Αρχική Blog Σελίδα 2036

Το Bατοπέδι, το FBI και η ρωσική προπαγάνδα στην Ελλάδα

Από
anixneuseis
-
2

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν στο Άγιο Όρος με τον ηγούμενο Εφραίμ
ΙΩΣΗΦ ΑΒΔΕΛΛΑΣ  iefimerida.gr
14/03/2022  08:30
Tα τελευταία χρόνια, όταν στρωνόταν η «τράπεζα» στο Βατοπέδι, στο κύριο γεύμα που προσφέρεται μετά τη Θεία Λειτουργία, δίπλα από το μαρμάρινο τραπέζι του ηγουμένου και των γηραιών μοναχών βρισκόταν πάντοτε η «ρωσική» παρέα.

Οι μοναχοί έσπευδαν να εξυπηρετήσουν το τραπέζι που ήταν αποκλειστικά ρωσόφωνο, ώστε να μην του λείψει τίποτα. Ένας μοναχός αναλάμβανε πάντοτε χρέη διερμηνέα. Για να εξηγεί τα λόγια του «γέροντα» (σ.σ.: του ηγουμένου Εφραίμ).

Συνδαιτυμόνες του ρωσικού τραπεζιού ήταν κυρίως μεγαλοεπιχειρηματίες από τη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη, ακόμη και τη μακρινή Σιβηρία. Με παρόμοια ισχύ και επιρροή όπως του Konstantin Malofeyev, του ισχυρού ολιγάρχη που το FBI κατηγορεί πως έστησε στην Ελλάδα ένα ρωσικό προπαγανδιστικό δίκτυο.

Οι ισχυρές προσωπικότητες που κατέφθαναν ιδιωτικώς στο Άγιον Όρος και κυρίως στο Βατοπέδι στάθμευαν τα ιδιωτικά τους τζετ στη Θεσσαλονίκη, άφηναν τις συζύγους και τα παιδιά στη Χαλκιδική και αφιέρωναν λίγες μέρες στην πνευματική ανάπαυση.

Η Μονή Βατοπεδίου αποτέλεσε τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια τον σύνδεσμο της Ελλάδας με τους «αδελφούς» ορθόδοξους Ρώσους. Περισσότερο ακόμη και από το «ρωσικό» μοναστήρι στο Άγιον Όρος. Το Βατοπέδι ήταν πάντοτε σημείο συνάντησης Ρώσων που οι Αμερικανοί ονομάζουν «ολιγάρχες» και ισχυρών προσώπων της ρωσικής κοινωνίας. Πρόσωπα που σχεδόν λάτρευαν τον ηγούμενο Εφραίμ. Και του είναι πιστοί, σχεδόν όσο και στον Βλαδίμηρο Πούτιν. Άλλωστε κανένας άλλος κληρικός δεν είχε ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τον «τσάρο», όπως ο ηγούμενος Εφραίμ. Και αυτό οι Ρώσοι το σέβονταν. Μην ξεχνάμε πως ο ίδιος ο πανίσχυρος Πούτιν παρενέβη δημόσια όταν ο Εφραίμ προφυλακίστηκε για την υπόθεση Βατοπεδίου και σχεδόν απαίτησε από την τότε ελληνική κυβέρνηση την αποφυλάκισή του.


Ο Βλαντιμίρ Πούτιν στην τελευταία επίσκεψή του στο Άγιον Όρος, με τον Π. Παυλόπουλο και τον Ν. Κοτζιά στη φωτογραφία

Δεσμοί με το Κρεμλίνο
Οι σχέσεις της Μονής Βατοπεδίου, αλλά και άλλων μητροπόλεων, με το Πατριαρχείο Μόσχας και κατ’ επέκταση το Κρεμλίνο δεν κρατήθηκαν ποτέ κρυφές. Το αντίθετο μάλιστα. Οι Ρώσοι αναγνώριζαν το πολυσχιδές έργο της Μονής Βατοπεδίου, του ηγουμένου Εφραίμ και τον στήριζαν πάντοτε με κάθε τρόπο. Και το Βατοπέδι με τη σειρά του δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Με την ισχυρή οικονομική του επιφάνεια -ακόμη και την περίοδο που λόγω της υπόθεσης Βατοπεδίου οι τραπεζικοί του λογαριασμοί ήταν δεσμευμένοι, λένε άνθρωποι που έχουν βάλει στόχο να ξετυλίξουν το ρωσικό δίκτυο προπαγάνδας- το Βατοπέδι στήριζε αφειδώς και με εντυπωσιακούς αριθμούς για μοναστήρι, όπως λέγεται, μητροπόλεις, αρχιερείς και εκκλησιαστικά μέσα. Μοναδική υποχρέωση; Να λέγεται ένας καλός λόγος -και ποτέ κακός- για το Πατριαρχείο Μόσχας και τους Ρώσους «αδελφούς». Ακόμη και όταν η διένεξη ανάμεσα σε Μόσχα και Οικουμενικό Πατριαρχείο έφθασε στα άκρα με αφορμή την παραχώρηση της Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας, το Βατοπέδι -παρότι πνευματικά ανήκει στο Πατριαρχείο ως αγιορείτικη μονή- επέμενε να αναπαράγει με σθένος τις ρωσικές θέσεις.

Σε δεκάδες μητροπόλεις στην Ελλάδα και την Κύπρο το Βατοπέδι διένειμε κάθε μήνα ανθρωπιστικό υλικό αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για τον φτωχό λαό. Όταν τα μνημόνια πέρασαν και η κατάσταση βελτιώθηκε, το Βατοπέδι χρηματοδοτούσε μέσω του Ινστιτούτου «Μάξιμος ο Γραικός» πανάκριβες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές (όπως π.χ. για τον Άγιο Νεκτάριο, με πρωταγωνιστή τον Άρη Σερβετάλη), αλλά και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Έστησε στο κέντρο της Αθήνας τηλεοπτικά στούντιο τελευταίας τεχνολογίας για το εκκλησιαστικό του πρακτορείο ειδήσεων (orthodoxianewsagency.gr), μεταδίδοντας ειδήσεις στα ελληνικά και τα ρωσικά. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το… εκκλησιαστικό πρακτορείο του Βατοπεδίου κατακεραύνωνε (!) τη «δυτική προπαγάνδα των ΜΜΕ» (sic), όπως αναφέρει συχνά πυκνά στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του Βατοπεδίου η διευθύντρια του πρακτορείου ειδήσεων του Βατοπεδίου, δημοσιογράφος Μαρία Γιαχνάκη.

Φυσικά, οι θέσεις της ρωσικής πρεσβείας, που έβαλε ευθέως κατά της ελληνικής κυβέρνησης, αναπαράγονται ως έχουν από τα μέσα της Μονής Βατοπεδίου. Οι Αρχές γνωρίζουν πως το Ινστιτούτο που το Βατοπέδι αναπτύσσει τις διάφορες δραστηριότητες (άλλες σεβαστές και άλλες προπαγανδιστικές υπέρ των Ρώσων) χρηματοδοτούνται από ρωσικά κεφάλαια. Κάποιοι ονομάτισαν μάλιστα ως μέγα χορηγό τον Konstantin Maloveyev, τον Τζακ Χάνικ που συνελήφθη ως «μπροστινός» του Ρώσου ολιγάρχη στην Ελλάδα και του κουμπάρου του Ρώσου ολιγάρχη, Γιάννη Καραγιώργη.

Οι ιδιαίτερες σχέσεις τού Μaloveyev με το Βατοπέδι αποδεικνύονται περίτρανα από την ιδιαίτερη προβολή που τυγχάνει από τα «εκκλησιαστικά μέσα Βατοπεδίου». Επίσης, ο ηγούμενος Εφραίμ έχει υποστηρίξει δημόσια το think tank με τον ελληνόφωνο τίτλο Katehon, στο οποίο προεδρεύει ο Ρώσος ολιγάρχης.

Προπαγάνδα μέσω της πίστης
Μέσω της Ορθόδοξης Εκκλησίας κυρίως βρήκαν έναν εύσχημο τρόπο να διαδώσουν στην Ελλάδα και την Κύπρο τις θέσεις του Κρεμλίνου. Είναι κοινό μυστικό άλλωστε πως οι σχέσεις του Πατριαρχείου Μόσχας και του Κρεμλίνου ταυτίζονταν απόλυτα. Όχι τόσο ο Πατριάρχης Μόσχας αλλά ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας αναπαρήγαγε άκριτα τις θέσεις του συστήματος Πούτιν. Γι’ αυτό και ποτέ το Κρεμλίνο και το Πατριαρχείο Μόσχας δεν μπόρεσαν να αποδεχθούν την κίνηση του Οικουμενικού Πατριάρχη να δώσει την αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ουκρανίας και να «απογαλακτιστεί» από την Εκκλησία της Μόσχας. Ένας δεσμός-κατάλοιπο της Σοβιετικής Ενωσης σε μία Ορθόδοξη Εκκλησία που ανέκαθεν υπήρχε ιστορικά και δεν «ανακαλύφθηκε» λόγω παρέμβασης των ΗΠΑ, όπως διατείνονται οι Ρώσοι. Ουδέν μεμπτόν αν οι θέσεις που αναπαρήγαγαν τα συγκεκριμένα μέσα ήταν πνευματικές. Όμως πάντοτε εξυπηρετούσαν, λένε αρχιερείς, μία συγκεκριμένη εθνική ατζέντα των Ρώσων και όχι εκκλησιαστικά θέματα. «Όταν η υπερ-ορθόδοξη εφημερίδα ”Ορθόδοξος Τύπος” καταδίκαζε την εποχή έξαρσης της πανδημίας την πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου να τηρούνται μέτρα υγιεινής στα κουταλάκια που τελείται η Θεία Κοινωνία. Σε πιο ρηξικέλευθη πρόταση που έκανε ο Πατριάρχης Μόσχας, να … απολυμαίνονται με οινόπνευμα, δεν έβγαλαν άχνα!», λέει μητροπολίτης.

Μητροπόλεις στην υπηρεσία της Μόσχας
Το Πατριαρχείο Μόσχας την τελευταία δεκαετία στήριξε ενεργά κυρίως τέσσερις μητροπόλεις: Πατρών, Μεσογαίας, Βεροίας και Κερκύρας. Οι συγκεκριμένοι μητροπολίτες επισκέπτονταν με ιερές εικόνες και λείψανα αγίων τις μεγάλες ρωσικές πόλεις και μέσα από τον ρωσικό οβολό ενίσχυαν τις μητροπόλεις και το έργο τους. Από την άλλη, ήταν οι άνθρωποι που ποτέ δεν άκουγες κακό λόγο για το Πατριαρχείο Μόσχας ή κάποια καταδίκη για τις ενέργειες του Κρεμλίνου, ειδικά για το θέμα της Ουκρανίας. Ένα «γαλατικό» χωριό φίλων του Πούτιν εντός της ιεραρχίας, που υπό τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο συντάχθηκε απόλυτα στη γραμμή της Δύσης και του Οικουμενικού Πατριάρχη. Οι συγκεκριμένοι μητροπολίτες αποτέλεσαν, «αφελώς ίσως πάνω στην αγωνία τους να κάνουν έργο και να βρουν πόρους», σημειώνουν μητροπολίτες, μέρος του μηχανισμού ρωσικής προπαγάνδας. Διαδικτυακά μέσα με «εθνικές ευαισθησίες» και σεβασμό στην Ορθοδοξία, όπως διατείνονται, (orthodoxianewsagency.gr, romfea.gr, pentapostagma.gr, τηλεόραση 4E κ.λπ.) ενίσχυσαν τη ρωσική προπαγάνδα. Σε μερικά από αυτά γίνεται ήδη έρευνα για τον τρόπο χρηματοδότησής τους, τα έσοδα και τα έξοδα που κάνουν και το ρόλο που έπαιξαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια.

Στις αρμόδιες υπηρεσίες της κυβέρνησης επικρατεί προβληματισμός, στο Άγιο Όρος έχουν θορυβηθεί και αναμένεται πολύ σύντομα να υπάρξουν εξελίξεις.

iefimerida.gr

NATO could become distracted with an Aegean sea crisis

Από
anixneuseis
-
0

Renewed territorial tensions between Turkey and Greece would benefit Russia

By John Sitilides – – Saturday, March 12, 2022

OPINION:

In the first days of March, the USS Harry S. Truman aircraft carrier and its strike group and air wing conducted policing and surveillance missions in the northern Aegean Sea between NATO allies Greece and Turkey, continuing its regional exercises of the past three months. This was the closest the carrier group could get to the Black Sea, where Russia is effectively blockading Ukraine.

Given the many small Greek islands and heavy commercial maritime traffic out of the Dardanelles and Bosporus straits, the presence of a massive carrier group in these Aegean waters is highly unusual, except that Russian President Vladimir Putin’s invasion of Ukraine has forced southern Europe into a most unusual wartime posture.

The Greek government has sided completely with its NATO allies and European Union partners in sanctioning Russia. Athens dispatched two C-130 transport aircraft loaded with portable rocket launchers, Kalashnikov rifles, ammunition and other materiel to support the Ukrainian military. 

Turkey, an EU aspirant with solid diplomatic, military and commercial ties to Moscow and Kyiv has opted for neutrality. It has not implemented sanctions against Russia, maintains banking and trade relations, and keeps its airspace open to Russian civilian aircraft while calling on Moscow to respect Ukraine’s territorial integrity and on both countries to negotiate a peaceful resolution. Ankara’s recent mediation efforts proved unsuccessful but demonstrated Turkey’s credibility with both sides.

Greece and Turkey have since 1973 been unable to delineate their respective continental shelves in the Aegean. Over five decades, Ankara has significantly expanded the portfolio of territorial claims, including on populated Greek islands. As Ankara considers ways to provide a deeper lifeline for Russia’s ailing economy, renewed Aegean tensions could benefit Mr. Putin and consolidate Turkey’s energy hub ambitions.

Russia needs to prevent U.S. naval forces from operating in the Black Sea. Turkey seeks to ensure its imagined share of energy wealth beneath the eastern Mediterranean Sea, where Greece may possess oil and natural gas reserves worth $200 billion. Russian and Turkish militaries currently coordinate in Syria, Libya and the Azeri-Armenia conflict.

Sanctions on Russian oil and natural gas mean European countries must identify additional sources of hydrocarbons to power their economies. Turkey and Greece collaborate through the Trans-Adriatic Pipeline to deliver Azeri gas across their territories to Italy, meeting a small part of Europe’s gas demand. The Interconnector Greece-Bulgaria gas pipeline is 80% completed and could operate by July. A new Greek liquefied natural gas terminal could operate by end of 2023, with additional flows to Ukraine, Moldova, Romania, Serbia and North Macedonia.

Greece’s EU membership, geographic location and developed LNG terminals converge to transform it into the strategic connector to regional supplies from Israel, Cyprus, Egypt, Qatar, Libya and Algeria, as well as the U.S., Greece’s top gas supplier.

There are numerous LNG terminals in western Europe, but those lack proximity and grid connectivity to break Russia’s hydrocarbon supremacy in the Balkans. Greece’s emergent supply network as an energy gateway into central Europe and for transport in the Black Sea region is reshaping the geo-economics of southern Europe, an outcome Moscow and Ankara oppose.

In a prolonged Ukraine war, one scenario posits that Moscow would encourage Ankara to renew its territorial claims in the Aegean. Ankara could threaten to close the TAP pipeline and deny Greece valuable LNG transit fees. A small-scale crisis and military tensions between two heavily-armed NATO allies would partially distract from NATO’s Ukraine responses.

Allied air force assets deployed at northern Greek and western Turkish bases would suspend Black Sea regional exercises and missions. Allied navies would avoid the Aegean Sea and Dardanelles Strait, fearing miscalculation or potential crossfire. The blow to U.S. and NATO strategic and tactical capabilities at the mouth to the Black Sea would be significant, though highly advantageous tactically to Russian military operations against Ukraine.

A complicating factor is the upcoming French electoral calendar. The National Assembly and Senate function as two separate legislative bodies, yet complex decision-making requires coordination between both bodies and with the president on matters of external defense — in this case, the eastern Mediterranean.

France and Greece entered into a mutual defense cooperation agreement in September 2021, a year after Paris dispatched warships to the Aegean supporting Greece against Turkish military maneuvers. With French presidential elections in April and parliamentary elections in June, Paris’ resolve to again assist Greece could be impeded, exacerbating a potential crisis.

By then, the USS Truman carrier fleet could be dispatched near Taiwan, engaged in a far greater predicament in the Indo-Pacific theater increasingly dominated by Moscow’s partners in Beijing, leaving the eastern Mediterranean and southern Europe further exposed to Russian power ambitions.

• John Sitilides, geopolitical strategist at Trilogy Advisors LLC, specializes in global risk analysis and regulatory affairs.

washingtontimes.com

τ. Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας ΗΠΑ στρατηγός Μ.Φλιν: «Ο Πούτιν ανέτρεψε τα σχέδια για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων»

Από
pcuser
-
0

Τι ανέφερε ένας από τους ισχυρότερους άνδρες της Ουάσιγκτον

Προβληματισμό στην Ουάσιγκτον έχει δημιουργήσει η θέση του στρατηγού ε.α. και  πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Μάικλ Φλιν, ο οποίος εκφράζει ένα μεγάλο μέρος του αμερικανικού στρατιωτικού κατεστημένου, όπως καταδεικνύεται από την αναπαραγωγή των θέσεων του από τις αμερικανικές κλαδικές ενώσεις αποστράτων (καμία σχέση με τις αντίστοιχες ελληνικές), αλλά και τα αμερικανικά media.

Είπε χαρακτηριστικά: «Η κίνηση του Πούτιν στην Ουκρανία ανέτρεψε τα σχέδια του βαθέως κράτους των ΗΠΑ, του επικεφαλής του WEF Κλάους Σβαμπ, του Μπιλ Γκέιτς και άλλων που έχουν αναφορικά με την Νέα Τάξη Πραγμάτων που ετοιμάζουν.

Όλα όσα βλέπουμε  στην Ευρώπη σήμερα είναι η ανατροπή  μιας ισορροπίας στα σχέδια για τη ΝΤΠ όπως την θέλουν αυτοί: Όπως την θέλουν άτομα σαν τον Δρ. Χαράρε, τον Κλάους Σβαμπ, τον Μπιλ Γκέιτς.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι πρόκειται  για ανθρώπους πολύ ευφυείς, έχουν πολλά μέσα στη διάθεσή τους και έχουν μια αποκρυσταλλωμένη στρατηγική ιδέα για το πώς θέλουν ο κόσμος να εξελιχθεί. Και ο Θεός και η ψυχή δεν είναι μέρος αυτού του σχεδίου».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/kataigistikos-o-stratigos-e-a-maikl-flin-o-poutin-anetrepse-ta-sxedia-tous-gia-ti-ntp/

Άρθρο του Νίκου Τσάφου στην «Κ»: Νέα πνοή για το φυσικό αέριο στην Ανατολική Μεσόγειο;

Από
anixneuseis
-
0

Η πρόταση για αγωγό από το ισραηλινό πεδίο «Λεβιάθαν» προς Τουρκία φαίνεται πιο ελκυστική τώρα. Οι σχετικές συζητήσεις έγιναν κυρίως σε πολιτικό επίπεδο. Δεν είναι σαφές αν οι τεχνικές εργασίες έχουν προχωρήσει αρκετά. (ASSOCIATED PRESS)
ΝΙΚΟΣ ΤΣΑΦΟΣ

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει προκαλέσει ανατροπές στην ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης. Το να συνεχίσουμε να βασιζόμαστε στη ρωσική ενέργεια δεν είναι πλέον αποδεκτό, ακόμη και αν η σχέση αυτή δεν μπορεί να διακοπεί εν μια νυκτί. Καθώς η Ευρώπη αναζητά εναλλακτικούς προμηθευτές, η Ανατολική Μεσόγειος αποκτά νέα στρατηγική σημασία. Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης, προτάσεις που έχουν «παγώσει» για χρόνια μπορούν ξαφνικά να προχωρήσουν ταχύτατα. Θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο και τώρα;

Ως απάντηση στον πόλεμο της Ρωσίας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να μειώσει την εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Ενα στοιχείο του σχεδίου είναι η μείωση της συνολικής ζήτησης φυσικού αερίου, κάτι το οποίο θα φέρει αποτέλεσμα το 2030, αλλά όχι το 2022. Ενα άλλο στοιχείο είναι η εξασφάλιση μη ρωσικών αποθεμάτων. Το 2022, λέει η Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα πρέπει να προσπαθήσει να εισαγάγει επιπλέον 60 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, αντισταθμίζοντας έτσι τις εισαγωγές 155 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων από τη Ρωσία το 2021. Πρόκειται για ένα άνοιγμα για τους προμηθευτές.

Είναι δύσκολο να ενισχυθούν άμεσα οι προμήθειες από την Ανατολική Μεσόγειο. Ο μόνος τρόπος για να φθάσουν στην Ευρώπη είναι μέσω των εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αίγυπτο. Θα μπορούσε να εξαχθεί επιπλέον φυσικό αέριο εάν η Αίγυπτος και το Ισραήλ μπορέσουν να αντλήσουν περισσότερο από τα υπάρχοντα κοιτάσματα, ιδίως μετά την αναβάθμιση του αγωγού που θα επιτρέψει αυξημένες εξαγωγές από το Ισραήλ προς την Αίγυπτο το 2023. Ομως το πραγματικό ερώτημα είναι αν η κρίση θα επιτρέψει νέα έργα.

Θα μπορούσαν να απελευθερωθούν αρκετοί πόροι στην Ανατολική Μεσόγειο. Στο Ισραήλ, το πεδίο «Λεβιάθαν» θα μπορούσε να διπλασιάσει τη δυναμικότητά του. Στην Κύπρο, το πεδίο «Αφροδίτη» παραμένει αναξιοποίητο, και δύο ανακαλύψεις κοιτασμάτων, ο «Γλαύκος» και η «Καλυψώ», απαιτούν περισσότερες γεωτρήσεις για να επιβεβαιωθεί η διαθεσιμότητα των πόρων τους. Υπάρχουν, με άλλα λόγια, εντοπισμένοι δυνητικοί πόροι που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν υπό τις κατάλληλες συνθήκες.

Η κρίση φέρνει ευκαιρίες, αλλά η αίσθηση του επείγοντος δεν συνεπάγεται ότι όλες οι επιλογές είναι ισάξιες. Η επιτυχία εξαρτάται από τρεις παράγοντες. Πρώτον, μια πρόταση πρέπει να είναι τεχνικά ώριμη. Χρειάζεται προετοιμασία για να πραγματοποιηθεί ένα μεγάλο έργο. Δεύτερον, είναι απαραίτητη η πολιτική υποστήριξη. Οι τιμές του φυσικού αερίου είναι υψηλές, όμως όλοι κατανοούν ότι οι σημερινές τιμές δεν είναι βιώσιμες. Θα χρειαστεί δημόσια χρηματοδότηση. Και τρίτον, τα εμπόδια ενός έργου θα πρέπει να μπορούν να ξεπεραστούν – η πολιτική σκοπιμότητα μπορεί να λύσει ορισμένα προβλήματα, όχι όμως όλα.

Υπάρχει η δυνατότητα της ιεράρχησης των εκβάσεων. Η αποστολή φυσικού αερίου από την «Αφροδίτη» στην Αίγυπτο είναι η πιο ώριμη τεχνικά και εμπορικά πρόταση. Εάν η Ευρώπη χαλαρώσει τους περιορισμούς της στη χρηματοδότηση των ορυκτών καυσίμων, το αέριο αυτό θα μπορούσε να βρίσκεται στην Ευρώπη σε λίγα χρόνια. Για την πρόταση αυτή πρέπει να βρεθεί λύση όσον αφορά τον τρόπο κατανομής των εσόδων εντός της Κύπρου – πράγμα όχι απλό. Επίσης, η υλοποίηση αυτής της ιδέας πρέπει να είναι συμβατή με την ευρωπαϊκή ατζέντα για το κλίμα. Θα είναι απαραίτητο να αποδειχθεί αυτό στις Βρυξέλλες για να υπάρξει υποστήριξη.

Ο αγωγός EastMed εξακολουθεί να συναντά πολλά εμπόδια. Χαίρει πολιτικής υποστήριξης, αλλά δυσκολεύεται να σημειώσει εμπορική και τεχνική πρόοδο.

Η πρόταση για την κατασκευή μιας πλωτής μονάδας υγροποιημένου φυσικού αερίου στο πεδίο «Λεβιάθαν» στο Ισραήλ θα μπορούσε επίσης να ενισχυθεί, αν και δεν είναι σαφές εάν θα υπάρξει δημόσια υποστήριξη γι’ αυτό. Εστω κι έτσι, το «Λεβιάθαν» θα έχει περισσότερο φυσικό αέριο να διαθέσει. Αργά ή γρήγορα, το πεδίο «Λεβιάθαν» θα επανεξετάσει τις επιλογές όσον αφορά τους αγωγούς.

Η πρόταση για αγωγό προς την Τουρκία φαίνεται πιο ελκυστική τώρα απ’ ό,τι στο παρελθόν. Αλλά οι συζητήσεις για τον αγωγό αυτόν έγιναν κυρίως σε πολιτικό επίπεδο. Δεν είναι σαφές αν οι τεχνικές εργασίες έχουν προχωρήσει αρκετά ώστε το έργο να εξελιχθεί γρήγορα. Οι ενεργειακές προτεραιότητες της Τουρκίας βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη. Η χώρα ήθελε αυτόν τον αγωγό, αλλά θα κάνει θυσίες για να τον υλοποιήσει; Τα άλλα κόμματα θα συνεργαστούν ή θα αντιταχθούν στον αγωγό; Είναι έτοιμο το Ισραήλ για μια συμφωνία με την Τουρκία; Το έργο αυτό παραμένει αρκετά περίπλοκο.

Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τον αγωγό EastMed. Εξακολουθεί να συναντά πολλά εμπόδια. Ο αγωγός χαίρει πολιτικής υποστήριξης, αλλά δυσκολεύεται να σημειώσει εμπορική και τεχνική πρόοδο. Δεν πρόκειται για ένα έργο έτοιμο να προχωρήσει. Είναι επίσης μια μεγαλύτερη, πολυετής δέσμευση για την Ευρώπη και δυσκολότερο να ευθυγραμμιστεί με την ατζέντα της για το κλίμα, τουλάχιστον χωρίς σχέδιο για το πώς θα μπορούσε να εξελιχθεί ο αγωγός αυτός με την πάροδο του χρόνου. Οι πιθανότητες του έργου έχουν ελαφρώς βελτιωθεί. Αλλά η επιτυχία του εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά αβέβαιη.

Ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία ανακατεύει την τράπουλα της ενέργειας. Η Ανατολική Μεσόγειος θα μπορούσε να βοηθήσει την Ευρώπη. Ωστόσο, η περιοχή μπορεί να συμβάλει στην ενεργειακή ασφάλεια μόνο αν επικεντρωθεί σε τεχνικά ώριμα έργα, όπου η πολιτική σκοπιμότητα μπορεί να λύσει μακροχρόνια αδιέξοδα, και όπου οι επιταγές της ενεργειακής ασφάλειας μπορούν να ευθυγραμμιστούν με τους μακροπρόθεσμους στόχους της μείωσης εκπομπών αερίου. Ελάχιστες είναι οι ιδέες που ανταποκρίνονται σε αυτές τις παραμέτρους. Σήμερα οι προοπτικές τους μοιάζουν καλύτερες από ό,τι πριν από ένα μήνα. Πρέπει όμως να γίνει ακόμη αρκετή δουλειά.

* Ο κ. Νίκος Τσάφος (@ntsafos) είναι κάτοχος της έδρας James R. Schlesinger για την Ενέργεια και τη Γεωπολιτική στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) στην Ουάσιγκτον.

kathimerini.gr

Επιχείρηση Χρυσόμαλλο Δέρας! Ξημέρωμα Δεκαπενταύγουστου 1993- ΦΩΤΟ

Από
anixneuseis
-
0

Ξημέρωνε η ημέρα της Παναγίας. 15 Αυγούστου 1993…Μία ομάδα Ελλήνων βατραχανθρώπων,με επικεφαλής έναν ατρόμητο αξιωματικό, τον Αντιπλοίαρχο Βασίλη Ντερτιλή,είναι έτοιμοι για να θέσουν σε εφαρμογή ένα παράτολμο σχέδιο.Πολύ μακρυά από την πατρίδα. Η επιχείρηση ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ στο Σοχούμι,με την οποία 2000 ομογενείς μας γλίτωσαν από τον πόλεμο και τον θάνατο,έμεινε στην ιστορία.

Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο βατραχανθρώπου που συμμετείχε στην αποστολή. Ο Βασίλης Ντερτιλής δυστυχώς δεν ζει πια…Έζησε μια παράτολμη ζωή. Ζούσε πάντα σε συνθήκες κινδύνου κι όταν αυτό σταμάτησε “αναχώρησε”…

Σαν σήμερα,ξημέρωμα 15ης Αυγούστου 1993 ένα τμήμα Ειδικών Δυνάμεων έγραφε τη δική του ιστορία εκτός συνόρων.Τέτοιες ώρες εκείνη την ημέρα η επιχείρηση ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ,έμπαινε στην τελική της φάση! Επικεφαλής ο Αντιπλοίαρχος Βασίλης Ντερτιλής,καθοδήγησε μια ομάδα Ελλήνων βατραχανθρώπων στην πιο “γνωστή-άγνωστη” ειδική επιχείρηση των ελληνικών ΕΔ.Την εκκένωση 2000 ομογενών μας από το Σοχούμι!

Η επιχείρηση είχε την πολιτική κάλυψη και εποπτεία της τότε υφυπουργού Εξωτερικών Βιργινίας Τσουδερού. Ο Ντερτιλής άριστος αξιωματικός είχε αναλάβει την επιλογή των ανδρών ,τη σχεδίαση και την εκτέλεση της επιχείρησης που δεν ήταν διόλου εύκολη.

Η πρώτη δυσκολία που αντιμετώπισε ο Ντερτιλής;Οι συνδικαλιστές των ελεγκτών κυκλοφορίας στο τότε αεροδρόμιο του Ελληνικού. Μέσα στο αεροπλάνο της Ολυμπιακής,έτοιμος να πετάξει και να πάει να συναντήσει την ομάδα βατραχανθρώπων που ήδη είχαν φθάσει στο Σοχούμι. Ο κυβερνήτης του αεροσκάφους ενημερώνει ότι θα υπάρξει σημαντική καθυστέρηση στην πτήση λόγω στάσης εργασίας των ελεγκτών. Ο Ντερτιλής πάντα ψύχραιμος,σηκώθηκε από τη θέση του και είπε στον κυβερνήτη του αεροσκάφους να επικοινωνήσει με το ΥΠΕΞ.Οι σχετικές επικοινωνίες έγιναν και ίσως για μια και μόνη φορά στην ιστορία το ισχυρότατο συνδικαλιστικό όργανο των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας έκανε πίσω! Το αεροπλάνο απογειώθηκε σε χρόνο ρεκόρ και οι υπολοιποι επιβάτες δεν μπορούσαν να πιστέψουν στο θαύμα.Δεν γνώριζαν ότι μαζί τους πετουσε ο Αντιπλοίαρχος που είχε αναλάβει την σοβαρότερη ειδική αποστολή των ΕΔ τις τελευταίες δεκαετίες.

Ο Ντερτιλής έφθασε στο Σοχούμι,βρήκε τους άνδρες του και εκτίμησε την κατάσταση.Από τις πολεμικές συγκρούσεις Γεωργιανών και Αμπχάζιων είχαν χάσει τη ζωή τους ήδη 200 ομογενείς! Δεν υπήρχε χρόνος για τους 2000 που είχαν απομείνει.

Με τη βοήθεια πολιτικών υπαλλήλων είχε οργανωθεί η συγκέντρωση των στοιχείων για τη διανομή διαβατηρίων μιας χρήσεως (της πρώην ΕΣΣΔ) για την εκκένωση των ελληνικών χωριών από την ορεινή Αμπχαζία.

Ξημέρωμα 15 Αυγούστου ο Ντερτιλής και οι άνδρες του είχαν έτοιμους όχι μόνο τους 2000 ομογενείς για επιβίβαση σε ελληνικό επιβατηγό πλοίο που ανέμενε έξω από το λιμάνι.Ο Ντερτιλής είχε εξασφαλίσει την ανοχή για να μην πούμε την προστασία ενός ρωσικού συντάγματος, που πολιορκούσε με τις αποσχιστικές δυνάμεις την πόλη του Σοχούμι.

Παρόλα αυτά μάχες γίνονταν.Στο πλοίο υπήρχε και ομάδα αλεξιπτωτιστών που παρίσταναν το πλήρωμα.

Οι ομογενείς επιβιβάστηκαν κλείνοντας οριστικά μια ιστορία 3.000 χρόνων της παρουσίας των Ελλήνων στην περιοχή.

Οι φωτογραφίες προέρχονται από έναν από τους βατραχανθρώπους που συμμετείχαν σ΄ αυτή την εξαιρετική στρατιωτική επιχείρηση.Η οποία αποτελεί μια μόνο απόδειξη της εφευρητικότητας και αποτελεσματικότητας των Ελλήνων στρατιωτικών.Όταν τους αφήνουν να κάνουν τη δουλειά τους.Η Βιργινία Τσουδερού εμπιστευόταν τυφλά τον Βασίλη Ντερτιλή. Το ίδιο και ο Γεράσιμος Αρσένης όταν έγινε ΥΕΘΑ.Ο τότε Α/ΓΕΕΘΑ Χρίστος Λυμπέρης είχε πολλά χρόνια πριν διαγνώσει το ταλέντο και τις ικανότητες του Ντερτιλή.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Βασίλης Ντερτιλής αποφάσισε να παραιτηθεί από το ΠΝ χωρίς καν να έχει εξασφαλίσει τίποτα,όταν κατάλαβε ότι επί κυβερνήσεων Σημίτη οι “εκσυγχρονιστές” τους είχαν ακούσει για ειδικές επιχειρήσεις μόνο στον κινηματογράφο!

Δρ. Χρήστος Ζιώγας: Η προσδοκία μεταστροφής μιας αλυσιτελούς διπλωματικής πρακτικής

Από
anixneuseis
-
0
Δρ. Χρήστος Ζιώγας

Στην συνάντηση του Τούρκου Πρόεδρου, Ταγίπ Ερντογάν και του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στην Κωνσταντινούπολη, υπήρξε συγκατάνευση ότι οι τόνοι ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να πέσουν και πως δεν υπάρχει λόγος να προστίθενται προβλήματα και εντάσεις στην ανατολική Μεσόγειο στη σκιά του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι πολύ συγκεκριμένο: Αρκεί ο πόλεμος στην Ουκρανία για να δρομολογήσει την εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων στη βάση των αρχών του διεθνούς δικαίου;

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία θέτει ζητήματα περιφερειακής, κι όχι μόνο, ασφάλειας. Όσον αφορά δε τις κυρώσεις, πέραν του μέσου πίεσης προς τη ρωσική πλευρά, συνιστούν αγγλοσαξονικές αξιώσεις για ατλαντικές ευθυγραμμίσεις για το σύνολο των κρατών της ΕΕ και των μελών του ΝΑΤΟ. Η Τουρκία καταδίκασε μεν τη ρωσική εισβολή, κλείνοντας τα Στενά για τα ρωσικά πολεμικά πλοία, αλλά αρνήθηκε να υιοθετήσει περαιτέρω οικονομικές κυρώσεις έναντι της Μόσχας και να επωμιστεί το ανάλογο οικονομικό και διπλωματικό κόστος.

Αντιθέτως, η Ελλάδα πρωτοστάτησε στις κυρώσεις έναντι της Ρωσίας αναλαμβάνοντας σημαντικό διπλωματικό και οικονομικό κόστος, καθώς και απροσδιόριστο ρίσκο σχετικά με την ασφάλεια των Ελλήνων/δων της Ουκρανίας, τόσο κατά τη διάρκεια του πολέμου όσο και μετά. Το αναμενόμενο θα ήταν να ήμασταν διπλωματικά πιο φειδωλοί σε χώρες που δεν ομονόησαν με την αποφασιστική στάση του δυτικού κόσμου έναντι της Ρωσίας. Επιγραμματικά, η Ελλάδα αναλαμβάνει σημαντικό κόστος από τον πόλεμο στην Ουκρανία, η Τουρκία σαφώς λιγότερο και η εν λόγω συνάντηση το μετριάζει έτι περαιτέρω.

Η Τουρκία θα επιδιώξει να επιβάλει μέρος των αναθεωρητικών της στόχων

Προφανώς οι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας ορθώς υπάρχουν, αλλά οφείλουν να λειτουργούν αμφίδρομα, αναλόγως το ύφος και το περιεχόμενο των εκατέρωθεν δηλώσεων και πράξεων. Διαχρονικά παρατηρείται το φαινόμενο ότι, μετά από κάθε νέα προσπάθεια μετριασμού της εκάστοτε έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η τουρκική ηγεσία επιλέγει να αυξήσει κατά το δοκούν το επίπεδο της αντιπαράθεσης στις διμερές σχέσεις, είτε λεκτικά είτε στο πεδίο, χωρίς καμία ουσιαστική συνέπεια. Η συγκεκριμένη πρακτική καταδεικνύει μια προβληματική λειτουργία σε βάθος τεσσάρων δεκαετιών.

Η αντίληψη ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα οδηγήσει σε νέους ατλαντικούς πειθαναγκασμούς -ανάλογους της ψυχροπολεμικής περιόδου- και για τις δύο χώρες και πρακτικά θα αναιρέσει τους αναθεωρητικούς στόχους της Άγκυρας συνιστά περισσότερο ελληνικό ευσεβή πόθο παρά βάσιμη υπόθεση. Ήδη η Τουρκία, εν μέσω του πολέμου στην Ουρανία και πολύ πιο αποφασιστικά μετά την κατάπαυση των εχθροπραξίων θα επιδιώξει να επιβάλει μέρος των αναθεωρητικών της στόχων στην νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας της περιοχής κι όχι να αναδιπλωθεί, προσαρμοζόμενη στις ατλαντικές και ευρωπαϊκές επιλογές.

Επομένως, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν να διαχειριστούν στρατηγικά τον τουρκικό ηγεμονισμό υπό συνθήκες αναδιανομής του παγκόσμιου και περιφερειακού καταμερισμού ισχύος, κατάσταση που επηρεάζει ήδη την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών και των ευρωπαϊκών κρατών.

Σχετικά με την απόφαση για την ενεργοποίηση των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), η τριακονταετής πρακτική κατέδειξε ότι δεν εφαρμόζονται στη βάση της αμοιβαιότητας, αλλά κατά κανόνα παραβιάζονται από την Τουρκία, χωρίς ουσιαστικές συνέπειες, ούτε κατά την διάρκεια της παραβίασής τους, ούτε μετέπειτα. Εν γένει και προς αποφυγή παρανοήσεων τα ΜΟΕ αποτελούν εργαλείο που επιδρά θετικά στην πρόληψη κρίσεων, μόνο όταν ισχύουν αμοιβαίως, διαφορετικά λειτουργούν ετεροβαρώς και συνιστούν αυτοπεριορισμό της μίας πλευράς.

Προφανώς, η τήρηση των ΜΟΕ οφείλει να είναι πρόκριμα για την σύναψη νέων και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αποτρέψουν μια ειλημμένη απόφαση κλιμάκωσης, αλλά αποτρέπουν μόνο ένα ατυχές περιστατικό. Εκτός κι αν διαπραγματευόμαστε για την σύναψη νέων διευρυμένων ΜΟΕ, ενώ δεν τηρούνται τα συμφωνημένα. Αν συμβεί αυτό θα συνιστά παγκόσμια πρωτοτυπία

Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να τηρήσει τη δέσμευσή της προς την κοινωνία και την αποφασιστικότητά της προς συμμάχους και εταίρους, ότι συνομιλεί μόνον για τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο. Η ελληνική εξωτερική πολιτική σκοπό έχει την εξυπηρέτηση των προσδιορισμένων συμφερόντων της κοινωνίας μέσω της υιοθέτησης μίας στρατηγικής που θα μετατρέψει τα δυνάμει δικαιώματα σε εφαρμοστέα πολιτική.

Η Ελλάδα και η Κύπρος λοιπόν οφείλουν να αποτρέψουν την Τουρκία να επιτύχει τους ηγεμονικούς της σχεδιασμούς τώρα και μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, με ή χωρίς τον Ερντογάν. Μια κεμαλική παλινόρθωση δεν θα τερματίσει τον τουρκικό αναθεωρητισμό και πιθανόν να ανατρέψει τις παρούσες αντιτουρκικές συσπειρώσεις.

Συγκυριακή αναδίπλωση

Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε ότι η Τουρκία έχει επιδοθεί σε μία εργώδη προσπάθεια αποκατάστασης των διμερών της σχέσεων με χώρες της ευρύτερης περιοχής: Ισραήλ, Αίγυπτος, και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ενδεχομένως η ελληνική ζέση προσέγγισης της Τουρκίας να τις διευκολύνει.

Η τουρκική αναδίπλωση είναι μάλλον συγκυριακή και δεν αποτελεί απαρχή της στρατηγικής υποχώρησης της Τουρκίας και παύση των τουρκικών ηγεμονικών φιλοδοξιών. Κοντολογίς, η όποια διαδικασία εξομάλυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων προϋποθέτει επαρκή αποτρεπτική ισχύ. Άλλες στρατηγικές έναντι της Τουρκίας, όπως η στρατηγική «μεταφοράς βαρών» σύμφωνα με την τυπολογία του J. Mearsheimer, έχουν περιορισμένες δυνατότητες εφαρμογής.

Η εν λόγω στρατηγική βασίζεται στην υπόθεση ότι ένας τρίτος δρών θα εξισορροπήσει την αναθεωρητική Τουρκία. Η γεωγραφική εγγύτητα και η εκ των πραγμάτων εκδίπλωση του τουρκικού ηγεμονισμού σε ζώνες κυριαρχίας της Ελλάδας και της Κύπρου, κάνει πιθανότερο το σενάριο να γίνουμε στόχος στρατηγικής «μεταφοράς βαρών» από όμορα κράτη, παρά να κάνουμε χρήση της. Η συνάντηση της Κωνσταντινούπολης δημιουργεί προσδοκίες εξομάλυνσης στο μέλλον, ενώ υποσκάπτει τις διμερείς συνεργασίες στον τομέα της ασφάλειας που είχε δρομολογήσει το προηγούμενο διάστημα η Ελλάδα.

Εν γένει θωρήσεις, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό αυτοεξαιρούν την Ελλάδα από το σωφρονισμό της Άγκυρας, αποτελούν τις λογικές απολήξεις μιας στρεβλής πρόσληψης της έννοιας και του περιεχομένου της στρατηγικής, ενισχύοντας τον κίνδυνο να προσδιοριστεί από τρίτα κράτη ως γεωπολιτικός «τζαμπατζής».

Η συνάντηση του Τούρκου Πρόεδρου, Ταγίπ Ερντογάν και του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη δημιουργεί προσδοκίες μίας ανέφελης – σύντομης- περιόδου για τις διμερείς σχέσεις, χρήσιμη για αμφότερα τα κράτη. Υπό αυτό το πρίσμα είναι κατανοητή. Μόλις οι συνθήκες το επιτρέψουν, η Τουρκία – ερντογανική ή μη- θα επανακάμψει επί του πεδίου, μακάρι η σχετική θέση της Ελλάδας τότε να είναι ενισχυμένη.

Δρ. Χρήστος Ζιώγας

Διδάσκων Διεθνείς Σχέσεις στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Παν/μιου Αιγαίου και εντεταλμένος Λέκτορας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων

lawandorder.gr

Ο αγωγός φυσικού αερίουEastmed, μια περίπλοκη επιλογή για τη μείωση της ευρωπαϊκής εξάρτησης από το ρωσικό αέριο

Από
anixneuseis
-
0

 

Της Marina Rafenberg, ανταποκρίτριας στην Αθήνα της Le Monde, 12-3-2022

Μετάφραση και επεξεργασία : Αλκης Καλλιαντζίδης

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το ρωσικό αέριο, το Σχέδιο του αγωγού φυσικού αερίου Eastmed, το οποίο επρόκειτο να συνδέει τα υπεράκτια κοιτάσματα φυσικού αερίου στα ανοικτά του Ισραήλ και της Κύπρου με την Ελλάδα και την Ευρώπη, επιστρέφει ξανά στο τραπέζι. Αλλά εξακολουθεί να είναι πολύπλοκη η υλοποίησή του.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία ανάγκασε την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) να αναθεωρήσει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο, κάτι που θα μπορούσε να αναβιώσει το σχέδιο του αγωγού φυσικού αερίου Eastmed, που οφείλει να συνδέει τα υπεράκτια κοιτάσματα φυσικού αερίου στα ανοικτά του Ισραήλ και της Κύπρου με το υπόλοιπο της Ευρώπης. Αυτός είναι τουλάχιστον ο διακαής πόθος της Αθήνας, η οποία τα τελευταία χρόνια ώθησε τους Αιγύπτιους, Ισραηλινούς και Κύπριους, εταίρους της, να δημιουργήσουν μια συμμαχία με επίκεντρο αυτό το κοινό σχέδιο – αλλά και στην ανάγκη να συνασπιστούν απέναντι στην Τουρκία. Η ανακάλυψη υδρογονανθράκων στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου είχε ως αποτέλεσμα έναν αγώνα δρόμου για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Η Άγκυρα έχει στείλει πολλές φορές γεωτρύπανα στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου. Το καλοκαίρι του 2020, ένα τουρκικό σεισμικό σκάφος εξερεύνησης, που έπλεε κοντά σε πολλά ελληνικά νησιά, δημιούργησε μια άνευ προηγουμένου ένταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Για τον Θανάση Δαβάκη, επικεφαλή της ελληνικής αποστολής στο ΝΑΤΟ, «η ουκρανική κρίση απαιτεί περισσότερη υποστήριξη για την εκμετάλλευση κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο (…) και μεγάλα περιφερειακά έργα όπως ο αγωγός φυσικού αερίου Eastmed». Στην ελληνική εφημερίδα Καθημερινή, ο Eran Lerman (αριστερά), αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ υποστηρίζει επίσης ότι, «με την εγκατάλειψη του Nord Stream 2 και τις σχέσεις με τη Ρωσία που ενδέχεται να διαταραχθούν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, το ζήτημα της οικονομικής βιωσιμότητας του αγωγού φυσικού αερίου Eastmed θα μπορούσε και πάλι να τεθεί».

Διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είναι πιο επιφυλακτικός. «Θα εξετάσουμε όλες τις εναλλακτικές διαδρομές φυσικού αερίου, συμπεριλαμβανομένου του Eastmed», είπε, κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης στο κοινοβούλιο. «Αλλά ο τρόπος για να αποκτήσουμε πιο γρήγορα προμήθειες είναι αυτή τη στιγμή να στραφούμε στο υγροποιημένο φυσικό αέριο από την Αίγυπτο». Με μήκος περίπου 2.000 χιλιομέτρων, ο Eastmed, μεγάλο μέρος του οποίου θα πρέπει να είναι υποθαλάσσιο, θα πρέπει να μπορεί να μεταφέρει μεταξύ 9 και 11 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως από τα υπεράκτια αποθέματα στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου και από το Ισραήλ προς την Ελλάδα και μετά στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Από το 2015 εντασσόταν στα έργα κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος στον τομέα της ενέργειας, καθώς καθιστούσε δυνατή τη διαφοροποίηση των πηγών προμήθειας φυσικού αερίου. «Οι μελέτες σκοπιμότητας θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2022, οπότε θα έχουμε ξεκαθαρίσει εάν αυτό το έργο είναι βιώσιμο και αν μπορεί να προχωρήσει», δήλωσε η Κύπρια υπουργός Ενέργειας Νατάσα Πηλίδη στους CyprusTimes στις 7 Μαρτίου 2022.

Ο Eastmed δεν έχει μέχρι στιγμής προκαλέσει μεγάλο ενθουσιασμό στους Ευρωπαίους. Τον Ιανουάριο δε του 2022, δέχθηκε τη χαριστική βολή. Από ποιον ; Από την Ουάσιγκτον που εξήγησε σε επιστολή της που έστειλε στην Αθήνα ότι δεν υποστήριζε πλέον αυτήν την πρωτοβουλία, επίσημα «για κυρίως οικολογικούς λόγους». «Σε μια εποχή που η ΕΕ στοχεύει να μειώσει την κατανάλωση φυσικού αερίου κατά 25% έως το 2030 και να επιτύχει ουδετερότητα άνθρακα έως το 2050, ο Eastmed δεν φαίνεται να είναι η βέλτιστη λύση – το κόστος του είναι ιδιαίτερα υψηλό (μεταξύ 7 και 9 δισεκατομμυρίων ευρώ). Χρειάζονται 5 χρόνια για να σχεδιαστεί και να κατασκευαστεί ο αγωγός και στη συνέχεια θα χρειαστεί να λειτουργήσει για τουλάχιστον 20 χρόνια για να έχει απόδοση επένδυσης», δήλωσε ο Charles Ellinas, ερευνητής σε ενεργειακά θέματα για το Atlantic Council. Η συμμαχία μεταξύ Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου και Αιγύπτου θεωρείται επίσης, από τους Αμερικανούς, ως πηγή σύγκρουσης με την Τουρκία.

Για τον Τσαρλς Έλληνα, ακόμα κι αν η κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Eastmed δεν καταλήξει, η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου παραμένει ένας ενδιαφέρον ενεργειακός κόμβος για την Ευρώπη. «Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου νότια της ακτής της Κύπρου, που ανακαλύφθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000, περιέχουν τεράστια αποθέματα και μπορούν να αξιοποιηθούν», σημειώνει. Η Αίγυπτος υπέγραψε πρόσφατα συμφωνία με το Ισραήλ για την εισαγωγή φυσικού αερίου το οποίο στη συνέχεια θα είναι επεξεργάσιμο  σε δύο τερματικούς σταθμούς LNG και θα μπορεί να μεταφερθεί στην Ευρώπη σε μεγαλύτερες ποσότητες. Η Αίγυπτος είναι ο 13ος μεγαλύτερος παραγωγός υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο και προωθεί το 35% της παραγωγής της στις εξαγωγές, κυρίως στην Ασία.

Το θέμα των πόρων των υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να ήταν στο μενού των συζητήσεων την Κυριακή 13 Μαρτίου 2022 μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Πριν λίγες μέρες ήταν ο Ισραηλινός πρόεδρος, Ισαάκ Χέρτζογκ, ο οποίος βρισκόταν σε περιοδεία σε Ελλάδα και Τουρκία. «Η κατάσταση στην Ουκρανία καθιστά ολοένα και πιο επιτακτική τη συνεργασία μεταξύ των κρατών της περιοχής σε ενεργειακά ζητήματα», επιμένει  ο κ. Έλληνας. Η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι απαραίτητη, αλλά προς το παρόν είναι επίσης απαραίτητο να υπάρχουν αποθέματα φυσικού αερίου».

 

Η ήττα της Ουκρανίας από τη Ρωσία θα προκαλέσει σοβαρή ζημιά στην Τουρκία

Από
pcuser
-
0

 

Το Forbes, ένα από τα κορυφαία μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ, έγραψε ότι εάν η Ρωσία κερδίσει τον πόλεμο της Ουκρανίας, θα επηρεαστεί σοβαρά η Τουρκία.

Το Forbes δημοσίευσε μια ολοκληρωμένη ανάλυση αξιολογώντας τα τελευταία γεγονότα υπό τον τίτλο «Η ήττα της Ουκρανίας από τη Ρωσία θα μπορούσε να βλάψει σοβαρά το πρόγραμμα drone της Τουρκίας».

«Εάν η Ρωσία νικήσει την κυβέρνηση του Προέδρου της Ουκρανίας Ζελένσκι, θα προκαλέσει μεγάλο πρόβλημα στο πρόγραμμα droneς της Τουρκίας και σε άλλα έργα στρατιωτικών αεροπορικών συστημάτων. Άγκυρα και Κίεβο είχαν μεγάλα σχέδια να παράγουν μαζί drones», γράφει το δημοσίευμα.

Επισημάνθηκε ότι η Τουρκία έχει πουλήσει τουλάχιστον 20 UAV απλά και επιθετικά τα τελευταία χρόνια και έχει αναφερθεί ότι αυτά χρησιμοποιούνται ενεργά στον πόλεμο με τη Ρωσία.

Αναφέρθηκε επίσης ότι η Ουκρανία προμήθευε κινητήρες στην Τουρκία και ότι η συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών είχε επεκταθεί πριν από τον πόλεμο.

«Η Ρωσία θέλει ρωσικές εταιρείες αντί για τουρκικές»

Οι ειδικοί είπαν στο Forbes:

«Η Ρωσία σχεδιάζει να αντικαταστήσει την κυβέρνηση του Ζελένσκι, η οποία συνεργάζεται με την Τουρκία, για να αντικαταστήσει τις τουρκικές με ρωσικές εταιρείες.

Μετά τον πόλεμο με τις κυρώσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ, θα είναι πολύ δύσκολο για την Τουρκία να συνεργαστεί με ένα ουκρανικό καθεστώς που υποστηρίζεται από τη Ρωσία».

Αναφέρθηκε ότι η κρίση στην Ουκρανία θα μπορούσε επίσης να διαταράξει την παραγωγή drones στην Τουρκία και επισημάνθηκε ότι για τον λόγο αυτό το εμπόριο μπορεί επίσης να επιβραδυνθεί.

Οι ειδικοί μιλώντας στο περιοδικό δήλωσαν επίσης ότι σε περίπτωση πιθανής απώλειας της Ουκρανίας, του στρατιωτικού-τεχνικού εταίρου της Τουρκίας, μπορεί να στραφεί σε διαφορετικές εναλλακτικές λύσεις.

sozcu.com.tr

https://www.echedoros-a.gr

Ουκρανοί νεοναζί βομβάρδισαν με πυραύλους αμάχους στο Ντόνετσκ – Τουλάχιστον 16 νεκροί, ανάμεσα τους παιδιά

Από
pcuser
-
0

Σκληρές εικόνες και βίντεο από τον βομβαρδισμό στο Ντόνετσκ – Πτώματα παντού

(Ανανέωση – Αρχικό κείμενο 12:18) Ουκρανοί νεοναζί του Τάγματος Αζόφ βομβάρδισαν με τακτικούς βαλλιστικούς πυραύλους ‘Tochka-U’ την Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ, σκοτώνοντας αμάχους πολίτες! 

Ο μέχρι τώρα απολογισμός αναφέρει 20 νεκρούς (άλλες πηγές αναφέρουν για 16 νεκρούς) και 9 τραυματίες. Τα θύματα περίμεναν σε στάση λεωφορείου, όταν ο πύραυλος έπεσε κατά πάνω τους.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες ανάμεσα στα θύματα βρίσκονται και παιδιά ενώ τραυματίστηκαν εννέα άνθρωποι. Την είδηση έκανε γνωστή τη Δευτέρα ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ, Ντενίς Πουσίλιν στο τηλεοπτικό κανάλι Rossiya-1.

«Ο βαλλιστικός πύραυλος Tochka-U διασπάρθηκε. Η εκτόξευση του πυραύλου προήλθε από τμήμα της περιοχής του Ντόνετσκ», είπε ο Πουσίλιν.

Το τοπικό Υπουργείο Υγείας ανέφερε στο κανάλι του Telegram ότι 18 τραυματίες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία μετά την πτώση της ρουκέτας, ενώ διευκρινίζεται ο αριθμός των νεκρών λέγοντας: «Στις 12:22, τα θύματα μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρο σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης».

Στον λογαριασμό της στο Telegram, η πολιτοφυλακή άμυνας του Ντονέτσκ δημοσίευσε φωτογραφίες που δείχνουν ματωμένα πτώματα να κείτονται στον δρόμο εν μέσω ερειπίων, αλλά και ένα μικρό λεωφορείο με σπασμένα τα τζάμια.

Σύμφωνα με την πολιτοφυλακή άμυνας του Ντονέτσκ: «Η αντιαεροπορική άμυνα των αυτονομιστών αναχαίτισε τον βαλλιστικό ουκρανικό πύραυλο τα «συντρίμμια» του οποίου προκάλεσαν τα θύματα».

Τα θραύσματα του πυραύλου έφτασαν μέχρι το υποκατάστημα της Κεντρικής Ρεπουμπλικανικής Τράπεζας, την ώρα που βρίσκονταν δεκάδες άνθρωποι εκεί.

Ο επικεφαλής των αυτονομιστών του Ντονέτσκ, ο Ντένις Πουσίλιν, δήλωσε στη ρωσική τηλεόραση ότι: «Αν ο πύραυλος δεν είχε καταρριφθεί, θα υπήρχαν ακόμη περισσότερα θύματα».

Δείτε βίντεο και φωτογραφίες

 

 

 

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/vomvardisan-me-vallistikous-pyraylous-amaxous-sto-ntonetsk-oi-oukranoi-vinteo/

Μαριούπολη: Ρώσοι αιχμαλώτισαν Βρετανούς μισθοφόρους – Πάνω από 200 οι νεκροί μισθοφόροι στο Λβιβ

Από
pcuser
-
0

Δείτε φωτό με τους μισθοφόρους

Ένταση ανάμεσα σε Βρετανία και Ρωσία έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ώρες με τους Ρώσους να δημοσιεύουν εικόνες Βρετανών μισθοφόρων που αιχμαλωτίστηκαν στην Μαριούπολη και τον Βρετανό υπουργός Υγείας Σατζίντ Τζάβιντ να απειλεί με πόλεμο. 

Συγκεκριμένα οι Ρώσοι έδωσαν στην δημοσιότητα εικόνες Βρετανών μισθοφόρων που αιχμαλωτίστηκαν στην Μαριούπολη και υποτίθεται πως είναι «εθελοντές».

Σύμφωνα με το defencenet.gr μέχρι τώρα είναι γνωστό πως πολεμούν 20.000 μισθοφόροι από την Δύση, στην Ουκρανία και μάλιστα θεωρείται πως χειρίζονται πολλά από τα όπλα που έχουν αποστείλει ΗΠΑ και ΕΕ στο Κίεβο.

Δεν πρόκειται για ανθρώπους που δεν έχουν στρατιωτική και πολεμική εμπειρία ενώ μεγάλο ρόλο στις ενέδρες κατά ρωσικών φαλαγγών παίζουν οι ΗΠΑ οι οποίες προσφέρουν πληροφόρηση σε πραγματικό χρόνο.

Συγκλονιστικές είναι οι περιγραφές ξένων μισθοφόρων για το τι συνέβη στο “Κέντρο Εκπαίδευσης Yavoriv” γνωστό και ως “Διεθνές Κέντρο για την Ειρήνη και την Ασφάλεια” στα σύνορα Ουκρανίας-Πολωνίας.

Πολλαπλές αναφορές επιβεβαιώνουν πως οι νεκροί ξεπερνούν τους 200 μεταξύ των οποίων πολλοί Αμερικανοί και Βρετανοί μισθοφόροι.

Αμερικανός μισθοφόρος αναφέρει πως ολόκληρες ομάδες ξένων που είχαν έρθει για να πολεμήσουν στο πλευρό των Ουκρανών εξολοθρεύτηκαν μέσα σε μια στιγμή.

“Από τους 200 που ήμασταν εδώ επιζήσαμε αρχικά μόνο οι 30. Πού είναι το ΝΑΤΟ; Που είναι ο δυτικός πολιτισμός;” αναρωτήθηκε Αμερικανός μισθοφόρος.

Σκοτώθηκαν τελικά πάνω από 200 ξένοι μισθοφόροι.

Να σημειώσουμε ότι  αριθμός αυτός αυξήθηκε στην πορεία για να αγγίζει-αν δεν έχει ήδη ξεπεράσει- τους 200 νεκρούς.

Σημειώνει επίσης πως στο εκπαιδευτικό κέντρο Yavoriv βρίσκονταν προ του πολέμου δυνάμεις από την Εθνική Φρουρά της Φλόριντα.

Άλλος Αμερικανός βετεράνος των ειδικών δυνάμεων που είχε υπηρετήσει σε Αφγανιστάν ανέφερε πως κανείς δεν περίμενε ρωσικό κτύπημα τόσο μακριά και τόσο βαθιά στην ουκρανική ενδοχώρα. Οι Αμερικανοί θεωρούσαν κάτι τέτοιο αδιανόητο.

Τ. Σάλιβαν: «Θα πληρώσει η Ρωσία»

Αιφνιδιασμένος και προφανώς απογοητευμένος ήταν από την εξέλιξη αυτή και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, Τ. Σάλιβαν, ο οποίος έδωσε δύο συνεντεύξεις την Κυριακή.

Οι Αμερικανοί δημοσιογράφοι τον ρωτούσαν επίμονα για το πυραυλικό κτύπημα στην βάση Yavoriv καθώς και για τον θάνατο του Αμερικανού δημοσιογράφου λίγο έξω από το Κίεβο. Ουκρανοί ισχυρίζονται πως οι Ρώσοι τον σκότωσαν με μια σφαίρα στο κεφάλι.

Ακόμη ένας Αμερικανός δημοσιογράφος τραυματίστηκε από τα πυρά ελεύθερου Ρώσοι σκοπευτή αλλά διέφυγε τον κίνδυνο.

‘Έμαθα για το νέο αυτό μόλις έφτανα στο στούντιο. Το νέο αυτό μας έχει σοκάρει όλους. Είναι κάτι το τρομερό.

Θα συνεχίζουμε να παρέχουμε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία. Θα υπάρξουν συνέπειες για την Ρωσία για τον θάνατο του Αμερικανού δημοσιογράφου.

Δείτε βίντεο

 

 

 

Βρετανός στρατιώτης: “Πίστευα πως θα πεθάνω”

Στρατιώτες των ΗΠΑ και της Βρετανίας στην Ουκρανία περιέγραψαν το χάος της ρωσικής πυραυλικής επίθεσης.

Έξι δυτικοί στρατιώτες, 4 Βρετανοί, ένας Αμερικανός και ένας Δανός, που πήγαν στην Ουκρανία για να ενταχθούν στη νέα διεθνή λεγεώνα περιέγραψαν μια σκηνή απόλυτης καταστροφής και χάους όταν ρωσικοί πύραυλοι κτύπησαν κέντρο εκπαίδευσης καθώς κοιμόντουσαν την Κυριακή.

«Ξυπνήσαμε για να τρέμουμε…» είπε ο Τζέιμς, πρώην Βρετανός στρατιώτης και έμπειρος χειριστής πυροβολικού και αντιαεροπορικών πυραύλων εδάφους-αέρος, περιγράφοντας την τρομακτική κρούση των πυραύλων που εξερράγησαν λίγα μέτρα μακριά του.

«Μόλις ξάπλωσα εκεί για να καλυφτώ και σκέφτηκα, θα πεθάνω. Και μετά έγινε ένα μεγάλο μπαμ».

Ουκρανός αξιωματικός είπε ότι περίπου 1.000 ξένοι στρατιώτες εκπαιδεύονταν στη βάση τη στιγμή της επίθεσης.

Οι ξένοι στρατιώτες άρχισαν να φτάνουν αφού ο Πρόεδρος Volodymyr Zelensky έκανε δημόσια έκκληση τον περασμένο μήνα προς τους ξένους να «ενταχθούν στην υπεράσπιση της Ουκρανίας, της Ευρώπης και του κόσμου» και να πάρουν τα όπλα εναντίον της Ρωσίας.

«Μερικά κτίρια χτυπήθηκαν και μπορούσες να το ακούσεις», είπε ο Τζέιμς.

«Κάποιοι άνθρωποι παγιδεύτηκαν κάτω από τα ερείπια», είπε Δανός μισθοφόρος.

“Χαιρόμαστε που ήμαστε ζωντανοί. Όταν έφτασαν οι πρώτοι δύο πύραυλοι εξεπλάγην που δεν μας χτύπησαν» είπε ένας ακόμη Βρετανός στρατιώτης

«Ερχόταν ο ένας μετά το άλλο. Δεν υπήρξαν ταυτόχρονα κτυπήματα.

Δεν ήταν σαν το σοκ και το δέος στη Βαγδάτη, όπου όλοι χτυπούσαν ταυτόχρονα, τέλεια οργανωμένα από τις συμμαχικές δυνάμεις, όπου θα έπρεπε να προσγειωθούν πέντε ή έξι πύραυλοι σε οποιοδήποτε σημείο», πρόσθεσε.

“Ευχαριστώ τον Θεό για μια ακόμη ημέρα ζωής. Λυπάμαι για τους στρατιώτες που έχασαν την ζωή τους.

200 νεκροί. Υπάρχουν 200 νεκροί. Άνθρωποι που ήρθαν να βοηθήσουν τον ουκρανικό λαό” είπε ένας Βραζιλιάνος μισθοφόρος.

Δείτε βίντεο από τη στιγμή της ρωσικής επίθεσης

 

 

 

Image

 

 

 

 

 

 

Την ίδια ώρα ο Βρετανός υπουργός Υγείας Σατζίντ Τζάβιντ υποστήριξε ότι οποιαδήποτε επίθεση της Ρωσίας σε χώρα του ΝΑΤΟ θα οδηγούσε αυτόματα σε πόλεμο με τη Συμμαχία.

«Ήμασταν πολύ ξεκάθαροι, ακόμη και πριν ξεκινήσει ο πόλεμος, ότι αν γινόταν μια επίθεση σε οποιαδήποτε χώρα του ΝΑΤΟ, ακόμη και αν το πόδι ενός Ρώσου στρατιώτη εισέλθει στο έδαφος του ΝΑΤΟ, τότε θα ήταν πόλεμος με το ΝΑΤΟ και το ΝΑΤΟ θα απαντούσε. Αυτό δεν έχει αλλάξει σε όλη αυτή τη σύγκρουση», είπε χαρακτηριστικά.

 

Να θυμίσουμε ότι χθες η Ρωσία ανακοίνωσε ότι σκότωσε 180 ξένους (δυτικούς) μισθοφόρους στην επίθεση στο Λβιβ.

Στην ανακοίνωσή του το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας ανέφερε ότι η εγκατάσταση στο Γιάβοριν χρησιμοποιήθηκε για την αποθήκευση στρατιωτικού εξοπλισμού που παραδόθηκε από ξένα κράτη, σύμφωνα με το Reuters. εκπρόσωπος είπε ότι σκοτώθηκαν έως και 180 «ξένοι μισθοφόροι» και καταστράφηκε «μεγάλη ποσότητα» όπλων.

Το υπουργείο Άμυνας είπε ότι θα συνεχίσει τις επιθέσεις εναντίον ξένων μισθοφόρων.

Ως «μισθοφόρους» η Μόσχα εννοεί, εκτός ενόπλους  και δυτικούς στρατιωτικούς σύμβουλους οι οποίοι  συντονίζουν τις αποστολές όπλων από την Πολωνία και παρέχουν  εκπαίδευση στους Ουκρανούς στρατιωτικούς.

Aπό εκεί και πέρα να σημειώσουμε ότι Νικολάεφ και Χάρκοβο συνεχίζουν να δέχονται βομβαρδισμούς από τις ρωσικές δυνάμεις. Στο Νίκολάεφ θα καταφτάσουν σύντομα ισχυρές ενισχύσεις καθώς το ρωσικό Επιτελείο θέλει να τελειώσει με την πόλη αυτή για να ολοκληρωθεί η «δαγκάνα» στην Οδησσό από στεριά και θάλασσα.

 

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/marioupoli-rosikes-dynameis-aixmalotisan-vretanous-misthoforous-oi-ekselikseis-se-nikolaef-kai-xarkovo/

Οι ΗΠΑ κερδίζουν σε πόλεμο που δεν πολέμησαν… η ουκρανική πληγή ίσως εξελιχθεί σε ρωσική γάγγραινα

Από
anixneuseis
-
0

 

 

Ο Πούτιν ζυγίζοντας τα κέρδη και τις ζημίες από μια περιορισμένη εισβολή στην περιοχή του Ντονμπάς έναντι μιας γενικευμένη θεώρησε ότι στην πρώτη περίπτωση ενώ θα είχε το κόστος των κυρώσεων δεν θα απέτρεπε την ΝΑΤΟποίηση της Ουκρανίας. Αντιθέτως με την γενικευμένη εισβολή θα το απέτρεπε δημιουργώντας ταυτόχρονα νέες ισορροπίες, που στο βάθος του χρόνου η δύση με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα αναγκαζόταν να αποδεχθεί.
Ωστόσο, διαπιστώνουμε εκ των υστέρων κάποια καίρια λάθη στα οποία υπέπεσαν η Ρωσία και ο πρόεδρός της.
1. Πρώτον, υποτίμησε το επίπεδο αντίστασης που ανέμενε να προτάξουν οι Ουκρανοί. Ίσως πίστεψε ότι σύντομα υποχωρήσουν ή θα διαλυθούν. Σε συνδυασμό μάλλον με μια επιχείρηση σύλληψης ή δολοφονίας του Ζελένσκι και της ουκρανικής ηγεσίας στο Κίεβο. Αυτό δεν συνέβη. Αντιθέτως, απεδείχθη ότι υπάρχει ένα ισχυρό εθνικό αίσθημα στους Ουκρανούς. Είναι φανερό ότι στα χρόνια ύπαρξης του ουκρανικού κράτους, αυτό το αίσθημα ενδυναμώθηκε ακόμη και σε περιοχές, που δεν το είχαν προηγουμένως στον ίδιο βαθμό, στον νότο και στα ανατολικά.
Βεβαίως το συμπέρασμα αυτό βγαίνει από τις εικόνες που λαμβάνουμε. Δεν γνωρίζουμε πόσοι είναι αυτοί που βλέπουν διαφορετικά τα πράγματα. Γιατί εμείς βλέπουμε αυτούς που πολεμούν και αυτούς που αντιδρούν. Όμως εντύπωση κάνει το γεγονός ότι σε συγκεντρώσεις πολιτών κατά της ρωσικής στρατιωτικής παρουσίας, βλέπουμε τους πολίτες που διαμαρτύρονται να κρατούν ουκρανικές σημαίες και να μιλούν ρωσικά. Άρα εκδηλώνεται μια αντίθεση στον συγκεντρωτισμό της Μόσχας, που συσπειρώνει τον ουκρανικό πατριωτισμό. Σε αυτό να προσθέσουμε την έκπληξη από την θετική εικόνα που εκπέμπει ο πρόεδρος Ζελένσκι.
2. Δεύτερον, υπερτίμησε τις δυνατότητες της ρωσικής στρατιωτικής μηχανής. Φάνηκε όμως ότι αυτή έχει σοβαρές ελλείψεις, αν και, να σημειωθεί, ότι έχει να αντιμετωπίσει μια έξυπνη τακτική εκ μέρους των Ουκρανών, δηλαδή την άμυνα στις πόλεις, όπου υπάρχει και ο άμαχος πληθυσμός, οπότε περιορίζονται εκ των πραγμάτων οι επιθετικές κινήσεις.
3. Τρίτον, δεν είχε αξιολογήσει στο πραγματικό τους μέγεθος την ικανότητα των ΗΠΑ να επιβληθούν στην Ευρώπη, κυρίως για το εύρος των κυρώσεων. Το οποίο είναι πρωτοφανές, και οπωσδήποτε προκαλεί σοβαρά προβλήματα εντός της Ρωσίας.
Αυτήν την στιγμή η Ρωσία δεν μπορεί να κάνει πίσω. Βέβαια, έχει βάλει κάποιους όρους που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνονται υπερβολικοί για να τους αποδεχθεί το Κίεβο και να σταματήσει η αιματοχυσία. Η Κριμαία είναι οριστικά χαμένη. Όπως επίσης το Λουγκάνσκ και το Ντονιέτσκ. Ακόμη και η ουδετερότητα της χώρας είναι κάτι που έχει ήδη ανακοινωθεί.
Υπάρχουν ωστόσο ακόμη κάποια ανοιχτά ζητήματα, που εμπόδισαν και τη συμφωνία Λαβρόφ-Κουλέμπα
1. Το ένα είναι τα διοικητικά όρια των περιοχών αυτών στο Ντονμπάς, αλλά και το στάτους που θα έχουν. Αυτονομία εντός της Ουκρανίας ή ανεξάρτητα κράτη; Τα όρια επίσης, για την Ρωσία είναι τα προσδιορισμένα συνταγματικά. Όπερ σημαίνει και, μεταξύ άλλων, την Μαριούπολη και όλη την βόρεια ακτή της Αζοφικής. Εξ ου και οι σκληρές μάχες για την κατάληψη της πόλης.
2. Το δεύτερο είναι ο βαθμός αποστρατιωτικοποίησης που θα συνοδεύει την ουδετερότητα. Για παράδειγμα. Άλλο να μην τοποθετηθούν συστήματα Patriot κι άλλο η Ουκρανία να μην διαθέτει καθόλου αντιαεροπορική άμυνα.
3. Και τελευταίο είναι ο στόχος της αποναζιστικοποίησης, που σημαίνει την σύλληψη και την διενέργεια δίκης σε πρόσωπα που η Ρωσία θεωρεί ότι ανήκουν στην άκρα δεξιά και έχουν κάνει εγκλήματα κατά Ρωσόφωνων ή Ρώσων ή άλλων. Πρόσωπα που σήμερα μπορεί να ανήκουν στο σύστημα εξουσίας του Κιέβου. Φαντάζομαι είναι δύσκολο όλα αυτά να συμφωνηθούν.
Γι’ αυτό φοβάμαι ότι η επιχείρηση θα συνεχιστεί με βασικούς στόχους εκ μέρους του ρωσικού στρατού
1. Κατάληψη της Μαριούπολης.
2. Απενεργοποίηση του βασικού όγκου του ουκρανικού στρατού στα ανατολικά – 30 με 40 χιλ. ένοπλοι.
3. Πολιορκία του Κιέβου, ώστε να προκαλέσει την συνθηκολόγηση με τους ρωσικούς όρους.
Μένουν κάποια βασικά ερωτηματικά:
1. Ποια θα είναι η τύχη της Οδησσού, που θα αποκλείσει την Ουκρανία από την Μαύρη Θάλασσα και αν θα υπάρξει ρωσικός διάδρομος που θα προχωρήσει μέχρι την Υπερδνειστερία.
2. Και το κυριότερο είναι πώς θα είναι η επόμενη ημέρα. Μετά την συμφωνία. Τι θα κάνει ο ρωσικός στρατός; Θα μείνει ως δύναμη κατοχής στο νότο και στην ανατολή; Αντιμετωπίζοντας λαϊκές διαμαρτυρίες, δολιοφθορές, ακόμη και αντάρτικο. Και επίσης πώς θα κυβερνηθεί η χώρα; Μια χώρα που μετά από όσα έχουν συμβεί ο αντιρωσισμός θα είναι κυρίαρχος. Μια μόνιμη πληγή στην Ουκρανία θα γινόταν σίγουρα γάγγραινα για την ίδια την Ρωσία. Που θα οδηγούσε ίσως σε μια ελέγξιμες καταστάσεις.
Όπως έγινε και στο παρελθόν στη ρωσική Ιστορία (Ιβάν ο τρομερός, Στάλιν) είναι πολύ πιθανόν για να διατηρηθεί ο έλεγχος της κατάστασης να δούμε την ένταση του αυταρχισμού. Αυτό θα εξαρτηθεί από τον τρόπο διαχείρισης του Ουκρανικού, από την διάρκεια και την ένταση των κυρώσεων από την Ευρώπη, την διαδικασία αποκατάστασης των ισορροπιών από τις ζημίες μέσω της ανάπτυξης των σχέσεων της Ρωσίας με την περιφέρεια. Εκεί η πλειοψηφία των κρατών δεν συντάσσονται με την Δύση αλλά είναι αποστασιοποιημένοι, προσβλέποντας ίσως και σε δικά τους κέρδη από την σύγκρουση, την οποία θεωρούν ότι είναι βασικά σύγκρουση ΗΠΑ-Ρωσίας.
Για την ώρα ο νικητής αυτής της εισβολής είναι πρωτίστως είναι οι ΗΠΑ. Η εισβολή κατάφερε να πραγματοποιήσει μια σειρά από σημαντικούς στόχους της Ουάσιγκτον.
1. Πρώτον, απέκοψε την Ρωσία από την Ευρώπη. Δεν μιλούμε πια μόνον για τον Nord Stream 2, αλλά για σχεδόν καθολική ρήξη των σχέσεων, που αποκόπτει την Ρωσία από την ευρωπαϊκή ήπειρο. Την σπρώχνει ακόμη πιο αποφασιστικά σε μια ευρασιατική επιλογή, η οποία ωστόσο από μόνη της χωρίς την ευρωπαϊκή πτυχή είναι πολύ προβληματική για να την αντέξει, χωρίς εσωτερικούς κραδασμούς.
2. Δεύτερον, συντάσσει την Ευρώπη με την πολιτική της, περιορίζει τις όποιες διαφοροποιήσεις, παρεκκλίσεις, διαθέσεις για αυτόνομη πορεία. Η εξαγγελία της επανεξοπλισμού της Γερμανίας δεν πρέπει να μας ξεγελάσει. 100 δις ευρώ είναι σίγουρα ένα κολοσσιαίο ποσό. Το ζήτημα είναι όμως αν αυτά τα όπλα δίνουν κάποια αυτοτέλεια στην εξωτερική πολιτική της Γερμανίας, ή ακόμη περισσότερο αν διευκολύνουν την ανάδειξη μιας χειραφετημένης Ευρώπης. Γιατί αν τα όπλα είναι στην υπηρεσία της βορειοατλαντικής ατζέντας, τότε δεν βλέπω σε τι θα προσφέρουν. Ή ακόμη ακόμη σε ότι μας αφορά, αν το Βερολίνο συνεχίζει να χαϊδεύει τον Ερντογάν και εν γένει την Άγκυρα, σε τι θα μας ωφελήσει ο εξοπλισμός του.
3. Τρίτον, είναι ολοφάνερο ότι οι εξελίξεις ωφελούν την αμερικανική οικονομία, η οποία κατορθώνει να εκμεταλλευτεί την ενεργειακή ανασφάλεια της Ευρώπης, και να προωθήσει τις δικές της ενεργειακές προμήθειες.
4. Τέταρτον, ο ατλαντισμός κερδίζει ανέλπιστα εύκολα την ιδεολογική μάχη στην Δύση. Αποκαθαίρεται από τις προηγούμενες αμαρτίες του, ακόμη και τις πλέον πρόσφατες, και εμφανίζεται ως δύναμη ελευθερίας, δημοκρατίας, και ανθρωπισμού. Κάτι που είχε λαβωθεί δεκαετίες πριν. Μπροστά στα βομβαρδισμένα νοσοκομεία, στις στρατιές των προσφύγων, στο δράμα των καταφυγίων, στο κέντρο της Ευρώπης, είναι λογικό να ξεθωριάσουν οι εντυπώσεις από την Συρία, το Ιράκ, η Λιβύη, η Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν.
5. Πέμπτον, προκαλεί τεράστιο οικονομικό πρόβλημα στην Ρωσία, που παρά τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Πούτιν και του Λαβρόφ, εφόσον έχει διάρκεια, αναμφίβολα θα προκαλέσει κοινωνική δυσαρέσκεια, ίσως και πολιτική αναστάτωση.
6. Έκτον, δίνεται η δυνατότητα να ξετυλιχτεί μια ατζέντα στόχων σε διάφορα επίπεδα και περιφέρειες που δεν μπορούσαν ίσως να πραγματοποιηθούν στο παρελθόν, για παράδειγμα την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Σουηδίας, της Φινλανδίας, του Κοσσυφοπεδίου.
7. Έβδομον, και στο ανωτέρω πλαίσιο, θα πρέπει ίσως να αναμένουμε και εξελίξεις και σε σχέση με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις καθώς και στο Κυπριακό. Η διευθέτηση των εκκρεμών προβλημάτων στην νοτιοανατολικό σκέλος του ΝΑΤΟ, στην ανατολική Μεσόγειο, που θα στοχεύει στην αναχαίτιση της ρωσικής επιρροής είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίζει. Και σε αυτήν την απόπειρα διευθέτησης εντάσσεται νομίζω και η συνάντηση Μητσοτάκη -Ερντογάν.

Δέκα οφέλη της Κίνας από τις δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας

Από
anixneuseis
-
0

της Ol’ga Samofalova

Αρκετές τρίτες χώρες μπορούν να επωφεληθούν από την οικονομική αντιπαράθεση της Δύσης με τη Ρωσία. Ωστόσο, η Κίνα, ως η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, θα έχει πολύ μεγαλύτερα κέρδη σε αυτή την παγκόσμια ανακατανομή. Τα οφέλη θα είναι τέτοια που μπορεί να κάνουν το Πεκίνο να ξεπεράσει τη Δύση στις εμπορευματικές και χρηματοοικονομικές αγορές, ακόμη και στον τομέα των αεροπορικών ταξιδιών. Η εφημερίδα VZGLYAD συγκέντρωσε 10 βασικά οφέλη που μπορεί να έχει το Πεκίνο από τη συνεχιζόμενη παγκόσμια οικονομική ανακατάταξη.

Πρώτο, το κινεζικό σύστημα πληρωμών Union Pay θα καταστεί το πλέον ευεργετημένο της γεωπολιτικής. Επτά μεγάλες ρωσικές τράπεζες έχουν ήδη ανακοινώσει τα σχέδιά τους να ενταχθούν σε αυτό το σύστημα πληρωμών, μετά την άρνηση της MasterCard και της Visa να πραγματοποιούν πληρωμές στο εξωτερικό. Στο εσωτερικό, τα δυτικά συστήματα δεν σταμάτησαν την λειτουργία τους, αλλά οι συναλλαγές στο εξωτερικό έχουν σταματήσει. Για τις εγχώριες συναλλαγές, η Ρωσία έχει το δικό της σύστημα πληρωμών, το Mir. Μπορεί κάποιος να πληρώσει με την κάρτα Mir και σε κάποιες άλλες χώρες, αλλά ο αριθμός τους είναι ακόμα μικρός. Ενώ οι κάρτες με το κινεζικό σύστημα πληρωμών γίνονται δεκτές σε 180 χώρες του κόσμου. Η Mir θα προσπαθήσει να διευρύνει τη λίστα των ξένων εταίρων. Με την πάροδο του χρόνου, τη θέση της MasterCard και της Visa, τόσο στο εξωτερικό όσο και στη Ρωσία, μπορούν να καταλάβουν αυτά τα δύο συστήματα πληρωμών – το κινεζικό και το ρωσικό. Στη συνέχεια, ο εντεινόμενος ανταγωνισμός μεταξύ των δύο παικτών θα οδηγήσει σε φθηνότερες υπηρεσίες συναλλαγών και χρήσης των καρτών, το κόστος των οποίων είναι πιθανό αρχικώς να αυξηθεί.

Δεύτερο, θα ωφεληθεί το κινεζικό τραπεζικό σύστημα. Η άρνηση της Δύσης να δανείσει σε ρωσικές τράπεζες και να επενδύσει σε ρωσικά περιουσιακά στοιχεία ανοίγει επίσης ευκαιρίες για την Κίνα. Μετά το 2014, το Πεκίνο έχει ήδη αρχίσει να δανείζει τις ρωσικές τράπεζές και πλέον η πρόσβαση στις δυτικές κεφαλαιαγορές έχει κλείσει εντελώς, πράγμα που σημαίνει ότι η ζήτηση για δάνεια στην Κίνα μπορεί να αυξηθεί απότομα. Το ασιατικό χρήμα ήταν αρχικά πιο ακριβό από τα δυτικά. Όμως η έλλειψη εναλλακτικών λύσεων θα επιταχύνει τον επαναπροσανατολισμό της χρηματοπιστωτικής αγοράς.

Τρίτο, το κινεζικό γουάν θα ενισχυθεί. Ο αποκλεισμός της πρόσβασης στο δολάριο και το ευρώ δημιουργεί έλλειψη δυτικού νομίσματος για την Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας και τις ρωσικές τράπεζες. Επομένως, οι συναλλαγές με αυτά τα νομίσματα στη Ρωσία είναι περιορισμένες για όλους. Ρωσικές τράπεζες, εταιρείες, επενδυτές μετοχών και απλοί Ρώσοι μπορεί να στρέψουν την προσοχή τους στο κινεζικό γουάν. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, το γουάν είναι το πέμπτο μεγαλύτερο αποθεματικό νόμισμα στον κόσμο. Οι κεντρικές τράπεζες διατηρούν αποθέματα 319 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε γουάν (στοιχεία για το τρίτο τρίμηνο του 2021). Η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσικής Ομοσπονδίας διατήρησε το 13% των αποθεματικών της σε γουάν – και αυτό ήταν σωτήριο, γιατί τα αποθέματα σε δολάρια και ευρώ είναι παγωμένα από τη Δύση. Μόνο ο χρυσός και το γουάν έμειναν στον ρωσικό κουμπαρά.

Το γουάν μπορεί επίσης να αντικαταστήσει το δολάριο και το ευρώ στους διεθνείς διακανονισμούς ρωσικών εταιρειών με ξένους εταίρους. Στις αρχές Μαρτίου, μια κινεζική κρατική τράπεζα με υποκατάστημα στη Μόσχα είδε αύξηση στις ρωσικές εταιρείες που προσπαθούσαν να ανοίξουν νέους λογαριασμούς, επεσήμανε το Reuters.

Το νόμισμα της «Ουράνιας Αυτοκρατορίας» δεν έχει τη ρευστότητα του δολαρίου ή του ευρώ, αλλά στην τρέχουσα κρίση αποδείχθηκε πιο σταθερό από τα δυτικά νομίσματα. Η αστάθεια του δολαρίου και του ευρώ είναι αρκετές φορές υψηλότερη από την αστάθεια του γουάν έναντι του ρουβλίου. Το κινεζικό νόμισμα αυξάνεται επίσης έναντι του ρουβλίου, αλλά το άλμα δεν είναι τόσο απότομο όσο αυτό του δολαρίου. Και ο επαναπροσανατολισμός της Ρωσίας στο γουάν θα βοηθήσει το κινεζικό νόμισμα να αυξήσει τη ρευστότητά του στο μέλλον.

«Εκτός από τις καθαρά ποσοτικές μετρήσεις, στην οικονομία είναι σημαντική και η εμπιστοσύνη στο ίδιο το σύστημα. Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και την ΕΕ, που εφάρμοσαν οικονομικές κυρώσεις, η Κίνα έχει αποδειχθεί αξιόπιστος εταίρος που δεν πολιτικοποιεί τα χρηματοπιστωτικά μέσα. Έτσι, το κινεζικό χρηματοπιστωτικό σύστημα παίρνει επίσης καλούς ηθικούς βαθμούς», λέει ο αναλυτής της EXANTE, Βλαντίμιρ Ανανίεφ.

Τέταρτο, το εμπόριο με τη Ρωσία θα συνεχίσει να σημειώνει ιστορικά ρεκόρ. Η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Ρωσίας. Πέρυσι, το εμπόριο μεταξύ των δύο χωρών έφτασε σε ιστορικό υψηλό, σχεδόν στα 147 δισεκατομμύρια δολάρια (αύξηση 36%). Αυτά είναι τα στοιχεία της Γενικής Διοίκησης Τελωνείων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Φέτος μπορούμε να περιμένουμε ένα νέο ρεκόρ. Τουλάχιστον τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2022, το διμερές εμπόριο αυξήθηκε σχεδόν κατά 39%. Αυτή είναι η υψηλότερη ανάπτυξη τους πρώτους δύο μήνες κάθε έτους από το 2010.

Νωρίτερα, οι επικεφαλής της Ρωσίας και της Κίνας είχαν θέσει ένα σχέδιο για αύξηση του εμπορίου στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2024, μεταξύ άλλων και μέσω του διαδικτυακού εμπορίου. Ωστόσο, υπό το πρίσμα των γεγονότων, το εμπόριο με την Κίνα μπορεί να αρχίσει να αυξάνεται πολύ πιο γρήγορα από ό,τι αναμενόταν προηγουμένως.

Πέμπτο, ακόμη περισσότερα κινεζικά καταναλωτικά αγαθά θα εισέλθουν στη ρωσική αγορά. Λόγω του ελλείμματος του δολαρίου και του ευρώ, τα οποία χρησιμοποιούνται για την αγορά εισαγόμενων αγαθών, τα κινεζικά ρούχα, και εν γένει τα καταναλωτικά αγαθά, συμπεριλαμβανομένων των παιδικών παιχνιδιών, που κατασκευάζονται στην Κίνα, θα γίνουν πλέον ακόμη πιο ελκυστικά.

«Στην εγχώρια ρωσική αγορά μη εδώδιμων καταναλωτικών αγαθών, το μερίδιο των εισαγωγών ήταν 75%. Στην αγορά υποδημάτων, η κινεζική παραγωγή κατείχε το 60%. Υπό τις παρούσες συνθήκες, είναι λογικό να αναμένεται αύξηση της προσφοράς καταναλωτικών αγαθών από την Κίνα: ρούχα, υποδήματα, παιχνίδια, υφάσματα και έπιπλα. Οι εισαγωγές κινεζικών προϊόντων διατροφής μπορεί να αυξηθούν σημαντικά λόγω των φρούτων και λαχανικών, των ψαριών και των θαλασσινών», δήλωσε η Μαρία Ντόλγκοβα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Τμήματος Οικονομικών και Τιμών του Οικουμενικού Πανεπιστημίου Γ. Πλεχάνοφ.

Έκτο, οι κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες, τις οποίες οι Ρώσοι προηγουμένως πολύ αντιπαθούσαν, θα βρεθούν σε πλεονεκτική θέση. «Στο φόντο της έλλειψης αυτοκινήτων άλλων εμπορικών σημάτων, οι πωλήσεις κινεζικών επιβατικών αυτοκινήτων διπλασιάστηκαν το 2021», λέει η Ντόλγκοβα. Φέτος, οι πωλήσεις τόσο των κινεζικών αυτοκινήτων όσο και των ανταλλακτικών θα συνεχίσουν να αυξάνονται. Αυτό θα διευκολυνθεί από την έλλειψη ανταλλακτικών και τη μείωση της πραγματικής ζήτησης, που θα προστίθενται στις κυρώσεις, καθώς και από τη μεταβλητότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών, σημειώνει η Ντόλγκοβα.

Σύμφωνα με την Avtostat, τον Ιανουάριο του 2022, το μερίδιο των Κινέζων στην αγορά νέων επιβατικών αυτοκινήτων αυξήθηκε σχεδόν στο 10%, ενώ πριν από ένα χρόνο (τον Ιανουάριο του 2021) ήταν στο μισό – μόλις 4,8%. Σε γενικές γραμμές, πέρυσι ανήλθε στο 7,5%. Οι πωλήσεις κινεζικών εμπορικών σημάτων συνεχίζουν να κινούνται κόντρα στην αγορά, η οποία μειώνεται. Η μετοχή της κινεζικής μάρκας Chery ανήλθε στο 3,3%, της Haval – 3,1%, της Geely – 2,1%.

Η Κίνα είναι πιθανό να βοηθήσει τους Ρώσους με τις επισκευές αυτοκινήτων δυτικής μάρκας. «Όχι για όλα, αλλά για το μεγαλύτερο μέρος των αυτοκινήτων, η μερίδα του λέοντος των ανταλλακτικών μπορεί να αντικατασταθεί με κινέζικα αντίστοιχα», επισημαίνει ο Ανανίεφ.

Έβδομο, η Κίνα μπορεί να πάρει όλη τη ρωσική ενέργεια και άλλες πρώτες ύλες που η Ευρώπη θα αρνηθεί, εάν βρει τη δύναμη για ένα τέτοιο αυτοκτονικό βήμα.

Το Πεκίνο θα αγοράσει ευχαρίστως όλο το πετρέλαιο και όλο τον άνθρακα που ενδέχεται να εγκαταλείψει η Ευρώπη. Τεχνικά, δεν θα είναι δύσκολο να πραγματοποιηθούν τέτοιες παραδόσεις δια θαλάσσης. Επιπλέον, η τιμή για αυτούς θα είναι ελκυστική. Το ίδιο ισχύει για τα μέταλλα και άλλες πρώτες ύλες. «Η Κίνα ενδιαφέρεται για όλες τις πρώτες ύλες, καθώς δεν έχει δικές της», λέει ο Ανανίεφ. Τα τελευταία πέντε χρόνια, η Κίνα έχει ήδη διπλασιάσει τις αγορές της ρωσικής ενέργειας, φθάνοντας σχεδόν τα 60 δισεκατομμύρια δολάρια, επεσήμανε το Bloomberg.

Σοβαρότερα προβλήματα ενδέχεται να προκύψουν με το φυσικό αέριο, το οποίο είναι προσανατολισμένο για παραδόσεις στην Ευρώπη. Η μεταφορά του στην Κίνα θα απαιτούσε την κατασκευή νέων υποδομών, που θα απαιτούσαν πολύ χρόνο και χρήμα.

Όγδοο, οι Κινέζοι επενδυτές μπορούν να γίνουν πιο ενεργοί και να επενδύσουν σε ρωσικές εταιρείες σε μειωμένες τιμές, επειδή οι θέσεις στη ρωσική αγορά απαλλάσσονται από τους ανταγωνιστές. Στο πλαίσιο της φυγής δυτικών γιγάντων από τη Ρωσία (BP, Exxon, Equinor), η Κίνα μπορεί να γίνει ο κύριος επενδυτής, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου (αλλά όχι μόνο). Έχουν ήδη προκύψει πληροφορίες ότι η Κίνα βρίσκεται σε συνομιλίες με τις κρατικές εταιρείες ενέργειας και φυσικών πόρων της σχετικά με την πιθανή απόκτηση μεριδίων σε ρωσικές εταιρείες ενέργειας και φυσικών πόρων, όπως η Gazprom και η Rusal, ανέφερε το Bloomberg, επικαλούμενο πηγές.

Ένατο, θα αποκτήσει μεγαλύτερη δυναμική ο ρόλος της Κίνας ως οδός παράκαμψης για τη Ρωσία. Δηλαδή, η Κίνα μπορεί να γίνει η μεσάζουσα, μέσω της οποίας η Ρωσία θα πάρει τα απαραίτητα δυτικά εξαρτήματα με την καταβολή προμήθειας σε τρίτο. Πρέπει όμως να έχουμε υπόψη ότι η Κίνα δεν θα ρισκάρει τα οικονομικά της συμφέροντα ούτε για χάρη των Ηνωμένων Πολιτειών ούτε για χάρη της Ρωσίας. Με την Κίνα, όπως και με οποιονδήποτε άλλο εταίρο, πρέπει κανείς να είναι σε εγρήγορση.

«Τόσο οι κυβερνητικές δομές όσο και οι επιχειρήσεις στην Κίνα είναι πολύ ρεαλίστριες. Θα αξιολογήσουν σχολαστικά όλα τα πιθανά οφέλη και τις ζημίες από τη συνεργασία με Ρώσους εταίρους. Αυτό ισχύει τόσο για τις εξαγωγές από την Κίνα όσο και για τις ρωσικές εισαγωγές στη χώρα αυτή. Εάν οι απειλές για κυρώσεις από τρίτες χώρες για συνεργασία με τη Ρωσία, κατά τη γνώμη τους, είναι πραγματικές, τότε αυτό μπορεί να υπερβεί όλα τα οφέλη από αυτήν», πιστεύει η Ντόλγκοβα.

«Μπορεί να υπάρξουν προβλήματα με την άφιξη κινεζικών επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας, μεταξύ άλλων λόγω του κινδύνου δευτερογενών κυρώσεων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επιβάλει απαγόρευση στην εξαγωγή στη Ρωσία ενός αριθμού τύπων εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένων των ημιαγωγών, όχι μόνο απευθείας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και από οποιαδήποτε χώρα όπου τα προϊόντα κατασκευάζονται με χρήση αμερικανικών εξαρτημάτων και τεχνολογιών – όπου οι προμήθειες θα απαιτούν άδεια από τις αμερικανικές ρυθμιστικές αρχές. Οι «παραβάτες» μπορεί να υπόκεινται σε αυστηρά πρόστιμα ή ακόμη και να χάσουν την πρόσβαση στην αγορά των ΗΠΑ», λέει η Όλγα Μπλελένκαγια, επικεφαλής του τμήματος μακροοικονομικής ανάλυσης της FG Finam.

Την Πέμπτη, ο εκπρόσωπος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Αερομεταφορών Βαλέρι Κουντίνοφ έκανε μια απροσδόκητη δήλωση, λέγοντας ότι η Κίνα αρνήθηκε να προμηθεύσει εξαρτήματα αεροσκαφών στη Ρωσία, επομένως θα πρέπει να αναζητήσει εναλλακτικούς προμηθευτές στην Ινδία και την Τουρκία. Σύντομα, ωστόσο, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αερομεταφορών διέψευσε τα λόγια του συνεργάτη της, όπως τα εξέφρασε σε συνέδριο του κλάδου. Επιπλέον, δεν έχει το δικαίωμα να σχολιάζει εκ μέρους της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Αερομεταφορών. «Ο Κουντίνοφ μετέδωσε λάθος πληροφορίες. Προφανώς, μεμονωμένες αεροπορικές εταιρείες προσέγγισαν αρκετούς από τους Κινέζους αντισυμβαλλομένους τους για ανταλλακτικά και εκείνοι αρνήθηκαν. Αλλά αυτό δεν είναι επίσημη άρνηση της Κίνας να προμηθεύσει ανταλλακτικά στη Ρωσία. Ένα άλλο πράγμα είναι ότι η Κίνα δεν παράγει βασικά δυτικά ανταλλακτικά για Boeing και Airbus. Και σε ποιο κράτος θα εγγραφεί μια εταιρεία που θέλει να γίνει μεσάζουσα για την αγορά ανταλλακτικών και την παροχή τους σε Ρώσους μεταφορείς – δεν παίζει κανένα ρόλο. Η Κίνα δεν είναι πανάκεια. Υπάρχουν πολλές χώρες στον κόσμο, ακόμη και οι Σεϋχέλλες μπορούν να γίνουν ενδιάμεσοι», εξηγεί ο Ρομάν Γκουσάροφ, επικεφαλής της διαδικτυακής πύλης Avia.ru.

Δέκατο, η Κίνα μπορεί να έχει άλλο ένα όφελος από την επιβολή κυρώσεων στον αεροπορικό τομέα της Ευρώπης και της Ρωσίας. Πρώτον, οι κινεζικές αεροπορικές εταιρείες μπορούν να κερδίσουν χρήματα από τα δρομολόγια επάνω από την Σιβηρία. «Για τους Ευρωπαίους, οι πτήσεις πάνω από το ρωσικό έδαφος απαγορεύονται. Και αυτή είναι η συντομότερη και πιο κερδοφόρα διαδρομή από την Ευρώπη στην Ασία και αντιστρόφως. Οι ευρωπαϊκές εταιρείες θα πρέπει να πετούν γύρω από τη ρωσική επικράτεια, επομένως οι αποστολείς εμπορευμάτων και οι επιβάτες θα πάνε όπου είναι φθηνότερα – σε ασιατικούς αερομεταφορείς, συμπεριλαμβανομένων των κινεζικών. Οι ασιατικοί αερομεταφορείς μπορούν να κατακτήσουν πλήρως την αγορά μεταφοράς επιβατών και αγαθών από την Ευρώπη στην Ασία και να πλουτίσουν σε αυτό», λέει ο Ρομάν Γκουσάροφ. Δεύτερον, εάν η Ρωσία έχει προβλήματα με τον στόλο μεγάλων αποστάσεων και οι ρωσικοί αερομεταφορείς δεν μπορούν να πετάξουν μεγάλες αποστάσεις στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, τότε αυτά τα δρομολόγια θα χαρούν επίσης να αναληφθούν από κινεζικές αεροπορικές εταιρείες.

«Πέρυσι, η Ρωσία εξυπηρέτησε 17.000 διαμετακομιστικές πτήσεις στις υπερσιβηρικές (από την Ευρώπη προς την Ασία) και τις διαπολικές διαδρομές (από τις ΗΠΑ στην Ασία). Πρόκειται για 1,5 χιλιάδες πτήσεις το μήνα. Ακόμη και αν οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρείες αντιπροσώπευαν μόνο τις μισές πτήσεις, αυτό σημαίνει απώλεια 700 πτήσεων το μήνα. Αυτή είναι μια τεράστια απώλεια της αγοράς. Είναι ένα πολύ οδυνηρό χτύπημα. Ενώ η Ρωσία δεν κατάλαβε καν την απώλεια της ευρωπαϊκής κατεύθυνσης. Οι πτήσεις στο εξωτερικό πέρυσι αντιπροσώπευαν μόνο το 21% της συνολικής κίνησης και η Ευρώπη αντιπροσώπευε μόνο ένα δύο τοις εκατό», καταλήγει ο Γκουσάροφ.

Φυσικά, οι Κινέζοι θα υπολογίσουν τους κινδύνους συνεργασίας με τη Ρωσία και θα προσπαθήσουν να αποφύγουν να πέσουν σε δευτερογενείς κυρώσεις. Ωστόσο, το Πεκίνο και η Μόσχα έχουν ήδη ισχυρή εμπειρία στην επιχειρηματική δραστηριότητα και τη διασφάλιση της οικονομικής ανάπτυξης ενόψει των περιορισμών των κυρώσεων.

Πηγή: https://vz.ru/economy/2022/3/11/1147920.html

sotiriosdemopoulos.blogspot.com

1...2,0352,0362,037...3,040Σελίδα 2,036 από 3,040