Αρχική Blog Σελίδα 2097

Λιβύη: βαθαίνει ο διχασμός.

Από
anixneuseis
-
0

Το Carnegie Middle East Center σε πολιτική  ανάλυση εκτιμά ότι η εκλογική διαδικασία στη Λιβύη έχει βαθύνει το διχασμό στη χώρα και οι νομικές βάσεις αμφισβητήθηκαν έντονα, ενώ επισημαίνει τον ρόλο που θέλουν να παίξουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Σε μια κοινή έκθεση των ερευνητών, Frederick Wehrey και Emad El-Din Badi, το αμερικανικό κέντρο ερευνών επιβεβαίωσε ότι η Λιβύη έχει εισέλθει σε μια επικίνδυνη φάση, στην οποία αυξάνεται η πιθανότητα ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ φατριών και απομακρύνονται οι προοπτικές για μια πραγματική δημοκρατική μετάβαση.

Η έκθεση αναφέρει ότι η αναβολή των εκλογών είχε ως συνέπεια, εξέχουσες πολιτικές προσωπικότητες που ηγούνται ένοπλων ομάδων να επιδιώκουν να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλον σχηματίζοντας πολιτικές συμμαχίες με στόχο τη διαίρεση της εξουσίας, επιδεικνύοντας παράλληλα ισχύ.

Αναφέρεται επίσης, στην ανωτέρω έκθεση ότι ο υποψήφιος για την προεδρία, επικεφαλής της απερχόμενης προσωρινής κυβέρνησης εθνικής ενότητας, Abdel Hamid Dbeibeh, προσπαθεί να παραμείνει στην εξουσία, εξηγώντας ότι ο Dbeibeh κάνει ελιγμούς προκειμένου να εγκατασταθεί στρατιωτικά στην Τρίπολη, αφού έλαβε τη λαϊκή υποστήριξη εκταμιεύοντας κεφάλαια.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι προοπτικές για διαρκή σταθερότητα και ενότητα περιπλέκονται περαιτέρω από χιλιάδες ξένους μαχητές και μισθοφόρους. Εξήγησε ότι χωρίς έναν σαφή οδικό χάρτη που επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο η Λιβύη αποκαθιστά τη νομιμότητά της, αυτή η «προσωρινή» περιφερειακή προσέγγιση δεν θα εγγυηθεί μακροπρόθεσμη σταθερότητα, σημειώνοντας ότι οι ένοπλες ομάδες και οι πολιτικοί τους υποστηρικτές επωφελούνται από το τρέχον αδιέξοδο, εμπλεκόμενοι σε πολλαπλές οδούς διαλόγου.

Η έκθεση αναφέρει ότι η αναβολή των εκλογών οδήγησε στην υποστήριξη για επιστροφή στη διαδικασία σύνταξης συντάγματος για την επαναφορά του νομικού πλαισίου για τις εκλογές και τη διασφάλιση της νομιμότητάς τους. Θεωρεί ότι αυτή η εξέλιξη μπορεί να φαίνεται εκ πρώτης όψεως θετική, αλλά ο συνταγματικός δρόμος επιλέχθηκε εξ ολοκλήρου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων και την πολιτεία, γεγονός που συνέβαλε στην καθυστέρηση του συντάγματος και στην παρεμπόδιση της προόδου προς τις εκλογές.

Οι συντάκτες της έκθεσης εξηγούν ότι οι δυτικές δυνάμεις, ειδικά οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, πρέπει να προσαρμοστούν γρήγορα στα επιτόπια δεδομένα, προσθέτοντας ότι η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να δώσει προσοχή στα μαθήματα που πήρε από τη Λιβύη μετά την ανατροπή του πρώην λιβυκού καθεστώτος και να δεσμευτεί αποφασιστικά, θέτοντας τα θεμέλια για ένα ενιαίο πολιτικό, δημοκρατικό κράτος.

Αυτό περιλαμβάνει την ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών, τη διασφάλιση του κράτους δικαίου και της λογοδοσίας, την ανάπτυξη μιας πιο βιώσιμης στρατηγικής για τη χαλάρωση των πολιτοφυλακών και το πιο σημαντικό να βοηθήσουμε τους Λίβυους να αναπτύξουν μια σταθερή και διεθνώς συμφωνημένη νομική βάση για μελλοντικές εκλογές, είτε μέσω συντάγματος είτε μέσω κάποιου παρόμοιου συμφώνου.

Η ιστοσελίδα afrigatenews.net σε ανάλυσή της για την εσωτερική κατασταση αναφέρει ότι η κυβέρνηση του Abdul Hamid al-Dabaiba, δεν φαίνεται να διαφέρει σημαντικά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, τόσο ως προς το επίπεδο της εμπιστοσύνης των Λίβυων, όσο και της αποτελεσματικότητάς της, παρά τις συνεχείς προσπάθειες άσκησης προπαγάνδας, στο πλαίσιο μιας συνεχούς επικοινωνιακής εκστρατείας για το μέλλον της πολιτικής διαδικασίας.

Το γεγονός ότι αναβλήθηκαν οι εκλογές και ενδέχεται να αναβληθούν και πάλι λειτουργεί προς το συμφέρον του Dabaiba, καθώς του δίνει περισσότερο χρόνο παραμονής στην ηγεσία της χώρας και στην προβολή της εικόνας του ως νέου σωτήρα, που οι Λίβυοι αναζητούσαν εδώ και μια δεκαετία.

Αλλά η εικόνα της χώρας δεν είναι τόσο ρόδινη όσο θα ήθελε ο Dabaiba. Η άσκηση κριτικής αυξάνεται σε πολλούς τομείς, με την πιο πρόσφατη να αφορά στην υπόθεση διαφθοράς που έπληξε την κυβέρνησή του και προκάλεσε την αποπομπή δύο υπουργών. Αποτελεί αξιοσημείωτη εξέλιξη, το γεγονός ότι ο Εισαγγελέας της Λιβύης αποφάσισε να φυλακίσει την Υπουργό Πολιτισμού, Mabrouka Toghi, με την κατηγορία της οικονομικής και διοικητικής διαφθοράς και τον υπουργό Παιδείας, Musa al-Maqrif, αφού κατηγορήθηκε για αμέλεια και νεποτισμό στην υπόθεση έλλειψης σχολικών βιβλίων, μια εξέλιξη που προκαλεί αμηχανία στον Πρωθυπουργό, διότι τον θέτει ενώπιον της πραγματικής κατάστασης των κρατικών θεσμών, αμαυρώνοντας την εικόνα που θέλει να εμφανίζει για τον εαυτό του.

Υπάρχει διάσταση μεταξύ αυτών που βλέπουν τη σύλληψη των δύο υπουργών ως αποτέλεσμα κακόβουλων κατηγοριών και στοχοποίηση μιας κυβέρνησης που επιδεικνύει σοβαρότητα και πέτυχε όσα δεν πέτυχαν οι προηγούμενες και εκείνων που βλέπουν τη σύλληψη των δύο υπουργών, ως γενναίο βήμα στον πόλεμο κατά της διαφθοράς, που πλήττει πολλούς θεσμούς και κανείς δεν μπόρεσε προηγουμένως να την αντιμετωπίσει. Ενώ ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης, Mohamed Hammouda, αποκάλεσε τη σύλληψη των δύο υπουργών, διαδικασία κράτησης, τελικά η σύλληψη επιβεβαίωσε ότι υπάρχει διαχειριστικό έλλειμα στο έργο του Dabaiba, το οποίο ανάγκασε τον Γενικό Εισαγγελέα να προχωρήσει σε λήψη δικαστικών μέτρων.

Η αναβολή των εκλογών θεωρείται επίσης, αποτυχία της κυβέρνησης του Abdul Hamid al-Dabaiba. Μετά από μήνες προετοιμασίας και υποσχέσεις για την ικανότητά της να οργανώσει εγκαίρως τις εκλογές, η Ανώτατη Αρχή ανακοίνωσε την αδυναμία της να τις πραγματοποιήσει στην καθορισμένη ημερομηνία που προβλεπότανε στην πολιτική συμφωνία, λόγω ζητημάτων που αφορούν στους φακέλους των υποψηφίων και τα οποία δεν έχουν επιλυθεί.

Όμως η αναβολή των εκλογών δεν οφείλεται σε διαδικαστικούς λόγους αλλά σε πολιτικούς, καθώς φαίνεται να επιδιώκεται ενεργά, να απομακρυνθούν υποψήφιοι που ανταγωνίζονται τον Dabaiba, ο οποίος φιλοδοξεί να μπει στη «μάχη» ως ανταγωνιστής, μέσω εμποδίων που τίθενται για να αποκλείσουν ορισμένες προσωπικότητες από την πολιτική διαδικασία.

Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας δέχεται βέλη κριτικής και στον οικονομικό τομέα, εν μέσω επικρίσεων για τη δημοσιονομική πολιτική που ακολουθεί και τα τεράστια ποσά που δαπανά, καθώς ο εκπρόσωπός της, Muhammad Hammouda, είπε ότι οι συνολικές της δαπάνες ανήλθαν σε περισσότερα από 83 δισεκατομμύρια δηνάρια, κατά πολύ μεγαλύτερες από την περίοδο που ανέλαβε τα ηνία της εξουσίας στη χώρα. Επιπλέον, τα έργα, που ανακοινώνει ο Dabaiba επικρίνονται από όσους τα βλέπουν ως σπατάλη δημοσίου χρήματος και τα οποία δεν έχουν «απτά αποτελέσματα στην πραγματικότητα των Λίβυων, ειδικά στο νότο της χώρας, που αντιμετωπίζει αυξανόμενη περιθωριοποίηση».

Σε άρθρο του στην εφημερίδα Al-Arab, με έδρα το Λονδίνο, «ο δημοσιογράφος που ειδικεύεται στις οικονομικές υποθέσεις, Ahmed Al-Senussi, επέκρινε τις επιλογές του Dabaiba, οι οποίες ωθούν την οικονομική κατάσταση της χώρας σε κρίση, περιγράφοντας την κυβέρνησή του ως καταστροφική για την οικονομία της Λιβύης».

Ο Al-Senussi επεσήμανε ότι «η κυβέρνηση Dabaiba είναι η κυβέρνηση που έχει λάβει τα μεγαλύτερα κεφάλαια από το 2011, χωρίς να υπολογίζει τι παρέχει η Libyan Investment Authority, για την οποία δεν γνωρίζουμε ακόμη ποια είναι η αποστολή της».

Από την πλευρά του, ο βουλευτής Muhammad Al-Abani μίλησε στην ίδια εφημερίδα για υποψίες διαφθοράς στην κυβέρνηση Dabaiba, θεωρώντας ότι σπαταλά δημόσιο χρήμα χωρίς να λογοδοτεί.

Από επικοινωνιακής πλευράς, ο Dabaiba προέβη επίσης, σε μια σειρά από βιαστικές δηλώσεις, που θεωρήθηκαν προσβλητικές για τις γυναίκες της Λιβύης όταν μίλησε για το επίδομα γάμου, και τις ανύπαντρες γυναίκες και την προχωρημένη ηλικία τους. Οι δηλώσεις του  ξεσήκωσαν τη βίαιη αντίδραση διαφόρων μερών, συμπεριλαμβανομένης της Βουλής των Αντιπροσώπων, η οποία ζήτησε από τον Πρωθυπουργό να ζητήσει συγγνώμη από τους Λίβυους και να μην τους περιορίσει σε ένα παραδοσιακό κοινωνικό πρότυπο που τους αφαιρεί το ρόλο που προβλέπεται από τη λιβυκή και διεθνή νομοθεσία [σ.σ. η κυβέρνηση Dabaiba αποφάσισε να δώσει επίδομα γάμου ύψους 40.000 δηναρίων (6.900 ευρώ) σε 25.000 νεαρά ζευγάρια που θα παντρεύονταν έως το τέλος του 2021. Αυτή η απόφαση ξεσήκωσε πολλές αντιδράσεις και ο Πρωθυπουργός προέβη σε δηλώσεις απαξιωτικές για τις μεγάλης ηλικίας γυναίκες που επιθυμούν να παντρευτούν].

Όλα τα προαναφερθέντα θέτουν την κυβέρνηση εθνικής ενότητας ενώπιον μιας δοκιμασίας νομιμότητας αλλά και των δυνατοτήτων που  έχει για να συνεχίσει στο επόμενο στάδιο, καθώς υπάρχουν φωνές που ζητούν την αλλαγή της, συμπεριλαμβανομένων των όσων ανακοίνωσε η Επιτροπή της Βουλής που είναι επιφορτισμένη με την παρακολούθηση της εκλογικής διαδικασίας, η οποία «ζήτησε την αναδιάρθρωση της εκτελεστικής αρχής στη χώρα, μετά την αδυναμία της κυβέρνησης να ολοκληρώσει την εκλογική διαδικασία και να διοργανωθούν οι εκλογές στην προγραμματισμένη ημερομηνία για αυτόν τον μήνα»

Πώς οι προοδευτικές ιδέες μπορεί να νικήσουν σε μια δημοκρατία

Από
anixneuseis
-
0

Μεγάλος αστεροειδής θα περάσει σε απόσταση ασφαλείας από τη Γη στις 18 Ιανουαρίου

Από
anixneuseis
-
0

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΦΟΒΑΤΑΙ

Από
anixneuseis
-
1
12/01/2022 08:58 EET | Updated 7 ώρες πριν

Eίναι ευάλωτη και το ξέρει. Η Ελλάδα από την άλλη έχει ένα παράθυρο ευκαιρίας.

ANADOLU AGENCY VIA GETTY IMAGES
Τουρκία – Παρέλαση Φωτογραφία αρχείου – 29 Οκτωβρίου 2021

Τελευταία παρατηρούμε ένα πακτωλό εξαιρετικά προκλητικών δηλώσεων και απειλών από Τούρκους αξιωματούχους, αρχής γενομένης από τον κ. Ερντογάν, συνεπικουρουμένου από τον κ. Μπαχτσελί, τον κ. Τσαβούσογλου, τον κ. Ακάρ κ.λ.π., με απειλές του τύπου «μην τολμήσετε.» Οι δε απειλές συνοδεύονται από εντατικές υπερπτήσεις πάνω από Ελληνικά νησιά και άλλες παραβιάσεις ή κολυμβητικές αστειότητες. 

Δύο είναι τα αίτια αυτού του πακτωλού:

Πρώτον, είναι πάγια τακτική της Τουρκίας να προσπαθεί να εξάγει τα ουκ ολίγα προβλήματά της ή να προσπαθεί να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη στην Τουρκία μέσω εθνικόφρονων κορωνών.

Ο δεύτερος λόγος όμως είναι λίγο πιο εμφανώς πρωτόγνωρος για την Τουρκία, ενώ μέχρι τώρα ήταν διακριτικά άδηλος. Ο λόγος αυτός είναι ότι η Τουρκία φοβάται.

Τι φοβάται η Τουρκία; Φοβάται την επέκταση των Ελληνικών χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου στα 12 ναυτικά μίλια, που θα σήμαινε game over για το παραμύθι της «Γαλάζιας Πατρίδας.» Φοβάται όμως και την Αμερική που έχει δείξει έκδηλο ενδιαφέρον στον έλεγχο των στενών γνωρίζοντας ότι η Τουρκία πλέον είναι αναξιόπιστος εταίρος, με ότι αυτό συνεπάγεται, και γνωρίζοντας ότι η Ρωσία επεκτείνεται στη μέση Ανατολή και όχι μόνο.

Παρότι η Τουρκία δεν είναι διπλωματικά απομονωμένη, και τούτο διότι τα συμφέροντα κάποιων μεγάλων παικτών συνάδουν με τα συμφέροντα της Τουρκίας σε κάποιο βαθμό, η Ελλάδα είχε κάποιες σημαντικές διπλωματικές/πολιτικές νίκες με καταλυτικούς αμυντικούς βραχίονες, τουλάχιστον όσον αφορά τις σχέσεις της με τη Γαλλία, την Αίγυπτο, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ.

Από την άλλη μεριά, η Τουρκία αυτοπυροβολήθηκε με τους S-400, την προσέγγιση με Ρωσία, Ιράν και αυταρχικά καθεστώτα, και με τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που ο ίδιος ο κ. Ερντογάν μονήρως δημιούργησε. Επί παραδείγματι, η υποτίμηση της Τουρκικής λίρας και ο σθεναρός πληθωρισμός προεκλήθη από την αλόγιστη έκδοση νέου χρήματος και την εμμονή στα χαμηλά επιτόκια, ενώ η ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας στην Τουρκία κατέστη αίολη.

Η προσπάθεια ενοποίησης όλων των οιονεί Τουρκογενών κρατών δεν μπορεί να αφήνει αδιάφορη ούτε τις ΗΠΑ, ούτε τη Ρωσία. Το ίδιο ισχύει και με τις επεκτατικές διαθέσεις της Τουρκίας στη Συρία, τη Λιβύη και το Ιράκ.

Η εφαρμογή του νόμου CAATSA των ΗΠΑ οδήγησε την Τουρκία χωρίς αεροπλάνα νέα γενιάς, χωρίς ανταλλακτικά για τα F-16, και χωρίς μηχανές για τα σχεδιαζόμενα ελικόπτερα και αεροπλάνα. Ταυτοχρόνως η Τουρκία έκανε ορκισμένους εχθρούς σε όλη τη γειτονιά της. Μεγάλη η χάρη του κ. Ερντογάν.

Η Τουρκία είναι ευάλωτη, το ξέρει και φοβάται. Είναι λογικό να κάνει κανείς την υπόθεση εργασίας ότι η Ελλάδα πήρε πράσινο φως από τις ΗΠΑ για την επέκταση των χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου στα 12 μίλια, και ότι εγγυήσεις για διέλευση δόθηκαν στον κ. Πούτιν κατά την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Σότσι.

Το ανέβασμα της έντασης στις Τουρκικές απειλές καταδεικνύει τον Τουρκικό φόβο ότι το αναπόφευκτο έρχεται. Η Ελλάδα έχει ένα παράθυρο ευκαιρίαςπου θα ανοίξει όταν τα πρώτα Rafale φτάσουν στην Ελλάδα στις 19 Ιανουαρίου και είναι έτοιμα επιχειρησιακά, και θα κλείσει όταν η Τουρκία είτε αποκτήσει νέα αεροπλάνα από αλλού (με παραλαβή σε περίπου πέντε χρόνια), είτε κινητήρες στα υπό σχεδίαση αεροπλάνα «Τουρκικής» κατασκευής (με παραλαβή σε τουλάχιστον εφτά χρόνια υπό βέλτιστες συνθήκες). Ένας ευεργετικός παράγοντας αυτό το εξάμηνο είναι η Γαλλική προεδρία στο συμβούλιο της ΕΕ.

Η πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας δεν έχει αποδώσει. Η Ελλάδα από την άλλη μεριά έχει αρχίσει να αποτινάζει το φοβικό της σύνδρομο έναντι της Τουρκίας, και τα δεσμά της οικονομικής κρίσης. Και ενώ η Ελλάδα φεύγει από την οικονομική κρίση, η Τουρκία εισέρχεται μία περίοδο οικονομικής και πολιτικής αστάθειας.

Στην απειλή της Τουρκίας να μην τολμήσει η Ελλάδα, η Ελλάδα μπορεί κάλλιστα να θυμάται ότι «ο τολμών νικά.»

____________________________

* Ο Φάνης Τσουλουχάς facebook.com/theofanis.tsoulouhas είναι Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μερσέντ. Αυτό το άρθρο περιέχει αυστηρά προσωπικές απόψεις που δεν αντίκεινται στον φίλο Τουρκικό λαό αλλά στην τωρινή ηγεσία του, και δεν αντιπροσωπεύουν το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας.

Huffington Post

Defense minister warns Greece not to test Turkey’s patience

Από
anixneuseis
-
0
The Washington Post

By Suzan Fraser | AP

January 8, 2022 at 9:36 a.m. EST

ANKARA, Turkey — Greece should refrain from testing Turkey’s patience with provocations, including with a threat to extend its territorial waters in the Aegean, Turkey’s defense minister warned on Saturday.

Speaking to a group of journalists in Ankara, Hulusi Akar also said Turkey wanted to resolve disputes with neighbor and fellow NATO member Greece through dialogue and turn the Aegean into a “sea of friendship” but accused Athens of pressing ahead with what he said were provocative actions, including militarizing islands close to mainland Turkey, in breach of international agreements.

“They (Greece) should not miscalculate and think it’s the right time (to extend the territorial waters to) 12 miles,” Akar said. “They should not test us in any way, and should not embark on such an adventure. I hope they don’t make such a mistake.”

He added: “Let the two sides benefit from the riches, let both the Turkish people and the Greek people live happily and prosperously.”

Greece and Turkey have long been at odds over a series of disputes, including territorial rights in the Aegean Sea and over energy exploration rights in the eastern Mediterranean. Tensions flared in the summer of 2020 over exploratory drilling rights in areas in the Mediterranean where Greece and Cyprus claim their own exclusive economic zone.

Greece says it maintains its right to extend its territorial waters from the current six to 12 nautical miles around its Aegean islands. Turkey has long said it would consider the move — which would block its own access to the Aegean — as a cause for war. Last year, the Greek parliament voted to extend its waters along its western coastline, on the other side of the country, to 12 miles.

Athens has recently called on Turkey to revoke the decision to consider an extension of the territorial waters as a cause for war if it wants to normalize ties. It has also urged Ankara to end what it also terms as provocations in the Aegean and the eastern Mediterranean.

Commenting on the NATO alliance, meanwhile, Akar lamented what he said was “open or covert” arms embargo by some NATO allies on Turkey. He said those countries were “weakening” the alliance by not selling defense components to Turkey.

The United States slapped sanctions on some Turkish defense officials and expelled Turkey from the U.S.-led F-35 fighter jet program after Turkey purchased Russia’s advanced S-400 long-range missile defense system, over concerns that the Russian technology would put the safety of the fighter jets at risk.

Canada canceled export licenses for drone technology to Turkey in April last year after finding the equipment had been used by Turkey’s ally Azerbaijan in the conflict with Armenian forces in Nagorno-Karabakh five months earlier. Arms control advocates had claimed the UAVs were using imaging and targeting systems produced by a Canadian company. In October 2019, Canada joined a handful of European countries, including France, Britain and Germany, in suspending arms exports after Ankara launched an operation in northeast Syria against Kurdish fighters.

Akar said talks with the U.S. over a Turkish request to purchase F-16 fighter planes as compensation for the $1.4 billion it spent on the F-35 program before its ouster, were ongoing. Turkey is also looking to purchase kits to modernize its existing F-16 fleet.

Asked about growing tensions over Russia’s military build-up around Ukraine, Akar said Turkey wanted the dispute to be resolved with the “maximum possible calm and caution.”

He added: “Our vision from the very beginning is this: We are for peace, for the solution of problems through negotiations. Let’s not increase the tension, let’s stay away from any provocative behavior… That’s why we tell our interlocutors over and over that it is very important to act with caution.”

Andrew Wilks in Istanbul contributed.

The Washington Post

U.S. Relations With Turkey

Από
anixneuseis
-
0

State Department

BILATERAL RELATIONS FACT SHEET

BUREAU OF EUROPEAN AND EURASIAN AFFAIRS

AUGUST 12, 2021

More information about Turkey is available on the Turkey Page and from other Department of State publications and other sources listed at the end of this fact sheet.

U.S.-TURKEY RELATIONS

The U.S.-Turkey friendship dates to 1831, when the United States established diplomatic relations with the Ottoman Empire. After World War I and the founding of the Turkish Republic, the United States established diplomatic relations with the Republic of Turkey in 1927.  The Economic and Technical Cooperation agreement – signed July 12, 1947 between the United States and Turkey – advanced the relationship further.  The agreement implemented the Truman Doctrine and its policy “to support free peoples who are resisting attempted subjugation by armed minorities or by outside pressures.”  The United States condemned the July 15, 2016, coup attempt in Turkey, and the United States continues to emphasize the importance of the Turkish government’s adherence to policies and actions that build public trust in the country’s democratic institutions and the rule of law, as well as upholding human rights commitments.  Turkey is a key NATO Ally and critical regional partner, and the United States is committed to improving the relationship between our two countries.  It is in our interest to keep Turkey anchored to the Euro-Atlantic community.

Security Cooperation

Turkey is an important U.S. security partner.  Turkey has been a valued North Atlantic Treaty Organization (NATO) Ally since 1952.  Turkey was a leader in the Alliance’s Resolute Support Mission, continues to contribute to security in Afghanistan, and serves as NATO’s vital eastern anchor, controlling (in accordance with international conventions) the straits of the Bosporus and the Dardanelles, which link the Black Sea with the Mediterranean.

Turkey is engaged in intensive efforts to defeat terrorist organizations both inside and outside its borders, including the Kurdistan Workers’ Party (PKK), the Revolutionary People’s Liberation Party/Front (DHKP-C), and ISIS.  As a vital member of the Defeat ISIS Coalition, Turkey opened its military bases to the United States and Coalition partners in July 2015.  Since that time, Incirlik Air Base has been critical in the effort to degrade and ultimately destroy ISIS in Syria and Iraq.

Turkey contributes to international security alongside U.S. forces in Europe, the seas bordering Somalia, and in the Mediterranean.  Turkey borders Greece, Bulgaria, Georgia, Armenia, Azerbaijan, Iran, Iraq, and Syria, and is a key partner for U.S. policy in the surrounding region.

Bilateral Economic Relations

Although overall U.S.-Turkey trade jumped from $10.8 billion in 2009 to $21 billion in 2020, it remains modest compared to its potential.

In 2019, Turkey was the United States’ 28th largest goods export market and its 32nd largest supplier of goods imports.  Turkey is the 7th largest purchaser of U.S. liquified natural gas exports worldwide and an emerging regional energy hub.  The top categories of U.S. exports to Turkey include aircraft, mineral fuels, iron and steel, machinery, optical and medical instruments.  The top import categories from Turkey include machinery, vehicles, carpets and other textile coverings, precious metals, and stone, plaster, and cement. Reported U.S. direct investment in Turkey is led by manufacturing, wholesale trade, and finance and insurance.

Although not a member of the European Union (EU), Turkey has a customs union with the EU, which Turkey aims to update.

Turkey’s Membership in International Organizations

Turkey hosted the G20 in 2015 and remains an active and engaged G20 member.  Turkey is a member of NATO, the UN, the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD), the Council of Europe, the Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE), the World Trade Organization (WTO), the Black Sea Economic Cooperation (BSEC) Council, the Euro-Atlantic Partnership Council, the Union for the Mediterranean (UfM), the International Monetary Fund (IMF), the World Bank, and the Organization of Islamic Cooperation (OIC).  Turkey also is an observer to the Organization of American States, a Dialogue Partner of the Shanghai Cooperation Organization and a sectoral dialogue partner of the Association of Southeastern Asian Nations (ASEAN).  Turkey is a candidate for EU membership and continues working towards accession.  The United States is convinced that a Turkey that meets EU membership criteria would be good for the EU, and that Turkey’s efforts to meet those criteria are good for Turkey.

Bilateral Representation

Principal embassy officials are listed in the Department’s Key Officers List.

Turkey maintains an embassy in the United States at 2525 Massachusetts Avenue NW, Washington, DC 20008, tel. (202) 612-6700.

More information about Turkey is available from the Department of State and other sources, some of which are listed here:

CIA World Factbook Turkey Page 
U.S. Embassy
History of U.S. Relations With Turkey
U.S. Census Bureau Foreign Trade Statistics 
Export.gov International Offices Page 
Library of Congress Country Studies 
Travel Information

EastMed: Το προβλέψιμο και προβλεφθέν Βατερλώ

Από
anixneuseis
-
0

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Εδώ και χρόνια προειδοποιήσαμε με πολλά άρθρα μας -και σε μεγάλο βαθμό δυστυχώς μόνοι μας-  ότι δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει ο αγωγός EastMed, κινδυνεύει όμως να χρησιμεύσει για να μας οδηγήσει σε καταστροφική σύγκρουση άνευ (ελληνικού) λόγου με την Τουρκία, προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τρίτων.

Γράφοντας, για παράδειγμα, μερικές ημέρες μόνο πριν από την υπογραφή της συμφωνίας Μητσοτάκη-Αναστασιάδη- Νετανιάχου για τον EastMed, τον Ιανουάριο του 2020, υπογραμμίσαμε ότι «η υπογραφή της συμφωνίας δεν θα καταστήσει πιθανότερο τον αγωγό, έχει όμως ήδη προκαλέσει και θα προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερες αναταράξεις στην Ανατολική Μεσόγειο», αφού ο EastMed δεν θα γίνει μεν, μπορεί όμως να προκαλέσει κρίση και πόλεμο.

Την εποχή εκείνη η αναλογία άρθρων υπέρ και κατά του EastMed στη χώρα ήταν περίπου 10.000:1, πολύ μεγαλύτερη δηλαδή από την αναλογία πολιτών που πιστεύουν ότι η Γη είναι στρογγυλή και όχι επίπεδη. Σιγά μην έφερνε κανείς αντίρρηση σε ένα σχέδιο που ήθελε το Ισραήλ. Κι όταν πήγε να διατυπώσει ο Λιάκος του ΣΥΡΙΖΑ μια επιφύλαξη, ανέλαβε ο Πολάκης, δίκην καρικατούρας Ζαχαριάδη, να τον βάλει στη θέση του, κι ο κακομοίρης αναγκάστηκε να κατεβάσει ακόμα και την ανάρτηση που είχε κάνει.

Έξι μήνες μετά την υπογραφή αυτής της συμφωνίας Μητσοτάκη- Αναστασιάδη-Νετανιάχου, τον Ιανουάριο του 2020, η Τουρκία είχε επαναφέρει στο προσκήνιο σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις της εις βάρος της Ελλάδας. Τις διεκδικήσεις αυτές η κυβέρνηση Ερντογάν είχε κληρονομήσει μεν από τους προκατόχους της πριν από 20 χρόνια, το 2000, είχε κρατήσει όμως εν υπνώσει επί δύο δεκαετίες. Κάθε φορά που γινόταν κάτι σχετικό με τον EastMed (η υπογραφή της συμφωνίας και εν συνεχεία οι επικυρώσεις σε Αθήνα, Λευκωσία και Ισραήλ, η Τουρκία αντιδρούσε με μία ακόμα κίνηση ή έγερση μιας ακόμα διεκδίκησης, έως ότου τις επανέφερε περίπου όλες σε ενέργεια). Την ίδια επίσης περίοδο και αντιστρέφοντας τη θέση που διατύπωνε επί σχεδόν 20 χρόνια, ο Τούρκος πρόεδρος αποφάσισε τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Η σοβαρότερη βέβαια συνέπεια της όλης υπόθεσης ήρθε με τον πλου του «Ορούς Ρέις» το καλοκαίρι του 2020, όταν Ελλάδα και Τουρκία (φυσικά και η Κύπρος μαζί τους) έφτασαν τρεις φορές, σύμφωνα με τον Υπουργό Άμυνας, στα πρόθυρα καταστροφικής (και για τις δύο χώρες) σύρραξης.

Ο γράφων δεν είναι εναντίον του πολέμου, αν η Τουρκία δοκιμάσει να καταλάβει ένα ελληνικό νησί, ή να προελάσει στην Κύπρο πέραν της Πράσινης Γραμμής. Σε τέτοιες περιπτώσεις ισχύει το ρηθέν από τον Γεώργιο Παπανδρέου («αν η Τουρκία ανοίξει την πόρτα του τρελοκομείου θα μπούμε κι εμείς μαζί»).

Αλλά είναι όντως για το τρελοκομείο, κυριολεκτικά και όχι μεταφορικά όποιος θέλει να ξεκινήσει πόλεμο για να αποτρέψει ερευνητικές δραστηριότητες σε αμφισβητούμενες θάλασσες, προκειμένου να εκβιάσει (για λογαριασμό πετρελαϊκών εταιρειών) οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ή/και ΑΟΖ, για να διεκδικήσει θαλάσσιες ζώνες και την ελεύθερη διάβαση αγωγού αερίου. Δεν κάναμε πόλεμο για να προστατεύσουμε τους  Έλληνες της Κύπρου από την τουρκική εισβολή και θα κάνουμε για να προστατεύσουμε τα συμφέροντα της αμερικανικής Exxon; Και μάλιστα εξαιτίας ενός αγωγού – φάντασμα, που ξέραμε εκ των προτέρων ότι δεν θα κατασκευαστεί ποτέ.

Τελικά, ο ελληνοτουρκικός πόλεμος απεφεύχθη το καλοκαίρι του 2020, διότι, ευτυχώς, ο Πρωθυπουργός δεν έκανε δεκτές προτάσεις και εισηγήσεις που του έγιναν, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες από διπλωματικούς κύκλους (*). Η υπόθεση αυτή μας άφησε όμως πίσω της σημαντικότατες απώλειες σε θαλάσσια δικαιώματα στη Μεσόγειο (θα το εξηγήσουμε στη συνέχεια), μια επικίνδυνη ένταση με την Τουρκία και έναν εγκληματικό ανταγωνισμό εξοπλισμών.

Και αφού έγιναν όλα αυτά ήρθε τώρα η «Μαμά Αμερική» και στέλνει ένα μπουγιουρντί σε όλες τις πρωτεύουσες της περιοχής, περιλαμβανομένης της Αθήνας και της Λευκωσίας, με τη μορφή non paper, και μας λέει EastMed γιοκ! Και, ως γνωστόν, Αρχηγού παρόντος, πάσα αρχή παυσάτω.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση, που κραύγαζαν προ δύο ετών ενθουσιωδώς «ζήτω ο EastMed, ζήτω η Αμερική και το Ισραήλ, ζήτω ο Νετανιάχου», σε Ελλάδα και σε Κύπρο, ψάχνουν τώρα καμιά γωνιά σε συνοικιακό νεκροταφείο να θάψουν νύχτα το μεγάλο σχέδιο με όσο το δυνατό λιγότερους θεατές. Προσπαθούν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα και να συγκαλύψουν την απίστευτη ξεφτίλα και τον απίστευτο παραλογισμό είτε κάτω από αιδήμονα σιωπή, είτε κάτω από ένα βουνό ανακριβειών και ασυναρτησιών, όπως συμβαίνει πλέον σχεδόν για κάθε μεγάλο θέμα της χώρας. Τα ψέματα και οι ανακρίβειες, όχι οι εσφαλμένες απόψεις αλλά οι πραγματολογικές ανακρίβειες, κυριαρχούν σήμερα στην επικοινωνιακή σφαίρα και στην πολιτική ζωή και συνιστούν πλέον μείζονα εθνική, κοινωνική και πολιτική απειλή.

Επειδή εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε ανασκευή ενός βουνού από συνήθως «εθνικόφρονες» ασυναρτησίες, ακόμα και fake news, γύρω από τα εθνικά θέματα, προτείνουμε στους αναγνώστες να κάνουν ένα απλό τεστ. Ας πάρουν όποιο σάιτ διαβάζουν ή όποιον αναλυτή ή δημοσιογράφο θέλουν κι ας συγκρίνουν αυτά που γράφει τώρα για τον EastMed αίφνης και ας το συγκρίνουν με αυτά που έγραφε προ δύο ετών. Η μέθοδος είναι πολύ χρήσιμη ευρύτερα και τη συνιστούμε ενθέρμως για όλα τα θέματα. Θα διαπιστώσετε ποιους μπορείτε και ποιους δεν πρέπει να εμπιστεύεστε.

Και ναι μεν γλιτώσαμε την δια του πολέμου και άνευ λόγου (αφού δεν θα γινόταν έτσι κι αλλιώς ο αγωγός!) καταστροφή μας (εμάς δεν μας ενδιαφέρει αν θα καταστρεφόταν και η Τουρκία μαζί με μας, όπως δεν μας ενδιαφέρει να παίξει η χώρα μας τον ρόλο χρήσιμου ηλίθιου), δεν γλυτώσαμε όμως άλλες εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες και κινδύνους στις και στους οποίους θα αναφερθούμε στο επόμενο άρθρο μας.

Σημείωση

(*) Σημειωτέον ότι, επί σειρά ετών, Έλληνες πολιτικοί και στρατιωτικοί ιθύνοντες, πιθανότατα ενθαρρυμένοι από τους Ισραηλινούς και τον Νετανιάχου,  έκαναν διάφορες «τσεκουράτες» δηλώσεις για το τι θα πράξουν έναντι της Τουρκίας, όπως π.χ. ο αρχηγός του Ναυτικού αντιναύαρχος Τσούνης που δήλωσε στις 3.12.19 προς τους στρατιωτικούς συντάκτες ότι, αν κάποιο τουρκικό ερευνητικό πλοίο παραβιάσει την ελληνική υφαλοκρηπίδα, «θα πάμε μπροστά, θα ρίξουμε κι όσες φάμε» (αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Δημοκρατία» της 4-12-19, που αναφέρει άρθρο της Εφημερίδας Συντακτών στις 12-12-19). Αυτοί και πολλοί άλλοι «παλληκαρισμοί» δεν επιβεβαιώθηκαν, γεγονός που βεβαίως υπονομεύει σοβαρά την ελληνική αποτρεπτική ικανότητα και την ελληνική αξιοπιστία.

Ακόμα χειρότερο είναι ότι οι στρατιωτικοί και πολιτικοί ιθύνοντες της χώρας, όπως και οι αρθρογραφούντες και παριστάνοντες στα κανάλια τους ειδικούς, «δημοσιογράφοι», απόστρατοι, αλλά και καθηγητές ΑΕΙ (που εκπαιδεύουν μέλλοντες αξιωματικούς και διπλωμάτες) και εμφανίζονται κάθε τόσο στις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα, τα σάιτ και τις εφημερίδες, δεν φαίνεται από τις δηλώσεις τους να γνωρίζουν το νομικό καθεστώς των θαλασσών της Ανατολικής Μεσογείου, όπως επί παραδείγματι το ότι για να μιλήσουμε για ελληνική ή για τουρκική υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ πρέπει να οριοθετηθούν προηγουμένως. Ή το γνωρίζουν και λένε ψέματα στην ελληνική κοινή γνώμη. Η ίδια η κυβέρνηση κατηγορούσε την Τουρκία ότι παραβιάζει την ελληνική υφαλοκρηπίδα, ώσπου, όταν ο Μητσοτάκης θέλησε να αρθρογραφήσει διεθνώς αναγκάστηκε να αναθεωρήσει την θέση της κυβέρνησης και να κάνει λόγο για διαφιλονικούμενη υφαλοκρηπίδα. Υπενθυμίζουμε ότι στο παρελθόν, Ελλάδα και Κύπρος έχουν καταβάλει τρομακτικό τίμημα στους επαγγελματίες εθνικόφρονες.

Πηγή: kosmodromio.gr

Σοκ στην Βραζιλία: 18χρονο μοντέλο εμβολιασμένη με Pfizer «έσβησε» από θρομβώσεις

Από
pcuser
-
0

Εμβολιασμένη με 2 δόσεις Pfizer  ήταν η 18χρονη Βραζιλιάνα Valntina Boscardin, μοντέλο στο επάγγελμα που πέθανε από επιπλοκές της COVID19(πνευμονία και θρόμβώσεις) αν και εμβολιασμένη με δυο δόσεις Pfizer!

Η νεαρή όμορφη Βραζιλιάνα νοσηλευόταν στο Sao Paolo και σύμφωνα με δημοσιεύσεις φίλων της υπέφερε από θρόμβωση και πνευμονία αφού είχε προσβληθεί από covid19! Σύμφωνα με τη μητέρα της η κοπέλα είχε καλή υγεία και είχε λάβει 2 δόσεις Pfizer. Η κοπέλα ήταν κόρη του διάσημου μοντέλου και επιχειρηματία Marcia Boscardin και εργαζόταν στο φημισμένο πρακτορείο Ford Model Sao Paolo που επιβεβαίωσε το θάνατο του μοντέλου στα τοπικά μέσα ενημέρωσης.

Ο δημοσιογράφος Felipeh Campos φίλος της οικογένειας ανέφερε «Η κόρη του αγαπημένου μοντέλου και επιχειρηματία Marcia Boscardin, πέθανε αυτό το Σαββατοκύριακο, σε ηλικία 18 ετών, θύμα θρόμβωσης μετά την προσβολή από κορωνοϊό. Αναπαύσου εν ειρήνη».

https://www.pronews.gr/kosmos/1048825_sok-stin-vrazilia-18hrono-montelo-emvoliasmeni-me-pfizer-pethainei-apo-thromvoseis

Ολλανδία: Μαίνεται ο ρωσο-ουκρανικός «πόλεμος» για τον χρυσό των Σκυθών

Από
pcuser
-
0

Η σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας διεξάγεται σε πολλά επίπεδα

Η σφοδρή αντιπαράθεση μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας διεξάγεται σε πολλά επίπεδα. Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στο Άμστερνταμ. Πρόκειται για πολύτιμα πολιτιστικά αγαθά. Για τον χρυσό των Σκυθών στην Κριμαία.Υπέροχα αντικείμενα που εκτέθηκαν στο Άμστερνταμ το 2014. Ωστόσο μετά η Κριμαία προσχώρησε στη Ρωσία και τώρα το ζήτημα της ιδιοκτησίας είναι ασαφές. Δικαστές στην Ολλανδία καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα σε ποιον ανήκει ο χρυσός της Κριμαίας;

Για τη Μόσχα και το Κίεβο είναι ένα άκρως πολιτικό ζήτημα. Στα τέλη Οκτωβρίου δικαστήριο του Άμστερνταμ αποφάσισε σε δεύτερο βαθμό πως η συλλογή ανήκει στην Ουκρανία. Αλλά η τελευταία λέξη για τον χρυσό των Σκυθών δεν έχει λεχθεί ακόμα.

Τέσσερα μουσεία της Κριμαίας διεκδικούν τον πολιτιστικό θησαυρό και θέλουν τώρα να προσφύγουν στο ανώτατο δικαστήριο της Ολλανδίας και να υποβάλουν αίτηση ακύρωσης της απόφασης.

Μια μοιραία έκθεση …

Ο Πρόεδρος της Κριμαίας Σεργκέι Ακσγιόνοφ λίγο πριν την Πρωτοχρονιά ζήτησε βοήθεια από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Η Μόσχα είχε ήδη διαβεβαιώσει τα μουσεία της Κριμαίας για την υποστήριξή της.

Από την άλλη πλευρά ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Σελένσκι, έκανε λόγο για μια «πολυαναμενόμενη νίκη». «Εμείς φέρνουμε πάντα πίσω τα δικά μας. Πρώτα θα πάρουμε το χρυσό των Σκυθών και μετά την Κριμαία», έγραψε στο Twitter.

Όλα ξεκίνησαν με την έκθεση «Κριμαία: Χρυσός και τα μυστικά της Μαύρης Θάλασσας» στο μουσείο Allard Pierson στο Άμστερνταμ. Εκτέθηκαν αντικείμενα από τέσσερα μουσεία της Κριμαίας, συμπεριλαμβανομένου ενός σκυθικού κράνους 2400 ετών, λεπτεπίλεπτες καρφίτσες και μια θήκη χρυσού ξίφους. Η έκθεση είχε προηγουμένως παρουσιασιαστεί στο Κρατικό Μουσείο της Βόννης.

Κανονικά το μουσείο του Άμστερνταμ θα είχε επιστρέψει τα αντικείμενα μετά την έκθεση στους δανειστές, όμως αυτό δεν έγινε εξαιτίας των δραματικών γεγονότων που έχουν μετατρέψει την Κριμαία σε μια περιοχή κρίσιμων πολιτικών εξελίξεων στην Ευρώπη.

%ce%bf%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%bd%ce%b4%ce%af%ce%b1-%ce%bc%ce%b1%ce%af%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%cf%81%cf%89%cf%83%ce%bf-%ce%bf%cf%85%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%820

Σε μυστικό μέρος στην Ολλανδία

Το ερώτημα που τώρα τίθεται είναι εάν τα χρυσά αντικείμενα ανήκουν στα μουσεία της Κριμαίας, η οποία το 2014 προσχώρησε στη Ρωσία, ή στην Ουκρανία; Τα 565 αντικείμενα χρονολογούνται από τον 2ο αιώνα π.Χ μέχρι τον ύστερο Μεσαίωνα. Οι δικαστές στην Ολλανδία δικαίωσαν καταρχάς την Ουκρανία και βασίστηκαν σε ένα νόμο της χώρας του 1995. Στο αιτιολογικό της απόφασης αναφέρεται πως «ακόμα κι αν τα μουσειακά κομμάτια προέρχονται από την Κριμαία αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουκρανίας». Στην απόφαση βάρυνε επίσης ιδιαιτέρως το «δημόσιο συμφέρον» στην Ουκρανία.

Η επιμελήτρια της έκθεσης Βαλεντίνα Μορντβίντσεβα δηλώνει πως κατανοεί τη δυσαρέσκεια ορισμένων υπαλλήλων του μουσείου. «Νομίζω πως οι άνθρωποι στα μουσεία της Κριμαίας θεωρούν πως αν τα εκθέματα πάνε στο Κίεβο θα φύγουν για πάντα από την Κριμαία».

Ανησυχεί επίσης για το μέλλον των εκθεμάτων, των οποίων η τεκμηρίωση συνεχίζεται στην Κριμαία και άρα υπό ρωσική διοίκηση και είναι αμφίβολο εάν θα υπάρξει, όπως λέει, μια επιτροπή ειδικών από την Κριμαία και το Κίεβο. «Όταν τα αντικείμενα πάνε στο Κίεβο, αυτό θα καταγραφεί σαν μια πολιτική νίκη», δήλωσε η Βαλεντίνα Μορντβίντσεβα, η οποία κινείται τακτικά μεταξύ Μόσχας και Κιέβου.

Μέχρι τότε ο χρυσός των Σκυθών θα βρίσκεται σε ένα μυστικό μέρος στην Ολλανδία.

Πηγή: DW

https://www.kathimerini.gr/world/561666343/

Μια… fake προκήρυξη του 1821: «Στα όπλα Μακεδόνες»

Από
anixneuseis
-
1

Αριστείδης Χατζής 11 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2022, 18:09

H εισαγωγή στη δημοσίευση της προκήρυξης στη βρετανική εφημερίδα Sun, της 7ης Σεπτεμβρίου 1821 Πηγή: Protagon.gr

Mέχρι σήμερα άγνωστη ή ξεχασμένη, σχεδόν σίγουρα κατασκευασμένη, καλούσε τον Σεπτέμβριο του 1821 τους «Μακεδόνες, παιδιά του Αλέξανδρου» να εξεγερθούν και έδωσε αφορμή σε κύρια άρθρα, σε σχόλια, ακόμα και σε προφητικές προβλέψεις στις ευρωπαϊκές εφημερίδες, ενθουσιάζοντας τους φιλέλληνες, τους φιλελεύθερους, τους ρομαντικούς, τους ελληνιστές, τους διανοούμενους αλλά και το ευρύ κοινό

Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1821 δημοσιεύθηκε σε δεκάδες ευρωπαϊκές εφημερίδες μια προκήρυξη των Μακεδόνων επαναστατών. Η προκήρυξη μεταφράστηκε σε τουλάχιστον τρεις ευρωπαϊκές γλώσσες και διαβάστηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη, ενθουσιάζοντας τους φιλέλληνες, τους φιλελεύθερους, τους ρομαντικούς, τους ελληνιστές, τους διανοούμενους αλλά και το ευρύ κοινό.

Η προκήρυξη αυτή παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστη ή ξεχασμένη, αν και έδωσε αφορμή σε κύρια άρθρα, σε σχόλια, ακόμα και σε προφητικές προβλέψεις στις ευρωπαϊκές εφημερίδες. Δεν μπόρεσα να βρω πουθενά αυτήν την προκήρυξη στα ελληνικά. Είναι πιθανόν να μου έχει ξεφύγει κάτι στον ωκεανό των δημοσιευμένων και κυρίως των αδημοσίευτων τεκμηρίων, είναι εξίσου πιθανό να μην έχει απομείνει κανένα αντίγραφο, αλλά πιθανότερο είναι ότι η προκήρυξη αυτή είναι κατασκευασμένη. Αποφάσισα να τη δημοσιεύσω εδώ για να ξεκινήσει η συζήτηση, καθώς επέλεξα να μην τη συμπεριλάβω (ως κατασκευασμένη) στο βιβλίο μου.

Ας τη διαβάσουμε πρώτα (σε δική μου μετάφραση από τις δύο διαφορετικές εκδοχές που βρήκα στα αγγλικά) και μετά ας δούμε πώς και πού εμφανίστηκε. Μακεδόνες! Έλληνες! Η σημαία της ελευθερίας κυματίζει στις κορφές του Ολύμπου και της Πίνδου. Τα υπέροχα μνημεία, οι εντυπωσιακοί κίονες και οι τάφοι των ηρώων χάθηκαν. Μόνο τα βουνά της πατρίδας μας, αυτά τα αιώνια τρόπαια της δόξας μας, έχουν αντισταθεί στη φθορά του χρόνου. Remaining Time-0:00 Fullscreen Mute Μακεδόνες, παιδιά του Αλέξανδρου, γύρω απ’ αυτά τα βουνά έχουμε αποφασίσει να συγκεντρωθούμε και γύρω απ’ αυτά τα βουνά έχουμε αποφασίσει να νικήσουμε ή να πεθάνουμε.

Όσοι από σας πέσουν σ’ αυτόν τον ένδοξο αγώνα, θα προσθέσουν νέο μεγαλείο στη δόξα των προγόνων τους και θα σπείρουν την απόγνωση στις καρδιές των βαρβάρων. Μακεδόνες, παιδιά του Αλέξανδρου, απόγονοι αυτών που κατέκτησαν τον κόσμο, πιάστε τ’ άρματά σας! Ντροπή σ’ αυτούς που θα συνεχίσουν να υποκύπτουν στη τυραννία μιας θλιβερής ορδής βαρβάρων! Τα βουνά και οι πεδιάδες είναι ελεύθερα. Η σημαία των τυράννων ανεμίζει πια μόνο στα φρούριά τους. Αλλά μάταια οι βάρβαροι κρύβονται πίσω από τα τείχη της Σαλονίκης, των Γιαννιτσών και της Καβάλας ή στ’ άλλα κάστρα που έχουν καταφύγει. Αυτά τα τείχη θα πέσουν από το σπαθί των Μακεδόνων και στο αίμα των βαρβάρων θα εκδικηθούμε την ατίμωση των πατεράδων μας, των γυναικών μας και των παιδιών μας. Έχουμε ήδη κυριαρχήσει στη Θράκη.

Η Φιλιππούπολη βρίσκεται στα χέρια μας. Οι ήρωές μας κατέλαβαν την πόλη μέσα σε λίγες ημέρες. Τα Στάγειρα δεν υπάρχουν πια. Οι Έλληνες κατέστρεψαν τη γενέτειρα του φιλόσοφου για να μην προσφέρει αυτή άσυλο στους βαρβάρους. Πολλοί σκοτώθηκαν, πολλοί περισσότεροι θα σκοτωθούν στη συνέχεια. Ο αριθμός μας, όμως, αυξάνεται και θα συνεχίσει να αυξάνεται καθημερινά. Ο Κύριος θα δείξει έλεος γι’ αυτούς που θυσιάστηκαν, θύματα στο βωμό της Ελευθερίας.

Τα αδέλφια τους θα εκδικηθούν τον θάνατό τους. Στα όπλα Μακεδόνες! Για την Ελευθερία, Έλληνες όλων των χωρών! Τα βλέμματα όλου του κόσμου είναι στραμμένα πάνω σας. Στρατόπεδο του Ολύμπου, 20 Ιουλίου Υπογραφή 1η Οδυσσεύς, Στρατιωτικός Διοικητής των Μακεδόνων Υπογραφή 2η Αλέξανδρος από τα Στάγειρα Η προκήρυξη δημοσιεύθηκε πρώτα στη βρετανική εφημερίδα Sun (που δεν έχει σχέση με τη σύγχρονη εκδοχή της) στις 7 Σεπτεμβρίου του 1821. Εκεί τη βρήκα κι εγώ.

Ακολούθησαν δεκάδες βρετανικές εφημερίδες, σε κάποιες περιπτώσεις με διαφορετική μετάφραση που έχει λιγότερα λάθη από την πρώτη. Το θέμα κυριάρχησε στον βρετανικό τύπο ολόκληρο τον Σεπτέμβριο του 1821. Ακριβώς δύο μήνες αργότερα η προκήρυξη αναδημοσιεύθηκε στις Αμερικανικές εφημερίδες. Η πρώτη που την αναδημοσίευσε ήταν (όπως συνήθως) η National Gazette που κυκλοφορούσε στη Φιλαδέλφεια (9/11/1821). Ακολούθησαν πάρα πολλές άλλες, όπως, 10 ημέρες αργότερα, η φιλελεύθερη American Mercury που κυκλοφορούσε τότε (έκλεισε το 1833) στο Χάρτφορντ της Πολιτείας Κονέκτικατ. Αυτό το φύλλο ή το απόκομμα είδε ο καλός ιστοριοδίφης Κυριάκος Σιμόπουλος. Ο Σιμόπουλος είναι ο μόνος Έλληνας που έχει γράψει κάτι για την προκήρυξη (αν δεν κάνω λάθος), θεωρώντας, πιθανόν, ότι χαλκεύτηκε στις Η.Π.Α. – ενώ αναφέρει λανθασμένα την εφημερίδα ως American Mercure. Αλλά προφανώς δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

Οι Αμερικανοί απλώς αναδημοσίευσαν, με ενθουσιασμό, την προκήρυξη. Ο Σιμόπουλος έκανε κάποια άλλα μικρολαθάκια και τη δημοσίευσε με περικοπές στο πολύτομο έργο του. Ας δούμε τι πολιτικό αποτέλεσμα είχε η δημοσίευση της προκήρυξης. Ο Sun την επόμενη μόλις ημέρα αφιέρωνε ένα μεγάλο κύριο άρθρο στην Ελληνική Επανάσταση με αφορμή την προκήρυξη. Τη χρησιμοποιεί για να στηρίξει τους Έλληνες και να συγκινήσει τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες: – «Δεν μπορείς να τη διαβάσεις χωρίς να σε συγκλονίζουν ισχυρά αισθήματα.» – «Η σημαία της ελευθερίας ανεμίζει στον Ολυμπο – τι μαγικά ακούγεται αυτή η φράση, πόσο πολύ περιμέναμε για να την ακούσουμε!» – «Το αναγεννημένο πνεύμα της Ελλάδας […] η παγκόσμια γλώσσα της φύσης […] αντάξιοι της δόξας των προγόνων τους.» – «Μακάρι η Μακεδονική φάλαγγα να ποδοπατήσει την ημισέληνο των απίστων […] τους κατακτητές των πιο όμορφων Ευρωπαϊκών χωρών […] να φύγουν στις μακρινές απολίτιστες εστίες τους!» – «Διαβάζουμε την προκήρυξη με δάκρυα χαράς αλλά και ντροπής, άγχους και ελπίδας. […] Αισθανόμαστε ντροπή για την απάθεια της Αγγλίας γι’ αυτόν τον ένδοξο αγώνα – μια απάθεια που την έχει δικαίως εκθέσει σε όσους την θαυμάζουν. […] Είμαστε ή όχι οι Φρουροί της Ελευθερίας; Αντί να πρωταγωνιστούμε ως σύμμαχοι των Ελλήνων στον Ενδοξότερο Αγώνα που δίνει η ανθρωπότητα, παραμένουμε σύμμαχοι της χειρότερης Δεσποτείας που κηλίδωσε ποτέ την Ευρώπη».

Ακολουθεί το διάσημο, σε όσους γνωρίζουν καλά την ιστορία του πρώιμου φιλελευθερισμού, ποίημα του Σκοτσέζου Tobias Smollett, «Thy spirit, Independence, let me share» που περιέχει και τους δύο ταιριαστούς στίχους που επιλέγει να τονίσει η εφημερίδα: Immortal Liberty, – whose look sublime Hath blanch’d the Tyrant’s Cheek in every varying Clime. Ο αρθρογράφος επιτίθεται, έπειτα, στην Ιερή Συμμαχία και ακολουθεί ένα ενδιαφέρον και κατάλληλο για την περίσταση παράθεμα από ένα παλαιότερο κείμενο του Sir William Eton (A survey of the Turkish empire, 1798) που αναδημοσιεύεται γιατί συζητά το ενδεχόμενο γενοκτονίας των Ελλήνων μετά τα Ορλοφικά και τις σχετικές διαβουλεύσεις της Υψηλής Πύλης στα τέλη του 18ου αιώνα – που θυμίζουν εντονότατα όσα διαβάσαμε στην Οργή του Σουλτάνου.

Η εφημερίδα καταλήγει στο κύριο άρθρο της ως εξής: Αξίζουν οι Τούρκοι και η Κυβέρνησή τους να διατηρήσουμε τις φιλικές σχέσεις μαζί τους; Ας δώσουν απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα τα νέα έκτροπα που έχουν πλημμυρίσει με χριστιανικό αίμα τους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Το γιατί η προκήρυξη είναι κατασκευασμένη δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία. Από το περιεχόμενο μέχρι τις υπογραφές είναι προβληματική. Όχι, βέβαια, γιατί όσα γράφει είναι ψευδή. Αυτό ήταν πολύ συνηθισμένο και υπάρχουν πολλές γνήσιες προκηρύξεις της εποχής που βρίθουν από ψεύδη. Μια από αυτές, του Γεωργάκη Βαρνακιώτη, της 14ης Μαΐου 1821, επέλεξα τελικά για το βιβλίο μου, γιατί είναι γνήσια. Ούτε βέβαια θα πρέπει να θεωρήσουμε κατασκευασμένη διότι δεν υπάρχει το ελληνικό πρωτότυπο. Έχω ανακαλύψει άγνωστες εγκυκλίους του ελληνικού Στόλου που μεταφράστηκαν στα αγγλικά, δημοσιεύθηκαν και είναι γνήσιες, ή το «δελτίο Τύπου» που έστειλε η Αντιβασιλεία στις ελληνικές διπλωματικές αποστολές στην Ευρώπη μετά τη δίκη του Κολοκοτρώνη και το οποίο μας ήταν άγνωστο μέχρι σήμερα.

Αλλά όλα αυτά τα έγγραφα είναι γνήσια και απλώς το πρωτότυπο έχει χαθεί. Αυτή η προκήρυξη όμως δεν φαίνεται να συνδέεται με κανένα υπαρκτό πρόσωπο, Μακεδόνα ή Θεσσαλό οπλαρχηγό, ενώ όσα αναφέρονται είναι μάλλον παράδοξα. Τα ονόματα αυτά δεν θυμίζουν ούτε γνωστά ψευδώνυμα της Φιλικής, ούτε πραγματικές προσωπικότητες (με μία εξαίρεση που θα δούμε παρακάτω).

Ο Ιωάννης Σκανδαλίδης ο Εμμανουήλ Παππάς, ο Αναστάσιος Πολυζωίδης (επάνω), ο Νικόλαος Κασομούλης, ο Γεώργιος Λασσάνης και ο Τσάμης Καρατάσος (κάτω) είναι πραγματικοί, όχι φανταστικοί, Μακεδόνες που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση

Αν είναι κατασκευασμένη, αν δηλαδή δεν την έγραψαν μακεδόνες επαναστάτες με έδρα στον Ολυμπο, ποιος την κατασκεύασε; Δεν πρέπει να είναι βρετανοί φιλέλληνες ή Ελληνες που ζουν στη Βρετανία.

Γιατί τις ίδιες ημέρες που δημοσιεύθηκε στη Βρετανία, γαλλικές εφημερίδες «ενημέρωναν» ότι ο «Οδυσσέας, αρχηγός των Μακεδόνων» ετοιμάζεται να πάρει τη Θεσσαλονίκη. Αρα Γάλλοι και Βρετανοί τη βρήκαν σχεδόν ταυτόχρονα κάπου αλλού. Αλλά πού; Μα πού αλλού; Στη Γερμανία. Η προκήρυξη φωνάζει από μακριά (σε μένα τουλάχιστον) ότι κατασκευάστηκε από γερμανούς φιλέλληνες σε συνεργασία ίσως με έλληνες φοιτητές εκεί. Ψάχνοντας ήρθε και κάποια, μάλλον ασφαλής, επιβεβαίωση. Η προκήρυξη δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε μια γερμανική εφημερίδα της Νυρεμβέργης, τη γνωστή μέχρι και σήμερα Nürnberger Zeitung (που τότε είχε την ονομασία Der Korrespondent von und für Deutschland). Η εφημερίδα αυτή δημοσίευε συχνά την εποχή εκείνη fake news υπέρ των Ελλήνων. Η δημοσίευση εκεί προηγείται όλων όσων ανακάλυψα. Από εκεί την αντέγραψαν Βρετανοί και Γάλλοι.

Δεν βρήκα το συγκεκριμένο τεύχος γιατί νομίζω πως η εφημερίδα δεν έχει αναρτημένο το αρχείο της από εκείνη την εποχή. Αλλά, αν θέλουν φίλες και φίλοι γερμανόφωνες/οι να βοηθήσουν, ας ψάξουν στα τεύχη των αρχών Σεπτεμβρίου ή του τέλους του Αυγούστου. Είναι απίθανο οι γερμανοί φιλέλληνες να έλαβαν αυτήν την προκήρυξη από τη Μακεδονία, να είναι, δηλαδή, η προκήρυξη γνήσια; Δεν είναι απίθανο, βέβαια, αλλά θα το απέκλεια, τουλάχιστον μετά από μια μικρή έρευνα που έκανα στα έγγραφα της εποχής και στις σχετικές μονογραφίες (κυρίως τις δημοσιεύσεις του Ι.Κ. Βασδραβέλλη και γενικά τα δημοσιεύματα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών). Για παν ενδεχόμενο την έστειλα σε δύο καλούς συναδέλφους που γνωρίζουν σε βάθος τα γεγονότα της Επανάστασης στη Μακεδονία και ιδίως τις πηγές.

Μου απάντησαν ότι η προκήρυξη είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα αλλά εντελώς άγνωστη, δεν την έχουν δει στις ελληνικές πηγές. Ας διατηρήσουμε, όμως, μια μικρή αμφιβολία – θα δούμε γιατί. Ο γαλλικός Courrier της 10ης Σεπτεμβρίου 1821 μας «διαβεβαιώνει» ότι η προκήρυξη είναι γνήσια και μάλιστα πως ο Μακεδόνας Οδυσσέας είναι ο γνωστός Οδυσσέας Ανδρούτσος, που πέρασε στη Θεσσαλία και οργανώνει τους Έλληνες εκεί. Αυτό, όπως γνωρίζετε, δεν συνέβη ποτέ. Ο Ανδρούτσος δεν ασχολήθηκε με την οργάνωση των Μακεδόνων. Μήπως όμως οι τελευταίοι του ζήτησαν να υπογράψει μια προπαγανδιστική προκήρυξη για να δώσει θάρρος στους Μακεδόνες; Ούτε αυτό είναι απίθανο. Ομως όλα αυτά θυμίζουν τη στρατηγική δημιουργίας fake news των φιλελλήνων στην οποία και εντάσσονται.

Εγώ, πάντως, δεν κατόρθωσα να βρω κάτι στα ελληνικά που να ενισχύει τον  ισχυρισμό του Courrier αλλά θα διαβάσω με ενδιαφέρον οποιαδήποτε θετική πληροφορία. Το σίγουρο είναι πως η προκήρυξη, η διαχείρισή της αλλά και η εκμετάλλευσή της από τους φιλελληνικούς κύκλους μας βοηθάει να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε ένα ολόκληρο κύκλωμα φιλελληνικής προπαγάνδας που ο μηχανισμός του όχι μόνο ήταν αποτελεσματικότατος αλλά κατόρθωσε να δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή δημόσια σφαίρα με αφορμή το ελληνικό ζήτημα. Μάλλον κατασκευασμένη, λοιπόν, η προκήρυξη αλλά αποτελεσματική.

Συγκίνησε για 2-3 εβδομάδες το ευρωπαϊκό κοινό (αργότερα και τους Αμερικανούς) και έδωσε και την αφορμή, δύο εβδομάδες αργότερα σε μια άλλη βρετανική εφημερίδα, τον Champion, να γράψει κάτι προφητικό, στις 23 Σεπτεμβρίου 1821: Δεν υπάρχει πατριώτης που να διαβάσει αυτήν την εμπνευσμένη προκήρυξη του μακεδόνα οπλαρχηγού, γραμμένη στην κορυφή του Ολύμπου, και να μην ενθουσιαστεί. Μπορούμε να φανταστούμε, για παράδειγμα, τον Λόρδο Μπάιρον να τη μελετά εκστασιασμένος. Μπορεί να τον εμπνεύσει, να του προσφέρει θέμα για τη Μούσα του.

Μπορεί να του δώσει το ερέθισμα να πράξει με τρόπο που να είναι αντάξιος με το τραγούδι αυτής της Μούσας! Δύο χρόνια αργότερα ο Μπάιρον θα βρίσκεται στην Κεφαλονιά και θα σχεδιάζει να κάνει αυτό ακριβώς που του πρότεινε ο φιλέλληνας συντάκτης της εφημερίδας. * Ο Αριστείδης Χατζής είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και διευθυντής Ερευνών στο ΚΕΦίΜ. Το παραπάνω εύρημα δεν συμπεριλήφθηκε τελικά στο βιβλίο του Ο Ενδοξότερος Αγώνας: Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Πηγή: Protagon.gr

EastMed: Αλλαγές στη σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου – Επτά ερωτήσεις και απαντήσεις για τον αγωγό

Από
anixneuseis
-
5

Οι επιπτώσεις της απόφασης της Ουάσιγκτον να μη στηρίξει την υλοποίηση του αγωγού EastMed

Φωτ. αρχείου: Shutterstock
 , 

Του Βασίλη Νέδου

Συνθήκες που τροποποιούν το διπλωματικό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο, ιδιαίτερα εκείνο το οποίο έχει στο επίκεντρό της την Κυπριακή Δημοκρατία, δημιουργεί η εκδήλωση των προθέσεων της Ουάσιγκτον (μέσω non paper που έφθασε στο Μέγαρο Μαξίμου και στο υπουργείο Εξωτερικών προ περίπου 20 ημερών) να μη στηρίξει την υλοποίηση του αγωγού EastMed, με την αιτιολογία ότι πρόκειται για έργο που δεν θεωρείται οικονομικά βιώσιμο, αλλά απέχει και από την «πράσινη ατζέντα» των ΗΠΑ. Τα προηγούμενα χρόνια, η βιωσιμότητα ενός σχεδίου περί αγωγού που θα συνδέει τα κοιτάσματα του Ισραήλ με την Κύπρο και την Κρήτη είχε επανειλημμένως αμφισβητηθεί, ωστόσο παρέμενε στην επιφάνεια και –τουλάχιστον δημόσια– στηριζόταν πολιτικά από όλους τους εμπλεκομένους. Η πρακτική αμφισβήτηση της βιωσιμότητας του αγωγού EastMed σε διπλωματικό πεδίο αφαιρεί ένα στοιχείο πίεσης προς την Αγκυρα, ενώ αναγκάζει τη Λευκωσία να επαναπροσδιορίσει την τακτική της ως προς το ενεργειακό. Ταυτόχρονα, η ευθεία στήριξη της ηλεκτρικής διασύνδεσης ανάμεσα σε Ελλάδα και Αίγυπτο αποτελεί την επιβεβαίωση των σεναρίων όλων των προηγούμενων μηνών για την αντιμετώπιση της μεγαλύτερης αραβικής χώρας ως του κατεξοχήν κόμβου μεταφοράς καθαρής ενέργειας προς την Ευρώπη.

Εκπρόσωπος της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα δήλωσε στην «Κ» πως ενθαρρύνεται το «σχήμα 3+1, που θα παρέχει νέες λεωφόρους για ενεργειακή διαφοροποίηση μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ».

Η «Κ» ζήτησε σχόλιο από την αμερικανική πλευρά για τις τελευταίες πληροφορίες. Εκπρόσωπος της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα δήλωσε στην «Κ» τα εξής: «Αν και γενικά δεν σχολιάζουμε την επίσημη διπλωματική επικοινωνία ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις μας, θα παρέπεμπα σε σειρά προηγούμενων δηλώσεων σχετικά με την υποστήριξη της αμερικανικής κυβέρνησης σε πηγές ενέργειας εναλλακτικές από τα ορυκτά καύσιμα, περιλαμβανομένης της Ελλάδας, όπως και στις συνεχείς προσπάθειές μας να προωθήσουμε την περιφερειακή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο». Ο εκπρόσωπος συνεχίζει σημειώνοντας ότι «έχουμε επίμονα δηλώσει την ισχυρή στήριξή μας για την ενεργειακή ολοκλήρωση στην Ανατολική Μεσόγειο και ο πρέσβης Πάιατ είναι σε εντατικό, τακτικό διάλογο με τους υπουργούς (Ενέργειας) Σκρέκα και (Εξωτερικών) Δένδια για το σύνολο των ζητημάτων που σχετίζονται με την ενέργεια στην περιοχή και τον ηγετικό ρόλο που βλέπουμε για την Ελλάδα». Σημείωσε ακόμα πως «ο πρέσβης Πάιατ θα συνεχίσει να κρατά ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας, ενώ ενθαρρύνει για περαιτέρω συνεργασία του σχήματος 3+1, που θα παρέχει νέες λεωφόρους για ενεργειακή διαφοροποίηση μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ». Τέλος, σημειώνεται ότι ο κ. Πάιατ «έχει επανειλημμένως εκφράσει την ισχυρή στήριξή μας για σχέδια όπως η σχεδιαζόμενη ηλεκτρική διασύνδεση από την Αίγυπτο στην Κρήτη και στην ελληνική ενδοχώρα και η προτεινόμενη Euroasia Interconnector που θα συνδέσει τα δίκτυα ηλεκτρικού Ελλάδας, Κύπρου και Ευρώπης».

Το ζήτημα σχολιάστηκε και από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έπειτα από σχετική ερώτηση Ελλήνων ανταποκριτών. Εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απάντησε χαρακτηριστικά ότι οι ΗΠΑ παραμένουν δεσμευμένες στο σχήμα περιφερειακής συνεργασίας 3+1 (Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, ΗΠΑ) και θεωρούν την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Ωστόσο, σημείωσε ότι η Ουάσιγκτον δίνει έμφαση στις τεχνολογίες καθαρής ενέργειας που θα προετοιμάσουν την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου για τη μετάβαση στη νέα ενεργειακή εποχή. Επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι «σε μια εποχή που η ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης είναι –περισσότερο από ποτέ– ζήτημα εθνικής ασφάλειας, δεσμευόμαστε να εμβαθύνουμε τις περιφερειακές μας σχέσεις και να προωθήσουμε τις τεχνολογίες καθαρής ενέργειας. Παραμένουμε προσηλωμένοι στη φυσική διασύνδεση ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου με την Ευρώπη. Μεταθέτουμε το ενδιαφέρον μας σε διασυνδέσεις ηλεκτρικής ενέργειας που μπορούν να υποστηρίξουν και (την παροχή) φυσικού αερίου και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας».

eastmed-allages-sti-skakiera-tis-anatolikis-mesogeioy-epta-erotiseis-kai-apantiseis-gia-ton-agogo0

Επτά ερωτο-απαντήσεις για τον αγωγό EastMed

Της Χρύσας Λιάγγου

– Ποιος είναι ο αγωγός που οι ΗΠΑ χαρακτηρίζουν εστία έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο;

Ο EastMed σχεδιάστηκε για να μεταφέρει τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της Ανατολικής Μεσογείου στην Ευρώπη διαμέσου της Κύπρου, της Κρήτης και της ηπειρωτικής Ελλάδος. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, ο αγωγός θα έχει μήκος περίπου 1.900 χλμ. –εκ των οποίων τα δύο τρίτα υποθαλάσσια– και αρχική δυναμικότητα περί τα 10 δισ. κυβικά αερίου τον χρόνο. Το κόστος κατασκευής έχει υπολογιστεί περίπου στα 6 δισ. δολάρια. Το έργο υλοποιείται από την εταιρεία Poseidon, η οποία αποτελεί μια κοινή εταιρεία της ΔΕΠΑ και της ιταλικής Edison. Η Ε.Ε. έχει εντάξει από το 2013 τον αγωγό EastMed στα αποκαλούμενα Εργα Κοινού Ενδιαφέροντος και προχώρησε σε γενναιόδωρη χρηματοδότηση τεχνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών μελετών ύψους πλέον των 49 εκατομμυρίων δολαρίων, οι οποίες χαρακτηρίζουν το έργο τεχνικά εφικτό και οικονομικά βιώσιμο. Στις 20 Μαρτίου 2019 υπεγράφη στο Τελ Αβίβ διακρατική συμφωνία μεταξύ των τριών χωρών, παρουσία του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο, ο οποίος εξέφρασε την ισχυρή στήριξη των ΗΠΑ στο έργο συνδέοντάς το με τη διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας και την ασφάλεια εφοδιασμού της Ευρώπης. Σε συνέχεια, στις 2 Ιανουαρίου 2020 υπεγράφη στην Αθήνα η «Συμφωνία EastMed» μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ.

– Γιατί η Ιταλία δεν υπέγραψε τη διακρατική συμφωνία;

Παρότι αρχικά η Ιταλία εμφανίστηκε αδιάφορη έως επιφυλακτική για τον αγωγό και παρά το γεγονός ότι συμμετείχε στον σχεδιασμό και στην κατασκευή η ιταλική Edison, εντέλει την 1η Ιανουαρίου 2020 ο Ιταλός υπουργός Οικονομίας απέστειλε επιστολή υποστήριξης του αγωγού προς την ελληνική κυβέρνηση. Η επαμφοτερίζουσα αυτή στάση της Ιταλίας συνδέεται με τη στρατηγική σχέση που έχει αναπτύξει με την Τουρκία σε βάθος ετών. Η Ιταλία είναι ο τρίτος εξαγωγικός προορισμός της Τουρκίας και παράλληλα κατέχει την τρίτη θέση στις τουρκικές εισαγωγές, με 1.500 ιταλικές εταιρείες να δραστηριοποιούνται στην Τουρκία.

– Γιατί αμφισβητείται η οικονομική βιωσιμότητα του έργου;

Τα ερωτήματα σχετικά με τη βιωσιμότητα του έργου συνοδεύουν το σχέδιο του EastMed με τη σύλληψή του. Τα μεγάλα θαλάσσια βάθη μεταξύ Κύπρου και Κρήτης και η μορφολογία τους αποτελούν τεχνική πρόκληση, ενώ κατά καιρούς έχουν τεθεί και ζητήματα οικονομικότητας σε σχέση με άλλες οδεύσεις και τεχνικές εξαγωγής των κοιτασμάτων (τερματικά LNG). Αν και οι μελέτες που έχουν γίνει μέχρι τώρα από τις εταιρείες που «τρέχουν» το έργο υποστηρίζουν ότι είναι τεχνικά εφικτό και οικονομικά βιώσιμο, η κριτική περί της βιωσιμότητάς του εξακολουθεί να είναι υπαρκτή και να έχει ρεαλιστική βάση, αφού συνδέεται με σειρά παραδοχών, με βασικότερη τις τιμές του LNG. Το κόστος του έργου εκτιμάται ότι μπορεί να μειωθεί εξορθολογικοποιώντας με τη συνδρομή της Αιγύπτου τις υφιστάμενες εκδοχές όδευσης. Μια τέτοια πρόταση έχει συζητηθεί ήδη μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών και αφορά την ανακατεύθυνση του αγωγού από το Ισραήλ στην Αίγυπτο, και από εκεί στην Κρήτη, παρακάμπτοντας την Κύπρο.

– Ποιος ο ρόλος του Ισραήλ;

Στο Ισραήλ και στον τέως πρόεδρο Νετανιάχου αποδίδεται η σύλληψη του σχεδίου EastMed το 2010, χρονιά που είχαν ανακαλυφθεί τα πρώτα μεγάλα κοιτάσματα στην ισραηλινή ΑΟΖ, με βασικότερο το «Λεβιάθαν», από τις εγκαταστάσεις του οποίου θα ξεκινάει και ο αγωγός. Για τη σημερινή ισραηλινή κυβέρνηση η αντίδρασή της στο αμερικανικό non paper παραμένει ζητούμενο. Σε κάθε περίπτωση, αναλυτές εκτιμούν ότι το Ισραήλ δεν θα είχε να χάσει τίποτε από ένα ενδεχόμενο ναυάγιο του αγωγού. Μία ποσότητα των εξαγωγών τoυ μπορεί να την κατευθύνει προς τα τερματικά LNG της Αιγύπτου και μια άλλη προς την Τουρκία, οι σχέσεις με την οποία φαίνεται να βελτιώνονται στο παρασκήνιο.

– Τι θα σημάνει για την Ελλάδα και την Κύπρο πιθανό ναυάγιο του αγωγού;

Για Ελλάδα και Κύπρο οι ζημίες θα ήταν πρωτίστως γεωπολιτικές και όχι τόσο ενεργειακές, καθώς θα έχαναν μια ευκαιρία έμπρακτης ενάσκησης των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων στην περιοχή. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο αγωγός διέρχεται από το τμήμα της ΑΟΖ των δύο χωρών που διεκδικεί η Τουρκία.

– Πόσο βάσιμη είναι η περιβαλλοντική διάσταση που θέτουν οι ΗΠΑ;

Αν και οι ΗΠΑ επέστρεψαν στη συνθήκη των Παρισίων το 2021, η προσέγγισή τους σε σχέση με τα περιβαλλοντικά ζητήματα και τον αγωγό είναι μάλλον προσχηματική, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν του το γεγονός ότι οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και καταναλωτής φυσικού αερίου παγκοσμίως. Το 2021 έγινε ο μεγαλύτερος εξαγωγός φυσικού αερίου, ξεπερνώντας ακόμη και το Κατάρ, ενώ το 2020 εξήγαγε στην Ευρώπη 25 δισ. κ.μ. αερίου με τη μορφή LNG, ποσότητα 2,5 φορές μεγαλύτερη από τη μέγιστη δυναμικότητα του EastMed.

– Πού οφείλεται η στάση των ΗΠΑ;

Η επίσημη θέση των ΗΠΑ, όπως είχε εκφραστεί όλα αυτά τα χρόνια σε ανώτατο επίπεδο, ήταν εξαιρετικά υποστηρικτική του έργου σε απόλυτη συστοιχία με τη στήριξη της Ε.Ε. και των τριών χωρών Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, αν και στο παρελθόν δεν είχαν λείψει και ενστάσεις από παράγοντες της Oυάσιγκτον, όπως ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μάθιου Μπράιζα, ο οποίος το 2013 είχε δημόσια εκφράσει επιφυλάξεις. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, άρχισαν να αποστασιοποιούνται εδώ και πολύ καιρό και αυτό φαίνεται από τον τρόπο που αναφερόταν ή δεν αναφερόταν καθόλου ο EastMed στα κοινά ανακοινωθέντα των στρατηγικών διαλόγων Ελλάδας – ΗΠΑ και στις διακηρύξεις του σχήματος 3+1 (Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, ΗΠΑ) ήδη από το 2019. Είναι προφανές πως ο αγωγός είναι ανταγωνιστικός προς τα συμφέροντά τους.

“Καθημερινή”

Τζεφ Μπέζος: Η αλήθεια για το ελληνικό επίθετο, τον άγνωστο πατέρα του και το τσίρκο

Από
anixneuseis
-
1

φωτ.: AP

12 Ιανουαρίου 1964

Τα 58 του χρόνια κλείνει σήμερα ο ιδρυτής της Amazon, Τζεφ Μπέζος και δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι ο δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος της γης περνά την κρίση της μέσης ηλικίας.

Το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι οι προτεραιότητές του στη ζωή έχουν αλλάξει: Χώρισε με την επί 25 χρόνια σύζυγό του για χάρη της παρουσιάστριας Λόρεν Σάντσεθ, πήγε μία βόλτα στο διάστημα, άρχισε να γυμνάζεται με εμφανή αποτελέσματα και γενικά φαίνεται να απολαμβάνει περισσότερο τη ζωή, με διακοπές, ταξίδια και ξέφρενα πάρτι.

 

Μετά από όλα αυτά, ο μεγάλος του αντίπαλος, ο Ίλον Μασκ, πέταξε πρόσφατα το «καρφί» του: Ο Μπέζος θα έπρεπε να ξοδεύει περισσότερο χρόνο στην εταιρεία διαστήματός του, την Blue Origin και λιγότερο στο τζακούζι, είπε ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο για το Νο2.

 

Και ενώ το success story του Τζεφ Μπέζος, του ανθρώπου που ίδρυσε μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, είναι λίγο-πολύ γνωστό, υπάρχουν ακόμα μερικές άγνωστες λεπτομέρειες για τη ζωή του.

Η έφηβη μητέρα του και το «ελληνικό» επίθετο

Η μητέρα του, Τζάκι, ήταν μόλις 17 χρόνων και μαθήτρια της τρίτης λυκείου όταν τον γέννησε, το 1964. Ωστόσο, ο γάμος της με τον βιολογικό πατέρα του Τζεφ Μπέζος, Τεντ Γιόργκενσεν, δεν κράτησε ούτε δύο χρόνια. Το ζευγάρι πήρε διαζύγιο όταν ο γιος τους ήταν μόλις 17 μηνών.

 

Τα επόμενα χρόνια, η Τζάκι δυσκολευόταν να τα βγάλει πέρα, καθώς δούλευε ως γραμματέας, κερδίζοντας 190 δολάρια τον μήνα. Στο διαμέρισμά της δεν είχε ούτε τηλέφωνο, αλλά ένα walkie-talkie στο οποίο ο πατέρας της την καλούσε κάθε απόγευμα στις 7 για να βεβαιωθεί ότι είναι καλά.

Αποφασισμένη να φτιάξει μια καλύτερη ζωή για τον γιο της, γράφτηκε στο κολλέγιο και παρακολουθούσε νυχτερινά μαθήματα. Ήταν αναγκασμένη, όμως, να διαλέγει μόνο τα μαθήματα των καθηγητών που της επέτρεπαν να φέρνει μαζί της το μωρό. Εκεί γνώρισε τον μελλοντικό σύζυγό της, Μάικ Μπέζος, έναν μετανάστη από την Κούβα. Τέσσερα χρόνια αργότερα παντρεύτηκαν, με τον Μπέζος να υιοθετεί τον Τζεφ, δίνοντάς του το επίθετό του και την πατρική φιγούρα που του έλειπε.

tzef-mpezos-i-alitheia-gia-to-elliniko-epitheto-ton-agnosto-patera-toy-kai-to-tsirko0
Η Τζάκι και ο Μάικ Μπέζος. (φωτ.: The Bezos Family foundation)

Μπορεί, λοιπόν, κάποια δημοσιεύματα στην Ελλάδα να επιμένουν εδώ και χρόνια ότι ο άνθρωπος που έχει κατακτήσει ακόμα και τον τίτλο του πλουσιότερου στον κόσμο έχει κάποια ελληνική καταγωγή, όμως η πραγματικότητα είναι ότι το Μπέζος, στη δική του περίπτωση, είναι ένα κουβανέζικο όνομα.

Ο βιολογικός πατέρας του και το τσίρκο

Ο βιολογικός πατέρας του Μπέζος είχε γεννηθεί στο Σικάγο. Την εποχή που ο Τεντ Γιόργκενσεν γνώρισε την Τζάκι, εκείνος ήταν 18 χρόνων και ανερχόμενο αστέρι του τσίρκου, όπου έκανε νούμερα με μονόκυκλο.

«Δεν ήμουν καλός πατέρας ούτε καλός σύζυγος», θα παραδεχόταν χρόνια αργότερα. Μετά τον χωρισμό του με την Τζάκι, είχε το τηλέφωνό της, όμως δεν ήθελε να μπλεχθεί στη ζωή της. Συνεπώς, δεν επεδίωξε ποτέ όλα αυτά τα χρόνια να επικοινωνήσει μαζί της ή με τον γιο του, τον οποίο είχε να δει από τότε που φορούσε πάνες.

 

Έτσι, πέρασαν δεκαετίες χωρίς να αντιληφθεί ότι ο γιος που είχε αφήσει πίσω του ήταν εν τω μεταξύ ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη γη. Όταν ο Μπραντ Στόουν, συγγραφέας της βιογραφίας «The Everything Store: Jeff Bezos and the Age of Amazon», τον έψαξε για να του πάρει συνέντευξη, σοκαρίστηκε, αφού διαπίστωσε ότι ο Γιόργκενσεν δεν γνώριζε πως ο επιχειρηματίας-φαινόμενο για τον οποίο έγραφαν οι εφημερίδες ήταν γιος του.

tzef-mpezos-i-alitheia-gia-to-elliniko-epitheto-ton-agnosto-patera-toy-kai-to-tsirko1
φωτ.: AP

«Δεν γνώριζα πού βρισκόταν, εάν είχε μια καλή δουλειά ή όχι, ακόμα και εάν ήταν ζωντανός ή όχι», παραδέχθηκε.

Εν τω μεταξύ, ο Γιόργκενσεν είχε εγκατασταθεί στην Αριζόνα, όπου και άνοιξε κατάστημα ποδηλάτων. Είχε παντρευτεί τη δεύτερη σύζυγό του, Λίζα, και ζούσε μαζί με τους τέσσερις γιους από τον προηγούμενο γάμο της.

Παρότι εξέφρασε την επιθυμία να δει τον μοναδικό βιολογικό γιο του, ο Τζεφ Μπέζος δεν ενδιαφερόταν για κάτι τέτοιο. Λέγεται, ωστόσο, ότι ο επιχειρηματίας του έστειλε ένα γράμμα. Ο Τεντ Γιόργκενσεν πέθανε το 2015, σε ηλικία 71 ετών, χωρίς να έχει συναντήσει τον δισεκατομμυριούχο γιο του.

moneyreview.gr

1...2,0962,0972,098...3,039Σελίδα 2,097 από 3,039