Αρχική Blog Σελίδα 2010

Έξαλλος ο Ε.Μακρόν με τον Πολωνό πρωθυπουργό – Πως εμπλέκεται ο Χίτλερ;

0

Ο Ε.Μακρόν έχει δηλώσει πως συνομιλεί με τον Β.Πούτιν επειδή το ζητά ο Β.Ζελένσκι

Ο Εμανουέλ Μακρόν χαρακτήρισε «αβάσιμες» και «σκανδαλώδεις» τις επικρίσεις του Πολωνού πρωθυπουργού, Ματέους Μοραβιέτσκι, για τις τακτικές τηλεφωνικές συνομιλίες του Γάλλου προέδρου με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

«Αυτές οι παρατηρήσεις είναι αβάσιμες και σκανδαλώδεις, αλλά δεν με εκπλήσσουν αφού ο κ. Μοραβιέτσκι αναμειγνύεται στη γαλλική προεκλογική εκστρατεία» είπε ο Μακρόν σε γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό υπογραμμίζοντας ότι ο Πολωνός πρωθυπουργός «υποδέχθηκε πολλές φορές την κυρία Λεπέν την οποία υποστηρίζει».

Ο Μοραβιέτσκι δήλωσε προχθές ότι κανείς «δεν είχε διαπραγματευτεί ποτέ με τον Χίτλερ». Ο Μακρόν έχει δηλώσει πως συνομιλεί με τον Πούτιν επειδή του το ζητά ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι. 

Οι Ρώσοι ισχυρίζονται ότι συνέλαβαν Αμερικανό στρατηγό στην Μαριούπολη – Οι ΗΠΑ το διαψεύδουν 

0

Σφαγή Ουκρανών στρατιωτών που προσπαθούσαν να διαφύγουν – Καταρρίφθηκαν δύο ακόμα ουκρανικά ελικόπτερα Mil Mi-8

(Ανανέωση – Αρχικό κείμενο 00.20): Ρωσικοί λογαριασμοί στο Twitter, υποστηρίζουν ότι αιχμαλωτίστηκε στην Μαριούπολη κατά την μάχη του εργοστασίου Azovstal ο «τριάστερος» Αμερικανός στρατηγός Roger L.Clutier Jr, ο οποίος συντόνιζε την ουκρανική αντίσταση.

O συγκεκριμένος ήταν επικεφαλής των Αμερικανών εκπαιδευτών στο εκπαιδευτικό κέντρο του Yavoriv κοντά στο Λβιβ, το οποίο ισοπεδώθηκε από τους Ρώσους πριν τρεις εβδομάδες.

Να σημειώσουμε ότι τα αμερικανικά ΜΜΕ διαψεύδουν το γεγονός. 

Εδώ εν δράσει επί ουκρανικού εδάφους:

LANDCOM Commander, Lt. Gen. Cloutier, and Acting Deputy for the Ukrainian Land Forces, Major General Oleksandr Holodniuk, visit IPSC
LANDCOM Commander, Lt. Gen. Cloutier, and Acting Deputy for the Ukrainian Land Forces, Major General Oleksandr Holodniuk, visit IPSC
LANDCOM Commander, Lt. Gen. Cloutier, and Acting Deputy for the Ukrainian Land Forces, Major General Oleksandr Holodniuk, visit IPSC

Είχαν υπάρξει πληροφορίες από αργά το βράδυ ότι είχε εγκλωβιστεί με την ομάδα του μέσα σε κτίριο του Azovstal. Μεταφέρουμε την πληροφορία με κάθε επιφύλαξη.

Αν είναι αληθινή, τότε πολλά πράγματα αλλάζουν και το επικοινωνιακό κτύπημα στην κυβέρνηση Μπάιντεν θα είναι μεγάλο. Επαναλαμβάνουμε: Αν είναι αληθινά τα όσα μεταφέρουν οι ρωσικοί λογαριασμοί.

Να σημειώσουμε ότι σε μία προηγούμενη περίπτωση που είχαν ανακοινώσει οι Ρώσοι ότι είχαν σκοτωθεί αξιωματικοί της Εθνοφρουράς του Τενεσσί σε μάχες στο Ντονμπάς, η Εθνοφρουρά του Τενεσσί το είχε διαψεύσει κατηγορηματικά κάνοντας ονομαστική αναφορά στις ταυτότητές τους.

 

(Αρχικό κείμενο): Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε πως καταρρίφθηκαν άλλα δυο ουκρανικά ελικόπτερα Μi-8 τα οποία προσπάθησαν να εκκενώσουν πράκτορες των δυτικών μυστικών υπηρεσιών και των δυνάμεων του Αζόφ από την Μαριούπολη.

“Σήμερα το πρωί έγινε ακόμη μια απόπειρα απεγκλωβισμού δυνάμεων του Τάγματος Αζόφ κοντά στην Μαριούπολη.

Δύο ελικόπτερα Mi-8 των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, προσπάθησαν αυτή τη φορά να περάσουν στην πόλη κάνοντας παράκαμψη και μπαίνοντας από τη θάλασσα, χτυπήθηκαν από MANPADS, όπως και την προηγούμενη φορά.

Η ρωσική πλευρά έχει επανειλημμένα προσφέρει στον ουκρανικό στρατό ανθρωπιστικό διάδρομο. Να σταματήσει τις εχθροπραξίες, να καταθέσει οικειοθελώς τα όπλα και να εγκαταλείψει τη Μαριούπολη στη συμφωνημένη διαδρομή προς την περιοχή που ελέγχεται από το Κίεβο.

Η ίδια προσφορά έγινε στις 6:00 το πρωί σήμερα. Όμως, όπως και πριν, η ουκρανική πλευρά αγνόησε την πρόταση.

Δεδομένης της αδιαφορίας του Κιέβου για τη διατήρηση της ζωής των στρατιωτικών του, η Μαριούπολη θα απελευθερωθεί από τους εθνικιστές από τις ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις και τις δυνάμεις του Ντονέτσκ» ανέφερε οργισμένο το ρωσικό υπουργείο Άμυνας

Αμερικανικές πηγές αναφέρουν πως έχει εγκλωβιστεί Αμερικανός ανώτατος Αξιωματικός που ηγούνταν ομάδας 30 Ουκρανών στρατιωτών, του τακτικού Στρατού

Δείτε βίντεο

Οι Ουκρανοί έκαναν ακόμη μια χερσαία απόπειρα απεγκλωβισμού από το λιμάνι της Μαριούπολης κινούμενοι προς τα δυτικά, αλλά έπεσαν σε ενέδρα των Τσετσένων και της Ρεπουμπλικανικής Λαϊκής Πολιτοφυλακής του Ντονέτσκ με αποτέλεσμα να σφαγούν.

Από το έδαφος του λιμανιού της Μαριούπολης, αρκετές ομάδες Ουκρανών στρατιωτών και μαχητών του Αζόφ προσπάθησαν να ξεφύγουν από την πόλη μέσω του οικισμού Pokrovskoe. Πρόκειται για την δυτικότερη συνοικία της Μαριούπολης.

“Η κίνηση των Ουκρανών αντιμετωπίστηκε από πυκνά ρωσικά πυρά, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης αρμάτων μάχης. Οι ουκρανικές δυνάμεις υπέστησαν μεγάλες απώλειες και τώρα διασκορπίστηκαν με τα πυρομαχικά να τους τελειώνουν” αναφέρουν ρωσικές πηγές.

Δείτε βίντεο

 

www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/sfagi-oukranon-stratioton-pou-prospathousan-na-ksefygoun-apo-to-limani-tis-marioupolis-egklovismenos-amerikanos-aksiomatikos/

Τα «γυρίζουν» προ της κατάρρευσης – Γ.Γεραπετρίτης: «Δεν είναι σκοπός μας η αυτοδυναμία»

0

«Θα έρθει ένας επαναστατικός κλιματικός νόμος» – Τι μας περιμένει πάλι;

Στην κυβέρνηση βλέπουν την κατάρρευσή τους και πλέον λένε πως δεν είναι αυτοσκοπός, η αυτοδυναμίαν όπως επανέλαβε ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης από το βήμα του 7ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών.

«Εμείς διεκδικούμε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, θέλουμε την αυτοδυναμία» – «δεν αποκλείουμε τις προγραμματικές συνεργασίες στη βάση ενός σχεδιασμού που θα μπορεί να είναι ωφέλιμος για τη χώρα». Στην ίδια ομιλία, που ήταν ενταγμένη στην ενότητα «Δικαιοσύνη», ο υπουργός Επικρατείας ξεδίπλωσε ταυτοχρόνως τις μείζονες κυβερνητικές παρεμβάσεις – μεταρρυθμίσεις ως τις εθνικές εκλογές.

Αναλυτικά, «αν ένα πράγμα διακατέχει αυτήν την κυβέρνηση, είναι η θεσμική αντιμετώπιση όλων των πραγμάτων, εμείς είμαστε πραγματικά με τους θεσμούς», ήταν η εισαγωγική παρατήρηση του Γ. Γεραπετρίτη που πρόσθεσε: «Μπορεί να είναι σκοπός μας η αυτοδυναμία, αλλά η αυτοδυναμία δεν είναι αυτοσκοπός. Δεν θέλουμε την αυτοδυναμία επειδή έχουμε την πολιτική αυταρέσκεια να κυβερνούμε μόνοι μας. Η αυτοδυναμία έχει την έννοια ότι βοηθάει να υπάρχει κυβερνητική σταθερότητα -κι αυτό μπορεί να επιτευχθεί από μία σταθερή κυβέρνηση».

Εξάλλου, συνέχισε, «έχουμε δώσει δείγματα γραφής -και το εκλογικό σώμα θα μας κρίνει. Από την άλλη πλευρά, έχουμε εμπειρία από τις κυβερνήσεις συνεργασίας, δυστυχώς επώδυνη από την προηγούμενη διακυβέρνηση, μια ετερόκλητη, ανερμάτιστη εν πολλοίς, διακυβέρνηση που συντίθετο από ετερογενή πολιτικά σώματα. Εμείς διεκδικούμε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, θέλουμε την αυτοδυναμία. Αν ο λαός μας κατατάξει σε μια θέση που θα απαιτηθεί συνεργασία, εμείς βεβαίως και δεν αποκλείουμε τις προγραμματικές συνεργασίες στη βάση ενός σχεδιασμού που θα μπορεί να είναι ωφέλιμος για τη χώρα».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, αφού ανέλυσε πώς μια σειρά εξωγενών παραγόντων εμπόδισαν το μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης και αφού διαβεβαίωσε ότι «ο προγραμματισμός μας είναι για ολοκλήρωση της κυβερνητικής θητείας – εμείς με τους θεσμούς δεν πρόκειται να παίξουμε, αυτή είναι η διαφορά μας με την προηγούμενη κυβέρνηση», ο Γ. Γεραπετρίτης εξειδίκευσε τα τέσσερα επίπεδα «ριζικών μεταρρυθμίσεων, που νομίζω ότι θα αλλάξουν τη μορφή της χώρας», όπως είπε με έμφαση.

Το πρώτο επίπεδο έχει να κάνει με την παιδεία: «εντός του Μαΐου θα έχουμε το νομοσχέδιο το οποίο θα εκσυγχρονίσει την παιδεία», ειδικότερα την ανώτατη εκπαίδευση. Θα την καταστήσει, συγκεκριμένα, «εξωστρεφή, σύγχρονη, ευρωπαϊκή παιδεία, που θα είναι σε θέση να ανταγωνιστεί τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Ευρώπης». Στο πλαίσιο αυτό θα εκσυγχρονιστεί ο ΔΟΑΤΑΠ, όπου το σύστημα θα καταστεί πλέον αυτοματοποιημένο.

Το δεύτερο επίπεδο αφορά την «πολύ μεγάλη μεταρρύθμιση», που ακούει στο όνομα, «επιτελικό κράτος 2». Δηλαδή, την «πολυεπίπεδη, κάθετη διακυβέρνηση, στο επίπεδο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Αποκέντρωσης. Η χώρα έχει υποφέρει από τη σώρευση πολλαπλών αρμοδιοτήτων σε διάφορα επίπεδα, πολλές φορές δεν γνωρίζουμε ποια αρμοδιότητα έχει ο Δήμος, η Περιφέρεια, το Υπουργείο, ένας αποκεντρωμένος οργανισμός. Αυτό το ξεκαθάρισμα θα γίνει σε πολύ σύντομο χρόνο έτσι ώστε να υπάρξει και ευθύνη και λογοδοσία του καθενός έναντι της αρμοδιότητάς του».

Το τρίτο επίπεδο είναι «η μεγάλη μεταρρύθμιση στο χώρο της υγείας. Ήδη αναρτήθηκε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Ακολουθεί ο μετασχηματισμός της Δευτεροβάθμιας, δηλαδή των νοσοκομείων -και όλα αυτά στην παρούσα τετραετία, όλα αυτά είναι στον άμεσο προγραμματισμό μας».

Τέλος, «στο αμέσως προσεχές διάστημα – και όχι στη δεύτερη 4ετία – θα έρθει ένας επαναστατικός κλιματικός νόμος, από τους πρώτους στην Ευρώπη, που αποτελεί υποχρέωσή μας και έναντι των ευρωπαϊκών θεσμών».

Με αφορμή δε το ότι στη συζήτηση παρευρίσκετο η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο υπουργός Επικρατείας επεσήμανε ότι η κυρία Σακελλαροπούλου «έχει αφιερώσει μεγάλο κομμάτι της δικής της επιστημονικής και δικαστικής διαδρομής», για να συμπληρώσει, «αυτό που διακρίνει την παρούσα κυβέρνηση είναι ότι δεν σκεπτόμαστε μόνο το αύριο, σκεπτόμαστε και το μεθαύριο και τις γενιές που δεν έχουν έλθει ακόμη. ‘Αρα, κλιματικός νόμος εντός του Μαΐου του 2022 -και όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις στην παρούσα διακυβέρνηση», συμπέρανε κλείνοντας το σχετικό κεφάλαιο της ομιλίας του.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/ta-gyrizoun-pro-tis-katarreysis-g-gerapetritis-den-einai-skopos-mas-i-aytodynamia/

Ξεπλένοντας ευθύνες για το 1974, για ολοκλήρωση του εγκλήματος: Βολικά αφηγήματα, μισό σχεδόν αιώνα μετά το πραξικόπημα και την εισβολή

0

Ο νεκροθάφτης της Κύπρου, Δημήτριος Ιωαννίδης, με τον άλλο δικτάτορα, Γεώργιο Παπαδόπουλο. Φωτογραφία Καθημερινή

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Όσο πλησιάζουμε στη συμπλήρωση πενήντα χρόνων (1974-2024) από το πραξικόπημα της χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄ και της τουρκικής εισβολής, της μεγάλης προδοσίας και τραγωδίας της Κύπρου, παρακολουθούμε να αναπτύσσονται διάφορες θεωρίες για το τι έχει συμβεί τότε.

Αναζητούνται ευθύνες, αλλά και συγκαλύπτονται ευθύνες. Ξεπλένονται ευθύνες. Είναι ένα παιχνίδι, το οποίο συνδέεται από κάποιους νεωτεριστές της ιστορικής αλήθειας με την ανάπτυξη ενός βολικού αφηγήματος.

Ένα αφήγημα που στηρίζεται στη λογική πως η προδοσία στην Κύπρο, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου ήταν μια… αναλαμπή τρέλας του Ιωαννίδη, ο οποίος θύμωσε με τον Κύπριο Πρόεδρο και αποφάσισε να τον ανατρέψει. Λέγεται, επίσης, πως ο Μακάριος «ανεξήγητα» απέστειλε επιστολή στον Γκιζίκη ζητώντας του να αποσύρει τους Ελλαδίτες αξιωματικούς.

  • Αυτό, υποστηρίζεται, προκάλεσε τον θυμό του Ιωαννίδη και οργάνωσε —σε δεκαπέντε ημέρες— πραξικόπημα. Το πραξικόπημα σχεδιαζόταν καιρό, είχε δε επιχειρηθεί να γίνει και το 1972, αλλά απετράπη την υστάτη.

Αμερικανικά έγγραφα επιβεβαιώνουν πως στην Ουάσινγκτον γνώριζαν για τα σχέδια της χούντας και σε επίπεδο CIA υπήρξαν συνεννοήσεις. Αυτό δεν σημαίνει πως κάποιοι πράκτορες της CIA συνεννοούνταν με τους χουντικούς, χωρίς να γνωρίζει ο Κίσινγκερ.

Τέτοια εγχειρήματα, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ευρύτερες συγκρούσεις (π.χ. ελληνοτουρκικό πόλεμο), δεν αποτελούν παιχνίδι μεταξύ πρακτόρων, αλλά θέμα για τα ψηλά δώματα στην Ουάσινγκτον. Οι Αμερικανοί έλεγχαν την χούντα. Και η χούντα την ΕΟΚΑ Β΄. Όλα ήταν μια αλυσίδα.

Ακόμη ακούγεται —από το 1974 το λένε— πως ο Μακάριος προκάλεσε την Τουρκία να εισβάλει στην Κύπρο με την ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη. Με τη διαφορά της ώρας, είναι σαφές πως την ώρα που μιλούσε ο Μακάριος τα πλοία ήταν έξω από την Κερύνεια. Άλλωστε ένας σχεδιασμός για εισβολή δεν γίνεται μέσα σε 5-6 ώρες.

Η προδοσία της Κύπρου επιβεβαιώνεται, μεταξύ άλλων τεκμηρίων, με το ηχητικό που περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά, «Ένα σκοτεινό δωμάτιο 1967-1974» και το οποίο πρόσφατα είδε το φως της δημοσιότητας, με την κυκλοφορία της έρευνας .

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Ταξίαρχος Διοικητής ΕΣΑ: Την ξέρουμε τη λύση, κύριε Πρωθυπουργέ. Αυτοί θα βγούνε στην Κερύνεια. Αυτό που θέλουν οι Τούρκοι το κάνουν.

ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΣ Πρωθυπουργός: Όχι, αν τους σταματήσουμε.

ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Ταξίαρχος Διοικητής ΕΣΑ: Μα θα τους σταματήσουμε μετά. Αφού πάρουν το λιμάνι, την Κερύνεια κι ενώσουν τη Λευκωσία, θα σταματήσουν. Γι’ αυτό είμαστε σίγουροι.

  • Τι δείχνουν αυτές οι αναφορές; Ότι υπήρξε συμφωνία χούντας και Τουρκίας, με μεσολαβούντες τους Αμερικανούς. Οι Τούρκοι θα εισέβαλλαν στην Κύπρο, στην περιοχή της Κερύνειας, και θα προωθούνταν μέχρι τη Λευκωσία. Αυτό συμφωνήθηκε και αυτό αρχικά κατέλαβαν οι Τούρκοι. Στη συνέχεια προχώρησαν και κατέλαβαν και τα υπόλοιπα. Ποιοι γνώριζαν για τη δεύτερη φάση;

Αύγουστος του 1974: Στα γραφεία της CΙΑ —και σε στενή συνεργασία με το επιτελείο του Κίσινγκερ, συμπεριλαμβανομένου και του συμβούλου του, Χέλμουντ Σόνενφελτ, που του πρόσφερε και νομικές συμβουλές(!)— τα μέλη της ομάδας Βureau of Ιntelligence and Research, που ασχολούνταν με την «Κυπριακή Κρίση», όπως είχε χαρακτηριστεί η εισβολή, σχεδίασαν έναν χάρτη με τον αριθμό 9.

Ήταν ο ένατος μίας σειράς χαρτών, που απεικόνιζαν τις κινήσεις των τουρκικών στρατευμάτων από την 20ή Ιουλίου 1974, όταν άρχισε η εισβολή, μέχρι εκείνη την ημέρα, τη 13η Αυγούστου. Την επόμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε η δεύτερη εισβολή, που ολοκλήρωσε την τραγωδία.

Οι οκτώ χάρτες καταστράφηκαν και ο ένατος διασώθηκε επειδή ο Κίσινγκερ είχε μία κακή, όπως αποδείχθηκε, συνήθεια να κρατά στο προσωπικό του αρχείο μερικά από τα σημειώματα των συνεργατών του. Η λεζάντα στον χάρτη έγραφε τα εξής: “9. Map done by the Bureau of Intellegence and Research projecting Turkish moves on Cyprus, August 13, 1974. SECRET”.

Ο χάρτης, παρουσίαζε την προηγούμενη μέρα το νησί διχοτομημένο, όπως ακριβώς το έκοψαν στα δύο την επόμενη ημέρα (14 Αυγούστου του 1974) τα στρατεύματα του Αττίλα.

  • Σημειώνεται ότι ο χάρτης πρωτοδημοσιεύθηκε στο βιβλίο «Τα Μυστικά Αρχεία του Κίσινγκερ» —Εκδόσεις Λιβάνη— του Μιχάλη Ιγνατίου και του γράφοντος. Ο Κίσινγκερ, δεν αμφισβήτησε ποτέ την εγκυρότητα του χάρτη και των εγγράφων. Μάλιστα, με επιστολή που έστειλε η προσωπική του γραμματέας στον Μιχ. Ιγνατίου, αποδέχεται και την ύπαρξη του Μνημονίου Σόνενφελντ.

Ενισχυτικά στοιχεία των πιο πάνω βρίσκονται στο βιβλίο του Γουίλιαμ Μάλινσον, πρώην διπλωμάτη καθηγητή Πολιτικών Ιδεών και Θεσμών, «Ο Κίσινγκερ και η εισβολή στην Κύπρο» (και την περασμένη Κυριακή φιλοξενήθηκε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο» και στην Ξένια Τούρκη).

Τώρα που πλησιάζουμε τον μισό αιώνα από το πραξικόπημα και την εισβολή, θα ακουστούν πολλά, κάποια από αυτά θα φορτώνουν με ευθύνες τους Ελληνοκύπριους. Τόσες ευθύνες, που θα είναι οι πιέσεις και οι… ενοχές τόσο μεγάλες, ώστε να ολοκληρωθεί το έγκλημα του 1974!

Hellas Journal

Οι συναντήσεις του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και του Κίσινγκερ το 1974: Οι αλήθειες και οι ανακρίβειες…

0

FILE PHOTO: Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, o Χένρι Κισιγκερ και ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Φόρντ. Bρέθηκαν συνδαιτυμόνες στο δείπνο που παρέθεσαν οι Φινλανδοί με αφορμή την ιδρυτική σύνοδο της ΔΑΣΕ, τον Ιούλιο του 1975 στο Ελσίνκι. Φωτογραφία Γραφείο Δημοσίων Πληροφοριών Κύπρου

Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ*

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος συναντήθηκε πέντε φορές, κατά την κρίσιμη περίοδο του 1974, με τον τότε Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Δρ. Χένρι Κίσινγκερ.

Τα πρακτικά των συναντήσεων αλλά και τα τηλεγραφήματα του Χένρι Κίσινγκερ και άλλων αξιωματούχων των ΗΠΑ, αναφορικά με τις συναντήσεις είναι προσβάσιμα αφού έχουν αποχαρακτηριστεί. Σίγουρα ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος δεν γνώριζε και δεν ανέμενε ότι αυτά (τα ντοκουμέντα) θα έβλεπαν τη δημοσιότητα, έστω καθυστερημένα.

Ο Δρ. Χένρι Κίσινγκερ, πιο προσεκτικός από τον Μακάριο, χρησιμοποίησε την εμπειρία του   για να πετύχει αυτά που ήθελε ή και  να αποφύγει αυτά που δεν ήθελε να συμβούν.

Παραθέτω σε συντομία τις πέντε κρίσιμες συναντήσεις, με ερωτήματα που πρέπει να προβληματίσουν τους ερευνητές και ιστορικούς.

  • Πρώτη Συνάντηση 7/5/1974 (Προεδρικό Μέγαρο, Λευκωσία)

O Χένρι Κίσινγκερ στις 6/5/1974 ζήτησε τηλεφωνικά από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, να φιλοξενήσει στην Λευκωσία συνάντηση του ιδίου με τον Υπουργό Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης Αντρέι Γκρομίκο για συζήτηση, μεταξύ άλλων, του Μεσανατολικού.

Η συνάντηση των δυο Υπουργών πραγματοποιήθηκε την επομένη (7.5.1974) στο Προεδρικό Μέγαρο, στην Λευκωσία. Φτάνοντας στην Κύπρο ο Χένρι Κίσινγκερ εξέφρασε μέσω τηλεγραφήματος του την εκτίμηση του στον Πρόεδρο και Κυβέρνηση της Κύπρου, αναφέροντας  ότι «προσβλέπει στην ανανέωση της γνωριμίας του με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο».

  • Συνάντηση  Κίσινγκερ με τον Πρέσβη της Κύπρου στην Ουάσιγκτον  στις 15.7.1974.

Την ημέρα του πραξικοπήματος ο Χένρι Κίσινγκερ αποστέλλει τηλεγράφημα στον Πρέσβη των ΗΠΑ στην Τουρκία  William B. Macomber, αναφορικά με την συνάντηση που είχε με τον Πρεσβευτή της Κύπρου στην Ουάσιγκτον Νίκο Γ. Δημητρίου, σε σχέση με το πραξικόπημα και τις εξελίξεις στην Κύπρο.

Ο  Χένρι Κίσινγκερ αναφέρει μεταξύ άλλων στο τηλεγράφημα του:

«Αναφέραμε στον Πρέσβη  ότι οι σχέσεις των ΗΠΑ με τον Πρόεδρο Μακάριο ήταν άριστες, ότι είχε τις πιο όμορφες αναμνήσεις από τη σύντομη επίσκεψη του στην Κύπρο κατά τις πρόσφατες διαπραγματεύσεις για τη Μέση Ανατολή και ότι είχε ύψιστη προσωπική εκτίμηση στο πρόσωπο του Προέδρου Μακαρίου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ΗΠΑ αποδοκιμάζουν την κατάσταση».

  • Δεύτερη Συνάντηση 22/7/1974 στην Ουάσιγκτον

Ο Αρχ. Μακάριος μέσω της Πρεσβείας της Κύπρου στην Ουάσιγκτον ζήτησε στις 19/7/1974 συνάντηση με τον  Χένρι Κίσινγκερ. Ο Robert S. Ingersoll (Deputy Secretary of State) με τηλεγράφημα του στις 19/7/1974 το οποίο έφερε την ένδειξη “SECRET” ενημέρωνε τον Κίσινγκερ αναφέροντας μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:

«Δεδομένου ότι ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος εξακολουθεί να είναι De Jure (νόμιμα) Πρόεδρος της Κύπρου, σας συνιστώ να συμφωνήσετε να τον δείτε».

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε (τρίτη μέρα της Τουρκικής Εισβολής) και  με βάση σημείωση του Υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ  αναφέρεται:

«Ο Κίσινγκερ συναντήθηκε ιδιωτικά με τον Μακάριο για 1 ώρα και 20 λεπτά. Ο Μακάριος παρέδωσε στον Κίσινγκερ χειρόγραφο σημείωμα με  έξι προτάσεις του για επίλυση του Κυπριακού, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων για επιστροφή στο status quo ante (The previously existing state of affairs- στην προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων) και την δημιουργία  μικτής αστυνομικής δύναμης στο νησί με ίση εκπροσώπηση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων». 

  • Τρίτη Συνάντηση 29/7/1974 στην Ουάσιγκτον

Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ζήτησε και ξανασυναντήθηκε με τον Χένρι Κίσινγκερ στις 29 Ιουλίου 1974. Με βάση το έγγραφο συνομιλίας (του Υπ. Εξωτερικών των ΗΠΑ) αναφέρεται και η ακόλουθη τοποθέτηση του Αρχιεπισκόπου.

«Μακάριος: Οι Σοβιετικοί προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και το ενδιαφέρον τους για αυτό το πρόβλημα δεν είναι πραγματικό. Χθες ζήτησαν συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και απογοητευτήκαμε πολύ που αποδείχθηκε χάσιμο χρόνου. Αλλά, όπως είπα, σε κάποιο βαθμό οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν έδαφος στους Σοβιετικούς.»

  • Τετάρτη Συνάντηση 2/10/1974 στην Νέα Υόρκη

Η συνάντηση στην Νέα Υόρκη ήταν ιδιαίτερα κατατοπιστική αφού καταγράφηκαν στα Πρακτικά του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ (Memorandum of Conversation) μεταξύ άλλων  και τα ακολουθά:

Κίσινγκερ: «Σας έχω πει ότι οι ικανότητές σας ήταν πολύ μεγάλες για το νησί που κυβερνάτε. Είστε η καλύτερη λύση για το νησί. Αν νομίζετε ότι τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, όταν εκδιώχθηκε o πρόεδρος (Ρίτσαρντ Νίξον), θα επεμβαίναμε εναντίον σας… Είχαμε αναφορές για πραξικοπήματα κάθε τρεις μήνες… Το πρώτο που άκουσα για πραξικόπημα ήταν τη Δευτέρα το πρωί μετά που αυτό πραγματοποιήθηκε».

Μακάριος προς Κίσινγκερ: «Πρώτα πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι ποτέ δεν συμμερίστηκα την άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες ή η CIA συμμετείχαν ποτέ στο πραξικόπημα εναντίον μου».

Κίσινγκερ: «Σου δίνω τον λόγο μου» …«Αν ήξερα για το πραξικόπημα, θα το είχα σταματήσει».

  • Πέμπτη Συνάντηση 13/11/1974 στην Ουάσιγκτον

Στην  πέμπτη συνάντηση Κίσινγκερ – Μακάριου, την τελευταία, πριν από την επιστροφή του Μακαρίου στην Κύπρο, συζητήθηκαν πολλά. Ο Κίσινγκερ ενημερώνει με τηλεγράφημα τους Πρεσβευτές των ΗΠΑ στην Λευκωσία, Άγκυρα, Αθήνα, Λονδίνο και την Μόνιμη αντιπροσωπία των ΗΠΑ στον ΟΗΕ σχετικά με δήλωση του Μακάριου στους Δημοσιογράφους, μετά την συνάντηση:

Ερώτηση: Μπορείτε να μας πείτε εάν οι συζητήσεις σας με τον Υπουργό Εξωτερικών ήταν ικανοποιητικές;

Μακάριος: Είναι πολύ προφανές ποιο ήταν το αντικείμενο της συζήτησής μας, εξετάσαμε την κατάσταση στην Κύπρο και ανταλλάξαμε χρήσιμες απόψεις για τον χειρισμό του προβλήματος και λέω ότι είμαι ικανοποιημένος από τη συνάντησή μου με τον Υπουργό Εξωτερικών.

Ερώτηση: Δημοσιεύτηκαν κάποιες αναφορές σήμερα το πρωί ότι περίπου 5.000 Τούρκοι στρατιώτες έχουν αποσυρθεί εκ περιτροπής από την Κύπρο. Συμφωνεί αυτό με τις πληροφορίες σας;

Μακάριος: Αυτό δεν έχει καμία διαφορά για τους Ελληνοκύπριους. Προσωπικά, θα έλεγα ότι εφόσον τα τουρκικά στρατεύματα κρατούν ολόκληρη την περιοχή – το 40 τοις εκατό – προτιμώ να μείνουν – προτιμώ να μείνουν περισσότερα στρατεύματα εκεί γιατί αυτό θα ήταν πιο ακριβό για την τουρκική κυβέρνηση.

  • Εγείρονται φυσιολογικά αρκετά ερωτήματα που χρειάζονται  απάντηση η/και ερμηνεία.

α) Πως είναι δυνατόν ο Χένρι Κίσινγκερ να έρχεται στην Κύπρο στις 7/5/1974, να συναντά τον Μακάριο και να υιοθετείται από την Επιτροπή για τον Φάκελο της Κύπρου, χαλκευμένο τηλεγράφημα, δήθεν του Κίσινγκερ, με ημερομηνία 4/5/1974, για ανατροπή του Μακαρίου.

β) Γιατί ο Κίσινγκερ επανειλημμένα αναφερόταν με κολακευτικά λόγια για τον Μακάριο, προσωπικά στον ίδιο, σε άλλους συνομιλητές του (όπως καταγράφονται στα πρακτικά των συναντήσεων) αλλά και σε τηλεγραφήματα του.

γ) Γιατί ο Μακάριος, «ο Κάστρο της Μεσογείου», όπως διέρρεαν σκοπίμως στον τύπο της εποχής «διάφοροι», κατηγορεί τους Σοβιετικούς, στην συνάντηση του με τον Κίσινγκερ, στις 29/7/1974.

δ) Γιατί Μακάριος και Κίσινγκερ ξεκαθάρισαν με τον πιο επίσημο τρόπο ότι ούτε ο Κίσινγκερ, ούτε η CIA έφεραν ευθύνη για το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Επισημαίνεται ότι ο Κίσινγκερ αναφέρει στον Μακάριο στην έναρξη της συνάντησης τους στις 2/10/1974  «These records will stay only in the White House».

ε) Γιατί ο Μακάριος ζητούσε επισταμένως συναντήσεις με τον Κίσινγκερ. Ορθότερο και εθιμοτυπικά σωστό θα ήταν να  συναντά τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, αλλά πιο σημαντικό τους τότε ηγέτες των εγγυητριών δυνάμεων της Κυπριακής Δημοκρατίας Χάρολντ Ουίλσον, της Μεγάλης Βρετανίας, και Κωνσταντίνο Καραμανλή, της Ελλάδας.

H πρόσφατη Ιστορία της Κύπρου θα πρέπει να ξαναγραφεί με βάση νέα ευρήματα πρωτογενών πηγών, αναφορές σε διάφορα επίσημα Βρετανικά, Αμερικανικά και άλλα έγγραφα που αποδεσμεύθηκαν, αλλά και μαρτυρίων που υπάρχουν και παραγνωρίστηκαν από την επιτροπή για τον Φάκελο της Κύπρου, το πόρισμα της οποίας πάσχει και βρίθει από ανακρίβειες και που δεν υπηρετούν την ιστορική αλήθεια της μαρτυρικής πατρίδας μας.

*Καθηγητής Πανεπιστημίου

Hellas Journal

Οι μακελάρηδες της Μπούτσα και η δορυφορική εικόνα της 30ης Μαρτίου που κάποιοι κρύβουν επιμελώς

1
του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Σε συνθήκες πολέμου, η διαχείριση των θυμάτων είναι μέρος και μάλιστα αναπόσπαστο της πολεμικής προπαγάνδας…

Και επειδή η πολεμική προπαγάνδα ΔΕΝ έχει ως στόχο τον θρίαμβο της αλήθειας, αλλά το πλαγιοκόπημα του αντιπάλου ακόμη και στο επίπεδο της ηθικής, καλό θα είναι να προσπαθήσουμε να φιλτράρουμε τις πληροφορίες που αναπαράγονται με όρους πολιτικού ρεαλισμού, χωρίς να καταπίνουμε αμάσητο το μενού του επιλεκτικού ανθρωπισμού που σερβίρεται εν αφθονία από τα επιτελεία των απάνθρωπων υπανθρώπων. Πάμε λοιπόν…

Πρώτον: Ναι… Είναι καλό να είμαστε ενάντια στον πόλεμο. Κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος οφείλει να είναι ενάντια στον πόλεμο, αφού όπως πολύ ορθά έλεγε ο Ηρόδοτος: «Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος που να προτιμάει τον πόλεμο απ’ την ειρήνη. Γιατί στον καιρό της ειρήνης τα παιδιά θάβουν τους γονείς τους, ενώ αντίθετα στον καιρό του πολέμου οι γονείς θάβουν τα παιδιά τους».

Ο πόλεμος όμως, στο πλαίσιο κάθε σοβαρού πολιτικού διαλόγου, δεν μπορεί να προσεγγίζεται ως σαπουνόπερα, γι’ αυτό και οι γενικόλογοι αφορισμοί όπως και τα αναθέματα, σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν σοβαρό μεθοδολογικό εργαλείο για την αξιολόγηση των παραμέτρων που τον αφορούν. Ο πόλεμος έχει ιστορικές αιτίες που τον γεννούν και φυσικά η ανάγκη εξυπηρέτησης ισχυρών δομημένων οικονομικών, στρατηγικών και λοιπών συμφερόντων, είναι ο καταλύτης που υπαγορεύει και επιταχύνει ενίοτε το ξέσπασμά του.

Δεν αρκεί λοιπόν κάποιος ισχυρίζεται ότι είναι ενάντια στον πόλεμο γενικώς και αορίστως. Οφείλει παράλληλα με αυτό, να έχει άποψη και για όλα τα παραπάνω, αφού η προσέγγιση του πολέμου δεν είναι μια υπόθεση θρησκειολογική για καντηλανάφτες και μαθητές του Κατηχητικού, αλλά μια αμιγώς πολιτική διεργασία που αφορά στην σκέψη των ανθρώπων, στην συμπεριφορά των εθνών και στις αποφάσεις κρατών, συνασπισμών και Ενώσεων…

Και μπορεί μεν να πετάξει (και καλά θα κάνει να πετάξει) ο καθένας από μας, στο πυρ το εξώτερον τα ισχυρά δομημένα συμφέροντα που προκαλούν τους πολέμους (αυτό άλλωστε είναι «ευκολάκι» στον ανέξοδο πολιτικό διάλογο) αλλά τα πράγματα δεν είναι διόλου απλά όταν θα πρέπει να κάνουμε σοβαρή συζήτηση για τις ιστορικές αιτίες, οι οποίες ΟΥΤΕ αγνοούνται ΟΥΤΕ εξοβελίζονται με αλαφροΐσκιωτα διαγγέλματα και τις ψευδοουμανιστικές φαμφάρες όλων εκείνων που θεωρούν ότι είναι περισσότερο ευαίσθητοι και περισσότερο ανθρωπιστές από όλους τους υπόλοιπους.

Δεύτερον: Ναι… Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν προγενέστερες δορυφορικές φωτογραφίες στις οποίες καταγράφονται πτώματα σε δρόμο της Μπούτσα. Προσέξτε όμως…

Καταγράφονται πτώματα και ΟΧΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΤΩΜΑΤΑ… Καταγράφονται σε δρόμο ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ της Μπούτσα.

Και δεν είναι διόλου τυχαίο που ΔΕΝ καταγράφονται ΟΛΑ τα πτώματα σε ΟΛΟΥΣ τους δρόμους της Μπούτσα, διότι απλά την ημερομηνία που ελήφθησαν οι δορυφορικές φωτογραφίες, ΔΕΝ ήταν αυτή η κατάσταση στους δρόμους της Μπούτσα.

Πόθεν προκύπτει αυτό;;; Μα από τα συμφραζόμενα. Από τις ίδιες τις πανηγυρικές δηλώσεις περί απελευθέρωσης της πόλης Μπούτσα, τις οποίες έκανε ο δήμαρχός της κ. Ανατόλι Φεντόρουκ στις 31 Μαρτίου,  όταν στο βιντεοσκοπημένο του μήνυμα ΔΕΝ υπήρξε καμία αναφορά γι αυτήν την πραγματικά φρικτή κατάσταση την οποία βλέπουμε σήμερα στην συγκεκριμένη πόλη.

Και τι σημαίνει αυτό;;; Σημαίνει μήπως ότι δεν υπήρχαν νεκροί στους δρόμους της πόλης;;; Προφανώς και υπήρχαν νεκροί. Δεν υπήρχε όμως αυτή η εικόνα – η συγκεκριμένη εικόνα – η οποία παρουσιάζεται σήμερα. Διότι πολύ απλά αυτή η εικόνα της φρίκης – εάν υπήρχε και τότε – δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να περάσει απαρατήρητη και να αρχίσει να αναδεικνύεται τρεις ημέρες μετά από την «απελευθέρωση» της πόλης.

Και οι δορυφορικές φωτογραφίες;;; Μα εκεί ακριβώς βρίσκεται και η εξήγηση… Οι δορυφορικές φωτογραφίες με τις 11 σωρούς καταγράφονται στις 19 Μαρτίου. Όμως ΟΥΤΕ οι 11 σωροί παραπέμπουν στο μέγεθος της φρίκης, ΟΥΤΕ και η διάταξη η οποία αποτυπώνεται στην φωτογραφία παραπέμπει σε πράξη δολοφονίας αμάχων οι οποίοι ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι περπατούν στην μέση του δρόμου με τις δυνάμεις κατοχής να είναι παρούσες στην πόλη.

Οι 11 σωροί της φωτογραφίας όμως, προσφέρουν για τις ανάγκες της πολεμικής προπαγάνδας τον απαραίτητο μακάβριο καμβά για να «χτιστεί» πάνω σ αυτό η υπόλοιπη μακάβρια ιστορία την οποία αντικρύσαμε όλοι μας αλλά ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ από την απελευθέρωση της πόλης, όταν οι απελευθερωτές είχαν το περιθώριο να «τακτοποιήσουν» σύμφωνα με τις ανάγκες της πολεμικής προπαγάνδας την εικόνα της φρίκης και είχαν το περιθώριο να το κάνουν συνδυάζοντας το τερπνό με το ωφέλιμο, εκτελώντας δηλαδή όσους πίστευαν ότι συνεργάστηκαν με τους Ρώσους κατακτητές, στήνοντας ταυτόχρονα και ένα αφήγημα πολεμικής ανηθικότητας σε βάρος του ρωσικού στρατού.

Για την ιστορία να συμπληρώσουμε ότι η δεύτερη δορυφορική φωτογραφία που αποτυπώνει μια τάφρο – ομαδικό τάφο μήκους δεκατεσσάρων μέτρων στον περίβολο της εκκλησίας τους Αγίου Ανδρέα, έχει ληφθεί στις 31 Μαρτίου, όταν δηλαδή η πόλη είχε ήδη απελευθερωθεί και οι δυνάμεις των ελευθερωτών βρίσκονταν ήδη μέσα στην πόλη και μπορούσαν να οργανώσουν καλύτερα την βρώμικη δουλειά και να «πλουτίσουν» με επιπλέον σκηνικό φρίκης το φωτογραφικό υλικό, το οποίο παρεμπιπτόντως αποθανάτισε ΚΑΙ ο δορυφόρος.

Επίλογος…

Είναι Αρσακειάδες οι Ρώσοι;;; Όχι βεβαίως… Προφανώς δεν είναι Αρσακειάδες οι Ρώσοι. Γενικώς Αρσακειάδες μεταξύ εμπολέμων δεν υφίστανται και ματαιοπονεί όποιος προσπαθεί να τους αναζητήσει. Ο πόλεμος παράγει θύματα και φρίκη. Παράγει παραλογισμό αλλά και άδικο. Παράγει όμως και αποτελέσματα που είναι μοιραίο πως θα αποτιμηθούν. Και τα αποτελέσματα στην Μπούτσα – δηλαδή στο Κίεβο – όποια και ήταν, δεν θα μπορούσαν να αποκρυβούν όπως θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως θα μπορούσε ενδεχομένως να συμβεί στο Ντονέτσκ.

Από την άλλη μεριά, κατά την διεξαγωγή πολεμικών επιχειρήσεων, όταν προκύπτει ένα μαζικό έγκλημα ή μια αποκρουστική προβοκάτσια, τίθεται πάντα το αναπόδραστο ερώτημα το οποίο τελικά κάνει και την διαφορά… “CUI BONO???”.

Είναι φανερό ότι οι Ρώσοι δεν είχαν κατά τι να ωφεληθούν από μια μαζική δολοφονία αμάχων… Και επειδή το “CUI BONO” διατηρεί στο ακέραιο ΤΟΣΟ την σημασία του ΟΣΟ και την επικαιρότητά του, καλό θα είναι να μην σπεύσουμε να υιοθετήσουμε αβασάνιστα την προπαγάνδα όλων εκείνων που χορογράφησαν προπαγάνδα με χημικά στα χέρια του Σαντάμ, του Άσαντ ή του Καντάφι… Κι αν όλα τούτα μας πέφτουν μακριά, ας προκαλέσουμε τους Σέρβους να μας πουν την δική τους εμπειρία από την ευρηματικότητα Αμερικανών και Κοσοβάρων με τα γνωστά βεβαίως αποτελέσματα. Ας μην επιτρέψουμε λοιπόν στους επιτήδειους να σύρουν την κοινωνία και πάλι στον διχασμό, με άλλοθι και όχημα την αφέλεια και την ευκολοπιστία μας…

Για δώστε λοιπόν στην δημοσιότητα την μεγάλη δορυφορική εικόνα, της 30ης Μαρτίου 2022 που να αποτυπώνει ολόκληρη την Μπούτσα και την κατάσταση που επικρατεί στους δρόμους της, και τότε θα δούμε και εμείς πόσα απίδια πιάνει ο σάκος αλλά και οι κοκορόμυαλοι “ανθρωπιστές” την ποσότητα του κουτόχορτου που τους σερβίρεται… Κυρίως όμως θα δει ολόκληρη η ανθρωπότητα ποιοί είναι οι πραγματικοί μακελάρηδες αυτού του ασυγχώρητου εγκλήματος. Τολμήστε ντε…

Η Price Waterhouse ανέλαβε το ελληνικό ΥΠΕΞ!

2

 

Απίστευτο και όμως αληθινό! Η Κομισιόν, όπως υποστήριξε ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών, επέβαλε μεγάλη ιδιωτική εταιρεία συμβούλων (σύμφωνα με πληροφορίες, την Price Waterhouse) στο -νευραλγικής σημασίας για τα εθνικά συμφέροντα και με αρκετά απόρρητα στοιχεία- ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών

Στην Κομισιόν επέρριψε την ευθύνη για την ανάθεση του «σχεδίου μεταρρύθμισης» του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών σε ξένη, μεγάλη εταιρεία συμβούλων, ο εκπρόσωπός του, Αλέξανδρος Παπαϊωάννου.

Κατά τη διάρκεια της σημερινής τακτικής ενημέρωσης των εκπροσώπων των Μέσων Ενημέρωσης, σε ερώτηση που του υπεβλήθη εάν έχει ανατεθεί σε ξένη, μεγάλη εταιρεία συμβούλων, και ειδικότερα στην Price Waterhouse, το «σχέδιο μεταρρύθμισης» ή μέρος αυτού, του υπουργείου Εξωτερικών, ο ίδιος, αν και δεν το αρνήθηκε, παρέπεμψε στην… Κομισιόν!

Ωστόσο, δείχνοντας ενοχλημένος, μετέθεσε την ευθύνη για τη λήψη αυτής της απόφασης στην Κομισιόν, η οποία, όπως είπε, όταν πρόκειται για προγράμματα του ευρωπαϊκού Ταμείου, θέλει να αναθέτει σε τέτοιες εταιρείες συμβούλων σχετικά έργα.

Αναλυτικότερα, απάντησε: «Κοιτάξτε να δείτε για να είμαστε ξεκάθαροι. Το υπουργείο Εξωτερικών έχει ζητήσει στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης Τεχνική Βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη μεταρρύθμιση του υπουργείου. Στο πλαίσιο αυτό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί μόνη της να επιλέξει ποιός θα αναλάβει αυτή τη βοήθεια. Από εκεί και πέρα, οποιοδήποτε ερώτημα έχετε για το ποιός θα κάνει, τι θα κάνει, αυτά μπορείτε να τα απευθύνετε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν είμαι αρμόδιος εγώ να απαντήσω».

Εύλογα, όμως, γεννάται το ερώτημα: Κάνει ό,τι θέλει η Κομισιόν στο ελληνικό Δημόσιο και μάλιστα σε ένα -νευραλγικής σημασίας για τα εθνικά συμφέροντα και με πάμπολλα «απόρρητα»- υπουργείο, όπως το Εξωτερικών; Πολύ περισσότερο. Πως είναι δυνατόν η κυβέρνηση να το δέχεται, μετατρέποντας έτσι σε «μπανανία» κρίσιμους τομείς του ελληνικού κράτους; Με αυτό το σκεπτικό, την επόμενη φορά να τοποθετηθεί κάποια εταιρεία ξένων συμβούλων για να καταρτίσει το «σχέδιο εκσυγχρονισμού» του υπουργείου Άμυνας και των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Η ελληνική κυβέρνηση, δεχόμενη την «επιτροπεία» και τα «μνημόνια» της Κομισιόν σε τομείς -πρώτης γραμμής- του κράτους, βάζει τη χώρα σε επικίνδυνες ατραπούς. Όπως και να’ χει, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών και το μέγαρο Μαξίμου καλούνται να δώσουν πειστικές εξηγήσεις άμεσα. Είναι υποχρεωμένη η Ελλάδα να δέχεται σε τέτοιου είδους θέματα τις «ντιρεκτίβες» της Κομισιόν; Μπορούσε να αρνηθεί, αλλά δεν το έκανε;

Επιπλέον, για ποιον λόγο έπρεπε να δοθεί η κατάρτιση του «σχεδίου μεταρρύθμισης» σε ξένη ιδιωτική εταιρεία συμβούλων; Δε μπορούσε το ίδιο το υπουργείο Εξωτερικών να το κάνει; Να σημειωθεί ότι μόλις προ έτους, ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, κατέθεσε στη Βουλή το σχέδιο που ίδιος είχε διαφημίσει ως τη μεγάλη μεταρρύθμιση στο υπουργείο του. Επρόκειτο για το νομοσχέδιο, το οποίο ψηφίστηκε, περί «Οργάνωσης και λειτουργίας υπουργείου Εξωτερικών, Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού και ρύθμισης θεμάτων διεθνούς αναπτυξιακής συνεργασίας και ανθρωπιστικής βοήθειας».

Από που κι ως που, λοιπόν, τώρα η ανάγκη για νέο «εκσυγχρονισμό» και «μεταρρύθμιση» του υπουργείου Εξωτερικών;

Να σημειωθεί πως, όταν είχε καταθέσει στη Βουλή το νέο «Οργανόγραμμα» του υπουργείου, στις 26-2-2021, ο Ν.Δένδιας, διαφημίζοντάς το, είπε ότι «αυτό το σχέδιο νόμου η κυβέρνηση Μητσοτάκη το θεωρεί σημαντική μεταρρύθμιση και απαραίτητο εκσυγχρονισμό του υπουργείου».

Προηγουμένως, στην ανακοίνωσή του, στις 17-2-2021, το υπουργείο Εξωτερικών ανέφερε ότι το νομοσχέδιο «αποσκοπεί στη δημιουργία ενός σύγχρονου οργανωτικού σχήματος, το οποίο θα διευκολύνει την αποτελεσματική άσκηση της εξωτερικής πολιτικής και την προώθηση των εθνικών συμφερόντων, καθώς οι απαιτήσεις σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο και η νέα, διευρυμένη πλέον, αποστολή του υπουργείου, καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για τη μεταρρύθμιση των δομών και της λειτουργίας του υπουργείου».

Να σημειωθεί ότι το «Οργανόγραμμα» (ένας ογκώδης τόμος) που ψηφίστηκε στη Βουλή, στην αρχή του 2021, ήταν αποτέλεσμα εργασίας των ιδίων των υπηρεσιών του υπουργείου Εξωτερικών επί μακρόν, και παραδόθηκε έτοιμο από τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, με τις εκλογές του 2019. Στη συνέχεια, ακολούθησαν σχεδόν … δύο έτη «αλλαγών» (!).

Να σημειωθεί, πάντως, ότι τον Σεπτέμβριο του 2021, η «Εφημερίδα των Συντακτών» είχε αποκαλύψει επιστολή του πρέσβη επί τιμή, Ν.Βαμβουνάκη, ο οποίος ανέφερε ότι 10.000.000 δολάρια που δόθηκαν από τη Σαουδική Αραβία στην Ελλάδα ως βοήθεια για την καταπολέμηση του κορονοϊού δεν κατατέθηκαν σε λογαριασμό του Δημοσίου αλλά στην εταιρεία Price Waterhouse and Coopers! Για το θέμα είχαν ζητηθεί εξηγήσεις στη Βουλή.

Δωρεές με απευθείας… κατάθεση

Σε παλαιότερη ενημέρωση των ΜΜΕ, τον Φεβρουάριο του 2022, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Α.Παπαϊωάννου, ο οποίος μάλιστα τοποθετήθηκε από τον Ν.Δένδια ως «συντονιστής για τη μεταρρύθμιση», είχε χαρακτηρίσει τη… «νέα μεταρρύθμιση» που προωθείται τώρα ως «μια τεράστια προσπάθεια», «σισύφειο έργο», ένα «δύσκολο έργο το οποίο θα συνεχιστεί στο διηνεκές, δεν είναι κάτι το οποίο έχει αρχή και τέλος».

Ο ίδιος τότε δεν είχε κάνει κάποια αναφορά σε ξένη ιδιωτική εταιρεία συμβούλων, λέγοντας πως ως συντονιστής θα «έχω ένα ρόλο συντονιστικό μεταξύ των διαφόρων ομάδων εδώ στο υπουργείο Εξωτερικών που έχουν αναλάβει τη μεταρρύθμιση».

Μεταξύ των άλλων, είχε αναφέρει για τη «νέα μεταρρύθμιση»:

-«Αυτή τη στιγμή συντάσσεται το Επιχειρησιακό Σχέδιο, 4ετές είναι, το οποίο ουσιαστικά θα λέει με αρκετές λεπτομέρειες σε κάθε δομή του υπουργείου Εξωτερικών, είτε είναι Διεύθυνση στο υπουργείο, είτε είναι πρεσβεία, είτε προξενείο ποιες δράσεις θα πρέπει να αναλάβει. Και βάσει αυτού θα γίνεται και μία αξιολόγηση μετά κατά πόσον επιτεύχθηκαν οι στόχοι ή όχι και αν όχι γιατί.

-Αναβάθμιση του παλαιού Κέντρου Ανάλυσης και Σχεδιασμού, το οποίο λέγεται πλέον Κέντρο Σχεδιασμού Εξωτερικής Πολιτικής, το think tank του υπουργείου Εξωτερικών.

-Αναδιάρθρωση των Αρχών Εξωτερικού από πολλές απόψεις, οικονομική, πού θα βρισκόμαστε, πού έχουμε πρεσβείες, πού έχουμε Γραφεία Εμπορικών και Οικονομικών Υποθέσεων, πού έχουμε Γραφεία Δημόσιας Διπλωματίας, πόσα άτομα χρειάζονται. Και αυτά είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τον στρατηγικό σχεδιασμό. Άλλες Πρεσβείες χρειάζονται ενίσχυση, άλλες ίσως όχι.

-Ανάπτυξη του ανθρωπίνου δυναμικού και εκπαίδευση.

-Να επενδύσουμε περισσότερο στην ανάπτυξη της δημόσιας διπλωματίας».

Ελπίζουμε πολλά από τα παραπάνω να μη βρίσκονται στο αντικείμενο που έχει αναλάβει η Price Waterhouse, αλλά στις υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών. Διότι αν είναι να δώσει η Ελλάδα όλα τα στοιχεία των υπηρεσιών του υπουργείου Εξωτερικών της, εδώ σε όλο τον κόσμο, σε μια ξένη ιδιωτική εταιρεία, κι αν δε μπορεί να φτιάξει το σχέδιο από μόνο του το ΥΠΕΞ, καλύτερα να το κλείσουμε το «μαγαζί»!

Η Ουκρανική κρίση και το Σύμφωνο Σταθερότητας

0

Shutterstock /
Του Μιχάλη Ψύλου
[email protected]

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι έτοιμες να επιβάλουν νέες κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά παραμένουν διχασμένες ως προς το αν θα συμπεριλάβουν και τις προμήθειες φυσικού αερίου. Αντιδρούν κυρίως η Γερμανία, η Ιταλία και η Αυστρία, που είναι εξαρτημένες σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό φυσικό αέριο και κινδυνεύουν να υποστούν ακόμη πιο σοβαρές οικονομικές συνέπειες.

Αντίθετα, το ρούβλι έχει ανακάμψει μετά την αρχική κατάρρευση. Πολλές χώρες στη Δύση αναζητούν τώρα τρόπους για το πώς θα σταματήσει η πληρωμή κάθε ημέρα στη Μόσχα ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, που απαιτούνται για την εξασφάλιση ενεργειακών πηγών από τη Ρωσία. Η Κομισιόν προτείνει μεν εμπάργκο στον ρωσικό λιθάνθρακα, αλλά και σε αυτό πρέπει να υπάρξει η ομόφωνη άποψη των 27. Και ουδείς γνωρίζει αν ο σύμμαχος της Μόσχας, Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν, που επανεξελέγη την περασμένη Κυριακή, θα ασκήσει βέτο.

Χρειάζονται επενδύσεις και πολυετείς συμβάσεις με άλλους προμηθευτές ενέργειας. Η συνεργασία μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ για την προμήθεια αμερικανικού LNG, είναι σταγόνα στον ωκεανό. Χωρίς να ξεχνάμε επίσης ότι οι προμήθειες LNG με δεξαμενόπλοια ωφελούν την Ουάσιγκτον, δημιουργώντας ασυμμετρίες μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού.

Αναγκαία η αναστολή του Συμφώνου Σταθερότητας και για το 2023

Δεν είναι άλλωστε μόνο η ενεργειακή εξάρτηση, αλλά και οι ολέθριες επιπτώσεις που θα προκαλούσε κάτι τέτοιο στην άνοδο του πληθωρισμού και το φρενάρισμα στην ανάπτυξη. Η συνεχής αύξηση του πληθωρισμού έχει μια πολύ συγκεκριμένη δυναμική: Πηγάζει από την αγορά ενέργειας, χωρίς φυσικά να ξεχνάμε και την κερδοσκοπία, που συμβάλλει επίσης στην άνοδο των τιμών.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που ακόμη και η Ολλανδία-η πιο «φειδωλή» χώρα της ΕΕ σε ότι αφορά μέτρα ελάφρυνσης του χρέους και των ελλειμμάτων, έφτασε να προτείνει παράταση της αναστολής των αυστηρών κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και για το 2023.

Με δεδομένο ότι η ΕΕ εισέρχεται σε μια νέα φάση σύγκρουσης με τη Μόσχα λόγω του Ουκρανικού, είναι σημαντικό να ενεργοποιηθεί μια ζώνη προστασίας, ένα ανάχωμα, όσο το δυνατόν ψηλότερο και πιο ισχυρό από την Κομισιόν και την ΕΚΤ. Μήπως και μετριαστούν οι επιπτώσεις του πολέμου και η σχετική αβεβαιότητα σχετικά με τις προοπτικές ανάπτυξης.

naftemporiki.gr

Ισραήλ: Κλυδωνισμοί στην κυβέρνηση συνασπισμού του Μπένετ -Έχασε την πλειοψηφία

0

Σε πολιτικές περιπέτειες βάζει την κυβέρνηση του Ισραήλ η αιφνίδια αποχώρηση μιας βουλευτού της δεξιάς, με αποτέλεσμα ο συνασπισμός του Ναφτάλι Μπένετ να χάσει την πλειοψηφία.

Η αποχώρηση της Ιντίτ Σιλμάντου δεξιού κόμματος Yamina του Μπένετ, αφήνει τον κυβερνητικό συνασπισμό με 60 έδρες επί συνόλου 120 της Κνεσέτ.

Ένας ακόμη βουλευτής να αποχωρήσει από τον συνασπισμό, η κυβέρνηση μπορεί να πέσει με έναν νόμο που έφερε η Αντιπολίτευση και να διαλυθεί η Κνεσέτ. Εάν η αντιπολίτευση έχει την πλειοψηφία, θα μπορούσε να επιχειρήσει να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση του Ισραήλ χωρίς καν να χρειαστεί να πάει σε εκλογές. Κι όσα περισσότερα μέλη του συνασπισμού αποχωρούν, τόσο πιο εύκολη γίνεται αυτή η επιλογή για αυτούς, σημειώνουν ισραηλινές εφημερίδες.

Γιατί αποχώρησε η δεξιά βουλευτίνα από τον κυβερνητικό συνασπισμό
Η αποχώρηση της Σιλμάν έγινε έπειτα από διαμάχη που είχε αυτή την εβδομάδα με τον Ισραηλινό υπουργό Υγείας Νιτζάν Χόροβιτς, αφού αυτός ζήτησε – επικαλούμενος απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου – από τα νοσοκομεία να δίνουν στους ασθενείς ψωμί με μαγιά στη διάρκεια του Πάσχα των Εβραίων και όχι άζυμο, όπως θέλει η παράδοση.

«Δοκίμασα τον δρόμο της ενότητας. Εργάστηκα σκληρά για αυτό τον συνασπισμό, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να βλάψω την εβραϊκή ταυτότητα του Ισραήλ», ανέφερε η Σιλμάν σε ανακοίνωσή της σήμερα.

Ο Ναφτάλι Μπένετ και ο κεντρώος Γιαΐρ Λαπίντ είχαν σχηματίσει πέρυσι τον Ιούνιο έναν ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό, τον οποίο στήριζαν 61 βουλευτές και στον οποίον συμμετείχαν η αριστερά, το κέντρο, κόμματα της δεξιάς και ένας αραβικός συνασπισμός –για πρώτη φορά στην Ιστορία του Ισραήλ– σε μια προσπάθεια να τερματιστούν τα 12 χρόνια εξουσίας του Μπενιαμίν Νετανιάχου.

«Τερματίζω την παρουσία μου στον συνασπισμό και θα προσπαθήσω να μιλήσω με τους φίλους μου προκειμένου να επιστρέψω στο σπίτι μου και να σχηματιστεί μια δεξιά κυβέρνηση. Και γνωρίζω ότι δεν νιώθω μόνο εγώ έτσι», πρόσθεσε η Σιλμάν

Πανηγυρίζει ο Νετανάχιου
Ο πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου χαιρέτισε αμέσως την αποχώρηση της Σιλμάν από τον κυβερνητικό συνασπισμό.

“Ιντίτ, απέδειξες ότι αυτό που οδηγεί τις πράξεις σου είναι η εβραϊκή ταυτότητα του Ισραήλ, η γη του Ισραήλ και σε καλωσορίζω εκ νέου στο εθνικό στρατόπεδο», δήλωσε ο Νετανιάχου, επικεφαλής του δεξιού συνασπισμού της αντιπολίτευσης, στον οποίο συμμετέχει το κόμμα του, Λικούντα, και κόμματα της ακροδεξιάς και των υπερορθόδοξων Εβραίων.

Ο Νετανιάχου, που επιθυμεί να επιστρέψει στην εξουσία μολονότι δικάζεται για διαφθορά, κάλεσε και άλλους βουλευτές της δεξιάς, που συμμετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό να ενταχθούν στο δικό του στρατόπεδο, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ. «Θα σας δεχθούμε με ανοικτές αγκάλες και με όλες τις τιμές», τόνισε.

 

“https://www.iefimerida.gr/kosmos/israil-kybernisi-synaspismoy-mpenet-ehase-pleiopsifia”>Ισραήλ:

 

Η στροφή της Ευρώπης στο LNG έχει μεγάλο κόστος

0

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μετασχηματίζει τις αγορές ενέργειας παγκοσμίως. Επί χρόνια η Ευρώπη εισήγε τεράστιο όγκο φυσικού αερίου από τη Ρωσία για τη θέρμανση των κατοικιών και την ηλεκτροδότηση των επιχειρήσεων.

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μετασχηματίζει τις αγορές ενέργειας παγκοσμίως. Επί χρόνια η Ευρώπη εισήγε τεράστιο όγκο φυσικού αερίου από τη Ρωσία για τη θέρμανση των κατοικιών και την ηλεκτροδότηση των επιχειρήσεων. Τώρα, όμως, αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να διακοπούν αυτές οι παροχές παρά τα δυσθεώρητα ποσά που έχουν δαπανηθεί για την κατασκευή των αγωγών.

Η Ε.Ε. θέλει μέχρι το 2030 να δώσει τέλος σε αυτό που θεωρεί νοσηρό εναγκαλισμό με το φυσικό αέριο. Μέσα σε ένα έτος θέλει να μειώσει δραματικά την ενεργειακή της εξάρτηση από τη Ρωσία, που την τροφοδοτούσε με το 40% των αναγκών της σε αέριο. Για να το αντικαταστήσει στρέφεται στο υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG). Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να εισαγάγουν επιπλέον περίπου 50 δισ. κυβικά μέτρα LNG το επόμενο έτος, που ισοδυναμούν με περίπου το μισό από το ρωσικό αέριο που θέλουν να καταργήσουν. Επιπλέον σκοπεύουν να αγοράσουν περισσότερο αέριο μέσω αγωγών από τη Νορβηγία και το Αζερμπαϊτζάν. Σχεδιάζουν, άλλωστε, να μειώσουν την κατανάλωση φυσικού αερίου επενδύοντας περισσότερο στην αιολική και την ηλιακή ενέργεια, ενώ καλούν τους πολίτες να κατεβάσουν τους θερμοστάτες τους. Οι ειδικοί εκτιμούν, ωστόσο, πως είναι πολύ δύσκολο για την Ευρώπη να μειώσει σε τέτοιο βαθμό τη χρήση του αερίου.

Η επιλογή της Ευρώπης οδηγεί σε παγκόσμια μάχη για την προμήθεια ενέργειας σε μια αγορά που δεν έχει μεγάλα περιθώρια.

Ο μεγάλος όγκος LNG, που θα πρέπει να ρέει επί χρόνια ακόμα, θα κοστίσει περίπου 50 δισ. δολάρια με τις τρέχουσες τιμές, αλλά πολύ λιγότερο αν η Ευρώπη συνάψει μακροπρόθεσμα συμβόλαια με τις ΗΠΑ. Αυτή η επιλογή της Ευρώπης οδηγεί σε μια παγκόσμια μάχη για την προμήθεια ενέργειας σε μια αγορά που δεν έχει μεγάλα περιθώρια. Η Ασία και όχι η Ευρώπη είναι συνήθως ο κύριος προορισμός του LNG. Κίνα, Ιαπωνία και Νότια Κορέα ήταν οι κυριότεροι εισαγωγείς πέρυσι. Με τη στροφή της Ευρώπης στο LNG θα αυξηθεί η παγκόσμια ζήτηση για το καύσιμο κατά περίπου 10%, προκαλώντας ένα είδος πολέμου ανάμεσα στις χώρες – επίδοξους αγοραστές. Αυτό σημαίνει πως οι τιμές του καυσίμου θα παραμείνουν στα ύψη στα οποία βρίσκονται τους τελευταίους μήνες, με όση ένδεια και δυσπραγία συνεπάγεται αυτό για τους καταναλωτές και τις βιομηχανίες.

Οπως επισημαίνει ο Μάσιμο Ντι Οντοάρντο, αντιπρόεδρος του τομέα αερίου στη Wood Mackenzie, «τα επόμενα τρία χρόνια ο ανταγωνισμός για το LNG θα είναι θηριώδης, με την Ευρώπη και την Ασία να τραβάνε η κάθε μία την κουβέρτα προς το μέρος της». Θεωρητικά οι υψηλές τιμές του καυσίμου θα υπαγορεύσουν αύξηση των επενδύσεων σε κοιτάσματα αερίου. Είναι αμφίβολο όμως σε ποιο βαθμό θα συμβεί αυτό. Οπως επισημαίνει ο Τζέμς Χέντερσον, πρόεδρος του προγράμματος αερίου στο Ινστιτούτο Μελετών Ενέργεια της Οξφόρδης, «σαφώς βραχυπρόθεσμα δεν μπορεί κανείς να αντικαταστήσει τόσο μεγάλο όγκο αερίου». Ο ίδιος επισημαίνει, ωστόσο, πως η Ευρώπη επιταχύνει τη στροφή της στην καθαρή ενέργεια περιορίζοντας τη ζήτηση για ορυκτά καύσιμα. Αυτό ενδέχεται να δώσει τέλος στα σχέδια της Γερμανίας για ανέγερση του πρώτου τερματικού σταθμού LNG στο έδαφός της, όπως και σε πολλά άλλα σχέδια ανά την Ευρώπη. Ακόμη και πριν από τις τελευταίες ανακοινώσεις, ο όγκος LNG που εισήγε η Ευρώπη υπερέβαινε όσο φυσικό αέριο έπαιρνε μέσω αγωγών. Για τα δεξαμενόπλοια οι υψηλές τιμές της Ευρώπης ήταν δέλεαρ και τώρα τα φορτία που έρχονται είναι περίπου επταπλάσια από τα αντίστοιχα του περασμένου έτους. Και οι υψηλές τιμές θα αποβούν προς όφελος των χωρών που εξάγουν LNG: Κατάρ, Αυστραλία και προπαντός ΗΠΑ, με τις φορτώσεις αμερικανικού σχιστολιθικού LNG να έχουν αυξηθεί κατά 50% από το περασμένο έτος. Ο ενεργειακός πλούτος έχει και πολιτική διάσταση. Η Ουάσιγκτον πέτυχε να εξάγει LNG στην Ευρώπη διαρρηγνύοντας τους ενεργειακούς δεσμούς της με τη Ρωσία, επιτυγχάνοντας έτσι έναν στόχο που είχε επί πολλά χρόνια η Ουάσιγκτον.
“Καθημερινή”

Μακρόν-Λεπέν: Στα όρια στατιστικού λάθους η διαφορά

0

Αλέξανδρος Καψύλης

«Συναγερμός για τη Δημοκρατία» από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, που φοβούνται τη χαλαρή ψήφο των Γάλλων – «Η Λεπέν ξύπνησε τις αγορές»

Οι αγορές δεν συμπαθούν τις εκλογές και άλλες παρόμοιες «δοκιμασίες» δημοκρατικές μεν, αλλά εν δυνάμει απειλητικές για την κανονικότητα και τη συνέχεια της πολιτικής και της οικονομίας. Περισσότερο μισούν τα δημοψηφίσματα, εξαιρουμένων βεβαίως εκείνων που διεξάγονται στην Ελβετία με ερωτήματα σαν κι αυτά του περασμένου Φεβρουαρίου, παραδείγματος χάρη, για την απαγόρευση ή όχι των πειραμάτων σε ζώα ή για την χορήγηση κρατικής στήριξης στα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης.

Οι εκλογές για την άμεση ανάδειξη νέου αρχηγού ενός κράτους από τους ψηφοφόρους έχουν έναν έντονο δημοψηφισματικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι στο δεύτερο γύρο οι εκλογείς καλούνται να επιλέξουν έναν εκ των δύο «φιναλίστ». Που συνήθως πρεσβεύουν δύο αντιθετικά μεταξύ τους μοντέλα διακυβέρνησης, ένα φιλελεύθερο (με την πολιτική και κοινωνική έννοια του όρου) και ένα πιο συντηρητικό.

Όσο περισσότερο προς τα άκρα του πολιτικού φάσματος τοποθετείται ιδεολογικοπολιτικά ένας εκ των δύο «φιναλίστ» (ή και οι δύο…), όσο περισσότερο «δεξιός» ή «αριστερός» είναι δηλαδή, τόσο περισσότερο τρομοκρατούνται οι επενδυτές.

«Τρομοκράτισσα» Μαρίν

Ασφαλώς η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ αντί της Χίλαρι Κλίντον το 2016 κονιορτοποιεί τη λογική αυτή, αφού η εκλογή του επιεικώς «απρόβλεπτου» Ρεπουμπλικανού υποψηφίου πανηγυρίστηκε ξέφρενα από τις αγορές. Ας αναλογιστεί, όμως, κανείς πόσες πιθανότητες είχε να γλιτώσει η διεθνής κοινότητα από τον Τραμπ αν αντί για τον Τζο Μπάιντεν είχε απέναντί του τον Μπέρνι Σάντερς. Από αγοραία άποψη, στην περίπτωση του διδύμου Τραμπ-Σάντερς η Wall Street θα είχε κατακρημνιστεί προεκλογικά και ο χρυσός θα είχε εκτιναχθεί στα ύψη.

Είναι, τηρουμένων των αναλογιών, η περίπτωση της μονομαχίας Εμμανουέλ Μακρόν-Μαρίν Λεπέν που, όπως όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, θα διεξαχθεί στο δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών στις 24 Απριλίου.

Είναι η ημέρα του Πάσχα των Ορθοδόξων. Και η ιδέα και μόνο ότι ο Γάλλος πρόεδρος θα μπορούσε να έχει την τύχη εκατοντάδων χιλιάδων αμνών στην ελληνική ύπαιθρο, ακόμα και σε πιλοτές, και αντ’ αυτού να μετακομίσει για την επόμενη πενταετία στο Μέγαρο των Ιλισίων η γνωστή ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, φίλη του Πούτιν, του Όρμπαν και οπαδό κάθε οπισθοδρομικής έως και σκοταδιστικής ιδέας, που όμως έχει ενδυθεί τη λεοντή της «θεσμικής» και της «κανονικής» πολιτικού, έχει σπείρει την ταραχή (είναι υπερβολή να μιλάμε πριν ακόμα τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου για πανικό) στο Bourse de Paris.

«Η Λεπέν ξύπνησε τις αγορές»

Βοήθησαν σ’ αυτό και οι δημοσκοπήσεις που ανακοινώθηκαν σήμερα και φέρουν την «ευρωσκεπτικιστική» (διάβαζε αντιευρωπαΐστρια) Λεπέν να κλείνει τη διαφορά με τον «φίλα προσκείμενο στον κόσμο των επιχειρήσεων» (άρα και ευνοούμενο των επενδυτών) Εμμανουέλ Μακρόν στα όρια του «στατιστικού λάθους»: 51,5% ο πρόεδρος, 48,5% η Λεπέν, σύμφωνα με τη μέτρηση το Ινστιτούτου Harris Interactive για λογαριασμό του εβδομαδιαίου περιοδικού Challenges.

Εύλογη λοιπόν η υποχώρηση του CAC-40 κατά 1,28% στη συνεδρίαση της Τρίτης στο Παρίσι. Δικαιολογημένη και η μεταδοτικότητα της ανησυχίας στην αγορά της Φραγκφούρτης, που έκλεισε με απώλειες 0,65%. Όπως και η υποχώρηση του δείκτη Euronext 100 κατά 0,90%.

«Ο Μακρόν κέρδισε εύκολα τη Λεπέν πριν από πέντε χρόνια με διαφορά δύο τρίτων των ψήφων στο δεύτερο γύρο. Αλλά τώρα η ψαλίδα φαίνεται πως έχει κλείσει και η μονομαχία θα διεξαχθεί εντός των περιθωρίων λάθους», σημειώνει το Reuters, σημειώνοντας μάλιστα ότι η αβεβαιότητα για την έκβαση της εκλογικής μάχης έχει εκτινάξει τη διαφορά (spread) των αποδόσεων του γαλλικού και του γερμανικού 10ετούς ομολόγου σε επίπεδο-ρεκόρ διετίας.

«Η Λεπέν ξύπνησε τις αγορές», δήλωσε στο Reuters ο Ζερόμ Λεγκρά, επικεφαλής ερευνών της Axiom Alternative Investments. Το βρετανικό πρακτορείο θυμίζει ότι μετά την ήττα της το 2017 η Λεπέν με μεθοδικότητα και υπομονή «μαλάκωσε» το πολιτικό της προφίλ, αποστασιοποιούμενη από την αντισυστημική, ριζοσπαστική πολιτική περσόνα της γαλλικής Δεξιάς που ενσάρκωνε προ πενταετίας.

Λύκαινα με προβιά προβάτου;

Η παρουσία του Ερίκ Ζεμούρ στον πρώτο γύρο της ερχόμενης Κυριακής, ενός ακόμα εκπροσώπου της ευρωσκεπτικιστικής, ξενοφοβικής και ρατσιστικής Δεξιάς (πολύ πιο οπισθοδρομικής και ακραίας εκδοχής από αυτή της Λεπέν), μεταμορφώνει την κόρη του καταδικασθέντα το 2008 για «άρνηση των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας από τους Ναζί», Ζαν-Μαρί Λεπέν, σε μετριοπαθή συντηρητική πολιτικό.

Για να κρατήσει αποστάσεις από τον πατέρα της, η Λεπέν δεν δίστασε να αλλάξει την επωνυμία του κόμματος που κληρονόμησε από Εθνικό Μέτωπο (Front National) σε Εθνικό Συναγερμό (Rassemblement National), που παραπέμπει για προφανείς καθησυχαστικούς λόγους στο παλαιό κόμμα της γκωλικής Δεξιάς RPR (Rassemblement pour la République) που ίδρυσε το 1976 ο Ζακ Σιράκ και μέχρι το 2002 είχε προέδρους, εκτός από τον επί 12 συναπτά έτη (1995-2007) πρόεδρο της γαλλικής Δημοκρατίας, τους συντηρητικούς αλλά αδιαμφισβήτητα δημοκράτες πολιτικούς Αλέν Ζιπέ, Φιλίπ Σεγκέν και Μισέλ Αλιό-Μαρί.

Ποιος μπορεί να διαβεβαιώσει ότι η ηλικίας 54 ετών Μαρίν Λεπέν δεν είναι λύκαινα με προβιά προβάτου; Ουδείς! Ίσως γι’ αυτό κάποιοι αναλυτές θεωρούν ότι οι Γάλλοι δημοσκόποι θέλουν να σημάνουν από νωρίς… Συναγερμό για τη Δημοκρατία! Να χτυπήσουν το καμπανάκι του κινδύνου, δηλαδή, στους δημοκράτες ψηφοφόρους.

Κι ας επηρεάζεται αρνητικά, πλην πρόσκαιρα, η κεφαλαιαγορά. Διότι η μέχρι στιγμής, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, η προεκλογική εκστρατεία στη Γαλλία είναι πολύ υποτονική. Και είναι γνωστό ότι η λεγόμενη «χαλαρή ψήφος» εγκυμονεί τέρατα που γεννούν, κατά καιρούς, οι κάλπες.

Μακρόν-Λεπέν: Στα όρια στατιστικού λάθους η διαφορά

Ύμνοι Ζελένσκι για την Τουρκία! Αποκάλυψε ότι τουρκικά πλοία εκκενώνουν τη Μαριούπολη

2

Ύμνοι για την Τουρκία και τον Ερντογάν από τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι ο οποίος παραχώρησε συνέντευξη στην τουρκική εφημερίδα Haberturk.

Ο Ζελένσκι αποκάλυψε ακόμη ότι τουρκικά πλοία βοηθούν στην απομάκρυνση τραυματιών από τη Μαριούπολη. Το ερώτημα που παραμένει είναι τι κάνει η Ελλάδα για τους ομογενείς της…

Τι είπε μεταξύ άλλων ο Ζελένσκι:

«Δεν θα είναι δυνατό να σταματήσει ο πόλεμος χωρίς διάλογο. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί ηγέτες στον κόσμο που προσπαθούν να μεσολαβήσουν. Η Τουρκία και ο ηγέτης της είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους. Παίζει το ρόλο του ενδιάμεσου με πολλούς τρόπους. Βλέπουμε ότι η Τουρκία μας βοηθά. Αυτή τη στιγμή εργαζόμαστε για την απομάκρυνση των τραυματιών στην πόλη Μαριούπολη. Η Τουρκία παίζει σημαντικό ρόλο. Για την εκκένωση χρησιμοποιούνται τουρκικά πλοία. Δεν μπορώ να δώσω περισσότερες λεπτομέρειες καθώς οι ζωντανές επιχειρήσεις συνεχίζονται αυτή τη στιγμή» ανέφερε συγκεκριμένα ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Παράλληλα σημείωσε ότι «βασιζόμαστε στην πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας. Εμπιστευόμαστε την τουρκική ηγεσία».

https://www.militaire.gr/ymnoi-zelenski-gia-tin-toyrkia-apokalypse-oti-toyrkika-ploia-ekkenonoyn-ti-marioypoli/