Αρχική Blog Σελίδα 2079

Το «σκάνδαλο με τις στρατιωτίνες» συγκλονίζει το Ισραήλ

Από
pcuser
-
0

 

Ισραηλινό στρατιωτικό δικαστήριο καταδίκασε έναν αξιωματικό του στρατού σε 18 μήνες φυλάκιση, αφού τον κατηγόρησε για πράξεις που περιλάμβαναν κρυφές φωτογραφίσεις σε στρατιωτίνες σε ιδιωτικούς χώρους για διάστημα δύο ετών

Και η ισραηλινή εφημερίδα «Yedioth Ahronoth » ανέφερε ότι ο αξιωματικός,  Ρομ Άμπεργκελ, ομολόγησε την ενοχή του για 45 κατηγορίες εναντίον του, μεταξύ των οποίων η διάπραξη άσεμνων πράξεων και απόπειρες σεξουαλικής παρενόχλησης.

Ο Ισραηλινός στρατιωτικός εισαγγελέας απήγγειλε αρχικά 81 κατηγορίες, αλλά ο αριθμός μειώθηκε με τον αξιωματικό να παραδέχεται την ενοχή του.

Ο εφημερίδα στην ηλεκτρονική της έκδοση σημείωσε ότι περίπου 30 στρατιωτίνες αναγνωρίστηκαν ως θύματα των ενεργειών του αξιωματικού.

Ο αξιωματικός ζήτησε συγγνώμη από τα θύματά του και είπε ότι δεν επιδίωξε να δημοσιεύσει τις φωτογραφίες, γνωρίζοντας ότι οι ερευνητές βρήκαν περισσότερες από 1.000 φωτογραφίες και βίντεο σε κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές.

Εκτός από τη φυλακή, η ισραηλινή στρατιωτική διοίκηση διέταξε την αφαίρεση του σημερινού βαθμού του υπολοχαγού και την πτώση του σε κατώτερο βαθμό.

Ο στρατιωτικός εισαγγελέας ζήτησε αρχικά ποινή φυλάκισης 3 ετών, αλλά αργότερα η ποινή μειώθηκε.

Η Στρατιωτική Εισαγγελία πιστεύει ότι απαιτείται αποτροπή σε τέτοιες περιπτώσεις, μετά από αλλεπάλληλα εγκλήματα που «αμαύρωσαν» την εικόνα του  ισραηλινού στρατού πέρυσι.

ynetnews.com,

https://www.echedoros-a.gr

Δεν αποχωρούν από την Οττάβα οι οδηγοί φορτηγών – Παραμένουν έξω από το κοινοβούλιο – Εξαφανισμένος ο Τριντό

Από
pcuser
-
0

Με τον Καναδό πρωθυπουργό Τζάστιν Τριντό να βρίσκεται σε άγνωστη τοποθεσία, μετά τη φυγάδευσή του από την Οττάβα, συνεχίζεται για δεύτερη ημέρα η δυναμική διαμαρτυρία στην πρωτεύουσα του Καναδά, με τους οδηγούς φορτηγών να δίνουν το πρόσταγμα διατρανώνοντας την αντίθεσή τους στην απόφασή της κυβέρνησης να καταστήσει υποχρεωτικό τον εμβολιασμό κατά τουCovid-19.

Με τη συμμετοχή 50 χιλιάδων φορτηγατζήδων συνεχίζεται  και σήμερα η τεράστια κινητοποίηση των πολιτών στην καναδική πρωτεύουσα ενώ ο φιλελεύθερος Τζάστιν Τριντό και η οικογένειά του εγκατέλειψαν άρον-άρον την Οττάβα, όπως ανέφερε εχθές το τηλεοπτικό δίκτυο CBC, όταν οι διαδηλωτές έφτασαν στο κατώφλι του πρωθυπουργικού γραφείου, ενώ τώρα πολιορκούν το κοινοβούλιο, αρνούμενοι  να εγκαταλείψουν το χώρο. .

Το γραφείο του Καναδού πρωθυπουργού ανακοίνωσε ότι δεν σχολιάζει θέματα ασφαλείας

O Tριντό, αναφερόμενους σε όσους αντιδρούν στην απόφασή του για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού, τους αποκάλεσε «μικρή περιθωρειακή μειοψηφία» γεγονός που προκάλεσε την οργή τουREAD MOREΑ.Λουκασένκο: «Έκαναν τον κορωνοϊό εργαλείο παγκόσμιου ελέγχου – Νομίζετε ότι θα τον αφήσουν έτσι εύκολα;»

Το κίνημα «κομβόι της Ελευθερίας» που έστειλε σε μυστικό καταφύγιο τον Τριντό και την οικογένειά του, πυροδοτήθηκε από την εντολή υποχρεωτικού εμβολιασμού για τους φορτηγατζήδες που περνούν τα σύνορα ΗΠΑ-Καναδά, η οποία εφαρμόστηκε από τη φιλελεύθερη κυβέρνηση του Καναδού πρωθυπουργού στις αρχές του μήνα.

Αναστατωμένοι με το νέο μέτρο που απαιτούσε από τους ανεμβολίαστους Καναδούς φορτηγατζήδες που περνούν τα σύνορα με τις ΗΠΑ να μπαίνουν σε καραντίνα μόλις επιστρέφουν στην πατρίδα τους, μία ομάδα οδηγών και άρχισε να οργανώνει την κίνηση που ξεκίνησε στον δυτικό Καναδά.

Στην πορεία, όμως, απέκτησε πολλούς υποστηρικτές, που ήδη αντιτίθενται στον Τριντό και την πολιτική του καθώς έχουν απογοητευτεί με τα μέτρα της πανδημίας.

 

Δημήτρης Μακροδημόπουλος: Επιτελικό κράτος, δηλαδή νεοφιλελεύθερο κράτος;

Από
anixneuseis
-
0

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Οι ιδεοληψίες του πρωθυπουργού περί επιτελικού κράτους, το οποίο  παραχωρεί τα πάντα στο ιδιωτικό κεφάλαιο και απλώς εποπτεύει, ένας νεολογισμός δηλαδή περί νεοφιλελεύθερου κράτους, απεδείχθησαν εντελώς ανεδαφικές. Και η “Αττική Οδός Α.Ε.” και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ απεδείχθησαν ανεπαρκείς να ανταποκριθούν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις, να διατηρήσουν δηλαδή την κυκλοφορία σε συνθήκες κακοκαιρίας. Διότι απαιτείτο να επενδύσουν σε μηχανήματα αναγκαία για μια ακραία περίσταση και σε εργασία, που προφανώς είχαν υψηλό κόστος  και δεν ήσαν ανταποδοτικά, κάτι που θα έκανε ένα κράτος χωρίς ενδοιασμούς χάριν του κοινωνικού συνόλου. Διότι όπως γράφει ο Ντάνι Ρόντρικ, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας στο Χάρβαρντ, «αν τα οικονομικά ασχολούνταν αποκλειστικά με τη μεγιστοποίηση του κέρδους, δεν θα διέφεραν σε τίποτα πλην του ονόματος από τη διοίκηση επιχειρήσεων. Τα οικονομικά είναι όμως κοινωνική επιστήμη και η κοινωνία διαθέτει και άλλα μέσα λογιστικής κόστους πέρα από τις τιμές αγοράς». Η υγεία, η παιδεία, η κοινωνική πρόνοια, η εξυπηρέτηση των πολιτών και οπωσδήποτε η ασφάλειά τους, δεν μπορούν να μπουν στην λογική του κέρδους.

Όμως όσα συνέβησαν στη διάρκεια της κακοκαιρίας αποτελούν μόνον την πτυχή μιας διαδικασίας που εξελίσσεται και ανατρέπει τις σταθερές της ζωής μας. Τί να πρωτοαναφέρουμε; Το ΕΣΥ που αποδυναμωμένο διαρκώς οδηγεί τους ασθενείς στα ιδιωτικά θεραπευτήρια; Τα ΕΛΤΑ, που, με την εθελουσία έξοδο του προσωπικού και τη «νομοθετική ρύθμιση για το λεγόμενο Τ+3, που επιμηκύνει από μια σε τρεις μέρες τον χρόνο υποχρέωσης παράδοσης μιας επιστολής…» και την αύξηση των κομίστρων, αργοπεθαίνουν; Τον ΟΣΕ, που, από το 2008, όταν ο κ. Χατζηδάκης  παρουσίασε το πλάνο της «ανασυγκρότησής» του, δηλαδή της διάλυσής του που ακολούθησε αντί της βελτίωσης της λειτουργίας του, είναι ανύπαρκτος εκτός του κυρίου άξονα, αλλά και εκεί όπως απέδειξε η τελευταία κακοκαιρία δυσλειτουργεί στα χέρια της ιταλικής Ferrovie dello Stato; Τις τράπεζες, που τις ξεχρέωσαν οι Έλληνες φορολογούμενοι και περιμένουν σε ατέλειωτες ουρές να εξυπηρετηθούν; Διότι π.χ. το προσωπικό του ομίλου της Εθνικής Τράπεζας περιορίστηκε σε 8.900 υπαλλήλους έναντι 19.800 στα τέλη του 2015, έτσι ώστε στη χώρα μας το 2020 να αντιστοιχεί ένας τραπεζοϋπάλληλος σε 324 κατοίκους ενώ στην Ευρωζώνη ένας σε 186 κατοίκους; Την απολιγνιτοποίηση, χρόνια πριν τη Γερμανία, με αποτέλεσμα μια ολόκληρη περιφέρεια να βουλιάζει στην ανεργία και το κόστος της ενέργειας να εκτοξεύεται περισσότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα; Αυτές είναι οι μεταρρυθμίσεις που ευαγγελίζεται ο πρωθυπουργός μας!

Όμως τί σημαίνει ασφάλεια;; Γιατί δεν μπορεί να εκχωρείται σε επιχειρήσεις που αποβλέπουν στο κέρδος; Όταν το 1977 προσλήφθηκα στον ΟΣΕ ως Μηχανικός μετά το πέρας της στρατιωτικής θητείας, μου δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι είχα ενταχθεί σε ένα στράτευμα κοινωνικού χαρακτήρα πλέον. Απόλυτη τήρηση της ιεραρχίας, χάριν της τήρησης των κανονισμών ασφάλειας της κυκλοφορίας των αμαξοστοιχιών, πλήρης ετοιμότητα του προσωπικού στις εκάστοτε παρουσιαζόμενες ανάγκες της κυκλοφορίας πέραν του τυπικού ωραρίου. Όλα αυτά υφίσταντο στον υπερθετικό βαθμό στα ονομαζόμενα Τμήματα Γραμμής, στα οποία χωρίζονταν το σιδηροδρομικό δίκτυο,  δικαιοδοσίας 300km περίπου έκαστο, κάθε Τμήμα Γραμμής διαιρείτο σε 3-4 Διαμερίσματα και κάθε Διαμέρισμα σε 3-4 Ομάδες Γραμμής, με 12 – 13 εργαζόμενους εκάστη. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρχει επαρκής αριθμός εξειδικευμένων υπαλλήλων ανά 20km περίπου στις Ομάδες Γραμμής, οι οποίοι πέρα από τις εργασίες συντήρησης επιλαμβάνονταν και της αντιμετώπισης των δυσμενών καιρικών συνθηκών κατά την εκδήλωση των φαινομένων ως γνώστες των επισφαλών σημείων της περιοχής αρμοδιότητάς τους αλλά και των εκτάκτων συμβάντων.

Σε κάθε περίπτωση αναγγελίας δυσμενών καιρικών συνθηκών από την ΕΜΥ, το προσωπικό των Ομάδων Γραμμής που έδρευαν στην περιοχή που επρόκειτο να πληγεί, ετίθετο σε επιφυλακή. Μάλιστα στην περίπτωση ισχυρών χιονοπτώσεων το προσωπικό διανυκτέρευε στους σιδηροδρομικούς σταθμούς που λειτουργούσαν για την πραγματοποίηση διασταυρώσεων, ώστε να διατηρούνται σε λειτουργία οι αλλαγές τροχιάς αλλά και για κάθε απρόοπτο. Κύριο μέσον στην προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων από τις χιονοπτώσεις αποτελούσε η διάθεση ντηζελαμαξών (ΔΗ). Στον Έβρο π.χ., όπου οι χιονοπτώσεις συνοδεύονται συνήθως από ισχυρούς ανέμους με αποτέλεσμα τη συσσώρευση μεγάλων ποσοτήτων χιονιού σε ανεμοσούρια ή σε εκχώματα της γραμμής (τρασέρες), εζητείτο από το Τμήμα Γραμμής η διάθεση 4 ντηζελαμαξών (ΔΗ), επί πλέον των κυκλοφορούντων αμαξοστοιχιών, για τον συνεχή εκχιονισμό της γραμμής Αλεξ/πολης – Ορμενίου μήκους 178 km, ενώ και το Μηχανοστάσιο Αλεξ/πολης εργάζονταν με εντατικούς ρυθμούς σε 24ωρη βάση για την υποστήριξη των κυκλοφορούντων ΔΗ.. Επρόκειτο για πραγματικό πόλεμο χάριν των κοινωνικών αναγκών που έπρεπε να εξυπηρετηθούν. Όλα αυτά αναγράφονται για να γίνει αντιληπτό ότι το οικονομικό κόστος ήταν τεράστιο. Ποιά ιδιωτική εταιρεία θα ήταν ποτέ διαθέσιμη να το επωμιστεί, απλά για να μεταβούν λίγοι νεφροπαθείς για αιμοκάθαρση στο νοσοκομείο ή όσοι ενεπλάκησαν στην κακοκαιρία να προωθηθούν στους τόπους διαμονής τους;

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

29/1/2022

 

 

 

 

 

.

 

 

Μαρία Ν. Παπαδοπούλου: Η ιστορική διαδρομή της οικογένειας Υψηλάντη

Από
anixneuseis
-
0

της Μαρίας Ν. Παπαδοπούλου

Με αφορμή το εξαιρετικό αφιέρωμα  στην οικογένεια Υψηλάντη  της  εκπομπής “Έρως Ελευθερίας” , οι συντελεστές της οποίας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια, ας μου επιτραπεί στις πολυάριθμες πληροφορίες που επικοινώνησαν στο κοινό οι αξιολογότατοι προσκεκλημένοι τους, συμπληρωματικά  να αναφερθώ παρακάτω στις  άγνωστες στους περισσότερους πτυχές της καταγωγής , του παρελθόντος και της ιστορικής διαδρομής της Οικογένειας Υψηλάντη  έως την έναρξη του Εθνικού Αγώνα.

Η οικογένεια Υψηλάντη καταγόταν από την Υψηλή του όρους Όφι στον Πόντο κι υπήρξαν συμπολεμιστές του Διγενή Ακρίτα.

Ο Διγενής Ακρίτας υπήρξε υπαρκτό πρόσωπο που το πιθανότερο είναι πως έζησε κάπου ανάμεσα στον 9ο με 10ο μΧ αιώνα  εμπνέοντας με τα ανδραγαθήματα του τον ήρωα των γνωστών ακριτικών τραγουδιών .
Στα 900 μΧ επί Νικηφόρου Φωκά κι ενόσω αυτός ήταν ακόμα στρατηγός του Αυτοκράτορα Ρωμανού Β’ και πριν ο Νικηφόρος Φωκάς γίνει ο ίδιος αυτοκράτορας, κατεβαίνουν στην Τραπεζούντα όπου κι εγκαθίστανται.

(*Σημείωση: Το όρος Όφι βρίσκεται στα ανατολικά της Τραπεζούντας σε απόσταση 16ωρες από αυτήν με τα μέσα της εποχής).
Η οικογένεια έδωσε στην Ρωμανία (σσ. Βυζάντιο)  πλήθος στρατιωτικών που καταλάμβαναν υψηλόβαθμα αξιώματα.
Στα 1150 μΧ περίπου ένας κλάδος τους ακολουθεί τον αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνό ή Καλοϊωάννη  κι εγκαθίστανται στην Κωνσταντινούπολη ως μέλη της αυλής του.
Περίπου στα 1400 μΧ η οικογένεια ενώνεται μέσω γάμου με μια ακόμα παλαιότερη και περιώνυμη  οικογένεια που εγκαταβιεί κι αυτή στην Τραπεζούντα, τους Ξιφιλίνους.
Οι Ξιφιλίνοι έχουν έφεση στα εκκλησιαστικά , νομικά και φιλοσοφικά θέματα. Ένας από αυτούς, ο μεγάλος νομοδιδάσκαλος και λόγιος Ιωάννης Ξιφιλίνος , στενός φίλος του Μιχαήλ Ψελλού, στα 1064 μΧ (*Σημείωση: Δηλαδή 7 χρόνια πριν την μάχη του Ματζικέρτ…)  ενθρονίζεται ως Οικουμενικός Πατριάρχης φέρων το όνομα  Ιωάννης Η’ κι όταν πεθαίνει το 1075 ανακηρύσσεται σχεδόν αμέσως “Άγιος” της Ανατολικής Ορθοδόξου Χριστιανικής Εκκλησίας.
Μετά τον γάμο των οικογενειών στις αρχές του 15ου αιώνα, η οικογένεια αποκτά το επώνυμο “Υψηλάντης-Ξιφιλίνος” ή “Ξιφιλάνται”.
Στα αμέσως επόμενα χρόνια από την ένωση αυτή των οικογενειών  ο Ιωάννης  Ξιφιλίνος-Υψηλάντης ορίζεται ως Δομέστικος της Τραπεζούντας και νυμφεύεται την κόρη του Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Μανουήλ Κομνηνού.
Έτσι γεννιέται ο κλάδος των Υψηλαντών -Ξιφιλίνων – Κομνηνών , από την οποία πλέον έλκει την καταγωγή της η οικογένεια Υψηλάντη που χρόνια αργότερα γέννησε τον  Αρχηγό του  Εθνικού μας Αγώνα.
Η οικογένεια παραμένει στην αυλή του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Παλαιολόγου και στα 1453 μΧ πολεμά δίπλα στο πλευρό του γιου του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου κατά του Μωάμεθ του Πορθητή. Επομένως δίκαια ο Αρχηγός του Εθνικού μας Αγώνα, Αλέξανδρος Υψηλάντης έφερε το σπαθί του αυτοκράτορα  Κωνσταντίνου Παλαιολόγου στο θηκάρι του.

Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης η επόμενη  αναφορά που γίνεται στην οικογένεια Υψηλάντη  είναι περίπου  στα 1600 μΧ και στον επιφανή και πλούσιο κάτοικο της Κωνσταντινούπολης, Κωνσταντίνο Υψηλάντη προ- προ- προ πάππο του Αρχηγού της Ελληνικής Επανάστασης , Αλεξάνδρου Υψηλάντη.
Ο γιος του Κωνσταντίνου , Ιωάννης Υψηλάντης είναι αυτός που με δικά του χρήματα ανεγείρει το Οικουμενικό Πατριαρχείο κι ακόμα 10 Ορθόδοξες  Εκκλησίες γύρω από αυτό στην περιοχή του Φαναρίου.
Ο γιος του Ιωάννη, Αλέξανδρος Υψηλάντης (παππούς των ηρώων μας Αλεξάνδρου και Δημήτριου Υψηλάντη) ορίζεται Μεγάλος Διερμηνέας (Δραγουμάνος) της Υψηλής Πύλης. Είναι αυτός που για λογαριασμό της υπογράφει στα 1774  την συνθηκολόγηση των Οθωμανών  με την Τσαρική Ρωσία , γνωστή ως  Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, όπου και για πρώτη φορά ο παππούς Αλέξανδρος, κατά τις συνεννοήσεις προ της υπογραφής, κάνει δημόσια  λόγο για την ανάγκη δημιουργίας Ελληνικού Ανεξάρτητου Κράτους.
(*Σημείωση:  Η Συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή έθεσε όλους τους υποτελείς Ορθόδοξους Χριστιανούς της οθωμανικής αυτοκρατορίας υπό την προστασία του Τσάρου κι έδωσε την δυνατότητα ελεύθερης ναυσιπλοΐας κι εμπορίου εντός κι εκτός οθωμανικής αυτοκρατορίας σε όσα πλοία των ορθοδόξων χριστιανών  έφεραν την Ρωσική σημαία. Οι ειδικότεροι  όροι αυτοί της Συνθήκης  έδωσαν φτερά στον υπόδουλο Ελληνισμό φέρνοντας τον σε επαφή με τον εκτός οθωμανικής αυτοκρατορίας , έξω κόσμο. Ο Ελληνισμός  στα  επόμενα χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης, μέσα από τα μακρινά ταξίδια του,  άρχισε να γίνεται κοινωνός  των αρχών κι αξιών της Αμερικανικής κι εν συνεχεία της Γαλλικής Επανάστασης, των ιδεών του διαφωτισμού και του ρεύματος του εθνικισμού που μόλις αναδυόταν, δηλαδή της ανάγκης δημιουργίας εθνικών κρατών ,που υπήρξαν έμπνευση για την Ελληνική Επανάσταση.) .
Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή, ο παππούς Αλέξανδρος Υψηλάντης ορίζεται από τον Σουλτάνο  Μεγάλος Ηγεμόνας της Μολδοβλαχίας κι ο γιος του Κωνσταντίνος Υψηλάντης,πατέρας των ηρώων μας και σύζυγος της Ελισάβετ, το γένος

Κωνσταντίνου Βακαρέσκου και Safta Kretzulescu,  διορίζεται ως ο νέος Μεγάλος Διερμηνέας (Δραγουμάνος) της Υψηλής Πύλης. Πολύ σύντομα όμως αποσκιρτά από την θέση του αυτή, εγκαταλείπει την Οθωμανική αυτοκρατορία ,διαφεύγει στην Ρωσία και ζητά άσυλο .Αυτός κι η οικογένεια του  σύντομα αποτελούν μέλη της  αυλής του Τσάρου, όπου  αποδίδεται στον πατέρα  Κωνσταντίνο Υψηλάντη ο τιμητικός τίτλος του “Πρίγκιπα”, που φέρουν και τα παιδιά του.

Η αποσκίρτηση αυτή του Κωνσταντίνου Υψηλάντη όμως κόστισε στην οικογένεια την καθαίρεση από Ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας και τον μετέπειτα αποκεφαλισμό από τον Σουλτάνο Σελίμ Γ’  του πατέρα του, Αλεξάνδρου Υψηλάντη  επ’αφορμη και του Ρωσοτουρκικού πολέμου που ξέσπασε το 1806 κι έληξε το 1812 με την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου.
Πρόκειται για μια οικογένεια με ανυπέρβλητα κλέος, της οποίας το νήμα στην συνέχεια αναλαμβάνουν να συνεχίσουν ο αρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης, Αλέξανδρος Υψηλάντης κι ο αδελφός του Δημήτριος Υψηλάντης,(εγγονοί του καρατομηθέντος),  οι οποίοι πρωτοστατούν στην Ελληνική Επανάσταση , χωρίς ωστόσο να απομειώνεται  εκ της αιτίας αυτής ο  καθοριστικός ρόλος κι η καίρια συμβολή όλων των υπολοίπων μελών της οικογένειας Υψηλάντη στον Εθνικό μας Αγώνα.
Αναρωτιέμαι πόσοι σύγχρονοι “επιφανείς”, θα μπορούσαν να επιδείξουν αυτήν την φιλοπατρία κι αυτό το ήθος που έδειξε σε όλη την ιστορική της διαδρομή η οικογένεια Υψηλάντη- Ξιφιλίνου- Κομνηνού, μη διστάζοντας να εξαντλήσει το σύνολο της περιουσίας της για τα ιδεώδη και τα υψηλά ιδανικά της Εθνικής μας παλλιγγενεσίας.
Στις ημέρες  μας δυστυχώς οι περισσότεροι των σύγχρονων “επιφανών” δεν χαρακτηρίζονται από αντίστοιχη ανδρεία , μεγαλοψυχία κι αφοσίωση στις αξίες του έθνους που θα τους ενέπνεε μια αληθινά αριστοκρατική καταγωγή, η χιλιετής ιστορική διαδρομή  και οι συνεχείς  αγώνες  για την ευημερία του Ελληνισμού των προγόνων τους . ..

Κώστας Ονισένκο: Γιατί οι Ουκρανοί θα αντισταθούν σε μια ενδεχόμενη ρωσική εισβολή

Από
anixneuseis
-
0
Του Κώστα Ονισένκο
Έχω δει τον δει πόλεμο στο Ντονμπάς. Καταλαβαίνω τι θα φέρει αυτός ο πόλεμος αν έρθει στο Κίεβο ή σε άλλες πόλεις. Κάτω από το σπίτι μου έχω παιδική χαρά όπου κάθε μεσημέρι παίζουν τα παιδάκια από τον κοντινό παιδικό σταθμό. Περίπου 20 παιδάκια, τριών με πέντε ετών. Τώρα τον χειμώνα φοράνε κάτι τεράστια μπουφάν και σκουφιά από τα οποία ξεπροβάλλουν οι μυτούλες και τα μάτια τους. Έχω δει τέτοιες παιδικές χαρές στις πόλεις που κατέλαβαν και κατέστρεψαν οι Ρώσοι το 2014.
Ο υπόκωφος φόβος που επικρατεί αυτές τις μέρες στην Ουκρανία εξαιτίας των συνεχών μηνυμάτων για επικείμενη ρωσική εισβολή δεν έχει μετατραπεί σε πανικό. Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο, οι άνθρωποι στις δουλειές τους, οι δρόμοι του Κιέβου μαστίζονται από τη συνηθισμένη ενοχλητική κίνηση. Τέτοιες στιγμές φαίνεται καλά το πόσο εύθραυστα είναι όλα αυτά που θεωρούμε δεδομένα.
Οι Ουκρανοί που είναι έτοιμοι σήμερα να πάρουν τα όπλα για να υπερασπιστούν τη χώρα τους από μια πιθανή ρωσική εισβολή είναι σαφώς περισσότεροι από το 2014. Αυτό είναι ένα επίτευγμα του Πούτιν. Μέρος εκείνων που ήταν αδιάφοροι έχουν πάψει να είναι για μια σειρά από λόγους: καταρχάς κατάλαβαν ότι ο «αδελφικός ρωσικός λαός» δεν είναι πια «αδελφικός».
Έπειτα, είδαν την κοινωνική και οικονομική καταστροφή που έφερε ο «ρωσικός κόσμος» όχι μόνο στις περιοχές που ελέγχονται τυπικά από τους τρομοκράτες της DNR/LNR (και ουσιαστικά από τη Μόσχα) αλλά και στην ίδια την Κριμαία. Και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όση του δίνουν οι ξένοι αναλυτές καθώς, αντίθετα με τους Ρώσους, για τον μέσο Ουκρανό βασικός στόχος παραμένει η ευημερία των παιδιών του και όχι το κρατικό μεγαλείο.
Στην Ελλάδα ορισμένοι «αναλυτές» μιλάνε για «νεοναζί» που κυκλοφορούν στο Κίεβο. Στο Κίεβο δεν κυκλοφορούν νεοναζί, τουλάχιστον όχι περισσότεροι απ’ ό,τι στην Αθήνα ή στο Βερολίνο και σαφώς λιγότεροι απ’ ό,τι στη Μόσχα. Οι «νεοναζί του Κιέβου» είναι ένα εφεύρημα της προπαγάνδας του Κρεμλίνου για να δικαιολογήσει τη στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία, την κατάληψη ξένων εδαφών και το γεγονός ότι σκότωσε χιλιάδες αθώους ανθρώπους. Εκείνοι που επαναλαμβάνουν αυτά τα επιχειρήματα είναι συνένοχοι σε αυτές τις δολοφονίες.
Οι ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν αποχαρακτηρίσει όλα τα ιστορικά έγγραφα που είχαν στη διάθεσή τους όσον αφορά τον Β’ ΠΠ, και είναι διαθέσιμα στους ερευνητές. Αντίθετα, η Μόσχα δεν ανοίγει το αρχείο της, ενώ έχει απαγορεύσει διά νόμου την «αμφισβήτηση της ιστορικής συμβολής της ΕΣΣΔ» στον Β΄ΠΠ. Δεν είναι οι Ουκρανοί εκείνοι που προσπαθούν να κρύψουν ή ντρέπονται για το παρελθόν τους.
Σήμερα στην Ουκρανία, παρά την πολιτική αστάθεια –υποστηριζόμενη σε μεγάλο βαθμό από τη Μόσχα– λειτουργεί πλήθος ΜΜΕ, ορισμένα από τα οποία ασκούν σκληρότατη κριτική στον εν ενεργεία Πρόεδρο, χαρακτηρίζοντάς τον ως κλόουν. Υπάρχει πλήθος πολιτικών κομμάτων και ακούγονται όλες οι απόψεις, ακόμα και απόψεις πρακτόρων της Μόσχας. Την ώρα που στη Ρωσία άνθρωποι συλλαμβάνονται καθημερινά ακόμα και για «διαδηλώσεις» ενός ατόμου που κρατάει πλακάτ. Πολιτικοί του κυβερνώντος κόμματος μέσα από δημόσιες τηλεοράσεις της Ρωσίας καλούν τον Πούτιν να βομβαρδίσει τη Δύση, να καταλάβει ξένα εδάφη και να προκαλέσει γενοκτονίες. Όλοι οι πολιτικοί αντίπαλοι του Πούτιν είναι στη φυλακή ή στο χώμα ή στο εξωτερικό.
Αυτά όλα που λέω βεβαίως δεν αποτελούν μυστικό και δείχνουν ξεκάθαρα το ποια από τις δύο χώρες τείνει προς τον φασισμό. Παρά τις διαφορές στο εσωτερικό, η πλειοψηφία των Ουκρανών έκανε την επιλογή της το 1991, το 2008 και το 2014. Θα εμμείνει σε αυτή την επιλογή και τώρα.
Μην ξεχνάτε ότι δεν είναι το ΝΑΤΟ που επεκτείνεται στην Ουκρανία αλλά η Ουκρανία ζητάει να μπει στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Το ζητάει σε όλες τις επίσημες συναντήσεις, το ζητάει (τρις) μέσα στο σύνταγμα της χώρας. Το ζητούμενο σήμερα, εν μέσω απειλής στρατιωτικής εισβολής, δεν είναι αν η Μόσχα θα ελέγχει το Κίεβο. Αλλά το πόσο ακόμα αίμα θα χύσουν οι Ουκρανοί για την ανεξαρτησία τους.
Το κείμενο γράφτηκε για τη LifO. Ολόκληρο το ρεπορτάζ της εφημερίδας εδώ: https://www.lifo.gr/…/giati-ihoyn-tympana-polemoy-sta…

ΑΝ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΛΠΙΖΕΙ…

Από
anixneuseis
-
2
Είδα μια δημοσκόπηση, σε ένα σάιτ το οποίο δεν θεωρώ και ιδιαίτερα αξιόπιστο για αυτό κρατώ επιφυλάξεις. Περιορίζει την διαφορα ΝΔ-Συριζα στις 4 με 5 μονάδες. Αλλά όλοι πιστεύουν πως, ανεξαρτήτως της δημοσκόπησης, η διαφορά έχει πέσει σε μονοψήφιο αριθμό.
Για την δική μου πολιτική οπτική, τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα δεν έχουν ιδεολογικές διαφορές. Απλώς, συγκροτούνται απο δαφορετικά πρόσωπα. Ομάδες, δηλαδή. Παρέες που νέμονται την εξουσία. Σ αυτήν την φάση της πολιτικής εξέλιξης βρισκόμαστε.
Επειδή η ομάδα του Συριζα έχει συσπειρώσει πολύ αρνητικό στοιχείο απο τους πολιτικούς νομάδες της μεταπολίτευσης, η δημοσκοπική του ανάκαμψη είναι επικίνδυνη.
Ευελπιστούμε να κάνει κάτι η νέα ηγεσία του τρίτου κόμματος αλλά προς το παρόν προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει. Κάτι για το οποίο έπρεπε να είναι έτοιμη.
Αν ο Μητσοτάκης και η ομάδα του θέλουν να ανακάμψουν πρέπει:
1.-Σπαθί στην αλαζονεία της εξουσίας.
2.-Περιορισμός των υπουργείων στα 10. Δεν χρειάζονται περισσότερα.
3.-Το ένα απο αυτά θα είναι το Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, ενισχυμένο με αρμοδιότητες οικονομίας, περιφεριακής πολιτικής και εξωτερικών που αφορούν βαλκάνια, μειονοτικό. Μετακίνηση υπαλλήλων απο το κέντρο και αν αρνηθούν να θεωρηθεί άρνηση εργασίας με ό,τι συνεπάγεται, σύμφωνα με το νόμο. Δεν θα χρειάζεται κανένας επιχειρηματίας ή άλλος πολίτης της Βόρειας Ελλάδας να πηγαίνει στην Αθήνα για υπογραφές.
4.-Άμεση έναρξη της διαδικασίας αποκομματικοποίησης του κράτους. Δημιουργία ενός κρατικού οργανισμού αυτονομημένου απο τα κόμματα. Θα υπάρχουν θεσμοί που θα ελέγχουν την απόδοση και την εργασία των υπαλλήλων του. Τα κλασικά φαινόμενα του δημοσιοϋπαληλλισμού θα εκλείψουν. Και αν εμφανιστούν θα πατάσσονται αμείλκτα. Άρση της ισόβιας μονιμότητας, πλην των δικαστών.
5.-Οι Γενικοί Γραμματείς των Υπουργείων θα είναι πρόσωπα που θα αναλαμβάνουν την θέση απο την εξέλιξή τους στην ιεραρχία, όπως πριν καταργήσει τον θεσμό ο Ανδρέας Παπανδρέου. Υπήρξε ένα απο τα μεγάλα λάθη του.
6.-Συχνή αξιολόγηση όλου του προσωπικού του δημοσίου.
7.-Στις κρίσιμες θέσεις θα τοποθετούνται άνθρωποι που γνωρίζουν το αντικείμενο και θα είναι σε θέση να το διαχειριστούν.
8.-Δημιουργία θεσμών εξισορρόπησης του πρωθυπουργοκεντρικού- κομματικού κράτους. Η μετατροπή της βουλής σε έναν όχλο που, απλώς, ψηφίζει την κομματική γραμμή, έχει ακυρώσει εδώ και καιρό την δημοκρατία. Η δημοκρατία είναι κάτι πολύ περισσότερο απο το να μπορείς να μιλάς ελεύθερα στα καφενεία ή να μην συλλαμβάνεσαι με ένα like όπως στην γειτονική χώρα.
Ας αρχίσει με αυτά ο Μητσοτάκης, γιατί δεν προλαβαίνει να κάνει περισσότερα, και βλέπουμε.
Καλή Κυριακή και στος 10.30 πμ συντονιστείτε με τις Ανιχνεύσεις web tv για να παρακολουθήσετε τον Κυριακάτικο Καφέ.
Π.Σαβ

Συνθήκη του Μοντρέ – Νέο πισώπλατο χτύπημα των Αμερικανών σε βάρος της χώρας μας

Από
anixneuseis
-
2
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Μια περίεργη συζήτηση πυροδοτείται από το σύστημα εξουσίας των ΗΠΑ, η οποία αφορά στην ανάγκη (στην δική τους ανάγκη) αλλαγής των κανόνων που διέπουν την διέλευση του Βοσπόρου…

Με απλά λόγια, οι Αμερικανοί επιδιώκουν την αλλαγή της Συνθήκης του Μοντρέ διότι αρκετές από τις προβλέψεις της, δεν ευνοούν το τυχοδιωκτικό τους αφήγημα. Πιο συγκεκριμένα αυτό που  επιδιώκουν, είναι να εξασφαλιστεί σε Δαρδανέλια, Βόσπορο και Μαύρη Θάλασσα, η δυνατότητα ελεύθερης διέλευσης των πολεμικών πλοίων, χωρίς τις προβλέψεις και τους περιορισμούς της συγκεκριμένης Συνθήκης.

Τα συμβαλλόμενα Μέρη της Συνθήκης του Μοντρέ είναι: η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σοβιετική Ένωση,  η Τουρκία, η Αυστραλία, η Γαλλία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Αγγλία και η Γιουγκοσλαβία. Τα ανωτέρω συμβαλλόμενα μέρη θα πρέπει να αποδεχτούν και να προσυπογράψουν οποιαδήποτε τροποποίηση για να καταστεί εφικτή.

Όταν τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) το Νοέμβριο του 1994, ζητήθηκε – στο πλαίσιο εφαρμογής της – η επαναδιατύπωση της Συνθήκης του Μοντρέ, έτσι ώστε να είναι συμβατή με το καθεστώς που διέπει τη διεθνή ναυσιπλοΐα. Ωστόσο, η άρνηση της Τουρκίας να υπογράψει την UNCLOS, σημαίνει ότι η Συνθήκη του Moντρέ, παραμένει σε ισχύ χωρίς τροποποιήσεις.

Με την Συνθήκη του Μοντρέ (1936), με την οποία αναθεωρήθηκε ουσιαστικά το καθεστώς της αποστρατιωτικοποίησης, έχουν αρθεί πρακτικά και οι περιορισμοί που αφορούσαν στο δικαίωμα της Ελλάδας να επανεξοπλίσει τα νησιά Λήμνο και Σαμοθράκη και από αυτήν την άποψη «τσακίζονται» τα φαιδρά επιχειρήματα των Τούρκων περί αποστρατιωτικοποίησης, μεταξύ άλλων ΚΑΙ με την αναγνώριση από τους ιδίους του δικαιώματος της Ελλάδας στον επανεξοπλισμό, η οποία συνομολογήθηκε από τον Τούρκο ΥΠΕΞ κατά την διάρκεια της επικύρωσης της συγκεκριμένης Συνθήκης από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο…

Οι δημόσιες δηλώσεις αλλά και οι κατ’ ιδίας συνεννοήσεις των ΗΠΑ με την Τουρκία, είναι πάρα πολύ πιθανόν να κινούνται στην λογική της αναζήτησης φόρμουλας μέσα από την οποία να επιδιωχτούν και τροποποιήσεις που να ακυρώνουν ή να περιστέλλουν μέρος των Ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, πράγμα που αποτελεί σταθερή και αδιαπραγμάτευτη Τουρκική επιδίωξη. Και είναι πάρα πολύ πιθανόν να αναζητείται το «χτίσιμο» μιας τέτοιας φόρμουλας, με τρόπο που δεν θα θίγονται τα συμφέροντα των λοιπών συμβαλλόμενων μερών.

Με δεδομένο ότι η πολιτική τάξη στην χώρα μας αποδεικνύεται ιδιαιτέρως ευάλωτη, τόσο στις Αμερικανικές πιέσεις όσο και στους Τουρκικούς εκβιασμούς, είναι φανερό πως απαιτείται μια σαφής, δημόσια και προκαταβολική τοποθέτηση του Ελληνικού ΥΠΕΞ αναφορικά με την συγκεκριμένη φημολογία, μέσα από την οποία είναι απαραίτητο να αποσαφηνίζεται ότι…

Η Ελλάδα δεν μπαίνει σε κανενός είδους τέτοια συζήτηση και φυσικά δεν πρόκειται να νομιμοποιήσει με την υπογραφή της καμιά απολύτως τροποποίηση ή άλλη παρέμβαση στην Συνθήκη του Μοντρέ (ακόμη και εάν όλα τα υπόλοιπα συμβαλλόμενα μέρη συγκλίνουν σε ένα συγκεκριμένο modus operandi, εάν προηγουμένως δεν διασφαλιστούν τουλάχιστον οι εξής τέσσερις αδιαπραγμάτευτες προϋποθέσεις:

  • Πρώτον: Άμεση άρση του Τουρκικού casus belliκαι ρητή αναφορά που θα προβλέπει ότι το πλαίσιο των όποιων τροποποιήσεων συμφωνηθούν, θα τελεί υπό την αίρεση και την υποχρεωτική επαναφορά στο ισχύον σήμερα καθεστώς, εάν η Τουρκία επιχειρήσει να επαναφέρει το casus belli, προκειμένου να παρεμποδίσει την Ελλάδα στην άσκηση της κυριαρχίας της και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Για την ενεργοποίηση της συγκεκριμένης πρόβλεψης, θα πρέπει να καθίσταται υπεύθυνος ο ΟΗΕ ο οποίος θα υποχρεούται το πολύ μέσα σε έξι (6) μήνες από την υποβολή σχετικής ρηματικής διακοίνωσης εκ μέρους του Ελληνικού ΥΠΕΞ, να προβεί στην σχετική ανακοίνωση η οποία θα είναι δεσμευτική για τους πάντες.
  • Δεύτερον: Επικύρωση της UNCLOS από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, με παράλληλη επέκταση από την Ελλάδα των Χωρικών της Υδάτων στα 12 νμ και ολοκλήρωση των διαδικασιών για την οριοθέτηση ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο Διεθνές Δίκαιο.
  • Τρίτον: Ρητή αναφορά – ΚΑΙ με την εγγύηση των συμβαλλομένωνμερών – ότι οποιαδήποτε τροποποίηση της Συνθήκης, δεν θα θέτει με κανέναν τρόπο υπό αίρεση το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα της Ελλάδας στον εξοπλισμό των νησιών, σύμφωνα με το εκάστοτε επιχειρησιακό σχέδιο που ανήκει στην πλήρη και αποκλειστική αρμοδιότητά της.
  • Τέταρτον: Διασφάλιση του δικαιώματος της Ελλάδας να επανεξετάσει το καθεστώς και το εύρος των παραχωρήσεων σε θαλάσσια Δικαιώματα στις περίκλειστες χώρες, σε περίπτωση παραβιάσεωνδιμερών – διεθνών συμφωνιών.

Και επειδή δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, το Ελληνικό ΥΠΕΞ αν δεν φροντίσει να ξεκαθαρίσει προκαταβολικά την κατηγορηματική του αντίθεση στο βρώμικο σχέδιο που φαίνεται να ενορχηστρώνουν οι ΗΠΑ στην προσπάθειά τους να διαχειριστούν τα πολλαπλά αδιέξοδά τους, αυτό θα σημαίνει ότι συγκατατίθεται προκαταβολικά σε μια αθλιότητα που θα έχει ανυπολόγιστο κόστος για την χώρα και για την περιφερειακή σταθερότητα.

Πάνω από 720 χιλιάδες κάτοικοι του Ντονμπάς έχουν λάβει την ρωσική υπηκοότητα

Από
pcuser
-
0

 

Περισσότεροι από 720.000 κάτοικοι των αυτοαποκαλούμενων Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ (DNR και LNR) έχουν λάβει ρωσικά διαβατήρια με απλοποιημένο τρόπο, δήλωσε ο κυβερνήτης της περιφέρειας του Ροστόβ, Βασίλι Γκολούμποφ.

Η υπηρεσία μετανάστευσης του μη αναγνωρισμένου DNR είπε στο πρακτορείο ειδήσεων του Ντονέτσκ ότι από το 2019, 365.000 κάτοικοί του έχουν λάβει ρωσική υπηκοότητα, γράφει η ρωσική εφημερίδα «Kommersant».

«Σήμερα, ο αριθμός αυτών των ανθρώπων που έχουν γίνει πολίτες της Ρωσίας υπολογίζεται σε περισσότερους από 720.000.

Η διαδικασία συνεχίζεται, οι άνθρωποι παίρνουν τις αποφάσεις τους.

«Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μας, πραγματοποιούμε αυτή τη διαδικασία μαζί με άλλες δομές, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών επιβολής του νόμου», είπε ο Γκολούμποφ σε συνέντευξη Τύπου (την οποία δημοσιεύει το ‘Don24’).

Διευκρίνισε ότι υπάρχουν οκτώ ειδικά σημεία στην περιοχή του Ροστόφ όπου οι κάτοικοι της DNR και LNR μπορούν να υποβάλουν αίτηση για ρωσική υπηκοότητα.

Ο επικεφαλής της μη αναγνωρισμένης DNR, Ντένις Πουσίλιν, δήλωσε τον Δεκέμβριο ότι όλοι οι κάτοικοι της αυτοαποκαλούμενης δημοκρατίας θα γίνουν  πολίτες της Ρωσίας.

Τον Φεβρουάριο, το Συμβούλιο της Κρατικής Δούμας θα εξετάσει ένα σχέδιο κοινοβουλευτικής πρότασης της παράταξης του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ) που αναγνωρίζει τις DNR και LNR.

Αναφέρθηκε ότι το Κρεμλίνο ότι δεν θα σχολιάσει την πρωτοβουλία μέχρι να ψηφιστεί στην Κάτω Βουλή.

Την προηγούμενη μέρα, ο Αντρέι Τουρτσάκ, πρώτος αντιπρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου και γραμματέας του Γενικού Συμβουλίου του κόμματος Ενωμένη Ρωσία, είπε ότι η Ρωσία πρέπει να βοηθήσει τις μη αναγνωρισμένες δημοκρατίες στο Ντονμπάς με όπλα.

Ο Ντμίτρι Κόζακ, αναπληρωτής επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, είπε ότι ο Τουρτσάκ δεν είχε διαβουλευτεί μαζί του για το θέμα.

focus-news.net

https://www.echedoros-a.gr

ΒΛΕΠΟΥΝ ΧΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Από
anixneuseis
-
1
Υπάρχουν μερικά υπουργεία στα οποία η τοποθέτηση υπουργών είναι ανοικτή πρόκληση στην κοινή λογική.
Η ιστορία του υπουργείου πολιτικής προστασίας είναι ένα απο αυτά. Και είναι λάθος η συνύπαρξή του με την κλιματική αλλαγή.
Το υπουργείο λέγεται Κλιματικής Αλλαγής και Πολιτικής Προστασίας.
Τι σχέση έχει η πολιτική για την Κλιματική Αλλαγή με την Πολιτική Προστασία; Καμιά.
Το δεύτερο που θα ηθελα να επισημάνω είναι ακόμη και αν αποδεχθούμε την συγνώμη της κυβέρνησης για την ολιγωρία της, μάλλον, την αδυναμία της να αντιμετωπίσει την “κρίση” απο τα χιόνια (κανονικά δεν θα έπρεπε να δημιουργεί κρίση η διαχείριση των καιρικών φαινομένων τον χειμώνα) δεν πρέπει να της συγχωρεθεί η μη τοποθέτηση, τώρα, επικεφαλής της Πολιτικής Προστασίας προσώπου έμπειρου να αντιμετωπίσει τέτοια φαινόμενα στο πεδίο.
Οι περισσότεροι απο τους εμπλεκόμενους υπουργούς στο θέμα αυτό, ΒΛΕΠΟΥΝ ΧΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΠΟΙΗΜΑΤΑ. Εδώ χρειάζεται, οργάνωση, πρακτική γνώση, εμπειρία , ικανότητα και αποφασιστικότητα. Και τα ποιήματα καλά είναι αλλά ο επικεφαλής της πολιτικής προστασίας πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.
Είχα γράψει τις προηγούμενες ημέρες ότι υπάρχουν τέτοια πρόσωπα και πρέπει να αναζητηθούν στις Ένοπλες Δυνάμεις. Εξ ορισμού η εμπειρία τους στην διαχείρηση τέτοιων φαινομένων είναι μεγαλύτερη απο των αποφοίτων σχολών διαχείρισης κρίσεων. Ας πάρουν τους αποφοίτους ως συμβούλους.
Τέλος, χρειάζεται να αναδομηθεί το κράτος. Αυτό που έχουμε δεν λειτουργεί και παράγει και προβλήματα και ανισότητες και διαιρέσεις.
Δυστυχώς, έτσι που είναι δομημένο αυτοί που μπορούν να το αλλάξουν είναι αυτοί που δεν θέλουν να το αλλάξουν. Αλλά αυτό το κράτος θα παράγει συνεχώς προβλήματα. Υπάρχει σημείο που αυτά τα προβλήματα μπορεί να προκαλέσουν κοινωνκή εξέγερση;
Θα υπάρχει. Αλλά με δύο τρία χιλιάρικα η δυσαρέσκεια εκτονώνεται.
Σ αυτό το σημείο βρισκόμαστε ως κοινωνία.
Βρισκομαστε και σε ένα ακόμη. Αν τα βολεύουμε εμείς στην γειτονιά μας, δεν μας ενδιαφέρει τι γίνεται λιγο μακρύτερα.
Ε, αυτή η κοινωνία δεν αλλάζει. Ραντεβού στην επόμενη κρίση.
Καλημέρα
Π.Σ.

Δεν είναι ο αγωγός, ανόητε

Από
anixneuseis
-
1
ΕΝΤΙ ΖΕΜΕΝΙΔΗΣ

Το 1992, η προεκλογική εκστρατεία του Κλίντον υιοθέτησε το σλόγκαν «It’s the economy, stupid» (Είναι η οικονομία, ηλίθιε) για να προσδιορίσει τον κεντρικό άξονα της υποψηφιότητάς του

Στο ισραηλινό πεδίο «Λεβιάθαν» (φωτ.) το φυσικό αέριο ρέει ήδη, ενώ γίνονται επιπλέον γεωτρήσεις. Η παραγωγή τους, καθώς και αυτή από την «Αφροδίτη» της Κύπρου, πρόκειται να βγουν σύντομα στην αγορά. Φωτ. ASSOCIATED PRESS

Το 1992, η προεκλογική εκστρατεία του Κλίντον υιοθέτησε το σλόγκαν «It’s the economy, stupid» (Είναι η οικονομία, ηλίθιε) για να προσδιορίσει τον κεντρικό άξονα της υποψηφιότητάς του. Η διαμάχη σχετικά με το αμερικανικό «non paper» για τον αγωγό EastMed και η σειρά επικοινωνιακών φιάσκων που ακολούθησαν συνθέτουν ένα σενάριο που κάποιος θα περίμενε να δει στην πολιτική κωμική σειρά του HBO «Veep», σίγουρα όμως όχι στο ντοκιμαντέρ για την εκστρατεία του Κλίντον «War Room». Παρ’ όλα αυτά, αν επικεντρωθούμε στο πιο σημαντικό σε αυτή την κωμικοτραγική διπλωματία, «δεν είναι ο αγωγός, ηλίθιε».

Ο αγωγός EastMed πρόσφερε εξαιρετικές ευκαιρίες για φωτογραφίσεις και όνειρα για την ενεργειακή διπλωματία. Ωστόσο, παρά τις πολυετείς μελέτες σκοπιμότητας και τις τριμερείς διακηρύξεις, αυτός ο αγωγός δεν έχει ακόμη κριθεί εμπορικά βιώσιμος, καμία χώρα ή εταιρεία δεν έχει δεσμευτεί να πληρώσει γι’ αυτόν και δεν γνωρίζουμε αν οι ιδανικοί πελάτες για το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου βρίσκονται στο τέλος ενός αγωγού που καταλήγει στην Ιταλία, αντί να πηγαίνει σε χώρες των Βαλκανίων ή σε πελάτες στην Ασία.

Οσοι υποστηρίζουν ότι αυτός ο αγωγός είναι καθοριστικής σημασίας για την περιφερειακή ενεργειακή διπλωματία πρέπει να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του χρονοδιαγράμματος. Το ισραηλινό φυσικό αέριο ρέει ήδη από ένα κοίτασμα. Το φυσικό αέριο από το οικόπεδο «Αφροδίτη» της Κύπρου καθώς και οι επιπλέον γεωτρήσεις στο ισραηλινό πεδίο «Λεβιάθαν» πρόκειται να βγουν σύντομα στην αγορά. Οι υποστηρικτές του αγωγού προτείνουν αυτό το αέριο να περιμένει την κατασκευή ενός αγωγού, η οποία δεν είναι σίγουρη (ή ούτε πιθανή); Αν στο μεταξύ μπορούν να αναπτυχθούν εναλλακτικές μέθοδοι για τη μεταφορά αυτού του φυσικού αερίου στην αγορά, τι θα κάνουμε με αυτή την υποδομή;

Το γεγονός ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναγνώρισε τους διασυνδετήριους αγωγούς EuroAsia, EuroAfrica, Ελλάδας – Βουλγαρίας, Ελλάδας – Βόρειας Μακεδονίας και το ΑΣΦΑ Αλεξανδρούπολης ως έργα που υποστηρίζει, τα οποία είναι εμπορικώς βιώσιμα και μπορούν να ολοκληρωθούν στο εγγύς μέλλον, βοηθά όλους τους ενδιαφερομένους να επικεντρωθούν στο πόσο γρήγορα μπορούν να τεθούν σε λειτουργία οι ενεργειακοί πόροι της Ανατολικής Μεσογείου. Μπορούμε πλέον να επικεντρωθούμε σε κάτι που είναι υπαρκτό – και όχι απλώς στη φαντασία.

Απάντηση στα ερωτήματα δεν πρέπει να δώσουν μόνο όσοι θλίβονται για το τέλος του αγωγού EastMed. Οι υπεύθυνοι του «non-paper» και μέρους της αντίδρασης των ΗΠΑ πρέπει να παραδεχθούν αυτή την απόλυτη καταστροφή.

Ιδού τα καλά νέα: Η ενεργειακή διπλωματία στην Ανατολική Μεσόγειο ξεκίνησε πριν ο αγωγός EastMed γίνει μόδα (και χωρίς την Τουρκία στο κάδρο) – και θα συνεχιστεί ακόμη και χωρίς τον αγωγό (και σίγουρα χωρίς αυτήν την Τουρκία).

Τώρα που τελειώσαμε με τον αγωγό, υπάρχουν ορισμένα σημαντικά διδάγματα που πρέπει να εξαγάγουμε.

Είναι ανάγκη να προχωρήσει το «3+1» σε πολύ υψηλότερο πολιτικό επίπεδο. Το γεγονός ότι γίνεται συζήτηση για το αν πρέπει να χαρακτηριστεί αυτό που μετατράπηκε σε γραπτό κείμενο και κυκλοφόρησε σε πολλές κυβερνήσεις ως «non-paper», «talking points» ή «μήνυμα» είναι κωμικό. Το γεγονός ότι υπάρχουν αντικρουόμενες πληροφορίες από τους «3» έναντι του «1» σχετικά με το αν υπήρξαν διαβουλεύσεις πριν εκδοθεί αυτό το «non paper» είναι τουλάχιστον διπλωματικά αμήχανο. Η επιμονή του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ότι το πρόβλημα ήταν η «διαρροή» του εγγράφου και η ανάπτυξη χαμηλόβαθμων αξιωματούχων για τον έλεγχο των ζημιών αποδεικνύει την ανησυχητική αποτυχία του να αντιληφθεί την ακούσια πολιτική θύελλα που ακολούθησε.

Η διορθωτική κίνηση απαιτεί κάτι που θα είχε αποτρέψει εξαρχής τη διαμάχη – την άμεση εμπλοκή του υπουργού Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν στους «3+1». Δεν θα υπήρχε καμία συζήτηση για το αν υπήρξαν διαβουλεύσεις αν ο Αντονι Μπλίνκεν είχε θέσει το θέμα αυτό στους Ελληνες, στους Κυπρίους και στους Ισραηλινούς ομολόγους του. Θα είχε γίνει μια ορθή αλλαγή πολιτικής με τη σύμφωνη γνώμη συμμάχων και εταίρων, με διαβουλεύσεις με το Κογκρέσο (ιδίως με τον πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, γερουσιαστή Μπομπ Μενέντεζ) και σε συμμόρφωση με τον νόμο περί της εταιρικής σχέσης ασφάλειας και ενέργειας στην Ανατολική Μεσόγειο. Χωρίς την εμπλοκή Μπλίνκεν, τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη.

Είναι καιρός ο υπουργός Εξωτερικών Αντονι Μπλίνκεν να συναντηθεί με τους ομολόγους του Δένδια, Κασουλίδη και Λαπίντ και να ενισχύσει τη φθίνουσα αξιοπιστία των ΗΠΑ όσον αφορά τους «3+1».

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών είπε αυτά που έπρεπε για τους «3+1» σε τηλεφωνήματα και σε ξεχωριστές συναντήσεις με τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ, και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε σημαντικά βήματα για τη θεσμοθέτηση της τεχνικής συνεργασίας στο πλαίσιο του «3+1». Παρ’ όλα αυτά, μετά την υψηλού βαθμού εμπλοκή κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης Τραμπ (ιδίως του βοηθού υπουργού Εξωτερικών Γουές Μίτσελ και του υπουργού Εξωτερικών Μάικ Πομπέο), είναι απορίας άξιον πώς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν αναγνωρίζει το πρόβλημα του να κρατάει τον Μπλίνκεν στο περιθώριο αυτής της διπλωματικής πρωτοβουλίας.

Είναι καιρός ο υπουργός Αντονι Μπλίνκεν να συναντηθεί με τους υπουργούς Εξωτερικών Δένδια, Κασουλίδη και Λαπίντ στην περιοχή και να ενισχύσει τη φθίνουσα αξιοπιστία των ΗΠΑ όσον αφορά τους «3+1».

Το Στέιτ Ντιπάρτµεντ πρέπει να σταματήσει να προσπαθεί να κατευνάσει την Τουρκία. Η προσπάθεια περιορισμού των ζημιών περιλάμβανε την επιμονή ότι οι επιθυμίες της Αγκυρας δεν έπαιξαν ρόλο στο σκεπτικό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Ακόμη και αν είχαμε επιφυλάξεις και αγνοούσαμε τις αναφορές στο «non paper» για το «Nautical Geo» και τις περιφερειακές εντάσεις ή τις αναφορές (που το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν έχει διαψεύσει) ότι το έγγραφο παραδόθηκε και στην Αγκυρα, υπήρξε μια ανησυχητική τάση ορισμένων αξιωματούχων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ να διερευνούν διαρκώς ανοίγματα για τουρκική συμμετοχή σε διπλωματικές πρωτοβουλίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία συνεχίζει να κάνει κάθε αξιωματούχο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που το επιχειρεί αυτό να φαίνεται κακός. Στην Ανατολική Μεσόγειο εγκαθιδρύεται μια «διεθνής τάξη βασισμένη σε κανόνες» – αυτό ακριβώς το είδος της τάξης που ο ίδιος ο πρόεδρος Μπάιντεν έχει θέσει ως στόχο του. Η Τουρκία δεν αποδέχεται κανέναν από αυτούς τους κανόνες – ούτε το Δίκαιο της Θάλασσας, ούτε τις αποκλειστικές οικονομικές ζώνες που οριοθετήθηκαν νομικά, κ.λπ.

Η Τουρκία δεν θέλει να συμμετάσχει στις πρωτοβουλίες της Ανατολικής Μεσογείου, θέλει να κυριαρχήσει σε αυτές. Στόχος της Αγκυρας δεν είναι η συνεργασία, αλλά η περιφερειακή πρωτοκαθεδρία, αν όχι η ηγεμονία. Η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι αυτή που οδήγησε στη δημιουργία ενός εξισορροπητικού συνασπισμού που περιλαμβάνει όχι μόνο την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ αλλά και την Αίγυπτο, ενώ έχει την υποστήριξη της Γαλλίας και άλλων. Το πρόβλημα για την Αγκυρα είναι ότι αυτός ο συνασπισμός (σε αντίθεση με εκείνον στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, για παράδειγμα) διαθέτει πλέον πολύ μεγαλύτερο συνολικό πληθυσμό, πιο δυναμικές και καινοτόμες οικονομίες, ικανότατους στρατούς και πολύ μεγαλύτερη διπλωματική επιρροή.

Επιπλέον, οι προτεραιότητες της Τουρκίας είναι αντίθετες με τις προτεραιότητες που έθεσαν οι ΗΠΑ στο «non paper», σε δύο δηλώσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και σε συνεντεύξεις που παραχώρησε ο Αμος Χόχσταϊν μετά τη διαμάχη. Οι Τούρκοι αξιωματούχοι δηλώνουν σε ευήκοα ώτα ότι επίσης αντιτίθενται και στους διασυνδετήριους αγωγούς (τους οποίους χαρακτηρίζουν «μη βιώσιμους» – διαψεύδοντας ευθέως το Στέιτ Ντιπάρτμεντ). Ο πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε ότι το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου δεν πάει πουθενά χωρίς την Τουρκία. Οι στόχοι για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην περιοχή παρεμποδίζονται από το casus belli που διατηρεί η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας στο Αιγαίο – εμποδίζοντας, για παράδειγμα, την ανάπτυξη ανεμογεννητριών εκτός ακτίνας έξι μιλίων γύρω από τα ελληνικά νησιά (ένας παράλογος περιορισμός, που θα επηρέαζε σοβαρά και αρνητικά τον ελληνικό τουρισμό αν τηρούνταν).

Αμερικανοί αξιωµατούχοι αναγνωρίζουν ότι το Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί και να γίνει εξίσου σημαντικό με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ανθρακα και Χάλυβα. Για να μπορέσει η Τουρκία να συμμετάσχει σε αυτό, θα πρέπει να παίξει τον ρόλο της Γερμανίας του 1950, και όχι την εκδοχή της Ανατολικής Μεσογείου της ρεβιζιονιστικής, πολεμοκάπηλης ναζιστικής Γερμανίας. Η συμπεριφορά της Τουρκίας είναι αυτή που πρέπει να αλλάξει, όχι απλώς ο τρόπος με τον οποίο προβάλλει τις απαιτήσεις της.

Αυτό είναι σίγουρα ένα άδοξο ξεκίνημα της χρονιάς για τους «3+1». Ευτυχώς, βρισκόμαστε ακόμη στον Ιανουάριο και υπάρχει μια προφανής διόρθωση πορείας: είναι καιρός να εμπλακεί άμεσα ο υπουργός Αντονι Μπλίνκεν.

* O κ. Εντι Ζεμενίδης είναι εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC).

 “Καθημερινή”

Γιώργος Καραμπελιάς: To κωλομάγαζο

Από
anixneuseis
-
2

Του Γιώργου Καραμπελιά

Όσα συμβαίνουν εδώ και μία εβδομάδα στην Ελλάδα καταδεικνύουν το βάθος της παρακμής στο οποίο βρίσκεται η χώρα. Ένας γιάπης εκ Κύπρου, ο κ. Στυλιανίδης, εκλεκτός της σημιτικής παρέας που έχει εγκατασταθεί παρά τω πρωθυπουργώ, ήλθε μετά βαΐων και κλάδων εκ Βρυξελλών να αναλάβει το νέο υπουργείο που δημιουργήθηκε για… λογαριασμό του μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού. Και όπως ήταν αναμενόμενο, από όσους γνωρίζουν  τον άνθρωπο και τις παρέες του, απέδειξε ότι ήταν η χειρότερη δυνατή επιλογή. Απλούστατα,  συνέβαλε αποφασιστικά στο χάος που δημιουργήθηκε στην Αθήνα μετά από μία ισχυρή χιονόπτωση. Εάν σε αυτόν προστεθεί η ανικανότητα μεγάλου αριθμού  δημάρχων, της βορειοανατολικής Αττικής κατ’ εξοχήν, του Πατούλη, καθώς και η απληστία και η ανικανότητα των υπευθύνων της Αττικής Οδού, το τοπίο ολοκληρώνεται. Την ίδια ώρα ο Καλύβας και οι συν αυτώ μας δίνουν τη  συνταγή της επιτυχίας:  «να μη έχουμε φιλοδοξίες για να μην έχουμε και καταστροφές». Όμως  ο  ομογάλακτος ανανιστής  αδελφός του, που είχε τη φιλοδοξία να εγκαταστήσει «σένσορες» σε όλους τους δρόμους, όπως μας πληροφόρησε, κατέδειξε πόσο… κακό κάνουν οι φιλοδοξίες.

Όμως ενός κακού μύρια έπονται. Ένας αμοραλιστής, ικανός μόνο για ίντριγκες, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταθέτει… πρόταση μομφής(!) και ζητάει εκλογές, με αφετηρία τα χιόνια στην Αττική Οδό. Και αυτό όταν η χώρα έχει ακόμα πάνω από εκατό νεκρούς καθημερινά από την Πανδημία, η δε Τουρκία προσπαθεί να ολοκληρώσει την περικύκλωση μας για να μας πλήξει με τον ένα ή άλλο τρόπο. Άλλωστε αυτός δεν βλέπει την ανάγκη εξοπλισμού της χώρας, αλλά του αφοπλισμού της. Εκεί κατάντησε η άλλοτε Αριστερά. Να άγεται και να φέρεται από έναν πολιτικάντη ο οποίος για να διατηρήσει την απειλούμενη δημοσκοπική  πρωτοκαθεδρία του στην αντιπολίτευση ευτελίζει κάθε έννοια πολιτικής και ευπρέπειας. Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Πασσαλίδη και του Ηλιού.

Και πίσω του στοιχίζονται όλοι οι… γίγαντες της αντιπολίτευσης. Ο δοξαζόμενος κρυπτόμενος κ. Ανδρουλάκης  κατέδειξε ήδη τα μεγέθη του. Τα φανταζόμασταν ήδη, αλλά ελπίζαμε μήπως και μας εκπλήξει θετικά. Ουδεμία έκπληξις εν τέλει. Είχε την ευκαιρία  να καταγγείλει την κυβέρνηση για ανικανότητα και τον ΣΥΡΙΖΑ για εξαπάτηση και να τοποθετηθεί με μία υπερήφανη αποχή απέναντι σε αυτή τη φαρσοκωμωδία. Έτσι θα έσωζε την τιμή της πολιτικής και θα ανέβαινε ψηλά στη συνείδηση του κόσμου. Αντ’ αυτού  μπήκε σαν κομπάρσος δεύτερης διαλογής στο παιχνίδι του Τσίπρα:  Πρόταση μομφής για την ανικανότητα διαχείρισης του χιονιά! Θα ήταν κωμικό αν δεν ήταν τραγικό. Ένδειξη της εσχάτης παρακμής στην οποία έχει περιέλθει μία χώρα που παίζει τα ρέστα της μετά από 12 χρόνια κρίσεων και βρίσκεται ακόμα στον αναπνευστήρα.

Μήπως όμως το πολιτικό προσωπικό που διαθέτουμε είναι κάπως εικόνα μας και μας μοιάζει; Πώς άραγε τους ανεχόμαστε; Μήπως για να το αλλάξουμε θα πρέπει να αλλάξουμε σε βάθος και μεις οι ίδιοι. Μήπως γι’ αυτό οι καλύτεροι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα απέχουν από αυτό που αποκαλείται δημόσια ζωή;  Μήπως φταίει το κακό το ριζικό μας; Μήπως είναι κ…. μάγαζο;

 

Ματίας Ντεσμέτ: ΕΜΒΟΛΙΟ: Μαζική ύπνωση;

Από
anixneuseis
-
0

της Lucia Gangale

Ο Mατίας Ντεσμέτ είναι καθηγητής κλινικής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Γάνδης στο Βέλγιο. Παραδίδει μαθήματα ατομικής ψυχανάλυσης, ψυχοθεραπείας και ψυχολογίας πλήθους. Είναι ειδικός στην τυραννία, τον ολοκληρωτισμό και τη μαζική ύπνωση.

Σε μια ανάρτηση στο διαδίκτυο, ο καθηγητής Ντεσμέτ εξηγεί πώς σχηματίζεται η μαζική ύπνωση. Όταν αυτή η δυστοπική περίοδος καταλήξει στα βιβλία της ιστορίας, θα αναρωτηθούμε πώς συνέβησαν όλα αυτά, αλλά η ανάλυση του Ντεσμέτ μας δίνει ήδη σήμερα ακριβείς ενδείξεις για το τι εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας. Πώς, δηλαδή, είναι δυνατόν η ανθρώπινη ζωή να έχει καταντήσει  αλυσοδεμένη και υποδουλωμένη σε έναν Κώδικα QR, με την ελευθερία που παραχωρούν οι κυβερνώντες μετά από κάποια εμβόλια. Πώς ήταν δυνατόν να ανταλλάσσεται η ελευθερία με ένα spritz στο μπαρ και να διαιρούμε την κοινωνία σε εμβολιασμένους και μη. Πώς η ζωή μας έχει περιοριστεί σε σάρωση μιας εφαρμογής, σαν να ήταν φαγητό αγορασμένο από το ράφι της υπεραγοράς. Πώς ήταν δυνατόν να δικαιολογούμε αυτή την εκτροπή στο όνομα μιας μόνιμης έκτακτης ανάγκης, με ένα εκβιαστικό κράτος το οποίο, προστατευόμενο πλήρως από κάθε ποινική και αστική ευθύνη, μας λέει τι να κάνουμε με το σώμα μας στο όνομα υποτιθέμενων συλλογικών αιτημάτων και της προστασίας της υγείας. Πώς ήταν δυνατόν να αναγορεύουμε την επιστήμη σε θρησκεία και το τοτέμ του εμβολίου σε πανάκεια για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας. Πώς, μεταξύ άλλων, όλα αυτά ήταν δυνατά σε ένα έθνος, όπως η Γαλλία, σε αντίθεση με το υπέροχο Σύνταγμά της, το Διαφωτιστικό παρελθόν και τις ιερές αρχές της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφότητας.

Πάνω απ’ όλα, καθώς μέσα σε μόλις δύο χρόνια κατέστη δυνατό να διαγραφούν δεκαετίες αγώνων και αιματοχυσίας για να καθιερωθούν οι ελευθερίες που μας ανήκουν ως ανθρώπινα όντα.

Ο Βέλγος ερευνητής αναρωτιέται εδώ και καιρό για τη συλλογική ύπνωση που λαμβάνει χώρα, ακόμη και μπροστά στα παράλογα και αντιφατικά κυβερνητικά μέτρα. Μια ύπνωση που οδηγεί τα άτομα να θυσιάζουν οικειοθελώς την ελευθερία τους, ακόμη και τώρα που η εξαιρετικά μεταδοτική αλλά μη θανατηφόρα παραλλαγή Oμικρον φαίνεται να σηματοδοτεί το σημείο καμπής προς το τέλος της πανδημίας του Covid 19.

 Σύμφωνα με τον Ντεσμέτ, υπάρχουν τέσσερις βασικές προϋποθέσεις για να είναι η κοινωνία ευάλωτη στη μαζική ύπνωση:

 1) Έλλειψη κοινωνικών σχέσεων, η απομόνωση και ο συνακόλουθος φόβος.

 2) Ελλειψη νοήματος ή σκοπού στη ζωή.

 3) Κυμαινόμενο άγχος (απλώς κοιτάξτε τον αριθμό των φαρμάκων κατά του άγχους και της κατάθλιψης που συνταγογραφούνται κάθε χρόνο).

 4) Υψηλά επίπεδα απογοήτευσης και επιθετικότητας.

Ψέματα και αντιφάσεις από το κυρίαρχο ρεύμα θεωρήθηκαν ως αλήθειες από τις μάζες, που συνεχώς βρίσκονται σε ένταση από μια αφήγηση εμπνευσμένη από το φόβο του ιού και το μίσος προς τους διστακτικούς προς το εμβόλιο ή εκείνους που έχουν ερωτηματικά για τις κυβερνητικές αποφάσεις. Αυτοί θεωρούνται παρίες για γέλια και αποκλείονται από την κοινωνία, ακόμα κι αν είναι γιατροί, επιστήμονες και νομπελίστες.

Ο Ντεσμέτ λέει: «Οι γονείς που τρυπούν τόσο λαίμαργα τα παιδιά τους μπαίνουν στη συνείδηση του πλήθους που καλείται «μαζικός σχηματισμός». Αυτή η κοινωνική αλλαγή συμβαίνει όταν υπάρχει ή υπήρξε μια περίοδος αιωρούμενου φόβου και είναι ένα βήμα στο δρόμο προς ένα ολοκληρωτικό κράτος. Ο ολοκληρωτισμός ξεκινά πάντα με ένα μαζικό σχηματισμό μεταξύ του πληθυσμού.

Δεν είναι το ίδιο με μια δικτατορία. Σε μια δικτατορία, οι άνθρωποι υπακούουν από κυρίαρχο φόβο για τον δικτάτορα στην κορυφή, αλλά ο ολοκληρωτισμός είναι το αντίθετο. Ο κόσμος υπνωτίζεται να υπακούει «στο καλό της συλλογικότητας». (…) Δεν είναι πια ορθολογικοί ή επικριτικοί όπως πριν, δεν ακολουθούν πια τη λογική».

Ο λόγος που τόσοι πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε αυτό το συλλογικό παραλήρημα, «είναι ότι σε αυτή την αφήγηση βρίσκουν έναν νέο κοινωνικό δεσμό. Η επιστήμη, η λογική και η επιείκεια είναι άσχετες με όλα αυτά».

Ο Ντεσμέτ υπογραμμίζει τη διαφορά μεταξύ μιας ανερχόμενης δικτατορίας και του ολοκληρωτισμού: «Κατά κανόνα, σε μια κλασική δικτατορία, ο δικτάτορας γίνεται πιο ήπιος και λιγότερο επιθετικός μόλις φιμωθούν οι διαφωνούμενες φωνές, η αντιπολίτευσή του. Μόλις πάρει την πλήρη εξουσία, δεν χρειάζεται πλέον να είναι επιθετικός και μπορεί να καταφύγει σε άλλα μέσα για να διατηρήσει τον έλεγχο. Σε ένα ολοκληρωτικό κράτος συμβαίνει το αντίθετο. Αυτό είναι θεμελιώδες για να το καταλάβουμε, γιατί σε μια ολοκληρωτική κοινωνία, από τη στιγμή που η αντιπολίτευση φιμωθεί, τότε το κράτος διαπράττει τις μεγαλύτερες και σκληρότερες φρικαλεότητες του».

Τα τελευταία δύο χρόνια, οι αντίθετες ιδέες για τον Covid και τα εμβόλια αποσιωπήθηκαν έγκαιρα. Αναρωτιέμαστε, λοιπόν, πότε η επιστήμη αποφάνθηκε  οριστικά, κατέστη αδιαμφισβήτητη και πότε απέκλεισε κάθε διάλογο. Και γιατί, μετά από δύο χρόνια, η προπαγάνδα μας σφυροκοπά όλο και περισσότερο το μοναδικό εμβόλιο για όλους, φτάνοντας σε πραγματικές μορφές δίωξης υγιών ανθρώπων, ένοχων μόνο για την άρνηση μιας επιβεβλημένης ιατρικής θεραπείας; Πώς γίνεται μετά τα χρόνια του να σημειώνεται ο μεγαλύτερος αριθμός μολύνσεων μεταξύ των κατόχων του δελτίου υγείας, αφού οι μη εμβολιασμένοι μάλιστα εμποδίζονταν να ζουν και να κυκλοφορούν ελεύθερα; Πού είναι η λογική όλων αυτών των μέτρων που είναι πολιτικά και, φυσικά, όχι υγειονομικά;

Στην πραγματικότητα, σήμερα, η πολιτική σφετερίστηκε τη βιολογική ζωή. Ο περίφημος Κώδικας της Νυρεμβέργης και η «ενημερωμένη συναίνεση» γεννήθηκαν ακριβώς ως άμυνα του ατόμου έναντι ορισμένων επικίνδυνων επεκτάσεων της πολιτικής εξουσίας.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι οι μάζες ανέκαθεν πίστευαν στον δικτάτορα της συνοικίας και ότι το λάθος κράτησε έως ότου τα έθνη βυθίστηκαν στην άβυσσο των πολέμων και της λεηλασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων των λαών.

Σήμερα, στην ψηφιακή εποχή, βιώνουμε μια άνευ προηγουμένου μορφή πραξικοπήματος με τη μορφή υγειονομικής πολιτικής, μεταξύ διαταγμάτων που εκδίδονται στο άψε-σβήσε και αέναου εμβολιασμού στηριζόμενου σε μια νέα μορφή σωτηριολογικής πίστης. Όλα κατακλύζονται από τη βιασύνη και την αλαζονεία του υγειονομικού Λεβιάθαν, που όλο και γίνεται πιο νευρικός και πάντοτε αχόρταγος με τις ζωές όλων, εμβολιασμένων ή μη, τώρα πιο «ανθρώπινων». Η ιστορία μας διδάσκει ότι ακόμη και τα ξόρκια κάποτε λύνονται. Είναι μια περίοδος επαγρύπνησης περιμένοντας να πέσει η αυλαία αυτής της κωμωδίας του παραλόγου, με όλους τους θλιβερούς πρωταγωνιστές της, και η Ζωή που, παρά τη βία που συναντά κατά καιρούς, κερδίζει πάντα, ενώ αυτή η ψευδής χρηστή διακυβέρνηση καταλήγει καταβροχθίζοντας τον εαυτό της.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

https://www.agoravox.fr/tribune-libre/article/l-hypnose-vaccinale-de-masse-238913

 

1...2,0782,0792,080...3,039Σελίδα 2,079 από 3,039