Αρχική Blog Σελίδα 2105

Μιχαήλ Κωσταράκος: Πως και γιατί “ξύπνησε” η Ρωσική Αρκούδα.

Από
anixneuseis
-
0

του Μιχαήλ Κωσταράκου*

Διάβασα χθες το άρθρο του Αλεξη Παπαχελά στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ «Η Δύση απέναντι στο δημιούργημα της» για τον Πρόεδρο Πούτιν το οποίο αναρτάται παρακάτω. Αφορμή για το άρθρο αποτελεί το πρόσφατο βιβλίο «The Back Channel» (Το Παρασκηνιακό Κανάλι ) του Μπιλ Μπερνς, ο οποίος ήταν στη δεκαετία του 1990 πρέσβης των ΗΠΑ στη Μόσχα και σήμερα επικεφαλής της αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας.

Συμφωνώ και επιβεβαιώνω απόλυτα τα όσα λέει ο Μπερνς στο βιβλίο του και ο Παπαχελάς στο εξαιρετικό άρθρο του, στηριγμένος στη προσωπική μου εμπειρία. Ήμουνα τότε (1996-99) στην Υπηρεσία Πληροφοριών του Διεθνούς Στρατιωτικού Επιτελείου του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, στο τμήμα της Ρωσίας μαζι με τους μεγαλύτερους (κυριολεκτικά) Αμερικανούς και Ευρωπαίους Σοβιετολογους (πραγματικοί θρύλοι στις χώρες τους) που είχαν μείνει στις υπηρεσίες πληροφοριών της Δύσης. Ηταν ήδη, όμως, σε εξέλιξη η Βοσνία και το ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ (και των ΗΠΑ και των λοιπών χωρών) ηταν πλέον στα Βαλκάνια. Για τις ηγεσίες, πολιτικές και στρατιωτικές η Ρωσία ειχε τελειώσει.

Προσπαθούσαμε με πρώτους τους Αμερικανούς και τους Γερμανούς ειδικούς, να πείσουμε τις πολιτικές και στρατιωτικές ηγεσίες στο ΝΑΤΟ ότι με τους Ρώσους δεν τελειώσαμε, η Ρωσία δεν ξόφλησε και θα υπάρξει συνέχεια, ιδίως αν παραβιάσουμε τη βασική τους απαίτηση να υπάρχει μια Buffer Zone (Ζώνη Ασφαλείας) μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ αποτελούμενη από τα πρώην κράτη του Συμφώνου της Βαρσοβιας(Ουκρανία, Πολωνία, Τσεχία, Βαλτικές, Καύκασο κλπ). Εξ άλλου ένα πολύ μεγάλο ποσοστό των Ουκρανών θεωρούσαν τον εαυτό τους Ρώσο και σημαντικές καθημερινές αποφάσεις για την Ουκρανία (πχ οι πολιτικές και εμπορικές διαφημίσεις και τα προγράμματα των ΜΜΕ) λαμβάνονταν στη Μόσχα. Πέρα απ αυτό όμως, αυτή η Ζώνη Ασφαλείας είχε συμφωνηθεί όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Η ηγεσία του ΝΑΤΟ όμως πίστευε τότε ότι οι Ρώσοι έχουν ηττηθεί κατά κράτος, και καμμία Ζώνη Ασφαλείας δεν μπορεί να τους προστατεύσει γιατί το ΝΑΤΟ είναι μια παγκόσμια Ναυτική Συμμαχία με τρεις κορυφαίες ναυτικές υπερδυνάμεις (ΗΠΑ, ΗΒ, Γαλλία) που ελέγχουν τις παγκόσμιες γραμμές συγκοινωνιών.

Την αποφασιστικότητα, τη θλίψη και την οργή τις έβλεπες στα μάτια των Ρώσων στρατηγών που συνομιλούσαμε. Πόσο σοβαροί και αγριεμένοι ήταν για την ήττα τους στον Ψυχρό Πόλεμο και τη διάλυση της χώρας τους και πόσο περίμεναν την ευκαιρία να ανακάμψουν και να επιστρέψουν σαν Παγκόσμια Υπερδύναμη. Και το κατόρθωσαν αυτό με τη διατήρηση του status της πυρηνικής υπερδύναμης με κάθε κόστος και αργότερα με τις σοβαρές επενδυσεις στους υδρογονάνθρακες. Όλα τα λεφτά τους, όλη η εξωτερική βοήθεια και όλη η φροντίδα τους την εποχή εκείνη πήγαινε στις Δυνάμεις Πυρηνικών Όπλων και στις Ειδικές Δυνάμεις τους, ενώ ο Στρατός τους και όλη η υπόλοιπη χώρα είχαν εγκαταληφθεί. Οι στρατιωτικοί και οι οικογένειες τους πεινούσαν κυριολεκτικά και δούλευαν στα χωράφια. Ένας Ρώσος στρατηγός μάλιστα σε μια σύσκεψη εμφανώς οργισμένος αλλά σε ήπιο τόνο μας είπε: «Μην γελιέστε, η ρωσική αρκούδα δεν πέθανε. Κοιμάται και όταν ξυπνήσει θα τα θυμάται όλα».

Οι Αμερικανοί – και κάποιοι Ευρωπαίοι – με επικεφαλής τον Πρόεδρο Κλίντον και τους τότε ειδικούς που είχε φέρει στο State Department (Τάλμποτ κλπ) διασκέδαζαν με τον Γέλτσιν και το διαβρωμένο περιβάλλον του και τους βοηθούσαν να μένουν στην εξουσία. Όταν εμφανίστηκε ο Πούτιν δεν έδωσε κανένας ιδιαίτερη σημασία γιατί όλοι πίστεψαν ότι ήταν ένας ακόμα από την παρέα του Γέλτσιν που μπέρδευε τις δημόσιες θέσεις, με τον προσωπικό πλουτισμό και το σεξ. Δεν ήταν όμως ένας ακόμα διαβρωμένος τύπος. Ήταν η ρωσική αρκούδα που ξυπνούσε. Και ξύπνησε και ανέκαμψε και θυμάται. Οι επόμενοι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι ηγέτες θα το διαπίστωναν αυτό με πραγματικά δύσκολο τρόπο.

Το άρθρο Αλ. Παπαχελά

*Μιχαήλ Δημητρίου Κωσταράκος, Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, π. Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ 

Αλέξης Παπαχελάς: Η Δύση απέναντι στο δημιούργημά της

Από
anixneuseis
-
1

«Καθώς καθόμουν στην πρεσβεία στη Μόσχα τη δεκαετία του 1990, μου φαινόταν πως η επέκταση του ΝΑΤΟ ήταν πρόωρη στην καλύτερη περίπτωση και αχρείαστα προκλητική στη χειρότερη». Η φράση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία και επικαιρότητα, καθώς κλιμακώνεται η ένταση ανάμεσα στη Δύση και στη Ρωσία λόγω της Ουκρανίας. Οσο περίεργο και αν φαίνεται, η φράση και η διαπίστωση ανήκουν σε έναν από τους πιο έμπειρους Αμερικανούς διπλωμάτες, τον Μπιλ Μπερνς, ο οποίος ήταν τότε πρέσβης των ΗΠΑ στη Μόσχα και σήμερα επικεφαλής της αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας.

Στο βιβλίο του με τίτλο «The Back Channel» (Παρασκηνιακό κανάλι) ο Μπερνς έγραφε ακόμη: «Υπογράμμισα την αφοσίωση του Γέλτσιν και της ρωσικής πολιτικής ελίτ στην ιδέα της ρωσικής σφαίρας επιρροής στον χώρο που καταλάμβανε πριν η Σοβιετική Ενωση. Εξήγησα με έμφαση ότι κλιμακώνονται οι ρωσικές ανησυχίες για την επέκταση του ΝΑΤΟ… Πριν αρχίσουμε να σκεπτόμαστε σοβαρά να προσφέρουμε τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ στην Πολωνία και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Ευρώπης, εισηγηθήκαμε να αναλογιστούμε άλλους τρόπους συνεργασίας με πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας και ίσως και μία νέα συνθήκη που θα διέπει τις σχέσεις ΝΑΤΟ και Ρωσίας… Μετά την επανεκλογή του ο Κλίντον προχώρησε στην επέκταση του ΝΑΤΟ. Καθώς οι Ρώσοι έβραζαν στον θυμό τους και είχαν μια αίσθηση μειονεξίας, πήρε τεράστιες διαστάσεις μια θύελλα από θεωρίες ότι επρόκειτο για πισώπλατο μαχαίρωμα, γεγονός που σφράγισε τις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση για πολλές δεκαετίες».

Δεν νομίζω ότι υπάρχει καλύτερη εξήγηση από αυτήν για το πώς φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση. Ο Πούτιν είναι ένα δημιούργημα, μια ρωσική απάντηση στην αλαζονεία της Δύσης, που νόμιζε ότι είχε τελειώσει μια για πάντα με τη Ρωσία ως υπερδύναμη. Η πολιτική απέναντι στη Μόσχα σύρθηκε από τις, δικαιολογημένες αλλά όχι ψύχραιμες, ατζέντες των ευρωπαϊκών χωρών που ζούσαν σε σοβιετικό καθεστώς. Σήμερα η Μόσχα έχει καταφέρει να είναι ξανά παγκόσμιος γεωπολιτικός παίκτης.

Θα μπορούσε η ιστορία να έχει εξελιχθεί διαφορετικά; Προφανώς, αν οι ΗΠΑ αλλά και η Ευρώπη είχαν χειριστεί πιο μεγαλόθυμα και έξυπνα την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης. Το έκανε ο πατέρας Μπους, ο οποίος αρνήθηκε να πανηγυρίσει δημοσίως την πτώση του Τείχους, για να μην προκαλέσει αντιδράσεις. Ηξερε πως η στρατηγική ύβρις εύκολα γίνεται μπούμερανγκ. Ο Κλίντον ανήκε σε άλλη γενιά. Η σχέση του με την Ιστορία ήταν εγκεφαλική, όχι βιωματική.

Θυμάμαι πάντοτε έναν Ελληνα πρωθυπουργό ο οποίος διηγιόταν το πόσο άσχημα ένιωθε όταν σε κάποια σύνοδο Δυτικών ηγετών είχε κληθεί και ο Γέλτσιν. Ο Κλίντον προανήγγειλε πως «απόψε θα περάσουμε καλά» και στη συνέχεια απολάμβανε τον Γέλτσιν μεθυσμένο να βάζει χαβιάρι στα δάχτυλά του και να το τρώει μπροστά στους υπόλοιπους ηγέτες. Αυτά που ζούμε σήμερα προφανώς εξηγούνται από όσα έγιναν 20-25 χρόνια πριν. Δεν κάνουν ευκολότερα τα διλήμματα της Δύσης. Καλό όμως είναι να τα σκεπτόμαστε.

“Καθημερινή”

Παντελής Σαββίδης: ΩΦΕΛΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΝΑΤΟ;

Από
anixneuseis
-
3
Διάβασα ένα σχόλιο της κ. Άννας Κωνσταντινίδου Διδάκτορος Ιστορίας και Διεθνολόγου το οποίο θά ήθελα να σχολιάσω.
Επικρίνει- και πολύ καλά κάνει- όσους αναφέρονται ειρωνικά στην επικοινωνία Πούτιν-Ερντογάν εν είδει “σιγά να μην μας σώσει το ξανθό γένος”.
Η κ. Κωνσταντινίδου θεωρεί, και πάλι συμφωνώ μαζί της, πως απο εκεί που θα έπρεπε να έχουμε απαιτήσεις σωτηρίας είναι το ΝΑΤΟ στο οποίο ανήκουμε και όχι η Ρωσία. Και εδώ συμφωνώ.
Θα ήθελα να συνεχίσω:
1.-Δεν ξέρω αν έχει σημασία να αναφέρεται κανείς σε όσους περιμένουν κάποιον να μας σώσει. (Αυτό δεν αναφέρεται στην κ. Κωνσταντινίδου αλλά στους ανθρώπους που και η ίδια επικαλείται). Όσοι περιμένουν κάποιον να μας σώσει δεν ειναι διατεθειμένοι να καταβάλουν τον παραμικρό κόπο, και κόστος, ίσως, για να σωθούμε αφ εαυτοίς. Περιμένουν την σωτηρία απο κάποιον άλλο προς τον οποίο, στη συνέχεια, θα εξαπολύσουν μύδρους αν κάτι δεν θα έχει συμβεί όπως θα το επιθυμούσαν. Είναι χαρακτηριστικά παρηκμασμένων λαών.
Μια και, ακόμη, είναι νωπές οι μνήμες απο την επέτειο της Επανάστασης του 21, υπήρξαν στιγμές που η Επανάσταση κινδύνευσε να σβήσει εξαιτίας λαθών των επαναστατημένων (εμφύλιοι κλπ). Σώθηκε την τελευταία στιγμή απο τους ίδιους τους Επαναστάτες. Και στη συνέχεια προσέτρεξαν σε βοήθεια όσοι είχαν συμφέρον ή ήθελαν να δημιουργηθεί ελληνικό κράτος.
Κανείς δεν θα πολεμήσει για σένα διακινδυνεύοντας τη ζωή του και εσύ να απολαμβάνεις τον καφέ σου. Βοήθεια η Ελλάδα και οι Έλληνες μπορούν να ζητήσουν επ αμοιβαιότητι, και θα την πάρουν. Αλλά την κύρια δουλειά θα την κάνουν οι ίδιοι. Όπως όλοι οι λαοί όταν χρειάζεται.
2.-Το δεύτερο που θα ήθελα να σχολιάσω είναι οτι οι ελληνορωσικές σχέσεις έχουν ιστορικό βάθος και σκαμπανεβάσματα. Χρειάζονται μελέτη. Δεν μπορεί να προσεγγίζονται αβρόχοις ποσί.
3.-Αλλά το σημαντικότερο είναι το τρίτο σημείο. Το ΝΑΤΟ και η αναμενόμενη βοήθεια προς την Ελλάδα. Τέτοια βοήθεια δεν θα υπάρξει. Η Ελλάδα θα συνδράμει στο ΝΑΤΟ και όχι το ΝΑΤΟ προς την Ελλάδα.
Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η Ελλάδα προέρχεται απο μια ΝΑΤΟϊκή χώρα, την Τουρκία, η οποία όχι , μόνο, απολαύει εκτίμησης και εμπιστοσύνης απο τις χώρες της συμμαχίας αλλά για χάρη της ο Γενικός Γραμματέας της “Συμμαχίας” την περίοδο της εισβολής στον Κύπρο Γιόζεφ Λούνς διατύπωσε το ομώνυμο δόγμα, σύμφωνα με το οποίο το άρθρο 5 του καταστατικού της Συμμαχίας δεν ισχύει στις περιπτώσεις που μια ΝΑΤΟϊκή χώρα υφίσταται επίθεση απο άλλη χώρα μέλος της Συμμαχίας. Μια φωτογραφική αποτύπωση, δηλαδή, της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης.
Είναι ΛΑΘΟΣ να περιμένουμε απο το ΝΑΤΟ ότι θα παρέμβει σε περίπτωση τουρκικής επίθεσης κατά της Ελλάδας. Σκληρή ισχύ, όπως προβλέπει το άρθρο 5, το ΝΑΤΟ δεν θα προσφέρει στην Ελλάδα.
Τότε γιατί η Ελλάδα παραμένει μέλος της Συμμαχίας; Που ωφελείται;
Η εκτίμησή μου είναι ότι ωφελείται. Ιδού που:
1.-Η Ελλάδα για να γίνει μέλος διεθνών θεσμών όπως η Ε.Ε. διευκολύνεται απο τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ. (Τις περιπτώσεις που χώρες μη μέλη του ΝΑΤΟ είναι μέλη της Ε.Ε. τις γνωρίζω).
2.-Η εικόνα της χώρας στην διεθνή επενδυτική κοινότητα διευκολύνεται με τη συμμετοχή της στη συμμαχία. Παλαιότερα, το διεθνές επενδυτικό κεφάλαιο ήθελε διασφάλιση των επενδύσεών του και η συμμετοχή της χώρας στο ΝΑΤΟ παρείχε αυτήν την διασφάλιση.
3.-Μπορεί να μην παράσχει το ΝΑΤΟ προστασία σκληρής ισχύος στην Ελλάδα σε περιπτωση σύγκρουσης με την Τουρκία, παρέχει, όμως, ηπια ισχύ. Στην αρχή με την παρέμβασή του να μην φθάσει η σύγκρουση στα άκρα (πόλεμος) και στη συνέχεια για να ελεγχθεί. Και αυτό στην στρατηγική λαμβάνεται υπόψη. Είναι με δύο λόγια αυτό που λένε “να μην διαλυθεί η νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ”. Σε περίπτωση σύγκρουσης θα διαλυθεί. Η Κύπρος δεν ανήκε στο ΝΑΤΟ.
4.-Το ΝΑΤΟ κατανέμει αρμοδιότητες και έλεγχο περιοχών στα κράτη μέλη του. Συνήθως οι έλεγχοι και οι αρμοδιότητες συμπίπτουν με τα όρια εθνικού ενδιαφέροντος. Αν η Ελλάδα αποχωρήσει απο το ΝΑΤΟ περιοχές που σήμερα ελέγχει στο πλαίσιο της Συμμαχίας αλλά με δικές της δυνάμεις θα περάσουν στην αρμοδιότητα άλλου. Και αυτός ο άλλος θα είναι η Τουρκία. Θυμηθείτε ότι μετά την εισβολή στην Κύπρο η Ελλάδα αποχώρησε απο το ΝΑΤΟ και στη συνέχεια παρακαλούσε να επανέλθει. Επανήλθε με δυσμενέστερους όρους.
5.-Υπάρχει και κάτι άλλο. Η εκπαίδευση των Ενόπλων Δυνάμεων μιας χώρας και οι εξοπλισμοί της γίνονται καλύτερα στο πλαίσιο συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ παρά εκτός. Πολλά απο τα όπλα που έχει η χώρα δεν θα μπορούσε να τα προμηθευτεί. Ακόμη και η συμμετοχή σε συναντήσεις κορυφής του ΝΑΤΟ προστίθενται στην ήπια ισχύ μια χώρας.
6.-Απο εκεί και πέρα υπάρχει μια σειρά άλλων πραγμάτων που πρέπει να κάνει μια χώρα για να μπορέσει να αποτρέψει μια εχθρική δύναμη να την βλάψει. Αυτά, όμως τα γράφουμε καθημερινά.
Εν κατακλείδι, το ΝΑΤΟ είναι ένα αναγκαίο κακό.
Η Ρωσία δεν έχει πρόβλημα με τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ. Αλλά έχει πρόβλημα με αστοχίες στην ερασιτεχνική άσκηση εξωτερικής πολιτικής απο την Αθήνα. Γι αυτές τις αστοχίες πρόβλημα πρέπει να έχουμε και εμείς.
Π.Σαβ.

“ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟΣ” ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ.

Από
anixneuseis
-
14
Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ
Η ομάδα και οι κοινωνικές δυνάμεις που εξέφρασε ο κ. Σημίτης ονομάσθηκαν εκσυγχρονιστικές.
Ορισμοί, όμως, για τον εκσυγχρονισμο υπάρχουν πολλοί. Στην Ελλάδα δεν δόθηκε κανείς. Απλώς, κάποια ομάδα πολιτικών και ακαδημαϊκών θέλησε να αντικαταστήσει τον ανδεοπαπανδρεϊσμό (ο οποίος είχε ιδεολογικά χαρακτηριστικά) και αποκλήθηκε εκσυγχρονιστική. Ηχούσε καλά στα λαϊκά αυτιά.
Συνήθως, και πολύ απλοϊκά, εκσυγχρονιστές ονομάσθηκαν στην Ελλάδα όσοι θέλησαν να προσομοιάσει η χώρα τα κράτη της Δυτικής Ευρώπης. Όσοι ήσαν φιλοευρωπαϊστές.
Οι άλλοι, όσοι, δηλαδή, θέλησαν ή θέλουν να αναφέρονται στην παράδοση και επιμένουν στην λειτουργία του εθνικού κράτους, θεωρούνται απο τους “εκσυγχρονιστές”, αναχρονιστές. Στην καλύτερη περίπτωση “παραδοσιακοί”.
Υπάρχει, όμως, και μια τρίτη κατηγορία (μπορεί να υπάρχουν και άλλες), η οποία, ακολουθεί την παράδοση αλλά θέλει τη χώρα στις δυτικές δομές και σέβεται τις αξίες που πήραν σύγχρονη μορφή με τη Γαλλική Επανάσταση. Αυτή η ομάδα δεν είναι η κλασική παραδοσιακή που εμμένει στην απομόνωση, ούτε και η σημιτική “εκσυγχρονστική” που “δύση δώστε και πάρτε μας την ψυχή”.
Βλέπει και στην παράδοση και στον εκσυγχρονισμό.
Αυτή η τάση στην Ελλάδα δεν εκφράζεται ούτε ιδεολογικά ούτε πολιτικά. Διότι η ελληνική κοινωνία είναι μανιχαϊστική. Δεν μπορεί τις συνθέσεις και τις πολυπλοκότητες. Προτιμά τις απλοποιήσεις.
Εκπρόσωπος της κλασικής εκσυγχρονιστικής αντίληψης, όπως περιγράφηκε παραπάνω είναι ο κ. Παναγιώτης Ιωακειμίδης, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το τονίζω, είναι εκπρόσωπος. Πάνω κάτω οι εκσυγχρονιστές εκφράζονται όπως ο κ. Παναγιώτης Ιωακειμίδης. Απο αυτήν-και μόνο- την πλευρά έχει σημασία ο σχολιασμος της άποψης που διατύπωση σε άρθρο του στα “Νέα”.
Αν και σε πολλά απο αυτά που υποστηρίζει διαφωνώ, σέβομαι τον άνθρωπο διότι πρώτον προσπαθεί να παράγει πολιτική και σκέψη και δεύτερον είναι συνεπής σε αυτά που υποστηρίζει. Δεν αποκλίνει καιροσκοπικά απο τις θέσεις που κάθε φορά αναπτύσσει.
Ο κ. Ιωακειμίδης, σε ένα άρθρο του στα ΝΕΑ πρότεινε να εγκαταλείψει η Ελλάδα τον ανταγωνισμό με την Τουρκία και να συγκλίνει με την γειτονική χώρα.
Η άποψη Ιωακειμίδη δεν είναι πρωτόγνωρη. Δεν στερείται και βάσης. Έχει, μάλιστα, και ιστορικό βάθος.
Είναι, όμως, ανεδαφική και μη συμφέρουσα.
1.-Είναι ανεδαφική διότι ακόμη και αν το ελληνικό πολιτικό σύστημα το θελήσει, δεν είναι σίγουρο ότι θα θελήσει την σύγκλιση η Τουρκία. Η Τουρκία θα θελήσει την σύγκλιση μόνο με όρους υποταγής της Ελλάδας. Αν η πρόταση Ιωακειμίδη προϋποθέτει υποταγή τότε είναι εντελώς ανεδαφική. Υπάρχει κάποιος που θα θελήσει να υποταγεί στην Τουρκία για να σταματήσουν οι ενοχλήσεις;
2.-Ο κ. καθηγητής καθώς κάνει την πρότασή του θα πρέπει να μας πει πως εννοεί την σύγκλιση. Μια σύγκλιση σε ζητήματα χαμηλής πολιτικής είναι ευκταία. Και γίνεται προσπάθεια να επιτευχθεί. Μια σύγκλιση σε επίπεδο κοινωνιών, επίσης. Αλλά μια πολιτική σύγκλιση που μπορεί να επιτευχθεί; Η Τουρκία έχει διατυπώσει συγκεκριμένες απαιτήσεις απο την Ελλάδα. Δεν θα θελήσει καμιά σύγκλιση αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά της αυτά. Η Τουρκία δεν ακολουθεί καιροσκοπική πολιτική όπως η Αθήνα. Έχει στρατηγική και τακτική. Πλανάται ο κ. Ιωακειμίδης αν νομίζει πως η Τουρκία θα εγκαταλείψει τις διεκδικήσεις της για μια ισότιμη σύγκλιση με την Ελλάδα. Ζητά ο κ. Ιωακειμίδης να παραχωρήσει η Ελλάδα ό,τι απαιτεί η Τουρκία για να υπάρξει σύγκλιση; Ας μας το διευκρινήσει.
3.-Στην πρόταση σύγκλισης του κ. καθηγητή περιλαμβάνεται και το σταμάτημα των εξοπλισμών απο ελληνικής πλευράς. Με το επιχείρημα ότι η Τουρκία έχει δική της πολεμική βιομηχανία και όσο και αν ξοδευτεί η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να την παρακολουθήσει.
Και εδώ περνάω στην δεύτερη ενότητα της αρχικής εκτίμησής μου περί ανεδαφικής και μη συμφέρουσας για την Ελλάδα πρότασης του κ. Ιωακειμίδη.
4.-Δυστυχώς, η μοίρα το έφερε η Ελλάδα να είναι εξ ορισμού ανταγωνιστική δύναμη της Τουρκίας. Οι δύο χώρες εκπροσωπούν, στην ίδια περιοχή, δύο διαφορετικούς πολιτισμούς και διεκδικούν επιρροή στον ίδιο γεωπολιτικό χώρο. Είναι χώρες που διαδέχθηκαν δύο διαφορετικούς πολιτισμούς. Η Ελλάδα, όπως εξελίχθηκε απο την Επανάσταση του 1821 που δεν ήταν Παλιγγενεσία αλλά Συνέχεια ενός έθνους και ενός πολιτισμού, για να μπορέσει να ικανοποιήσει τους στόχους της έπρεπε να έρθει σε βίαιη αντιπαράθεση με την Τουρκία. Η αντιπαράθεση αυτή συνεχίζεται. Η επανάσταση του 1821, ως κομβικό σημείο μιας ελληνικής συνέχειας, δεν τελείωσε. Συνεχίζεται. Και δεν συνεχίζεται, μόνο, απο πλευράς Ελλάδας. Αλλά και η Τουρκία έτσι αντιμετωπίζει την εξέλιξη. Η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας αμφισβητεί ότι συμφωνήθηκε κατά την συνεχιζόμενη εξέλιξη αυής της Επανάστασης.
5.-Υπήρξε μια περίοδος, την οποία αναφέρω, μόνο, ως ιστορικό στοιχείο που η σύγκλιση αυτή μπορούσε να επιτευχθεί. Ήταν η περίοδος μιας τάσης η οποία αναπτύχθηκε, κυρίως, στην Κωνσταντινούπολη απο Ρωμιούς η οποία έβλεπε τον ελληνισμό (ορος που καθιέρωσε ο Παπαρρηγόπουλος) να εξελίσσεται ως μια οθωμανοελληνική σύγκλιση. Να αναλάβουν, δηλαδή, τα ηνία της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας οι Έλληνες.
Μια παρόμοια αντίληψη είχε, αργότερα, και ο Ίωνας Δραγούμης.
Δεν θα ήταν κακή ιδέα. Αλλά η ευκαιρία χάθηκε και το γεγονός δεν συνέβη.
Για όσους θα είχαν αντίρρηση στην ιδέα αυτή καλόν είναι να μας εξηγήσουν γιατί; Η Ελλάδα, μέσω της σύνθεσης αυτής θα περιελάμβανε σε ένα νέο κρατικό μόρφωμα το σύνολο του ελληνισμού. Η ιστορία στην περιοχή θα εξελισσόταν πολύ διαφορετικά. 
Προφανώς, δεν θα είχε τα χαρακτηριστικά του εθνικού κράτους όπως εξελίχθηκε αλλά κανείς δεν μπορεί να μας πει ότι η εξέλιξη θα ήταν αρνητική. Αν οι Έλληνες έχουν εμπιστοσύνη στον πολιτισμό τους θα έπρεπε να είναι σίγουροι ότι θα επικρατούσε. Στην ιστορία, οι ισχυρότεροι πολιτισμοί επικρατούν των λιγότερο δελεαστικών.
Αυτή η εποχή, όμως πέρασε με τελευταία προσπάθεια απο τον Βενιζέλο, μια προσπάθεια που διακωμωδείται απο όσους βλέπουν επιφανειακά τα πράγματα.
Ο Βενιζέλος με την πρότασή του δεν ήλπιζε σε όσα αναφέρθηκαν παραπάνω αλλά προσπαθούσε σε μια στιγμή ελληνικής υποχώρησης και αδυναμίας να σώσει ό,τι μπορούσε να σωθεί.
6.-Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Όπως έγραψα και παραπάνω, η Ελλάδα εξ ορισμού είναι ανταγωνιστική δύναμη της Τουρκίας στην περιοχή. Και έτσι βλέπει τα πράγματα και η Τουρκία. Αν η Τουρκία αλλάξει σε επίπεδο ηγεσίας, ιδεολογίας και προτάξεων της αναθεωρητικής πολιτικής της, τότε να βάλουμε το θέμα προς συζήτηση.
Όπως έχουν σήμερα τα πράγματα αυτό είναι αδύνατον.
Η Ελλάδα μπορεί να ωφεληθεί απο αυτήν την αντιπαράθεση;
Ναι. Κυρίως, μπορεί να επωφεληθεί απο την κούρσα των εξοπλισμών.
Η Ελλάδα, πράγματι είναι σαν να επενδύει σε τρύπιο κουμπαρά με τους συνεχείς εξοπλισμούς. Θα έλεγα πως οι εξοπλισμοί αυξάνουν την εξάρτηση.
Πρέπει να τους κάνει και καλώς τους κάνει αλλά πρώτη προτεραιότητά της θα πρέπει να είναι η ανάπτυξη δικής της στρατιωτικής βιομηχανίας, έστω και αν οικονομικά είναι ασύμφορη.
Διότι η παραγωγή πολεμικού υλικού δεν παρέχει, απλώς, στη χώρα κάποιο βαθμό αυτονομίας σε δύσκολες στιγμές.
Γύρω απο την ανάπτυξη στρατιωτικής βιομηχανίας μπορεί να αναπτυχθεί το σύνολο της οικονομίας και να αυξηθεί εκθετικά η σύγχρονη γνώση στις νέες τεχνολογίες.
Η περί την ανάπτυξη της στρατιωτικής βιομηχανίας προσπάθεια μπορεί να δώσει ώθηση σε όλες τις μορφές της οικονομίας και να εισάγει τεχνογνωσία την οποία στερείται αυτήν την ώρα η χώρα.
Όπως συνέβη με τους αμερικανούς στην διαστημική τους προσπάθεια.
Απορώ γιατί δεν το βλέπει έτσι το θέμα η “εκσυγχρονιστική” ομάδα η οποία επενδύει στην οικονομία.
Θα μου πείτε πως απεχθάνεται τις στρατιωτικές δαπάνες.
Ως εκσυγχρονιστές θα πρέπει να γνωρίζουν πως η φιλειρηνική τους διάθεση θα ικανοποιηθεί μόνο αν υπάρχει ισορροπία ισχύος.
Η στρατιωτική εξισορρόπηση είναι που θα μειώσει τον κίνδυνο πολέμου και όχι η εγκαταλειψη των αμυντικών προσπαθειών.
Θα θυμώνται, άλλωστε, το μέγα λάθος της κυβέρνησης Σημίτη όταν μετά το Ελσίνκι και την έναρξη της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας, η τότε ελληνική κυβέρνηση εγκατέλειψε τους εξοπλισμούς με το επιχείρημα ότι, πλέον, τον λόγο έχει η διπλωματία.
Ναι, τον λόγο πάντα πρώτη έχει η διπλωματία. Αλλά μια διπλωματία η οποία υποστηρίζεται απο ισχυρές ένοπλες δυνάμεις. Διαφορετικά μιλάμε για μια διπλωματία που συνδιαλέγεται για τους όρους της υποταγής.
Ξέρετε ποιο είναι το ποιο τραγικό; Ότι οι δυνάμεις που εκφράζονται γύρω απο την αντίληψη Ιωακειμίδη, περιστρέφονται περί το ΠΑΣΟΚ.
Ας ελπίσουμε πως ο νέος επικεφαλής του θα έχει άλλες απόψεις.
 
 

Η ΔΥΣΗ ΕΧΕΙ ΑΠΩΛΕΣΕΙ ΤΗΝ ΑΡΕΤΗ ΤΗΣ

Από
anixneuseis
-
6

Εγκαταλείψαμε τα ταμπού που μας κρατούσαν ενωμένους

Του Πωλ Κίνγκσνορθ (Paul Kingsnorth) | πρώτη δημοσίευση: unherd.com (29/12/2021)

Πριν από ένα αιώνα, καθώς ξέσπασε ο Μεγάλος Πόλεμος, ο Όσβαλντ Σπέγκλερ έγραψε ότι «η δυτική ανθρωπότητα, δίχως εξαίρεση, βρίσκεται υπό την επιρροή μιας τεράστιας οφθαλμαπάτης». Η Παρακμή της Δύσης, η μνημειώδης όσο και φιλόδοξη ποιητική θεωρία του Σπέγκλερ για την δυτική κατάπτωση –που ήδη βρισκόταν σε εξέλιξη, σύμφωνα με τον ίδιον, όταν ξεκίνησε να γράφει το έργο του– βρήκε έκτοτε τους οπαδούς, τους επικριτές και τους μιμητές της. Πρόσφατα, μάλιστα, περνάει μια φάση αναζωογόνησης.

Η αίσθηση της παρακμής πλανιέται στον αέρα, αναμειγνύεται με τους καπνούς από τα καιόμενα δάση της Ελλάδας, και τα σοκαριστικά πλάνα που έρχονται από το Αφγανιστάν [το κείμενο γράφτηκε και πρωτοδημοσιεύθηκε κατά τα τέλη του Αυγούστου 2021 σ.τ.μ.]. Πολλά από αυτά που έγραψε ο Σπέγκλερ για την πτώση της Δύσης –για  την οποία υποστήριζε ότι θα αποκαλυφθεί σε όλες τις διαστάσεις της στον 21ο αιώνα– έχουν αποδειχθεί προφητικά, δίχως μάλιστα να είναι σε θέση να υπολογίσει την έλευση της κλιματικής αλλαγής ή των Ταλιμπάν. Θα πρέπει κανείς να διαποτίζεται από μια ισχυρή θέληση (του είδους που ο ίδιος ο Όσβαλντ θαύμαζε), για να υποστηρίξει ότι η θεωρία περί παρακμής της Δύσης του Σπέγκλερ δεν έχει τίποτα να μας πει, σε μια εποχή όπου τα έθνη διχάζονται, το Ρεύμα του Κόλπου αποδυναμώνεται, και οι εφοδιαστικές αλυσίδες οδηγούνται σε ασφυξία.

Αλλά σε τι συνίσταται η «Δύση»; Εξαρτάται από την «φυλή» στην οποία απευθύνεται το ερώτημα. Για έναν φιλελεύθερο, η Δύση είναι ο «διαφωτισμός» και οτιδήποτε ακολούθησε –δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, ατομοκεντρισμός, και αυτό το δυναμικό ντουέτο «του Λόγου και Επιστήμης». Για έναν συντηρητικό, μπορεί να σημαίνει ένα σύνολο πολιτισμικών αξιών: Τις παραδοσιακές αντιλήψεις για την οικογένεια, και την εθνική ταυτότητα, και ενδεχομένως, μια ισχυρή θέση υπέρ του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς. Για τον δε μεταμοντέρνο αριστερό, που αυτήν την στιγμή κυριαρχεί μέσα στην κουλτούρα, η Δύση –αν υποθέσουμε ότι υπήρξε ποτέ γι’ αυτόν– αποτελεί την αιχμή της αποικιοκρατίας, της αυτοκρατορίας, του ρατσισμού και όλων των άλλων δεινών για τα οποία ακούμε καθημερινά από τα επίσημα κανάλια πληροφόρησης.

Όλα αυτά τα πράγματα θα μπορούσαν να ισχύουν ταυτοχρόνως, αλλά αναφέρονται σε αρκετά πρόσφατες εξελίξεις. Η έννοια της Δύσης είναι πολύ παλαιότερη του φιλελευθερισμού, του συντηρητισμού, του αριστερισμού ή της αυτοκρατορίας. Είναι ταυτοχρόνως, ένα απλούστερο, πιο αρχαίο και την ίδια στιγμή εντελώς πιο πολύπλοκο κατασκεύασμα απ’ ό,τι εισηγούνται οι ερμηνείες αυτές. Είναι το αποτέλεσμα της διασύνδεσης ανθρώπων και λαών της ηπείρου στην μακρά διάρκεια των αιώνων, στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης θρησκευτικής αφηγήσεως.

«Δεν υπήρχε ποτέ άλλος ενιαίος ενοποιητικός οργανισμός της Δυτικής κουλτούρας πέραν της Χριστιανικής Εκκλησίας», θα υποστηρίξει ο ιστορικός του Μεσαίωνα, Κρίστοφερ Ντόσον στο έργο του Η Θρησκεία και η Άνοδος του Δυτικού Πολιτισμού, που γράφτηκε λίγο μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. «Πίσω από το διαρκώς μεταβαλλόμενο πρότυπο του Δυτικού Πολιτισμού βρισκόταν μια ζωντανή πίστη η οποία προσέδωσε στην Ευρώπη μια συγκεκριμένη αίσθηση πνευματικής κοινότητας, η οποία υπερέβαινε όλες τις συγκρούσεις, τις αντιπαραθέσεις, και τα κοινωνικά σχίσματα που σφράγισαν την ιστορία της».

«Η Δύση», με άλλα λόγια γεννήθηκε μέσα από την διατύπωση ενός ιερού αφηγήματος –ο κήπος, το μήλο, η πτώση, και η ανάσταση– που διαπέρασε κάθε πτυχή της ζωής μας: από την οργάνωση της εργάσιμης εβδομάδας, στο ετήσιο εορτολόγιο και τις αργίες, μέχρι την πληρωμή των φόρων και τα ατομικά ηθικά καθήκοντα, του τρόπου που φερόμαστε στον γείτονα και τον ξένο, στην υποχρέωση της φιλανθρωπίας, αλλά και την δομή της οικογένειας· και πάνω απ’ όλα την οπτική που προσλαμβάνουμε το σύμπαν –την δομή, το νόημά του, αλλά και την δική μας θέση εντός του.

Η Δύση, με λίγα λόγια, ήταν η Χριστιανοσύνη. Αλλά η Χριστιανοσύνη πέθανε. Το να ζει κανείς στη σύγχρονη Δύση, σημαίνει ότι ζει ανάμεσα στα ερείπιά της. Πολλά από αυτά παραμένουν ακόμα ελκυστικά –οι αγέρωχοι καθεδρικοί και τα κονσέρτα του Μπαχ– αλλά δεν παύουν να είναι ερείπια. Και όταν ένας παλιός πολιτισμός, που χτίστηκε γύρω από μια δοσμένη θρησκευτική τάξη πεθαίνει, δίνει τη θέση του σε μια μεγάλη αναταραχή σε κάθε επίπεδο της κοινωνίας, από την πολιτική μέχρι τον ψυχικό μας κόσμο. Η μορφή των πάντων –από την οικογένεια, μέχρι την εργασία, και τις ηθικές στάσεις, την ίδια την ύπαρξη της ηθικής ακόμα, ή την αντίληψη για το καλό και το κακό, τα σεξουαλικά ήθη, το χρήμα, την ανάπαυση, την φύση, το σώμα, την συγγένεια ή το καθήκον– θα τεθεί υπό αίρεση. Καλωσήλθατε στο 2021.

Σαράντα χρόνια πριν, ο φιλόσοφος Αλασντέρ Μακιντάιρ, υποστήριξε στο κλασικό του έργο Μετά την Ηθική, ότι η ίδια η έννοια της ηθικής πρόκειται να καταστεί απροσπέλαστη αν χαθεί η πηγή από την οποία προέκυψε. Εάν πιστέψουμε ότι η ανθρώπινη ζωή δεν διακατέχεται από κάποιο ανώτερο νόημα, υποστήριξε, θα καταλήξουμε να αδυνατούμε να συμφωνήσουμε ως προς το ποιο θα είναι το περιεχόμενο της ‘αρετής’ ή γιατί θα έπρεπε αυτή να σημάνει κάτι για εμάς.

Ο αγαπημένος δάσκαλος του Μακιντάιρ εκείνη την εποχή υπήρξε ο Αριστοτέλης, όχι ο Ιησούς, αλλά η κριτική του ως προς τον Διαφωτισμό, και η πρόβλεψη της τελικής του αποτυχίας στηριζόταν σε μια ξεκάθαρη κατανόηση του μυθικού οράματος της μεσαιωνικής Χριστιανοσύνης –αλλά και του μερικού, κενού, και υπερεκλογικευμένου ανθρωπισμού με τον οποίον οι φιλόσοφοι του διαφωτισμού αποπειράθηκαν να το υποκαταστήσουν. Ο Μακιντάιρ πίστευε ότι αυτή η αποτυχία ήταν ήδη εμφανής, αλλά ότι η κοινωνία δεν την έβλεπε επειδή τα μνημεία της παλιάς ιερής τάξης ήταν ακόμα εκεί, όπως ήταν και τα ρωμαϊκά αγάλματα την εποχή που οι λεγεώνες της αυτοκρατορίας είχαν πάψει να υπάρχουν.

Για να καταδείξει την θέση του, ο Μακιντάιρ επικαλέστηκε το παράδειγμα των ταμπού. Η λέξη επισημάνθηκε πρώτη φορά από τους Ευρωπαίους στα ταξίδια του Κάπτεν Κουκ, στα οποία ο ίδιος κατέγραψε τις περιηγήσεις του στην Πολυνησία. Ο Μακιντάιρ εξηγεί:

«Οι Εγγλέζοι ναυτικοί εντυπωσιάστηκαν αντικρίζοντας αυτό που προσέλαβαν ως χαλαρά σεξουαλικά ήθη εκ μέρους των Πολυνήσιων και εντυπωσιάστηκαν ακόμα περισσότερο όταν ανακάλυψαν την έντονη αντίθεση που εκδηλωνόταν μεταξύ των ηθών αυτών με τους αυστηρούς περιορισμούς οι οποίοι αφορούσαν σε άλλες συνήθειες, όπως η απαγόρευση να τρώνε μαζί οι άνδρες και οι γυναίκες. Όταν ρώτησαν γιατί ισχύει αυτός ο περιορισμός, τους απάντησαν ότι η πρακτική αυτή ήταν ταμπού, αλλά όταν ρώτησαν τι σημαίνει αυτή η λέξη, δεν μπόρεσαν να λάβουν περισσότερες εξηγήσεις»

Η περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος κατέδειξε ότι και οι ίδιοι οι κάτοικοι της Πολυνησίας δεν ήταν βέβαιοι ως προς το γιατί υπήρχαν αυτές οι απαγορεύσεις· κι όμως, όταν τα ταμπού εγκαταλείφθηκαν ολοκληρωτικά σε περιοχές της Πολυνησίας έπειτα από μερικές δεκαετίες, εκδηλώθηκαν αμέσως ορισμένες προφανείς συνέπειες. Άραγε αυτή οι περιορισμοί ήταν εντελώς δίχως νόημα;

Όχι εντελώς. Ο Μακιντάιρ μας υπενθυμίζει ότι, στην αρχή, τα ταμπού «ήταν ενσωματωμένα σ’ ένα πλαίσιο που τους προσέδιδε νόημα». Όταν, όμως, έχασαν αυτό τους το πλαίσιο «άρχισαν αμέσως να προσλαμβάνονται ως ένα σύνολο αυθαίρετων απαγορεύσεων», ειδικά όταν «οι πεποιθήσεις που βρισκόταν στο παρασκήνιο και παρείχαν το φως ώστε τα ταμπού αυτά να γίνουν κατανοητά είχαν όχι μόνο εγκαταλειφθεί αλλά και λησμονηθεί εντελώς». Όταν μια κοινωνία αγγίζει ένα στάδιο όπου ο λόγος ύπαρξης των ταμπού της έχει ξεχαστεί εντελώς, δεν απαιτείται παρά μια μικρή ώθηση για να δώσει κίνηση σε ένα φαινόμενο ντόμινο που θα τα οδηγήσει όλα σε κατάρρευση. Ο Μακιντάιρ πίστευε ότι η Δύση έχει φτάσει ήδη σε αυτό το στάδιο.

Όταν μια τέτοια τάξη διαρρηγνύεται τι την αντικαθιστά; Όταν τα ταμπού εγκαταλείφθηκαν στην Πολυνησία, ανέφερε ο Μακιντάιρ, προέκυψε ένα απροσδόκητο «ηθικό κενό», το οποίο ήρθαν να καλύψουν «τα κλισέ των ιεραπόστολων της προτεσταντικής Νέας Αγγλίας». Σε αυτή την περίπτωση, μια συγκεκριμένη εκδοχή του Χριστιανισμού ήρθε να καλύψει το χάσμα που προκλήθηκε από την κατάρρευση του πρότερου ιερού αφηγήματος. Το τέλος αυτών των ταμπού δεν είχε οδηγήσει στην ενσάρκωση κάποιας αφηρημένης εκδοχής της ‘ελευθερίας’· αντίθετα, είχε στερήσει έναν πολιτισμό από την ίδια του την καρδιά. Η καρδιά αυτή, στην πραγματικότητα, είχε σταματήσει να κτυπάει πιο πριν, αλλά τώρα κατέρρεε και το τυπικό του οικοδόμημα, και υπήρχε ένας κενός χώρος που αναζητούσε την πλήρωσή του –και γνωρίζουμε ότι η φύση απεχθάνεται το κενό.

Μου φαίνεται πως έχουμε αγγίξει αυτό το σημείο σ’ ένα μεγάλο μέρος της Δύσης. Τουλάχιστον από το 1960, τα κενά ταμπού μας αποσυντίθενται, ενώ τα τελευταία χρόνια πολλά από τα μνημεία μας που στέκονταν ακόμα όρθια έχουν αρχίσει να καταρρέουν –συχνά κυριολεκτικά. Η Χριστιανοσύνη εξέπνευσε εδώ και αιώνες, εξαιτίας ενός πολύπλοκου συνδυασμού παραγόντων, ωστόσο, δεν εξοντώθηκε από κάποιον εξωτερικό εχθρό. Κανένας ξένος στρατός δεν εξαπλώθηκε στην Ευρώπη, ούτε μας εξανάγκασε να μεταστραφούμε σε κάποια ξένη πίστη. Αντίθετα, υπονομεύσαμε την ιερή μας ιστορία από τα μέσα. Και αυτό που την αντικατέστησε, δεν ήταν μια νέα ιερή τάξη, αλλά η αμφισβήτηση οτιδήποτε ιερού.

Στο Μετά την Αρετή, ο Μακιντάιρ εξηγεί το τι συνέβη μετά. Το σχέδιο που προέταξε ο Διαφωτισμός τον 18ο αιώνα, συνιστούσε μια απόπειρα οικοδόμησης ‘ηθικής’ (μιας λέξης που δεν υπήρχε με αυτήν την έννοια μέχρι εκείνη την εποχή) ανεξάρτητης από την θεολογία. Επρόκειτο για ένα σχέδιο δημιουργίας ενός νέου ανθρώπου Μετά τον Θεό, στον οποίον η προσωπική ηθική αντίληψη –που δεν θα ήταν πια αιώνια στη φύση της, ή λογοδοτούμενη σε κάποια ανώτερη δύναμη– θα αποτελούσε την βάση της κουλτούρας και του εαυτού.

Δούλεψε αυτό το σχέδιο; Με μια λέξη, όχι. Η μεταμοντέρνα ‘ηθική’, λέει ο Μακιντάιρ, δεν μπόρεσε να λειτουργήσει ως υποκατάστατο ενός ανώτερου σκοπού, ή μιας υπερανθρώπινης πηγής νοήματος. Εάν, όμως, ο ορθός δρόμος για την κοινωνία ή για το άτομο δεν στηριζόταν πουθενά αλλού πέρα από την εξατομικευμένη προσωπική κρίση, τότε ποιος ή τι θα έπαιζε το ρόλο του τελικού κριτή;

Εν τέλει, δίχως την ύπαρξη ενός ανώτερου σκοπού ώστε να την συνέχει, η κοινωνία κινδυνεύει να διολισθήσει –όπως εν τέλει το έκανε– στην ‘συγκινησιοκρατία’, τον σχετικισμό, και εν τέλει την αποσύνθεση.

Εάν κάθε πολιτισμός οικοδομείται γύρω από τον πυρήνα μιας ιερής τάξης –Χριστιανικής, Ισλαμικής, Ινδουϊστικής, της λατρείας των προγόνων ή εκείνης του Όντιν– η κατάρρευση της τάξης αυτής θα οδηγήσει αναπόφευκτα και στην κατάρρευση του πολιτισμού που υποστήριζε. Υπάρχει ένας θρόνος στην καρδιά κάθε πολιτισμού, και όποιος κάθεται σε αυτόν παίζει τον ρόλο της δύναμης που μας καθοδηγεί. Το σύγχρονο πείραμα αποτέλεσε μια πράξη εκθρόνισης –συχνά κυριολεκτικής– τόσο των ηγεμόνων και των εκπροσώπων της ιερής τάξης, και της υποκατάστασής τους με τις εντελώς ανθρώπινες, και εντελώς αφηρημένες έννοιες –ο «λαός», η «ελευθερία», η «δημοκρατία» και η «πρόοδος».

Ενώ υπερασπίζομαι ένθερμα την δημοκρατία (την πραγματική δημοκρατία, παρακαλώ, όχι το εταιρικό ψευδεπίγραφό της που καταλαμβάνει αυτήν την στιγμή την θέση της), η εκθρόνιση του παντοκράτορα –του Χριστού– που βρίσκονταν στην καρδιά της ιερής τάξης της Δύσης δεν οδήγησε σε οικουμενική ισότητα και δικαιοσύνη.

Αντίθετα οδήγησε –μέσω της αιματηρής παρέκβασης του Ροβεσπιέρου, του Στάλιν, και του Χίτλερ– σε έναν ολοκληρωτικό θρίαμβο της δύναμης του χρήματος, που έχει θρυμματίσει τον πολιτισμό και τις ψυχές μας σε ένα εκατομμύρια εξοργισμένα θραύσματα.

Το κενό που δημιουργήθηκε από την κατάρρευση των παλιών μας ταμπού, γέμισε με τα δηλητηριώδη αέρια του καταναλωτικού καπιταλισμού, ο οποίος, έχει πλέον διεισδύσει σε κάθε πτυχή της ζωής μας με τον ίδιο τρόπο που κάποτε το είχε κάνει ο Χριστιανισμός, τόσο πολύ μάλιστα που ελάχιστοι συνειδητοποιούν ότι έχει αποικιοποιήσει τα πάντα –από τον τρόπο που τρώμε μέχρι τις αξίες που διδάσκουμε στα παιδιά μας. Όντας απελευθερωμένοι στο μεταμοντέρνο παρόν μας –που δεν διαθέτει κέντρο, αλήθεια, και προσανατολισμό– δεν έχουμε γίνει οι ανεξάρτητα σκεπτόμενοι, υπεύθυνοι, δημοκρατικοί πολίτες μιας ανθρώπινης πολιτείας. Έχουμε καταστεί σκλάβοι του εαυτού και της ισχύος του χρήματος· πιστοί που γονατίζουν μπροστά στο τερατώδες είδωλο της Προόδου. «Στο ηθικό πεδίο της Δύσης», γράφει ο Σπέγκλερ, «τα πάντα είναι κατεύθυνση, αξίωση κυριαρχίας, ηθελημένο απώτερο αποτέλεσμα».

Το Μετά την Αρετή τελειώνει με τον συγγραφέα να δηλώνει ότι το καθήκον που αντιμετωπίζουμε σήμερα είναι παρόμοιο με αυτό που τέθηκε σε εκείνους που έζησαν την πτώση της Ρώμης: όχι την διάσωση της αυτοκρατορίας, αλλά την οικοδόμηση μιας νέας. Ο Μακιντάιρ οδηγήθηκε σ’ ένα διάσημό του συμπέρασμα, ότι η Δύση περιμένει την έλευση ενός «νέου και αναμφίβολα ολότελα διαφορετικού Αγίου Βενέδικτου». Αυτό το είπε πριν σαράντα χρόνια, και ακόμα περιμένουμε, αν και η περιγραφή του δεν είναι ένας κακός τρόπος για να προσεγγίσουμε την πρόκληση που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Παρά την τραγωδία που εξελίσσεται στο Αφγανιστάν, η μετα-Χριστιανική Δύση δεν στερείται ιδεών, διαφωνιών, προσβολών, ιδεολογιών, στρατηγημάτων, αντιπαραθέσεων, ή μηχανών που θα σώσουν υποτίθεται τον κόσμο. Αλλά είναι πολύ φτωχή σε Αγίους· και σήμερα, όσο ποτέ, χρειαζόμαστε την αγάπη, την σοφία, την πειθαρχία, και την ακεραιότητά τους μέσα στο χάος του καιρού μας. Ίσως, θα ήταν καλύτερα για εμάς να ξεκινήσουμε να ψάχνουμε το πως θα μπορούσαμε οι ίδιοι να ενσαρκώσουμε αυτές τις ποιότητες.

ardin-rixi.gr

Πως πρέπει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα τις κλιμακούμενες πιέσεις της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Βορείου και του Ανατολικού Αιγαίου; Ποιές είναι οι σκοτεινές μεθοδεύσεις της Τουρκίας προς την πλευρά των συμμάχων μας; Άρθρο – παρέμβαση του αντιπτεράρχου ε.α Κων. Ιατρίδη για το europost.gr

Από
pcuser
-
0

Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι , οι Τούρκοι δεν αυτοσχεδιάζουν όπως γίνεται με εμάς , αλλά σχεδιάζουν σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, χτίζουν τις θέσεις τους , τις καλλιεργούν, τις προβάλλουν και προσπαθούν να εθίσουν την κοινή γνώμη και κυρίως το Διεθνές σύστημα, ότι υπάρχουν διαφορές με την Ελλάδα και επομένως ο μόνος τρόπος επίλυσης των είναι , να καθίσουμε να τα βρούμε μέσω του διαλόγου και της διαπραγμάτευσης. Και σε αυτό βέβαια βοηθάει και η δική μας στάση , η σιωπή μας και η δική μας αδράνεια να απαντάμε τεκμηριωμένα στους απαράδεκτους ισχυρισμούς της Τουρκίας.

Απέναντι στην βάρβαρη αυτή προκλητικότητα της Τουρκίας , εμείς όχι μόνον δεν απαντάμε τεκμηριωμένα και αποφασιστικά, αντίθετα σιωπάμε στις Συνόδους Κορυφής και δεν τολμάμε να φέρουμε το ζήτημα των κυρώσεων σε βάρος της.

Όταν πριν λίγες μέρες η Τουρκία έστειλε επιστολή στον ΟΗΕ με όλες τις επεκτατικές της διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας μας και κατηγορούσε ψευδώς την Ελλάδα, για επιμονή σε επιθετική ρητορική και ενέργειες που θα επηρεάσουν αρνητικά την σταθερότητα και την ειρήνη στην περιοχή, εμείς και τότε δεν απαντήσαμε.

Εμείς για να ξυπνήσουμε και να ενεργοποιηθούμε κάπως , πρέπει να έχουμε έμπρακτες αμφισβητήσεις, ( γεωτρύπανα, ερευνητικά σκάφη στο Καστελόριζο και έξω από την Κρήτη) από πλευράς της Τουρκίας. Και σε αυτές τις περιπτώσεις μερικές φορές αντιδρούμε με λάθος τρόπο, λόγω έλλειψης Στρατηγικής και συγκεκριμένου σχεδίου. Ακόμη και όταν το Ορούς Ρέις έφτασε έξω από το Καστελόριζο αντί να αντιδράσουμε αποτρεπτικά, απαντήσαμε δια του κ. Γεραπετρίτη, ότι οι κόκκινες γραμμές μας είναι τα 6νμ. Και αυτό το πολύ σοβαρό γεγονός, δυστυχώς το προσπεράσαμε και το ξεχάσαμε! Μα η Τουρκία ποτέ δεν αμφισβήτησε τα 6νμ χωρικά ύδατα!! Αυτό που την ενδιαφέρει είναι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα πέραν των 6νμ, δηλαδή στην ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Κυριαρχικά δικαιώματα τα οποία ποτέ δεν διεκδικήσαμε σε αντίθεση με την Τουρκία η οποία καθημερινά τα διεκδικεί.
Το Διεθνές Δίκαιο σου υποδεικνύει τι μπορείς να διεκδικήσεις και όχι τι μπορείς να αποκτήσεις, Και ότι δεν διεκδικείς τότε το χάνεις , επειδή θα το διεκδικήσει κάποιος άλλος (Τουρκία).

Εμείς επικαλούμαστε συνεχώς το Δίκαιο της θάλασσας και το Διεθνές Δίκαιο, απαιτούμε να το σεβαστεί η Τουρκία, όταν εμείς δεν το εφαρμόζουμε. Κατηγορούμε την Τουρκία για αυτά που κάνει, αλλά δεν την έχουμε καταγγείλει ποτέ επίσημα σε κάποιο Διεθνές Δικαστήριο για τα εγκλήματα πολέμου που έχει διαπράξει στη Συρία εναντίον των Κούρδων και κατά της ανθρωπότητας, για την εργαλειοποίηση των μεταναστών και για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και όσο η Τουρκία μένει ατιμώρητη, τόσο πιο επιθετική και προκλητική θα γίνεται!!

Το τελευταίο διάστημα η Τουρκία αναφέρεται συχνά –πυκνά και με πίεση για την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Δεν το κάνει καθόλου τυχαία. Είναι το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας , καθότι τα νησιά προσφέρουν στη δική μας πλευρά δύο σοβαρά πλεονεκτήματα:
Πρώτον, δύνανται να χρησιμεύσουν ως βάσεις ειδικών επιχειρήσεων εναντίον των Μικρασιατικών παραλίων και να καταφέρουν σημαντικά πλήγματα στις Τουρκικές δυνατότητες, και μάλιστα εξαιρετικά σημαντικότερα σε σχέση με το παρελθόν. Και..
Δεύτερον και σπουδαιότερο ,η τοποθέτηση σύγχρονων πυραυλικών συστημάτων στα νησιά, με δυνατότητες εναντίον στόχων επιφανείας, αντιαεροπορικών όπλων αλλά και αντιπλοϊκών βλημάτων, προσφέρουν επίσης νέες δυνατότητες οι οποίες ήταν αδιανόητες παλαιότερα και αποτελούν μια αξιόπιστη αποτροπή.

Τα νησιά επομένως , λειτουργώντας με αυτά τα πυραυλικά συστήματα ως αλυσίδα βάσεων, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες επιχειρησιακές αντιλήψεις περί αντι-πρόσβασης και απαγόρευσης Περιοχής , μπορούν να καταστήσουν τη χώρα μας ικανή να απαγορεύσει στην Τουρκία τον έλεγχο του θαλάσσιου και εναέριου χώρου του Αιγαίου. Κάτι που βεβαίως τρομάζει την Τουρκία , καθότι θα αποτελέσουν ένα τείχος παρεμπόδισης των επιδιώξεων της Τουρκίας.

Επομένως η αποστέρηση από τη χώρα μας , του παραπάνω σημαντικού πλεονεκτήματος αποτελεί βασική επιδίωξη της Τουρκίας. Αυτό της ενδιαφέρει περισσότερο και όχι η ύπαρξη κάποιων στρατιωτικών δυνάμεων στα νησιά. Κάτι τέτοιο θεωρεί η Τουρκία ότι, μπορεί να επιτευχθεί με δύο τρόπους. Ο πρώτος είναι η συνεχής επιμονή της για αποστρατιωτικοποίηση κατά παράβαση των συνθηκών όπως ισχυρίζεται , προκειμένου να εκθέσει τη χώρα μας . Να αναγκαστεί δηλαδή η Ελλάδα να συμφωνήσει ,να μην εγκαταστήσει πυραυλικά συστήματα στα νησιά με τη δικαιολογία ότι παραβιάζει τις Συνθήκες Λοζάνης και Παρισίων . Θεωρώ όμως ότι καμία Ελληνική Κυβέρνηση δεν θα συναινέσει σε έναν τέτοιον ακρωτηριασμό μιας τόσο σοβαρής δυνατότητάς μας , όταν μάλιστα απειλείται άμεσα από την Τουρκία(casus belli).

Και ο δεύτερος να πιεσθεί, η Ελλάδα από τη Διεθνή Κοινότητα (Γερμανία-ΗΠΑ) στον βωμό της δήθεν ειρηνικής συνύπαρξης , να απόσχει από την εγκατάσταση σύγχρονων επιθετικών όπλων, όπως τα αποκαλεί η Τουρκία, εγγύς των Μικρασιατικών ακτών για να μην απειλεί την Τουρκία.

Συμπερασματικά , πρέπει να το εμπεδώσουμε ότι τα νησιά μας με τον εξοπλισμό τους με σύγχρονα πυραυλικά συστήματα μεσαίου και μεγάλου βεληνεκούς αποτελούν στην κυριολεξία μια σημαντική και αξιόπιστη ΑΠΟΤΡΟΠΗ! Αυτό πρέπει να κάνουμε , να μετατρέψουμε τα νησιά σε πλατφόρμες αποτροπής!! Η συνεχιζόμενη ολιγωρία , είναι επικίνδυνη!

Άλλωστε στη Στρατηγική, ο σκοπός της Αποτρεπτικής Στρατηγικής, είναι να αποτρέψει τον πόλεμο. Και ο πόλεμος αποτρέπεται , όταν καθίσταται απαγορευτικός για αυτόν που έχει επιθετικές διαθέσεις. Και στην προκειμένη περίπτωση την Τουρκία .
Η Αποτροπή στηρίζεται στο γεγονός , ότι μπορείς να πλήξεις, με τα οπλικά συστήματα και όπλα που διαθέτεις, τον αντίπαλο αν σου επιτεθεί. Και να δείχνεις αποφασισμένος να το κάνεις!! Και αυτό αποτελεί αντικίνητρο για τον αντίπαλο, να μην σου επιτεθεί.

ΑΠΟΤΡΟΠΗ λοιπόν δεν σημαίνει ΠΟΛΕΜΟΣ , όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά απομάκρυνση του πολέμου , υπερασπιζόμενος ταυτόχρονα τα Εθνικά σου συμφέροντα και τις κόκκινες γραμμές σου.

Δεν πρέπει επίσης να μας διαφεύγει το γεγονός ότι η αποτροπή βασίζεται πάνω στην ισχύ, πάνω στα όπλα που έχεις και στα αποτελέσματα που μπορούν αυτά να επιφέρουν στον εχθρό. Επομένως κάθε εξοπλιστική προσπάθεια και σχεδίαση των πολεμικών μας ικανοτήτων , θα πρέπει να ξεκινά από αυτό το δεδομένο. Και τα αποτελέσματα κακά τα ψέματα τα επιτυγχάνουν τα βλήματα. Αντίθετα οι πλατφόρμες οι οποίες μεταφέρουν τα βλήματα , όσο προηγμένες και σύγχρονες και αν είναι, δεν έχουν αξία από μόνες τους. Οι πλατφόρμες μεταφοράς των βλημάτων , αποτελούν τους υπηρέτες των βλημάτων, διότι αυτά προκαλούν την αποτροπή(φοβίζουν τον εχθρό) ή σε δεδομένη ένθερμη λύση , τα επιθυμητά καταστρεπτικά αποτελέσματα στον εχθρό, που θα τον κάνουν να υποχωρήσει., ή να το σκεφτεί να επιδιώξει μια τέτοια κίνηση!

Αντιπτέραρχος (Ι) εα. Κωνσταντίνος Ιατρίδης
Επίτιμος Διοικητής ΔΑΥ
Επίτιμος Πρόεδρος Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας
Μέλος του ΠΕΜΑΣ
Αμυντικός Αναλυτής

Πως πρέπει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα τις κλιμακούμενες πιέσεις της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών του Βορείου και του Ανατολικού Αιγαίου; Ποιές είναι οι σκοτεινές μεθοδεύσεις της Τουρκίας προς την πλευρά των συμμάχων μας; Άρθρο – παρέμβαση του αντιπτεράρχου ε.α Κων. Ιατρίδη για το europost.gr

«Πώς εκτελέσαμε το ζεύγος Τσαουσέσκου»! Στρατιώτες του αποσπάσματος μιλούν

Από
pcuser
-
0

 Δημήτρης Σταυρόπουλος

Η αφήγηση τους και οι αποκαλύψεις τους, είναι συγκλονιστικές και αποτελούν ιστορικό ντοκουμέντο.

Τριάντα τρία χρόνια μετά, οι δυο στρατιώτες που εκτέλεσαν τον Νικολαε Τσαουσέσκου και την σύζυγο του Έλενα, εκείνα τα τρομερά  Χριστούγεννα του 1989, αποφάσισαν να μιλήσουν και να περιγράψουν τις τελευταίες στιγμές του Ρουμάνου δικτάτορα.

Ο Ιονέλ Μποέρου και ο Ντόριν-Μάριαν Κιρλάν είναι δύο από τα μέλη του αποσπάσματος που εκτέλεσε τον Νικολάε και την Έλενα Τσαουσέσκου.

 Τι λένε για την ημέρα της δίκης και το τέλος του ζεύγους.

Η ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ ΟΜΙΛΙΑ

Η Πλατεία Επαναστάσεως στο Βουκουρέστι ήταν κατάμεστη.

 Ο Νικολάε Τσαουσέσκου βγήκε στο μπαλκόνι του κτιρίου της κεντρικής επιτροπής του ΚΚ Ρουμανίας για να μιλήσει στο πλήθος. 

Το πλάνο του ήταν να καταδικάσει τα αιματηρά γεγονότα στην Τιμισόαρα, κατηγορώντας «φασίστες υποκινητές που θέλουν να διαλύσουν τον σοσιαλισμό» και να ανακοινώσει οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

 Ήταν πεπεισμένος πως έτσι θα έβαζε τέλος στο αρνητικό κλίμα. 

Το ημερολόγιο έδειχνε 21η Δεκεμβρίου 1989, τέσσερις μέρες μετά ο Τσαουσέσκου και η σύζυγος του Έλενα θα εκτελούνταν με συνοπτικές διαδικασίες.

Πριν καν ολοκληρωθεί η ομιλία του ήταν φανερό πως ο Τσαουσέσκου είχε χάσει κάθε έλεγχο.

 Με ένα μέρος του πλήθους να γιουχαΐζει και στην πλατεία να επικρατεί αναταραχή ο  Ρουμάνος ηγέτης, αμήχανος με το ψηλό γούνινο καπέλο του, έμοιαζε με καρικατούρα.

 Κουνούσε τα χέρια του και ζητούσε από τον κόσμο «να κάτσει και να ηρεμήσει» την ώρα που ο υπεύθυνος ασφαλείας εμφανίστηκε στο πλάνο και του είπε πως θα ήταν καλύτερα να μπει στο κτίριο.

 Η Έλενα Τσαουσέσκου ακούγεται να φωνάζει «ησυχία» και ο σύζυγος της εκνευρισμένος να της λέει «περίμενε, σκάσε».

 Όταν η ομιλία ολοκληρώθηκε ο Τσαουσέσκου ουσιαστικά είχε τελειώσει από την ηγεσία της Ρουμανίας.

 Κλείστηκε στο κτίριο φοβισμένος και ανήμπορος να ελέγξει τις καταιγιστικές εξελίξεις.

Στις 22 Δεκεμβρίου επιχείρησε να βγει και πάλι στο ίδιο μπαλκόνι. 

Ακόμα πίστευε ότι μπορεί να μεταστρέψει την κατάσταση. 

Το πλήθος στην πλατεία τον υποδέχθηκε πετώντας αντικείμενα και βρίζοντας.

 Κάποιοι προσπάθησαν να εισβάλουν στο κτίριο. 

Ο Τσαουσέσκου, η σύζυγος του και τέσσερα ακόμα άτομα ανέβηκαν στην ταράτσα και δραπέτευσαν με ελικόπτερο.

Προορισμός τους ήταν η πόλη του Πιτέστι αλλά κατά τη διαδρομή ο πιλότος υποστήριξε ότι κινδυνεύουν από αεροπορικά πυρά και προσγειώθηκε σε έναν αυτοκινητόδρομο κοντά στο Γκαέστι.

 Μπήκαν σε ένα αυτοκίνητο που τους πήγε σε ένα προάστιο του Βουκουρεστίου. 

Εκεί βρήκαν ένα άλλο όχημα.

 Οδηγός ήταν ο Νικολάε Πετρίσορ. 

Του ζήτησαν να τους μεταφέρει στο Ταργκοβίστε. 

Ο Πετρίσορ όμως τους πήγε σε μια φάρμα, τους έκλεισε σε ένα δωμάτιο και ειδοποίησε την τοπική στρατιωτική φρουρά η οποία και τους συνέλαβε.

ΜΕ ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ

Από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η σύλληψη των Τσαουσέσκου η επικρατούσα άποψη, στη νέα διοίκηση της χώρας, ήταν να εκτελεστούν άμεσα.

 Ο νέος πρόεδρος Ιόν Ιλιέσκου συμφώνησε αλλά τόνισε πως πρέπει να περάσουν πρώτα από μια τυπική δίκη.

 Το βράδυ της 24ης Δεκεμβρίου ο πρώην υπουργός Άμυνας του Τσαουσέσκου, Βίκτορ Στανκουλέσκου (που είχε πρωτοστατήσει στην εξέγερση) έστειλε την εντολή με τον κωδικό «προσφυγή στη μέθοδο».

Τα Χριστούγεννα του 1989 οι Τσαουσέσκου οδηγήθηκαν μπροστά στους δικαστές τους οι οποίοι ήταν δέκα στρατιωτικοί. 

Η διαδικασία ήταν ουσιαστικά μια παρωδία με προκαθορισμένο αποτέλεσμα. 

Διήρκησε ελάχιστα και οι Τσαουσέσκου καταδικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες σε θάνατο.

Ο Ιονέλ Μποέρου ήταν παρών στη δική και πήρε την εντολή να μεταφέρει τους Τσαουσέσκου για ιατρικές εξετάσεις και στη συνέχεια να τους εκτελέσει σε μια αυλή πίσω από το κτίριο με τις τουαλέτες.

 «Είμαι ακόμα νευρικός όταν μιλάω γι’ αυτό.

 Δύο ζωές χάθηκαν, είναι πολύ σοβαρό.

 Στον πόλεμο είναι εντάξει αλλά όταν σκοτώνεις άοπλους ανθρώπους είναι πιο δύσκολο.

 Δεν το εύχομαι σε κανέναν αν και ήταν η δουλειά μου.

 Ο παππούς μου ήταν ιερέας.

 Τον είχαν βάλει στη φυλακή.

 Ήταν πολύ ευτυχισμένος μετά τα όσα έγιναν. 

Αφού εκτελέσαμε τους Τσαουσέσκου μου είπε: 

Μην ανησυχείς.

 Παίρνω όλες τις αμαρτίες σου πάνω μου» λέει.

Για την ημέρα της δίκης και της εκτέλεσης θυμάται:

 «Στις 21 Δεκεμβρίου μας είχαν βάλει να υπογράψουμε μια δήλωση ότι δεν συμφωνούμε με ό,τι γίνεται και ότι θα προστατέψουμε τον Τσαουσέσκου. 

Την επόμενη μέρα, όταν το πλήθος μπήκε στο κτίριο της Κεντρικής Επιτροπής, κλαίγαμε από ευτυχία.

 Έβλεπες ανθρώπους, για του οποίους πίστευες ότι στήριζαν το καθεστώς, να ξεσπούν με χαρά.

 Βγάλαμε το κρυμμένο αλκοόλ και ήπιαμε.

Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ

«Ο Τσαουσέσκου βγήκε από το τανκ μαζί με τη σύζυγο του.

 Ήταν φοβισμένος. 

Τους πήγα στο δωμάτιο για την ιατρική εξέταση. 

Αυτό που θυμάμαι πολύ έντονα ήταν ότι η Έλενα Τσαουσέσκου μύριζε πάρα πολύ άσχημα.

 Στην αίθουσα στάθηκα σε μια γωνία και είχα την εντολή να τους εκτελέσω αν συμβεί κάτι περίεργο.

 Να τους πυροβολήσω ακόμα και αν τραυμάτιζα και άλλους ανθρώπους.

 Όταν ανακοινώθηκε η απόφαση όλοι έφυγαν από το δωμάτιο και έμεινα μόνος μαζί τους.

 Στη συνέχεια μπήκε ένας αξιωματικός και με διέταξε να τους βγάλω έξω ξεχωριστά και να τους πυροβολήσω. 

Είπαν όχι, ήθελαν πεθάνουν μαζί.

 Είπα στον αξιωματικό να σεβαστούμε την τελευταία τους επιθυμία και συμφώνησε.

 Πήγαμε να τους δέσουμε τα χέρια και αντιστάθηκαν.

 Η Έλενα Τσαουσέκσου φώναξε: 

«Ντροπή, σάς μεγάλωσα σαν παιδιά μου».

Το εκτελεστικό απόσπασμα αποτελούνταν από τρία άτομα αλλά ο Μποέρου πιστεύει ότι ήταν οι δικές του σφαίρες που σκότωσαν τους Τσαουσέσκου. 

Ο ένας στρατιώτης πάγωσε και πυροβόλησε αφότου είχαν δεχθεί τις πρώτες σφαίρες και ο δεύτερος ξέχασε να βάλει το όπλο στο αυτόματο και έριχνε κατά βολή, κάτι που ακούγεται και στο βίντεο.

«Τους βγάλαμε στην αυλή και τους στήσαμε στο τοίχο. 

Η Έλενα Τσαουσέσκου έβρισε έναν στρατιώτη και ο Νικολάε τραγουδούσε τη Διεθνή.

 Έριξα συνολικά τρεις ριπές, οι δύο βρήκαν τον Τσαουσέσκου στο γόνατο και το στήθος και η τρίτη την Έλενα. 

Τους πυροβόλησα πολύ γρήγορα, ήθελα να πεθάνουν αμέσως με αξιοπρέπεια.

 Όταν σταμάτησα να ρίχνω φοβόμουν ότι θα με σκοτώσουν κι εμένα.

 Ήμουν σε κατάσταση σοκ και φοβισμένος. Σήκωσα ψηλά το όπλο και φώναξα:

 Αυτό είναι για τους συναδέλφους μου στο Βουκουρέστι και τους νεκρούς στην Τιμισοάρα.

Ένας γιατρός και ένας αξιωματικός επιβεβαίωσαν ότι είναι νεκροί και στη συνέχεια τους καλύψαμε με πλαστικό. 

Τους μεταφέραμε στο ελικόπτερο.

 Ήταν τόσοι πολλοί εκεί μέσα που ο Κιρλάν αναγκάστηκε να κάτσει πάνω στα πτώματα.

 Νομίζω αυτό τον στιγμάτισε ακόμα περισσότερο» τονίζει και προσθέτει:

«Δεν μετανιώνω, δεν μετανιώνω καθόλου. Είμαι σίγουρος ότι οι σφαίρες μου τους σκότωσαν και τους δύο. 

Δεν είναι κάτι για το οποίο περηφανεύομαι αλλά είναι αυτό που συνέβη».

Ο άλλος στρατιώτης Ντορίν Μάριαν Κιρλάν δεν μπορεί να ξεχάσει αυτό το γεγονός.

 «Ναι κάθισα πάνω στο πτώμα του Τσαουσέσκου. 

Δεν υπήρχε άλλος χώρος μέσα στο ελικόπτερο. 

Δεν το είχαμε τυλίξει καλά και το αίμα του έμεινε στο παντελόνι μου» τονίζει.

Μετά την καταδίκη οι Τσαουσέσκου ήταν σαν φοβισμένα παιδιά. 

“Δεν μπορείτε να μας σκοτώσετε σαν σκυλιά” μας είπε ο Νικολάε.

 Ήταν μια δύσκολη στιγμή για όλους μας.

 Τους βάλαμε στον τοίχο και σταθήκαμε απέναντι.

 Με κοίταξε στα μάτια και ήξερε ότι πρόκειται να πεθάνει.

 Φώναξε “να ζήσει η λαϊκή δημοκρατία της Ρουμανίας. 

Η ιστορία θα εκδικηθεί για εμένα” και άρχισε να τραγουδάει τη Διεθνή.

 Μας έδωσαν την εντολή και ρίξαμε από απόσταση περίπου ενός μέτρου. 

Είχαμε όλα τα όπλα μας στο ύψος της κοιλίας.

 Ειδικά η Έλενα φάνηκε σαν να εκτοξεύεται στον τοίχο.

 Ήμασταν σαν ρομπότ. 

Τα κάναμε όλα τόσο γρήγορα. 

 Τότε ήμασταν ήρωες, σκοτώσαμε έναν δικτάτορα που μισούσαν όλοι.

Μετά  όμως μας εξοστράκισαν.

 Ο Τύπος μας κατηγορούσε για το γεγονός ότι η δική ήταν παρωδία και στέκονταν στο ότι άδειασα όλη τη γεμιστήρα μου.

 Το 1998 με έδιωξαν από τον στρατό. 

Πλέον είμαι δικηγόρος.

 Ένα μαύρο πρόβατο που δίνει νομικές συμβουλές».

Τόσο ο Μποέρου όσο και ο Κιρλάν τονίζουν πως λίγα χρόνια μετά την εξέγερση και την εκτέλεση των Τσαουσέσκου άρχισαν να τους αντιμετωπίζουν με εχθρότητα.

 Στη χώρα άνοιξε μια μεγάλη κουβέντα για τα γεγονότα του 1989 και τη δίκη-παρωδία και τη συνοπτική εκτέλεση.

 Άτομα που θεωρούνταν ήρωες αποδομήθηκαν και γεγονότα που τότε προκάλεσαν ενθουσιασμό πλέον αποσιωπούνται…

Πληροφορίες

Janus.gr

Το ΕΛΙΑΜΕΠ «ξαναχτυπά» και με άρθρο μέλους του μας καλεί σε «πολιτική σύμπραξης» με την Τουρκία

Από
pcuser
-
0

«Αδιέξοδη» η όποια πολιτική «αναχαίτισης της Τουρκίας από του να καταστεί περιφερειακή δύναμη». Την άποψη αυτή υπογράφει με άρθρο του στο in.gr ο καθηγητής Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του FEPS και του ΕΛΙΑΜΕΠ. Και τι προτείνει; «Σύπραξη»…

Αν στο εσωτερικό της χώρας υπάρχουν τέτοιες απόψεις τα πράγματα είναι πολύ άσχημα! Η Ελλάδα δε μπορεί να εγκαταλείψει την προσπάθεια αναχαίτισης της τουρκικής επιθετικότητας, γιατί πολύ απλά αν το κάνει θα εξαφανιστεί! Μπορεί να αρκεί σε κάποιους ότι θα υπάρχει στον χάρτη αλλά θα πρέπει να καταλάβουν ορισμένοι ότι δεν είναι δυνατόν να παραδοθούμε μέσω της «φινλανδοποίησης» μας, την οποία η Τουρκία φανερά επιδιώκει, ειδικά τα τελευταία δυο χρόνια! 

Δεν είναι δυνατόν να σηκώσουμε απλά τα χέρια και να πούμε «τι να κάνουμε, πρέπει να ακολουθήσουμε το …πεπρωμένο μας» το οποίο σύμφωνα με την άποψη Ιωακειμίδη -αλλά και άλλων πολλών- προβλέπει «σύμπραξη» με τη «μεγάλη Τουρκία»! 

Παραθέτουμε όλο το άρθρο του καθηγητή και μέλους του ΕΛΙΑΜΕΠ. Δε χρειάζονται νομίζουμε περισσότερα σχόλια:

«Σύμφωνα με το Nordic Monitor (30/12/2021), η Τουρκία προωθεί πρόγραμμα παραγωγής προηγμένων οπλικών συστημάτων περιλαμβανομένων όπλων μαζικής καταστροφής (WMD), πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και ίσως πυρηνικών όπλων παραβιάζοντας τη συνθήκη μη διάδοσης (ΝΡΤ). Με την ευκαιρία λοιπόν αυτή ας ξεκαθαρισθεί: η εφαρμοσμένη πολιτική της Αθήνας στο σκέλος της αναχαίτισης (containment) της Τουρκίας από του να καταστεί περιφερειακή δύναμη είναι αδιέξοδη, ατελέσφορη, ανέφικτη.

Δεν θα φέρει αποτελέσματα. Σπαταλάμε τζάμπα πόρους. Και όσο συντομότερα το καταλάβουμε τόσο καλύτερα. Δεν μιλάμε για τη θεσμικά διακηρυγμένη πολιτική του διαλόγου με βάση το διεθνές δίκαιο για την ειρηνική επίλυση προβλημάτων (που όμως είναι σε αδράνεια). Η Τουρκία είναι ήδη μια οιονεί περιφερειακή δύναμη παρά τα οξύτατα οικονομικά της προβλήματα. Και στοχεύει στο να αναδειχθεί σε κάτι περισσότερο – σε ηγεμονική δύναμη στο περιφερειακό σύστημα και επέκεινα ίσως. Αυτό (μας) προκαλεί ιερή αγανάκτηση βέβαια.

Αλλά δεν υπάρχει τίποτα το περίεργο. Ο J. Mearsheimer – ο πιο επιφανής διεθνολόγος της ρεαλιστικής σχολής – έγραψε πρόσφατα: «Χώρες που ανησυχούν για την επιβίωσή τους θεωρούν ως καλύτερο τρόπο αντίδρασης την απόκτηση ισχύος, κάτι που σημαίνει ότι θέλουν να καταστούν ηγεμονικές δυνάμεις/ ηγεμόνες στην περιφέρειά τους και να αποκλείσουν άλλες χώρες από το να κυριαρχήσουν (…). Ολες οι μεγάλες χώρες είτε είναι δημοκρατίες είτε όχι δεν βλέπουν άλλη επιλογή παρά να επιδιώκουν την ισχύ, δύναμη». Και η Τουρκία βλέπει τον εαυτό της ως μεγάλη δύναμη.

Υπάρχει βέβαια και άλλος τρόπος να καταστεί μια χώρα – ιδιαίτερα μεσαίου μεγέθους – ισχυρή. Να ενσωματωθεί σ’ ένα ευρύτερο, ισχυρό υπερεθνικό σύνολο όπως έκανε η Ελλάδα με την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ). Αλλά αυτή η επιλογή ως γνωστόν αφαιρέθηκε/απορρίφθηκε από την Τουρκία το 2007 (με ευθύνη Γαλλίας – Ν. Σαρκοζί κυρίως και Γερμανίας – Α. Μέρκελ) και έκτοτε η Τουρκία (πρόεδρος Ερντογάν) εγκαινίασε την επιλογή της περιφερειακής δύναμης. Εχει προϋποθέσεις για έναν τέτοιο ρόλο; Οχι όλες αλλά πάντως σημαντικές.

Πληθυσμιακά είναι η πολυπληθέστερη χώρα της περιοχής. Από τις όμορες χώρες της μόνο το Ιράν έχει αντίστοιχο πληθυσμό. Εχει τη μεγαλύτερη οικονομία (σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την ελληνική) και στοχεύει να καταστεί η δέκατη οικονομία στον κόσμο. Και λόγω μεγέθους οικονομίας συμμετέχει στην ομάδα των 20 (G-20) περισσότερο ανεπτυγμένων οικονομιών. Εχει ισχυρές ένοπλες δυνάμεις (αν και εξασθενισμένες λόγω πρόσφατων εκκαθαρίσεων). Εχει αξιόλογη πολεμική βιομηχανία (παραγωγή drones κ.λπ.) ενώ όπως αναφέραμε ίσως αναπτύσσει και μυστικά οπλικά προγράμματα περιλαμβανομένων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς ή και πυρηνικών όπλων. Και έχει αναδειχθεί επιπλέον και σε υπολογίσιμη «ήπια δύναμη» – εξάγει π.χ. τηλεοπτικά σίριαλ σ’ όλο τον κόσμο. Και βεβαίως είναι ένα αυταρχικό καθεστώς που εμφορείται από την ιδεολογία του εθνικισμού, τη νοσταλγία της (Οθωμανικής) αυτοκρατορίας και τη ρητορική του Ισλαμισμού. Το βασικό που δεν έχει είναι τη νομιμοποίηση για έναν τέτοιο ρόλο. Και σειρά εσωτερικών προβλημάτων. Πώς αντιμετωπίζεις ένα τέτοιο φαινόμενο-πρόκληση, ιδιαίτερα όταν το έχεις δίπλα σου;

Υπάρχουν δύο στρατηγικές ουσιαστικά: της αναχαίτισης (containment) και της σύμπραξης (engagement). Τη στρατηγική της αναχαίτισης μπορεί να την ακολουθήσει μια σαφώς ισχυρότερη χώρα που είναι και πρόθυμη να καταβάλει υψηλό κόστος (ΗΠΑ έναντι Σοβ. Ενωσης, Κίνας). Αυτή τη στρατηγική όμως επιχειρεί να εφαρμόσει πάνω-κάτω και η Ελλάδα έναντι της Τουρκίας. Κατασκευάζει στρατιωτικές συμμαχίες αναχαίτισης ακόμη και με απίθανες χώρες, επεκτείνει την αμερικανική παρουσία στη χώρα, εξοπλίζεται, επιδιώκει κυρώσεις και γενικά… τρέχει πίσω από την Τουρκία προκειμένου να τη σταματήσει από το να καταστεί περιφερειακή-ηγεμονική δύναμη. Δεν θα τη σταματήσει όμως είτε φύγει ο Ερντογάν από την εξουσία είτε όχι (καθώς όλες οι πολιτικές δυνάμεις στην Τουρκία βλέπουν στη στρατηγική αναχαίτισης το σύνδρομο της περικύκλωσης και διάλυσης από τα έξω – σύνδρομο Συνθήκης Σεβρών). Η στρατηγική που θα μπορούσε να φέρει αυτό το αποτέλεσμα προς αμοιβαίο όφελος είναι αυτή της σύμπραξης (engagement) προσαρμοσμένης στο ευρωπαϊκό περιβάλλον και συνθήκες της περιοχής. Τα στοιχεία μιας τέτοιας στρατηγικής σύμπραξης θα περιελάμβαναν:

  • την αναβίωση του στόχου για τη βαθύτερη ευρωπαϊκή πρόσδεση της Τουρκίας (πρόσδεση με ΕΕ) μέσω μιας ισχυρής ειδικής σχέσης επί του παρόντος (και πλήρης ένταξη στο απώτερο μέλλον εάν και εφόσον…). Σχέσης τύπου νέο «Ελσίνκι» για την Ελλάδα. Μην παραβλέπουμε: η Τουρκία θεωρείται (ιδιόρρυθμο) μέρος του συστήματος ασφάλειας της Ευρώπης. Δεν είναι έξω απ’ αυτό όπως θέλουμε να τη βλέπουμε.
  • την ενσωμάτωσή της σε περιφερειακές δομές, σ’ ένα περιφερειακό πλαίσιο π.χ. για την Αν. Μεσόγειο και πάντως όχι τον αποκλεισμό της,
  • την υποβοήθηση της επιστροφής στη δημοκρατική τάξη, ενίσχυση κοινωνίας των πολιτών, κράτους δικαίου, κ.λπ. στην Τουρκία,
  • και πάνω απ’ όλα, το άνοιγμα μιας σοβαρής, στοχευμένης διαδικασίας επίλυσης των προβλημάτων μεταξύ των δύο χωρών (χωρίς νομικίστικες προσεγγίσεις κ.λπ.).

Είναι η μόνη πολιτική που μπορεί να πετύχει, που προστατεύει την Ελλάδα και που επιτρέπει στην Αθήνα να επενδύσει δημιουργικά στο κύριο συγκριτικό πλεονέκτημα που έχει. Και που δεν είναι άλλο από τη συμμετοχή της στην ΕΕ.

Ας μη λησμονείται ότι η πολιτική αναχαίτιση κάνει την άλλη πλευρά πολύ πιο επιθετική και αδιάλλακτη ανεξάρτητα από το κόστος της που για ένα μη δημοκρατικό καθεστώς όμως είναι ανεκτό. Και το χειρότερο προχωρά σε μαζικούς εξοπλισμούς για να ενισχύσει τη δύναμή της. Βεβαίως υπάρχει το προηγούμενο της Σοβ. Ενωσης η οποία προκειμένου να αντιμετωπίσει την πολιτική αναχαίτισης από τις ΗΠΑ επιδόθηκε, μεταξύ άλλων, σε ξέφρενους εξοπλισμούς που τελικά την οδήγησαν στην κατάρρευση. Αλλά ούτε η Ελλάδα είναι ΗΠΑ ούτε η Τουρκία Σοβ. Ενωση.

Χρειαζόμαστε ένα paradigm shift τώρα…

Ο καθηγητής Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι πρώην πρεσβευτής – σύμβουλος του ΥΠΕΞ και μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του FEPS και του ΕΛΙΑΜΕΠ».

https://www.militaire.gr/to-eliamep-xanachtypa-kai-me-arthro-meloys-toy-mas-kalei-se-politiki-sympraxis-me-tin-toyrkia/

Παναγιώτης Αποστόλου-«Βράζει» η εκλογική βάση της ΝΔ

Από
pcuser
-
1

Δεξιός! Αυτός ο πολιτικός όρος αναφερόταν κυρίως σε πολιτικές αντιλήψεις και πολιτικές θέσεις που χαρακτήριζαν πολίτες της ελληνικής κοινωνίας και οι οποίες χαρακτηρίζονταν ως συντηρητικές. Χαρακτηρίζονταν ως συντηρητικές από την ριζοσπαστική αλλά και τη δογματική αριστερά!

Ωστόσο αυτή η κατηγορία των πολιτών της κοινωνίας μας, οι “δεξιοί” δηλαδή, αποτελούσαν την μεγάλη μερίδα της μεσαίας αστικής τάξεως. Των φιλήσυχων πολιτών, των οικογενειαρχών, των μεροκαματιάρηδων, όλων εκείνων που διαφύλατταν την ιστορική εθνική κληρονομιά, την αγάπη στην Ορθόδοξη πίστη, εκείνων που σφυρηλατούσαν την κοινωνία με την προάσπιση των ηθών, των εθίμων, των πατροπαράδοτων παραδόσεων της ελληνικής κοινωνίας!

Αυτόν τον πολιτικό χώρο κάλυπτε ο “Ελληνικός Συναγερμός” που ιδρύθηκε το 1951 από τον Στρατάρχη και μετέπειτα Πρωθυπουργό Αλέξανδρο Παπάγο. Μετά τον θάνατο του Παπάγου, ο “Ελληνικός Συναγερμός” διαλύθηκε το 1956 και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ίδρυσε την Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ).

Με την επάνοδό του στην Ελλάδα μετά την πτώση των Συνταγματαρχών, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ίδρυσε τη Νέα Δημοκρατία! Που μπορεί την εποχή εκείνη να χαρακτηρίστηκε πως έφερε αέρα εκσυγχρονισμού στην “γαλάζια παράταξη”, ωστόσο η ΝΔ συνέχισε να υπερασπίζεται όσα υπερασπιζόταν ο “Ελληνικός Συναγερμός” και η ΕΡΕ! Δηλαδή συνέχισε η ΝΔ να είναι ένα συντηρητικό κοινωνικά κόμμα, με φιλελεύθερο οικονομικά προφίλ, αλλά και προσηλωμένο στην Ορθοδοξία!

Άλλωστε, ποιος ξεχνάει την δυναμική ΟΝΝΕΔ, την Οργάνωση Νέων της Νέας Δημοκρατίας, που υπερήφανα τραγουδούσε:

Σε περιμένω να `ρθεις και πάλι
Μαζί να φτιάξουμε μια Ελλάδα μεγάλη
Να `ρθεις σαν άνοιξη να διώξεις τα χιόνια
Να τραγουδούν στα δέντρα πάλι τ’ αηδόνια

Ο ουρανός θα `ναι γαλάζιος και πάλι
Απ’ το βοριά ως το πιο νότιο ακρογιάλι
Και στην ψυχή μας θα υπάρχει γαλήνη
Γιατί η καρδιά αγάπη μέσα της κλείνει

Σε περιμένω να `ρθεις και πάλι
Μαζί να φτιάξουμε μια Ελλάδα μεγάλη
Μαζί να γράψουμε λαμπρή ιστορία
Ζήτω η Ελλάδα
Ζήτω η θρησκεία
Ζήτω η Νέα Δημοκρατία

Εμείς το μίσος την κακία ξεχνάμε
Και το συμφέρον όλων πάντα κοιτάμε
Για εμάς τα χρώματα δεν έχουν αξία
Γιατί πιστεύουμε πατρίδα και θρησκεία.

Μέχρι την εκλογή στην προεδρία της ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, όλοι οι προηγούμενου αρχηγοί της “γαλάζιας παράταξης”, μπορεί να έκαναν πιο προοδευτικό το κόμμα, απλώνοντάς το ιδεολογικά και στο χώρο του Κέντρου, αλλά τη ΝΔ εξακολουθούσε να τη διακρίνει η συντηρητικότητα, η μετριοπάθεια, αλλά και ο ευρωπαϊκός δημοκρατικός πλουραλισμός, ως συνέπεια της ένταξης της Πατρίδος μας στην τότε Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα! Ωστόσο η κεντροδεξιά πλέον ΝΔ, εξακολουθούσε να συγκινεί την μεσαία αστική τάξη της ελληνικής κοινωνίας, αφού ήταν ο θεματοφύλακας όλων των ελληνικών παραδόσεων, προασπιστής της Ορθοδόξου Πίστεως!

Τα παραπάνω έγραφα στο άρθρο μου: “Η σημερινή Σημιτική ΝΔ δεν είναι η γαλάζια παράταξη”, στις 17 Σεπτεμβρίου 2021!

Να απομακρυνθεί ο ασεβής και βέβηλος Μόσιαλος…

Δυστυχώς λοιπόν συνέχεια επιβεβαιώνομαι! Αυτή η ΝΔ δεν είναι η Παράταξη που προασπιζόταν την Ορθοδοξία στην χώρα μας! Αφού επί των ημερών της απαγορεύτηκε η συμμετοχή των πιστών Ελλήνων στα Θεία Πάθη του Χριστού μας κατά την Μεγάλη Εβδομάδα! Απαγορεύτηκε η συμμετοχή τους στην Ανάσταση του Χριστού μας! Απαγορεύτηκε η περιφορά της Άγιας Εικόνας της Παναγίας μας και των Αγίων της πίστης μας στις ελληνικές πόλεις! Εφηύραν φασιστικού τύπου μέτρα προκειμένου να τρομοκρατήσουν το χριστεπώνυμο πλήρωμα για να απομακρυνθεί από τον Οίκο του Θεού μας, τις εκκλησιές! Δαιμόνισαν την Θεία Μετάληψη του Σώματος και Αίματος του Χριστού μας!

Αλλά αυτοί πλέον δεν σταματάνε πουθενά! Έχουν κηρύξει πολυμέτωπο πόλεμο στην Ορθοδοξία!

Έχουν ξεσηκώσει Πανελλήνια θύελλα, έχουν δημιουργήσει Πανορθόδοξη οργή! Νέο κρούσμα τους, η προσβλητική ανάρτηση στα social media του Ηλία Μόσιαλου και στην οποία χλευάζει την πίστη των Ορθόδοξων Ελλήνων!

Που τον Μάρτιο του 2020 ανέλαβε θέση κατ΄ εντολή του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και των ξένων φαρμακευτικών αγορών, ως κεντρικός εκπρόσωπος της κυβέρνησης της ΝΔ (όπου οι περισσότεροι είναι του Σημίτη, του ΓΑΠ και του διεθνιστικού “Ποταμιού”), σε διεθνείς οργανισμούς για την αντιμετώπιση του Covid-19!

Ο οποίος, Ηλίας Μόσιαλος, είχε χρηματίσει βουλευτής το 2009 με το ΠΑΣΟΚ και το 2011 ανέλαβε Υπουργός Επικρατείας με καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου στην κυβέρνηση ΓΑΠ!

Μια προσβλητική ανάρτηση, η οποία ξύπνησε την Ιεραρχία της Εκκλησίας μας από τον λήθαργό της και την υπεράσπιση των αντίχριστων αποφάσεων της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη!

Έτσι η Εκκλησία της Ελλάδος μετά το ηλεκτροσόκ που δέχτηκε από τον Ηλία Μόσιαλο έβγαλε την παρακάτω αιχμηρή απάντηση:

«Η προσβλητική ανάρτηση, φερομένη υπό το όνομα του αντιπροσώπου της Ελληνικής Δημοκρατίας σε διεθνείς οργανισμούς για τον κορονοϊό κ. Ηλία Μόσιαλου, παραμονή των Χριστουγέννων, που χλευάζει την θρησκευτική πίστη εκατομμυρίων ορθοδόξων χριστιανών της χώρας που εκπροσωπεί, και οι συναφείς διαμαρτυρίες μελών της Εκκλησίας που περιήλθαν σε γνώση μας, δίνουν την αφορμή για την γενικότερη υπόμνηση ότι, αν και το πρόσωπο του Χριστού και της Κυρίας Θεοτόκου δεν έχουν ανάγκη οποιασδήποτε ανθρώπινης υπεράσπισης έναντι των ανθρώπινων ύβρεων, οι προσβολές και επιθέσεις κατά του Χριστιανισμού θα συνεχίσουν και θα αυξάνονται κατά τον 21ο αιώνα.

Ο φανατισμός και η έλλειψη σεβασμού στον άλλον δεν είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό των “θρησκειών” ή των “αλλόθρησκων”, αλλά οριζόντιο γνώρισμα πολλών ανθρώπων, συντηρητικών και προοδευτικών (;;;)! Είναι επίσης σαφές ότι κανένας δεν μπορεί να επικαλείται το επιχείρημα της ιδιωτικότητας για την ρατσιστική συμπεριφορά του, όταν κατέχει θέσεις κρατικής ευθύνης και εκφράζεται δημοσίως.»!

Αλλά και Μητροπολίτες ακολούθησαν με επί μέρους αιχμηρές δηλώσεις και ανακοινώσεις!

Πρώτος όλων, ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος, ο οποίος μετά το πέρας της Χριστουγεννιάτικης Θείας Λειτουργίας, ενώπιον πλήθους πιστών και παρουσία του Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Κατσανιώτη, αλλά και νυν και πρώην (Νίκος Νικολόπουλος) βουλευτών, είπε, πως:

«Ουδείς έχει το δικαίωμα να εμπαίζει την Ορθόδοξο πίστη, να διακωμωδεί τα Θεία, αλλά και να προσβάλλει τα θρησκευτικά πιστεύματα οιουδήποτε ανθρώπου. Προσευχόμεθα ο Θεός να ελεήσει τον συγκεκριμένο και τους όμοιούς του και να τους φωτίσει, ώστε να μετανοήσουν και να εκζητήσουν το έλεός Του.»!

Ζήτησε δε, παρακάλεσε, τον παρευρισκόμενο στον Ναό Υφυπουργό, να μεταφέρει την αγανάκτηση του ευσεβούς λαού προς τον Πρωθυπουργό για την υβριστική στάση του εκπροσώπου της Ελλάδος στους διεθνείς Οργανισμούς για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού!

Ακολούθησε η σφοδρή επίθεση κατά του Ηλία Μόσιαλου του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ:

«Οι βλασφημίες του καθηγητού κ. Μόσιαλου, που δυστυχώς εκπροσωπεί και τη χώρα μας στους διεθνής οργανισμούς δεν είναι τίποτε άλλο παρά κοάσματα δαιμόνων. Οι δαίμονες μόνο σκέπτονται και καθυβρίζουν έτσι το σωτηριώδες έργο του Σωτήρος και Λυτρωτού. Mόνον άφρονες και μόνο δαιμονιοκατεχόμενοι μπορούν να ψελλίσουν τέτοιες ανοησίες!

Ο κ. Μόσιαλος κάτω από το προσωπείο της ευγένειας και του καθωσπρεπισμού κρύβει δυστυχώς ένα πρόσωπο ρατσισμού και φασισμού, διότι όταν προσβάλλεις την πίστη του άλλου προσβάλλεις το οντολογικό του θεμέλιο.»!

Αλλά και ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Ιερώνυμος άστραψε και βρόντηξε κατά του Ηλία Μόσιαλου, μιλώντας με πολύ σκληρή γλώσσα με αφορμή την πρόσφατη ανάρτησή του για την Παναγία:

«Άλλη μια φορά έβγαλαν τη μάσκα και έδειξαν το πραγματικό τους πρόσωπο. Πολεμούν τον Χριστό και την Παναγία μας. Ντροπή τους! Δεν μπορεί ο καθένας να βγαίνει και να βρίζει αυτό που πιστεύω εγώ και ο λαός μας. Να εμπαίζουν τον Χριστό μας, την Παναγία μας και την πίστη μας. Φτάνει πια αυτή η κοροϊδία. Τα δικά τους κόμπλεξ να πάνε να τα λύσουν αλλού και όχι μέσα στην Εκκλησία»!

Αλλά μεγάλη αντίδραση επικρατεί και στην εκλογική βάση της ΝΔ, που θα έλεγα πως είναι καζάνι που βράζει κατά του Πρωθυπουργού!

Γι΄ αυτό βγήκε ως λαγός ο Υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων Άδωνις Γεωργιάδης, το πρωί της Δευτέρας (27/12) στον τηλεοπτικό σταθμό “Open” και είπε:

«Εάν με ρωτάτε αν ερχόμενος ο κ. Μόσιαλος σε ευθεία σύγκρουση με όλους τους Χριστιανούς της Ελλάδας προσβάλλοντας κάτι τόσο θεμελιώδες για τον πιστό… Εάν αυτό τον καθιστά κατάλληλο για να τους πείσει να εμβολιαστούν, σίγουρα τον καθιστά ακατάλληλο είναι η απάντηση. Διότι επαναλαμβάνω δεν μπορείς να πείσεις κανέναν υβρίζοντας»!

Αλλά από ότι φαίνεται, η οργή του λαού μας δεν θα καταλαγιάσει, αν ο Πρωθυπουργός δεν απομακρύνει άμεσα των καθηκόντων του τον βέβηλο και ασεβή Ηλία Μόσιαλο!

Που μέχρι στιγμής ο Πρωθυπουργός και ο περίγυρός του στο Μαξίμου καλύπτουν τον κατά τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, δαίμονα!

Ο εμβολιασμένος Μαρινάκης και οι φίλαθλοι του ΟΣΦΠ ρίχνουν τον Μητσοτάκη…

Ωστόσο η οργή κατά του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του είναι γενικευμένη στην ελληνική κοινωνία. Αφού δεν υπάρχει κοινωνική τάξη ανθρώπων που να μην έχει πληγεί από την αλλοπρόσαλλη, ανεύθυνη και ανίκανη πολιτική διαχείριση του Covid-19!

Όταν πλέον και οι εμβολιασμένοι είναι ολοσχερώς απέναντί του! Από την στιγμή που στα ελληνικά γήπεδα επιτρεπόταν η είσοδος μόνο σε εμβολιασμένους και με τα νέα απαγορευτικά μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση, τα γήπεδα επί της ουσίας κλείνουν ξανά!

Όμως οι ΠΑΕ των συλλόγων είχαν διαθέσει χιλιάδες εισιτήρια διαρκείας, προκειμένου τα σωματεία με την καλοκαιρινή διάθεση των διαρκείας να έχουν άμεσο χρηματικό όφελος και οι φίλαθλοι – κάτοχοι αυτών να έχουν τη δυνατότητα παρακολούθησης όλων των αγώνων της αγαπημένης τους ομάδας κατά τη διάρκεια όλης της σεζόν!

Πριν ακόμη την επιβολή των μέτρων κι ενώ κυοφορείτο η απαγόρευση φιλάθλων στα γήπεδα, η πρώτη ισχυρή αντίδραση προήλθε από την σκληροπυρηνική ομάδα φιλάθλων του Ολυμπιακού, την “Θύρα 7”, απειλώντας την κυβέρνηση με μαζικές κινητοποιήσεις!

Λέγοντας σχετικά στην ανακοίνωσή της:

«Από τις παλινωδίες της κυβέρνησης στα μέτρα που λαμβάνει, είναι προφανής η αποτυχία των εισηγήσεων των λοιμοξιολόγων¨»!

Κι αφού “λούζει με κοσμητικά επίθετα” την κ. Παγώνη, τον κ. Βασιλακόπουλο και τον κ. Πορτοσάλτε, η ανακοίνωση καταλήγει ως εξής:

«Όλοι οι βουλευτές της ΝΔ και πρώτοι απ΄ όλους εσείς που εκλέγεστε στον Πειραιά, κανονίστε την πορεία σας!

Αν νεκρώσετε τα γήπεδα, θα δείτε τον κόσμο του Ολυμπιακού από …την ανάποδη και πιστέψτε μας δεν το θέλετε να μετρηθούμε…»!

Ωστόσο η κυβέρνηση δεν χαμπάριασε, και ανακοίνωσε τα νέα μέτρα!

Έτσι ήρθε η ανακοίνωση της ερυθρόλευκης ΠΑΕ του Βαγγέλη Μαρινάκη και που αξίζει τον κόπο να τη δημοσιεύσω ολόκληρη, από τη στιγμή που έχει πολλούς αποδέκτες και βγάζει ηχηρά μηνύματα:

«Με έκπληξη ακούσαμε τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για παρουσία φιλάθλων μόλις 10% στα ανοιχτά γήπεδα ποδοσφαίρου της χώρας. Ακούσαμε ως πρόφαση, το ότι δεν τηρήθηκαν τα μέτρα προστασίας, κάτι που είναι προφανώς αυθαίρετο και ισοπεδωτικό, διότι διαφορετικά κάποια επαγγελματική ομάδα θα έπρεπε να είχε τιμωρηθεί ως γηπεδούχος.

Σεβόμαστε απόλυτα όλα τα μέτρα που θα διαφυλάξουν την κοινωνία, όμως στεκόμαστε άφωνοι μπροστά σε αποφάσεις που καταδικάζουν σε λουκέτο τα γήπεδα, διότι αυτό είναι το 10%, ΛΟΥΚΕΤΟ, καθώς λειτουργικά αυτό σημαίνει για τις ΠΑΕ το 10%.

Επιπλέον, το βέβαιο είναι ότι ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να επιλέγει σε κάθε αγώνα 1000 “εκλεκτούς” ανάμεσα στους δεκάδες χιλιάδες πλήρως εμβολιασμένους φιλάθλους του, που έτρεξαν να εμβολιαστούν ακριβώς για να μπορούν να βρίσκονται στις εξέδρες του γηπέδου μας.

Ταυτόχρονα, δυστυχώς όλοι οι φίλαθλοί μας θα βρεθούν σε κλειστούς χώρους εστίασης, σε πολύ πιο κοντινές αποστάσεις, για να παρακολουθούν τους ίδιους ποδοσφαιρικούς αγώνες που θα έβλεπαν στα ανοιχτά γήπεδα, αφού οι ποδοσφαιρικοί αγώνες προβάλλονται σε κλειστές τηλεοπτικές πλατφόρμες που δεν διαθέτουν όλοι.

Καλούμε την κυβέρνηση και την αρμόδια επιτροπή λοιμωξιολόγων επειδή έχουν χάσει κάθε αίσθημα δικαίου, να αναθεωρήσουν άμεσα την απόφασή τους ώστε να ληφθούν δίκαια μέτρα και περιορισμοί για όλους τους πολίτες, είτε είναι φίλαθλοι και παρακολουθούν ποδόσφαιρο είτε παρακολουθούν θέατρο και συναυλίες είτε διασκεδάζουν σε εστιατόρια και χώρους εστίασης.

Περαιτέρω, τους καλούμε να επανεξετάσουν άμεσα τα συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία αφ’ ενός δημιουργούν δυο μέτρα και δυο σταθμά και αφ’ ετέρου είναι απορίας άξιο πως προστατεύουν το κοινωνικό σύνολο από την πανδημία, καθώς επιλέγεται για ακόμη μια φορά να κλείσουν τα ανοιχτά γήπεδα, ενώ ταυτόχρονα διατηρούνται ανοιχτοί οι κλειστοί χώροι που συνωστίζονται χωρίς περιορισμούς χιλιάδες άτομα, σε συναυλίες, θέατρα, χώρους εστίασης, νυχτερινά κέντρα, μπαρ κλπ.

Ακριβώς όπως έγινε και στο παρελθόν με τη σιωπή να κυριαρχεί στα άδεια ποδοσφαιρικά γήπεδα, όταν λίγο πιο πέρα είχαμε συναυλίες με χιλιάδες άτομα… Καλούμε τη Super League να συγκαλέσει άμεσα Διοικητικό Συμβούλιο ώστε με σύνεση και ορθολογισμό να παρθούν συλλογικά αποφάσεις για το τι μέλλει γενέσθαι»!

Άλλωστε μην ξεχνάτε, πως πριν ακόμη η κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαγγείλει την είσοδο μόνο εμβολιασμένων στα ποδοσφαιρικά γήπεδα, αμέσως μετά το άνοιγμα των γηπέδων, ο Βαγγέλης Μαρινάκης είχε εξαγγείλει πως στο “Καραϊσκάκης” θα εισέρχονταν ΜΟΝΟ εμβολιασμένοι!

Αν συνυπολογίσουμε, πως εδώ και αρκετό καιρό από τα Μέσα που διαθέτει ο ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού, ασκείται σκληρή κριτική κατά του Πρωθυπουργού, αντιλαμβάνεστε ότι στην μάχη μεταξύ των Μαρινάκη – Μητσοτάκη ποιος θα είναι ο νικητής!

Ενώνονται όλοι κατά του Μητσοτάκη…

Πάντως η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πέτυχε και κάτι σπουδαίο. Κάτι ακατόρθωτο μέχρι χθες! Μπόρεσε να ενώσει όλες τις μεγάλες ΠΑΕ! Που προγραμματίζουν οι φίλαθλοί τους συγκεντρώσεις κατά της τελευταίας κυβερνητικής απόφασης!

Συνυπολογίστε και την έντονη αντίδραση που ξεκίνησε από τα κέντρα διασκεδάσεως, τους χώρους εστίασης και λοιπούς χώρους που είχαν προεισπράξει χρήματα για ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς και που όλους αυτούς τους εορταστικούς σχεδιασμούς ανέτρεψε η ανίκανη και επικίνδυνη κυβέρνηση Μητσοτάκη, και θα καταλάβετε ότι σιγά-σιγά ενώνονται δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι, εμβολιασμένοι κα μη κατά αυτής της πολιτικής φάμπρικας που κυβερνάει την Ελλάδα!

https://www.pronews.gr/opinion-makers/1046533_vrazei-i-eklogiki-vasi-tis-nd

Πακιστανός πρεσβευτής: «Να ενωθούν όλοι οι Πακιστανοί στην Ελλάδα – Κάποιοι θέλουν να μας βλάψουν»!

Από
pcuser
-
0

Λίγες ημέρες μετά την κατάληψη της πλατεία; Συντάγματος και των γύρω περιοχών από την Ερμού, έως το Μοναστηράκι και την Ομόνοια παραμονή της Πρωτοχρονιάς, από χιλιάδες αλλοδαπούς  από την κεντρική Ασία ο πρεσβευτής του Πακιστάν στην Ελλάδα,   αποφάσισε να δώσει συνέντευξη σε πακιστανικά ΜΜΕ και όχι σε κάποιο ελληνικό.

Στην συνέντευξη του κάνει κάποιες αναφορές που μπορούν κάλλιστα να θεωρηθούν περίεργες έως και προκλητικές. Θεωρεί ότι οι Πακιστανοί στην Ελλάδα πρέπει να ενωθούν, διότι κάποιοι, χωρίς να τους ονομάσει, θέλουν το κακό τους.

Το δελτίο που συνοδεύει την συνέντευξη του Πακιστανού πρέσβη στην Ελλάδα, σε μετάφραση:

«Σημαντικό μήνυμα του Πρέσβη του Πακιστάν στην Ελλάδα κ. Muhammad Nadeem Khan προς την Πακιστανική Κοινότητα Ο Πρέσβης του Πακιστάν είπε ότι η πακιστανική κοινότητα στην Ελλάδα πρέπει να ενωθεί στις τάξεις της και να τερματίσει τις διαφορές μεταξύ τους.

Θα προκύψουν προβλήματα για εμάς. δεν θέλουν την ενότητα μεταξύ μας και αυτές οι δυνάμεις επιδιώκουν να μας βλάψουν.Η μόνη λύση είναι να διατηρήσουμε την ενότητα».

Πάντως, καταλήγοντας προέτρεψε τους Πακιστανούς που ζουν στην Ελλάδα να σέβονται τους νόμους.

«Και ακολουθήστε το νόμο της χώρας στην οποία ζείτε». Έτσι καταλήγει το δελτίο τύπου της συνέντευξης του.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/1047046_pakistanos-presveytis-na-enothoyn-oloi-oi-pakistanoi-stin

Τελεσίγραφο από τον πρωθυπουργό της Αυστραλίας στον Τζόκοβιτς: Γνήσια ιατρική απαλλαγή από το εμβόλιο αλλιώς γυρίζεις πίσω

Από
pcuser
-
0

Αν δεν θέλει να μπει στο επόμενο αεροπλάνο και να γυρίσει πίσω, πρέπει να αποδείξει ότι έχει γνήσια ιατρική απαλλαγή από την υποχρέωση εμβολιασμού για την Covid-19, διεμήνυσε ο πρωθυπουργός της Αυστραλίας, Σκοτ Μόρισον, προς τον πολυνίκη τενίστα, νούμερα 1 αυτή την στιγμή στον κόσμο, Νόβακ Τζόκοβιτς.

Η Αυστραλία έχει εξαιρετικά αυστηρούς κανόνες όσον αφορά στην διαχείριση της πανδημίας. Ο Σέρβος τενίστας, από την πλευρά του, έχει επιλέξει να μην εμβολιαστεί, και την χθες Τρίτη γνωστοποίησε –με μήνυμα του στο Instagram– ότι έλαβε ειδική απαλλαγή από γιατρό, ώστε να μην κάνει το εμβόλιο, ως εκ τούτου θα μεταβεί κανονικά στην Αυστραλία και θα λάβει μέρος στο Grand Slam της Μελβούρνης.

Η ομοσπονδία του τένις της Αυστραλίας καθώς και η κυβέρνηση της πολιτείας της Βικτώριας δήλωσαν ότι ο Τζόκοβιτς ήταν ένας από τους ελάχιστους επιτυχημένους αιτούντες μεταξύ 26 ατόμων που ζήτησαν εξαίρεση από την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για να συμμετέχουν. «Περιμένουμε την παρουσίασή του και ποια στοιχεία θα μας παρέχει για να το υποστηρίξει αυτό», είπε ο κ. Μόρισον σε συνέντευξη Τύπου μετά από συνεδρίαση για την αντιμετώπιση των νέων ρεκόρ λοιμώξεων από COVID στη χώρα.

«Αν τα στοιχεία του Τζόκοβιτς είναι ανεπαρκή, τότε δεν θα έχει διαφορετική μεταχείριση από κανέναν άλλον και θα μπει στο επόμενο αεροπλάνο. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν ειδικοί κανόνες για τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Κανένας απολύτως», υπογράμμισε.

Υπενθυμίζεται ότι την Τρίτη ο Τζόκοβιτς δήλωσε την ότι θα υπερασπιστεί τον τίτλο του στο Αυστραλιανό Όπεν, αφού έλαβε ιατρική απαλλαγή από τον εμβολιασμό κατά της COVID-19.

Ο Τζόκοβιτς, ο οποίος είχε αρνηθεί να αποκαλύψει την κατάστασή του για τον εμβολιασμό κατά του COVID-19, δήλωσε προηγουμένως ότι δεν ήταν σίγουρος αν θα συμμετείχε στο Grand Slam λόγω ανησυχιών σχετικά με τους κανόνες καραντίνας της Αυστραλίας

«Πέρασα φανταστικό ποιοτικό χρόνο με τους αγαπημένους μου κατά τη διάρκεια του διαλείμματος και σήμερα κατευθύνομαι στην Αυστραλία με άδεια εξαίρεσης», έγραψε ο Σέρβος πρωταθλητής στο Instagram.

Η απόφαση να λάβει καθεστώς εξαίρεσης ο Τζόκοβιτς και να συμμετέχει στο Αυστραλιανό Όπεν έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στην Αυστραλία, όπου το 90% των πολιτών άνω των 16 ετών έχει εμβολιαστεί.

Η Μελβούρνη είχε παγκοσμίως το πιο μακροχρόνιο lockdown από τη στιγμή που ξέσπασε η πανδημία, ενώ λόγω της παραλλαγής Όμικρον τα κρούσματα έχουν ανέβει σε επίπεδα ρεκόρ.

Mε πληροφορίες από kathimerini.gr

https://hellasjournal.com/2022/01/telesigrafo-apo-ton-prothipourgo-tis-afstralias-ston-tzokovits-gnisia-iatriki-apallagi-apo-to-emvolio-allios-girizi-piso/

Η Τίνζλεϊ, το λυκόσκυλο, οδήγησε αστυνομικούς στο τραυματισμένο αφεντικό της και του έσωσε τη ζωή μετά το τροχαίο

Από
pcuser
-
0

 

Μοιάζει με σενάριο επεισοδίου της παλιάς τηλεοπτικής σειράς «Λάσι», αλλά είναι πραγματικό γεγονός: σκυλίτσα οδήγησε την αστυνομία στον τόπο όπου είχε υποστεί τροχαίο, είχε τραυματιστεί, είχε υποστεί σοκ και αντιμετώπιζε υποθερμία το αφεντικό της.

Η Τίνζλεϊ, θηλυκός γερμανικός ποιμενικός, ηλικίας ενός έτους, θεάθηκε, ανήσυχη, να τρέχει το βράδυ της Δευτέρας σε αυτοκινητόδρομο στα όρια των πολιτειών Νιου Χάμσιρ και Βερμόντ (βορειοανατολικές ΗΠΑ), γεγονός που ώθησε ανήσυχους αυτοκινητιστές να τηλεφωνήσουν στις δυνάμεις επιβολής της τάξης.Όταν αστυνομικοί έφθασαν στο σημείο, εντόπισαν το σκυλί και προσπάθησαν να το πιάσουν, η Τίνζλεϊ ξανάρχισε να τρέχει, οδηγώντας τους στο Βερμόντ, σε σημείο του δρόμου όπου το προστατευτικό κιγκλίδωμα του δρόμου ήταν σπασμένο κι ένα φορτηγάκι είχε βγει από τον δρόμο και ανατραπεί.

Ο οδηγός του, το αφεντικό της σκυλίτσας, όπως και άλλο ένα πρόσωπο, είχαν εκσφενδονιστεί έξω από το αυτοκίνητο, είχαν τραυματιστεί και άρχιζαν να έχουν υποθερμία.

«Έγινε γρήγορα προφανές ότι η Τίνζλεϊ οδήγησε (τους αστυνομικούς) στον τόπο του ατυχήματος και στους τραυματίες», συνόψισε η αστυνομία του Νιου Χάμσιρ μέσω Facebook.

«Μπόρεσαν να καταλάβουν ότι το σκυλί προσπαθούσε να τους δείξει κάτι, διότι δεν σταματούσε να τους ξεφεύγει, αλλά χωρίς να φεύγει τελείως», αφηγήθηκε ο αστυνομικός Ντάνιελ Μπολντάσαρ στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό WCVB.

«Ήταν σαν να τους έλεγε ‘ακολουθήστε με, ακολουθήστε με’. Και το έκαναν – και, προς μεγάλη τους έκπληξη, είδαν το προστατευτικό κιγκλίδωμα να έχει σπάσει και κοιτώντας κάτω, προς την κατεύθυνση που κοίταζε το σκυλί, δεν πίστευαν στα μάτια τους».

«Το συγκρίνω λιγάκι, για όσους το θυμούνται, με ιστορία από την (τηλεοπτική σειρά) ‘Λάσι’, μόνο που αυτό έγινε στην πραγματική ζωή, όπου κόσμος έχει πρόβλημα και το σκυλί πάει να βρει βοήθεια και την οδηγεί εκεί που πρέπει», πρόσθεσε.

Όταν έφθασαν οι εργαζόμενοι των πρώτων βοηθειών και άρχισαν να προσφέρουν φροντίδες στους τραυματίες, το σκυλί «καθόταν ήρεμο» πλάι στο αφεντικό του, αφηγήθηκε ο Τζακ Χέτζις, πυραγός του πυροσβεστικού σώματος του Χάρτφορντ.

Ο ιδιοκτήτης του αφοσιωμένου λυκόσκυλου, ο Καμ Λόντρι, που τελικά δεν υπέστη κάποιο σοβαρό τραυματισμό, χαρακτήρισε την Τίνζλεϊ «τη μικρή μου φύλακα άγγελο», χαρακτηρίζοντας «θαύμα το ότι είχε το είδος της ευφυΐας που χρειαζόταν για να κάνει αυτό που έκανε».

Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ
Ουάσινγκτον, ΗΠΑ

https://hellasjournal.com/2022/01/i-tinzlei-to-likoskilo-odigise-astinomikous-sto-travmatismeno-afentiko-tis-ke-tou-esose-ti-zoi-meta-to-trocheo-video/

 

1...2,1042,1052,106...3,039Σελίδα 2,105 από 3,039