Αρχική Blog Σελίδα 2101

ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ-Τι διακυβεύεται στο Καζακστάν: Πετρέλαιο, bitcoin, γεωπολιτικές διαμάχες και ο ρόλος του Βλαντιμίρ Πούτιν

Από
pcuser
-
0

 

Στο Καζακστάν είναι στραμμένα τα μάτια όλου του κόσμου στο ξεκίνημα του 2022. Δεκάδες νεκροί και χιλιάδες τραυματίες είναι ο μέχρι σήμερα τραγικός απολογισμός στις βίαιες συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και των διαδηλωτών, που διαμαρτύρονται για τις υψηλές τιμές στο φυσικό αέριο και τη βενζίνη.

Ο κόσμος διαμαρτύρεται όμως και για το αυταρχικό σύστημα διακυβέρνησης και την εκτεταμένη διαφθορά της εξουσίας.

«Έδωσα εντολή στις δυνάμεις ασφαλείας και στον στρατό να ανοίγουν πυρ χωρίς προειδοποίηση», είπε σε τηλεοπτικό του διάγγελμα ο πρόεδρος της χώρας Κασίμ-Τζομάρτ Τοκάγιεφ, ο οποίος χαρακτηρίζει τους διαδηλωτές «ληστές» και «τρομοκράτες».

Για να κατευνάσει τις λαϊκές αντιδράσεις, ο Τοκάγιεφ απέλυσε την κυβέρνηση, επέβαλε σε εθνικό επίπεδο κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ζήτησε και έλαβε στρατιωτική υποστήριξη από τη Ρωσία και τις γειτονικές χώρες.

«Οι λόγοι για τις σοβαρές αναταραχές στην πρώην σοβιετική δημοκρατία του Καζακστάν δεν οφείλονται μόνο στις υψηλές τιμές της ενέργειας – αυτό ήταν απλώς η θρυαλλίδα», γράφει η γερμανική “Volksstimme”.

«Λίγοι έχουν ωφεληθεί από την οικονομική ανάπτυξη μέχρι στιγμής, πάνω από όλα ο αγροτικός πληθυσμός είναι φτωχός και δυσαρεστημένος. Τώρα που πολλά από τα προβλήματα της χώρας έχουν επιδεινωθεί από την πανδημία,η απογοήτευση πολλών πολιτών εναντίον της αυταρχικής κυβέρνησης ,μετατράπηκε σε βία. Οι διαδηλώσεις θα συνεχιστούν και μετά την παραίτηση της κυβέρνησης», εκτιμά η γερμανική εφημερίδα.

  • Πετρέλαιο και bitcoin

Σημαντική πετρελαιοπαραγωγική χώρα το Καζακστάν -κάπου 1,6 εκατομμύρια βαρέλια είναι η ημερήσια παραγωγή –έχει όμως ήδη προκαλέσει την άνοδο των τιμών του μαύρου χρυσού. στους δρόμους εκεί λόγω των εξαιρετικά υψηλών τιμών της βενζίνης και του φυσικού αερίου.

Ενατη μεγαλύτερη χώρα σε έκταση στον κόσμο, το Καζακστάν διαθέτει επίσης μεγάλα κοιτάσματα ουρανίου και σπάνιων γαιών, γεγονός που φυσικά και δεν αφήνει αδιάφορες τις μεγάλες δυνάμεις.

Και κάτι ακόμη: Το Καζακστάν είναι στη δεύτερη θέση πίσω από τις Ηνωμένες Πολιτείες , όσον αφορά στην παγκόσμια αγορά εξόρυξης bitcoin, κατέχοντας το 18,1% του συνόλου της εξόρυξης κρυπτονομισμάτων, σύμφωνα με το Κέντρο Εναλλακτικών Χρηματοοικονομικών του Cambridge.

Το κλείσιμο του Διαδικτύου από τον πρόεδρο Τοκάγιεφ σε απάντηση στις διαδηλώσεις, εξάλειψε ξαφνικά σχεδόν το 15% της παγκόσμιας ικανότητας εξόρυξης bitcoin. Η εξόρυξη είναι η ενεργοβόρα υπολογιστική διαδικασία που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία κρυπτονομισμάτων και τη διατήρηση ενός αρχείου καταγραφής όλων των συναλλαγών.

Το Καζακστάν φιλοξενεί ανθρακωρυχεία που παρέχουν φθηνή και άφθονη ενέργεια, η οποία αποτελεί σημαντικό κίνητρο για τους miners bitcoin. Ηδη,οι κάτοχοι κρυπτονομισμάτων δεν κρύβουν την ανησυχία τους ,βλέποντας την περιουσία τους να είναι σε ελεύθερη πτώση από την Τετάρτη 5 Ιανουαρίου.

«Γνωρίζουμε από τον Απρίλιο του 2021 ότι μια πτώση της παγκόσμιας ικανότητας «εξόρυξης» μπορεί να οδηγήσει σε απότομη πτώση των τιμών των κρυπτονομισμάτων και αυτό είναι που φοβούνται και οι άνθρωποι αυτή τη φορά», λέει η Νατλί Τζέινσον, οικονομολόγος και ειδική στα κρυπτονομίσματα στο Σχολή Διοίκησης Neoma,στο Μον Σεν Ενιάν της Γαλλίας.

Την άνοιξη του περασμένου έτους, το Πεκίνο αποφάσισε να διώξει από την Κίνα τις πολλές εταιρείες εξόρυξης, για περιβαλλοντικούς λόγους και για να ευνοήσει το επίσημο κινεζικό ψηφιακό νόμισμα.

Το γεγονός αυτό είχε μάλιστα οδηγήσει σε πτώση της τιμής του bitcoin κατά 50% μέσα σε δύο μήνες. Αυτή η αναγκαστική έξοδος των miners bitcoin από την Κίνα, οδήγησε το γειτονικό Καζακστάν να αναλάβει ηγετική θέση σε αυτό το οικοσύστημα.

«Αυτές οι εταιρείες έψαχναν μέρη όπου η ηλεκτρική ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία των πολλών υπολογιστών τους δεν ήταν πολύ ακριβή και το Καζακστάν – πλούσιο σε πετρέλαιο- ήταν ο ιδανικός υποψήφιος», αναφέρει η εταιρεία ανάλυσης κρυπτονομισμάτων «The Block». Περισσότερες από 110 νέες εταιρείες «εξόρυξης» είχαν υποβάλει αίτηση για άδεια εγκατάστασης στο Καζακστάν μεταξύ Ιουλίου και Δεκεμβρίου 2021.

Μπορεί αυτές οι επιπτώσεις να φαντάζουν «επουσιώδεις» μπροστά στην αιματοχυσία στους δρόμους του Αλμάτι και των άλλων πόλεων του Καζακστάν, είναι σημαντικές όμως για να κατανοήσουμε το παγκόσμιο ενδιαφέρον που δείχνουν οι μεγάλες δυνάμεις για την αχανή αυτή χώρα των μόλις 18 εκατομμυρίων κατοίκων.

Η Ολλανδική εφημερίδα “De Volkskrant”, γράφει ότι «πολλά από αυτά που συμβαίνουν στο Καζακστάν – μια χώρα με στρατηγική τοποθεσία που συνορεύει με την Κίνα και τη Ρωσία και είναι τόσο μεγάλη όσο η Δυτική Ευρώπη, αλλά με περισσότερες πρώτες ύλες – είναι μυστηριώδη. Αυτό ισχύει και για το αίτημα του προέδρου Τοκάγιεφ για στρατιωτική βοήθεια από τη Μόσχα. Το αποφάσισε πραγματικά μόνος του ή του τηλεφώνησαν από τη Μόσχα;», διερωτάται η ολλανδική εφημερίδα.

  • Ο ρόλος της Μόσχας

Η Ρωσία πολύ δύσκολα θα αφήσει το Καζακστάν να φύγει από την σφαίρα επιρροής του Κρεμλίνου. Το 40% του πληθυσμού της χώρας είναι Ρώσοι- ο Καζάκος πάλε ποτέ Σοβιετικός ηγέτης Λεονίντ Μπρέζνιεφ είχε συμβάλει σε αυτό.

Το Καζακστάν είναι όμως και ο στενότερος στρατηγικός εταίρος της Ρωσίας, όχι μόνο πολιτικά αλλά και οικονομικά. Οι δύο χώρες είχαν ήδη ιδρύσει την τελωνειακή ένωση μαζί με τη Λευκορωσία το 2010.

Το Καζακστάν φιλοξενεί επίσης το ρωσικό κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ, όπου στηρίζεται όλο το διαστημικό πρόγραμμα της Μόσχας. Ολόκληρη η πόλη Μπαϊκονούρ έχει μισθωθεί από τη Ρωσία από τα τέλη του 1994, βρίσκεται υπό ρωσική διοίκηση και ως εκ τούτου αποτελεί ανεξάρτητη περιοχή εντός του Καζακστάν.

Η ρωσική περιοχή δοκιμών πυραύλων Σάρι Σαγκάν βρίσκεται επίσης στο έδαφος του Καζακστάν. Πυραυλικά συστήματα όπως Bulawa, Topol και Avangard καθώς και νέες κεφαλές για ICBM έχουν δοκιμαστεί εδώ τις τελευταίες δεκαετίες. Ο χώρος δοκιμών πυραύλων με διοικητικό κέντρο στη στέπα του Καζακστάν λειτουργεί από το 1958. Το κέντρο δοκιμών λέιζερ Terra-3 βρίσκεται επίσης στην ίδια τοποθεσία.

«Η αποστολή Ρώσων αλεξιπτωστιστών στο Καζακστάν αμέσως μετά το σχετικό αίτημα του Τοκάγιεφ, δείχνει ότι το Κρεμλίνο θα προσπαθήσει να διατηρήσει με κάθε τρόπο υπό τον έλεγχό του τη μεγαλύτερη χώρα της Κεντρικής Ασίας για το άμεσο μέλλον», γράφει το γερμανικό περιοδικό Stern.

“Δεδομένου των τεράστιων χερσαίων συνόρων μεταξύ Ρωσίας και Καζακστάν, μήκους 7.600 χιλιομέτρων, μια αποσταθεροποίηση του Καζακστάν θα ήταν επωφελής για τους αντιπάλους της Ρωσίας υπό τις δεδομένες συνθήκες. Αυτό σημαίνει απειλή για όλα τα νότια σύνορα της Ρωσίας.Γι’ αυτό η Μόσχα αποφάσισε αμέσως να στείλει «ειρηνευτικά στρατεύματα» για να αποτρέψει περαιτέρω αποσταθεροποίηση και αλλαγή εξουσίας στο Καζακστάν».

Η γερμανική Frankfurter Allgemeine Zeitung εκτιμά ότι «οι Ρώσοι στρατιώτες δεν θα εξαφανιστούν σύντομα από το Καζακστάν και το Κρεμλίνο ξέρει επίσης πώς πρέπει να δέσει τον πρόεδρο της χώρας, Τοκάγιεφ, ώστε να μην έχει άλλη επιλογή από το να συνεργαστεί με τον Πούτιν. Η Ρωσία δημιουργεί κάτι σαν προστατευτική ζώνη στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά η επιλογή των μέσων παραμένει αμφισβητήσιμη»

  • Κίνδυνος οι φανατικοί Μουσουλμάνοι

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, επίσης, ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το Καζακστάν και για τον λόγο αυτό υπέγραψαν πενταετή αμυντική συμφωνία. Μετά την αποχώρηση μάλιστα πέρυσι των αμερικανικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν, η ισορροπία δυνάμεων στην Κεντρική Ασία, που υπήρχε εδώ και 20 χρόνια, έχει αλλάξει σημαντικά.

Εφόσον οι Αμερικανοί δεν είναι πλέον στο Αφγανιστάν, η επιτυχία των ισλαμιστών Ταλιμπάν μπορεί να δελεάσει τους Σουνίτες μουσουλμάνους που αποτελούν την πλειοψηφία στις χώρες της Κεντρικής Ασίας, να τολμήσουν να διεκδικήσουν την εξουσία.

Η Τσέχικη “Lidove noviny” υποστηρίζει μάλιστα ότι η Ρωσική παρέμβαση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ προηγουμένως και στο Καζακστάν τώρα, δεν ενοχλεί τη Δύση, καθώς ουδείς θέλει να δει τα κράτη της Κεντρικής Ασίας να καταλαμβάνονται από εξτρεμιστές Ισλσμιστές, όπως οι Ταλιμπάν».

Το Καζακστάν μαζί με την Ουκρανία, θα είναι στο μενού των συνομιλιών που θα έχουν από τη Δευτέρα Αμερικανοί και Ρώσοι στη Γενεύη. ΟΙ δό πρώην σοβιετικές δημοκρατίες θα βρεθούν επίσης στο επίκεντρο του Συμβουλίου Ρωσίας-ΝΑΤΟ στις 12 Ιανουαρίου και στη συνάντηση της Μόσχας με τα υπόλοιπα κράτη του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), στις 13 Ιανουαρίου.

Η Κίνα επίσης, έχει επενδύσει πολλές φιλοδοξίες στο Καζακστάν, που έχει κομβικό ρόλο στον νέο «δρόμο του Μεταξιού»-την πρωτοβουλία Belt and Road, βασικό οικονομικό και εμπορικό όχημα «όχημα» για τον κινέζο Πρόεδρο Σι Τζιπίνγκ να προωθήσει την σφαίρα επιρροής του Πεκίνου. Ταυτόχρονα, η Κίνα φοβάται ότι μια αποσταθεροποίηση στο Καζακστάν μπορεί να έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις στην γειτονική κινεζική επαρχία Σινγιάνγκ, όπου η πλειονότητα των κατοίκων είναι οι Τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι Ουϊγούροι.

* [email protected]

Του ΜΙΧΑΛΗ ΨΥΛΟΥ, Ναυτεμπορική

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2022/01/ti-diakivevete-sto-kazakstan-petreleo-bitcoin-geopolitikes-diamaches-ke-o-rolos-tou-vlantimir-poutin/

Ο «Νονός»: Η πραγματική ιστορία πίσω από το εμβληματικό φιλμ

Από
pcuser
-
0

Η ταινία «Ο Νονός», θεωρείται μία από τις καλύτερες όλων των εποχών, Ο Μπράιαν Βάινερ από την Daily Mail αποκαλύπτει την πραγματική ιστορία πίσω από την αξεπέραστη, all time classic γκανγκστερική ταινία όλων των εποχών.

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα πράγματα σχετικά με το αριστούργημα του Φράνσις Φορντ Κόπολα για μια οικογένεια μαφιόζων στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του 1940 και τη μάχη τους για την υπεροχή με τις άλλες κορυφαίες οικογένειες της μαφίας, είναι ότι ήταν εξίσου περιπετειώδες εκτός οθόνης.

Γιατί η Paramount δεν ήθελε να κάνει την ταινία

Πριν γίνει ταινία, ήταν βιβλίο, ο Μάριο Πούτζο ήταν ένας συγγραφέας μέχρι το λαιμό χρεωμένος, με πέντε παιδιά και μια καταστροφική συνήθεια τυχερών παιχνιδιών όταν, τον Μάρτιο του 1968, κατάφερε να συναντήσει Ρόμπερτ Έβανς, επικεφαλής της παραγωγής στην Paramount.

Ο Έβανς χρειαζόταν πολύ μια επιτυχία, στις 60 σελίδες ενός ημιτελούς μυθιστορήματος που έφερε μαζί του ο Πούτζο, το οποίο ονόμασε Μαφία.

Η Paramount είχε μόλις φτιάξει μια ταινία για το οργανωμένο έγκλημα, την «Αδελφότητα» (The Brotherhood), η οποία ήταν αποτυχία ακόμη και με τον Κερκ Ντάγκλας ως επικεφαλής. Ο Έβανς δεν ενδιαφερόταν να φτιάξει άλλη, λυπούμενος όμως τον άτυχο Πούτζο, του πρόσφερε 12.500 δολάρια για τα δικαιώματα της ταινίας, υποθέτοντας ότι δεν θα τον ξαναδεί ποτέ.

Ο συγγραφέας του βιβλίου «Ο Νονός», Μάριο Πούτζο

Το ότι υπάρχουν αντικρουόμενες εκδοχές αυτής της ιστορίας δείχνει το μέγεθος του τι συνέβη στη συνέχεια. Ο Πούτζο ολοκλήρωσε τη συγγραφή του βιβλίου του, άλλαξε τον τίτλο σε «Ο Νονός» και προκάλεσε αίσθηση, φτάνοντας στην κορυφή των λιστών μπεστ σέλερ σε όλο τον κόσμο.

Υπήρχαν πολλά βιβλία και ταινίες για τη μαφία, αλλά ποτέ κανένα που εμβάθυνε στην προσωπική τους ζωή όπως έκανε ο Νονός, πρώτα στο μυθιστόρημα του Πούτζο και στη συνέχεια στην τριλογία της μεγάλης οθόνης του Κόπολα.

Πολύ αργότερα, η τηλεόραση άρχισε να κάνει το ίδιο, με το αξεπέραστο δράμα του HBO «The Sopranos».

Παρά την τεράστια επιτυχία του βιβλίου, η Paramount δεν ήθελε να κάνει την ταινία, «οι ταινίες μαφιόζων της Σικελίας δεν παίζουν», επανέλαβε ο Έβανς. Ωστόσο, το ξανασκέφτηκε όταν η εταιρεία παραγωγής του Μπαρτ Λάνκαστερ προσφέρθηκε να πληρώσει 1 εκατομμύριο δολάρια για να εξαγοράσει τη συμφωνία των 12.500 δολαρίων με τον Πούτζο, η οποία θα εξασφάλιζε στον Λάνκαστερ τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Δον Βίτο Κορλεόνε.

Γιατί αντιδρούσε ο Φρανκ Σινάτρα στη δημιουργία της ταινίας

Ο Έβανς αποφάσισε αμέσως ότι κανείς δεν θα έκανε την ταινία εκτός από την Paramount. Ο Φρανκ Σινάτρα, ωστόσο, δεν ήθελε καθόλου να τα καταφέρει κανείς. Έξαλλος από τον χαρακτήρα του τραγουδιστή ερωτικών τραγουδιών Τζόνι Φοντέιν, που όλοι ήξεραν ότι βασιζόταν σε αυτόν, ο Σινάτρα φέρεται να σκεφτόταν να κινηθεί νομικά για να σταματήσει την παραγωγή της ταινίας.

Υπήρξε ένας άδοξος καβγάς σε ένα εστιατόριο του Λος Άντζελες ένα βράδυ, όταν ο Φρανκ Σινάτρα εκνευρίστηκε. Συναντώντας τον Πούτζο, ο οποίος μέχρι τότε είχε δεσμευτεί να γράψει το σενάριο, ο Σινάτρα ούρλιαξε ότι δεν ήταν παρά ένας «νταβατζής».

Ο Μάρλον Μπράντο ως Βίτο Κορλεόνε και ο Αλ Μαρτίνο ως Τζόνι Φοντέιν στον Νονό

Ο Σινάτρα δεν ήταν ο μόνος Ιταλοαμερικανός που ανησυχούσε για τη δημιουργία του Νονού. Τα «μεγάλα κεφάλια» της Μαφίας, ήταν επίσης νευρικοί, ένιωθαν ότι η ταινία θα έδειχνε μια άσχημη εικόνα για τους Ιταλοαμερικανούς γενικά, διαιωνίζοντας την ιδέα ότι ήταν όλοι διεφθαρμένοι.

Τι έκανε η Μαφία μόλις έμαθε για την ταινία «Ο Νονός»

Η ειρωνεία είναι ότι έστειλαν τους μπράβους τους να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, ο ένας, που προμηνύει ίσως την πιο διάσημη σκηνή της ταινίας, έφτασε στο Χόλιγουντ προσφέροντας στην Paramount 1 εκατομμύριο δολάρια για να ακυρώσει την ταινία.

Στην ταινία, ο σύμβουλος του Δον Κορλεόνε, Τομ Χάγκεν (Ρόμπερτ Ντιβάλ) στέλνεται στα δυτικά για να πείσει τον παραγωγό Τζακ Βολτς να δώσει στον Τζόνι Φοντέιν ένα μέρος στη νέα του ταινία. Όταν ο Βολτς αρνείται, ξυπνά ένα βράδυ για να βρει το κομμένο κεφάλι του αγαπημένου του καθαρόαιμου αλόγου κούρσας στο κρεβάτι του. Στη ζωή όπως και στην τέχνη, οι τακτικές έγιναν πιο βαριές μόλις απορρίφθηκε η δωροδοκία.

Μετά από πολλές απειλές κατά της ζωής, ο παραγωγός της ταινίας, Αλ Ράντι, άρχισε μέχρι και να μεταμφιέζεται στον συγγραφέα και κωμικό Γκράουτσο Μαρξ, χαρακτηριστικό του οποίου ως ηθοποιός, ήταν το ψεύτικο ζωγραφισμένο μουστάκι και το πούρο.

Ο Ρόμπερτ Έβανς αριστερά, η σύζυγός του, η ηθοποιός Άλι ΜακΓκρόου και ο ηθοποιός Τζέιμς Κάαν, ο οποίος υποδύεται τον Σόνι στον «Νονό», στην παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας, στις 14 Μαρτίου 1972, στο Loew’s State I, στη Νέα Υόρκη.

Μόλις η σύζυγος του Έβανς, η ηθοποιός Άλι ΜακΓκρόου, γέννησε τον γιο τους, έλαβε κλήση στη σουίτα του ξενοδοχείου του στη Νέα Υόρκη που απειλούσε τη ζωή του μωρού. «Μην γυρίσετε καμία ταινία για την οικογένεια εδώ», είπε ο ανώνυμος άνδρας που κάλεσε.

Στην ταινία, ο Χάγκεν λέει στον Βολτς ότι αν προσλάβει τον Τζόνι, τα προβλήματα του συνδικάτου του θα «φύγουν». Στην πραγματική ζωή, το γύρισμα του Νονού στη Νέα Υόρκη ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα με το σωματείο Teamsters.

Δημιουργήθηκαν από τον Τζο Κολόμπο, ο οποίος ήταν αφεντικό της εγκληματικής οικογένειας Κολόμπο -μία από τις πέντε οικογένειες της αμερικανικής μαφίας στη Νέα Υόρκη- και της Ιταλο-Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών Δικαιωμάτων, την οποία ίδρυσε το 1970, να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι Ιταλοαμερικανοί απεικονίζονταν στη λαϊκή κουλτούρα. Ο Έβανς και ο Ράντι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να συναντήσουν τον Κολόμπο για να διαπραγματευτούν και πήραν τον Κόπολα μαζί τους.

Ο φιλόδοξος νεαρός σκηνοθέτης είχε προσληφθεί μόνο όταν πολλοί άλλοι αρνήθηκαν. Το ίδιο και ο Κόπολα στην αρχή. Πίστευε ότι το βιβλίο ήταν «χαζό». Αλλά όπως ο Μπούτζο πριν από αυτόν, ήταν απένταρος. Η συνάντηση με τον Κολόμπο πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο Park Sheraton στο κέντρο του Μανχάταν. Για όποιον γνώριζε την ιστορία της Μαφίας της Νέας Υόρκης, ήταν μια τοποθεσία γεμάτη απειλητικό βαθύ νόημα.

Το 1957, ο γκάνγκστερ Άλμπερτ Ανασταζία είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι, κατόπιν εντολής των αντιπάλων μαφιόζων Κάρλο Γκαμπίνο και Βίτο Γκενοβέζε, ενώ καθόταν στην καρέκλα του κουρέα του Park Sheraton. Οι θαυμαστές της ταινίας θα θυμούνται ότι το ίδιο συμβαίνει και με τον ιδιοκτήτη του καζίνο του Λας Βέγκας, Μο Γκριν.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Μαφίας και του παραγωγού της ταινίας

Ωστόσο, παρά αυτούς τους δυσοίωνους τόνους, ή πιθανώς εξαιτίας τους, ο Ράντι χειρίστηκε έξοχα τις διαπραγματεύσεις. Συμφώνησε να δείξει το σενάριο στη Λίγκα (τον σύνδεσμο) και να διαγράψει όλες τις αναφορές για «Μαφία» και «Κόζα Νόστρα». Προσφέρθηκε να δώσει τα έσοδα από την πρεμιέρα της Νέας Υόρκης στο ταμείο νοσοκομείων στο σύνδεσμο.

Και το πιο σαγηνευτικό από όλα, είπε ότι θα έβαζε πολλούς συνεργάτες του Κολόμπο ως κομπάρσους. Πολλοί από αυτούς ήταν δολοφόνοι και εκβιαστές, αλλά όπως όλοι οι άλλοι λάτρευαν την ιδέα να συμμετέχουν σε ταινία του κινηματογράφου.

Η οικογένεια Κολόμπο 

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, όλες οι τοποθεσίες της Νέας Υόρκης που είχαν κλείσει μυστηριωδώς για τους κινηματογραφιστές – ένα γραφείο τελετών στο Μπρούκλιν, κι ένα σπίτι στο Staten Island που ήθελαν ως το σπίτι του Δον Κορλεόνε – έγιναν από θαύμα διαθέσιμες.

Ψάχνοντας τον κατάλληλο «Νονό» – Δεν ήθελαν τους Μάρλον Μπράντο και Αλ Πατσίνο

Ενώ ο Ράντι αντιμετώπιζε την πραγματική ζωή, ο «πονοκέφαλος» του Κόπολα ήταν το να βρει τους κατάλληλους ηθοποιούς που θα κάνουν πιστευτή την ιστορία. Το κάστινγκ του «Νονού» ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας του μέχρι στιγμής, ειδικά ο ρόλος του Δον Κορλεόνε.

Από την αρχή ήθελε είτε τον Μάρλον Μπράντο είτε τον Λόρενς Ολίβιε, αλλά ο Ολίβιε, τότε στα 60 του, δεν ήταν αρκετά καλά και τα στελέχη της Paramount τρομοκρατήθηκαν από την ιδέα του Μπράντο, τον οποίο νόμιζαν ξοφλημένο με αρνητική φήμη.

Ήταν ακόμη πιο σκληρά αντίθετοι με την επιλογή του Κόπολα για τον άλλο βασικό ρόλο της ταινίας, τον μικρότερο γιο του Δον Κορλεόνε, τον Μάικλ. Ήθελαν τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ, τον Ράιαν Ο’ Νιλ, τον Γουόρεν Μπίτι, τον Τζακ Νίκολσον ή τον Ντάστιν Χόφμαν… Εκείνος ήθελε τον άγνωστο τότε Αλ Πατσίνο.

Η σύζυγος του φίλου του και συναδέλφου του σκηνοθέτη Τζορτζ Λούκας τον προέτρεψε να επιμείνει στην επιλογή του. «Πάρε τον Αλ, σε γδύνει με τα μάτια του», είπε. Το πιο σημαντικό, ο Μάριο Πούτζο συμφώνησε ότι ο Πατσίνο, ένας θεατρικός ηθοποιός που δεν είχε παίξει ποτέ ξανά σε ταινία, θα ήταν τέλειος ως Μάικλ Κορλεόνε.

«Ποτέ δεν ήμουν πιο σίγουρος για τίποτα στη ζωή μου», είπε ο Πούτζο στον Κόπολα. Αλλά ήταν ο Έβανς, που συνήθως αναφερόταν στον Πατσίνο ως «αυτός ο μικρός νάνος», που χρειαζόταν να πείσει.

Γιατί ο Κόπολα έκανε ψέματα ότι έπαθε κρίση επιληψίας

Ο Κόπολα προσπάθησε τα πάντα για να γίνει το δικό του τόσο με τον Μπράντο όσο και με τον Πατσίνο. Σύμφωνα με ένα νέο βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία του Νονού, το «Leave The Gun, Take The Cannoli» του Μαρκ Σιλ (που πήρε το όνομά του, από μια από τις πιο αξιομνημόνευτες ατάκες της ταινίας), όταν ο πρόεδρος της Paramount Στάνλεϊ Τζάφε διέταξε τον Κόπολα να ξεχάσει τον Μπράντο, ο σκηνοθέτης, που υπέφερε από επιληψία ως παιδί, προσποιήθηκε μια κρίση.

Έντρομος, ο Τζάφε συμφώνησε να δοκιμάσει τον Μπράντο, αλλά μόνο εάν υποβαλλόταν σε τεστ οθόνης. Τρομοκρατημένος μήπως φαινόταν να υποτιμά έναν τόσο δυνατό ηθοποιό, ο Κόπολα το παρουσίασε με οξυδέρκεια στον Μπράντο ως «τέστ μακιγιάζ». Αποδείχθηκε ότι ήταν ένα από τα πιο διάσημα τεστ οθόνης στην ιστορία του κινηματογράφου.

Ο Κόπολα «πάλεψε» για να παίξει ο Αλ Πατσίνο στον «Νονό» 

Ο σκηνοθέτης έφερε πιάτα με προσούτο και ιταλικά τυριά στο σπίτι του Μπράντο στο Mulholland Drive στους λόφους του Χόλιγουντ για να τον βοηθήσει να μπει στον χαρακτήρα.

Μάρλον Μπράντο: Ο τέλειος «Νονός»

Και, αναπόφευκτα, ο 47χρονος σταρ, αφού μπήκε στο δωμάτιο με ένα κιμονό, με τα μακριά ξανθά μαλλιά του δεμένα πίσω σε αλογοουρά, μεταμορφώθηκε στον καμπουριασμένο, που μουρμουρίζει, γερασμένο Δον. Τα στελέχη υποχώρησαν και τελικά ενέκριναν και τον Πατσίνο.

Υπάρχουν τόσα πολλά που κάνουν τον Νονό σπουδαίο, αλλά το casting είναι ίσως το βασικότερο. Με τον Τζέιμς Κάαν, τον Τζον Καζάλε και την αδερφή του Κόπολα, Τάλια Σάιρ ως τα άλλα παιδιά του Δον, καθώς και την Ντυβάλ, και την Νταϊάν Κίτον ως τη φίλη του Μάικλ, την Κέι, αποτελούν μια εξαίσια σύνθεση και κάθε καρέ της ταινίας είναι τέλειο.

Ο εμβληματικός Μάρλον Μπράντο ως Δον Κορλεόνε 

Αυτό φυσικά, συνδυάζεται με το εξαιρετικό ταλέντο του Κόπολα στην αφήγηση, με τη βοήθεια του υπέροχου σεναρίου, πάνω στο οποίο εργάστηκαν μαζί με τον Πούτζο. Μετά, φυσικά, υπάρχει η αξέχαστη μουσική του Νίνο Ρότα, ένας ακόμη θρίαμβος για τον σκηνοθέτη, γιατί ο Έβανς ήθελε τον Χένρι Μαντσίνι, συνθέτη του θέματος του Ροζ Πάνθηρα.

Ο Κόπολα απείλησε να παραιτηθεί αν ο Ρότα δεν έπαιρνε τη δουλειά και για άλλη μια φορά, έγινε αυτό που ήθελε.

Η τεράστια επιτυχία του «Νονού»

«Ο Νονός» κυκλοφόρησε σε όλες τις ΗΠΑ στις 24 Μαρτίου 1972, δέκα ημέρες μετά την πρεμιέρα του στη Νέα Υόρκη, με τους κινηματογράφους να διατάσσονται να μην διακόπτουν τη σχεδόν τρίωρη προβολή του με διάλειμμα. Ο Ράντι και ο Έβανς δεν ήταν σίγουροι τι να περιμένουν.

Είχε κάνει ο Κόπολα ένα αριστούργημα για τους αιώνες ή μία αποτυχία υψηλού προφίλ; Το κοινό της πρεμιέρας είχε δεχτεί την ταινία με ανησυχητική σιωπή, αλλά μόνο όπως αποδείχθηκε, επειδή ήταν τόσο συγκλονισμένο.

Ο Αμερικανός τραγουδιστής Αλ Μαρτίνο ως Τζόνι Φοντέιν, τραγουδά στην Αμερικανίδα ηθοποιό Τάλια Σάιρ, υποδυόμενη τη νύφη Κονστάνσια, στον «Νονό» του Φράνσις Φορντ Κόπολα.

Σε λιγότερο από ένα δεκαπενθήμερο, ο Νονός κατέρριψε τα ρεκόρ εισιτηρίων που εξακολουθούσε να διατηρεί το έπος του 1939 «Όσα παίρνει ο άνεμος». Θρυλικοί σκηνοθέτες όπως ο Ντέιβιντ Λιν και ο Φρανκ Κάπρα έστειλαν γράμματα στον Κόπολα. Και οι άνθρωποι έκαναν ουρές για ώρες, σε βαθμό που οι Los Angeles Times δημοσίευσαν μια λίστα με συμβουλές για το πώς να περνάτε την ώρα ενώ περιμένετε.

Αλλά οι μαφιόζοι δεν ήθελαν να περιμένουν. Ο Ράντι τους διοργάνωσε μια ειδική προβολή και αν ήλπιζε να την κρατήσει διακριτική, απέτυχε. Έξω, από περίπου 100 λιμουζίνες κατέβηκαν μαφιόζοι με τους συνοδούς τους, και ο μηχανικός προβολής του κινηματογράφου ανέφερε αργότερα ότι ένας από αυτούς, του είχε δώσει φιλοδώρημα 1.000 δολαρίων. Οι μαφιόζοι που προσπάθησαν να σταματήσουν την ταινία έγιναν οι πιο λατρεμένοι θαυμαστές της. Μέσα σε μια νύχτα, υιοθέτησαν τις ατάκες της.

Οι κολοσσιαίες εισπρακτικές επιτυχίες συνέχισαν να εμφανίζονται: Ο Νονός χρίστηκε Καλύτερη Ταινία στα 45α Όσκαρ και η Paramount μετατράπηκε στο πιο επιτυχημένο και ισχυρό κινηματογραφικό στούντιο στον κόσμο.

Τελικά η ταινία έγινε τεράστια επιτυχία και άρεσε και στους γκάνγκστερ

Στη συνέχεια, δύο χρόνια αργότερα, ο Κόπολα το έκανε ξανά, κάνοντας το μεγαλύτερο σίκουελ όλων των εποχών, το «The Godfather Part II», το οποίο κέρδισε επίσης το Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Ως νεαρός Βίτο Κορλεόνε, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο κέρδισε κι αυτός ένα Όσκαρ. Ο Κόπολα τον εκτόξευσε στα αστέρια όπως και τον Πατσίνο.

Η τελευταία ταινία της τριλογίας ακολούθησε το 1990 και είναι η πιο αδύναμη από τις τρεις. Αλλά έχει ακόμα πολλές αρετές, χάρη στον αξιόλογο σκηνοθέτη του, ο οποίος, ειδικά με τις δύο πρώτες δόσεις, άλλαξε το Χόλιγουντ για πάντα.

Ανύψωσε την τέχνη της περίπλοκης αφήγησης και ανάγκασε τα στούντιο να επενδύσουν σε μια νέα γενιά θρυλικών πλέον κινηματογραφιστών, συμπεριλαμβανομένων των Στίβεν Σπίλμπεργκ, Μάρτιν Σκορσέζε και Τζορτζ Λούκας.

Υπό αυτή την έννοια, οι ταινίες αυτών των σκηνοθετών στα μέσα της δεκαετίας του 1970 – «Τα Σγόνια του Καρχαρία», «Ο Ταξιτζής» και «Ο Πόλεμος των Άστρων» – όλα οφείλουν κάτι στον Νονό.

https://www.pronews.gr/politismos/kinimatografos/1048060_o-nonos-i-pragmatiki-istoria-piso-apo-emvlimatiko-film

Το Βατερλώ του EastMed ίσως προμηνύει πολύ χειρότερες εξελίξεις!

Από
anixneuseis
-
2

 

iEpikaira.- [ανανεώθηκε 14:09, 09/01/2022] Σχετικά με το Βατερλώ του EastMed που αποκάλυψε η ιστοσελίδα OmegaPress (Σωτήρης Σιδέρης) και επιβεβαίωσε και η εφημερίδα Εστία, διαβάσαμε κάπου τον εύστοχο τίτλο:
“Ο Μπάιντεν «παγώνει» τον EastMed λόγω Τουρκίας“
Κάτι για το οποίο υπήρχαν εξ αρχής υπόνοιες με την εκλογή Μπάιντεν:
Υπενθυμίζουμε ότι ο γνωστός χάρτης Μπάιντεν ουδέποτε προέβλεπε τον EastMed αντιθέτως εμφάνιζε αγωγό φυσικού αερίου με όδευση προς την τουρκική ενδοχώρα μέσω Κύπρου:
Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι ο εμπνευστής του χάρτη Μπάιντεν, ο κ. Χόκσταϊν έχει αναλάβει εκ νέου σημαντική θέση στο μηχανισμό εξουσίας:
Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη όλες τις παραπάνω εξελίξεις διερωτόμαστε εάν το φυσικό αέριο που έχει αποφασιστεί να διοχετευτεί από την κυπριακή και την ισραηλινή ΑΟΖ προς την Αίγυπτο, μολονότι τώρα υποστηρίζεται ότι θα υγροποιείται και θα μεταφέρεται ως LNG στην Ελλάδα:
μήπως τελικά, αφού δρομολογηθεί η εκχώρηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ μεταξύ του 28 μεσημβρινού και της Κύπρου στην Τουρκία, όπως επισημαίνουμε εδώ και καιρό:
πράγμα που ορθώς παρατηρεί και η Κύρα Αδάμ:
τότε πολύ απλά θα “προκύψει” και ένας “τουρκοαιγυπτιακός” αγωγός με όδευση προς την τουρκική ενδοχώρα, Ανατολικά του Καστελόριζου;
Η Αίγυπτος άλλωστε από καιρό κλείνει το μάτι στους γείτονες:
Ίσως μάλιστα να μην επιλέχθηκε τυχαία η “διαρροή” των Αμερικανικών θέσεων τώρα, και να αποτελεί μέρος συμφωνίας μεταξύ Αμερικής-Τουρκίας-Κατάρ για να “επιτρέψει” η Τουρκία τις έρευνες στο βυθοτεμάχιο 5 της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μια πτυχή της παρασκηνιακής συμφωνίας έγινε άλλωστε ήδη γνωστή και αποκαλύπτει χορό δισεκατομμυρίων προς όφελος των Τούρκων πάντοτε:
Ενώ η “πτωχή, πλην τίμια Ελλάς” φαίνεται στο κοινό ότι “έπεσε ηρωικά μαχόμενη”:
εξοπλισμένη σαν αστακός, αλλά χωρίς πολιτική βούληση για την προάσπιση των εθνικών δικαίων:
Η δε Κυπριακή Δημοκρατία, κομμένη πλέον από τον ομφάλιο λώρο του κοινού θαλάσσιου συνόρου με την Ελλάδα, εκμεταλλεύεται μεν τον ορυκτό της πλούτο αλλά καθίσταται πιο ευάλωτη και εκτεθειμένη από ποτέ, στις επιβουλές των τουρκικών αρπακτικών που αργά ή γρήγορα θα επωφεληθούν από την αποκοπή της από την μητέρα Ελλάδα με απρόβλεπτες συνέπειες.
Μερικές σκέψεις διατυπώνουμε με την ελπίδα ότι σφάλλουμε…

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Ενα «μπουκάλι στο πέλαγος» πριν από 222 χρόνια…

Από
pcuser
-
0

Νίκος Βαμβουνάκης

Σύγχρονοι μελετητές θεωρούν πάντως τον Πίνακα ένα καθόλα ξεχωριστό έργο και ως ένα από τα δυο σπουδαιότερα μνημεία της χαρτογραφικής κληρονομιάς μας.

Ο πρέσβης επί τιμή Νίκος Βαμβουνάκης παραχώρησε στην «Εφ.Συν.» κατά το τέλος του επετειακού έτους 2021 ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο σχετικά με τον «Γεωγραφικό Πίνακα», δηλαδή τον χάρτη της Ελλάδας που εξέδωσε το 1800 και το 1810 στη Βιέννη ο Ανθιμος Γαζής. Πρόκειται για προδημοσίευση της μονογραφίας για τον «Πίνακα» που έχει συντάξει ο κ. Βαμβουνάκης, κάτοχος ο ίδιος ενός από τα ελάχιστα γνωστά αντίτυπα του πολύτιμου αυτού δημιουργήματος. Η μονογραφία θα δημοσιευτεί εντός του 2022.

Η σχέση του «Πίνακα» με τη «Χάρτα» του Ρήγα Βελεστινλή, που δημοσιεύτηκε τρία χρόνια νωρίτερα, είναι δεδομένη. Αλλά και οι διαφορές ανάμεσα στις δυο χαρτογραφικές αποδόσεις του ελληνικού χώρου έχουν αποτελέσει το αντικείμενο σημαντικών πρόσφατων μελετών.

Ο Ν. Βαμβουνάκης προσθέτει σήμερα ένα σημαντικό στοιχείο. Με μεγέθυνση σε ένα σημείο του «Πίνακα» εμφανίζεται μια σειρά αριθμών που, σύμφωνα με την ερμηνεία του συγγραφέα, αποτελούν κρυφή αναφορά του Γαζή στη σύλληψη του Ρήγα.

Η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αυτή υπόθεση εργασίας ταιριάζει ασφαλώς με το γεγονός ότι τόσο η «Χάρτα» όσο και ο «Πίναξ» περιλαμβάνουν μια σειρά από συμβολικές ή έμμεσες αναφορές σε ευρύτερα ζητήματα, όπως συνηθιζόταν εκείνη την περίοδο. Και είναι δεδομένο ότι ακόμα και σήμερα δεν έχουν αποκαλυφθεί όλα τα κρυφά μηνύματα των δημιουργών τους. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται από πολλούς μελετητές· ενδεικτικά αναφέρω τον Λ. Βρανούση (1992), τη Λ. Δρούλια (1997), τον Α. Λιάκο (2001) και τους Μ. Παζαρλή, Α. Τσορλίνη και Ευ. Λιβιεράτο (2011).

Δημήτρης Ψαρράς

Η «Χάρτα της Ελλάδος» τυπώθηκε στη Βιέννη το 1797. Ο εμπνευστής και δημιουργός της Ρήγας Φεραίος συνελήφθη από τους Αυστριακούς τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, παραδόθηκε στους Οθωμανούς και δολοφονήθηκε στο Βελιγράδι τον Ιούνιο του 1798.

Τρία χρόνια μετά την έκδοση της Χάρτας και τη σύλληψη του Ρήγα, ο Ανθιμος Γαζής εξέδωσε, επίσης στη Βιέννη, τον «Πίνακα Γεωγραφικό της Ελλάδος» που θεωρείται από ορισμένους ένα μικρότερων διαστάσεων αντίγραφό της, με πιο λιτό όμως περιεχόμενο και αρκετές διαφοροποιήσεις.

Σύγχρονοι μελετητές θεωρούν πάντως τον Πίνακα ένα καθόλα ξεχωριστό έργο και ως ένα από τα δυο σπουδαιότερα μνημεία της χαρτογραφικής κληρονομιάς μας. Χωρίς βέβαια να αμφισβητείται η ιστορική και συναισθηματική «πρωτοκαθεδρία» της Χάρτας.

Για τις ομοιότητες και τις διαφορές Χάρτας και Πίνακα έχουν δημοσιευτεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έρευνες από έγκριτους πανεπιστημιακούς. Αναφέρομαι σχετικά σε ένα μικρό βιβλίο που προτίθεμαι να εκδώσω μέσα στο 2022 για τον Πίνακα.

Διευκρινίζω ότι η επαγγελματική ενασχόλησή μου στο παρελθόν δηλώνει ότι η μόνη ιδιότητά μου όσον αφορά τους χάρτες είναι του ερασιτέχνη ερευνητή. Ενασχόληση που ξεκίνησε δεκαετίες πριν όταν, ως συλλέκτης χαρτών, έτυχε να αγοράσω στην Ιταλία ένα από τα 13 σωζόμενα αντίτυπα του Πίνακα, κανένα από τα οποία δεν ανήκει στην κυριότητα του ελληνικού κράτους.

Εκτοτε συγκέντρωνα στοιχεία με τη σκέψη να δημοσιεύσω κάποτε ένα κείμενο για τον Πίνακα για τον οποίο δεν υπάρχει έως σήμερα καμία αυτοτελής έκδοση.

Πάντα υπήρχε όμως στο μυαλό μου το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει πουθενά κάποια αναφορά του Γαζή στη Χάρτα του Ρήγα, η οποία αποτέλεσε άλλωστε το έναυσμα για τη δημιουργία του Πίνακα; Επισημαίνεται ότι στην προμετωπίδα (cartouche) του Πίνακα υπάρχει η φράση: «Επιδ. υπό Ανθ. Γαζή», που σημαίνει ότι ο Πίναξ είναι μια «επιδιορθωμένη έκδοση» της Χάρτας. Χωρίς όμως να γίνεται ρητή μνεία της και –κατά μείζονα λόγο– οποιαδήποτε μνεία του ονόματος του Ρήγα.

Ο λόγος κατανοητός: Ο Ανθ. Γαζής ήταν κληρικός, το Πατριαρχείο είχε ταχθεί λυσσωδώς εναντίον του Ρήγα, οπότε η παραμικρή αναφορά του Γαζή στον Ρήγα ή σε ένα από τα έργα του θα επέφερε πιθανότατα την άμεση εκδίωξή του από τη θέση του Αρχιμανδρίτη στη Βιέννη και πιθανότατα και από τους κόλπους της Εκκλησίας.

Κατανοητό συνεπώς αλλά και κάπως απογοητευτικό για μια προσωπικότητα όπως ο Γαζής, που το 1821 πήρε τα όπλα και πρωτοστάτησε στην εξέγερση της Θεσσαλομαγνησίας.

Και στο σημείο αυτό έρχεται στο φως η ανακάλυψη μιας κρυφής χάραξης στον Πίνακα από τον Ανθιμο Γαζή.

Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο για τον Πίνακα που θα εκδοθεί μέσα τους επόμενους μήνες από τον γράφοντα.

«Με την εξέλιξη της τεχνολογίας και ύστερα από μια ιδιαίτερα υψηλής ανάλυσης σάρωση του Πίνακα που έγινε (ύστερα από αίτημά μου) από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Freiberg, παρατήρησα ότι στο δεξί μέρος των προμετωπίδων Χάρτας και Πίνακα υπάρχει ένα κτίριο που δεν είναι ακριβώς το ίδιο στους δυο χάρτες. Η διαφορά τους έγκειται στο ότι στο κτίριο του Πίνακα έχουν χαραχθεί 4 αριθμοί που δεν υπάρχουν στο ίδιο κτίριο στη Χάρτα.

Οι αριθμοί αυτοί στον Πίνακα είναι οι 7, 9, 2 και 1 και εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να σημαίνουν κάτι. (Σημειωτέον ότι το “2” είναι σε πλάγια θέση, με τη βάση του αριθμού προς τα αριστερά).

Εκτός αν διαβάσουμε τον αριθμό αυτόν αντίστροφα. Δηλαδή 1, 2, 9 και 7, οπότε αποκτούν νόημα, αφού ο Ρήγας συνελήφθη στην Τεργέστη και φυλακίστηκε τον 12ο μήνα (Δεκέμβριο) του 1797.

Eξ ου πιθανότατα και οι κολόνες του κτιρίου ανάμεσα στις οποίες έχουν χαραχθεί οι 4 αριθμοί που παραπέμπουν σε κιγκλιδώματα φυλακής. Συμβολισμοί που δημιουργούν συνειρμούς με τις κρυπτογραφικές πρακτικές των Illuminati.

Στο εύλογο ερώτημα, γιατί ο Γαζής επέλεξε αυτή τη χρονολογία και όχι εκείνη της εκτέλεσης του Ρήγα τον Ιούνιο του 1798, έχει επισημανθεί ότι “ενώ η σύλληψη του Ρήγα έγινε αμέσως γνωστή στη Βιέννη, όπου βρισκόταν ο Γαζής, η ακριβής ημερομηνία της εκτέλεσης παρέμεινε ασαφής επί δεκαετίες.

Τα έγγραφα των αυστριακών διωκτικών αρχών που μας βοηθούν στον καθορισμό της ημερομηνίας αυτής δημοσιεύτηκαν μόλις το 1892. Αλλωστε εκείνη την εποχή (τέλη του 18ου αιώνα) η σύλληψη ‘ανατρεπτικών στοιχείων’ ισοδυναμούσε με την εξόντωσή τους”.

Και ακόμα μία παρατήρηση που δείχνει την επιμέλεια του Γαζή να κρύψει όσο γίνεται καλύτερα την απαγορευμένη χρονολογία. Στην προμετωπίδα Χάρτας και Πίνακα υπάρχουν δυο πανομοιότυπα κτίρια, στο αριστερό και δεξιό μέρος της. Στο αριστερό, δεν υπάρχουν οι αριθμοί που υπάρχουν σε αυτό δεξιά. Αρα μεταξύ των δύο κτιρίων του Πίνακα, ο Γαζής επέλεξε να χαράξει το “1297” σε εκείνο που είναι λιγότερο ορατό και κατά συνέπεια οι αριθμοί είναι ακόμα πιο δυσδιάκριτοι. Δηλαδή στο κτίριο που είναι στο δεξιό μέρος.

Η πράξη αυτή τιμά τον Γαζή, με την έννοια ότι, όσο του επέτρεπαν οι δύσκολες συνθήκες της εποχής, περιέλαβε στον Πίνακα τη χρονολογία της σύλληψης του Ρήγα, προφανώς ως ένδειξη σεβασμού και τιμής προς το πρόσωπό του. Με ένα συγκεκαλυμμένο τρόπο που παρέμεινε μυστικός επί δύο και πλέον αιώνες.

Παράλληλα είναι όμως και μια σιωπηρή αποδοκιμασία της στάσης του Πατριαρχείου προς τον Ρήγα. Γεγονός που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, αφού ο Γαζής ήταν ένας από τους επιφανέστερους κληρικούς της εποχής του.

Μια ιστορία που μοιάζει με ένα επτασφράγιστο μπουκάλι που ταξίδευε στο πέλαγος 222 χρόνια…»

Ο «Πίναξ Γεωγραφικός της Ελλάδος» του Ανθ. Γαζή (Βιέννη, 1800)

https://www.efsyn.gr/nisides/326671_ena-mpoykali-sto-pelagos-prin-apo-222-hronia

Το φαινόμενο Πουατιέ: Από τις λάντζες της Νέας Υόρκης, ήρωας των Αφροαμερικανών

Από
anixneuseis
-
0

Φωτ. ΑΡ 

Πήρε την αμερικανική ιθαγένεια από σύμπτωση, ξεκίνησε να πλένει πιάτα στη Νέα Υόρκη και έφτασε στο απόγειο της δόξας του το 1964, κερδίζοντας Όσκαρ για την ερμηνεία του στην ταινία «Lilies of the Field». Ο λόγος για τον Σίντνεϊ Πουατιέ που απεβίωσε την Παρασκευή σε ηλικία 94 ετών.

Ποιος ήταν όμως ο εμβληματικός αυτός ηθοποιός; Γιατί αυτή φήμη, τι τον ξεχώριζε από τους υπόλοιπους σπουδαίους Αφροαμερικανούς συναδέλφους του;

Ο Πουατιέ είχε αυτό το κάτι διαφορετικό. Έσπασε τη παντοκρατορία των λευκών ηθοποιών, γέμιζε την οθόνη με την εμφάνισή του, είχε σπάνια ομορφιά και μια λάμψη στα μάτια που δύσκολα μπορείς να βρεις. Όμως το βασικότερο είναι ότι δεν ήταν ο Αφροαμερικανός που βγήκε από τις στάχτες ή την «καλύβα του μπαρμπα-Θωμά», αλλά ήταν ένας που νίκησε τα στερεότυπα και ήταν υπερήφανος για τη φυλή του. Ένας υπέροχος άνθρωπος, ένας σταρ, που είχε άμεση επαφή με τις ρίζες του και συνάμα μπορούσε να είναι ένα πρότυπο για να σπάσουν τις αλυσίδες οι καταπιεσμένοι Αφροαμερικανοί. Ίσως αυτό το ξεχωριστό που τον ακολούθησε να ήταν και η αρχή που είχε για τη ζωή του: «Κάθε μέρα ήθελα να είμαι καλύτερος άνθρωπος από αυτό που ήμουν την προηγούμενη…».

to-fainomeno-poyatie-apo-tis-lantzes-tis-neas-yorkis-iroas-ton-afroamerikanon0

Επιτυχία και καταξίωση

Ο Πουατιέ, ήταν ο πρώτος Αφροαμερικανός ηθοποιός που βραβεύτηκε με το Όσκαρ α’ Ανδρικού Ρόλου το 1963, για την ταινία «Κάτω από το βλέμμα του Θεού», 24 χρόνια μετά τη βράβευση με το Όσκαρ β΄ Γυναικείου Ρόλου, που είχε λάβει η Αφροαμερικανίδα Χάντι Μακ Ντάνιελ, για το θρυλικό «Όσα παίρνει ο άνεμος», στον ρόλο της Αφροαμερικανής νταντάς της περίφημης Σκάρλετ. Επίσης, κατείχε και το ρεκόρ του νεότερου ηθοποιού που κέρδισε Όσκαρ α΄ ρόλου, καθώς ήταν 37 χρόνων. Ήταν η δεύτερη φορά που προτεινόταν για Όσκαρ, καθώς είχε προταθεί πέντε χρόνια πριν και για την ερμηνεία του στο κλασικό «Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες».

Η τρομερή επιτυχία του, που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50 και συνεχίστηκε τη δεκαετία του ’60, έχοντας ταινίες που μπήκαν στο αμερικανικό Box-Office: «Ιστορία ενός εγκλήματος», «Μάντεψε ποιος θα έρθει το βράδυ» και «Στον κύριό μας με αγάπη», τρεις ταινίες που είχαν ως κύριο θέμα τον ρατσισμό και τις προκαταλήψεις. Τη δεκαετία αυτή πρωταγωνίστησε και στις εξαιρετικές ταινίες «Η ζούγκλα του μαυροπίνακα», Έσπασα τα δεσμά μου», «Ένα σταφύλι στον ήλιο». Αυτό ήταν μόνο ένα μικρό κομμάτι από την πλούσια κινηματογραφική του καριέρα την οποία υπηρέτησε και ως σκηνοθέτης, ενώ δεν σταμάτησε ποτέ να έχει λόγο και μάλιστα με σαφή ιδεολογικά χαρακτηριστικά, που περικλείουν τον ανθρωπισμό και τη εναντίωση στις διακρίσεις και τον ρατσισμό.

Από σύμπτωση

Ο Πουατιέ γεννήθηκε στο Μαϊάμι της Φλόριντα το 1927, όπου οι Μπαχαμέζοι γονείς του βρίσκονταν για επίσκεψη. Την αμερικανική ιθαγένεια την έλαβε από μία σύμπτωση, καθώς γεννήθηκε δύο μήνες πρόωρα και γι’ αυτό οι γονείς του έμειναν τρεις μήνες στις ΗΠΑ, προκειμένου να είναι σίγουροι για την υγεία του. Έτσι, αυτομάτως ο μικρός Πουατιέ έλαβε την αμερικανική ιθαγένεια. Στα δεκαεπτά του χρόνια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη όπου εργάστηκε ως λαντζιέρης και έμαθε να διαβάζει εφημερίδα με τη βοήθεια ενός σερβιτόρου.

Αργότερα πήρε την απόφαση να καταταγεί στον αμερικανικό στρατό και όταν απολύθηκε κατάφερε να μπει στο Αμερικανικό Θέατρο Νέγρων. Αυτό ήταν το πρώτο του βήμα προς την υποκριτική και γρήγορα τον διάλεξε ο φημισμένος σκηνοθέτης Τζόζεφ Μανκίεβιτς για ένα σημαντικό ρόλο στην ταινία του «Το μίσος προστάζει», όπου ξεχώρισε και άνοιξε ο δρόμος για την τεράστια επιτυχία και φήμη του, το Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου, το τιμητικό Όσκαρ από την Αμερικανική Ακαδημία για τα επιτεύγματά του ως καλλιτέχνης αλλά και ως άνθρωπος.

Επίσης, μπήκε στη λίστα με τους 25 σημαντικότερους Αμερικανούς ηθοποιούς, τιμήθηκε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον πρόεδρο Ομπάμα το 2009 και από το 1997 ήταν πρέσβης των Μπαχαμών. Παντρεύτηκε δύο φορές, την πρώτη το 1950 τη Χουανίτα Χάρντι, με την οποία απέκτησε τέσσερις κόρες και τη δεύτερη το 1976 με την ηθοποιό Τζοάνα Σίμκους, με την οποία απέκτησε ακόμη δύο κόρες και ήταν στο πλάι της μέχρι τον θάνατό του.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

Κορωνοϊός – Εμβολιασμός: Μπορούν οι αέναες αναμνηστικές δόσεις να δώσουν τη λύση;

Από
anixneuseis
-
0
THE NEW YORK TIMES

Τέταρτη δόση εμβολίου κατά του κορωνοϊού προσφέρει ήδη το Ισραήλ σε πολίτες του, ενώ οι αμερικανικές υγειονομικές υπηρεσίες θα θεωρούν πλήρως εμβολιασμένους μόνο όσους έχουν ολοκληρώσει τρεις δόσεις.

Τη στιγμή που το Ισραήλ προσφέρει ήδη στους πολίτες την τέταρτη δόση εμβολίου, αρκετοί επιστήμονες θεωρούν ότι ο στόχος του μαζικού εμβολιασμού κάθε λίγους μήνες δεν είναι εφικτός. (A.P. Photo / Oded Balilty)
APOORVA MANDAVILLI / THE NEW YORK TIMES

Τέταρτη δόση εμβολίου κατά του κορωνοϊού προσφέρει ήδη το Ισραήλ σε πολίτες του, ενώ οι αμερικανικές υγειονομικές υπηρεσίες θα θεωρούν πλήρως εμβολιασμένους μόνο όσους έχουν ολοκληρώσει τρεις δόσεις. Η επιστημονική κοινότητα, αντιμέτωπη με έναν διαρκώς μεταλλασσόμενο ιό, διστάζει να προχωρήσει σε προβλέψεις για το μέλλον. Σε συνεντεύξεις τους, όμως, πολλοί ειδήμονες είπαν ότι ο στόχος του μαζικού εμβολιασμού κάθε λίγους μήνες δεν είναι εφικτός. «Ο περιοδικός εμβολιασμός είναι χρήσιμος σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά υπάρχουν καλύτεροι τρόποι», λέει η Ακίκο Ιουασάκι, ανοσιολόγος του Πανεπιστημίου Γέιλ.

Οπως αποδείχθηκε, είναι δύσκολο να πεισθεί ο πληθυσμός για την ανάγκη τακτικού εμβολιασμού. Παρότι 73% των Αμερικανών ενηλίκων έχουν εμβολιασθεί, μόλις 30% έχουν λάβει τρίτη δόση. Ακόμη σημαντικότερο, δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να συνηγορούν στην αποτελεσματικότητα τέταρτης δόσης εμβολίου κατά της COVID-19, με εξαίρεση τους ανοσοκατεσταλμένους.

Η επικράτηση της μετάλλαξης «Ομικρον» καθιστά επιτακτική την αναμνηστική τρίτη δόση, ικανή να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο βαριάς νόσησης. «Ακόμη όμως και με ισχυρή ανοσία, είναι πολύ δύσκολο να κρατήσουμε τον ιό μακριά μας για πολύ καιρό. Ισως αυτό θα ήταν δυνατό με εμβόλιο στοχευμένο στην “Ομικρον”», λέει ο ιολόγος του ερευνητικού Ινστιτούτου Λα Χόγια της Καλιφόρνιας, Σέιν Κρότι.

Ολοι πρέπει να κάνουν τρίτο εμβολιασμό, αλλά η επανάληψή τους κάθε λίγους μήνες δεν αποτελεί βιώσιμη υγειονομική πολιτική.

«Δεν υπάρχει νόημα στον εμβολιασμό για ένα στέλεχος που τείνει να εξαφανισθεί. Αν είναι να προστεθεί μια τέταρτη δόση, ας περιμένουμε αυτή να γίνει με εμβόλιο κατά της “Ομικρον”», λέει ο Αλι Ελεμπέντι, ανοσιολόγος του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σεν Λούις. Αν στόχος μας είναι η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος ενόψει της επέλασης της «Ομικρον», άλλη στρατηγική είναι ενδεδειγμένη, υποστηρίζουν πολλοί ειδικοί. Ερευνητές αναζητούν τώρα «παν-κορωνοϊκό» εμβόλιο, το οποίο θα πλήττει συγκεκριμένα τμήματα του ιού, κοινά σε κάθε μετάλλαξη. Τα υπάρχοντα εμβόλια θα μπορούν επίσης να συνδυασθούν με αναμνηστικές δόσεις σε εισπνεόμενη μορφή, ικανές να δημιουργούν ωφέλιμη επίστρωση στη ρινική κοιλότητα, την «πύλη» διείσδυσης του ιού στο ανθρώπινο σώμα. Ακόμη και η αύξηση του χρονικού διαστήματος μεταξύ δόσεων μπορεί να ενισχύσει την ανοσία του οργανισμού, κάτι που έχει αποδειχθεί στην αντιμετώπιση άλλων παθογόνων παραγόντων.

Ακόμη, όμως, και ειδικοί οι οποίοι ήταν αρχικά διστακτικοί στην ιδέα των αναμνηστικών δόσεων, άλλαξαν πλέον γνώμη. «Η “Ομικρον” άλλαξε τον τρόπο σκέψης μου. Η τρίτη δόση είναι απαραίτητη απέναντι σε μια τόσο μεταδοτική μετάλλαξη», λέει ο Σκοτ Χένσλεϊ, ανοσιολόγος του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια.

Το περασμένο φθινόπωρο, ο επικεφαλής της ομάδας συμβούλων της αμερικανικής κυβέρνησης, Αντονι Φάουτσι, μιλούσε επίμονα για την ανάγκη πρόληψης της μετάδοσης από συμπτωματικούς ασθενείς με τήρηση μέτρων αυτοπροστασίας. Τις τελευταίες ημέρες, όμως, και υπό το βάρος της εξάπλωσης της «Ομικρον», ο δρ Φάουτσι αναφέρει ότι ο κρισιμότερος πλέον δείκτης της πανδημίας αφορά τις εισαγωγές στα νοσοκομεία, υπογραμμίζοντας τη σημασία της τρίτης δόσης.

“Καθημερινή”

Τίτλοι τέλους για τον Φορέα Διαχείρισης της Λίμνης Κερκίνης

Από
anixneuseis
-
0

  • Δρ. Παρθένα Χαραλαμπίδου
    • Γεωπόνος – Βιοτεχνολόγος M.Sc.
    • πρώην μέλος του Δ.Σ. του Φορέα Διαχείρισης της Λίμνης Κερκίνης

Τίτλοι τέλους μετά από 20 χρόνια συνεχούς λειτουργίας για τον Φορέα Διαχείρισης της Λίμνης Κερκίνης ο οποίος καταργήθηκε την παραμονή της πρωτοχρονιάς του 2022, χωρίς να υπάρχει πρότερη ενημέρωση από το αρμόδιο Υπουργείο ώστε να τακτοποιηθούν πιθανές εκκρεμότητες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Φορέας ιδρύθηκε το 2002 με σκοπό τη διοίκηση και διαχείριση της ευρύτερης περιοχής του υγροτόπου της λίμνης Κερκίνης (υγροβιότοπος που ανήκει στη σύμβαση Ramsar, στη σύμβαση της Βόννης και στη σύμβαση της Βέρνης), ενώ το 2006 θεσμοθετήθηκε το Εθνικό Πάρκο Λίμνης Κερκίνης με σκοπό την προστασία της περιοχής ως εθνική φυσική κληρονομιά.

Πριν από τέσσερα χρόνια οι αρμοδιότητές του Φορέα είχαν διευρυνθεί, καθώς συμπεριελήφθησαν στην διοικητική και διαχειριστική του εποπτεία όλες οι περιοχές NATURA 2000 του νομού Σερρών, οι οποίες μέχρι τότε δεν ήταν στην αρμοδιότητα κάποιου οργανισμού.

Ο Φορέας από την ίδρυσή του είχε διοικητική αυτοτέλεια και μετά το νόμο 4519/2018 διοικούνταν από επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο με αντιπροσώπους από την αυτοδιοίκηση, την επιστημονική κοινότητα, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, ενώ στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου ήταν πάντα ευπρόσδεκτοι και συμμετείχαν και τοπικοί φορείς (όπως εκπρόσωποι ξενοδόχων και επαγγελματιών της περιοχής, εκπρόσωποι συνδέσμου κυνηγών).

Στις 10 Ιανουαρίου θα συμπληρωνόταν τρία χρόνια από τον ορισμό του τελευταίου διοικητικού συμβουλίου του Φορέα Διαχείρισης της Λίμνης Κερκίνης, του οποίου είχα την τιμή να είμαι μέλος εκπροσωπώντας την επιστημονική κοινότητα.

Στο διάστημα αυτό, ως διοικητικό συμβούλιο, εγκρίναμε την ένταξη του Φορέα σε διάφορα επιστημονικά προγράμματα  και τη συμμετοχή σε συνέδρια και δρομολογήσαμε έργα βελτίωσης των υποδομών και της προσβασιμότητας στην περιοχή. Κύρια όμως μέριμνά μας αποτέλεσε η αναλυτική συζήτηση και τεκμηριωμένη γνωμοδότηση πάνω σε Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ή αιτήσεις για αδειοδοτήσεις έργων και δραστηριοτήτων στις περιοχές δικαιοδοσίας του Φορέα (περισσότερες από 140 γνωμοδοτήσεις στην τριετία που πέρασε).

Έχω την πεποίθηση ότι με την συνεργασία του έμπειρου προσωπικού, τις εξειδικευμένες γνώσεις των μελών του Δ.Σ. και την διαφορετική οπτική σκοπιά που είχε ο καθένας μας, καταλήξαμε σε ουσιαστικές και τεκμηριωμένες γνωμοδοτήσεις, με στόχο πάντα την αρμονική συνύπαρξη των ανθρώπινων δραστηριοτήτων με το φυσικό περιβάλλον και την άγρια χλωρίδα και πανίδα που διαβιεί στο οικοσύστημα της λίμνης Κερκίνης και στις προστατευόμενες περιοχές.

Δύο από τις σημαντικότερες τελευταίες γνωμοδοτήσεις που κληθήκαμε να πάρουμε, ήταν σε αιτήσεις που βασίστηκαν στο νόμο 4685/2020 και οι οποίες αφορούσαν:

  • Α) τη δημιουργία λατομείου γρανίτη σε δημόσια δασική έκταση 99 στρεμμάτων στη θέση «Χέρσο» του όρους Λαϊλιά και
  • Β) τη δημιουργία φωτοβολταϊκού πάρκου έκτασης 4.100 στρεμμάτων, ισχύος 311,434 MW αποτελούμενο από 412.776 φωτοβολταϊκά panels στο Μενοίκιο όρος (στην τελευταία συνεδρίαση στις 20/12/2021).

Και οι δύο περιοχές ανήκουν στο δίκτυο NATURA 2000 και οι γνωμοδοτήσεις για τις δραστηριότητες αυτές ήταν ομόφωνα αρνητικές, διότι κρίναμε ότι θα έχουν αρνητικές συνέπειες στις εν λόγω περιοχές σύμφωνα με τους σκοπούς του Φορέα.

Πλέον και κατ’ εφαρμογή του νόμου 4685/2020 η αρμοδιότητα των γνωμοδοτήσεων για δραστηριότητες σε προστατευμένες περιοχές μεταφέρεται στο πενταμελές Δ.Σ. του ΟΦΥΠΕΚΑ με έδρα την Αθήνα, το οποίο θα είναι υπεύθυνο για όλη την Ελλάδα.

Εύχομαι να επιδείξουν το ίδιο ενδιαφέρον για την περιοχή μας και ελπίζω να επισκεφτούν όλες τις περιοχές NATURA 2000 τόσο του νομού Σερρών, όσο και των άλλων φορέων που αναλαμβάνουν, ώστε να γνωρίσουν τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής.

Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον πρόεδρο και τους συναδέλφους, που συμπορευτήκαμε (αμισθί) αυτά τα τρία χρόνια στο Δ.Σ. του Φορέα και ιδιαιτέρως να ευχαριστήσω τα στελέχη του Φορέα που ήταν πάντα πρόθυμα για οποιαδήποτε διευκρίνιση και πληροφορία και να τους ευχηθώ καλή συνέχεια στο έργο τους.

Είναι πολύ σημαντικό να μην χαθεί η εξειδικευμένη τεχνογνωσία που έχουν αποκτήσει μετά από τόσα χρόνια εργασίας στην περιοχή και ελπίζω ότι θα αξιοποιηθούν οι γνώσεις και οι ειδικότητες τους στο έπακρόν και πλήρως.

anexartitos.gr

Τα “παντουρκιστικά” όνειρα της Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
0
Ο χάρτης που παρουσιάζουν οι Τούρκοι ως “Τουρκεστάν”

Τα τουρκικά όνειρα για την ένωση του λεγόμενου “τουρκικού κόσμου”

Μετά την εξέγερση στο Καζακστάν και την είσοδο των Ρώσων αλεξιπτωτιστών στη χώρα αυτή, συνεχίζονται τα άρθρα που αναφέρονται στον λεγόμενο “τουρκικό κόσμο” της Κεντρικής Ασίας και τον παντουρκισμό-παντουρανισμό.

Ένα από αυτά είναι το άρθρο του Γιουσούφ Καπλάν, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Γενί Σαφάκ.

Σημειωτέον ότι ο Γιουσούφ Καπλάν είναι στον κύκλο των ανθρώπων που επηρεάζει και επηρεάζεταια από τον Ερντογάν και η Γενί Σαφάκ η επικοινωνιακή ναυαρχίδα του Ερντογάν και του ΑΚΡ.

Τίτλος: Η μόνη δύναμη που θα σώσει τον τουρκικό κόσμο από την «εξορία από την ιστορία» και θα τον ξανασταθεί στα πόδια του είναι το ιδανικό του βαθιά ριζωμένου πολιτισμού!

Γράφει ο Yusuf Kaplan

Υπήρχε μια αδιάκοπη ένταση μεταξύ του λαού και της κυβέρνησης στο Καζακστάν: Ο λαός πάλευε με μεγάλα οικονομικά προβλήματα.

Στο τέλος, συνέβη το αναμενόμενο: κάποιοι από τους Καζακστανούς βγήκαν στους δρόμους, χρησιμοποιώντας ως δικαιολογία τις αυξήσεις των τιμών του υγραερίου.

ΤΟ ΧΑΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ!

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης του Καζακστάν, Mukhtar Abblyazov, βρίσκεται εξόριστος στη Γαλλία. Από εκεί οργανώνει τον λαό του Καζακστάν μέσω των social media και προκαλεί εξέγερση.

Αν και οι αυξήσεις τιμών αποσύρθηκαν και η κυβέρνηση παραιτήθηκε, οι διαμαρτυρίες δεν σταμάτησαν και κλιμακώθηκαν.

Ο πρόεδρος του Καζακστάν Τοκάγιεφ κάλεσε τη Ρωσία για βοήθεια εκ μέρους του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO). Έκανε μια ομιλία μόνο στα ρωσικά, στην τηλεόραση του Καζακστάν και ανακοίνωσε ότι στη χώρα κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος και ότι «οι τρομοκράτες που συμμετέχουν στις ταραχές θα πυροβοληθούν χωρίς προειδοποίηση».

Αυτή είναι μια πολύ ανατριχιαστική κατάσταση.

Μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ και το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ήταν θέμα χρόνου να αποσταθεροποιηθεί το Καζακστάν, το οποίο μόλις είχε ανακάμψει και είχε αποκτήσει κάποια σταθερότητα, στην περίοδο των 30 ετών.

Το Καζακστάν είναι μια χώρα με πλούσια αποθέματα φυσικού αερίου. Μετά την Τουρκία, είναι επίσης η ισχυρότερη και μεγαλύτερη σε πληθυσμό χώρα των τουρκικών δημοκρατιών. Είναι μια χώρα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ίδρυση του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών.

Ο κύριος λόγος για τον οποίο η χώρα δεν διοικείται σωστά, παρασύρεται στο χάος από μέσα και γίνεται εύκολη η παρέμβαση από έξω είναι ότι δεν έχει ανακάμψει ακόμη από τα τραύματα που προκάλεσε ο σοβιετικός ιμπεριαλισμός και δεν έχει φτάσει σε ένα επίπεδο που να μπορεί να δράσει ανεξάρτητα τόσο γεωπολιτικά, γεωπολιτισμικά όσο και γεωοικονομικά.

Οι πιο εξέχουσες προσωπικότητες και κυβερνήτες που καθόρισαν τη μοίρα της χώρας, οι πολιτικοί λύκοι της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, είχαν εργαστεί ως μέλη του Πολιτικού Γραφείου της KGB!

ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΧΟΥΝ «ΕΞΟΡΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ» – ΠΩΣ ΘΑ ΛΥΤΡΩΘΟΥΝ

Ο σοβιετικός ιμπεριαλισμός έκανε τις τουρκικές δημοκρατίες να υποφέρουν κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Ο σοβιετικός ιμπεριαλισμός απάλειψε τις ισλαμικές πνευματικές ρίζες και τις ιστορικές ρίζες του τουρκικού κόσμου, κατέστρεψε όλες τις αξίες του, τους χάρτες του που έχουν μεγάλη σημασία!

Η μεγάλη ριζωμένη συσσώρευση πολιτισμού στη λεκάνη του Χορασάν-Τουρκιστάν, το σπίτι της ζωής, της ευπρέπειας, της ηθικής, της σοφίας, της αδελφοσύνης και ενός μοναδικού πολιτισμού αλήθειας, δυναμιτίστηκε, η κοινωνική δομή καταστράφηκε, οι πολιτιστικές αξίες μετατράπηκαν σε κουρέλια ( οι πόρτες στις τουαλέτες έμειναν ανοιχτές, οι ανδρικές και γυναικείες τουαλέτες έγιναν κοινές), η αθεΐα εγχύθηκε σε μυαλά των νέων, οι οποίοι εθίστηκαν στο αλκοόλ, το οποίο το έπιναν σαν το νερό!

Από τον Καύκασο μέχρι το Ανατολικό Τουρκεστάν, το πνεύμα, η ιστορία, οι ρίζες και οι αξίες των Τούρκων καταστράφηκαν. Όπως υπενθύμισα στο προηγούμενο άρθρο μου, ολόκληρος ο τουρκικός κόσμος, από τα Βαλκάνια μέχρι τη λεκάνη της Κασπίας, από τον Καύκασο μέχρι τη λεκάνη του Ανατολικού Τουρκεστάν, έχει εξοριστεί τόσο πολύ από την ιστορία, που ο μεγάλος ιστορικός Fernand Braudel εξέφρασε τη διακαή αποφασιστικότητα των Τούρκων με τη φράση «Τούρκοι, τα χαμένα παιδιά της ιστορίας»!

Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, τα μάτια στράφηκαν στην Τουρκία ως φάρος ελπίδας για ανάκαμψη.

Θα μπορούσε η Τουρκία να αποτελέσει πρότυπο για τις τουρκικές δημοκρατίες;

Υπήρχε μια τέτοια προσδοκία για λίγο, οι εμπορικές σχέσεις αναβίωσαν, αλλά το αναμενόμενο δεν έγινε. Γιατί;

Γιατί τα πολιτιστικά, ιστορικά και φιλοσοφικά θεμέλια αυτού του προτύπου και των σχέσεων δεν έχουν τεθεί καλά.

ΑΝ ΔΕΝ ΕΝΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΠΟΤΕ!

Πρώτα από όλα, ας το γνωρίζουμε καλά: Η μοίρα αυτής της γεωγραφίας δεν θα καθοριστεί από γεωπολιτικές, αλλά από θεοπολιτικές στρατηγικές.

Εάν ο τουρκικός κόσμος δεν μπορέσει να το δει αυτό και δεν μπορέσει να κάνει αναλόγως θεμελιώδεις προετοιμασίες, θα είναι όνειρο για τον τουρκικό κόσμο να επιτύχει την πραγματική του ανεξαρτησία.

Με άλλα λόγια, θα πρέπει να αναδειχθεί και να βγει στο προσκήνιο η παράδοση του κοινού ισλαμικού πολιτισμού του τουρκικού κόσμου, μια κοινή πολιτισμική ιδέα σε όλους τους τομείς από την ιστορική συνείδηση και την εκπαίδευση έως τον πολιτισμό, από την την τέχνη μέχρι τα μέσα ενημέρωσης. Όλα αυτό θα πρέπει να καλλιεργηθεί, να διευρυνθεί, να ριζώσει και να διαδοθεί παντού, ώστε να μπουν γερά τα θεμέλια της ανεξαρτησίας και του μέλλοντος των τουρκικών δημοκρατιών.

Από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, από την χερσόνησο της Ανατολίας μέχρι την ηπειρωτική χώρα του Ανατολικού Τουρκεστάν, ο τουρκικός κόσμος πρέπει να συγκεντρωθεί γύρω από μια ισχυρή πολιτισμική ιδέα και αυτή η ιδέα του πολιτισμού πρέπει να τροφοδοτηθεί, να υποστηριχθεί, να διευρυνθεί, να ριζώσει και να διαδοθεί σε βαθιά ριζωμένα κοινά έργα σε κάθε τομέα!

Μόνο η ιδέα και το ιδανικό κοινού πολιτισμού μπορούν να φέρουν τον τουρκικό κόσμο στην πραγματική του ανεξαρτησία και να του εξασφαλίσουν ένα λαμπρό μέλλον.

Türk dünyasının büyük düşünce adamı: Gaspıralı İsmail
Γκασπιραλί Ισμαήλ, ο θεωρητικός του παντουρκισμού

Μόνο αφού αναπτυχθεί μια τόσο ισχυρή και κοινή πολιτισμική ιδέα μπορεί να πραγματοποιηθεί το όνειρο του Gaspıralı για «ενότητα όλων των Τούρκων στη γλώσσα, τη σκέψη και την εργασία».

Η μόνη δύναμη που θα ενώσει και θα φέρει ξανά κοντά τον τουρκικό κόσμο και θα γράψει ιστορία στο μέλλον, είναι το αναζωογονητικό και ενοποιητικό ιδεώδες του Ισλάμ για τον πολιτισμό της αλήθειας, που δίνει σε όλους το δικαίωμα στη ζωή και είναι σε ειρήνη και αρμονία με τη φύση και όλα τα όντα.

Τα υπόλοιπα είναι ταπείνωση, σπρωξίματα, υποκλίσεις μπροστά στον Ρώσο ή Κινέζο ή Δυτικό ιμπεριαλιστή και διαγραφή από την ιστορία!

Συνοψίζοντας: Ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών πρέπει να προετοιμαστεί για το μέλλον με αυτό το πνεύμα και να προετοιμάσει το μέλλον/το μέλλον μας. Υπό το πρίσμα του ισχυρού και στέρεου ιδανικού πολιτισμού μας, είμαστε υποχρεωμένοι να αναπτύξουμε διάφορα προγράμματα που αφορούν την εκπαίδευση, τις ιδέες, τον πολιτισμό, την τέχνη, τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, τα μέσα ενημέρωσης, σε όλους αυτούς τους τομείς.

infognomonpolitics.gr

Βία στο Καζακστάν: Εφιάλτης ή ευκαιρία για τον Πούτιν;

Από
anixneuseis
-
0

Τι ζητά η Ρωσία με “ειρηνευτικές” δυνάμεις στο Καζακστάν; Τι αξία έχει η χώρα με το κοσμοδρόμιο στο Μπαϊκονούρ; Για τη Μόσχα η πρώην σοβιετική δημοκρατία σημαίνει πολλά.

Ρωσία Καζακστάν I ειρηνευτική δύναμηΡωσικές δυνάμεις φθάνουν στο Καζακστάν

Πόσο σημαντικό είναι το Καζακστάν για τη Ρωσία; Υπάρχει ένας αριθμός που το καθιστά σαφές. Πρόκειται για τα κοινά σύνορα μήκους περίπου 7.600 χιλιομέτρων, από τα μακρύτερα ανάμεσα σε γειτονικές χώρες. Αλλά η ουσία δεν βρίσκεται στο μήκος των συνόρων ανάμεσα σε δύο πρώην σοβιετικές δημοκρατίες.  Από την σοβιετική εποχή οι δύο χώρες είναι στρατιωτικά σημαντικές. Το πεδίο δοκιμής πυραύλων Kapustin Jar, που βρίσκεται εν μέρει στο Καζακστάν, ή ακόμη και τα εργοστάσια όπλων, πάνω και πίσω από τα Ουράλια, είναι μερικά από τα παραδείγματα. Γεωπολιτικά η Ρωσία θεωρεί το Καζακστάν σαν την πίσω αυλή της, όπως εξάλλου και όλη την περιοχή.  Όταν την Πέμπτη (06.01) ο Πούτιν απέστειλε αλεξιπτωτιστές στη χώρα για να βοηθήσει την κυβέρνηση στην καταστολή της βίας, το έκανε και προς όφελος των ρωσικών συμφερόντων. Η επιχείρηση πήρε βέβαια τη μορφή ειρηνευτικής αποστολής στο πλαίσιο του μετασοβιετικού Συμφώνου Συλλογικής Ασφάλειας, μιας στρατιωτικής συμμαχίας πρώην σοβιετικών δημοκρατιών υπό τον έλεγχο της Ρωσίας.

Φιλικές σχέσεις, στρατηγική συμμαχία για το διάστημα

Φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο προέδρων, αλλά μέχρι πού;Φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο προέδρων, αλλά μέχρι πού;

«Παρόλα αυτά οι ταραχές στο Καζακστάν αποτελούν σοβαρή απειλή για τη Ρωσία» πιστεύει ο εμπειρογνώμων σε θέματα Ρωσίας Νικολάι Πετρόφ μιλώντας στη Deutsche Welle. «Τα κοινά σύνορα δεν είναι ιδιαίτερα καλά φυλαγμένα». Η σημασία του Καζακστάν για τη Ρωσία δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Είναι η μεγαλύτερη και πλουσιότερη πρώην σοβιετική δημοκρατία της Κεντρικής Ασίας, με την οποία διατηρεί τους πιο στενούς δεσμούς. Το Καζακστάν μαζί με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία προώθησαν τη δημιουργία της Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης κατά το πρότυπο της ΕΕ. Πρόκειται για ένα πρότζεκτ γοήτρου του Ρώσου προέδρου Πούτιν. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία το 2020 οι Καζάκοι απετέλεσαν τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα ξένων φοιτητών, γύρω στους 60.000, στα ρωσικά πανεπιστήμια. Σε επανειλημμένες σφυγμομετρήσεις του φημισμένου ινστιτούτου δημοσκοπήσεων «Κέντρο Lewada» της Μόσχας το 1/3 των ερωτηθέντων Ρώσων δήλωσε ότι το Καζακστάν είναι η δεύτερη μετά τη Λευκορωσία πιο φιλική χώρα. Το 2014 αντικαταστάθηκε από την Κίνα, η οποία έκανε μεγάλες επενδύσεις στη χώρα, και τώρα διολίσθησε στην τρίτη θέση. Τον περασμένο Δεκέμβριο ο Ρώσος πρωθυπουργός Μιχαήλ Μισούστιν, σε συνάντηση με τον τότε Καζάκο ομόλογό του, έκανε λόγο για ρεκόρ εμπορικών ανταλλαγών.

Το Καζακστάν κληρονόμησε τον διαστημικό σταθμό ΜπαϊκονούρΤο Καζακστάν κληρονόμησε τον διαστημικό σταθμό Μπαϊκονούρ

Από την οπτική γωνία της Μόσχας η σημαντική στρατηγική συνεργασία με τη χώρα αφορά στο διάστημα. Το Καζακστάν κληρονόμησε τον διαστημικό σταθμό του Μπαϊκονούρ, που εκμισθώνει η Ρωσία για 115 εκ. δολάρια το χρόνο. Στο μεταξύ διαθέτει και δικόν της, αλλά θέλει να συνεχίσει να χρησιμοποιεί κι αυτόν στο Μπαϊκονούρ. Ορισμένες ρωσικές πετρελαϊκές εταιρείες δραστηριοποιούνται σε πρώτες ύλες στο Καζακστάν. Η Ρωσία συμμετέχει στην εξόρυξη ουρανίου και ελπίζει σύντομα να κατασκευάσει πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής. Οι ενεργειακές ανάγκες στο Καζακστάν έχουν σημαντικά αυξηθεί τελευταία και έχει ζητηθεί η βοήθεια της Ρωσίας.

Ωστόσο εμπειρογνώμων του Ρωσικού Συμβουλίου για την Εξωτερική Πολιτική, μιας κυβερνητικής δεξαμενής σκέψης, διαπίστωσε τελευταία σε ανάλυση ότι η Ρωσία δεν αποτελεί πλέον ελκυστικό μοντέλο κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης στο Καζακστάν. Η πολιτική ηγεσία και η κοινωνία στη κεντροασιατική αυτή χώρα προχώρησε σε αναπροσανατολισμό. Το Καζακστάν ενίσχυσε σημαντικά τις σχέσεις του με την Τουρκία, μάλιστα προμηθεύτηκε τουρκικά drones και τεθωρακισμένα οχήματα, ενώ ο μέχρι το 2019 πρόεδρος Ναζαρμπάγεφ διατηρούσε σχέσεις μεταξύ άλλων με τις “ιμπεριαλιστικές” ΗΠΑ, τάχθηκε μάλιστα στο πλευρό τους στους πολέμους του Ιράκ και του Αφγανιστάν.

Φόβος για τις «έγχρωμες επαναστάσεις»

Καμμένο διοικητικό κτήριοΚαμμένο διοικητικό κτήριο

Σε αντίθεση με τη Λευκορωσία το Νουρ-Σουλτάν (Σ.Σ το 2019 ο Ναζαρμπάγεφ άλλαξε το όνομα της πρωτεύουσας Αστάνα και της έδωσε το μικρό του όνομα) δεν εξαρτάται από ρωσικά δάνεια και προσπαθεί παρά τους στενούς δεσμούς να κρατήσει κάποια απόσταση από τη Μόσχα. Προς την ίδια κατεύθυνση αξιολογήθηκε και η απόφαση του Καζακστάν να μετατρέψει το καζακικό αλφαβητό από κυριλλικό σε λατινικό.  Στις βόρειες επαρχίες της χώρας ζουν γύρω στα 3,5 εκατομμύρια Ρώσων σε ένα συνολικό πληθυσμό 19 εκ. κατοίκων. Και στις δύο χώρες εδώ και κάποια χρόνια εκφράζεται η ανησυχία, μήπως η Ρωσία προσαρτήσει αυτά τα εδάφη, όπως έκανε και στην Κριμαία. Το 2019, σε συνέντευξη στη DW, ο Καζάκος πρόεδρος Τοκάγεφ διέψευσε τους φόβους λέγοντας ότι οι σχέσεις της χώρας του με τη Ρωσία είναι «σχέσεις εμπιστοσύνης στο πλαίσιο της καλής γειτονίας». Το μέγεθος της έντασης που προκαλεί το θέμα φάνηκε τέλος του 2020. Ο Ρώσος βουλευτής της Δούμας Βγιάτσεσλαβ Νικόνοφ χαρακτήρισε το έδαφος του Καζακστάν «μεγάλο δώρο για τη Ρωσία». Το καζακικό υπουργείο Εξωτερικών διαμαρτυρήθηκε και ο Νικόνοφ ανεκάλεσε. Σε άρθρο του μάλιστα ο Τοκάγεφ υπερασπίστηκε την ανεξαρτησία της χώρας του. Τώρα υπό το πρίσμα των τελευταίων εξελίξεων ξεκίνησε και πάλι συζήτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τη δράση της Ρωσίας στο Καζακστάν. Ότι δηλαδή ο Πούτιν θα μπορούσε να δει την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων ως ευκαιρία για να παγιώσει την παρουσία του μιας που δεν διαθέτει βάσεις στη χώρα.

Τηλεοπτικό διάγγελμα ΤοκάγεφΤηλεοπτικό διάγγελμα Τοκάγεφ

Πάντως οι ταραχές στο Καζακστάν αποτελούν εφιάλτη για τον Ρώσο πρόεδρο. Το Κρεμλίνο αποκαλεί αυτού του είδους τα γεγονότα «έγχρωμες επαναστάσεις» κατά το πρότυπο της Επανάστασης των Ρόδων στη Γεωργία και της Πορτοκαλί Επανάστασης στην Ουκρανία. Η Μόσχα κατηγορεί τη Δύση ότι κρύβεται από πίσω. Επιτυχημένη εξέγερση έγινε τελευταία το 2018 στην Αρμενία, στενή σύμμαχο με τη Ρωσία. Στη Λευκορωσία το 2020 ο πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο μπόρεσε με τη χρήση βίας να κρατηθεί στην εξουσία. «Σε όλες τις μεγάλες γειτονικές χώρες της Ρωσίας έχουν εκδηλωθεί κοινωνικές αναταραχές» διαπιστώνει ο Χανς-Χένινγκ Σρέντερ, εμπειρογνώμων σε θέματα Ρωσίας. «Όποιος βρίσκεται στην εξουσία στο Κρεμλίνο, θα μπορούσε να αναρωτηθεί, εάν η Ρωσία θα ήταν ίσως η επόμενη χώρα».

Ρόμαν Γκοντσαρένκο

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου

DW

Στο Καζακστάν έγινε πραξικόπημα εναντίον της Τουρκίας

Από
anixneuseis
-
3

Η Ρωσία έκανε πραξικόπημα εναντίον της Τουρκίας στο Καζακστάν

Γράφει ο Yusuf Kaplan

Το Καζακστάν, η πιο ισχυρή χώρα των τουρκικών δημοκρατιών εκτός από την Τουρκία, αποσταθεροποιήθηκε. Ο κόσμος βγήκε ξαφνικά στους δρόμους, τα αγάλματα του Ναζαρμπάγιεφ, του αρχηγού της «σιδηράς γροθιάς» του Καζακστάν, καταστράφηκαν σε όλη τη χώρα!

Τα γεγονότα είναι ανατριχιαστικά: Μοιράζονται όπλα στους ανθρώπους με αυτοκίνητα χωρίς πινακίδες στο Καζακστάν, τα σπίτια τους πυροβολούνται από τα παράθυρά τους!

Είναι όλα αυτά μια προσπάθεια υποκίνησης του λαού σε εξέγερση και μετά προετοιμασίας για πραξικόπημα ή ξένη επέμβαση;

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ ΚΑΛΕΣΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ;

Προφανώς, ο λόγος που ο κόσμος βγήκε στους δρόμους είναι για να διαμαρτυρηθεί για την αύξηση του φυσικού αερίου της κυβέρνησης και τα οικονομικά δεινά στη χώρα!

Ποιος είναι, όμως, ο πραγματικός λόγος που γίνονται όλα τα γεγονότα;

Ενώ έγραφα ότι μπορεί να είναι παραπλανητικό να δώσω την απάντηση σε αυτήν την ερώτηση βιαστικά, μπορούμε να βρούμε την απάντηση σε αυτήν την ερώτηση σε μια είδηση που μόλις δημοισιεύθηκε σε ένα πρακτορείο ειδήσεων: Η κυβέρνηση του Καζακστάν κάλεσε τη Ρωσία για βοήθεια! Ενώ αναμενόταν η παρέμβαση των ΗΠΑ, η Ρωσία βγήκε από το κουτί της Πανδώρας!

Γεγονός είναι ότι η αύξηση του φυσικού αερίου ήταν μια δικαιολογία, το έδαφος για την εισβολή στη χώρα από τους Ρώσους είχε ουσιαστικά προετοιμαστεί.

Δεν θα έπρεπε να είναι οι Ρώσοι αυτοί που προετοίμασαν τις διαδηλώσεις, μοίρασαν όπλα στον λαό, άνοιξαν πυρ από τα παράθυρά τους και τελικά υποχρέωσαν την κυβέρνηση του Καζακστάν να έλθουν «για να σώσουν το Καζακστάν από το χάος στο οποίο έχει περιέλθει»;!

ΟΙ ΟΡΟΙ ΒΟΗΘΕΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΠΑΧΘΕΙΣ, ΕΙΝΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ!

Οι όροι που έθεσαν οι Ρώσοι για να βοηθήσουν το Καζακστάν επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες μου που μόλις αναφέρθηκαν και το γεγονός ότι η Ρωσία είναι τελικά η απεχθής ιμπεριαλιστική δύναμη πίσω από τα πάντα.

Ακολουθούν οι 4 όροι της Ρωσίας για να ανταποκρθούν στην έκκληση του Καζακστάν για βοήθεια:

  1. Αναγνώριση της προσάρτησης της Κριμαίας,
  2. Εκ νέου αποδοχή της Ρωσικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας,
  3. Να ανοίξει ο δρόμος για τη Ρωσία να ανοίξει νέες στρατιωτικές βάσεις στη χώρα,
  4. Παροχή αυτονομίας στις ρωσικές μειονότητες του Καζακστάν.

Είναι απίστευτο! Η Ρωσία παίζει ένα πολύ άσχημο παιχνίδι στην Κεντρική Ασία! Αυτό είναι πλήγμα στην προσπάθεια της Τουρκίας να συσπειρώσει τον τουρκικό κόσμο!

LE MONDE: «ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΚΡΑΤΩΝ…»

Η Le Monde, η αριστερή γαλλική εφημερίδα, γράφει ότι «η αναταραχή στο Καζακστάν σχεδιάστηκε ενάντια στον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών».

Οι «αριστεροί» της Τουρκίας συνεχίζουν να φλυαρούν για ελευθερία, ουρές, κακουργήματα!

Ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών (TDT) πρέπει να απλώσει χείρα βοηθείας στο Καζακστάν! Το Καζακστάν θα έπρεπε να είχε καλέσει τον Οργανισμό Τουρκικών Κρατών, όχι τη Ρωσία, για βοήθεια, είναι η σκέψη που έρχεται στο μυαλό του καθενός από την πρώτη στιγμή. Όμως η κατάσταση στο πεδίο δεν φαίνεται να είναι κατάλληλη για αυτό, και έτσι μπήκε η Ρωσία!

Ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών έκανε την ακόλουθη δήλωση μετά την αναταραχή στο Καζακστάν: “Υπό το φως των πρόσφατων γεγονότων στο Καζακστάν, τονίζουμε τη σημασία που αποδίδουμε στην ειρήνη και τη σταθερότητα στο Καζακστάν και εκφράζουμε την ισχυρή μας αλληλεγγύη με τη χώρα-μέλος μας Καζακστάν.”

Αυτή η δήλωση δείχνει ότι ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών δεν έχει καμία δύναμη παρέμβασης. Θα έλεγα ότι θα έπρεπε να αντισταθεί και να στριμώξει τη Ρωσία, αλλά αυτό θα ήταν σαν να λέμε αμήν σε μια προσευχή που δεν θα συμβεί.

Ας είμαστε ρεαλιστές. Ας φροντίσουμε το Καζακστάν και ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών να βγουν από αυτό το γεγονός με την ελάχιστη ζημιά και ας κάνουμε τις βαθιές στρατιωτικές, στρατηγικές και κυρίως πνευματικές / ιδεολογικές προετοιμασίες που δεν θα επιτρέψουν σε Ρωσία / ΗΠΑ και Κίνα / Αγγλία να ελέγχουν τις τουρκικές δημοκρατίες.

ΣΤΟ ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Νομίζω ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ έχουν ενεργήσει από κοινού εδώ και πολύ καιρό. Οι εμπειρίες από αυτά που συνέβησαν κατά καιρούς, επιβεβαιώνουν αυτή την άποψη.

Πού στηρίζομαι και το λέω αυτό;

Σε αυτό: Τα σχοινιά τόσο του αμερικανικού όσο και του ρωσικού βαθέος κράτους βρίσκονται υπό τον έλεγχο των Εβραίων. Θα με εξέπληττε η βλακεία όσων θα αποκαλούσαν ως συνωμοσία αυτό που έγραψα!

Όσοι πουν κάτι τέτοιο, είτε δεν έχουν ιδέα από το τι γίνεται στον κόσμο, είτε είναι πράκτορες των ξένων, είτε πάσχουν από επιστημονική τύφλωση!

Καθώς η Τουρκία δυναμώνει, οι Δυτικοί πανικοβάλλονται.

Καθώς η σφαίρα επιρροής της Τουρκίας διευρύνεται, οι Δυτικοί προσπαθούν να συλλάβουν και να αποτρέψουν την μεγάλη επιστροφή της Τουρκίας!

Οι Δυτικοί, οι Ρώσοι και η Κίνα αισθάνονται επίσης άβολα με την Τουρκία να δείχνει σημάδια να εμφανιστεί ξανά στη σκηνή της ιστορίας ως παγκόσμιος παίκτης!

Είδατε πώς το μέτωπο του κακού σφυρηλατεί απροσδόκητες συμμαχίες σε μια απροσδόκητη στιγμή, σωστά;

Γι’ αυτό το λέω ξεκάθαρα και ανοιχτά: Το πραξικόπημα έγινε εναντίον της Τουρκίας στο Καζακστάν!

Το κορυφαίο ιδρυτικό μυαλό του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών ήταν το Καζακστάν, αλλά το μυαλό, ο εγκέφαλος και η καρδιά πίσω από αυτήν την ιδέα, ήταν η Τουρκία. Ο Οργανισμός Τουρκικών Κρατών ήταν ένα από τα πιο σημαντικά, ζωτικής σημασίας και στρατηγικά έργα που εφαρμόστηκαν το τελευταίο τέταρτο του αιώνα. Νόμιζα ότι θα τον μπλοκάρουν κάπως, ότι θα βάλουν εμπόδια να τον σταματήσουν.

Ακόμα και η ιδέα αυτής της οργάνωσης ήταν υπέροχη, πολύ όμορφη. Μπορεί να χρειαζόταν άλλη μια άνοιξη για να εφαρμοστεί, αλλά άγιζε τον κόπο.

Ο Μπροντέλ δεν είχε πει χωρίς λόγο το  «Οι Τούρκοι, τα χαμένα παιδιά της ιστορίας».

Μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, οι τουρκικές δημοκρατίες απαλλάχθηκαν από τον σοβιετικό ιμπεριαλισμό και απέκτησαν την ανεξαρτησία τους. Αλλά μόνο στα λόγια, όχι στην πράξη.

Οι μουσουλμάνοι Τούρκοι έγραψαν την ιστορία της Ασίας και της Ευρώπης για χίλια χρόνια αφότου έγιναν μουσουλμάνοι. Εμείς αναπτύξαμε το σχέδιο του Οργανισμού Τουρκικών Κρατών, και οι άλλες τουρκικές δημοκρατίες υπέγραψαν επίσης αυτό το σχέδιο, εμπιστευόμενες εμάς.

Αλλά το ξέρουμε καλά: οι τουρκικές δημοκρατίες βρίσκονται ακόμα υπό την κατοχή της Ρωσίας, ντε φάκτο!

Μόνο εμείς μπορούμε να αποκόψουμε αυτούς των τουρκικών δημοκρατιών τους δεσμούς με τη Ρωσία.

Και πρέπει να είμαστε καλά προετοιμασμένοι γι’ αυτό.

Ας είμαστε έτοιμοι.

Σημείωση: Το άρθρο, αυτό, που υπογράφει ο Yusuf Kaplan, ένας από τους “ιδεολόγους” που εμπνέει και εμπνέεται από τον Ερντογάν, είναι χαρακτηριστικό των στόχων που έχει η Τουρκία να ηγεμονεύσει στον λεγόμενο “τουρκικό κόσμο”.

Πηγή: yenisafak.com/infognomonpolitics.gr

Επιρροή Ρωσίας-Κίνας στην Αφρική: Συνεργάτες ή ασύμμετροι αντίπαλοι;

Από
anixneuseis
-
0

Από το 2000, Κίνα και Ρωσία θεμελίωσαν την θέση και την επιρροή τους στην Αφρική, σε μια προσπάθεια ανάδειξης του κύρους και του ρόλου τους.

ΣS || επιμέλεια: Λάμπρος Κ.

Σε πρόσφατη έκθεση του Νοτιο-Αφρικανικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (South African Institute of International Affairs – SAIIA) ο συγγραφέας Samuel Ramani διερεύνησε τις προσεγγίσεις Ρωσίας-Κίνας με την Αφρική και τις χώρες της και το τι σημαίνει αυτό για την ιδιαίτερη, μεταξύ τους σχέση.

Τα βασικά σημεία της έκθεσης αναφέρουν:

• Από το 2000 κι έπειτα, τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία εδραίωσαν τη θέση τους ως αναγεννηθείσες μεγάλες δυνάμεις στην Αφρική.

• Η επέκταση της επιρροής της Κίνας στην Αφρική εξασφαλίζεται από την οικονομική της ισχύ, όπως αποδεικνύεται από τον ηγετικό ρόλο του Πεκίνου στην δημιουργήσει υποδομών συνδεσιμότητας σε ολόκληρη τη Μαύρη Ήπειρο.

• Η επιστροφή της Ρωσίας στην Αφρική φαίνεται επιφανειακή, καθώς η Μόσχα έχει κεφαλαιοποιήσει κρατική ευθραυστότητα των αφρικανικών εθνών, καθώς και τις παρατεταμένες συγκρούσεις, με στόχο να εξασφαλίσει παραχωρήσεις εξόρυξης και προσοδοφόρες συμφωνίες πώλησης όπλων.

• Η εμπλοκή της Ρωσίας στην Αφρική στηρίζεται σε μια στρατηγική επιδίωξη της θέσης της ως αυτής μιας μεγάλης δύναμης. Η Ρωσία παρουσιάζει τον εαυτό της ως ένα έταιρο ο οποίος είναι ανθεκτικός στις κρίσεις και συνεπώς χρήσιμος για χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομική απομόνωση. Έχει αναπτύξει, υπό μορφή εργολαβίας, ιδιωτικούς στρατούς που μπορούν να επηρεάσουν την τροχιά των τοπικών συγκρούσεων προς όφελός της.

• Παρά το ότι μεταξύ των δεκαετιών 1960 – 1980 η ΕΣΣΔ και η Κίνα ήταν ασύμμετροι αντίπαλοι στην Αφρική, σήμερα οι σινο-ρωσικές σχέσεις όσον αφορά την Αφρική είναι πιο φιλικές.

• Ρωσία και Κίνα συντονίζονται σχετικά με την αμφισβήτηση των Δυτικών κανόνων, τη διάβρωση των μονομερών κυρώσεων που προκύπτουν από πρωτοβουλία των ΗΠΑ, και στηρίζουν την αρχή της μη-ανάμιξης στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών.

• Ο περιορισμένος στρατηγικός συντονισμός στους τομείς της οικονομίας και της ασφάλειας και ο σπάνιος διάλογος γύρω από τις περιφερειακές συγκρούσεις υποδηλώνουν ότι οι σινο-ρωσικές σχέσεις στην Αφρική μοιάζουν με μια ανταγωνιστική συνεργασία, η οποία δεν έχει εξελιχθεί σε διμερή συνεργασία.

Υπάρχει ρωσική επιρροή επί της Αφρικής στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ;

Μια προηγούμενη μελέτη του SAIIA, στα πλαίσια του προγράμματος Αφρικανική Διακυβέρνηση & Διπλωματία και σε συνεργασία με το Institute for Security Studies (ISS), εξέτασε σε πιο βαθμό υπάρχει πράγματι επιρροή της Ρωσίας στον τρόπο που ψηφίζουν τα αφρικανικά κράτη-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Σύμφωνα με την έρευνα, διαπιστώνεται ότι οι εν λόγω σχέσεις είναι υπερεκτιμημένες, ιδιαίτερα σε σύγκριση με το ιστορικό ψηφοφορίας των χωρών της Αφρικής σε σχέση με άλλα μέλη του Συμβουλίου. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Ρωσία στοχεύει να αποκαταστήσει τον εαυτό της ως παγκόσμια δύναμη. Ένας βασικός τρόπος για να το πετύχει αυτό είναι μέσω της μόνιμης συμμετοχής της στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Τα τελευταία χρόνια, η στάση της Ρωσίας σε πολλές διεθνείς συγκρούσεις διχάζει όλο και περισσότερο το Συμβούλιο Ασφαλείας, προκαλώντας ένα βαθμό παράλυσης που δεν έχει συμβεί μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ταυτόχρονα, έχουν προκύψει ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο τα μέλη της λεγόμενης ομάδας «Α3» (που αποτελούν την ομάδα αφρικανικών κρατών που εκλέγεται ετησίως) συντονίζουν τις θέσεις που θα λάβουν μεταξύ τους, σε σχέση με τα συμφέροντα των 5 μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας. «Ειδικότερα, ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τις θέσεις της Ρωσίας στο Συμβούλιο ορισμένα αφρικανική μέλη;», αναρωτιούνται οι ερευνητές Gustavo de Carvalho και Priyal Singh.

Για κατανόηση αυτών ακριβώς των δυναμικών, η πρόσφατη μελέτη του SAIIA και του ISS εξέτασε τα μοτίβα ψηφοφορίας μεταξύ των Α3 και της Ρωσίας. Μια αξιολόγηση όλων των ψήφων που έδωσαν τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας μεταξύ 2014 και 2020 διαπίστωσε ότι τα περισσότερα ψηφίσματα εξακολουθούσαν να εγκρίζνονται ομόφωνα, με σχεδόν το 95% όλων των ψήφων υπέρ οποιουδήποτε ψηφίσματος που κατατέθηκε.

CHINAS1-phnjkh5y5nzs82yjmi3a46a0ajdyq99i8ry9nkef00.jpg

Έτσι, η θεσμική «παράλυση» στην οποία αναφέρονται πολλοί παρατηρητές του Συμβουλίου Ασφαλείας, αν και εξακολουθεί να είναι σημαντική, ισχύει μόνο για μερικές από τις συζητήσεις όπου τα μέλη του διαφωνούν. Αυτού του τύπου η διαίρεση παρατηρήθηκε περισσότερο στις συζητήσεις που σχετίζονταν με τη Συρία, τη Βενεζουέλα, την Ουκρανία και την ατζένα για τις Γυναίκες, την Ειρήνη και την Ασφάλεια.

Η μελέτη των SAIIA-ISS διαπίστωσε ότι η Ρωσία ήταν με διαφορά η πιο πρόθυμη να ασκήσει το δικαίωμα αρνησικυρίας ή να απέχει από τα ψηφίσματα που κατατέθηκαν. Απείχε από 45 ψήφους και άσκησε 20 φορές βέτο μεταξύ 2014-2020.

Η Ρωσία αντιτάχθηκε ιδιαίτερα σε θέσεις στις οποίες άλλα μόνιμα κράτη-μέλη πρωτοστατούσαν. Διαφώνησε «φωναχτά» με τη στάση που διατύπωσαν Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ. Αυτή η διαφωνία βασίζεται συνήθως στην κριτική της στις προφανείς προσπάθειες της Δύσης να «μονοπωλήσει την αλήθεια» σχετικά με το τι συνιστά ανθρώπινα δικαιώματα. Οι συγγραφείς αναφέρουν ότι η Ρωσία επίσης απολαμβάνει μια βολική (αλλά παθητική) συμμαχία με την Κίνα, η οποία μοιράζεται εξίσου τα παράπονα της πρώτης για τον τρόπο που προσεγγίζονται οι παγκόσμιες συγκρούσεις, προσεγγίσεις στις οποίες κυριαρχεί η Δύση.

Από την άλλη, σε αντίθεση με τη Ρωσία, οι A3 σπάνια καταψήφισαν οποιοδήποτε σχέδιο ψηφίσματος κατατέθηκε μεταξύ 2014 και 2020, προτιμώντας αντ’ αυτού να απέχει από επίμαχα ζητήματα. Ένα παράδειγμα είναι το αμφιλεγόμενο σχέδιο ψηφίσματος του 2018 για την Παλαιστίνη, το οποίο κατέθεσαν οι ΗΠΑ.

Καθώς οι διαφορές μεταξύ των 5 μονίμων μελών έχουν μεγαλώσει, οι αφρικανικές χώρες στο Συμβούλιο Ασφαλείας βασίζονται όλο και περισσότερο σε θέσεις στις οποίες συμφωνούν συλλογικά και που ευθυγραμμίζονται με αυτές της Αφρικανικής Ένωσης (ΑΕ). Αυτό έδωσε στην Αφρική μεγαλύτερη δύναμη στις διεθνείς, πολυμερείς διαδικασίες που επηρεάζουν άμεσα τις συγκρούσεις και τις κρίσεις στην Μαύρη Ήπειρο.

Ανάλογη προσέγγιση ακολουθούν τα τελευταία χρόνια και τα 10 μη-μόνιμα μέλη του Συμβουλία Ασφαλείας. Αυτές οι προσπάθειες απέδωσαν σημαντικά σε συγκεκριμένες συζητήσεις του Συμβουλίου, όπως η παροχή μεγαλύτερης ανθρωπιστικής βοήθειας στη Συρία. Αλλά ο συντονισμός και η συνοχή των θέσεων των 10 μη-μόνιμων μελών εξασθένισε κάπως από το 2018.

Όταν οι Α3 συμφωνούν και υπάρχει συνέπεια στις θέσεις του στο Συμβούλιο Ασφαλείας, αυτό παρέχει στα αφρικανικά κράτη μεγαλύτερη δύναμη για διαπραγματεύσεις με άλλα μέλη. Οι κίνδυνοι που προκύπτουν όταν δεν υπάρχει συνεργασία αποκαλύφθηκαν το Δεκέμβριο του 2018 όταν οι Α3 διαφώνησαν σε μια κοινή προσέγγιση γύρω από το ακανθώδες ζήτημα της χρηματοδότησης των ειρηνευτικών επιχειρήσεων της Αφρικανικής Ένωσης. Οι συνέπειες αυτών των διαφωνιών είναι ορατές ακόμη και σήμερα. Οι πρόσφατες προσπάθειες αναζωογόνησης των διαπραγματεύσεων το μόνο που πέτυχαν ήταν να αποκαλύψουν τις εκκρεμούσες διαφορές μεταξύ Νέας Υόρκης και Αντίς Αμπέμπα.

Η μελέτη των SAIIA-ISS βρήκε ελάχιστα στοιχεία που να δείχνουν μια αυξανόμενη ευθυγράμμιση ή μεγαλύτερο συντονισμό μεταξύ των Α3 και της Ρωσίας, με βάση το ιστορικό της ψηφοφορίας μεταξύ 2014-2020. Οι συμπτώσεις των ψήφων «υπέρ» μεταξύ Α3 και Ρωσίας μειώνονταν από έτος σε έτος, υποχωρώντας στο 72% το 2020 σε σύγκριση με 91% το 2014. Αντιθέτως, η επικάλυψη στις ψήφους «υπέρ» των Α3 με αυτές των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας, κυμάνθηκε από 91% σε 93% το 2020.

Είναι επίσης εξαιρετικά λιγοστές οι περιπτώσεις στις οποίες οι Α3 απείχαν συλλογικά ή καταψήφισαν σχέδια ψηφίσματος που ήταν ευθυγραμμισμένα με τις ρωσικές θέσεις. Μεταξύ 2014 και 2020, μόνο σε μια περίπτωση μέλος των Α3 καταψήφισε σχέδιο ψηφίσματος στο οποίο άσκησε βέτο η Ρωσία. Πρόκειται για την ψήφο της Νοτίου Αφρικής του 2019 για τη Βενεζουέλα.

Καταλήγοντας, οι συγγραφείς αναφέρουν πως η σχέση μεταξύ Ρωσίας και Α3 στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ είναι σχετικά ασυντόνιστη, ειδικά σε σύγκριση με τις ψήφους των Α3 σε σχέση με τα άλλα μόνιμα μέλετη. Ενώ η μελέτη των SAIIA-ISS δεν εμβάθυνε στο περιεχόμενο και στην ουσία των διαπραγματεύσεων που αφορούν συγκεκριμένα ψηφίσματα, η ευθυγράμμιση μεταξύ Ρωσίας και των Α3 κατά την περίοδο 2014-2020 ήταν πολύ αδύναμη.

Το επιχείρημα ότι ορισμένα μέλη των Α3 ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τα ρωσικά συμφέροντα στο Συμβούλιο Ασφαλείας δεν ισχύει για την αφρικανική ομάδα ως συλλογικότητα. Ο ρόλος της Ρωσίας ως του «φωνακλά αντιφρονούντα» μπορεί σίγουρα να συνεχιστεί, αλλά για να πετύχει, χρειάζεται πιο σημαντική υποστήριξη από άλλα μέλη, συμπεριλαμβανομένων και των Α3. Αυτό φαίνεται απίθανο, αν ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα της έρευνας των SAIIA-ISS.

Σημερινή Security (05/01/2022), επιμέλεια: Λάμπρος Κ. ||| πηγές: South African Institute of International Affairs [SAIIA] (09/11/2021), «Does Russia influence Africa on the UN Security Council?», Gustavo de Carvalho, Priyal Singh, Institute for Security Studies (ISS) || SAIIA (15/12/2021), «Russia and China in Africa: Prospective Partners or Asymmetric Rivals?», Samuel Ramani, SAIIA Policy Insights No 120.

Σημερινή

Φοίβος Αποστολοπουλος: ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΤΟ ΚΑΖΑΧΣΤΑΝ.

Από
anixneuseis
-
0

Φοίβος Αποστολόπουλος 08.01.22

ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ: Τελευταίες εξελίξεις, γεωπολιτικές συνέπειες και ΝΑ Μεσόγειος. Μια ανάλυση βάσει των μέχρι σήμερα διαθέσιμων ανοιχτών πηγών Ρωσίας και Κίνας.

Α) Τα μέχρι σήμερα δεδομένα σχετικά με την δυναμική της ψεύτο-επαναστάσεως

Ξεκινάμε από το μακρινό 2011. Τότε στην περιοχή Manghistan (χρησιμοποιείται η πιο διαθέσιμη γραφή, καθώς από τα κυριλλικά στα λατινικά υπάρχουν διαφορές), είχαν σημειωθεί τοπικές εξεγέρσεις από τους ντόπιους πληθυσμούς με αφορμή τους μισθούς. Αφού τα πράγματα κατεστάλησαν ανεκαλύφθη ότι πίσω από την οργάνωση της μίνι εξεγέρσεως ήταν μια εξτρεμιστική θρησκευτική οργάνωση (ισλαμιστική), η οποία και κυνηγήθηκε. (Πάσα ομοιότης με τα γεγονότα της Συρίας είναι συμπτωματική;)

Η τωρινή εξέγερση πάλι από την ίδια περιοχή ξεκίνησε, και σε λίγες ημέρες επεκτάθηκε σχεδόν στην μισή χώρα (κυριολεκτικά στα κατοικημένα κέντρα ,καθώς η χώρα καθαυτή είναι αχανής και εξαιρετικά αραιοκατοικημένη). Πάλι, πάσα ομοιότης με την Χόμς είναι συμπτωματική;

            Παρεμπιπτόντως οι δυτικές περιοχές όπου ξεκίνησε και βασικά επεκτάθηκε η εξέγερση είναι αυτές που έχουν τα τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων και είναι επί της Κασπίας θαλάσσης. Έχει τον ρόλο της η θάλασσα αυτή. Τα κοιτάσματα αυτά τροφοδοτούν με αέριο την Ουκρανία για ιδία χρήση. Αυτό θα το δούμε στην συνέχεια πόσο σημαντικό είναι.

            Η βασική στόχευση των επαναστατών  εξ’ αρχής ήταν η πρώην πρωτεύουσα Almaty καθώς είναι η πλέον πολυπληθής πόλη της χώρας, το πραγματικό οικονομικό κέντρο αυτής, και έχει και την μεγαλύτερη συγκέντρωση ρωσικής καταγωγής πληθυσμού (περί το 40% του συνόλου, εάν τα στατιστικά είναι αξιόπιστα). Η προσχηματική αφορμή ήταν η αύξηση της τιμής των καυσίμων κινήσεως, αλλά εάν κάτι τέτοιο ήταν πραγματικό στην Ευρώπη θα έπρεπε να έχουμε διαρκή επανάσταση. Μέσα σε τρεις ώρες εμφανίστηκαν, πρώτα στην Almaty και μετά σχεδόν παντού όπου υπήρξαν διαδηλώσεις, ομάδες βίαιων διαδηλωτών, οι οποίοι ανέλαβαν την καθοδήγηση των διαδηλώσεων, ενώ σε βίντεο έχουν καταγραφεί περιστατικά όπου στις ομάδες αυτές μοιράζονται όπλα. Θυμίζει κάτι από Συρία ΚΑΙ Αίγυπτο το σκηνικό. Επιπλέον, μυστηριωδώς πως, μια αποθήκη οπλισμού στην ευρύτερη περιοχή της Almaty βρέθηκε αφύλακτη, προς μεγάλη διευκόλυνση των «διαδηλωτών».

Κασίμ Τζορμάτ Τοκάγιεφ, Πρόεδρος Καζαχτσάν

Κατόπιν ξεκίνησε η ταυτόχρονη επίθεση σε διάφορα κατοικημένα κέντρα στα αστυνομικά τμήματα, οπότε η αστυνομία έτρεξε να προστατέψει τα τμήματα αφήνοντας άδειες τις πόλεις. Τα υπόλοιπα ήταν εύκολα. Η ειδοποιός διαφορά με την Ουκρανία, ή την Συρία, ή την Αίγυπτο ήταν ότι ο Πρόεδρος της χώρας Tokayev γρήγορα βγήκε στην τηλεόραση, είπε ευθέως ότι θα μείνει στην θέση του και ότι οι εξεγερμένοι θα κατασταλούν πάραυτα, και κατόπιν ζήτησε επισήμως την παρέμβαση του Οργανισμού της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (Collective Security Treaty Organization, CSTO εφεξής). Η απάντηση ήταν τόσο ραγδαία όσο και η κλιμάκωση του σχεδίου εξεγέρσεως.

Δεν θα επεκταθούμε σε λεπτομέρειες της δυναμικής, αφενός διότι όσο περνάνε οι ημέρες τόσο θα αποκαλύπτονται γεγονότα, αφετέρου διότι το αποτέλεσμα αυτού του οπερετικού πραξικοπήματος ήταν η απελευθέρωση δυνάμεων στην περιοχή που θα αλλάξουν ραγδαία την ισορροπία ισχύος τόσο παγκόσμια όσο και στην ΝΑ Μεσόγειο.  Να αναφερθεί όμως, διότι έχει την σημασία του για τα περαιτέρω, ότι έχουν συλληφθεί ένοπλοι οι οποίοι ομιλούν μόνον αραβικά και έχουν ταυτοποιηθεί ως τζιχαντιστές από Συρία και Ιράκ.

Αλήθεια, εμείς πόσους τέτοιους έχουμε στην Ελλάδα; Ερώτηση.

Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ, πρώην Πρόεδρος Καζαχτσάν

Κάτι τελευταίο για την δυναμική. Ο πρώην Πρόεδρος Nazarbayev ΔΕΝ ήταν αγαπημένο παιδί των ρώσων, και είχε εξαιρετικά καλές οικονομικές και άλλες σχέσεις με Η. Βασίλειο (πολλά λεφτά και άλλα αξιοσημείωτα), αλλά και τις ΗΠΑ (οι υδρογονάνθρακες της χώρας είναι σε τρομακτικό ποσοστό στα χέρια αμερικανικών εταιρειών του κλάδου, ενώ ρώσοι και κινέζοι σχεδόν απουσιάζουν).

Ο νυν Πρόεδρος της χώρας ήθελε επαναπροσέγγιση με τους ρώσους και την Κίνα, αλλά δεν είχε την διοίκηση των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας η οποία ήταν ακόμη στα χέρια του πρώην.

Μετά το πραξικόπημα ο νυν έγδυσε τον πρώην από τις εναπομείνασες εξουσίες του στον τομέα αυτό.

Η επέμβαση των ρώσων είναι κυρίως μια σαφής δήλωση προς τα απομεινάρια της δομής ισχύος του Nazarbayev ότι όλα άλλαξαν.

Στα ρωσικά μέσα δε υπάρχει η πληροφορία ότι ο πρώην έχει φύγει από την χώρα και ότι πιθανόν είναι στην Ρωσία αυτή την ώρα. Το σίγουρο είναι ότι μεταξύ αυτού και του Πούτιν δεν υπήρχαν καλές σχέσεις (ψυχρότης), και ότι ο Nazarbayev ήταν σε στενή σχέση (πολιτική και οικονομική) με μέλη των νέο-συντηρητικών τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη.

Δηλαδή στο εσωτερικό της χώρας υπήρχε σοβαρό ρήγμα σε επίπεδο ηγεσίας ως προς τον στρατηγικό προσανατολισμό και τις επακόλουθες προτεραιότητες.

Β) Τελευταία δεδομένα πεδίου

Ρωσικά στρατεύματα αναπτύσσονται στο Καζαχστάν

Η κυβέρνηση της χώρας ελέγχει πλέον όλα τα κύρια αστικά κέντρα και αυτό παρά τους σποραδικούς πυροβολισμούς που ακούστηκαν τις πρώτες πρωινές ώρες (7/1/2022) στην Almaty. Ουσιαστικά το πραξικόπημα απέτυχε οικτρά.  Ρωσικά και άλλα στρατεύματα από τις χώρες CSTO φυλάνε κυβερνητικά κτήρια στην πρωτεύουσα Νουρσουλτάν (πρώην Αστάνα, που ο μεγαλομανής νάρκισσος Nazarbayev μετονόμασε με το μικρό του όνομα). Επίσης έχουν υπό την φύλαξη τους τα αεροδρόμια τόσο στην πρωτεύουσα όσο και στην Almaty. Μέχρι στιγμής οι ρώσοι έχουν στείλει περίπου 2500 άνδρες των αλεξιπτωτιστών, και υπάρχουν τμήματα Spetsnaz σε κάποιες περιοχές εκτός αστικών κέντρων και κάποιες διαβάσεις συνόρων. Σε συμπλοκές έχουν σκοτωθεί (εφημερίδα Global Times) 26 ένοπλοι και  18 τραυματίστηκαν και συνελήφθησαν.

Γ) Επίσημες τοποθετήσεις

Αξίζει να παρατεθούν αυτούσια στα αγγλικά (για την ακρίβεια του σχολιασμού κατόπιν) κείμενα από ειδησεογραφικά μέσα που περιέχουν επίσημες τοποθετήσεις σχετικά με το θέμα των βασικών πρωταγωνιστών, ήτοι του προέδρου του Καζακστάν Takayev, του Προέδρου της Κίνας  Xi Jinping και αξιωματούχων ρώσων.

Κίνα

1) Πρακτορείο ειδήσεων Xinhua. Παραθέτει αυτούσιο το κείμενο του τηλεφωνήματος μεταξύ του Xi Jinping και του Tokayev.

“Chinese President Xi Jinping on Friday [7/1/2022] sent a verbal message to President Kassim Tokayev…Xi said: “President Tokayev has taken decisive and effective actions at a critical moment, quickly calming the situation, which has shown his sense of responsibility as a statesman…China firmly opposes any force undermining Kazakhstan’s stability, threatening the country’s security and sabotaging the peaceful life of the Kazakh people. Furthermore, China strongly rejects any attempt by external forces to provoke unrest and instigate color revolutions in Kazakhstan, as well as any attempt to harm the friendship between China and Kazakhstan and disrupt the two countries cooperation. [Belt and Road initiative: red.] China as a fraternal neighbor and permanent comprehensive strategic partner of Kazakhstan is ready to provide necessary support to help it overcome the difficulties. No matter what risks and challenges get in the way, China will always remain as a trustworthy friend and reliable partner of Kazakhstan, and the Chinese people will forever stand with the Kazakh people”. “

Είναι σαφές ότι ο Κινέζος Πρόεδρος αναγνωρίζει μόνον τον Tokayev ως συνομιλητή και νόμιμη παρουσία, ο πρώην αποτελεί τελεσίδικο παρελθόν, και τα υπογραμμισμένα από τον συντάκτη του παρόντος θα αναλυθούν στο κομμάτι των δια ταύτα κατόπιν. Ότι και να λέει η Δύση, η Κίνα και η Ρωσία έλαβαν τελικές αποφάσεις.

Να επισημανθεί ότι ο Tokayev από τηλοψίας είπε ευθέως ότι έγινε προσπάθεια αλλαγής καθεστώτος (regime change) από εξωτερικές δυνάμεις. Οι Κινέζοι αποδέχονται πλήρως αυτήν την ανάλυση. Επίσης, γιατί έχει την σημασία του, το Καζακστάν έχει ένα sovereign fund (κεφάλαιο μέλλοντος της χώρας και εκτάκτου ανάγκης ταυτόχρονα) ίσο με το 1/3 του ΑΕΠ της χώρας, το οποίο χτίσθηκε με κεφάλαια από τους υδρογονάνθρακες (ναι, αυτοί δεν ασχολούνται με πράσινες βλακείες και κτίζουν το μέλλον τους) και την εξαγωγή των μεγάλων αποθεμάτων ορυκτού πλούτου τους.

2) Εφημερίδα Global Times, ημί-επίσημο όργανο του κράτους στην Κίνα εφημερίδα, όντας λιγότερο δεσμευμένη από μια επίσημη πηγή, ευθέως δείχνει τις ΗΠΑ και άλλες δυτικές δυνάμεις ως τους υποκινητές των γεγονότων, ενώ δικαιολογεί πλήρως την επέμβαση της Ρωσίας και των λοιπών κρατών μέσω του CSTO.

“the US and the West rushed to take the chance to play geopolitical tricks by questioning the legitimacy of CSTO’s deployment and hyping the Russian threat in an attempt to squeeze its influence in central Asia…The counterterrorism operation in Kazakhstan has been raised to critical red on Friday. Over 3000 people have been detained in Kazakhstan in connection with the riots, 26 armed rioters have been killed and 18 were injured in clashes with security forces, state broadcaster Habar 24 reported on Friday citing a source from the Interior Ministry…evil terrorists and extremist forces and outside forces that seek benefits from the unrest…”

Στην συνέχεια του άρθρου η εφημερίδα επιμένει στην εξωτερική επέμβαση:

“…invasion by gangs from abroad. One purpose of the CSTO is to defend the regions stability and it responded quickly to Kazakhstan’s appeal, because if the riots were not effectively curbed, they would not only have severely destabilized Kazakhstan, but also the entire region and the longer they carried on, the deeper outside forces could get involved. The latest developments of the chaos had be manifested with signs of color revolutions, which the West and US are eager to use the opportunity to weaken Russia’s influence in central Asia…By deploying troops CSTO wanted to deter outside forces and the terrorist forces who want to seek benefits from the current situation…”

Δ) Σημαντικό γεγονός του παρελθόντος που θα καθορίσει το μέλλον

Shanghai Cooperation Organization to meet in Dushanbe

Το φθινόπωρο του 2021 στην Dushanbe έλαβαν χώρα δυο σημαντικές ταυτόχρονες συναντήσεις. Αφενός συναντήθηκαν τα μέλη του οργανισμού συνεργασίας της Σαγκάης (Shanghai Cooperation Organization), αφετέρου τα μέλη της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας ( Collective Security Treaty Organization), τα οποία όμως είναι και μέλη του οργανισμού της Σαγκάης. Το αξιοσημείωτο είναι ότι στην διάσκεψη για την ασφάλεια που προήδρευσε ο Πούτιν παρέστη ως παρατηρητής ο Xi Jinping. Μέλη του οργανισμού ασφάλειας είναι η Ρωσία, το Κιργιστάν,  το Καζακστάν, η Αρμενία, η Λευκορωσία και το Τατζικιστάν.

Για πρώτη φορά οι δύο συναθροίσεις σκοπίμως συνέπεσαν.

Οι Κινέζοι στην παρούσα φάση έχουν κάνει σαφές ότι θα χρησιμοποιήσουν τον οργανισμό της Σαγκάης για να βοηθήσουν το Καζακστάν.

Ταυτοχρόνως χαιρετίζουν και επικροτούν τον ενεργό ρόλο του CSTO (σκληρή ισχύς). Έχουν δε πει απερίφραστα ότι στο άμεσο μέλλον θα πρέπει αυτοί οι δύο συλλογικοί μηχανισμοί να χρησιμοποιηθούν για την σταθεροποίηση της κεντρικής Ασίας. Τα τρέχοντα γεγονότα επέδρασαν καταλυτικά προς αυτή την κατεύθυνση. Πάμε λοιπόν στο δια ταύτα της εξελισσόμενης γεωπολιτικής ανατροπής.

Ε) Γεωστρατηγικό δια ταύτα

Από τα υπογραμμισμένα χορεία προηγουμένως προκύπτει ότι η ανάγνωση των εξελίξεων για Κίνα και Ρωσία δείχνουν σαφώς τους πάγιους υποκινητές χρωματιστών επαναστάσεων (ιδιαιτέρως τους νέο-συντηρητικούς των ΗΠΑ και τους Βρετανούς). Συνεπώς οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με αυτούς θα ξεκινά από πολλά μείον εφεξής και οι συμβιβασμοί θα γίνουν ιδιαιτέρως δυσχερείς. Κατά συνέπεια οι επικείμενες συνομιλίες περί Ουκρανίας μάλλον θα έχουν μηδενικό άθροισμα (και ο νοών θεωρία παιγνίων, νοείτω). Ο Μπλίνκεν είπε ότι οι συνομιλίες θα είναι δύσκολες. Ιλαρόν! Λίαν ιλαρόν!

Είναι βέβαιο ότι οι δύο βασικοί παίκτες Ρωσία και Κίνα θα σπεύσουν να θεσμοθετήσουν την ουσιαστική συνεργασία των δύο συλλογικών οργανισμών (SCO, CSTO) για να δημιουργήσουν στην περιοχή ένα «ολιστικό» μηχανισμό στα πρότυπα του ΝΑΤΟ. Άρα οι «εγκέφαλοι» που σχεδίασαν αυτά τα γεγονότα επιτάχυναν σημαντικά την δημιουργία ισχυρού ανταγωνιστή σε παγκόσμιο επίπεδο. Διευκόλυναν κατά πολύ τις διαδικασίες συνενώσεως ισχύος.

Η Ουκρανία θα βγει περαιτέρω αποδυναμωμένη καθώς το φυσικό της αέριο το αγοράζει από το Καζακστάν. Οι μεγάλες εταιρείες υδρογονανθράκων των ΗΠΑ είναι βέβαιο ότι θα χάσουν σημαντικότατα συμβόλαια που ήταν στην κατοχή τους στο Καζακστάν, καθώς η νέα διευθέτηση ισχύος τις αποκλείει από τα ενεργειακά πεδία της περιοχής νομοτελειακά πια. Να στείλουν ευχαριστήρια στον Λευκό Οίκο για το αποτέλεσμα. Μην ξεχάσουν.

Με χαμηλό κόστος για την Ρωσία, το σύνολο της κεντρικής Ασίας θα ευθυγραμμιστεί με την στρατηγική λογική και πρακτική του διπόλου Ρωσία- Κίνα. Πλέον είναι οδυνηρά σαφές σε όσους θα επιθυμούσαν να παίξουν παιχνίδια με την Δύση κατά της Ρωσίας, ποιος κάνει κουμάντο στην κεντρική Ασία. Αυτό θα γίνει ακόμη πιο ξεκάθαρο μιας και όπως συνάγεται από τις δηλώσεις στην Κίνα,

θα επιταχυνθεί η χρήση της μαλακής ισχύος του Οργανισμού της Σαγκάης, της σκληρής ισχύος του Οργανισμού Συλλογικής Ασφάλειας και η υλοποίηση του Belt and Road Initiative.

Δεν είναι τυχαίο ότι Ρώσοι και κυρίως οι Κινέζοι έχουν συνεχείς συνομιλίες με τους ταλιμπάν στο Αφγανιστάν για την ένταξη της χώρας σε κλάδο του BRI. Δεν θα ήταν έκπληξη η παροχή επισιτιστικής και τεχνολογικής βοήθειας στην χώρα αυτή.

Η ύπαρξη τζιχαντιστών εκ Συρίας και Ιράκ στους ενόπλους τρομοκράτες (κατά Tokayev) θέτει ένα βασικότατο και πλήρες συνεπειών ερώτημα: πόθεν και πώς μπήκαν στην χώρα; Εάν αφήσουμε κατά μέρος την πτώση με αλεξίπτωτο, ή δια ξηράς ή δια θαλάσσης. Τα σύνορα της χώρας δια ξηράς είναι η Ρωσία, η Κίνα (Ξιντζιάνγκ) , το Κιργιστάν, το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν. Δια θαλάσσης από Ιράν και Αζερμπαϊτζάν, μέσω της Κασπίας.

Το σίγουρο είναι πως λόγω προτέρου ανεντίμου βίου η Τουρκία μπήκε δυναμικά στο ραντάρ εγκλωβισμού στόχων της Κίνας την στιγμή που εμφανίστηκαν τζιχαντιστές εκ Συρίας και Ιράκ.

Ακόμη και εάν μπήκαν από την Τουρκμενιστάν ή το Κιργιστάν (μάλλον απίθανο), ποιος τους πήγε εκεί; Ποιος έχει αποθήκη τζιχαντιστών με στοκ προς εξαγωγή; Ποιος τους έχει χρησιμοποιήσει αφειδώς στην Λιβύη; Ποιος τους έχει υποστηρίξει παντοιοτρόπως στην Συρία; Δεν είναι τυχαίο ότι την ίδια ημέρα που ανακοινώθηκε ότι μεταξύ των νεκρών και τραυματιών ενόπλων τρομοκρατών (κατά Tokayev) υπήρχαν τζιχαντιστές, ο Τσαβούσογλου πήρε τηλέφωνο τον ομόλογό του στο Καζακστάν να του πει πόσο στηρίζει την νόμιμη κυβέρνηση της χώρας, ενώ δεν αισθάνθηκε την ανάγκη αυτή πριν. Στο κάτω-κάτω η χώρα αυτή ανήκει κατά Ερντογάν στις τουρκόφωνες και αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του τουρκισμού κλπ.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι χαρακτήρες του Nur-Sultan Nazarbayev και του Ερντογάν είναι τόσο όμοιοι συμπεριφορικά και πολιτικά. Βέβαια ο τελευταίος δεν ονόμασε την πρωτεύουσα Ταγίπ, αλλά οι ομοιότητες είναι άκρως ενδεικτικές. Είπαμε, ο πρώην δεν χώνευε τον νύν. Κάποτε μάλιστα είχε πει ότι ήθελε να διορίσει την κόρη του Πρόεδρο του Καζακστάν. Τον δε Πούτιν τον σνόμπαρε γιατί αυτός ήταν μέλος του Πολίτμπυρο ενόσω ο Βλαδίμηρος απλό στέλεχος της τότε KGB. Πολλά τα τρίματα στο μονοπάτι…

Η Ρωσία βγαίνει από την ιστορία αυτή αρκετά πιο ισχυρή και με πολύ χαμηλό κοστολόγιο. Αντιθέτως οι διοργανωτές θα δουν την αξία τους ραγδαία μειούμενη. Δεν έχει σημασία εάν κάποιοι στην Δύση σφυρίξουν πλέον αδιάφορα. Διέπραξαν σωρεία λαθών. Πρώτον επισήμως υποστήριξαν ότι η αποστολή στρατευμάτων είναι παράνομη. Εφόσον ζητήθηκε από την νόμιμη κυβέρνης της χώρας στα πλαίσια του οργανισμού που η χώρα αυτή μετέχει, είναι καθ’ όλα νόμιμη. Η αμφισβήτηση δείχνει αγωνία αποτυχίας. Τραγικό λάθος. Δεύτερον, η χρήση τζιχαντιστών είναι τραγική βλακεία. Πώς έφτασαν εκεί; Πετώντας; Αυτό αφήνει ίχνη. Τρίτον, η όλη οργάνωση «φωνάζει» από μακριά υπηρεσία πληροφοριών (στόχοι, χρόνοι, μέσα επικοινωνιών, μέθοδοι κινητοποιήσεων, δράση πυρήνων κ.ο.κ. ). Είναι χρήσιμο να δοθεί εδώ και η ακόλουθη πληροφορία αλιευμένη από το twitter:

https://twitter.com/ASBMilitary/status/1479596177100353536

Russian electronic warfare drones deployed to Kazakhstan with recent batch of peacekeeping forces — they will likely be used to disrupt communication of the armed rioters who continue to attack the police in a coordinated urban-warfare manner. This will be a huge blow for them.

Η συμπεριφορά της Ρωσίας έναντι των βάσεων των ΗΠΑ στην Μεσόγειο σταδιακά αλλά σταθερά θα αλλάξει.

Στην μεν Συρία θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν τους διαφόρους ισλαμιστές αρκετά  πιο ενεργά. Είναι αμφίβολο εάν οι συμφωνίες με την Τουρκία θα ισχύσουν ως έχουν. Τα τρίματα που αναφέρθηκαν. Δεν θα είναι τόσο ανεκτικοί με τις ιστριονικές στρατηγικές του Ερντογάν πλέον. Όλοι θα πρέπει να καταλάβουν το ειδικό βάρος τους. Οι Κινέζοι μάλλον θα συμφωνήσουν ολόθερμα σε αυτό. Βάση ισλαμιστών δίπλα στο Ξιντζιάνγκ; Μέγιστο έγκλημα.

Μια τελευταία σκέψη ενός φύσει κακόπιστου αναλυτή. Αφενός οι μεγάλο-ιδεατισμοί Erdogan και Nazarbayev  ήταν συμβατοί. Ωραία. Χωρίς τον Nazarbayev χανόταν ένας σημαντικός ανταποκριτής/ εταίρος.

Οι ΗΠΑ (νέο-συντηρητικοί) είναι σε στρατηγική παραδρομή εδώ και ένα έτος, και διοικούνται από φατρίες φανατικών (νέο- συντηρητικοί/ -μαρξιστές) που έχουν μοιράσει τιμάρια πολιτικής. Θέλουν ιδεοληπτικά να χτυπήσουν την Ρωσία. Ας βάλουμε μαζί κάποιες έννοιες:

East Med (οι ΗΠΑ τον καταπόντισαν, ο δήθεν καλός Biden), ΗΠΑ, Τουρκία, Καζακστάν, τζιχαντιστές, Ρωσία και Tokayev αντί Nazarbayev, Belt and Road Initiative. Ποιος πήρε τι από ποιόν και πότε, γιατί;

*Ο Φοίβος Αποστολόπουλος είναι γεωπολιτικός και γεωστρατηγικός αναλυτής.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1...2,1002,1012,102...3,039Σελίδα 2,101 από 3,039