Αρχική Blog Σελίδα 1968

Νέο κόμμα της Καραμανλικής και Σαμαρικής Δεξιάς με αρχηγό τον Πάνο Παναγιωτόπουλο; Τι δήλωσε ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας για την πολιτική φθορά της Ν.Δ, για τα λάθη Μητσοτάκη, τις Τουρκικές απειλές κατά της Ελλάδος και την ανάγκη μιας αποτελεσματικής Εθνικής Στρατηγικής Αποτροπής.

0

Τον έντονο προβληματισμό του για την πολιτική φθορά, που υφίσταται η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εξέφρασε ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Παναγιωτόπουλος σε μεγάλη αποκλειστική συνέντευξη, που παραχώρησε στην εφημερίδα «Espresso» του Σαββατοκύριακου. Μίλησε, μεταξύ των άλλων, για μεγάλες διαρροές παραδοσιακών ψηφοφόρων της Ν.Δ και για απογοήτευση και θυμό ενός σημαντικού μέρους της εκλογικής της βάσης. Καταστάσεις και γεγονότα, που -όπως είπε- υπάρχει άμεσος κίνδυνος να οδηγήσουν τον κόσμο στα άκρα, με πολύ άσχημες συνέπειες για την Δημοκρατία και την Ελληνική κοινωνία. Επιπλέον, άφησε σαφώς να εννοηθεί ότι εξετάζει σοβαρά, μαζί με άλλα ιστορικά στελέχη της Ν.Δ, προερχόμενα από την Καραμανλική και Σαμαρική Δεξιά και Κεντροδεξιά, την προοπτική δημιουργίας ενός νέου ριζοσπαστικού πολιτικού σχηματισμού, που θα αποτελέσει τον ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων και θα βασίζεται στις θεμελιώδεις αρχές και αξίες, τις οποίες εισήγαγε στη πολιτική της Ελλάδος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο σχηματισμός αυτός θα προσφέρει στους Έλληνες πολίτες μια σοβαρή και αξιόπιστη επιλογή στις εκλογές, ώστε να μην υποχρεωθούν να εγκλωβιστούν σε ψεύτικα διλήμματα, όπως το δίλημμα «Κυριάκος ή Αλέξης».

Σε άλλα σημεία της συνέντευξής του ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας χαρακτήρισε μεν, ως επιτυχή την επίσκεψη Μητσοτάκη στις ΗΠΑ, σε ό,τι αφορά τις γενικές εντυπώσεις, αλλά υπογράμμισε ότι ο Πρωθυπουργός έκανε την επιλογή να αναφερθεί με έμμεσο τρόπο στις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδος και να μην αναλύσει, συνολικά, την «μαύρη βίβλο» της επεκτατικής πολιτικής του Ερντογάν εναντίον της Ελλάδος, η οποία συνιστά -όπως είπε- μία διαρκή δομική απειλή.

Επίσης, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος έκανε ευρεία αναφορά στη λανθασμένη διαχείριση της πανδημίας από κυβερνητικής πλευράς, η οποία έχει οδηγήσει τη χώρα μας να είναι τρίτη στην Ευρώπη σε αριθμό θανάτων ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους. Αναδεικνύοντας, παράλληλα, το τεράστιο πρόβλημα της ακρίβειας στην ενέργεια, στα καύσιμα και στα βασικά είδη διατροφής που οδηγεί σε απελπισία τους φτωχούς Έλληνες και διάλυση τη μεσαία τάξη, δηλαδή τη σπονδυλική στήλη της Ελληνικής κοινωνίας,

Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας και γνωστού δικηγόρου και δημοσιογράφου Πάνου Παναγιωτόπουλου στην εφημερίδα «Espresso» του Σαββατοκύριακου έχει ως εξής:

Ερώτημα 1: Πως κρίνετε τα αποτελέσματα της επίσημης επίσκεψης του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ;

Απάντηση 1: Κοιτάξτε… Όταν ο Πρωθυπουργός της χώρας εκπροσωπεί την Ελλάδα στο εξωτερικό, ασχέτως με το αν συμφωνεί σε όλα ή διαφωνεί κανείς μαζί του σε ορισμένα σημεία, πρέπει να εύχεται να πετύχει, για το καλό της χώρας και του Ελληνικού λαού. Αν σταθούμε στις γενικότερες εντυπώσεις και στην μεγάλη εικόνα της επίσημης επίσκεψης του κου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ, τότε θα πούμε ότι η επίσκεψη πήγε καλά. Βεβαίως, τα ουσιαστικά αποτελέσματα θα φανούν στο άμεσο μέλλον επί του πραγματικού πεδίου των γεγονότων και των εξελίξεων, που θα έλθουν. Και θα φανούν, κυρίως, σε σχέση με τις εξής παραμέτρους: Θα ικανοποιήσουν οι ΗΠΑ το επιτακτικό αίτημα της Τουρκίας για την αναβάθμιση των F-16; Θα άρουν τις κυρώσεις, που επέβαλε η Ουάσιγκτον στην Άγκυρα για τους S-400, επιτρέποντας έτσι στην Τουρκία να ξαναμπεί στο πρόγραμμα της προμήθειας των μαχητικών αεροσκαφών F-35; Θα ενδώσουν οι ΗΠΑ και η Ευρώπη στις πιέσεις της Τουρκίας για να περάσουν οι ενεργειακοί αγωγοί, που θα μεταφέρουν το φυσικό αέριο από τη λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου προς τις Ευρωπαϊκές χώρες μέσω της Τουρκικής Επικράτειας; Θα εξακολουθήσει να ανέχεται η Ουάσιγκτον τα τυχοδιωκτικά παιχνίδια της Άγκυρας σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με την Ρωσία του Πούτιν, από τη μία πλευρά και με τον Δυτικό κόσμο από την άλλη;

Και το βασικότερο: Οι ΗΠΑ θα δώσουν στην Ελλάδα τις εγγυήσεις ασφαλείας  έναντι παντός τρίτου -και ως εκ τούτου και της Τουρκίας- με δεδομένο το γεγονός ότι η χώρα μας αποτελεί τον πλέον αξιόπιστο, σταθερό και αποτελεσματικό σύμμαχο των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή;

Ερώτημα 2: Ως πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας και ως άνθρωπος, που γνωρίζει πολύ καλά τα ζητήματα της διεθνούς γεωπολιτικής και γεωστρατηγικής, μπορείτε να μας πείτε εάν συμφωνείτε με την αγορά των F-35 από την Ελλάδα, η οποία αποτελεί το μήλον της έριδος μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης;

Απάντηση 2: Αντιλαμβάνομαι ότι σε ένα μέρος της κοινής γνώμης δημιουργούνται πολλές απορίες για το νέο αυτό πρόγραμμα εξοπλισμών, από τη στιγμή που ο Ελληνικός λαός μαστίζεται, αυτή την περίοδο, από μία πρωτοφανή κρίση ακρίβειας και δραματικής ανόδου του κόστους ζωής, που δεν πλήττει μόνο την πιο αδύναμη, από οικονομικής πλευράς, Ελληνική οικογένεια, αλλά οδηγεί σε εξόντωση και την μικρομεσαία τάξη, που είναι η σπονδυλική στήλη της Ελληνικής κοινωνίας. Η χώρα μας, όμως, βρίσκεται υπό το κράτος μιας συνεχούς και διαχρονικής Τουρκικής απειλής, η οποία κλιμακώνεται από χρόνο σε χρόνο και περιλαμβάνει προκλήσεις και επιθετικές ενέργειες, που παραβιάζουν την Εθνική κυριαρχία μας και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε στεριά, θάλασσα και αέρα.

Το τεράστιο πρόβλημα της ακρίβειας, που έχει γίνει εφιάλτης για κάθε Ελληνική οικογένεια, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τον αφοπλισμό της χώρας. Υπάρχουν πολλές πολιτικές, τις οποίες πρέπει να ακολουθήσει η κυβέρνηση για να ανακουφίσει τα Ελληνικά νοικοκυριά και να συγκρατήσει την εκτόξευση του κόστους της ενέργειας, αλλά και των βασικών ειδών διατροφής, που έχει ανάγκη κάθε Ελληνική οικογένεια, όπως η πάταξη της αισχροκέρδειας, η τιμωρία των κερδοσκόπων, η μείωση του ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής, η μείωση της φορολογίας στα καύσιμα κλπ.

Ειδικότερα στο πεδίο της ενεργειακής κρίσης επιβάλλεται η Ελλάδα να επιστρέψει στην αξιοποίηση του λιγνίτη της, με σύγχρονες μεθόδους φιλικές προς το περιβάλλον και να ξεκινήσει άμεσα τις γεωτρήσεις σε πολλά σημεία της Ελληνικής Επικράτειας, όπου αποδεδειγμένα υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίων.

Σε ό,τι αφορά τα F-35, θέλω να υπογραμμίσω ότι τα χρειαζόμαστε. Γιατί είναι τα πλέον σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη, που είναι φτιαγμένα -εκτός των άλλων- για να εξουδετερώνουν τους S-400, δηλαδή τα προηγμένης τεχνολογίας αντιαεροπορικά συστήματα, που έχει προμηθευτεί από τη Μόσχα η Τουρκία και τα έχει στρέψει όλα προς την πλευρά της Ελλάδος.

Στο χέρι της Ελληνικής κυβέρνησης είναι να διεκδικήσει ένα μέρος από την κατασκευή των F-35 να γίνει στην Ελλάδα, με την ανασυγκρότηση της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας, ώστε κάποια από τα χρήματα που θα δώσουμε να ξαναγυρίσουν στη χώρα μας, να τροφοδοτήσουν την Εθνική οικονομία και να δώσουν θέσεις εργασίας σε ειδικευμένους Έλληνες επιστήμονες και σε Έλληνες τεχνικούς.

Μην ξεχνάμε το αυτονόητο: Για να υπάρξει Ελληνική οικονομία, πρέπει πρώτα να υπάρχει Ελεύθερη Πατρίδα, με Εθνική Κυριαρχία, Εδαφική Ακεραιότητα και Ανεξαρτησία!…

Ερώτημα 3: Υπήρξαν χειρισμοί του Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, που δεν σας ικανοποίησαν;

Απάντηση 3:  Κατά την γνώμη μου, ενώ ο κος Μητσοτάκης είχε μία καλή παρουσία, έκανε μία λανθασμένη επιλογή: Δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να παρουσιάσει συνολικά στους ανώτατους λειτουργούς του Αμερικανικού πολιτικού συστήματος, αλλά και ευρύτερα στην κοινή γνώμη των ΗΠΑ, την πλήρη εικόνα, το πλήρες αφήγημα, της δομικής απειλής της Τουρκίας σε βάρος της Ελλάδας. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί απέφυγε τις ευθείες αναφορές στην Τουρκία και προτίμησε τον έμμεσο λόγο. Είπε πολλά, αλλά όλα σε έμμεσο λόγο. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί δεν συνέδεσε με ξεκάθαρο τρόπο τον αναθεωρητισμό της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία με το Τουρκικό Casus Belli σε βάρος της Ελλάδος και με την σαφή, ονομαστική, αναφορά στην Τουρκία ως Κράτους – ταραξία, που αποδυναμώνει με την προκλητική και επιθετική στάση της εναντίον της Ελλάδος την Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, την ώρα που η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας κατά της Ρωσικής εισβολής.

Άλλωστε, ο Πούτιν βαδίζει στο δρόμο του αναθεωρητισμού και της παραβίασης και αλλαγής των συνόρων στην Ευρώπη με τη χρήση πολεμικής βίας, που υπέδειξε πρώτη η Τουρκία με την εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή στην Κύπρο, αλλά και με τις εντεινόμενες απειλές χρήσης πολεμικής βίας, που συνοδεύονται και από συγκεκριμένες επιθετικές ενέργειες σε βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.

Δεν είναι μόνον οι υπερπτήσεις των βαριά οπλισμένων Τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από τα Ελληνικά νησιά, στις οποίες αναφέρθηκε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σας θυμίζω ότι ο Ερντογάν, κατά τον πλέον επίσημο τρόπο, παρέδωσε στον ΟΗΕ, μέσω του πρεσβευτή της Τουρκίας Σινιρλίογλου, την «μαύρη βίβλο» των Τουρκικών διεκδικήσεων κατά της Ελλάδος σε στεριά, θάλασσα και αέρα, καταγγέλλοντας την χώρα μας -μεταξύ των άλλων- για παράνομη κατοχή 156 νησιών του Αιγαίου (συμπεριλαμβάνονται η Χίος, η Σάμος, η Λέσβος, το Καστελλόριζο κλπ), για παράνομη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, για επιθετικές ενέργειες σε βάρος της Τουρκίας και άλλα τερατώδη (μαζί με τις γνωστές, εξωφρενικές, θέσεις της Τουρκίας ότι τα νησιά μας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ), που συνιστούν αυτή την διαχρονική απειλή σε βάρος της Ελλάδος για την οποία μιλήσαμε πιο πάνω.

Και επαναλαμβάνω ότι αυτή η απειλή δεν είναι ούτε περιστασιακή, ούτε καπρίτσιο του Ερντογάν! Είναι δομικό στοιχείο και κεντρικός πυλώνας της Τουρκικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα. Ε, λοιπόν, αυτή την Τουρκική «μαύρη βίβλο» δεν παρουσίασε ο Έλληνας Πρωθυπουργός ως συνολικό και πλήρες αφήγημα της πραγματικότητας και ως επικίνδυνο παράγοντα, που προκαλεί διαλυτικές καταστάσεις στους κόλπους της ΝΑΤΟϊκής Συμμαχίας, σε μία περίοδο όπου η ενότητα του Δυτικού κόσμου είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Ναι, υπήρξαν συγκεκριμένες αναφορές. Αλλά αυτές έγιναν με τρόπο αποσπασματικό και με έμμεσο λόγο.

Επίσης, περίμενα μία σαφή και δημόσια αναφορά του Πρωθυπουργού στην ανάγκη να προχωρήσει ο ενεργειακός αγωγός East Med, για τον οποίο πολλοί ‘πασχίζουν’ τον τελευταίο καιρό να μας πείσουν ότι είναι ένα σχέδιο «μη βιώσιμο οικονομικά», παρόλο που υπάρχει μία πλήρης μελέτη της Ιταλικής Edison, που αποδεικνύει την οικονομική βιωσιμότητα του όλου σχεδίου. Είναι κοινό ‘μυστικό’ ότι ο East Med υπονομεύεται από φιλοτουρκικά συμφέροντα, που θέλουν τους ενεργειακούς αγωγούς να περάσουν μέσα από την Τουρκία, ώστε η Άγκυρα να επιτύχει την μέγιστη δυνατή γεωστρατηγική και γεωπολιτική ενδυνάμωσή της.

Ερώτημα 4: Ανησυχείτε από τις δημοσκοπήσεις, που δείχνουν μία μεγάλη δυσαρέσκεια στο εκλογικό σώμα, που μεταφράζεται σε συνεχιζόμενες διαρροές παραδοσιακών ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας προς διάφορες πλευρές;

Απάντηση 4: Ασφαλώς και ανησυχώ. Στήριξα τον Κυριάκο Μητσοτάκη στον Β’ γύρο των εσωκομματικών εκλογών για να γίνει αρχηγός της Ν.Δ και τον χειροκρότησα στην πρώτη χρονική περίοδο της πρωθυπουργικής του θητείας για τους επιτυχημένους χειρισμούς, που έκανε σε όλα τα μείζονα θέματα.

Από εκεί και πέρα στράβωσαν πολλά πράγματα. Αρκετά από αυτά, τα ανέδειξε στην εμπνευσμένη ομιλία του στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, ο πρώην Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (με τον οποίο είχα την τιμή να συνεργαστώ στενά και δημιουργικά), καταχειροκροτούμενος. Δυστυχώς, ξέφυγε ο έλεγχος σε αρκετούς τομείς. Στα θέματα της πανδημίας η χώρα μας εμφανίζεται να κάνει έναν θλιβερό και οδυνηρό ‘πρωταθλητισμό’ σε αριθμό θανάτων ανά ένα εκατ. κατοίκους. Δεν μπορεί όλα να έγιναν καλά και να έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο.

Στα θέματα του κόστους ζωής η κατάσταση γίνεται όλο και πιο δραματική, από μέρα σε μέρα, με τους πολίτες να παθαίνουν κρίσεις πανικού πριν να ανοίξουν το φάκελο με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ και να σκέφτονται να πάνε στο σούπερ μάρκετ, μετά τις 15 του μηνός, αφού ο μισθός έχει εξανεμιστεί και δεν υπάρχουν χρήματα στην τσέπη τους. Για να μη μιλήσει κανείς για τις τιμές των καυσίμων, στις οποίες η Ελλάδα είναι από τις ακριβότερες χώρες στην Ευρώπη, με το εξής, επιπλέον, παράδοξο: Όταν οι τιμές του πετρελαίου πέφτουν στις διεθνείς αγορές, στα Ελληνικά πρατήρια καυσίμων οι τιμές να εξακολουθούν να ανεβαίνουν!

Ερώτημα 5: Πολύ πρόσφατα, εσείς μαζί με άλλους πρώην Υπουργούς και βουλευτές των κυβερνήσεων Καραμανλή και Σαμαρά οργανώσατε μία μεγάλη εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, όπου εκφράσατε έντονους προβληματισμούς για το μέλλον της παράταξης. Οι προβληματισμοί αυτοί μπορεί να σας παρακινήσουν ακόμη και στο σχηματισμό ενός νέου κόμματος, που θα είναι ο ρυθμιστής των εξελίξεων, εάν και εφόσον μπει στη Βουλή;

Απάντηση 5: Ακούστε… Τα κόμματα αποτελούν προϊόντα της ιστορικής αναγκαιότητας και της κοινωνικής συγκυρίας. Χωρίς βεβαίως να υποτιμάει κανείς τον ισχυρό ρόλο και τις αποφασιστικές πρωτοβουλίες των προσώπων.

Εγώ, όπως και οι άλλοι συνάδελφοί μου, προερχόμαστε από τα σπλάχνα της Ν.Δ και από τον ιστορικό πυρήνα της ΟΝΝΕΔ. Αποκτήσαμε κοινωνική και πολιτική συνείδηση μέσα από τους πολιτικούς και ιδεολογικούς αγώνες της Νέας Δημοκρατίας και έχουμε βαθιά στην ψυχή μας τις θεμελιώδεις αρχές του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που οραματίστηκε και δημιούργησε μία μεγάλη Λαϊκή και Φιλελεύθερη Παράταξη, με ένα έντονο και ξεκάθαρο Πατριωτικό και Κοινωνικό πρόσημο, που συνδύαζε τον υγιή συντηρητισμό με τον κοινωνικό και πολιτικό ριζοσπαστισμό σε όλα τα επίπεδα.

Που έχουν πάει σήμερα τα πολλά εκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών, που ψήφιζαν στο παρελθόν την Νέα Δημοκρατία;

Είναι δυνατόν να εμφανιζόμαστε ικανοποιημένοι από το γεγονός ότι υπάρχει ακόμη μία διακριτή ποσοστιαία διαφορά από τον ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις, η οποία, όμως, διαρκώς μικραίνει, με ορατές τις διαρροές παραδοσιακών ψηφοφόρων της Ν.Δ προς διάφορες κατευθύνσεις;

Και από την άλλη πλευρά, που θα πάει  όλος αυτός ο θυμός του κόσμου για την ακρίβεια και την άγρια καθημερινότητα που ζούμε, με την υπόκωφη οργή  να είναι ακόμη μεγαλύτερη από αυτή που βλέπουμε να εκφράζεται δημόσια;

Θα είναι καταστροφή για την Ελληνική κοινωνία, αν όλη αυτή η αγανάκτηση σπρώξει τον κόσμο στα άκρα και στην υπερψήφιση ακραίων πολιτικών σχηματισμών, από τη στιγμή που δεν θα βρίσκει άλλες αξιόπιστες και σοβαρές επιλογές!

Ερώτημα 6: Πρόσφατα, ξαναγίνατε πάλι μπαμπάς! Πως βιώνετε όλη αυτή την εμπειρία;

Απάντηση 6: Ετοιμάζουμε πολεμιστές για τον Ελληνικό Στρατό! Επειδή είμαι βαθύτατα θρησκευόμενος, ένθεος, όπως συνηθίζω να λέω, ευχαριστώ την Παναγία και τον Χριστό, που μου έδωσαν την ευτυχία να έχω δύο γιούς, τον Άγγελο – Αθανάσιο (σπουδαίο δικηγόρο στη ναυτιλία σήμερα), 34 ετών και τον Πάνο – Άγγελο, μόλις 15 μηνών, που μου έχει ανανεώσει τη διάθεση να δημιουργώ καινούργια πράγματα και να αντιμετωπίζω με περισσότερες αντοχές και αισιοδοξία το παρόν και το μέλλον. Ενδιαμέσως μας έχει προκύψει και ένας ωραίος εγγονός! Ο Άγγελος, όταν ήταν μικρούλης, ήταν πανέξυπνος, ζωηρός, αλλά και πιο ήρεμος. Ο Πανούλης έχει όλα τα χαρίσματα του αδελφού του, αλλά μας βγήκε περισσότερο… «τζώρας»! Όταν δεν περνάει το δικό του, αυτό το… αντράκι των 15 μηνών, κουνάει το δάχτυλο προς την πολύ καλή μαμά του και βάζει θυμωμένος τις φωνές!

Ερώτημα 7: Κι εσείς τι κάνετε τότε ως κλασικός χαζομπαμπάς;

Απάντηση 7: Παραμένω πάντοτε ένας τρυφερός και συναισθηματικός πατέρας, αλλά προσπαθώ να γίνομαι και λιγάκι αυστηρός!… Κατά τα άλλα, δουλεύω άπειρες ώρες το 24ωρο ως μαχόμενος δικηγόρος και δημοσιογράφος και προσεύχομαι, στις δύσκολες ημέρες που περνάμε όλοι, ο καλός Θεός να προστατεύει και να ευλογεί όλα τα παιδιά του κόσμου και πριν απ’ όλα τα Ελληνόπουλα, αγόρια και κορίτσια, που είμαι βέβαιος ότι θα φτιάξουν μια καλύτερη Ελλάδα, όπως αξίζει στο Γένος μας και στην ιστορική μας πορεία μέσα από τους αιώνες.

Νέο κόμμα της Καραμανλικής και Σαμαρικής Δεξιάς με αρχηγό τον Πάνο Παναγιωτόπουλο; Τι δήλωσε ο πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας για την πολιτική φθορά της Ν.Δ, για τα λάθη Μητσοτάκη, τις Τουρκικές απειλές κατά της Ελλάδος και την ανάγκη μιας αποτελεσματικής Εθνικής Στρατηγικής Αποτροπής.

Mark Miley προς Αμερικανούς αξιωματικούς: «Ετοιμαστείτε για μία μεγάλη σύγκρουση με Κίνα και Ρωσία»

0

«Η πιθανότητα ενός πολέμου μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων αυξάνεται»

Για μία μελλοντική σύγκρουση με Κίνα και Ρωσία προειδοποίησε ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ Mark Milley τους αποφοιτούντες αξιωματικούς από την σχολή του Γουέστ Πόιντ και να προετοιμαστούν για έναν παγκόσμιο πόλεμο στον οποίο θα χρησιμοποιηθούν μεταξύ άλλων, ρομποτικά άρματα μάχης, πλοία και αεροπλάνα.

«Θα πολεμάτε με ρομποτικά τανκς, πλοία και αεροπλάνα», είπε, σύμφωνα με την Daily Mail, ο στρατηγός Mark Milley, ο ανώτατος αξιωματικός της Αμερικής, μιλώντας σε περισσότερους από 1.000 αξιωματικούς του Στρατού.

«Είμαστε μάρτυρες μιας επανάστασης στον τομέα του πολέμου και των πυρομαχικών ακριβείας. Αυτό που κάποτε ήταν αποκλειστικό προσόν του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών είναι τώρα διαθέσιμο στα περισσότερα εθνικά κράτη με οικονομική δυνατότητα να τα αποκτήσουν», τόνισε.

Η πιθανότητα μιας στρατιωτικής σύγκρουσης «μεταξύ μεγάλων δυνάμεων» αυξάνεται, προειδοποίησε ο στρατηγός Μαρκ Μίλι.

Μιλώντας ενώπιον των φοιτητών που αποφοιτούν από το West Point, ο Milley είπε ότι «ο κόσμος στον οποίο αναλαμβάνετε υπηρεσία οδηγείται σε μια σημαντική διεθνή σύγκρουση μεταξύ μεγάλων δυνάμεων».

Ο Milley συνέχισε ξεχωρίζοντας την Κίνα και τη Ρωσία, περιγράφοντας και τις δύο χώρες ως δυνάμεις με «σημαντικές στρατιωτικές δυνατότητες» και ότι σκοπεύουν να «αλλάξουν την τρέχουσα παγκόσμια τάξη που βασίζεται σε κανόνες (σ.σ. όπως συμφέρουν την διεθνιστική Δύση)».

Ο ανώτατος στρατιωτικός αξιωματικός των Ηνωμένων Πολιτειών, στρατηγός Mark Milley, προειδοποίησε τους στρατιώτες που αποφοιτούν από το West Point το Σάββατο να προετοιμαστούν για μια «σημαντική διεθνή σύγκρουση» με τη Ρωσία και την Κίνα - μια αψιμαχία που είπε ότι θα δει τους δόκιμους να πολεμούν ρομποτικά τανκ, πλοία και αεροπλάνα

Μιλώντας σε περισσότερους από 1.000 αξιωματικούς του αμερικανικού στρατού, ο Milley είπε στους αποφοίτους να προετοιμαστούν για την τρέχουσα σύγκρουση με τις αναδυόμενες υπερδυνάμεις - η οποία είπε ότι είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι μελλοντικοί πόλεμοι
Ενθουσιώδεις δόκιμοι πέταξαν τα καπέλα τους στον αέρα για να σηματοδοτήσουν το τέλος της τετραετίας τους στη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ στο West Point μετά την παθιασμένη ομιλία του στρατηγού

Και συνέχισε: «Οποιοδήποτε υπεροπλία απολαύσαμε τα τελευταία 70 χρόνια, τελειώνει γρήγορα και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα βρεθούν στην πραγματικότητα… αμφισβητούμενες σε κάθε τομέα πολέμου – στις διαστημικές δυνάμεις, στον κυβερνοχώρο, στο Ναυτικό, στην Αεροπορία και φυσικά στην γη».

Οι ΗΠΑ, είπε, δεν μπορούν πλέον να μείνουν αδρανείς ως στρατιωτική δύναμη, καθώς τα δύο έθνη συνεχίζουν να δείχνουν μία ανάπτυξη επιθυμίας για παγκόσμια κατάκτηση – η Ρωσία με την επιθετικότητά της στην Ουκρανία και η Κίνα με την πρόσφατη οικονομική και στρατιωτική της ανάπτυξη.

Είναι σαφές ότι οι ΗΠΑ όποιον βλέπουν να αναπτύσσεται τον κατατάσσουν αυτομάτως στις παγκόσμιες απειλές.

Κάνοντας παραλληλισμούς με την τεχνολογία που παρατηρήθηκε στην επέμβαση της Ρωσίας, ο Milley προειδοποίησε ότι οι μελλοντικοί πόλεμοι θα είναι ακόμη πιο περίπλοκοι, με αφανείς εχθρούς και εξελιγμένες συγκρούσεις που θα απαιτήσουν την ανάγκη για νέα όπλα και στρατηγικές από τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ.

«Αυτή τη στιγμή, αυτή ακριβώς τη στιγμή, μια θεμελιώδης αλλαγή συμβαίνει στον ίδιο τον χαρακτήρα του πολέμου», είπε ο Milley, βετεράνος του πολέμου στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/mark-miley-pros-amerikanous-aksiomatikous-etoimasteite-gia-mia-megali-sygkrousi-me-kina-kai-rosia/

Ανδρέας Θεοφάνους: Πως θα αντιμετωπισθεί ο πληθωρισμός

0

Ανδρέας Θεοφάνους*

Ο κορυφαίος εκφραστής της Μονεταριστικής Σχολής Σκέψης Milton Friedman είχε τονίσει πριν μερικές δεκαετίες ότι “inflation is always and everywhere a monetary phenomenon” – δηλαδή, «ο πληθωρισμός είναι πάντα και παντού ένα νομισματικό φαινόμενο».  Ο Milton Friedman και οι Μονεταριστές πίστευαν διακαώς ότι ο πληθωρισμός είναι πάντοτε αποτέλεσμα της νομισματικής επέκτασης.  Ταυτόχρονα άλλες σχολές σκέψης τόνιζαν ότι ενώ ο πληθωρισμός μπορεί να είναι αποτέλεσμα νομισματικής επέκτασης, είναι δυνατό να προκύψει επίσης και από άλλους παράγοντες.  Επί τούτου υποδείκνυαν συγκεκριμένα ότι σε αρκετές περιπτώσεις τα αρνητικά supply shocks (shocks που επηρεάζουν την προσφορά) οδηγούν σε πληθωρισμό.

Εν ολίγοις ο πληθωρισμός είναι ένα σύνθετο και πολύπλοκο φαινόμενο.  Στη σημερινή συγκυρία υπάρχει πολύ μεγάλη ανησυχία, μεταξύ άλλων, σε όλες τις χώρες της ΕΕ για την έξαρση του πληθωρισμού.  Σημειώνεται ότι για διάφορους λόγους ο πληθωρισμός είχε παρουσιασθεί ακόμα και πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία.  Προφανώς η εξέλιξη αυτή ήταν αποτέλεσμα νομισματικής επέκτασης καθώς και αρνητικών supply shocks ως απότοκο της πανδημίας.  Μεταξύ άλλων, τα προβλήματα στην εφοδιαστική αλυσίδα δημιούργησαν σοβαρές καθυστερήσεις στο εμπόριο, γεγονός που προκάλεσε φαινόμενα ελλείψεων και ανατιμήσεων.  Αναπόφευκτα, ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας επιδείνωσαν τα δεδομένα στο οικονομικό πεδίο.  Ο πληθωρισμός, που είναι δυνατό να εξελιχθεί σε στασιμοπληθωρισμό, προβληματίζει έντονα τις κυβερνήσεις αλλά και τους πολίτες των χωρών της ΕΕ.  Το ζητούμενο είναι πώς αντιμετωπίζεται.

Με βάση τη Μονεταριστική ή/και Νεοφιλελεύθερη Φιλοσοφία, μια αυστηρή νομισματική και δημοσιονομική πολιτική θα μείωνε τις πληθωριστικές πιέσεις.  Μια τέτοια προσέγγιση όμως θα ήταν καταστροφική καθώς θα βύθιζε τις χώρες της Ένωσης σε μια βαθειά ύφεση, πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με το τι συνέβη τα τελευταία χρόνια.  Και τούτο χωρίς να αγγίζει καν τους ουσιαστικούς παράγοντες που οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση.  Μια τέτοια πολιτική θα ήταν καταστροφική.  Ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποτελεί επιλογή.

Ο πληθωρισμός στη σημερινή συγκυρία μπορεί να αντιμετωπισθεί αποτελεσματικά με θετικά supply shocks.  Είναι δυνατό να γίνει λόγος για μειώσεις της φορολογίας, για νέες ενεργειακές πηγές, για τεχνολογικές αναβαθμίσεις, για άλματα στην παραγωγικότητα και ούτω καθ’ εξής.  Όμως όλα αυτά απαιτούν χρόνο.  Θεωρώ επίσης ότι ο τερματισμός του πολέμου, η ομαλοποίηση των σχέσεων Ρωσίας και Δύσης και η άρση των κυρώσεων θα έχουν ευεργετικά αποτελέσματα.

Είναι πάντως προφανές ότι οι πολιτικές πιέσεις για αναζήτηση λύσης θα αυξάνονται ενόσω ο αντίκτυπος του πολέμου και των κυρώσεων θα γίνεται δυσβάστακτος για τις οικονομίες σχεδόν όλων των χωρών, ιδιαίτερα της ΕΕ.  Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάριο Ντράγκι κάλεσε επίσης τον Πρόεδρο των ΗΠΑ να μιλήσει με τον Πρόεδρο της Ρωσίας.  Τις σκέψεις αυτές φαίνεται να συμμερίζονται και άλλοι πολιτικοί στην ΕΕ καθώς το κόστος της διαιώνισης της κρίσης είναι τεράστιο. Υπογραμμίζεται συναφώς ότι οι προτροπές για εξοικονόμηση ενέργειας δεν αποτελούν λύση στην υφιστάμενη κατάσταση.

Εν κατακλείδι η εξαιρετικά δύσκολη σημερινή κατάσταση θα πρέπει να διαφοροποιηθεί.  Η συνέχιση του πολέμου, της αντιπαράθεσης Ρωσίας και Δύσης οδηγούν σε αύξηση των εντάσεων καθώς και των κινδύνων για την ευρωπαϊκή και διεθνή ασφάλεια.  Παράλληλα οδηγεί σε μια ουσιαστική συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών της ΕΕ.  Σημειώνεται ότι και στη Βρετανία και στις ΗΠΑ ο πληθωρισμός είναι υψηλός.  Οι επηρεαζόμενες χώρες δεν μπορούν να παρακολουθούν την κατάσταση χωρίς τον απαραίτητο προβληματισμό.

Οι ηγέτες της ΕΕ και της Δύσης γενικότερα θα πρέπει να πάρουν καθοριστικές αποφάσεις σε σχέση με τον πόλεμο και τη στάση τους έναντι της Ρωσίας.  Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η διαιώνιση του πολέμου και του ανταγωνισμού Ρωσίας και Δύσης συνεπάγεται λιγότερη ευημερία και λιγότερη ασφάλεια για τους λαούς της Ευρώπης.  H συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών πάντως θα προτιμούσαν λύσεις που θα αντιμετωπίσουν ουσιαστικά τα οικονομικά ζητήματα και ταυτόχρονα θα οδηγούσαν στην αποκλιμάκωση των εντάσεων.  O τερματισμός του πολέμου και η έναρξη συνομιλιών μεταξύ Ρωσίας και Δύσης παραμένει κορυφαίο διακύβευμα.

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Δρ. Άννα Κωνσταντινίδου: Το Πολεμικό Ναυτικό επιβάλλεται να έχει τα δικά του Ναυπηγεία

0

 της Άννας Κωνσταντινίδου*

Πριν ένα μήνα είχαμε κάνει ανάρτηση για το θέμα των ναυπηγείων, Σκαραμαγκά και Ελευσίνας… Και επανέρχομαι στο θέμα με μία προβληματική που θεωρώ ότι χρήζει επισταμένης προσοχής από τους αρμόδιους φορείς. Μήπως τα δύο ναυπηγεία ή τμήμα αυτών πρέπει να αφιερωθούν στην εξυπηρέτηση των επισκευαστικών και κατασκευαστικών αναγκών του Πολεμικού Ναυτικού, ενδεχομένως και με ένα είδος παραχώρησης ή εκχώρησης;

Αυτή τη στιγμή ο Σκαραμαγκάς έχει εκκαθαριστεί με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και αναμένεται η μεταβίβασή του στην πλειοδότρια του διαγωνισμού, όταν και αν λήξει ποτέ η δικαστική διαμάχη που υφίσταται με το Δήμο Χαϊδαρίου.  Όσον δε αφορά τα Ναυπηγεία Ελευσίνας είναι σε αναμονή εκκίνησης της διαδικασίας εκκαθάρισης εν λειτουργία, προκειμένου να ακολουθήσει διαγωνιστική διαδικασία για την επόμενη μέρα, διαδικασία που στην καλύτερη των περιπτώσεων δε θα έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς πριν τη παρέλευση 2ετίας τουλάχιστον.  Όπως γίνεται αντιληπτό όλα τα ανωτέρω απαιτούν χρόνο, που δεν υπάρχει, προκειμένου να ολοκληρωθούν, με αποτέλεσμα το υλικό (από τις εγκαταστάσεις μέχρι τα μηχανήματα) να συνεχίσει να απαξιώνεται, το προσωπικό να γερνά και η τεχνογνωσία να χάνεται.

Υπό το φως των ανωτέρω και στη παρούσα συγκυρία των αναγκών του ΠΝ (εξοπλιστικών και επισκευαστικών) είναι μοναδική συγκυρία τα Ναυπηγεία να ορισθούν ως οι κύριοι εξυπηρετητές των αναγκών που αυτήν την στιγμή αφενός βρίσκονται σε εκκαθάριση, αφετέρου υφίσταται έννομο εθνικό συμφέρον η παραχώρηση μέρος ή όλου στο ίδιο το Πολεμικό Ναυτικό. Και ιδίως όσον αφορά τον Σκαραμαγκά, η διαμάχη που αυτήν την στιγμή εξελίσσεται με το Δήμο Χαϊδαρίου δεν θα λήξει τόσο εύκολα, αν στη μοναδική περίπτωση που κριθεί ότι τα ναυπηγεία πηγαίνουν σε έναν θεσμικό οργανισμό, όπως το ΠΝ.

Και συγχρόνως τα ναυπηγεία της Ελευσίνας, μια και υφίσταται η πρόθεση απομείωσης του υπάρχοντος χρέους, προκειμένου ο όποιος επιχειρηματίας προκύψει από τη διαγωνιστική διαδικασία που ενδιαφέρεται για αυτά να ξεκινήσει την επένδυση, δε θα ήταν πιο δόκιμο να αποδοθούν στο ΠΝ;….Γιατί κακά τα ψέματα, οι εγκαταστάσεις που χρειάζονται για τη ναυπήγηση των πολεμικών πλοίων είναι τόσο κοστοβόρες που δεν φέρουν καμία σχέση με τη ναυπήγηση συμβατικών καραβιών, με συνέπεια να είναι ιδιαίτερα παρακινδυνευμένο και σε αυτήν την περίπτωση, εκτός από αυτήν του Σκαραμαγκά, να επωφεληθεί το ΠΝ.

Ως εκ τούτου και στη βάση των χρωστούμενων (σε είδος και σε χρήμα που ενυπάρχει από το συγκεκριμένο ναυπηγείο προς το Πολεμικό Ναυτικό, εκτός των άλλων πιστωτών), μία λύση με άμεσο όφελος, θα ήταν σε αυτή την περίπτωση το ναυπηγείο να μοιραστεί σε εμπορικό και πολεμικό, αποζημιώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το ίδιο το Κράτος (ΠΝ) το οποίο πλήρωσε πέραν των 400 εκατ. ευρώ πάνω από την συμφωνηθείσα αξία για την ναυπήγηση καραβιών, μια και εκτός των άλλων , το ίδιο το ΠΝ έχει καθυστερήσει μια δεκαετία σχεδόν να παραλάβει τα πλοία που παρήγγειλε, καθώς παράλληλα υφίστανται προκαταβολές για πλοία που μέχρι τώρα δεν παρέλαβε, ενώ συγχρόνως δεν πρέπει να παραβλεφθεί το έννομο εθνικό συμφέρον που θα υπάρχει στην περίπτωση που προκριθεί μία τέτοια λύση.

Αυτήν την στιγμή, που ο ελληνικός λαός περνά δύσκολα, όσο και επιδιωκόμενες να είναι οι επενδύσεις, ωστόσο δεν παύει η οποιαδήποτε διαγραφή χρωστούμενων των επιχειρηματιών, να αποτελεί πρόκληση. Ενώ, ειδικά στην προκειμένη περίπτωση, μπορεί να υφίσταται εθνικό όφελος με την εκχώρηση των ναυπηγείων για χρήση πρωτίστως από το στο ίδιο το Πολεμικό Ναυτικό σε καθεστώς λειτουργίας που μπορεί να συμφωνηθεί.  Εξάλλου μόνο να κερδίσει θα είχε το Ελληνικό δημόσιο από τη μελλοντική χρήση των εγκαταστάσεων των Ναυπηγείων για τη ναυπήγηση νέων μονάδων (λχ. κορβετών, υποβρυχίων κτλ) με τη συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας και την αποφυγή της υπερχρέωσης του ιδιώτη ιδιοκτήτη.

Ας τα βάλουν οι αρμόδιοι φορείς κάτω, κυρίως στη βάση των χρωστούμενων τόσων δεκαετιών σε βάρος του ΠΝ, να αποδώσουν σε είδος, δηλαδή σε χρήση ναυπηγείων τα χρωστουμενα στο ΠΝ που ουσιαστικά αυτό είναι και το βέλτιστο και το σύννομο στη βάση του εθνικού συμφέροντος.  Ιδίως σε μια περίοδο που με την απόκτηση νέων μονάδων που έχουν ήδη συμφωνηθεί η αναβάθμιση των επισκευαστικών υπηρεσιών είναι απαραίτητες.

Γιατί αν και όποτε λειτουργήσουν τα ναυπηγεία αυτά, είναι πολύ αμφίβολο και κρίθηκε στην πράξη τόσων δεκαετιών, αν θα μπορέσουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων για τη ναυπήγηση των καραβιών στους ρυθμούς που έχει ανάγκη το Πολεμικό Ναυτικό, πόσω δε μάλλον τώρα που μετά την κρίση στην Ουκρανία και με έναν αναθεωρητικό γείτονα που έχει αποθρασυνθεί, θα πρέπει όλα όσα αφορούν την εθνική ασφάλεια να κινούνται στους ρυθμούς και τις ανάγκες των ΕΔ.

Φυσικά και πρέπει να υφίστανται επενδύσεις, αλλά όχι σε βάρος του εθνικού συμφέροντος. Και εν προκειμένω, εθνικό συμφέρον καθίσταται το Πολεμικό Ναυτικό να έχει εξασφαλισμένη τουλάχιστον την επισκευαστική του πολιτική  με τη χρήση ναυπηγοεπισκευαστικών εγκαταστάσεων, αποκλειστικής δικαιοδοσίας.

Αν αποδοθούν είτε το όλο είτε μέρος των ναυπηγείων στο ΠΝ, καθώς το τονίζω από όλη αυτήν την διαδικασία, έτσι όπως εξελίσσεται, ζημιωμένο βγαίνει το ΠΝ και επομένως ο ίδιος ο λαός, οι καθ’ ύλην αρμόδιοι και εννοώ το ΠΝ γνωρίζουν πολύ καλά τις αλλαγές και συμφωνίες που πρέπει να συνάψουν, προκειμένου να τα λειτουργήσουν επωφελώς και εποικοδομητικά.

Το συμφέρον αυτήν την στιγμή, το αναφέρω ξανά, είναι η Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να βγούνε κερδισμένες. Και φυσικά παράλληλα οφείλουμε να σημειώσουμε αυτό, προκειμένου η πλήρης διαχείριση να είναι εξ’ ολοκλήρου στις ΕΔ (από την προμήθεια υλικού για την κατασκευή μέχρι το οτιδήποτε) είναι αναγκαίο να γίνει αναθεώρηση όλου του νομικού πλαισίου περί προμηθειών (κι όχι αναθεώρηση συγκεκριμένων, επουσιωδών άρθρων του Ν.3978/2011 που αντικαταστάθηκε από τον Ν.4782/2021)…Σε διαφορετική περίπτωση, προκειμένου να τρέχουν οι διαδικασίες και να μην υφίστανται οι υπάρχουσες αγκυλώσεις, θα είναι αναγκασμένο το ΠΝ να συμπράξει με τον ιδιωτικό τομέα, με τον δεύτερο να λειτουργεί ως ενδιάμεσος για την άμεση πρόσκτηση υλικού.

Και οφείλουμε επίσης να καταθέσουμε αυτό και μετά μάλιστα από τις δύο αμυντικές συνεργασίες που έχει υπογράψει το ελληνικό Κράτος με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, ότι κρίνεται όσο ποτέ άλλοτε επιβεβλημένο να υφίσταται χώρος που να είναι αποκλειστικός του ΠΝ, ο οποίος θα είναι κατ’ουσίαν η βιτρίνα της δυναμικής του εθνικού μας Ναυτικού στο τι μπορεί να πράξει, εκτός από την επιχειρησιακή βάση που είναι ευρέως γνωστή και σε ναυπηγοεπισκευαστικό επίπεδο. Και γιατί όχι η χώρα μας να αποτελέσει τον κόμβο ναυπήγησης, επισκευής κτλ συμμαχικών καραβιών..Το ΠΝ είναι αναγκαίο να έχει τα δικά του Ναυπηγεία, προκειμένου όπως το ίδιο γνωρίζει, να τρέξει την ναυπήγηση των δικών του πλοίων.

Οτιδήποτε άλλο, τη δεδομένη χρονική περίοδο θα είναι εθνικά επιζήμιο, γιατί η Ελλάδα βρίσκεται στην πιο δύσκολη καμπή της, μετά το 1996 με τα Ίμια… Και αφού όλοι όσοι πέρασαν από τα ναυπηγεία χρωστούν σε είδος στο Ελληνικό Δημόσιο (ΠΝ), το οποίο έδωσε προκαταβολές και το είδος σε καράβια που του αποδόθηκε είναι πολύ μικρότερο από το αντίτιμο που πλήρωσε, είναι το πλέον δόκιμο τα χρωστουμενα αυτά δεκαετιών να του αποδοθούν στο είδος που ονομάζεται ναυπηγεία και είναι ο Σκαραμαγκάς και η Ελευσίνα στη σωστή κατεύθυνση αυτή τη φορά.  Τα εγκληματικά λάθη του παρελθόντος δε πρέπει να επαναληφθούν …

Όταν ένας ιδιώτης χρωστάει, και δεν εννοώ ένας επιχειρηματίας, αλλά ένας απλός πολίτης, αν δεν πληρώσει τα χρωστούμενα, γίνεται κατάσχεση ακινήτου….Το Ελληνικό Δημόσιο (ΠΝ) γιατί δεν αποζημιώνεται για τα χρωστούμενα δεκαετιών;;;… Και αυτήν την στιγμή, είναι η πιο ενδεδειγμένη περίοδος να γίνει κάτι τέτοιο, καθώς τα δύο αυτά ναυπηγεία βρίσκονται σε εκκαθάριση, δηλαδή δεν υφίσταται ιδιοκτήτης, οπότε είναι και πιο εύκολη η νομική διαδικασία,  καθώς εν προκειμένω υφίσταται και εθνικό συμφέρον.

*Ιστορικός-Διεθνολόγος

Δημήτρης Τσαϊλάς: Αδυνατίζει την ισχύ του ΝΑΤΟ η Τουρκία;

1

του Δημήτρη Τσαϊλά*

Η στρατιωτική και γεωπολιτική θέση της Τουρκίας την καθιστούσε απαραίτητο σύμμαχο για το ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Ωστόσο, η κλιμακούμενη ένταση μεταξύ της Άγκυρας και των συμμάχων της στο ΝΑΤΟ, καθώς και οι απαιτήσεις της τουρκικής ηγεσίας για να μην ασκήσει βέτο στην ένταξή της Φινλανδίας και Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, απειλούν να υπονομεύσουν τη συμμαχία. Οι εντάσεις μεταξύ Τουρκίας και ΝΑΤΟ δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, αλλά έχουν αυξηθεί λόγω των αντιθέσεων με την Ουάσιγκτον σχετικά με μια σωρεία θεμάτων που αποδυναμώνουν τη θέση της Τουρκίας εντός της συμμαχίας μειώνοντας τη φήμη της ως αξιόπιστου συμμάχου. Αυτό δεν προμηνύεται καλό για μια χώρα που χρειάζεται εξίσου την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, δεδομένης της εγγύτητάς της σε ζώνες συγκρούσεων.

Επαναξιολόγηση της παραμονή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ.

Στην περίπτωση του ΝΑΤΟ, το βασικό κριτήριο είναι η ασφάλεια. Ωστόσο το ΝΑΤΟ είναι μια συμμαχία δημοκρατιών, που αντιμετωπίζει σοβαρά ερωτήματα για την Τουρκία. Είναι σαφές ότι η Τουρκία βρίσκεται σε κομβική τοποθεσία και είναι το κλειδί για τη Μαύρη Θάλασσα, και τη Μέση Ανατολή. Διαθέτει επίσης τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στη συμμαχία, αν και υποβαθμίστηκε από τις εκκαθαρίσεις μετά το πραξικόπημα.

Η εμβάθυνση της συνεργασίας της Τουρκίας με τη Ρωσία φαίνεται να υπονομεύει τη συνοχή του ΝΑΤΟ και θέτει σε κίνδυνο τις προοπτικές μιας συμφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας για τη σταθεροποίηση της Ανατολικής Συρίας. Οι ΗΠΑ σήμερα είναι απίθανο να επιτύχουν μια αλλαγή στη συμπεριφορά του Ερντογάν και να καλύψουν το διευρυνόμενο στρατηγικό χάσμα με την Τουρκία. Βέβαια οι ΗΠΑ μέχρι τώρα δεν έχουν αρθρώσει δημόσια λόγο ενάντια στη στρατιωτική συνεργασία της Τουρκίας με τη Ρωσία στη Συρία. Η εκτίμηση, από τη συνεργασία του Κρεμλίνου με την Άγκυρα είναι ότι  θα μπορούσε να διαταράξει την απόφαση λήψης αποφάσεων του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου του ΝΑΤΟ που βασίζεται στην αρχή της συναίνεσης. Εννοώ ότι η Ρωσία θα μπορούσε τελικά να χρησιμοποιήσει τη διαφωνία της Τουρκίας για να επιτύχει de facto βέτο στην εφαρμογή “συλλογικής άμυνας” μέσω του Άρθρου 5 του καταστατικού του ΝΑΤΟ.

Αρκετοί αναρωτιούνται αν το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να είναι σε καλύτερη θέση χωρίς την Τουρκία ως μέλος της συμμαχίας.

Η επερχόμενη ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ θα αλλάξει γεωπολιτικά το παιχνίδι. Θα ενισχύσει την αποτροπή και την άμυνα του ΝΑΤΟ προσθέτοντας στη συμμαχία δημοκρατικές, πλούσιες και σχετικά ισχυρές στρατιωτικές χώρες σε μια στρατηγικής σημασίας περιοχή. Θα μεταφέρει το γεωστρατηγικό προσανατολισμό προς το Βορρά της Ευρώπης, για δύο κυρίως λόγους: πρώτον θα διπλασιάσει τα χερσαία σύνορα που μοιράζεται η Ρωσία με το έδαφος του ΝΑΤΟ, και δεύτερο, εκτιμάται ότι θα κλιμακώσει η Ρωσία, η οποία έχει απειλήσει να αναπτύξει τακτικά πυρηνικά όπλα στη Βαλτική θάλασσα εάν η Φινλανδία ή η Σουηδία ενταχθούν στη δυτική στρατιωτική συμμαχία.

Με τη Φινλανδία και τη Σουηδία στο ΝΑΤΟ, και οι πέντε σκανδιναβικές χώρες θα ενωθούν σε μια ικανή αμυντική κοινότητα που θα παρέχει αμοιβαίες αμυντικές εγγυήσεις καθώς και ένα στρατηγικό βάθος που θα βελτιώσει την ασφάλεια και την ικανότητα συλλογικής άμυνας. Με αυτό τον τρόπο, η συλλογική αεροπορική δύναμη των σκανδιναβικών κρατών θα αποτελείται, σε μερικά χρόνια, από 150 μαχητικά αεροσκάφη F-35 και 72 επιχειρησιακά σουηδικά μαχητικά αεροσκάφη JAS Gripen. Αν προσθέσουμε τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία και την Ολλανδία, η Βόρεια Ευρώπη θα έχει σχεδόν 250-300 F-35 συν τα σουηδικά JAS Gripen. Αυτό θα δημιουργήσει μια ισχυρή αποτροπή στη βόρεια πλευρά του ΝΑΤΟ. Θα βελτιώσει επίσης την ικανότητα του ΝΑΤΟ να προστατεύει τη διατλαντική θαλάσσια σύνδεση στον Βόρειο Ατλαντικό έναντι της ρωσικής στρατηγικής κατά της πρόσβασης. Αυτό είναι κρίσιμο για να διασφαλιστεί ότι η ενίσχυση των ΗΠΑ μπορεί να φτάσει στην Ευρώπη σε περίπτωση μεγάλης κρίσης.

Η Φινλανδία και η Σουηδία πιθανότατα θα αυξήσουν την ένταση με το Κρεμλίνο βραχυπρόθεσμα, αλλά και τα δύο κράτη, όπως έκανε η Νορβηγία, θα παράσχουν διαφορετικά μέτρα διαβεβαίωσης σχετικά με ξένες βάσεις και πυρηνικά όπλα σε καιρό ειρήνης. Και στην πραγματικότητα, τόσο η Φινλανδία όσο και η Σουηδία είναι ήδη επιχειρησιακά ενσωματωμένες στο ΝΑΤΟ καθώς συμμετέχουν σε ασκήσεις. Θα απαιτούσαν μόνο μικρές προσαρμογές και θα εμβαθύνουν μια ήδη ολοκληρωμένη περιφερειακή αμυντική συνεργασία που έχει θεσμοθετηθεί στη Σκανδιναβική Αμυντική Συνεργασία και σε άλλους υποπεριφερειακούς φορείς συνεργασίας.

Ποιο είναι το στρατηγικό αντιστάθμισμα στη θεμελιώδη στρατηγική σημασία της Τουρκίας.

Επανειλημμένα στο ΝΑΤΟ, οι σύμμαχοι θεωρούσαν ότι, «η Τουρκία είναι μια κρίσιμη γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης» Στην πραγματικότητα, η Τουρκία ήταν κάτι πολύ περισσότερο από απλώς μια γέφυρα. Είναι μια αξιοσημείωτη οικονομία στον κόσμο αφού βρίσκεται στις G-20, παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι ένας αυξανόμενος πληθυσμός των 80 περίπου εκατομμυρίων, και διαθέτει μια ισχυρή διασπορά σε όλο τον κόσμο (κυρίως στη Γερμανία και τις ΗΠΑ). Κατέχει επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ και φιλοξενεί στρατηγικής σημασίας βάσεις. Ο στρατός της είναι άκρως επαγγελματικός (αν και κακοποιήθηκε σε επίπεδο ανωτέρας και ανωτάτης ηγεσίας από την αντιμετώπιση των εκκαθαρίσεων μετά το πραξικόπημα). Η Τουρκία είναι επίσης, ένας ισχυρός και σημαντικός παράγοντας σε όλη τη Μέση Ανατολή σήμερα, και θα είναι ένας σημαντικός παγκόσμιος παίκτης. Τίποτα από αυτά δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Μία από τις μεγαλύτερες πηγές ισχύος της Τουρκίας είναι ο έλεγχός της, στη θάλασσα του Μαρμαρά, η οποία της δίνει ουσιαστικά τον έλεγχο του Βοσπόρου, μιας κρίσιμης πλωτής οδού που χωρίζει τα ευρωπαϊκά και ασιατικά τμήματα της Τουρκίας και συνδέει τη θάλασσα του Μαρμαρά με τον Εύξεινο Πόντο. Η πρόσβαση μέσω του στενού είναι το κλειδί για τη μεταφορά πετρελαίου, σιταριού και άλλων αγαθών στην Ευρώπη από την Ασία. Αναγκάζει τις παράκτιες χώρες του Εύξεινου Πόντου, ιδίως τη Ρωσία, να αποφύγουν την άμεση αντιπαράθεση με την Τουρκία, διαφορετικά ενδέχεται να χάσουν την ικανότητά τους να διεξάγουν εμπορικές συναλλαγές με την Ευρώπη μέσω του Αιγαίου και στη συνέχεια της Μεσογείου.

Ωστόσο, μια από τις μεγαλύτερες αδυναμίες της Τουρκίας, είναι η παρουσία συμπλεγμάτων ελληνικών νησιών που βρίσκονται στο Αιγαίο Πέλαγος και στη Μεσόγειο, πέρα από τη θάλασσα του Μαρμαρά και μια άλλη κρίσιμη πλωτή οδό, τα Δαρδανέλια. Τα νησιωτικά συμπλέγματα αυτά θα μπορούσαν να περιορίσουν την πρόσβαση σε μεγάλες θαλάσσιες οδούς, καθιστώντας την Τουρκία ευάλωτη σε πιθανό αποκλεισμό ή ακόμα και επίθεση από άλλες ναυτικές δυνάμεις. Η άλλη σημαντική αδυναμία της είναι η έλλειψη εγχώριων ενεργειακών πόρων που θα μπορούσαν να διατηρήσουν τις φιλοδοξίες της για βιομηχανική δύναμη, καθιστώντας την οικονομία της ιδιαίτερα εξαρτημένη από τις εισαγωγές ενέργειας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Τουρκία τα τελευταία χρόνια γίνεται όλο και πιο δυναμική στη διεκδίκηση των αξιώσεών της για κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο.

Συμπεράσματα

Για τον Ελληνισμό φαίνεται πολύ αληθοφανές, αν όχι οφθαλμοφανές, ένα σενάριο στο οποίο η Τουρκία όταν πιεστεί σε σημείο θραύσης ατλαντικών σχέσεων, θα επιλέξει να εξάγει τα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα της μέσω εντάσεων, κυρίως στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, εναντίον του Ελληνισμού. Οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι αεροναυτικές μας δυνάμεις, ιδιαίτερα στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο ήταν γνωστές και φαίνεται ότι οι ΗΠΑ αποφάσισαν να  ενισχύσουν την αποτρεπτική μας ικανότητα ώστε να αποφευχθεί μια πιθανή σύγκρουση.

Συνεπώς, η επόμενη κίνηση μας θα ήταν να προετοιμαστούμε για μια σημαντική αεροναυτική αντεπίθεση στο Αιγαίο και ταυτόχρονα με μια στρατιωτική στην περιοχή της Θράκης, όπου η Αλεξανδρούπολη έχει σημαίνοντα επιχειρησιακό ρόλο. Με τη σειρά της, η ηγεσία της Τουρκίας, έχοντας επίγνωση της μειονεκτικής τους θέσης να αντιμετωπίσουν μια πλήρως προετοιμασμένη επίθεση με ίσους όρους στην εγγύς περιοχή μας, λαμβάνοντας υπόψη και της απασχόλησης στο Συριακό και Κουρδικό πεδίο μαχών, θα επιδιώξει να αποτρέψει τις σοβαρές επιθετικές ενέργειες για να καταλήξει σε ευνοϊκή διπλωματική διευθέτηση. Σε αντίθετη περίπτωση, η Άγκυρα θα συγκεντρώσει τις σχετικά περιορισμένες δυνάμεις της στα στρατιωτικά αδύνατα σημεία της, και εδώ ξεκινά πραγματικά το θέμα μας για προβληματισμό.

Τίποτα δεν θα είναι εύκολο ή χωρίς κόστος. Αλλά θα ήταν μια τεκτονική αλλαγή με τεράστιες διαστάσεις αν η Τουρκία απομακρυνθεί από το ΝΑΤΟ. Είμαστε σε ανακατατάξεις και πρέπει να δούμε πως μετατοπίζεται το γεωπολιτικό πάζλ. Χρειαζόμαστε ένα στρατηγικό σχέδιο για να ενισχύσει την αποτρεπτική μας ισχύ. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται να κρατήσουμε τα μάτια μας ανοικτά όσον αφορά την στρατηγική αξία της Τουρκίας, πως θα μεταβληθεί, και να αφήσουμε κατά μέρος τις αναλύσεις ακροβασίας. Ο Ερντογάν γίνεται πιο αυταρχικός και έρχεται πιο κοντά προς τη Ρωσία και το Ιράν, κάθε μέρα. Αλλά αν βρεθεί η Τουρκία έξω από το ΝΑΤΟ θα αναλαμβάνουμε μεγάλα βάρη, αφού θα είναι σαν ένα φορτηγό που τρέχει στην εθνική οδό με σπασμένα φρένα, γι’ αυτό πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο.

Ο ναύαρχος ε.α. Δημήτριος Τσαϊλάς δίδαξε επί σειρά ετών στις έδρες Επιχειρησιακής Σχεδιάσεως καθώς και της Στρατηγικής και Ασφάλειας, σε ανώτερους Αξιωματικούς στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου, είναι μέλος και ερευνητής του Ινστιτούτου για την Εθνική και Διεθνή Ασφάλεια.

Οι εγκαταστάσεις στην Αλεξανδρούπολη και η τμηματική επέκταση των χωρικών υδάτων

2

Νίκος Μελέτης

Η πτήση των τουρκικών μαχητικών που παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο χώρο πέταξαν σε απόσταση 2,5 ν.μ. από την Αλεξανδρούπολη αφού έκαναν υπέρπτηση στη βραχονησίδα Ζουράφα, αλλά και η εν μέρει προβληματική ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ θέτει μια σοβαρή πρόκληση για την Αθήνα με βάση τα νέα δεδομένα που έχει δημιουργήσει στην περιοχή η εγκατάσταση ανοικτά της Αλεξανδρούπολης του σταθμού FSRU.

Η Τουρκία προφανώς θέλησε να απαντήσει με αυτό τον προκλητικό τρόπο στην επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη στην Ουάσιγκτον όπου από ελληνικής πλευράς προβλήθηκε με έντονο τρόπο η γεωστρατηγική αναβάθμιση της Αλεξανδρούπολης ως ενεργειακού κόμβου αλλά και ως σημαντικού διακομετακομιστικού Κέντρου των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η κίνηση των Τούρκων ήρθε επίσης να υπενθυμίσει τη σταθερή αμφισβήτηση της Τουρκίας για την κυριαρχία επί της βραχονησίδας Ζουράφας η οποία βρίσκεται σε κομβικό σημείο για τις μελλοντικές οριοθετήσεις στην περιοχή και έχει επισήμως τεθεί από την Τουρκία στον κατάλογο με τις «γκρίζες ζώνες».

Όμως η περιοχή στην οποία επιχείρησαν τα δυο τουρκικά μαχητικά είναι εκεί ακριβώς που σε μερικούς μήνες θα εγκατασταθεί η πλωτή μονάδα επαναεριοποίησης του LNG (FSRU) από την οποία μέσω υποθαλάσσιου αγωγού το φυσικό αέριο θα φθάνει στην Αλεξανδρούπολη και από εκεί θα μεταφέρεται αρχικά στη Βουλγαρία και στα Βαλκάνια.

Το FSRU, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει δώσει η ίδια η εταιρία Gastrade, θα αγκυροβολήσει μόνιμα σε απόσταση 10,9 ν.μ. νοτιοδυτικά της Αλεξανδρούπολης, με κοντινότερο σημείο από την ακτή του χωριού Μάκρης τα 6,2 ν.μ. Δηλαδή σε περιοχή έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα των 6 ν.μ. Χωρίς να είναι γνωστοί οι λόγοι γι’ αυτή την επιλογή, δημιουργούνται εκ των πραγμάτων προκλήσεις για την Ελλάδα καθώς η ασφάλεια των εγκαταστάσεων, οι περιβαλλοντικές συνθήκες υλοποίησης και λειτουργίας του έργου και προφανώς η προστασία του από ασύμμετρες και μη απειλές βάζουν στο τραπέζι εκ των πραγμάτων εάν θα πρέπει η Ελλάδα να αποφασίσει την επέκταση των χωρικών υδάτων της από την ηπειρωτική ακτή ώστε το FSRU να βρεθεί πλέον όχι στα διεθνή ύδατα, ελληνικής δικαιοδοσίας, αλλά εντός ελληνικών χωρικών υδάτων που η Ελλάδα θα ασκεί πλήρως την κυριαρχία της.

Η οριοθέτηση στη συγκεκριμένη περιοχή θεωρητικά δεν έχει προβλήματα καθώς θα ακολουθεί την προέκταση της γραμμής των εκβολών του Έβρου όπως ορίζεται από τη Συνθήκη της Λοζάνης.

Και αποτελεί ευκαιρία βεβαίως για να υλοποιηθεί η από ετών σχεδιαζόμενη τμηματική επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στην ηπειρωτική ακτή της χώρας, που δεν αφορά την Τουρκία, η οποία στο πλαίσιο των διεκδικήσεων και αμφισβητήσεων της προβάλει τη γνωστή αυθαίρετη θέση ότι τα νησιά δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδας αλλά και πλήρους δικαιώματος σε χωρικά ύδατα, κυρίως εκείνα που είναι σε εγγύτητα με την τουρκική ηπειρωτική ακτή.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την ημέρα της αποχώρησης του από το Υπουργείο εξωτερικών το 2018 ο Ν.Κοτζιάς παρουσία του τότε πρωθυπουργού Αλ.Τσίπρα είχε ανακοινώσει ότι οι χάρτες αλλά και τα Προεδρικά Διατάγματα για το κλείσιμο των Κόλπων, τις ευθείες γραμμής βάσης και για την τμηματική επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων ήταν έτοιμα για υλοποίηση. Όμως μετά την επίσκεψη του Αλ.Τσίπρα στην Άγκυρα τον Φεβρουάριο του 2019 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ πάγωσε το σχέδιο αυτό. Όμως και η κυβέρνηση της ΝΔ τόσο δια του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη όσο και δια του ΥΠΕΞ Ν. Δένδια έχουν υιοθετήσει την τμηματική επέκταση, αρχής γενομένης από το Ιόνιο που τα ελληνικά χωρικά ύδατα επεκτάθηκαν στα 12 ν.μ. και έχουν προαναγγείλει ότι θα υπάρξει συνέχεια και σε άλλες περιοχές όπως η Κρήτη.

Μέχρι τώρα δεν έχει γίνει η οποιαδήποτε κίνηση υλοποίησης του σχεδιασμού αυτού, στο πλαίσιο προφανώς της προσπάθειας συνεννόησης με την Τουρκία, η οποία όπως αποδεικνύεται και με τα όσα ακολούθησαν τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στην Κωνσταντινούπολη δεν οδηγεί πουθενά.

Η εγκατάσταση του FSRU εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων δημιουργεί ένα σοβαρό πρόβλημα σε ό,τι αφορά και την από αέρος προστασία του, καθώς σύμφωνα με την Τουρκία που δεν αναγνωρίζει τα 10 ν.μ. εναέριου χώρου οι πτήσεις πάνω από την εγκατάσταση θα αφορούν (κατά την Τουρκία) διεθνή και όχι ελληνικό εναέριο χώρο.

Την προβληματική κατάσταση που δημιουργείται αναδεικνύει και η αντίδραση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που παρά τη θετική καταρχήν παρότρυνση να αποφεύγονται «προκλητικές ενέργειες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θανατηφόρα ατυχήματα» αναφέρθηκε και σε ζητήματα εναερίου χώρου και οριοθετήσεων.

Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Νεντ Πράις, απαντώντας σε ερώτηση τόνισε ότι «..σχετικά με τις τουρκικές υπερπτήσεις, ενθαρρύνουμε όλες τις χώρες να σέβονται τον κυρίαρχο εναέριο χώρο άλλων χωρών και να χρησιμοποιούν κυβερνητικά αεροσκάφη λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας των πολιτικών αεροσκαφών».

Το πρόβλημα είναι ότι και οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν στο Αιγαίο ελληνικό εναέριο χώρο 6 ν.μ. και η δήλωση του καλύπτει προφανώς την προκλητική πτήση των τουρκικών μαχητικών σε απόσταση 2,5 ν.μ. από την Αλεξανδρούπολη όχι όμως τις παραβιάσεις του Ελληνικού Εναέριου Χώρου στην περιοχή μεταξύ 6 -10 ν.μ.

Και ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ συνέχισε : «Όπου υπάρχουν διαφωνίες σχετικά με τα όρια του εναέριου χώρου μιας χώρας, ζητούμε συντονισμό και συζήτηση και όχι προκλητικές ενέργειες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε θανατηφόρα ατυχήματα» καταλήγοντας ότι «ως θέση αρχής, ενθαρρύνουμε όλα τα κράτη να επιλύσουν τα ζητήματα θαλάσσιας οριοθέτησης ειρηνικά και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο».

Η δήλωση αυτή όμως θα μπορούσε να παρεξηγηθεί και να θεωρηθεί ως παρότρυνση στις δυο χώρες για έναρξη διαλόγου για το εύρος του ελληνικού εναερίου χώρου, όπως επιδιώκει η Τουρκία, ενώ η επιλογή για την Ελλάδα είναι η επέκταση των χωρικών υδάτων, τμηματική, σταδιακή ώστε τουλάχιστον σε πρώτη φάση στις ακτές της ηπειρωτικής Ελλάδας και σε περιοχές που δεν υπάρχει εμπλοκή της Τουρκίας να συμπέσει ο Εναέριος Χώρος των 10 ν.μ. με αντίστοιχα χωρικά ύδατα.

Από την άλλη πλευρά ενώ καταγράφεται ως θετική η αναφορά της στήριξης των ΗΠΑ στην επίλυση διαφορών θαλάσσιας οριοθέτησης με ειρηνικό τρόπο και σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο αποφεύγεται η αναφορά στο Δίκαιο της Θάλασσας που αν κι οι ΗΠΑ δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος αποτελεί πλέον εθιμικό δίκαιο δεσμευτικό για όλους και την εφαρμογή του οποίου απαιτούν οι ΗΠΑ από την Κίνα στη Σινική Θάλασσα. Επίσης δεν δόθηκε καθαρή απάντηση για τις υπερπτήσεις που δεν αφορούν κάποια αμφισβήτηση «οριοθετήσεων» αλλά αποτελεί κατάφωρη παραβίαση εθνικής κυριαρχίας και αμφισβήτηση επίσης ελληνικού εδάφους στο πλαίσιο της τουρκικής θέσης για «γκρίζες ζώνες» αλλά και αμφισβήτησης της κυριαρχίας σε νησιά τα οποία απαιτεί να αποστρατικοποιηθούν.

Η έντονη αντίδραση της Αθήνας στις πτήσεις έξω από Αλεξανδρούπολη και την υπέρπτηση της Ζουράφας, με τις δυο ανακοινώσεις του ΥΠΕΞ έδινε καθαρή απάντηση και έθετε το ζήτημα και στην ευρύτερη εικόνα της υπονόμευση της ενότητας του ΝΑΤΟ σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία.

Όμως η Αθήνα οφείλει να αναζητήσει και να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα αποτρεπτικών κινήσεων που θα ενισχύουν την ασφάλεια των εγκαταστάσεων που αναβαθμίζουν τη χώρα και τη βάζουν στο παιχνίδι της ασφάλειας και της ενεργειακής απεξάρτησης των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης από τη Ρωσία. Και το κλείσιμο των Κόλπων και η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων πρέπει να είναι στις πρώτες επιλογές.

liberal.gr

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΒΛΗΘΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ;

3
 Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Επίδειξη δύναμης Κιλιτζντάρογλου στην Τουρκία: Διαδήλωση 500.000 στην Πόλη κραυγή κατά της διαφθοράς του καθεστώτος Ερντογάν

0

Περισσότεροι από μισό εκατομμύριο κόσμος συγκεντρώθηκε στην περιοχή Μάλτεπε στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης για να συμμετάσχει στην μεγαλειώδη πολιτική συγκέντρωση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η συγκέντρωση όπως είπε ο αρχηγός του κόμματος Κεμάλ Κιλιτζντάρολου, ήταν για να ακουστεί η Φωνή του Έθνους.

Η χθεσινοβραδινή ήταν η δεύτερη τέτοια συγκέντρωση του κόμματος, η προηγούμενη είχε γίνει στη Μερσίνα στις 4 Δεκεμβρίου του 21, και η δεύτερη αρχικά είχε προγραμματιστεί να γίνει στην Προύσσα. Όμως η καταδίκη σε 10 χρόνια της Τζανάν Καφταντζίογλου, που είναι η επικεφαλής της κομματικής οργάνωσης του ΡΛΚ στην Κωνσταντινούπολης άλλαξε το πρόγραμμα.

Η συγκέντρωση έγινε στην Πόλη, όπου η ίδια η Κατφαντζίογλου ανεβαίνοντας στην εξέδρα μαζί με τον αρχηγό Κιλιτζντάρογλου, τον δήμαρχο της Πόλης Ιμάμογλου και άλλα στελέχη ουσιαστικά έκλεψε την παράσταση. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ είχαν απαγορευτεί τα πανό και οι σημαίες εκτός από τις σημαίες του κόμματος, υπήρχαν πανό με το όνομα της Καφταντγζίογλου.

Ο πρόεδρος του ΡΛΚ στο μακρύ λόγο του καταφέρθηκε κατά της διαφθοράς της κυβέρνησης μίλησε για ισότητα και δικαιοσύνη και με ένα σαφή υπαινιγμό κατά του προέδρου Ερντογάν είπε ότι «Αυτοί που ξεκίνησαν με μια βέρα μόνο στο χέρι έχουν γίνει σήμερα ο δήμιος του έθνους».

Οι αναλυτές θεωρούν ότι ο Κεμάλ Κιλιτζάρογλου αν και δεν το επιβεβαίωσε έμμεσα χθες ανακοίνωσε ότι εκείνος θα είναι ο υποψήφιος της συμμαχίας της αντιπολίτευσης για την προεδρία. Όλοι δε συμφωνούν ότι η χώρα με τα φοβερά οικονομικά προβλήματα έχει μπει πλέον σε προεκλογική περίοδο.

Να πούμε επίσης ότι ο πρόεδρος Ερντογάν, τη στιγμή της συγκέντρωση της αντιπολίτευση εδώ στην Πόλη, μιλούσε στο νέο Στάδιο, στα Άδανα με ακροατήριο νεολαία. Τα εκατομμύρια ψήφων των νέων που θα ψηφίσουν για πρώτη φορά στις προσεχείς εκλογές έχουν κρίσιμη σημασία για τον Τούρκο πρόεδρο.

Με πληροφορίες από ertnews.gr /Aριάνα Φερεντίνου 

H φρεγάτα Admiral Makarov δεν κτυπήθηκε ποτέ από τους Ουκρανούς: Ανέλαβε ναυαρχίδα του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας

0

Πρώτη φορά φρεγάτα αναλαμβάνει τέτοιο ρόλο

H φρεγάτα Admiral Makarov δεν βλήθηκε ποτέ από την ουκρανική επάκτια άμυνα και θα είναι η νέα ναυαρχίδα του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας μετά τη βύθιση με βλήματα Neptune του καταδρομικού Moskva στα μέσα Απριλίου από τις ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις, όπως είχε μεταδώσει αμέσως μετά τους ισχυρισμούς και τις fake φωτογραφίες των Ουκρανών.

«Μετά την απώλεια του Moskva, μία από τις τρεις φρεγάτες του έργου 11356 μπορεί να γίνει η νέα ναυαρχίδα του ρωσικού στόλου της Μαύρης Θάλασσας. Μέχρι στιγμής, έχει επιλεγεί ο ναύαρχος Μακάροφ», μετέδωσε το ρωσικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων TASS, επικαλούμενο πηγή της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Κριμαίας.

Αυτή η εξέλιξη έρχεται μετά την απροσδόκητη απώλεια του καταδρομικού κλάσης SLAVA Moskva στα μέσα Απριλίου, όταν οι ουκρανικές δυνάμεις το βύθισαν εκτοξεύοντας δύο αντιπλοϊκούς πυραύλους Neptune. Το Moskva ήταν ένα από τα ισχυρότερα πολεμικά πλοία του ρωσικού ναυτικού.

Μετά την απώλεια του Moskva ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας αναμενόταν να επιλέξει μια νέα ναυαρχίδα για να διατηρήσει τη διοίκηση και τον έλεγχο του στόλου.

Ωστόσο, οι ναυαρχίδες των στόλων του Ρωσικού Ναυτικού επιλέγονται από καταδρομικά και τα μόνα άλλα δύο πλοία της ίδιας κατηγορίας με το Moskva, το Marshal Ustinov και το Varyag, εξυπηρετούν τους στόλους του Βορείου και του Ειρηνικού της Ρωσίας, αντίστοιχα. 

Κανένα από αυτά τα πλοία δεν μπορεί να αντικαταστήσει το Moskva επειδή η Τουρκία, η οποία ελέγχει την πρόσβαση στη Μαύρη Θάλασσα μέσω του Στενού του Βοσπόρου σύμφωνα με τη Σύμβαση του Μοντρέ, αποφάσισε να μην αφήσει σε πολεμικά πλοία των εμπλεκομένων από την οποιαδήποτε πλευρά να εισέλθει στην Μαύρη Θάλασσα.

Η φρεγάτα Project 11356, η Admiral Makarov, κατασκευάστηκε από τον Yantar Shipyard στις 29 Φεβρουαρίου 2012 και καθελκύστηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2015. Το ρωσικό ναυτικό την ανέθεσε στις 25 Δεκεμβρίου 2017.

Οι φρεγάτες Project 11356 έχουν εκτόπισμα 4000 τόνων και ταχύτητα 30 κόμβων, με ικανότητα πλεύσης 30 ημερών. Οι φρεγάτες ενσωματώνουν ένα κρυφό σχέδιο κύτους που αναπτύχθηκε από το Severnoye Design Bureau. Η γάστρα και οι υπερκατασκευές έχουν σχεδιαστεί για να έχουν χαμηλές υπογραφές ραντάρ, ακουστικές και υπέρυθρες.

Οι φρεγάτες έχουν συνολικό μήκος 124,8 μέτρα και πλάτος 15,2 μέτρα και διαθέτουν θάλαμο πτήσης για να μεταφέρουν ένα Ka-28 ή ένα ελικόπτερο Ka-31.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/enoples-sygkroyseis/h-fregata-admiral-makarov-den-ktypithike-pote-apo-tous-oukranous-anelave-nayarxida-tou-stolou-tis-mayris-thalassas/

Δημήτρης Μακροδημόπουλος: Η Αλεξανδρούπολη, η αμερικανική βάση και τα Στενά

1

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Ο ΥΠΕΞ κ. Δένδιας, μιλώντας στις 13 Μαΐου κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την αμυντική συμφωνία με τις ΗΠΑ είπε χαρακτηριστικά: «Φανταστείτε αν δεν υπήρχε αυτή η συμφωνία. Φανταστείτε αν δεν ήταν διαθέσιμη η Αλεξανδρούπολη και οι δίαυλοι επικοινωνίας από την Αλεξανδρούπολη προς την Ανατολική και την Κεντρική Ευρώπη τί σημασία θα είχαν τα Στενά για τη Δύση και πόσο δυσχερέστερη η διαπραγμάτευση για τη δική μας εθνική ασφάλεια, για τη δική μας ανεξαρτησία, για το δικό μας μέλλον θα ήταν». Όλα αυτά είναι αυτονόητο να προσλαμβάνουν διαστάσεις στην εκτίμηση των πολιτών, που λογικά δεν γνωρίζουν τί συνέβαινε με το λιμάνι και τον σιδηροδρομικό άξονα Αλεξανδρούπολη – Ορμενίου επί δεκαετίες, και να εκλαμβάνουν ως τεράστια επιτυχία της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας τη δυνατότητα παράκαμψης των Στενών. Να θεωρούν μάλιστα, πρόσθετα, ότι η μετατροπή της Αλεξανδρούπολης σε στρατιωτική βάση των ΗΠΑ διασφαλίζει τη Θράκη από ενδεχόμενη τουρκική επιβουλή.

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να αποσαφηνίσουμε ότι μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, από την πρώτη ημέρα, από το 1989 θα λέγαμε, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης όπως και ο σιδηροδρομικός άξονας Αλεξανδρούπολης – Ελληνοβουλγαρικών συνόρων ήσαν πάντα διαθέσιμα για μεταφορές προς την Κεντρική και την Ανατολική Ευρώπη και προς τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας παρακάμπτοντας τα Στενά. Γιαυτό εξάλλου από το 1992 με τη θεσμοθέτηση από την ΕΕ των «Διευρωπαϊκών Δικτύων Μεταφορών», λιμάνι και άξονας  εντάχθηκαν στον Διευρωπαϊκού άξονα ΙΧ που συνέδεε το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης μέχρι και το Ελσίνκι. Βέβαια μπορεί ο σιδηροδρομικός άξονας να μην είχε ανακαινιστεί ακόμη, αυτό συνέβη μεταξύ 2004 – 2011, αλλά παρόλα αυτά, τότε κυκλοφορούσαν στον άξονα 10 επιβατικές αμαξοστοιχίες και μια εμπορική ενώ υπήρχε δυνατότητα για κυκλοφορία πολύ περισσότερων αμαξοστοιχιών παρά την παλαιότητα της γραμμής. Διότι υπάρχουν 13 σιδηροδρομικοί σταθμοί, οπότε ρυθμίζοντας τη λειτουργία των σταθμών, τον αριθμό των λειτουργούντων σταθμών και το ωράριο λειτουργίας τους, μπορούσες να αυξομειώνεις τη χωρητικότητα της γραμμής στα επιθυμητά επίπεδα, να αυξάνεις δηλαδή και να μειώνεις τον αριθμό των κυκλοφορούντων αμαξοστοιχιών σύμφωνα με τις εκάστοτε ανάγκες. Η ταχύτητα θα ήταν μικρότερη αλλά αυτό είναι δευτερεύουσας σημασίας για αμαξοστοιχίες εμπορικού και στρατιωτικού χαρακτήρα για τις οποίες επιβάλλεται από τους κανονισμούς μικρή ταχύτητα ως όριο ανώτατης ταχύτητας. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι εφόσον υφίσταται ένας σιδηροδρομικός άξονας, άσχετα από την ποιοτική κατάσταση της επιδομής του και τη χάραξή του, παρέχει πάντα τη δυνατότητα προώθησης μεταφορικού έργου με την επιβολή περιορισμών κυρίως στην ταχύτητα. Δεν ήταν αναγκαίο δηλαδή να προηγηθούν μεγαλεπήβολα έργα για να καταστεί δυνατή η παράκαμψη των Στενών. Κομβική στιγμή γιαυτό ήταν η διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και όχι οι υποδομές. Βέβαια, μετά ακολούθησε και η ανακαίνιση του άξονα για τη βελτίωση των συνθηκών κυκλοφορίας των αμαξοστοιχιών.

Όσοι υποστηρίζουν ότι η ύπαρξη αμερικανικής βάσης προστατεύει την περιοχή της Θράκης από την τουρκική επιβουλή, το λένε για να εξωραΐσουν την εγκατάσταση στρατιωτικής βάσης στην Αλεξανδρούπολη επισείοντας τον τουρκικό κίνδυνο και αξιοποιώντας την όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Να θυμίσουμε ότι κατά καιρούς, είθισται, μεγαλόσχημοι αξιωματούχοι να έρχονται στη Θράκη να τρομοκρατούν τους κατοίκους επισείοντας στις ομιλίες τους τον τουρκικό κίνδυνο και αυθημερόν να επιστρέφουν στην ασφάλεια του κλεινού άστεως. Όμως για τη Θράκη αντικειμενικά δεν υφίστατο, ούτε υφίσταται απειλή, γιαυτό η εγκατάσταση της αμερικανικής βάσης δεν εξυπηρετεί θέματα εθνικής ασφάλειας. Γιατί;  Κατ’ αρχήν ο Παναγιώτης Κονδύλης στο βιβλίο “Θεωρία του Πόλεμος” και συγκεκριμένα στο Επίμετρο με θέμα: “Γεωπολιτικές και Στρατηγικές Παράμετροι ενός Ελληνοτουρκικού Πολέμου”, που διδάσκονταν και στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, επισημαίνει την υπεροχή της χώρας μας στη Θράκη έναντι της Τουρκίας, λόγω της ορεινής μορφολογίας του εδάφους στο νομό Έβρου και του πεδινού χαρακτήρα του εδάφους στην Ανατολική Θράκη. Μάλιστα αναφέρει ότι: «Μια γρήγορη προέλαση τεθωρακισμένων μονάδων στην Ανατολική Θράκη, την οποία ευνοεί το πεδινό έδαφος και οι περιορισμένες αποστάσεις, θα μπορούσε να αποφέρει στην Ελλάδα το σημαντικότερο πιθανό αντίβαρο απέναντι σε οποιεσδήποτε εδαφικές απώλειες σε άλλες περιοχές» (Εννοεί Αιγαίο και Κύπρο που θεωρεί εξαιρετικά ευάλωτες). Γιαυτό, σύμφωνα με την εκτίμηση των στρατηγών Πάγκαλου και Μαζαράκη, η Στρατιά του Έβρου, που συγκροτήθηκε στα τέλη του 1922 μπορούσε να φθάσει εντός ολίγων ημερών μέχρι την Τσατάλτζα και την Κωνσταντινούπολη. Αλλά και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, στις 11 Δεκεμβρίου 1984 (Πρόεδρος της Δημοκρατίας τότε) σε κατ’ ιδίαν συνομιλία εντόπιζε τους φόβους του στην περίπτωση μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης μόνον στα νησιά. (Χρήστος Πασαλάρης: “Οι Βαρώνοι των Media”, Εκδοτικός Οίκος Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 2008, σελ. 304 και 310). Επομένως ποτέ δεν υφίστατο στη Θράκη η απειλή με την οποία προσπαθούν να νομιμοποιήσουν στις αντιλήψεις μας την αναγκαιότητα της βάσης. Αντίθετα ο Έβρος και η Θράκη αποτελούν «το σημαντικότερο πιθανό αντίβαρο απέναντι σε οποιεσδήποτε εδαφικές απώλειες σε άλλες περιοχές».

Η εκτόξευση της γεωπολιτικής και γεωοικονομικής αξίας του λιμένα της Αλεξανδρούπολης και του σιδηροδρομικού άξονα επισημάνθηκε από την πρώτη μέρα της διάλυσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας και της ΕΣΣΔ με υπηρεσιακά έγγραφα και δημοσιεύσεις. Το γεγονός ότι αυτό αγνοήθηκε μέχρι ξένα συμφέροντα να αναδείξουν τη γεωστρατηγική μόνον αξία του, προσάπτει σοβαρές ευθύνες στην πολιτική ηγεσία του τόπου για την οικονομική απαξίωση της Θράκης.

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

19/5/2022

 

 

 

Μιχαήλ Κωσταράκος: ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞ/ΠΟΛΗΣ

0
του  Μιχαήλ Κωσταράκου*
(H ανάρτηση αύτη είναι αφιερωμένη στο Δκτη, τους Αξκους και πυροβολητές της Διοικήσεως Πυροβολικού της XIIης Μ/Κ Μεραρχίας Πεζικού καθώς και στο Διοικητή, τους Αξκους και τους πυροβολητές της 156 Α/Κ Μοίρας Μέσου Πυροβολικού PZH  που υπηρέτησαν μαζί μου το 2010-2011, στο χρόνο που ήμουν Στρατηγός- Διοικητής της ΧΙΙης Μ/Κ Μεραρχίας Πεζικού στη Αλεξ/πολη καθώς και στους πανάξιους συναδέλφους που επανδρώνουν τις ίδιες αλλά και υψηλότερες ιεραρχικά θέσεις σήμερα.)
*******
Το Αυτοκινούμενο (Α/Κ) οβιδοβόλο PZH 2000 θεωρείται και είναι κατά τη γνώμη  μου το καλύτερο αυτοκινούμενο οβιδοβόλο στον κόσμο. Η ταχύτητα με την οποία βάλλει το PzH 2000 είναι αξιοσημείωτη, καθώς το πυροβόλο έχει την δυνατότητα να πραγματοποιήσει 8 με 9 συνεχόμενες βολές ανά λεπτό. Το PzH 2000 ακόμη και σήμερα διαθέτει ένα εξελιγμένο σύστημα εκτόξευσης πυρομαχικών, ενώ διευκολύνει το Στοιχείο να εφοδιαστεί μέσω του συστήματος επανεφοδιασμού πυρομαχικών έως και 60 βλήματα με την βοήθεια των Γεμιστών, σε 12 λεπτά. Το μέγιστο βεληνεκές που μπορεί να εκτοξεύσει ένα βλήμα με απλό πυροσωλήνα είναι 30.000 μ. (30 χλμ), ενώ με πυρομαχικά HERA, μπορεί να φτάσει έως και τα 40.000 μ (40 χλμ).
Ήμουνα εξαιρετικά τυχερός,  να διαθέτω μια Μονάδα τέτοιων οβιδοβόλων στη Μεραρχία (ΧΙΙ η Μ/Κ ΜΠ) που διοικούσα. Η  ΔΠΒ της Μεραρχίας (Δκτης Σχης (ΠΒ)Λαχανας Γ.) και η Διοίκηση της 156 Α/Κ Μοίρας ( Δκτης Ανχης (ΠΒ) Ανδρικόπουλος Π.) ανέλαβαν την επιχειρησιακή αξιοποίηση αυτού του αριστουργηματικού όπλου. Και τα κατάφεραν εξαιρετικά. Είχαμε κατορθώσει ένα απίστευτο επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας. Τα στοιχεία των πυροβολητών και πυροβολητριών  των οβιδοβόλων  ήταν σε θέση μέσα σε 2,5 λεπτά ( μετρημένος και δοκιμασμένος χρόνος ) από θέση ανάπαυσης  ή κατάκλισης του προσωπικού και με τα πυροβόλα κλειδωμένα στα υπόστεγα, να τα ενεργοποιούν και να εκτελούν βολές σε βεληνεκές μέχρι 40 χλμ. Είχαμε αποκαταστήσει έτσι μια περιμετρική ζώνη ασφαλείας γύρω από την Αλεξπολη ( τότε στάθμευαν στο περίφημο τώρα Στρατόπεδο Γιαννούλη) ακτίνας 40 χλμ ουσιαστικά από το κέντρο της πόλης. Αυτό ήταν και το μοντέρνο τείχος της πόλης. Μέσα από αυτό το τείχος οποίος εκινειτο ή πλησίαζε   εχθρικά ή ύποπτα ή άνευ της προβλεπόμενης αδείας ήταν καταδικασμένος. Η ζώνη αυτή ήταν μια νεκρή ζώνη, στη πραγματικότητα KILLING FIELDS για τους ανεπιθύμητους. Γιατί το PZH δεν λαθεύει ποτέ και δεν συγχωρεί. Το σύστημα βολής του είναι αλάνθαστο.  Αρκει να μη είσαι στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, χωρίς τη άδεια του Ελληνικού στρατού και του Ελληνικού πυροβολικου. Μετά θα πήγαιναν οι  αναγνωριστές του Δημαρέλου να αξιολογήσουν τη ζημιά ( των άλλων).
Οι λεβέντες της ΔΠΒ και της 156 Α/Κ ΜΜΠ υλοποιούσαν έτσι, χρησιμοποιώντας αυτό το αριστούργημα που τους είχε δώσει να χειρίζονται ο ελληνικός λαός,   μια εξαιρετικά μοντέρνα αποστολή AA/AD ( Anti Access/ Area Denial – Αντιπροσβασιμότητα – Απαγόρευση περιοχής όπως θα έλεγαν οι τωρινοί μορφωμένοι νεαροί αξκοί μας,  ή « Δεν θα έμενε ρουθούνι» όπως έλεγε συνήθως ο Μανιάτης  Ανθλγός Πυροβολητής παππούς μου που πολέμησε στο Ορειβατικό  Πυροβολικό της ένδοξης Ανεξάρτητης Μεραρχίας στη Μικρά Ασία και  που έφτασαν 800 χλμ μακριά στη Φρυγία, στα μακρινά βάθη της Μ.Ασίας, και τελικά γύρισαν πολεμώντας αλλά  σώοι, αβλαβείς και τροπαιούχοι, προστατεύοντας μέχρι τη θάλασσα, από το τούρκικο μαχαίρι, 40.000 άμαχους πρόσφυγες. Νομίζω ότι τελικά όταν γύρισαν κατέληξαν στην ΑΛΕΞΠΟΛΗ όπου μετονομάστηκαν και έγιναν έκτοτε η ΧΙΙ Μεραρχία. Συγχαρητήρια από τότε παιδιά. Σας τα έλεγα από τότε αλλά αισθάνομαι τη ανάγκη να σας τα πω πάλι. Συνεχίστε. Η πατρίδα συνεχίζει να σας  χρειάζεται.Τώρα ακόμα περισσότερο.
Αυτή όμως είναι μια εδαφική δισδιάστατη μορφή προστασίας. Στον 21ο αιώνα οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και η προστασία που παρέχουν είναι και πρέπει να είναι τρισδιάστατη. Έχουμε λοιπόν τη δυνατότητα  παράλληλα με το εδαφικό τείχος των πυρών να αναπτύσσουμε ομπρέλες προστασίας με τη μορφή αδιαπέραστων θόλων, πάνω από τα κεφάλια των συμπατριωτών μας, των στρατιωτών μας, των συμμάχων μας που έχουμε προσκαλέσει και οφείλουμε εξίσου να προστατεύσουμε, των εγκαταστάσεων, των υποδομών, των υλικών και των οπλικών συστημάτων μας. Ο Ελληνικός λαός μας έχει δώσει τις απαραίτητες στρατιωτικές δυνατότητες, οι χειριστές μας θεωρούνται διεθνώς από τους καλύτερους της Συμμαχίας (αποδεδειγμένα), και η πολιτικό-στρατιωτική ηγεσία μας έχει αποδείξει ότι έχει το σθένος για δύσκολες αποφάσεις. Γιατί αλήθεια τι θα γίνει, αν οι απρόσκλητοι «εισβολείς» δεν ανήκουν σε κάποιο δήθεν «σύμμαχο» ή δήθεν «φίλο» και δεν αναστρέψουν όταν φθάσουν κοντά αλλά έχουν «απρόβλεπτες» ή πραγματικά «επικίνδυνες» προθέσεις για μας και τους συμμάχους μας;  Τα τείχη μας και οι θόλοι μας πρέπει να είναι μόνιμα εκεί, ορθωμένα και συμπαγή για να  εμποδίσουν τον οποιονδήποτε κακόπιστο ή ενοχλητικό ή επικίνδυνο να πετύχει τον σκοπό του  οποιοσδήποτε και αν είναι αυτός. Και ίσως πρέπει να το ξέρει από τώρα, για να μην ισχυριστεί μετά ότι δεν προειδοποιήθηκε.
‘Για μια Ελλαδα υπερήφανη και ισχυρή’
*Στρατηγός Μιχαήλ Δημητρίου Κωσταράκος
Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ
π. Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ

Χάνει η Γερμανία τον ηγετικό ρόλο στην ΕΕ λόγω Ουκρανίας;

0

Το αργότερο από την εισβολή στην Ουκρανία η αξιοπιστία της Γερμανίας έχει δεχθεί πλήγμα λόγω των στενών δεσμών με τη Μόσχα. Θα αλλάξουν οι συσχετισμοί δυνάμεων στην Ευρώπη;

    Με καχυποψία αντιμετωπίζουν την Γερμανία πολλοί ευρωπαίοι εταίροι

Στις 24 Φεβρουαρίου, ημέρα εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, η γερμανίδα υπουργός Εξωτερικών Αναλένα Μπέρμποκ δήλωνε ότι «ξυπνήσαμε σε έναν διαφορετικό κόσμο». Ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν έφερε μόνο τα πάνω κάτω στην μεταπολεμική τάξη πραγμάτων στην Ευρώπη, αλλά και την αξιολόγηση της γερμανικής στάσης έναντι της Ρωσίας. Στις αρχές Απριλίου ο ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι κάλεσε την πρώην καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ, με αφορμή τους νεκρούς Ουκρανούς στους δρόμους στο προάστιο Μπούτσα του Κιέβου, να επισκεφθεί την πόλη για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι «που οδηγεί η πολιτική των συνεχών παραχωρήσεων έναντι της Ρωσίας τα τελευταία 14 χρόνια».

Οι επικρίσεις κατά της πολιτικής του Βερολίνου έναντι της Μόσχας προέρχονται κυρίως από την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής. Αποδέκτης δεν είναι μόνο η πρώην καγκελάριος, αλλά μια ολόκληρη γενιά γερμανών πολιτικών, οι οποίοι πίστεψαν στο σύνθημα «αλλαγή μέσω εμπορίου». Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας και νυν Ομοσπονδιακός Πρόεδρος Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ παραδέχτηκε ότι στο παρελθόν έγιναν «λανθασμένες εκτιμήσεις» που έπληξαν σημαντικά την γερμανική αξιοπιστία.

Η αυτοσυγκράτηση δεν ωφέλησε το Βερολίνο ούτε έναντι της Μόσχας

Μέρκελ, Πούτιν, Μόσχα, Πλήττουν την γερμανική αξιοπιστία οι στενοί δεσμοί με τη Μόσχα

Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς έκανε λόγο για «σημείο καμπής» υπονοώντας ότι η κυβέρνηση πήρε το μάθημά της και εξήγαγε τα σωστά συμπεράσματα. Στις αρχές Απριλίου πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις μπροστά στη γερμανική πρεσβεία στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Αφορμή η άρνηση του Βερολίνου να στηρίξει εξ αρχής την επιβολή εμπάργκο πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Ρωσία. Στα κράτη της Βαλτικής οι στενοί δεσμοί της Γερμανίας με τη Μόσχα αντιμετωπίζονταν πάντα με ιδιαίτερη καχυποψία, επειδή οι πληθυσμοί θεωρούσαν τις χώρες τους επόμενα θύματα του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Η πολιτική αυτοσυγκράτησης του καγκελαρίου Σολτς δεν ωφέλησε τη Γερμανία ούτε καν έναντι της Μόσχας, εκτιμά ο ειδικός σε ζητήματα Ανατολικής Ευρώπης Φόλκερ Βάιξελ: «Αποδείχθηκε λανθασμένη η υπόθεση ότι η αποκαλούμενη «σύνεση» θα επιδρούσε θετικά στην αντιμετώπιση της Γερμανίας από την Ρωσία. Ακριβώς το αντίθετο συνέβη. Ενώ παλαιότερα η ρωσική προπαγάνδα έκανε λόγο, με αρκετή δόση υπερβολής, για φίλη χώρα τώρα κάνει λόγο για έναν εχθρό».

Η διστακτική στάση της γερμανικής κυβέρνησης, σχετικά με την αποστολή όπλων στην Ουκρανία, την επιβολή ενεργειακού εμπάργκο στη Ρωσία, αλλά και την μελλοντική ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ δεν γίνεται εύκολα αποδεκτή από τους άλλους Ευρωπαίους, λέει ο Βάιξελ «Αναμένουν από την Γερμανία ηγετικό ρόλο στην ΕΕ. Σε όλα τα ζητήματα σχετικά με την Ρωσία και την Ουκρανία διαπιστώνουμε ότι το Βερολίνο αντιδρά με καθυστέρηση ή μόνο υπό μεγάλη εξωτερική πίεση».

Τι πρέπει να κάνει τώρα η Γερμανία

Γερμανικό προξενείο, Βίλνιους, εκδήλωση διαμαρτυρίας, Διαμαρτυρία μπροστά στο γερμανικό προξενείο στο Βίλνιους

Κατά την άποψη του γερμανού ειδικού η Γερμανία θα πρέπει τώρα να κάνει τρία πράγματα: «Να στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις την υποψηφιότητα προσχώρησης της Ουκρανίας στην ΕΕ, να βοηθήσει το Κίεβο στρατιωτικά και τέλος να επιταχύνει την ενεργειακή μετάβαση και κατά συνέπεια απεξάρτηση από τις εισαγωγές ρωσικής ενέργειας. Το διεθνές κύρος της Γερμανίας θα αποκατασταθεί σε περίπτωση που η κυβέρνηση αποδείξει ότι διαθέτει βιώσιμο μοντέλο για την εξωτερική πολιτική».

Παραπέμποντας στην πολιτική προσέγγισης της Ανατολικής Ευρώπης (Οστπολιτίκ) του καγκελαρίου Βίλι Μπραντ στη δεκαετία του 1970, ο Χένινγκ Χοφ από την Γερμανική Εταιρία Εξωτερικής Πολιτικής προτείνει κάτι παρόμοιο. Κατά την εκτίμησή του η πολιτική αυτή θα πρέπει κατ΄ αρχήν να απευθύνεται στις γειτονικές χώρες της Γερμανίας και τα μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ και σε δεύτερο χρόνο στην Ρωσία. Με άλλα λόγια: Η εμπιστοσύνη μπορεί να ανακτηθεί μόνο μέσω ενός ειλικρινούς εξευρωπαϊσμού της πολιτικής της Ρωσίας».

Ο Φόλκερ Βάιξελ θεωρεί ότι στη Γερμανία θα πρέπει να αλλάξουν κάποια κυρίαρχα πιστεύω σε πολιτική και κοινωνία αναφορικά με την εξωτερική πολιτική: «Για 70 χρόνια η γερμανική κοινωνία θεωρούσε ότι η ειρήνη διασφαλίζεται όσο η Γερμανία δεν είναι ξανά επιτιθέμενη. Το ενδεχόμενο, να είναι επιτιθέμενη κάποια άλλη χώρα και τότε να πρέπει να στηριχθεί με κάθε δυνατό μέσο το θύμα ήταν αδιανόητο για μεγάλα τμήματα της γερμανικής κοινωνίας. Μόλις τώρα άρχισε να διαφαίνεται κάποια αλλαγή στον τρόπο αντιμετώπισης».

Κρίστοφ Χάσελμπαχ

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

DW