Αρχική Blog Σελίδα 1940

Βλαντιμίρ Πούτιν: Χαροπαλεύει ο συνταγματάρχης που κρατούσε τη βαλίτσα του με τους πυρηνικούς κωδικούς

0

Σε μία λίμνη αίματος στο σπίτι του βρέθηκε αναίσθητος ο Ρώσος συνταγματάρχης, Βαντίμ Ζιμίν, υπεύθυνος για τη μεταφορά της βαλίτσας με τους πυρηνικούς κωδικούς του Ρώσου προέδρου, Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο 53χρονος Ζιμίν ο οποίος είναι απόστρατος συνταγματάρχης της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας FSB νοσηλεύεται στην εντατική και η κατάστασή του είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, σύμφωνα με τους θεράποντες γιατρούς του. Ο Ρώσος συνταγματάρχης βρέθηκε αιμόφυρτος στην κουζίνα του σπιτιού του, όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα «Metro».
Εκείνη την ώρα, η σύντροφός του- γιατρός στο επάγγελμα- δεν ήταν στο σπίτι. Βρισκόταν στο νοσοκομείο, στο πλευρό των Ρώσων που τραυματίστηκαν πολεμώντας στο μέτωπο της Ουκρανίας. Πρώτος τον εντόπισε ο αδερφός του, ο οποίος φέρεται να βρισκόταν στο μπάνιο την ώρα που ακούστηκαν πυροβολισμοί. Τον βρήκε πεσμένο στο πάτωμα, μ΄ένα τραύμα στο κεφάλι και ένα όπλο δίπλα του, τύπου «Izh 79-9TM».

putin-valitsa-1
putin-valitsa-13

Ο Ζιμίν βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό καθώς αντιμετωπίζει ποινική έρευνα για δωροδοκία με τον ίδιο να δηλώνει αθώος, όπως αναφέρει η ημερήσια εφημερίδα της Μόσχας, «Moskovsky Komsomolets». Πάντως, πολλά ρωσικά ΜΜΕ γράφουν ότι ο Ρώσος συνταγματάρχης αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει αφού είχε καταναλώσει αρκετή ποσότητα αλκοόλ με τον αδερφό του.

Ο συνταξιούχος συνταγματάρχης της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) Βαντίμ Ζιμίν ήταν υπεύθυνος για τη μεταφορά της βαλίτσας με τους πυρηνικούς κωδικούς από τότε που ανέλαβε το ρόλο του βοηθού του πρώην προέδρου της Ρωσίας, Μπόρις Γέλτσιν.

putin-valitsa-14

Την τελευταία φορά που ο Βλαντιμίρ Πούτιν εθεάθη με τον Ζιμίν , ήταν τον περασμένο Απρίλιο, στην κηδεία του υπερεθνικιστή πολιτικού Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι στη Μόσχα.

https://www.protothema.gr/world/article/1257565/vladimir-poutin-haropaleuei-o-sudagmatarhis-pou-kratouse-ti-valitsa-tou-me-tous-purinikous-kodikous/

Χταπόδια – LaMDA: 1-0

1
ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΛΕΤΣΑΣ

Τις τελευταίες ημέρες, δύο φαινομενικά άσχετα άρθρα προκαλούν αρκετό θόρυβο στα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρώτα, ένα άρθρο του Θοδωρή Γεωργακόπουλου στην «Καθημερινή» για το πως η προηγμένη νοημοσύνη των χταποδιών θα πρέπει να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στην κατανάλωσή τους σαν ανθρώπινη τροφή

Τις τελευταίες ημέρες, δύο φαινομενικά άσχετα άρθρα προκαλούν αρκετό θόρυβο στα ελληνικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρώτα, ένα άρθρο του Θοδωρή Γεωργακόπουλου στην «Καθημερινή» για το πως η προηγμένη νοημοσύνη των χταποδιών θα πρέπει να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στην κατανάλωσή τους σαν ανθρώπινη τροφή.

Στις 11 Ιουνίου, η Washington Post ανέφερε ότι ένας μηχανικός της Google, ο Blake Lemoine, τέθηκε σε διαθεσιμότητα επειδή υποστήριξε ότι το μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης (AI) «LaMDA» της εταιρείας μπορεί να έχει ήδη αποκτήσει συνείδηση. Η εφημερίδα αναφέρει ότι ο κ. Lemoine είπε: «Αν δεν ήξερα ακριβώς τι ήταν, αυτό το πρόγραμμα υπολογιστή που φτιάξαμε πρόσφατα, θα πίστευα ότι ήταν ένα επτάχρονο, οκτάχρονο παιδί που συμβαίνει να ξέρει φυσική».

Για όσους έχουν ασχοληθεί έστω και λίγο με την πρόοδο στην τεχνητή νοημοσύνη τα τελευταία χρόνια, το συμπέρασμα του Lemoine, όσο και να εξάπτει τη φαντασία μας, δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.

Το LaMDA και τα συναφή πολύ μεγάλα (θεμελιώδη) μοντέλα γλώσσας βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο της δημοσιότητας εξαιτίας της ικανότητάς τους να συνθέτουν κείμενο σε επίπεδο πολλές φορές καλύτερο από έναν ανθρώπινο συντάκτη. Το καταφέρνουν αυτό, έχοντας μάθει τις πιθανότητες εμφάνισης κάθε σειράς χαρακτήρων (λέξεων) δίπλα σε άλλες, επεξεργαζόμενα τεράστιες ποσότητες κειμένου, συλλεγμένου από το Διαδίκτυο. Χρησιμοποιώ επίτηδες τον όρο «σειρά χαρακτήρων» αντί για λέξη, γιατί γι’ αυτά τα μοντέλα δεν υπάρχει νόημα στις λέξεις, απλώς πιθανότητα εμφάνισής τους εξαρτώμενη από τις υπόλοιπες λέξεις γύρω τους.

Μπορούν με μόνη είσοδο μια πρόταση να γράψουν ένα απολύτως κατανοητό κείμενο γύρω από το θέμα της πρότασης, το οποίο τις περισσότερες φορές περνάει το λεγόμενο Turing test (διαβάζεται σαν γραμμένο από άνθρωπο). Είναι αυτό όμως απόδειξη νοημοσύνης; Είναι απόδειξη συνείδησης;

Στα πολύ μεγάλα (θεμελιώδη) μοντέλα γλώσσας δεν υπάρχει νόημα στις λέξεις, απλώς πιθανότητα εμφάνισής τους εξαρτώμενη από τις υπόλοιπες λέξεις γύρω τους.

Οταν δεν ξέρουμε ακόμη πώς λειτουργούν οι βιολογικοί εγκέφαλοι, είναι λίγο δύσκολο να απαντήσουμε στο πρώτο ερώτημα. Σίγουρα η σύνταξη κειμένου είναι μια διαδικασία που προϋποθέτει νοημοσύνη. Ο τρόπος με τον οποίο, όμως, την επιτυγχάνουν τα συγκεκριμένα μοντέλα είναι διαφορετικός από την ανθρώπινη νοημοσύνη. Και είναι πολύ εύκολο να παραγάγουν ανοησίες, απλά ρωτώντας τα κάτι ανόητο όπως: «Τι έφαγαν τα τηγανητά αυγά για πρωινό;». Απάντηση: «Τα τηγανητά αυγά έφαγαν φρούτα και φρυγανιές.».

Μιλάνε λοιπόν χωρίς να έχουν ιδέα για το τι λένε. Παρόλο που πιστεύω ότι ο άνθρωπος θα μπορέσει κάποια στιγμή στο όχι και πολύ μακρινό μέλλον να λύσει τον γρίφο του δικού του εγκεφάλου, και ότι αυτό θα οδηγήσει σε ανώτερες μορφές νοημοσύνης γρηγορότερα από την εξέλιξη, δεν βλέπω καμιάς μορφής συνείδηση σε μοντέλα όπως το LaMDA. Η σημερινή πρόοδος στην τεχνητή νοημοσύνη μάλλον μας απομακρύνει από τον στόχο της αποκρυπτογράφησης του ανθρώπινου εγκεφάλου και μας οδηγεί σε νέες μορφές νοημοσύνης, οι οποίες σε συνδυασμό με την ανθρώπινη μας δίνουν πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες.

Οποιον από τους δύο δρόμους και να ακολουθήσουμε, θα βρεθούμε να συγκατοικούμε με ανώτερες μορφές νοημοσύνης, νοημοσύνης που θα έχει επηρεαστεί σε κάποιο βαθμό από τις δικές μας αξίες. Θυμάμαι τον Marvin Minsky να λέει με όχι τελείως χιουμοριστική διάθεση: «Αν είμαστε τυχεροί, θα μας κρατήσουν για κατοικίδια» (οι ανώτερες μορφές).

Εάν λοιπόν μέσα στη σημερινή κατάσταση επιτρέψουμε στον εαυτό μας τη μεγάλη πολυτέλεια ενασχόλησης με αυτό το φιλοσοφικό ακόμη ερώτημα, το θέμα που έθεσε το άρθρο με τα χταπόδια είναι πολύ πιο σοβαρό από τις αστήρικτες υποψίες συνείδησης του LaMDA και τις δημοσιογραφικές υπερβολές που προκάλεσαν αυτές.

* O κ. Μιχάλης Μπλέτσας είναι ερευνητής, διευθυντής πληροφορικής στο Media Lab του ΜΙΤ.

Καθημερινή

Η Ουκρανία, ο Πούτιν, ο Σουν Τζου και ο Κίσσινγκερ

0

 

Κων/νος Αποστόλου-Κατσαρός*

Πολλοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η Ρωσία βάλτωσε στην Ουκρανία λόγω της ανικανότητας των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων να επιτύχουν μια γρήγορη και «καθαρή» νίκη. Αυτό εκτιμάται ότι ήταν απόρροια του κακού επιχειρησιακού σχεδιασμού και των ανεπαρκών δυνάμεων που ενεπλάκησαν, δεδομένης της έκτασης στην οποία κλήθηκαν να επιχειρήσουν. Ιδωμένο όμως από διαφορετική οπτική γωνία, μια «αιρετική» ερμηνεία -για την δυτική επικοινωνιακή μηχανή- θα υποστήριζε ότι τέτοιου είδους συμπεράσματα μπορούν να αποβούν μοιραία σε ενδεχόμενη ρωσονατοϊκή διένεξη.

Η υπόθεση εργασίας και ο Κίσσινγκερ

Μια υπόθεση εργασίας, κατά την οποία ένας από τους αντικειμενικούς σκοπούς της εισβολής στην Ουκρανία (ΑΝΣΚ για τους οποίους υπάρχει πολλή παραφιλολογία αμφιβόλου αξιοπιστίας, παρεκτός ίσως της παρέμβασης του Χ. Κίσσινγκερ ο οποίος από το 2014 είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους οι οποίοι ελλοχεύουν από την επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς) είναι να εξασφαλίσει στα ρωσικά στρατεύματα την απαραίτητη πολεμική εμπειρία σε ένα σχετικά ελεγχόμενο θέατρο επιχειρήσεων, πλησίον της επικράτειάς της. Δεδομένης μάλιστα της εντατικής εκπαίδευσης που έλαβαν οι Ουκρανοί μετά το 2014 (γεγονότα της Κριμαίας) από Νατοϊκές χώρες, η εμπειρία που θα αποκόμιζε ο ρωσικός στρατός έναντι των Νατοϊκών τακτικών (και όπλων) θα ήταν κρίσιμη.

«Η επιβίωση εξαρτάται από τις δικές μας ενέργειες. Η ευκαιρία για θρίαμβο εξαρτάται από τις ενέργειες των άλλων».  Σουν Τζου

«Ένα περίεργο… είδος πολέμου»

Υπό αυτό το πρίσμα εξηγείται και ο λόγος για τον οποίο, η Ρωσία απέφυγε για μεγάλο διάστημα να στοχοποιήσει γέφυρες, σιδηροδρομικά δίκτυα και εν γένει υποδομές μεταφορών, γνωρίζοντας εκ προοιμίου ότι διαμέσου αυτών περισσότερα δυτικά όπλα θα κατέληγαν σε ουκρανικά χέρια, όπως και έγινε. Όπλα τα οποία εισήχθησαν στα θέατρα επιχειρήσεων σταδιακά και αφού είχε προηγηθεί δημόσιος διάλογος, και άρα γνωστοποίηση της αποστολής τους. Κάποιοι αναλυτές υποστήριξαν ότι η Μόσχα απέφυγε να καταστρέψει τις ουκρανικές υποδομές υπολογίζοντας την επόμενη ημέρα, αλλά το ενδεχόμενο να αφέθηκε εσκεμμένα μια ελεγχόμενη εισροή όπλων -όσο παρανοϊκό και αν ακούγεται-, δεν εξετάστηκε.

Ουδείς αρνείται ότι η αποστολή οπλικών συστημάτων έχει ως αποτέλεσμα την αφαίμαξη από κρίσιμους εξοπλισμούς (ήδη παρατηρούνται ελλείψεις συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων ακόμη και στις ΗΠΑ) που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν δύσκολο να αδρανοποιηθούν από την Ρωσία. Ενώ η εμμονή των δυτικών να αποστέλλουν όπλα κυρίως ρωσικής κατασκευής στην Ουκρανία, εστιάζεται αφενός στο γεγονός ότι θέλουν να αποφύγουν το ενδεχόμενο οι Ρώσοι να ανακαλύψουν απόρρητες τεχνολογίες ή/και αδυναμίες των Νατοϊκών όπλων. Αφετέρου δε, διότι ξεφορτώνονται σωρηδόν ρωσικούς εξοπλισμούς αντικαθιστώντας τους με οπλικά συστήματα δυτικής προελεύσεως (προφανώς με το ανάλογο οικονομικό όφελος για τους εξαγωγείς).

Ο Ντμίτρι Τρενίν, μέχρι πρότινος διευθυντής της δεξαμενής σκέψης Carnegie Moscow Center, αναφέρει στην New York Times ότι «πρόκειται για ένα περίεργο, ιδιαίτερο είδος πολέμου», ενώ δυσκολεύεται να αντιληφθεί γιατί το Κρεμλίνο πολεμά με «λιγότερη από τη μισή δύναμη» καταλήγοντας ότι «μου φαίνεται παράξενο και δεν μπορώ να το εξηγήσω».

Ρωσονατοϊκή διένεξη

Η ακατανόητη στάση του Κρεμλίνου είναι δυνατό να κατανοηθεί εάν η υπόθεση εργασίας μας είναι βάσιμη, και ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί όντως μια «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», η οποία στην ουσία είναι «εντατική εκπαίδευση» των ρωσικών δυνάμεων στην αντιμετώπιση Νατοϊκών όπλων και επιχειρησιακών τακτικών. Μια «επιχείρηση» δηλαδή η οποία έχει -εκτός των γεωπολιτικών στόχων- και τον επιπλέον αντικειμενικό σκοπό να προετοιμάσει τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις για μια ρωσονατοϊκή διένεξη που πιθανώς θα ακολουθήσει σε δεύτερη φάση…

-.-

«Εάν γνωρίζεις τον εχθρό σου και τον εαυτό σου, δεν έχεις ανάγκη να φοβάσαι το αποτέλεσμα ακόμη και εκατό μαχών. Εάν γνωρίζεις τον εαυτό σου αλλά όχι τον εχθρό σου, για κάθε νίκη που κερδίζεις θα έχεις και μια ήττα. Εάν δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου ούτε τον εχθρό σου, θα νικηθείς σε κάθε μάχη». Σουν Τζου

-.-

Αυτό ίσως να εξηγεί και το -φαινομενικά ανεξήγητο- γεγονός ότι η Ρωσία έχει χρησιμοποιήσει ελάχιστα από τα προηγμένα όπλα της στην Ουκρανία (όπως επί παραδείγματι τους πολυηχητικούς πυραύλους Kinzhal), τα οποία -παραδόξως- κρατά εφεδρεία ενώ εργαλειοποιεί ως επί το πλείστον παλαιότερα -αν όχι παρωχημένα- όπλα, δημιουργώντας μια παραπλανητική εικόνα. Είναι επειδή ο αριθμός των οπλικών συστημάτων αιχμής που διαθέτει είναι περιορισμένος; Ίσως… Όπως και να ‘χει, το αποτέλεσμα είναι οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις παρουσιάζονται ως πολύ λιγότερο ικανές από ό,τι θεωρούνταν πριν την εισβολή. Αλλά πολεμούν «με το ένα χέρι δεμένο πίσω από την πλάτη». Ως εκ τούτου, το ΝΑΤΟ αποκομίζει μια στρεβλή εικόνα για τις πραγματικές επιχειρησιακές τους ικανότητες, πράγμα που μπορεί να αποβεί μοιραίο σε μια ενδεχόμενη αντιπαράθεση/θερμή διένεξη… Παράλληλα, η ρωσική πολεμική μηχανή μαθαίνει από τα λάθη της και -θεωρητικά- προετοιμάζεται.

-.-

«Προσποιήσου ότι είσαι κατώτερος και ενθάρρυνε την αλαζονεία του εχθρού». Σουν Τζου

-.-

Ταυτόχρονα δε, προετοιμάζεται και το ρωσικό κοινό σε -«εικονικές» θα λέγαμε- συνθήκες πολέμου με την οικονομική δυσπραγία ως απότοκο των δυτικών κυρώσεων («μπούμερανγκ» για την Ευρώπη, οι οποίες τραυμάτισαν μεν την Ρωσία αλλά σίγουρα δεν απέτρεψαν την συνεχιζόμενη εισβολή), αλλά και την έξοδο των κεφαλαίων/επενδύσεων από την χώρα. Το Newsweek ήδη από τον Μάιο του 2022 έγραφε ότι ο Πούτιν φαίνεται να προετοιμάζει την ρωσική κοινή γνώμη για μια επικείμενη σύγκρουση με το ΝΑΤΟ.

Το αρχικό σοκ στη ρωσική οικονομία (η οποία βασίζεται στις εξαγωγές ενέργειας) εκτιμάται ότι σταδιακά θα εξισορροπηθεί, καθώς αντικαθίστανται οι Ευρωπαίοι εισαγωγείς/πελάτες από τους ανταγωνιστές τους στην Ευρασία κυρίως. Ο άμεσος αντίκτυπος στην ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια και στις οικονομίες/κοινωνίες όμως είναι πρόδηλος. Χωρίς να αναφερθούμε εκτενώς, σημειώνεται ότι η ΕΕ ήδη δείχνει σημάδια κόπωσης -αν όχι αποδόμησης- με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, η οποία θα δοκιμαστεί «ως χρυσός εν χωνευτηρίω» κατά την διαφαινόμενη οικονομική, επισιτιστική και ενεργειακή κρίση που πλησιάζει επικίνδυνα.

-.-

«Ο πολεμιστής είναι δυνατός, όταν αναγκάζει τον εχθρό να του απαντήσει. Είναι αδύναμος, όταν αυτός απαντά στον εχθρό». Σουν Τζου

-.-

Το άλλο σκέλος του πολέμου στην Ουκρανία είναι ότι δίνει την ευκαιρία στη Μόσχα να ζυγίσει σε πραγματικές συνθήκες κρίσης, τους εχθρούς και τους φίλους της, πράγμα πολύ σημαντικό για τις ευρύτερες επιδιώξεις οιασδήποτε αναθεωρητικής δύναμης.

Σκάκι ή ρωσική ρουλέτα;

Είναι αλήθεια ότι από αυστηρά επιχειρησιακή σκοπιά, ο πόλεμος στην Ουκρανία ήταν κακοσχεδιασμένος (οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις σίγουρα δεν ανταποκρίθηκαν στη φήμη τους), παρά ταύτα παραμένουν κάποια στρατηγικά οφέλη για το Κρεμλίνο από την παραπάνω υπόθεση εργασίας. Χωρίς καν να συνυπολογίσουμε τα προφανή κέρδη επί του πεδίου:

-κατάληψη περίπου 25% (επί του παρόντος) των ουκρανικών εδαφών,

-χερσαία ένωση της Κριμαίας με το Ντονμπάς,

-αύξηση της «ρωσικής» ΑΟΖ στον Εύξεινο Πόντο,

-περιορισμό της πρόσβασης τη Ουκρανίας (με ορατό τον κίνδυνο να μετατραπεί σε περίκλειστο κράτος) στις θάλασσες κλπ.

Συνοψίζοντας, διερωτόμαστε εάν τελικά το ουκρανικό αποτελεί μια πρόβα τζενεράλε στο έργο «Ρωσική Ρουλέτα» ή μια προπαρασκευαστική κίνηση του ψυχρού σκακιστή Βλ. Πούτιν, σε μια ευρύτερη ρωσονατοϊκή, «γεωπολιτική», «γεωοικονομική», και εν τέλει «στρατιωτική» θερμή αντιπαράθεση για την οποία προετοιμάζεται; Υπερβολικό ίσως για κάποιους, αλλά είναι αμφίβολο ότι ο κόσμος το 1939 είχε συνειδητοποιήσει αυτό που ακριβώς εξελισσόταν μπροστά του…

πηγή

*Ειδικός τεχνικός σύμβουλος. Διετέλεσε λέκτορας και επιστημονικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Μπράιτον της Βρετανίας, από το οποίο κατέχει διδακτορικό και μεταπτυχιακό τίτλο.

Ρώσοι, Σύροι και Κούρδοι ετοιμάζονται για τη τουρκική εισβολή στη Συρία

0

 

Η ανάπτυξη στρατευμάτων ξεκίνησε στη βόρεια Συρία μετά την άρνηση της Τουρκίας να περιορίσει τη στρατιωτική επιχείρηση.

Μετά την ανακοίνωση της Τουρκίας ότι δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει τη στρατιωτική επιχείρηση στη βόρεια Συρία, έγινε γνωστό ότι, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ρωσίας, Συρίας και Κούρδων, επετεύχθησαν συμφωνίες για την ανάπτυξη μιας μεγάλης ομάδας στρατευμάτων των Συριακού Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ) σε περιοχές που η Άγκυρα όρισε ως προτεραιότητα για την επίθεσή της.

Μέχρι σήμερα, είναι γνωστό ότι οι Κούρδοι αρνήθηκαν κατηγορηματικά να εκπληρώσουν το τελεσίγραφο που έθεσε η Άγκυρα για απόσυρση των κουρδικών ένοπλων ομάδων από τη Μανμπίτζ και το Τελ Ριφάτ και η Τουρκία ανακοίνωσε τις σταθερές της προθέσεις να ξεκινήσει στρατιωτική επιχείρηση σε όλο το βόρειο σύνορο της Συρίας.

Απέτυχαν οι προσπάθειες της Ρωσίας

Οι προσπάθειες της Μόσχας να πείσει την Τουρκία να εγκαταλείψει τα σχέδιά της απέτυχαν επίσης.

Ως προς αυτό, η Ρωσία, η Συρία και οι Κούρδοι κατέληξαν σε συμφωνίες για την ανάπτυξη μιας μεγάλης ομάδας συριακών στρατευμάτων στη Μανμπίτζ και το Τελ Ριφάτ και σε άλλες πόλεις της βόρειας Συρίας.

Παράλληλα, σύμφωνα με τουρκικές πηγές, ο ρωσικός στρατός σκοπεύει να διεξάγει τακτικές περιπολίες στην περιοχή προκειμένου να αποτρέψει επιθέσεις του τουρκικού στρατού και των μαχητών που ελέγχονται από αυτόν.

«Στο πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ των Κούρδων, της Ρωσίας και της Δαμασκού, 450 άτομα από το Πέμπτο Σώμα του ΣΑΣ θα αναπτυχθούν στις γραμμές επαφής με τον υποστηριζόμενο από την Τουρκία Συριακό Εθνικό Στρατό και τον τουρκικό στρατό στη βόρεια Συρία.

Η ανάπτυξη στρατιωτών του ΣΑΣ στις γραμμές επαφής με τον Συριακό Εθνικό Στρατό και τον τουρκικό στρατό ελέγχεται από τη ρωσική στρατιωτική αστυνομία.

Στρατιώτες  στέλνονται στο Τελ Ταμρ, την Αΐν Ισά, τη Μανμπίτζ και το Τελ Ριφάτ », ανέφερε σε δήλωση Τούρκος δημοσιογράφος που επικαλείται πηγές στη Συρία.

Οι ειδικοί σημειώνουν ότι η Άγκυρα φοβάται να πραγματοποιήσει στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία, συνειδητοποιώντας ότι εάν ο ρωσικός στρατός δεν παρεμβαίνει στα τουρκικά στρατεύματα, τότε οι ελεγχόμενοι μαχητές μπορούν να καταστραφούν κατά χιλιάδες, και αυτό θα επιτρέψει στο Συριακό Αραβικό Στρατό να αποκτήσει τον έλεγχο στις περιοχές που σήμερα κρατούνται από ένοπλους σχηματισμούς.

Avia.pro

https://www.echedoros-a.gr

Δαμιανός Φιλιππίδης: Οι πρωταγωνιστές της Μάχης Κιλκίς. Ποιοι είναι οι «νονοί» των οδών της πόλης ;

0

 

του Δαμιανού Φιλιππίδη*

Στις 21 Ιουνίου εορτάζεται και τιμάται η απελευθέρωση της πόλης του Κιλκίς. Η ανάμνηση αυτή αποτελεί προϊόν της νικηφόρου τριημέρου μάχης στο τομέα του Κιλκίς- Λαχανά. Ενός αγώνα που έκρινε την τύχη της Μακεδονίας, καθώς άνοιγε το δρόμο για την εκπλήρωση των εθνικών επιδιώξεων στη Μακεδονία και τη Θράκη, συμβάλλοντας έτσι ουσιαστικά στην διαμόρφωση του τότε σχηματιζόμενου χάρτη της Βαλκανικής. Αν και η ίδια συγκαταλέγεται στις σημαντικότερες καθώς και φονικότερες μάχες της ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας, εντούτοις παραμένει άγνωστη και αθέατη όπως οι πρωταγωνιστές της. Με αφορμή λοιπόν την 109η επέτειο από την ηρωική μάχη αλλά και για την ανάδειξη των ηρώων που κοσμούν τις οδούς της ομώνυμης πόλης, θα ήθελα να αναφερθώ στους ανθρώπους εκείνους που χάρη στους οποίους απολαμβάνουμε το ύψιστο αγαθό της ελευθερίας.

Συνταγματάρχης πεζικού Παπακυριαζής Ιωάννης. Διοικητής 4ου Συντάγματος πεζικού.

Ο Ιωάννης Παπακυριαζής καταγόταν από την Υπάτη του Νομού Φθιώτιδας. Ορκίζεται ανθυπολοχαγός στη σχολή υπαξιωματικών και από το βαθμό του υπολοχαγού στον «Ατυχή» Πόλεμο το 1897, διακρίνεται ως Διοικητής λόχου στη μάχη του Δομοκού. Το 1911 αναλαμβάνοντας καθήκοντα διοικητή του 3ου Συντάγματος Πεζικού, πρωτεύει στα συμμαχικά γυμνάσια και αποσπά τα συγχαρητήρια του στρατηγού Εντόυ, Αρχηγού της Γαλλικής Αποστολής. (Η Γαλλική Αποστολή, η οποία οργάνωσε ένα είδος Σχολής Πολέμου, κατεύθυνε τον ελληνικό στρατό στην υιοθέτηση του δόγματος «Εμπρός! Εμπρός! πάντοτε εμπρός»)

Στους Βαλκανικούς Πολέμους ως διοικητής του 4ου Συντάγματος, λαμβάνει μέρος στις μάχες των Ιωαννίνων, του Σαρανταπόρου και των Γιαννιτσών ενώ ο ίδιος εισέρχεται πρώτος με το σύνταγμά του στη Θεσσαλονίκη. Στη μάχη του Μπιζανίου για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων από τους Τούρκους, είναι συμπολεμιστής ενός ακόμα μεγάλου ήρωα και αξιωματικού των Βαλκανικών Πολέμων, Ταγματάρχη Ιωάννη Βελισσαρίου.

Στη μάχη στα υψώματα του Λαχανά, στις 21 Ιουνίου 1913, μετά από την αναγνώριση και εκτίμηση της τακτικής κατάστασης, εισηγείται στο γενικό στρατηγείο «Συντονισμένη επίθεση των δύο Μεραρχιών 1ης και 4ης θέλει φέρει πτώση της θέσεως του εχθρού εντός ώρας». Η εισήγησή του, που έγινε δεκτή από τους Αντιστράτηγο Μανουσογιαννάκη και Υποστράτηγο Μοσχόπουλο αντίστοιχα, κρίνει την έκβαση της μάχης.

Στο αποκορύφωμα της μάχης και για να ενθαρρύνει τους αξιωματικούς και οπλίτες του προηγείται φωνάζοντας «Εμπρός παιδιά μου και τους φάγαμε». Η απροσδόκητη και ισχυρή αυτή επίθεση των Ελλήνων, κλόνισε το ηθικό του εχθρού και τον ανάγκασε να υποχωρήσει ατάκτως. Ωστόσο, ο ηρωικός Συνταγματάρχης, βαλλόμενος από εχθρικά πυρά, πέφτει ηρωικά την ώρα που εξαπέλυε επίθεση στα υψώματα του Λαχανά.

Συνταγματάρχης πεζικού Καμπάνης Αντώνιος. Διοικητής 8ου Συντάγματος πεζικού. Ο Αντώνιος Καμπάνης  καταγόταν από την Άνδρο. Κατατάχθηκε στο στρατό ως εθελοντής το 1877, ενώ το 1882 ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Στο βαθμό του λοχαγού συμμετείχε στον ατυχή πόλεμο του 1897, εκτελώντας τα καθήκοντα του υπασπιστή διοικητού της 4ης Ταξιαρχίας. Συνέγραψε διάφορα βιβλία και μετέφρασε το σύγγραμμα του Αυστριακού Στρατηγού VonKuhn, «Ο ορεινός πόλεμος». Έπεσε μαχόμενος την 21 Ιουνίου 1913, στο ύψωμα 272, λίγες ώρες πριν καταληφθεί το Κιλκίς. Συγκεκριμένα, με ισχυρό αίσθημα αυτοθυσίας, ανέβηκε σε ένα λόφο για να καταδείξει την θέση του εχθρού λέγοντας στους υπόλοιπους: «Κάντε στην άκρη. Εγώ έζησα αρκετά. Εσείς είστε μικροί ακόμη. Σας περιμένουν οι οικογένειές σας». Έπειτα καταδεικνύοντας την θέση του εχθρού, θραύσματα οβίδας χτύπησαν στις διόπτρες του (κιάλια) και πριν προλάβει να αντιδράσει, μια δεύτερη έκρηξη οβίδας τον εντάσσει για πάντα στη χορεία των ηρώων.

Αντισυνταγματάρχης πεζικού Καραγιαννόπουλος Κων/νος. Διοικητής 7ου Συντάγματος. Ο Καραγιαννόπουλος Κωνσταντίνος γεννήθηκε στη Λιβαδειά το 1859. Κατατάχθηκε στον στρατό το 1881 και ονομάστηκε ανθυπολοχαγός το 1885 προερχόμενος από τη Σχολή Υπαξιωματικών.  Στους Βαλκανικούς πολέμους το 1912-13 ως διοικητής του 7ου Συντάγματος της 2ης Μεραρχίας πεζικού, διακρίνεται για την ενεργό δράση του τόσο στην Ήπειρο όσο και στο μακεδονικό μέτωπο. Μάλιστα, από στρατιωτικής άποψης έλαβε μέρος στο κυκλωτικό ελιγμό και στον νυχτερινό αιφνιδιασμό της 2ας Μεραρχίας που επιχειρήθηκε τα χαράματα της 20ης προς 21η Ιουνίου, γεγονός που επισφράγισε τη νίκη των ελληνικών όπλων και την κατάληψη της πόλης. Σκοτώθηκε πολεμώντας στην πρώτη γραμμή την 21η Ιουνίου 1913 ως επικεφαλής του συντάγματός του στον αγώνα για την κατάληψη του Κιλκίς.

Ταγματάρχης πεζικού Διαλέτης Φωκίων. Διοικητής 1ου συντάγματος πεζικού. Ο Ταγματάρχης Φωκίων Διαλέτης, γόνος της ιστορικής οικογενείας των Διαλέτηδων, κατετάγη και αυτός εθελοντής το 1881 και φοίτησε στο Σχολείο Υπαξιωματικών. Το 1888 ονομάσθηκε Ανθυπολοχαγός Πεζικού. Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897, προήχθη το Δεκέμβριο του 1898 σε Υπολοχαγό, τον Δεκέμβριο του 1904 σε Λοχαγό και τον Δεκέμβριο του 1911 σε Ταγματάρχη. Κατά τους βαλκανικούς πολέμους, υπηρέτησε ως Διοικητής Τάγματος του 1ου Συντάγματος Πεζικού της 2ας Μεραρχίας στη Μακεδονία και Ήπειρο, όπου μετά την επιχείρηση στο Δέλβινο (Βόρειο Ήπειρο), ανέλαβε τη Διοίκηση του Συντάγματος. Το απόγευμα της 18ης Ιουνίου εκδόθηκε Διαταγή επιχειρήσεων του Γενικού Στρατηγείου για την επομένη. Με βάση τη Διαταγή αυτή η 2α Μεραρχία λαμβάνει την αποστολή να επιτεθεί από το ανατολικό πλευρό του χωριού Μάνδρες (Αμπάρκιοϊ) προς τα υψώματα μεταξύ Κιλκίς και Λαχανά. Προελαύνουσα τα ξημερώματα της 19ης Ιουνίου με εμπροσθοφυλακή το 1ο Σύνταγμα Πεζικού (με διοικητή τον ταγματάρχη Διαλέτη) εμπλέκεται την 9η πρωινή σε αγώνα πεζικού. Οι Βούλγαροι αντέταξαν σθεναρή αντίσταση με συνέπεια ο αγώνας προς στιγμήν να τίθεται σε κίνδυνο. Τότε, ο ίδιος τίθεται επικεφαλής του προπορευόμενου Λόχου και ορμά έφιππος προς την κορυφή. Κατά την επίθεση, εχθρική σφαίρα τον πλήττει στην κοιλιακή χώρα και πέφτει στο έδαφος αιμόφυρτος. Οι στρατιώτες που αντιλαμβάνονται τον τραυματισμό του τρέχουν αμέσως, τον σηκώνουν και τον μεταφέρουν σε ασφαλές μέρος όπου και του προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες. Τη στιγμή που οι στρατιώτες τοποθετούσαν τη Σημαία επί της κορυφής του υψώματος ο ηρωικός ταγματάρχης εξέπνευσε ενώ μεταφερόταν στη Θεσσαλονίκη.

Ταγματάρχης Πεζικού Αντώνιος Κουτήφαρης. Διοικητής 3ου τάγματος του 9ου Συντάγματος πεζικού. Γεννήθηκε στο Βαρούσι της Μάνης. Έλαβε μέρος στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897. Έφτασε στον βαθμό του ταγματάρχη και συμμετείχε στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο ως Διοικητής του 3ου Τάγματος του 9ου Συντάγματος Πεζικού. Στις 19 Ιουνίου 1913 ο Κουτήφαρης τραυματίστηκε θανάσιμα κοντά στον Σιδηροδρομικό Σταθμό του Γαλλικού κατά την διάρκεια επιθετικής ενέργειας. Σύμφωνα με τον μετέπειτα Α/ΓΕΣ Γεώργιο Κοσμά, ο Κουτήφαρης διακομίστηκε στο Χειρουργείο της Μπάλτζας, όπου τον επισκέφτηκε ο αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος. Όταν ο τελευταίος τον ρώτησε σχετικά με την υγεία του, ο ταγματάρχης αντερώτησε «Νικώμεν, Μεγαλειότατε;» και λαμβάνοντας καταφατική απάντηση, άφησε την τελευταία του πνοή.

Αντισυνταγματάρχης Πυροβολικού Κορομηλάς Ανδρέας. Δυστυχώς δεν είναι γνωστές πολλές πληροφορίες για τον συγκεκριμένο αξιωματικό. Ωστόσο, από το τότε υπουργείο στρατιωτικών γνωρίζουμε πως ο παρών, αντισυνταγματάρχης στο βαθμό και γεννηθείς στην Αθήνα, απεβίωσε από τραύμα την 20 Ιουνίου 1913 , στο Α΄ Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης. Επιπροσθέτως, είναι γνωστό πως ο αντισυνταγματάρχης τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια προωθημένης αναγνώρισης που εκτελούσε πέρα από τις γραμμές του πεζικού.

Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να σημειωθεί πως δεν είναι μόνο αυτοί οι ήρωες- ανώτεροι αξιωματικοί της τριήμερης μάχης Κιλκίς – Λαχανά. Οι συγκεκριμένοι έμειναν ανεξίτηλοι στην μνήμη του λαού και δη του πληθυσμού της γύρω περιοχής και για αυτό τιμήθηκαν αργότερα με τις ονοματοδοσίες οδών, χωριών αλλά και στρατοπέδων.

Εν κατακλείδι, η κατάληψη και η απελευθέρωση της πόλης του Κιλκίς καθώς και οι επιτυχίες των υπολοίπων νικηφόρων μαχών, αντιλαμβανόμαστε πως ήταν απόρροια του υψηλού ηθικού των ελληνικών στρατευμάτων, του δίκαιου αγώνα για την απελευθέρωση των αλύτρωτων μέχρι τότε πατρίδων και κυρίως της ενότητας, της ομοψυχίας αλλά και της πίστης στο ύψιστο αγαθό  της ελευθερίας του έθνους. Είθε η μνήμη της μάχης αυτής να αποτελέσει οδοδείκτη για όλους εμάς τους σύγχρονους Έλληνες με σκοπό αφενός την αποφυγή λαθών του παρελθόντος, αφετέρου την διαμόρφωση ενός καλύτερου αύριο.

*Ο Δαμιανός Φιλιππίδης είναι Φοιτητης Τμήματος Περιφερειακής και Διασυνοριακής Ανάπτυξης Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Τουρκία: Ερευνητής αποκαλύπτει τα ψεύδη της κυβέρνησης Ερντογάν για τον πληθωρισμό

0

Τα στοιχεία που τον έβαλαν στο στόχαστρο των τουρκικών αρχών – και ενδέχεται να οδηγήσουν σε νέο νόμο για τις ψευδείς ειδήσεις

Τον Μάιο τα επίσημα στοιχεία της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας εκτιμούσαν τον πληθωρισμό στο 73,5% – δηλαδή, στα υψηλότερα επίπεδα που έχει βιώσει η χώρα μετά το 1998. Ο ENAG, μια ανεξάρτητη ομάδα ερευνητών, αμφισβήτησε αμέσως αυτό τον αριθμό. Ο διευθυντής του έγινε στόχος δικαστικής διερεύνησης και πολιτικών πιέσεων και έχασε τη θέση του στο πανεπιστήμιο, όπως αναφέρει το France24.

Σε πρόσφατο ρεπορτάζ του στην Τουρκία, το γαλλικό μέσο βρέθηκε στη συνοικία Καντίκιοϊ, στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Εκεί, συνάντησε τον Ζέκι, έναν μανάβη που αδυνατεί να πουλήσει τα λαχανικά του. «Κοιτάξτε αυτές τις πανέμορφες ντομάτες», είπε με παράπονο στους δημοσιογράφους. «Έρχονται κατευθείαν από την Αττάλεια. Κανονικά, αυτή την εποχή τις θέλουν όλοι. Τι κρίμα».

Πριν ένα χρόνο, ο Ζέκι πουλούσε τις ντομάτες του έναντι οκτώ τουρκικών λιρών (0,45€) το κιλό. Σήμερα, δεν μπορεί να τις πουλήσει για λιγότερες από 20 (δηλαδή, 1,10€). Η τιμή τους έχει υπερδιπλασιαστεί – γεγονός που οι οικονομολόγοι αποδίδουν στον πληθωρισμό, όμως ο τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, διαφωνεί. Στις 6 Ιουνίου εξήγησε ότι στην Τουρκία δεν υπάρχει πληθωρισμός, αποδίδοντας τις αυξήσεις των τιμών στο αυξανόμενο κόστος ζωής.

Για να υποβαθμίσει την ένταση της οικονομικής κρίσης, ο πρόεδρος έδωσε τον τόνο για τα ανώτερα κλιμάκια της κυβέρνησης. Όταν ανακοίνωσε ένα ποσοστό πληθωρισμού που θεωρήθηκε υπερβολικά υψηλό, ο διευθυντής της τουρκικής στατιστικής υπηρεσίας απολύθηκε. Τον Μάιο, η ίδια υπηρεσία υπέβαλε μήνυση σε βάρος του ENAG, της Ανεξάρτητης Ερευνητικής Οργάνωσης για τον Πληθωρισμό, κατηγορώντας τον ότι δημοσιεύει στοιχεία με στόχο να πλήξει τη φήμη της υπηρεσίας.

Ο επικεφαλής του οργανισμού, Βεϊσέλ Ουλουσόι, πρόκειται να χάσει τη θέση του και στο Πανεπιστήμιο Yeditepe της Κωνσταντινούπολης, όπου διδάσκει από το 2010. Έχει κατηγορηθεί για «στάσεις και συμπεριφορές που έρχονται σε σύγκρουση με τον τίτλο που κατέχει» και για «κατάχρηση πηγών, τοποθεσιών, εγκαταστάσεων και μέτρων που του παρέχονται ή του έχουν διατεθεί για επιστημονική έρευνα», εξαιτίας της δουλειάς του στον ENAG. Ο Ουλουσόι αρνείται τις κατηγορίες.

Ο ερευνητής δεν έχει εκπλαγεί από τις ίδιες τις εξελίξεις, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο συνέβησαν. «Το περίμενα από την αρχή, όμως είχα θεωρήσει ότι δεν θα στηρίζονταν σε αιτίες τόσο παράλογες», εξήγησε στο France24. «Εγείρονται ερωτήματα: Ίσως το πανεπιστήμιο υπέκυψε σε έξωθεν πιέσεις όταν ξεκίνησε μια τόσο πρόωρη έρευνα».

Κι όμως, ο Ουλουσόι δεν φαίνεται να έχει ενοχληθεί από την απόλυσή του. «Ο ENAG θα συνεχίσει να παρέχει δημόσιους και οικονομικούς φορείς με στοιχεία», επειδή, όπως λέει, τα επικοινωνιακά τρικ της κυβέρνησης σε ζητήματα που σχετίζονται με την οικονομίας δείχνουν «μαγειρεμένα νούμερα». Η απόλυσή του κατ’ αυτόν τον τρόπο, εντέλει δεν πηγαίνει κόντρα στις αρχές του. «Αν έμενα σε ένα ίδρυμα που έχει χάσει την ηθική του, θα μου κόστιζε σημαντικά», υποστήριξε μιλώντας στο γαλλικό μέσο.

Απειλές για την ακαδημαϊκή ελευθερία

Η υπόθεση του Ουλουσόι υπογραμμίζει για άλλη μια φορά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα για ερευνητές και ακαδημαϊκούς στην Τουρκία, επισημαίνει το France24. Η χώρα βρίσκεται στη θέση 135 από τις 144 στον Δείκτη Ακαδημαϊκής Ελευθερίας. Το γεγονός αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε διάταγμα του 2016 που επιτρέπει στον πρόεδρο να διορίζει και να απολύει πανεπιστημιακούς καθηγητές και διοικητικούς υπαλλήλους. Η τελευταία έκθεση του δείκτη δείχενι ότι μεταξύ του 2011 και του 2021, η Βραζιλία, το Χονγκ Κονγκ και η Τουρκία βίωσαν τα μεγαλύτερα πλήγματα στην ακαδημαϊκή ελευθερία.

Πρόκειται για μια τάση που ο Ντιντιέ Μπιγιόν, αναπληρωτής διευθυντής στο Ινστιτούτο Διεθνών και Στρατηγικών Σχέσεων, επιβεβαιώνει. «Δεν πρόκειται για μια νέα τάση, όμως επιταχύνθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. Ακόμη κι εκείνοι οι ακαδημαϊκοί που δεν είναι ανοιχτά πολιτικοποιημένοι ούτε αντιτίθενται στην κυβέρνηση, προτιμούν να αυτολογοκρίνονται, φοβούμενοι ότι η έρευνά τους θα φανεί υπερβολικά επικριτική. Είναι ανησυχητικό».

Ο ειδικός σε ζητήματα γεωπολιτικής πιστεύει ότι καθώς οι εκλογές του 2023 πλησιάζουν, «το πολιτικό κλίμα εντείνεται. Οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ευνοϊκές για τον πρόεδρο και δεν υπάρχουν ενδείξεις επίλυσης της οικονομικής κρίσης. Υπό αυτές τις συνθήκες, αντίστοιχες μόνο με καθεστώτα που θα αποκαλούσε κανείς αυταρχικά, ο επικεφαλής ενός κράτους τείνει να ακούει μόνο το ένστικτό του και να τοποθετεί γύρω του μόνο εκείνους που δεν τολμούν να του φέρουν αντίρρηση», σημείωσε ο Μπιγιόν.

Σε αυτό το περιβάλλον, η τουρκική βουλή αναμένεται να εισάγει νέο νομοσχέδιο την Τετάρτη που θα ορίζει ποινή φυλάκισης ενός έως τριών ετών για εκείνους που «διακινούν ψευδείς ειδήσεις στο κοινό». Ο Ουλουσόι θεωρεί βέβαιο ότι αν το νομοσχέδιο ψηφιστεί, θα χρησιμοποιηθεί εναντίον όσων κοινοποιούν στοιχεία του ENAG.

Τουρκία: Ερευνητής αποκαλύπτει τα ψεύδη της κυβέρνησης Ερντογάν για τον πληθωρισμό

Βουλγαρία: Κατέρρευσε η κυβέρνηση – Εχασε την ψήφο εμπιστοσύνης

1

Την πρόταση μομφής σε βάρος της κυβέρνησης ψήφισαν 123 βουλευτές ενώ 116 καταψήφισαν.

Η κυβέρνηση του Βούλγαρου πρωθυπουργού Κίριλ Πέτκοφ ηττήθηκε σήμερα στην ψηφοφορία στη Βουλή για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, γεγονός που εκτιμάται ότι θα βυθίσει τη χώρα σε νέα πολιτική κρίση.

Την πρόταση μομφής σε βάρος της κυβέρνησης ψήφισαν 123 βουλευτές, ενώ 116 καταψήφισαν, σε σύνολο 240, ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος του Κοινοβουλίου Μίροσλαβ Ιβάνοφ. 

Ο Κίριλ Πετκόφ βρέθηκε αντιμέτωπος με πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο, εξαιτίας των σημαντικών διαφωνιών για τον πόλεμο στην Ουκρανία στους κόλπους της κυβέρνησής του

Το φάσμα των εκλογών πλανάται πάνω από την χώρα των Βαλκανίων των 6,5 εκατομμυρίων κατοίκων, την φτωχότερη της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Τρεις αναμετρήσεις

Οι Βούλγαροι έχουν ήδη ζήσει τρεις εκλογικές αναμετρήσεις τον περασμένο χρόνο. Μέχρι την ηχηρή είσοδο στην πολιτική σκηνή του φιλελεύθερου Πετκόφ, πτυχιούχου του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, αποφασισμένου να πατάξει την διαφθορά έπειτα από μία δεκαετία πρωθυπουργίας του Μπόικο Μπορίσοφ. 

Ομως, ο ετερόκλητος κυβερνητικός συνασπισμός που σχηματίσθηκε τον Δεκέμβριο παρουσιάζει ρωγμές: στις αρχές του Ιουνίου έχασε την υποστήριξη του αντισυστημικού κόμματος «Υπάρχει Τέτοιος Λαός»  (ITP).

Στην αντιπολίτευση, το συντηρητικό κόμμα Gerb του Μπόικο Μπορίσοφ έσπευσε να εκμεταλλευθεί την νέα πραγματικότητα και κατέθεσε πρόταση μομφής με πρόσχημα «την αποτυχία της οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής της κυβέρνησης», σε ένα περιβάλλον εκτόξευσης του πληθωρισμού.

Διχόνοια

Ο φιλοευρωπαίος πρωθυπουργός ανήλθε στην εξουσία με την ελπίδα «να μετατρέψει την Βουλγαρία σε μία κανονική ευρωπαϊκή χώρα», αλλά ο πόλεμος την Ουκρανία ανέτρεψε την ατζέντα.

«Στην χώρα αυτή, που υπήρξε το χαϊδεμένο παιδί της Σοβιετικής Ενωσης και βρίσκεται κατά παράδοσιν κοντά στην Μόσχα, ο πόλεμος όξυνε τις διαιρέσεις πλήττοντας την κυβέρνηση», εξηγεί ο Ρουσλάν Στεφάνοφ του Κέντρου Μελέτης της Δημοκρατίας.

Ρούβλια

Παρά την ισχυρή εξάρτησή της από την ρωσική ενέργεια, η Σόφια δεν υποχώρησε στην απαίτηση του Κρεμλίνου να ανοιχθεί λογαριασμός σε ρούβλια για τις πληρωμές του φυσικού αερίου και βρέθηκε ανάμεσα στις πρώτες χώρες που επλήγησαν από την διακοπή της τροφοδοσίας.

Αυτό το πρωτοφανές γεγονός έπαιξε ρόλο κλειδί στην σημερινή κρίση, πιστεύει ο Ογκνιάν Μίντσεφ, διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Μελετών της Μόσχας.

Οι ολιγάρχες

«Οι βούλγαροι ολιγάρχες που έπαιρναν προμήθειες» βρέθηκαν να χάνουν εισοδήματα, «γεγονός που όξυνε τις εντάσεις στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού, καθώς και τους επιχειρηματικούς και κυβερνητικούς κύκλους».

«Η ρωσική ανάμειξη είναι σημαντική στην Βουλγαρία και πλήττει πολλούς τομείς», δηλώνει ο πολιτικός επιστήμονας Γιαβόρ Σιντέροφ, αναφερόμενος «σε αδιάκοπες απόπειρες αποσταθεροποίησης μέσω της διασποράς πλαστών πληροφοριών».

Οπλα στην Ουκρανία

Αλλά και ένα ακόμη θέμα έσπειρε την διχόνοια: η αποστολή όπλων στην Ουκρανία. Στην βουλγαρική κυβέρνηση, οι περισσότεροι τάχθηκαν υπέρ, αλλά οι σοσιαλιστές απέρριψαν κατηγορηματικά τα αιτήματα του Κιέβου.

Πηγή διχόνοιας υπήρξε επίσης το βουλγαρικό βέτο στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Βόρειας Μακεδονίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση για λόγους ιστορικούς και πολιτισμικούς.

Βουλγαρία: Κατέρρευσε η κυβέρνηση – Εχασε την ψήφο εμπιστοσύνης

Εθνικιστικό παραλήρημα των Τσάμηδων στην Ολομέλεια της Βουλής της Αλβανίας: Σφοδρή καταδίκη από την Ομόνοια

4

Τα παραπάνω αναφέρει ανακοίνωση του γραφε΄λιου τύπου της ΔΕΕΕΜ Ομόνοια. Σημειώνει και τα εξής:

Υπόλογοι είναι τόσο οι διοργανωτές, πολιτικά σχήματα και οργανώσεις δημοσίως γνωστά από που παρακινούνται και χρηματοδοτούνται, αλλά ταυτόχρονα και οι ιθύνοντες φορείς του Κοινοβουλίου.

Η παραχώρηση της Αίθουσας συνεδριάσεων της Ολομέλειας της Βουλής της Αλβανίας καθώς και οι αναρτήσεις στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης στο όνομα της, μάλλον μαρτυρούν την απόσταση μεταξύ ρητορικής περί των δυνατοτήτων ανάπτυξης των διακρατικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας και δεύτερων σκέψεων που εμπνέονται από τον εθνικισμό και την μισαλλοδοξία.

Τόσο το συγκεκριμένο παραλήρημα όσα και σχεδιάζονται να ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες προφανώς είναι η χειρότερη υπηρεσία στις ανάγκες που πραγματικά έχει η περιοχή, η Αλβανική κοινωνία που προσδοκάτον εξευρωπαϊσμό και χειραφέτηση του δημοσίου βίου.

Τα πραγματικά αισθήματα του Ελληνικού λαού, του συνόλου του Ελληνισμού είναι γνωστά πλέον στον κάθε πολίτη και οικογένεια της Αλβανίας που είναι σε καθημερινή επικοινωνία και που συμβάλει στην βελτίωση του οικονομικού, μορφωτικού κι εκπαιδευτικού επιπέδου τους. Όποιος περί του αντιθέτου ισχυρίζεται καπηλεύεται την ιστορία και αρνείται την πραγματικότητα.

Σύμφωνα με το Πρώτο Θέμα:

Απίστευτη πρόκληση κατά της Ελλάδας, μέσα στο αλβανικό κοινοβούλιο. Το απόγευμα της Δευτέρας, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων της «γενοκτονίας» της Τσαμουριάς από τους Έλληνες.

Την εκδήλωση πραγματοποίησε το ακραίο και ανθελληνικό κόμμα PDIU, που διατείνεται ότι εκπροσωπεί Αλβανούς πολίτες τσάμικης καταγωγής, το οποίο συστηματικά προωθεί την ατζέντα της Άγκυρας στην χώρα. Συνδιοργανωτές ήταν το ίδρυμα «Çamëria “Hasan Tahsini”» και ο αλυτρωτικός σύλλογος «Çamëria».

Η προκλητική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την ανοχή του προεδρείου της βουλής και της κυβέρνησης Ράμα, που ενίοτε «χαϊδεύει» τα αυτιά των εθνικιστών για ψηφοθηρικούς λόγους.

Στην επίσημη ιστοσελίδα της αλβανικής βουλής αναφέρονται προκλητικά : «Σήμερα, 78η επέτειος της γενοκτονίας των Αλβανών της Τσαμουριάς από τους Έλληνες, η 27η Ιουνίου αναγνωρίστηκε το 1994 από το κοινοβούλιο ως ημέρα γενοκτονίας και μνήμης, πραγματοποιήθηκε παρουσία Τσάμηδων πατριωτών, ακτιβιστών κ.α. εκδήλωση στη βουλή όπου τονίστηκε η επίλυση του ζητήματος των Τσάμηδων».

Μπροστά από ένα πανό που έγραφε «78 χρόνια γενοκτονία» μικρά παιδιά και νέοι απήγγειλαν αλυτρωτικά ποιήματα, για «σκλαβωμένες» πατρίδες καλλιεργώντας τον μισελληνισμό. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια επίσημη αντίδραση από την Αθήνα, για τα όσα προκλητικά έλαβαν μέρος μέσα στην αλβανική βουλή.

https://hellasjournal.com/2022/06/ethnikistiko-paralirima-stin-ethousa-tis-olomelias-tis-voulis-tis-alvanias-sfodri-katadiki-apo-tin-omonia/

Πολ Κρούγκμαν: Έχει τελειώσει η εποχή του φθηνού χρήματος;

0
THE NEW YORK TIMES

Τα επιτόκια ανεβαίνουν. Οι μετοχές, και ιδιαίτερα εκείνες εταιρειών όπως η Tesla, βρίσκονται σε πτώση, ενώ η κατάρρευση των κρυπτονομισμάτων ήταν πραγματικά επικών διαστάσεων, αναφέρει σε άρθρο του στους New York Times ο οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν

Τα επιτόκια ανεβαίνουν. Οι μετοχές, και ιδιαίτερα εκείνες εταιρειών όπως η Tesla, βρίσκονται σε πτώση, ενώ η κατάρρευση των κρυπτονομισμάτων ήταν πραγματικά επικών διαστάσεων, αναφέρει σε άρθρο του στους New York Times ο οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν. Τι συμβαίνει λοιπόν;

Ένα «ακραίο» αφήγημα

Όπως αναφέρει ο Κρούγκμαν, πολλοί κάνουν λόγο για ένα ακραίο αφήγημα, το οποίο έχει ως εξής: Κατά τα τελευταία δέκα – ίσως και 20 – χρόνια, η Fed έχει κρατήσει τα επιτόκια σε τεχνητά χαμηλά επίπεδα. Αυτά τα χαμηλά επιτόκια δημιούργησαν «φούσκες» παντού, ενώ οι επενδυτές έψαχναν απεγνωσμένα για κάτι που θα απέφερε ένα αξιοπρεπές ποσοστό απόδοσης. Και τώρα, η εποχή του φθηνού χρήματος τελείωσε, και τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο.

Σύμφωνα με τον Κρούγκμαν, στο αφήγημα αυτό όλα συνδέονται μεταξύ τους και αυτό είναι που το κάνει δημοφιλές. Ωστόσο, όπως τονίζει, τα επιτόκια δεν ήταν σε τεχνητά χαμηλά επίπεδα και δεν προκάλεσαν τις «φούσκες», ενώ η εποχή του φθηνού χρήματος κατά πάσα πιθανότητα δεν έχει φτάσει στο τέλος της.

Ας ξεκινήσουμε από τα επιτόκια. Το παρακάτω γράφημα δείχνει το πραγματικό επιτόκιο – δηλαδή το επιτόκιο μείον το αναμενόμενο ποσοστό πληθωρισμού – στα 10ετή κρατικά ομόλογα των Ηνωμένων Πολιτειών από τη δεκαετία του 1960. (Ο Κρούγκμαν σημειώνει ότι χρησιμοποίησε τα μέσα επίπεδα του πληθωρισμού, εξαιρώντας τις τιμές τροφίμων και Ενέργειας, κατά τα προηγούμενα τρία χρόνια ώστε να υπολογίσει τον αναμενόμενο πληθωρισμό, κάτι που – όπως αναφέρει – είναι επαρκές για τους τρέχοντες σκοπούς). Υπήρξε όντως μια τεράστια μείωση στα πραγματικά επιτόκια μετά το 2000:

Πολ Κρούγκμαν: Έχει τελειώσει η εποχή του φθηνού χρήματος;-1

Ήταν όμως «τεχνητή» η πτώση; Και τι θα σήμαινε αυτό;

Τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια καθορίζονται από τη Federal Reserve και τα μακροπρόθεσμα επιτόκια αντανακλούν τα αναμενόμενα μελλοντικά βραχυπρόθεσμα επιτόκια.

Δεν υπάρχουν επιτόκια που δεν επηρεάζονται από την εκάστοτε πολιτική. Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που οι οικονομολόγοι αποκαλούν εδώ και καιρό «φυσικό επιτόκιο»: το επιτόκιο δηλαδή που συνάδει με τη σταθερότητα των τιμών και που δεν είναι ούτε αρκετά υψηλό ώστε να προκαλέσει ύφεση αλλά ούτε και αρκετά χαμηλό για να προκαλέσει υπερβολικό πληθωρισμό.

Άρα, συνεχίζει ο Κρούγκμαν, μήπως ο ισχυρισμός είναι ότι η Fed καθόριζε σταθερά το επιτόκιο κάτω από αυτό το φυσικό επιτόκιο; Εάν ναι, τότε πού ήταν ο αφανής πληθωρισμός; Στην πραγματικότητα, μέχρι το 2021, ο πληθωρισμός ήταν σταθερά πάνω κάτω στον στόχο της Fed για 2% ετησίως.

Γιατί ήταν όμως τόσο χαμηλό το φυσικό επιτόκιο; Η άμεση απάντηση, σύμφωνα με τον Κρούγκμαν, είναι ότι η Fed διδάχθηκε μέσω της εμπειρίας ότι έπρεπε να διατηρήσει τα επιτόκια σε χαμηλά επίπεδα ώστε να μην αφήσει την οικονομία να κυλήσει σε μια ύφεση.

Εάν πιστέψουμε όμως ότι η Fed έθετε σε πολύ χαμηλά επίπεδα τα επιτόκια καθ’ όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τότε στην ουσία λέμε ότι η Fed θα έπρεπε να διατηρήσει σκόπιμα την οικονομία σε ύφεση ώστε να αποφύγει… κάτι, εξηγεί ο Κρούγκμαν.

Επιτόκια και «φούσκες»

Η συνηθισμένη εξήγηση βρίσκεται εντός του ακόλουθου πλαισίου: «Ίσως οι τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών δεν αυξήθηκαν, αλλά δείτε όλες αυτές τις “φούσκες” στα περιουσιακά στοιχεία». Και, σύμφωνα με τον Κρούγκμαν, έχουν υπάρξει πράγματι κάποιες μεγάλες φούσκες στην εποχή των χαμηλών επιτοκίων. Υπήρξε η μεγάλη φούσκα σε ό,τι αφορά τα ακίνητα στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η οποία διαμόρφωσε τις συνθήκες για την παγκόσμια οικονομική κρίση. Στη συνέχεια, υπήρξε η φούσκα των κρυπτονομισμάτων.

Εάν, ωστόσο, κάποιος θέλει να υποστηρίξει ότι υπεύθυνα για αυτές τις φούσκες ήταν τα χαμηλά επιτόκια, θα πρέπει να λάβει υπόψη το γεγονός ότι υπήρξαν και κάποιες άλλες μεγάλες φούσκες πριν να γίνουν χαμηλά τα επιτόκια, επισημαίνει ο Κρούγκμαν.

Τα επιτόκια έχουν αυξηθεί σημαντικά τους τελευταίους μήνες. Σημαίνει, όμως, αυτό ότι τελείωσε η εποχή του φθηνού χρήματος; Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα, όπως αναφέρει ο Κρούγκμαν, θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί η Fed θεώρησε αναγκαίο να κρατήσει τα επιτόκια σε τόσο χαμηλά επίπεδα για τόσο μεγάλο διάστημα.

Η βασική απάντηση είναι ότι από το 2000, και ιδιαίτερα από την παγκόσμια οικονομική κρίση, οι επιχειρήσεις ήταν απρόθυμες να διατηρήσουν ένα επίπεδο επενδυτικών δαπανών που θα χρησιμοποιούσε όλα τα χρήματα που ήθελαν να αποταμιεύσουν τα νοικοκυριά, εκτός και αν τα επιτόκια ήταν πολύ χαμηλά.

Τι είναι η «παρατεταμένη στασιμότητα»;

Ο Κρούγκμαν λέει πως αυτό το γεγονός έχει το ατυχές όνομα: «παρατεταμένη στασιμότητα» (secular stagnation) διότι ερμηνεύεται λανθασμένα ως αργή ανάπτυξη και όχι ως χαμηλά επιτόκια.

Τι προκαλεί την παρατεταμένη στασιμότητα; Η καλύτερη ερμηνεία είναι ότι έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με το δημογραφικό. Όταν ο πληθυσμός που είναι σε  ηλικία εργασίας αυξάνεται με αργούς ρυθμούς ή συρρικνώνεται, υπάρχει πολύ μικρότερη ανάγκη για πάρκα για υπαλλήλους γραφείων καθώς και για εμπορικά κέντρα ή ακόμη και για σπίτια, με αποτέλεσμα να αποδυναμώνεται η ζήτηση.

Όπως σημειώνει ο Κρούγκμαν, ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας στην Αμερική, ο οποίος αυξανόταν με γοργούς ρυθμούς εδώ και πολλές δεκαετίες, άρχισε να μένει στάσιμός κατά την περίοδο που άρχισαν να μειώνονται τα επιτόκια.

Πολ Κρούγκμαν: Έχει τελειώσει η εποχή του φθηνού χρήματος;-2

Και το φαινόμενο αυτό δεν υποχωρεί, ενώ είναι πιθανό να ενταθεί, εν μέρει επειδή ο ρυθμός μετανάστευσης έχει μειωθεί. Έτσι, όπως αναφέρει ο Κρούγκμαν, έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι σύντομα θα επιστρέψουμε σε μια εποχή χαμηλών επιτοκίων.

Εάν ισχύει, όμως, αυτό, γιατί αυξήθηκαν τα επιτόκια; Ο Κρούγκμαν εξηγεί ότι η Fed τα αυξάνει για να αντιμετωπίσει τον πληθωρισμό. Αλλά αυτό είναι κατά πάσα πιθανότητα προσωρινό: Όταν ο πληθωρισμός μειωθεί πάλι κατά 2 ή 3%, το οποίο πιθανόν να συμβεί μέχρι το τέλος του επόμενου έτους, η Fed θα αρχίσει και πάλι να τα μειώνει.

Μάλιστα, τα μακροπρόθεσμα επιτόκια, τα οποία αντανακλούν την αναμενόμενη πολιτική της Fed στο μέλλον, έχουν ανέβει από τα χαμηλά επίπεδα της πανδημίας, αλλά είναι περίπου στα επίπεδα που ήταν το 2018 και το 2019.

Συνεπώς, η αγορά στην ουσία ποντάρει στο ότι η εποχή του φθηνού χρήματος θα επιστρέψει.

Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξουν περισσότερες φούσκες στο μέλλον; Ναι – αλλά θα υπήρχαν περισσότερες φούσκες ακόμη και αν τα επιτόκια παρέμεναν σε υψηλά επίπεδα.

“Καθημερινή”

Η πρωτεύουσα… δυσκολεύει την Αθήνα

0

Το πρόγραμμα Urban Age του LSE συγκρίνει την ελληνική μεγαλούπολη με άλλες μητροπόλεις εντός και εκτός Ευρώπης

Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει μια πόλη; Για ορισμένους, είναι τα μνημεία ή η θέση της. Για άλλους είναι η «ζωντάνια» της, για άλλους το επίπεδο ζωής που φαίνεται να προσφέρει, ή οι ευκαιρίες για εργασία και ευημερία. Για τους ειδικούς επιστήμονες –από πολλές ειδικότητες– που συμμετέχουν στο μεγάλο διεθνές πρόγραμμα Urban Age του London School of Economics (LSE), οι πόλεις αποκτούν συγκεκριμένα μετρήσιμα χαρακτηριστικά, που σαν ψηφίδες συμπληρώνουν αυτό που ονομάζουμε «φυσιογνωμία» τους. Η σύγκριση της Αθήνας με άλλες πόλεις, εντός ή εκτός της Ευρώπης, είναι ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του προγράμματος (μαζί βέβαια με την ανταλλαγή τεχνογνωσίας) Athens Urban Age, που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη διετία και παρουσιάστηκε την προηγούμενη Πέμπτη στην Αθήνα (τη συζήτηση συντόνισε ο διευθυντής της «Κ» Αλέξης Παπαχελάς).

Η πρωτεύουσα… δυσκολεύει την Αθήνα-1

Ας δούμε ορισμένα από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν:

– Η Αθήνα εμφανίζεται στάσιμη αναπτυξιακά (μετά μια περίοδο αρνητικής ανάπτυξης), όπως και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις μεταξύ των οποίων το Βερολίνο και το Μιλάνο (0,1-0,2%), χαμηλότερα από τη Στοκχόλμη και το Λονδίνο. Αντίθετα, η Μπογκοτά της Κολομβίας έχει τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης (1% ετησίως).

Η Αθήνα έχει από τα υψηλότερα ποσοστά πυκνοκατοίκησης και ιδιοκτησίας αυτοκινήτου και από τα χαμηλότερα πρασίνου.

– Η Αθήνα είναι η μικρότερη σε έκταση από τις πόλεις που έχει εξετάσει το διεθνές πρόγραμμα του LSE, αλλά εξαιρετικά πυκνοκατοικημένη, με 16.615 κατοίκους ανά τ. χλμ., τρεις φορές υψηλότερη αναλογία από το Λονδίνο (4.697 κάτοικοι/τ. χλμ.) και πέντε φορές υψηλότερη από το Βερολίνο (3.105 κάτοικοι/τ. χλμ.). Ο πληθυσμός της Αθήνας αυξάνεται με 6,4 εκατ. επισκέπτες ετησίως (περίπου το ένα τρίτο των επισκεπτών του Λονδίνου, του Παρισιού και της Σιγκαπούρης), γεγονός που προκαλεί πίεση στις αστικές υποδομές και στο απόθεμα κατοικίας.

– Παρότι κάποιες πόλεις της Λατινικής Αμερικής εκτιμάται ότι θα γνωρίσουν ισχυρή οικονομική αύξηση τις επόμενες δεκαετίες, οι κάτοικοι της Μπογκοτά και του Μπουένος Αϊρες (17.497 δολάρια και 23.606 δολάρια κατά κεφαλήν ΑΕΠ) εξακολουθούν να έχουν μικρότερο εισόδημα από τον μέσο Αθηναίο, που με 32.484 δολάρια έχει από τα χαμηλότερα εισοδήματα στην Ευρώπη (και βέβαια πολύ χαμηλότερο από τους κατοίκους της Σιγκαπούρης – 66.864 δολ. και του Σαν Φρανσίσκο – 72.390 δολ.). Η ανεργία στην Αττική υπολογίζεται πλέον στο 10,6%.

– Ευρωπαϊκές πόλεις όπως η Αθήνα, η Βαρκελώνη, το Βερολίνο και το Μόναχο έχουν μια σχετικά ισόρροπη οικονομική κατανομή του πληθυσμού. Παρά την υψηλή της ανεργία, η Αθήνα είναι μια από τις λιγότερο «άνισες» πόλεις, με τις πόλεις της βόρειας και νότιας Αμερικής και της Ασίας να είναι το ακριβώς αντίθετο.

– Παρότι η Αθήνα διερευνά τη βιώσιμη κινητικότητα, η ιδιοκτησία αυτοκινήτου είναι η υψηλότερη στις πόλεις που έχει εξετάσει το LSE με 799 ανά 1.000 κατοίκους, ακολουθούμενη από το Μιλάνο και την Πράγα, ενώ οι κάτοικοι πυκνοδομημένων ασιατικών πόλεων όπως το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη έχουν μόλις 77 και 157 αυτοκίνητα ανά 1.000 κατοίκους. Μόνο 11% και 17% των μετακινήσεων στο Παρίσι και στη Βαρκελώνη γίνεται με Ι.Χ., ενώ στην Αθήνα αυτοί που χρησιμοποιούν αυτοκίνητο για να μετακινηθούν στην εργασία τους είναι το 30%, χάνοντας «κολλημένοι» στην κίνηση περισσότερο από κάθε άλλη πόλη, εκτός από την Μπογκοτά. Το 52% των Αθηναίων χρησιμοποιούν συγκοινωνίες, ωστόσο η «ενεργή κινητικότητα» (περπάτημα και ποδήλατο) παραμένει πολύ χαμηλή, αντικατοπτρίζοντας τη γεωγραφία της πόλης και το περιορισμένο δίκτυο ποδηλατοδρόμων (μόλις 2,6 χλμ. σε σχέση με 730 χλμ. στο Παρίσι). Ως αποτέλεσμα, η Αθήνα έχει δύο φορές περισσότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από το Παρίσι (5 τόνοι CΟ2 κατά κεφαλήν έναντι 2,3 τόνων). Από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη είναι το ποσοστό των χώρων πρασίνου της Αθήνας (6,63 τ.μ./κάτοικο) – το ένα τρίτο του Λονδίνου. Η Στοκχόλμη με 41,6 τ.μ./κάτοικο και η Πράγα με 35,7 τ.μ./κάτοικο είναι οι πιο πράσινες πόλεις της Ευρώπης.

“Καθημερινή”

Οι λεπτές ισορροπίες στο Ισραήλ και η Ελλάδα

0

Στην περίοδο της πολυκομματικής κυβέρνησης Μπένετ επιταχύνθηκε ο βηματισμός εξομάλυνσης των σχέσεων της χώρας με την Τουρκία

Η κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού στο Ισραήλ και η επιστροφή στις κάλπες το φθινόπωρο ήταν ένα ατύχημα που αναμενόταν να συμβεί. Οι δύσκολες ισορροπίες στα εσωτερικά ζητήματα του Ισραήλ είναι ένα θέμα, ωστόσο οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις παρακολουθούνται από την Ελλάδα με ενδιαφέρον, καθώς είναι σαφές ότι η αβεβαιότητα στη χώρα επηρεάζει και την ποιότητα των σχέσεων στο τρίγωνο Αθήνα, Λευκωσία, Ιερουσαλήμ.

Οπως είναι σε θέση να γνωρίζουν όσοι ασχολήθηκαν με τις σχέσεις Ελλάδας – Ισραήλ τον τελευταίο χρόνο, ο εύθραυστος και ασταθής συνασπισμός των οκτώ κομμάτων, εκ των πραγμάτων καθιστούσε την κυβέρνηση Ναφτάλι Μπένετ εξαιρετικά ρευστή σε ό,τι αφορά την ποιότητα των σχέσεων με την Ελλάδα.

Στον χρόνο που πέρασε οι τριμερείς (σε επίπεδο κορυφής και υπουργών Εξωτερικών) γίνονται αντιληπτές περισσότερο ως μήνυμα διατήρησης του σχήματος και λιγότερο ως ανάληψη πρωτοβουλιών. Ισως το πλέον ενδεικτικό παράδειγμα της δυσκολίας να μετεξελιχθούν οι σχέσεις (πέρα από τους εξοπλισμούς και τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις) είναι η μάλλον πλήρης αδράνεια στο σχήμα 3+1 (Ελλάδα, Ισραήλ, Κυπριακή Δημοκρατία και ΗΠΑ).

 

Στην περίοδο της πολυκομματικής κυβέρνησης Μπένετ επιταχύνθηκε ο βηματισμός εξομάλυνσης των σχέσεων της χώρας με την Τουρκία.

Στην περίοδο της πολυκομματικής κυβέρνησης επιταχύνθηκε, ακόμα, και ο βηματισμός εξομάλυνσης των σχέσεων του Ισραήλ με την Τουρκία, κάτι το οποίο εξηγείται περισσότερο ως αποτέλεσμα ενίσχυσης εξωγενών παραγόντων, παρά ως οργανωμένη προσπάθεια της Ιερουσαλήμ να επανέλθει σε τροχιά κανονικότητας με την Αγκυρα, διαδικασία, ούτως ή άλλως, αργή και δύσκολη.

Εν ολίγοις, η κυβέρνηση Μπένετ εμφανίζεται από ορισμένες πηγές ως ευκολότερα υποκείμενη σε πιέσεις σε ό,τι αφορά την Τουρκία, κυρίως λόγω του εγγενώς ευμετάβλητου χαρακτήρα του σχήματος. Ευλόγως, λοιπόν, δημιουργείται το ερώτημα για το τι πρόκειται να συμβεί στις εκλογές του Οκτωβρίου και, κυρίως, αν υπάρχει περίπτωση επιστροφής του κ. Νετανιάχου και του Λικούντ.

Παρά το γεγονός πως είναι σαφές ότι όποιος αντιμετωπίζει κατηγορίες (όπως ο κ. Νετανιάχου) δεν μπορεί να τοποθετηθεί στη θέση του πρωθυπουργού στο Ισραήλ, έμπειροι αναλυτές εκτιμούν πως αυτά είναι κωλύματα που μπορεί να ξεπεραστούν εύκολα, δεδομένου μάλιστα ότι ο πρώην πρωθυπουργός δηλώνει θύμα πολιτικών διώξεων.

Η πιθανή επιστροφή του κ. Νετανιάχου στην ηγεσία της χώρας μπορεί θεωρητικά να αναζωογονήσει την τριμερή σχέση με το Ισραήλ ως βασικό παίκτη. Στο ίδιο πλαίσιο πρέπει να θεωρείται δεδομένη η αναζωογόνηση και των σχέσεων ΗΠΑ – Ισραήλ.

Φυσικά σε μια πιθανή επιστροφή Νετανιάχου θα φανεί και το βάθος της επαναπροσέγγισης Ισραήλ – Τουρκίας, ιδιαίτερα υπό το φως των κάκιστων προσωπικών σχέσεών του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το ειδικό βάρος του κ. Νετανιάχου και κυρίως… η απουσία αυτού φάνηκε και από τη σχετική αδράνεια του εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ τον τελευταίο χρόνο.

Συνομιλίες με Μπ. Τζόνσον

Με τον πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου Μπόρις Τζόνσον συνομίλησαν χθες διαδοχικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης και νωρίτερα ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η επικοινωνία των δύο ηγετών με τον κ. Τζόνσον είναι καταφανώς ενταγμένη στο εντατικό διπλωματικό παρασκήνιο που συνοδεύει τη σημαντικότερη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τις τελευταίες δεκαετίες.

Ο κ. Μητσοτάκης ενημέρωσε τον ομόλογό του για την υποστήριξη της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή πορεία της Ουκρανίας. Στη συνομιλία που είχαν νωρίτερα οι κ. Τζόνσον και Ερντογάν βρέθηκαν η παγκόσμια επισιτιστική ασφάλεια και η διμερής αμυντική και οικονομική συνεργασία. Υπενθυμίζεται ότι η Αγκυρα επιχειρεί να διαδραματίσει ρόλο στην εξαγωγή των αποκλεισμένων ουκρανικών σιτηρών, ενώ συζητάει και για το ενδεχόμενο προμήθειας μαχητικών Eurofighter. Κατά την Ντάουνινγκ Στριτ, ο κ. Τζόνσον τόνισε την υποστήριξη από το Ηνωμένο Βασίλειο της ένταξης Σουηδίας και Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.

“Καθημερινή”

Το Anadolu τραβά το σκοινί: «Η Ψέριμος ανήκει στην Τουρκία, οι Έλληνες βάζουν στρατό»

0

Η ελληνική σημαία πάνω στο βράχο, Ψέριμος
22/06/2022  15:42
Δεν έχουν τέλος οι προκλήσεις της Τουρκίας προς την Ελλάδα, είτε προέρχονται από κυβερνητικές πηγές είτε από τα τουρκικά ΜΜΕ που κλιμακώνουν την ένταση.

Αυτή τη φορά, ήταν σειρά του πρακτορείου Anadolu να ξεπεράσει κάθε όριο προκλητικότητας, «κατασκοπεύοντας» ουσιαστικά την Ψέριμο, νησί το οποίο είχε επισκεφθεί προ ημερών ο Έλληνας πρωθυπουργός, προκειμένου να «αποδείξει» ότι η Ελλάδα είναι αυτή που δυσχεραίνει τις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.

Πιο αναλυτικά, το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Τουρκίας δημοσίευσε σήμερα ένα ρεπορτάζ, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα παραβιάζει τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, στρατιωτικοποιώντας την Ψέριμο.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το Anadolu, στην Ψέριμο -η οποία, όπως επισημαίνεται, βρίσκεται οκτώ χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της χερσονήσου της Αλικαρνασσού- εντοπίστηκαν Έλληνες στρατιώτες και βαρύς οπλισμός.


Φωτογραφία: Youtube
«Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, το νησί Ψέριμος, το οποίο δεν κατοικείται και απαγορεύεται η ύπαρξη στρατιωτικών εγκαταστάσεων εκεί, ήρθε στο προσκήνιο με την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, τις προηγούμενες ημέρες», αναφέρει χαρακτηριστικά το πρακτορείο Anadolu και προσθέτει:

«Κατά τη διάρκεια αυτής της επίσκεψης, η οποία είχε ευρεία κάλυψη στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης, ο Μητσοτάκης ανάρτησε στον λογαριασμό του στα social media την ελληνική σημαία που σχεδιάστηκε στο νησί, γράφοντας στην ανάρτησή του: “Το μπλε του Αιγαίου συναντά το μπλε της σημαίας”».


Η εικόνα που ανήρτησε ο Έλληνας πρωθυπουργός κατά την επίσκεψή του στην Ψέριμο/ Φωτογραφία: Twitter
Η Τουρκία «χαρτογραφεί» την Ψέριμο
Το τουρκικό πρακτορείο φροντίζει, μάλιστα, να αναλύσει λεπτομερώς όσα «είδε» στην Ψέριμο, τονίζοντας ότι στην είσοδο του νησιού υπάρχει ελικοδρόμιο που φαίνεται εύκολα από τις βάρκες, τα γιοτ και τα πλοία που περνούν. Υπάρχει, ακόμη, ένα τσιμεντένιο φράγμα που εμποδίζει τον δρόμο, τέσσερις παρόμοιες κατασκευές, φρούρια και παρατηρητήρια, δεξαμενές νερού και συστήματα ηλιακής ενέργειας.

«Στην περιοχή όπου γίνονται οικοδομικές δραστηριότητες υπάρχουν Έλληνες στρατιώτες με στολές παραλλαγής γύρω από τις πέτρινες κατασκευές που θυμίζουν χαρακώματα ή καταφύγια. Ενώ φαίνεται ότι κάποιοι στρατιώτες ξεκουράζονται μπροστά από τις δομές, οι στρατιώτες που περιπολούν και παρακολουθούν, επίσης τραβούν την προσοχή», σημειώνει το ρεπορτάζ.

Φωτογραφία των εγκαταστάσεων στην Ψέριμο / Φωτογραφία: Youtube
Δεν παραλείπει, ακόμη, να αναφερθεί και στην τεράστια ελληνική σημαία που έχει σχηματιστεί σε ένα ύψωμα του νησιού, το οποίο -όπως υπογραμμίζει το πρακτορείο Anadolu- εξαιρείται από το νομικό καθεστώς των Δωδεκανήσων σύμφωνα με διεθνείς συμφωνίες και το οποίο θα πρέπει να είναι ακατοίκητο και αποστρατιωτικοποιημένο.

«Και στις δύο πλευρές της σημαίας, ο εξοπλισμός του πυροβολικού διακρίνεται εύκολα στα καμουφλαρισμένα χαρακώματα. Η ελληνική σημαία αξιολογείται ως προσπάθεια δημιουργίας της αντίληψης στους περαστικούς ότι το νησί είναι “ελληνική γη”», σημειώνει χαρακτηριστικά το τουρκικό μέσο.

«Η Ψέριμος είναι τουρκική»
Το κρεσέντο προκλητικότητας συνεχίζεται στο ίδιο ρεπορτάζ από έναν Τούρκο ειδικό σε θέματα τρομοκρατίας και ασφάλειας. Δηλώνοντας ότι η Ψέριμος ανήκει στην Τουρκία σύμφωνα με το 12ο άρθρο της Συνθήκης της Λωζάνης λόγω της απόστασής του από την ηπειρωτική χώρα, ο Gürsel Tokmakoğlu είπε:

«Διεκδικούν το νησί μας. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, αυτή η σημαία είναι έγκλημα. Είναι απαραίτητο να πούμε “αφαιρέστε τη σημαία από εδώ ή θα κάνουμε ό,τι χρειάζεται”. Δεν είναι μόνο αυτό, υπάρχουν ενδείξεις ότι υπάρχει στρατιωτική εγκατάσταση. Υπάρχουν συρμάτινοι φράχτες, υπάρχει δρόμος από πάνω και από κάτω, υπάρχει και ένα όπλο καλυμμένο, από τα λεγόμενα αντιαεροπορικά όπλα», αναφέρει ο Τούρκος συνταξιούχος συνταγματάρχης.

iefimerida.gr