Αρχική Blog Σελίδα 2164

Η ΕΕ στέλνει τον «λογαριασμό» στην Πολωνία

0

Απόφαση-σταθμός του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου: η Πολωνία καλείται να πληρώσει πρόστιμο ενός εκ. ευρώ την ημέρα (!) για την μη τήρηση του κοινοτικού δικαίου.

    Το κτίριο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στο Λουξεμβούργο

Ήταν μία αναμενόμενη απόφαση: Την Τετάρτη το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) καταδίκασε την Πολωνία σε πρόστιμο ενός εκατομμυρίου ευρώ την ημέρα για μη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Η κυβέρνηση του εθνολαϊκιστικού Κόμματος του Νόμου και της Δικαιοσύνης (PiS) κατηγορείται ότι όχι μόνο παραβιάζει, αλλά ουσιαστικά αγνοεί το κοινοτικό δίκαιο, καθώς εδώ και μήνες αμφισβητεί την υπεροχή του απέναντι στο εθνικό δίκαιο. Η υπεροχή του ευρωπαϊκού δικαίου και η αποδοχή της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αποτελεί μέρος του «κοινοτικού κεκτημένου», που καλείται να συνυπογράψει κάθε χώρα όταν προσχωρεί στην ΕΕ. Το ίδιο έχει κάνει και η Πολωνία.

Η διαμάχη της ΕΕ με τη Βαρσοβία αφορά κυρίως την αμφιλεγόμενη δικαστική μεταρρύθμιση του 2018, στα πλαίσια της οποίας ιδρύθηκε «Πειθαρχικό Συμβούλιο» για τον έλεγχο των δικαστών. Σύμφωνα με την κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ματέους Μoραβιέτσκι ο έλεγχος κρίνεται απαραίτητος για την καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλά και για να απομακρυνθούν δικαστές που υπηρετούσαν την εποχή του κομμουνιστικού καθεστώτος. Πολωνοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η αιτιολογία είναι μάλλον προσχηματική, καθώς έχουν παυθεί ακόμη και δικαστές που δεν είχαν καν …ενηλικωθεί επί κομμουνιστικού καθεστώτος. Πραγματική επιδίωξη της κυβέρνησης Μοραβιέτσκι, υποστηρίζουν, είναι η υποταγή της δικαιοσύνης στην κυβέρνηση, κάτι που αντίκειται στη θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των εξουσιών σε ένα κράτος δικαίου. Το 2019 η Κομισιόν είχε προσφύγει στο ΔΕΕ κατά της πολωνικής κυβέρνησης «επί παραβάσει της Συνθήκης». Περισσότερο λάδι στη φωτιά – και μάλιστα σε μία στιγμή που όλοι ανέμεναν πρωτοβουλίες για την εκτόνωση της κρίσης – έριξε η ετυμηγορία του πολωνικού Συνταγματικού Δικαστηρίου στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με την οποία «ορισμένοι νόμοι της ΕΕ αντιβαίνουν στο Σύνταγμα της χώρας». Την ίδια στιγμή η επικεφαλής του Δικαστηρίου Γιούλια Πζελέμπσκα κατηγορεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ ότι «δρουν εκτός των ορίων της αρμοδιότητας που τους αναγνωρίζει η Πολωνία».

«Εκβιασμοί» και «Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος»

Διαδήλωση υπέρ της ΕΕ στη ΒαρσοβίαΔιαδήλωση υπέρ της ΕΕ στο κέντρο της Βαρσοβίας στις αρχές Οκτωβρίου

Η υπόθεση ξεφεύγει από τα όρια μίας ακαδημαϊκής νομικής αντιπαράθεσης και αρχίζει να πυροδοτεί μία πολιτική δυναμική που δημιουργεί συνθήκες εξόδου της Πολωνίας από την ΕΕ. Σε μία πρώτη αντίδραση στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μέσω Twitter, το απόγευμα της Τετάρτης, ο αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Σεμπάστιαν Κάλετα έκανε λόγο για «υφαρπαγή εξουσίας» και «εκβιασμό», κατηγορώντας το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ότι «απαξιώνει και αγνοεί πλήρως το Σύνταγμα της Πολωνίας και τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου». Ήδη προ ημερών, απαντώντας στην απειλή για ενδεχόμενες περικοπές κοινοτικών κονδυλίων, ο πρωθυπουργός της Πολωνίας Ματέους Μοραβιέτσκι προειδοποιούσε τις Βρυξέλλες «να μην αρχίσουν τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο», λέγοντας ότι η κυβέρνησή του «θα προασπίσει τα δικαιώματα της Πολωνίας με όλα τα όπλα που διαθέτει». Ήδη στις αρχές Οκτωβρίου ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, επικεφαλής σήμερα του φιλελεύθερου και φιλοευρωπαϊκού κόμματος της αντιπολίτευσης «Πλατφόρμα των Πολιτών», είχε κάνει λόγο για μία επερχόμενη «απειλή Polexit», μετά το Brexit, και καλούσε τους οπαδούς του σε κινητοποιήσεις υπέρ της ΕΕ σε όλη τη χώρα…

Μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα εγκράτειας – με προφανή στόχο να δώσουν χρόνο σε πρωτοβουλίες διευθέτησης των διαφορών, αλλά χωρίς να αμφισβητούνται οι θεμελιώδεις αξίες της ΕΕ – κάποιοι ευρωπαίοι πολιτικοί αρχίζουν τώρα να ανεβάζουν και εκείνοι τους τόνους απέναντι στους εθνολαϊκιστές της Βαρσοβίας. Μιλώντας την Τετάρτη στο «Κολλέγιο της Ευρώπης» στην Μπριζ ο πρωθυπουργός της Βελγίου Αλεξάντερ ντε Κρο κατηγόρησε τον Πολωνό ομόλογό του ότι «παίζει με τη φωτιά, απειλώντας με πόλεμο για εσωτερικοπολιτικές σκοπιμότητες», ενώ ξεκαθάρισε ότι «δεν μπορείς να ενθυλακώνεις τα χρήματα, αλλά να απαρνείσαι τις αξίες της Ευρώπης». Στο Βερολίνο η βουλευτής των Πρασίνων Φραντσίσκα Μπράντνερ χαιρετίζει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η οποία, όπως επισημαίνει «δείχνει ότι υπάρχουν συνέπειες για όποιον υπονομεύει το κράτος δικαίου».

Πρόστιμο και για τον λιγνίτη

Ο βέλγος πρωθυπουργός Αλεξάντερ ντε ΚροΕπικριτικά σχόλια για την κυβέρνηση Μοραβιέτσκι από τον πρωθυπουργό του Βελγίου Αλεξάντερ Ντε Κρο

Δεν τελειώνουν όμως εδώ οι εκκρεμότητες της πολωνικής κυβέρνησης με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στις 20 Σεπτεμβρίου το Δικαστήριο του Λουξεμβούργου είχε καταδικάσει την Πολωνία γιατί συνεχίζει την εξόρυξη λιγνίτη στην πόλη Τούροφ, κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία και την Τσεχία, με οδυνηρές συνέπειες για το περιβάλλον. Είχε προηγηθεί προσφυγή της Τσεχίας. Η πολωνική κρατική ενεργειακή επιχείρηση PGE θέλει να παρατείνει τις εξορύξεις μέχρι το 2044. Μάλιστα η κυβέρνηση της Βαρσοβίας υποστηρίζει ότι αν κλείσει το λιγνιτωρυχείο στο Τούροφ, που λειτουργεί από το 1904, τίθεται σε κίνδυνο η ενεργειακή τροφοδοσία της χώρας.

Από την πλευρά της η Κομισιόν υποστηρίζει ότι η πολωνική κυβέρνηση υποβαθμίζει τους περιβαλλοντικούς κινδύνους σε μία εποχή που όλα τα κράτη-μέλη τερματίζουν την εξόρυξη λιγνίτη για να στραφούν σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, φιλικές προς το περιβάλλον. Επιπλέον, περιβαλλοντικές οργανώσεις στη Γερμανία υποστηρίζουν ότι η λειτουργία του λιγνιτωρυχείου στο Τούροφ θέτει σε κίνδυνο την υδροδότηση στις παραμεθόριες πόλεις Γκέρλιτς και Τσίταου και απειλούν με νέα προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Προς το παρόν, για κάθε ημέρα που συνεχίζει την εξόρυξη λιγνίτη στις εγκαταστάσεις αυτές, η Πολωνία καλείται να καταβάλει 500.000 ευρώ. Αλλά μάλλον θα αγνοήσει και αυτό το πρόστιμο η κυβέρνηση Μοραβιέτσκι.

Γιάννης Παπαδημητρίου (DPA, DW, ARD)

DW

«Κλιματικά ουδέτερη επιχείρηση». Τίτλος τιμής ή απάτη;

0

Όλο και περισσότερες επιχειρήσεις λένε ότι είναι «κλιματικά ουδέτερες», στο πνεύμα της εποχής. Αλλά πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν, προειδοποιούν οι ειδικοί.

    Δύσκολη υπόθεση η βιομηχανική παραγωγή (όπως εδώ, σε ρωσικό εργοστάσιο) χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα

«Είμαστε κλιματικά ουδέτεροι» ανακοίνωσε η γερμανική αλυσίδα σούπερ-μάρκετ Aldi Süd. «Θα γίνουμε κλιματικά ουδέτεροι ως το 2040», υπόσχεται ο ενεργειακός κολοσσός RWE. «Το αργότερο μέχρι το 2050» και η τσιμεντοβιομηχανία HeidelbergCement θέλει να παράγει μπετόν με διαδικασίες κλιματικά ουδέτερες. Με απλά λόγια οι επιχειρήσεις αυτές ισχυρίζονται ότι (θα) απορροφούν περισσότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από όσες παράγουν. Είναι η τάση της εποχής. Και είναι λογικό, επισημαίνει η Σαμπίνε Νάλινγκερ, επικεφαλής της πρωτοβουλίας Stiftung2Grad, που δραστηριοποιείται για την υλοποίηση των στόχων της Συνθήκης των Παρισίων.

«Οι επιχειρήσεις αντιλαμβάνονται ότι γίνεται μια αλλαγή και όπως πάντα προσπαθούν να συνδιαμορφώσουν την αλλαγή και όχι να τους διαμορφώσει εκείνη», λέει η Σαμπίνε Νάλινγκερ. «Έχει σημασία και η δημόσια συζήτηση που πυροδοτεί για παράδειγμα το κίνημα Fridays for Future. Και οι επιχειρηματίες έχουν οικογένεια και όταν τρώνε όλοι μαζί τα παιδιά θα ρωτήσουν τον μπαμπά ή τη μαμά πόσο έτοιμη είναι η επιχείρησή τους για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του περιβάλλοντος στο μέλλον…»

Έλλειψη σύγκρισης και διαφάνειας

Παραγωγή κλιματικά ουδέτερης κηροζίνης στη ΓερμανίαΕγκατάσταση για παραγωγή κλιματικά ουδέτερης κηροζίνης στο Έμσλαντ της Γερμανίας

Το Ινστιτούτο για το Κλίμα, το Περιβάλλον και την Ενέργεια με έδρα το Βούπερταλ εκτιμά ότι μέχρι στιγμής τουλάχιστον 500 επιχειρήσεις με ετήσιο τζίρο άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων έχουν θέσει συγκεκριμένους κλιματικούς στόχους. Ασφαλώς πρόκειται για μία ευχάριστη εξέλιξη, που δείχνει ότι ο επιχειρηματικός κόσμος αντιλαμβάνεται την ευθύνη του για την κλιματική αλλαγή. Από την άλλη πλευρά, μία πιο κριτική ματιά της «αυτοδέσμευσης» που επωμίζεται η βιομηχανία οδηγεί σε άλλα συμπεράσματα. Κανείς δεν γνωρίζει πώς ακριβώς ορίζεται η «κλιματικά ουδέτερη δράση», ποια στοιχεία ελέγχονται και από ποιον ελέγχονται.

Ο Νίκολας Κράιμπιχ, συνεργάτης του Ινστιτούτου για το Κλίμα, αναφέρει το εξής παράδειγμα: «Ο όρος ‘κλιματικά ουδέτερος’ δεν έχει κάποια νομική κατοχύρωση – μέχρι στιγμής τουλάχιστον. Μία επιχείρηση θα μπορούσε για παράδειγμα να εστιάσει σε ένα μικρό κομμάτι της δραστηριότητάς της για να ισχυριστεί ότι είναι κλιματικά ουδέτερη, ενώ την ίδια στιγμή θα αντισταθμίσει εκπομπές ρύπων σε άλλους τομείς, αγοράζοντας μεγαλύτερο μερίδιο στο εμπόριο ρύπων». Για τον Νίκολας Κράιμπιχ αυτό δεν είναι παρά …greenwashing: η επιχείρηση βάζει απλώς στο προϊόν της ένα «πράσινο μακιγιάζ» για να το κάνει πιο ελκυστικό, αν και επί της ουσίας δεν υλοποιεί περιβαλλοντικούς στόχους.

Υπό εξέταση ολόκληρη η αλυσίδα παραγωγής

Η έδρα της BlackRock στη Νέα ΥόρκηΚαι η BlackRock αρχίζει να ενδιαφέρεται για κλιματικά ουδέτερες επιχειρήσεις

Πώς διασφαλίζεται η απαραίτητη διαφάνεια; Για να γίνει αυτό, λέει ο Νίκολας Κράιμπιχ, «μία επιχείρηση θα πρέπει να καταγράφει τους ρύπους που προκαλούνται σε ολόκληρη την αλυσίδα παραγωγής, να βελτιώνει τις δικές της διαδικασίες και μόνο σε ένα τελευταίο στάδιο, εκεί που δεν μπορεί να αποφύγει τους ρύπους, να καταφεύγει στην αγορά δικαιωμάτων». Διαφορετικά, επισημαίνει ο γερμανός ειδικός, η πιστοποίηση «κλιματικά ουδέτερος» δεν έχει ουσιαστικό περιεχόμενο.

Περισσότερη διαφάνεια απαιτεί ακόμη και η κλασική χρηματοπιστωτική βιομηχανία. Ο γενικός διευθυντής της Blackrock Λάρι Φινκ σε πρόσφατη επιστολή του προς τις επιχειρήσεις, στις οποίες συμμετέχει η εταιρία του, απευθύνει έκκληση για «ενιαίες προδιαγραφές με παγκόσμια ισχύ». Μόνο έτσι, υποστηρίζει, θα μπορούν οι επενδυτές να αξιολογήσουν τη στρατηγική των επιχειρήσεων για την επίτευξη των κλιματικών στόχων.

Αντρέας Μπέκερ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Σοκ και Δέος από την Αρκτική!

0
του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

H Σιβηρία και άλλες περιοχές στον βορρά της Ρωσίας έχουν αρχίσει να γίνονται πολύ τρωτές στα αποτελέσματα της κλιματικής κρίσης, που επιταχύνεται πάρα πολύ γρήγορα στις αρκτικές περιοχές, συμφωνα με μία νέα έκθεση του Climate Crisis Advisory Group (CCAG).
Σύμφωνα με την έκθεση η Αρκτική ζεσταίνεται περίπου τρεις φορές ταχύτερα από τον μέσο όρο του πλανήτη και οι μέσες ετήσιες θερμοκρασίες της είναι 3.5 βαθμοί Κελσίου πάνω από το προβιομηχανικό τους επίπεδο (ενώ η γενική θερμοκρασία της Γης είναι μόνο 1.2 βαθμοί πιο πάνω). Σα να μην έφτανε αυτό, οι εμφανισθείσες καιρικές καταστροφές είναι πολύ πιο έντονες από αυτές που είχαν προβλέψει οι επιστήμονες για τις θερμοκρασίες που σημειώνονται.
Ως αποτέλεσμα της κλιματικής κρίσης λειώνει γρήγορα ο μόνιμος παγετώνας (permafrost) που καλύπτει τώρα περί το 65% της ρωσικής επικράτειας. Σύμφωνα με την έκθεση, ιδιαίτερα τρωτές σε κατάρρευση της permafrost είναι η Δημοκρατία της Σάχα και οι περιοχές της Τσουχότκα και του Μαγκαντάν.
Σύμφωνα με την έκθεση «οι επιστήμονες έπαθαν σοκ διαπιστώνοντας ότι ο ζεστός καιρός που οδηγεί σε λειώσιμο της περμαφρόστ συμβαίνει 70 χρόνια νωρίτερα από τις προβλέψεις τους». Σύμφωνα με τους υπολογισμούς των επιστημόνων, η Αρκτική θα έχει χάσει το 89% της permafrost της, έως το 2100.
Στην permafrost είναι παγιδευμένα μεγάλα αποθέματα μεθανίου και άλλων αερίων θερμοκηπίου που εκλυόμενα θα επιταχύνουν την κλιματική κρίση. Ο συνδυασμός λειωσίματος της permafrost, των παγετώνων και των παγόβουνων θα μπορούσε να σπρώξει την Αρκτική πέραν του κρίσιμου σημείου μη αντιστροφής πέρα από το οποίο είναι αδύνατο να αποτραπεί η επιτάχυνση της κλιματικής αλλαγής.
Μια άλλη συνέπεια του λειωσίματος της permafrost είναι η απελευθέρωση χημικών ουσιών και βακτηριδίων που έχουν παγώσει για χιλιάδες χρόνια, ίσως και ραδιενεργών αποβλήτων και καταλοίπων του ψυχρού πολέμου. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των επιπέδων τοξικού υδράργυρου στα ποτάμια, όπως και σε αναβίωση της ευλογιάς και άλλων ασθενειών που παρέμεναν εν υπνώσει στη διάρκεια πολλών γενεών. Το λειώσιμο της permafrost μπορεί επίσης να κάνει σοβαρή ζημιά σε αγωγούς, δρόμους, αεροδρόμια και άλλες ζωτικές εγκαταστάσεις και υποδομές. Αίφνης, ο πυρηνικός ηλεκτρικός σταθμός του Μπιλιμπίνο στην Τσουχότκα και αρκετά υδροηλεκτρικά φράγματα στο Μαγκαντάν, που είναι χτισμένα πάνω σε permafrost, κινδυνεύουν να καταρρεύσουν.
Εκτός από την Αρκτική έχουμε και την Ανταρκτική, όπου, σύμφωνα με τα δεδομένα των δορυφόρων, μεταξύ 2002 και 2020, χάθηκαν 149 δισεκατομμύρια μετρικοί τόνοι πάγου ετησίως, εν μέρει λόγω θέρμανσης των ωκεανών που την περιβάλλουν.
Μια από τις πιο σημαντικές συνέπειες της θέρμανσης της Αρκτικής είναι, σύμφωνα με μια θεωρία, η εξασθένιση των ρευμάτων δυτικού αέρα (west-to-east jet streams) στο βόρειο ημισφαίριο. Καθώς η θερμοκρασία της Αρκτικής αυξάνεται ταχύτερα απότι η θερμοκρασία των τροπικών, μειώνεται η ταχύτητα του δυτικού αέρα που οφείλεται σε αυτή τη διαφορά. Το αποτέλεσμα είναι ένα καιρικό σύστημα, όπως πχ. αυτό που έδωσε τον καύσωνα του περασμένου Αυγούστου τον καύσωνα στην Αθήνα ή τις πλημμύρες του περασμένου Ιουλίου στην Φραγκφούρτη,  κάθεται πολύ περισσότερο πάνω από μια περιοχή και έχει πολύ πιο έντονες συνέπειες. Πάντως το θέμα αυτό παραμένει ακόμα στη σφαίρα των ερευνών, καθώς υπάρχουν και άλλα θεωρητικά μετεωρολογικά σχήματα που αμφισβητούν την παραπάνω συσχέτιση.

* Ο Δημήρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος

Ο Ήλιος εκτόξευσε μια ισχυρή ηλιακή έκλαμψη που θα φθάσει σύντομα στη Γη

0

Ο Ήλιος εξέπεμψε μια σημαντική ηλιακή έκλαμψη την Πέμπτη, η οποία έγινε αντιληπτή από το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής (SDO) της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA).

Τα ηλιακά φορτισμένα σωματίδια από την έκλαμψη και τη συνοδευτική στεμματική έκρηξη μάζας αναμένεται να πλήξουν τη Γη σήμερα ή το Σαββατοκύριακο, κάτι που μπορεί να προκαλέσει θεαματικό σέλας στις βόρειες αρκτικές περιοχές ή και να επηρεάσει τις δορυφορικές επικοινωνίες.

Οι εκλάμψεις αυτές είναι ισχυρές εκρήξεις ακτινοβολίας, η οποία δεν μπορεί να διαπεράσει την ατμόσφαιρα και να βλάψει τους ανθρώπους, αλλά – αν είναι αρκετά ισχυρή όπως η συγκεκριμένη – είναι δυνατό να προκαλέσει ατμοσφαιρική διαταραχή, δηλαδή στον διαστημικό “καιρό” και κατ’ επέκταση προβλήματα στο στρώμα όπου “ταξιδεύουν” τα σήματα GPS και επικοινωνιών.

Η έκλαμψη της Πέμπτης ήταν ισχύος Χ1 (η Χ είναι η πιο ισχυρή κατηγορία εκλάμψεων, με τις Χ2 να έχουν διπλάσια ένταση από τις Χ1, τις Χ3 διπλάσια από τις Χ2 κλπ). Οι πιο ασθενείς εκλάμψεις είναι της κατηγορίας C, ενώ οι ενδιάμεσες της κατηγορίας Μ.

Οι εκλάμψεις μπορεί να συνοδεύονται από στεμματικές εκρήξεις ηλιακής μάζας, πολύ φορτισμένων σωματιδίων τα οποία ταξιδεύουν στο διάστημα με τεράστιες ταχύτητες. Η έκλαμψη της Πέμπτης προήλθε από μια ενεργή ηλιακή κηλίδα (AR2887) στο κέντρο του Ήλιου, η οποία “βλέπει” προς τη Γη.

Ο Ήλιος βρίσκεται στην αρχική φάση του τρέχοντος κύκλου της δραστηριότητας του, που κάθε φορά διαρκεί περίπου 11 χρόνια. Ο τωρινός κύκλος άρχισε το Δεκέμβριο του 2019.

   * Φωτογραφία της έκλαμψης από τη NASA

Εξυπηρετεί περισσότερο τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ: Η αμυντική συμφωνία με την Ελλάδα…

0

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης (Α) δίνει τα χέρια με τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Εμανουέλ Μακρόν (Δ) στο Μέγαρο των Ηλυσίων, Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021. EPA, LUDOVIC MARIN, POOL

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ

Η επίσημη ονομασία της συμφωνίας είναι «Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας» (MDCA). Ένα επικοινωνιακό περιτύλιγμα που προσπαθεί να κρύψει ότι πρόκειται για συμφωνία παραμονής των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα.

Και ότι εξυπηρετούνται κατά κύριο λόγο τα αμερικανικά γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα. Βεβαίως στην Αθήνα θριαμβολογούν ότι η συμφωνία παρέχει εγγυήσεις για την εθνική ασφάλεια της χώρας.

Όλη αυτή η θριαμβολογία για εσωτερική κατανάλωση στηρίζεται στην επιστολή του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν στον Έλληνα Πρωθυπουργό, στην οποία αόριστα γράφει ότι οι ΗΠΑ «παραμένουν προσηλωμένες στην υποστήριξη της ευημερίας, της ασφάλειας και της δημοκρατίας στην Ελλάδα».

  • Στην ίδια επιστολή αναφέρεται επίσης ότι η συμφωνία «επεκτείνει τη στρατηγική αμυντική εταιρική σχέση και εμφανώς δείχνει τη σταθερή μας αποφασιστικότητα να διαφυλάξουμε και να προστατεύσουμε αμοιβαία την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα των χωρών μας έναντι ενεργειών που απειλούν την ειρήνη, συμπεριλαμβανομένης της ένοπλης επίθεσης ή της απειλής αυτής».

Πέρα από το γεγονός ότι πρόκειται για μια αόριστη γενικόλογη αναφορά, η επιστολή Μπλίνκεν δεν έχει καμιά νομική ισχύ και ούτε περιέχει κάποια αμερικανική δέσμευση στήριξης στην Ελλάδα σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης. Η επιστολή δεν συνιστά καμιά εγγύηση για την ασφάλεια της Ελλάδας.

Ακόμη οι Αμερικανοί αρνήθηκαν επιμόνως, για να μη δυσαρεστήσουν την Τουρκία, να επεκτείνουν την παρουσία τους σε ένα νησί του κεντρικού ή του ανατολικού Αιγαίου. Το αμερικανικό κατεστημένο ελπίζει ότι η απομάκρυνση του Ερντογάν από την εξουσία θα οδηγήσει σε βελτίωση των διμερών σχέσεων.

Να υπενθυμίσουμε εδώ ότι παρόμοιες επιστολές υπήρξαν και στο παρελθόν, με πρώτη το 1976 την επιστολή Κίσινγκερ, 10 Απριλίου 1976, και τελευταία πριν δυο χρόνια την επιστολή Πομπέο.

Η επιστολή του 1990, αν δεν κάνω λάθος, ήταν του Τζέιμς Μπέικερ, όπως και η αμυντική συμφωνία της χρονιάς εκείνης για την παραμονή των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα δεν εμπόδισαν την κρίση των Ιμίων κατά την οποία οι Αμερικανοί ένιψαν τας χείρας τους και με την οποία άρχισε η γκριζοποίηση του Αιγαίου.

Δεν υπάρχει δε καμιά σύγκριση της συμφωνίας για τις αμερικανικές βάσεις με το ελληνογαλλικό σύμφωνο εταιρικής σχέσης και συνεργασίας σε ασφάλεια και άμυνα.

Στη συμφωνία με τη Γαλλία υπάρχει σαφής ρήτρα που προβλέπει ότι:

  • «Τα Μέρη παρέχουν το ένα στο άλλο βοήθεια και συνδρομή, με όλα τα κατάλληλα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους, κι, εφόσον υφίσταται ανάγκη, με τη χρήση ένοπλης βίας, εάν διαπιστώσουν από κοινού ότι μία ένοπλη επίθεση λαμβάνει χώρα εναντίον της επικράτειας ενός από τα δύο, σύμφωνα με το Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών». Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στη συμφωνία παραμονής των αμερικανικών βάσεων για άλλη μια πενταετία.

Στην περίπτωση της Γαλλίας συμπίπτουν τα γαλλικά συμφέροντα με τα ελληνικά. Η Τουρκία απειλεί την ελληνική εδαφική ακεραιότητα αλλά και γαλλικά ζωτικά συμφέροντα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της ευρύτερης Μέσης Ανατολής. Ακόμη η Τουρκία απειλεί ζωτικά συμφέροντα της Γαλλίας στην Αφρική.

Στην περίπτωση των ΗΠΑ τα αμερικανικά συμφέροντα καθόλου δεν συμπίπτουν με τα ελληνικά. Οι ΗΠΑ, ακόμη και σήμερα που έχουν δύσκολες σχέσεις με την Τουρκία, κρατούν ίσες αποστάσεις απέναντι στις δύο χώρες.

Επιπλέον οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα συνιστούν απειλή για άλλες χώρες με τις οποίες η Ελλάδα έχει ζωτικά συμφέροντα. Θα περίμενε επομένως κάποιος ότι ως αντάλλαγμα οι Αμερικανοί θα παρείχαν κάποιες εγγυήσεις για την ασφάλεια της χώρας, κάτι που δεν συμβαίνει.

Σημειωτέον ότι η αμερικανική παρουσία στην Ελλάδα είναι σήμερα ισχυρότερη και από ό,τι ήταν αμέσως μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Ολόκληρη η χώρα από την Αλεξανδρούπολη ώς τη Σούδα και περνώντας από τη Λάρισα είναι αμερικανική βάση!

Συμπερασματικά, καμιά χώρα δεν δέχεται στο έδαφός της ξένες βάσεις αν δεν αποκομίζει κάποιο όφελος. Η Ελλάδα δεν αποκομίζει το ουσιαστικό που έπρεπε να επιδιώξει: Εγγυήσεις για την εθνική της ασφάλεια. Τα επιμέρους ισχνά ωφελήματα που επικαλούνται κάποιοι δεν ανταποκρίνονται σε αυτά που αποκομίζουν οι Αμερικανοί με τη μετατροπή της σε προκεχωρημένο φυλάκιο των συμφερόντων τους.

*Πανεπιστημιακός, συγγραφέας της μυθιστορηματικής τριλογίας ΝΟΜΑΔΑΣ, Αθήνα, Εκδόσεις Βακχικόν, 2017-2019. Τώρα κυκλοφορεί και το νέο του μυθιστόρημα, ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΝΤΩΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ/ΣΤΟ ΥΦΑΝΤΟ ΤΟΥ ΄21, από τον ίδιο εκδοτικό οίκο.

[email protected]

Hellas Journal

Το καλώδιο που προκαλεί ηλεκτροσόκ στην Τουρκία

0

Η διασύνδεση Ελλάδας – Αιγύπτου

Η εκτέλεση του έργου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Αιγύπτου θα αποτελέσει την αποφασιστική δοκιμασία των ελληνοτουρκικών σχέσεων κατά τη διάρκεια των επόμενων μηνών. Το καλώδιο που θα ποντιστεί προκειμένου να διασυνδέσει ηλεκτρικά Ελλάδα και Αίγυπτο θα αναπτυχθεί στην περιοχή που έχει εκ των πραγμάτων οριοθετηθεί ανάμεσα σε Αθήνα και Κάιρο ήδη από τον Αύγουστο του 2020 και αποτελεί εγγύηση για τη διεθνή νομιμοποίηση του έργου. Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι από την τουρκική οπτική γωνία η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Αιγύπτου θα περάσει από περιοχές που έχουν οριοθετηθεί ανάμεσα στην Αγκυρα και την προηγούμενη κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας της Λιβύης.

Οι ακραίες ρητορικές αντιδράσεις των τελευταίων ημερών από πλευράς Αγκυρας είναι ενδεικτικές της ενόχλησης των Τούρκων, ωστόσο εκείνο που εξοργίζει το προεδρικό παλάτι είναι η στάση του Καΐρου. Από την Αθήνα ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι εξέφρασε τη βούληση για εξαγωγές του φυσικού αερίου της χώρας του προς την Ευρώπη με σημείο πρώτης εισόδου την Ελλάδα.

Το Κάιρο δεν ενδιαφέρεται για την Τουρκία, για λόγους που ξεπερνούν τα πολιτικά προβλήματα. Το άφθονο φυσικό αέριο της Αιγύπτου και νομοτελειακά Ισραήλ και Κυπριακής Δημοκρατίας μπορεί να απευθυνθεί σε μια ενεργειακά διψασμένη Ευρώπη άνω των 600 εκατομμυρίων κατοίκων και να διασφαλίσει μια εναλλακτική για την Ε.Ε., αλλά και μια σταθερή αγορά για την Αίγυπτο. Αν σε αυτά προστεθούν και οι τεράστιες δυνατότητες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην έρημο μέσω φωτοβολταϊκών (σε αυτό αναφέρθηκε ήδη και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης), τότε καθίσταται σαφές ότι η Αίγυπτος μπορεί να αποτελέσει μια αξιόπιστη εναλλακτική πηγή ενέργειας για την Ευρώπη.

Η τουρκική αντίδραση οφείλεται στο γεγονός ότι παρά τις προσπάθειες της Αγκυρας να επαναπροσεγγίσει το Κάιρο, η κυβέρνηση Σίσι θέτει μια σειρά από απαράβατους όρους τους οποίους ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αδυνατεί να ικανοποιήσει. Ο πρώτος αφορά, βεβαίως, τη διάλυση των δεσμών με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους. Ο δεύτερος και κύριος αφορά την αμετακίνητη στάση των Αιγυπτίων στο ζήτημα της Λιβύης. Οι Τούρκοι θα πρέπει να φύγουν από τη Λιβύη ολοκληρωτικά, προκειμένου να υπάρξει κάποια συνεννόηση, διαμηνύει το Κάιρο προς το προεδρικό παλάτι στην Αγκυρα.

Θα ποντιστεί σε περιοχή που έχει οριοθετηθεί ανάμεσα σε Αθήνα και Κάιρο ήδη από τον Αύγουστο του 2020, αλλά η Αγκυρα θεωρεί ότι αμφισβητείται η υφαλοκρηπίδα της.

Αυτός ο όρος φαίνεται ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να ικανοποιηθεί από την πλευρά Ερντογάν, ο οποίος παρουσιάζει στο εσωτερικό τη Λιβύη ως το κατεξοχήν παράδειγμα επιτυχούς πραγμάτωσης του νεο-οθωμανισμού, αλλά και του επικίνδυνου –για τα ελληνικά συμφέροντα– ιδεολογήματος της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η πολύ ξεκάθαρη στάση και δρώντων, όπως οι ΗΠΑ, ως προς το ζήτημα της Λιβύης, δηλαδή η αναφορά σε a priori ανάγκη για αποχώρηση του συνόλου των ξένων δυνάμεων και των μισθοφόρων τους από τη χώρα, κλείνει και το όποιο παράθυρο μπορούσε να αξιοποιήσει εκεί ο κ. Ερντογάν, προκειμένου να παίξει το «αντιρωσικό» χαρτί.

Εμπειροι παρατηρητές ανησυχούν ότι η Αγκυρα θα δοκιμάσει την ελληνοαιγυπτιακή συμφωνία προκειμένου να αποδείξει ότι η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν αποτελεί ένα αφηρημένο ιδεολόγημα, αλλά μια πραγματικότητα για την οποία η Τουρκία είναι διατεθειμένη να παλέψει. Ηδη στις αντιδράσεις της Αγκυρας (δημόσιες και παρασκηνιακές) η πόντιση καλωδίου δεν αντιμετωπίζεται ως αφηρημένη κίνηση αλλά ως αμφισβήτηση της υφαλοκρηπίδας, δηλαδή επί τουρκικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, γεγονός που εκ προοιμίου αναγγέλλει κάποια πιο δυναμική κίνηση προάσπισής τους.

Για την Αθήνα βεβαίως, ουδέν ζήτημα υποχώρησης τίθεται, καθώς πρόκειται για μια συμφωνία η οποία ακολουθεί τα όρια μιας καθ’ όλα νόμιμης πορείας, εντός περιοχής που έχει οριοθετηθεί με τρόπο αδιαμφισβήτητα συμβατό με το Διεθνές Δίκαιο και σε πλήρη ισχύ. Ωστόσο η εμπειρία από τις απόπειρες έρευνας του «Nautical Geo» στα ανατολικά της Κρήτης ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη για τους τρόπους αντίδρασης της Τουρκίας. Βέβαια, στην περίπτωση που η Αγκυρα επιλέξει να κινηθεί μετωπικά στο συγκεκριμένο ζήτημα, δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνο την Ελλάδα αλλά και την Αίγυπτο.

Νοτίως της Κρήτης

Ενα από τα βασικά σενάρια που εξετάζεται είναι το ενδεχόμενο ανακοίνωσης ερευνών από την Αγκυρα στα νότια της Κρήτης για μεγάλο χρονικό διάστημα, προκειμένου να τεθούν εκ των πραγμάτων εμπόδια σε οποιαδήποτε επιχείρηση πόντισης καλωδίων. Αυτό εκ των πραγμάτων προετοιμάζει την Αθήνα για την πιθανότητα ενός σκηνικού α λα «Ορούτς Ρέις», αυτή τη φορά με την εμπλοκή και τρίτης χώρας, της Αιγύπτου. Ο στόλος είναι, βέβαια, προετοιμασμένος και βρίσκεται σε άριστη κατάσταση, κάτι που πιστώνεται στην έμπειρη ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού, παρά τις δυσκολίες που πηγάζουν από το γεγονός ότι η ραχοκοκαλιά της διοίκησης φρεγατών αγγίζει και ξεπερνά πολλές φορές τα σαράντα χρόνια.

Την ίδια στιγμή η Αθήνα προετοιμάζεται και για τη στρατιωτική εξειδίκευση του ελληνογαλλικού αμυντικού συμφώνου. Ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος βρέθηκε στο Παρίσι επί δύο ημέρες (Πέμπτη και Παρασκευή), όπου είχε ουσιαστικές συζητήσεις, πέρα από τη συμβολική πτήση με μαχητικό «Ραφάλ». Ο κ. Φλώρος είχε πολύ εκτενείς συζητήσεις με τον Γάλλο ομόλογό του Τιερί Μπουρκάρ, προκειμένου να αρχίσει ο σχεδιασμός για την παρουσία, τη στάση και τη στάθμευση των γαλλικών δυνάμεων στην Ελλάδα, αλλά και τις κοινές ασκήσεις. Το 2022 αναμένεται, σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, να πραγματοποιηθούν αρκετές μικρές συνεκπαιδεύσεις, αλλά και μια μεγάλη αμιγώς διμερής διακλαδική άσκηση.

Ανοιχτοί οι δίαυλοι επικοινωνίας

Σε αυτό το περιβάλλον είναι απολύτως σαφές ότι η Αθήνα επιθυμεί να κρατήσει ανοιχτούς διαύλους. Πέρα από τη δυνατότητα σταθερής επικοινωνίας μεταξύ της διπλωματικής συμβούλου του πρωθυπουργού Ελένης Σουρανή με τον Ιμπραήμ Καλίν, επιχειρείται να διατηρηθεί στην επιφάνεια και η αποκαλούμενη «θετική ατζέντα». Οι δύο συναρμόδιοι υφυπουργοί, Κώστας Φραγκογιάννης και Σεντάτ Ονάλ, θα συναντηθούν επ’ αυτού στις αρχές Νοεμβρίου. Ισως το πιο σημαντικό ραντεβού των τελευταίων ημερών να ήταν, ωστόσο, εκείνο του υπουργού Εθνικής Αμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου με τον Τούρκο ομόλογό του Χουλουσί Ακάρ, στο περιθώριο της υπουργικής συνόδου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Ο κ. Ακάρ αποτελεί σταθερά των ενδοκυβερνητικών ισορροπιών στην Τουρκία και έναν από τους συνομιλητές που εξακολουθούν να χαίρουν εμπιστοσύνης στη Δύση. Ο κ. Παναγιωτόπουλος έστειλε τα απαραίτητα μηνύματα στον συνομιλητή του, κυρίως όμως άκουσε από κοντά τις πρώτες τουρκικές αντιδράσεις στο μπαράζ ελληνικών συμφωνιών του προηγούμενου χρονικού διαστήματος.

“Καθημερινή”

Έχω ένα μήνυμα για τους ψεκασμένους οπαδούς του «ξανθού γένους»: Ο Ερντογάν έχασε οριστικά τα F-35

10

Η ανακοίνωση του αμερικανικού Πενταγώνου, που δημοσιοποιήθηκε την Τετάρτη το βράδυ, ήταν λιτή αλλά έκρυβε μία μεγάλη είδηση.

Η Τουρκία έχασε οριστικά τα μαχητικά F-35 και μαζί με αυτά και τη συμμετοχή της Πολεμικής της Βιομηχανίας στην παραγωγή εξαρτημάτων του αεροπλάνου πέμπτης γενιάς, του καλύτερου ίσως στον κόσμο, μιας τα Rafale το ανταγωνίζεται στα ίσια…

Για πολλούς από εμάς που ζήσαμε τα γεγονότα, η υπόθεση της ακύρωσης της αγοράς των F-35 στην Τουρκία είναι μεγαλύτερη νίκη και από την επιβολή του εμπάργκο όπλων στην κατοχική δύναμη, την δεκαετία του ’70. Παρά το γεγονός ότι ομιλούμε για δύο διαφορετικές, αλλά «συγγενείς», υποθέσεις.

Η ανακοίνωση, που είναι ιστορική, αναφέρει:

«Ο διευθυντής για την Ευρώπη και για την πολιτική αναφορικά με το ΝΑΤΟ Andrew L. Winternitz και η Διευθύντρια Σχεδιασμού, Προγραμμάτων και Ανάλυσης στο Γραφείο του Υφυπουργού Άμυνας, Melissa Benkert ηγήθηκαν μιας αντιπροσωπείας του αμερικανικού Πενταγώνου που πήγε στην Άγκυρα, στις 27 Οκτωβρίου, για να συζητήσει την επίλυση των διαφορών για την αντιμετώπιση των υπολοίπων ζητημάτων που προέκυψαν από την απομάκρυνση της Τουρκίας από το πρόγραμμα των F-35, η οποία οριστικοποιήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου.

Η τουρκική αντιπροσωπεία απαρτιζόταν από εκπροσώπους του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Η συνάντηση καταδεικνύει τη δέσμευση της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών να ολοκληρώσει με σεβασμό την προηγούμενη εμπλοκή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35.

Οι συζητήσεις ήταν παραγωγικές και οι αντιπροσωπείες σχεδιάζουν να συναντηθούν ξανά τους επόμενους μήνες στην Ουάσιγκτον».

Θυμάμαι ότι όταν ξεκίνησε εκείνη η τεράστια προσπάθεια για τα δεδομένα της Ομογένειας, πως οι Έλληνες και οι Ελληνοκύπριοι ψεκασμένοι οπαδοί του «ξανθού γένους» κοροϊδευαν τους ανθρώπους που αποφάσισαν να τα βάλουν με τα θηρία: Διότι η αμερικανική Πολεμική Βιομηχανία και η εταιρεία που κατασκευάζει τα F-35, ελέγχουν κόσμο και κοσμάκη στην Ουάσιγκτον.

Θα διακινδυνεύσω να υποστηρίξω ότι την ίδια τύχη, με τα F-35, θα έχει και το νέο αίτημα της Τουρκίας, για την αγορά 40 F-16 και την αναβάθμιση άλλων 80 πολεμικών αεροσκαφών που έχει ήδη αγοράσει.

Διότι λόγω της δραστηριότητας των ομογενών μας, και των συνεργασιών με τους Αρμένιους, τους Κούρδους, τους Ινδούς και τις χριστιανικές οργανώσεις, αλλά πάνω απ’ όλους και απ’ όλα, με τους Αμερικανο-Εβραίους, ξύπνησαν ακόμα και οι γραφειοκράτες, που τόσα χρόνια βυσσοδομούσαν εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου.

Επίσης η Ομογένεια έχει μαζί της νομοθέτες όπως ο Ρόμπερτ Μενέντεζ, τον οποίο κατά τα άλλα αρνείται να συναντήσει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, ο οποίος -και να μην το ξεχνάμε- έτρεξε να δώσει τα διαπιστευτήρια του στο νεοσουλτάνο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.

Η μάχη για τα F-16 θα είναι νικηφόρα, διότι όλος ο στρατιωτικός εξοπλισμός της Τουρκίας έχει μπλοκαριστεί από το νόμο που συνδέει την κατοχική δύναμη με το ρωσικό σύστημα S-400 και γενικά τη σχέση της Άγκυρας με τη στρατιωτική μηχανή της Ρωσίας.

Η Ομογένεια είχε θέσει δύο στόχους, τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας για τους S-400 και την ακύρωση της αγοράς των F-35. Τώρα έχει θέσει άλλους δύο: Την ακύρωση της αγοράς των F-16 και τις κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας για την Αμμόχωστο.

Μεγάλοι στόχοι αλλά και μεγάλο το ανάστημα των ομογενών μας και ιδιαίτερα του γερουσιαστή Μενέντεζ.

Ας κλείσουν, λοιπόν, το βρώμικο στόμα τους οι ψεκασμένοι οπαδοί του «ξανθού γένους». Και ας καταλάβουν ότι ο Βλαδίμηρος, όπως αποκαλούν τον Βλαντιμίρ Πούτιν, έχει συμφέροντα. Δεν έχει αισθήματα για τους ορθόδοξους Έλληνες και Ελληνοκύπριους. Όλα τα αυγά του τα τοποθέτησε στον Ερντογάν, με τον οποίο στο τέλος και θα «παντρευτούν» στρατηγικά.

Απλά οι Αμερικανοί, ως απατημένοι σύζυγοι, δεν το έχουν καταλάβει ακόμα. Θα το μάθουν τελευταίοι…

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Μπορεί ο Νίκος ο Μούγιαρης να λείπει -και η απώλειά του να είναι παραπάνω από αισθητή- αλλά ο σπόρος βλάστησε και έγινε δέντρο με πολλά κλαδιά. Οι ακτιβιστές του HALC αλλά και άλλες ομογενειακές οργανώσεις και παράγοντες ακολουθούν τον δρόμο που μας έδειξε…

FILE PHOTO: Φωτογραφία του μαχητικού F-35 της Τουρκίας, όπως την έδωσε στη δημοσιότητα η εταιρεία Λόκχιντ Μάρτιν. Τα τουρκικά F-35 αγοράστηκαν από την αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, αλλά δεν παραδόθηκαν ποτέ. Η συμμετοχή της Τουρκίας στο πρόγραμμα τελείωσε… Φωτογραφία via Twitter, @thef35

https://hellasjournal.com/2021/10/echo-ena-minima-gia-tous-psekasmenous-opadous-tou-xanthou-genous-o-erntogan-echase-oristika-ta-f-35/

Υβριστική επίθεση Τσαβούσογλου κατά Δένδια με πρωτοφανείς εκφράσεις: «Κλαίγεται σαν μικρό παιδί – Δείχνει κόμπλεξ κατωτερότητας και φόβο!» – «Δεν ξέρω από υποχώρηση. Αυτή είναι η ανατροφή μου!», δηλώνει προκλητικά ο Ερντογάν!

0

Σε νέες προκλητικές δηλώσεις προέβη, μιλώντας στο CNN Turk, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

«Δεν θα επιτρέψουμε να καταπατηθούν τα δικαιώματά μας στην Ανατολική Μεσόγειο», δήλωσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ.

«Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών κλαίγεται σαν μικρό παιδί. Δεν μπορεί να μην πει κλέφτρα πέντε φορές την ημέρα την Τουρκία και να μην παραπονεθεί για αυτήν. Αυτό δείχνει κόμπλεξ κατωτερότητας και φόβο», πρόσθεσε.

«Η Τουρκία πρέπει να πάρει τα F-35. Τους S-400 δεν τους επιστρέφουμε. Αν δεν λυθεί το θέμα με τις ΗΠΑ και μας βάλουν πάλι εμπόδια όπως με τα Patriot τότε θα εξετάσουμε την αγορά S-57 η Su-35», ανέφερε.

Ερντογάν: «Δεν ξέρω από υποχώρηση. Αυτή είναι η ανατροφή μου!»

Απαντήσεις σε όσους λένε ότι υποχώρησε στο θέμα με τους δέκα πρέσβεις, επιχείρησε να δώσει χθες Τετάρτη ο Ταγίπ Ερντογάν, ενώ λίγο πολύ υποστήριξε ότι αγνοεί τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον Οσμάν Καβαλά. Δήλωσε δε ανυποχώρητος, καθώς, όπως είπε, κάτι τέτοιο δεν του το επιτρέπει η… ανατροφή του!

«Πώς λένε πως υποχώρησα εγώ; Εγώ είμαι σε επίθεση. Στο δικό μου βιβλίο δεν υπάρχει η λέξη της υποχώρησης! Εγώ δεν περιμένω κάτι (από το Συμβούλιο της Ευρώπης). Το Συμβούλιο ας κάνει αυτό που ξέρει. Θα δούμε τι θα κάνουν. Θα ακούσουμε και το ΕΔΑΔ, και αφού ακούσουμε εμείς θα κάνουμε ό,τι πρέπει. Εγώ ως πρόεδρος της Τουρκίας δεν κοιτάζω τι λέει ο ένας ή ο άλλος. Αυτός είναι ο τρόπος ανατροφής μου, κι αυτή την ηθική έχω. Και μέχρι να πεθάνω θα ακόλουθης αυτή την κατεύθυνση» ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Τουρκίας, όπως μεταδίδει ο Μανώλης Κωστίδης.

Στο μεταξύ, όπως γίνεται γνωστό και από τον τουρκικό Τύπο, η Άγκυρα προαναγγέλλει αυξημένη παρουσία τουρκικών ερευνητικών σκαφών και γεωτρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, και σε περιοχές της λεγόμενης «τουρκικής δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου». Παράλληλος στόχος της η δημιουργία άλλων δύο πυρηνικών σταθμών πέραν του Άκουγιου.

Χωρίς ραντεβού με τον Μπάιντεν ο Ερντογάν
Σημειώνεται παράλληλα ότι η συνάντηση Ερντογάν με τον Τζο Μπάιντεν, τελικά δεν θα πραγματοποιηθεί στη σύνοδο του G20, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ φαίνεται πως δεν έδωσε ραντεβού στον Τούρκο ομόλογό του.
Την αποκάλυψη έκανε ο ίδιος ο κ. Ερντογάν κατά τη διάρκεια συνομιλίας του με τους δημοσιογράφους στην πτήση της επιστροφής από το Αζερμπαϊτζάν και τόνισε πως «με τον Μπάιντεν μάλλον δεν θα συναντηθούμε στη σύνοδο του G20 στη Ρώμη, αλλά πιθανότατα θα συναντηθούμε στη Γλασκώβη».

Ο πρόεδρος της Τουρκίας πριν από λίγες ημέρες είχε υποστηρίξει πως με τον πρόεδρο των ΗΠΑ θα έχει δύο συναντήσεις, μία στη σύνοδο του G20 και μία στη σύνοδο για το κλίμα στη Γλασκώβη.

Ο κ. Ερντογάν αναφέρθηκε στην ατζέντα της πιθανής συνάντησής του με τον Τζο Μπάιντεν και τόνισε πως στη συνάντηση «το σημαντικότερο θέμα είναι η πληρωμή του 1,4 δισ. δολ. που έχουμε δώσει για τα F-35. Σχετικά με αυτή την πληρωμή, φυσικά, θα χρειαστεί να συζητήσουμε μαζί τους, πώς θα μας επιστραφεί.

Εχουμε μερικές πληροφορίες σχετικά με την παροχή F-16. Οι πληροφορίες που λάβαμε είναι ότι υπάρχει σχέδιο να πληρωθούμε με αυτά. Στο ανώτατο επίπεδο, φυσικά, θα ήταν σκόπιμο να μιλήσω με τον κ. Μπάιντεν».

Βαρθολομαίος – Πελόζι
Εν τω μεταξύ, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος είχε κατ’ ιδίαν συνάντηση στο Κογκρέσο με την πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων Νάνσι Πελόζι. Στη συνέχεια ακολούθησε γεύμα προς τιμήν του με τη συμμετοχή Αμερικανών βουλευτών και γερουσιαστών. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο κ. Βαρθολομαίος είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει και με τον πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, Ρόμπερτ Μενέντεζ.

Υβριστική επίθεση Τσαβούσογλου κατά Δένδια με πρωτοφανείς εκφράσεις: «Κλαίγεται σαν μικρό παιδί – Δείχνει κόμπλεξ κατωτερότητας και φόβο!» – «Δεν ξέρω από υποχώρηση. Αυτή είναι η ανατροφή μου!», δηλώνει προκλητικά ο Ερντογάν!

Τάκης Θεοδωρόπουλος-Να αφοπλισθεί η Αστυνομία

0

Ο αφοπλισμός της Αστυνομίας είναι μια υπόθεση δημοκρατικής εργασίας. Αν οι αστυνομικοί δεν ήσαν οπλισμένοι, σήμερα δεν θα ήταν νεκρός ο εικοσάχρονος στο Πέραμα. Μια πιο ριζοσπαστική εκδοχή θα ήταν η πλήρης κατάργηση της Αστυνομίας. Αντί να κυκλοφορούν στον δρόμο και να προκαλούν επεισόδια, θα μπορούσαν να απασχοληθούν σε δουλειές γραφείου ή ως εξυπηρετητές προσωπικοτήτων.

Λυπάμαι, αλλά αν πάρω κατά γράμμα τα όσα άκουσα αυτές τις μέρες, και από συναδέλφους και από ορισμένους πολιτικούς, δεν έχω άλλες λύσεις να προτείνω. Ναι, το γεγονός ότι έχασε τη ζωή του ένας εικοσάχρονος είναι τραγικό. Ακόμη και αν ήταν δυστύχημα οφειλόμενο στην απειρία ή στον φόβο.

Ναι, οι αστυνομικοί δικαιούνται να φοβούνται. Το 2016 έχασαν δύο συναδέλφους τους, αφού οι κακοποιοί τους κτύπησαν με καλάσνικοφ. Οι αστυνομικοί ισχυρίζονται ότι ο νεαρός Ρομά, όταν αποκλείσθηκε, έστρεψε το αυτοκίνητο που οδηγούσε εναντίον τους. Το χρησιμοποίησε ως φονικό όπλο και αυτοί προσπάθησαν να αμυνθούν με τα δικά τους. Ναι, το αυτοκίνητο μπορεί να γίνει φονικό όπλο. Ο ισλαμιστής τρομοκράτης που σκότωσε 86 ανθρώπους στη Νίκαια στις 14 Ιουλίου του 2016 δεν ήταν οπλισμένος. Του έφτανε η νταλίκα που οδηγούσε.

Και βέβαια, πρέπει να γίνει ΕΔΕ. Να μάθουμε ποια λάθη έκαναν, αν αντέδρασαν ως ώφειλαν. Ομως, να παραπέμπονται για «ανθρωποκτονία εκ προθέσεως»; Βγήκαν παγανιά για να σκοτώσουν; Μόνο μια πανικόβλητη απέναντι στο κοινό έγκλημα πολιτεία μπορεί να το συλλάβει. Μερικές ακόμη απορίες. Το «κέντρο» ζητεί από τους «σταθμούς» να σταματήσουν την καταδίωξη. Ας πούμε ότι είστε ο ιδιοκτήτης του κλεμμένου αυτοκινήτου. Πώς θα αντιδρούσατε αν ακούγατε την είδηση; Θα σκεφτόσασταν ότι δεν περιμένατε τίποτε καλύτερο από αυτήν την αστυνομία. Αντί να κυνηγήσει τον κλέφτη, αράζει τις μοτοσικλέτες της έξω από το πλησιέστερο καφεπωλείο ώσπου να τελειώσει η βάρδια.

Ακουσα τον πατέρα του νεκρού να λέει: «Δεν έκανε έγκλημα το παιδί. Ενα αυτοκινητάκι έκλεψε». Δύστυχος, χωρίς αμφιβολία. Πλην όμως, μέσα σε δυο φράσεις διατυπώνει το κοινωνικό ζήτημα με τους Ρομά. Εγκατέλειψαν τη νομαδική τους ζωή, εγκαταστάθηκαν στις πόλεις, χωρίς όμως να αποδεχθούν τους κανόνες τους. Δεν έχουν το μονοπώλιο της παρανομίας, θα μου πείτε.

Ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με έναν άνθρωπο ο οποίος δεν αντιλαμβάνεται την αξία του νόμου, κοινώς με μια ομολογία ανομίας. Σε μια σοβαρή χώρα, ο τρόπος με τον οποίον εντάχθηκαν οι Ρομά, χωρίς να ενταχθούν, θα μπορούσε να μας διδάξει για να χειρισθούμε την ένταξη των μεταναστευτικών πληθυσμών. Ομως, έχουμε σοβαρότερα προβλήματα, όπως αν η Αστυνομία πρέπει να χρησιμοποιεί τα όπλα που της δώσαμε για να μας προστατεύει.

https://www.kathimerini.gr/opinion/561557191/na-afoplisthei-i-astynomia/?fbclid=IwAR0XmnEbMm1Qq_by0TRb2X8d4SerPCQ2sEOBrXywXTfAmcpz-11vxuemXqE

H 28η Οκτωβρίου 1940 όπως καταγράφεται στο ημερολόγιο του Γιώργου Θεοτοκά

1

 Γιώργος Θεοτοκάς

Ο Γιώργος Θεοτοκάς (1906-1960), ο γνωστός και πολυγραφότατος λογοτέχνης, βρισκόταν στην Αθήνα, όταν κηρύχθηκε ο ελληνοϊταλικός πόλεμος του 1940 και από τις σελίδες του ημερολογίου του, που εκδόθηκε με τον τίτλο: “Τετράδια ημερολογίου (1939-1945)”, περιγράφει τα συγκλονιστικά γεγονότα τα οποία έζησε. Ας παρακολουθήσομε το κείμενό του.  (Του Μιχ. Γ. Καβουλάκη, φιλολόγου, πρ. λυκειάρχη)

“Κηφισιά, Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 1940.

Ξυπνώ με τις καμπάνες, που σημαίνουν την κήρυξη του πολέμου και τον πρώτο συναγερμό. Ο ωραιότατος καιρός, οι καμπανοκρουσίες, κάποια κίνηση ιδιαίτερη, κάποια έξαψη, που αισθάνομαι αμέσως τριγύρω μου, στο σπίτι, στον δρόμο, στα άλλα σπίτια και στους κήπους, όλα αυτά προσδίδουν από την πρώτη στιγμή στην ημέρα, που αρχίζει μια όψη εορτάσιμη, πανηγυρική. Η πρώτη μου σκέψη είναι: “Το μεσημέρι, το αργότερο, θα έρθουν τα αεροπλάνα να μας βομβαρδίσουν”.

Ξεκινώ για την Αθήνα νωρίτερα από τη συνηθισμένη μου ώρα. Στο δρόμο, ενώ πηγαίνω προς τον Πλάτανο να πάρω το λεωφορείο, με συνοδεύει μια γριά προσφυγίνα, μαγείρισσα σε κάποιο σπίτι, που τρέχει να πάει στον Πειραιά να δει τι γίνονται τα παιδιά της. Είναι πανικόβλητη, μου μιλά για την καταστροφή της Σμύρνης, για τα πτώματα στους δρόμους.

Στο λεωφορείο διαβάζω την εφημερίδα και ξεχνιέμαι. Οι επιβάτες μιλούν για τον πόλεμο με πολλή ψυχραιμία και κάποτε με ευθυμία.

Μετά τους Αμπελόκηπους, μπαίνοντας στην Αθήνα, αντικρίζω την πρώτη πολεμική εικόνα και αισθάνομαι την πρώτη συγκίνηση της ημέρας. Μια στρατιωτική μονάδα φεύγει από τα Παραπήγματα. Οι στρατιώτες είναι άοπλοι. Είναι πολύ νέοι και καλά ντυμένοι. Γελούν, τραγουδούν, κάνουν σαν παιδιά, που ξεκινούν και πορεύονται σε μια ευχάριστη εκδρομή. Μες το λεωφορείο μια γυναίκα ξαφνικά αρχίζει να κλαίει με λυγμούς, μια άλλη κλαίει κρυφά, στρέφει το πρόσωπό της προς τα έξω, για να μην τη δουν.

Φτάνω στο γραφείο και ύστερα βγαίνω στην οδό Βουκουρεστίου. Παντού υπάρχει μια κίνηση ασυνήθιστη, αλλά τίποτε που να μοιάζει με φόβο. Ο κόσμος είναι γενναίος και εύθυμος, πηγαινοέρχεται στους δρόμους, συζητεί με θέρμη, αλλά χωρίς υπερβολική νευρικότητα.

Ξαναβρίσκω όλη την απάθειά μου, που είχε θαρρείς κλονιστεί για μια στιγμή στο λεωφορείο. Αισθάνομαι ότι ανήκω σ’ ένα σύνολο, που δεν έχασε την αυτοπειθαρχία του. Το αίσθημα αυτό μου γεννά κάποια υπερηφάνεια.

Στη γωνία Βουκουρεστίου και Σταδίου μια αρκετά μεγάλη διαδήλωση νέων έχει επιτεθεί στα γραφεία της ιταλικής αεροπορικής εταιρείας Ala Litoria. Σπάζουν τις πόρτες, μπαίνουν μέσα και τα σπάζουν όλα, γεμίζουν το δρόμο με συντρίμμια και χαρτιά. Το νεανικό πλήθος φωνάζει και γελά. Αισθάνομαι ότι μου μεταδίδει τον ενθουσιασμό του, φωνάζω και εγώ και γελώ.

Σιγά-σιγά η Αθήνα παίρνει το ύφος των μεγάλων εθνικών εορτών, κάτι που θυμίζει λ.χ. τα Εκατόχρονα της Ελληνικής Επανάστασης, αλλά πιο αυθόρμητα, πιο νεανικά. Καιρός θαυμάσιος, καταγάλανος ουρανός. Πλήθη νέων έχουν χυθεί στους κεντρικούς δρόμους με λάβαρα, σημαίες, δάφνες, μουσικές. Ο κόσμος συμμετέχει σ’ αυτές τις εκδηλώσεις, χειροκροτεί, ζητωκραυγάζει. Είχα πολλά, πάρα πολλά χρόνια να δω τέτοιον ενθουσιασμό στην Αθήνα. Αισθάνεται κανείς ένα πάθος μες τον αέρα, ένα φανατισμό, μια λεβεντιά. Ξύπνησε το ελληνικό φιλότιμο, είναι κάτι ωραίο. Και μια τέλεια εθνική ενότητα. Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου, που αισθάνομαι τέτοια ομόνοια να βασιλεύει στον τόπο.

Κανείς δεν σκέπτεται αυτή τη στιγμή ότι ο εχθρός είναι δέκα φορές ισχυρότερος, ότι ο θάνατος κρέμεται από πάνω μας μέσα σ’ αυτόν τον λαμπρό ουρανό. Αισθάνομαι μια μεγάλη αγάπη για τον ελληνικό λαό, μια αγάπη γεμάτη αλληλεγγύη, στοργή και αντρική εκτίμηση. Είναι ένας όμορφος, λεβέντικος, ευγενικός και έξυπνος λαός, είναι ένας λαός που αξίζει περισσότερο από ορισμένους μεγάλους λαούς του κόσμου και ασφαλώς πολύ περισσότερο απ’ αυτούς τους ξιπασμένους, που ξεκίνησαν σήμερα να μας κατακτήσουν.

Μου κάνει εντύπωση πως όλες οι εκδηλώσεις της Αθήνας σήμερα, ακόμα και οι εκδηλώσεις που έχουν ένα τόνο μίσους και βίας, γίνονται με κάποιο ύφος αυθόρμητης ευγένειας, με κάποια αξιοπρέπεια, με κάποιον ορμέφυτο πολιτισμό, που απεχθάνεται τη χυδαιότητα. Στις κρίσιμες ώρες οι Ελληνες βρίσκουν τον πιο αληθινό εαυτό τους, ενώ στις ομαλές περιπτώσεις συμβαίνει τόσο συχνά να τον ξεχνούν!

Επιστρέφω στο γραφείο ύστερα από αρκετή ώρα, αφού συναντώ στην οδό Σταδίου ένα σωρό φίλους, τον Κατσίμπαλη, τον Δημαρά, τον Σεφέρη, τον Ελύτη και άλλους.

Στον δρόμο με βρίσκει συναγερμός. Δεν κάνει αίσθηση σε κανέναν, ο κόσμος περιδιαβάζει σαν να μη συνέβαινε τίποτα, ψάχνει να δει τα αεροπλάνα στον ουρανό. Οταν φτάνω στο γραφείο, αντηχούν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά, που μοιάζουν πολύ κοντινά. Κατεβαίνει όλη η πολυκατοικία στο καταφύγιο.

Ξαναβγαίνω σε λίγο και συναντώ τον Σαραντίδη και τον Βακαλόπουλο. Ο τελευταίος συγκρίνει την εορτάσιμη όψη της Αθήνας με την όψη που είχε το Παρίσι τη μέρα που η Γαλλία κήρυξε τον πόλεμο και μιλά για την κατήφεια και τη μελαγχολία των Γάλλων. Υστερα συναντώ τον διπλωμάτη Νικολαρεΐζη, που μόλις έφτασε από το Αργυρόκαστρο, όπου ήταν υποπρόξενος. Μου κάνει λόγο για τη στρατιωτική κατάσταση στην Ηπειρο, για το χαμηλό ηθικό των Ιταλών, για το εξαίρετο ηθικό των δικών μας. Στον δρόμο ξανά συναγερμός, αντιαεροπορικά πυρά κλπ. Πηγαίνω στο σπίτι, προσπαθώ να διαβάσω Σολωμό, ενώ αντηχεί ξανά συναγερμός. Κλείνω το βιβλίο, αλλά μένω στο δωμάτιό μου και δε συλλογίζομαι να βγω έξω και να προφυλαχτώ.

Αργότερα περιδιαβάζω στην Αθήνα, παρακολουθώ την κίνηση των επιστράτων, που πηγαίνουν συνεχώς να καταταγούν. Γελούν, φλυαρούν, χειρονομούν ζωηρά. Ως τις 5μ.μ. περίπου που φεύγω για την Κηφισιά, η Αθήνα διατηρεί την εορτάσιμη όψη της.

Το βράδυ επικράτησε μαυρίλα και ησυχία βαριά. Παράξενη ησυχία. Περίμενα ότι θα είχαν συμβεί περισσότερα γεγονότα. Στην Πάτρα σκότωσαν τα αεροπλάνα αρκετό κόσμο και εξάλλου έχομε και τη νύχτα μπροστά μας. Αν ζήσομε, θα έχομε να διηγούμαστε ενδιαφέρουσες ιστορίες…”

Η εικαστική δημιουργία που πλαισιώνει τη σελίδα είναι έργο του Χρήστου Μποκόρου.

Κωνστ. Χολέβας: Τα τρία «όχι» του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρύσανθου

1
Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού κατά της Φασιστικής Ιταλίας  ήταν μόνον η αρχή. Ακολούθησαν πολλά ΟΧΙ από επώνυμα πρόσωπα και από απλούς Έλληνες αγωνιστές. Μία μορφή, που δεν προβάλλεται όσο θα έπρεπε από τα σχολικά βιβλία και από τα τηλεοπτικά δίκτυα, υπήρξε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χρύσανθος, ο οποίος κράτησε στάση εθνικώς αξιοπρεπή, όπως αρμόζει σε Ορθόδοξο Έλληνα Ιεράρχη. Ας θυμηθούμε τα τρία ΟΧΙ που εκστόμισε κατά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.

Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1881 και σε ηλικία 32 ετών εξελέγη Μητροπολίτης Τραπεζούντος του Πόντου. Μετά τη σφαγή του Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους ήλθε στην Αθήνα και ορίσθηκε εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Με σπουδές στη Χάλκη και σε γερμανικά και ελβετικά πανεπιστήμια διακρίθηκε ως κληρικός και ως λόγιος και  εξελέγη το 1938 Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος.

Τον αγώνα των στρατιωτών μας στα βουνά της Βορείου Ηπείρου στήριξε και ο ίδιος και η Εκκλησία της Ελλάδος με κάθε τρόπο, ηθικό και υλικό. Αμέσως μόλις εκδηλώθηκε η ιταμή ιταλική επίθεση ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος απηύθυνε ραδιοφωνικό και γραπτό Διάγγελμα εκφράζοντας την απόλυτη συμπαράσταση της Εκκλησίας στη μάχη του Έθνους. Το κείμενο άρχιζε με μία φράση που θύμιζε τον όρκο των Αρχαίων Αθηναίων Εφήβων:”Η Εκκλησία ευλογεί όπλα τα ιερά”.

Στις 27 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί του Χίτλερ εισήλθαν στην Αθήνα ως κατακτητές. Ο Χρύσανθος εκλήθη να μετάσχει της επιτροπής, η οποία θα παρέδιδε επισήμως την πόλη στον Γερμανό Διοικητή. Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και απήντησε: «Οι Έλληνες Ιεράρχες δεν παραδίδουν τας πόλεις εις τον εχθρόν, αλλά καθήκον των είναι να εργασθούν δια την απελευθέρωσιν αυτών». Ήταν το πρώτο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.

Ο Δήμος Αθηναίων τον ειδοποίησε ότι θα τελεσθεί Δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ναό και τον καλούσαν να προσέλθει. Ο Αρχιεπίσκοπος αρνήθηκε και πάλι λέγοντας: «Δοξολογία δεν έχει θέσιν επί τη υποδουλώσει της Πατρίδος μας. Η ώρα της Δοξολογίας θα είναι άλλη». Ήταν το δεύτερο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.

Υπήρξε στη συνέχεια άλλη απαίτηση: Να ορκίσει τη γερμανοπρόβλητη κυβέρνηση Τσολάκογλου. Και ο Αρχιεπίσκοπος απήντησε: «Δεν μπορώ να ορκίσω κυβέρνησιν προβληθείσαν υπό του εχθρού. Ημείς γνωρίζομεν ότι τας Κυβερνήσεις ορίζει ο Λαός και ο Βασιλεύς. Εδώ τώρα ούτε ο Λαός εψήφισεν την Κυβέρνησιν ούτε ο Βασιλεύς την ώρισεν. Πώς μου ζητείτε να ορκίσω Κυβέρνησιν υποδειχθείσαν υπό του εχθρού δια να είναι άβουλον όργανόν του;». Ήταν το τρίτο ΟΧΙ του Χρυσάνθου.

Αντικαταστάθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Δαμασκηνό, ο οποίος διαφύλαξε τα εθνικά συμφέροντα κατά την Κατοχή. Ο Χρύσανθος Φιλιππίδης απέβίωσε στις 28.9.1949. Το 1991 τα οστά του μεταφέρθηκαν από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στη Μονή της  Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο, τόπο προσκυνήματος των Ποντίων Ελλήνων.

Τα ΟΧΙ του και το ήθος του εμψύχωσαν την αγωνιστικότητα των Ελλήνων.

Huffington post

Οικονομολόγοι του ESM προτείνουν να αυξηθεί το όριο χρέους από το 60% στο 100% του ΑΕΠ

0

Του Μιχάλη Ψύλου

Alexandros Michailidis / SOOC
Οι οικονομολόγοι του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας(ESM), προτείνουν να αυξηθεί από το 60% στο 100% το ανώτατο όριο για το συνολικό επίπεδο χρέους των χωρών του ευρώ. «Η πρόταση του ESM είναι να παραμείνει το ανώτατο όριο δημοσιονομικού ελλείμματος  στο 3% του ΑΕΠ ,αλλά το χρέος της γενικής κυβέρνησης  να αυξηθεί στο 100%». Στο κείμενο των 32 σελίδων, που υπογράφουν έξι οικονομολόγοι , μεταξύ των οποίων και Γιώργος Παλαιοδήμος από την Τράπεζα της Ελλάδας,   τονίζεται ότι με δεδομένο τα σημερινά επίπεδα χρέους, η τιμή του 100% είναι πιο ρεαλιστικός στόχος ,καθώς βρίσκεται  κοντά στον σημερινό μέσο όρο της ευρωζώνης ,όπως ήταν το όριο του 60% ,όταν εγκρίθηκε το 1992. «Η επιμονή στη σταθεροποίηση του χρέους στο ΑΕΠ  στο 60% θα συνεπαγόταν είτε μη ρεαλιστικές προσπάθειες μείωσης για 20 χρόνια, είτε θα απαιτούσε την επέκταση του ορίζοντα σύγκλισης πέρα από αυτό, καθιστώντας ουσιαστικά το όριο αναποτελεσματικό», αναφέρουν οι οικονομολόγοι.Στην πρόταση ,που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του ευρωπαϊκού οργανισμού, τονίζεται  ότι η μεταρρύθμιση θα πρέπει να είναι δυνατή χωρίς αλλαγή των Συνθηκών της ΕΕ. «Προτείνουμε τρόπους απλούστευσης των κανόνων, πιθανώς χωρίς να απαιτούνται αλλαγές συνθηκών ή επικυρώσεις από τα εθνικά κοινοβούλιο», γράφουν οι οικονομολόγοι του ESM.

Από τους πιο σημαντικούς ευρωπαϊκούς θεσμούς, ο ESM, αποτελεί το ισχυρότερο “Ταμείο” αφού διαθέτει τεράστια αποθεματικά και εκδίδει ομόλογα με τα οποία χρηματοδοτεί τα δάνεια προς τις χώρες μέλη.

Εξαιρέσεις αν το επιβάλουν οι συνθήκες

Οι οικονομολόγοι του ESM  παρουσίασαν μια λεπτομερή πρόταση για την αναθεώρηση του Συμφώνου : «Προτείνουμε τρόπους απλούστευσης των κανόνων, πιθανώς χωρίς να απαιτούνται αλλαγές συνθηκών ή επικυρώσεις από τα εθνικά κοινοβούλιο», γράφουν οι οικονομολόγοι του ESM.  Η πρόταση του ESM προβλέπει μάλιστα εξαιρέσεις εάν «σοβαρές οικονομικές συνθήκες ή επενδυτικό κενό» το δικαιολογούν. Ταυτόχρονα, οι χώρες που παραβιάζουν τον κανόνα του 3% απειλούνται, όπως και πριν, με παραπομπή στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Οι εκταμιεύσεις κονδυλίων της ΕΕ υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα μπορούσαν επίσης να διασφαλίσουν τη δημοσιονομική πειθαρχία, καθώς αυτή «δεν είναι λιγότερο σημαντική σήμερα από ό,τι ήταν όταν εισήχθη η νομισματική ένωση», γράφουν οι οικονομολόγοι του ESM.

Λόγω της πανδημίας ,οι ισχύοντες κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας έχουν ανασταλεί ως το 2023 λόγω της πανδημίας. Οι οικονομολόγοι του ESM υποστηρίζουν όμως ότι αν μέχρι τότε δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία για την αναθεώρηση του Συμφώνου , οι κανόνες του «δεν πρέπει να εφαρμοστούν ξανά με την ίδια αυστηρότητα, γιατί θα «υπονόμευε δυνητικά την ανάπτυξη».

Μεταβατική περίοδος σύγκλισης

Οι οικονομολόγοι του ESM τονίζουν ότι «η δημοσιονομική πειθαρχία παραμένει ακρογωνιαίος λίθος της νομισματικής ένωσης, αλλά η επιστροφή στο προ κρίσης όριο χρέους στο  60% του ΑΕΠ και στους ρυθμούς προσαρμογής του χρέους θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την οικονομική ανάκαμψη και ενδεχομένως να αποδυναμώσουν τη δέσμευση στους κανόνες». Σημειώνεται επίσης η ανάγκη «επανεξέτασης του ισχύοντος δημοσιονομικού πλαισίου, με ρεαλιστικούς και αποτελεσματικούς κανόνες που να μπορούν να κατευθύνουν αξιόπιστα τις δημοσιονομικές πολιτικές τα επόμενα χρόνια. Στο πλαίσιο αυτό , «μπορεί να είναι απαραίτητη μια μεταβατική περίοδος για τη σύγκλιση προς τους δημοσιονομικούς κανόνες λαμβάνοντας υπόψη την επικρατούσα οικονομική αβεβαιότητα», εκτιμούν οι οικονομολόγοι του ESM.

Ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ είχε ζητήσει άλλωστε πρόσφατα τη  μεταρρύθμιση των κανόνων για το χρέος σε συνέντευξή του στο Der Spiegel. «Ναι, η νομισματική ένωση χρειάζεται δημοσιονομικούς κανόνες, αυτό είναι αδιαμφισβήτητο», είχε πει ο Ρέγκλινγκ. «Αλλά πρέπει να προσαρμοστούν στις μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες», προσθέτοντας ότι το ανώτατο όριο του χρέους στο 60% του ΑΕΠ  δεν συμβαδίζει πλέον με την εποχή».

Το «φάρμακο» απέδωσε

Στις  23 Μαρτίου του 2020  οι υπουργοί Οικονομικών της ΕΕ είχαν κρούσει  τον κώδωνα του κινδύνου: Το πρώτο κύμα του κορονοϊού εξαπλωνόταν στη Γηραιά ήπειρο και όχι μόνο, με κίνδυνο η παγκόσμια οικονομία να απειλείται με κατάρρευση. Οι Ευρωπαίοι υπουργοί  σε βιντεοδιάσκεψη ,αποφάσισαν να ανοίξουν το «θησαυροφυλάκιο: Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Βάλντις Ντομπρόβσκις, ο άνθρωπος που υποστηρίζει τη δημοσιονομική αυστηρότητα όσο κανένα άλλο μέλος της Κομισιόν, ανακοίνωνε τη Γενική Ρήτρα Διαφυγής:  Την αναστολή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης ως την 1η Ιανουαρίου 2023.

Από εκείνη τη στιγμή , ένα μήνυμα εστάλη σε όλη την Ευρώπη : Κάντε όσα νέα χρέη θέλετε, προκειμένου να ξεπεραστούν τα προβλήματα στην οικονομία από την πανδημία. Δεκαεννιά μήνες μετά, το «φάρμακο» απέδωσε: Τα κράτη μέλη δημιούργησαν δίκτυα διάσωσης για τις εταιρείες και τους εργαζόμενους. Η Ευρωπαϊκή Ενωση  θεσμοθέτησε το  Ταμείο Ανάκαμψης με  750 δισεκατομμύρια ευρώ  σε δωρεάν χρήμα και δάνεια ,για να μετριαστούν οι συνέπειες της πανδημίας. Αγνοώντας κάποιες φωνές από τον Βορρά, που έβλεπαν στο Ταμείο αυτό  κίνδυνο κοινοτικοποίησης  των χρεών και των υποχρεώσεων στην ΕΕ.

Σήμερα, οι οικονομίες των κρατών μελών επανέρχονται σε αναπτυξιακή κατεύθυνση,  ακόμη και αν η καμπύλη είναι λίγο πιο επίπεδη από ότι ήλπιζαν αρχικά οι περισσότερες κυβερνήσεις. Η επιτυχία είχε όμως και τίμημά της: Τα χρέη των κρατών μελών αυξήθηκαν δραματικά.  Κατά μέσο όρο, το δημόσιο χρέος των 19 χωρών  της Ευρωζώνης φτάνει το 102% του ΑΕΠ. Με την Ελλάδα να προηγείται σχεδόν με 205% και να ακολουθεί η Ιταλία με 160% , ενώ μόλις πέντε χώρες ανταποκρίνονται στο όριο του  60 % που ορίζει η Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Παρά την εξέλιξη αυτή, λέει ο Γκούντραμ Βολφ, διευθυντής του Ινστιτούτου Bruegel στις Βρυξέλλες: «Είμαι ακράδαντα πεπεισμένος ότι  τα επίπεδα του χρέους θα ήταν ακόμη υψηλότερα αν δεν είχαν ανασταλεί οι κανόνες, επειδή η οικονομική δραστηριότητα θα είχε καταρρεύσει τόσο άσχημα που θα είχε προκληθεί μακροπρόθεσμη οικονομική καταστροφή» ,εκτιμά  ο Γερμανός οικονομολόγος.

naftemporiki.gr