Οι συνδικαλιστές της ΕΡΤ πολεμούν στο πλευρό του Πούτιν / Sooc
ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ

07/04/2022  17:40
«Σήμερα θα δείξουν τον καραγκιόζη να μιλάει στη Βουλή…». Αυτή η συμπαγής και φανατισμένη αποδοκιμασία ειπώθηκε από συνδικαλιστές της ΠΟΣΠΕΡΤ στους διαδρόμους της ΕΡΤ.

Ο «καραγκιόζης» είναι ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, με τον οποίο η ΠΟΣΠΕΡΤ έχει ανοιχτούς λογαριασμούς από την αρχή της ρωσικής εισβολής, και η δυσφορία τους επεκτείνεται στη διοίκηση της ΕΡΤ και στους δημοσιογράφους που υποστηρίζουν την Ουκρανία.

Ο «εμφύλιος» που έχει ξεσπάσει στη δημόσια τηλεόραση εκδηλώνεται με διάφορα επεισόδια, τελευταίο από τα οποία ήταν η απαίτηση των συνδικαλιστών να μη μιλήσει στην εκπομπή του Χρήστου Μιχαηλίδη ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Τα Νέα», Ηλίας Κανέλλης.

Οι αψιμαχίες ξεκίνησαν από την υπόθεση του δημοσιογράφου Αχιλλέα Πατσούκα, ο οποίος έγινε γνωστός όχι από τις γνώσεις του για τη Ρωσία αλλά ως «ο ανταποκριτής της ΕΡΤ στη Μόσχα από την Κυψέλη». Μια λάθος προσφώνηση, η οποία διορθώθηκε έκτοτε πολλές φορές, ήταν αρκετή για να βγουν πολεμικές ανακοινώσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ και να αναπαραχθούν από τα φιλικά του μέσα ενημέρωσης. Μετά συνέβη το επεισόδιο με το ντοκιμαντέρ του δημοσιογράφου Θωμά Σίδερη για το Τάγμα Αζόφ -ο Σίδερης κατήγγειλε ότι του ασκήθηκε αφόρητη ψυχολογική πίεση από τη διεύθυνση του Πρώτου Προγράμματος.

Ο πόλεμος στην ΕΡΤ για την Ουκρανία
Στη συνέχεια, ήταν η άρνηση της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και της Συμφωνικής της ΕΡΤ να συμμετάσχουν στη συναυλία του Λεωνίδα Καβάκου προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για το μαιευτήριο της Μαριούπολης. Και τελευταία η απόπειρα λογοκρισίας στην εκπομπή «Καθρέφτης» του Πρώτου Προγράμματος για την παρουσία Κανέλλη.

Όλα τα επεισόδια έχουν να κάνουν με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, έναν πόλεμο που οι συνδικαλιστές της ΠΟΣΠΕΡ θεωρούν δίκαιο, και γι’ αυτό δεν ανέχονται την προβολή άλλων απόψεων. Αυτή είναι η ρίζα του προβλήματος, τα υπόλοιπα είναι συμπτωματολογία.

Είναι δύσκολο να κλονιστούν οι απόψεις της ΠΟΣΠΕΡΤ. Το κλείσιμο της ΕΡΤ το 2013 ήταν αναμφίβολα ένα σοκαριστικό γεγονός για τους εργαζόμενους στη δημόσια τηλεόραση, όπως και για πολλούς άλλους. Αλλά έγινε και πηγή έμπνευσης για τους συνδικαλιστές της, η οποία αρχικά διοχετεύτηκε στο μνημείο των νεκρών της ΕΡΤ. Το μνημείο αφιερώθηκε στους 23 εργαζόμενους και αλληλέγγυους που έχασαν τη ζωή τους στη διετία 2013-2015, και αποτελεί μια κακόγουστη και ανορθόγραφη (η επιγραφή είναι γραμμένη στα αλαμπουρνέζικα αρχαιοελληνικά των οπαδών του Σώρρα) υπενθύμιση της αλλοφροσύνης που έφεραν στη χώρα τα μνημόνια.

Το μνημείο των νεκρών της ΕΡΤ
Ο εκτός ΕΡΤ κόσμος υποδέχθηκε το μνημείο με χλεύη. Δεν έφταιγε για αυτό ο αστείος καυγάς του τότε προέδρου της ΕΡΤ Διονύση Τσακνή με την μαυροντυμένη και ακάλεστη στα αποκαλυπτήρια του μνημείου Ραχήλ Μακρή, η οποία είχε αυτοανακηρυχθεί σε «πολιούχο» της ΕΡΤ. Στα social media έγινε πάρτι για τους ανύπαρκτους νεκρούς και για το μνημείο που έμοιαζε «σαν ασανσέρ, στο οποίο στριμώχνονται τα ρουσφέτια», της εκάστοτε κυβέρνησης.

Το μνημείο στέκει ακόμα αγέρωχο στον κήπο της ΕΡΤ, για να θυμίζει ποιος κάνει κουμάντο στο κτίριό της. Ουδείς τολμά να αποκαθηλώσει τους «νεκρούς» της ΕΡΤ χωρίς να διακινδυνεύσει την ομαλή λειτουργία της δημόσιας τηλεόρασης και τελικά τη δική του θέση. Όσοι προσπάθησαν, διαχρονικά, στο τέλος παραδόθηκαν στη ματαιότητα του αγώνα τους. Την ΕΡΤ δεν τη διοικούσαν αυτοί, αλλά η ΠΟΣΠΕΡΤ. Ο πρόεδρός της, Παναγιώτης Καλφαγιάννης, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε πέρυσι τον Ιούνιο, ήταν πιο διάσημος από τους αλληλοδιαδεχόμενους προέδρους της ΕΡΤ. Η παρακαταθήκη του αποτυπώθηκε σε μια μακροσκελή επιστολή, στην οποία απαριθμούσε τα συνδικαλιστικά του επιτεύγματα και επεσήμαινε ότι, παρότι φεύγει από την ΕΡΤ, «η ψυχή μου, η ουσία και ο πυρήνας της ιδεολογίας και των αξιών μου θα παραμένουν εδώ ανόθευτα όπως ήταν, μαζί σας, στην ΕΡΤ της καρδιάς μου».

Το καλοκαίρι του 2015, δύο χρόνια μετά το «μαύρο», τη Δημόσια Τηλεόραση, τη ΝΕΡΙΤ και την ΕΡΤopen, η οποία λειτουργούσε παράλληλα από μερίδα αριστερών εργαζομένων, η ονομασία της ΕΡΤ αποκαταστάθηκε, και μαζί της όλα όσα υποτίθεται ότι θα άλλαζαν μετά το κλείσιμό της. Οι πραγματικά τεράστιες δυνατότητες της δημόσιας τηλεόρασης «θάφτηκαν» στις συντεχνιακές αξιώσεις των συνδικαλιστών, τις οποίες αποδέχθηκε ασμένως ο ΣΥΡΙΖΑ.

Στο μεταξύ, η κυβέρνηση άλλαξε, αλλά και επί ΝΔ, παρότι η συνδιοίκηση αποδυναμώθηκε, με την ίδρυση νέων σωματείων και την αλλαγή συσχετισμών στα ήδη υπάρχοντα, το πνεύμα του Καλφαγιάννη διατηρείται αλώβητο στην ΕΡΤ από τον στενό συνεργάτη του και σημερινό πρόεδρο της ΠΟΣΠΕΡΤ, Δημήτρη Κούνη. Όμως, η Αριστερά που επικαλούνται ορισμένοι συνδικαλιστές της ΕΡΤ δεν έχει καμία σχέση με τη δική τους νοοτροπία που τη μια στιγμή ανεβαίνουν στα κάγκελα για τη λογοκρισία των δικών τους και την επόμενη επιχειρούν να επιβάλουν λογοκρισία στους άλλους.

Στην περίπτωση του Κανέλλη, ο χαμός ξεκίνησε όταν ανακοινώθηκε το όνομά του στους καλεσμένους της εκπομπής τού Χρήστου Μιχαηλίδη. Ο δημοσιογράφος των «Νέων» είχε αναρτήσει πριν από λίγες ημέρες ένα αιχμηρό κείμενο στο Facebook για το αφιέρωμα του Θωμά Σίδερη στο Τάγμα Αζόφ, στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, χαρακτηρίζοντας τον δημοσιογράφο που το παρουσίαζε «ανδρείκελο του Πούτιν», που «αναπαράγει την ιδεολογική αιχμή της προπαγάνδας του Πούτιν (…) Εχθρό της Δύσης, Απάνθρωπο και Παλιάνθρωπο».

Ο Μιχαηλίδης κάλεσε τον Κανέλλη στην εκπομπή του με αφορμή το πρωταπριλιάτικο αστείο του ότι του πρότειναν τη διεύθυνση της «Αυγής», χωρίς να έχει υπ’ όψιν το συγκεκριμένο σχόλιο. Μόλις έμαθε ο Σίδερης ότι ο Κανέλλης θα μιλούσε στο κρατικό ραδιόφωνο, έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στη διοίκηση, σημειώνοντας «ότι θα είναι καλεσμένος του Πρώτου Προγράμματος ο συγκεκριμένος υβριστής τελεί υπό την πλήρη γνώση της διεύθυνσης», και υπέβαλε την παραίτησή του από το Πρώτο Πρόγραμμα, αλλά όχι από την ΕΡΤ.

Ο διευθυντής του Πρώτου Προγράμματος, Άρης Τόλιος, εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι δεν άσκησε καμία πίεση στον Σίδερη, αλλά ότι του εξέφρασε τις σοβαρές του επιφυλάξεις για τη μονομέρεια με την οποία αντιμετώπιζε το θέμα. Του πρότεινε, επίσης, όπως σημειώνει, να το διευρύνει, αναδεικνύοντας όλα τα νεοναζιστικά κινήματα σε Ρωσία, Λευκορωσία και Ουκρανία. Η συζήτηση αυτή έγινε ενώπιον και άλλων δημοσιογράφων στην αίθουσα σύνταξης και ο Σίδερης δεν έφερε αντιρρήσεις. Στη συνέχεια το αφιέρωμά του, χωρίς να κάνει καμία αλλαγή ή προσθήκη, παίχτηκε στο Πρώτο Πρόγραμμα. Δηλαδή, λογοκρισία δεν υπήρξε.

Η ΠΟΣΠΕΡΤ στήριξε τον Σίδερη με μια ανακοίνωση-αχταρμά, με αναφορές σε «ύποπτες λίστες», σε δημοσιογράφους που έκρυβαν την είδηση κάτω από το μαξιλάρι τους και σε «υπηρέτες της ενημέρωσης». Τον Σίδερη στήριξε και η ΕΣΠΗΤ, στο όνομα της ελεύθερης έκφρασης και της ερευνητικής δημοσιογραφίας, η Αριστερή Πρωτοβουλία Εργαζομένων της ΕΡΤ και η Συσπείρωση Δημοσιογράφων-Δούρειος Ίππος.

«Δεν θα τον βγάλεις αυτόν στον αέρα»
Την ημέρα της εκπομπής «Καθρέφτης», με καλεσμένο τηλεφωνικά τον Ηλία Κανέλλη, όπως διηγούνται αυτόπτες μάρτυρες, στο πρώτο διάλειμμα για το δελτίο ειδήσεων, συγκεντρώθηκαν έξω από το στούντιο καμιά δεκαριά άτομα, και φώναζαν στον Μιχαηλίδη: «Αυτό που έκανες είναι απαράδεκτο!».

Ο Μιχαηλίδης, μία ημέρα την εβδομάδα καλεί έναν δημοσιογράφο και σχολιάζει μαζί του τα θέματα της επικαιρότητας, άρα δεν επιφύλαξε ειδική μεταχείριση στον Κανέλλη.

Επειδή ταράχθηκε από τις φωνές, ο δημοσιογράφος πήγε να ξαναμπεί στο στούντιο, αλλά οι συνδικαλιστές συνέχιζαν να του φωνάζουν από τον διάδρομο: «Δεν θα τον βγάλεις αυτόν στον αέρα. Έβρισε συνάδελφό μας».

Εξαιτίας της φασαρίας βγήκε από το διπλανό στούντιο ο Προκόπης Δούκας και τους είπε εκνευρισμένος: «Δεν ντρέπεστε; Ζητάτε από τον Μιχαηλίδη να κόψει καλεσμένο; Αυτό είναι φασισμός!».

Από όσους βρίσκονταν στον χώρο, μόνον αυτός και η Μαρία Γεωργίου υπερασπίστηκαν τον συνάδελφό τους. Ο Μιχαηλίδης στάθηκε παράμερα στον διάδρομο, για να μην οξυνθούν και άλλο τα πνεύματα.

Στο μεταξύ, έφτασαν στον χώρο ο πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ και ο διευθυντής  του Πρώτου Προγράμματος, ο οποίος μπήκε στο στούντιο για να διασφαλίσει ότι θα γίνει ομαλά η εκπομπή. Οι συνδικαλιστές όμως συνέχιζαν την επίθεση έξω από το στούντιο. «Αφού επιμένεις να τον βγάλεις στον αέρα, θα του κάνεις την εξής ερώτηση: Κύριε Κανέλλη, βρίσατε χυδαία έναν συνάδελφό μας. Επιμένετε στις χυδαίες ύβρεις σας;».

Ο Μιχαηλίδης, ένας από τους πιο ευπρεπείς και καλλιεργημένους δημοσιογράφους της Ελλάδας, αντέδρασε έντονα. «Είστε σοβαροί; Θέλετε να μου υπαγορεύσετε τις ερωτήσεις που θα κάνω;», τους απάντησε.

Όταν τελείωσε η εκπομπή, ο Μιχαηλίδης δέχθηκε και δεύτερη επίθεση… «Σε ξέρουμε! Να πας πίσω στο κόμμα που σε έφερε εδώ! Έρχεστε διάφορα golden boys και αρμέγετε την ιερή αγελάδα της ΕΡΤ», του έλεγαν οι συνδικαλιστές.

«Εγώ μια ετήσια σύμβαση έχω, που σε λίγο τελειώνει. Πώς αρμέγω την ΕΡΤ;», ρώτησε ο Μιχαηλίδης.

«Να φύγεις από τώρα», του απάντησαν οι συνδικαλιστές.

Οι διάλογοι μπορεί να μην αποτυπώνονται με 100% ακρίβεια, γιατί οι σκηνές, για όσους τις έζησαν, ήταν σοκαριστικές. Κρυφοπουτινισμός, βία και φασισμός, υπό το κάλυμμα της ελεύθερης ενημέρωσης και της αριστερής ιδεολογίας. Ελεύθερη ενημέρωση, βεβαίως, υπέρ του Πούτιν, διαφορετικά και τα σκυλιά δεμένα. Πάνε περίπατο και η ελευθερία έκφρασης και ο πλουραλισμός στην ενημέρωση και η καταδίκη της προπαγάνδας, του πολέμου, του ναζισμού, του φασισμού, του ρατσισμού, του νεομακαρθισμού… Όλες αυτές οι λέξεις υπάρχουν στις διάφορες ανακοινώσεις υπέρ του Θωμά Σίδερη, αλλά αυτό που ενόχλησε στην πραγματικότητα ήταν το ύφος του Κανέλλη και η «συντονισμένη δημόσια επίθεση» που δέχθηκε ο συνάδελφός τους για τα «αδιάσειστα διεθνή στοιχεία» σχετικά με «το διαβόητο Τάγμα Αζόφ»;

Αν ήταν θέμα αρχών, γιατί δεν καταδίκασαν την επίθεση που δέχθηκε ο άλλος συνάδελφός τους, ο Χρήστος Μιχαηλίδης; Αυτός φαίνεται ότι δεν έχει ανάγκη στήριξης επειδή τάχθηκε καθαρά και ξάστερα κατά της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.

Με τόση έγνοια για τον πλουραλισμό στην ενημέρωση, ένα είναι σίγουρο: Οι νεκροί της ΕΡΤ θα αγαλλιάζουν στο κενοτάφιό τους!

iefimerida.gr

Μετά τις τρομακτικές εικόνες στη Μπούτσα και τη σφαγή που έκαναν Ρώσοι στρατιώτες, υπάρχει και μια πολύ σκληρή κατηγορία κατά της Ουκρανίας και του στρατού της.

«Υπάρχουν αναφορές για σεξουαλική βία από τις ουκρανικές δυνάμεις και τις πολιτοφυλακές πολιτικής προστασίας του Κιέβου», ανέφερε η Ρόζμαρι Ντικάρλο, αναπληρώτρια Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, μιλώντας στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Ο ΟΗΕ στην Ουκρανία επαληθεύει αυτούς τους ισχυρισμούς, διευκρίνισε η Ντικάρλο.

Συνολικά, περισσότεροι από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως επηρεάζονται από τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Περίπου 10 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί λόγω της επίθεσης: είναι «η ταχύτερη αναγκαστική μετακίνηση ανθρώπων από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Η θλιβερή πληροφορία είναι του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος μίλησε και στο Συμβούλιο Ασφαλείας, όπως γράφει η ιταλική iL Tempo.

Η Αμερικανίδα διπλωμάτις  Rosemary DiCarlo

https://www.echedoros-a.gr

Το Spiegel έχει πληροφορίες ότι οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες υπέκλεψαν ραδιοεπικοινωνία του ρωσικού στρατού σχετικά με τη δολοφονία πολιτών στη Μπούτσα. Ένδειξη ότι αυτές οι θηριωδίες έγιναν βάσει σχεδίου.

By Melanie Amann, Matthias Gebauer und Fidelius Schmid

07.04.2022, 11.17

Συντρίμια σε δρόμο της Μπούτσα, κοντά στο Κίεβο.

Photo: Roman Pilipey / EPA

Οι μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας (BND) έχουν αποκτήσει νέες ειδεχθείς πληροφορίες για τη φρίκη της πόλης Μπούτσα, κοντά στην ουκρανική πρωτεύουσα, Κίεβο. Το Spiegel έλαβε γνώση ότι η BND υπέκλεψε ραδιοεπικοινωνίες του ρωσικού στρατού, στην οποία συζητείται η δολοφονία πολιτών στη Μπούτσα. Μερικές από τις υποκλαπείσες συνομιλίες φαίνεται ότι μπορούν να συνδεθούν άμεσα με νεκρούς που έχουν φωτογραφηθεί στη Μπούτσα.

Μετά την απόσυρση του ρωσικού στρατού από την πόλη το περασμένο σαββατοκύριακο, ανακαλύφθηκε ένας μαζικός τάφος, όπως επίσης και πτώματα αρκετών δεκάδων πολιτών που αφέθηκαν άταφα στους δρόμους. Ορισμένα από τα θύματα είχαν τα χέρια δεμένα, ενώ σε άλλα υπήρχαν σημάδια βασανιστηρίων. Έχει αναφερθεί ότι ένας αριθμός γυναικών και παιδιών συγκαταλέγονται ανάμεσα στα θύματα.

Η ρωσική κυβέρνηση έχει αρνηθεί επιμόνως ότι οι ρωσικές δυνάμεις ευθύνονται για αυτά τα εγκλήματα πολέμου. Αρκετοί – εντελώς αστήρικτοι – ισχυρισμοί έχουν γίνει ότι τα φερόμενα ως εγκλήματα πολέμου έχουν σκηνοθετηθεί από την Ουκρανία. Αυτοί οι ισχυρισμοί, όμως, αντικρούονται από καταθέσεις πολυάριθμων μαρτύρων που ρωτήθηκαν από δημοσιογράφους του Spiegel και άλλων μέσω στην Μπούτσα.

Οι επικοινωνίες που έχουν υποκλαπεί τώρα μοιάζουν να καταρρίπτουν πλήρως τη ρωσική άρνηση. Το Spiegel έλαβε γνώση ότι η BND ενημέρωσε βουλευτές την Τετάρτη σχετικά με τα ευρήματά της. Μερικές από τις ραδιοεπικοινωνίες φαίνεται ότι εντοπίζονται στις τοποθεσίες όπου βρέθηκαν πτώματα κατά μήκος του κύριου δρόμου που διασχίζει την πόλη. Σε μια από αυτές, ένας στρατιώτης φέρεται να λέει σε έναν άλλον ότι μόλις σκότωσαν έναν άνθρωπο πάνω στο ποδήλατό του. Αυτό συνδέεται με τη φωτογραφία που δημοσιεύτηκε σε πολλά μέσα σε όλο τον κόσμο και απεικονίζει έναν νεκρό να κείται δίπλα σε ένα ποδήλατο. Σε άλλη υποκλαπείσα συνομιλία, ένας άντρας εμφανίζεται να λέει: Πρώτα ανακρίνεις τους στρατιώτες, μετά τους σκοτώνεις.

Μέρος του σχεδίου;

Το υλικό της BND επίσης φέρεται να παρέχει αποδείξεις ότι μέλη της ρωσικής μισθοφορικής μονάδας Wagner Group έπαιξαν ηγετικό ρόλο στις θηριωδίες. Είναι γνωστό ότι η συγκεκριμένη μονάδα προέβη σε παρόμοιες αποτρόπαιες πράξεις στη Συρία.

Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν προσφάτως ότι οι κατοχικές δυνάμεις στη Μπούτσα αρχικά αποτελούνταν από «νεαρούς στρατιώτες». Μόλις αυτοί αντικαταστάθηκαν από άλλες μονάδες, αναφέρουν οι μάρτυρες, οι επιθέσεις εναντίον πολιτών έγιναν συχνότερες. Μερικοί αυτόπτες έχουν πει ότι μονάδες Τσετσένων βρίσκονταν στην πόλη. Οι περιγραφές εγείρουν το ερώτημα κατά πόσο αυτές οι εξελίξεις ήταν μέρος του κατοχικού σχεδιασμού.

Οι υποκλοπές της BND εμφανίζουν τα εγκλήματα εναντίον πολιτών της Μπούτσα να μην είναι τυχαία γεγονότα, ούτε πράξεις μεμονωμένων στρατιωτών που ξεπέρασαν τα όρια. Αντιθέτως, πηγές που άκουσαν με το ηχητικό ντοκουμέντο λένε ότι οι στρατιώτες συζητούν για τα εγκλήματα όπως θα συζητούσαν την καθημερινή τους ζωή.

Αυτό, λένε πηγές με γνώση του ηχητικού, δείχνει ότι οι δολοφονίες πολιτών έχει γίνει σταθερό στοιχείο της ρωσικής στρατιωτικής δραστηριότητας, πιθανώς ακόμη και μέρος ευρύτερου σχεδίου. Ο στόχος είναι η πρόκληση φόβου στον άμαχο πληθυσμό και έτσι η κάμψη της θέλησής του να αντισταθεί.

Το Spiegel γνωρίζει ότι ακόμη περισσότερες υποκλαπείσες συνομιλίες αναλύονται αυτή τη στιγμή, αν και φαίνεται ότι μερικές είναι δύσκολο να εντοπιστούν γεωγραφικά. Μερικές από τις ηχογραφήσεις φέρεται να υποδεικνύουν ότι παρόμοια περιστατικά, δυνητικά εγκληματικά, έχουν συμβεί και σε άλλες περιοχές. Αναφέρονται ενδείξεις πιθανών εγκλημάτων στην περιοχή που περιβάλλει τη Μαριούπολη, τη μεγάλη πόλη της νότιας Ουκρανίας που πολιορκείται από τον ρωσικό στρατό.

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected],  www.kalkis.eu

Αυτό προκύπτει από το σημερινό ρεπορτάζ (6-4-2022) της έγκριτης ανταποκρίτριας της εφημερίδας Le Monde στην Κωνσταντινούπολη Marie Jégo με τίτλο : «Στην Τουρκία, η επιπλέον γκάφα ενός πιστού συμμάχου του Ερντογάν» (En Turquie, la bourde de trop d’un fidèle allié d’Erdogan). Πρόκειται για τον Τούρκο «επιχειρηματία Ethem Sancak, έναν πρώην μαοϊκό συνηθισμένο στις κατάρες κατά του ΝΑΤΟ, που ωθήθηκε να παραιτηθεί αφού δήλωσε ότι το κόμμα του προέδρου AKP έφτασε στην εξουσία {με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών}».

Αλληλέγγυος με το ΝΑΤΟ στον πόλεμο που ξεκίνησε το Κρεμλίνο κατά της Ουκρανίας, αλλά και ανυπόμονος να διατηρήσει τις καλές σχέσεις του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Ερντογάν περπατά πάνω σε αβγά στους νέους διπλωματικούς του χειρισμούς τυχοδιωκτισμού του «επιτήδειου ουδέτερου» . Η επιστροφή του στο μαντρί της Ατλαντικής Συμμαχίας δεν κάνει παρά να χαροποιεί το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP, το ισλαμο-συντηρητικό κόμμα του). Ο πιο ένθερμος σύμμαχός του, ο επιχειρηματίας Ethem Sancak, δυσανασχέτησε με την προοπτική μιας προσέγγισης με τους παραδοσιακούς συμμάχους της Τουρκίας. Από την αρχή της ρωσικής επίθεσης κατά της Ουκρανίας, αυτός ο επιχειρηματίας δεν σταμάτησε να επικρίνει το ΝΑΤΟ και τις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ επαινούσε τις ενέργειες του μεγάλου βόρειου γείτονα (την Ρωσία).

Βίος και πολιτικάντικη πολιτεία δηλαδή ο εν λόγω «κύριος». Ο πρώην μαοϊκός κέρδισε την υπόθεση των «Ευρασιατηστών», δηλαδή των Τούρκων κυριαρχηστών εθνικιστών, οπαδών μιας συμμαχίας με τη Ρωσία και την Κίνα ενάντια στη Δύση, ο Sancak ήταν μέχρι πρόσφατα ένα εξέχον μέλος του AKP που έχει τις προσβάσεις του στο παλάτι και δεν διστάζει να χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως «τον στρατιώτη» του  Ερντογάν, όπως αναφέρει η Marie Jégo.

Αντι–ατλαντικές κατάρες

Ο μέτοχος της εταιρείας τανκς BMC, με μια μεγάλη αυτοκρατορία μέσων ενημέρωσης, ο Ethem Sancak, 64 ετών, του οποίου η περιουσία υπολογίζεται στα 50 εκατομμύρια δολάρια (ή 45 εκατομμύρια ευρώ), μπορούσε πάντα να υπολογίζει στην υποστήριξη του προέδρου. Δεν είναι ο πιο πιστός από τους πιστούς, αυτός που είπε το 2015 ότι ήταν έτοιμος,  «να θυσιάσει» τη μητέρα, τον πατέρα, τη γυναίκα και τα παιδιά του για τον «reis», δηλαδή τον ανώτατο αφέντη ; .Οι αντι–ατλαντικές κατάρες του, ανεπιθύμητες γιατί εκφράστηκαν ακριβώς τη στιγμή που η Άγκυρα προσπαθούσε να ανακτήσει την εύνοια του ΝΑΤΟ, θα είχαν περάσει σε μεγάλο βαθμό απαρατήρητες, αν δεν τις είχε ακολουθήσει μια μεγάλη γκάφα. Ποια ήταν αυτή ; Προσκεκλημένος σε ένα συνέδριο που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Marmara στις 31 Μαρτίου 2022 στην Κωνσταντινούπολη, ο Sancak δήλωσε ότι το AKP, το προεδρικό κόμμα του οποίου ήταν μέλος, «έφτασε στην εξουσία με την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών». Προκλήθηκε αναστάτωση στις τάξεις των ισλαμο-συντηρητικών. Γιατί ο επιχειρηματίας, εξέχον στέλεχος του κόμματος, άρχισε να σπιλώνει τον πρόεδρο, τον ευεργέτη του ; Ξέχασε τις χάρες του, συμπεριλαμβανομένου και του βραβείου στην BMC το 2019 του μεγαλύτερου εργοστασίου συντήρησης τανκς της Τουρκίας, που βρίσκεται στην περιοχή Sakarya ; Εκείνη την εποχή, η συμφωνία επικρίθηκε από την αντιπολίτευση και από τους εργαζόμενους στη βιομηχανία για την έλλειψη διαφάνειας. Τίποτα όμως δεν ήταν πολύ καλό για την BMC, η οποία επιφορτίστηκε με την παραγωγή του άρματος μάχης Altay επόμενης γενιάς, της ναυαρχίδας της αναπτυσσόμενης αμυντικής βιομηχανίας. Διαφορετικά, η παραγωγή του νέου τανκ έπρεπε να καθυστερήσει, οι Ευρωπαίοι προμηθευτές έχοντας αρνηθεί να προμηθεύσουν τον κινητήρα μετά την τουρκική στρατιωτική επέμβαση που ξεκίνησε το φθινόπωρο του 2019 εναντίον Κούρδων μαχητών στη Συρία.

Παραίτηση από το AKP

Πιο αντιληπτή από τις αναποδιές του τανκ Altay, η γκάφα του Sancak δημιούργησε ένα ωστικό κύμα. Σε μια χώρα που αρέσκεται στις θεωρίες συνωμοσίας, προκάλεσε τον ενθουσιασμό της πολιτικής τάξης. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ανησύχησε για αυτό, σε σημείο που ζήτησε έρευνα για να διαπιστωθεί εάν ο Ερντογάν ήταν ή όχι ένας πράκτορας, αμειβόμενος από την Ουάσιγκτον. Για το AKP, ήταν μια φράση που ξεχείλισε το ποτήρι. Αναγκασμένο να αντιδράσει, το τμήμα του κόμματος της Κωνσταντινούπολης κάλεσε τον  Σαντζάκ σε ένα πειθαρχικό συμβούλιο προκειμένου να προχωρήσει στην «οριστική διαγραφή του», αναφέρει η Marie Jégo. Όμως η διαδικασία τελικά δεν κινήθηκε. Επιθυμώντας να αποφύγει τις κατηγορίες, ο κολλητός βιομήχανος επέλεξε να παραιτηθεί από το κόμμα την Παρασκευή 1 Απριλίου 2022. Ωστόσο, θα παραμείνει «πιστός στα δίκαια του Ερντογάν», εξήγησε σε συνέντευξή του που δημοσιεύτηκε την ίδια μέρα στην εθνικιστική διαδικτυακή εφημερίδα Yeniçag. Τι θέλησε να πει μιλώντας για τη στήριξη που έδωσαν οι ΗΠΑ στον Ερντογάν κατά την κατάκτηση της εξουσίας το 2002 ; «Δεν είπα κάτι τέτοιο», διαβεβαίωσε, κάνοντας κυβίστηση. Τον παρέσυρε η αντι-ΝΑΤΟϊκή ευγλωττία του, την οποία είχε ήδη χρησιμοποιήσει λίγες εβδομάδες νωρίτερα στη Μόσχα, που επισκεπτόταν ως επικεφαλής αντιπροσωπείας του Κόμματος Vatan, δηλαδή τη μήτρα των Τούρκων Ευρασιατηστών. Κάνοντας τον ειδικό στην εξωτερική πολιτική, ο εν λόγω επιχειρηματίας, με τα περιποιημένα γένια και με το αυστηρό ύφος, έδωσε μια συνέντευξη στις 4 Μαρτίου στο ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι RBK, στο οποίο κατηγόρησε το ΝΑΤΟ, ως «την κύρια εγκληματική δύναμη στη ρωσο–ουκρανική υπόθεση». Η Συμμαχία, είπε, είναι «μια ντροπή για την Τουρκία» καθώς και «ένας καρκίνος, ένας όγκος που προέρχεται από το παρελθόν», που εμπλέκεται, εξάλλου, σε «όλα τα πραξικοπήματα» που έχουν γίνει σε τουρκικό έδαφος, συμπεριλαμβανομένου και αυτού του 2016 που παραλίγο να ανατρέψει τον  Ερντογάν.

Υπεράσπιση του Κιέβου χωρίς να ερεθίζει τη Μόσχα

Όσο για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη BayraktarTB 2 που προμήθευσε η Τουρκία στην Ουκρανία πριν από τη σύγκρουση, «δεν ξέραμε ότι θα χρησιμοποιούνταν με αυτόν τον τρόπο όταν τα πουλούσαμε», δικαιολογήθηκε. Τα πουλήσανε δηλαδή για να «παίζει σπιτάκια» η Ουκρανία μαζί τους. Οποία τουρκική υποκρισία και ψευτιά ! Η αλήθεια είναι ότι είναι λιγότερο ακριβά από τα Αμερικανικά και Κινεζικά ανταγωνιστικά τους, τα BayraktarTB 2 κι έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο Καραμπάχ, κάνοντας τις τουρκικές αρχές περήφανες και την ιδιωτική εταιρεία Baykar που τα παράγει. Έχουν υπογραφεί συμβόλαια με περίπου 10 χώρες αγοραστές, συμπεριλαμβανομένης και της Ουκρανίας, η οποία παρέλαβε περίπου 20 drones πριν από την έναρξη της σύγκρουσης. Μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας, το θέμα είναι ευαίσθητο. Από την έναρξη του πολέμου, η πρεσβεία της Ουκρανίας στην Άγκυρα δεν έχασε ευκαιρία να δημοσιεύσει βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα που δείχνουν τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη να χτυπούν ρωσικούς στρατιωτικούς στόχους.

Μια τέτοια τουρκική διπλοπροσωπία μάλλον δεν μπορεί να αρέσει στον Βλαντιμίρ Πούτιν, τον οποίο ο πρόεδρος Ερντογάν θέλει να πείσει να σταματήσει τον πόλεμο. Υπεράσπιση δηλαδή του Κιέβου χωρίς να ερεθίζεται η Μόσχα. Δρόμος πολύ στενός και ολισθηρός. Ήδη, ο πόλεμος έχει δημιουργήσει διάσπαση στο στενό περιβάλλον του Ερντογάν. Μεταξύ των Ευρασιατηστών, που έχουν αναλάβει την υπεράσπιση της Ρωσίας, και της οικογένειας Bayraktar, του κατασκευαστή των ομώνυμων drones, η οποία έχει γίνει ο καλύτερος υποστηρικτής της φιλοδυτικής ουκρανικής κυβέρνησης.

Και τι κάνει η Δύση με τον «επιτήδειο ουδέτερο» ; Τίποτα. Του πλέκει το εγκώμιο για τον δήθεν «ειρηνευτικό διαμεσολαβητικό του ρόλο» μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Ποιανού ; Του δεδηλωμένου αναθεωρητή των διεθνών συνθηκών.

Κατηγορεί αναφανδόν και δικαίως τον Πούτιν για τα σημερινά εγκλήματά του και κάποιοι, όπως ο Γερμανός πρόεδρος, ζητούν συγγνώμη που ήταν τόσο μαλακοί μαζί του.

Δεν νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να μαντέψουμε σήμερα ότι αύριο «θα κλαίει» η Δύση για το δούλεμα που της κάνει  διαχρονικά ο Ερντογάν αφέντης.

(Απόσπασμα απο το βιβλίο του Frank Weber “Ο Επιτήδειος Ουδέτερος”. Σελίδες 50-51″

Όταν στις 10 Νοεμβρίου 1938 πέθανε ο Ατατούρκ το Foreign Office ανέμενε ότι η Τουρκική εξωτερική πολιτική θα στρεφόταν απροκάλυπτα υπέρ της Βρετανίας και της Γαλλίας. Οι ξένοι παρατηρητές πίστευαν ότι ο Ισμέτ Ινονού διάδοχος του Ατατούρκ είχε την προτίμησή της ηγεσίας του τουρκικού στρατού κυρίως του γερμανόφιλου Στρατηγού Φεβζί Τσακμάκ.

Από την άλλη πλευρά ο Ινονού προσπάθησε να μειώσει τη στρατιωτική επιρροή στη νέα διοίκηση αναδιαρθρώνοντας τα υπουργεία και αντικαθιστώντας τους παλαιούς στρατιωτικούς που ήταν ευνοούμενοι του Ατατούρκ με νέους δικηγόρους και τεχνοκράτες φιλελευθέρων τάσεων. Οι νέοι αυτοί άνθρωποι είχαν ωριμάσει μετά τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν είχαν αναμειχθεί στην τουρκογερμανική συνεργασία της περιόδου εκείνης. Παρόλες όμως αυτές τις αλλαγές ο Ινονού μόλις ανέλαβε την αρχή επέτρεψε και μάλιστα ενεθάρρυνε μία σοβαρή έκρηξη τουρκικού αντισημιτισμού.

Η θέση των Εβραίων τόσο κατά την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όσο και κατά την περίοδο της δημοκρατίας ήταν επισφαλής.

Αν και μερικές εβραϊκές οικογένειες είχαν από πολύ καιρό ασπαστεί το Ισλάμ και κατείχαν την εποχή του σουλτάνου υψηλές θέσεις οι περισσότεροι Εβραίοι διατηρούσαν την παλιά τους θρησκεία και προκαλούσαν το μίσος των Τούρκων ως άπιστοι και ακόμη περισσότερο ως ανταγωνιστές στο εμπόριο.

Συχνά οι Εβραίοι έμποροι έπαιρναν ξένη υπηκοότητα για να έχουν ευρωπαϊκή προξενική προστασία στις εμπορικές συναλλαγές τους. Μέχρι την ήττα της Αυστροουγγαρίας στον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν αυστροουγγρικά διαβατήρια αντί για τουρκικά. Μετά την ανακωχή έστρεψαν την προτίμηση προς την Ιταλία αν και εκείνη είχε αναμιχθεί στην προσπάθεια των Συμμάχων να διαμελίσουν την οθωμανική αυτοκρατορία.

Οι εχθροί τους έλεγαν ότι οι Εβραίοι απέφυγαν την στρατιωτική θητεία κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού Πολέμου και ότι αποκόμισαν μεγάλα κέρδη ως προμηθευτές των τουρκικών στρατευμάτων που πολεμούσαν εναντίον των Ελλήνων.

Επίσημα ο Ατατούρκ δεν είχε αναμιχθεί σε αυτές τις κινήσεις και σκεπτόμενος την διεθνή κοινή γνώμη απέφυγε προσεκτικά να εκδηλώσει έστω και την ελάχιστη μορφή αντισημιτισμού.

Μετέφερε όμως δια της βίας όλους τους Εβραίους από τις στρατηγικά ευαίσθητες ζώνες της Ανδριανουπόλεως και των Στενών και δεν επέτρεψε την είσοδο στην Τουρκία Εβραίων της Κεντρικής Ευρώπης των οποίων το μέλλον απειλείτο από τον εντεινόμενο αντισημιτισμό του Χίτλερ.

Σε μερικές περιπτώσεις η κυβέρνηση του σκέφτηκε να απελάσει ξανά στην Κεντρική Ευρώπη τους Εβραίους έστω και αν αυτοί υπήρξαν κάτοικοι της Τουρκίας για πολλά χρόνια.

Οι Τούρκοι ποτέ δεν πραγματοποίησαν αυτές τις απελάσεις. Ο Ινονού όμως όταν ανέλαβε την αρχή αρνήθηκε κατηγορηματικά να μειώσει τους περιορισμούς που είχε επιβάλει ο Ατατούρκ για τη μετανάστευση των Εβραίων. Ο νέος πρόεδρος δεν άλλαξε την απόφαση του ούτε όταν ο Χάιμ βάισμαν ηγέτης των Σιωνιστών υποσχέθηκε ότι κάθε Εβραίος μετανάστης θα έφερνε μαζί του ένα κεφάλαιο 3.000 λιρών στερλινών.

Αντιθέτως επέτρεψε στον Τουρκικό τύπο να διαδίδει ότι οι Εβραίοι εκτός των άλλων ενεργειών τους πουλούσαν στους απλοϊκούς Τούρκους καταναλωτές ελαιόλαδο νοθευμένο με μηχανέλαιο.

Ο Ινονού ανέφερε τον αντισημιτισμό του Χίτλερ για να δικαιολογήσει τον δικό του αντισημιτισμό και δήλωνε ότι ένας από τους στόχους της νέας του κυβερνήσεως θα ήταν η εξάλειψη του εβραίου μεσάζοντας από την τουρκική οικονομία.