Το αργότερο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 και το κύμα συλλήψεων που ακολούθησε, οι φυλακές στην Τουρκία ήταν υπερπλήρεις.  Ο κίνδυνος μόλυνσης από κορωνοϊό είναι ιδιαίτερα υψηλός στις φυλακές. Η τουρκική κυβέρνηση συνέταξε πέρυσι ένα νόμο περί αμνηστίας και επέτρεψε την πρόωρη απελευθέρωση περίπου 90.000 κρατουμένων. Ωστόσο, πολλοί δημοσιογράφοι, μέλη της αντιπολίτευσης ή κρατούμενοι με υποκείμενα νοσήματα παρέμειναν στις φυλακές. Άλλοι όμως όπως το διαβόητο αφεντικό της μαφίας Αλατίν Τσακιτσί είναι και πάλι ελεύθερος από τον Απρίλιο του 2020.

Στα τέλη Οκτωβρίου 2021, ο Κιρζάτ Γιλμάζ, ένα άλλο μεγάλο αφεντικό του τουρκικού υποκόσμου, αφέθηκε ελεύθερος. Ο Γιλμάζ είχε καταδικαστεί σε 66 χρόνια κάθειρξη για, μεταξύ άλλων, φόνο, σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και υποκίνηση δολοφονίας ενός δημάρχου. Ωστόσο, μετά από πρόταση για επανάληψη της δίκης, αφέθηκε ξαφνικά ελεύθερος μετά από 17 χρόνια φυλάκισης.

Τους δύο εγκληματίες δεν τους ενώνει μόνο το βαρύ ποινικό τους μητρώο. Και οι δύο προέρχονται από ακροδεξιούς κύκλους, από τους «Γκρίζους Λύκους». Με πράξεις βίας, εμπρηστικές επιθέσεις και δολοφονίες, η ομάδα σκόρπισε τον τρόμο, ειδικά τη δεκαετία του 1970.

Φιλικές σχέσεις με τον επικεφαλής του MHP

Tο διαβόητο αφεντικό της μαφίας Αλατίν Τσακιτσί

Αμέσως μετά την αποφυλάκισή του, ο Τσακιτσί επισκέφθηκε τον επικεφαλής του υπερεθνικιστικού κόμματος MHP, Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Ο κυβερνητικός εταίρος του Ερντογάν είναι πολιτικά κοντά στους Γκρίζους Λύκους. Μετά τη συνάντηση, το αφεντικό της μαφίας έβαλε στο στόχαστρο την αντιπολίτευση. Σε πολλές επιστολές που δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δυσφήμησε τον πρόεδρο του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης CHP, Κεμάλ Κιλιτσάρογλου, επειδή επέκρινε την αποφυλάκισή του. Ο Γιλμάζ συναντήθηκε επίσης με τον επικεφαλής του MHP Μπαχτσελί μετά την αποφυλάκισή του.

Η εγγύτητα μεταξύ της πολιτικής και του υπόκοσμου θυμίζει σε πολλούς Τούρκους ένα σκοτεινό κεφάλαιο της τουρκικής ιστορίας.  Ήδη από τη δεκαετία του 1990, εικάζονταν ότι υπήρχαν πολλές διασυνδέσεις μεταξύ υψηλόβαθμων κυβερνητικών αξιωματούχων και του υπόκοσμου. Πολιτικές δολοφονίες ή περιπτώσεις εξαφανίσεων υποτίθεται ότι οφείλονταν σε μηχανορραφίες εγκληματικών οργανώσεων, οι οποίες λειτουργούσαν ανεξέλεγκτα.

Επιστρέφει το «βαθύ κράτος»;

Επαφές του αρχηγού του MHP Μπαχτσελί με μαφιόζους

Και τώρα υπάρχουν υπόνοιες για το ότι η μαφία βοηθά την κυβέρνηση να διασφαλίσει την εξουσία με «παραστρατιωτικά» μέσα. Ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν χάνει ολοένα και περισσότερο τη λαϊκή υποστήριξη. «Η σημερινή κυβέρνηση δοκιμάζει μια νέα μέθοδο για να σωθεί» εκτιμά ο Φικρί Σαγκλάρ, πρώην μέλος του αντιπολιτευόμενου κόμματος CHP και ειδικός στο οργανωμένο έγκλημα. «Είναι η μέθοδος του εκφοβισμού, ειδικά των ανθρώπων που εμπλέκονται στην εκλογική διαδικασία».

Ο δημοσιογράφος και ειδικός σε θέματα μαφίας Τολγκά Σαρντάν από την ειδησεογραφική διαδικτυακή πύλη T24 πιστεύει ότι η επιστροφή της μαφίας σχετίζεται με κρυφές ροές χρημάτων. Ο ίδιος δεν θεωρεί ρεαλιστικό ότι τα αφεντικά της μαφίας θα κυβερνούν πλέον στον δρόμο ως παραστρατιωτική δύναμη. Ο Τσακιτσί και ο Γιλμάζ «αυτή τη στιγμή οργανώνονται για να θέσουν υπό έλεγχο ορισμένα από τα κεφάλαια άγνωστης προέλευσης, τα οποία κυκλοφορούν ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη», δηλώνει ο Σαρντάν.

Στις τοπικές εκλογές του 2019, το κυβερνών κόμμα AKP του Ερντογάν έχασε σημαντικές μεγαλουπόλεις όπως η Κωνσταντινούπολη από την αντιπολίτευση και μαζί της τα γεμάτα ταμεία της πόλης. «Υπολογίζεται ότι περίπου δέκα δισεκατομμύρια δολάρια σε ετήσια κεφάλαια κυκλοφορούν στην Κωνσταντινούπολη», λέει ο Σαρντάν. Χρήματα που χρειάζεται επειγόντως ο Τούρκος Πρόεδρος για να τροφοδοτήσει το σύστημα νεποτισμού που έχει οικοδομήσει. «Αυτά τα χρηματικά ποσά ασκούν μια έλξη στο οργανωμένο έγκλημα», εκτιμά ο Τούρκος ειδικός.

Ντάνιελ Μπελούτ

Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου

DW

Θεωρητικά η σχέση ανάμεσα στην επιστήμη και την πολιτική είναι ξεκάθαρη: οι επιστήμονες παρατηρούν, εξηγούν, προτείνουν εναλλακτικές λύσεις με βάση τα κριτήρια που θεωρούνται δεδομένα στο αντικείμενό τους. Αλλά σε τελική ανάλυση οι πολιτικοί αποφασίζουν. Μόνο εκείνοι διαθέτουν τη δημοκρατική νομιμοποίηση να επιλέξουν τις βέλτιστες λύσεις, ενώ η επιστήμη περιορίζεται σε ρόλο συμβούλου. Ωστόσο, στην πανδημία του κορωνοϊού οι ρόλοι κάπου συγχέονται. Επιστήμονες έχουν την αίσθηση ότι εμπλέκονται σε διαδικασίες λήψης πολιτικών αποφάσεων. Με βάση δικές τους εισηγήσεις οι πολιτικοί έλαβαν και υλοποίησαν αποφάσεις που αγγίζουν θεμελιώδη δικαιώματα, όπως τα περιοριστικά μέτρα στις κοινωνικές επαφές και στην ελεύθερη μετακίνηση, η υποχρεωτική χρήση μάσκας και βέβαια το λόκνταουν. Όσο γρήγορα επιβάλλονται, άλλο τόσο αυτονόητα αίρονται τα μέτρα, όταν αυτή είναι η εισήγηση των επιστημόνων.

Και τώρα τι γίνεται, καθώς η πανδημία επανακάμπτει; Για μία ακόμη φορά οι πολιτικοί αρχίζουν να συζητούν την επαναφορά μέτρων, «τα οποία πιστεύαμε ή τουλάχιστον ελπίζαμε, ότι έχουμε αφήσει πίσω μας οριστικά», όπως επισημαίνει ο ιολόγος Κρίστιαν Ντρόστεν από την κλινική Σαριτέ του Βερολίνου. Άλλοι μισούν τον Κρίστιαν Ντρόστεν για την επίμονη συνήθειά του να τα λέει έξω από τα δόντια, άλλοι τον θεωρούν ήρωα.

Επιμονή στη χρήση μάσκας

Με κοινή απόφαση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και των κρατιδίων, στις 25 Νοεμβρίου 2020, καθιερώθηκε η υποχρεωτική χρήση μάσκας σε όλους τους χώρους εργασίας, ιδιαίτερα σε μεγάλες βιοτεχνίες ή αίθουσες γραφείων. Ωστόσο προβλέπονται εξαιρέσεις, για παράδειγμα σε περίπτωση που τηρούνται οι απαραίτητες αποστάσεις ή όταν εργάζεται μόνο ένα άτομο στο δωμάτιο. Ο επιδημιολόγος Χάγιο Τσέεμπ από το Επιδημιολογικό Ινστιτούτο Λάιμπνιτς με έδρα τη Βρέμη θεωρεί ότι η υποχρεωτική χρήση μάσκας πρέπει πλέον να επεκταθεί σε όλους τους κλειστούς χώρους.

Ιδιαίτερη περίπτωση θεωρούνται τα σχολεία. Σε κάθε ομόσπονδο κρατίδιο η κατάσταση είναι διαφορετική, αλλά η γενική τάση που διαφαίνεται καθώς τελειώνουν οι διακοπές του φθινοπώρου είναι ότι το μάθημα με φυσική παρουσία θα επιστρέψει, μαζί με την υποχρεωτική χρήση μάσκας. Η πίεση της κοινωνίας και της κοινής γνώμης είναι πολύ έντονη και αποτρέπει οποιαδήποτε διαφορετική απόφαση.

Δύσκολες εποχές για μη εμβολιασμένους

Το μεγάλο ερώτημα, ενόψει χειμώνα, είναι αν θα παραταθεί ή θα τροποποιηθεί προς το αυστηρότερο η σημερινή νομοθεσία που ορίζει ότι η είσοδος σε νοσοκομεία, γηροκομεία, εστιατόρια, μαζικές εκδηλώσεις, γυμναστήρια, ξενοδοχεία ή γυμναστήρια επιτρέπεται με πιστοποιητικό εμβολιασμού ή πιστοποιητικό ανάρρωσης ή αρνητικό τεστ (κανονισμός 3G). Πολλοί επιστήμονες θεωρούν τις διατάξεις αυτές ανεπαρκείς για την καταπολέμηση της πανδημίας και εισηγούνται μία αυστηροποίηση, ώστε η είσοδος να επιτρέπεται μόνο για όσους έχουν κάνει το εμβόλιο ή έχουν αναρρώσει (κανονισμός 2G). Ο ιολόγος Κρίστιαν Ντρόστεν, στο τακτικό του Podcast που μεταδίδεται από τον ραδιοτηλεοπτικό σταθμό NDR, έχει ξεκαθαρίσει ότι τα μέτρα που ισχύουν σήμερα δεν θα είναι αρκετά για να βγει ο χειμώνας.

Αλλά και ο επιδημιολόγος Χάγιο Τσέεμπ υποστηρίζει ότι «ο κανονισμός 2G θα καθιερωθεί πολύ γρήγορα». Αυτό σημαίνει ότι όποιος δεν έχει εμβολιαστεί θα αποκοπεί από μεγάλο μέρος της δημόσιας ζωής, ακόμη κι αν είναι διατεθειμένος να πληρώνει και να προσκομίζει συνεχώς αρνητικά μοριακά τεστ. Σε κάθε περίπτωση, προειδοποιεί ο Τσέεμπ, είναι απαραίτητο να επιστρέψουμε «από τη σημερινή χαλαρότητα σε μία πιο σοβαρή αντιμετώπιση της κατάστασης, ακόμη κι αν είμαστε εμβολιασμένοι», γιατί η αλήθεια είναι ότι από τον ιό μπορούν να προσβληθούν ακόμη και όσοι έχουν εμβολιαστεί ή αναρρώσει. Ακόμη πιο «αυστηρή» είναι η εισήγηση του Γιαν Φούρμαν, επιδημιολόγου στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, ο οποίος ζητεί να γίνονται κάθε τόσο υποχρεωτικά τεστ, για παράδειγμα για την είσοδο σε εστιατόρια, ακόμη και για όσους έχουν κάνει το εμβόλιο ή έχουν αναρρώσει από τον ιό.

Περισσότεροι εμβολιασμοί και αναμνηστικές δόσεις

Εκεί που όλοι οι επιστήμονες συμφωνούν είναι στην αναγκαιότητα του εμβολιασμού. Αυτό ισχύει και για την τρίτη, την αποκαλούμενη «αναμνηστική» δόση του όποιου σκευάσματος. «Υπάρχουν (στη Γερμανία) τουλάχιστον 15 εκατομμύρια άνθρωποι, που δεν έχουν ακόμη εμβολιαστεί, αν και θα έπρεπε» προειδοποιεί ο επιδημιολόγος Ντρόστεν. «σε αυτούς περιλαμβάνονται πολλοί που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, είτε γιατί είναι υπερήλικες, είτε γιατί υποφέρουν από υποκείμενο νόσημα. Επεκτείνοντας τον κανονισμό 2G αναγκάζουμε τον κόσμο να πάρει μία απόφαση, αν θέλει να συμμετάσχει σε μία στοιχειώδη κοινωνική ζωή ή να μείνει εκτός. Εδώ η πολιτική έχει σημαντικό περιθώριο δράσης…»

Από την πλευρά του και ο επιδημιολόγος Γιαν Φούρμαν προειδοποιεί ότι θα πρέπει να αυξηθούν και πάλι οι ρυθμοί του εμβολιασμού. «Χωρίς να έχουμε πλέον στη διάθεσή μας τα μεγάλα εμβολιαστικά κέντρα αμφιβάλλω πάντως αν μπορούμε να επιτύχουμε τους ρυθμούς που είχαμε κάποια στιγμή το καλοκαίρι του 2021, όταν εμβολιαζόταν κάθε μέρα το 1% του πληθυσμού», προειδοποιεί. Με τους σημερινούς ρυθμούς εμβολιασμού (γύρω στο 0,2% του πληθυσμού κάθε ημέρα) θα χρειαστούν μήνες ολόκληροι για να φθάσει η Γερμανία τα ποσοστά του Ισραήλ, που έχει ήδη καταφέρει να χορηγήσει αναμνηστική δόση στο ήμισυ του πληθυσμού. «Αν όμως πραγματικά επιταχύνουμε τους ρυθμούς εμβολιασμού όπως στο Ισραήλ, κατά πάσα πιθανότητα θα υπερνικήσουμε το νέο κύμα της πανδημίας» εκτιμά η Βιόλα Πρίζεμαν από το Ινστιτούτο Μαξ Πλανκ του Γκέτινγκεν. Σημαντικό είναι σε κάθε περίπτωση, προσθέτει ο επιδημιολόγος Γιαν Φούρμαν, να αντιληφθούν και οι εμβολιασθέντες ότι «είναι τόσο μεταδοτική η παράλλαξη Delta του κορωνοϊού, που ακόμη και ο πλήρης εμβολιασμός δεν μπορεί να εξαλείψει την ασθένεια, όταν μαλιστα η προστασία του εμβολίου αρχίζει να εξασθενεί μετά από μερικούς μήνες…»

Υποχρεωτικός εμβολιασμός για συγκεκριμένες ομάδες;

Η Εθνική Ακαδημία Επιστημών Leopoldina απαιτεί υποχρεωτικό εμβολιασμό για μία σειρά επαγγελματικών ομάδων, όπως οι νοσηλευτές και οι εκπαιδευτικοί. Υποστηρίζει μάλιστα ότι ο εργοδότης θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να ελέγχει εάν έχουν εμβολιαστεί οι εργαζόμενοι. Υποχρεωτικό εμβολιασμό (περιλαμβανομένης της τρίτης δόσης) για τα ιατρικά επαγγέλματα προτείνει και ο Χάγιο Τσέεμπ. Η ομοσπονδία εκπαιδευτικών αντιτείνει πάντως ότι το 90% των μελών της έχει ούτως ή άλλως εμβολιαστεί πλήρως, κατά συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να επιβληθεί υποχρεωτικός εμβολιασμός.

Τί γίνεται όμως με τα δωρεάν τεστ; Μέχρι τις 11 Οκτωβρίου κάθε ασφαλισμένος δικαιούνταν ένα δωρεάν τεστ την εβδομάδα. Έκτοτε η διευκόλυνση αυτή έχει καταργηθεί. Η απόφαση αυτή ασκούσε μία επιπλέον πίεση στους …αναποφάσιστους για να εμβολιαστούν. Σήμερα τα δεδομένα έχουν αλλάξει, εκτιμά ο Χάγιο Τσέεμπ και προτείνει «να επιστρέψουμε στην τακτική διεξαγωγή τεστ, ιδιαίτερα σε σχολεία και συγκεκριμένους επαγγελματικούς χώρους». Αν δεν αποδώσουν όλα αυτά τα μέτρα, τότε δυστυχώς δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση από το να περιορίσουμε και πάλι τις κοινωνικές επαφές και μάλιστα δραστικά. «Στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας η κατάσταση είναι δραματική πλέον», επισημαίνει ο Κρίστιαν Ντρόστεν και προειδοποιεί ότι τον χειμώνα που έρχεται η Γερμανία θα καταγράψει άλλα 100.000 θύματα του κορωνοϊού. «Πρέπει να κάνουμε κάτι, τώρα», συνοψίζει ο επιδημιολόγος από το Βερολίνο. «Διαφορετικά θα ζήσουμε έναν πολύ κουραστικό χειμώνα με νέα λόκνταουν».

Αλεξάντερ Φρόιντ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW

Για μία ακόμη φορά οι ευρωπαίοι ηγέτες συζήτησαν το προσφυγικό ζήτημα, στη σύνοδο κορυφής του Οκτωβρίου, χωρίς να καταλήξουν σε ενιαία γραμμή. Παραμένουν οι διαφωνίες για την κατανομή των αιτούντων άσυλο σε όλα τα κράτη-μέλη, ώστε να αποφορτιστεί η κατάσταση στις χώρες του Νότου. Στην ατζέντα προστίθεται πλέον και η κατασκευή όλο και περισσότερων οχυρωματικών έργων στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Πόσο απόρθητη μπορεί να γίνει μία «Ευρώπη-φρούριο», εάν δεν θέλει να απαρνηθεί στοιχειώδεις ανθρωπιστικές αξίες; Η περιχαράκωση φαίνεται ότι είναι η πρώτη επιλογή των ευρωπαίων ηγετών.

Ναι ή όχι στα ευρωπαϊκά τείχη;

Σύμφωνα με στοιχεία της Frontex συνολικά 135.000 άνθρωποι έφτασαν φέτος στην ΕΕ, ζητώντας άσυλο. Ο αριθμός αυτός είναι μειωμένος κατά 50% σε σχέση με τον αντίστοιχο του 2020 και σαφώς πολύ μικρότερος από εκείνον του 2015. Ωστόσο ο νέος αυστριακός καγκελάριος Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ δηλώνει ότι «η μετανάστευση παραμένει αμείωτη, όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία». Τον Οκτώβριο δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες – μεταξύ αυτών η Αυστρία, η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής – ζήτησαν από κοινού ευρωπαϊκά κονδύλια για να χρηματοδοτήσουν την κατασκευή φράχτη ή άλλων οχυρωματικών έργων στα σύνορά τους.

Η πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν δηλώνει αντίθετη και προειδοποιεί ότι τόσο η ίδια, όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν πρόκειται να συναινέσουν. Όταν όμως ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ βρέθηκε στη Βαρσοβία για να εκφράσει τη συμπαράστασή του στην πολωνική κυβέρνηση έκανε μία δήλωση με ακριβώς αντίθετο περιεχόμενο: «Γινεται μία συζήτηση για να διαπιστώσουμε κατά πόσον οι υποδομές αυτές μπορούν να χρηματοδοτηθούν από την ΕΕ», ανέφερε ο Σαρλ Μισέλ. «Πρέπει να ξεκαθαριστεί η ικανότητα της Ένωσης να επιδεικνύει αλληλεγγύη με εκείνους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και φυλάττουν σύνορα, τα οποία είναι και εξωτερικά σύνορα της ΕΕ». Η Ουγγαρία ήταν η πρώτη χώρα που άρχισε να υψώνει φράχτες το δραματικό καλοκαίρι του 2015. Ακολούθησαν η Ελλάδα, η Βουλγαρία και άλλες χώρες. Το συνολικό μήκος των νέων οχυρωματικών έργων στα εξωτερικά σύνορα ξεπερνά πλέον τα 1.000 χιλιόμετρα.

Καταγγελίες για ανησυχητικές «πρακτικές»

Στη Μεσόγειο – κυρίως στα ανοιχτά των λιβυκών ακτών – γίνονται επαναπροωθήσεις μεταναστών εδώ και χρόνια. Η Ιταλία συνεργάζεται με την ακτοφυλακή της Λιβύης, την οποία και εκπαιδεύει, ενώ παράλληλα την ενισχύει με σύγχρονο εξοπλισμό. Και αυτό παρά τις καταγγελίες για τις απαράδεκτες συνθήκες που επικρατούν στους λιβυκούς καταυλισμούς, με τους βασανισμούς και τους οικονομικούς εκβιασμούς εις βάρος προσφύγων να βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Και στην Ελλάδα, την Κροατία και τη Βουλγαρία έχουν ακουστεί καταγγελίες για παράνομες επαναπροωθήσεις – «παράνομες», υπό την έννοια ότι οι μετανάστες δεν έχουν ούτε καν τη θεωρητική πιθανότητα να καταθέσουν αίτηση ασύλου σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η ΜΚΟ Border Violence Monitoring Network υποστηρίζει ότι την περίοδο 2020-2021 η Ελλάδα έχει επαναπροωθήσει πάνω από 6.000 ανθρώπους, στη στεριά και τη θάλασσα, ενώ το Danish Refugee Council κάνει λόγο για 18.000 επαναπροωθήσεις στην Κροατία από τότε που ξέσπασε η πανδημία.

Έντονη κριτική από τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, Φίλιπο Γκράντι, κατά την τελευταια ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: «Προκαλούν σοβαρή ανησυχία η πρακτική που ακολουθούν ορισμένες χώρες: τα τείχη και τα συρματοπλέγματα, οι παράνομες επαναπροωθήσεις, η χρήση βίας εναντίον προσφύγων και μεταναστών, κάποιοι από τους οποίους ξεγυμνώνονται και ρίχνονται στα ποτάμια ή στη θάλασσα με αποτέλεσμα να πνιγούν. Ανησυχία προκαλεί και η προσπάθεια  να αποφύγουν κάποιοι τις υποχρεώσεις τους πληρώνοντας τρίτες χώρες, ώστε να αναλάβουν εκείνες την ευθύνη…»

«Αυτοί που έρχονται δεν είναι πρόσφυγες…»

Κι όμως, υπάρχει και η αντίθετη άποψη, η οποία μάλιστα ακούστηκε πολλές φορές στη διάρκεια της συζήτησης για το προσφυγικό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση του ολλανδού χριστιανοδημοκράτη Γιερούν Λέναερς: «Πολλοί από αυτούς που προσπαθούν να έρθουν στην Ευρώπη δεν είναι πρόσφυγες, δεν χρήζουν διεθνούς προστασίας. Στην πραγματικότητα κάνουν κατάχρηση της νομοθεσίας περί ασύλου εις βάρος εκείνων που έχουν πραγματική ανάγκη. Βλέπουμε εγκληματικές ομάδες να κάνουν μπίζνες δισεκατομμυρίων με τη μετανάστευση, βλέπουμε αυταρχικούς ηγέτες να αξιοποιούν τη μετανάστευση για να αρχίσουν υβριδικό πόλεμο εναντίον της ΕΕ».

Μπάρμπαρα Βέζελ

Επιμέλεια: Γιάννης Παπαδημητρίου

DW