Αρχική Blog Σελίδα 2127

Γιώργος Τσουκαλάς:”Κανένας καλύτερος χάθηκε”;

Από
anixneuseis
-
0
 Του Γιώργου Τσουκαλά*
Κατά τη αγγλοσαξωνική παροιμία «υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο» (there is an elephant in the room), που κανείς όμως δεν βλέπει, καθώς οι άνθρωποι συχνά τυφλώνονται οφθαλμοίς ανοικτοίς, «στραβώνονται» από το προφανές που εμφανίζεται αιφνιδιαστικά μπροστά τους.
Ποιοι μας κυβερνούν; Ο νεώτερος ελληνισμός, ήδη από την οθωμανική περίοδο διακρίνονταν σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο στην παιδεία και στα γράμματα – αυτή η λατρεία των Ελλήνων για το φως της σοφίας ποτέ στην πραγματικότητα δεν έπαυσε από την ομηρική αρχαιότητα έως τις ημέρες μας. Τοιουτοτρόπως, όταν έγινε η Επανάσταση το 1821, ο μεγάλος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αναγνώρισε ότι οι πιο μορφωμένοι της εποχής, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος ή Ιωάννης Καποδίστριας έπρεπε να κυβερνήσουν, παρά το γεγονός ότι δεν ομοίαζαν στον απλό Έλληνα της εποχής – και πράγματι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ποτέ δεν φιλοδόξησε να κυβερνήσει την Ελλάδα αν και εν πολλοίς την απελευθέρωσε. Η στάση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη μάλλον εξέφραζε τις κοινωνικές αντιλήψεις των Ρωμιών της εποχής – και άρα δεν ήταν η εξαίρεση – καθώς πράγματι, η Ελλάδα κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα, προέκρινε να στέλνει ως επί το πλείστον στην Βουλή σοφούς καθηγητές, νομοδιδάσκαλους, δικηγόρους και άλλους. Ο απλός, αγράμματος Νεοέλληνας είχε συνήθως την σοφία να επιλέγει τους καλύτερους. Γνωρίζουμε άλλωστε ότι συνήθως υπήρχε μια συστολή, πριν κάποιος θέσει υποψηφιότητα για να εκλεγεί, συχνά οι πολιτευτές στάθμιζαν και ζύγιζαν με πολλή περίσκεψη αν ήσαν άξιοι να κατέλθουν στον στίβο της πολιτικής, φοβούμενοι την χλεύη του λαού. Ασφαλώς υπήρχαν εξαιρέσεις, ο ελληνικός λαός έκανε λάθη, τα οποία όμως μετά διόρθωνε – «ανθ’ ημών Γουλιμής» είχε πει πικραμένος ο πολύς Χαρίλαος Τρικούπης (1832-1896) όταν αντ’ αυτού εξελέγη βουλευτής κάποιος Γουλιμής το 1895, καθώς του χρεώθηκε η χρεωκοπία του 1893, με αποτέλεσμα να αυτοεξοριστεί στις Κάννες όπου και απεβίωσε. Όμως, σήμερα, διακόσια χρόνια μετά το 1821, μιμούμαστε το φωτισμένο, νεοελληνικό παράδειγμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη;
Μήπως η ποιότητα των πολιτικών που εκλέγουμε, είναι μία αιτία των συλλογικών βασάνων μας; Αυτό που μας συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, είναι οι μέτριοι να γίνονται αρχηγοί. Γιατί η λεγόμενη εκάστοτε κομματική βάση, ο εκάστοτε κομματικός μηχανισμός επιλέγει συνήθως κάποιον «κολέγα», κάποιον χαμογελαστό φίλο, κάποιον σαν εμάς τους απλούς και καθημερινούς για να ανέβει στην κορυφή. Όχι τον καλύτερο, όχι τον σοφότερο, όχι τον ευφυέστερο. Έτσι, για παράδειγμα, ένας καθηγητής της νομικής ή ένας διδάκτωρ κάποιας άλλης επιστήμης, μπορεί στα πολιτικά να αποδειχτεί «μπάστακας». Θα μπορούσε κανείς να το αποδεχτεί, όταν χάνει από ημιμαθείς μεγαλοφυίες της πολιτικής, που απλώς έτυχε να μην μορφωθούν πέρα από τον μέσο όρο – αλλά που η μεγαλοφυία τους αναπληρώνει την ημιμάθειά τους. Όμως, αυτό συμβαίνει; Ή μήπως το νεώτερο δημοκρατικό μας πολίτευμα κινδυνεύει να δει ότι αντίκρυσε η κλασική Αθήνα όταν ο Κλέων, ένας βυρσοδέψης που έγδερνε τομάρια, κατόρθωσε να αδράξει τα ηνία της εξουσίας διαδεχόμενος τον μεγάλο Περικλή ;
Στην ελληνική γλώσσα, καλείται «στρουθοκαμηλισμός», σαν οι άνθρωποι εθελοτυφλούν, στρουθοκάμηλοι λες, που παραχώνουν εκουσίως τις κεφαλές τους στην άμμο της ερήμου, προκειμένου να μην δουν τον κίνδυνο που επελαύνει. Αλλά και από την Ιστορία, είναι γνωστό ότι οι Χαλκηδόνιοι προσποιούνταν πως δεν έβλεπαν ότι η απέναντι ακτή του Βοσπόρου ήταν καλύτερη για να ιδρύσουν την πόλη τους – οπότε ο Βύζας ο Μεγαρέας που έχτισε εκεί το περίφημο Βυζάντιο, είπε πως άξιζε στους εθελοτυφλούντες Χαλκηδόνιους να λέγεται η Χαλκηδόνα «η πόλη των τυφλών»!
«Κανένας καλύτερος χάθηκε;», «τίποτα καλύτερο σώθηκε;» ρωτάμε ρητορικά οι νεώτεροι Έλληνες όταν κάτι προφανώς καλύτερο υπάρχει, αλλά προφανώς ανεξήγητα δεν συμβαίνει. Γιατί όχι; Όταν ο ελληνικός λαός μαθαίνει να αξιολογεί τους ανθρώπους για τις ύψιστες πολιτικές θέσεις, όπως στο Big Brother ή στο Next Top Model με βάση τα εξωτερικά χαρακτηριστικά και την δροσιά της παρουσίας; Ευτυχώς υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπως βλέπουμε, για αυτό η ελπίδα δεν χάθηκε, μαζί με το καλύτερο …
———————————–
*Το κείμενο δεν αναφέρεται σε κανέναν και τίποτε ειδικά, ούτε σε πρόσωπα, ούτε σε κόμματα και γεγονότα της τρέχουσας πολιτικής πραγματικότητας, αλλά προσπαθεί να περιγράψει μια γενικότερη κατάσταση που ανάγεται σε προγενέστερο χρόνο.
*Ο Γιώργος Τσουκαλάς είναι Δικηγόρος

Η γεωγραφική, επιστημονική και επαγγελματική κινητικότητα των ελλήνων διδακτόρων

Από
anixneuseis
-
0

Απογραφική έρευνα του ΕΚΤ αποτυπώνει τα δημογραφικά χαρακτηριστικά, τους τίτλους σπουδών, την επαγγελματική σταδιοδρομία, την πρόθεση επιστροφής στην Ελλάδα

30.11.2021 

Μια ολοκληρωμένη εικόνα για τη γεωγραφική, επιστημονική και επαγγελματική κινητικότητα των ελλήνων διδακτόρων αποτυπώνεται στα αποτελέσματα της εκτενούς απογραφικής έρευνας η οποία πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης & Ηλεκτρονικού Περιεχομένου (ΕΚΤ) σε συνεργασία με την Ερευνητική Μονάδα Περιφερειακής Ανάπτυξης και Πολιτικής (ΕΜΠΑΠ) του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Μερικά από τα ενδιαφέροντα ευρήματα της έρευνας είναι τα ακόλουθα: Οι έλληνες διδάκτορες κατέχουν κατά κανόνα περισσότερους από έναν τίτλους σπουδών,  εμφανίζουν  πολύ υψηλό ποσοστό απασχόλησης (97,5%), κυρίως στον δημόσιο τομέα (66%), ενώ σε σημαντικό ποσοστό (31,3%) διαθέτουν εργασιακή εμπειρία στο εξωτερικό. Το 14,8% των διδακτόρων εξακολουθούν να εργάζονται στο εξωτερικό, διατηρώντας ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα, ενώ το 46,3% εξ αυτών σκοπεύουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια.

Στόχος της έρευνας, στην οποία συμμετείχαν 10.295 διδάκτορες από τον συνολικό πληθυσμό των ελλήνων διδακτόρων της περιόδου 1985-2018 του Εθνικού Αρχείου Διδακτορικών Διατριβών, ήταν η διεξοδική καταγραφή του συγκεκριμένου τμήματος του πληθυσμού, που χαρακτηρίζεται ως ανθρώπινο δυναμικό υψηλής εξειδίκευσης και συνδέεται άμεσα με δείκτες οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ευημερίας.

Στην έκδοση «Η γεωγραφική, επιστημονική και επαγγελματική κινητικότητα των ελλήνων διδακτόρων» (https://metrics.ekt.gr/publications/512) που δημοσιεύει το ΕΚΤ, παρουσιάζονται αναλυτικά στοιχεία τα οποία αφορούν τη δημογραφία των διδακτόρων, την επιλογή των ιδρυμάτων από τα οποία λαμβάνουν τους τίτλους σπουδών τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, τις επαγγελματικές επιλογές τους και το πώς αυτές συνδέονται με τον επιστημονικό τους προσανατολισμό, τη γεωγραφική τους κινητικότητα κατά τη διάρκεια των σπουδών και μετά την ολοκλήρωσή τους, τη συσχέτιση της κινητικότητας με την αγορά εργασίας καθώς και οικονομικούς και άλλους παράγοντες που επηρέασαν τις αποφάσεις τους.

Ένας ειδικότερος στόχος της έρευνας είναι η σε βάθος κατανόηση της γεωγραφικής τους κινητικότητας, με έμφαση στη μετανάστευσή τους στο εξωτερικό (διαρροή εγκεφάλων – brain drain). Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η παρουσίαση των στοιχείων γίνεται κατά ενότητες, με βάση τη γεωγραφική κινητικότητα των ελλήνων διδακτόρων, ως εξής: α. δεν εργάστηκαν ποτέ εκτός Ελλάδας, ζουν στην Ελλάδα, β. εργάστηκαν κάποιο διάστημα στο εξωτερικό αλλά τώρα ζουν στην Ελλάδα, γ. ζουν στο εξωτερικό, δ. εργάστηκαν στο εξωτερικό, γύρισαν στην Ελλάδα, αλλά τώρα ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό.

Όπως επισημαίνει η Διευθύντρια του ΕΚΤ Δρ Εύη Σαχίνη «Το ΕΚΤ με τη στατιστική και μελετητική του δραστηριότητα, επιδιώκει να αναδείξει τη συμβολή του ανθρώπινου δυναμικού υψηλής εξειδίκευσης στο σύστημα έρευνας και καινοτομίας και στην οικονομία ευρύτερα. Με την υλοποίηση σειράς δράσεων, ερευνών και μελετών, και με την παροχή πλήθους επεξεργασμένων δεδομένων, το ΕΚΤ δίνει τη δυνατότητα τόσο στους ερευνητές να εμβαθύνουν τις αναλύσεις  τους σε επιμέρους θέματα, όσο και στην Πολιτεία να παράγει δημόσιες πολιτικές βασισμένες σε στοιχεία, για την πιο αποτελεσματική αξιοποίηση του πολύτιμου ανθρώπινου δυναμικού που διαθέτει η χώρα, οπουδήποτε στον κόσμο και αν βρίσκεται».

Τα κυριότερα ευρήματα της έρευνας

Οι έλληνες διδάκτορες διαθέτουν κατά κανόνα περισσότερους από έναν τίτλους σπουδών: το 10,4% έχουν δεύτερο πτυχίο, το 74,4% μεταπτυχιακό, το 14,9% είναι κάτοχοι δεύτερου μεταπτυχιακού, το 0,8% έχουν αποκτήσει και δεύτερο διδακτορικό, ενώ το 11,2% έχουν διενεργήσει μεταδιδακτορική έρευνα (postdoc). Τα πτυχία τους είναι κυρίως στις Επιστήμες Υγείας, στις Φυσικές Επιστήμες, στα Μαθηματικά και τη Στατιστική. Σε σημαντικό ποσοστό, απέκτησαν τα πτυχία τους στο εξωτερικό: 8% πήραν το πρώτο πτυχίο τους στο εξωτερικό, 22,4% το μεταπτυχιακό τους, 2,8% το διδακτορικό τους και 26,3% το μεταδιδακτορικό τους.

Το 95,7% των διδακτόρων που συμμετείχαν στην έρευνα εργάζονται, κυρίως στον δημόσιο τομέα (66%) και σε μικρότερο ποσοστό στον ιδιωτικό (33,8%). Σημαντικό ποσοστό τους εργάζονται σε πανεπιστήμια (32,4%) ή ερευνητικά κέντρα (7,4%) και το 21,4% σε επιχειρήσεις.

Ως προς τη γεωγραφική τους κινητικότητα, το 31,3% των διδακτόρων εργάστηκαν για κάποιο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό (μάλιστα το 14,8% εξακολουθούν να ζουν και να εργάζονται σήμερα στο εξωτερικό). Το 68,7% των διδακτόρων δεν έφυγαν ποτέ από την Ελλάδα, και το 82,2% εξ αυτών δεν έχουν πρόθεση μετακίνησης στο εξωτερικό.

Όσον αφορά τους διδάκτορες που ζουν στην Ελλάδα (και δεν εργάστηκαν ποτέ εκτός Ελλάδας), σε ποσοστό 42,9% εργάζονται ως «Επαγγελματίες», κατά 27,6% ως «Διδακτικό προσωπικό ανώτατων εκπαιδευτικών και ερευνητικών ιδρυμάτων», κατά 15% ως «Ανώτερα διευθυντικά και διοικητικά στελέχη», κατά 7,6% ως «Υπάλληλοι (δημόσιοι ή ιδιωτικοί)» και κατά 5,7% ως «Ερευνητές».

Όσον αφορά τους διδάκτορες που ζουν στο εξωτερικό, το 40,3% δήλωσαν ότι εργάζονται ως «Διδακτικό προσωπικό ανώτατων εκπαιδευτικών και ερευνητικών ιδρυμάτων», το 32,2% ως «Επαγγελματίες», το 15% ως «Ερευνητές», το 9,5% ως «Ανώτερα διευθυντικά και διοικητικά στελέχη» και το 2,6% ως «Υπάλληλοι (δημόσιοι ή ιδιωτικοί)».

Το 73,8% από τους διδάκτορες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό, είχαν εργαστεί στην Ελλάδα πριν φύγουν για το εξωτερικό. Το 52,6% από αυτούς, ακριβώς πριν φύγουν για το εξωτερικό, εργάζονταν και μάλιστα με ασφαλή εργασιακή σχέση ή/και με καλή αμοιβή ή/και σε σχετικό με τις σπουδές τους αντικείμενο. Οι περισσότεροι έφυγαν από την Ελλάδα μετά το 2011 (72,8%), για λόγους που συνδέονται άμεσα με την εργασία (επαγγελματική ανέλιξη, καλύτερες εργασιακές συνθήκες, καλύτερες οικονομικές απολαβές και εργασία στο αντικείμενό τους), ενώ για τους ίδιους λόγους επέλεξαν και τη χώρα στην οποία εγκαταστάθηκαν.

Οι έλληνες κάτοχοι διδακτορικού ζουν/έζησαν σε πάνω από 50 χώρες, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις ΗΠΑ, τη Γερμανία και τη Γαλλία (το 30,8% σε περισσότερες από μία χώρες), καθώς και σε περισσότερες από 500 πόλεις, κυρίως στο Λονδίνο, το Παρίσι, τη Βοστώνη, τη Λευκωσία και τη Νέα Υόρκη. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 67,5% αυτών που ζουν/έζησαν στο εξωτερικό έχουν εργαστεί/εργάζονται σε μία από τις 10 πιο καινοτόμες χώρες του κόσμου, και το 75,2% ζουν/έζησαν σε πόλεις που θεωρούνται παγκόσμιες μητροπόλεις.

Πρόθεση επιστροφής στην Ελλάδα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της έρευνας όσον αφορά την πρόθεση των ελλήνων διδακτόρων που ζουν στο εξωτερικό, να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Το 46,3% απάντησαν ότι σκοπεύουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια. Το 61,4% εξ αυτών σκέφτονται να επιστρέψουν άμεσα, και συγκεκριμένα το 39% ότι σκοπεύουν να επιστρέψουν σε «1-2 χρόνια» και το 22,4% «φέτος».  Επίσης, διατηρούν ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα, καθώς σε ποσοστό 95% έρχονται τουλάχιστον μια φορά τον χρόνο στην Ελλάδα.

Οι προϋποθέσεις και οι λόγοι επιστροφής στην Ελλάδα συναρτώνται κυρίως με τη δυνατότητα εύρεσης εργασίας. Το 69,7% δήλωσαν ότι θα επέστρεφαν εάν έβρισκαν «εργασία ανάλογη με τα προσόντα [τους] στην Ελλάδα», το 43% θα επέστρεφαν για «οικογενειακούς λόγους» και το 35,6% εάν «ένας από τους δύο συντρόφους έβρισκε εργασία στην Ελλάδα που ήταν οικονομικά ικανοποιητική».

Στο ερώτημα για το τι μπορεί να κάνει το κράτος για να βοηθήσει την επιστροφή τους, το 60,7% δήλωσαν ότι ικανή συνθήκη είναι «να προκηρυχθούν νέες θέσεις εργασίας στα ΑΕΙ/ Ερευνητικά Κέντρα» και το 58,4% να βελτιωθούν οι γενικότερες συνθήκες στη χώρα (κοινωνικές υποδομές, βελτίωση της οικονομίας κλπ.). Σημαντικό τμήμα τους δήλωσαν ότι πρέπει να βελτιωθεί η διασύνδεση αυτών που εργάζονται στο εξωτερικό με την Ελλάδα. Συγκεκριμένα, το 37,2% θεωρούν ότι πρέπει «να βελτιωθούν οι δυνατότητες διασύνδεσής τους με την ελληνική ερευνητική κοινότητα» και το 29,2% ότι χρειάζεται «διαφάνεια και αμεσότητα στην ενημέρωση για κίνητρα-υποτροφίες που προσφέρονται στην Ελλάδα». Μόνο το 9,2% δήλωσαν πως δεν ενδιαφέρονται καθόλου να επιστρέψουν.

Τα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία της έρευνας επιτρέπουν την καλύτερη κατανόηση της γεωγραφικής, επιστημονικής και επαγγελματικής κινητικότητας των ελλήνων διδακτόρων, με στόχο την ανάπτυξη αποτελεσματικών πολιτικών για τη συγκράτησή τους, για την επιστροφή τους αλλά και για την αξιοποίησή τους όσο βρίσκονται στο εξωτερικό.

Σχετικά με την έρευνα

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης & Ηλεκτρονικού Περιεχομένου (ΕΚΤ) (http://www.ekt.gr) με την επιστημονική συνεργασία της Ερευνητικής Μονάδας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Πολιτικής (ΕΜΠΑΠ) του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, αξιοποιώντας την εμπειρία προγενέστερων ερευνών του ΕΚΤ, που αφορούσαν τους έλληνες διδάκτορες, καθώς και την εμπειρία της ΕΜΠΑΠ σε ό,τι αφορά τη γεωγραφική κινητικότητα και κυρίως τη «διαρροή εγκεφάλων» (brain drain). Ο πληθυσμός της έρευνας προέκυψε από το μητρώο διδακτόρων που τηρείται στο ΕΚΤ, το οποίο περιλαμβάνει τους διδάκτορες των οποίων οι διδακτορικές διατριβές απονεμήθηκαν την περίοδο 1985 έως 2018 και έχουν κατατεθεί στο Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών (ΕΑΔΔ).

Η έρευνα σχεδιάστηκε ως απογραφική, ώστε να αποτελέσει έρευνα αναφοράς, και κατά συνέπεια αφορούσε το σύνολο των εγγεγραμμένων στο ΕΑΔΔ διδακτόρων, με στόχο να αποτυπώσει τα γνωσιακά (επιστημονικά και τεχνολογικά), επαγγελματικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά των ελλήνων διδακτόρων. Είναι σημαντικό να τονιστεί αυτό το στοιχείο, καθώς μέχρι τώρα οι έρευνες που διενεργούνται διεθνώς γίνονται επί δειγμάτων και όχι επί του συνόλου του σχετικού πληθυσμού. Η έρευνα διεξήχθη με δομημένο ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, που απεστάλη σε 22.350 διδάκτορες (των οποίων τα στοιχεία επικοινωνίας ήταν διαθέσιμα) και συμπληρώθηκε από 10.295 εξ αυτών.

Τα αποτελέσματα της έρευνας, που παρουσιάζονται στην έκδοση του ΕΚΤ, μαζί με τα αναλυτικά στοιχεία και τη διεξοδική ανάλυση που τα συνοδεύει, αποτελούν ένα πολύτιμο υλικό με σημαντικά δεδομένα για το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας που διαθέτει πολύ υψηλή εξειδίκευση. Τα δεδομένα αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν από τους ερευνητές αλλά και από τη δημόσια διοίκηση, την κυβέρνηση και τα πολιτικά κόμματα, που σχεδιάζουν δημόσιες πολιτικές σε μια σειρά πεδίων και θεματικών (εκπαίδευση, έρευνα, ανάπτυξη, αντιμετώπιση του brain drain, κλπ.).

Στατιστικές και έρευνες του ΕΚΤ για τους έλληνες διδάκτορες

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του ΕΚΤ ως Εθνικής Αρχής του Ελληνικού Στατιστικού Συστήματος, με αρμοδιότητα τους ευρύτερους τομείς έρευνας, ανάπτυξης, καινοτομίας και ψηφιακής οικονομίας. Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων αυτών, το ΕΚΤ παράγει σε ετήσια βάση τις επίσημες εθνικές «στατιστικές για τους κατόχους διδακτορικού τίτλου», με δεδομένα που αντλούνται από το Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών (ΕΑΔΔ), το οποίο τηρείται στο ΕΚΤ, καθώς και από τα ερωτηματολόγια που συμπληρώνουν οι διδάκτορες.

Σημειώνεται ότι η πρώτη έρευνα στην Ελλάδα σχετικά με τη σταδιοδρομία των ελλήνων διδακτόρων διεξήχθη από το ΕΚΤ το 2014, στο πλαίσιο της παγκόσμιας έρευνας «International Survey on Careers of Doctorate Holders – CDH», την οποία πραγματοποίησε ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ). Η έρευνα αφορούσε όλους τους διδάκτορες που διέμεναν στην Ελλάδα το 2013 και τα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν στην έκδοση του ΕΚΤ «Οι διδάκτορες στην Ελλάδα: σταδιοδρομία και κινητικότητα» (2015).

Γέφυρες Γνώσης και Συνεργασίας

Το ΕΚΤ υλοποιεί την πρωτοβουλία «Γέφυρες Γνώσης και Συνεργασίας», με κύριο στόχο τη διασύνδεση ελλήνων επιστημόνων και επιχειρηματιών σε ολόκληρο τον κόσμο, την ανταλλαγή γνώσης και την ενίσχυση της συνεργασίας τους για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας και των ενεργειών δημοσιότητας σε όλο το δίκτυο, συμπληρώθηκε μεγάλος αριθμός ερωτηματολογίων της έρευνας κυρίως από έλληνες διδάκτορες που ζουν στο εξωτερικό.

Σημειώνεται ότι μέσω της ανανεωμένης πλατφόρμας δικτύωσης www.knowledgebridges.gr προσφέρονται εξειδικευμένες λύσεις σε όσους αναζητούν συνεργάτες και πρόσβαση σε χρήσιμη πληροφόρηση για χρηματοδοτικές ευκαιρίες, υποτροφίες και σπουδές στην Ελλάδα, καθώς και σε όσους επιθυμούν να λάβουν καθοδήγηση από καταρτισμένους μέντορες και να συμμετέχουν σε εκπαιδευτικά σεμινάρια για περαιτέρω επαγγελματική και προσωπική εξέλιξη.

www.ekt.gr

Μαρκέλλα Καβαλιεράτου: Με εκβιασμούς δεν αντιμετωπίζεται ο κοροναϊός

Από
anixneuseis
-
1
Της Μαρκέλλας Καβαλιεράτου Μ’ έναν ακόμη εκβιασμό, οι ανεμβολίαστοι πολίτες άνω των 60 ετών θα τιμωρούνται με πρόστιμο 100 ευρώ το μήνα, επιχειρεί η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει την πανδημία. Μόνο που το ανήθικο αυτό μέτρο είναι παραπλανητικό και κυρίως αναποτελεσματικό.

Είναι παραπλανητικό γιατί εμφανίζει τους ανεμβολίαστους ως την κύρια αιτία εξάπλωσης της πανδημίας, ενώ αυτή επελαύνει παράλληλα με την αύξηση των εμβολιασμών. Στη χώρα μας περίπου το 80% των ενηλίκων είναι πλήρως εμβολιασμένοι.

Είναι αναποτελεσματικό γιατί ο κοροναϊός διαδίδεται κυρίως από τους εμβολιασμένους, που αποτελώντας τη συντριπτική πλειοψηφία, θεωρούν ότι είναι «θωρακισμένοι» και κινούνται ελεύθερα, χωρίς μάσκα και αποστάσεις, σε κλειστούς χώρους. Αντίθετα οι ανεμβολίαστοι, επειδή θεωρούν ότι είναι περισσότερο ευάλωτοι, είναι κατά κανόνα ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Η κυβερνητική προπαγάνδα συσκοτίζει την πραγματικότητα. Οι εμβολιασμένοι μολύνονται από τον ιό, γίνονται φορείς του, τον μεταδίδουν και νοσούν. Ορισμένοι μάλιστα νοσούν βαριά και κάποιοι καταλήγουν. Σύμφωνα με στοιχεία (5-12-21) του ΕΟΔΥ το 20,28% όσων νοσηλεύονται στις ΜΕΘ είναι πλήρως εμβολιασμένοι. Στοιχεία για όσους νοσηλεύονται στις απλές κλίνες Covid και για όσους καταλήγουν δε δίνονται από τον ΕΟΔΥ. Γιατί;

Στην αρχή, η κυβέρνηση και οι «ακαταδίωκτοι» ειδικοί έλεγαν ότι αν εμβολιαστεί το 70% του πληθυσμού θα επιτευχθεί το περίφημο «τείχος ανοσίας», μετά ανέβασαν το ποσοστό αυτό στο 80% και σήμερα στο 90%. Αλλά και στο 100% να ανέλθει το ποσοστό των εμβολιασμένων τα υπάρχοντα εμβόλια δεν μπορούν να δημιουργήσουν κανένα «τείχος ανοσίας» γιατί δεν εμποδίζουν τον ιό από το να εκκολάπτεται. Δεν μπορούν, δηλαδή, να σκοτώσουν τον ιό όταν εισέρχεται στον ανθρώπινο οργανισμό, όπως κάνουν όλα τα κλασσικά εμβόλια. Τα σημερινά εμβόλια είναι αναποτελεσματικά όσον αφορά τη διασπορά του SARS-CoV-2 στην κοινότητα. Εκείνο που φαίνεται ότι κάνουν είναι να περιορίζουν, για ένα μικρό χρονικό διάστημα (από 6 περιορίστηκε τώρα σε 3 μήνες), το ποσοστό όσων νοσούν βαριά. Τα εμβόλια μπορούν να θεωρηθούν μόνο ως «όπλο» περιορισμού της πίεσης στο απαξιωμένο, από την εποχή των μνημονίων, Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ).

Η κυβέρνηση προσπάθησε στην αρχή με δωροδοκίες να πείσει τους πολίτες ότι είναι προς το συμφέρον τους να εμβολιαστούν. Το καλοκαίρι έδωσε 150 ευρώ στους νέους αν έκαναν την πρώτη δόση και μετά 50 GB. Είναι και τσιφούτηδες. Μετά προχώρησε στους εκβιασμούς. Κατέστησε υποχρεωτικό τον εμβολιασμό στους πυροσβέστες και τους υγειονομικούς, με απειλή την αναστολή της εργασιακής σχέσης τους και την παύση καταβολής του μισθού τους. Περίπου 6.000 υγειονομικοί υποχρεώθηκαν να αποχωρήσουν από το ΕΣΥ και μετά η κυβέρνηση προχώρησε στην επίταξη ιδιωτών ιατρών. Τα χρόνια κενά στο ΕΣΥ δεν καλύφθηκαν ενώ αποδυναμώθηκε περαιτέρω η Πρωτοβάθμια Περίθαλψη.

Τώρα έχουμε το πρόστιμο των 100 ευρώ το μήνα (1.200 ευρώ το χρόνο) για κάθε ανεμβολίαστο άνω των 60 ετών. Κάποιοι θα αδιαφορήσουν σκεπτόμενοι ότι αυτοί έχουν μικρότερη ηλικία άρα το μέτρο δεν τους αφορά. Κάποιοι άλλοι θα σκεφτούν ότι αφού έχουν εμβολιαστεί δεν έχουν να φοβούνται το πρόστιμο. Τίποτα όμως δεν τους διασφαλίζει ότι ο εκβιασμός δε θα επεκταθεί και σ’ αυτούς. Αύριο το όριο των 60 ετών μπορεί να γίνει τα 40 και αργότερα τα 20 έτη. Επίσης αύριο, πρόστιμο μπορεί να επιβληθεί σε όσους δεν κάνουν την τρίτη δόση και μετά την τέταρτη κοκ. Τέλος, αύριο το πρόστιμο μπορεί να γίνει 200 είτε 300 ευρώ είτε να είναι ανάλογο του ύψους του ετήσιου εισοδήματος, όπως πρότεινε πρόσφατα ο πρώην Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ε. Βενιζέλος.

«Πρώτα ήρθαν για τους κομμουνιστές και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής. Έπειτα ήρθαν για τους συνδικαλιστές και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν συνδικαλιστής. Έπειτα ήρθαν για τους Εβραίους και δε μίλησα γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Έπειτα ήρθαν για μένα και δεν είχε μείνει κανένας για να μιλήσει για μένα». Μάρτιν Νιεμέλερ, γερμανός ποιητής (1892-1984).

 Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Α. Μάσλοβ στη «Ν»: Η Ελλάδα είναι σημαντικός εταίρος της Ρωσίας

Από
anixneuseis
-
0

Ο πρεσβευτής της Ρωσίας στην Ελλάδα: Όχι σε «δύο κράτη» στην Κύπρο

Δευτέρα, 06 Δεκ 2021 06:56UPD: 06:57 
Στον Μιχάλη Ψύλο
[email protected]

Η επικείμενη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, στο Σότσι, «θα πραγματοποιηθεί σε θετική, εποικοδομητική ατμόσφαιρα» τονίζει σε συνέντευξή του στη «Ναυτεμπορική» ο πρεσβευτής της Ρωσίας στην Ελλάδα, Αντρέι Μάσλοβ. «Οι σχέσεις μας αναπτύσσονται πολύ θετικά.

Η Ελλάδα είναι σημαντικός εταίρος της Ρωσίας στην κοινή μας ευρωπαϊκή ήπειρο» σημείωσε ο πρεσβευτής της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο οποίος μας υποδέχτηκε μάλιστα στο ιστορικό κτήριο της ρωσικής πρεσβείας στην Ηρώδου Αττικού και μίλησε στη «Ν» την παραμονή της επίσημης επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στη Ρωσία.

Σε άπταιστα ελληνικά, ο κ. Μάσλοβ, που βρίσκεται ήδη επτάμισι χρόνια στην Ελλάδα επικεφαλής της διπλωματικής αντιπροσωπείας της Μόσχας στην Αθήνα, υπογραμμίζει με έμφαση στη «Ν» πως «ούτε η πανδημία “πάγωσε” τον πολιτικό διάλογο μεταξύ των δύο χωρών, που είναι εντατικός και ουσιαστικός».

Ερωτηθείς για την πορεία των διμερών οικονομικών σχέσεων, τονίζει ότι «μετά την περσινή πτώση λόγω περιορισμών της πανδημίας, στο εννεάμηνο του 2021 το διμερές εμπόριο αυξήθηκε εντυπωσιακά – κατά 56%. Σταδιακά ανακάμπτουν οι τουριστικές ανταλλαγές, ενώ Ρώσοι πραγματοποιούν δύο μεγάλα επενδυτικά σχέδια στρατηγικού χαρακτήρα στον τομέα των τουριστικών υποδομών αξίας περίπου 600 εκατομμυρίων ευρώ».

Η συζήτηση -στο εξαιρετικό τετ α τετ γεύμα που μας παρέθεσε ο Ρώσος πρέσβης- εστιάστηκε και στη στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Ο κ. Μάσλοβ επανέλαβε τη σαφή άποψη της Μόσχας που είχε εκφράσει ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ότι «κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος των χωρικών υδάτων του έως τα 12 ναυτικά μίλια. Και όταν προκύπτει το ζήτημα της οριοθέτησης της αιγιαλίτιδας ζώνης μεταξύ των όμορων χωρών, αυτό πρέπει να επιλύεται μέσω διμερών διαπραγματεύσεων σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο». Αναφορικά με το Κυπριακό, ο Ρώσος πρεσβευτής τονίζει ότι η Μόσχα απορρίπτει κατηγορηματικά τη θέση της Τουρκίας για «δύο κράτη». Τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Μάσλοβ: «Δεν υποστηρίζουμε την ιδέα μονόπλευρης αλλαγής της υπάρχουσας βάσης των διαπραγματεύσεων, της αναθεώρησης του μοντέλου της διευθέτησης. Η Ρωσία τάσσεται υπέρ της εξεύρεσης μιας δίκαιης, βιώσιμης και καθολικής λύσης του Κυπριακού εντός των παραμέτρων των Ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που προβλέπουν τη δημιουργία στην Κύπρο Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με ενιαία διεθνή νομική προσωπικότητα, ενιαία κυριαρχία και ενιαία ιθαγένεια».

Ολόκληρη η συνέντευξη του πρεσβευτή της Ρωσικής Ομοσπονδίας Αντρέι Μάσλοβ στη «Ναυτεμπορική» έχει ως εξής:

Κύριε πρέσβη, οι διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας θα βρεθούν στο επίκεντρο της επίσημης επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Σότσι στις 8 Δεκεμβρίου. Σε μια περίοδο μάλιστα όπου η περιοχή μας και όλος ο κόσμος αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις. Πώς αποτιμάτε το κλίμα στις σχέσεις Μόσχας -Αθήνας;

«Οι σχέσεις μας αναπτύσσονται πολύ θετικά. Η Ελλάδα είναι σημαντικός εταίρος της Ρωσίας στην κοινή μας ευρωπαϊκή ήπειρο. Ούτε η πανδημία “πάγωσε” τον πολιτικό διάλογο, που είναι εντατικός και ουσιαστικός. Πολύ πλούσιο ήταν το φετινό πρόγραμμα. Τον Μάρτιο ο πρόεδρος της κυβέρνησης Μιχαήλ Μισούστιν εκπροσώπησε τη Ρωσία στους εορτασμούς στην Αθήνα για τα 200 χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης. Τον Οκτώβριο την Αθήνα επισκέφθηκε η πρόεδρος της Άνω Βουλής της Ρωσίας Βαλεντίνα Ματβιένκο, η οποία είχε πολύ παραγωγική συνάντηση με τον Πρόεδρο της Βουλής Κωνσταντίνο Τασούλα.
Οι υπουργοί εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ και Νίκος Δένδιας από τον Ιούλιο του 2019 είχαν τέσσερις συναντήσεις διά ζώσης και πολυάριθμες τηλεφωνικές συνομιλίες. Ενδεικτικό του φιλικού κλίματος στις σχέσεις μας ήταν και η αποστολή τον Αύγουστο με εντολή του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν δύο πυροσβεστικών αεροσκαφών Il-76 και δύο ελικοπτέρων Mi-8 με εξήντα περίπου πιλότους και τεχνικούς που παρέμειναν εδώ για τρεις ολόκληρες εβδομάδες και επιχειρούσαν σχεδόν καθημερινά.
Γι’ αυτό, θα έλεγα, η συνάντηση θα πραγματοποιηθεί σε θετική, εποικοδομητική ατμόσφαιρα, που προετοιμάστηκε με τα σπουδαία διμερή γεγονότα της απερχόμενης χρονιάς».

Εν όψει της επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού, συνεδρίασε στη Μόσχα έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα λόγω της πανδημίας, η 13η Μικτή Διυπουργική Επιτροπή Ελλάδας-Ρωσίας. Οι δύο πλευρές επισήμαναν την ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης των οικονομικών σχέσεων. Σε ποια φάση βρίσκονται σήμερα οι διμερείς οικονομικές σχέσεις;

«Είμαστε ικανοποιημένοι από την πορεία των οικονομικών σχέσεων με την Ελλάδα. Μετά την περσινή πτώση λόγω περιορισμών της πανδημίας, στο εννεάμηνο του 2021 το διμερές εμπόριο αυξήθηκε εντυπωσιακά – κατά 56%. Σταδιακά ανακάμπτουν οι τουριστικές ανταλλαγές. Φέτος την Ελλάδα επισκέφτηκαν 180 χιλιάδες Ρώσοι τουρίστες, ενώ το 2021 ήταν μόλις 20 χιλιάδες.
Η πρόσφατη 13η συνεδρίαση της Μικτής Ρωσο-Ελληνικής Διυπουργικής Επιτροπής για την οικονομική, βιομηχανική, επιστημονική και τεχνική συνεργασία επιβεβαίωσε την αμοιβαία βούληση για διεύρυνση της εταιρικής σχέσης μας. Υπογράφηκε πακέτο διμερών συμφωνιών. Επισημάνθηκε το ενδιαφέρον ρωσικών εταιρειών και δημόσιων φορέων για συμμετοχή σε κοινά σχέδια σε πολλούς τομείς, όπως των μεταφορών, της ανανεώσιμης ενέργειας, των καινοτομιών.
Η συνάντηση αποτέλεσε σημαντικό βήμα στην προετοιμασία της Συνόδου Κορυφής».

Αναφορικά με τις επενδύσεις, ποια είναι η κατάσταση; Υπάρχουν νέα ρωσικά, επενδυτικά σχέδια στην Ελλάδα;

«Οι επενδύσεις είναι ένας κλάδος στον οποίο τον τελευταίο καιρό εστιάζουμε ιδιαίτερα. Ως παράδειγμα, μπορώ να σας πω, ότι από Ρώσους επιχειρηματίες εφαρμόζονται δύο μεγάλα επενδυτικά σχέδια στρατηγικού χαρακτήρα στον τομέα των τουριστικών υποδομών αξίας περίπου 0,6 δισ. ευρώ. Πρόκειται για την οικοδόμηση ξενοδοχειακών συγκροτημάτων στην Κρήτη και τον Σκορπιό. Υπάρχουν σοβαρές επενδύσεις στον αγροτικό τομέα, κ.α. Αλλά το δυναμικό είναι μάλιστα πολύ μεγαλύτερο και οι προοπτικές είναι ενθαρρυντικές».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ελλάδα θέλει να εξασφαλίσει από τη Ρωσία φυσικό αέριο με πιο ανταγωνιστικούς όρους, με την αρχή να γίνεται από το 2022 και οι προκαταρκτικές επαφές μεταξύ ΔΕΠΑ και Gazprom έχουν ήδη ξεκινήσει. Πιστεύετε, κύριε πρέσβη, ότι θα επιτευχθεί συμφωνία;

«Η ενέργεια βρίσκεται στο επίκεντρο των οικονομικών μας σχέσεων. Η Ρωσία είναι αξιόπιστος προμηθευτής φυσικού αερίου. Φέτος συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τότε που ξεκίνησαν οι εισαγωγές του ρωσικού αερίου στην Ελλάδα. Η βάση αυτής της συνεργασίας είναι το μακροχρόνιο συμβόλαιο της Gazprom με τη ΔΕΠΑ. Υπογράφηκε το 1988 και παραμένει σε ισχύ. Το 2020 υπογράφηκε άλλο ένα μακροχρόνιο συμβόλαιο με την εταιρεία Μυτιλιναίος Α.Ε.
Σε συνθήκες ενεργειακής κρίσης η Gazprom όχι μόνο εκπληρώνει πλήρως τις συμβατικές υποχρεώσεις της, αλλά κάνει και παραπάνω. Πέρυσι οι προμήθειες του ρωσικού αερίου στην Ελλάδα αυξήθηκαν κατά 25%, ενώ φέτος έχουν ήδη ξεπεράσει σε όγκο το περσινό επίπεδο.
Ξέρω ότι και οι δύο πλευρές μας είναι ικανοποιημένες με τη συνεργασία στον τομέα του φυσικού αερίου, που έχει καλές προοπτικές».

Αξιότιμε κύριε πρέσβη, η επίσκεψη του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στην Αθήνα, τον Οκτώβριο του 2020, «απετέλεσε σημαντικό βήμα προς τον κοινό στόχο της επανεκκίνησης των ελληνο-ρωσικών σχέσεων», όπως είχε τονίσει στη Βουλή ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας. Ο κ. Λαβρόφ με μια ξεκάθαρη τοποθέτησή του «διέλυσε έναν ιστορικό μύθο» -όπως είπε ο κ. Δένδιας- αφού ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας «επιβεβαίωσε το αυτονόητο κατά το Διεθνές Δίκαιο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια στο Αιγαίο». Το μήνυμα Λαβρόφ ποιον είχε αποδέκτη;

«Νομίζω ότι η θέση της Ρωσίας, όπως εκφράστηκε από τον υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, όταν ρωτήθηκε για την ένταση στην περιοχή, ήταν ξεκάθαρη. Η χώρα μας υπέγραψε τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Βασιζόμαστε στους κανόνες της. Συγκεκριμένα, το άρθρο 3 της Σύμβασης προβλέπει ότι κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να καθορίσει το εύρος των χωρικών υδάτων του έως τα 12 ναυτικά μίλια. Και όταν προκύπτει το ζήτημα της οριοθέτησης της αιγιαλίτιδας ζώνης μεταξύ των όμορων χωρών, αυτό πρέπει να επιλύεται μέσω διμερών διαπραγματεύσεων σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο».

Η Ρωσία υποστηρίζει ένθερμα την ανάγκη του διαλόγου και του σεβασμού των αρχών του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας. Όμως αυτές τις αξίες αμφισβητεί εμπράκτως η Τουρκία προχωρώντας σε μονομερείς και προκλητικές ενέργειες. Πώς τις σχολιάζετε;

«Γενικότερα, πιστεύουμε ακράδαντα στην ανάγκη επίλυσης οιωνδήποτε διαφορών στις διεθνείς σχέσεις αποκλειστικά με πολιτικά-διπλωματικά, ειρηνικά μέσα, με μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης, μέσω αναζήτησης αμοιβαία αποδεκτών λύσεων και με απόλυτο σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και των διατάξεων του Χάρτη του ΟΗΕ. Δεν είναι εύκολο να βρεθεί ένας συμβιβασμός, όμως είναι ο μοναδικός δρόμος να προχωρήσει κανείς μπροστά».

Ειδικά στο Κυπριακό, η Ρωσία έχει επανειλημμένα στηρίξει την εφαρμογή των αποφάσεων του ΟΗΕ και των αρχών του Διεθνούς Δικαίου. Η Άγκυρα μιλάει όμως πλέον μόνο για «δύο κράτη» στην Κύπρο. Ποια είναι η θέση σας;

«Η Ρωσία τάσσεται υπέρ της εξεύρεσης μιας δίκαιης, βιώσιμης και καθολικής λύσης του Κυπριακού εντός των παραμέτρων των Ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που προβλέπουν τη δημιουργία στην Κύπρο Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με ενιαία διεθνή νομική προσωπικότητα, ενιαία κυριαρχία και ενιαία ιθαγένεια. Δεν υποστηρίζουμε την ιδέα μονόπλευρης αλλαγής της υπάρχουσας βάσης των διαπραγματεύσεων, της αναθεώρησης του μοντέλου της διευθέτησης. Το πιο βασικό όμως είναι η λύση του Κυπριακού να βρεθεί από τις ίδιες τις δυο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς επιβολή τεχνητών χρονοδιαγραμμάτων και έξωθεν παρεμβάσεις».

Κύριε πρέσβη, υπάρχει μια ιστορική, διαχρονική ιδιαιτερότητα στις σχέσεις Ελλάδας και Ρωσίας. Μια σχέση που τονίστηκε και με αφορμή την επέτειο των 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και τον ρόλο της Ρωσίας υπέρ των εξεγερμένων Ελλήνων. Πώς βλέπετε να ανανεώνεται και να ενισχύεται αυτή η σχέση;

«Η Ρωσία έπαιξε καθοριστικό, κατά την άποψη πολλών Ελλήνων και Ρώσων επιστημόνων, ρόλο στην απελευθέρωση της Ελλάδας. Όπως είπε και ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, η 200ή επέτειος του ελληνικού απελευθερωτικού αγώνα αποτελεί κοινή μας εορτή. Είναι συμβολικό ότι το 2021 διεξάγεται το κοινό Έτος Ιστορίας Ρωσίας -Ελλάδας υπό την αιγίδα του προέδρου της Ρωσίας και του πρωθυπουργού της Ελλάδας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αμέτρητες πρωτοβουλίες στις δύο χώρες και θα έχει διάρκεια μέχρι το καλοκαίρι του 2022. Μεγάλη θετική ανταπόκριση είχε η πρόσφατη αποστολή στα νησιά του Αιγαίου της ρεπλίκας της φρεγάτας του Αυτοκράτορα Μεγάλου Πέτρου. Ακολούθησε τη διαδρομή της Α’ Αρχιπελαγικής Εκστρατείας του ρωσικού στόλου στο πλαίσιο του ρωσο-τουρκικού πολέμου του 1768-1774. Είμαστε πεπεισμένοι ότι το Έτος θα φέρει τις χώρες μας ακόμη πιο κοντά. Αναπολούμε λαμπρές ιστορικές σελίδες αλληλεγγύης των λαών μας στις δύσκολες στιγμές. Σ’ αυτό το γερό θεμέλιο βασιζόμαστε στις προσπάθειές μας για την ενίσχυση της ρωσοελληνικής συνεργασίας».

Αξιότιμε κύριε πρέσβη
σας ευχαριστούμε πολύ

naftemporiki.gr

ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΥΝΘΕΣΗ, ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Από
anixneuseis
-
2
(Το τέλος των ιδεολογιών και ο νέος πολιτικός πολιτισμός)
1.-Υπάρχει ένας νέος πολιτικός πολιτισμός μετά το τέλος των ιδεολογιών. Την ηγεσία των κομμάτων εκλέγει ένα σώμα που αποτελείται απο ολόκληρο τον λαό. Μπορεί να τίθενται κάποιες προϋποθέσεις, όπως στις σημερινές εκλογές του ΠΑΣΟΚ, αλλά ξεπερνιόνται εύκολα. Δεν είναι τίποτε στην φόρμα που συμπληρώνει κάποιος με τα στιοχεία του, να δηλώσει ότι είναι φίλος του Κινήματος. Φίλοι είμαστε όλων των κομμάτων αφού αποτελούν τους πολιτικούς θεσμούς της κοινωνίας.
2.-Έτσι, καθίσταται ευθύνη όλης της κοινωνίας η διαμόρφωση του πολιτικού φάσματος.
3.-Δύο είναι σήμερα οι σταθεροί πολιτικοί σχηματισμοί. Ο χώρος της Νέας Δημοκρατίας που για ιστορικούς λόγους καλείται δεξιά και ο χώρος του ΚΚΕ που αποτελεί την πιο παραδοσιακή κομμουνιστική αριστερά. Ο Συριζα, μπορεί να έχει κρατηθεί ως σήμερα στο καθόλου ευκταφρόνητο ποσοστό του 21% αλλά δεν μπόρεσε να σταθεροποιηθεί ακόμη. Δεν έχει αποκτήσει γερά θεμέλια στον μη δεξιό χώρο. Και αυτό οφείλεται στην καιροσκοπική (οπορτουνιστική) τακτική της ηγεσίας του και του σκληρού πυρήνα του.
4.-Τον Συριζα δεν ευνόησε, μόνο, η συγκυρία της όξυνσης της οικονομικής κρίσης που πέρασε η χώρα. Τον ωφέλησε, τα μέγιστα, ο εκφυλισμός του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια της ύπαρξής του. Αλαζονεία, διαφθορά, εξουσιομανία, όλα τα κακά χαρακτήριζαν την ηγεσία του και πολλά απο τα μέλη και τα στελέχη του. Ένοιωθαν ότι η Ελλάδα υπάρχει γι αυτούς και είναι ιδιοκτησία τους. Η εγκατάλειψή του ήταν μια σοφή λαϊκή κίνηση. Ασχέτως αν το κόμμα που κυριάρχησε στον χώρο του ΠΑΣΟΚ, ο Συριζα, δηλαδή, διακρινόταν για όλα αυτά τα αρνητικά συν πολλά άλλα. Αυτά, τα επιπλέον, που έφερε μαζί του ένας, δήθεν, ανανεωτικός, αριστερός χώρος ο οποίος διακρινόταν απο ένα σύμπλεγμα. Το εκδήλωσε κατα την άσκηση της εξουσίας.
5.-Αφού στο πολιτικό σκηνικό έχει σταθεροποιηθεί ο χώρος της δεξιάς, μένει να διαμορφωθεί ο χώρος του κέντρου. Και λέω κέντρου διότι η αριστερά θα διαμορφωθεί ως συνέπεια της σταθεροποίησης του κέντρου. Αριστερά θα είναι ό,τι θα απομείνει απο τον σημερινό Συριζα αφού αποχωρήσουν οι δυνάμεις του που θα επιδιώξουν μαζί με το ΠΑΣΟΚ μια νέα σύνθεση.
6.-Άρα, εκείνο που μένει είναι να διαμορφωθεί ο κεντρώος χώρος. Οι εκλογές, σήμερα, στο ΠΑΣΟΚ εκεί αποβλέπουν. Στην επανασύνθεση του κέντρου. Αυτό το διασθάνεται ο κόσμος που κινείται στον ευρύ αυτό χώρο, έστω και υποσυνείδητα. Νοιώθει πως το Κέντρο είναι απόλυτη αναγκαιότητα για να λειτουργήσει σωστά το πολιτικό σύστημα της χώρας. Γι αυτό και παρατηρείται αυτή η μαζική προσέλευση στις εκλογές.
7.-Το διακύβευμα, τώρα, είναι πως η μαγιά αυτή ανασύστασης του κεντρώου χώρου να μην χαλάσει, ανεξαρτήτως, του ποιός θα εκλεγεί αρχηγός. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Οι παλιές φαντασιώσεις περί σοσιαλισμού που θα κοινωνικοποιήσει τα μέσα παραγωγής έχουν εκλείψει. ‘Οποιος εμμένει σ αυτές δεν παρακολουθεί το κοινωνικό γίγνεσθαι. Το παιχνίδι, όπως έγραψα και άλλοτε παίζεται στον χαρακτήρα που θα έχει η μετάβαση στην μετά- ανθρώπινη εποχή. Ποιός είναι σήμερα ο προλετάριος; Και τι θα πει η παραδοσιακή αριστερά αν η δεξιά καθιερώσει ένα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, απλώς και μόνο για να έχουν οι άνθρωποι να καταναλώνουν;
8.-Ανεξαρτήτως, λοιπόν, του ποιος εκλεγεί, ο κόσμος που σήμερα ψήφισε αλλά και η υπόλοιπη κοινωνία απαιτούν μια νέα σύνθεση του κοινωνικοπολιτικού χώρου που θέλει να εκφράσει το ΠΑΣΟΚ. Χωρίς κανέναν αποκλεισμό. Ακόμη και εκείνων που καιροσκοπικά πήγαν στον Συριζα.
9.-Οι απαιτήσεις για κάτι τέτοιο είναι πολλές και σύνθετες. Αλλά θα πρέπει να ξεκινήσουν απο μια βασική αρχή. Ότι το Κίνημα δεν θα εξαρτηθεί απο το ποιος θα επιλεγεί ως αρχηγός του.
Τα πολύ ουσιαστικά υπόλοιπα, έπονται.
Η αναγκαιότητα αυτή διατυπώνεται απο το σύνολο του ελληνικού λαού.
Στη φωτογραφία στιγμιότυπο απο την σημερινή ψηφοφορία στο εκλογικό κέντρο της 25ης Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη.
Παντελής Σαββίδης

Μιχάλης Τσιντσίνης: Η Κεντροαριστερά αναζητεί τον δικό της Τσίπρα

Από
anixneuseis
-
0

Μέχρι σήμερα η ελαφρά άνοδος του Κινήματος Αλλαγής ερμηνευόταν σαν εκδήλωση συμπάθειας για τον θάνατο της Φώφης Γεννηματά. Όχι πια.

Φωτ. INTIME/ ΖΑΧΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Μέχρι σήμερα η ελαφρά άνοδος του Κινήματος Αλλαγής ερμηνευόταν σαν εκδήλωση συμπάθειας για τον θάνατο της Φώφης Γεννηματά. Όχι πια. Η αθρόα συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία είναι έκφραση θετικής προτίμησης – όχι πένθιμης συμπαράστασης. Είναι περισσότερο η έκφραση μιας προσδοκίας να αναδυθεί μια πολιτική εναλλακτική στο Κέντρο.

Το 2017 η προσδοκία διαψεύστηκε, καθώς στο νεογέννητο τότε συμμαχικό σχήμα οι δεσμοί αποδείχτηκαν εύθραυστοι. Τώρα, όλες οι υποψηφιότητες είχαν καθαρή κομματική ταυτότητα. Η ομοιογένεια καθιστά λιγότερο πιθανή την εσωστρέφεια την επόμενη μέρα.

Η ομοιογένεια φάνηκε και από τον χαρακτήρα που πήρε η προεκλογική αναμέτρηση, στην οποία δεν κυριάρχησαν διαφορές ιδεολογίας ή στρατηγικής. Ήταν περισσότερο μια αναμέτρηση προσωπικοτήτων. Αυτή η εικόνα δεν είναι πολύ πιθανό να αλλάξει στον δεύτερο γύρο.

Με βάση αυτά τα κριτήρια -των βιογραφικών- μια ξεκάθαρη πλειοψηφία επέλεξε τον υποψήφιο που ήταν δύο ετών το 1981, όταν ο πρεσβύτερος υποψήφιος εκλεγόταν για πρώτη φορά βουλευτής. Στην κάλπη εμφανίστηκε μια Κεντροαριστερά που αναζητεί τον Τσίπρα της. Αναζητεί ένα νέο πρόσωπο για να βγάλει από το κομματικό brand τη ρετσινιά του ρετρό και της νοσταλγίας.

Tο αποψινό αποτέλεσμα είναι ήδη ένα σήμα κινδύνου για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρο του. Όχι τόσο επειδή κινδυνεύει να βρεθεί αντίπαλος με κάποιον νεότερό του. Όσο επειδή δεν κατάφερε ο ίδιος να ανανεώσει το κόμμα του, στελεχικά και προγραμματικά. Μπορεί κανείς να φανταστεί εσωκομματική διαδικασία στον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ που θα μπορούσε να προσελκύσει 270.000 πολίτες;

Ως όμορος του ΚΙΝΑΛ, ο ΣΥΡΙΖΑ αισθάνεται πρώτος τον κλυδωνισμό, αλλά δεν είναι ο μόνος που πρέπει να ανησυχεί. Αν ο νικητής καταφέρει να διατηρήσει και να τοκίσει το πολιτικό κεφάλαιο της προσδοκίας, θα μπορεί να προβάλει ανταγωνιστικός σε όλο το φάσμα του Κέντρου. Θα μπορεί να λειτουργήσει και ως ταμιευτήρας που θα υποδέχεται την κυβερνητική φθορά.

Ακούγεται οξύμωρο, αλλά η εκλογική επιτυχία για τον επικρατέστερο υποψήφιο είναι πλέον εύκολη. Το δύσκολο θα είναι να βγει μετά από την ασφάλεια της ασάφειας, διά της οποίας έφτασε μέχρι εδώ. Το δύσκολο θα είναι να δείξει ότι η γκάμα του ταλέντου του δεν εξαντλείται στη ρητορική της υπεκφυγής και την πεπατημένη της διαμαρτυρίας.

“Καθημερινή”

Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΝΕΡΑ ΤΗΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ

Από
anixneuseis
-
0

του Δημήτρη Τσαϊλά*

Σε μια πολύ περίεργη διαρροή πληροφοριών, η Washington Post αναφέρει σε άρθρο, ότι η Ρωσία έχει σχέδια να εισβάλει στην Ουκρανία μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου. Παρόλο που η ιστορία, αποδίδεται μόνο σε «Αμερικανούς αξιωματούχους», περιελάβανε επίσης ένα μη διαβαθμισμένο έγγραφο που απεικόνιζε κινήσεις ρωσικών στρατευμάτων. Το γεγονός διαρροής ενός τέτοιου μη διαβαθμισμένου εγγράφου μου υποδηλώνει ότι η αμερικανική διοίκηση θέλει να δημοσιοποιήσει το γεγονός ως υπόθεση κατά των ρωσικών κινήσεων. Το να λες ότι η Ρωσία έχει «σχέδια» είναι επίσης διαφορετικό από το να λες ότι η Ρωσία έχει ξεκάθαρη πρόθεση να δράσει. Υποψιάζομαι ότι το σύστημα πληροφοριών/αντιπληροφοριών έχει λεπτομέρειες για ένα βασικό σχέδιο, συνοδευόμενο από ρεαλιστικές αναπτύξεις στρατευμάτων ως μέρος μιας άσκησης, η οποία θα μπορούσε να μετατραπεί και σε εισβολή.

Είναι γεγονός ότι οι ρωσικές δυνάμεις έχουν ισχυρές δυνατότητες κατά μήκος των συνόρων με την Ουκρανία για να πραγματοποιήσουν μια ταχεία και άμεση εισβολή, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας γραμμών ανεφοδιασμού όπως ιατρικές μονάδες φροντίδας και ανεφοδιασμό σε καύσιμα που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν μια παρατεταμένη σύγκρουση. Οι νέες λεπτομέρειες σχετικά με τη ρωσική συσσώρευση υπογραμμίζουν τον αυξημένο συναγερμό των Αμερικανών αξιωματούχων για τις μετακινήσεις. Τα τρέχοντα επίπεδα εξοπλισμού που σταθμεύουν στην περιοχή θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν δυνάμεις πρώτης γραμμής για επτά έως 10 ημέρες και άλλες μονάδες υποστήριξης για έως και ένα μήνα, σύμφωνα με τους στρατιωτικούς αναλυτές που γνωρίζουν το θέμα.

Η ρωσική συσσώρευση δυνάμεων στα σύνορά της με την Ουκρανία φαίνεται ολοένα και περισσότερο ως προετοιμασία μιας πραγματικής δύναμης εισβολής. Ενώ η Μόσχα έχει ήδη κατασκευάσει ήδη ένα προγεφύρωμα από το ρωσικό έδαφος στην Κριμαία, την οποία προσάρτησε το 2014, η ρωσική στρατηγική θα ήθελε επίσης και την ηπειρωτική σύνδεση κατά μήκος της ακτής μέσω της Μαριούπολης, για την ολοκλήρωση του σχεδιασμένου σκοπού της.

Είναι προφανής ο λόγος, καθώς έχει επισημάνει ο Ρώσος πρόεδρος επανειλλειμένα, ότι μπορεί να συμβιβαστεί μόνο με μια συμφωνία με την Ουάσιγκτον ότι η Ουκρανία και άλλοι άμεσοι γείτονες στην περιφέρεια της Ρωσίας δεν θα ενταχθούν ποτέ στο ΝΑΤΟ. Η ανάπτυξη 100.000 στρατευμάτων έτοιμων για εισβολή είναι δαπανηρή, αλλά για τα μεγέθη της Ρωσικής οικονομίας εξακολουθεί να είναι σχετικά ανεπαίσθητη παρά τη μείωση της τιμής του πετρελαίου, από κάτι περισσότερο από 80 δολάρια το βαρέλι σε λιγότερο από 70 δολάρια. Ο Πούτιν χρησιμοποιεί τη στρατιωτική απειλή για ωμή βία, για δύο σημαντικούς λόγους. Πρώτον για να κερδίσει αυτό που η Δύση αρνήθηκε επιτυχώς στη Ρωσία μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης πριν από περισσότερες από τρεις δεκαετίες. Μια σφαίρα επιρροής «κοντά στον εξωτερικό δακτύλιο» που η Ρωσία θεωρεί ζωτικό χώρο για την ασφάλειά της. Και δεύτερον, δημιουργεί δυσαναλογία σήματος προς θόρυβο, όπως θα λέγαμε στη μηχανική φυσική. Το σήμα είναι απόδειξη για τις ρωσικές προετοιμασίες για αποφασιστική στρατιωτική δράση, ενώ ο θόρυβος των αναταραχών υποκινείται σε πιθανά πεδία μάχης. Όσο περισσότερος θόρυβος στο παρασκήνιο εκτοξεύεται συνειδητά από την αταξία ενός επιτιθέμενου, τόσο πιο δύσκολο είναι να διακρίνει κανείς το σήμα για να συγκεντρώσει μια αποτελεσματική απάντηση. Με επιχειρήσεις Υβριδικών επιθέσεων με αυτόν τον τρόπο η εξαπάτηση κρύβει ό,τι είναι αληθινό ενώ εμφανίζει κάτι ψεύτικο. Μπερδεύει, απλώνει και εξασθενεί τον αντίπαλο αυξάνοντας την πιθανότητα ο τολμηρός πυγμάχος να βρει την ευκαιρία να δώσει μια γρήγορη, συντριπτική γροθιά στον αντίπαλο του. Έτσι η Ρωσία είναι σε θέση να εισβάλει όταν θέλει και οι δυνατότητες της θα ισοδυναμούσαν με ένα σύγχρονο blitzkrieg.

Η Μόσχα ισχυρίζεται ότι αντιδρά αμυντικά προς τις απειλές του ΝΑΤΟ, αλλά δεν υπάρχει πραγματική ένδειξη για απειλές. Ο Πούτιν, επίσης, γνωρίζει ότι το ΝΑΤΟ είναι μια εγγενώς αμυντική συμμαχία, μια συμμαχία που κυβερνάται με συναίνεση που είναι δύσκολο να επιτευχθεί. Η Συμμαχία δεν θα προσφύγει στη χρήση του άρθρου 5 και να αναπτύξει στρατεύματα και να υπερασπιστεί την Ουκρανία που δεν είναι μέλος της. Οπότε εάν η ένταση κλιμακωθεί, θα είναι απόλυτη ευθύνη του Κιέβου να απαντήσει σε μια πιθανή ρωσική εισβολή. Αν και τα πήγε άσχημα το 2014, όταν οι Ρώσοι κατέλαβαν την Κριμαία, ο ουκρανικός στρατός έχει βελτιωθεί από τότε και έλαβε μικρή βοήθεια από τις ΗΠΑ, ιδιαίτερα με αμυντικούς πυραύλους Javelin για την αντιμετώπιση των ρωσικών αρμάτων μάχης. Προφανώς η Ουάσιγκτον θα συνεχίσει να παρέχει στο Κίεβο πληροφορίες μέσω δορυφορικών συστημάτων και σημάτων.

Στο στρατηγικό πάζλ δυνατοτήτων, σήμερα υπάρχει μια προφανής καταπάτηση από την τρέχουσα αντιπαράθεση, που είναι η συμφωνία Μίνσκ ΙΙ. Ενώ αυτή προβλέπει την αυτοδιοίκηση για το Λουγκάνσκ και το Ντόνετσκ με αντάλλαγμα την αποκατάσταση του ελέγχου στα σύνορα με τη Ρωσία και την απόσυρση των παράνομων ενόπλων δυνάμεων από το ουκρανικό έδαφος, η Ρωσία δεν ενδιαφέρθηκε πουθενά για την αυτοδιακυβέρνηση και χρησιμοποιεί πληρεξούσιες δυνάμεις εντός της Ουκρανίας για να διασφαλίσει ότι ο έλεγχος των συνόρων παραμένει σε αποκλειστικά φιλικά προς τη Ρωσία χέρια. Από την άλλη πλευρά οι Γερμανοί και οι Γάλλοι οι οποίοι ηγήθηκαν της διαπραγματευτικής προσπάθειας που παρήγαγε το Μινσκ ΙΙ, δεν έχουν τη διπλωματική επιρροή για να αντιδράσουν στη Μόσχα. Ακόμη και αν οι ΗΠΑ επρόκειτο να εμπλακούν σοβαρά, δεν είναι ξεκάθαρο ότι η Μόσχα θα ήταν πρόθυμη να εφαρμόσει το σχέδιο συμφωνίας Μίνσκ II.

Ενώ η “σκακιστική τεχνική” του Πούτιν στη χρήση της απειλής χρήσης βίας με στρατιωτική δύναμη μπορεί να φαίνεται πολλά υποσχόμενη, θα μπορούσε να επιφέρει άσχημα αποτελέσματα. Δεν είναι ξεκάθαρο ότι η Ρωσία θα κέρδιζε έναν πόλεμο με την Ουκρανία, παρά τη στρατιωτική της ανωτερότητα. Ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες, ο οποιοσδήποτε πατριώτης Ουκρανός αβίαστα συμπεραίνει από την τρέχουσα κατάσταση ότι η ένταξη στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ είναι ο πιο πολλά υποσχόμενος τρόπος αφενός υπεράσπισης της χώρας του και αφετέρου για να μπορέσει να ευημερήσει. Η Ρωσία διαθέτει πολύ μεγάλη ισχύ και σχετικά οργανωμένο στρατό για να αντιμετωπίσει το Κίεβο. Ενώ η Ρωσία μπορεί να δαγκώσει άλλη μια μπουκιά στα νοτιοανατολικά της Ουκρανίας, οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες στις ρωσικά κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας είναι άθλιες. Η καλύτερη ελπίδα της Ουκρανίας, από τη στρατιωτική αντιπαράθεση, θα είναι να αποδειχθεί πολύ καλύτερη στη διακυβέρνηση και την ευημερία από τη Μόσχα. Αυτό δεν θα πρέπει να είναι αδύνατο, καθώς η Ρωσία αν και είναι ένα κράτος με πλούσια πετρελαϊκά κοιτάσματα, βρίσκεται σε παρακμή χωρίς ιδιαίτερη διάκριση προς όφελος των πολιτών της.

Στο μεταξύ, η Δύση δεν θα μείνει αδιάφορη και θα αντιδράσει σε οποιαδήποτε στρατιωτική κίνηση εκ μέρους της Ρωσίας. Βέβαια ξέρουμε εκ των προτέρων ότι η συνήθης απάντηση που μπορεί να δώσει, δεν είναι άλλη από μια ρητορική καταδίκη, αυστηροποίηση και επέκταση των κυρώσεων και αύξηση της στρατιωτικής, οικονομικής και πολιτικής βοήθειας προς το Κίεβο. Η εναλλακτική λύση δεν είναι ελκυστική. Δηλαδή μια συμφωνία να κλείσουν οι πόρτες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην Ουκρανία, τη Λευκορωσία και τους άλλους γείτονες της Ρωσίας. Αυτό θα αποδείκνυε ότι το κροτάλισμα των πολεμικών μηχανών είναι μια επιτυχημένη στρατηγική και αναμφίβολα θα οδηγούσε σε περισσότερους εκβιασμούς. Σαφώς και δεν πρέπει να πάμε σε πόλεμο με τη Ρωσία για την Ουκρανία, αλλά ούτε να υποχωρήσουμε σε οποιονδήποτε ρωσικό εκφοβισμό.

Όσον αφορά τον Ελληνισμό, χρειάζεται η συνεχής παρακολούθηση και ανάλυση των δεδομένων στην ουκρανική περιοχή καθώς η Κριμαία είναι ο σημαντικότερος σταθμός ναυτικής ισχύος της Ρωσίας για εμπλοκή της στη Μεσόγειο. Οι κύριες αποστολές του ρωσικού στόλου κατά την επόμενη δεκαετία αναμένεται να συνίστανται στη διασφάλιση ότι ο Εύξεινος Πόντος δεν θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως περιοχή για επιθέσεις εναντίον ρωσικών υποδομών, καθώς εγγυάται την προστασία ρωσικών εγκαταστάσεων και στρατιωτικών υποδομών στην Κριμαία, και θα χρησιμεύει ως ναύσταθμος για στρατιωτικές επιχειρήσεις και ναυτική διπλωματία στη Μεσόγειο. Η προστασία της περιοχής του Ευξείνου Πόντου θα πραγματοποιηθεί μέσω ενός συνδυασμού ισχυρών εναέριων και παράκτιων αμυντικών πλατφορμών, μαζί με την ανάπτυξη υποβρυχίων και πλοίων επιφανείας οπλισμένων με ικανά όπλα. Το πιο σημαντικό, η ικανότητα των υποβρυχίων και των πλοίων επιφανείας να εκτελέσουν προσβολές με σημαντικό αριθμό LACM. (Land Attack Cruise Missiles) (που είναι ένα μη επανδρωμένο, οπλισμένο αεροσκάφος που έχει σχεδιαστεί για να επιτίθεται σε σταθερό ή κινητό επίγειο στόχο και αποσκοπεί να στείλει ένα αποτρεπτικό μήνυμα σε πιθανούς αντιπάλους, και συγκεκριμένα στα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ)

Δεδομένης της αντιφατικής φύσης της σχέσης της Ρωσίας με τη Δύση, ο στόλος της  θα αναλάβει επιπλέον αποστολές πέρα από του Ευξείνου τα επόμενα χρόνια. Καθώς ο αριθμός των πλοίων αυξάνεται τα επόμενα πέντε έως 10 χρόνια, ο στόλος που ναυλοχεί στην Κριμαία θα αναλάβει το ρόλο του κύριου προμηθευτή πλοίων στη μεσογειακή μοίρα της Ρωσίας. Εκτός από τη συνέχιση της παροχής βοήθειας για τις ρωσικές επιχειρήσεις στη Συρία, θα έχουν ρόλο προβολής ισχύος στη Μεσόγειο. Ακόμα και με μικρό αριθμό φρεγατών, ο στόλος θα αποτελέσει πιθανή απειλή για άλλες ναυτικές δυνάμεις στην περιοχή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το ρωσικό ναυτικό θα αναλάβει επιθετικές ενέργειες στη Μεσόγειο. Αντίθετα, στόχος του είναι να δημιουργήσει συμβατική αποτροπή ενάντια σε μια δυτική επίθεση απειλώντας να χρησιμοποιήσει τις δυνατότητες του αέρα και της θάλασσας για να προκαλέσει απαράδεκτα υψηλά πλήγματα στις εχθρικές ναυτικές δυνάμεις που προσπαθούν να εμπλέξουν ρωσικές δυνάμεις στον Εύξεινο ή στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στο μέλλον, φαίνεται πως ο ρωσικός στόλος αναμένεται να υποστηρίξει μια ακόμη μεγαλύτερη μεσογειακή μοίρα σκαφών. Οι ρωσικές προσπάθειες να επεκτείνουν την παρουσία τους στη Μεσόγειο θα περιλαμβάνουν επίσης όλο και περισσότερες βάσεις στη περιοχή. Τέτοιες βάσεις δεν θα παρέχουν απλώς μια ευκαιρία για ανεφοδιασμό και επισκευή πλοίων αλλά θα μπορούσαν επίσης να στεγάσουν συστήματα παράκτιας άμυνας που θα προστατεύουν τη πολεμική μοίρα Μεσογείου. Οι στόχοι της Ρωσίας για τον στόλο εκτείνονται πέρα από τα όρια της Μεσογείου. Καθώς ο στόλος ενισχύεται την επόμενη δεκαετία, ενδέχεται να αναλάβει την πρωταρχική ευθύνη για την περιπολία στην Ερυθρά Θάλασσα, στον Περσικό Κόλπο και στον Κόλπο του Άντεν, καθώς και στα δυτικά τμήματα της Αραβικής Θάλασσας, τα οποία επί του παρόντος είναι ευθύνη των Δυτικών δυνάμεων.

*Ο Υποναύαρχος (εα) Δημήτριος Τσαϊλάς ΠΝ δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου, είναι μέλος και ανώτερος ερευνητής του Ινστιτούτου για την Εθνική και Διεθνή Ασφάλεια.

 

 

Γεμίζει τρυπάνια η ΑΟΖ – Η Άγκυρα στα.. τεμάχια ψευδοκράτους

Από
anixneuseis
-
0

 Σημαντικές εξελίξεις στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας με εταιρείες των ΗΠΑ, του Κατάρ, της Γαλλίας και της Ιταλίας να στέλνουν γεωτρύπανα

Κώστας Βενιζέλος   

«Έξοδος» στην κυπριακή ΑΟΖ γεωτρύπανων και «πυκνή κίνηση» αναμένεται τις επόμενες λίγες εβδομάδες, με την τουρκική πλευρά να επιχειρεί να απαντήσει στο ενεργειακό πρόγραμμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο επανεκκινεί. Παρά το γεγονός ότι οι εταιρείες επιδιώκουν να αποφύγουν τα απρόοπτα, εκ των πραγμάτων η κινητικότητα στην ΑΟΖ θα προκαλέσει εντάσεις και προκλήσεις. 

Στη μεγάλη εικόνα, διαμορφώνονται τρία δεδομένα, που θα προκαλέσουν την κινητικότητα:

Πρώτον, η κίνηση έγινε στα μουλωχτά αν και είχε κλείσει από τον περασμένο Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη, όταν ο Πρόεδρος και οι συνεργάτες του είχαν συνάντηση με την ηγεσία της ExxonMobil. Εκεί, σύμφωνα με πληροφορίες, έκλεισε η αδειοδότηση του θαλασσοτεμαχίου 5 της κυπριακής ΑΟΖ στην κοινοπραξία των Exxon-Qatar Petroleum. Πρόκειται για μια εξέλιξη την οποία ήθελαν πολύ και οι Καταριανοί, που συμμετέχουν με τους Αμερικανούς στην κοινοπραξία. Η Λευκωσία ήθελε αυτή την εξέλιξη καθώς θεωρείται μια σημαντική επιβεβαίωση του ενεργειακού της προγράμματος και ενισχύει την κυριαρχία της. Η κατοχική Τουρκία από την πλευρά της θεωρεί πως μέρος του 5 της… ανήκει. Μάλιστα όταν επιχείρησε να συζητήσει με την Αίγυπτο οριοθέτηση ΑΟΖ φέρεται να το πρόσφερε στο Κάιρο!

Οι πληροφορίες μας αναφέρουν πως η κοινοπραξία Exxon-Qatar Petroleum, θα τρυπήσει κοντά στο 10 και δεν θα επεκταθεί σε «αμφισβητούμενη» περιοχή, όπως η Τουρκία θέλει να την παρουσιάσει. Σημειώνεται δε πως με βάση τις σεισμικές έρευνες που έκανε η κοινοπραξία έχει εντοπιστεί κοίτασμα, που ξεκινά από το 10 και επεκτείνεται στο γειτονικό 5. Και μάλιστα τα ευρήματα κρίνονται πολύ σημαντικά. Δεν υπάρχουν, πάντως, ενδείξεις πότε θα ξεκινήσουν γεωτρήσεις στο τεμάχιο 5.

Δεύτερο, εντός Δεκεμβρίου θα αρχίσει η επιβεβαιωτική γεώτρηση των Exxon-Qatar Petroleum στο θαλασσοτεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Υπολογίζεται ότι θα διαρκέσει μέχρι τον Ιανουάριο ενώ αποτελέσματα αναμένονται τον Απρίλιο ή Μάιο.

Τρίτο, η γαλλοϊταλική κοινοπραξία TOTAL – ΕΝΙ, σχεδιάζει όπως αρμοδίως αναφέρεται, τους πρώτους μήνες του νέου χρόνου, 2022, να ξεκινήσει γεώτρηση στο θαλασσοτεμάχιο 6, στο οποίο έκανε στο παρελθόν και η Τουρκία, όχι όμως σε κοντινό σημείο με εκείνο που επέλεξαν οι αδειοδοτημένες από την Κυπριακή Δημοκρατία εταιρείες.

Η τουρκική αντίδραση

Η προσοχή εκ των πραγμάτων στρέφεται προς την Άγκυρα και το πώς θα αντιδράσει στο νέο σκηνικό, το οποίο στήνεται.  Οι πληροφορίες αναφέρουν πως σε ό,τι τουλάχιστον τους αφορά, οι Αμερικανοί έχουν φροντίσει να συνεννοηθούν με τους Τούρκους, ότι δεν θα επιτρέψουν παρενόχληση ή παρεμπόδιση των γεωτρήσεων. Η Άγκυρα θεωρεί πως το θαλασσοτεμάχιο 10, δεν είναι στις «διεκδικήσεις» της. Για το 5, η Τουρκία θεωρεί ότι είναι εντός της υφαλοκρηπίδας της, αλλά όχι ολόκληρο (όχι το κομμάτι που ενδιαφέρει τους Αμερικανούς). Σε ό,τι αφορά τις άλλες εταιρείες, φαίνεται πως θα κρατήσουν αποστάσεις από «αμφισβητούμενες» περιοχές, όπως τις καθορίζει παράνομα η κατοχική δύναμη.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η κατοχική Τουρκία προσανατολίζεται να προχωρήσει σε γεώτρηση- απάντηση σε εκείνη που θα διενεργήσει η κοινοπραξία ExxonMobil και Qatar Petroleum στο θαλασσοτεμάχιο 10 της κυπριακής ΑΟΖ. Πού;  Σε περιοχές, που κατά τον τουρκικό ισχυρισμό, ανήκουν στη δικαιοδοσία του ψευδοκράτους. Σε περιοχές, δηλαδή, που με σκηνοθέτη το καθεστώς της Άγκυρας, το κατοχικό καθεστώς παραχώρησε για έρευνες και γεωτρήσεις τα… δικαιώματα στην τουρκική κρατική εταιρεία Turkish Petroleum ( ΤΡΑΟ). Σημειώνεται συναφώς ότι υπάρχει ειλημμένη απόφαση για γεωτρήσεις στα παράνομα οικόπεδά “F”και “G” που έχει, δήθεν, παραχωρήσει το ψευδοκράτος στην ΤΡΑΟ νότια της Κύπρου. Υπενθυμίζεται πως έχει σταλεί επιστολή στα Ηνωμένα Έθνη, στις 8 Απριλίου 2019, μέσω του Τούρκου Μόνιμου Αντιπρόσωπου, στα Ηνωμένα Έθνη, με την οποία καθορίζεται η… περιοχή του ψευδοκράτους.

Με βάση τον χάρτη που κατατέθηκε, τα οικόπεδα αυτά επικαλύπτουν τα θαλασσοτεμάχια της Κυπριακής ΑΟΖ 1,2,3,8,9,13 για τα τέσσερα εκ των οποίων είχε δοθεί άδεια ερευνών στην Ιταλική ΕΝΙ, στα οποία πλέον συμμετέχει και η γαλλική TOTAL. Στις περιοχές αυτές έχουν γίνει ήδη από τουρκικής πλευράς παράνομα τρισδιάστατες σεισμογραφικές έρευνες.Συνεπώς τώρα είναι έτοιμοι και για γεωτρήσεις και δεν θα χρειαστεί οποιαδήποτε προεργασία.

Η Τουρκία θέλει να παρουσιάσει ότι όλα γίνονται με πρόσκληση του ψευδοκράτους και θα αναδείξει τα «δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων», μέσα από τις παράνομες αυτές ενέργειες.

Η Λευκωσία, προφανώς θέλει διακαώς να υπάρξει επανεκκίνηση του ενεργειακού της προγράμματος, έχοντας συνεννοηθεί τόσο με τις εταιρείες όσο και με τις κυβερνήσεις τους. Επιχειρεί δε να εμπλέξει κι άλλους παίκτες, αλλά και τις χώρες της περιοχής. Την ίδια ώρα, φαίνεται πως κύκλοι στην Αθήνα κάνουν διαφορετική ανάγνωση των εξελίξεων. Αυτοί οι κύκλοι θεωρούν πως οι ενέργειες αυτές είναι υψηλού ρίσκου αυτή την περίοδο, καθώς ο Ερντογάν βρίσκεται υπό πίεση, λόγω της οικονομικής κρίσης. Θεωρούν δε πως ενδέχεται ο Τούρκος Πρόεδρος να θελήσει να εξαγάγει την κρίση, προκαλώντας ένταση.

Αυτή η ανάγνωση των εξελίξεων, όμως, αν και δεν μπορεί να αποκλειστεί οποιαδήποτε ενέργεια της Άγκυρας, δεν μπορεί προφανώς να καθοδηγεί τα επόμενα βήματα της Λευκωσίας. Όπως σημειώνεται, η Κυπριακή Δημοκρατία έχει προβεί σε συνεννοήσεις με τις εταιρείες, που δραστηριοποιούνται στην κυπριακή ΑΟΖ, κυρίως με τις κυβερνήσεις των χωρών από τις οποίες προέρχονται.

ΚΑΛΥΜΜΕΝΗ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΕ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΗ ΤΟΥ «5»

Η Κυβέρνηση αποφάσισε απευθείας ανάθεση του θαλασσοτεμαχίου 5 στην κοινοπραξία, βρίσκοντας ένα «παράθυρο» στον ευρωπαϊκό κανονισμό, που ειρήσθω εν παρόδω, για τέτοιες περιπτώσεις λόγω του ελεύθερου ανταγωνισμού, προβλέπει  ανοικτό διαγωνισμό. Η Λευκωσία αξιοποίησε το γεγονός ότι το 10 γειτνιάζει με το 5 και αυτό σημαίνει πως οι έρευνες, κυρίως τα αποτελέσματα αυτών, μπορούν να επεκταθούν και σε περιοχές που αποτελούν συνέχεια του αδειοδοτημένου θαλασσοτεμαχίου. Συνεπώς, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πλήρως καλυμμένη έναντι της Ε.Ε. με την απόφασή της αυτή. Της απευθείας, δηλαδή, ανάθεσης, χωρίς διαγωνισμό.

Δίκτυα συνεργασίας με χώρες της περιοχής

Η Άγκυρα επιχειρεί να ρίξει δίκτυα συνεργασίας σε χώρες της περιοχής και κυρίως προς κράτη, με τα οποία οι σχέσεις της δεν είναι καλές τα τελευταία χρόνια. Η κίνηση αυτή γίνεται για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι οικονομικός και αυτό φάνηκε και από τη συνεργασία με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία, όπως ανακοινώθηκε, θα επενδύσουν 10 δισ. δολάρια στην Τουρκία. Κι αυτό παρόλο που οι σχέσεις τους μέχρι και πρόσφατα ήταν εχθρικές.

Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η Τουρκία κατηγόρησε τα ΗΑΕ ότι είχαν ανάμιξη στο πραξικόπημα του 2016 κατά του Ερντογάν, ενώ τα ΗΑΕ υποστηρίζουν πως η Άγκυρα ενισχύει τη «Μουσουλμανική Αδελφότητα», για να αποσταθεροποιήσει καθεστώτα της περιοχής. Υπενθυμίζεται περαιτέρω, ότι τα ΗΑΕ έχουν βομβαρδίσει τουρκική βάση στη Λιβύη. Δεύτερον, πέραν από την οικονομική διάσταση, είναι προφανές πως τα ανοίγματα της Άγκυρας έχουν και γεωπολιτική σημασία. Επιχειρεί να σπάσει τις συνεργασίες της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδας στην περιοχή. Η προσπάθεια επαναπροσέγγισης με Ισραήλ και Αίγυπτο συνεχίζεται, ενώ Αθήνα και Λευκωσία παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις.

Φιλελεύθερος

Henry Olsen: Τι θα γίνει με τις αμβλώσεις στις ΗΠΑ;

Από
anixneuseis
-
0

Κυριάκος Κυριακόπουλος: ΓΑΠ… Εκλογές… Και το παραδοσιακό πολιτικό φιλότιμο στον γάμο του Καραγκιόζη

Από
anixneuseis
-
1
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το ΠΑΣΟΚ, πέρα από το πως ξεκίνησε και ανεξάρτητα από την δυναμική που εξέφρασε πολιτικά αλλά και μέσα στην κοινωνία τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης κατά τα οποία απετόλμησε μια διακριτή διαφοροποίηση από την παραδοσιακή Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία, έχει πλέον εκφυλιστεί πλήρως σε ένα απολύτως συστημικό πολιτικό παραμάγαζο που τροφοδότησε τον εκμαυλισμό…

Στην συστημική του διαδρομή, πρωταγωνίστησε στην βιομηχανία παραγωγής σκανδάλων, στην διάψευση των πολιτικών προσδοκιών, στην εκποίηση κρίσιμων εθνικών προτεραιοτήτων, και φυσικά στην εφαρμογή στην πράξη μιας πρωτοφανούς τυχοδιωκτικής διαχείρισης με ερμαφρόδιτη πολιτική φυσιογνωμία, η οποία συνέβαλε στον ευνουχισμό των κοινωνικών αντιστάσεων, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποίησε με τρόπο ύπουλο και εγκληματικό, τους όρους που οδήγησαν  στην εθνική, πολιτική, πολιτισμική, αξιακή και οικονομική χρεοκοπία της χώρας με τις γνωστές συνέπειες σε όλους τους κρίσιμους δείκτες που σχετίζονται με την στρατηγική της επιβίωση…

Το ΠΑΣΟΚ κατά την διάρκεια της πολύχρονης συστημικής του διαδρομής, οριοθετήθηκε τελικά, ως το πλέον αμφιλεγόμενο, ως το πιο ξεπεσμένο και κατεξευτελισμένο τμήμα της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας, το οποίο εξέθρεψε Σημίτηδες, Γιωργάκηδες, Μαντέληδες, Διαμαντοπούλαινες, Δραγώνες, Φωτόπουλους και λοιπούς συστημικούς «αστέρες», ων ουκ έστι αριθμός, οι οποίοι συναποτέλεσαν την πολυπρόσωπη και επικίνδυνη πέμπτη φάλαγγας που διέλυσε την χώρα…

Αυτό το ΠΑΣΟΚ, του οποίου το πρώτο θύμα στην πορεία του συστημικού του εκφυλισμού υπήρξε το ίδιο το θετικό μεταρρυθμιστικό έργο των πρώτων χρόνων της πολιτικής του διακυβέρνησης, δεν είναι και δεν πρόκειται να αποκτήσει ποτέ την υπόσταση της “Δημοκρατικής Παράταξης”, με την έννοια της συγκροτημένης πολιτικοκοινωνικής ενότητας, που θα μπορεί να συνδυάζει την ανατρεπτική πολιτική προσδοκία με την αναγκαία πολιτική αποφασιστικότητα, ώστε να εκφράσει και να διευρύνει έτι περαιτέρω το πολιτικά ριζοσπαστικοποιημένο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας που τοποθετείται απέναντι στις συντηρητικές και νεοφιλελεύθερες πολιτικές…

Αυτό το ΠΑΣΟΚ… Ηταν… Είναι… Και θα παραμένει ένας εκφυλιστικός πολιτικός μηχανισμός, προσανατολισμένος στην παραγωγή διαχειριστών… Ποικίλων πολιτικών παρασίτων… Τρωκτικών αλλά και θεραπαινίδων  της εξουσίας σε τελευταία ανάλυση.

Αυτό το ετερόκλητο και εκφυλιστικό πολιτικό συνονθύλευμα προφανώς δεν μας αφορά υπό την οποιανδήποτε ηγεσία, γι’ αυτό και δεν το προσεγγίζουμε παρά μονάχα ως ένα επικίνδυνο καρκίνωμα μέσα στην κοινωνία που διεκδικεί την νομή της εξουσίας που έχασε, ενώ είναι παντελώς ανίκανο αλλά και απρόθυμο να τροποποιήσει τον χαρακτήρα της, την πολιτική της φυσιογνωμία, τους όρους και τις μορφές της άσκησής της…

Σε κάθε περίπτωση πάντως, θεωρούμε ότι ακόμη και σε ένα τέτοιο ΠΑΣΟΚ, εάν έχει απομείνει ίχνος του παραδοσιακού πολιτικού φιλότιμου, είναι βέβαιο πως ένας αποτυχημένος τόσο για το κόμμα του όσο και για την χώρα πρώην πρωθυπουργός, δεν νομιμοποιείται να επαναδιεκδικεί την ηγεσία προφασιζόμενος ή εάν θέλετε καπηλευόμενος το δημοκρατικό φαίνεσθαι των εκλογικών διαδικασιών. Όχι γιατί τυπικά δεν έχει το δικαίωμα να την διεκδικήσει, αλλά διότι ηθικά με αυτήν την επιλογή, καθιστά τους πάντες συνένοχους στην αποτυχία του και αυτό είναι φτηνή και κατάπτυστη επιλογή για έναν “ηγέτη”…

Και αν παρ’ όλα αυτά κάνει το λάθος να την επαναδιεκδικήσει παρασυρμένος από την ματαιοδοξία του, αλλά δεν αναδειχτεί πρώτος και με μεγάλη διαφορά (για να μην πούμε ότι αν αποδειχτεί πως δεν διαθέτει το πολιτικό καύσιμο να κεφαλαιοποιήσει την πρώην πρωθυπουργία του και να τελειώσει την παρτίδα από τον πρώτο κιόλας γύρο) τότε αποσύρεται με αξιοπρέπεια και βάζει ένα τέλος στον προσωπικό και τον πολιτικό του διασυρμό… Είναι αυτό ακριβώς που δεν έκανε και που δεν δείχνει διατεθειμένος να πράξει ο ΓΑΠ…

Φαίνεται όμως ότι σε ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ, αυτός ο αξιακός κώδικας είναι ανύπαρκτος ΚΑΙ στην συνείδηση των πολιτικών που διεκδικούν το χρίσμα, αλλά ΚΑΙ στην κοινωνική βάση αυτήν που με την συμμετοχή και την αφωνία της νομιμοποιεί τέτοιες αθλιότητες.

Όποια κι αν είναι λοιπόν η επόμενη μέρα γι αυτόν τον πολιτικό σχηματισμό, η καθολική πολιτική του απαξίωση είναι επιβεβλημένη πρωτίστως γιατί είναι δεδομένη η επικινδυνότητά του στο πλαίσιο του συστημικού ρόλου που επιδιώκει να του επιφυλάξουν οι πολιτικές διεργασίες που είναι στα σκαριά.

Προφανώς η ανάγκη να βρει πολιτική έκφραση ο κοινωνικός χώρος και η μαχητική πολιτική κουλτούρα την οποία εξέφρασε το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ, είναι δεδομένη και αδήριτη. Αλλά αυτή η πολιτική διεργασία, δεν μπορεί να προκύψει με την μέθοδο της νεκρανάστασης και με την κοινωνία στο περιθώριο και φυσικά δεν μπορεί να ευοδωθεί με πρωταγωνιστές τους πολιτικούς Φρανκενστάιν που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ στον πολιτικό εκφυλισμό και ενταφίασαν την πολιτική δυναμική του.

Αλέξης Παπαχελάς: Το μέλλον του ΚΙΝΑΛ και οι κεντρώοι ψηφοφόροι

Από
anixneuseis
-
0

Οι εκλογές για την ανάδειξη νέας ηγεσίας στο ΚΙΝΑΛ είναι σημαντικές για τη χώρα. Η κρίση έφερε στο Κοινοβούλιο τα κόμματα της οργής, με μοναδική εξαίρεση το Ποτάμι. Δεν υπήρξε ποτέ χώρος και οξυγόνο για κάτι πιο μετριοπαθές και ευρωπαϊκό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σάρωσε τον κεντρώο χώρο με το μεταρρυθμιστικό του προφίλ και τις μεταγραφές που έκανε. Ενα τμήμα από τους κεντρώους ψηφοφόρους δηλώνουν απογοητευμένοι από ορισμένες κινήσεις και από χειρονομίες που απευθύνονται στη δεξιά ενορία της Ν.Δ. Θυμώνουν μάλιστα γιατί νιώθουν ότι αντιμετωπίζονται σαν «αγκιστρωμένο ψάρι», σαν δεδομένοι ψηφοφόροι που δεν έχουν κάπου αλλού να πάνε. Πράγμα που είναι αλήθεια, αλλά κανείς δεν θέλει να το νιώθει.

Η ανάδειξη νέου αρχηγού στο ΚΙΝΑΛ ίσως αλλάξει το σκηνικό. Ο Αλέξης Τσίπρας βλέπει το ταβάνι του 25%-27% και καταλαβαίνει ότι η επάνοδος στην εξουσία απομακρύνεται. Οι ψηφοφόροι του προέρχονται σε σημαντικό βαθμό από το ΠΑΣΟΚ και ένα νέο πρόσωπο μπορεί να τους πείσει να ξαναδώσουν μια ευκαιρία στην… παλιά τους αγάπη. Λογικά θα πρέπει να νιώσει την ανάγκη να κόψει τον γόρδιο δεσμό με το προπατορικό 3% και να στραφεί προς το κέντρο. Λογικά, γιατί συναισθηματικά είναι προφανές ότι είτε δεν μπορεί είτε αργεί πάρα πολύ να το κάνει.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει όμως απέναντί του κεντρώους ψηφοφόρους, οι οποίοι είναι από τη φύση τους απαιτητικοί, που θα νιώσουν ότι ίσως έχουν μια εναλλακτική. Για τον πρωθυπουργό η εξίσωση είναι πολύ δύσκολη, μία ισορροπία τρόμου. Οι κεντρώοι «πελάτες» είναι απαιτητικοί, οι δεξιοί θυμώνουν όμως πιο εύκολα. Μέχρι στιγμής η ισορροπία κρατήθηκε, αλλά αυτό πρέπει να συνεχιστεί μέχρι τις κάλπες. Ο νέος εκλογικός νόμος δεν αφήνει περιθώρια για να χαθούν πολλοί ψηφοφόροι, είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά.

Με την ψήφο μας απαντάμε στο τι είναι εφικτό για να πάει παρακάτω η χώρα, όχι στο αν η Ελλάδα μπορεί να γίνει Δανία αύριο.

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Ο επόμενος αρχηγός του ΚΙΝΑΛ θα θελήσει να έχει μία αυτόνομη πορεία, θεωρώντας ότι κάθε συνεργασία με τη Ν.Δ. θα ισούται με πολιτική αυτοκτονία. Θα έχει άλλωστε αγοράσει το επιχείρημα ότι αν μπει σε ανοδική πορεία ίσως να αντικαταστήσει σε 2-4 χρόνια τον ΣΥΡΙΖΑ στον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Καλά είναι τα σενάρια, αλλά η πραγματικότητα βάζει συνήθως τα δικά της διλήμματα. Οι κεντρώοι ψηφοφόροι, που σε ένα βαθμό καθορίζουν καταλυτικά το αποτέλεσμα, θα πρέπει να λάβουν τις αποφάσεις τους. Το δίλημμα «Μητσοτάκης ή ακυβερνησία» θα τεθεί εκ των πραγμάτων. Θα πείσει όμως ή θα γίνει μπούμερανγκ σε μια εποχή που οι ψηφοφόροι λατρεύουν να γίνονται απρόβλεπτοι; Και από την άλλη, υπάρχει ο κίνδυνος κάποιοι δεξιοί ψηφοφόροι να μείνουν σπίτι τους ή να προτιμήσουν μικρότερα κόμματα διαμαρτυρίας.

Η χώρα θα βρει την ισορροπία της. Η οποία ίσως είναι στο σημείο όπου ο μεν πρωθυπουργός θα πάρει το μήνυμα ότι δεν μπορεί να κυβερνά για πάντα χωρίς αντίπαλο και οι απαιτητικοί ψηφοφόροι θα αντιληφθούν ότι με την ψήφο μας απαντάμε στο τι είναι εφικτό για να πάει παρακάτω η χώρα, όχι στο αν η Ελλάδα μπορεί να γίνει Δανία αύριο το πρωί.

“Καθημερινή”

H οικογένεια που περπατάει στα τέσσερα έχει μπερδέψει τους επιστήμονες: Θα μπορούσε να είναι επιστροφή στην… οπισθοδρόμηση (vid)

Από
anixneuseis
-
0

Η οικογένεια Ulas από το Χάταϊ της Τουρκίας, που περπατάει στα τέσσερα, με τους καρπούς των χεριών κάτω, έχει κάνει τους επιστήμονες να διαφωνούν.

Απομονωμένη σε μια απομακρυσμένη γωνιά της Τουρκίας, ανάμεσα σε χωμάτινους δρόμους και πέτρινα σπίτια, ζει μια οικογένεια που φαίνεται να μην αγγίζουν τα 4 εκατομμύρια εξέλιξης. Αρχικά διαφημιζόταν από Τούρκους επιστήμονες ως απόδειξη της «οπισθοδρομικής εξέλιξης», καθώς αρκετά μέλη της οικογένειας Ulas περπατάνε… στα τέσσερα.

Από τα 19 παιδιά που γεννήθηκαν από τον Resit και τη Hatice Ulas – οι οποίοι περπατάνε όρθιοι – πέντε αδέρφια χρησιμοποιούν ως έξτρα πόδια και τις παλάμες των χεριών τους, με εκπληκτική ευκινησία μάλιστα κόντρα σε αυτό που οι ερευνητές αρχικά νόμιζαν ότι ήταν μια υποτροπή στην εξέλιξη της ορθοστασίας.
Είναι τόσο σκληρό και αφύσικο για τους ανθρώπους να περπατάνε με αυτόν τον τρόπο που συχνά το χρησιμοποιούν οι πεζοναύτες των ΗΠΑ ως άσκηση αντοχής. Γι αυτήν την οικογένεια από την Τουρκία όμως είναι μια αποκαρδιωτική πραγματικότητα, καθώς φαίνεται να γυρίζουν εκατομμύρια χρόνια πίσω.

2

Οι πρώτες θεωρίες ανέφεραν λοιπόν- για να προσπαθήσουμε να δώσουμε μια εξήγηση – πως τα αδέρφια περπατάνε όπως οι πρώτοι πρόγονοί μας, στα τέσσερα, προσφέροντας μια «οπτική» στο μακρινό παρελθόν. Σε αντίθεση όμως με τα πρωτεύοντα θηλαστικά από τα οποία εξελίχθηκαν οι άνθρωποι, τα αδέρφια Ulas δεν χρησιμοποιούν τις γροθιές τους για να περπατήσουν αλλά την παλάμη τους, προκαλώντας έτσι κάλους.

Ορισμένοι επιστήμονες χαρακτήρισαν την κατάστασή τους ως «οπισθοδρόμηση» – προκαλώντας την κριτική από άλλους ειδικούς που υποστηρίζουν ότι είναι ένας συνδυασμός «γενετικών» και «περιστασιακών» παραγόντων.

Οι αδερφές Safiye, Hacer, Senem και Emine αλλά και ο αδελφός τους Hüseyin έχουν περάσει πολλά χρόνια να βασανίζονται από σκληρούς χωρικούς στην επαρχία Hatay της νότιας Τουρκίας (κοντά στα σύνορα με τη Συρία). Κι όταν λέμε να βασανίζονται, δεν είναι μόνο οι ύβρεις που εκτοξεύονται συνέχεια προς αυτούς αλλά ακόμα και πέτρες ή κομμάτια βράχου.

Ένα έκτο αδερφάκι περπάτησε επίσης στα τέσσερα, αλλά δυστυχώς πέθανε σε ηλικία πέντε ετών.

Λόγω του bullying που δέχονται, οι γυναίκες τείνουν να μένουν ολοένα και περισσότερο κοντά στο σπίτι, αλλά σύμφωνα με τους επιστήμονες που μελέτησαν την οικογένεια, ο αδερφός τους περιφέρεται ορισμένες φορές για πολλά χιλιόμετρα απόσταση και έχει με κάποιους χωρικούς συζητήσεις και κουβέντες.
Κανένας από τους πέντε, (ηλικίας από 25 ως 41 ετών), δεν πήγε σχολείο, αλλά ήταν σε θέση να μάθει αρκετά κουρδικά για να επικοινωνεί με τα άλλα μέλη της οικογένειάς του.

2

Για περισσότερες από δύο δεκαετίες, η ύπαρξη της οικογένειας έμεινε κρυφή… Ένα ας το πούμε μυστικό για τον υπόλοιπο κόσμο, μέχρι που δύο Βρετανοί επιστήμονες είδαν μια αδημοσίευτη εργασία από έναν Τούρκο καθηγητή το 2005.

Η εκπληκτική αυτή αποκάλυψη ήταν ικανή να… σκίσει τα βιβλία της επιστήμης, καθώς το τετράποδο βάδισμά τους δεν είχε αναφερθεί ποτέ πριν σε υγιείς ενήλικους ανθρώπους.

Τούρκοι επιστήμονες υπέθεσαν ότι το βάδισμά τους οφειλόταν σε μια διαταραχή την οποία ο εξελικτικός βιολόγος Üner Tan, ονόμασε σύνδρομο Uner Tan. Οι άνθρωποι που υποφέρουν από αυτό περπατούν με τετραποδική κίνηση και έχουν σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες, υποδηλώνοντας έτσι ότι είναι μια μορφή «οπισθοδρομικής εξέλιξης». Αυτή η θεωρία όμως «κατακρεουργήθηκε» από τον Βρετανό ψυχολόγο Nicholas Humphrey, ο οποίος την χαρακτήρισε «ανεύθυνη» και «προσβλητική». Ο ίδιος συνάντησε και παρατήρησε την οικογένεια Ulas.

Μιλώντας σε ντοκιμαντέρ του BBC 2, ο καθηγητής Humphrey είπε: «Νομίζω ότι η περιγραφή της οικογένειας αυτής από τον καθηγητή Tan ως «οπισθοδρόμηση», δεν είναι μόνο επιστημονικά ανεύθυνη, αλλά και βαθιά προσβλητική γι αυτήν την οικογένεια».

2

Το συμπέρασμα του καθηγητή Tan απορρίφθηκε από τον Humphrey και δύο άλλους Βρετανούς ειδικούς, τον νευροεπιστήμονα Roger Keynes και τον γιατρό επιστήμονα John Skoyles, οι οποίοι υποστήριξαν ότι το βάδισμά τους οφείλεται σε δύο σπάνια φαινόμενα που συναντώνται.

Σε γενετικές και αναπτυξιακές συνθήκες!

Τα προσβεβλημένα αδέρφια, των οποίων οι γονείς είναι δεύτερα ξαδέρφια, πάσχουν όλα από μια συγγενή εγκεφαλική ανεπάρκεια και παρεγκεφαλιδική αταξία, που σημαίνει ότι δυσκολεύονται να ισορροπήσουν στα δύο πόδια και έτσι η κινητική τους ανάπτυξη διοχετεύθηκε στο να μετατραπεί σε έρπουσα.
Άλλοι επιστήμονες πιστεύουν ότι δεν είναι επαρκής αυτή η εξήγηση για την τετράποδη οικογένεια, υποστηρίζοντας ότι ένας σημαντικός παράγοντας της κατάστασής τους εξαρτάται από τις συνθήκες και το περιβάλλον.

2

Μέχρι την ηλικία των εννέα μηνών, τα παιδιά σέρνονταν ως συνήθως με τα χέρια και τα γόνατά τους, αλλά στη συνέχεια ανέπτυξαν αυτό που ονομαζόταν «έρπουσα αρκούδας» – να τριγυρνούν με τα χέρια και τα πόδια τους.

«Από την αρχή πολλά πράγματα ήταν περίεργα γι ‘αυτούς. Μας το είπε η μητέρα. Σέρνονταν με ασυνήθιστο τρόπο», είπε ο καθηγητής Humphreys στο ντοκιμαντέρ του BBC και συμπλήρωσε: «Μερικοί από αυτούς τότε, σίγουρα είχαν αυτό το εξαιρετικό πρόβλημα ισορροπίας, ξέρουμε ότι έχουν περίεργους σκελετούς. Επίσης γνωρίζουμε ότι η μητέρα γέννησε μωρά με εξαιρετικά γρήγορη διαδοχή. Επτά παιδιά γεννήθηκαν μέσα σε πέντε χρόνια – τέσσερα από αυτά τα παιδιά έγιναν τετράποδα. Πρέπει να ήταν εντελώς καταβεβλημένη.

2

Σε ένα έγγραφο της έρευνας πάντως που κυκλοφόρησε από τους Humphrey, Skoyles και Keynes, υποστηρίζουν οι επιστήμονες ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να μην εμφανιστεί ποτέ ξανά: «Ωστόσο, ακόμα κι αν είναι πράγματι μια μεμονωμένη παθολογική κατάσταση, πιστεύουμε ότι μπορεί να αντληθούν ανθρωπολογικά μαθήματα από αυτήν. Γιατί, όπως τονίσαμε στην αρχή, το βάδισμα αυτών των ενήλικων τετράποδων έχει πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά, που δεν παρατηρούνται ούτε σε ανθρώπινα βρέφη ούτε σε άλλα πρωτεύοντα: συγκεκριμένα, πρόκειται για βάδισμα με τον καρπό, σε συνδυασμό με μια τυπικά ανθρώπινη δίποδη χρήση των πίσω ποδιών».

 

ΠΗΓΗ: gazzetta.gr
1...2,1262,1272,128...3,039Σελίδα 2,127 από 3,039