s airports and seaports, which it views as critical for power projection across the Red Sea and Indian Ocean. Thanks to its efforts, when the UAE made financial overtures to try to convince Somalia to cut ties with Turkey and Qatar, the Somali leadership refused.

Nevertheless, Turkey’s economic problems are still a major constraint on its actions in the Horn. Its main problem is that its currency, the lira, is in continuous freefall, resulting in rapidly rising inflation. Turkey’s adventurism has also made it the target of U.S. and EU sanctions. In October 2019, Ankara launched military offensives against U.S.-allied Kurdish forces in Syria. It also detained an American citizen whom it accused of supporting a 2016 failed coup against Erdogan. And its illegal gas drilling in Cypriot waters prompted sanctions from Brussels. Western sanctions directly affected Turkey’s steel and aluminum industries. Exports plummeted, and the Turkish lira fell by 10 percent.

The prolonged economic struggles have alarmed investors, who worry about political interference affecting monetary policy as well as the country’s rising foreign debts. This is a problem for Turkey because it needs outside investment for its industrial economy. Erdogan has therefore been trying to improve ties with the U.S and other geopolitical rivals, notably the UAE, to regain the confidence of investors. Erdogan held a bilateral meeting with U.S. President Joe Biden in June, during which he declared a new era of relations based on positive and constructive ties with Washington. He also said in August that Ankara wants to have a good relationship with the UAE and Saudi Arabia.

And this is where the Sahel enters the Turkish strategy. Turkey sees the Sahel as a place to expand trade and acquire natural resources needed for its industries. While Turkey’s motives are primarily economic, its strategy includes a significant security and military component. This is necessary because any foreign actor hoping to engage with Sahel countries must gain influence and trust by proving it is capable of helping them address their security challenges. Turkey can do this because of its growing defense industry.

Turkey’s strategy in Somalia provides a blueprint for how Ankara plans to pursue its interests in the Sahel. In short, the Somalia model consists of propping up allied local groups. Turkey hopes to take advantage of growing anti-French sentiment and France’s shrinking presence in the Sahel to present itself as an alternative security partner. It could then use its newfound political capital to partner with local groups and flood markets with Turkish-made weapons and other goods. Such partnerships would also help Turkey access and secure the region’s rich natural resources for its industries. These extractive projects also attract the interest of insurgent and criminal groups, so they often require a strong security component. This is why Turkey pursued military cooperation agreements with Sahel countries like Niger, Mauritania and Burkina Faso.

Turkey’s ability to wield influence in West Africa and the Sahel is significantly constrained by established powers in the region such as the U.S., France and China. Then there are emerging powers in the region like Russia, which has already deployed mercenaries to support friendly regimes and protect the Kremlin’s interests. Ankara hopes to counter this by calling on Islamic solidarity. The majority of the citizens in the region practice Islam, so it would bankroll projects casting Turkey as the custodian of Islamic culture, like building mosques and hospitals in Sahel states like Mali and Niger. This would help Ankara build close ties with local communities, contrary to Moscow’s elite-based diplomacy, which focuses on close ties with incumbent national leaders.

Turkey’s broad strategy in Africa is focused on recreating a neo-Ottoman sphere of influence in North and East Africa. Turkey is eying energy exploration and vital sea routes for trade with sub-Saharan Africa and the Sahel, where it hopes to secure raw materials to bolster its ailing economy and eventually become a leading industrial power. However, Turkey must overcome its ailing economy, relatively weak navy and the activities of its geopolitical rivals in these areas.

Abubakar Alhassan

Abubakar Alhassan is an analyst at Geopolitical Futures. Prior to joining Geopolitical Futures, Mr. Alhassan worked for governmental bodies as a geopolitical analyst specializing in jihadism in West Africa. He has a bachelor’s degree in international and comparative politics and is pursuing a masters’ degree in international relations with a specialization in peace and conflict resolution. A native Yoruba speaker, Mr. Alhassan is also fluent in English

https://geopoliticalfutures.com/turkeys-ambitious-plans-for-africa

ΔΉΜΟΣ ΧΑΛΚΗΔΌΝΑΣ ΤΑ ΣΤΡΑΒΆ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΆΠΟΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΎΣ ΠΟΛΈΜΟΥΣ ΤΟΥ 1912-13.

Από

October 22, 2021

Γράφει ο Βαλκανίδης Δήμος εκ Κουφαλίων tamystikatoubaltou.blogspot.com.

Εκ μέρους της Ρωμαίικης Συνείδησης Αφύπνισης Κουφαλίων και εν γένει όλου του ενιαίου ευρύτερου Δήμου Χαλκηδόνας, από το ημέτερο τοπικό μας blog ονόματι tamystikatoubaltou.blogspot.com. Εν μέρει καθώς κατά αυτήν την άτυπη ασφαλώς ονομασία, μας αρέσει και ικανοποιούμαστε εν πολλοίς, ώστε να προσδιοριζόμαστε, για τις επιμέρους κινηματικές δράσεις μας, των ένθεων ακομμάτιστων Προτύπων, δια της φιλοπατρίας του εμείς και όχι της κομματικής παρτίδας του εγώ, σαφώς ερασιτεχνικού χαρακτήρα. Εν ολίγοις επιθυμούμε διακαώς, να προσδώσουμε κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, στον τόπο της γενέτειρα μας, ως Δήμος Χαλκηδόνας, Δήμος Αγίων και Δήμος Ηρώων. Εκ νέου θεωρώντας ότι μόνο εάν προβάλλουμε και αναδείξουμε, σαφώς προωθώντας τους Αγίους και τους Ήρωες του τόπου μας και εν γένει της ευρύτερης παρακείμενης περιοχής μας, των όμορων Δήμων. Εν προκειμένω που στην κυριολεξία σφύζουν πολλαπλώς και μας παρακαλάνε να τους αναδείξουμε, τα λεγόμενα απαγορευμένα Πρότυπα, ο τόπος μας, ο Δήμος Χαλκηδόνας, εμφανώς θα εξέλθει επιτέλους κάποτε, από τον στείρο και άγονο τοπικισμό, της αφάνειας και της απομόνωσης του περιθωρίου, που όλα αυτά τα χρόνια κυλιέται αλγεινώς. Παράλληλα και δεν τολμάει να πατήσει ξένος άνθρωπος και στα 17 χωριά μας, μηδενός εξαιρουμένου, που τον απαρτίζουν, όλο τον ενιαίο Δήμο Χαλκηδόνας. Εν συνεχεία και ας είμαστε, δίχως τάσεις υπερβολής να μας συνοδεύουν, παραθαλάσσιο γωνιακό οικόπεδο, και ας έχουμε στα χέρια μας, τον μοναδικό τυχερό αριθμό του λαχείου και όμως δεν υπάρχει ο κατάλληλος Δήμαρχος, ώστε να πάει στο ταμείο, ως όφειλε και να εξαργυρώσει τον τυχερό αριθμό του λαχείου. Επιπροσθέτως λόγω σαφώς του μη κινήτρου της αίγλης, διότι σε προεξέχον θέση σαφέστατα, επικρατεί ο υποανάπτυκτος άτεγκτος, στείρος και άγονος συντηρητικός τοπικισμός. Αφενός μεν και ας βρίσκεται μία ανάσα αναπνοής μόλις, των 20κμ, από την συμπρωτεύουσα Θεσσαλονίκη, του κεντρικού Κλεινόν άστυ, από τα ανατολικά, αλλά και από τα δυτικά, επίσης άλλα 20κμ, από την Πόλη των Γιαννιτσών. Αφετέρου δε, ομιλούμε για νευραλγική κεντρική, οδική κομβική αρτηρία της διαδρομής, μέσω της Παλαιάς Εθνικής Οδού, Θεσσαλονίκης Αθηνών Βεροίας και Εδέσσης. Εν αντιθέσει όμως διαχρονικώς, δεν υπήρξε ποτέ, μα ποτέ, κάποιος επικοινωνιακός εύστροφος και διορατικός εξωστρεφής, ευπατρίδης Δήμαρχος, να γνωρίζει να διεκδικεί ασυμβίβαστα αξιοπρεπώς, τα αυτονόητα, μέσω της χάραξης πολιτικής διπλωματίας, δια της οξύνοιας εν πολλοίς.

Ως εκ τούτου ώστε να καταφέρει να προσελκύσει αρμονικά ομαλώς, μέσω της Πατερικής Ορθόδοξης Θεολογίας μας, τα φώτα της δημοσιότητας, τον λεγόμενο Θρησκευτικό Τουρισμό, εν γένει να ξέρει να σκεφτεί δυνατά και να ονειρευτεί με ανοιχτά τα μάτια. Εν τω μεταξύ όταν σε όλη την υπόλοιπη, ευρύτερη πέριξ παρακείμενη περιοχή μας, εορτάζουν επετειακός θέλοντας και μη, με παρελάσεις στους κεντρικούς Δρόμους των Πόλεων, τους Εθνοσωτήριους Απελευθερωτικούς Βαλκανικούς Αγώνες Πολέμους του 1912, εναργώς όπως στην παρακείμενη Σκύδρα, Κρύα Βρύση, Έδεσσα, Γιαννιτσά, Βέροια, Νάουσα, Γουμένισσα, Χαλάστρα, Αλεξάνδρεια, Πολύκαστρο και ου το καθεξής. Επομένως ώστε να τιμήσουν την απελευθέρωση του τόπου τους, κατόπιν από το 1430 έως το 1912, επίσημης Μουσουλμανικής Τουρκικής θηριωδίας, δια της σκλαβιάς, αλλά και ανεπίσημης, σχισματικής κομιτατζήδικης, Βουλγάρικης εξαρχίας, από το 1870 έως το 1908, τον λεγόμενο Μακεδονικό Αγώνα, εν γένει της Προετοιμασίας της απελευθέρωσης της Ελληνικής Μακεδονίας. Επιπροσθέτως και ας υπογράφηκε το πρωτόκολλο παράδοσης παραλαβής της Θεσσαλονίκης, άνευ όρων, στις 26 Οκτωβρίου του 1912, ανήμερα του πολιούχου της Πόλεως, του Μυροβλήτου Αγίου Δημητρίου. Εν τούτοις μεταξύ του Αρχιστρατήγου Κωνσταντίνου και του Τούρκου Χασάν Ταξίν Πασά, σαφώς οικειοθελώς ειρηνικώς, ώστε να μην συνεχιστούν περαιτέρω, οι εχθροπραξίες και μέσα στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Εκ νέου όπως διεξήχθησαν στα αιματοβαμμένα και μπαρουτοκαπνισμένα Γιαννιτσά, στις 19 με 20 Οκτωβρίου, στο χωριό της Γέφυρας, τότε Τοψίν, στην βίλλα Μοδιάνο, το σημερινό Μουσείο Βαλκανικού Πολέμου του 1912, καθώς εδρεύει στον Δήμο Χαλκηδόνας, της λεγόμενης Ιστορικής έδρας του Δήμου. Εν συνεχεία ο εθνομηδενισμός της απόλυτης κατρακύλας, δια της πτώσεως σαφώς και συνεχίζεται αενάως διαχρονικώς, στην έδρα του Δήμου Χαλκηδόνας, στα πλειοψηφικά Κουφάλια. Καθώς κάποτε, περίπου πριν 25 χρόνια, εάν δεν με απατά η μνήμη μου, υπήρχε μία Κεντρικότατη Διεύθυνση του Δρόμου, που την έλεγαν Οδό Γιαννιτσών, ώστε να μας ενθυμίζει περίτρανα, θέλοντας και μη, την απελευθέρωση της πόλεως των Γιαννιτσών, στον Α Βαλκανικό Πόλεμο του 1912. Εν ταύτα και εν γένει όλης της ευρύτερης περιοχής μας, που διέσχιζε καθέτως όλον τον τόπο, από την μία άκρη του μέχρι την άλλη, κατεβαίνοντας από το Γυμνάσιο των Κουφαλίων, με προορισμό κατευθύνσεως τα Γιαννιτσά και έφταναν μέχρι και την Εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, του Πολιούχου της κωμοπόλεως των Κουφαλίων.

Εν αντιθέσει την αντικατέστησαν, οι πολλαπλοί αναρίθμητοι συμφεροντολογικοί, ποικιλώνυμοι κομματάρχες τοις πάσι, των ιδιοτελέστατων ανταλλάξιμων σκοπιμοτήτων τους, των ένθεν εκείθεν εκατέρωθεν, δια του δούνε και λαβείν, ως Μελίνας Μερκούρης του πάλαι ποτέ σοσιαλιστικού Πασόκ. Επομένως κατά αυτούς τους κυρίους και κυρίες, η προκλητικά προβεβλημένη και πολυδιαφημισμένη Υπουργός του Πασόκ Μελίνα Μερκούρη, του λαϊκιστή και δημαγωγού καιροσκόπου Ανδρέα Παπανδρέου, πρόσφερε περισσότερα, από τους ήρωες της πατρίδας του εμείς. Εν τούτοις που θυσιάστηκαν αφήνοντας τα δροσερά τους νιάτα, της τελευταίας πνοής τους, περίπου στους 200 Έλληνες Στρατιώτες, με περισσότερους από 800 βαριά τραυματίες πολέμου, από όλα τα μήκη και πλάτη γεωγραφικώς, της Ελεύθερης Ελληνικής Πατρίδας, για να απελευθερώσουν την Πόλη των Γιαννιτσών και εν γένει όλη την ευρύτερη περιοχή μας, από το 1430 έως το 1912. Εν τω μεταξύ όπως καταλαβαίνετε όλοι σας, θέλοντας και μη, ο τόπος της γενέτειρας μας, ο ενιαίος Δήμος Χαλκηδόνας με τα 17 χωριά που τον αποτελούνε, συμπεριφερόμενος διαχρονικώς, ως ένας Δήμος ακραιφνώς Εθνομηδενιστικός κα απάτρης εν πολλοίς, στην τελευταία σειρά των προτεραιοτήτων του, για τους άρχοντες του τόπου μας, τοποθετούνε τα θέματα που άπτονται της Πατρίδας και της ιστορίας, δια του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας την ελευθερία. Για αυτό και άλλωστε στα 200 χρόνια που συμπληρώθηκαν φέτος, από την επετειακή μας Ελληνική Επανάσταση της ημερομηνίας, της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας του 1821-2021, δεν διεξήχθη ως όφειλε και άρμοζε εν πολλοίς κανονικώς, καμία απολύτως σοβαρή και αξιόλογη αξιοπρεπή εποικοδομητική, ενημερωτική εκδήλωση ομιλίας, δια της πρωτοβουλίας, ώστε να προβάλουνε και να αναδείξουνε, τους εντελώς ξεχασμένους ήρωες και τους Αγίους της Πατρίδας. Επιπροσθέτως εμείς προτείναμε πολλαπλώς, σε όλα τα δημοτικά στάδια των χωριών, εν συνόλω των 17, εις τα κάγκελα, να είχε ανορθωθεί μία μεγαλόσωμη Επιβλητική Ελληνική Σημαία 5 μέτρων και να ανέγραφε με Μεγάλα φανταχτερά γράμματα, 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, 1821-2021 Δήμος Χαλκηδόνας, Δήμος Αγίων και Δήμος Ηρώων. Εν τω μεταξύ θεωρώντας ότι από εκείνη την στιγμή και μετέπειτα, θέλοντας και μη, θα είχε έρθει η λεγόμενη απαραίτητη και πολυπόθητη υπέρβαση της αναβαθμίσεως, στον ενιαίο Δήμο Χαλκηδόνας. Παράλληλα και ας διεξήχθη εις τα σύνορα τρόπον τινά, του Δήμου μας, στις άκρες, η τελευταία επισήμως αναγνωρισμένη μάχη, πριν την Θεσσαλονίκη, η λεγόμενη Μάχη του Λουδία ποταμού, πέριξ του χωριού του Πλατέος Ημαθίας, με τις γέφυρες του ποταμού του Λουδία ή αλλιώς της Νέας Ζωής, εις το ομώνυμο χωριό του Δήμου Χαλκηδόνας, αλλά και το παρακείμενο Άδενδρο, στις 20 Οκτωβρίου του 1912.

Καθώς αυτός ο Δήμαρχος Χαλκηδόνας, πάρα πολύ κατώτερος του αναμενόμενου και σαφέστατα, περιορισμένων προδιαγραφών και δυνατοτήτων. Ως εκ τούτου επιπέδου άξεστου τοπικιστικού καφενείου ή και ακόμη ακόμη, στην απλή καθομιλουμένη, λόγω σαφώς, της κάκιστης και χείριστης συμπεριφοράς του, δια της νοοτροπίας του. Εν γένει της καθεστωτικής και συντηρητικής συστημικής, κατεστημένης φεουδαρχικής συμπεριφοράς του, εναργώς συμπεριφερόμενος, ως λαϊκής αγοράς και γηπέδου εν πολλοίς. Εν μέρει με όλο το υπόλοιπο Δημοτικό Συμβούλιο που το απαρτίζουν, της αντιπολιτεύσεως, μηδενός εξαιρουμένου και των 33 Δημοτικών Συμβούλων, όλους εμάς τους 33.000 Δημότες και των 17 εν σύνολω χωριών που το απαρτίζουμε, μας θεωρούνε ως μία απρόσωπη, γραφειοκρατική τεχνοκρατική αγέλη, της οικονομικής επιτροπής και της επιτροπής διαβούλευσης, του οικονομικού κέρδους και του ταμείου, δια της ΔΕΥΑΧ-Δημοτική ΕΠΙΧΕΊΡΗΣΗ-ύδρευσης-αποχέτευσης Χαλκηδόνας. Εν ολίγοις όλους μας, μας βλέπουν κατάφορα, επιλεκτικώς μονομερώς αμετροεπώς, σαφώς λες και κόλλησε η βελόνα, στα δεκαδικά νούμερα, των βιβλίων εσόδων και εξόδων, μόνο ως μία Επιχείρηση του Κέρδους, που θα πρέπει μονίμως, να πηγαίνουμε στο ταμείο και να εισπράττουνε τα ανάλογα οικονομικά οφέλη, δια των κρύων νούμερων και των άψυχων αριθμών, της επιχειρήσεως του Δήμου Χαλκηδόνας. Εν κατακλείδι ξεχνώντας βεβαίως, ότι όταν ευημερούνε τα νούμερα των αριθμών δια της οικονομίας, τότε υποφέρουνε οι άνθρωποι συγχωριανοί τους, για αυτό και άλλωστε, δεν θα τους ακούσετε ποτέ τους, μα ποτέ τους, στα πολύωρα κουραστικότατα, υποτίθεται Δημοτικά Συμβούλια των 7 και 8 ωρών. Εν μέρει κανονικώς θα έπρεπε να ονομάζονται, οικονομικά τοπικιστικά, γραφειοκρατικά εγωκεντρικά, τυπολατρικά συμβούλια και όχι Δημοτικά, ως καθρέφτης της κοινωνίας μας, να χρησιμοποιήσουνε τις λέξεις Άγιος και Ήρωας. Καθώς θεωρούνται εντελώς απαγορευμένες αυτές οι λέξεις, από το λεξιλόγιο τους, που προβάλουν την εντελώς ακομμάτιστη, συνολική και συλλογική πατρίδα του εμείς, δια της ένθεης Αγίας Πατερικής Ορθόδοξης Θεολογίας, μέσω της Πίστεως, για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδας την Ελευθερία.

Εν τέλει εμείς ήρθαμε στα Γιαννιτσά, στις 19 Οκτωβρίου τις απογευματινές ώρες, ανήμερα της επίσημης εορτής, δια της μάχης των Γιαννιτσών του 1912, εις τον Α Βαλκανικό Πόλεμο, εκ μέρους της Ρωμαίικης Συνείδησης Αφύπνισης Κουφαλίων και εν γένει όλου του ενιαίου ευρύτερου Δήμου Χαλκηδόνας. Εν τούτοις στην επιτύμβια Μαρμάρινη στήλη, του ανεπίσημου ηρώου, επειδή από εκείνο το εν λόγω σημείο της περιοχής, δια της διαδρομής, εισήλθε απελευθερωτής, ο ένδοξος Ελληνικός Στρατός στην πόλη των Γιαννιτσών, στις 20 Οκτωβρίου του 1912, που αναγράφει όλους τους ήρωες εθνομάρτυρες εν πολλοίς, 185 εις τον αριθμό, που θυσιάστηκαν για την απελευθέρωση της πόλεως των Γιαννιτσών και εν γένει όλης της ευρύτερης περιοχής μας. Υστερόγραφο και στο προσωπικό μου μέσω μαζικής επικοινωνίας, το λεγόμενο facebook, ως Βαλκανίδης Δήμος, πάντοτε στα Ελληνικά, σας ανεβάσαμε ομιλία διάρκειας, περίπου δύο ολόκληρων ορών. Επιπροσθέτως και με προφίλ ως φωτογραφία, τον Πρωτεργάτη και εμπνευστή, οραματιστή εν πολλοίς, του Μακεδονικού Αγώνος 1870-1908, τον Γερμανό Καραβαγγέλη, τον λεγόμενο Παπαφλέσσα της Μακεδονίας μας. Εκ νέου αλλά και στο πέριξ εξώφυλλο, την Μεγαλόσωμη-Επιβλητική Σημαία που ανορθώσαμε, του Παναγίου Τάφου των Ιεροσολύμων, με σήμα εις την Μέση, το Τ-φύλακες Τάφου, έναντι του Διαδημοτικού Κολυμβητηρίου Κουφαλίων και Χαλκηδόνας. Ως εκ τούτου ανορθώθηκε ως ευλογία, για να ευλογεί τα Κουφάλια μας και την Χαλκηδόνα μας, αλλά και την ευρύτερη περιοχή μας, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των συγχωριανών μας, δεν διαθέτει την ιδιαίτερη χαρά της ευλογίας, να επισκεφθούνε τους Αγίους Θεοβάδιστους Τόπους των Ιεροσολύμων, δια των προσκυνημάτων τους. Εν τω μεταξύ αλλά και ως εύλογη εκτόνωση, διαμαρτυρία αγανακτήσεως, διότι από τον Μάιο του 2005, καθαιρέθηκε εντελώς θεολογικά πραξικοπηματικά παράνομα, πέρα έως πέρα, δια της άγριας βίας και νοθείας, για πρώτη φορά στην ιστορία, ο νόμιμος εκλεγμένος επισήμως Πατριάρχης Ιεροσολύμων, ο Μακαριώτατος Κύριος Ειρηναίος, Σεπτέμβριος 2001 με Μάιο του 2005. Επομένως μας αρέσει να λέμε και πάρα πολύ σωστά, ότι άπαξ Εκκλησία, για την Αγιά Σοφιά στην σκλαβωμένη μας Πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη και Νέα Ρώμη, πάντα Εκκλησία και έτσι είναι το σωστό, αλλά και το πρέπων, θα προσθέσουμε και εμείς περαιτέρω, άπαξ Πατριάρχης, πάντα Πατριάρχης και ο νοών νοείτω.

Αν λαχταράς την λευτεριά σε ξένους μην ελπίζεις πάρτην ο ίδιος εάν μπορείς αλλιώς δεν την αξίζεις.

Πέτα την ανθρωπιά σου και από τον αφέντη πιάσου και όταν σε φτύσει αυτός να κάθεσαι σκυφτός και θα έχεις τα πρωτεία στην σάπια πολιτεία-κοινωνία.

Θεριά οι άνθρωποι το φως δεν το σηκώνουν, χίλιες φορές να γεννηθείς τόσες θα σε Σταυρώνουν. Κώστας Βάρναλης.

Ο ανάξιος δούλος του Θεού Βαλκανίδης Δήμος εκ Κουφαλίων εκ μέρους της Ρωμαίικης Συνείδησης Αφύπνισης του Δήμου Χαλκηδόνας, ως Δήμος Αγίων και Δήμος Ηρώων, tamystikatoubaltou.blogspot.com.

Χαράλαμπος Τσιτσιμπίκος: Οκτώβριος, μήνας τριών επισήμων εορταστικών ιστορικών γεγονότων και όχι μόνο.

Από

October 22, 2021

*Του Τσιτσιμπίκου Χαράλαμπου

Τον Οκτώβριο του 2019 είχα γράψει ένα κείμενο με το αναφερόμενο τίτλο, στο οποίο περιλαμβανότανε περιληπτικά η σημειολογία κάθε εορτής :

Της 13^ης Οκτωβρίου ο Μακεδονικός αγώνας και ο θάνατος του Παύλου Μελά το 1904.

Της 26^ης Οκτωβρίου η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 από τους Τούρκους.

Της 28^ης Οκτωβρίου η εποποιΐα του ΟΧΙ το 1940,των πολέμων με τους Ιταλούς και στη συνέχεια με τους Γερμανούς το 1941

Πέραν αυτών των επισήμων ιστορικών γεγονότων που εορταζότανε επί δεκαετίες προέκυψε και η καθιέρωση ,ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας για κάθε πρωτεύουσα Νομού, η ημέρα αποχώρησης των Γερμανικών Στρατευμάτων Κατοχής, η οποία μέχρι τότε γιορταζότανε στην Αθήνα μόνο, για όλη την Ελλάδα την 12^ην Οκτωβρίου. Για τη Θεσσαλονίκη με το Π.Δ. 50/2016 καθιερώθηκε ως ημέρα εορτασμού η 30^η Οκτωβρίου. Ιδιαίτερα το άρθρο 1 αναφέρει: [ Καθιερώνουμε την 30^η Οκτωβρίου, επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας για το Δήμο Θεσσαλονίκης Νομού Θεσσαλονίκης ]. Το άρθρο 2 αναφέρει τι θα περιλαμβάνουν οι εκδηλώσεις εορτασμού και το άρθρο 3 αναφέρει ότι το πρόγραμμα των εκδηλώσεων καταρτίζεται από τον Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας.

Σαφής, σαφέστατη η διατύπωση του Π.Δ. και ως εκ τούτου δε χωράει καμιά παρερμηνεία. Παρ΄ όλα ταύτα το τι έγινε θα τα διαβάσετε στο κείμενο πατώντας στο σύνδεσμο. Επισημαίνω και την παρ.5 προ του άρθρου 1. ΕΔΩ

Αφού συνεχάρη το νέο Δήμαρχο κ. Κων. Ζέρβα και όλους τους Δημοτικούς συμβούλους, ευχόμενος εγκαρδίως καλή επιτυχία στο ύψιστο έργο τους επ΄ ωφελεία της Πόλεως, έκανα έκκληση στα αισθήματα δικαίου, αληθείας, σεβασμού στην ιστορία και συμπόρευση όλων για το καλό της Πόλεως να αντικαταστήσει το κείμενο της αναθηματικής πλάκας με το αντίστοιχο του Π.Δ. και να προγραμματίσει τις όποιες εκδηλώσεις με γεγονότα που μας ενώνουν όλους μας. Το αναγραφόμενο κείμενο στην πλάκα έχει ως εξής:

«ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΜΑΧΗΤΩΝ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΠΟΥ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΑΝ ΤΗ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΖΙΣΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΣΤΙΣ 30

ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944»

Τώρα ας δούμε τι έγινε μετά τα παραπάνω εκτεθέντα.

Μάρτιος 2020 ήλθε ο Κορονοϊός και η Ελλάδα μπαίνει σε γενικό Longdawn. Οι δραστηριότητες περιορίσθηκαν και οι υπεύθυνοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δραστηριοποιείται στον έλεγχο τηρήσεως των μέτρων. Αδρανοποίησε και τις ενέργειες αλλά η παρέα μας έκανε ένα σύνδεσμο Σ.Π.Μ.Θ.( Σύνδεσμος Προάσπισης Μακεδονίας Θράκης) για να μπορέσει να δραστηριοποιηθεί πιο ενεργά και συλλογικά επί των θεμάτων που την προβλημάτιζαν στις εβδομαδιαίες συναντήσει ως άτυπη ομάδα Προβληματισμού επί σειρά ετών.

Στις αρχές Οκτωβρίου το 2020 και ενόψει της επερχομένης ημερομηνίας εορτασμού της απελευθερώσεως της Θεσσαλονίκης επισκεφθήκαμε τον δήμαρχο κ. Ζέρβα στο γραφείο του ο Πρόεδρος του Συνδέσμου κ. Δημήτριος Καραμήτσος ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ και ο υποφαινόμενος και συζητήσαμε το θέμα της αναθεωρήσεωςς του κειμένου που αναγράφεται στην πλάκα και προσαρμόσεως στην πραγματικότητα που αναφέρεται στο Π.Δ. Η συζήτηση θεωρήθηκε πολύ καλή και εποικοδομητική γιατί ο κ. Δήμαρχος, εμμέσως αλλά σαφώς παραδέχθηκε ότι η αναθηματική πλάκα δεν πέρασε από το Δημοτικό Συμβούλιο και ως εκ τούτου δεν επιθυμεί να ακολουθήσει παράνομη διαδικασία και υποσχέθηκε ότι θα αναθέσει το θέμα στην επιτροπή Ονοματοθεσίας του Δήμου για να τεθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο και να λήξει το θέμα νομότυπα. Με παρέμβασή μου του ζήτησα να μη χρονίσει το θέμα, με τη γνωστή μέθοδο αν θέλεις να μη δώσεις λύση σε ένα θέμα ανάθεσέ το σε Επιτροπή, αλλά παρακαλώ τον ερχόμενο Μάρτιο να τελειώσει το θέμα.

Δυστυχώς πέρασε το χρονικό διάστημα των έξι μηνών και ουδέν έγινε από πλευράς Δήμου. Την 24 Μαΐου 2021 στάλθηκε πλέον επιστολή με 521 υπογραφές πολιτών της Θεσσαλονίκης προκειμένου να ενισχύσουμε την ηθική δύναμη του κ. Δημάρχου για να λάβει μία απόφαση την οποίαν ο εκάστοτε Διοικητής ή αιρετός Προϊστάμενος υποχρεούται να λάβει για την επίλυση θέματος το οποίο μπορεί να δημιουργήσει μείζον πρόβλημα στην παρούσα και στις μέλλουσες γενεές του χώρου που υπηρετεί, εξ αιτίας της αδράνειας του ή αδιαφορίας. Από ευγένεια θεωρήσαμε σκόπιμο να ζητήσουμε ένα ραντεβού για ενημέρωση επί του περιεχομένου της επιστολής. Μου ανατέθηκε να ενεργήσω για το κλείσιμο της συνάντησης. Τηλεφώνησα στις 27/5/21 στην κ. Γεωργιάδου, 3/6/21 απουσίαζε και θα μου έπαιρνε τηλέφωνο μόλις θα γύριζε και 4/6/2021 τηλεφώνησα για τελευταία φορά και πήρα την ίδια απάντηση της πρώτης επικοινωνίας « Το πρόγραμμα του κ. Δημάρχου είναι τόσο φορτωμένο που δεν μπορώ να σας κλείσω» Απάντησα ότι αυτή είναι η τελευταία επικοινωνία, θα πρέπει να βρούμε άλλο τρόπο να λύσουμε το θέμα το οποίο γνωρίζετε και εσείς.

Την 11/6/2021 ειδοποιούμαι για συνάντηση με τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Λεκάκη την Δευτέρα 14/6/2021 ώρα 11,00 στο γραφείο 11 του 2^ου ορόφου. Πήγαμε και πάλι με τον Πρόεδρο του ΣΠΜΘ. Έλαβε χώρα μια εγκάρδια και πολύ χαλαρή γενική συζήτηση και μπήκαμε στο θέμα μας που ήταν η αντικατάσταση της ιστορικά και τυπικά απαράδεκτης αναθηματικής πλάκας με κείμενο παραποιημένο αυτού του Π.Δ.

Μας διαβεβαίωσε και τους δύο, με πειστικό τρόπο, ότι επειδή αυτή την εβδομάδα έχω έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ, παρακαλώ δώστε μου μια προθεσμία να μελετήσω το όλο θέμα, από πλευράς συζητήσεως στο Δ.Σ και την άλλη εβδομάδα θα σας τηλεφωνήσω. Του απαντήσαμε ότι έχουμε πάρει την απόφαση του ΔΣ και την έχουμε μαζί μας [ Δεν συζητήθηκε το θέμα της αναθηματικής πλάκας] Απάντησε ας το ψάξω και εγώ και θα τα πούμε.

Ιδού η απόφαση του Δ.Σ και η απόφαση της Αντιδημάρχου οικονομικών.

ΑΡΙΘΜ. ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 1663 / 19-12-2016

ΑΡΙΘΜ. ΠΙΝΑΚΑ: 2

Απόσπασμα από το πρακτικό της 29ης Τακτικής συνεδρίασης έτους

2016 του Δημοτικού Συμβουλίου

ΑΠΟΦΑΣΗ: Εγκρίνει ομόφωνα την ονοματοδοσία ανωνύμου οδού του Δήμου Θεσσαλονίκης από το Βασιλικό Θέατρο και την Εταιρία Μακεδονικών Σπουδών μέχρι τη συμβολή της με την οδό “Γ. Σεπτεμβρίου”, σε οδό “30ης Οκτωβρίου”, κατόπιν θετικής γνωμοδότησης της Επιτροπής του άρθρου 8 του Ν. 3463/2006για την ονομασία και μετονομασία συνοικιών – οδών και πλατειών.

Με την συγκεκριμένη ονομασία τιμάται η μνήμη της επετείου της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τα Γερμανικά Στρατεύματα Κατοχής στις 30 Οκτωβρίου 1944.

Και συνεχίζει με την απόφαση της Αντιδημάρχου Οικονομικών

ΑΔΑ: 70ΟΙΩΡ 5-ΒΔΑ

ΕΓΚΡΙΝΟΥΜΕ

Την ανάθεση της προμηθείας ειδικής επετειακής μαρμάρινης πλάκας (φιλοτέχνηση, κατασκευή και τοποθέτηση πλάκας από μάρμαρο Διονύσου με ειδική χάραξη κειμένου, για το επετειακό γεγονός της Απελευθέρωσης της Πόλης στις 30/10/1944 η οποία θα τοποθετηθεί στην παραλία της Θεσσαλονίκης μπροστά στο Βασιλικό Θέατρο, στην εταιρία ………….έναντι αμοιβής 806,00€ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ και όλων των νομίμων κρατήσεων

Η ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΓΕΩΡΓΙΑ ΡΑΝΕΛΛΑ

Έκτοτε ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Χάθηκαν αμφότεροι Δήμαρχος και Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου. Στην πρόσφατη ζωντανή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου άκουσα τους Δημοτικούς Συμβούλους κ.κ. Ζαριανόπουλο Καλφακάκου και Νοτοπούλου ότι δεν συντάχθηκε το πρόγραμμα εορτασμού

της 30^ης Οκτωβρίου.

Από όλα τα παραπάνω, λυπάμαι για τις λεπτομέρειες, αλλά τις θεωρώ ως πεμπτουσία της ενημέρωσης, προκύπτει η εκκωφαντική απαξίωση και ο πρωτόγνωρος εμπαιγμός των πολιτών από τη Διοίκηση του Δήμου. Αδυνατώ να κατανοήσω αυτή τη πρωτοφανή τακτική των αιρετών οργάνων της Πόλεως. Θα ήθελα να πληροφορηθώ στο πού διδάσκεται. Δεν κατανοείτε ότι η περίοδος που διανύουμε που είναι υψηλού κινδύνου, από ποικίλα γεγονότα τα οποία έχει να αντιμετωπίσει η Πατρίδα μας και είναι αναγκαία όσο ποτέ η ενότητα όλων. Τι σκοπό εξυπηρετεί η αναμόχλευση πληγών του παρελθόντος οι οποίες μόνο εμφύλιο-πολεμική δημιουργούν και πόνο προκαλούν.

Ας θυμηθούμε τη στροφή του Εθνικού μας Ποιητή Διονύσιου Σολωμού.

Η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή καθενός χαμογελάει πάρτο

λέγοντας και εσύ.

Τέλος όλοι οι αιρετοί οι οποίοι ζητούν την ψήφο του Λαού σηματοδοτούν την επιθυμία να προσφέρουν στην θέση της αρμοδιότητας τους για το καλό των πολιτών και της Πολιτείας ευρύτερα. Να θυμούνται πάντοτε τη ρήση

Τον άρχοντα τριών δεί μέμνησθαι

Ότι ανθρώπων άρχει, ότι κατά νόμους άρχει

Ότι ουκ αεί άρχει

Κατόπιν των προαναφερθέντων αιτούμε να εξετασθεί το συντομότερο αν η μη έγκριση από το Δ.Σ της τοποθετήσεως της αναθηματικής πλάκας και με το παραποιημένο κείμενο, σε σχέση με το Π.Δ και ιστορικά αναληθές ,ποία σκοπιμότητα εξυπηρετεί; Αυτή η ενέργεια αυθαιρετεί στον νόμο της εθνικής συμφιλίωσης και της Εθνικής Αντίστασης. Όπως αποδεικνύεται υπηρετεί, με την πλήρη διαστροφή της αλήθειας, προπαγανδιστικούς ολοφάνερα σκοπούς, προς συσκότιση της ιστορικής συνειδήσεως των πολιτών, της νεολαίας, των τουριστών, των διερχομένων, καθώς και να δημιουργεί επίκεντρο ανάπτυξης εμφύλιο-πολεμικού κλήματος.

Χαράλαμπος Σ.Τσιτσιμπίκος

Αντιστράτηγος ε.α-Επίτιμος Υ΄/ΓΕΣ

Πολιτικός Μηχανικός του ΑΠΘ

Το κακόγουστο θέατρο του εξοχότατου ΓΑΠ: Ζητά την προεδρία του κόμματος που επιχείρησε, αλλά απέτυχε, να διαλύσει

Από

October 22, 2021

ÐÁÐÁÍÄÑÅÏÕ Ã ÄÇËÙÓÅÉÓ ÃÉÁ ÔÇÍ ÕÐÏØÇÖÉÏÔÇÔÁ ÇÃÅÓÉÁÓ ÔÏÕ ÊÉÍÁË — Ï Ãéþñãïò ÐáðáíäñÝïõ êÜíåé äçëþóåéò ó÷åôéêÜ ìå ôçí õðïøçöéüôçôÜ ôïõ ãéá ôçí çãåóßá ôïõ ÊÉÍÁË óôï ºäñõìá ÁíäñÝáò ÐáðáíäñÝïõ, ÁèÞíá, ÔåôÜñôç 20 Ïêôùâñßïõ 2021. ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÁÐÅ-ÌÐÅ/ÃÉÙÑÃÏÓ ÂÉÔÓÁÑÁÓ

Ο Γιώργος Παπανδρέου κάνει δηλώσεις σχετικά με την υποψηφιότητά του για την ηγεσία

Με μια λιτή δήλωση, μέσω ενός ερασιτεχνικού βίντεο, ο πρώην πρωθυπουργός και βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, Γεώργιος Παπανδρέου (ΓΑΠ), ανακοίνωσε, χθες το βράδυ, επίσημα την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του κόμματος, που προσπάθησε χωρίς επιτυχία να διαλύσει.

Ο κ. Παπανδρέου κατέφυγε σε έωλα συνθήματα λέγοντας ότι η χώρα χρειάζεται μια Νέα Αλλαγή και για να γίνει αυτό προϋπόθεση είναι να ξαναγίνει μεγάλη η Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη με στόχο μια προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης.

Σημειώνουμε ότι τα παραπάνω αναφέρει ο πρωθυπουργός που έδεσε την Ελλάδα με τα δεσμά του μηχανισμού της Ευρωοπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, και στα δύσκολα δραπέτευσε για να μην αναλάβει τις ευθύνες του.

Η ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του δεν φόβισε τους άλλους υποψηφίους, οι οποίοι θα παραταχθούν απέναντι του με αποφασιστικότητα για να σταματήσουν τη διάλυση του ΚΙΝΑΛ.

Ο κ. Παπανδρέου επιχείρησε, χωρίς αποτέλεσμα, με σαφείς συμβολισμούς να κάνει την ανακοίνωση από το Ιδρυμα Α. Παπανδρέου, ανάμεσα σε φωτογραφίες του Γεωργίου Παπανδρέου, του Ανδρέα Παπανδρέου, σήματα με τον ήλιο του ΠΑΣΟΚ. Βεβαίως, είναι γνωστό ότι ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ είχε μία “σκληρή” άποψη για τον γιό του. Όσον αφορά το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπανδρέου-ΓΑΠ είναι ένας εξ αυτών που επιχείρησαν να το διαλύσουν.

Είναι προφανές ότι ο Γιώργος Παπανδρέου επιδίωξε με το σύνθημα “νέα αλλαγή” να κινητοποιήσει συναισθηματικά το παλαιό ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ, με ανανεωμένο το σύνθημα του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 για «Αλλαγή», ταυτόχρονα με τον πολιτικό προσδιορισμό για «προοδευτική διακυβέρνηση απέναντι στη συντήρηση». Πρόκειται για παραμύθια της χαλιμάς…

Πριν την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του ο κ. Παπανδρέου είχε ενημερώσει την Φώφη Γεννηματά.

Η δήλωση υποψηφιότητας του Γιώργου Παπανδρέου είναι η εξής:

«Χρειαζόμαστε μια Νέα Αλλαγή. Για τους πολίτες και τη χώρα. Για αυτό η Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη χρειάζεται να ξαναγίνει μεγάλη.

Να συμπορευτεί με τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη και τον κόσμο, που επανέρχονται δυναμικά. Αποφάσισα να θέσω υποψηφιότητα για την ηγεσία του Κινήματος.

Θα συμβάλω με όλες μου τις δυνάμεις για να ξαναγίνει η παράταξη μας μεγάλη και ισχυρή. Πρωταγωνιστής και πάλι των εξελίξεων. Καταλύτης για την διαμόρφωση μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης. Παράταξη ικανή να απαντήσει αποτελεσματικά στη συντήρηση.

Καλώ όλους τους δημοκράτες και προοδευτικούς πολίτες, να μετατρέψουμε αυτήν τη διαδικασία σε γιορτή Δημοκρατίας και συμμετοχής.

Για την απόφασή μου αυτή έχω ενημερώσει την Πρόεδρο μας, Φώφη Γεννηματά και την αρμόδια επιτροπή».

Σε κάθε περίπτωση, όπως αναφέρει η Καθημερινή, είναι δεδομένο ότι οι υπόλοιποι υποψήφιοι (Λοβέρδος, Ανδρουλάκης, Καστανίδης, Γερουλάνος και Χρηστίδης) δεν πρόκειται να κάνουν πίσω.

Ενδεικτικές είναι οι χθεσινές δηλώσεις των Ανδρέα Λοβέρδου και Παύλου Χρηστίδη: Ο κ. Λοβέρδος ξεκαθάρισε για μία ακόμη φορά ότι δεν πρόκειται να αποσύρει την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, ακόμη και στην περίπτωση υποψηφιότητας του Παπανδρέου.

Μιλώντας στον ΣΚΑΙ, είπε ότι δεν ανέμενε να έχει αντίπαλο τον κ. Παπανδρέου καθώς, όπως είπε, εκτιμούσε πως ένας άνθρωπος με τη δική του πορεία, θα ήθελε να κάνει κάτι άλλο.

Πρόσθεσε ότι κατά την πρόσφατη τηλεφωνική επικοινωνία με τον κ. Παπανδρέου -η οποία διήρκησε 2 με 2,5 λεπτά- του είπε ότι ως πρώην πρόεδρος έχει ρόλο στήριξης της Φώφης Γεννηματά μαζί με τους Κώστα Σημίτη και Ευάγγελο Βενιζέλο, ώστε να εγγυηθούν τη σοβαρότητα της διαδικασίας. Ο κ. Λοβέρδος κατέληξε πως ούτε για ένα λεπτό δεν σκέφτηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά του.

Από την πλευρά του και ο Παύλος Χρηστίδης, απέρριψε κάθε πιθανότητα απόσυρσης της υποψηφιότητάς του «ακόμα και αν ο Γιώργος Παπανδρέου αποφασίσει να συμμετάσχει στην κούρσα διαδοχής της Φώφης Γεννηματά».

Ο Χάρης Καστανίδης σε πρόσφατες δηλώσεις του δήλωσε ότι δεν γνωρίζει πόσοι από τους υποψήφιους θα μείνουν μέχρι το τέλος και χαρακτήρισε αιφνίδια την εμφάνιση τριών ακόμη υποψηφίων στο κενό μετά την περιπέτεια της υγείας της Φώφης Γεννηματά που μέχρι τότε δεν είχαν εκδηλώσει το ενδιαφέρον τους.

Ο Παύλος Γερουλάνος εκτίμησε ότι οι πολλές υποψηφιότητες είναι θετική εξέλιξη, ενώ ο Βασίλης Κεγκέρογλου διερωτήθηκε αν υπάρχει αμφιβολία ότι η υποψηφιότητα του Παπανδρέου αλλάζει τα δεδομένα.

Ο ίδιος κατέθεσε πάντως στην αρμόδια Επιτροπή Καταστατικού του Κινήματος Αλλαγής ( ΕΔΕΚΑΠ), τις υπογραφές που απαιτούνται για να θέσει υποψηφιότητα για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα iefimerida:

Στο παρασκήνιο έγιναν πολλά σχόλια για την επανεμφάνιση του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής.

Στο πολιτικό κομμάτι υπήρξαν ποικίλες αντιδράσεις. «Back to the future» σχολίασε ενδεικτικά υποψήφιος, ενώ συνεργάτης άλλου υποψηφίου προέβλεπε ότι «ξεκινάει η μάχη».

«Μια απ’ τα ίδια» έλεγε έμπειρο κομματικό στέλεχος, ενώ άλλος παρατηρούσε ότι ο Παπανδρέου έδειχνε κουρασμένος, χωρίς ενθουσιασμό.

Στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής και υποστηρικτής του, στον αντίποδα, τόνιζε ότι προκάλεσε το απαραίτητο για το ΚΙΝΑΛ επικοινωνιακό σοκ. «Αν δεν υπήρχε η υποψηφιότητα Παπανδρέου, δεν θα παίζαμε πρωτοσέλιδο και σε κεντρικά δελτία ειδήσεων», ανέφερε.

https://hellasjournal.com/2021/10/to-kakogousto-theatro-tou-exochotatou-gap-zita-tin-proedria-tou-kommatos-pou-epichirise-alla-apetiche-na-dialisi/

Οι Τούρκοι προετοιμάζονται για πολεμική σύγκρουση με την Ελλάδα! Στο φως τα ύπουλα σχέδιά τους!

Από

October 22, 2021

Facebook Twitter LinkedIn Pinterest Messenger

Οι Τούρκοι προετοιμάζονται για πολεμική σύγκρουση με την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα, με την Τουρκική ηγεσία να παίρνει τη μία μετά την άλλη προκλητική απόφαση.
Έχουμε αναφέρει την εκτίμηση μας πως η Τουρκία θα επιδιώξει να προετοιμαστεί σε όλα τα επίπεδα για μία ενδεχόμενη σύγκρουση μικρής διάρκειας με την Ελλάδα.

Η προετοιμασία αυτή γίνεται ήδη σε νομικό επίπεδο (σ.σ. επιστολή της Τουρκίας προς τον ΟΗΕ για τον αφοπλισμό των Ελληνικών νησιών κοντά στα παράλια της Μικράς Ασίας) καθώς και σε επίπεδο… καθημερινότητας.

Όπως βλέπουμε από την ανάρτηση του ItaMilRadar, το οποίο καταγράφει τις πτήσεις στρατιωτικών αεροσκαφών στην Μεσόγειο, ένα Τουρκικό Airbus A400M, ξεκινώντας από την Άγκυρα με προορισμό τη Νάπολη της Ιταλίας δεν πέταξε καθόλου πάνω από την Ελλάδα.

Με την μπλε γραμμή είναι η πορεία του Τουρκικού αεροσκάφους, το οποίο προτίμησε να πετάξει πάνω από την Βουλγαρία, τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία, για να φτάσει στην Ιταλία.

Το αεροπλάνο θα μπορούσε να ακολουθήσει την πιο γρήγορη πορεία, αν πετούσε πάνω από την Ελλάδα (σ.σ. με μπλε διακεκομμένη γραμμή).

Βέβαια, αν ακολουθούσε την συντομότερη αναέρια οδό, το Τουρκικό αεροσκάφος θα έπρεπε να πετάξει πάνω από την Ελλάδα.

Δηλαδή θα έπρεπε οι Τούρκοι να καταθέσουν σχέδιο πτήσης και να αναγνωρίσουν το FIR Αθηνών.

Πρόκειται για ένα νέο τομέα αντιπαράθεσης (σ.σ. από τα παλιά) ο οποίος ξαναβγαίνει στην επιφάνεια.

Οι Τούρκοι προετοιμάζονται για σύγκρουση με την Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα και πολλά θα… κριθούν στις λεπτομέρειες.

https://europost.gr/oi-toyrkoi-proetoimazontai-polemiki-sygkroysi-tin-ellada-fos-ta-ypoyla/

ΘΕΜΑ ΧΡΟΝΟΥ Η ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΒΥΗ

Από