Αρχική Blog Σελίδα 1992

Κ. Κυριακόπουλος: Είναι εθνικιστική ή αυθεντικά πατριωτική η στάση των Ρώσων κομμουνιστών;

Από
anixneuseis
-
0

του Κ. Κυριακόπουλου

Εκτεταμένο αφιέρωμα έχει εκπονήσει το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ, με προφανή στόχο να καταδείξει τις ουσιώδεις διαφορές που καταγράφονται ανάμεσα στις προσεγγίσεις του ιδίου από την μια και του ΚΚ της Ρωσίας από την άλλη, σε μια σειρά από ζητήματα που αφορούν, από τις γενικότερες ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις για τα τεκταινόμενα, έως και τα προβλήματα που σχετίζονται με την πολιτική διακυβέρνηση της Ρωσίας…

Όπως ήταν αναμενόμενο, η καταγραφή αυτών των διαφορών επεκτείνεται και στα αφορώντα τον Ρωσοουκρανικό πόλεμο ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Δυο λόγια να πούμε απλώς, επειδή κάποια στιγμή σε αυτόν τον τόπο θα πρέπει επιτέλους να συνεννοηθούμε…

Πρώτον: Η καταγραφή των όποιων διαφορών στις ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις δυο διαφορετικών κομμάτων τα οποία δρουν σε δυο εντελώς διαφορετικά εθνικά και γεωγραφικά περιβάλλοντα, είναι μια διαδικασία θεμιτή, ανοικτή, ελεύθερη, διαρκής, ενίοτε και με έκδηλη την φιλολογική της διάσταση και ως τέτοια μπορεί να αποτυπώνεται σε μια λίστα όπου οι εκπρόσωποι και των δύο, μπορούν να προσθέτουν αδιάλειπτα κάθε καινούριο επεισόδιο που θα εντοπίζεται και θα τελειοποιεί την «ωδή στην διαφορετικότητά» τους.

Άλλωστε από την στιγμή που τα πολιτικά τους επιτελεία αισθάνονται την ανάγκη να ομφαλοσκοπούν σταθερά και να καταδεικνύουν αυτήν την διαφορετικότητα, όλοι οι υπόλοιποι δεν έχουν παρά να σιωπούν, να μην εμπλέκονται στην διαδικασία της καταγραφής και να παρατηρούν για λόγους ιστορικού και μόνο ενδιαφέροντος το διαμορφωθέν αποτέλεσμα στην εξέλιξή του μέσα στον χρόνο.

Δεύτερον: Η περί πολέμου συζήτηση όμως, όταν επαπειλούνται ή πολύ περισσότερο όταν ξεκινούν οι επιχειρήσεις στο πεδίο, δεν είναι ένα ιδεολογικοπολιτικό πόνημα με ανοικτή την θεματική του ατζέντα. Είναι μια ακραία κατάσταση στην οποία εμπλέκεται η χώρα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να προσεγγίζεται με γενικόλογες αμπελοφιλοσοφίες που δεν οδηγούν πουθενά, από καμία πολιτική δύναμη μηδέ και του Κομμουνιστικού Κόμματος εξαιρουμένου.

Τρίτον: Τα Κομμουνιστικά Κόμματα ανά τον κόσμο, οι λαοί και φυσικά οι κυβερνήσεις, οφείλουν να τοποθετούνται απέναντι στον πόλεμο και να απαιτούν τον άμεσο τερματισμό των εχθροπραξιών. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα όμως των εμπλεκομένων μερών, δεν κρίνονται για την στάση την οποία θα κρατήσουν στην χώρα τους, από τα αδελφά κόμματα της Υφηλίου. Κρίνονται από την κοινωνία μέσα στην οποία δρουν και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της.

Προφανώς οφείλουν να έχουν επίγνωση και φυσικά να αποκαλύπτουν τις αιτίες που οδηγούν σε πολεμικές συγκρούσεις, αλλά αυτό δεν αρκεί. Και φυσικά η «πολυτέλεια» που έχουν να καταγίνονται με ανοικτά ιδεολογικά μαθήματα για την αναγκαία ταξική ανάλυση των δεδομένων κλπ κλπ κλπ, παύει οριστικά να υπάρχει από την στιγμή που ακούγεται το πρώτο μπαμ και αρχίζουν να καταγράφονται τα πρώτα θύματα της πολεμικής αναμέτρησης. Τουλάχιστον αυτό απαιτούν οι κοινωνίες αναφοράς, πέρα και ανεξάρτητα από την ικανότητα των πολιτικών ηγεσιών να κατανοούν και να προσαρμόζονται στα αυτονόητα.

Τέταρτον: Τα Κομμουνιστικά Κόμματα δεν μπορούν να εξαντλούν την πολιτική τους ανάλυση στην κατάδειξη του αυτονόητου, δηλαδή του Ιμπεριαλιστικού χαρακτήρα του πολέμου. Δεν θα μπορούσε άλλωστε ένας πόλεμος να έχει χαρακτήρα διαφορετικό. Ακόμη και οι εθνικοαπελευθερωτικοί πόλεμοι, ωριμάζουν ως ιδέα και ξεσπούν στο πεδίο, με σκοπό να ανατρέψουν το επώδυνο status προηγηθείσας ή συντελούμενης Ιμπεριαλιστικής επέμβασης ή κατοχής.

Τα Κομμουνιστικά Κόμματα επομένως οφείλουν να γνωρίζουν ότι μετά από το ξέσπασμα της «σύγκρουσης» (για την οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν τις αιτίες) το κρίσιμο στοίχημα που ακολουθεί, λέγεται «έκβαση της σύγκρουσης» και απέναντι σε αυτό το στοίχημα οφείλουν να πάρουν θέση. Και οφείλουν να πάρουν θέση διότι κατά την έκβαση αυτής της σύγκρουσης, ο «νικητής» και ο «ηττημένος» δεν καταδεικνύονται από την θέση που καταλαμβάνουν στο βάθρο της απονομής. Οριοθετούνται από το ταμείο… Από τα κέρδη και τις απώλειες στο πεδίο… Από τις κτήσεις ή τις απώλειες εδαφών… Από τον τρόπο με τον οποίο θα αποτυπώνεται την επόμενη μέρα στον χάρτη η πατρίδα τους και από την μοίρα που θα επιφυλάσσεται σε τμήματα του πληθυσμού της.

Για όλα τα παραπάνω, το Κομμουνιστικό Κόμμα της εμπλεκόμενης χώρας, δεν έχει την πολυτέλεια να εξαντλεί την πολιτική του παρέμβαση σε αντικαπιταλιστικούς αφορισμούς και προφανώς δεν μπορεί στο επίπεδο του «δια ταύτα» να ταυτίζει την πολιτική του στάση με το «αδελφό κόμμα» του έτερου εμπόλεμου μέρους στο περιβάλλον μιας σχέσης που είναι γεωπολιτικά ανταγωνιστική.

Καλές είναι λοιπόν οι θεωρητικές αναζητήσεις, αλλά το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσίας βρέθηκε αντιμέτωπο με πολύ συγκεκριμένες προκλήσεις και απέναντι σε αυτές δεν θα μπορούσε να καταγίνεται… Ούτε με γενικόλογες καταγγελίες του Ιμπεριαλιστικού πολέμου… Ούτε εκδηλώνοντας την αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους ταξικούς αδελφούς που πλανήθηκαν από τους μακελάρηδες των ταγμάτων  του ΑΖΟΦ… Ούτε με εκκλήσεις στην εργατική τάξη και στα λαϊκά στρώματα της Ρωσίας και της Ουκρανίας να βρουν τον τρόπο και να χαράξουν τον δικό τους δρόμο ενάντια στις αστικές τάξεις και για την ανατροπή του Καπιταλισμού.

Οι Ρώσοι Κομμουνιστές διαβλέποντας την απειλή με την οποία βρέθηκε αντιμέτωπη η χώρα τους σε συνθήκες συστημικού ανταγωνισμού Ισχύος και έχοντας την υποχρέωση να τοποθετηθούν καθαρά απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που προετοιμαζόταν εναντίον των ρωσόφωνων πληθυσμών της Ανατολικής Ουκρανίας, έκαναν το αυτονόητο και αυτή ήταν η μόνη καθαρή εθνική θέση.

Οι Ρώσοι Κομμουνιστές έκαναν αυτό που ΔΕΝ κάναμε ως κοινωνία θεατών στα Σεπτεμβριανά του 1955 που αιματοκύλισαν τον Ελληνισμό στην Κωνσταντινούπολη…

Έκαναν αυτό που ΔΕΝ κάναμε δεκαετίες ολόκληρες ως κοινωνία θεατών που αγνοήσαμε όσα υπέστησαν οι Ελληνικοί πληθυσμοί της Β. Ηπείρου…

Έκαναν αυτό που δεν κάναμε ως πολιτικό σύστημα ουραγών, όταν η Μακεδονία βγήκε στο σφυρί, προκειμένου να εξυπηρετηθούν νοσηρά ιδεολογήματα και οι βρώμικες απαιτήσεις των συμμάχων.

Τίποτε απ’ ότι χάθηκε δεν πρόκειται να επανέλθει, πουλώντας φλυαρίες, αντιϊμπεριαλιστική αλληλεγγύη και αντικαπιταλισμό την κρίσιμη στιγμή που οι εθνικές προτεραιότητες απαιτούν υπεύθυνη εθνική στάση.

Πρέπει να μπει η πολιτική μπροστά, όχι συνεργασίες για τις καρέκλες

Από
anixneuseis
-
0
Δημήτρης Οικονόμου, Αναπληρωτής Γραμματέας Επικοινωνίας ΠΑΟΣΚ-ΚΙΝΑΛ
Συνέντευξη στην “Αυγή της Κυριακής” Νίκος Λιονάκης

1) Ο Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε δημόσια 5+1 προτάσεις για ένα πρόγραμμα προοδευτικής διακυβέρνησης, καλώντας τις άλλες προοδευτικές δυνάμεις να τοποθετηθούν. Θα μπορούσε το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛΛ. να συζητήσει προγραμματικά με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εφόσον το βράδυ της απλής αναλογικής οι συσχετισμοί το επιτρέπουν; Αν ναι, υπό ποιες προϋποθέσεις;

Αν συζητάμε για συνεργασίες επιλογής και όχι συνεργασίες ανάγκης τότε αυτές πράγματι για να είναι βιώσιμες και επωφελείς πρέπει να γίνονται με όσμωση πολιτικών θέσεων κομμάτων σε όμορους πολιτικά χώρους και σε ανύποπτο χρόνο και όχι στο πιεστικό πλαίσιο των διερευνητικών εντολών.

Ακριβώς για αυτό συνεργασίες δεν γίνονται και δεν μπορούν να γίνουν με επίκληση τοποθέτησης στην ατζέντα του ενός μέρους. Επιπλέον οι συνεργασίες θα πρέπει να αφορούν την πατρίδα και την κοινωνία και να μην έχουν αυτοσκοπό την κατάκτηση της εξουσίας. Συνεργασίες για τις συνεργασίες και ταμπέλες για τις ταμπέλες δεν μας αφορούν.

Με αφορμή τις 5 +1 προτάσεις του κυρίου Τσίπρα θα έλεγα ότι η ανατροπή διευθετήσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη υπέρ των λίγων και ισχυρών δεν αρκεί. Η επιστροφή σε μια, ήδη δυσμενή, πρότερη κατάσταση δεν μπορεί να είναι η επαγγελία μιας «προοδευτικής διακυβέρνησης». Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν θα μπορούσε να εκφραστεί με «απλώς καλύτερη» διαχείριση των συνθηκών της ζωής μας. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια πραγματικά ριζοσπαστική ανατροπή των πολιτικών που δημιουργούν πρωτοφανείς ανισότητες και βάζουν το μέλλον του πλανήτη σε ρίσκο. Δεν χρειαζόμαστε καλύτερη διαχείριση αλλά προοδευτικές ανατροπές.

2) Θεωρείτε ότι μια επανάληψη της συνεργασίας με τη ΝΔ θα μπορούσε να αποβεί καταστροφική για το ΠΑΣΟΚ;

Είναι, θέλω να πιστεύω, κοινός τόπος ότι οι συνεργασίες της προηγούμενης δεκαετίας είχαν, τελικά και πέρα από προθέσεις, εξαιρετικά αρνητικά αποτελέσματα για το εθνικό και το δημόσιο συμφέρον.

3) Έκρηξη τιμών, αφόρητη πραγματικότητα για τους πολλούς. Φταίει ο πόλεμος; Ποια μέτρα απαιτούνται;

Φταίει πράγματι και ο πόλεμος, δεν φταίει όμως μόνο ο πόλεμος. Η κυβέρνηση έχει ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση αλλά και υποχρέωση να στηρίξει όσους πλήττονται.

Όσον αφορά τις λύσεις, προφανής πρώτη πρόταση η επιστροφή σε όσους πλήττονται περισσότερο των φορολογικών υπεραποδόσεων από τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Πρέπει να φορολογήσουμε τα υπερκέρδη επιχειρήσεων που δημιουργήθηκαν λόγω των έκτακτων συνθηκών και να χρησιμοποιήσουμε τα έσοδα αυτά για την στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών. Πρέπει να μπει πλαφόν στα κέρδη όλης της εφοδιαστικής αλυσίδας στα προϊόντα που επηρεάζονται από τις έκτακτες συνθήκες.
Υπάρχουν όμως και μόνιμα μέτρα ανακούφισης από την ακρίβεια. Έλεγχος των τιμολογίων και χρεώσεων επιχειρήσεων σε ολιγοπωλιακούς κλάδους, όπως οι τράπεζες και οι τηλεπικοινωνίες. Πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά η επιτροπή ανταγωνισμού. Χρειαζόμαστε πιο φτηνή κατοικία με προγράμματα κοινωνικής κατοικίας, με ενίσχυση φοιτητικών εστιών, με ρύθμιση των βραχυχρόνιων μισθώσεων.

Επίσης δεν μπορεί να συνεχίσουμε με τη πολιτική της κυβέρνησης για παραγωγή ενέργειας από ακριβό εισαγόμενο φυσικό αέριο και όχι μεγαλύτερη στήριξη σε ΑΠΕ, σε δικές μας ενεργειακές πηγές, σε δίκτυα διανομής και αποθήκευση ενέργειας.

Η μάχη μας με την ακρίβεια ήρθε για να μείνει και δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γίνει αν τη χάσουμε.

4) Πώς αξιολογείτε την κυβέρνηση Μητσοτάκη; Ποιο θεωρείτε ότι είναι το βαθύτερο πρόβλημα που κληροδοτεί στη χώρα;

Θα χαρακτήριζα την κυβέρνηση Μητσοτάκη και Δεξιά και αδέξια. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που κληροδοτεί είναι η απόκρυψη της δεινής θέσης στην οποία μας έχει οδηγήσει. Ο συμβιβασμός της με την ιδέα ότι αυτή είναι η μοίρα μας. Όλα αυτά με αντίτιμο μια χούφτα προσλήψεις «δικών τους παιδιών» στο δημόσιο και απευθείας αναθέσεις σε συμπαίκτες της. Έ, όχι δεν μπορεί αυτή να είναι η μοίρα μας. Και μετά αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο μεταναστεύουν οι νέοι!

5) Στις 8 Μαΐου ψηφίζετε για το όνομα του κόμματος και 20-22 πραγματοποιείται το Συνέδριο. Θα πρόκειται για μια πανηγυρικού χαρακτήρα διαδικασία ή υπάρχουν ενδεχομένως και πολιτικά-ιδεολογικά ζητήματα που χρήζουν συζήτησης σε αυτή τη νέα φάση του κόμματος;

Κάθε συνέδριο είναι πολύ σημαντικό για την πολιτική φυσιογνωμία κάθε κόμματος. Ο πολιτικός μας χώρος φαίνεται ότι ανεβαίνει σε όλη την Ευρώπη και στα δύσκολα οι πολιτικές προτάσεις του χώρου μας είναι αυτές που επιστρατεύονται. Ενδεικτικά θα αναφέρω το ευρωομόλογο αλλά και την ενίσχυση των δημόσιων συστημάτων υγείας. Παρ’ όλα αυτά, έχουμε ακόμα δουλειά ώστε να πείσουμε ότι είμαστε δύναμη εκ των ων ουκ άνευ για την ανατροπή της σημερινής κακής κατάστασης. Χρειαζόμαστε μια πρόταση, ασφαλώς προγραμματική, αλλά σε βάση αξιακή, εν τέλει ηθική. Αυτό είναι που πρέπει να προσεγγίσουμε στο δρόμο για το Συνέδριο μας, στο διήμερο του Συνεδρίου, αλλά και μετά την λήξη του. Αλλά ποτέ ο χρόνος για δημοκρατικό διάλογο ουσίας δεν περισσεύει!

ΟΙ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ” ΣΑΣ ΕΥΧΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.- ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Από
anixneuseis
-
2

ΟΙ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΙΣ” ΣΑΣ ΕΥΧΟΝΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.- ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

Δ.Λιάτσος: «Άνθρωποι-ζόμπι μέσα στο Azovstal – Τους έχουν φέρει τσουβάλια με ναρκωτικά οι Αμερικανοί»

Από
pcuser
-
0

«Κάτω στα υπόγεια του Αzovstal υπάρχουν πολλά μυστικά»

Σοκαριστικές καταγγελίες για τα όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία και κυρίως στο Azovstal, εκεί που παραμένουν «ταμπουρωμένοι» εκατοντάδες Ουκρανοί μαχητές του Τάγματος Αζόφ, έκανε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λιάτσος. 

Ο Δ.Λιάτσος μίλησε για ανθρώπους-ζόμπι μέσα στο Azovstal, οι οποίοι είναι εθισμένοι σε πολύ ισχυρά ναρκωτικά ειδικά μελετημένα και παρασκευασμένα σε εργαστήρια των ΗΠΑ:

«Όλοι αυτοί είναι βαρεμένοι με ναρκωτικά. Έχουν φέρει τσουβάλια χαπάκια αμερικάνικες υπηρεσίες το προηγούμενο διάστημα από τις ΗΠΑ. Χαπάκια τα οποία μετατρέπουν τον άνθρωπο σε ζόμπι. Δεν πονάει, δεν αισθάνεται. Είναι σε μία συνεχή ηρεμία. Είναι πάρα πολύ ισχυρές ουσίες. Έχουν δουλέψει πάρα πολύ σε αυτό το θέμα το έχουμε δει και σε άλλες επιμέρους περιπτώσεις, αλλά τώρα εδώ πέρα πραγματικά κάνει θραύση. Χαπάκια τα οποία τα παίρνουν και δεν πονάνε όταν τραυματίζονται».

Ο ίδιος στάθηκε στο γεγονός πως στο AZOVSTAL δεν υπάρχουν μόνο ξένοι μισθοφόροι, αλλά στελέχη του ΝΑΤΟ, τους οποίους με ειδική αποστολή το FBI θέλει να σώσει!

«Αυτοί έχουν στα χέρια τους πάρα πολλά μυστικά. Όταν αρχίσουν και κελαηδάνε θα μάθουμε πάρα πολλά πράγματα».

«Τα βιολογικά και χημικά εργαστήρια στην Ουκρανία τριπλασιάστηκαν από το 2014. Υπάρχουν κάποιες πληροφορίες ότι κάτω στα υπόγεια του Αzovstal υπάρχουν και εκεί πολλά μυστικά που μπορεί να βγουν στην επιφάνεια γύρω από τα λεγόμενα εργαστήρια. Για αυτό λοιπόν σοβαρή αντιπροσωπεία από τις ΗΠΑ με ειδικούς πάνω σε τέτοια θέματα έφτασε στην Πολωνία και δεν ξέρω αν θα πάει στο Κίεβο ή θα μείνει εκεί ή αν θα υπάρχει απευθείας επικοινωνία με τη Μόσχα».

Και συνέχισε:

«Σημαντικές στρατιωτικές μάχες αυτή τη στιγμή δεν γίνονται. Η Ρωσία καταστρέφει ό,τι μπορεί να καταστρέψει σε στρατιωτικό υλικό, υποδομές, αποθήκες και βάσεις. Πάση θυσία οι Αμερικάνοι προσπαθούν να βρουν μία διέξοδο για την στρατιωτική ελίτ την άρτια εκπαιδευμένη που βρίσκεται στο Azovstal, είτε μέσω της κυβέρνησης Ζελένσκι είτε με απευθείας διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία. Υπάρχουν πάντα οι σχέσεις μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών και των ειδικών δυνάμεων.

Υπάρχουν φοβίες στη Μόσχα ότι οι εγκλωβισμένοι μαχητές μπορεί να έχουν μαζί τους άοπλους. Έτσι ώστε να τους έχουν σαν ζωντανή ασπίδα».

Αμέσως μετά αναφέρθηκε σε μαρτυρία Ουκρανών ενόπλων της 36ης Ταξιαρχίας -ορισμένοι εκ των οποίων παραδόθηκαν στις ρωσικές αρχές- σύμφωνα με την οποία ο ίδιος ο Ζελένσκι είχε ζητήσει από τους Ουκρανούς στρατιώτες να πάνε να μπουν μέσα στο Azovstal προκειμένου μαζί με το Τάγμα Aζόφ να βρουν μία λύση για να βγουν από εκεί ζωντανοί:

«Αυτοί που θα έπρεπε να βγουν ζωντανοί δεν είναι ωφέλιμοι στον Ζελένσκι, αλλά είναι ωφέλιμα τα ντοσιέ τα οποία κουβαλάνε μαζί τους και τα οποία κάνουν ό,τι είναι δυνατόν εκεί πέρα για να μην τα καταστρέψουν. Και δεν ξέρω αν είναι μόνο ντοσιέ ή δεν είναι κάποια μηχανήματα ή μηχανισμοί που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να πέσουν σε ρωσικά χέρια».

Ο Δ.Λιάτσος αποκαλύπτει πως τις ίδιες εγκληματικές πρακτικές με τους Ουκρανούς νεοναζί στη Μαριούπολη τις κάνουν και οι δυτικοί, φορτώνοντας μέσα σε επιβατικούς συρμούς την στρατιωτική βοήθεια!

Όπως εξηγεί ο ίδιος:

«Όλοι λένε “γιατί δεν τα χτυπάνε (σ.σ. τα κομβόι με δυτική βοήθεια) οι Ρώσοι;”. Eδώ η τακτική είναι το ίδιο απάνθρωπη όπως και με τους ορόφους στις πολυκατοικίες της Μαριούπολης. Δηλαδή φεύγει ένας συρμός που στο πρώτο βαγόνι είναι επιβάτες, στο δεύτερο βαγόνι στρατιωτικός εξοπλισμός, στο τρίτο επιβάτες, στο τέταρτο-πέμπτο εξοπλισμός και πάει λέγοντας. Ποιός θα τολμήσει να χτυπήσει έναν τέτοιο συρμό;».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/d-liatsos-anthropoi-zompi-mesa-sto-azovstal-tous-exoun-ferei-tsouvalia-me-narkotika-oi-amerikanoi/

Can Sanctions Really Stop Putin?

Από
anixneuseis
-
0
OPINION

THE EDITORIAL BOARD

Credit…Illustration by Rebecca Chew/The New York Times; photograph by Lintao Zhang, via Getty Images 

By The Editorial Board

The editorial board is a group of opinion journalists whose views are informed by expertise, research, debate and certain longstanding values. It is separate from the newsroom.

Sign up for the Russia-Ukraine War Briefing.  Every evening, we’ll send you a summary of the day’s biggest news. 

When Vladimir Putin ordered the invasion of Ukraine in February, trampling on the sovereignty of a neighbor, international sanctions were the best path forward for the United States and its allies to take. The ruthlessness and grave atrocities toward civilians that have ensued since only reinforce that call.

As of this week, those sanctions have made dents in both Russia’s economy and its ability to wage war in Ukraine. As foreign companies have withdrawn operations from Russia, Moscow’s mayor, Sergei Sobyanin, estimated that some 200,000 people there are at risk of losing their jobs, and there’s some evidence that the decision by Europe and the United States to restrict the export of microchips has already affected Russia’s ability to produce and repair tanks. The sanctions have also sent a vital message of support to the Ukrainian people.

It is undeniable that the United States and its allies were — and still are — right to use sanctions to try to end this war.

Yet as the Biden administration weighs the next phase of this conflict, Americans should be cleareyed about the limits of what sanctions are likely to achieve.

It’s too early to know how history will judge this unprecedented, sweeping effort to make Mr. Putin pay a price for his war. Nor can we predict the unintended consequences these sanctions may produce in the coming months or years. But there are lots of indications that the war — and the sanctions it triggered — could last a long time. As it is wise to have definite goals and an exit strategy when a country enters a military conflict, the same is true for waging economic warfare.

The West has turned to sanctions as a tool with growing frequency since World War II — in places as varied as South Africa, the Soviet Union, Cuba, Venezuela, North Korea and Iran. It is relatively easy to apply sanctions, and they nearly always satisfy the domestic political need to “do something” short of military engagement.

Here’s the issue: Sanctions historically have not been particularly effective in changing regimes, and their record at changing dictators’ behavior is mixed at best.

Cuba, Venezuela and North Korea never bowed to American demands. Where there are success stories, they are modest: Crippling sanctions brought Iran to the negotiating table over its nuclear program, but that regime never stopped asserting its right to enrich uranium. The bite of sanctions eventually contributed to the end of white-minority rule in South Africa, but it was just one of many factors.

Or, to understand the limits of sanctions, Americans might consider our own national experience. When Arab nations imposed an oil embargo on the United States in the 1970s, it caused a lot of pain, but it did not cause the United States to stop supporting Israel.

The Biden administration deserves credit for laying the groundwork for multilateral sanctions, which are the only kind that have the hope of success. The greatest effects seen so far from the sanctions have been by unplugging Russia, if only partially, from the international financial system through moves like freezing billions of dollars in assets overseas and taking some Russian banks off SWIFT, the global messaging system for financial transactions. These far-reaching punishments, unthinkable even a few months ago, displayed a new sense of cooperation among the United States and the other Group of 7 countries.

Even Mr. Putin acknowledged that they have “achieved certain results.” But focusing on helping Ukraine financially and with military equipment might prove more productive than thinking up new sanctions on Russia. The Biden administration appears to recognize this, at least in part, with its latest $800 million in military aid and $500 million in emergency funding announced on Thursday.

Sanctions alone — at least any sanctions that European countries would be willing to now consider — will not bring Russia to its knees any time soon. As long as Europeans still depend on Russian oil and gas, Russia will be able to depend on significant income from that relationship. The spat over whether gas deliveries will be paid in rubles, as Russia has demanded, only highlights the bind that European countries find themselves in.

The oligarchs who are losing their yachts and the people who are tightening their belts have little sway over the Kremlin. In Russia, with average citizens, Mr. Putin has grist for a loud “I told you so” about the West’s purported longing to bring down Russia.

Will the sanctions imposed by the Group of 7 nations truly isolate Russia? No. A number of countries, including Mexico, Saudi Arabia, South Africa and, most significantly, China, remain on friendly terms with Russia. The fact that this list also includes archrivals Pakistan and India, as well as Iran and Israel, illustrates Mr. Putin’s influence as an arms dealer and a power broker in South Asia and the Middle East.

The United States could tighten the economic screws on Russia by imposing secondary sanctions. U.S. officials already appear to be threatening as much in meetings and calls with officials in India and China. Secondary sanctions are a powerful tool to compel other countries to get in line with American policy. But the potential benefits need to be weighed against the risks and costs. The extraterritorial application of American laws can also incite deep resentment, even from European allies at times. Secondary sanctions should be used sparingly, and only after consultation with partners.

Sanctions can have other unintended consequences as well. They can actually end up strengthening a dictator’s grip on power by tightening state control over the economy. Private businesses can have a hard time weathering the storm of sanctions, but authoritarian regimes and their state-owned enterprises often find ways to circumvent them. Sanctions also provide dictators with a credible external enemy to blame for the misery of their people. Instead of pushing people to rise up against their rulers, sanctions often inspire a rally-around-the-flag effect. After Western sanctions were placed on Russia in 2014, in the aftermath of the annexation of Crimea, 71 percent of Russians saw them as an attempt to “weaken and humiliate Russia,” according to an independent poll.

It is also worth remembering that, although Russia’s invasion proves that economic integration is no cure for war, economic isolation is also not a recipe for peace. Sanctions are often sold as an alternative to war. But they can also be a precursor to war, as seen with the institution of the American oil embargo against Japan and the freezing of Japanese assets about five months before the attack on Pearl Harbor.

So, while sanctions can hobble economies, they rarely compel the kinds of wholesale political changes that American officials would like to see. Research has shown that they produced some meaningful changes in behavior about 40 percent of the time. Change is unlikely to occur when sanctions are imposed without communicating the steps that must be taken for them to be rolled back.

All the more reason that the United States should have a clear plan for how and under what circumstances it would be appropriate to roll back these latest sanctions. Right now, this has been left deliberately vague to allow the Ukrainians to directly negotiate with Russia. It is laudable to give deference to Ukrainians whose lives are on the line in this terrible war. But creating clear goals and communicating benchmarks for sanctions relief are important factors in successful sanctions. Too often, sanctions are left in place for decades, without evaluation of whether or not they are achieving what they were put in place to do.

The United States and its allies have been wise in tightening the economic screws on Russia, so long as they bear no illusions about what this can and cannot achieve.

The New York Times

Τουρκία: Έκλεισε τον εναέριο χώρο της στα ρωσικά αεροσκάφη με κατεύθυνση τη Συρία

Από
pcuser
-
1

Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών δεν διευκρίνισε το κίνητρο αυτής της απόφασης

Η Τουρκία έκλεισε τον εναέριο χώρο της στα ρωσικά αεροσκάφη που μεταφέρουν στρατεύματα προς τη Συρία, έπειτα από διαβουλεύσεις με τη Μόσχα, μετέδωσαν σήμερα τουρκικά ΜΜΕ, επικαλούμενα τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

«Κλείσαμε τον εναέριο χώρο στα στρατιωτικά αεροσκάφη της Ρωσίας και επίσης στα πολιτικά αεροσκάφη με προορισμό τη Συρία που μεταφέρουν στρατιώτες» δήλωσε ο Τσαβούσογλου, χωρίς να διευκρινίσει το κίνητρο αυτής της απόφασης.

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ δήλωσε πως ενημέρωσε για την απόφαση αυτή τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος θα ενημερώσει με τη σειρά τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η απόφαση θα ισχύει για τρεις μήνες, διευκρίνισε ο Τσαβούσογλου.

Τουρκία: Έκλεισε τον εναέριο χώρο της στα ρωσικά αεροσκάφη με κατεύθυνση τη Συρία

Ψυχρολουσία στις ΗΠΑ: Γιατί ενοχλήθηκαν από την αποκάλυψη Ζελένσκι για την επίσκεψη Μπλίνκεν στο Κίεβο;

Από
pcuser
-
0

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι εχθές (μέσα σε σταθμό του ουκρανικού μετρό), αποκάλυψε πως σήμερα, Κυριακή, θα επισκεφθούν το Κίεβο και θα έχουν συνάντηση μαζί του, οι Υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν και Λόιντ Όστιν.

Η αποκάλυψη αυτή φέρεται να ενόχλησε την Ουάσιγκτον και σύμφωνα με τον Τζακ Ντετς, δημοσιογράφο του περιοδικού Foreign Policy, δεν είναι σαφές εάν ο Ουκρανός Πρόεδρος αποκάλυψε πληροφορίες που οι Αμερικανοί αξιωματούχοι πιθανώς δεν ήθελαν, για λόγους ασφαλείας, να αποκαλυφθούν.

Όταν ρωτήθηκε περαιτέρω για την επίσκεψη Όστιν και Μπλίνκεν, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είπε ότι είχε μια «ρεαλιστική απάντηση» και πρόσθεσε: «Δεν πρέπει να έρχονται εδώ με άδεια χέρια. Περιμένουμε συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένα όπλα».

Για να συμπληρώσει: «Είναι το ίδιο που λέω με τους ηγέτες άλλων χωρών… απευθύνουμε έκκληση σε όλους, υπάρχει πραγματικός πόλεμος εδώ. Ελάτε κοντά μας, θα χαρούμε να σας δούμε, αλλά παρακαλώ, φέρτε μας τη βοήθεια που συζητήσαμε, την οποία έχετε, την οποία έχετε την ευκαιρία να φέρετε».

Ψυχρολουσία στις ΗΠΑ: Γιατί ενοχλήθηκαν από την αποκάλυψη Ζελένσκι για την επίσκεψη Μπλίνκεν στο Κίεβο;

Πόλεμος στην Ουκρανία: Το «χρυσωρυχείο» της αμερικανικής βιομηχανίας όπλων

Από
pcuser
-
1
epa09900534 A Ukrainian serviceman films vehicles destroyed in combat during the ongoing Russian invasion of Ukraine, at a junkyard in Bucha, Ukraine, 21 April 2022. On 24 February, Russian troops had entered Ukrainian territory in what the Russian president declared a 'special military operation', resulting in fighting and destruction in the country, a huge flow of refugees, and multiple sanctions against Russia. EPA/OLEG PETRASYUK

Για τους  εργολάβους  του  αμερικανικού Πενταγώνου η σύγκρουση στην Ουκρανία φέρνει μεγάλες δουλειές. Προτού ακόμη ξεσπάσει ο πόλεμος, οι διευθύνοντες σύμβουλοι μεγάλων εταιρειών όπλων συζητούσαν την ένταση στην Ευρώπη και προετοιμάζονταν για αύξηση των κερδών

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία έφερε δεινά για τους πολίτες της χώρας, τεράστια ανησυχία σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά ταυτόχρονα πυροδότησε την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Παρόλο που αυτός ο πόλεμος μπορεί να αποδειχθεί τραγωδία για τον κόσμο, οι εργολάβοι- κατασκευαστές των αμερικανικών όπλων είναι οι μόνοι που χαίρονται, με την προοπτική απογείωσης των κερδών τους.

«Βλέπουμε ευκαιρίες»

Τον περασμένο Ιανουάριο, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Raytheon Technologies, Γκρεγκ Χέιζ, σε συνάντηση με τους μετόχους της εταιρείας, καμάρωνε για τις προοπτικές αύξηση των κερδών της εταιρείας.

Με «ωμή ειλικρίνεια» που δε συνηθίζεται στους επίσημους κύκλους, ο Χέιζ έλεγε ότι η προοπτική σύγκρουσης στην Ανατολική Ευρώπη και σε άλλα καυτά σημεία της γης, θα είναι μια καλή ευκαιρία για δουλειές προσθέτοντας ότι:

«Βλέπουμε, θα έλεγα, ευκαιρίες για διεθνείς πωλήσεις… Οι εντάσεις σε Ανατολική Ευρώπη και στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, όλα αυτά ασκούν πίεση για ορισμένες αμυντικές δαπάνες. Οπότε, περιμένω οπωσδήποτε ότι θα έχουμε όφελος από αυτό».

Big War CEOs: There’s chaos in the world and our prospects are excellent

Στα τέλη Μαρτίου, σχεδόν έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου σε συνέντευξή του στο Harvard Business Review, ο Χέιζ μίλησε για το πώς θα επωφεληθεί η εταιρεία του: «Δεν απολογούμαι καθόλου γι’ αυτό. Αναγνωρίζοντας ότι είμαστε πάλι εδώ για να υπερασπιστούμε τη Δημοκρατία, τελικά θα δούμε κάποια οφέλη με την πάροδο του χρόνου. Φυσικά, όσα αποστέλλονται στην Ουκρανία σήμερα, βγαίνουν από τα αποθέματα, είτε από το Υπουργείο Άμυνας, είτε από τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ, και όλα αυτά είναι υπέροχα νέα. Τελικώς, εμείς θα πρέπει να τα αναπληρώσουμε, και αυτό σημαίνει οφέλη για την επιχείρηση, τα επόμενα χρόνια».

Μπόνους για τους Javelin

Για τα στελέχη της Raytheon και της Lockheed Martin δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πόλεμος στην Ουκρανία σημαίνει μεγάλα μπόνους. Ενώ σύμφωνα με Αμερικανούς ερευνητές του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος, πρώτα απ’ όλα, θα υπάρξουν συμβόλαια για τον ανεφοδιασμό των αντιαρματικών πυραύλων Javelin της Raytheon/Lockheed Martin,  που η Ουάσιγκτον έχει στείλει κατά χιλιάδες στην Ουκρανία.

Η μεγαλύτερη ροή κερδών, ωστόσο, θα προέλθει μετά την ουκρανική σύγκρουση από τις αυξήσεις στις δαπάνες για την εθνική ασφάλεια τόσο στις ΗΠΑ όσο στην Ευρώπη, οι οποίες εν μέρει θα δικαιολογηθούν, από τη ρωσική εισβολή και την καταστροφή που ακολούθησε.

Οι άμεσες μεταφορές όπλων στην Ουκρανία, σύμφωνα με τους ίδιους ερευνητές, αντικατοπτρίζουν μόνο ένα μέρος των επιπλέον χρημάτων που πάνε στους στρατιωτικούς εργολάβους των ΗΠΑ.

Για το τρέχον οικονομικό έτος, για παράδειγμα, θα αποκομίσουν επιπλέον σημαντικά οφέλη από το Πεντάγωνο, μέσω της  Πρωτοβουλίας  Βοήθειας για την Ασφάλεια στην Ουκρανία (USAI), αλλά και από  το πρόγραμμα Εξωτερικής Στρατιωτικής Χρηματοδότησης (FMF) του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Για τα δύο αυτά προγράμματα που έχουν ξεκινήσει από το 2014, με την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, οι ΗΠΑ έχουν  δεσμεύσει περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια.

Pentagon Press Secretary John F. Kirby Holds a Press Briefing

Η παλιά βοήθεια που ανανεώνεται

Σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η απόφαση είχε ληφθεί για να βοηθήσουν την Ουκρανία «να διατηρήσει την εδαφική της ακεραιότητα, να εξασφαλίσει τα σύνορά της και να βελτιώσει τη διαλειτουργικότητα με το ΝΑΤΟ».

Τον Μάρτιο του 2021, η Αμερικανική Διοίκηση της συμμαχίας στη  Στουτγάρδη της Γερμανίας, κήρυξε μια «πιθανή επικείμενη κρίση», εκτιμώντας ότι 100.000 Ρώσοι στρατιώτες ήταν ήδη κατά μήκος των Ουκρανικών συνόρων και εντός της Κριμαίας. Στο τέλος του έτους, η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε ήδη  δεσμεύσει 650 εκατομμύρια δολάρια για όπλα στην Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένου του αντιαρματικού  πυραύλου Javelin,  της Raytheon/Lockheed Martin.

Πάντως, παρά τα τόσο υψηλά επίπεδα αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας, τον περασμένο Φεβρουάριο τα ρωσικά στρατεύματα εισέβαλαν τελικά στην Ουκρανία.

Από τότε, σύμφωνα με εκθέσεις του Πενταγώνου, οι ΗΠΑ έχουν δεσμευτεί ότι θα δώσουν περίπου 2,6 δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια στη χώρα, ανεβάζοντας το σύνολο της κυβέρνησης Μπάιντεν σε περισσότερα από 3,2 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το ποσό εξακολουθεί να αυξάνεται.

$800 Million in Additional Security Assistance for Ukraine

Καινούργιες συμβάσεις

Μέρος αυτής της βοήθειας περιλαμβανόταν σε ένα πακέτο έκτακτης ανάγκης για την Ουκρανία, το οποίο απαιτούσε την άμεση προμήθεια όπλων από την αμυντική βιομηχανία, συμπεριλαμβανομένων drones, πυραυλικών συστημάτων καθοδηγούμενων με λέιζερ, πολυβόλων, πυρομαχικών και άλλων προμηθειών.

Έτσι, λοιπόν, σύμφωνα με τους αναλυτές William D. Hartung και Julia Gledhill, μεγάλες στρατιωτικές και βιομηχανικές εταιρείες, τώρα,  αναμένεται να ζητήσουν συμβάσεις με το Πεντάγωνο για την παράδοση αυτού του επιπλέον οπλισμού, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζονται να αναπληρώσουν και τα αποθέματα του Πενταγώνου που έχουν ήδη παραδοθεί στους Ουκρανούς.

Εγγυημένες ροές εσόδων

Από αυτό το μέτωπο, οι εργολάβοι φαίνεται πως έχουν να περιμένουν πολλά. Πάνω από το μισό του πακέτου δαπανών έκτακτης ανάγκης του Πενταγώνου, για την Ουκρανία, ύψους  6,5 δις δολαρίων, προορίζεται απλώς για την αναπλήρωση των αποθεμάτων του Υπουργείου Άμυνας. Συνολικά, οι νομοθέτες διέθεσαν 3,5 δις δολάρια σε αυτή την προσπάθεια, 1,75 δις περισσότερα από όσα ζήτησε ακόμη κι ο Αμερικανός πρόεδρος.

Fiscal Year 2022 (FY22) Omnibus versus Ukraine Supplemental Reques

Αύξησαν επίσης τη χρηματοδότηση κατά 150 εκατ. δολάρια για το πρόγραμμα FMF του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για την Ουκρανία. Και αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν καν τη χρηματοδότηση του Πενταγώνου για τα έξοδα έκτακτης ανάγκης και συντήρησης, τα οποία εγγυημένα παρέχουν περισσότερες ροές εσόδων για τους μεγάλους κατασκευαστές όπλων.

Νέας γενιάς πύραυλοι

Για τις εταιρείες αυτές, υπάρχουν κι άλλες ευκαιρίες να τσιμπήσουν κι άλλο από το μήλο της ουκρανικής στρατιωτικής βοήθειας. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν έχει ήδη ξεκαθαρίσει ότι «θα δώσουμε στην Ουκρανία τα όπλα για να πολεμήσει και να υπερασπιστεί τον εαυτό της σε όλες τις δύσκολες μέρες που έρχονται». Και οι περισσότεροι υποθέτουν ότι στην πορεία θα υπάρξουν ακόμη περισσότερες δεσμεύσεις.

Μια άλλη «θετική» παρενέργεια του πολέμου, για τη Lockheed, τη Raytheon και άλλους εμπόρους όπλων, είναι η πίεση που ασκούν ο πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής των Αντιπροσώπων, Adam Smith και ο ρεπουμπλικανός, Mike Rogers, της Αλαμπάμα, για επιτάχυνση της παραγωγής μιας επόμενης γενιάς, αντιαεροπορικού πυραύλου, για να αντικαταστήσει τον Stinger

HASC leaders want next-gen Stinger replacement, as stockpile dwindles due to Ukraine

Στην ακρόαση στο Κογκρέσο, ο William La Plante, ο τελευταίος υποψήφιος της εργολαβίας για το Πεντάγωνο, υποστήριξε ότι η Αμερική χρειάζεται ακόμη περισσότερες «καυτές γραμμές παραγωγής» για βόμβες, πυραύλους και drones!  Εδώ, κυριολεκτικά τυφλώνονται οι εργολάβοι από τα κέρδη που πρόκειται να αποκομίσουν.

Λάστιχο οι δαπάνες

Για τους κατασκευαστές όπλων των ΗΠΑ, ωστόσο, τα μεγαλύτερα οφέλη του πολέμου στην Ουκρανία δε θα είναι οι άμεσες πωλήσεις όπλων, όσο μεγάλες κι αν είναι, αλλά το ότι μεταβάλλεται συνεχώς η συζήτηση γύρω από τις δαπάνες του Πενταγώνου.

Φυσικά, οι εκπρόσωποι τέτοιων εταιρειών είχαν ήδη καλύψει τη «μακροπρόθεσμη κινεζική πρόκληση», για μια μεγάλη απειλή, αλλά η ρωσική εισβολή δεν είναι τίποτα περισσότερο από μάννα εξ ουρανού γι’ αυτούς.

Για το 2023, πάντως, προτείνεται αμυντικός προϋπολογισμός –ρεκόρ που φθάνει τα 813 δις δολάρια, και ξεπερνά τις δαπάνες κατά την κορύφωση των συγκρούσεων σε Κορέα και Βιετνάμ, ενώ είναι 100 δις παραπάνω από όσα λάμβανε το Πεντάγωνο ετησίως στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου.

Και παρά αυτά τα τρομακτικά μεγέθη, οι Ρεπουμπλικάνοι του Κογκρέσου -στους οποίους προσχώρησε και σημαντικός αριθμός Δημοκρατικών- πιέζουν ήδη για περισσότερα, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές.

Pathways to Pentagon Spending Reductions: Removing the Obstacles

The Navy owes the American public an apology,’ Rep. Luria says during rebuke of Biden’s budget proposal

Ποιος ωφελείται;

Επίσης,  μόνο από την προγραμματισμένη αύξηση των κεφαλαίων για τη ναυπηγική στο νέο προϋπολογισμό, οι πέντε κορυφαίοι εργολάβοι— Lockheed Martin, Boeing, Raytheon, General Dynamics και Northrop Grumman θα βγάλουν ακόμη περισσότερα από την προμήθεια όπλων αξίας 276 δις δολαρίων.

Οι ίδιες εταιρείες ήδη μοιράζονται περισσότερα από 150 δις σε συμβόλαια με το Πεντάγωνο ετησίως, αριθμός που αναμένεται να  εκτοξευθεί εάν η κυβέρνηση και Κογκρέσο βρουν τον τρόπο να το κάνουν.

Το Πεντάγωνο, σύμφωνα με τους ερευνητές, είχε  αναθέσει  για το 2020  σε μία μόνο από αυτές τις πέντε κορυφαίες εταιρείες, στη Lockheed Martin, συμβάσεις 75 δις δολαρίων, ξεπερνώντας ακόμη και το συνολικό προϋπολογισμό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Πρόκειται για δραματική απόδειξη του πόσο στρεβλές είναι οι προτεραιότητες της Ουάσιγκτον, όταν μάλιστα η κυβέρνηση Μπάιντεν είχε δεσμευτεί ότι θα έβαζε τάχα  «τη διπλωματία στην πρώτη θέση».

Η λίστα των όπλων που ζητάει το Πεντάγωνο για το 2023 είναι ουσιαστικά ένας κατάλογος, από τον οποίο θα βγάλουν χρήματα οι μεγάλοι εργολάβοι. Για παράδειγμα, το νέο υποβρύχιο βαλλιστικών πυραύλων Columbia, που κατασκευάστηκε από το εργοστάσιο General Dynamics Electric Boat στο νοτιοανατολικό Κονέκτικατ, θα δει τον προτεινόμενο προϋπολογισμό του για το 2023 να αυξάνεται από 5,0 δις σε 6,2 δις δολάρια.

Οι δαπάνες για τον νέο διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο (ICBM) της Northrop Grumman, – Επίγειο Στρατηγικό Αποτρεπτικό-, θα αυξηθούν κατά περίπου ένα τρίτο ετησίως, στα 3,6 δις, ενώ η κατηγορία συστημάτων «πυραυλικής άμυνας και ήττας», των Boeing, Raytheon και Lockheed Martin, αναμένεται να λάβει περισσότερα από 24 δις.

Τα προβληματικά F35

Ανάμεσα σε όλες τις αυξήσεις, υπάρχει μια μόνο έκπληξη: η προτεινόμενη μείωση των αγορών του προβληματικού μαχητικού αεροσκάφους Lockheed Martin F-35, από 85 σε 61 αεροπλάνα το 2023. Και αυτό διότι, σύμφωνα με τους ερευνητές, εντοπίστηκαν πάνω από 800 σχεδιαστικά ελαττώματα, αλλά και προβλήματα παραγωγής και απόδοσης.

Βέβαια, για τη Lockheed Martin, αυτή η πτώση των αριθμών δε συνοδεύτηκε από αναλογική μείωση της χρηματοδότησης. Ενώ τα αεροπλάνα που παράγονται ενδέχεται να μειωθούν κατά το ένα τρίτο, η πραγματική κατανομή του προϋπολογισμού για τα F-35 θα μειωθεί κατά λιγότερο από 10%, -από 12 δις σε 11 δις δολάρια,- ποσό μεγαλύτερο από τον πλήρη προϋπολογισμό για τα Κέντρα Ασθενειών Ελέγχου και Πρόληψης.

Από τότε που η Lockheed Martin κέρδισε το συμβόλαιο F-35, το κόστος ανάπτυξης έχει υπερδιπλασιαστεί, ενώ οι καθυστερήσεις στην παραγωγή του αεροσκάφους  φτάνουν σχεδόν μια δεκαετία.

F-35 Program Stagnated in 2021 but DOD Testing Office Hiding Full Extent of Problem

Ωστόσο, οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αγοράσει τόσα πολλά από αυτά τα αεροσκάφη, που οι κατασκευαστές δε μπορούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση για ανταλλακτικά.

Και όμως, κατά τους αμυντικούς ερευνητές,  το F-35 δε μπορεί καν να ελεγχθεί σωστά για αποτελεσματικότητα μάχης, επειδή το λογισμικό προσομοίωσης που απαιτείται δεν είναι μόνο ημιτελές, αλλά δεν υπάρχει ούτε εκτιμώμενη ημερομηνία ολοκλήρωσης. Οπότε, το F-35 απέχει πολλά χρόνια από την πλήρη παραγωγή παρά τις διαφημίσεις, και τις περιγραφές στα χαρτιά.

Εξάλλου, ορισμένα οπλικά συστήματα, για τα οποία εν μέσω Ουκρανίας, είναι βέβαιο ότι θα ρεύσει μετρητό, είναι επικίνδυνα ή δυσλειτουργικά όπως και το F-35, και θα έπρεπε να καταργηθούν σταδιακά, υποστηρίζουν οι ερευνητές.

Για παράδειγμα το νέο ICBM.

Ο ίδιος ο πρώην υπουργός Άμυνας Ουίλιαμ Πέρι είχε αποκαλέσει τα ICBM «από τα πιο επικίνδυνα όπλα στον κόσμο», διότι  ένας πρόεδρος σε μία κρίση θα είχε μόνο λίγα λεπτά για να αποφασίσει εάν θα τα εκτοξεύσει, αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο ενός τυχαίου πυρηνικού πολέμου βάσει μιας ψευδούς απειλής.

Why It’s Safe to Scrap America’s ICBMs

Προς μια νέα πολιτική

Για τον ερευνητήWilliam D. Hartung (Quincy Institute for Responsible Statecraft) και την αναλύτρια  Julia Gledhill (Center for Defense Information) η υιοθέτηση μιας λογικής, ρεαλιστικής και οικονομικά προσιτής αμυντικής πολιτικής, ακόμη κι εν μέσω του ουκρανικού εφιάλτη, συνιστά μια μεγάλη πρόκληση, διότι έχει μεγάλη σημασία πού πάνε τα χρήματα των φορολογουμένων.

Μια τέτοια νέα προσέγγιση θα πρέπει να περιλαμβάνει τη μείωση του αριθμού των ιδιωτών εργολάβων του Πενταγώνου. Εκατοντάδες χιλιάδες απασχολούνται σε εντελώς περιττές θέσεις, ενώ οι αντίστοιχες δουλειές θα μπορούσαν να γίνουν να γίνουν πιο φθηνά από κρατικούς υπαλλήλους ή απλώς θα μπορούσαν να εξαλειφθούν. Υπολογίζεται ότι η περικοπή των δαπανών για εργολάβους κατά 15% θα εξοικονομήσει περίπου 262 δις δολάρια, σε 10 χρόνια.

Σύμφωνα, επίσης, με τη στρατηγική πυρηνικής αποτροπής του Οργανισμού Global Zero,  το τριακονταετές σχέδιο «εκσυγχρονισμού» του Πενταγώνου, ύψους 2 τρισεκατομμυρίων  δολαρίων, αναφορικά με την κατασκευή μιας νέας γενιάς πυρηνικών για εξοπλισμό βομβαρδιστικών και υποβρυχίων, μαζί με νέες κεφαλές, θα πρέπει να ακυρωθεί.

Πρέπει επίσης, να μειωθεί δραστικά και το συγκλονιστικό παγκόσμιο στρατιωτικό αποτύπωμα των ΗΠΑ –που συνιστά πρόσκληση για περαιτέρω σύγκρουση- και το οποίο περιλαμβάνει περισσότερες από 750 στρατιωτικές βάσεις διάσπαρτες σε κάθε ήπειρο, εκτός από την Ανταρκτική και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις σε 85 χώρες.

Καταστροφική κούρσα εξοπλισμών

Η επιτροπή Task Force Sustainable Defense του Κέντρου Διεθνούς Πολιτικής και μια μελέτη εναλλακτικών προσεγγίσεων για την άμυνα που πραγματοποιήθηκε από το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου, υπολόγισαν ότι ακόμη και μια σχετικά μινιμαλιστική στρατηγική επανεξέταση θα μπορούσε να εξοικονομήσει τουλάχιστον 1 τρισεκατομμύριο δολάρια την επόμενη δεκαετία.

Με αυτά τα χρήματα θα μπορούσε: να ενισχυθεί η  δημόσια υγεία, να αποτραπούν ή να μετριαστούν οι χειρότερες πιθανές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής ή ακόμη και να ξεκινήσει το πρόγραμμα για τη μείωση της εισοδηματικής ανισότητας που στις ΗΠΑ έχει φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ.

Defense: More Security, Less Spending

Φυσικά, τίποτα από τα παραπάνω δε μπορεί να συμβεί εάν δεν αμφισβητηθεί η δύναμη και η επιρροή του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος. Την ώρα της σφαγής στην Ευρώπη, όσο δύσκολο κι αν φαίνεται κάτι τέτοιο, άλλο τόσο είναι επείγον να γίνει. Για την ασφάλεια του κόσμου και για το μέλλον του πλανήτη, υποστηρίζουν οι William D. Hartung και Julia Gledhill.

Σε κάθε περίπτωση είναι απολύτως βέβαιο ότι μια νέα κούρσα εξοπλισμών θα είναι χρυσοφόρα για το βιομηχανικό σύμπλεγμα «άμυνας», αλλά καταστροφική για όλους του άλλους.

https://antinews.gr/%cf%80%cf%8c%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%cf%85%ce%ba%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%cf%89%cf%81%cf%85%cf%87%ce%b5%ce%af/

The Telegraph: 10 χώρες της ΕΕ πούλησαν όπλα στη Ρωσία αξίας 350 εκατομμυρίων ευρώ, παρακάμπτοντας το εμπάργκο

Από
pcuser
-
0

 

Τουλάχιστον 10 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) έχουν εξάγει στρατιωτικό εξοπλισμό αξίας σχεδόν 350 εκατομμυρίων ευρώ στη Ρωσία παρακάμπτοντας το εμπάργκο που είχε επιβληθεί για την προσάρτηση της Κριμαίας, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ που επικαλείται η The Telegraph.

Περίπου το 78% της συνολικής προσφοράς αφορά γερμανικές και γαλλικές εταιρείες.

Προμήθευσαν τη Ρωσία με στρατιωτικό εξοπλισμό αξίας 273 εκατομμυρίων ευρώ, ο εξοπλισμός αυτός πιθανότατα χρησιμοποιείται σήμερα στην Ουκρανία, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ.

Όπλα προμήθευαν επίσης η Αυστρία, η Βουλγαρία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ιταλία και η Τσεχική Δημοκρατία.

Η Γερμανία και η Γαλλία έχουν αποστείλει εξοπλισμό, βόμβες, ρουκέτες, οβίδες και όπλα στη Ρωσία, παρά την απαγόρευση των προμηθειών όπλων στη Ρωσία μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία το 2014.

Οι γερμανικές εταιρείες εκμεταλλεύτηκαν ένα κενό στο εμπάργκο όπλων της ΕΕ στη Ρωσία πουλώντας στη Μόσχα εξοπλισμό διπλής χρήσης αξίας 121 εκατομμυρίων ευρώ, συμπεριλαμβανομένων τουφεκιών και τεθωρακισμένων οχημάτων, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΕ.

Η Γαλλία διαπιστώθηκε επίσης ότι είναι υπεύθυνη για τη μεταφορά φορτίου αξίας άνω των 152 εκατομμυρίων ευρώ στη Ρωσία βάσει 76 αδειών εξαγωγής.

Το Παρίσι επέτρεψε στους εξαγωγείς να εκπληρώσουν τις συμβάσεις που είχαν συμφωνηθεί πριν από το 2014 χρησιμοποιώντας μια παρασκηνιακή διατύπωση σε εμπάργκο της ΕΕ.

Μαζί με βόμβες, πυραύλους και τορπίλες, οι γαλλικές εταιρείες έστειλαν κάμερες θερμικής απεικόνισης για περισσότερα από 1.000 ρωσικά άρματα μάχης, καθώς και συστήματα πλοήγησης για μαχητικά αεροσκάφη και επιθετικά ελικόπτερα.

Όπως η Γερμανία και η Γαλλία, η Ιταλία ήταν υπεύθυνη για την αποστολή όπλων αξίας 22,5 εκατ. ευρώ στη Μόσχα μετά την επιβολή του εμπάργκο της ΕΕ, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποίησε πωλήσεις αξίας 2,4 εκατ. ευρώ. Η Αυστρία, η Βουλγαρία και η Τσεχική Δημοκρατία εξήγαγαν όπλα αξίας 49,3 εκατ. ευρώ σε Ρωσία εκατομμυρίων μεταξύ 2015 και 2022.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι χώρες της ΕΕ πούλησαν όπλα και πυρομαχικά στη Ρωσία αξίας 39 εκατομμυρίων ευρώ το 2021.

Από την έναρξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» της Ρωσίας στην Ουκρανία, η ΕΕ έχει επιβάλει πρόσθετους περιορισμούς στις εξαγωγές αγαθών διπλής χρήσης στη Μόσχα. Το κενό για την παράκαμψη του εμπάργκο έκλεισε στις 8 Απριλίου.

Η έκθεση της ΕΕ έρχεται αφότου ο Ρούσταμ Μινεκάεφ, αναπληρωτής διοικητής της Κεντρικής Στρατιωτικής Περιφέρειας , δήλωσε ότι η Μόσχα έχει επεκτείνει τους στόχους της για να θέσει “πλήρη έλεγχο” στη νότια Ουκρανία, καθώς και στο Ντονμπάς.

https://www.echedoros-a.gr

Με στρατηγικά βομβαρδιστικά Τu-95 Bear κατέστρεψαν οι Ρώσοι τις αποθήκες όπλων του ΝΑΤΟ στην Οδησσό

Από
pcuser
-
0

Θεόφραστος Ανδρεόπουλος 

Ρωσική προέλαση στην περιφέρεια της Ζαπορίζιε – Καταλήφθηκαν δύο πόλεις

To ρωσικό ΥΠΑM ανακοίνωσε πριν από λίγο ότι στόχος της πυραυλικής επίθεσης στην Οδησσό ήταν μεγάλη αποθήκη οπλισμού στην οποία φυλάσσονταν νεοαφιχθέντα οπλικά συστήματα από τις ΗΠΑ και τις χώρες της ΕΕ.

Τα πλήγματα στην Οδησσό φέρεται ότι έγιναν με πυραύλους cruise Kh-101 ή Kh-555, που εξαπολύθηκαν από στρατηγικό βομβαρδιστικό Tu-95, το οποίο βρισκόταν στην Κασπία Θάλασσα.

Τα Τu-95 Bear είναι αντίστοιχα των αμερικανικών B-52 και κατασκευάστηκαν την ίδια περίοδο.

Η αποθήκη βρίσκονταν σε αεροπορική βάση στην Οδησσό. Η Οδησσός βρίσκεται κοντά στα μέτωπα του Νικολάεφ, της Χερσώνας και της Ζαπορίζια και προφανώς οι Ουκρανοί προσπαθούν να προωθήσουν από εκεί τα δυτικά οπλικά συστήματα που έχουν αφιχθεί από χώρες του ΝΑΤΟ.

Όμως η Οδησσός είναι μία πόλη με μεγάλο ρωσόφωνο πληθυσμό και αυτό σημαίνει πως πολλές και ακριβείς πληροφορίες μπορούν να φτάσουν στην Μόσχα.

Την ίδια στιγμή οι ρωσικές δυνάμεις που έχουν απελευθερωθεί από την Μαριούπολη, προελαύνουν στη νότια Ουκρανία προς την Ζαπορίζια και κατέλαβαν την πόλη Πρίμορσκ όπου και ύψωσαν την ρωσική σημαία.

Tην ρωσική σημαία την ύψωσαν και στην πόλη Dneprorudnoye επίσης στην ίδια περιφέρεια.

Αν συνεχιστή με την ίδια επιτυχία η ρωσική προώθηση τότε σε λίγες ημέρες μπορεί να ενωθούν με τις ρωσικές δυνάμεις του Ιζίουμ κλείνοντας την «λαβίδα» στο Ντόνμπας με το σύνολο των ουκρανικών δυνάμεων εντός της.

Η ρωσική προέλαση στο Ντόνμπας από τα ανατολικά συνεχίζεται κανονικά και γενικώς ο ρωσικός Στρατός δείχνει να «πατάει» καλύτερα από ότι στην αρχή της ρωσικής επέμβασης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο μέτωπο του Λουγκάνσγκ εμφανίστηκαν σλοβακικά άρματα μάχης Τ-72Μ1 κάτι που δείχνει ότι οι Δυτικοί περνούν πλέον πολύ βαρύ οπλισμό στο ουκρανικό έδαφος.

 

 

 

 

 

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/rosiko-ypam-katastrepsame-megali-apothiki-me-oplika-systimata-apo-ee-ipa-stin-odisso/

Μιχαήλ Κωσταράκος: Ο κ. ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΜΕ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ 2.500 ΕΤΩΝ.

Από
anixneuseis
-
0
του Μιχαήλ Κωσταράκου*
Οι πρόσφατες δηλώσεις ( παρακάτω) του κ. Ερντογάν ότι ένα «ισχυρό ναυτικό δεν είναι επιλογή αλλά ανάγκη» ταυτίζονται με τη ρήση του Θουκυδιδη για το «Μέγα το της θαλάσσης κράτος» και μας αφορούν απόλυτα γιατί αυτό το Ναυτικό που ονειρεύεται και σχεδιάζει, θα στραφεί εναντίον της Ελλάδας, με σκοπό να μας απειλήσει, να μας αφαιρέσει και να μας εμποδίσει να ασκήσουμε την κυριαρχία μας ή τα κυριαρχικά δικαιώματα μας σε θαλάσσιες περιοχές ή περιοχές που επηρεάζονται από τη θάλασσα.
Δεν μας αιφνιδιάζει. Εδώ και δέκα χρόνια στηριγμένοι στην ίδια ρήση του Θουκυδίδη αλλά με την πραγματική της μετάφραση, σαν ΑΓΕΕΘΑ με σοβαρές ενέργειες και αργότερα αρθρογραφώντας με αναρτήσεις ή μελέτες ή απλά αντικρούοντας ανακρίβειες ή ανοησίες, προσπάθησα ( μαζί και με άλλους αρχηγούς και συναδέλφους του ΠΝ ή και άλλων Κλάδων)προσπαθήσαμε να κάνουμε το αυτονόητο. Να αναβαθμίσουμε δηλαδή τις δυνατότητες του Ελληνικού ΠΝ, γιατί είναι εξαιρετικά σημαντικό για την αντιμετώπιση των απειλών από γείτονες και την επιβίωση του Ελληνισμού, και να διορθώσουμε έτσι λάθη του μακρινού ή κοντινού παρελθόντος. Το πραγματικό νόημα των όσων λέει ο Θουκυδιδης , με τη φράση «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» είναι «ότι μεγάλο πράγμα είναι η Κυριαρχία στη Θάλασσα» γιατί « το Κράτος αποδίδεται σαν η Κυριαρχία». Και αυτό είναι το σωστό γιατί εμείς και οι πρόγονοι μας συνομιλούμε με τον Θουκυδίδη τα τελευταία 2.500 χρόνια και η Ελλάδα έχει υλοποιήσει για πολλούς αιώνες, δυστυχώς με διακοπές, αυτή την Κυριαρχία στη θάλασσα. Στην εμπορική ναυτιλία βέβαια νομίζω ότι ποτέ δεν χάσαμε αυτή την κυριαρχία και συνεχίζουμε.
Με δεδομένη λοιπόν αυτή την επιθετική πολιτική των γειτόνων μας, θα πρέπει αποκαταστήσουμε το «Μέγα Κράτος της θάλασσας» με την έννοια της « Κυριαρχίας στις θάλασσες μας», αποκαθιστώντας όλες τις ελλείψεις δυνατοτήτων που ενδεχομένως έχουμε. Η δυναμική της περιοχής μας είναι τόσο έντονη που πρέπει να είμαστε έτοιμοι για οποιεσδήποτε «αναθεωρητικές ιδέες ή ενέργειες» των γειτόνων μας. Με τις νέες γαλλικές φρεγάτες έγινε μια εξαιρετική αρχή, αλλά πολλά πρέπει να γίνουν ακόμα. Και βέβαια η «Κυριαρχία στη θάλασσα» προϋποθέτει εκτός από ικανοποιητικό αριθμό πλοίων επιφάνειας και υποβρυχίων, και αξιόπιστα συστήματα συλλογής πληροφοριών και επιτήρησης, ισχυρή αεροπορική και αντιαεροπορική προστασία που θα συγκροτεί σοβαρές αεροναυτικές δυνατότητες, πραγματικές δυνατότητες ναυτικού ανοικτής θαλάσσης (Blue water navy) καθώς και ισχυρές δυνατότητες προβολής ισχύος στη ξηρά όπως Πεζοναύτες ή άλλες ειδικές δυνάμεις σε ειδικούς ρόλους. Είμαι σίγουρος ότι θα γίνουν όλα αυτά το ταχύτερο δυνατό γιατί «το της θαλάσσης Κράτος» είναι πάντα συνυφασμένο με τον Ελληνισμό και δεν πρέπει να επιτρέπουμε καμμία αμφισβήτηση του, γιατί είναι άμεσα συμβιβασμένο με την επιβίωση και την εθνική μας αξιοπρέπεια.
Ιστοσελίδα «savunmatr» της 21.04.2022
Ερντογάν: Ένα ισχυρό Ναυτικό δεν είναι επιλογή, είναι ανάγκη
Μιλώντας στο τέλος της Άσκησης «Γαλάζια Πατρίδα-2022», ο Πρόεδρος Ερντογάν υπογράμμισε ότι η ύπαρξη ισχυρής ναυτικής δύναμης στην Τουρκία, μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσες από τις τρεις πλευρές, δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.
Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παρευρέθηκε στην τελετή λήξης της Άσκησης «Γαλάζια Πατρίδα» από τον Κρατικό Ξενώνα και έκανε ομιλία μέσω ζωντανής σύνδεσης.
Ξεκινώντας την ομιλία του και χαιρετίζοντας τους στρατιώτες που συμμετείχαν στην άσκηση, ο Πρόεδρος Ερντογάν είπε: «Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον καθένα από εσάς για τις προσπάθειές σας να διασφαλίσετε την ασφάλεια της πατρίδας, των θαλασσών και των ουρανών μας και οι πολίτες να ζουν ειρηνικά».
Ο Πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε ότι «ως ένα έθνος με την πιο βαθιά ριζωμένη παράδοση του κράτους και του στρατού στον κόσμο, έχουμε πάντα ένοπλες δυνάμεις έτοιμες να υπερασπιστούν την πατρίδα και να προστατεύσουν τα δικαιώματα, τα δίκαια και τα συμφέροντα της χώρας» και τόνισε ότι η παρουσία των στρατιωτών, είναι η μεγαλύτερη εγγύηση για τη σημερινή ειρήνη και το μέλλον.
Ο Πρόεδρος Ερντογάν είπε: «Ενώ ο ηρωικός μας στρατός εκτελεί με επιτυχία πολλά σημαντικά καθήκοντα στα σύνορά μας και πέρα απ’ αυτά, συνεχίζει τις ασκήσεις του όπως είχαν προγραμματιστεί, για τις οποίες αναθεωρεί τις προετοιμασίες του».
Σημειώνοντας ότι η Άσκηση «Γαλάζια Πατρίδα- 2022» συνεχίζεται από τις 11 Απριλίου, τόσο για την ολοκλήρωση της προετοιμασίας της επιχείρησης όσο και για τη δοκιμή της αποτελεσματικότητας των εγχώριων και εθνικών οπλικών συστημάτων, ο Πρόεδρος Ερντογάν είπε: «Τα στοιχεία της Διοίκησης των Ναυτικών μας Δυνάμεων στην Μαύρη Θάλασσα, Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, η άσκησή μας, η οποία πραγματοποιείται σε συντονισμό με δημόσιους φορείς και δημόσια ιδρύματα, οδήγησε σε επιτυχία. Τα πλοία, τα αεροπλάνα, τα ελικόπτερα, τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα και το προσωπικό ειδικών καθηκόντων που συμμετέχουν στην άσκηση, έδειχναν πάντα ότι είναι έτοιμα για επιχείρηση εκπληρώνοντας τα καθήκοντά τους».
«Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με αποφασιστικότητα για να γίνουμε το ισχυρότερο ναυτικό στον κόσμο»
Δηλώνοντας ότι η ύπαρξη ισχυρής ναυτικής δύναμης στην Τουρκία, μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσες από τις τρεις πλευρές, δεν αποτελεί επιλογή, αλλά ανάγκη, είπε ο Πρόεδρος Ερντογάν και πρόσθεσε: «Γι’ αυτό δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή και θα διατηρήσουμε το ναυτικό μας έτοιμο να εξελίσσεται συνεχώς και από πλευράς εξοπλισμού. και προσωπικού και να το φέρουμε στο υψηλότερο επίπεδο για την υπεράσπιση της πατρίδας. Με τα νέα πλοία που κατασκευάσαμε, τα υποβρύχια, τα οπλικά συστήματα που αναπτύξαμε για τα πλοία μας, θα συνεχίσουμε αυτές τις προσπάθειες με αποφασιστικότητα μέχρι να έχουμε το ισχυρότερο ναυτικό στην περιοχή και στον κόσμο».
Ο Πρόεδρος Ερντογάν είπε: «Ο στρατός μας, με όλα τα στοιχεία του, είναι μια στρατιωτική δύναμη που εκτελεί τις πιο ολοκληρωμένες επιχειρήσεις ανθρωπιστικής βοήθειας στον κόσμο σε πολλά μέρη, εκτός από την άμυνα της πατρίδας. Ενώ χώρες που θεωρούν τους εαυτούς τους ανεπτυγμένους, σύγχρονες και μοντέρνες, άφηναν τους πρόσφυγες να πεθάνουν στις θάλασσες ή ακόμη και προσπαθούσαν να τους σκοτώσουν εσκεμμένα βυθίζοντας τα σκάφη τους, εμείς, με το ναυτικό και την ακτοφυλακή μας, σώσαμε εκατοντάδες χιλιάδες ζωές από το να χαθούν στο σκοτάδι του νερού. Κερδίσαμε την εκτίμηση του κόσμου με τις επιχειρήσεις μας ανθρωπιστικής διάσωσης και βοήθειας, σε περιοχές κρίσης από την Ουκρανία έως τη Λιβύη, από την Αφρική έως την Κεντρική Ασία».
Η λειτουργία Pençe-Kilit συνεχίζεται εκτενώς
Ο Πρόεδρος Ερντογάν ολοκλήρωσε την ομιλία του ως εξής:
«Οι ηρωικοί στρατιώτες μας εξακολουθούν να διεξάγουν μια ολοκληρωμένη επιχείρηση εναντίον τρομοκρατικών στοιχείων στο βόρειο Ιράκ. Με την ευκαιρία αυτή, εύχομαι το έλεος του Θεού σε όλους τους μάρτυρες μας, ιδιαίτερα στους στρατιώτες μας που μαρτύρησαν στην επιχείρηση Pençe-Kilit. Λέω ο Θεός να ευλογεί και να προστατεύει όλους τους ήρωές μας που έχουν καθήκοντα για την επιβίωση αυτής της χώρας, όπου κάθε σπιθαμή της γίνεται πατρίδα ζυμώνοντάς την με αίμα μαρτύρων. Συγχαίρω από καρδιάς τα μέλη των θαλάσσιων, χερσαίων, αεροπορικών, Στρκής και Ακτοφυλακής μας και άλλων φορέων που πραγματοποίησαν με επιτυχία την Άσκηση «Γαλαζια Πατρίδα-2022». Λέω στους ναυτικούς μας «Να έχετε την πλώρη σας καθαρή, τις θάλασσές σας ήρεμες, καλή τύχη».
 
*Στρατηγός Μιχαήλ Δημητρίου Κωσταράκος
Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ
π. Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ

Αναγνώσεις της Λαμπρής

Από
anixneuseis
-
0

Καλή Λαμπρή. Έτσι, Λαμπρή την έλεγε ο λαός μας την Ανάσταση, τη μέρα που συμβόλιζε τη νίκη πάνω στο Θάνατο. Χρησιμοποιούσε δηλαδή, ίσως χωρίς να το γνωρίζει, μια αρχαιοελληνική λέξη για να αντιπαραβάλει αυτήν την ξεχωριστή μέρα με το Σκοτάδι που μαύριζε τις ζωές των απλών, φτωχών ανθρώπων τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου. Στη διάρκεια όλων των περιπετειών και των μαρτυρίων των κατοίκων αυτής της γωνιάς της γης, η μέρα του Πάσχα ήταν πάντα ξεχωριστή, ελπιδοφόρα. Συνοδευόταν εδώ και αιώνες από το κόκκινο αυγό, ένα από τα λίγα αγαθά που υπήρχε και στις πιο φτωχικές οικογένειες, συμβολίζοντας ήδη από τα χρόνια της αρχαιότητας τη Ζωή – βαμμένο κόκκινο μονάχα τις πασχαλινές μέρες, για να δείχνει γιορτινό και ταυτόχρονα να ξορκίζει το κακό.

Μαζί και το τσουρέκι, που παλιά το ονόμαζαν λαμπρόψωμο ή λαμπροκουλούρα, και θεωρούσαν ότι φέρνει ευλογία στο σπιτικό. Και φυσικά το κερί για την εκκλησία, κίτρινο τη Μεγάλη Βδομάδα και λευκό τη νύχτα της Ανάστασης – η λαμπάδα, που σήμερα στα παιχνιδάδικα και στα σούπερ μάρκετ αποτελεί πρόσχημα για την αγορά αυτοκινήτων του Σούπερμαν και αξεσουάρ της Μπάρμπι ή όποιας άλλης φιγούρας γίνεται κάθε χρόνο της μόδας. Το σουβλιστό αρνί, αντίθετα, ήταν μάλλον πολυτέλεια μέχρι τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια. Και δυστυχώς, ιδίως στα αστικά κέντρα, τα τελευταία χρόνια, πολύ περισσότερο φέτος, ξαναγίνεται πολυτέλεια για πολλούς ανθρώπους…

Αλλά, μέρες που είναι, ας οπλιστούμε με το πνεύμα της Λαμπρής: η Σταύρωση εγκυμονεί την Ανάσταση, όπως έλεγε κι ο Κωστής Μοσκώφ. Ας χρησιμοποιήσουμε λοιπόν αυτές τις στιγμές σαν ευκαιρία να καταδυθούμε στην ιστορία αυτής της γιορτής στον τόπο μας, μέσα από τα ποιήματα και τα πεζά κείμενα σημαντικών Ελλήνων διανοητών και μελετητών. Θα θυμηθούμε –ή θα ανακαλύψουμε, ανάλογα με τη γενιά μας– πόσο η Λαμπρή είναι δεμένη με την ιστορία μας, με την ανάγκη μας να γιορτάσουμε την αναγέννηση όχι μόνο της φύσης αλλά και της ελπίδας.

https://edromos.gr/peripatos-parea-me-keimena-stoys-dromoys-tis-lampris/

https://edromos.gr/me-stichoys-ellinikoys-gia-ti-lampri/

 

1...1,9911,9921,993...3,040Σελίδα 1,992 από 3,040