Αρχική Blog Σελίδα 2114

Ο Μπαμπατζάν ξετινάζει την οικονομική πολιτική του Ερντογάν

0

Ο Μπαμπατζάν, ο “μάγος” της τουρκικής οικονομίας, εκθέτει τον Ερντογάν και την οικονομική του πολιτική

Ο Μπαμπατζάν απαντάει στον Ερντογάν που λέει ότι «οι οπαδοί του Σόρος θέλουν υψηλά επιτόκια στην Τουρκία», ως εξής: «Αν πει ο Σόρος “θα φέρω λεφτά στην Τουρκία”, θα τον υποδεχτεί με τιμές»

Ο Ερντογάν είπε, “Σήμερα, αυτοί που λένε να αυξηθούν τα επιτόκια είναι ίδιοι με αυτούς που λένε να ελευθερωθεί ο προβοκάτορας Γκεζί. Αυτοί είναι οι άνθρωποι του Σόρος”.

Ο Πρόεδρος του Κόμματος DEVA Αλί Μπαμπατζάν απάντησε στον Πρόεδρο της Τουρκία και Πρόεδρο του AKP Ταγίπ Ερντογάν με τα εξής λόγια:

«Όταν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είπαν «θα φέρω χρήματα στην Τουρκία», ο Ερντογάν, που μέχρι τότε τους έβριζε, τους υποδέχτηκε με τιμές και κρατική τελετή στην Τουρκία. Αν και ο Σόρος  πει: “Θα φέρω λίγα χρήματα στην Τουρκία”, ο Ερντογάν θα κάνει τα ίδια. Θα τον υποδεχτεί με μια όμορφη επίσημη τελετή».

Μιλώντας στο επαρχιακό συνέδριο του κόμματός του στο Osmaniye, ο αρχηγός του κόμματος DEVA Babacan, αναφερόμενος στο μέτρο της κρατικής προστασίας των καταθέσεων έναντι των συναλλαγματικών διακυμάνσεων, είπε:

«Συνέδεσε άμεσα τις πληρωμές τόκων με τη συναλλαγματική ισοτιμία. Αυτή είναι η λάθος πρακτική της δεκαετίας του 1970. Ο Οζάλ το είχε βγάλει από τη ζωή μας. Θέλω να κάνω έκκληση στον κ. Ερντογάν. Οι δηλώσεις που κάνατε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα έκαναν τον Özal να στριφογυρίζε στο μνήμα του. Πήρατε ένα άθλιο μοντέλο οικονομίας της δεκαετίας του 1970, το οποίο ο Οζάλ χαρακτήρισε «μεγάλο λάθος» και προειδοποίησε, «Ελπίζω να μην ξανασυμβεί στην Τουρκία.» Το παρουσιάζετε στην Τουρκία του 2021 σαν να ήταν κάτι καινούργιο. Δεν μπορούμε καν να υπολογίσουμε τι βάρος θα φορτώσετε στο μέλλον της χώρας μας με αυτή τη λάθος απόφαση».

«Οι πολίτες αγόρασαν 1 δισεκατομμύριο 700 εκατομμύρια επιπλέον συνάλλαγμα σε δύο ημέρες»

Ο Μπαμπατζάν συνεχίζοντας έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:

«Μετά από αυτήν τη ρύθμιση, που εγγυάται τις καταθέσεις σε λίρες, μήπως πήγαν κάτοχοι καταθέσεων σε συνάλλαγμα να αλλάγουν το νόμισμά τους σε τουρκικές λίρες; Όταν βλέπουμε τα στοιχεία της Επιτροπής Εποπτείας των Τραπεζών, οι πολίτες αγόρασαν 1 δισεκατομμύριο 700 εκατομμύρια δολάρια περισσότερο συνάλλαγμα σε αυτές τις δύο ημέρες. Έβαλαν την Κεντρική Τράπεζα να πουλά συνάλλαγμα από την πίσω πόρτα μόνο και μόνο για να δημιουργήσουν μια ψεύτικη νίκη του κ. Ερντογάν. Μόνο τη Δευτέρα και την Τρίτη διατέθηκαν από τα συναλλαγματικά αποθέματα 7 δισεκατομμύρια δολάρια. Εξακολουθούν να “καίνε” δολάρια από τα συναλλαγματικά αποθέματα, για να καταστείλουν το δολάριο».

«Αν ο Σόρος πει «μπορώ να φέρω 5-10 δισεκατομμύρια δολάρια την Τουρκία», θα γινόταν αμέσως φίλος»

Απαντώντας στα λόγια του Προέδρου Ερντογάν, που είπε ότι «Όσοι θέλουν υψηλά επιτόκια είναι άνθρωποι του Σόρος», ο Μπαμπατζάν δημοσίευσε διάγραμμα των επιτοκίων δανεισμού του Υπουργείου Οικονομικών και μια φωτογραφία του Τζορτζ Σόρος και του Ερντογάν, και είπε:

«Ποιος είναι αυτός που εφαρμίζει τα υψηλά επιτόκια; Ενώ το επιτόκιο δανεισμού του Υπουργείου Οικονομικών ήταν 17 τοις εκατό τον Σεπτέμβριο, τώρα είναι 25,16 τοις εκατό. Μόλις το Υπουργείο Οικονομικών δανειστεί από το 25 τοις εκατό, θα πληρώνει το δάνειο για πέντε χρόνια. Το πρόβλημα δεν είναι ο Σόρος, που τον ανακήρυξαν σε εχθρό της εβδομάδας. Κρέμασαν μια αφίσα με τη φωτογραφία του Σόρος και την επιγραφή «Ο εχθρός της Εβδομάδος». Αλλά αν ο Σόρος βγει και πει «φέρνω 5-10 δισεκατομμύρια δολάρια στην Τουρκία», από εχθρός θα γίνει αμέσως φίλος. Είναι ο ίδιος ο Ερντογάν, ο οποίος έχει συναντηθεί πολλές φορές με τον Σόρος , αυτός που έχει αυξήσει το επιτόκιο δανεισμού του Υπουργείου Οικονομικών από 17 σε 25 από τον Σεπτέμβριο».

«Αν αποδυναμώσεις την οικονομία της χώρας, τότε θα υποκύψεις στις πιέσεις»

«Θα γίνει όπως ακριβώς έγινε με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ενώ ήταν μέχρι τότε ο μεγάλος εχθρός, όταν είπα «Θα φέρω χρήματα στην Τουρκία» τους υποδέχτηκαν με μια κρατική τελετή. Το ίδιο θα κάνουν και με τον Σόρος αν πει «Θα φέρω λίγα χρήματα». Αν αποδυναμώσεις την οικονομία της χώρας, θα υποχρεωθείς να υποκύψεις σε πιέσεις. Θα υποχρεωθείς να παρακαλάς ξένες χώρες να σου δώσουν χρήματα. Και να σκεφτείτε ότι όταν ήμουν εγώ υπουργός Οικονομικών, οι επενδυτές έκαναν ουρές».

«Αν μας ρωτήσουν πώς τα καταφέρναμε εμείς, ευχαρίστως θα τους εξηγήσουμε»

«Την περίοδο που ανέλαβα αρμόδιος υπουργός στο Υπουργείο Οικονομικών, το Υπουργείο Οικονομικών της Δημοκρατίας της Τουρκίας πλήρωνε τόκο 66%. Το μειώσαμε στο 4 και μισό τοις εκατό. Αν ρωτήσουν, «Πώς το πέτυχες αυτό;», θα τους το εξηγήσουμε ευχαρίστως. Αλλά τώρα τα αυτιά και το μυαλό τους είναι κλειστά».

«Εμείς θα βγάλουμε και πάλι την Τουρκία από την κρίση»

«Όπως βγάλαμε αυτή τη χώρα από την κρίση, τόσο το 2002 όσο και το 2009, μαζί με την ομάδα μας, θα τη βγάλουμε ξανά. Όπως με κοινή προσπάθεια και συνεννόηση σώσαμε τη χώρα μας από τη φτώχεια, έτσι θα τη σώσουμε ξανά. Θα κάνουμε μεγάλα άλματα μπροστά, όχι μικρά βήματα. Θα οικοδομήσουμε μια πιο όμορφη, πιο χαρούμενη, πιο ελεύθερη, πιο πλούσια, πλήρως δημοκρατική Τουρκία».

«Δεν θα αφήσουμε ποτέ ξανά τον αυταρχισμό να κυριαρχήσει»

«Κανείς δεν πρέπει να επιδιώκει τη λύση των προβλημάτων αυτής της χώρας με ωμή βία ή οτιδήποτε άλλο. Κανείς δεν πρέπει να πεισμώνει ενάντια στη θέληση του λαού. Ειδικά υπάρχουν και αυτοί που ελπίζουν σε βοήθεια από τα κέντρα του αυταρχισμού. Θα απογοητευθούν. Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ ξανά την κυριαρχία του αυταρχισμού. Το φάρμακο για αυτή τη χώρα δεν είναι ούτε η σημερινή κακοδιαχείριση ούτε ο αυταρχισμός του παρελθόντος. Θα λύσουμε τα προβλήματα της Τουρκίας προσπαθώντας σε ένα πεδίο δημοκρατίας».

«Υπάρχει ένα πολύ ισχυρό λόμπι εισαγωγών στη γεωργία»

«Η σημερινή διοίκηση δεν παρέχει τη στήριξη που δίνει στα γεωργικά προϊόντα που αγοράζει από τη Ρωσία. Δηλαδή τη στήριξη που δίνει στους Ρώσους αγρότες, δεν την δίνει στους δικούς μας αγρότες. Εξαρτηθήκαμε από ξένες χώρες σε στρατηγικούς τομείς όπως τα τρόφιμα. Γιατί η φωνή των αγροτών μας δεν φτάνει μέχρι το προεδρικό μέγαρο, στο οποίο έχει ελεύθερη πρόσβαση τα λόμπι εισαγωγής τροφίμων. Αγοράζουν και πωλούν σε μεγάλες ποσότητες. Υπάρχει τεράστιο κέρδος. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται σε όλους να κάνουν εισαγωγές. Κάποιοι ανοίγουν την πόρτα από πριν, εισάγουν και μετά κλείνουν την πόρτα. Είναι ξεκάθαρο ποιος θα εισάγει και τι. Υπάρχει ένα πολύ ισχυρό λόμπι εισαγωγών στη γεωργία, που πλήττει τους Τούρκους αγρότες».

Πηγή: Τ24/INFOGNOM0NPOLITICS.GR

«Έτσι θα χτυπήσουμε τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ισραήλ»! Βίντεο και άσκηση από το Ιράν

0

Πριν μερικές ημέρες ο αρχηγός της ισραηλινής αεροπορίας είχε ερωτηθεί αν είναι έτοιμη να χτυπήσει το Ιράν αν διαταχθεί. Ο ισραηλινός αρχηγός είχε απαντήσει μ΄ ένα ηχηρό ναι κι αυτή η απάντηση ήταν η κλιμάκωση της επιθετικής ρητορικής εναντίον της Τεχεράνης.

Η απάντηση δεν άργησε να έρθει. Το Ιράν απάντησε με την άσκηση «Μεγάλος Προφήτης 17»,  το σενάριο της οποίας προέβλεπε βομβαρδισμό των πυρηνικών εγκαταστάσεων που το Ισραήλ φέρεται να έχει στη Ντιμόνα. Το βίντεο που κυκλοφόρησαν οι Ιρανοί δείχνει την προσομοίωση αυτής της επίθεσης.

Σε δηλώσεις που έγιναν στην τελική φάση της άσκησης, με την κωδική ονομασία Μεγάλος Προφήτης 17 (Payambare Azam 17), ο Αρχηγός του Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν, υποστράτηγος Μοχάμαντ Χοσεΐν Μπαγκερί και ο Διοικητής του IRGC, υποστράτηγος Χουσεΐν Σαλαμί, κατέστησαν σαφές ότι η άσκηση είχε σκοπό να στείλει μήνυμα αποτροπής στο Ισραήλ.

 «Το μήνυμα αυτής της άσκησης είναι μια σοβαρή, πραγματική  προειδοποίηση στις απειλές των αξιωματούχων του σιωνιστικού καθεστώτος ότι θα πρέπει να προσέχουν να μην κάνουν λάθη,διαφορετικά θα τους κόψουμε τα χέρια».

Ο Ανώτατος Διοικητής του IRGC είπε ότι η διαφορά μεταξύ της πραγματικής επιχείρησης και της άσκησης πυραύλων του IRGC ήταν μόνο οι γωνίες εκτόξευσης . «Ως εκ τούτου, οι εχθροί μας πρέπει να προσέχουν τα λόγια τους», είπε ο στρατηγός.

Την τελευταία ημέρα της άσκησης, το IRGC εκτόξευσε ταυτόχρονα 16 βαλλιστικούς πυραύλους διαφόρων τύπων που έπληξαν έναν  στόχο με ακρίβεια 100%. Ίσως, αυτό ήταν το πιο αξιοσημείωτο μέρος της άσκησης καθώς η κρατική τηλεόραση του Ιράν έδειξε τους πυραύλους  στον ουρανό και στη συνέχεια να πέφτουν «βροχή» σε έναν στόχο που μοιάζει πολύ με τον πυρηνικό σταθμό Dimona του Ισραήλ, ο οποίος πιστεύεται ότι φιλοξενεί ισραηλινά πυρηνικά. 

Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν εξαπολύσει μια εκστρατεία  απειλών κατά του Ιράν τις τελευταίες εβδομάδες. Ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας Μπένι Γκαντζ είπε ότι διέταξε τον ισραηλινό στρατό να προετοιμαστεί για στρατιωτική επίθεση στο Ιράν. Άλλοι ισραηλινοί αξιωματούχοι πληροφοριών, πολιτικοί και στρατιωτικοί έχουν επαναλάβει την ίδια απειλή. 

Πολλοί πιστεύουν ότι οι ισραηλινές απειλές κατά του Ιράν έχουν κυρίως σκοπό να αναγκάσουν το Ιράν να κάνει περισσότερες παραχωρήσεις . Στην πραγματικότητα, λένε οι παρατηρητές, το Ισραήλ δεν είναι σε θέση  να πραγματοποιήσει ένα αποτελεσματικό στρατιωτικό χτύπημα για να εξαλείψει τους  πυρηνικούς σταθμούς του Ιράν.

https://www.militaire.gr/etsi-tha-chtypisoyme-tis-pyrinikes-egkatastaseis-toy-israil-vinteo-kai-askisi-apo-to-iran/

Τουρκία: «Γιατί δεν καταρρέει η οικονομία της»; Στέλιος Φενέκος

0
Το άρθρο του ΣΤΕΛΙΟΥ ΦΕΝΕΚΟΥ
Αναλύσεις επί αναλύσεων το τελευταίο διάστημα ήθελαν την τουρκική οικονομία να βυθίζεται στην άβυσσο και τον Ερντογάν περίπου να «εξαφανίζεται». Η τουρκική οικονομία έχει προβλήματα ,ο Ερντογάν. Αυτή η διαπίστωση απέχει πολύ από τα όσα μας έλεγαν ότι πρέπει να αναμένουμε…
Συστηματικά παρακολουθούμε την αρθρογραφία του προέδρου της Κοινωνίας Αξιών και Υποναύαρχου ε.α Στέλιου Φενέκου. Όχι μόνο στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά και σ΄ αυτό.
Ο κ.Φενέκος μ΄ ένα κείμενο του, αμέσως μετά από την «εκτόξευση» της τουρκικής λίρας την Παρασκευή, έγραψε ένα άρθρο με το οποίο εξηγούσε ,γιατί η τουρκική οικονομία και ο Ερντογάν δεν θα «πέσουν» τόσο εύκολα όσο κάποιοι μας έλεγαν. Επισημαίνει και κάτι άλλο εξαιρετικά σημαντικό: ας κοιτάξουμε πρώτα απ΄ όλα τα δικά μας προβλήματα που δεν είναι ούτε λίγα, ούτε πιο ασήμαντα απ΄ αυτά της Τουρκίας.
Ο ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Η “ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ” ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΛΑΚΑΔΟΡΟΥΣ
1. ΓΕΓΟΝΟΣ
Στην Τουρκία χθες η λίρα (αμέσως μετά τις διακηρύξεις της κυβέρνησης Ερντογάν πως προτίθεται να αναπληρώσει τις όποιες απώλειες προκαλέσει η πτώση της λίρας στις καταθέσεις), σημείωσε άλμα της τάξης του 20%, ανακτώντας μεγάλο μέρος της αξίας της, επιστρέφοντας αρχικά σε επίπεδα λίγο κάτω από τις 11 τουρκικές λίρες προς ένα δολάριο. Στη συνέχεια, (όπως είναι αναμενόμενο σε τέτοιες μεταβολές – το λεγόμενο παντελόνιασμα των κερδών από τους κερδοσκόπους), η λίρα έχασε και πάλι το 7% της αξίας έναντι του δολαρίου και το βράδυ χθες κυμαινόταν σε επίπεδα γύρω στις 13 λίρες προς ένα δολάριο (όταν μόλις τρεις ημέρες πριν στις 20 Δεκ είχε ξεπεράσει τις 20 λίρες ανά δολάριο).
Η εκτόξευση αυτή που γνώρισε η λίρα ήταν το μεγαλύτερο ράλι της από το 1983 και οφειλόταν ακριβώς στην υπόσχεση του Τούρκου προέδρου ότι θέτει σε εφαρμογή πρόγραμμα θωράκισης των καταθέσεων από τις διακυμάνσεις του νομίσματος.
2. ΣΧΟΛΙΑ
Πολλές φορές έχω αναφερθεί στο ότι είναι εξαιρετικά βιαστικές οι θέσεις που προβάλλονται συχνά από κομματικούς κλακαδόρους στα ΜΜΕ για την διεθνή απομόνωση της Τουρκίας και την Τουρκική οικονομία, σε τέτοιο βαθμό που να θεωρούμε ότι θα καταρρεύσει και όλη η χώρα.
Πόσο μάλλον όταν αυτή η υποτιθέμενη διεθνής απομόνωση αλλά και η σημερινή δυσχερής οικονομική κατάσταση της προβάλλονται αφελώς ως αποτέλεσμα της δικής μας πολιτικής έναντι της Τουρκίας.
Άκουσα σήμερα τους γνωστούς κλακαδόρους που μέχρι προχθές προέβλεπαν την κατάρρευση της Τουρκίας, να μην μπορούν να εξηγήσουν τεχνικά και με αξιόπιστα επιχειρήματα την μεταστροφή αυτή, και να την αποδίδουν στις ταχυδακτυλουργικές ικανότητες του Ερντογάν που βγάζει λαγούς από το καπέλο, (κατέληξαν να τον αντιμετωπίσουν με δέος μάλιστα).
Δεν θα σχολιάσω περισσότερο αυτήν την “μεταφυσική” προσέγγιση, απλά επιβεβαιώνεται ότι οι κομματικές αυτές προσεγγίσεις παραπλανούν τους πολίτες και τελικά κάνουν μεγάλο κακό στην αξιολόγηση των σχέσεων μας με την Τουρκία.
3. ΑΝΑΛΥΣΗ
Και όπως αναλύω διεξοδικά σε προηγούμενα άρθρα, ναι μεν υφίσταται μία οικονομική κρίση στην οικονομία της σήμερα λόγω κακών πολιτικών επιλογών, όμως έχει όλες τις προοπτικές να την ξεπεράσει και να ξαναγυρίσει σε μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης, λόγω ακριβώς θετικών μακροοικονομικών στοιχείων που παρουσιάζει και μπορεί να στηριχθεί και να αντιστρέψει την κατάσταση, όπως είναι π.χ.
– η ισχυρή οικονομική ανάπτυξη (9% πέρυσι με πρόβλεψη από το ΔΝΤ ότι θα παραμείνει μεταξύ 8-5% μέχρι το 2026),
– ο νεότατος αυξανόμενος πληθυσμός (Μ.Ο. τα 31, 5 έτη- εμείς έχουμε τα 45,5 έτη),
– η μικρή ανεργία,
– η μεγάλη παραγωγική δυνατότητας που έχει η τεράστια χώρα της,
– το χαμηλό χρέος της (40%),
– ο αυξανόμενος τουρισμός (182% πέρυσι και θα αυξηθεί με τις νέες ισοτιμίες),
– η εξαγωγική της δραστηριότητα που βελτιώνει το ισοζύγιο (παρά την αύξηση των τιμών εισαγομένων προϊόντων και πρώτων υλών),
– οι συνολικές ξένες επενδύσεις στην πραγματική οικονομία που φαίνεται με τα 150 δις ευρώ επενδεδυμένα σε παραγωγικές δραστηριότητες από πολλές χώρες της ΕΕ (οι οποίες επ’ ουδενί θα ήθελαν να καταρρεύσει η Τουρκική οικονομία),
– και αυτά αυξάνονται σήμερα με νέες επενδύσεις λόγω των ευνοϊκών ισοτιμιών και των πετροδολαρίων των χωρών του κόλπου.
Μέχρι τα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, όταν ο Ερντογάν ήταν αφοσιωμένος σύμμαχος των ΗΠΑ, τα δυτικά κεφάλαια έρρεαν μαζικά προς τη χώρα, τροφοδοτώντας την οικονομία, πάνω στην οποία στηρίχθηκε και η επεκτατική πολιτική του Ερντογάν.
Από την στιγμή όμως που ο Ερντογάν προσπάθησε να μειώσει τον βαθμό εξάρτησή τους από τις ΗΠΑ και άρχισε να βελτιώνει τις σχέσεις του με την Ρωσία και την Κίνα, επιχειρώντας να παίξει μεγαλύτερο και πιο ανεξάρτητο διεθνή ρόλο, τα διεθνή κεφάλαια έγιναν πολύ πιο επιφυλακτικά, οι εισροές μειώθηκαν και η συναλλαγματική κρίση πυροδότησε σημαντικά προβλήματα στην Τουρκική οικονομία.
Η κρίση αυτή προκάλεσε μεγαλύτερη φυγή παλαιών κεφαλαίων και ανάγκασε τον Ερντογάν να στρέψει την αναπτυξιακή προσπάθεια στο εσωτερικό της χώρας, με επεκτατικές/διευκολυντικές πολιτικές, ήτοι χαμηλά επιτόκια, δημόσια έργα, δημόσιες δαπάνες, κίνητρα για τον κατασκευαστικό τομέα και άλλα μέτρα έτσι ώστε η εσωτερική αγορά να κινήσει την οικονομία. Ταυτόχρονα επιδίωξε να προσελκύσει νέα κεφάλαια με ευρύτερες συμφωνίες συνεργασίας, εκμεταλλευόμενος την νέα συναλλαγματική ισοτιμία.
Βέβαια όσο δεν αυξάνονται τα επιτόκια, η λίρα θα παρουσιάζει αστάθεια και θα υπόκειται διαρκώς σε πτωτικές πιέσεις, όμως όπως επισημαίνουν αναλυτές σε τμήματα ερευνών μεγάλων τραπεζών, «η κίνηση ενδέχεται να σηματοδοτεί το τέλος των δεινών της λίρας επί του παρόντος, αν το πρόγραμμα αυτό αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και των καταθετών».
Είναι γεγονός ότι μία οικονομική κρίση αυτής της μορφής επηρεάζει την εμπιστοσύνη του κόσμου προς την κυβέρνηση, όμως ο Ερντογάν εξακολουθεί να έχει τις δυνατότητες να αντιστρέψει το κλίμα, με κατάλληλες κινήσεις τόσο σε επίπεδο εξωτερική πολιτικής όσο και οικονομικής πολιτικής.
Συνεπώς υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις για τον Ερντογάν (εξαρτάται από αυτόν και τις επιλογές διεθνούς πολιτικής του εν πολλοίς), ώστε να μπορέσει να αντιστρέψει την κακή σημερινή κατάσταση της οικονομίας.
4. ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ
Οφείλουμε να είμαστε αντικειμενικοί στις αναλύσεις μας και να μην δημιουργούμε επίπλαστες εντυπώσεις, που μας οδηγούν σε εσφαλμένες αντιλήψεις και ενέργειες.
Ας σταματήσουν τις θριαμβολογίες διάφοροι βιαστικοί και ας εκμεταλλευθούμε τον χρόνο που μας δίνεται λόγω των δύσκολων συνθηκών που έχουν διαμορφωθεί για την Τουρκία (στις διεθνείς της σχέσεις όσο και στο εσωτερικό της) προκειμένου να βελτιώσουμε την δική μας οικονομική θέση και να ωριμάσουν οι συμφωνίες και συμμαχίες που έχουμε δημιουργήσει ως «Έξυπνο Πλέγμα Ασφαλείας».
Ας σταματήσουμε να υπερ-προβάλλουμε τις εξοπλιστικές μας επιτυχίες και ας σταματήσουμε να στρατιωτικοποιούμε την εξωτερική μας πολιτική.
Εάν η Τουρκία ανακάμψει οικονομικά, είναι πολύ πιθανό να την δούμε να εκμεταλλεύεται (ότι απειλείται δήθεν από εμάς) την αφελή σημερινή μας κομπορρημοσύνη, και να μας οδηγήσει σε εξαντλητική κούρσα εξοπλισμών.
ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΜΑΣ λοιπόν, ας φροντίσουμε την δική μας “κατσίκα” να είναι παραγωγική, ας δομήσουμε το Έξυπνο Πλέγμα Ασφαλείας ” με άξονες τις συμμαχίες μας στα ζητήματα ήπιας προβολής ισχύος κυρίως, ας αυξήσουμε την αποτρεπτική μας ικανότητα με μετριοπάθεια, σταθερότητα και χαμηλούς τόνους, και ας πάψουμε να κομπορρημονούμε, επαναπαυόμενοι στην προσδοκία ότι “μπορεί να πεθάνει ή ότι πέθανε η κατσίκα του γείτονα”.
Photo by Meg Jerrard on Unsplash
https://www.militaire.gr/tourkia-giati-den-katarreei-i-oikonomia-tis/

Σάββας Καλεντερίδης: Ο Ερντογάν έστησε την «τέλεια παγίδα» στην Κύπρο

0
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Τρία game changer νέα δεδομένα που αλλάζουν τις ισορροπίες από τον Έβρο έως τη Μεσόγειο: Οι στοχευμένες αγορές που φέρνουν τα πάνω κάτω

0

Η άφιξη των 6 πρώτων Rafale σημαίνει και ιδιαίτερα αυξημένη δουλειά στο αεροπορικό Επιτελείο και τους ιπταμένους των νέων μαχητικών διότι αυτοί καλούνται να δείξουν στους Επιτελείς την αξία των αεροσκαφών ώστε να δημιουργηθεί το νέο αεροπορικό δόγμα πάνω στο οποίο θα ενταχθούν τα Rafale στην δύναμη της Πολεμικής Αεροπορίας. Πηγή εικόνας: Dassault

Την στιγμή που ο Χουλουσί Ακάρ αναδεικνύει και πάλι τις διαχρονικές εμμονές για το ακριτικό Καστελόριζο, δεν μπορεί να κρύψει τον εκνευρισμό αλλά και τον προβληματισμό που επικρατεί στο τουρκικό Επιτελείο με αφορμή, όχι την κούρσα εξοπλισμών, αλλά τις στοχευμένες προμήθειες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Κυρίως τρία είναι τα προγράμματα που «πονάνε» ιδιαίτερα την γείτονα Τουρκία διότι και τα τρία, καταστρέφουν τα σχέδιά της, να σηκώσει επιθετικό ανάστημα επιχειρώντας την αλλαγή του status quo, όχι μόνο στη Μεσόγειο αλλά και στο Αιγαίο.

Το πρώτο «χαστούκι» ήταν η απόφαση της κυβέρνησης, μετά από την θετική εισήγηση του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας για τα μαχητικά Rafale F3R.

Η δεύτερη κίνηση «ματ» ήταν η επιμονή του Ναυτικού Επιτελείου ν’ αποκτήσει τις φρεγάτες πολλαπλού ρόλου Belh@rra, αλλά με ιδιαίτερα αυξημένες δυνατότητες άμυνας περιοχής.

Και η γροθιά στο μαλακό υπογάστριο της Άγκυρας ήρθε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού που με πολύ υπομονή, δουλειά και δύσκολες συνεννοήσεις ελέω covid, κατάφερε να «κλειδώσει» τους Spike N’ LOS για τους οποίους ο Στρατός δούλεψε και για το Πολεμικό Ναυτικό.

Παράλληλα η πληθώρα των υπό-προγραμμάτων, ιδίως εκείνων που έχουν να κάνουν με νέα όπλα της Πολεμικής Αεροπορίας, φέρνουν τα πάνω κάτω και μια εντελώς νέα εποχή για τα «γεράκια» του εναέριου στόλου, τα οποία μπορούν πλέον μετά την άφιξη των νέων όπλων να ομιλούν για συντριπτική ακρίβεια και υψηλή επιβιωσιμότητα ιπταμένου και αεροσκάφους.

  • Οι «ριπές» ανέμου…

Το πρώτο «χαστούκι» που ήταν η συμφωνία με την Γαλλία έχει και ανάστροφη κίνηση, καθώς στις 19 Ιανουαρίου τα πρώτα έξι Rafale F3R φτάνουν μαζί με τα πρώτα 12 «γεράκια» και τους τουλάχιστον 30 τεχνικούς, πίσω στην Ελλάδα. Στη «φωλιά» της Τανάγρας κάθε μέρα τα έξι μαχητικά θα πετούν διαρκώς με έμπειρους κι άλλους νέους αεροπόρους οι οποίοι περιμένουν τις νέες «ριπές» για να ξεκινήσουν τη δική τους εκπαίδευση στον Ελληνικό ουρανό.

Τα Rafale F3R μετά από πολλά χρόνια που είχαν κόψει το νήμα στις προτιμήσεις της Πολεμικής Αεροπορίας δικαιώνονται και βάφτηκαν με Ελληνικά χρώματα. Αποτελούν δε τα αεροσκάφη που θα κάνουν την μεγάλη διαφορά ως στρατηγικό όπλο. Μάλιστα οι πύραυλοι SCALP, EXOCET & METEOR είναι αυτοί που καθιστούν το Rafale F3R ως game changer αεροπορικής υπεροχής και ισχύος στην περιοχή.

  • Τα κύματα ταραχής Belh@rra

Η δεύτερη κίνηση «ματ» που ενόχλησε ιδιαίτερα τη γείτονα ήταν η απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης, μετά την επιμονή του Πολεμικού Ναυτικού να ψηφίσει… Ελληνογαλλικά!

Οι Belh@rra που ήδη κόπηκαν τα πρώτα κομμάτια χάλυβα της Ελληνικής φρεγάτας στα ναυπηγεία της Λοριάντ, είναι το πολεμικό πλοίο που θα παίξει μελλοντικά καταλυτικό ρόλο στα νερά της Μεσογείου, τόσο με Γαλλική αλλά κυρίως με την Ελληνική σημαία στον ιστό του.

Η Τουρκία γνωρίζει πως την ώρα που η ίδια παραμένει με πεπαλαιωμένους αντιαεροπορικούς πυραύλους άμυνας περιοχής SM-1 (σ.σ. κι αυτό φάνηκε σχετικά πρόσφατα στη Λιβύη), τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα θα έχει στην διάθεσή της, 96 συνολικά ASTER 30 στην πυριτιδαποθήκη των «γαλανόλευκων» τριών Belh@rra. 32 υπερσύγχρονους ASTER για κάθε φρεγάτα που οι Γάλλοι σε Νατοϊκές αξιολογήσεις τους χαρακτήρισαν ως one shoot one kill.

Παράλληλα οι Belh@rra με τα δυο σόναρ και σε συνδυασμό με τα νέα ελικόπτερα ΜΗ-60 ROMEO, προσδίδουν άλλη διάσταση στον σημαντικό για το Πολεμικό Ναυτικό ανθυποβρυχιακό πόλεμο στο απαιτητικό υποβρύχιο ανάγλυφο του Αρχιπελάγους.

Στο ναυτικό Επιτελείο κάνουν λόγο για φρεγάτα game changer που με την Ελληνική ναυτοσύνη καθώς και με την συνέχιση των διαπραγματεύσεων για τις κορβέτες, θα γίνουν το φόβητρο εφόσον απαιτηθεί.

  • Το μακρύ δόρυ του Ισραήλ

Και φτάνοντας στην γροθιά στο μαλακό υπογάστριο, ο Στρατός Ξηράς αποφάσισε να «κεντήσει» τον Έβρο και τα νησιά του Αν. Αιγαίου με ένα από τα πιο «έξυπνα» όπλα Ισραηλινής κατασκευής, τους πυραύλους Spike N’ LOS.

Την ώρα που οι αντιαρματιστές είχαν μάθει πως έχουν στα χέρια τους όπλα που δύναται να φτάσουν έως και τα πέντε χιλιόμετρα, σε λίγο καιρό θα εκπαιδεύονται σε όπλο που ξεπερνά τα 30 χλμ και που με αυτό μπορούν να βάλλουν και κατά στόχων ευκαιρίας.

Πρόκειται για ένα όπλο που μόνο στην σκέψη ότι βρίσκεται κάπου καλυμμένο, πίσω από τις αντίπαλες γραμμές, από μόνο του λειτουργεί αποτρεπτικά για οποιαδήποτε κίνηση.

Και την ίδια στιγμή με αυτή την παραγγελία επωφελήθηκε το Πολεμικό Ναυτικό που με την προσθήκη αυτών των εκτοξευτών και πυραύλων σε Κανονιοφόρους και Σκάφη Ανορθόδοξου Πολέμου, ουσιαστικά μετατρέπει τον πρώτο τύπο πλοίου σε μια ιδιαίτερα ισχυρή μονάδα επιφανείας που δρα στην οριογραμμή και δεύτερον θα διαθέτει δυο πλωτά μέσα που θα είναι ικανά να προκαλέσουν «ναυτική απαγόρευση» κυκλοφορίας, εγκλωβίζοντας οποιαδήποτε εχθρική μονάδα επιχειρήσει να ξεμυτίσει από κάποιον ναύσταθμο.

Τα δυο πρώτα προγράμματα έχουν προχωρήσει σημαντικά, το επόμενο διάστημα αναμένεται να προχωρήσει και το τρίτο ώστε ν’ αναγνωριστεί στο έπακρο η game changer προσπάθεια που έγινε από τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Επιτελεία όλο το προηγούμενο διάστημα…

Hellas Journal

Από τον τουρκικό στρατό εκδιώχθηκαν 150 στρατηγοί και 10 χιλιάδες αξιωματικοί

0

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του τουρκικού υπουργείου Άμυνας,  συνολικά 24.256 στελέχη έχουν απολυθεί από τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις από την απόπειρα πραξικοπήματος την 15η Ιουλίου 2016, εκ των οποίων 9.360 με την έγκριση του υπουργού Χουλουσί Ακάρ.

Συνεχίζεται, μάλιστα, η διοικητική διαδικασία σε περίπου 1.185 άτομα.

Αναφέρθηκε ότι μεταξύ των εκδιωχθέντων ήταν 150 στρατηγοί και 10.528 αξιωματικοί.

Ως αποτέλεσμα των ερευνών, αναφέρθηκε ότι το προσωπικό του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ήταν 479.833, εκ των οποίων οι 440.293 ήταν στρατιωτικοί.

Επιπλέον, συνολικά 11.475 σπουδαστές συνεχίζουν την εκπαίδευση και κατάρτιση στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας.

Το 2017 καταγράφηκε ότι 2.693 άτομα αποφοίτησαν από πολεμικές σχολές, 6.772 άτομα από επαγγελματικές σχολές υπαξιωματικών, 2.386 άτομα από πολεμικά ινστιτούτα και 106 άτομα από το Κοινό Ινστιτούτο Πολέμου.

«Έσπασε το ρεκόρ όλων των εποχών»

Ενώ έχουν πραγματοποιηθεί 176 επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας από την απόπειρα πραξικοπήματος, ο  Μεχμετσίκ (= Τούρκος στρατιώτης)  πραγματοποίησε σχεδόν 500 εθνικές και διεθνείς εκπαιδεύσεις και ασκήσεις σε 5 χρόνια.

Ενώ ο αριθμός των ταξιαρχιών καταδρομών αυξήθηκε σε 17 προκειμένου να αυξηθούν οι μαχητικές ικανότητες και οι δυνατότητες μάχης της Διοίκησης Δυνάμεων ξηράς,  ενώ τα στοιχεία της Διοίκησης Ναυτικών Δυνάμεων έσπασαν το ρεκόρ όλων των εποχών φτάνοντας πέρυσι τις 200 χιλιάδες ώρες θαλάσσιου πλου. .

Ενώ στοιχεία της Διοίκησης της Πολεμικής Αεροπορίας έχουν αυξήσει τον αριθμό των επιχειρησιακών πτήσεων τα τελευταία 5 χρόνια, σημαντικές μελέτες έχουν εκπονηθεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την αύξηση του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων.

Sözcü

https://www.echedoros-a.gr

Πρόεδρος Σκοπίων: Η Βουλγαρία άρχισε να μιμείται την Ελλάδα

2

 


Στέβο Πενταρόφσκι: «Δεν μπορούμε να μιλάμε ότι ήμασταν Βούλγαροι μέχρι το 1944 ή ότι μιλούσαμε «διάλεκτο» μέχρι το 1944»

Σύμφωνα με τον ίδιο, η έκκλησή του να μην βιαστεί η Βόρεια Μακεδονία στις διαπραγματεύσεις με τη Βουλγαρία οφείλεται στο ότι η μακρά αναμονή για την επίτευξη συμφωνίας με την Ελλάδα ήταν να υπάρχουν «τα κύρια σημεία αναγνώρισης» –  δηλαδή, γλώσσα και εθνικότητα.

Ο Πενταρόφσκι εξέφρασε φόβους ότι στις διαπραγματεύσεις με τη Βουλγαρία, η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας μπορεί να μπει στο ελληνικό σενάριο.

«Αυτό που είπε (ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας Κιρίλ Πέτκοφ) – η δημιουργία ομάδων εργασίας και η συζήτηση για έξι μήνες – δεν θα οδηγήσει ακριβώς σε αυτό;

Το κύριο ζήτημα στη διαμάχη με τη Βουλγαρία είναι η ιστορία, είπε ο Πενταρόφσκι.

Όσον αφορά την ιστορία, μπορούμε να μιλήσουμε – σε ένα από αυτά τα περίφημα σημεία 5 + 1 (που η Βουλγαρία έθεσε ως όρο) μιλάμε για το άνοιγμα των αρχείων και των αρχείων των μυστικών υπηρεσιών, τι συνέβη πριν το 1990, τι συνέβη σε άτομα με βουλγαρική αυτοσυνείδηση, πώς κακοποιήθηκαν, μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτό. Συμφωνούμε.

Αλλά δεν μπορούμε να μιλήσουμε για το γεγονός ότι ήμασταν Βούλγαροι μέχρι το 1944 ή μιλούσαμε “διάλεκτο” μέχρι το 1944. Αυτό είναι το πρόβλημα “, είπε ο Πενταρόφσκι.

«Στείλαμε τη θέση μας σε αυτά τα 5 + 1 σημεία και δεν έχουμε απάντηση. Υπήρχε και η πορτογαλική πρόταση. Στη Σόφια είπαν στον Πορτογάλο ΥΠΕΞ ότι χρειάζονται 4-5 ημέρες για να απαντήσουν. Και πάλι δεν υπήρξε επίσημη απάντηση σε αυτό Για ποιο πράγμα μιλάμε τότε; για 6 μήνες  ή για ένα μήνα; Το ερώτημα είναι αν θέλετε να ξεκινήσετε πραγματικές συνομιλίες ή θέλετε απλώς να καθυστερήσετε τη δουλειά», είπε ο Πενταρόφσκι, σύμφωνα με τον οποίο πρόκειται για τακτικούς ελιγμούς από την πλευρά της Βουλγαρίας.

Dnes.dir.bg, Standartnews.com,

https://www.echedoros-a.gr

Άνευ προηγουμένου κατηγορία: Η Πολωνία υποστηρίζει πως η Γερμανία αποπειράται να οικοδομήσει το «Τέταρτο Ράιχ»

0

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Πολωνίας και πρόεδρος του εθνικιστικού λαϊκιστικού κόμματος του Νόμου και της Δικαιοσύνης (PiS), ο Γιάροσλαβ Κατσίνσκι, κατηγόρησε στο πλαίσιο συνέντευξής του που δημοσιεύθηκε χθες Παρασκευή τη νέα κυβέρνηση της Γερμανίας πως θέλει να μετατρέψει την Ευρωπαϊκή Ένωση στο «τέταρτο Ράιχ», σχολιάζοντας το πρόγραμμά της, που προβλέπει ενίσχυση του ομοσπονδιακού χαρακτήρα της.

Και άλλα ηγετικά στελέχη του PiS έχουν χρησιμοποιήσει τελευταία αυτόν τον όρο αναφερόμενα στις προθέσεις της νέας κυβέρνησης υπό την ηγεσία της κεντροαριστεράς στο Βερολίνο όσον αφορά την Ευρώπη.

Η προγραμματική συμφωνία των τριών παρατάξεων που σχημάτισαν τη νέα κυβέρνηση συνασπισμού στη Γερμανία πράγματι αναφέρει πως στόχος της είναι στο μέλλον να εγκαθιδρυθεί ευρωπαϊκή ομοσπονδία. Αυτή η διάστασή της καταδικάστηκε με έντονο τρόπο από την κυβέρνηση του PiS. Ο κ. Κατσίνσκι είπε στην εφημερίδα της πολωνικής άκρας δεξιάς GPC ότι εάν προχωρούσε το σχέδιο αυτό, θα στερούσε από την Πολωνία το δικαίωμά της στην αυτοδιάθεση.

Υπάρχουν χώρες που «δεν βλέπουν με πολύ ενθουσιασμό την προοπτική της οικοδόμησης γερμανικού τέταρτου Ράιχ με βάση την ΕΕ», είπε ο επικεφαλής του δεξιού πολωνικού κυβερνώντος κόμματος. Σύμφωνα με αυτόν που θεωρείται ο «εγκέφαλος» πίσω από κάθε σημαντική εξέλιξη στη Βαρσοβία, ο όρος τέταρτο Ράιχ «δεν έχει τίποτα το αρνητικό, δεν αναφέρεται στο τρίτο Ράιχ (σ.σ. τη ναζιστική Γερμανία), αλλά στο πρώτο», δηλαδή τη γερμανική αυτοκρατορία.

Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, ο Ματέους Μοραβιέτσκι, με την ευκαιρία της πρόσφατης επίσημης επίσκεψης του γερμανού καγκελάριου Όλαφ Σολτς στη χώρα του, εξέφρασε επίσης την εναντίωση της πολωνικής κυβέρνησης στο «ουτοπικό και γι’ αυτό επικίνδυνο» όραμα του Βερολίνου για την ΕΕ. Και αυτός χρησιμοποίησε συναισθηματικά φορτισμένους όρους, που παρέπεμπαν στο τρίτο Ράιχ, επιμένοντας στο ότι Βαρσοβία συνεχίζει να τάσσεται υπέρ της «Ευρώπης των ανεξάρτητων κρατών».

Η πολωνική κυβέρνηση βρίσκεται ολοένα συχνότερα σε σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τελευταία λόγω της αναμόρφωσης του δικαστικού της συστήματος από το 2015 και μετά, που η ΕΕ θεωρεί ότι πολιτικοποιεί τη δικαιοσύνη. Η Κομισιόν έχει κινήσει διάφορες διαδικασίες σε βάρος της Βαρσοβίας και έχει προσφύγει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ). Η διένεξη αυτή μοιάζει να βαθαίνει.

Ο κ. Κατσίνσκι καταφέρθηκε εναντίον του ΔΕΕ, γι’ αυτόν το «βασικό εργαλείο» για την επιβολή ομοσπονδιακών ιδεών. Η Βαρσοβία έχει στο παθητικό της αρκετές καταδίκες από το ΔΕΕ.

Επηρεασμένο από την εθνικιστική-λαϊκιστική κυβέρνηση, το πολωνικό Συνταγματικό Δικαστήριο αμφισβήτησε τον Ιούνιο τη δικαιοδοσία του ΔΕΕ και, τον Οκτώβριο, αμφισβήτησε την υπεροχή του κοινοτικού επί του πολωνικού δικαίου.

Την Τετάρτη, οι Βρυξέλλες κίνησαν διαδικασία επί παραβάσει σε βάρος της Πολωνίας εξαιτίας αυτών των αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου, το οποίο, τόνισαν, «δεν ανταποκρίνεται πλέον στις απαιτήσεις ενός ανεξάρτητου και αμερόληπτου σύμφωνα με τον νόμο δικαστηρίου, όπως απαιτεί η συνθήκη» της ΕΕ.

Πληροφορίες μέσω του ΑΠΕ-ΜΠΕ από το dpa και το AFP
Βαρσοβία, Poland/Hellas Journal

Οι καταχτητές αξιώνουν χωριστή συμφωνία με τον ΟΗΕ: Για να του επιτρέπει να δραστηριοποιείται στα κατεχόμενα

2

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ, Φιλελεύθερος

Το κατοχικό καθεστώς επαναφέρει, με περισσότερη ένταση, την αξίωσή του να προχωρήσουν τα Ηνωμένα Έθνη στη σύναψη χωριστής συμφωνίας για το καθεστώς των δυνάμεων της Ειρηνευτικής Δύναμης, που δραστηριοποιούνται στα κατεχόμενα.

Το κατοχικό καθεστώς ζητά από τα Ηνωμένα Έθνη να προχωρήσουν στη σύναψη συμφωνίας για το καθεστώς των δυνάμεων της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, που θα «φιλοξενούνται» στα κατεχόμενα, επικαλούμενο τη διεθνή πρακτική (SOFA-A status of forces agreement).

Όπως συναφώς πληροφορούμαστε, η τουρκική πλευρά επικαλείται και το γεγονός ότι ζητείται η συγκατάθεσή της για τον διορισμό ειδικού απεσταλμένου για το Κυπριακό, θεωρώντας αυτό ως προηγούμενο. Είναι προφανές ότι «επενδύει» στο γεγονός ότι μπορεί να περιορίσει τις κινήσεις της ΟΥΝΦΙΚΥΠ και να δυσκολέψει το έργο της. Κάτι, που όπως συναφώς αναφέρουν ενημερωμένες πηγές το πράττει ήδη. Ζητείται δε από τις δυνάμεις του ΟΗΕ να ζητούν άδεια για τη διακίνησή τους στα κατεχόμενα.

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως μεταξύ άλλων η κατοχική Τουρκία, στα πλαίσια της τακτικής της να πιέσει την Ειρηνευτική Δύναμη, δημιουργεί ασφυκτικό κλοιό γύρω από τη δραστηριότητά της στα κατεχόμενα.

Πρώτο, πιέζει για να εγκαταλείψει η ΟΥΝΦΙΚΥΠ το στρατόπεδο «Στεφανίκ» στον Καράολο, στην περιοχή της Αμμοχώστου, για να αξιοποιηθεί η γη για «σκοπούς ανάπτυξης». Το στρατόπεδο αυτό χρησιμοποιείται από το σλοβακικό απόσπασμα. Πιέζουν τη Δύναμη να εγκαταλειφθεί το στρατόπεδο στη Λεύκα, το οποίο χρησιμοποιείται από το απόσπασμα των Αργεντινών. Εάν η ΟΥΝΦΙΚΥΠ δεν αντέξει τις πιέσεις και εγκαταλείψει τα στρατόπεδα, τότε δεν θα μπορεί να λειτουργήσει, να εκπληρώσει την αποστολή της στην περιοχή. Μέχρι στιγμής φαίνεται πως είναι αποφασισμένη να μην υποχωρήσει.

Δεύτερο, επιχειρείται η εκδίωξη του ενός Ειρηνευτή στα Στροβίλια, ο οποίος πραγματοποιεί τρεις περιπολίες την ημέρα συνοδευόμενος από δύο Τούρκους στρατιώτες. Επικαλούνται ήδη τη συντήρηση κτηρίου-παρατηρητηρίου, για προσωρινή απομάκρυνση του Ειρηνευτή, που στη συνέχεια θα γίνει μόνιμη.

Τρίτο, η προσπάθεια της Ειρηνευτικής Δύναμης να συντηρήσει παλιά παρατηρητήρια, που βρίσκονται στην περίκλειστη περιοχή της κατεχόμενης Αμμοχώστου, προσέκρουσε στην άρνηση των κατοχικών δυνάμεων. Εμπόδισαν κάθε ενέργεια του ΟΗΕ προς αυτή την κατεύθυνση και τα έργα δεν άρχισαν. Το επιχείρημα των Τούρκων ήταν πως η ΟΥΝΦΙΚΥΠ δεν δικαιούται να πράξει τούτο, ενώ ήταν σαφές πως εκείνο που εμπόδισαν ήταν τη μελλοντική επάνδρωση των παρατηρητηρίων από τη Δύναμη.

Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η τουρκική πλευρά είχε καταθέσει στα Ηνωμένα Έθνη, σχετικό με αυτή τη σκόπευσή της, έγγραφο στις 31 Ιανουαρίου 2019 με επεξηγηματική επιστολή του εκπροσώπου του ψευδοκράτους.

Στο έγγραφο, που είχε μορφή σημείων-συζήτησης, σημειώνεται πως «η τουρκοκυπριακή πλευρά έχει επανειλημμένα καταγράψει την ανάγκη να συνομολογηθεί μια επίσημη συμφωνία/πλαίσιο, που να ρυθμίζει και να ορίζει τη σχέση μεταξύ της UNFICYP και των “Αρχών” μας. Αυτό θα μπορούσε να έχει τη μορφή SOFA ή άλλης αμοιβαία αποδεκτής μορφής, εφόσον επιτευχθεί με τη συναίνεση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ και των “τουρκοκυπριακών αρμόδιων αρχών”» (Talking points on the extension of the mandate of UNFICYP by the Security Council -January 2019).

Προκύπτει από το έγγραφο ότι στόχος είναι η αναβάθμιση του ψευδοκράτους ως χωριστής οντότητας. Επιχειρείται να καταστεί το κατοχικό καθεστώς επίσημος συνομιλητής διεθνών οργανισμών, όπως είναι ο ΟΗΕ. Κι αυτό η Άγκυρα θεωρεί πως μπορεί να γίνει εάν η τουρκοκυπριακή πλευρά δίνει τη συγκατάθεσή της για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Σε σχέση με την ΟΥΝΦΙΚΥΠ, το κατοχικό καθεστώς ζητά την αλλαγή της αποστολής της και να μετατραπεί από στρατιωτική σε αστυνομική.

Η τουρκική πλευρά δεν θεωρεί πως η στρατιωτική παρουσία της ΟΥΝΦΙΚΥΠ είναι απαραίτητη και πως η απομάκρυνση της στρατιωτικής Δύναμης «θα χρησιμεύσει επίσης ως καλό παράδειγμα ενός στρατιωτικού μέτρου εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), για το οποίο ο ΟΗΕ αποδίδει ύψιστη σημασία και προτεραιότητα. Αυτό θα ήταν επίσης σύμφωνο με τον προβλεπόμενο ρόλο της ΟΥΝΦΙΚΥΠ στο πλαίσιο του σχεδιασμού της μετεξέλιξής του μετά από μια διευθέτηση του Κυπριακού».

  • Ξεκάθαρη η στάση ΟΗΕ

Στις αξιώσεις της κατοχικής Τουρκίας τα Ηνωμένα Έθνη είναι ξεκάθαρα. Δεν καλύπτεται νομικά η τουρκική απαίτηση και στη Γραμματεία του Διεθνούς Οργανισμού στη Νέα Υόρκη θεωρούν πως είναι εκτός συζήτησης. Προφανώς και αυτή η θέση έχει διαβιβασθεί στην τουρκική πλευρά. Γιατί, όμως, επιμένει η Άγκυρα; Είναι σαφές πως η τουρκική επιμονή συνδέεται με την τακτική της ότι με την πίεση, τα προβλήματα στη διακίνηση της ΟΥΝΦΙΚΥΠ στα κατεχόμενα, θα κερδίσει μέρος των αξιώσεών της η Άγκυρα ή θα ικανοποιηθεί σε άλλη απαίτησή της.

Στο μεταξύ, στις 3 Ιανουαρίου αναμένεται ότι θα κυκλοφορήσει η έκθεση του Γενικού Γραμματέα για την ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Σημειώνεται συναφώς ότι το προσχέδιο της έκθεσης ετοίμασε η Ελίζαμπεθ Σπέχαρ πριν από την αναχώρησή της από την Κύπρο.

Για την έκθεση και την κατάσταση στο νησί θα ενημερώσει το Συμβούλιο Ασφαλείας του Διεθνούς Οργανισμού στις 17 Ιανουαρίου, ο νέος αντιπρόσωπος του ΟΗΕ στην Κύπρο, Κόλιν Στιούαρτ, ενώ το ψήφισμα για την ανανέωση της θητείας της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, υπολογίζεται ότι θα υιοθετηθεί δέκα ημέρες μετά. Είναι σαφές πως τόσο από την έκθεση όσο και από το ψήφισμα τα Ηνωμένα Έθνη θα δείξουν τις προθέσεις τους, αναφορικά και με τον τρόπο λειτουργίας της Δύναμης.

Σημειώνεται πως μπορεί να μην συμφωνούν με την τουρκική απαίτηση για τη σύναψη χωριστής συμφωνίας ΟΗΕ-κατοχικού καθεστώτος, αλλά όπως είναι γνωστό υποστηρίζουν τη δημιουργία μηχανισμού επίλυσης προβλημάτων μεταξύ των «δύο πλευρών».

Μια πρόταση, που δεν έχει εγκαταλειφθεί από τον ΟΗΕ αν και έχει υποδειχθεί από τη Λευκωσία, πως μια τέτοια φόρμουλα εμπεριέχει κινδύνους αναβάθμισης του κατοχικού καθεστώτος. Πρόκειται για μια προσέγγιση, που παραπέμπει σε συνεργασία «δύο οντοτήτων». Κινείται, δηλαδή, στην τουρκική λογική.

  • Σύσκεψη για Αμμόχωστο

Το θέμα της Αμμοχώστου σε σχέση με το ενδεχόμενο 5ης Διακρατικής Προσφυγής, συζητήθηκε σε σύσκεψη την περασμένη εβδομάδα, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Στη σύσκεψη συμμετείχαν ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Χριστοδουλίδης, ο Γενικός Εισαγγελέας και μέλη της διαπραγματευτικής ομάδας.

Συζητήθηκαν διάφορα σενάρια, αλλά και οι δυνατότητες που υπάρχουν αναφορικά με νομικά μέτρα κατά της κατοχικής Τουρκίας. Η προσφυγή είχε αποφασισθεί, ωστόσο, εξετάζονται οι δυνατότητες και η αποτελεσματικότητα ενόψει του γεγονότος ότι πρόκειται για χρονοβόρα διαδικασία.

  • ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ ΓΙΑ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ

Η προσοχή της Λευκωσίας είναι στραμμένη και στις τουρκικές ενέργειες στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ ενόψει και της επανέναρξης των γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ.

Σε διπλωματικό επίπεδο, η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζει τις προσπάθειες να αποκρούσει τις τουρκικές μεθοδεύσεις, κάνοντας εισηγήσεις. Σε επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, πρέσβη Ανδρέα Χατζηχρυσάνθου, ημερομηνίας 14 Δεκεμβρίου 2021, καταγγέλλεται η τουρκική επιθετικότητα και επεκτατικότητα στην κυπριακή ΑΟΖ.

Η επιστολή του Κύπριου πρέσβη αποτελεί απάντηση σε εκείνη που έστειλε ο Τούρκος Μόνιμος Αντιπρόσωπος, Φ. Σινιρίογλου, με ημερομηνία 18 Νοεμβρίου 2021. Καταγράφεται δε εκ νέου η πρόταση της Λευκωσίας για οριοθέτηση θαλάσσιων συνόρων:

«Η Κύπρος επαναλαμβάνει εκ μέρους της για άλλη μια φορά την πρόσκλησή της προς την Τουρκία να αρχίσει διαπραγματεύσεις για τον σκοπό αυτό, ή εναλλακτικά, να καταλήξει σε ειδική συμφωνία (compromis) για την από κοινού υποβολή του θέματος στο Διεθνές Δικαστήριο για τον καθορισμό οριστικού θαλάσσιου ορίου οριοθετώντας την υφαλοκρηπίδα/Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη Κύπρου και Τουρκίας, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας».

https://hellasjournal.com/2021/12/i-katachtites-axionoun-choristi-simfonia-me-ton-oie-gia-na-tou-epitrepi-na-drastiriopiite-sta-katechomena/

Κυριάκος Κυριακόπουλος: Παγκόσμια πύλη… Γιγαντιαία επιχείρηση γεωπολιτικής άλωσης ολόκληρων περιφερειών

0
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Για τα κέντρα γεωπολιτικής ισχύος, η περίοδος της πανδημίας που καθηλώνει τον πλανήτη, φαίνεται ότι αξιοποιήθηκε – μεταξύ όλων των άλλων – και για τον δραστικό αναπροσανατολισμό των κυρίαρχων στρατηγικών με επίκεντρο την Γεωοικονομία…

Πρόκειται στην ουσία για μια προσπάθεια κατεπείγουσας στρατηγικής προσαρμογής στα δεδομένα ενός νέου κόσμου των χαμένων ευκαιριών, των σύνθετων ανταγωνιστικών προκλήσεων αλλά και μιας πλειάδας νέων δυνατοτήτων.

Μιας προσαρμογής κατά την διάρκεια της οποίας, τα παραδοσιακά κέντρα δυτικής ισχύος (ΗΠΑ και ΕΕ) επιδιώκουν να αναπληρώσουν το χαμένο έδαφος και να παραμείνουν στην αναβαθμισμένη γεωπολιτική εξίσωση και σε ρόλο πρωταγωνιστικό, ενώ την ίδια στιγμή, οι πάντες προσβλέπουν σε μια περαιτέρω ισχυροποίηση της διεθνούς τους θέσης μέσα από…

  • Μια καλά σχεδιασμένη και περιφερειακά οργανωμένη διεύρυνση του κύκλου των εξαρτημένων χωρών,με όρους που προσιδιάζουν σε καθεστώς απροκάλυπτης νεοαποικιοκρατίας. Αλλά και…
  • Με μιασειρά περιφερειακών παρεμβάσεων που μπορούν να τους εξασφαλίσουν τον στρατηγικό έλεγχο των πρώτων υλών, των υποδομών και των δικτύων μεταφοράς, «κλειδώνοντας» έτσι συγκεκριμένα στρατηγικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, σε μια διεθνή οικονομία που τροποποιεί ταχύτατα τα φυσιογνωμικά, τα γεωπολιτικά και τα παραγωγικά της χαρακτηριστικά.

Το έδαφος…

Πάνω στο οποίο προσαρμόζονται οι απαιτήσεις αυτού του στρατηγικού ανασχεδιασμού, είναι πριν από όλα το σημαντικό προβάδισμα που φαίνεται να αποκτά η Κινεζική πρωτοβουλία για τον Νέο δρόμο του Μεταξιού (BRI) στην οποία έχουν ενταχθεί περισσότερες από 70 χώρες μεταξύ των οποίων και χώρες της ΕΕ καθώς και χώρες των Βαλκανίων. Πρόκειται για μια εξέλιξη η οποία έχει θορυβήσει πραγματικά ορισμένα από τα ισχυρά οικονομικά κέντρα της Δύσης, που αναζητούν εναγωνίως την εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης και αποτελεσματικής απάντησης ικανής να ανακόψει την Κινεζική επέλαση.

Σημαντικό ειδικό βάρος επίσης στην διαμόρφωση αυτού του ανασχεδιασμού, έχουν και οι ασύμμετρες επιπτώσεις της σχεδόν βίαιης μεταστροφής στην λογική της «πράσινης ανάπτυξης» οι οποίες – προϊόντος του χρόνου – θα προσλαμβάνουν χαρακτήρα σαρωτικό και πιθανότατα ανεξέλεγκτο. Πρόκειται για μια προδιαγεγραμμένη και εν πολλοίς μη αναστρέψιμη  εξέλιξη, αφού πέρα από τις κενές περιεχομένου «πράσινες» μεγαλοστομίες των πολιτικών διαχειριστών, η στροφή στην «πράσινη ανάπτυξη» δεν είναι προϊόν περιβαλλοντικής ανησυχίας αλλά ένα συστημικό εργαλείο που επιστρατεύεται προκειμένου να αναθερμάνει μια υπερκορεσμένη και ιδιαίτερα ευάλωτη σε συστημικές κρίσεις παραγωγική δραστηριότητα που οδηγεί κεφάλαιο σε καταστροφή.

Και φυσικά, σε ότι αφορά τουλάχιστον στον ενεργειακό τομέα, ο συγκεκριμένος ανασχεδιασμός συνυπολογίζει και ΔΕΝ εγκαταλείπει την παραδοσιακή ενεργειακή ατζέντα και την αυξημένη γεωπολιτική της βαρύτητα. Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από την σχετική μελέτη την οποία παρουσίασε τον Οκτώβριο του 2017 ο κ. Sechin οποίος είναι Διευθύνων Σύμβουλος της Rosneft. Στην σχετική παρουσίαση που έκανε για τα «Ιδανικά της Ευρασιατικής Ολοκλήρωσης», αποτύπωσε και διαβάθμισε την γεωπολιτική σκακιέρα της Μείζονος Ευρασίας, όχι με βάση το παραδοσιακό γεωγραφικό κριτήριο αλλά με την διάκριση ανάμεσα σε περιοχές καταναλωτών και παραγωγών Ενέργειας. Όταν λοιπόν η Ρωσία σχεδιάζει το γεωπολιτικό της πάτημα με βάση αυτήν την συλλογιστική, είναι φανερό ότι το σύνολο των ανταγωνιστών, είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένο να ακολουθήσει ή τουλάχιστον να συνυπολογίσει αυτήν την ρότα.

Απ’ όλα τα παραπάνω γίνεται φανερό πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια περαιτέρω κλιμάκωση του στρατηγικού ανταγωνισμού στον οποίο όμως ενσωματώνονται – όπως θα δούμε και παρακάτω – ορισμένα νέα και άκρως επικαιροποιημένα εργαλεία που διαφοροποιούν τον χαρακτήρα της αντιπαράθεσης. Παρ’ όλα αυτά, ποτέ δεν εξέλειπε ο κίνδυνος των παραδοσιακών αναφλέξεων, των αιματηρών περιφερειακών συγκρούσεων κοκ.

Βασικό εργαλείο…

Στην υλοποίηση αυτού του στρατηγικού ανασχεδιασμού, είναι τα λιμνάζοντα κεφάλαια, τα οποία ως αυτοτελές μέγεθος αναζητούν διέξοδο προκειμένου να επενδυθούν προσβλέποντας στο μέγιστο δυνατό κέρδος. Στην παρούσα συγκυρία ωστόσο, αυτά τα «λιμνάζοντα κεφάλαια» αναβαθμίζονται σε κρισιμότατο συστημικό  γεωπολιτικό εργαλείο και «σπρώχνονται» στοχευμένα και με πλείστα όσα κίνητρα να επενδυθούν σε τρείς σημαντικούς τομείς:

  • Στις νέες τεχνολογίες…
  • Στις στρατηγικές υποδομέςπροκειμένου να στηρίξουν πολιτικές περιφερειακού ελέγχου. Και βεβαίως…
  • Στην ενεργειακή μετάβαση.

Για να έχουμε μια αίσθηση για την τάξη των συγκεκριμένων οικονομικών μεγεθών, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι τόσο η ΕΕ όσο και οι G20, υπολογίζουν ότι το «έλλειμμα επενδύσεων» στις παγκόσμιες υποδομές θα φτάσει τα 13 τρις ευρώ το 2040. Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σκοπεύει να κινητοποιήσει μέχρι το 2027 επενδύσεις αξίας έως και 300 δισ. ευρώ σε έργα υποδομών σε όλο τον κόσμο, ειδικά σε Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική και παράλληλα σχεδιάζει να εξασφαλίσει ιδιωτικές επενδύσεις (με εγγυήσεις) ύψους 3,5 δισ. Ευρώ στον τομέα της παραγωγής υδρογόνου στην Αφρική. Σε αντάλλαγμα αυτών των υποδομών, οι χώρες που θα συμμετάσχουν, θα πρέπει να δεσμευτούν να εξάγουν το υδρογόνο ελεύθερα και χωρίς εμπορικούς ή άλλους φραγμούς.

Με απλά λόγια, πρόκειται για μια γιγαντιαία επιχείρηση γεωπολιτικής άλωσης ολόκληρων περιφερειών, οι οποίες σχεδιάζεται να υποθηκεύσουν την κυριαρχία τους ως αναλώσιμο στο πλαίσιο ενός ιδιότυπου ρεβανσισμού για τις απαιτήσεις ενός μάλλον οριστικά χαμένου γεωπολιτικού στοιχήματος.

Επικαιροποίηση στόχων, τομέων δράσης, μηχανισμών και περιφερειακών επεμβάσεων…

Στο περιβάλλον αυτής της προσπάθειας, οι ΗΠΑ φαίνεται πως κινούνται στην λογική της θωράκισης παλιών και νέων συμμαχιών, προσδοκώντας πως κάτι τέτοιο θα τους εξασφαλίσει την δυνατότητα ανάκτησης δικαιωμάτων πλήρους περιφερειακού ελέγχου εκεί που το παιχνίδι τείνει να χαθεί οριστικά.  Είναι άλλωστε ενδεικτικές οι δηλώσεις του Αμερικανού ΥΠΕΞ του κ. Μπλίνκεν, ο οποίος αποτιμώντας τον ένα χρόνο του κ. Μπάιντεν στην Προεδρεία, ανέφερε ότι «Σήμερα βρισκόμαστε σε ισχυρότερη γεωπολιτική θέση για να αντιμετωπίσουμε χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία, καθώς επιδιώκουν να υπονομεύσουν το διεθνές σύστημα που εμείς έχουμε οικοδομήσει και του οποίου εμείς έχουμε ηγηθεί».

Είναι λοιπόν φανερό ότι σχήματα όπως η AUCUS, η QUAD αλλά και οι λοιπές περιφερειακές συνευρέσεις πχ ASEAN με τις οποίες οι ΗΠΑ επιδιώκουν να αναβαθμίσουν την σχέση τους, εργαλειοποιούνται απροκάλυπτα για την οργάνωση μιας αμφιλεγόμενης γεωπολιτικής αντεπίθεσης με στόχο την ανάκτηση «του συστήματός τους».

Την ίδια στιγμή η Ε.Ε επιχειρεί να μπει στο παιχνίδι, αντιπαρατάσσοντας στην Κινεζική BRI, την δική της «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΥΛΗ» (Global Gateway). Πρόκειται ουσιαστικά για έναν σχεδιασμό ο οποίος προβλέπει την δημιουργία ενός κρίσιμου δικτύου έργων υποδομής σε ολόκληρο τον κόσμο, με σκοπό την αφαίμαξη κυριαρχίας, πλουτοπαραγωγικών πηγών και δικαιωμάτων ελέγχου και με εργαλείο την μόχλευση «λιμναζόντων κεφαλαίων» και την γεωπολιτική εργαλειοποίηση ιδιωτών.

Φυσικά στο στόχαστρο αυτών των σχεδιασμών μπαίνουν σταδιακά και οι φτωχότερες συμμαχικές χώρες απέναντι στις οποίες χορογραφείται ένα απροκάλυπτο πλιάτσικο των πλουτοπαραγωγικών τους πηγών. Νωπές είναι άλλωστε οι κινητοποιήσεις στην Σερβία από πολίτες που αντιδρούν στην παράδοση των ορυχείων Λιθίου και απαιτούν να στείλει στον αγύριστο την Rio Rinto και να δώσει στην δημοσιότητα όλα τα στοιχεία για τις «διαπραγματεύσεις» που έχουν προηγηθεί.

Βεβαίως, όλα τα παραπάνω επενδύονται με μια «εκλεπτισμένη και καθαρή» ρητορική στο πλαίσιο μιας άλλης κουλτούρας, διαφορετικής από εκείνη των απροκάλυπτων επεμβάσεων. Πρόκειται για την κουλτούρα των πρόθυμων στην υποταγή και η διαδικασία αναζήτησης θυμάτων έχει ήδη ξεκινήσει…

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΕΓΝΑΤΙΑ

0

ΑΡΙΑΔΝΗ ΧΑΤΖΗΓΙΩΡΓΗ

Τη ροζ τσάντα την είχα μέσα στην πάνινη θήκη, έτσι ακριβώς όπως την αγόρασα. Η αγορά της έχει ένα γούστο. Ήμουν στο αεροδρόμιο γυρνώντας στην Ελλάδα και χάζευα τα είδη πολυτελείας. Το μάτι μου έπεσε επάνω της: ήταν ροζ από απαλό δέρμα, με πάνινες λαβές με δερμάτινα τελειώματα. Τελείως ακατάλληλη. Tα ανοιχτά χρώματα πρώτον, λερώνουν εύκολα και δεν καθαρίζουν. Οι πάνινες λαβές γίνονται γρήγορα μαύρες κι απωθητικές. Και δεύτερον, για να έχεις ροζ τσάντα πρέπει να έχεις και μια μαύρη για κάθε μέρα, ή έστω σκούρη, να αντέχει, να χωράει τη χαρτούρα και να μη βγάζει μάτι. Φαντάσου τους συναδέλφους να λένε “τί θέλει τώρα να παραστήσει αυτή” και θα λένε σωστά γιατί δεν ήμουν κυριούλα των ακριβών προαστίων που τρέχει στα κομμωτήρια και πάει από ραντεβού σε ραντεβού για καφέ με φίλες. Όλες μου οι τσάντες ήταν δερμάτινες, φυσικά, για να αντέχουν, με σχέδια καλοδιαλεγμένα, λιτά, αλλά μαύρες, ευρύχωρες, πρακτικές, από αυτές που δεν κάνουν εντύπωση σε κανένα, εκτός κι αν είναι μυημένος στα μυστικά της γαλλικής κομψότητας. Η ροζ τσάντα όμως μπήκε στην καρδιά μου σαν απαγορευμένος έρωτας. Την αγόρασα κι ας επρόκειτο να με αφήσει άφραγκη. Την ετύλιξαν σαν μωρό στον πάνινο σάκκο της κι ύστερα την απόθεσαν στη χάρτινη τσάντα με το λογότυπο σε χρυσοτυπία – είναι ειδική τεχνική το τύλιγμα μέχρι να σου δώσουν το αντικείμενο που αγοράζεις στο χέρι, να σου κρεμάσουν τη χάρτινη τσάντα-κομψοτέχνημα από τις γυαλιστερές κορδέλες της ή τα πλεχτά κορδόνια της, για να σε κάνουν να νιώσεις βασίλισσα ή ερωμένη του βασιλιά τουλάχιστον, ιδιότητα ακόμα πιο αξιοσέβαστη για τους μεροκαματιάρηδες –  και μας αποχαιρέτησαν τρυφερά για να ξεκινήσουμε το ταξίδι της κοινής μας ζωής.

Επειδή ξαναγύρισα στη γκρίζα δουλειά μου, η οποία καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου,  χρονολογικά τουλάχιστον, ώστε να μην επιτρέπει ενδυματολογικές αλλαγές, η ροζ τσάντα παρέμεινε σαν ωραία κοιμωμένη όχι πια στη χάρτινη τσάντα με τη χρυσοτυπία (ήταν ανοικονόμητη στη ντουλάπα κι επιπλέον έκανε χρατς χρουτς), αλλά μόνη μόνη στη συσκευασία με τον πάνινο σάκκο. Στα δεκαπέντε χρόνια που κύλισαν από τότε, μεσολάβησαν εποχές που είχα ως και πέντε δερμάτινες τσάντες ταυτοχρόνως, αλλά ποτέ η προκλητική ροζ δεν ταίριαζε με τις περιστάσεις. Αλλά ούτε ποτέ πετάχθηκε, γιατί η άτιμη δεν γερνούσε, δεν ξεραίνονταν τα δερμάτινα τελειώματα, δεν έχανε την απαλότητα της υφής, ούτε ξεθύμαινε το ροζ χρώμα. Την τύλιγα και την ξανατύλιγα, την πακετάριζα στις μετακομίσεις και τώρα, μετά από δέκαπέντε χρόνια, σαν υπόσχεση από παλιά, σαν εκπλήρωση παραχωμένου αισθήματος, λόγω βεβαίως και του ότι όλες οι κανονικές, μη ελκυστικές μαύρες τσάντες μου έχουν φτάσει σε αξιοθρήνητη κατάσταση, ήρθε η δική της ώρα. Την ξετύλιξα, τη χάιδεψα, τη γέμισα με το συνηθισμένο περιεχόμενο – με προσοχή, μην ξεχάσω γυαλιά πρεσβυωπίας και φάκελλο με μάσκες – και την πήρα για βόλτα, να γνωρίσει την πόλη. Αντικειμενικά μιλώντας έδινα την εντύπωση αυτού που ακόμα -και μάλλον δια παντός- δεν πρόκειται να γίνω: μιας κυριούλας που έβαλε το ακριβό της πανοφώρι, έβαλε με κόπο τις ακριβές της μπότες (μόλις φας λίγο, ζορίζονται τα φερμουάρ) πήρε την ακριβή της τσάντα και πάει στο κομμωτήριο ή για να πιει καφέ με τις φίλες της. Η ροζ τσάντα βγάζει μάτι, δηλαδή, πρώτα βλέπεις την τσάντα και μετά τον φέροντα οργανισμό και η σύγκριση, αν πριν δεκαπέντε χρόνια ήταν υπέρ του φέροντα, τώρα είναι σχεδόν ισοπαλία.

Τις ίδιες ακριβώς σκέψεις πρέπει νά’κανε η βρωμόφατσα που είδα μπροστά μου, λίγα μέτρα από την Καμάρα, κατευθυνόμενη προς την Εθνικής Αμύνης. Μούτρο πρασινογκρί, μαλλί με την ψιλή, αξουρισιές, γωνιώδες πηγούνι, σκούρα χείλη, μάτι αστραπή, ακουστικά άι φον ασύρματα σε αθέατο κινητό. Ντύσιμο βρωμύλο, κινήσεις νταβατζή. Οι δείκτες των δύο χεριών δείχνουν ταυτόχρονα προς τη μεριά του καλοχτενισμένου ηλικιωμένου με καμπαρντίνα που περνάει μπροστά μου για να σταθεί στη διάβαση της Εγνατίας. Η χειρονομία απευθύνεται σε κάποιον στο βάθος, στη βόρεια άκρη της Καμάρας. Αμέσως, αστραπιαία, το ένα χέρι της βρωμόφατσας αγγίζει συνθηματικά τα γεννητικά όργανά της κι ανασηκώνεται για να σημάνει τη λήξη του μηνύματος.

Στο επόμενο δευτερόλεπτο, κι ενώ δεν έχω ακόμα κάνει ένα βήμα, οι δύο δείκτες δείχνουν εμένα. Η βρωμόφατσα γυρίζει το κεφάλι και τα βλέμματά μας συναντιώνται. Κοιτάζω αριστερά και βλέπω την άλλη βρωμόφατσα, πιο πρασινωπή, πιο στρογγυλωπή και πιο ξεχαρβαλωμένη από την πρώτη, να κατευθύνται προς τη μεριά του ηλικιωμένου, αφού όμως γυρίσει να ελέγξει και εμένα. Τα βλέμματά μας συναντιώνται και αμέσως το δικό του γυρίζει να ατενίσει την Καμάρα. Ξαναγυρίζει για να πάρει οδηγίες και για μια ασήμαντη στιγμή τα βλέμματα και των τριών συναντιώνται. Η πρώτη βρωμόφατσα ξέρει ότι την είδα, όπως και η δεύτερη που περιμένει εντολή να διαλέξει τον καλοβαλμένο ηλικιωμένο με την καμπαρντίνα ή εμένα, που –σημειωτέον- κρατάω κάτω από την αμασχάλη τη ροζ τσάντα που βγάζει μάτι. Περπατάω δέκα βήματα προς την Παναγία Δέξια, σταματώ και γυρίζω απότομα προς την Καμάρα. Σ’ ένα αμβλυκόρυφο τρίγωνο συναντιώνται το βλέμμα μου με της πρώτης και της δεύτερης βρωμόφατσας. Η δεύτερη βρωμόφατσα με ακολουθούσε. Γυρίζει και τώρα κοιτάζει, η θεούσα, την Παναγία Υπαπαντή. Μπροστά στην μπουγάτσα με σήμα το δικέφαλο κρύβομαι πίσω από τη στάση και κοιτάζω ξανά. Νιώθω σαν χαρακτήρας σε μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη. Δεν με κοιτάζει κανείς. Στη διάβαση στην Εθνικής Αμύνης, επίσης, το πεδίο ελεύθερο. Δεν ξέρω τι απέγινε ο κομψός ηλικιωμένος. Σκέφτηκα τι χρήσιμος θα ήταν ένας αστυνομικός να εποπτεύει τα σταυροδόμια με τη μεγάλη κίνηση, τώρα που οι νοσταλγοί κυνηγούν το πνεύμα των Χριστουγέννων και τα αρπακτικά έχουν απλωθεί και οργανωθεί για να διαλέξουν τη λεία τους.

Άφησα τη ροζ τσάντα, παραφουσκωμένη όπως είναι από χαρτιά, γυαλιά και σημειωματάρια στο διπλανό κάθισμα και πήρα το δρόμο για το σπίτι. Αναβαθμίστηκα εξαιτίας της από την κοινή κατηγορία, στην κατηγορία «γεμάτο πορτοφόλι». Πού να ξέρανε ότι είναι ακριβώς για τον αντίθετο λόγο. Είναι Χριστούγεννα και πάλι δεν θα σηκωθώ στις πέντε η ώρα το πρωί για τη λειτουργία, αλλά θα ήθελα να ήμουν ο αστυνόμος Χαρίτος και να ζητάω από τις βρωμόφατσες αστυνομική ταυτότητα και να εύχομαι στους συμπολίτες μου Χρόνια Πολλά και σε όσους έβλεπα λυπημένους «του χρόνου καλύτερα».

Δεν θα την ξαναβάλω τη ροζ τσάντα στη θήκη. Δεν έχω λεφτά για άλλη κι έπειτα, μου αρέσει.

 

Γιάννης Μαγκριώτης: ΠΟΙΟ ΠΑΣΟΚ, ΠΟΙΑ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

0

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Η επικράτηση του Νίκου Ανδρουλάκη, στις εκλογές για την ανάδειξη ηγεσίας στο Κίνημα Αλλαγής, είναι απόλυτη και δεν επιδέχεται καμιάς παρερμηνείας. Πολλές επιμέρους παρατηρήσεις μπορεί να κάνει κάποιος, όπως για την υπεροχή του νικητή των εκλογών στο οργανωτικό πεδίο, όπως και στο πεδίο των συμμαχιών, όμως το εκλογικό σώμα, κυρίως της δεύτερης Κυριακής, έδειξε ότι, η γενική προτίμηση του εκλογικού σώματος, ήταν το πρόσωπο που είχε την λιγότερη συμμετοχή στην διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας στο παρελθόν, κάτι που τόνιζε ιδιαίτερα ο νέος πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής.

Επίσης, από το ηλικιακό προφίλ των 270.000 της πρώτης Κυριακής, φαίνεται ότι, αν και λίγο βελτιωμένο, σε σχέση με τους ψηφοφόρους του Κινήματος Αλλαγής στις εθνικές εκλογές του 2019, το εκλογικό σώμα αποτελείται κυρίως από μεγαλύτερες γενιές, από την γενιά του νέου προέδρου. Δηλαδή, οι μεγαλύτερες γενιές όχι μόνο δεν αντιστάθηκαν στον υποψήφιο της νεότερης γενιάς, αντιθέτως, τον επέλεξαν.

Εμμέσως, αυτό μπορεί να είναι και μια ομαδική αυτοκριτική για το παρελθόν του Κινήματος Αλλαγής, καλύτερα του ΠΑΣΟΚ, κάτι που αναιρείται όμως, από το γεγονός ότι, όλοι οι υποψήφιοι δήλωναν: «Περήφανοι για το ΠΑΣΟΚ από την δημιουργία του μέχρι και σήμερα».

Αυτή η εσωτερική αντίφαση, αντανακλά και την έλλειψη ενός εσωτερικού ουσιαστικού διαλόγου, για την πορεία του ΠΑΣΟΚ, την μεγάλη προσφορά του, στην μακράν καλύτερη, κυρίως σε διάρκεια, περίοδο της χώρας, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, αλλά και για τα μεγάλα λάθη του.

Το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί την πεπατημένη, που ακολουθούν όλα τα κόμματα, πιστά στο στερεότυπο: «Όποιος δουλεύει κάνει λάθη».

Όμως, επειδή την ιστορία την γράφουν οι νικητές, ειδικά στην χώρα μας, όπου η ιστορία μπερδεύεται με την συγκυρία, το ΠΑΣΟΚ καταγράφεται ως: «Η αιτία όλων των κακών».

Επίσης, στις εκλογές αυτές, είχαμε επανάληψη των γεγονότων των εκλογών του 2017.

Στις εκλογές εκείνες η συμμετοχή ήταν υπερτετραπλάσια της συμμετοχής των εκλογών για την ανάδειξη ηγεσίας στην παράταξη το 2015 και, οι περισσότεροι συμφωνούν ότι, το ενδιαφέρον για τις εκλογές το δημιούργησε η συμμετοχή του Γιώργου Καμίνη και του Σταύρου Θεοδωράκη. Όμως τελικά υπερψηφίστηκαν τα δύο στελέχη του στενού κομματικού ΠΑΣΟΚ η Φώφη Γεννηματά και ό Νίκος Ανδρουλάκης και, όχι αυτοί που ήρθαν, από τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο.

Σε αυτές τις εκλογές, οι περισσότεροι θεωρούν ότι, το μεγάλο ενδιαφέρον, εκτός από τον αδόκητο θάνατο της Φώφης Γεννηματά, το δημιούργησε η υποψηφιότητα, που ανακοινώθηκε τελευταία, αυτή του Γιώργου Παπανδρέου. Όμως αυτός πού υπερψηφίστηκε ήταν ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Γιατί συνέβη αυτό και στις δύο περιπτώσεις; Απαντήσεις υπάρχουν, αλλά, δεν είναι στους στόχους αυτού του άρθρου.

Στο τελευταίο μου άρθρο, πριν την δεύτερη Κυριακή των εκλογών, είχα γράψει ότι: «Τα δύσκολα, στο Κίνημα Αλλαγής, ξεκινούν, μετά την εκλογή της ηγεσίας του».

Σήμερα, πολλοί, ίσως να νομίζουν ότι, το πιο δύσκολο για το Κίνημα Αλλαγής είναι, να συνεχίσει να καταγράφει συνεχώς ανοδική πορεία στις δημοσκοπήσεις. Ίσως αυτό, αν δεν παρατηρηθεί, να είναι και η αφετηρία έναρξης της κριτικής τους.

Πιστεύω ότι, το πιο σημαντικό είναι, το Κίνημα Αλλαγής-ΠΑΣΟΚ, να συγκροτήσει την νέα πολιτική και προγραμματική του ταυτότητα. Και επειδή ούτε πολύ χρόνο έχει, γιατί μετά τον βαρύ χειμώνα, κυρίως από την πανδημία και την ακρίβεια, μπορεί να υπάρξουν πολιτικές εξελίξεις, ίσως και εκλογές, ούτε περιθώρια να την συγκροτήσει σε συνθήκες εργαστηρίου έχει, ο τόνος και το περιεχόμενο της αντιπολίτευσης που θα ασκεί, τους προσεχείς μήνες, αρχίζοντας από τον κρατικό προϋπολογισμό, αυτή την βδομάδα, θα καθορίσουν την πορεία του.

Τρείς επιλογές αντιπολίτευσης έχει μπροστά του, το Κίνημα Αλλαγής-ΠΑΣΟΚ.

  1. Αντιπολίτευση κατά θέμα, δηλαδή αντιπολίτευση τακτικής.2. Αντιπολίτευση γενικής άρνησης, δηλαδή λαϊκίστικη αντιπολίτευση.

    3. Αντιπολίτευση στρατηγικής, με μια εναλλακτική ριζοσπαστική σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση.

    Θα είναι πιο κοντά στην Σοσιαλδημοκρατία του Ευρωπαϊκού Νότου ή την Σοσιαλδημοκρατία του Ευρωπαϊκού Βορρά;

    Αυτή η επιλογή θα διαμορφώσει και την μεσομακροπρόθεσμη προοπτική του, τον ρόλο του στην πολιτική ζωή της χώρας.

    Θα καθορίσει και την κατεύθυνση των μελλοντικών πολιτικών συμμαχιών του.

    *Ο Γιάννης Μαγκριώτης διετέλεσε υφυπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.