Αρχική Blog Σελίδα 2060

Στράτος Σιμιτζής: To be or not to be

Από
anixneuseis
-
1

του Στράτου Σιμιτζή*
Αυτό το κλασσικό ερώτημα του Άμλετ Σαίξπηρ. Φαίνεται πως διακατέχει ζωηρά τον Βλαντιμίρ Πούτυν.
“Να, εισβάλω ή να μην εισβάλω” ιδού η απορία και συγχρόνως δίλημμα. Κι αν αποφασίσω να εισβάλω στην Ουκρανία, προφανώς χωρίς υπαρκτό λόγο αλλά μόνο με προβοκάτσια, θα αντέξω τα οικονομικά αντίποινα που θα μου επιβάλει η Δύση. Κι αν μου κηρύξουν γενικό οικονομικό πόλεμο, που θα πουλήσω το αέριο και το πετρέλαιο που καλύπτουν το 30% των εσόδων της Ρωσίας; Άραγε είναι η Ρωσία σε θέση να αντέξει μια γενική οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, ακόμη και αθλητική απομόνωση; Ένας εναντίων όλων. Κι αν συμμαχήσω με την Κούβα και την Βενεζουέλα πόσο θα ωφεληθώ, όταν όλοι αυτοί είναι ξοφλημένοι;
Εδώ η Κούβα δεν τολμά να εκδιώξει την αμερικανική βάση του Γκουαντάναμο που είναι στο έδαφός της, με ποιο τρόπο θα βοηθήσει τον Πούτιν; Αυτός είναι ίσως ο μοναδικός ισχυρός λόγος, που ο Πούτυν δεν αποφάσισε ακόμη να εισβάλει στην Ουκρανία και συνεχώς προετοιμάζεται.
Πολύ πιθανόν σε μια στιγμή παροξυσμού και ψυχολογικής θολούρας να κάνει το επικίνδυνο αυτό βήμα και να επιτεθεί άνευ λόγου και αιτίας γιατί μια ενέργεια προβοκατορικη βγάζει μάτι και ουδείς θα τον πιστέψει.
Μην μου πείτε όμως πως ο Ρώσος Πρόεδρος δεν ταλαιπωρείται από τέτοια διλήμματα και μαύρες σκέψεις;
To be or not to be, λοιπόν και ούτε ψύλλος στον κόρφο του.

*Συγγραφέας, Δημοσιογράφος

Γιώργος Κωνσταντινίδης: Πόση σημασία έχουν τα δελφικά παραγγέλματα στη ζωή μας;  

Από
anixneuseis
-
0

του Γιώργου Κωνσταντινίδη*

Οι Δελφοί στην αρχαιότητα  ονομάζονταν «ο ομφαλός της Γης». Στον ιερό αυτό τόπο υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς ναούς, που θεωρούνταν κατοικία του Θεού Απόλλωνα και έδρα του μαντείου του. Στο ναό ήταν χαραγμένα τα 147 συνολικά δελφικά παραγγέλματα, τα οποία αποτελούν την παρακαταθήκη, την «κληρονομιά» που παρέδωσαν οι ιερείς και οι Επτά Σοφοί της αρχαιότητας (Θαλής ο Μιλήσιος, Πιττακός ο Μυτιληναίος, Βίας ο Πρηνεύς, Σόλων ο Αθηναίος, Κλεόβουλος ο Ρόδιος, Περίανδρος ο Κορίνθιος, Χίλων ο Λακεδαιμόνιος) στις επόμενες γενιές.

Παραθέτω ορισμένα από τα παραγγέλματα με την ερμηνεία τους, όπως οι επισκέπτες του ναού τα αντίκριζαν στους Δελφούς:

Γνώθι σαυτόν. Να γνωρίσεις τον εαυτό σου.

Μηδέν άγαν. Να μην υπερβάλλεις.

Έπου θεώ. Ακολούθα τον θεό.

Νόμω πείθου. Να πειθαρχείς στο Νόμο.

Θεούς σέβου. Να σέβεσαι τους θεούς.

Γνώθι μαθών. Γνώρισε αφού μάθεις.

Ακούσας νόει. Κατανόησε αφού ακούσεις.

Φίλους βοήθει. Να βοηθάς τους φίλους.

Φιλίαν αγάπα. Να αγαπάς τη φιλία.

Σοφίαν ζήτει. Να αναζητάς τη σοφία.

Ψέγε μηδένα. Να μην κατηγορείς κανένα.

Επαίνει αρετήν. Να επαινείς την αρετή.

Πράττε δίκαια. Να πράττεις δίκαια.

Χρόνου φείδου. Να μη σπαταλάς το χρόνο.

Έχων χαρίζου. Όταν έχεις, να χαρίζεις.

Ευεργεσίας τίμα. Να τιμάς τις ευεργεσίες.

Φθόνει μηδενί. Να μη φθονείς κανένα.

Αγαθούς τίμα. Να τιμάς τους αγαθούς.

Κρίνε δίκαια. Να κρίνεις δίκαια.

Απέχθειαν φεύγε. Να αποφεύγεις την απέχθεια.

Πλούτει δικαίως. Να πλουτίζεις δίκαια.

Κακίαν μίσει. Να μισείς την κακία.

Νεώτερον δίδασκε. Να διδάσκεις τους νεότερους.

Η αναφορά στα δελφικά παραγγέλματα γίνεται, γιατί πιστεύω ακράδαντα πως, εάν εφαρμόζαμε ως Έλληνες, ως δημοκράτες πολίτες, ως οικογενειάρχες, ως επαγγελματίες, ως εργοδότες ή εργαζόμενοι και σε γενικές γραμμές ως άνθρωποι κάποια, αν όχι όλα, από αυτά τα σοφά λόγια στην καθημερινότητά μας, τότε σαφώς θα είχαμε βελτιώσει τη ζωή και την κοινωνία μας. Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΕΛΦΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ συνιστά μια αναλλοίωτη δύναμη που εκπορεύεται από τους αρχαίους χρόνους και διαπερνά όλες τις εποχές της ανθρώπινης εποποιίας και ιστορίας.

Στη σημερινή εποχή, ίσως περισσότερο από ποτέ, απαιτείται να προσπαθήσουμε ως κοινωνικό σύνολο αλλά και, μεμονωμένα, ως πολίτες με δικαιώματα και υποχρεώσεις, ώστε να αξιοποιήσουμε τη στάση και τη «φιλοσοφία της ζωής» που μας προσφέρουν αυτές οι σοφές ρήσεις, εντάσσοντάς τες μέσα στη ζωή μας και στις καθημερινές σκέψεις και  δραστηριότητές μας. Σήμερα, ιδιαίτερα σε έναν παγκοσμιοποιημένο κόσμο, όπου συνυπάρχουν πολλά θετικά και εξίσου πολλά αρνητικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων οφείλουμε αριστοτεχνικά να ισορροπήσουμε, αντιμετωπίζοντας πλείστες αντίξοες συνθήκες και αδικίες, χρειάζεται να βρούμε τη «χρυσή τομή», τη «μέση οδό», για να λύσουμε διάφορα προβλήματα σε καθημερινή βάση.

Ειδικά στο επιχειρηματικό πεδίο η εφαρμογή κάποιων από αυτά τα αποφθέγματα κρίνεται σημαντική. Διασφαλίζει την ηθική διάσταση στις επιχειρηματικές ενέργειες και αποφάσεις και προωθεί την εταιρική κοινωνική ευθύνη, με αποτέλεσμα να επωφελούνται τόσο οι επιχειρήσεις όσο και η κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα και το φυσικό περιβάλλον, το οποίο έχει υποβαθμιστεί και ως ένα βαθμό καταστραφεί από την αλόγιστη χρήση των πρώτων υλών και από τη μόλυνση που προκαλούν οι ρυπογόνες δραστηριότητες.

Με αυτόν τον τρόπο θα αποκτήσουμε μεγαλύτερη αυτογνωσία (γνώθι σαυτόν) και θα ενεργούμε με κριτήριο το μέτρο (μηδέν άγαν, μέτρον άριστον), επιτυγχάνοντας θετικότερα αποτελέσματα και βελτιώνοντας το επίπεδο διαβίωσής μας. Έτσι μόνο θα διασφαλίσουμε πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά ένα προσφορότερο μέλλον για εμάς και τις νέες γενιές, που το έχουν τόση ανάγκη, για να ευοδωθούν οι προσδοκίες και τα όνειρά τους…

*Ο Δρ. Γιώργος Κωνσταντινίδης είναι οικονομολόγος.

 

Διάσημος Τούρκος μπλόγκερ «χαστούκισε» τον Ερντογάν: «Γιατί η Ελλάδα όπλισε τα νησιά και ήταν σωστό!» – ‘Ξεσκεπάζει’ την προπαγάνδα περί αποστρατικοποίησης

Από
pcuser
-
0

Ο διάσημος Τούρκος μπλόγκερ Κοράι Πεχλιβάνογλου βγάζει στην «σέντρα» την τουρκική προπαγάνδα για την «υποχρέωση» αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Στη μακροσκελή ανάρτησή του επισημαίνει ότι η οχύρωση των νησιών από την Ελλάδα ήταν επιβεβλημένη από τη στιγμή που η Τουρκία παρέταξε στα τουρκικά παράλια την «Στρατιά του Αιγαίου».

 

Γράφει ο κ. Πεχλιβάνογλου (μετάφραση από τα tourkikanea.gr):

«Γιατί η Ελλάδα όπλισε τα νησιά και ήταν σωστό:

»1- Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης. «… στα νησιά Ανατολικής Μεσογείου και ιδιαίτερα στα Λήμνος, Σαμοθράκη, Λέσβος, Χίος, Σάμος και Ικαρία η Ελλάδα δεν θα μπορεί να δημιουργήσει καμία ναυτική βάση και καμία οχύρωση σε αυτά».

»Σύμφωνα με την ίδια συμφωνία, η Τουρκία δεν θα μπορεί να διατηρεί ένοπλες δυνάμεις στα στενά. Και πάλι, σύμφωνα με τη Λωζάνη, η Τουρκία έπρεπε να είχε δώσει αυτονομία στην Ιμβρο και την Τένεδο.

»Ωστόσο, η Τουρκία δεν τήρησε την υπόσχεσή της να δώσει αυτονομία στην Ιμβρο και την Τένεδο. Παραβιάζοντας τη Λωζάνη ενσωμάτωσε και τα δύο αυτά νησιά. Η Τουρκία παρέκαμψε επίσης την υποχρέωση για μη εξοπλισμό των στενών που ανέφερε η Λωζάνη μέσω της Σύμβασης για τα Στενά του Μοντρέ του 1936.

»Η Βρετανία υποστήριξε αυτήν τη συμφωνία, και θεωρούσε ότι η διέλευση των Σοβιετικών από τα στενά θα δημιουργούσε αδυναμία στην άμυνα της Μεσογείου. Για τον ίδιο λόγο, θα ήταν απολύτως λογικό τα νησιά του Αιγαίου να οπλιστούν ενάντια σε μια πιθανή σοβιετική απειλή.

»Οι διεθνείς και περιφερειακές αλλαγές ισχύος μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο αποτελούν απόδειξη ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες συνήφθησαν οι συμφωνίες αφοπλισμού έχουν υποστεί ριζικές αλλαγές. Το άρθρο σχετικά με τη Λωζάνη δεν ίσχυε πλέον ενόψει αυτής της νέας συνθήκης.

»Τώρα, τα δύο κράτη έγιναν δύο χώρες που ένωσαν τις δυνάμεις τους ενάντια στη σοβιετική εισβολή και θα πολεμούσαν μαζί όταν γινόταν πόλεμος. Σε σχέση με αυτό, το ΝΑΤΟ έχει δημιουργήσει ένα γενικό σύστημα ασφάλειας για την Τουρκία και την Ελλάδα που προκάλεσε την ακυρότητα του αποστρατικοποιημένου καθεστώτος των νησιών.

»Τόσο οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας στα στενά όσο και οι συσσωρεύσεις της Ελλάδας στα νησιά θεωρήθηκαν ως μέρος της κοινής άμυνας. Η Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, που αντικατέστησε τη Σύμβαση για τα Στενά της Λωζάνης, έδωσε στην Ελλάδα το δικαίωμα να οπλίσει τα νησιά.

»Με βάση αυτή τη συμφωνία, η Τουρκία εξόπλισε τα Στενά και τα νησιά μπροστά στα στενά. Αυτό το δικαίωμα, που ισχύει για την Τουρκία, ισχύει και για την Ελλάδα. Επομένως, δεν υπάρχει πρόβλημα στην Ελλάδα να οπλίσει τα νησιά της. Ομοίως, αυτές οι δύο χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ οικοδομούνται ενάντια στην πιθανή σοβιετική απειλή.

»Το πραγματικό πρόβλημα προέκυψε όταν η Τουρκία επενέβη στην Κύπρο και ίδρυσε κράτος-φασόν σε σημαντικό τμήμα του νησιού. Η Τουρκία όχι μόνο έκανε αυτό το βήμα, αλλά δημιούργησε και νέα στρατιά με στόχο την Ελλάδα, γι’ αυτό και δεν μπόρεσε να την εντάξει στο ΝΑΤΟ.

»Και την ονόμασε Στρατιά Αιγαίου. Η Ελλάδα δικαίως επέκρινε το ότι ένα μέλος του ΝΑΤΟ δημιούργησε στρατό έξω από την κοινή γραμμή άμυνας, βλέποντας το άλλο ως αντίπαλο. Οταν η Τουρκία δεν έκανε ούτε βήμα πίσω, οι δεσμοί διακόπηκαν.

»Η Ελλάδα έχει ασκήσει το δικαίωμα της αυτοάμυνας που παρέχεται από τη Συνθήκη του ΟΗΕ. Η Ελλάδα θέτει αυτά τα δεδομένα ως τον ακρογωνιαίο λίθο του ισχυρισμού της, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία απείλησε τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, ειδικά μετά τα γεγονότα της Κύπρου του 1974.

»Εφόσον το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών αναγνωρίζει επίσης το δικαίωμα αυτοάμυνας στα κράτη μέλη, η Ελλάδα ισχυρίζεται ότι μπροστά σε μια τέτοια απειλή προκύπτει το δικαίωμα στρατιωτικοποίησης των νησιών.

»Οταν υπάρχει στρατός όπως η Στρατιά του Αιγαίου, δεν υπάρχει λογική στο να μιλάμε για τα όπλα της Ελλάδας στα νησιά. Επιπλέον, αυτές οι οχυρώσεις στα ελληνικά νησιά αποτελούν μέρος της άμυνας του ΝΑΤΟ.

Νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία υλική βάση για να ασκήσουμε κριτική στην Ελλάδα για αυτό το θέμα. Οταν δημιουργείς Στρατιά Αιγαίου εναντίον της Ελλάδας, θα χρησιμοποιήσει το δικαίωμά της να αμυνθεί».

Διάσημος Τούρκος μπλόγκερ «χαστούκισε» τον Ερντογάν: «Γιατί η Ελλάδα όπλισε τα νησιά και ήταν σωστό!» – ‘Ξεσκεπάζει’ την προπαγάνδα περί αποστρατικοποίησης

How Ukraine is helping Turkey to become a formidable military power

Από
pcuser
-
0
In a rare move, a Chinese company Skyrizon at the end of 2021 filed an application to the Hague-based Permanent Court of Arbitration over the failed purchase of Ukraine’s Motor Sich, one of the world’s advanced military aircraft engine manufacturers. The company is seeking compensation from the Ukrainian government to the tune of $4.5 billion, according to media reports. Ukraine scuttled the deal after US objections over concerns that important military technology may pass on to Beijing. 

Motor Sich is one of the world’s largest engine manufacturers for missiles, airplanes and helicopters. Skyrizon bought a majority stake in Motor Sich, but the shares were frozen in 2017, after Ukrainian President Volodimir Zelensky signed a decree imposing sanctions on Skyrizon.

Now, Motor Sich has found a new investor – Turkey. Such a deal was discussed last year by Turkish President Recep Tayyip Erdogan and Zelensky during the latter’s visit to Ankara.

“Ukraine, being in a state of war, cannot afford to hand over the enterprise, on which the Ukrainian defence capabilities depends, into the wrong hands” Oleksiy Danilo, Ukraine’s National Security and Defence Council head had said then on national television.

Clearly Danilo does not consider Turkey to be those “wrong hands”. Because Motor Sich has now become a key partner in this Turkish-Ukrainian venture to develop the drones and supply engines to the drones.  Turkey has been strengthening defence cooperation with Ukraine, a world leader in military-engine production. Eight defence agreement were signed during President Erdogan ‘s recent visit to Kyiv in early February. In October last year, Motor Sich agreed to provide Turkish defence company Baykar with 30 turboprop engines to use in its Akinci strike drones.

On February 3rd Ukraine’s president, Volodymyr Zelensky, and Turkey’s, Recep Tayyip Erdogan, inked a deal to build more TB2 drones together. Some of these drones have already been used against pro-Russia separatists in Ukraine’s Donbas region in October. Now Ukraine is set to buy more and these drones will be manufactured jointly on Ukrainian territory, while Turkey will also be constructing a drone pilot training center and factory.

While such cooperation between Ukraine and Turkey is beneficial to both sides, what it also means is that Turkey is able to diversify its defence procurement and partnerships away from NATO and decrease its dependence on it, especially in the aftermath of the failed 2016 coup, and after the USA ousted it from the F35 program because Turkey procured the S400 missile system from Russia.

Turk

But the USA is not alone. Germany too is aiding in Turkey’s expansionist policies under ambitious President Erdogan who views Turkey’s claims on territories controlled by the Ottoman Empire as legitimate. According to Greek journalist Nikos Fragkakis, “German companies sell hi-tech defence material to Turkey for the production of the Bayraktar at a time when the west imposed an embargo on defence systems to Turkey.”

Germany sent €250.4 million worth of weapons to Turkey in the first eight months of 2019, according to German media reports, the highest in 14 years. This made Turkey the top importer of German arms, amounting to almost a third of the German defence industry business.

In July 2020, for instance, the German government agreed to supply Turkey with key components for the construction of six German submarines, which is believed to be shifting the balance of power in the eastern Mediterranean in favour of Turkey. This was after it imposed a ban on weapons sales to Turkey, following its military assault on Syrian Kurds.

Germany, says Fragkakis, is Turkey’s main enabler. Germany is Turkey’s biggest trade partner, with a bilateral trade of $38 billion in 2020. Germany ranks first in Turkey’s exports at $16 billion and second in imports at nearly $22 billion.

Germany also played a major role in blocking EU sanctions against Turkey at the EU summit in December 2020, for its unauthorized actions in the Eastern Mediterranean drilling for gas off the coast of Cyprus.

A defence analyst based in Moscow who does not want to be named says both Germany and US aid Turkey while exploiting its military, pointing to the conflicts in Nagorno-Karabakh which has given Turkey a foothold in the South Caucasus from where it will seek to enter Central Asia, challenging Russia, their main rival, and South towards the Persian Gulf, challenging Iran and the Arab lands the Ottomans had once controlled. Given America’s withdrawal from the Middle East it may be content to have Turkey make inroads in the region, as seen in Libya where it has countered Russia. Ukraine is another conflict area that Turkey has a strong presence though it can challenge Russia only to an extent, given its energy, and partial economic and defence dependence on Moscow.

This is best borne out by the fact that Turkey is set to play a major role in Afghanistan, facilitated by the US when it enabled the Taliban to retake Kabul. Simultaneously, the US, after years of deliberation, pulled out of the Eastern Mediterranean Pipeline project – to transfer gas from Israel and Cyprus to Europe’s gas network via Greece and Italy – in January this year, widely believed to be as a conciliatory gesture towards Turkey, which stands the most to benefit if the project is called off entirely.

According to Richard Goldberg, senior adviser at the Foundation for Defense of Democracies in Washington “The decision to call into question its technical feasibility, economic viability and commercial competitiveness now – at this late hour – smells of a political decision, not an economic one.”

Turkey’s presence in South Asia will have major implications for India, as the National Investigative Agency has already red-flagged. But what seems to be equally astonishing is that in order to keep Turkey within its orbit, NATO countries like the USA and Germany are in effect facilitating Turkey’s independence from them.

(Aditi Bhaduri is a columnist specialising in Eurasian geopolitics. Views expressed are personal and exclusive to India Narrative)

https://www.indianarrative.com/opinion-news/how-ukraine-is-helping-turkey-to-become-a-formidable-military-power-151397.html

La Russie veut « réécrire l’ordre international », selon Ursula von der Leyen

Από
pcuser
-
0

Lors de la Conférence de Munich sur la sécurité, la présidente de la Commission européenne et Kamala Harris ont étrillé Moscou et sa politique musclée.

Σάββας Καλεντερίδης: Το ελληνικό κράτος και η συρρίκνωση του Ελληνισμού

Από
anixneuseis
-
2
Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης
18/02/2022 – 4:30μμ

Στιγμιότυπο από παλαιότερη εκδήλωση των Ελλήνων της Μαριούπολης για την 25η Μαρτίου 1821

Ενώ τα σύννεφα του πολέμου έχουν πυκνώσει πάνω από την Ουκρανία, η τρίτη μεγαλύτερη συμπαγής ελληνική κοινότητα εκτός συνόρων της Ελλάδος, μετά τις κοινότητες της Κύπρου και της Βορείου Ηπείρου, η κοινότητα της Μαριούπολης, βρίσκεται σε κίνδυνο.

Από τότε που ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος, που κατά κάποιον τρόπο σηματοδότησε την ίδρυση των εθνικών κρατών, παρακολουθούμε την διαδικασία συρρίκνωσης του Ελληνισμού.

Ανθηρές ελληνικές κοινότητες, εξ αιτίας διωγμών, γενοκτονίας, συμφωνίας ανταλλαγής πληθυσμών, λήψης πολιτικών και διοικητικών μέτρων από τις κυβερνήσεις των κρατών που τις φιλοξενούσαν, φυλλορρόησαν και εξαφανίστηκαν από τον χάρτη…

Μιλάμε για τους Έλληνες της Ανατολικής Θράκης, της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου, της Τενέδου, της Ανατολικής Ρωμυλίας, της Γεωργίας, του Καυκάσου, της Νότιας Ρωσίας, της Ταυρίδας-Κριμαίας, του Λιβάνου, της Αιγύπτου, της Αντίς Αμπέμπα και άλλων περιοχών, που μέσα σε έναν αιώνα εξοντώθηκαν ή ξεριζώθηκαν από τους τόπους τους, όπου κατοικούσαν οι περισσότεροι επί χιλιάδες χρόνια.

Σε αυτήν την διαδικασία το ελληνικό κράτος ήταν απλός θεατής, όταν δεν έπαιζε το ίδιο ρόλο στην διαδικασία συρρίκνωσης του Ελληνισμού με τις ενέργειές του.

Απλώς να υπενθυμίσουμε τη στάση που κράτησε το ελληνικό κράτος όταν από τα τέλη του 1913, όταν άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή το σχέδιο των Νεοτούρκων για τη γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης, της Μικράς Ασίας και του Πόντου.

Παρακολουθούσε απαθές την εξόντωση των Ελλήνων, όπως παρακολουθούσε απαθές την εξόντωση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου, της Τενέδου, που δυστυχώς συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του Αιμίλιου Έδεν, ενός διακεκριμένου Έλληνα της Κωνσταντινούπολης, που έζησε ως παιδί τη «Νύχτα των Κρυστάλλων» της 6/7 Σεπτεμβρίου 1955, τότε που είδε τους Τούρκους να επιτίθενται εναντίον των Ελλήνων της Πόλης, εναντίον γυναικών, παιδιών, γερόντων, ιερέων, ακόμα και εναντίον τάφων, αφού προηγουμένως είχαν λεηλατήσει τα καταστήματα, τα εργοστάσια, τις εκκλησίες και της περιουσίες τους.

Ο Αιμίλιος Έδεν μου εκμυστηρεύθηκε το εξής: «Όταν ήμουν μικρό παιδί, πηγαίνοντας στο σχολείο, κάθε μέρα φρόντιζα να περνώ από το σοκάκι Τουρνατζίμπασι, όπου το Ζωγράφειο Λύκειο και το Ελληνικό Προξενείο. Πριν πάω στο σχολείο αλλά και όταν σχολούσα, κάθε μέρα, περνούσα από το Προξενείο και προσπαθούσα να αγγίξω την ελληνική σημαία, για να πάρω δύναμη. Για μας η Ελλάδα ήταν το παν, η ελληνική σημαία ήταν πηγή δύναμης. Στις 6/7 Σεπτεμβρίου του 1955, όταν μας προπηλάκιζαν, όταν βίαζαν τα κορίτσια και τις μανάδες μας, όταν λεηλατούσαν τα σπίτια και τις εκκλησίες μας, εγώ αλλά και άλλοι φίλοι και συγγενείς μου, είχαμε σηκωμένο κεφάλι ψηλά. Δεν είχαμε να περιμένουμε από πουθενά βοήθεια, παρά από τον ουρανό. Από τη μια προσευχόμασταν στο Θεό και από την άλλη περιμέναμε ένα ελληνικό αεροπλάνο να έλθει, για να μας βοηθήσει, να φοβίσει τους Τούρκους, να σταματήσει τους βιασμούς, τους προπηλακισμούς, τις λεηλασίες των σπιτιών και των περιουσιών μας. Όμως το ελληνικό αεροπλάνο δεν ήλθε ποτέ, η βοήθεια από την Ελλάδα δεν ήλθε ποτέ. Γιατί Ελλάδα;»

Όλα αυτά, αυτή η βασανιστική διαδικασία συρρίκνωσης του Ελληνισμού, δεν συνέβησαν στη βάση μιας ιστορικής νομοτέλειας. Θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Γιατί δεν αποφεύχθηκαν;

Η απάντηση βρίσκεται στο δόγμα ίδρυσης και ύπαρξης του ελληνικού κράτους. Το ελληνικό κράτος, από τότε που ιδρύθηκε, δεν είχε ως θεμελιώδη, υπαρξιακή του αρχή την πάση θυσία προστασία των εκτός των συνόρων του Ελληνισμού.

Αν είχε υιοθετήσει αυτήν την αρχή, σήμερα θα υπήρχαν ανθούσες ελληνικές κοινότητες σε πολλές από τις προαναφερθείσες περιοχές, και η Ελλάδα, χωρίς υπερβολή, αντί για ένα καχεκτικό υπερχρεωμένο κράτος, με σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα και εμφανή τον κίνδυνο δημογραφικής αλλοίωσης ακόμα και εξάλειψης του Ελληνισμού, θα ήταν ισχυρή πληθυσμιακά και μια οικονομική και πολιτισμική υπερδύναμη.

Ακόμα και η Μεγάλη Ιδέα, στη βάση της σύλληψής της, ήταν λάθος, για να μην πω ότι συνέβαλε στην συρρίκνωση του Ελληνισμού.

Πρόσφατα χαρακτηριστικά παραδείγματα της απουσίας της απαράβατης αρχής στη λειτουργία του ελληνικού κράτους για την προστασία του εκτός των ελλαδικών συνόρων Ελληνισμού είναι η εισβολή στην Κύπρο και η συνεχιζόμενη κατοχή, η κατάσταση στη Βόρειο Ήπειρο και τελευταίο παράδειγμα ο Ελληνισμός της Μαριούπολης και της Ταυρίδας-Κριμαίας. Εκεί οι Έλληνες υπάρχουν από τον 7ο αιώνα προ Χριστού και παρά τις δυσκολίες, συνεχίζουν να διατηρούν την ελληνική εθνική τους ταυτότητα.

Όσον αφορά τους Έλληνες της Ταυρίδας, από το 2014, που η Μόσχα προσάρτησε την χερσόνησο αυτή στη Ρωσία, νοιώθουν ότι τους εγκατέλειψε η Ελλάδα, αφού δεν μπορούν να πάρουν θεώρηση εισόδου στην πατρίδα. Οι αρμόδιες ελληνικές Αρχές τους λένε να πάρουν ουκρανικά διαβατήρια και τους παραπέμπουν στα προξενεία της Ελλάδος στην Ουκρανία, αφού η Ελλάδα δεν έχει αναγνωρίσει την προσάρτηση της Ταυρίδας στη Ρωσία. Την ίδια στιγμή οι ρωσικές Αρχές τους απαγορεύουν να πάρουν ουκρανικά διαβατήρια, κάτι που δεν θέλει και η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων της Ταυρίδας. Έτσι, αυτό το κομμάτι του Ελληνισμού, εδώ και δεκαεπτά χρόνια τιμωρείται από την Ουκρανία, τη Ρωσία αλλά και την Ελλάδα.

Η λύση είναι απλή. Να τους δοθούν ελληνικά διαβατήρια, για να ξεφύγουν από τα «δόντια της μυλόπετρας» που βρίσκονται τώρα.

Όσον αφορά στους Έλληνες της Μαριούπολης, το 2014, το Ελληνικό Προξενείο, όταν έπεσαν μερικές βόμβες στην περιοχή, τα μάζεψε και έφυγε, αφήνοντας απροστάτευτους τους Έλληνες.

Τώρα μαθαίνουμε ότι δεν κάνουν το ίδιο λάθος και ότι το προξενείο μας εκεί ενισχύεται, εν όψει πιθανής σύγκρουσης.

Καλό σημάδι αυτό, όμως δεν είναι καλό σημάδι η απόσυρση των δασκάλων από το Υπουργείο Παιδείας, και μάλιστα με διθυραμβικό τρόπο. Είδα στην τηλεόραση μια μάνα, να απευθύνει έκκληση για τα παιδιά της περιοχής, τα οποία τα εγκατέλειψαν οι εξ Ελλάδος δάσκαλοι. Ζήτησε να τα προστατέψει η Ελλάδα, ενώ την ίδια στιγμή δήλωνε ότι οι μεγάλοι θα μείνουν εκεί να υπερασπιστούν τον τόπο και τις περιουσίες τους.

Γνωρίζουμε ότι η πλειονότητα αυτών των ανθρώπων είναι υπέρ της Ρωσίας, όμως σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα πρέπει να διαχειριστεί αυτήν την πραγματικότητα πολιτικά, να έλθει σε επαφή σε κορυφαίο επίπεδο με τις κυβερνήσεις σε Κίεβο και Μόσχα, ούτως ώστε να εξασφαλίσει την επιβίωση και την ευημερία των Ελλήνων της Μαριούπολης.

Να σημειώσουμε ότι η παρούσα κυβέρνηση της Ουκρανίας δεν αναγνώρισε ως εθνική μειονότητα της χώρας τους Έλληνες της Μαριούπολης, ενώ αναγνώρισε τους Τατάρους, κατόπιν σχετικής παρέμβασης της τουρκικής διπλωματίας. Και είναι φυσικό να αναρωτιέται κανείς, πού ήταν η ελληνική διπλωματία όταν συνέβαιναν αυτά.

Όσον αφορά τις σχέσεις της Ελλάδας με τις δύο αυτές χώρες, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να δημιουργεί εχθρούς. Είμαστε μέλος του ΝΑΤΟ, όμως αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι πρέπει να γίνουμε εχθροί με τη Ρωσία. Εμείς οι Έλληνες αλλά και η Ελλάδα, πρέπει διατηρούμε φιλικές σχέσεις και με την Ουκρανία και με τη Ρωσία, ασχέτως των σχέσεων που έχουν μεταξύ τους αυτές οι δύο χώρες.

Οι φιλικές σχέσεις και με τις δύο χώρες θα εξυπηρετήσουν τα εθνικά μας συμφέροντα και θα προστατέψουν την ελληνική κοινότητα της Μαριούπολης.

Δύσκολη εξίσωση, όμως γι’ αυτό υπάρχει η διπλωματία. Όπως μου έλεγε φίλος πρέσβης, η διπλωματία είναι για σε περνάει από το ποτάμι που δεν υπάρχει γέφυρα στην απέναντι όχθη, χωρίς να βραχείς.

Όσο για το δόγμα της προστασίας του εκτός συνόρων της Ελλάδος Ελληνισμού, απέχουμε πολύ από το να αποκτήσουμε. Αρκεί να σκεφθούμε τη στάση ορισμένων κομμάτων στο θέμα της ψήφου των αποδήμων, που αντί να τους δώσουμε το δικαίωμα της ψήφου από τον τόπο που κατοικούν, τους το στερήσαμε, αποκόπτοντάς τους κατά κάποιον τρόπο από τον εθνικό κορμό.

Έχουμε να διανύσουμε πολύ δρόμο ακόμα.

pontosnews.gr

ΤΟΥΡΚΙΑ: Ο ΡΟΜΠΕΝ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ

Από
anixneuseis
-
1

Της Πωλίνας Άνιφτου, Αναλύτριας Εξωτερικής πολιτικής και Επενδύσεων

Η συμμαχία με το Ιράν και η άρνηση κυρώσεων στην Τουρκία από το 1995

Η σχέση Τουρκίας και Ιράν δεν χρονολογείται στη νεότερη ιστορία, αρχίζει λίγο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, όταν το 1923 ανέλαβε ως πρώτος Πρόεδρος της Τουρκίας ο Κεμάλ Ατατούρκ, και στο Ιράν ανέλαβε Σάχης μετά από πραξικόπημα ο Τουρκόφωνος Αζέρος Ρέζα Παχλαβί το 1925. Προς τεκμηρίωση αυτού όταν το 1934 ο Σάχης επισκέφθηκε την Τουρκία, συνομίλησε στα Τουρκικά- Αζέρικα με τον Ατατούρκ απευθείας, με πλήρη κατανόηση.

Το Ιράν και η Τουρκία συνδέονται στρατηγικά από την δεκαετία του 1960 όταν οι ΗΠΑ αποφάσισαν να στηρίξουν την ύπαρξη του Ισραήλ απέναντι στους Άραβες μέσω του λεγόμενου Δόγματος της Περιφέρειας. Ο πρώτος πρωθυπυργός του Ισραήλ Μπεν- Γκουριόν, επένδυσε στις οικονομικές και πολιτικές σχέσεις με τις δύο χώρες, αποτέλεσμα αυτού το Ιράν να καταστεί η κύρια δύναμη στην ενέργεια σε αυτό το δόγμα, το Ισραήλ η χώρα με τις μεγαλύτερες επενδύσεις, και η Τουρκία η χώρα των εξοπλισμών. Μάλιστα ο στόχος των ΗΠΑ ήταν Ιράν και Ισραήλ να εκοσμικευτούν και να προχωρήσουν ως δημοκρατικές χώρες μακριά από την θρησκευτική ηγεμονία, και να ακολουθήσουν το οικονομικό, δυτικό πρότυπο του Ατατούρκ στην Τουρκία.

Η σημασία του φυσικού αερίου για την Τουρκία

Με αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου που ανέρχονται σε 991,6 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (Tcf), το Ιράν κατέχει τα δεύτερα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο μετά τη Ρωσία, και η Τουρκία αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς του Ιρανικού φυσικού αερίου. Η κατανάλωση φυσικού αερίου στην Τουρκία αυξήθηκε στις αρχές του 2021. Μέχρι το 2017, η κατανάλωση έφτασε στο ανώτατο όριο των 51,6 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, που ήταν υπερδιπλάσια από τη ζήτηση που καταγράφηκε το 2005. Ενώ η εγγεγραμένη κατανάλωση αναφέρεται σε 4.474 δις κυβικά πόδια/Μέρα  τον Δεκέμβριο του 2020, σημειώνοντας αύξηση από τον προηγούμενο Δεκέμβριο του 2019 που βρισκόταν σε 4.195 δις κυβικά πόδια/Μέρα.

Σύμφωνα δε με την Daily Sabah, η ημερήσια κατανάλωση φυσικού αερίου της Τουρκίας έφτασε στο υψηλότερο ρεκόρ των 274 δις κυβικά πόδια/Μέρα  στις 18 Ιανουαρίου 2021, αναλογικά με στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από την τουρκική εταιρεία αγωγών πετρελαίου (BOTAŞ). Η χώρα δε ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ της στις 8 Ιανουαρίου 2019, όταν η κατανάλωση ήταν συνολικά 245 δις κυβικά πόδια/Μέρα. Η κατανάλωση φυσικού αερίου σε όλη την Τουρκία αυξήθηκε τόσο λόγω της ραγδαίας πτώσης των θερμοκρασιών του Χειμώνα 2021, όσο και λόγω της αύξησης της κατανάλωσης φυσικού αερίου στα νοικοκυριά αφού και στην γειτονική χώρα εφαρμόστηκαν lockdown και περιορισμοί στα σπίτια λόγω του COVID-19.

Αξίζει δε να αναφερθεί ότι το φυσικό αέριο για την Τουρκία, είναι τόσο σημαντικό ώστε τα δεδομένα κατανάλωσης ενημερώνονται ετησίως, και καταγράφεται κατανάλωση κατά μέσο όρο 1.485 δις κυβικά πόδια/Μέρα από τον Δεκέμβριο του 1982 έως το 2020. Ως παραθέτεται πιο κάτω από το Anouk Honore European Gas Demand, supply and pricing: cycles, seasons and the impact of LNG price arbitrage. OIES/OUP (2010), η Τουρκία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές φυσικού αερίου, και δη LNG (υγροποιημένο φυσικό αέριο). Το 2020, οι συνδυασμένες εισαγωγές της Τουρκίας ανήλθαν σε 46,6 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα. Ο όγκος αυτός ήταν παρόμοιος σε σύγκριση με την προηγούμενη πενταετία. Ωστόσο, το 2018 σημειώθηκε αισθητή μείωση, με την εισαγωγή φυσικού αερίου και LNG να ανέρχονται σε 20,2 δισ. κυβικά μέτρα και 11,4 δισ. κυβικά μέτρα, αντίστοιχα. Το 2020, η Τουρκία είχε το μερίδιο του 3% των παγκόσμιων εισαγωγών LNG. Μετά δε και την πολιτική ανάκαμψη στις σχέσεις με την Ρωσία, η Τουρκία είναι σημαντικός πελάτης της Gazprom, της ρωσικής κρατικής εταιρείας ενέργειας, εισάγοντας 16,4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα το 2020.

Οι «παράνομες» σχέσεις με το Ιράν

Δεξιά: Νετσμετίν Ερμπακάν. Αριστερά: Ταγίπ Ερντογάν

Η Πέρσικη και η Οθωμανική αυτοκρατορία βρίσκονταν διαρκώς σε ανταγωνισμό τόσο πολιτικό, όσο και εδαφικό. Μετά την πτώση και των δύο Αυτοκρατοριών κατά την δικαετία του 1920, οι εδαφικοί ανταγωνισμοί κατέληξαν σε διαμάχες για τον Κουρδικό πληθυσμό, όπου το Ιράν ενέταξε στην πολιτική ζωή με την διάλυση των διασπατών, από τον Ρέζα Σάχη. Από την άλλη η Τουρκία πάντα κρατούσε τους Κούρδους απομονωμένους ενώ μέχρι σήμερα αντιμετωπίζει τα ένοπλα κινήματα τους. Η Ισλαμική Επανάσταση του 1979 στο Ιράν έφερε τέλος στο Δόγμα της Περιφέρειας με την διακοπή κάθε σχέσης με το Ισραήλ. Το Ιράν αν και χρειαζόταν την Τουρκία για τις τραπεζικές και οικονομικές συναλλαγές μετά την διπλωματική κρίση με τις ΗΠΑ το 1980, επέλεγε να έχει μόνο συναλλακτικές επαφές, αφού η Τουρκία ήταν δύναμη που στήριζε το Ισραήλ και την Αμερικάνικη εξωτερική πολιτική.

Τα παραπάνω πήραν μια διαφορετική τροπή το 1994 που επηρρεάζουν μέχρι και σήμερα την συμπεριφορά της Τουρκίας απέναντι στις εξαγγελίες των ΗΠΑ. Στις τουρκικές τοπικές εκλογές του 1994, το Κόμμα Πρόνοιας (Welfare Party- WP) με ισλαμογενή προσανατολισμό αύξησε τη δύναμή του κατακτώντας με επιτυχία θέσεις δημάρχων σε πολλές πόλεις της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένων της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης. Στο πολιτικό και οικονομικό κέντρο της χώρας. Στις 28 Ιουνίου 1996 το WP μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με το Κόμμα του Αληθινού Δρόμου (True Path Party- TPP) και για πρώτη φορά στην ιστορία εξελέγη ισλαμιστής πρωθυπουργός, ο Νετζμετίν Ερμπακάν.

Η εκλογή για πρώτη φορά στην ιστορία, του Ερμπακάν ενός ισλαμιστή πρωθυπουργού, δεν άφησε αδιάφορους ούτε τους Τούρκους, ούτε και τους Ιρανούς Ισλαμιστές. Εκτός από τις αυξημένες πολιτικές και θρησκευτικές σχέσεις, οι δύο χώρες υπέγραψαν σύμβαση φυσικού αερίου για προμήθεια από το Ιράν 10 bcm/έτος, παρά τις απαγορεύσεις των ΗΠΑ (US Iran Sanction Act (ISA)) ότι θα επέβαλαν κυρώσεις σε όλες τις μη Ιρανικές εταιρείες που θα επένδυαν  περισσότερα από 20 εκατομμύρια δολάρια ανά έτος στις βιομηχανίες φυσικού αερίου και πετρελαίου στο Ιράν. Ήταν αυτό το γεγονός που τράβηξε τη μεγαλύτερη προσοχή στα μέσα ενημέρωσης και στους διπλωματικούς κύκλους εκείνης της εποχής, όχι μόνο για την υπόσκαψη των ΗΠΑ από την σύμμαχο Τουρκία αλλά και από την διεθνή «μπαμπεσιά» αυτής της συμφωνίας.

Για να μην έρθει σε σύγκρουση η Τουρκία με τις ΗΠΑ, αποφάσισαν Ιράν και Τουρκία να παίξουν με τους περιορισμούς των κυρώσεων που επέβαλαν οι ΗΠΑ. Έτσι η επένδυση έγινε με τέτοιο τρόπο που αν και η Τουρκία επένδυσε περισσότερα από 20 εκατομμύρια δολάρια, δεν διαφάνηκε σε κανένα τραπεζικό και διπλωματικό λογαριασμό, αφού μεσολάβησαν και ιδιωτικοί κύκλοι γαι την μετεφορά των χρηματικών ποσών, μη δίνοντας έρεισμα για διπλωματικές αντιδικίες με τις ΗΠΑ. Δια αυτό τον τρόπο η Τουρκία επένδυσε στο Ιράν, και το Ιράν άρχισε τις πρώτες εξαγωγές σε άλλη χώρα με πάσα νομιμότητα.

Ο σχεδιασμός για έναν Ιρανοτουρκικό αγωγό προς την Ευρώπη

Το 1996 υπογράφηκε σύμβαση φυσικού αερίου μεταξύ του Ιράν και της Τουρκίας. Η συμφωνία προέβλεπε την παράδοση φυσικού αερίου σε περίοδο 23 ετών με εξαγωγές 4 Bcm ως το 2002, και την δημιουργία αγωγού ώστε να αυξηθεί η πώληση του φυσικού αερίου στα 10 Bcm (η χωρητικότητα του αγωγού) το 2007. Ο αγωγός παραδόθηκε τελικά το 2001, και οδήγησε στο νέο Μνημόνιο (MOU) μεταξύ των δύο χωρών που περιλάμβανε την τουρκική συμμετοχή στην ανάπτυξη του κοιτάσματος φυσικού αερίου του South Pars.

Τα στρατηγικά σχέδια της Τεχεράνης και της Άγκυρας δεν παρέμειναν μόνο στον South Pars, το MOU εξηγεί ότι στόχος είναι ένας εντελώς νέος αγωγός που θα διοχετεύσει το ιρανικό αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας, αλλά και θα προμήθευε την τουρκική αγορά, δηλαδή θα αυξήσει το Ιράν τις εξαγωγές μέσω του νέου αγωγού που προορίζεται να παραδώσει φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω Τουρκίας. Περαιτέρω βάσει του Μνημονίου η TPAO (Turkish Petroleum Corporation) θα παρήγαγε έως και 16 Bcm/έτος φυσικό αέριο από το South Pars, το μισό για τουρκική εσωτερική χρήση και το μισό για παράδοση στην Ευρώπη.

Οι επιλογές του Μνημονίου ήταν το Ιράν να προμηθεύσει το φυσικό του αέριο από τον Nabucco ή από τον Trans-Adriatic Pipeline (TAP) ή τον Persian Pipeline, ώστε το αέριο να μεταφερθεί μέσω Τουρκίας στην Ευρώπη, παραμεριζοντας την απειλή του δικού μας East Med. Έτσι οι συμφωνίες Ερμπακάν μετά από δύο δεκαετίες θα έκαναν την Τουρκία την χώρα διαπραγματεύτρια του φυσικού αερίου της Ευρώπης, μέσα από έναν αγωγό που θα μετέφερε χαμηλού κόστους αέριο από το Ιράν. Προς αυτή την κατεύθυνση Τουρκία και ΗΠΑ βρέθηκαν επί κυβερνήσεων Ερντογάν αλλά και ως σήμερα σε διπλωματικές αντιιπαραθέσεις, αφού η Τουρκία τείνει να επιχειρεί να εξελιχθεί σε έναν δεινό ενεργειακό παράγοντα και πρωτοστατεί στην γεφύρωσει των ενεργειακών σχέσεων Ιραν- Ε.Ε., και Ε.Ε.- Ρωσίας, πάντα προς ιδίο όφελος. Σύμφωνα με το Μνημόνιο, η TPAO θα αναπτύξει τις Φάσεις 22, 23 και 2450 του South Pars και θα συμμετάσχει στην κατασκευή του αγωγού αερίου IGAT-9 μήκους 1.850 χιλιομέτρων από το Assaluyeh στο Bazargan, κοντά στα σύνορα Τουρκίας-Ιράν.

Η Τουρκία έχει μακροπρόθεσμα και ασύμφορα συμβόλαια εισαγωγής με τη Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν, την Αλγερία και τη Νιγηρία καθώς υπάρχει συμφωνία μεταξύ Τουρκίας και Τουρκμενιστάν που δεν έχει εφαρμοστεί, για εισαγωγή 30 Bcm/έτος. Η ετήσια ποσότητα (ACQ) στα –τρία συμβόλαια με τη Ρωσία είναι 30 Bcm, με την Αλγερία 4 Bcm, και το Αζερμπαϊτζάν 6,6 Bcm. Οι ανάγκες της Τουρκίας δια μέσου αυτού του νέου αγωγού που σχεδιαζόταν με το Ιράν, θα διασφαλίζονταν πολιτικά, και μετέπειτα θα ήταν η χώρα όπου το Ιράν θα διοχέτευε μέσω ή Nabucco ή Trans-Adriatic Pipeline φυσικό αέριο, δεσμεύοντας έτσι τον ενεργεικό πυλώνα της Ευρώπης.

Η οικονομική συνεργασία μεταξύ Ιράν και Τουρκίας δεν περιορίζεται στο φυσικό αέριο, και αν ακόμη ο προτεινόμενος αυτός αγωγός δεν επιχειρήθηκε ακόμη δεν παύει να είναι μια μεγάλη απειλή για τους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην περιοχή απέναντι στην Σαουδική Αραβία, την Κύπρο, την Ελλάδα, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Έτσι, η τουρκική κρατική εταιρεία λιπασμάτων αγόρασε το μεγαλύτερο συγκρότημα παραγωγής λιπασμάτων του Ιράν, την Razi Petrochemical Company, για 681 εκατομμύρια δολάρια από τη διοίκηση ιδιωτικοποιήσεων του Ιράν. Επιπλέον, υπήρξε συζήτηση μεταξύ Τούρκων και Ιρανών αξιωματούχων για το άνοιγμα τουρκικών τραπεζών στο Ιράν, όπου η Τουρκία πια θα αποτελούσε το θησαυροφυλάκιο τρισεκατομμυρίων δολαρίων που η Ιρανική κυβέρνηση δεν μπορεί να επενδύσει λόγω των κυρώσεων από το 2018. Από την άλλη η Τουρκία θα μπορούσε να καταστεί ο χειριστής των επενδύσεων του Ιράν και αντιστρόφως σε όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας σε συνεργασία με Ρωσία και Κίνα. Το 2008, το τουρκικό εμπόριο με το Ιράν ανήλθε σε περίπου 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε σύγκριση με μόλις 1 δισεκατομμύριο δολάρια το 2000, ενώ ο Ιρανικές πηγές αναφέρουν αύξηση των εμπορικών συναλλαγών σε 30 δισεκατομμύρια το 2021.

Επίλογος

Το Ιράν ενημέρωσε την Τουρκία πριν 20 ημέρες για δεκαήμερη διακοπή της ροής φυσικού αερίου, με αποτέλεσμα οι βιομηχανίες ειδικά στην Ανατολία να έχουν επιβραδύνει τις εργασίες τους, ή να λειτουργούν περιοδικά. Το Μνημόνιο δημιουργίας ενός νέου αγωγού με το Ιράν θα βοηθούσε την Τουρκία να αντιμετωπίσει με λιγότερο κόστος την απειλή του East Med, που πρέπει να διαπεράσει την Ανατολική Μεσόγειο για να φτάσει στην Ευρώπη, αλλά και να απεξαρτηθεί από  το εισαγόμενο φυσικό αέριο από τη Ρωσία, το Αζερμπαϊτζάν και τις χώρες της Αφρικής. Μόνο το Ιράν που από το 1996 αποτελεί τον μεγαλύτερο ενεργειακό συνέταιρο της Τουρκίας, παρείχε το 16% των αναγκών της Τουρκίας σε φυσικό αέριο κατά τους πρώτους δέκα μήνες του 2021. Ενώ οι τιμές της ενέργειας έχουν αυξηθεί απότομα στην Τουρκία, λόγω των παγκόσμιων αυξήσεων και της πτώσης της λίρας έναντι του δολαρίου κατά 44% πέρυσι, οι δύο χώρες συνεργάζονται σε πολιτικό, οικονομικό, στρατιωτικό επίπεδο με επεκτατικό πρόγραμμα στην περιοχή μας.

https://lnkd.in/eZHdKPPW

Από το Economy Today

Ο ανταγωνισμός στις εξαγωγές του φυσικού αερίου και η ουκρανική κρίση

Από
anixneuseis
-
1

Τα δυτικά μέσα δημοσίευσαν το ευχάριστο νέο πως οι Ηνωμένες Πολιτείες ξεπέρασαν τους ανταγωνιστές τους – τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία – στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Επιπλέον, τον Ιανουάριο, για πρώτη φορά, οι εξαγωγές LNG από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρώπη υπερέβησαν την παροχή φυσικού αερίου μέσω αγωγών από τη Ρωσία. Και όλα αυτά συνέβησαν δήθεν λόγω της ουκρανικής κρίσης. Γιατί δεν ισχύει ο ισχυρισμός αυτών των αποκαλύψεων;

Κάποιες απροσδόκητες και διφορούμενες θέσεις διατυπώθηκαν Ταυτόχρονα από την Wall Street Journal. Οι ΗΠΑ αναδεικνύονται και πάλι ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου (σχεδόν 20% πάνω από τους δύο ανταγωνιστές τους τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία) και ο μεγαλύτερος παραγωγός φυσικού αερίου στον κόσμο.

Παράλληλα, τονίζεται ότι η επιτυχία της αμερικανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας φέρεται να σχετίζεται άμεσα με την όξυνση της κρίσης στην Ουκρανία. «Δεν υπάρχει αμφιβολία για τη γεωπολιτική σημασία της θέσης της Αμερικής στο πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Η κρίση στην Ουκρανία και η ενεργειακή κρίση στην Ευρώπη ρίχνουν φως στην παγκόσμια επιρροή της παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ΗΠΑ».

Μια άλλη αξιοσημείωτη εξέλιξη σημειώθηκε ενώ η κρίση στην Ουκρανία προκάλεσε ανησυχίες για την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. «Τον περασμένο μήνα, για πρώτη φορά στην ιστορία, οι εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην Ευρώπη ξεπέρασαν τις παραδόσεις φυσικού αερίου μέσω αγωγών από τη Ρωσία. Οι ρωσικές εξαγωγές, οι οποίες συνήθως αντιπροσωπεύουν περίπου το 30% της κατανάλωσης φυσικού αερίου στην Ευρώπη, έχουν μειωθεί σημαντικά λόγω των ρωσικών τιμών. Και με τις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη περίπου τέσσερις φορές περισσότερο από τις συνηθισμένες, οι εξαγωγές των ΗΠΑ έχουν εκτοξευθεί για να καλύψουν το κενό».

Ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν γίνει ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου, κανείς δεν το αμφισβητεί. Γι’ αυτό προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι τα δυτικά μέσα ενημέρωσης γράφουν γι’ αυτό τώρα, ως υποτίθεται ένα ασυνήθιστο γεγονός.

«Αυτό συνιστά μια αξιοπερίεργη αποκάλυψη, γιατί είναι γνωστό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παράγουν περισσότερο πετρέλαιο και φυσικό αέριο, από τις άλλες χώρες παραγωγής, εδώ και αρκετά χρόνια. Όσον αφορά το φυσικό αέριο, έχουν από καιρό αφήσει τη Ρωσία στη δεύτερη θέση. Και στο πετρέλαιο, η Ρωσία και η Σαουδική Αραβία ήταν κατώτερες εδώ και αρκετά χρόνια», λέει ο εμπειρογνώμονας του Χρηματοοικονομικού Πανεπιστημίου υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και του Ταμείου Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας Ίγκορ Γιουσκόφ.

Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ αναδείχθηκαν για πρώτη φορά παγκόσμιος ηγέτης στην παραγωγή πετρελαίου το 2018. Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς ξεπέρασαν πρώτα τη Ρωσία και το φθινόπωρο τη Σαουδική Αραβία. Όσον αφορά την παραγωγή φυσικού αερίου, οι ΗΠΑ είχαν ξεπεράσει τη Ρωσία ακόμη νωρίτερα – το 2012. Οι ΗΠΑ κατάφεραν να το επιτύχουν αυτό χάρη στη σοβαρή τεχνολογική πρόοδο που πέτυχαν στην εξόρυξη σχιστόλιθου. Πρώτα υπήρξε μια σχιστολιθική επανάσταση στο φυσικό αέριο και μετά στο πετρέλαιο.

Άλλο τώρα αν οι ΗΠΑ συνεχίζουν να υστερούν της Ρωσίας όσον αφορά τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου. Αυτό εξηγείται εύκολα: η ίδια η αμερικανική οικονομία καταναλώνει πολλούς υδρογονάνθρακες. Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι εισαγωγείς πετρελαίου, που σημαίνει ότι εξάγουν λιγότερο πετρέλαιο από ό,τι εισάγουν. Υπήρξαν προσπάθειες να καταστούν καθαροί εξαγωγείς και ανεξάρτητοι από το εισαγόμενο πετρέλαιο, αλλά αυτό δεν προχώρησε. Αντί για το βαρύ αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας, τα αμερικανικά διυλιστήρια αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο και πετρελαιοειδή. Οι Αμερικανοί εξάγουν το δικό τους σχιστολιθικό πετρέλαιο σε υψηλότερη τιμή.

Η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου στις Ηνωμένες Πολιτείες αυξάνεται, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη γεωπολιτική σύγκρουση με την Ουκρανία και τη Δύση. «Είναι μια καθαρά οικονομική υπόθεση που συνέβη αρχικά χάρη στην επανάσταση του σχιστόλιθου των ΗΠΑ. Η παραγωγή αυξήθηκε πέρυσι χάρη στις επίμονα υψηλές τιμές των υδρογονανθράκων. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2021, οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν. Στα 90 δολάρια το βαρέλι, σχεδόν όλα τα έργα εξόρυξης γίνονται κερδοφόρα. Η διαφορά είναι μόνον ότι προηγουμένως, μόλις ανέβαινε η τιμή του πετρελαίου, οι παραγωγοί σχιστόλιθου αύξαναν αμέσως την παραγωγή. Αλλά από τότε που ο Μπάιντεν ανέβηκε στην εξουσία, οι Αμερικανοί παραγωγοί έγιναν πιο προσεκτικοί όσον αφορά τις επενδύσεις στην παραγωγή, λόγω των φόβων ότι θα τους μηνύσουν για τους κανονισμούς για το κλίμα και θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις επενδύσεις. Οι Αμερικανοί παράγοντες της πετρελαϊκής βιομηχανίας επιλέγουν όλο και περισσότερο να εξαργυρώνουν τα κέρδη τους αντί να επενδύσουν», λέει ο Γιουσκόφ. Κι όμως, το ακριβό πετρέλαιο έχει κάνει τη δουλειά του: οι παραγωγοί σχιστόλιθου αυξάνουν σταδιακά την παραγωγή τους.

«Η κλιμάκωση της κρίσης στην Ουκρανία δεν έχει να κάνει φυσικά με την αύξηση της παραγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προφανώς, τα δυτικά μέσα προσπαθούν με αδέξιο τρόπο να υποστηρίξουν τη θέση της Ουάσιγκτον ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να φοβάται να ενταχθεί στις αμερικανικές σκληρές κυρώσεις κατά της Ρωσίας, επειδή οι ΗΠΑ θα στείλουν το δικό τους LNG για να αντικαταστήσει το ρωσικό στην ευρωπαϊκή αγορά», υποστηρίζει ο συνομιλητής.

Ως απόδειξη αυτού, η WSJ αναφέρει επίσης το γεγονός ότι τον Ιανουάριο ήρθε περισσότερο αμερικανικό LNG στην Ευρώπη από το ρωσικό αέριο μέσω των αγωγών. Ωστόσο, αυτό και πάλι δεν έχει καμία σχέση με την κλιμάκωση της σύγκρουσης γύρω από την Ουκρανία, δεν είναι μια νέα μακροπρόθεσμη τάση, αλλά απλώς μια τυχαία οικονομική συγκυρία. Τον Ιανουάριο, αρκετοί παράγοντες συνέκλιναν στο ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν κερδοφόρο για τους Ευρωπαίους να αγοράσουν LNG στην ημερήσια αγορά (spot market).

Στα τέλη του περασμένου και στις αρχές του τρέχοντος έτους, πολλές νέες εγκαταστάσεις αεριοποίησης LNG άνοιξαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει περισσότερο LNG διαθέσιμο για εξαγωγή. Ωστόσο, αυτό το LNG δεν θα είναι ελεύθερο για πολύ, επειδή το κλείνουν με μακροπρόθεσμα συμβόλαια Ασιάτες καταναλωτές.

«Πιθανώς, η εφημερίδα πρόσθεσε και τις προμήθειες LNG όχι μόνο από τις ΗΠΑ, αλλά και από την Κίνα, που θα μπορούσαν να έχουν αμερικανική προέλευση. Το Πεκίνο είχε κλείσει με συμβόλαια περισσότερο LNG από όσο χρειαζόταν. Ο χειμώνας φέτος, όμως, ήταν αρκετά ζεστός, κι έτσι εμφανίστηκαν πλεονασματικοί όγκοι LNG. Η Κίνα ανακατεύθυνε αυτούς τους όγκους στην ευρωπαϊκή αγορά για να έχει κέρδος. Πράγματι, στην Ευρώπη οι τιμές στην ημερήσια αγορά σε κάποιες περιπτώσεις έχουν αυξηθεί. Σύμφωνα με τα μακροπρόθεσμα συμβόλαια της Gazprom, προφανώς, η τιμή του φυσικού αερίου, έχει αυξηθεί. Ως εκ τούτου, η ζυγαριά έχει γύρει προς την κατεύθυνση των προμηθειών LNG. Ωστόσο, μιλάμε για συγκυριακές συνθήκες της αγοράς και όχι για εκτόπιση του ρωσικού φυσικού αερίου από την Ευρώπη».

Με άλλα λόγια, δεν ήταν οι ΗΠΑ που επέβαλαν το LNG να πάει στην Ευρώπη τον Ιανουάριο, αλλά η κατάσταση στην αγορά. Αυτό σημαίνει ότι τα πράγματα θα επανέλθουν όπως ήταν προηγουμένως. Ήδη από τον Φεβρουάριο, οι παραδόσεις από τους αγωγούς της Gazprom στην Ευρώπη αυξήθηκαν σημαντικά. Αυτό σημαίνει ότι οι Ευρωπαίοι άρχισαν και πάλι να παραγγέλνουν περισσότερο αέριο από τη Ρωσία. Επιπλέον, σχεδόν όλο το LNG που παράγεται στο εργοστάσιο Yamal LNG από τη Novatek πηγαίνει τώρα κατευθείαν στην Ευρώπη (οι μεταφορές στην Ασία έχουν γίνει πιο περίπλοκες λόγω του πάγου στη διαδρομή της Βόρειας Θάλασσας). «Μέχρι το τέλος αυτού του έτους, η Ρωσία θα παρέχει περισσότερο αέριο από τις Ηνωμένες Πολιτείες», καταλήγει ο συνομιλητής μας.

Πηγή: https://vz.ru/economy/2022/2/16/1143819.html

Απο το blog του Σωτήρη Δημόπουλου https://sotiriosdemopoulos.blogspot.com/

Ουκρανία: Νεκρός στρατιώτης μετά από βομβαρδισμούς από φιλορώσους αυτονομιστές

Από
pcuser
-
0

Νέος συναγερμός έχει σημάνει το πρωί του Σαββάτου στην Ουκρανία.

Ο ουκρανικός στρατός ανακοίνωσε ότι ένας στρατιώτης σκοτώθηκε σε βομβαρδισμούς από φιλορώσους αυτονομιστές το πρωί στην ανατολική Ουκρανία, όπου η κλιμάκωση της βίας αυτή την εβδομάδα προκαλεί ανησυχίες ότι μπορεί να οδηγήσει στην ανάληψη στρατιωτικής δράσης από την πλευρά της Ρωσίας.

«Κατά τη διάρκεια βομβαρδισμού, ένας Ουκρανός στρατιώτης τραυματίσθηκε θανάσιμα από θραύσμα οβίδας», επιβεβαίωσε η στρατιωτική διοίκηση στην ανατολική Ουκρανία.

Ο ουκρανικός στρατός ανέφερε στην ιστοσελίδα του στο Facebook ότι έχει καταγράψει 19 παραβιάσεις της συμφωνίας κατάπαυσης πυρός από τους αυτονομιστές σήμερα το πρωί συγκριτικά με 66 περιπτώσεις το προηγούμενο 24ωρο. 

Γενική επιστράτευση κηρύχθηκε σε Λουγκάνσκ και Ντονέτσκ

Ο επικεφαλής της αυτοανακηρυχθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ Λεονίντ Πάσετσνικ υπέγραψε σήμερα διάταγμα που προβλέπει γενική κινητοποίηση.

Ο Πάσετσνικ απαγόρευσε ταυτόχρονα σε άνδρες ηλικίας 18 έως 55 ετών (σ.σ. δηλαδή σε ηλικία που μπορούν να φέρουν όπλα) να φύγουν από την περιοχή, ενώ επέτρεψε στις αρχές να προχωρήσουν σε επίταξη οχημάτων και περιουσιακών στοιχείων επιχειρήσεων και ιδιωτών για αμυντικούς σκοπούς.

Νωρίτερα, ο ηγέτης της αυτοανακηρυχθείσας Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέσκ Ντένις Πουσίλιν υπέγραψε επίσης αντίστοιχο διάταγμα.

«Θεαματική αύξηση» των παραβιάσεων της εκεχειρίας

Οι παρατηρητές του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) ανακοίνωσαν σήμερα πως διαπιστώνουν «θεαματική αύξηση» των παραβιάσεων της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στην ανατολική Ουκρανία, όπου αναμετρώνται φιλορώσοι αυτονομιστές και κυβερνητικά στρατεύματα από το 2014.

Κατέγραψαν «θεαματική αύξηση» των εχθροπραξιών κατά μήκος της γραμμής του μετώπου, τόνισε σε ανακοίνωσή του ο ΟΑΣΕ, εκτιμώντας πως το επίπεδο της βίας πλέον έχει επανέλθει εκεί όπου βρισκόταν πριν από τη συμφωνία του Ιουλίου του 2020 για την εδραίωση της εκεχειρίας.

Έκανε λόγο για 222 παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός στη γραμμή του μετώπου στην περιφέρεια Ντονέτσκ, που ελέγχεται από τους φιλορώσους αυτονομιστές, συμπεριλαμβανομένων 135 «εκρήξεων», έναντι 189 την Τετάρτη και 24 την Τρίτη.

Στην περιφέρεια Λουγκάνσκ, που επίσης ελέγχουν οι φιλορώσοι αυτονομιστές, ο Οργανισμός έκανε λόγο για 648 παραβιάσεις, συμπεριλαμβανομένων 519 «εκρήξεων», έναντι 402 την Τετάρτη και 129 την Τρίτη.

Ο ΟΑΣΕ «καλεί τα μέλη να τηρούν αυστηρά όλες τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν και να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μειωθούν οι εντάσεις», καθώς και «να εργαστούν για την άμεση αποκλιμάκωση για χάρη των αθώων αμάχων και στις δύο πλευρές της γραμμής του μετώπου που συνεχίζουν να υποφέρουν εξαιτίας αυτής της σύρραξης», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Ο Οργανισμός, στον οποίο είναι μέλη τόσο η Ρωσία όσο και οι ΗΠΑ, ανέπτυξε αποστολή παρατηρητών στην Ουκρανία το 2014, μετά την προσάρτηση της χερσονήσου της Κριμαίας από τη Μόσχα και το ξέσπασμα του πολέμου ανάμεσα στους φιλορώσους αυτονομιστές και τον ουκρανικό στρατό στην ανατολική Ουκρανία, περιοχή γνωστή επίσης με την ονομασία Ντονμπάς. Ο πόλεμος αυτός έχει στοιχίσει τη ζωή σε πάνω από 14.000 ανθρώπους, σύμφωνα με τις αρχές στο Κίεβο.

Νέα έκρηξη

Δεύτερη έκρηξη σημειώθηκε το βράδυ της Παρασκευής στην πόλη του Λουγκάνσκ, στην ομώνυμη αυτοανακηρυχθείσα «δημοκρατία» της ανατολικής Ουκρανίας, μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο Tass επικαλούμενο τις τοπικές αρχές.

Η έκρηξη σημειώθηκε περίπου 40 λεπτά αφότου αναφέρθηκε μια πρώτη, σε αγωγό φυσικού αερίου, κοντά στην πόλη.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για θύματα.

 

Η εκτίμηση Μπάιντεν

«Πεπεισμένος» ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έχει αποφασίσει να επιτεθεί στην Ουκρανία, δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν.

Μολονότι υπάρχει ακόμη περιθώριο για τη διπλωματία, ο Μπάιντεν αναμένει ότι η Ρωσία θα εισβάλει εντός των επόμενων ημερών.

«Έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι οι ρωσικές δυνάμεις σχεδιάζουν και σκοπεύουν να επιτεθούν στην Ουκρανία την επόμενη εβδομάδα, τις επόμενες ημέρες», είπε, εξηγώντας ότι η Ουάσινγκτον θεωρεί ότι η Ρωσία θα στοχοθετήσει και το Κίεβο, την ουκρανική πρωτεύουσα.

Σύμφωνα με τον Μπάιντεν πάντως, ο Πούτιν ούτε κατά διάνοια δεν σκέφτεται να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα. Για τις στρατιωτικές ασκήσεις που θα παρακολουθήσει το Σαββατοκύριακο ο Ρώσος πρόεδρος, ο Αμερικανός ομόλογός του είπε ότι μέσω αυτών προσπαθεί να πείσει τον κόσμο ότι μπορεί να αλλάξει τη «δυναμική» στην Ευρώπη.

https://www.tovima.gr/2022/02/19/world/oukrania-nekros-stratiotis-meta-apo-vomvardismous-apo-filorosous-aytonomistes/

Λαβρόφ: Έχουμε πληροφορίες για μισθοφόρους από Κόσοβο, Αλβανία και Βοσνία στο Ντονμπάς

Από
pcuser
-
0

 

Η Ρωσία έχει πληροφορίες ότι μισθοφόροι από το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη στέλνονται στο Ντονμπάς, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ.

«Ο Γερμανός Καγκελάριος Όλαφ Σολτς και όλοι οι άλλοι ηγέτες του ΝΑΤΟ λένε ότι η Συμμαχία είναι αμυντική, ότι όλα ήταν επιτυχημένα και ότι η περιοχή τώρα ευδοκιμεί», είπε ο Λαβρόφ.

Όμως, σύμφωνα με τον υπουργό, η περιοχή είναι «μακριά από την άνθηση».

«Το Κοσσυφοπέδιο και ορισμένα άλλα μέρη των Δυτικών Βαλκανίων γίνονται γόνιμο έδαφος για εγκλήματα. Υπάρχουν τρομοκράτες, έμποροι ναρκωτικών. Είναι ένα μέρος για τη στρατολόγηση μισθοφόρων που εμπλέκονται σε συγκρούσεις που σταδιακά φουντώνουν, μεταξύ άλλων από τις Ηνωμένες Πολιτείες.  Η Αλβανία και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη στρατολογεί μισθοφόρους που στέλνονται στο Ντονμπάς, μεταξύ άλλων, για να βγάλουν από την ισορροπία τη Ρωσία. Αυτήν τη στιγμή επαληθεύουμε αυτές τις πληροφορίες», είπε ο υπουργός Εξωτερικών.

Ο Λαβρόφ εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για την άρνηση του Κιέβου να πραγματοποιήσει απευθείας συνομιλίες με τους ηγέτες των Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ για τον τερματισμό του εμφυλίου πολέμου και αναφορές για δραστική αύξηση των πυρών βαρέων όπλων στο Ντονμπάς που απαγορεύεται από τις συμφωνίες του Μινσκ.

Το Κίεβο, σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών, είναι υπεύθυνο για την υπονόμευση των συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός.

«Τονίσαμε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στην εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ στο σύνολό τους. Και, φυσικά, τονίσαμε τη σοβαρή μας ανησυχία για τις δηλώσεις του Κιέβου ότι δεν θα έχει άμεσο διάλογο με το Ντόνετσκ και το Λουχάνσκ. Αυτή είναι μια άμεση πρόκληση και η άμεση άρνηση των συμφωνιών του Μινσκ», είπε ο Λαβρόφ στους δημοσιογράφους.

Οι δυτικές δηλώσεις για τη ρωσική «εισβολή» στην Ουκρανία είναι προπαγάνδα, παραποιήσεις και κατασκευές, είπε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών.

bgnes.bg

https://www.echedoros-a.gr

Πρόεδρος Κροατίας: «Φτάνει, πια, η επέκταση του ΝΑΤΟ στα ανατολικά!»

Από
pcuser
-
1

 

Ο Κροάτης Πρόεδρος Ζόραν Μιλάνοβιτς δήλωσε ότι είναι αντίθετος στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ οπουδήποτε και θα είναι αντίθετος όσο είναι στην εξουσία.

«Αρκεί η διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ είναι μια εικονική επίθεση. Όσο είμαι πρόεδρος, θα είμαι κατά της επέκτασης του ΝΑΤΟ οπουδήποτε», είπε ο Μιλάνοβιτς.

Είπε ότι δικαιώνει τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Νομίζω ότι αυτός που υποστηρίζει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία θέτει σε κίνδυνο το Κροατικό συμφέρον. Επειδή είμαστε στο ΝΑΤΟ, κάποιος μπορεί να στείλει τους ανθρώπους μας αύριο. Ο Πούτιν είναι μεγαλύτερος (σε ηλικία), θα φύγει. Η Ρωσία δεν θα φύγει. Σε κάποιο σημείο πρέπει να ειπωθούν πολλά για το πού είναι το τέλος του ΝΑΤΟ», είπε.

Ο Μιλάνοβιτς ρώτησε τους δημοσιογράφους αν θα αναλάμβαναν την ευθύνη και θα έστελναν το παιδί τους εκεί.

«Μόλις δεσμευτείς, δεν υπάρχει επιστροφή. Το ΝΑΤΟ ήρθε στην Ανατολή αρκετά, φτάνει πια»  είπε ξεκάθαρα ο Κροάτης πρόεδρος.

Επεσήμανε ότι αυτά που λέει σήμερα τα λέει με κοινή λογική, εκ πείρας, ως πρόεδρος της Κροατίας.

Ο Μιλάνοβιτς είπε ότι η Ουκρανία ζητά να κατευναστούν οι εντάσεις και παρακολουθούμε, λέει, πώς μια φτωχή χώρα καταστρέφεται από τον φλεγμονώδη πανικό.

makfax.com.mk

https://www.echedoros-a.gr

Νίκος Κανέλλος: Ειρήνη φωνάζουν μόνο οι εξαντλημένοι ….

Από
anixneuseis
-
1
Αυτό και αν δεν είναι πλύση εγκεφάλου….
Πόλεμος παντού!
Όταν ελαχιστοποιούνται τα νοητικά τους αποθέματα ομιλούν περί νέου ψυχρού πολέμου
Μα είδατε ποτέ καμμία περίοδος ψυχρού πολέμου να ακολουθείται από πόλεμο;
Ολοι οι πόλεμοι προηγούνται
Κάλπικο το σκηνικό αλλά όχι χωρίς λόγους και αιτίες
Άρα αν διδασκόμαστε σωστά από την ιστορία τρία είναι τα αβίαστα συμπεράσματα από τον προκηρυχθέντα και προαναγγελθέντα «πόλεμο»
1. Ότι η Ειρήνη είναι το μεγάλο θύμα όλων όσων κρατάνε στα χέρια τους τις τύχες του κοσμου οπως και οι λαοί που σφαγιαζονται μεταξύ τους
2. Οι λαοί που έχουν πληρως αποδυναμωθεί και μεταμορφωθεί,εδώ και μια εικοσαετία, σε πληθυσμούς ώστε να ελέγχονται απόλυτα
3. Ότι ο πολεμικος περίγυρος θα διαμορφωνεται πλέον από πρόθυμους «επενδυτές» και όχι από τακτικές «ένοπλες δυνάμεις» αλλά από ξενόφερτους επικίνδυνους «εθελοντές»
Και κάτι σοβαρότερο για μας και την πατρίδα μας ως μια πρόβλεψη που ευκολότερη δεν γίνεται!
Τα «δυσκολότερα» είναι μπροστά μας!
Ευθύνες δεν μπορεί να αποδοθούν
Ανακυκλώνονται σε ένα ένοχο σύστημα!
Πρέπει να αποδοθούν αλλά δεν μπορεί rebus sic Stantibus ούτως εχόντων των πραγμάτων
El sueno de la noche y de l’amor
Que ..Nadie sabe y nadie tiene la culpa
Haganse todos musicos y cantennos la tristeza y la inexistencia de los hombres
έγραφα σε ένα έργο που βραβεύτηκε το 1977 από το ισπανικό υπουργείο παιδείας
Αμπελάκια,19.2,22
1...2,0592,0602,061...3,040Σελίδα 2,060 από 3,040