Του Δημήτρη Μάρδα

Καθηγητή, Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ,

π. Αν. Υπουργού Οικονομικών

Με αφορμή την απομάκρυνση καταληψιών που χρησιμοποιούσαν αίθουσα του ΑΠΘ εδώ και 34 χρόνια, εξέλιξη που συνοδεύθηκε από τις απαράδεκτες απειλές κατά της πρυτανείας, ένας νέος κύκλος συζητήσεων άρχισε με θέμα τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά μας Ιδρύματα και τις εγκαταστάσεις τους.

Βλέποντας φωτογραφίες πανεπιστημίων από την Αφρική, τη Νότια Αμερική και αλλού, μας δημιουργείται η αίσθηση ότι ζούμε μάλλον σε περιβάλλον που βρίσκεται σε άλλον… πλανήτη. Τοίχοι των πανεπιστημίων με συνθήματα που ουδείς διαβάζει, κολλημένες αφίσες με τρόπο που είναι δύσκολο να απομακρυνθούν χωρίς να αφήσουν τα ίχνη του χαρτιού, γιγαντοαφίσες από πανί ή από άλλο υλικό βαμμένες με διάφορα χρώματα, μια απερίγραπτη λοιπόν ακαταστασία εξακολουθεί να απλώνεται στα ελληνικά πανεπιστήμια πλην εξαιρέσεων.

Τα social media και η ηλεκτρονική επικοινωνία, στοιχεία αν και  πολύ ισχυρά ως προς τη διάδοση ιδεών και απόψεων παίζουν δευτερεύοντα ρόλο εκεί. Και εκτός αυτού, σε διάφορους χρόνους κάποιες ομάδες όχι απαραίτητα φοιτητών, καταλαμβάνουν χώρους πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων μετατρέποντας τους στα γνωστά στέκια!

Ο διάλογος για οτιδήποτε διαταράσσει την ηρεμία και την ειρήνη στα πανεπιστήμια με κάθε ομάδα νέων θεωρείται αυτονόητος καθώς αναφέρεται στα παιδιά μας. Τα παιδιά μας δεν είναι ο εχθρός! Ως εκ τούτου, κεντρικός άξονας της πολιτικής στα ΑΕΙ οφείλει να είναι η συνεννόηση.

Στην περίπτωση όμως που ο διάλογος δεν οδηγήσει στα επιθυμητά αποτελέσματα, τότε πρέπει να βρεθούν πρακτικές λύσεις, ικανές να διασφαλίσουν την προστασία της δημόσιας περιουσίας.

–Πλην των ανωτέρω, η κυκλοφορία μαύρου χρήματος καλά κρατεί μέσα και από  διάφορα πάρτι αγνώστων συνήθως (γνωστών)… που χρησιμοποιούν τους χώρους των πανεπιστημίων με το έτσι θέλω, προκαλώντας ενίοτε και ζημιές (Βλ. Πολυτεχνική Σχολή Θεσσαλονίκης μετά από τέτοια πάρτι). Εδώ ουδείς μιλά ή αντιστέκεται στην αυθαιρεσία… Υπάρχει μια παράξενη σιωπή!

Οι φορολογικές αρχές μπορούν να δώσουν λύση στα πάρτι αυτά με τη σύλληψη των μεταφορέων ποτών που διακινούνται χωρίς παραστατικά, όπως και των φοροφυγάδων οργανωτών. Έτσι ματαιώσαμε το 2013 δυο πάρτι στους χώρους της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ χωρίς την παραμικρή χρήση βίας. Απλώς καλέσαμε το ΣΔΟΕ –και ήρθαν στις εισόδους του ΑΠΘ πρώην φοιτητές μας εφοριακοί– με συνέπεια όλοι οι μικροφοροφυγάδες άγνωστοι «αντιστασιακοί» να χαθούν από προσώπου γης. Δεν αναφερόμαστε εδώ στις εκδηλώσεις Συλλόγων φοιτητών κ.λπ που γίνονται με την έγκριση των πανεπιστημιακών αρχών ενώ οι οργανωτές τους έχουν όνομα και επώνυμο!

Το πανεπιστήμιο λοιπόν δεν είναι τόπος για πάρτι αγνώστων που απλώς νοιάζονται να κάνουν την αρπαχτή της βραδιάς υποβαθμίζοντας τους εσωτερικούς χώρους κτηρίων ή αφήνοντας τους εξωτερικούς σαν βομβαρδισμένους με την αποχώρησή τους. Επίσης, οι χώροι του, περιουσία του Δημοσίου, δεν είναι προς χρήση για τα διάφορα στέκια εξ ίσου αγνώστων είτε για κατασκηνώσεις που οδηγούν σε βανδαλισμό των εγκαταστάσεων.

Αν υπάρχουν διαθέσιμες αίθουσες αυτές  είναι προς χρήση από τους φοιτητές και τους συλλόγους τους που λειτουργούν σε συνεννόηση και σε συνεργασία με τα Τμήματα-Κοσμητεία ή Πρυτανεία.

Του Φοίβου Απστολόπουλου*

Ο Στρατηγικός Ορίζοντας που  Ραγδαία Διαμορφώνεται Παγκόσμια. Τρέχοντα Δεδομένα και οι Διαφαινόμενες Εξελίξεις.  

            Με αφορμή τις συνομιλίες ΗΠΑ και Ρωσίας στην Ελβετία στις 10 Ιανουαρίου τρέχοντος, αποσαφηνίζονται πλέον κάποια δεδομένα τα οποία θα καθορίσουν την υψηλή στρατηγική κύριων παικτών του διεθνούς περιβάλλοντος, και τα οποία για δύο λόγους που εν συνεχεία θα  αναφερθούν, δύσκολα θα αλλάξουν στο εξής. Για λόγους λογικής ευκρίνειας, θα δοθούν περίπου τηλεγραφικά τα δεδομένα (τα πλέον σημαντικά), και κατόπιν θα γίνει μία σύντομη λογική επεξεργασία.

1) Η Ουκρανία σε παρελθόντα χρόνο μηνών συγκέντρωσε την μεγάλη πλειοψηφία των ενόπλων δυνάμεων της στη οριοθετική γραμμή με τις αποσχισθείσες δημοκρατίες στην περιοχή του Ντονμπάς. Ταυτόχρονε εντάθηκαν οι επιθέσεις πυροβολικού, εναερίων μέσων (κυρίως μη επανδρωμένων), και οι διπλωματική εκστρατεία κατά των περιοχών αυτών. Αποτέλεσμα των ενεργειών αυτών είναι η Ρωσία να συγκεντρώσει ένα μεγάλο αριθμό στρατευμάτων στην περιοχή, εντός του ρωσικού εδάφους, διαμηνύοντας ότι εάν οι Ουκρανοί επιτεθούν στις δυο δημοκρατίες η Ρωσία θα τις υπερασπιστεί ενόπλως. Η Ουκρανία αρνείται να εφαρμόσει την συμφωνία που έχει ήδη υπογράψει για το θέμα αυτό (εμείς με τις Πρέσπες έχουμε όμως θέμα συνειδήσεως…), δεν επικαλείται συνέχεια του κράτους, και επιδιώκει αλλαγή συνθήκης με κάθε τρόπο. Σε αυτό συνεπικουρείται από την Τουρκία και τις ΗΠΑ, καθώς και την ΕΕ.

2) Ταυτοχρόνως όπως αποκαλύπτεται εκ των γεγονότων, οι ΗΠΑ μαζί με κράτη της ΕΕ έχουν οργανώσει άλλη μια χρωματιστή επανάσταση στην Λευκορωσία, όπου μεταξύ άλλων μέσων χρησιμοποιούν και ευθείες απειλές κατά της ζωής του Λουκασένκο (προφέρεται Λουκασένκα στα  ρωσικά) όπως προκύπτει από σημείο που θα εκτεθεί παρακάτω.

Δηλαδή, στην μεν περίπτωση της Ουκρανίας χρησιμοποίησαν του Ολυμπιακούς αγώνες στο Σότσι για αποπροσανατολισμό της Ρωσίας, τώρα την στρατιωτική κρίση στην Ουκρανία. Η επανάσταση απέτυχε όμως πανηγυρικά, και το πρόβλημα της Ουκρανίας παρέμεινε καθώς πλέον οι Ρώσοι κατάλαβαν το παιχνίδι, οι δε Ουκρανοί κρεμάστηκαν «στα μανταλάκια» από το βαθύ γραφειοκρατικό κράτος εθνικής ασφαλείας (national security deep state bureaucracy) των ΗΠΑ και τους ευρωπαίους συνεταίρους του.

3) Μη έχοντας λάβει κανένα δίδαγμα, κανένα χρήσιμο συμπέρασμα από την περηφανή αποτυχία στην Λευκορωσία, επιχειρείται νέο πραξικόπημα στο Καζακστάν. Αυτή την φορά με την χρήση των έσω (σύστημα Ναζαρμπάγιεβ), έξω (τζιχαντιστές) και επί τα αυτά (Τουρκία). Αποτυχία εκ νέου, διότι αφενός ο Πρόεδρος της χώρας έμεινε σταθερός στην θέση του δηλώνοντας ότι θα πολεμήσει τους τρομοκράτες και αφετέρου διότι οι Ρώσοι αντέδρασαν ταχύτατα (κάτι μάθανε από Ουκρανία και Λευκορωσία), παρότι αρχικά αιφνιδιάστηκαν. Από πού προκύπτει ότι αιφνιδιάστηκαν;

Αρκεί να διαβάσει κάποιος στην ιστοσελίδα του Κρεμλίνου, το κείμενο της εισηγήσεως Πούτιν στην διάσκεψη των ηγετών του Οργανισμού της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO) που έλαβε χώρα με τηλεδιάσκεψη την περασμένη εβδομάδα. Προήδρευε ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας, καθώς ήταν η σειρά της να προεδρεύει. Στο κείμενο του Πούτιν-το οποίο για λόγους συντομίας δεν αναφέρεται εδώ αυτούσιο- σταχυολογούνται ως εξαιρετικά σημαντικά τα ακόλουθα σημεία. Θέση παρατηρητή είχε ΠΑΛΙ η Κίνα.

α) Αναφέρει ότι η απάντηση του οργανισμού υπήρξε αποφασιστική και άμεση, παρότι βρέθηκε προ απροόπτου εξελίξεως. Εξήρε συνεπώς τους μηχανισμούς του Οργανισμού, και προέτρεψε σε περαιτέρω εξέλιξη τους.

β) Προέτρεψε τα μέλη του οργανισμού να εμβαθύνουν πολύ περισσότερο τους μηχανισμούς ιδίως σε επίπεδο συνεργασιών των υπηρεσιών πληροφοριών και των μέσων Διοίκησης/ Ελέγχου/ Επικοινωνιών, ενώ πρότεινε την λήψη σύντονων μέτρων για την δημιουργία κοινών υποδομών στο επίπεδο αυτό και την χρήση κοινών μέσων, καθώς και την διενέργεια εντατικών ασκήσεων. Δηλαδή αφενός αποκαλύπτει ότι σε επίπεδο πληροφοριών η κάλυψη δεν ήταν διόλου ικανοποιητική (διότι η συνθήκη δεν επέτρεπε μέχρι τούδε την ελεύθερη λειτουργία των υπηρεσιών πληροφοριών μεταξύ των κρατών, υπηρεσίες που σημειωτέον στο Καζακστάν ήταν υπό την διοίκηση του Ναζαρμπάγιεφ), ενώ εμμέσως πλην ξεκάθαρα δείχνει τον δρόμο για στρατιωτική συμμαχία πλέον. Είναι δε ηλίου φαεινότερον  ότι συντόμως στην συνθήκη θα προσχωρήσει και το Ουζμπεκιστάν με τις εξελίξεις που συνέβησαν.

γ) Επειδή ο συντονισμός των τρομοκρατών έγινε μέσα από τις εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης, ανακοίνωσε ότι ο Οργανισμός έχει συστήσει ομάδα ειδικών η οποία θα μελετήσει όλα τα αναγκαία μέτρα που θα ληφθούν έναντι αυτών των μέσων δημιουργίας ταραχών (δηλαδή οι μητρικές εταιρείες θα μπουν στο στόχαστρο, και πιθανότατα κάποιες εφαρμογές θα αποκλειστούν από τις χώρες αυτές αντικαθιστάμενες από αντίστοιχες κινεζικές εφαρμογές). Άρα θα πρέπει βάσει και του σημείου β) ανωτέρω να αναμένουμε ταχύτατη εφαρμογή του κινεζικού 6G στις χώρες αυτές (άλλη μια αγορά αιχμής που θα χάσουν οι δυτικές εταιρείες. Περίφημη στρατηγική τελικά..) δ) Είπε ευθέως ότι ο Πρόεδρος του Καζακστάν ήταν γενναίος καθώς αγνόησε τις απειλές στις οποίες είχε αναφερθεί ο Λουκασένκο, ο οποίος στην εισήγηση του ανέφερε ότι κατά την διάρκεια των ταραχών στην χώρα του είχε επανειλημμένα δεχτεί τηλεφωνικές και με άλλα μέσα απειλές κατά της ζωής του ιδίου και της οικογενείας του, ενώ είχε γίνει και απόπειρα κατά της ζωής του. Στην περίπτωση του Καζακστάν αναφέρεται από κινεζικές πηγές ότι υπήρξε απόπειρα κατά της ζωής του Προέδρου της χώρας, πλην όμως η στενή ασφάλεια του την εμπόδισε.

4) Η Ρωσία και στις τρεις περιπτώσεις (Ουκρανία, Λευκορωσία και Καζακστάν) υπερίσχυσε των σχεδίων της Δύσεως. Το μήνυμα διεθνώς είναι εκκωφαντικά σαφές.  Κάποιοι έχουν πάρει μεγάλο κατήφορο. Κανείς δεν πάει με αυτόν που πέφτει. Έτσι είναι οι επιχειρήσεις, η διεθνής πολιτική, ακόμη και η εκλογή αρχηγού σε ένα κόμμα.

5) Η πολιτική των ΗΠΑ σε διεθνές επίπεδο παραπαίει, ο δε Μπάιντεν (ή μήπως Μπαϊντένογλου;) ΔΕΝ είναι σε θέση να χειριστεί θέματα. Τελευταίο επεισόδιο η συνάντηση στην Ελβετία. Είναι που έφταιγε ο Τράμπ, και όταν έφευγε θα ήταν όλα καλά.  Η έκφραση χαιρετίσματα από τον Μοριά, πώς να είναι στα αγγλικά άραγε;

6) Η Ρωσία κατάφερε να θέσει την ατζέντα της υψηλής στρατηγικής τελικά, αφού το βαθύ κράτος των ΗΠΑ κατάφερε το απόλυτο: τρία στα τρία φλοπ (strike out!) Η τηλεφωνική συνομιλία Πούτιν και Μπάιντεν για πιθανή εκτόνωση της κρίσεως της Ουκρανίας (ανύπαρκτη, καθώς η Ουκρανία δεν μπορεί να κάνει το παραμικρό, η Ρωσία δεν θέλει να επιτεθεί, αλλά όπως αναφέρθηκε οι Ουκρανοί αφέθηκαν στα μανταλάκια) είχε σαν αποτέλεσμα την διαπραγμάτευση στην Ελβετία, όπου οι Ρώσοι (καλώς πράττοντας) έθεσαν ΟΛΗ την γκάμα των διεκδικήσεων τους στο τραπέζι με την μορφή κειμένων συνθηκών προς λεπτομερή συζήτηση (ο διαπραγματευτής υφυπουργός εξωτερικών ανέφερε ότι είναι έτοιμοι να συζητήσουν άρθρο προς άρθρο τα κείμενα που κατέθεσαν). Παρεμπιπτόντως ο γράφων ελπίζει ότι το ημέτερο ΥΠΕΞ θα μάθει από το πάθημα των ΗΠΑ, διότι τα ανάλογα θα πράξουν και οι Τούρκοι. Ας ενσκήψουν εναργώς στα διαδραματισθέντα οι διπλωμάτες, διότι…  Επιπλέον η ΕΕ αφέθηκε σε αγρανάπαυση, καθώς το ειδικό της βάρος στο επίπεδο αυτό είναι επιεικώς γελοίο. ΔΕΝ είναι τυχαίο ότι ο νέος Καγκελάριος της Γερμανίας θα πάει να δει προσωπικά τον Πούτιν (ενέργεια, εξαγωγές) παρακάμπτοντας την υπουργό εξωτερικών του (που ο γράφων πιστεύει ότι πολύ θα έχουν «αγαπήσει» οι γερμανοί βιομήχανοι).

7) Η Κίνα μέσα από όλα αυτά κερδίζει, χωρίς ΚΑΝΕΝΑ κόστος, τεράστια οφέλη. Οι χώρες τη κεντρικής Ασίας θα γίνουν προνομιακό πεδίο σε οικονομικό, διπλωματικό, στρατιωτικό και ενεργειακό επίπεδο. Η ενεργειακή της ασφάλεια πλέον δεν συζητείται, το οικονομικό όφελος δεν χρειάζεται υψηλή ευφυΐα κάποιος για να το καταλάβει, σε στρατιωτικό πεδίο μέσω κοινών ασκήσεων και συναφών θα είναι παντού, διπλωματικά υπάρχει πλέον ισχυρό μπλοκ που εκτείνεται από Βορά μέχρι Νότο (Ιράν) και από Ανατολή μέχρι Δύση (μια ματιά στον χάρτη αρκεί).

8) Η Κίνα εκ των πραγμάτων αποτελεί μέλος (έστω ως μόνιμος παρατηρητής) μιας εν τη γενέσει στρατιωτικής συμμαχίας.  Μια συμμαχία με πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις ισχύος από το ΝΑΤΟ. Ένα ΝΑΤΟ το οποίο βρίθει (ο Τραμπ είχε απόλυτο δίκαιο) τζαμπαζήδων που απαιτούν συνεχώς, και του οποίου ο βασικός πυλώνας (90% των διαστάσεων σκληρής ισχύος) βρίσκεται αφενός σε στρατηγική αποδρομή, αφετέρου και πολύ χειρότερα, σε ανεπίστρεπτη πτώση ισχύος. Ο στρατηγικός χρόνος αντιστροφής των συνθηκών για τις ΗΠΑ έχει παρέλθει. Ο Τράμπ είχε δίκαιο στην ανάλυση του και προσπάθησε να  ανασχέσει την πτώση κατά το δυνατόν, όμως το βαθύ κράτος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ τον υπέσκαψε παντοιοτρόπως, μέχρι και με την γελοία κατηγορία ότι εσκεμμένα πριμοδοτούσε με την πολιτική του την Ρωσία. Λοιπόν, με βάση τα γεγονότα, ποιος τελικά πριμοδότησε την Ρωσία; Ποιος της έδωσε την δυνατότητα να θέσει την στρατηγική ατζέντα εφεξής; Εάν ο Τράμπ είχε κάνει αυτά τα στρατηγικά εγκλήματα  που έγιναν επί Μπάιντεν, πόσοι και ποιοί ένθεν και εκείθεν του Ατλαντικού, ποια ΜΜΕ, θα ούρλιαζαν 24/7 ζητώντας το κεφάλι του; Μωραίνει Κύριος ων βούλεται απωλέσαι…

9) Η Κίνα και η Ρωσία, προκύπτει από άλλη επικοινωνία που είχαν ο Πούτιν και ο Ξι Τζινπίνγκ, έχουν ήδη ετοιμάσει και είναι έτοιμο να λειτουργήσει ανά πάσα στιγμή, ένα σύστημα εναλλακτικό του SWIFT (διατραπεζικό σύστημα επικοινωνιών πάνω στο οποίο βασίζονται οι αγορές με χρέωση πιστωτικών καρτών και άλλες τραπεζικές συναλλαγές), ενώ διαφαίνεται ότι έχουν και δικό τους σύστημα διακανονισμών σε λειτουργία, στο οποίο φυσικά θα μπορούν να μπουν όλα τα μέλη της Συνθήκης της Σαγκάης, αλλά και άλλοι εάν το θελήσουν( κυρίως από Ασία, ίσως η Ινδία, περιοχή Ειρηνικού). Λογικά θα δημιουργήσουν και δικό τους Νομισματικό Ταμείο σχετικά γρήγορα. Πιθανές οικονομικές κυρώσεις από την ΕΕ ή τις ΗΠΑ θα δράσουν ως φοβερός επιταχυντής τέτοιων εξελίξεων.

Μια λογική ανάλυση του επέκεινα

            Κατ’ αρχήν είναι προφανές ότι η Ελλάδα καλά θα κάνει (θα κάνει;) να μελετήσει μετά πάσης προσοχής τις εξελίξεις που αφορούν τα θέματα αυτά τους προσέχεις ολίγους μήνες. Θα θέσουν το παγκόσμιο πλαίσιο υψηλής στρατηγικής για πολλά- πολλά χρόνια. Η Τουρκία ήδη έχει εμπλακεί, έχει χάσει πόντους σημαντικούς, αλλά επειδή ο βασικός της στόχος είναι η Ελλάδα δεν θα βρει σημαντικά εμπόδια άπαξ και παγιωθεί μια νέα στρατηγική ισορροπία με το νέο δίπολο να κανοναρχεί την Αν. Μεσόγειο τελικά. Ο παντουρκισμός μπορεί να είναι όραμα του Ερντογάν, αλλά η απαλλαγή από την Ελλάδα είναι το κοινό όραμα ΟΛΩΝ των τούρκων πολιτικών (ισλαμιστών και κεμαλιστών, αριστερών, σοσιαλιστών, συντηρητικών και λοιπών). Άρα η στρατηγική ευελιξία της Τουρκίας ως προς την γενικότερη ισορροπία ισχύος είναι πολύ μεγάλη αρκεί ο εκάστοτε κυρίαρχος να την αφήσει να κατισχύσει της Ελλάδος με όποια μέθοδο επιλέξει η ιδία.

Η Ελλάδα λόγω της συμμετοχής της στην ΕΕ και την ΟΝΕ ΔΕΝ διαθέτει αυτή την στρατηγική ευελιξία.

Η ΟΝΕ μας στέρησε εντελώς την άσκηση οικονομικής και νομισματικής πολιτικής, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να εξαρτάται απόλυτα από τις διαθέσεις των ισχυρών και κυρίως της Γερμανίας, η οποία έχει δείξει απερίφραστα ότι πρωτίστως και κυρίως εννοεί ότι αυτό που συμφέρει την ίδια είναι και το συμφέρον για τα μέλη της ΟΝΕ. Επιπλέον, παντελώς άλογα, θέσαμε εαυτόν σε αέναη οικονομική κατοχή γινόμενοι αποικία χρέους μέσω των μνημονίων. Συνεπώς και να θέλουμε να φύγουμε από την ΟΝΕ, δεν θα μπορέσουμε να αυτονομήσουμε την οικονομική μας πολιτική, δεν θα μπορέσουμε να επανασχεδιάσουμε την οικονομική μας δομή, μονίμως θα μας «φοράνε βαφτιστικά κοστούμια» που θα εξυπηρετούν οικονομικούς στόχους δανειστών και όχι ημών. Στον βαθμό λοιπόν που η σκληρή ισχύς είναι άμεση συνάρτηση της οικονομικής δομής αρχικά και της οικονομικής ευρωστίας κατόπιν, και στον βαθμό που η Τουρκία δεν έχει τέτοιους περιορισμούς, ξεκινούμε με στρατηγικό μειονέκτημα.  Εφόσον η Τουρκία στην νέα ισορροπία ισχύος που θα έλθει, πλασάρει εαυτόν ως συνομιλητή με μεγάλο βαθμό  ανεξαρτησίας, και εφόσον οι οικονομικές παράμετροι είναι αμοιβαία επωφελείς για τους κύριους παίκτες, είναι λίαν επίφοβο ότι η Ελλάδα θα καταστεί ανταλλάξιμο είδος. Η ιστορία με τον EAST MED ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να έχει ηχήσει συναγερμό.  Αντιθέτως η μικρό-πολιτική καλά κρατεί.

Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε στρατηγική συρρίκνωση.  Αυτό ήταν ορατό εδώ και πολλά χρόνια. Οι νέο-συντηρητικοί ήταν τελικά ο εχθρός εντός των τοιχών, παρά την ιδεολογία τους. Ουτοπικές ιδεολογίες, αδυσώπητες πραγματικότητες. Το δίδυμο Τραμπ- Πομπέο το είχε καταλάβει αυτό. Ο πρώτος από οικονομική σκοπιά, ο δεύτερος από στρατηγική. Παίζαν στις καθυστερήσεις ψάχνοντας το γκολ για την παράταση.  Αντ’ αυτού ο νέος προπονητής άρχισε τα αυτογκόλ.  Δεν υπάρχει παράταση. Πλέον η μόνη ρεαλιστική στρατηγική επιτάσσει οικονομία δυνάμεως, συγκέντρωση δυνάμεως και στόχο-προσήλωση. Αυτά σε θεωρητικό επίπεδο. Πρακτικά αυτό θα έχει σοβαρότατες συνέπειες για εμάς. Δυο είναι τα βασικά σενάρια.

Σενάριο πρώτο

Διάλυση του υφιστάμενου ΝΑΤΟ και δημιουργία ενός νέου με αποκλεισμό αρκετών υφισταμένων μελών. Ουσιαστικά επικέντρωση στον έλεγχο Σουέζ, Γιβραλτάρ, έξοδος Βορείας Διόδου, έξοδος Βαλτικής. Είναι προφανές ποιος χρειάζεται και ποιος όχι. Που χρειάζονται βάσεις και που όχι. Πως κατανέμονται οι πόροι και που. Τι χρειάζεται σε συστήματα και υποδομές. Ποιο είναι το πρόβλημα για την Ελλάδα; Η ΟΝΕ. Αποικία χρέους. Ποιο είναι το πλεονέκτημα της Τουρκίας; Όχι ΟΝΕ, αυτόνομη οικονομική και νομισματική πολιτική. Φοβικός αντίπαλος σε πολιτικό επίπεδο. Αδύναμη Κύπρος δεμένη στην ΟΝΕ. Μπαλαντέρ η ενσωμάτωση της ΤΔΒΚ στην «μητέρα πατρίδα» και ποιος ελέγχει το Σουέζ τότε; Χώρια τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που αποκτά με την ενσωμάτωση. Χώρια το ότι έχει καταστεί η εγγύς Κίνα (φτηνή παραγωγή) για την Γερμανία και άλλους στην Ευρώπη. Εμείς ΟΝΕ… EAST MED

Σενάριο δεύτερο

Πρώτα μια απαραίτητη διευκρίνηση. ΔΕΝ μπορεί να δημιουργηθεί αμυντικός μηχανισμός της ΕΕ αυτονόμως από τα κράτη μέλη. Το ΝΑΤΟ καλύπτει το 90% των δαπανών του από το υπουργείο αμύνης των ΗΠΑ. Βγάζουμε το Η.Β., έξω και η Νορβηγία που δεν θέλει να ακούσει για ΕΕ, απομένει ως μεγαλύτερος μέτοχος οικονομικά η Τουρκία (ποσοστό του ΑΕΠ και αριθμός στρατιωτικών δυνάμεων). Πιστεύει κάποιος ότι η Γερμανία θα ξοδεύει το 14% του ΑΕΠ της επί 10 τουλάχιστον χρόνια για να φτιάξει στρατιωτικές δυνάμεις ικανές να στηρίξουν μια ουσιαστική στρατιωτική συμμαχία άνευ ΗΠΑ; Θα προτιμήσει να τα βρει με την Ρωσία, και business as usual. Που εδώ που τα λέμε είναι και λογικό.   Η Γαλλία από μόνη της δεν μπορεί (το απέδειξαν οι επιχειρήσεις στο Μάλι και ο βομβαρδισμός του Καντάφι, όταν και στις δυο περιπτώσεις ξέμεινε από κονδύλια και χρειάστηκε αύξηση ελλείμματος και δανεισμός όπλων από ΗΠΑ για την δεύτερη περίπτωση). Όλοι οι άλλοι μαζί δεν φτάνουν, χώρια που η Μεσογειακή ζώνη μελών είναι βουτηγμένη στο χρέος και υπό την διαρκή επιτροπεία της Γερμανίας (business as usual). Τούτων δοθέντων το δεύτερο σενάριο είναι το ακόλουθο.

Το ΝΑΤΟ διατηρείται ως ένα φόρουμ, ένα όργανο διαβουλεύσεων για ζητήματα ασφαλείας χωρίς όμως πλέον να αποτελεί όργανο σκληρής ισχύος. Security organization, not a defense organization. Αντιθέτως το CSTO θα μετατραπεί από security σε defense organization.

Δεδομένου ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να αντέξουν οικονομικά το ΝΑΤΟ ως έχει, δεδομένου ότι η εσωτερική πολιτική των ΗΠΑ έχει βαλθεί να  εκτοξεύσει το χρέος στον Θεό (ευτυχώς για την ώρα το φαραωνικό νομοθέτημα Build Back Better καταψηφίστηκε), δεδομένου ότι η Κίνα έχει ετοιμάσει ανταγωνιστικό διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα (πρόβλημα χρηματοδοτήσεως χρεών Δύσεως που κινδυνεύει να γίνει εν τω συνόλω αποικία χρέους), δεδομένου ότι η τεχνολογική υπεροχή της Δύσεως ταχέως μειώνεται, δεδομένου ότι για λόγους απόλυτα ιδεοληπτικούς επιχειρείται μια μεγάλης κλίμακας αποσταθεροποιητική κοινωνική μηχανική στην Δύση μέσω της επιδοτούμενος μετακινήσεως πληθυσμών η οποία θα οδηγήσει σε κοινωνική αποσύνθεση και σοβαρότατες κοινωνικές συγκρούσεις σε συνδυασμό με την αυξανόμενη φτωχοποίηση των γηγενών πληθυσμών στην Ευρώπη και την Δύση γενικότερα,  δεδομένου ότι υιοθετούνται αυτοκτονικές πολιτικές (π.χ. πράσινη οικονομία) οι οποίες άμεσα καταστρέφουν οικονομικά την Δύση ενώ πλέον δημιουργούν και δομικό υψηλό πληθωρισμό που θα συνδυαστεί με τα προηγούμενα,  και μια σειρά άλλων σοβαρών δεδομένων που όλα αποσταθεροποιούν το Δυτικό οικονομικό και κοινωνικό οικοδόμημα υποσκάπτοντας τις βασικές του ηθικές αξίες,  το αποτέλεσμα που λέγεται διαστάσεις ισχύος στην Δύση θα είναι σαφώς υποβαθμισμένο. Θα είναι συνεπώς περίπου μονόδρομος για όποιους μεγάλους διεθνείς δρώντες το μπορούν, να βρουν ένα νέο σημείο συμφωνίας με την αναδυόμενη διπολική συμμαχία ισχύος.

Σε μια τέτοια περίπτωση η ιστορία διδάσκει ότι πάντα κάποιες περιοχές, κάποιοι δρώντες, κάποιοι λαοί γίνονται ανταλλάξιμο είδος. Πολλές φορές δεν ζητάται καν η γνώμη τους.

Οι συνθήκες της διαπραγματεύσεως διαμορφώνονται τώρα. Τώρα. Όποιος και όπως προλάβει. Δεν θα μας σώσει η ΕΕ. Όσο εγγυήθηκε και τα σύνορα μας…Θα θυμούνται όσοι ήταν σε νεαρή τουλάχιστον ηλικία το 1985-1996 το παραμύθι ότι πρέπει πάντα να είμαστε στον πυρήνα της Ευρώπης διότι μεταξύ άλλων (οικονομική ευρωστία, ανάπτυξη και άλλα κωμικά) θα εγγυότανε και τα σύνορα μας. Θα έβαζε φρένο στην Τουρκία. Οι διενέξεις θα γινόταν ευρωπαϊκές και η Τουρκία θα συμμαζευόταν και άλλα τέτοια κωμικά.

Οι ΗΠΑ αναγκαστικά θα πάνε σε οικονομία δυνάμεων. Η ΕΕ δεν «μετράει». Το νέο δίπολο ισχύος θα επιβάλλει καταστάσεις στην περιοχή. Χρειάζεται πλέον ακτινική πολιτική και στοχευμένη πολιτική ισχύος. Τα φληναφήματα  περί διεθνισμού και ΕΕ εξεμέτρησαν το ζην. Όσοι γνωρίζουν από θεωρία συστημάτων, πάμε σε μη κυριαρχικό , πολυαρχικό σύστημα με περιορισμένη αναστοχαστικότητα και εφαρμογή εσωτερικών κανόνων που τώρα διαμορφώνονται. Δεν έχουμε περιθώρια χρόνου πλέον. Ατυχώς οι Τούρκοι στην κορυφή έχουν επαγγελματίες, και έπιασαν το νόημα. Απλά έχοντας ακόμη το «χουι» του πλιάτσικου ορμούν όπου νομίζουν ότι κάτι μπορούν να πάρουν (εσχάτως Καζακστάν). Έτσι χάνουν σημαντικούς πόντους. Μας δίνουν κάποιο χρόνο.  Όχι πολύ.

*Ο Φοίβος Αποστολόπουλος είναι Γεωπολιτικός και Γεωστρατηγικός Αναλυτής.

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Γιώργος Ρωμανός

Συγγραφέας – Αναλυτής, Ιστορικός ερευνητής

Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να παραδεχτούν ακόμη, ότι πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας δεν είναι ο Μπόρις Γιέλτσιν αλλά ο Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν. Με το γεωστρατηγικό ρολόι τους σταματημένο στον χρόνο θέλουν ξανά να παραβιάσουν βάναυσα έναν θεμελιώδη κανόνα που λέει: «ποτέ μην κάνεις το λάθος να θέλεις να εξευτελίσεις έναν νικημένο αντίπαλο.» Αυτό είχαν συνηθίσει να κάνουν επί Γιέλτσιν. Σήμερα αν επιμείνουν στην ίδια τακτική εκβιάζουν ένα πλανητικό πυρηνικό ολοκαύτωμα και την αυτό-καταστροφή τους. Οι καιροί άλλαξαν. Η Ρωσία άλλαξε.

Κάποτε οι ΗΠΑ και η Δύση «νίκησαν» την Σοβιετική Ρωσία (ΕΣΣΔ) εκμεταλλευόμενες τα προβλήματα του σοβιετικού συστήματος και κλιμακώνοντας την πρακτορική τους διείσδυση, αρχικά επί Γκορμπατσόφ (1985 και μετά) και κυρίως κατά την εποχή Γιέλτσιν (1991-1999), οπότε η CIA δρούσε ανεξέλεγκτα στην Ρωσία.

Κλειδί για την κατανόηση της σημερινής ανυποχώρητης αντίδρασης των Ρώσων αποτελεί το γεγονός, ότι οι ΗΠΑ και η Δύση διαβεβαίωναν τους Ρώσους, επί Γκορμπατσόφ, πως το ΝΑΤΟ δεν θα επεκτεινόταν ανατολικά του Βερολίνου και η Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε έναν «ενδιάμεσο χώρο διεθνούς ειρήνης και συνεργασίας.»

Όμως η Δύση εξαπάτησε κυνικά την Ρωσία, καθώς τουλάχιστον από το 1990 και μετά μεταφέρουν πυρηνικές κεφαλές και όπλα μεγάλου βεληνεκούς μέχρι την «πόρτα» της. Ενδεικτικό, το ότι το 2017, η Ρωσία κάλεσε επισήμως τις ΗΠΑ να αποσύρουν 200 πυρηνικές κεφαλές από την Ευρώπη, υποδεικνύοντας πέντε χώρες στις οποίες έχουν εγκατασταθεί. Αλλά οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ αγνόησαν το αίτημα και συνέχισαν την εγκατάσταση πυρηνικών όλο και πιο κοντά στα ρωσικά σύνορα.

Αμερικανικοί πυρηνικοί πύραυλοι μεταφέρθηκαν από το Ιντσιρλίκ (Τουρκία) στη Ρουμανία και πολλά όπλα σε Πολωνία, Ουκρανία, Εσθονία, κ.α., όλο και πιο κοντά στην Ρωσία, με ταυτόχρονη συνεχή διείσδυση πρακτόρων στα εδάφη της. Όπως αναφέρουν δυτικά ΜΜΕ (BILD, Το Βήμα, κ.α.), στην Ουκρανία, δρουν κατά χιλιάδες Αμερικανοί και Άγγλοι εκπαιδευτές και πράκτορες, όπως και μέλη της αμερικανικής ιδιωτικής εταιρείας μισθοφόρων κομάντος «Security Academy».

Στις 9/5/2021 η βρετανική εφημερίδα Daily Star δημοσίευσε την επίσημη ανακοίνωση της Βρετανικής κυβέρνησης, ότι μετέφερε 200 ισχυρά οπλικά συστήματα, άρματα μάχης και περισσότερους από 800 Βρετανούς κομάντος στην Εσθονία. Τότε ο Ρώσος ΥπΑμ Σ. Σόιγκου είχε δηλώσει: «οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ αυξάνουν την ένταση. Το ΝΑΤΟ προετοιμάζει τα στρατεύματά του στην Ευρώπη για πόλεμο.»

Η προβοκάτσια ως «πυρηνικό» όπλο

Κατά την καλά οργανωμένη από τη Δύση «Πορτοκαλί Επανάσταση» στην Ουκρανία (22/11/2004–23/1/2005) ο τότε Αμερικανός πρέσβης συμμετείχε φανερά σε πορείες εναντίον της μη αρεστής στις ΗΠΑ Ουκρανικής κυβέρνησης την οποία και τελικά ανέτρεψαν. Ανάλογες προσπάθειες διείσδυσης συμβαίνουν σήμερα στις ρωσόφωνες ουκρανικές επαρχίες, Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ, με στόχο την «από μέσα» ανατροπή της κατάστασης.

Η προβοκάτσια είναι ένα «πυρηνικό» όπλο. Το εφάρμοζε ο διαβόητος Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, σύμβουλος των Αμερικανών προέδρων μέχρι και του Ομπάμα. Να θεωρήσουμε σύμπτωση το ότι ο Μπρεζίνσκι ήταν γιος του Ρώσου εξωμότη Ταντέους Μπρεζίνσκι, που πολέμησε τον Σοβιετικό Στρατό και είχε δημόσιο αξίωμα στη Ναζιστική Γερμανία, ως Γενικός Πρόξενος στην Λειψία από το 1931 ως το 1935; Πρόσφατη απόδειξη της απαρασάλευτης για τις ΗΠΑ γραμμής Μπρεζίνσκι, είναι τα γεγονότα στο Καζακστάν. Χώρα κλειδί λόγω θέσης, εκ των κορυφαίων παραγωγών Ουρανίου, πλούσια σε Πλουτώνιο, Σπάνιες Γαίες και Φυσικό Αέριο. Έτσι η πολιορκία κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας κλιμακώνεται. Όλα δείχνουν ότι η επίθεση αυτή σχεδιαζόταν εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Στις μάχες στο Αλμάτι καταγγέλλεται πως εντοπίστηκαν 20.000 ένοπλοι και μισθοφόροι Τζιχαντιστές από Αφγανιστάν, Συρία, Κιργιστάν, Τουρκία, κ.α., συνελήφθησαν χιλιάδες, ενώ εντοπίστηκε τουλάχιστον ένα κέντρο επιχειρήσεων με έδρα το Κίεβο της Ουκρανίας υπό συγκεκριμένο ηγέτη.

Οι ΗΠΑ και η Γερμανία έχουν δημιουργήσει βάση UAV στην Ουκρανία στην περιοχή Kirovograd, σε παλιό σοβιετικό αεροδρόμιο. Από εκεί οι Αμερικανοί στέλνουν συνεχώς drones εναντίον της Κριμαίας τα οποία οι Ρώσοι καταρρίπτουν. Τα περιστατικά είναι πολλά! Το σοβαρότερο από αυτά, οι Ρώσοι επέτρεψαν να διαρρεύσει στα διεθνή ΜΜΕ, στις 17-18/6/2016. Τότε, σε μια επίδειξη δύναμης, τα αντιαεροπορικά τους συστήματα, κατέβασαν ένα αμερικανικό RQ-4 Global Hawk, παρεμβαίνοντας στο σύστημα ελέγχου του και το προσγείωσαν στην Συμφερούπολη. Αμέσως μετά ο Ρώσος ΥΠΑΜ, Σεργκέι Σοϊγκού, πραγματοποίησε αιφνιδιαστική επιθεώρηση του ρωσικού Στρατού στην Κριμαία και αυξήθηκε ο αριθμός των ρωσικών δυνάμεων στα σύνορα με την Ουκρανία. Η κατάσταση αποτυπώθηκε και σε άρθρο της Ουάσιγκτον Ποστ υπό τον τίτλο «Οι ΗΠΑ μπορούν να αποτύχουν στην Κριμαία.»

Ολοκληρωμένες εγγυήσεις ασφαλείας, ζητά η Μόσχα

Σήμερα το «αφήγημα» των ΗΠΑ–Δύσης είναι, ότι «η Ρωσία θέλει να εισβάλλει στην Ουκρανία». Ωστόσο η Μόσχα δεν έχει κανέναν λόγο, μέχρι στιγμής τουλάχιστον…, να εισβάλλει στην Ουκρανία διότι έχει πετύχει αυτό που ήθελε. Δηλαδή, να μην αναπτύσσεται ουκρανικός στρατός στις ρωσόφωνες επαρχίες, Ντονιέτσκ και Λουγκάνσκ οι οποίες είναι πλέον συνδεδεμένες οικονομικά και δασμολογικά με την Ρωσία και οι κάτοικοι τους έχουν ήδη ρωσικά διαβατήρια. Αυτό που πραγματικά απαιτεί η Μόσχα είναι ολοκληρωμένες εγγυήσεις ασφάλειας: να μην ενταχθεί η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, η οποία έχει παγιδευτεί στην πολιτική πυρηνικής εξάπλωσης των ΗΠΑ, να σταματήσει η προώθηση αμερικανικών πυραύλων και στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στα σύνορά της, και να αποκλιμακωθούν τα πυρηνικά στα επίπεδα του 1997. Η Ρωσία δήλωσε πως δεν έχει κανένα περιθώριο υποχώρησης.

Τα διεθνή ΜΜΕ υποστηρίζουν, πως, εάν αποτύχουν οι συνομιλίες Ρωσίας – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ θα εγκατασταθούν ρωσικοί βαλλιστικοί και άλλοι πύραυλοι, μέχρι και στην Σερβία, σύμφωνα με διαρρέουσα μυστική συμφωνία του 2007, μεταξύ Μόσχας και Βελιγραδίου. Ρωσικοί πύραυλοι θα εγκατασταθούν στο Καλίνινγκραντ, την Κριμαία και αλλού στη Ρωσία ή και την Λευκορωσία.

Ο απόλυτος παραλογισμός αυτού του ανταγωνισμού αποδεικνύεται από το ότι η Ρωσία έχει πλέον αναπτύξει κυριολεκτικά «ασύλληπτη» πυραυλική και πυρηνική τεχνολογία. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους πυραύλους: Avangard (ταχύτητα 27 φορές μεγαλύτερη από την ταχύτητα του ήχου), Kinzhal, νέων πυρηνικών δυνατοτήτων πύραυλος, Tsirkon, S-500, S-550, Kalibr (τύπου SS-N-30A που χρησιμοποιήθηκαν στη Συρία, το 2015), τους γνωστούς ως «υπερηχητικά οχήματα πυραύλων ολίσθησης» (HGV) και πολλά άλλα υπερσύγχρονα όπλα σε αέρα, θάλασσα και ξηρά. Με τις ασύλληπτες ταχύτητες και το βεληνεκές τους «υπερ-καλύπτονται»: η Βαλτική και η Μαύρη θάλασσα, αλλά και οι: Εσθονία, Λιθουανία, Λετονία, Πολωνία, Γερμανία (και το Βερολίνο), Τσεχία, Σλοβακία, Ρουμανία, Τουρκία (και η Κωνσταντινούπολη). Και μόνο οι εκτοξεύσεις από ρωσικά υποβρύχια αρκούν ώστε όλες οι χώρες της ΕΕ, Αγγλία και ΗΠΑ να μη θεωρούνται ασφαλείς.

Η πολιτική των γραφειοκρατών της Ουάσιγκτον και του ΝΑΤΟ οδηγεί ολόκληρο τον πλανήτη σε μία σχιζοφρενική ισορροπία απειλών πυρηνικού ολέθρου, πράγμα που δοκιμάστηκε το 1962, τότε από τη Μόσχα, στην «Κρίση των ρωσικών πυραύλων στην Κούβα» και (καλώς) απέτυχε!

Οι ΗΠΑ ως υπερ-δύναμη χρωστούν στον πλανήτη σταθερή παγκόσμια ειρήνη. Και αυτό δεν γίνεται με την επαναφορά μιας από πολλών ετών νεκρής γεωστρατηγικής. Ο Κόσμος προχώρησε, η Κοινωνία προχώρησε, και η παγκόσμια ειρήνη αποτελεί το ύψιστο αγαθό το οποίο οφείλουν να προστατέψουν.

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Αξιότιμη κυρία Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, σας ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνατε να με καλέσετε να μιλήσω στο διαδικτυακό συνέδριο απολογισμού της ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ 21. Χαιρετίζω όλα τα μέλη αλλά και τους υποστηρικτές της προσπάθειας στην οποία είστε επικεφαλής.

Η σημερινή, η δεύτερη μέρα του συνεδρίου, φέρει τον τίτλο «Προοπτικές». Και είναι πολύ σημαντικό όταν κάνουμε τον απολογισμό μιας προσπάθειας να διερευνούμε τη δυνατότητα για συγκεκριμένη εξέλιξη στο μέλλον και αυτός ακριβώς είναι ο ορισμός της «προοπτικής»¹. Οφείλουμε όλοι να συμμετέχουμε στους εθνικούς αγώνες και είναι πολύ σημαντικό αυτό να γίνεται με οργανωμένο τρόπο θέτοντας στόχους και πετυχαίνοντάς τους.

Η ΤΙΜΗ ΣΤΟ 21 είναι μία προσπάθεια, την οποία εμπνεύστηκε η κυρία πρύτανης, προκειμένου να τιμήσουμε ως Έλληνες την διακοσιοστή επέτειο της Εθνεγερσίας του 1821. Αυτή η προσπάθεια ήταν αναγκαία ελλείψει σοβαρής ανάλογης προσπάθειας από το επίσημο κράτος, το οποίο προτίμησε να αναθέσει ένα τόσο σοβαρό εθνικό έργο στην κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη, βασική εκπρόσωπο της αφελληνισμένης πλουτοκρατίας της χώρας μας. Η επιτροπή που συνέστησε το ελλαδικό κράτος για τα διακόσια χρόνια από την Επανάσταση, με τον τίτλο «Ελλάδα 2021», κινήθηκε στους γνωστούς ρυθμούς που μας έχει συνηθίσει τις τελευταίες δεκαετίες και οι οποίοι όχι απλώς δεν είναι υπέρ του έθνους και της πατρίδας αλλά στρέφονται ευθέως κατά της ιστορικής αλήθειας και κατά του έθνους μας. Οι ανθελληνικές παρουσίες, δήθεν σπουδαίων ακαδημαϊκών προσωπικοτήτων και οι μισελληνικές αναφορές τους, πείθουν και τον πιο δύσπιστο για τον ύποπτο ρόλο τόσο της συγκεκριμένης επιτροπής όσο και της κυρίας Αγγελοπούλου. Φυσικά, η κυρία Δελιβάνη φρόντισε να ενημερωθεί για το ποιόν των συντελεστών της «Ελλάδας 2021» και να απαριθμήσει τις ακραία ανθελληνικές απόψεις πολλών από αυτούς.

Ποια ήταν όμως η αντίδραση του οικονομικο-πολιτικού συστήματος της χώρας μας και του βασικού εργαλείου προπαγάνδας που διαθέτει, δηλαδή των ΜΜΕ; Χαρακτήρισαν την ΤΙΜΗ ΣΤΟ 21 ως μία ακροδεξιά κίνηση, παραβλέποντας ότι σε αυτήν συμμετέχουν άνθρωποι όλων των ιδεολογικών αποχρώσεων. Φυσικά, αυτά δεν πτοούν την ΤΙΜΗ ΣΤΟ 21, η οποία συνεχίζει το εθνικό έργο της ανεξάρτητα από τον πόλεμο που δέχεται. Είναι άλλωστε γνωστή η μέθοδος να χαρακτηρίζονται –από το πιο πάνω σύστημα– ως ακροδεξιές ή και φασιστικές όσες κινήσεις έχουν πατριωτικό περιεχόμενο.

Εθνικός λοιπόν ο σκοπός της ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ 21, η οποία μέσα στις δράσεις τις συμπεριέλαβε και το Σκοπιανό θέμα ενώ στράφηκε ξεκάθαρα κατά της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών, όπως άλλωστε και η συντριπτική πλειονότητα των συμπολιτών μας. Από τη στιγμή όμως που η συγκεκριμένη συμφωνία είναι σε ισχύ και εμείς την θεωρούμε εθνικά επιζήμια, θα πρέπει να δούμε με ποιους τρόπους μπορούμε να την πολεμήσουμε ώστε να απεμπλακούμε από αυτήν.

Πιο κάτω θα γίνει αναφορά σε τρία επίπεδα αντίδρασης κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Στο νομικό, στο πολιτικό και στο καθημερινό επίπεδο.

Νομικό επίπεδο

Σε άρθρο² του, στο constitutionalism.gr τον περασμένο Νοέμβριο, ο πρώην πρόεδρος της δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, ανέφερε ότι σε περίπτωση που η Συμφωνία των Πρεσπών αμφισβητηθεί από μελλοντική κυβέρνηση του VMRO-DPMNE στα Σκόπια, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει σαφές ότι «θ’ ασκήσει, κατά την κρίση της, τα δικαιώματα που της παρέχουν πρωτίστως οι διατάξεις των άρθρων 56 και 60 της Σύμβασης της Βιέννης, είτε για την καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών, είτε για την αποχώρηση από αυτή.  Είτε, επίσης, για λήξη της ως άνω Συμφωνίας ή για την αναστολή εφαρμογής της» επίσης αναφέρει ότι «το δικαίωμα καταγγελίας ή αποχώρησης από την Συμφωνία των Πρεσπών συνάγεται από την ίδια την φύση της. Πραγματικά, τι νόημα έχει η “διαιώνιση” μιας Συμφωνίας αυτής της μορφής αν η αμφισβήτησή της εκ μέρους ενός των συμβαλλόμενων Μερών είναι τέτοια, ώστε να την καθιστά “γράμμα κενό περιεχομένου”;».

Μπορεί ο κ. Παυλόπουλος να υπέγραψε τη Συμφωνία των Πρεσπών όσο πιο γρήγορα γινόταν –μη τυχόν και χάσουμε το κελεπούρι–, μπορεί να έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που αντιστέκονταν σθεναρά σε αυτή την εθνική παραχώρηση, μπορεί να αγνόησε όσους από εμάς επικοινωνήσαμε με το τηλεφωνικό κέντρο της προεδρίας της δημοκρατίας και του επιστήσαμε την προσοχή να μην υπογράψει αυτή την προδοσία, όμως η άποψή του αναφορικά με την απεμπλοκή μας από τη Συμφωνία των Πρεσπών έχει ιδιαίτερη σημασία. Επειδή, πέραν του ότι είναι ο πρόεδρος της δημοκρατίας που την στήριξε και την υπέγραψε, είναι νομικός και ακαδημαϊκός. Επομένως, η πιο πάνω επιστημονική και τεκμηριωμένη θέση περί «καταγγελίας», «αποχώρησης από αυτή», «λήξης» ή «αναστολής εφαρμογής της» με βάση τα άρθρα 56 και 60 της Σύμβασης της Βιέννης, αλλά και με βάση «την ίδια τη φύση της» Συμφωνίας των Πρεσπών όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, είναι πολύ σημαντική.

Είναι κοινή πεποίθηση ότι το ακραίο εθνικιστικό VMRO-DPMNE θα επικρατήσει άνετα στις επόμενες εθνικές εκλογές στα Σκόπια και φυσικά αναμένεται να αμφισβητήσει και από την θέση της κυβέρνησης τη Συμφωνία των Πρεσπών, όπως άλλωστε κάνει καθημερινά. Με βάση αυτή την αμφισβήτηση, ο κ. Παυλόπουλος μιλάει για χρήση από πλευράς της χώρας μας των συγκεκριμένων νομικών εργαλείων, προκειμένου να απεμπλακούμε από μία συμφωνία, η οποία αν επικρατήσει το VMRO-DPMNE και δεν την τηρήσει, θα καταστεί όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «γράμμα κενό περιεχομένου».

Η συγκεκριμένη θέση του κ. Παυλόπουλου είναι και μία απάντηση προς όλους εκείνους που ισχυρίζονται ότι η Συμφωνία των Πρεσπών δεν ακυρώνεται, χωρίς να έχει μεγάλη σημασία αν τη λέξη «ακύρωση» την αποκαλεί «καταγγελία», «αποχώρηση από αυτή», «λήξη» ή «αναστολή εφαρμογής της». Η ουσία είναι ότι υπάρχει νομικός τρόπος ώστε η χώρα μας να αποδεσμευτεί από αυτή τη συμφωνία. Επίσης, είναι μία απάντηση προς αυτούς που αντιδρούν φοβικά στο ενδεχόμενο ακύρωσής της με το επιχείρημα ότι, εάν ακυρωθεί η συγκεκριμένη συμφωνία, τα Σκόπια θα λάβουν το όνομα «Μακεδονία» σκέτο χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό. Φυσικά και δεν θα γίνει αυτό, τουλάχιστον κατά τον κ. Παυλόπουλο, επειδή αν υπήρχε πιθανότητα για μία τέτοια εξέλιξη, δεν θα υποστήριζε την ακύρωσή της ως μία επωφελή λύση για τη χώρα μας. Μάλιστα, θεωρεί ότι υπάρχει τρόπος να αποβληθούν τα Σκόπια ακόμα και από το ΝΑΤΟ σε περίπτωση που πάψουν να εφαρμόζουν τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αναφέρει σχετικά με αυτό, στο ίδιο άρθρο, ότι «θα τεθεί και ζήτημα ως προς τις επιπτώσεις για την προσχώρηση της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, λόγω του ότι η προσχώρηση αυτή είχε, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της σχετικής συμφωνίας, ως προϋπόθεση την σύναψη και πλήρη εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών… η Ελλάδα, ως Κράτος-Μέλος του ΝΑΤΟ, οφείλει ν’ αντιταχθεί, με όλα τα νόμιμα μέσα, μπροστά στην προοπτική να μείνει “ανενόχλητη” η Βόρεια Μακεδονία ως μέλος του ΝΑΤΟ, έχοντας ουσιαστικά θέσει στο περιθώριο την Συμφωνία των Πρεσπών. Στο δε “ύποπτο” επιχείρημα ότι η αποβολή της Βόρειας Μακεδονίας από το ΝΑΤΟ θα μείωνε την ισχύ και το κύρος της Συμμαχίας, η Ελλάδα οφείλει ν’ απαντήσει ότι ουδέποτε αποδέχθηκε ή θ’ αποδεχθεί την, κατά ορισμένες πλευρές και απόψεις βεβαίως, δήθεν ενίσχυση του ΝΑΤΟ εις βάρος των Εθνικών της Θεμάτων και των Εθνικών της Δικαίων, σε τελική δε ανάλυση και εις βάρος του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου».

Φυσικά, στο σενάριο που εξετάζει ο κ. Παυλόπουλος, την πρωτοβουλία την έχουν οι Σκοπιανοί, μιας και θα πρέπει πρώτα το κράτος των Σκοπίων να δηλώσει ότι δεν επιθυμεί να εφαρμόσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Πάντως τα Σκόπια και τώρα δεν εφαρμόζουν πλήρως τη συμφωνία αφού την παραβιάζουν σχεδόν σε καθημερινό επίπεδο. Εμείς, στην Επιτροπή Ελληνισμού έχουμε καταγράψει 180 παραβιάσεις!

Βέβαια, στην ουσία της, η Συμφωνία των Πρεσπών εκτός από ανιστόρητη είναι και άκρως αντιεπιστημονική αφού βαφτίζει «Μακεδονία» μία γεωγραφική περιοχή, η οποία κατά την αρχαιότητα ήταν γη Δαρδανίας, Παιονίας και Πελαγονίας και επίσης βαφτίζει «Μακεδόνες» τους Σλαβοαλβανούς των Σκοπίων και «μακεδονική» τη βουλγαρική γλώσσα τους. Μία ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα σεβόταν την ιστορία του έθνους μας, θα προσέφευγε στον ΟΗΕ προκειμένου να την ακυρώσει. Δεδομένου ότι κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά απίθανο, μιας και το πολιτικό μας σύστημα στο σύνολό του αποδέχεται αυτή τη συμφωνία, θα μπορούσε εναλλακτικά η προσπάθεια αυτή να γίνει από πρωτοβουλία μίας παγκόσμιας οργάνωσης του ελληνισμού. Σε κάθε περίπτωση όμως, εάν το έργο αυτό το αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση τα πράγματα γίνονται απείρως ευκολότερα. Να σημειωθεί ότι την έλλειψη εθνικής γραμμής από πλευράς του ελληνικού πολιτικού συστήματος δεν την βλέπουμε μόνο στο Σκοπιανό αλλά στο σύνολο σχεδόν των εθνικών μας θεμάτων (Κυπριακό, Βορειοηπειρωτικό, Αιγαίο, παράνομη μετανάστευση, δημογραφικό κ.λπ.). Γενικότερα προκρίνονται εθνομηδενιστικές πολιτικές και πολιτικές, οι οποίες πλήττουν το εθνικό φρόνημα των Ελλήνων.

Πολιτικό επίπεδο

Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας έχει αποδεχθεί τη Συμφωνία των Πρεσπών και δε φαίνεται να υπάρχει κάποια πολιτική δύναμη που να επιδιώκει την ακύρωσή της. Τι θα γίνει όμως εάν προκύψουν πολιτικές δυνάμεις που θα ανατρέψουν αυτό το σκηνικό;

Σε αυτό το σημείο θα κάνω μία μικρή αναφορά στο σωματείο μας με την ονομασία Επιτροπή Ελληνισμού, του οποίου μάλιστα η κυρία Δελιβάνη είναι αντιπρόεδρος. Ένα από τα συμπεράσματα λοιπόν του πρώτου συνεδρίου της Επιτροπής Ελληνισμού, που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 2021 στο ξενοδοχείο Μακεδονία Παλλάς της Θεσσαλονίκης, ήταν ότι η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα, στον πυρήνα του οποίου να υπάρχει το έθνος και η προστασία του.

Το δεύτερο συνέδριο της Επιτροπής Ελληνισμού –«ἐάν θεός ἐθέλῃ»³ όπως έλεγε ο Πλάτων– θα πραγματοποιηθεί το καλοκαίρι του 2022 στο Καστελλόριζο. Εκεί, πέραν των υπολοίπων θεμάτων που θα συζητήσουμε, προγραμματίζουμε να καλέσουμε κόμματα, κινήματα αλλά και προσωπικότητες του πατριωτικού χώρου από όλο το πολιτικό φάσμα. Από την Αριστερά μέχρι τη Δεξιά, πάντα με σεβασμό στη δημοκρατία. Επιδιώκουμε να προκαλέσουμε μία συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα να προκύψουν πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας, οι οποίες θα συμβάλλουν ώστε στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα εθνοκεντρικό δημοκρατικό πολιτικό σύστημα. Βέβαια, η Επιτροπή Ελληνισμού δεν είναι πολιτικό κόμμα ούτε θα γίνει ποτέ, αυτό άλλωστε αναφέρεται ξεκάθαρα στη διακήρυξή μας. Είναι όμως ένα σωματείο με εθνικο-πατριωτικούς σκοπούς, το οποίο επιθυμούμε να λειτουργήσει ως δεξαμενή σκέψης και μέσα από τις συζητήσεις και τις ζυμώσεις που θα προκαλέσει να βοηθήσει στη συνεννόηση για τη δημιουργία πατριωτικών φορέων με στόχο την ενίσχυση της πατρίδας μας και του ελληνισμού. Πιο πάνω, δηλαδή στο «νομικό επίπεδο», αναφέρθηκε ότι το παρόν πολιτικό σύστημα της χώρας μας δε διαθέτει τη βούληση ώστε ελληνική κυβέρνηση να στραφεί από μόνη της κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Eυχής έργον λοιπόν είναι να αλλάξει πλεύση το ελληνικό πολιτικό σύστημα και από την εθνομηδενιστική κατεύθυνση που κινείται, να στραφεί προς την εθνοκεντρική. Επιβάλλεται λοιπόν να εργαστούμε για τη δημιουργία ενός πολιτικού συστήματος στον πυρήνα του οποίου θα βρίσκεται το έθνος και η προστασία του.

Καθημερινό επίπεδο

Σε καθημερινό επίπεδο δεν θα πρέπει να αποδεχτούμε ΠΟΤΕ τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εμείς, θα συνεχίσουμε να αποκαλούμε «Σκόπια» το κράτος που βρίσκεται στα βόρεια σύνορά μας, όπως κάναμε επί 29 χρόνια. Δεν υπάρχει η παραμικρή δέσμευση ή υποχρέωση ούτε από τη Συμφωνία των Πρεσπών στους απεχθείς όρους που αυτή εισήγαγε. Μάλιστα το άρθρο 7 αναγνωρίζει σε όλους τους Έλληνες το δικαίωμα χρήσης των όρων «Μακεδονία» και «Μακεδόνας». Αυτό εξακολουθούμε να κάνουμε, και αυτό καλούμε να κάνουν όλες οι Ελληνίδες και όλοι οι Έλληνες.

Επίσης, ως Επιτροπή Ελληνισμού έχουμε προτείνει να ανεγερθούν μνημεία σε όλη την ελληνική επικράτεια με τη φράση «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ». Συγκεκριμένα, σε δελτίο τύπου που εκδώσαμε στη 1 Ιουλίου 2021, αναφέρουμε τα εξής:

«Στο Πισοδέρι της Φλώρινας ήδη έχει ανεγερθεί μνημείο, το οποίο αναφέρεται στην αντίσταση των Ελλήνων πολιτών κατά της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Καλούνται οι περιφέρειες, οι δήμοι, οι κοινότητες αλλά και οι Έλληνες πολίτες να συμβάλλουν στην ανέγερση και άλλων μνημείων κατά της συγκεκριμένης συμφωνίας. Στα μνημεία αυτά προτείνεται να αναγράφεται η φράση «Αντίσταση και Αγώνας κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών», η οποία αναφέρεται στην αντίσταση και στον αγώνα που ξεκίνησε στις 17 Ιουνίου 2018 στο Πισοδέρι. Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που επιθυμούν να βοηθήσουν στην πραγματοποίηση αυτής της ιδέας είτε θα εργαστούν προκειμένου να πείσουν τα συμβούλια των περιφερειών, των δήμων και των κοινοτήτων της περιοχής τους να ανεγείρουν τέτοια μνημεία, είτε θα συμβάλλουν ώστε να ανεγερθούν αυτά σε ιδιωτικούς χώρους (αυλές κατοικιών, επιχειρήσεων κ.λπ.). Με αυτό τον τρόπο θα ενισχυθεί ο αγώνας μας κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών».

Βέβαια, επειδή οι περιφέρειες, οι δήμοι και οι κοινότητες δε θα δεχτούν εύκολα να ανεγείρουν τέτοια μνημεία, το βάρος πέφτει στις πλάτες των πολιτών. Όσοι λοιπόν διαθέτουν ιδιωτικούς χώρους σε κεντρικά σημεία δήμων ή κοινοτήτων και επιθυμούν να στηρίξουν αυτό τον αγώνα μπορούν να έρθουν σε επικοινωνία με την Επιτροπή Ελληνισμού προκειμένου να ανεγείρουμε τα μνημεία.

Η φράση «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ» υπάρχει και σε αφίσα που έχουμε σχεδιάσει και η οποία βρίσκεται στην ιστοσελίδα μας «epitropiellinismou.gr». Στην αφίσα αυτή επίσης υπάρχει το σχέδιο της αιματοβαμμένης μακεδονικής σημαίας του Πισοδερίου. Είναι η σημαία που έφερε πάνω του ο Χρόνης Κεφαλάς στη διαμαρτυρία κατά της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών στο Πισοδέρι στις 17 Ιουνίου 2018 και η οποία βάφτηκε με το αίμα του μετά από τον ξυλοδαρμό που δέχτηκε από τα ΜΑΤ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η συγκεκριμένη σημαία είναι η σημαία των μακεδονικών συνταγμάτων των αρχαίων Μακεδόνων. Όπως αναφέρει ο Νικόλαος Ζαφειρίου στο βιβλίο του Η ελληνική σημαία, αυτές οι σημαίες «ἦσαν κυαναί μέ λευκόν τό παλαιόν Μακεδονικόν σύμβολον, τόν ἀετόν»⁴. Η σημαία αυτή είναι η πρώτη γαλανόλευκη σημαία των Ελλήνων. Είναι πλέον γνωστή ως «η αιματοβαμμένη μακεδονική σημαία του Πισοδερίου» και για εμάς συμβολίζει τον αγώνα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Όποιος επιθυμεί μπορεί να κατεβάσει την αφίσα από την ιστοσελίδα μας και να την τυπώσει.

Συμπεράσματα

• Η Συμφωνία των Πρεσπών ακυρώνεται.
• Πρέπει να συνεισφέρουμε στις προσπάθειες δημιουργίας δημοκρατικού πολιτικού φορέα, ο οποίος θα έχει στον πυρήνα του το έθνος και την προστασία του. Ένας τέτοιος φορέας θα είναι ένα τεράστιο όπλο όχι μόνο στον αγώνα για την ακύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών αλλά και σε όλα τα υπόλοιπα εθνικά θέματά μας.
• Καθημερινά, εμείς οι πολίτες, θα πρέπει να αρνούμαστε να εφαρμόσουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών σε ατομικό επίπεδο αλλά και να αντιστεκόμαστε όταν βλέπουμε άλλους να την εφαρμόζουν θέλοντας να μας πείσουν ότι δήθεν δεν είναι δυνατόν αυτή να ανατραπεί.
• Το σύνθημά μας να είναι ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ και να το διαδίδουμε όσο περισσότερο μπορούμε.

1. Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Β´ έκδοση, 2002, σ. 1486.
2. https://www.constitutionalism.gr/oi-prosfates-politikes-exelixeis-stin-voreia-makedonia/
3. Πλάτων, Ίων, 530b, Λάχης, 201c, Νόμοι, 632e, 688e, 739e, 752a, 778b, Θεαίτητος, 151d, Αλκιβιάδης, 135d.
4. Νικόλαος Ζαφειρίου, Ἡ ἑλληνική σημαῖα, 1947, σ. 12.

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Ιατρικού Τμήματος του ΔΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού.

[email protected]

*Ομιλία του Ιωάννη Αμπατζόγλου στο διαδικτυακό συνέδριο απολογισμού της ΤΙΜΗΣ ΣΤΟ 21, στις 9 Ιανουαρίου 2022.

Ahmet GÜRSOY                        [email protected]

Εφημερίδα «Γενί Τσάγ» της 10 Ιαν 2022

Δεν καταλαβαίνουμε πλήρως τι συνέβη στο Καζακστάν. Όπως πάντα, υπάρχουν και εδώ κόμματα που αλληλοκατηγορούνται. Κάποιοι λένε ότι εμπλέκεται η Αμερική, άλλοι το αποδίδουν στους Fetö (Γκιουλενιστές), κάποιοι μιλούν για την ύπαρξη δυνάμεων εντός της χώρας, που θέλουν να καταλάβουν την εξουσία.

Ο χρόνος θα αποκαλύψει εάν η πορεία των κινήσεων του δρόμου, που μετατράπηκε σε ένα είδος εσωτερικής εξέγερσης, είναι φυσιολογική ή ασυνήθιστη. Οι τρέχουσες πραγματικότητες δεν είναι της φύσης που ζεσταίνουν τις καρδιές μας.

Εξετάζοντας προσεκτικά τις εξελίξεις, αν και είναι καλό να περιοριστεί η εξέγερση, η εισαγωγή ξένων στρατιωτικών δυνάμεων που ενεργούν υπό την ηγεσία της Ρωσίας δεν μπορεί να είναι αποδεκτή. Σχετικά με αυτό, γνωρίζουμε ότι οι κατηγορίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας: «Εάν η Ρωσία εισέλθει σε μια χώρα δεν βγαίνει, αλλά αν μπουν οι ΗΠΑ, γίνεται λεηλασία και βιασμός σε αυτή τη χώρα» και οι δύο αλληλοκατηγορίες, αντικατοπτρίζουν την αλήθεια.

Επομένως κάθε πολιτική συμπεριφορά, θα έχει πολιτικές συνέπειες. Φυσικά, μια τόσο επικίνδυνη πρόσκληση θα έχει αρνητικές επιπτώσεις. Δεν υπάρχει κανείς που να μην γνωρίζει ότι η Ρωσία έχει μεγάλη επιρροή στις Τουρκικές δημοκρατίες, που απέκτησαν την ανεξαρτησία τους από το πρώην σοβιετικό σύστημα. Ωστόσο, δεν είναι αποδεκτό για μια χώρα που έχει αποκτήσει ανεξαρτησία, να προσκαλεί το πρώην αποικιακό αφεντικό της στη χώρα που έχει αποκτήσει την ανεξαρτησία της, κάτι που θα έθετε σε κίνδυνο την ανεξαρτησία της. Επιπλέον, το να απευθύνεται ο Πρόεδρος του Καζακστάν Τοκάγιεφ στο έθνος στα Ρωσικά, με τη λογική της αποικιοκρατίας, είναι μια πράξη που προσβάλλει την εθνική ανεξαρτησία πέρα από το ότι είναι παράλογο.

Αυτό θα κολακεύσει τη Ρωσία. Η κυρίαρχη δύναμη είναι να δώσει ξανά στη Ρωσία το πάνω χέρι στην ψυχολογία.

«Πώς θα βγάλουν τη Μόσχα από εδώ τώρα?» αναρωτιέται ο ηγέτης του λαού των Τατάρων της Κριμαίας, γνωστός ως Τζεμίλογλου στην Τουρκία, ο οποίος έχει την εμπειρία της Κριμαίας. Προειδοποιεί μάλιστα:

«Είδαμε στην Κριμαία τι κάνει η Ρωσία όταν μπαίνει σε μια χώρα. Η ανεξαρτησία του Καζακστάν βρίσκεται σε κίνδυνο».

Από την άλλη στην Τουρκία επικρατεί βαθιά σιωπή. Η επιρροή και η δύναμη της «Ένωσης Τουράν», δεν συζητείται καν σωστά. Εν ολίγοις, η Τουρκία δεν σκέφτεται τα θέματα που έχει τους δικούς της συγγενείς, οικογένειες ή αδέρφια.

Δεν μπορούσε να το ξεπεράσει, παρά με μερικές αδύναμες δηλώσεις.

Σε αυτό το σημείο, εφιστώ την προσοχή σας σε ένα σημαντικό σημείο: Ο Τουρκικός κόσμος και οι Τουράν, δεν βρήκαν αρκετό χώρο στο ημερολόγιο υποθέσεων των Τούρκων Εθνικιστών. Δεν ελήφθη καν υπόψη.

Γιατί?

Αυτό δεν είναι Τουρκικότητα 

Όταν οι εθνικιστές δεν μίλησαν, όσοι βρήκαν την πλατεία άδεια, άρχισαν να διδάσκουν στο έθνος «Τουρκισμό» με εννοιολογικές στρεβλώσεις. Πρέπει να αντιταχθούμε στην εννοιολόγηση της Τουρκικότητας από αυτό το στέλεχος, που βυθίστηκε στο πεδίο που κάποτε κατηγορούσε ως «σωβινιστικό», με τη διαστρέβλωση των αυτοκρατορικών δυνάμεων.

«Η Τουρκικότητα μπορεί να υπερασπιστεί το Καζακστάν μόνο με την αντίσταση στην προκλητικότητα των ΗΠΑ», λέει αυτή η ομάδα. Και λέω: Όχι, δεν δικαιολογείται με την αντίθεση με τις ΗΠΑ. Αυτό θα ήταν μια ελλιπής άμυνα. Η Τουρκικότητα υπερασπίζεται με εθνική συνείδηση που δεν θα παραδώσει την εθνική εστία στη Ρωσία, την Κίνα και άλλους μαζί με τις ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, η Τουρκικότητα στο Καζακστάν, μπορεί να επιτευχθεί με την υπεράσπιση της πλήρους ανεξαρτησίας χωρίς να εξαρτάται από καμία εξωτερική δύναμη.

Είπαν: «Η Τουρκικότητα υπερασπίζεται σε συμμαχία με τη Ρωσία, ενάντια στις καταστροφικές απειλές των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Συρία και τη Μαύρη Θάλασσα».

Όχι, δεν υπερασπίζεται έτσι η Τουρκικότητα

Η Τουρκικότητα σ’ αυτή την περιοχή διασφαλίζεται από τον δικό της εθνικό στρατό, την εθνική πολιτική, την εθνική βιομηχανία όπλων, την εθνική αποτροπή και τα πολιτικά στελέχη, που έχουν αποκτήσει τη δύναμη της θέλησης, με ένα έξυπνο, έντιμο, πλήρως ανεξάρτητο πνεύμα και πεποίθηση που έχει αποκτήσει τη δύναμη να νικήσει. Όποιο κι αν είναι το όνομά του, υπερασπίζεται χωρίς να βασίζεται σε καμία εξωτερική δύναμη.

«Η Τουρκικότητα υπερασπίζεται με τη διάσωση των Ουιγούρων από τους τρομοκράτες». Όχι, η Τουρκικότητα δεν μπορεί να υπερασπιστεί έτσι. Η Τουρκικότητα υπερασπίζεται με το να μη βλέπεις τους ανεξάρτητους Ουιγούρους ως τρομοκράτες. Την υπερασπίζεται η πολιτική αντίσταση στην εισβολή στην Κίνα. Υπερασπίζεται δημιουργώντας την πολιτική δύναμη για να νικήσει την εισβάλλουσα Κίνα.

Είπαν: «Όποιος λέει ότι είναι εναντίον των ΗΠΑ ή της Ρωσίας, είναι επίσης εναντίον της Τουρκίας! Θα απομονώσουν τη χώρα μας και θα την απομακρύνουν από την Ασία».

Τι αντίφαση είναι αυτή ?

«Το να είσαι εναντίον των ΗΠΑ και της Ρωσίας, δεν σημαίνει ότι είσαι εναντίον της Τουρκίας». Αντίθετα, το να είσαι ενάντια στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, σημαίνει να είσαι ενάντια σε κάθε μορφή ιμπεριαλισμού. Δεν απομονώνουν την Τουρκία, την κάνουν στιβαρή σαν ατσάλι. Η σχέση μας με την Ασία δεν μπορεί να σπάσει. Γιατί η Ασία είναι η πατρίδα των Τούρκων. Όλοι οι Τούρκοι, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, είναι πλέον από τη Μικρά και την Κεντρική Ασία. Πώς θα μας απομακρύνουν?

Ως αποτέλεσμα,  θα πρέπει να μεγαλώσουμε γενιές με εθνικό χαρακτήρα, που θα σταθούν όρθιοι με εθνική συνείδηση, απέναντι στα εθνικά ζητήματα της Τουρκικότητας. Διαφορετικά, άλλοι αναζητούν τη σωτηρία στη Ρωσία, άλλοι στην Κίνα και άλλοι στην Αμερική. Πρέπει να ξέρετε ότι η ουσία βρίσκεται μέσα μας, η ουσία είμαστε ο εαυτός μας.

yenicaggazetesi.com.tr

Ο πρόεδρος του Καζακστάν κατηγόρησε μαχητές από το Αφγανιστάν, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία ότι βρίσκονται πίσω από την πρόσφατη βία στη χώρα του.(φωτογραφία: καμένο αυτοκίνητο στη διάρκεια των ταραχών στη χώρα)

Τη Δευτέρα, ο Πρόεδρος του Καζακστάν κατηγόρησε ξένους «μαχητές» από χώρες της Κεντρικής Ασίας, του Αφγανιστάν και της Μέσης Ανατολής, για συμμετοχή στις πρόσφατες ταραχές, τις οποίες περιέγραψε ως «τρομοκρατική επίθεση».

Σε δήλωση που εξέδωσε το γραφείο του, συνοψίζοντας τη συνομιλία του με τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Τσαρλς Μισέλ, ο Κασίμ Γιαμάρτ Τοκάγιεφ είπε:

«Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ήταν μια τρομοκρατική επίθεση , μια καλά οργανωμένη και καλά προετοιμασμένη δράση κατά του Καζακστάν με τη συμμετοχή ξένων μαχητών από χώρες της Κεντρικής Ασίας, όπως το Αφγανιστάν και μαχητές από τη Μέση Ανατολή».

Η χώρα έγινε μάρτυρας αιματηρών συγκρούσεων που άφησαν πίσω τους δεκάδες νεκρούς.

Η κυβέρνηση του Καζακστάν είχε εκφράσει τη δυσαρέσκειά της για την κάλυψη των γεγονότων από τα ξένα μέσα, τα οποία ξεκίνησαν με διαδηλώσεις κατά της αύξησης των  τιμών των καυσίμων  στα δυτικά της χώρας στις 2 Ιανουαρίου.

Από την πλευρά του, το υπουργείο Εσωτερικών του Καζακστάν ανακοίνωσε ότι οι δυνάμεις ασφαλείας συνέλαβαν συνολικά 7.939 άτομα έως τις 10 Ιανουαρίου κατά τη διάρκεια των ταραχών που σημειώθηκαν την περασμένη εβδομάδα, που θεωρείται το χειρότερο κύμα βίας στην ιστορία της χώρας της Κεντρικής Ασίας μετά την κατάρρευση της  Σοβιετικής Ένωσης.

Sky News Arabia

https://www.echedoros-a.gr

«Γουίλιαμς: Στο τέλος Ιουνίου είναι η ημερομηνία παράδοσης της εξουσίας και διεξαγωγής των εκλογών στη Λιβύη»

H σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τη Λιβύη, Στέφανι Γουίλιαμς, δήλωσε ότι ο οδικός χάρτης που αναπτύχθηκε από το Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου επεκτείνεται έως τον Ιούνιο του 2022, πράγμα που σημαίνει ότι η σημερινή εκτελεστική αρχή θα παραμείνει στην κορυφή των καθηκόντων της μέχρι εκείνη την ημερομηνία και την ανάγκη διεξαγωγής εκλογών την ημερομηνία αυτή, όπως σημειώνει αραβικό δημοσίευμα.

Την Κυριακή, η Γουίλιαμς κάλεσε κατά τη διάρκεια συμβουλευτικής συνόδου μέσω βιντεοκλήσης,  με την ομάδα των γυναικών στο Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου, να γίνει σεβαστό το χρονοδιάγραμμα που ορίζεται στον οδικό χάρτη του Φόρουμ Πολιτικού Διαλόγου της Λιβύης, σημειώνοντας ότι ο Ιούνιος του 2022 είναι η μέγιστη προθεσμία για την εφαρμογή  των συμφωνηθέντων, δηλαδή της διεξαγωγής προεδρικών και κοινοβουλευτικών εκλογών και την παράδοση της εξουσίας.

Μάλιστα, τόνισε ότι αυτό είναι «το πλαίσιο δράσης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για μια συνολική λύση για τον τερματισμό της μακράς μεταβατικής περιόδου στη Λιβύη».

Η Γουίλιαμς τόνισε επίσης «την ανάγκη να σεβαστεί κανείς τη βούληση  των 2,5 εκατομμυρίων Λιβύων που έλαβαν τις εκλογικές τους κάρτες και να καταβληθούν επείγουσες και σοβαρές προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κρίσης νομιμότητας που αντιμετωπίζουν οι εθνικοί θεσμοί της Λιβύης».

Με αυτό, ο Γουίλιαμς τερματίζει τη διαμάχη γύρω από την τύχη της τρέχουσας εκτελεστικής αρχής, ειδικά της κυβέρνησης υπό την ηγεσία του Αμπντούλ Χαμίντ αλ Νταμπάιμπα, την οποία πολλές τοπικές πολιτικές δυνάμεις ζητούν την πλήρη τροποποίηση ή απόλυσή του, μετά τη λήξη της νόμιμης θητείας του  που ήταν στις 24 του περασμένου Δεκεμβρίου και η αποτυχία να διεξαγάγει εκλογές αυτήν την ημερομηνία.

alarabiya.net

https://www.echedoros-a.gr