Αρχική Blog Σελίδα 194

Συμφωνία Τουρκίας – Λιβύης μαζί με Ισπανούς, Ούγγρους, Eni και Qatar Energy για οικόπεδο στο Τουρκολιβυκό μνημόνιο

0

Τρεις χώρες της ΕΕ είναι στην συμφωνία

Την στιγμή που η ελληνική πλευρά αναζητάει τρόπους ακύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου, οι Τούρκοι συνεχίζουν τις ενεργειακές συμφωνίες με την Τρίπολη με την συμμετοχή μάλιστα τριών χωρών της ΕΕ!

Η συμφωνία της Τουρκίας για αναζήτηση πετρελαίου στη Λιβύη με μια κοινοπραξία που περιλαμβάνει ισπανικές, ουγγρικές και ιταλικές εταιρείες έχει δημιουργήσει νέο προβληματισμό.

Ιδίως όταν το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών σήμερα δηλώνει ότι προτεραιότητα της ελληνικής διπλωματίας παραμένει η οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) με τη Λιβύη, μέσω τεχνικών συνομιλιών που συνεχίζονται με εποικοδομητικό διάλογο.

 Νέα συμφωνία

Η νέα συμφωνία για υπεράκτια ενεργειακή εξερεύνηση που υπογράφηκε μεταξύ της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου (NOC) της Λιβύης , της Τουρκικής Εταιρείας Πετρελαίου (TPAO), της ισπανικής ενεργειακής εταιρείας Repsol, της ουγγρικής MOL, του ιταλικού ενεργειακού γίγαντα Eni και της Qatar Energy έχει θέσει την Αθήνα σε συναγερμό.

Η συμφωνία, που υπογράφηκε στη Βεγγάζη τη Δευτέρα, καλύπτει μια θαλάσσια περιοχή περίπου 10.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων που βρίσκεται βορειοδυτικά της Βεγγάζης στην ανατολική Λιβύη.

Ο ουγγρικός Όμιλος MOL υπέγραψε συμφωνία καταμερισμού παραγωγής με τους εταίρους του, την Repsol και την Türkiye Petrolleri A. O. (TPAO), για μια περιοχή υπεράκτιας εξερεύνησης στη Μεσόγειο Θάλασσα, αφού του χορηγήθηκε άδεια εξερεύνησης από την NOC της Λιβύης.

 

Σύμφωνα με τους Ούγγρους το έργο θα συμβάλει στην αναζωογόνηση της βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου της Λιβύης και αποτελεί στρατηγικό ορόσημο για την ενεργειακή ασφάλεια της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, σύμφωνα με την MOL.

Ο Όμιλος MOL εισήλθε στη χώρα νωρίτερα φέτος, μέσω μιας επιτυχημένης προσφοράς που υπέβαλε μαζί με τους εταίρους της κοινοπραξίας για την απόκτηση άδειας εξερεύνησης υπεράκτιων κοιτασμάτων, στο πλαίσιο του πρώτου γύρου υποβολής προσφορών της Λιβύης εδώ και 18 χρόνια, ο οποίος προσέλκυσε περισσότερες από 40 προσφορές, σηματοδοτώντας το αυξανόμενο διεθνές ενδιαφέρον για το σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτο δυναμικό υδρογονανθράκων της Λιβύης. Ανατέθηκαν πέντε τεμάχια, με την MOL (20%) μαζί με την Repsol (40% ως διαχειριστής) και την TPAO (40%) να αναλαμβάνουν το υπεράκτιο τεμάχιο O7.

Το υπεράκτιο τεμάχιο O7

Το υπεράκτιο τεμάχιο O7 (Block O7) αποτελεί ζώνη υδρογονανθράκων στα ανοιχτά της Μεσογείου που παραχωρήθηκε για έρευνες μέσω συμφωνίας διαμοιρασμού παραγωγής. Βρίσκεται περίπου 140 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βεγγάζης, σε θαλάσσιο βάθος που ξεπερνά τα 1.500 μέτρα.

 Το τεμάχιο εμπίπτει στα όρια που διεκδικούνται μέσω του Τουρκολιβυκού Μνημονίου, το οποίο υπεγράφη αρχικά το 2019 και έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις Ελλάδας, Αιγύπτου και ΕΕ.

Το τεμάχιο O7 καλύπτει έκταση άνω των 10.300 km² σε βάθη νερού που υπερβαίνουν τα 1.500 μέτρα, και βρίσκεται περίπου 140 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βεγγάζης. Το περιβάλλον βαθέων υδάτων του τεμαχίου συνάδει με την εκτεταμένη εμπειρία της κοινοπραξίας στον τομέα της υπεράκτιας εξόρυξης.

Οι δραστηριότητες στο τεμάχιο O7 θα περιλαμβάνουν τη συλλογή 1.500 km² δεδομένων σεισμικής έρευνας 2D και 2.300 km² δεδομένων σεισμικής έρευνας 3D, καθώς και τη διάτρηση ενός ερευνητικού φρεατίου.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι που το κοινό μας έργο με την Repsol και την TPAO έχει εισέλθει σε μια νέα φάση με την υπογραφή μιας συμφωνίας κατανομής παραγωγής. Αυτό σηματοδοτεί επίσης ένα νέο ορόσημο στην αναζωογόνηση της βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου της Λιβύης και είναι τιμή μας να συμμετέχουμε σε αυτήν. Η Λιβύη έχει στρατηγική σημασία για την Ευρώπη και προσφέρει μια εξαιρετική ευκαιρία υπεράκτιας εξερεύνησης στη Βόρεια Αφρική. Δεσμευόμαστε να συνεισφέρουμε την εμπειρογνωμοσύνη μας στην οικονομία της Λιβύης, ενισχύοντας παράλληλα την ενεργειακή ασφάλεια της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης μέσω μιας νέας πηγής», δήλωσε ο Zsombor Marton, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της MOL Group Exploration and Production.

Η ανακοίνωση ακολουθεί την υπογραφή μιας νέας στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ του Ομίλου MOL και της Εθνικής Εταιρείας Πετρελαίου της Λιβύης (NOC) τον Ιανουάριο του 2026, η οποία περιλαμβάνει την ανταλλαγή τεχνογνωσίας, την εμβάθυνση της τεχνολογικής συνεργασίας και τον εντοπισμό νέων επιχειρηματικών ευκαιριών που ενισχύουν τη διεθνή παρουσία και τη μελλοντική ανάπτυξη και των δύο οργανισμών.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/symfonia-tourkias-livyis-mazi-me-ispanous-ouggrous-eni-kai-qatar-energy-gia-oikopedo-sto-tourkolivyko-mnimonio/

Απίστευτο περιστατικό σε εκκλησία της Κρήτης – Ο παπάς σταμάτησε τη βάφτιση και έδιωξε τους νονούς

1

Η φράση του ιερέα που προκάλεσε τη διακοπή της βάφτισης: «Δεν είναι παιδική χαρά»

Ένταση επικράτησε κατά τη διάρκεια βάφτισης σε χωριό του Ηρακλείου στην Κρήτη, όταν ο ιερέας διέκοψε το μυστήριο και ζήτησε από τους νονούς να αποχωρήσουν από την εκκλησία, εξαιτίας διαφωνίας που προέκυψε για τη χρήση κινητού τηλεφώνου από ένα από τα παιδιά.

Το περιστατικό σημειώθηκε στη βάφτιση δύο αδελφών και προκάλεσε αναστάτωση σε γονείς και καλεσμένους. Σύμφωνα με πληροφορίες, μετά τη βάφτιση του πρώτου παιδιού, η νονά του τού έδωσε το κινητό της τηλέφωνο προκειμένου να απασχοληθεί και να ηρεμήσει, καθώς έκλαιγε κατά τη διάρκεια της τελετής για το δεύτερο παιδί.

Η κίνηση αυτή φαίνεται πως ενόχλησε τον ιερέα, ο οποίος διέκοψε προσωρινά το μυστήριο, τονίζοντας ότι ο ναός δεν αποτελεί χώρο ψυχαγωγίας αλλά τόπο τέλεσης ιερών μυστηρίων. Παράλληλα, ζήτησε από τη νονά να απομακρύνει το κινητό από το παιδί.

Η 32χρονη προσπάθησε να εξηγήσει ότι το παιδί ηρεμούσε μόνο με αυτόν τον τρόπο και πως διαφορετικά θα συνέχιζε να κλαίει. Ωστόσο, η συζήτηση οδήγησε σε περαιτέρω ένταση, με αποτέλεσμα ο ιερέας να ζητήσει από την ίδια και τον 37χρονο σύντροφό της να εγκαταλείψουν τον ναό.

Τελικά, μετά την παρέμβαση του επιτρόπου της εκκλησίας, η κατάσταση εκτονώθηκε και το μυστήριο συνεχίστηκε περίπου μισή ώρα αργότερα, ολοκληρώνοντας τη βάφτιση των δύο παιδιών.

Ο Μ.Πεζεσκιάν δημοσίευσε το «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ» – «Είναι ένα ιστορικό έγγραφο»

1

Το έγγραφο υπογράφηκε από τον Ν.Τραμπ, τον Μ.Πεζεσκιάν και τον Σ.Σαρίφ

Ο Μ.Πεζεσκιάν δημοσίευσε το «μνημόνιο κατανόησης του Ισλαμαμπάντ» – «Είναι ένα ιστορικό έγγραφο» (φωτο)

Ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, δημοσιοποίησε μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα X, το κείμενο του «Μνημονίου Κατανόησης του Ισλαμαμπάντ», το έγγραφο 14 σημείων που καθορίζει το πλαίσιο για τον τερματισμό της σύγκρουσης και τη σταδιακή αποκατάσταση των σχέσεων μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών.

Το μνημόνιο φέρεται να έχει υπογραφεί από τον ίδιο, τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και τον πρωθυπουργό του Πακιστάν Σεμπάζ Σαρίφ, με τον Μ.Πεζεσκιάν να το χαρακτηρίζει «ιστορικό έγγραφο» που εκφράζει τη λογική της ειρήνης μέσω «αμοιβαίας εκτίμησης».

 

Σύμφωνα με τον Ιρανό πρόεδρο, η Τεχεράνη παραμένει προσηλωμένη στην ειρηνική συνύπαρξη, την περιφερειακή συνεργασία και τη διατήρηση της ανεξαρτησίας και της αξιοπρέπειας της χώρας, στο πλαίσιο μιας νέας προσέγγισης στις διεθνείς σχέσεις.

Το κείμενο του μνημονίου, όπως παρουσιάζεται, περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα δεσμεύσεων που ξεκινούν από τον άμεσο τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων και την αποφυγή μελλοντικών συγκρούσεων, έως την αποκατάσταση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και τη σταδιακή άρση περιορισμών στην περιοχή.

Αυτό είναι το έγγραφο που υπέγραψαν Τραμπ, Πεζεσκιάν και Σαρίφ για το τέλος του πολέμου: «Ειρήνη μέσω αμοιβαίας εκτίμησης»
Αυτό είναι το έγγραφο που υπέγραψαν Τραμπ, Πεζεσκιάν και Σαρίφ για το τέλος του πολέμου: «Ειρήνη μέσω αμοιβαίας εκτίμησης»
Αυτό είναι το έγγραφο που υπέγραψαν Τραμπ, Πεζεσκιάν και Σαρίφ για το τέλος του πολέμου: «Ειρήνη μέσω αμοιβαίας εκτίμησης»

Προβλέπει επίσης διαδικασία διαπραγματεύσεων με ορίζοντα 60 ημερών για την οριστικοποίηση τελικής συμφωνίας, καθώς και σταδιακή άρση του ναυτικού αποκλεισμού και αποχώρηση στρατιωτικών δυνάμεων, σε περίπτωση πλήρους εφαρμογής των όρων.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ και στη διασφάλιση της απρόσκοπτης ναυσιπλοΐας, ενώ παράλληλα περιγράφεται μηχανισμός οικονομικής αποκατάστασης του Ιράν, συμπεριλαμβανομένης πιθανής άρσης κυρώσεων και αποδέσμευσης κεφαλαίων.

Το έγγραφο αναφέρεται επίσης στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, με δέσμευση ότι το Ιράν δεν θα επιδιώξει την απόκτηση πυρηνικών όπλων, καθώς και σε πλαίσιο εποπτείας από τη Διεθνή Υπηρεσία Ατομικής Ενέργειας για τη διαχείριση πυρηνικού υλικού.

Τέλος, προβλέπεται η δημιουργία μηχανισμού παρακολούθησης της εφαρμογής της συμφωνίας και η επικύρωσή της μέσω απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ώστε να αποκτήσει διεθνή νομική ισχύ.

Το μνημόνιο, όπως παρουσιάζεται από την ιρανική πλευρά, επιχειρεί να χαράξει ένα νέο πλαίσιο ασφάλειας και συνεργασίας στην ευρύτερη περιοχή, με στόχο τη σταθεροποίηση των σχέσεων και την επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/o-m-pezeskian-dimosieyse-to-mnimonio-katanoisis-tou-islamampant-einai-ena-istoriko-eggrafo-foto/

Καμία ελπίδα: Μετά από 16 χρόνια οικονομικής καταστροφής λόγω Μνημονίων χρωστάμε 40% περισσότερα και έχουμε χαμηλότερο ΑΕΠ!

0

«Σφιχτοδεμένοι» μέχρι το 2115 μ.Χ. με τις αλυσίδες του χρέους πληθυσμός και κράτος

Δημοσιεύθηκε, με καθυστέρηση ενάμιση μήνα, το ετήσιο δελτίο δημόσιου χρέους, αποκαλύπτοντας το πραγματικό μέγεθος της οικονομικής ασφυξίας της χώρας καθώς μετά από 16 χρόνια οικονομικής καταστροφής λόγω Μνημονίων χρωστάμε 40% περισσότερα και έχουμε χαμηλότερο ΑΕΠ!

 

Το κρατικό χρέος της Ελλάδας για το 2025 «σκαρφάλωσε» στο αστρονομικό ποσό των 427,1 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Το νούμερο αυτό προκαλεί ίλιγγο, αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ελλάδα οδηγήθηκε στην επίσημη χρεοκοπία και στα μνημόνια το 2010 με χρέος 299 δισεκατομμυρίων ευρώ – και μάλιστα με το πραγματικό ΑΕΠ της χώρας τότε να είναι κατά 35 δισεκατομμύρια ευρώ υψηλότερο από το σημερινό!

Μέσα σε μόλις έναν χρόνο, το κρατικό χρέος αυξήθηκε κατά 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς το 2024 βρισκόταν στα 422,6 δισ. ευρώ.

Η άνοδος αυτή καταγράφεται παρά:

Τα κυβερνητικά αφηγήματα περί δημοσιονομικών πλεονασμάτων.
Τα έσοδα από το συνεχιζόμενο «ξεπούλημα» της δημόσιας περιουσίας.

Η απόκλιση μεταξύ του χρέους που διαχειρίζεται ο ΟΔΔΗΧ και του συνολικού κρατικού χρέους οφείλεται κυρίως στους παγωμένους τόκους του EFSF, οι οποίοι έχουν αγγίξει τα 96 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η πληρωμή αυτών των τόκων μετατέθηκε το 2018 για μετά το 2032.

Αυτή η αναβολή, στην οικονομική πραγματικότητα, δεν αποτελεί λύση αλλά έναν ιδιότυπο διακανονισμό που προσομοιάζει με «τεχνική χρεοκοπία».

Η πιο ανησυχητική διάσταση της έκθεσης αφορά την εκρηκτική άνοδο των repos (συμφωνίες επαναγοράς). Ο εσωτερικός δανεισμός του κράτους από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων και των δημόσιων οργανισμών εκτινάχθηκε:

Από 56,6 δισ. ευρώ το 2024
Στα 62,3 δισ. ευρώ το 2025

Επειδή ο δανεισμός αυτός χαρακτηρίζεται «ενδοκυβερνητικός», δεν προσμετράται στον επίσημο δείκτη Δημόσιου Χρέους προς ΑΕΠ.

Πρόκειται για ένα καθαρά λογιστικό τέχνασμα που χρησιμοποιείται για να κρατά τους δείκτες τεχνητά χαμηλούς και να παρουσιάζει μια πλασματική εικόνα ευμάρειας στις αγορές.

Στην πραγματικότητα, όμως, τα χρήματα αυτά αποτελούν τον «κουμπαρά» των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών, και το κράτος τα οφείλει στο ακέραιο.

Η ελληνική οικονομία συνεχίζει να βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί. Η ωραιοποιημένη βιτρίνα των λογιστικών δεικτών δεν μπορεί να κρύψει ότι η χώρα είναι σήμερα πιο χρεωμένη από ποτέ, στηριζόμενη σε εσωτερικό δανεισμό και μετακύληση υποχρεώσεων για το μέλλον.

Εν κατακλείδι, η Ελλάδα είναι «σφιχτοδεμένοι» μέχρι το 2115 μ.Χ. με τις αλυσίδες του χρέους και ο πληθυσμός της και το κράτος.

Πρωτοφανείς εξελίξεις: Ο Τ.Ν.Βανς επιτίθεται στον Μ.Νετανιάχου με την φράση: «Μην μιλάτε, εμείς σας πληρώνουμε»!

0

«Πρέπει να ξυπνήσετε και να αντιληφθείτε την πραγματικότητα της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα σας»

Σε μια πρωτοφανή εξέλιξη ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου για την συμφωνία με το Ιράν επιτέθηκε στο Ισραήλ για τις πρακτικές που ακολουθούν και ουσιαστικά ζητούν οι Αμερικανοί να συνεχίσουν τον πόλεμο γι αυτούς.

Έτσι σε μια ισχυρή δήλωση ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, υπενθύμισε στο Ισραήλ ότι πρέπει να καταλάβει την θέση του απέναντι στις ΗΠΑ αναφέροντας ότι τα 2/3 των οπλικών συστημάτων που προστάτευσαν την χώρας τους ήταν αμερικανικά όπλα πληρωμένα από τους Αμερικανούς πολίτες.

Και κάπου εκεί ήρθε το τελικό χτύπημα όταν τους είπε ότι το πρόβλημα για το Ισραήλ δεν είναι ο Ν.Τραμπ και ότι όποιος το πιστεύει αυτό θα πρέπει να ξυπνήσει και να αντιληφθεί την πραγματικότητα στην οποία έχει περιέλθει η χώρα τους.

Επιπλέον δήλωσε ότι το Ισραήλ διατηρεί το δικαίωμα στην αυτοάμυνα, ωστόσο υπογράμμισε ότι οφείλει, όπως όλες οι πλευρές που εμπλέκονται στην περιοχή, να συμβάλει στη διατήρηση της ειρηνευτικής διαδικασίας που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τη στάση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, και στις πρόσφατες επικρίσεις που διατυπώθηκαν για ισραηλινές ενέργειες στον Λίβανο, ο Βανς τόνισε ότι η Ουάσιγκτον δεν αμφισβητεί το δικαίωμα του Ισραήλ να υπερασπίζεται την ασφάλειά του αλλά τους θύμισε στην θέση που βρίσκονται.

Το Ισραήλ έχει χάσει το 20% των υποδομών των πόλεων του και το 5% του Τελ Αβίβ είναι ισοπεδωμένο και αυτός είναι λόγος που θα πρέπει να προσέχει στην πολιτική που επιδιώκει. 

Παράλληλα, σημείωσε ότι η διατήρηση της σταθερότητας αποτελεί ευθύνη όλων των εμπλεκομένων. «Το Ισραήλ, όπως και όλοι οι υπόλοιποι, πρέπει να προστατεύσει αυτή την ειρηνευτική διαδικασία», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στα υπόλοιπα, ο αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, δήλωσε ότι 12,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου πέρασαν χτες το βράδυ από τα Στενά του Ορμούζ, καταγράφοντας, όπως είπε, το υψηλότερο επίπεδο διακίνησης από την έναρξη της σύγκρουσης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η αυξημένη ροή πετρελαίου μέσω των Στενών του Ορμούζ έχει συμβάλει στη σταθεροποίηση της αγοράς, ενώ οι τιμές του πετρελαίου έχουν υποχωρήσει κοντά στα επίπεδα που βρίσκονταν πριν από την έναρξη της κρίσης.

«Το πρόγραμμα πυρηνικών όπλων έχει καταστραφεί. Έχει εξαφανιστεί. Αν οι Ιρανοί αποφάσιζαν αύριο να κατασκευάσουν πυρηνικό όπλο, απλά δεν διαθέτουν την ικανότητα να το πράξουν» πρόσθεσε σε άλλο σημείο.

«Win win» η συμφωνία με το Ιράν

Παράλληλα, τόνισε ότι η πρόσβαση της Τεχεράνης σε οποιουσδήποτε πόρους εξαρτάται αποκλειστικά από τη συμμόρφωσή της με τους όρους της συμφωνίας και από την αλλαγή της συμπεριφοράς της.

«Η πραγματικότητα είναι ότι οι Ιρανοί θα μπορέσουν να αποκτήσουν αυτούς τους πόρους μόνο εφόσον συμμορφωθούν πλήρως και αλλάξουν τη συμπεριφορά τους. Και, παρεμπιπτόντως, δεν πρόκειται να λάβουν ούτε ένα σεντ από τις Ηνωμένες Πολιτείες υπό οποιεσδήποτε συνθήκες» δήλωσε.

«Έτσι, έχουμε πραγματικά μια κατάσταση που ωφελεί και τις δύο πλευρές» πρόσθεσε.

«Αν το Ιράν δεν αλλάξει συμπεριφορά, τότε οι στρατιωτικές και πυρηνικές του δυνατότητες παραμένουν κατεστραμμένες. Αν, αντίθετα, αλλάξει συμπεριφορά, τότε θα μπορέσει να αναπτύξει μια νέα σχέση με τη Μέση Ανατολή και η Μέση Ανατολή θα αποκτήσει μια διαφορετική σχέση με τον ιρανικό λαό» ανέφερε.

Σχετικά με την ικανότητα του Ιράν να εκτοξεύει πυραύλους είπε έχει μειωθεί σημαντικά: «Είναι μηδενική; Όχι. Αλλά έχει μειωθεί σημαντικά. Δεν έχουμε εγκαταλείψει αυτή την αποστολή. Την ολοκληρώσαμε».

«Έχουμε παρατηρήσει αλλαγή από την πλευρά του Ιράν τις τελευταίες ημέρες»

Ο Τζέι Ντι Βανς δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν διαπιστώσει ενδείξεις αλλαγής στη στάση του Ιράν τις τελευταίες ημέρες, ενώ εκτίμησε ότι η Τεχεράνη αναγνωρίζει την επιρροή που ασκεί η Ουάσιγκτον τόσο σε οικονομικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο.

Ο Βανς πρόσθεσε ότι αυτή η εκτίμηση βασίζεται όχι μόνο στις επαφές μεταξύ των δύο πλευρών, αλλά και στη συμπεριφορά που έχει επιδείξει το Ιράν τις τελευταίες ημέρες. «Το είδαμε και μέσα από τη στάση τους τις τελευταίες δύο ημέρες. Αναγνωρίζουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν σημαντικά μέσα πίεσης» δήλωσε.

Ωστόσο, απέφυγε να προβλέψει αν αυτή η αναγνώριση θα οδηγήσει τελικά σε ουσιαστική αλλαγή της ιρανικής πολιτικής.

«Το αν αυτό θα οδηγήσει σε αλλαγή συμπεριφοράς, δεν το γνωρίζω», σημείωσε.

Αναφερόμενος στις επιφυλάξεις που έχουν εκφραστεί για τη συμφωνία με το Ιράν, ο Αμερικανός αντιπρόεδρος παραδέχθηκε ότι υπάρχουν αναλυτές και πολιτικοί που θεωρούν πως η Τεχεράνη δεν πρόκειται να αλλάξει στάση.

«Έχω ακούσει τους επικριτές της συμφωνίας να λένε ότι οι Ιρανοί δεν θα αλλάξουν ποτέ τη συμπεριφορά τους. Ίσως να έχουν δίκιο. Αν συμβεί αυτό, τότε δεν θα λάβουν κανένα από τα οφέλη της συμφωνίας. Αλλά δεν αξίζει να δοκιμάσουμε;» συμπλήρωσε.

«Το χρονόμετρο των 60 ημερών αρχίζει να μετρά από σήμερα»

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, διευκρίνισε πότε άρχισε να μετρά η προθεσμία των 60 ημερών που προβλέπεται στο μνημόνιο κατανόησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης για την επίτευξη της τελικής ειρηνευτικής συμφωνίας.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου για το αν η περίοδος των 60 ημερών ξεκίνησε από χθες, όταν υπεγράφη το έγγραφο, ο Βανς ανέφερε ότι η επίσημη έναρξη της προθεσμίας θεωρείται η σημερινή ημέρα.

«Θα έλεγα ότι η περίοδος των 60 ημερών ξεκίνησε επισήμως σήμερα» δήλωσε ο Αμερικανός αντιπρόεδρος. Όπως εξήγησε, λόγω της διαφοράς ώρας μεταξύ των δύο χωρών, η συμφωνία θεωρείται ότι υπογράφηκε τεχνικά σήμερα, με βάση την ώρα του Ιράν.

«Επομένως, η συμφωνία υπογράφηκε χθες, αλλά το χρονόμετρο των 60 ημερών αρχίζει να μετρά από σήμερα» πρόσθεσε.

«Θα πάω στην Ελβετία για την υπογραφή της συμφωνίας, δεν είμαι σίγουρος για το πότε»

Επιπλέον, υπογράμμισε ότι σκοπεύει να μεταβεί στην Ελβετία για την υπογραφή της συμφωνίας με το Ιράν αυτοπροσώπως, αλλά η ακριβής ημερομηνία της επίσκεψης αυτής παραμένει αβέβαιη.

«Το σχέδιό μας είναι να μεταβούμε στην Ελβετία» δήλωσε ο Βανς. «Δεν ξέρω ακριβώς πότε.»

Πρόσθεσε ότι οι τεχνικές διαπραγματεύσεις για την οριστικοποίηση των τελικών λεπτομερειών της συμφωνίας αναμένεται να ξεκινήσουν αυτό το Σαββατοκύριακο. Ο Βανς δήλωσε ότι «σίγουρα σχεδιάζει» να ηγηθεί της αμερικανικής διαπραγματευτικής ομάδας.

«Οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν ποτέ ξανά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ»

Ερωτώμενος για τα Στενά του Ορμούζ και το αν οι ΗΠΑ θα αγωνιστούν για να διασφαλίσουν ότι δεν θα επιβληθούν διόδια από το Ιράν σε αυτή τη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό δήλωσε πως: «Πιστεύουμε ότι οι διεθνείς θαλάσσιες οδοί πρέπει να είναι ελεύθερες από διόδια και αυτή είναι η θέση μας».

Στη συνέχεια πρόσθεσε ότι: «Δεν θέλουμε ποτέ να ξανασυμβεί αυτό» αναφερόμενος στο κλείσιμο των Στενών. «Δεν έχει να κάνει με την επιβολή διοδίων» συμπλήρωσε. «Έχει να κάνει με τη διασφάλιση ότι τα Στενά δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ ξανά ως σημείο στραγγαλισμού της παγκόσμιας οικονομίας».

Τι είπε για την Κούβα

Ο Βανς, απέφυγε να απαντήσει ευθέως σε ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο η Ουάσιγκτον να στρέψει την προσοχή της στην Κούβα, παραπέμποντας στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, για οποιαδήποτε σχετική τοποθέτηση.

«Αυτή την ερώτηση πρέπει να την κάνετε στον Μάρκο για την Κούβα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, ο Βανς σχολίασε ότι, κατά την άποψή του, το πολιτικό και οικονομικό σύστημα της Κούβας δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. «Σε θεμελιώδες επίπεδο, πρόκειται για ένα σύστημα που δεν έχει λειτουργήσει» είπε.

Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος υπογράμμισε ότι η Ουάσιγκτον επιθυμεί να δει τον κουβανικό λαό να ευημερεί και να βελτιώνει τις συνθήκες διαβίωσής του, επισημαίνοντας παράλληλα ότι οι συνομιλίες με την κυβέρνηση της Κούβας συνεχίζονται.

https://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/protofaneis-ekselikseis-o-t-n-vans-epitithetai-ston-m-netaniaxou-me-tin-frasi-min-milate-emeis-sas-plironoume/

Η Θράκη και η Τουρκία: H Αγκυρα δημιουργεί ένα μηχανισμό ελέγχου, μέσω χρηματοδοτήσεων, επιβάλλοντας συντηρητικά και εθνικιστικά πρότυπα

1
Tου ΘΕΟΦΑΝΗ ΜΑΛΚΙΔΗ*

Όπως και όλος ο Ελληνισμός της Ανατολής, της Ιωνίας, της Καππαδοκίας, του Πόντου, έτσι και ο Ελληνισμός της Θράκης υπέστη ένα οργανωμένο και συστηματικό σχέδιο εξόντωσης, υπέστη μία άνευ προηγουμένου Γενοκτονία από την Τουρκία κατά την περίοδο 1908–1923, η οποία εξελίχθηκε σε τρεις χρονικές φάσεις:

Στην περίοδο των Νεότουρκων ( 1908-1914), όπου οι διωγμοί συνάντησαν την πολιτική και στρατιωτική καθοδήγηση των Γερμανών συμμάχων τους, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918), όταν η διεθνής σύρραξη χρησιμοποιήθηκε ως κάλυψη για μαζικά εγκλήματα και βίαιη, την υποχρεωτική στρατολόγηση των Θρακών σε «τάγματα εργασίας» (αμελέ ταμπουρού), που ουσιαστικά σήμαινε εξόντωση και τέλος την Κεμαλική περίοδο (1919–1923), με τα θύματα στη Θράκη να υπολογίζονται από 250.000 έως 300.000 προγόνους μας.

  • Η Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και η νέα κατάσταση που επικράτησε με την οριστική διευθέτηση των συνόρων στη Θράκη, δεν σταμάτησε τον τουρκικό εθνικισμό και τον κεμαλικό επεκτατισμό, οι οποίοι προέταξαν τον «Εθνικό Όρκο», ο οποίος αναφέρεται στη Θράκη ως κεντρικό στόχο.

Από τότε η Τουρκία δεν ασκεί απλώς μια τυχαία εξωτερική πολιτική στη Θράκη, αλλά χρησιμοποιεί ένα δίκτυο μηχανισμών και οργάνων (σήμερα και υβριδικής μορφής) με σκοπό τη δημιουργία συνθηκών συνδιοίκησης, την αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και την πλήρη χειραγώγηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων και την μετατροπή της σε «τουρκική».

  • Είναι γενική παραδοχή ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί τους μηχανισμούς διπλωματικής εκπροσώπησής της στη Θράκη ως τον κεντρικό συντονιστή όλων των κινήσεων στην περιοχή, υπερβαίνοντας σταθερά τα όρια που θέτει η Σύμβαση της Βιέννης για τις προξενικές σχέσεις και διπλωματικές σχέσεις.

Αυτοί οι μηχανισμοί λειτουργούν ως μια παράλληλη διοικητική δομή που επιχειρούν να ελέγξει την καθημερινότητα των μουσουλμάνων της Θράκης, από την οικονομική τους δραστηριότητα και τα θρησκευτικά τους καθήκοντα μέχρι τις πολιτικές τους επιλογές και τα πολιτισμικά γεγονότα, με τελευταίο κρούσμα την πρόσφατη βράβευση του Τούρκου προξένου από τον Δήμο Ιάσμου!

  • Είναι κοινός τόπος ότι η Τουρκία παρεμβαίνει ανοιχτά στις ελληνικές αυτοδιοικητικές, ευρωπαϊκές και εθνικές εκλογές, κατευθύνοντας ψήφους προς υποψηφίους (μουσουλμάνους και χριστιανούς) που κρίνονται αρεστοί ή ελεγχόμενοι από την Άγκυρα, με σκοπό να δημιουργηθεί μια συμπαγής πολιτική ομάδα πίεσης.

Παράλληλα, η θρησκεία αποτελεί το βασικότερο όχημα soft power της Τουρκίας στην περιοχή και ως απευθείας όργανο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, σε μία προσπάθεια αποκλεισμού των πιστών από την ελληνική κοινωνία και καλλιεργούν το αίσθημα ότι η «μητέρα πατρίδα» τους είναι η Τουρκία.

Οι μορφωτικοί και πολιτιστικοί σύλλογοι, αποτέλεσαν από παλιά μέρος του μηχανισμού της Τουρκίας τόσο στην περιοχή (π.χ. «Τουρκική Ένωση Ξάνθης», κ.ά.) όσο και εκτός (Ομοσπονδία «Τούρκων Δυτικής Θράκης Ευρώπης, Ένωση «Τούρκων» Δυτικής Θράκης Προύσσας κ.ά)

  • Αυτοί οι σύλλογοι λειτουργούν ως πλατφόρμες για τη διάδοση της τουρκικής εθνικής ιδέας, διοργανώνοντας εκδηλώσεις, επισκέψεις Τούρκων αξιωματούχων και συντηρώντας παράνομα σχολεία ή φροντιστήρια. Ασκούν κοινωνικό μποϊκοτάζ και ψυχολογική βία σε όσους μουσουλμάνους (κυρίως Πομάκους ή Ρομά) επιλέγουν να δηλώσουν την πραγματική τους καταγωγή και αρνούνται να αυτοπροσδιοριστούν ως «Τούρκοι».

Επιπλέον, είναι φανερή η προσπάθεια της Τουρκίας να εργαλειοποιήσει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, επιχειρώντας να τη χαρακτηρίσει συλλήβδην ως «τουρκική».

«Ξεχνά» ότι μειονότητα είναι θρησκευτική (όπως ορίζει η Συνθήκη της Λωζάννης) και αποτελείται από διαφορετικές ομάδες (Πομάκους, Ρομά και τουρκογενείς), τις ιδιαιτερότητες των οποίων η Άγκυρα προσπαθεί να ισοπεδώσει.

  • Στη σύγχρονη εποχή, ο τουρκικός μηχανισμός έχει επεκταθεί στο ψηφιακό πεδίο, αφού στο διαδίκτυο υπάρχουν εφημερίδες, ιστοσελίδες και ραδιοφωνικοί σταθμοί, που αναπαράγουν αυτούσια την τουρκική πολιτική.

Η οικονομία αποκτά το τελευταίο χρονικό διάστημα κεντρικό ρόλο για την τουρκική πολιτική στη Θράκη. Μέσω χρηματοδοτήσεων, η Άγκυρα έχει δημιουργήσει ένα μηχανισμό ελέγχου επιβάλλοντας συντηρητικά και εθνικιστικά πρότυπα.

Έτσι η παρουσία τουρκικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στη Θράκη διευκολύνει τη διοχέτευση κεφαλαίων και την παροχή δανείων με ευνοϊκούς όρους σε μειονοτικούς πολίτες, δημιουργώντας σχέσεις οικονομικής ομηρίας και εξάρτησης από την Άγκυρα.

  • Μέσω ελεγχόμενων επιχειρηματιών ή κεφαλαίων, γίνεται προσπάθεια συστηματικής αγοράς οικιών, ξενοδοχείων, επιχειρήσεων εστίασης και υπηρεσιών υγείας καθώς και αγροτικών εκτάσεων σε στρατηγικά σημεία ειδικά στον Έβρο και την Αλεξανδρούπολη, αλλά και της Ροδόπης και της Ξάνθης.

Στα παραπάνω τουρκικά αφηγήματα για τη Θράκη, τα οποία εσχάτως έχουν συμπεριληφθεί στη «Γαλάζια Πατρίδα», αφού η Θράκη αποτελεί κομβικό γεωστρατηγικό σημείο και η Άγκυρα επιδιώκει να δημιουργήσει συνθήκες «γκρίζας ζώνης» ή συνδιαχείρισης.

Παράλληλα με την ουσία υπάρχει και ο συμβολισμός: η Τουρκία επιμένει στη χρήση του όρου «Ελληνική Θράκη» αντί για «Δυτική Θράκη», αφού αυτός όρος χρησιμοποιείται για να προσεγγίσει και να ερμηνεύσει την περιοχή μέσα από την τουρκική πολιτική, γεωγραφική και ιδεολογική σκοπιά, αφήνοντας υπόνοιες για μια «αλύτρωτη» περιοχή που συνδέεται με την «Ανατολική Θράκη» της Τουρκίας.

Αυτή την επιχειρηματολογία χρησιμοποίησε και η σχετική απόφαση ελληνικού δικαστηρίου, για να απαγορευτεί η λειτουργία ενός σωματείου οπαδών της Φενέρ Μπαχτσέ που είχε το προσωνύμιο «Δυτική Θράκη». ( Τα νέα γραφεία των «Γκρίζων Λύκων» στην Κωνσταντινούπολη στεγάζονται στη οδό «Δυτικής Θράκης»….)

  • Συνοψίζοντας, παρότι διαβάζεται και ενδεχομένως προκαλεί κούραση, αφού αποτελεί επανάληψη την οποία κάνουμε συνεχώς, πρέπει ωστόσο να γράψουμε ξανά τα εξής: η ελληνική πολιτεία οφείλει να εφαρμόσει μια στιβαρή εθνική στρατηγική στη Θράκη, θωρακίζοντας την περιοχή οικονομικά και κοινωνικά, ώστε να αναχαιτιστεί η συστηματική προσπάθεια της Τουρκίας να ασκεί κηδεμονία και επιρροή εντός της ελληνικής επικράτειας.

Η πράξη των συμπατριωτών μας μουσουλμάνων της Ξάνθης, οι οποίοι στη δίκη για τον προπηλακισμό του νόμιμου μουφτή, φώναξαν «Ελλάς Ελλάς» και «Έξω οι Τούρκοι», δείχνει το δρόμο και την πολιτική…

  • Και κάτι έσχατο αλλά όχι τελευταίο. Έχουμε αναδείξει πολλές φορές το ρόλο της τηλεόρασης και του κινηματογράφου που έχουν εισαχθεί ως όπλα της τουρκικής πολιτικής και η Θράκη δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση. Πριν λίγες προβλήθηκε στη Ριζούντα του Πόντου, στην ιδιαίτερη πατρίδα του Ερντογάν, η ταινία «Σαδίκ Αχμέτ».

Η προβολή η οποία οργανώθηκε από το Κέντρο Νεότητας και την Εστία Πληροφοριών του Δήμου Ριζούντας, προσέλκυσε εκατοντάδες πολίτες, οικογένειες και κυρίως νέους, οι οποίοι κατέκλυσαν τον παραλιακό πεζόδρομο.

Με φόντο τη θάλασσα και σε «εορταστικό» κλίμα, οι θεατές παρακολούθησαν μια εξαιρετικά προσεγμένη παραγωγή, η οποία παρουσιάζει τη δράση του ιατρού και ανεξάρτητου βουλευτή από τη Ροδόπη, εστιάζοντας μονομερώς στις δικαστικές του διαμάχες με τις ελληνικές αρχές, τη φυλάκισή του και τον «ύποπτο» –κατά την τουρκική ρητορική– θάνατό του στο τροχαίο του 1995, λίγο έξω από την Κομοτηνή.

Έτσι ο κινηματόγραφος, ο οποίος αποτελεί εδώ και χρόνια όργανο πολιτικής της Τουρκίας (και) για τη Θράκη, συντηρείται η προσπάθεια της Άγκυρας να εργαλειοποιήσει και να περάσει στην τουρκική κοινωνία το σενάριο της «καταπιεσμένης τουρκικής μειονότητας»….

photo: Koμοτηνή: Μια πόλη πολιτισμικό ψηφιδωτό. Φωτογραφία από βίντεο μέσω KDEXPLORER | Karvelis Dimitris, YouTube

* Θεοφάνης Μαλκίδης
Διδάκτορας Παντείου Πανεπιστημίου
Συγγραφέας των βιβλίων «Αιγαίον, ΓΗ, ΑΕΡΑΣ, ΥΔΩΡ»  και «Δωδεκάνησα, ελληνικότητα και εθνική κυριαρχία»

https://hellasjournal.com/2026/06/i-thraki-kai-i-tourkia-h-agkyra-dimiourgei-ena-michanismo-elegchou-meso-chrimatodotiseon-epivallontas-syntiritika-kai-ethnikistika-protypa/

Από ανοησία σε ανοησία ο Φειδίας Παναγιώτου: Καταψήφισε την καταδικαστική έκθεση κατά της Τουρκίας στην Ευρωβουλή επειδή -λέει- είναι σαν άπιστη γυναίκα

0

«Είναι η γυναίκα σου που είσαστε παντρεμένοι, πάει με άλλους άνδρες, σου λέει ψέματα δεν είναι καλή γυναίκα δεν σε υποστηρίζει κτλ… Αλλά θέλω να έχω συνεργασία, θέλω να είμαστε παντρεμένοι, άρα φάσκει και αντιφάσκει, αυτό και θεώρησα ότι το να έχουμε και να αναπτύξουμε συνεργασία μαζί με την Τουρκία χωρίς να έχουμε κάτι χειροπιαστό στο Κυπριακό και ταυτόχρονα με τη Ρωσία να κάνουμε 20 πακέτα κυρώσεων, επειδή έκανε εισβολή ενώ στην Τουρκία, ενώ στην Τουρκία που έκανε το ίδιο να αναπτύξουμε τη συνεργασία γι’ αυτό πήγα εναντίον» δήλωσε μεταξύ άλλων ο κ. Παναγιώτου.

Ο Κύπριος ευρωβουλευτής παραδέχθηκε ότι η έκθεση περιλαμβάνει πολλά θετικά στοιχεία και καταδικάζει την Τουρκία για σειρά ζητημάτων. Ωστόσο, διαφώνησε με το σημείο που υποστηρίζει την ενίσχυση των σχέσεων με την Άγκυρα. Για τον λόγο αυτό, όπως εξήγησε, δεν μπορούσε να ψηφίσει ούτε υπέρ ούτε να επιλέξει την αποχή, κάνοντας λόγο για «δύο μέτρα και δύο σταθμά».

Τόνισε ότι επιθυμεί το Κυπριακό να συνδέεται άμεσα με τις ευρωτουρκικές σχέσεις και υποστήριξε ότι μόνο μετά την επίλυση του Κυπριακού μπορεί να ανοίξει η συζήτηση για περαιτέρω συνεργασία με την Τουρκία.

Με πληροφορίες από skai.gr

https://hellasjournal.com/2026/06/apo-anoisia-se-anoisia-o-feidias-panagiotou-katapsifise-tin-katadikastiki-ekthesi-kata-tis-tourkias-stin-evrovouli-epeidi-leei-einai-san-apisti-gynaika/

Μητσοτάκης από Βρυξέλλες: Το ελληνικό μοντέλο κοινωνικού διαλόγου μπορεί να γίνει ευρωπαϊκό παράδειγμα

0

«Είμαι περήφανος που έχουμε υλοποιήσει τις δεσμεύσεις μας όσον αφορά τους μισθούς», τόνισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Την εκτίμηση ότι το ελληνικό μοντέλο κοινωνικού διαλόγου μπορεί να λειτουργήσει ως παράδειγμα και για άλλες χώρες της Ευρώπης εξέφρασε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας σε εκδήλωση στις Βρυξέλλες με τίτλο «Η Εθνική κοινωνική συμφωνία της Ελλάδας: Ένα ευρωπαϊκό μοντέλο για τον κοινωνικό διάλογο».

Ο πρωθυπουργός έκανε λόγο για μια «συμφωνία-ορόσημο» μεταξύ κυβέρνησης και κοινωνικών εταίρων, η οποία –όπως είπε– έχει ήδη επικυρωθεί από τη Βουλή και έχει οδηγήσει σε σειρά κλαδικών συμφωνιών με καλύτερους όρους εργασίας.

«Οι κοινωνικοί εταίροι και η κυβέρνηση, ως εγγυητής της συμφωνίας, πέτυχαν κάτι ιδιαίτερα σημαντικό», συνέχισε και επισήμανε ότι από τότε έχουν υπογραφεί πολλές κλαδικές συμφωνίες που προσφέρουν πάντα καλύτερες συνθήκες εργασίας.

«Στο τέλος της ημέρας, πρέπει να γνωρίζουμε ότι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν όλες οι κυβερνήσεις σήμερα είναι η οικονομική προσιτότητα του κόστους ζωής. Και όταν μιλάμε για οικονομική προσιτότητα, η απάντηση πρέπει να είναι περισσότερο διαθέσιμο εισόδημα», ανέφερε.

«Η απάντηση στο κόστος ζωής είναι το διαθέσιμο εισόδημα»

Ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι η μείωση των φόρων ενισχύει το διαθέσιμο εισόδημα και πως αυτές οι συμφωνίες κατάφεραν να προσφέρουν καλύτερους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

«Και αναμένω ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί. Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε ένα επίπεδο ωριμότητας όπου μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτές τις βέλτιστες πρακτικές και να πάψουμε να τις αντιμετωπίζουμε ως εξαιρέσεις, προσπαθώντας αντίθετα να τις καταστήσουμε κανόνα», τόνισε.

Έφερε ως παράδειγμα την υπογραφή μιας τέτοιας συμφωνίας στη Ρόδο ανάμεσα στους εργαζόμενους στα ξενοδοχεία και τους εργοδότες τους.

Σημείωσε ότι αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή όπου οι εργοδότες συνειδητοποιούν ότι η προσέλκυση ταλέντου δεν είναι πλέον εύκολη υπόθεση.

«Είναι εύκολο να προσελκύσεις εργαζομένους όταν η ανεργία βρίσκεται στο 18%, καθώς υπάρχουν πολλοί διαθέσιμοι εργαζόμενοι. Όταν όμως η ανεργία βρίσκεται γύρω στο 8%, πρέπει να προσφέρεις κάτι καλύτερο. Και αυτό δεν αφορά μόνο έναν καλύτερο μισθό, αλλά και καλύτερες παροχές. Χαίρομαι που αρχίζουμε να το κατανοούμε αυτό. Και είναι κάτι που πραγματικά αρχίζει να συμβαίνει στην Ελλάδα, ιδιαίτερα σε τομείς όπως ο τουρισμός και η φιλοξενία», πρόσθεσε ο κ. Μητσοτάκης.

«Συνήθως είναι η Αριστερά που μιλά συνεχώς για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Ωστόσο, ήταν μια κεντροδεξιά κυβέρνηση που κατάφερε να επιτύχει μια συμφωνία η οποία ωφελεί τόσο τους εργοδότες όσο και τους εργαζομένους – και κυρίως τους εργαζομένους», ανέφερε στη συνέχεια.

Η πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης και η τήρηση των δεσμεύσεων

Επισήμανε δε ότι είμαστε σε μια εποχή όπου οι νέοι άνθρωποι σε ολόκληρη την Ευρώπη αισθάνονται ότι απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη, η οποία θα αποτελέσει μια τεράστια πρόκληση για την κοινωνική συνοχή και αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε σημαντικές αναδιαρθρώσεις στην αγορά εργασίας.

«Το γεγονός ότι μια κυβέρνηση, αλλά και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων, νοιάζονται πραγματικά για τους εργαζομένους και παράγουν απτά αποτελέσματα, θεωρώ ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό», συμπλήρωσε ενώ τόνισε πως ο μόνος τρόπος για να οικοδομήσεις εμπιστοσύνη είναι να τηρείς τις δεσμεύσεις σου και να παραδίδεις αποτελέσματα.

«Ακούγεται ίσως απλοϊκό, αλλά δεν υπάρχουν πολλές κυβερνήσεις στην Ευρώπη σήμερα που να το κάνουν αυτό. Είμαι περήφανος που, καθώς εισερχόμαστε στον τελευταίο χρόνο της θητείας μας, έχουμε υλοποιήσει τις δεσμεύσεις μας όσον αφορά τους μισθούς. Έχουμε προχωρήσει σε σημαντικές αλλαγές στην αγορά εργασίας. Έχουμε θέσει την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων στο επίκεντρο της εργασιακής μας πολιτικής. Και έχουμε καταφέρει να φέρουμε στο ίδιο τραπέζι εργαζομένους και εργοδότες, ώστε να υπογράψουν αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες», διαμήνυσε.

Παραγωγικότητα, κατώτατος μισθός και η πορεία της οικονομίας

Ο πρωθυπουργός σημείωσε επιπλέον ότι οι συμφωνίες αυτές πρέπει να λαμβάνουν υπόψη την παραγωγικότητα και έφερε ως παράδειγμα τον νέο νόμο για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού, ο οποίος θα τεθεί σε εφαρμογή το 2028.

«Δεν μπορούμε να προσφέρουμε απλώς ελκυστικές ονομαστικές αυξήσεις μισθών, οι οποίες δεν υποστηρίζονται πραγματικά από την παραγωγικότητα. Η επόμενη πρόκληση, λοιπόν, θα είναι το πώς θα χρησιμοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη για να ενισχύσουμε την παραγωγικότητα του εργατικού μας δυναμικού», επισήμανε και τόνισε πως η γνώση του τρόπου αξιοποίησης αυτής της τεχνολογίας είναι απολύτως κρίσιμη και πρέπει να βρίσκεται στην κορυφή των προτεραιοτήτων.

«Είναι καλό για εμάς στην Ελλάδα. Πριν από δέκα χρόνια, πόσοι άνθρωποι έλεγαν καλά λόγια για την Ελλάδα σε αυτή την πόλη; Όμως, χάρη στην επιμονή του ελληνικού λαού, καταφέραμε να επιτύχουμε σημαντική ανάπτυξη, από τις υψηλότερες μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ. Ταυτόχρονα, μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα πρωτογενή μας πλεονάσματα με στοχευμένο τρόπο για να βοηθήσουμε όσους έχουν ανάγκη απέναντι στο κύμα πληθωρισμού και αυξήσεων τιμών που έχει πλήξει ουσιαστικά όλες τις οικονομίες μετά την πανδημία της COVID», τόνισε.

https://www.ieidiseis.gr/politiki/798366/mitsotakis-apo-vryxelles-to-elliniko-montelo-koinonikoy-dialogoy-mporei-na-ginei-eyropaiko-paradeigma/

Σε ξένα funds το ένα μετά το άλλο τα ιδιωτικά σχολεία της Ελλάδας – Ποια άλλαξαν χέρια

11

10 πολύ μεγάλα εκπαιδευτήρια πουλήθηκαν και όπως λένε γνώστες του χώρου θα ακολουθήσουν και άλλα.

Σε ξένα χέρια περνούν μεγάλα ιστορικά ιδιωτικά σχολεία της χώρας καθώς όπως φαίνεται οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο κόστος λειτουργίας τους.

Ηδη 10 πολύ μεγάλα εκπαιδευτήρια πουλήθηκαν και όπως λένε γνώστες του χώρου θα ακολουθήσουν και άλλα. Αυτές τις μέρες έγινε γνωστό ότι στο Βρετανικό πολυεθνικό επενδυτικό σχήμα Forfar Education, με έδρα το Λονδίνο, περιήλθε και το ιστορικό ιδιωτικό σχολείο «Το Παγκρήτιον» στο Ηράκλειο Κρήτης, το οποίο συμπληρώνει πάνω από έξι δεκαετίες αδιάλειπτης λειτουργίας από το 1963.

Η επιχειρηματική αυτή κίνηση επιβεβαιώνει το ευρύτερο κύμα εξαγορών και επενδύσεων που καταγράφεται στην εγχώρια αγορά ιδιωτικής εκπαίδευσης, καθώς μεγάλοι εκπαιδευτικοί όμιλοι της αλλοδαπής (όπως οι Inspired Education Group, ISP, Cognita Schools και Dukes Education) αποκτούν σταδιακά τον έλεγχο κορυφαίων ελληνικών εκπαιδευτηρίων (μεταξύ των οποίων τα CGS, Μωραΐτη, Αυγουλέα-Λιναρδάτου, Ελληνογερμανική Αγωγή και Δούκα).

Όπως αναφέρει η Ομοσπονδία Ιδιωτικών εκπαιδευτικών (ΟΙΕΛΕ) η συγκεκριμένη τάση συγκέντρωσης της αγοράς σε διεθνή funds αναδεικνύεται πλέον σε κυρίαρχο χαρακτηριστικό του κλάδου, με τους ξένους επενδυτές να στοχεύουν στρατηγικά σε σχολικές μονάδες εγνωσμένου κύρους που διαθέτουν ισχυρό εκπαιδευτικό αποτύπωμα και υψηλή αναγνωρισιμότητα στις τοπικές κοινωνίες. Το Παγκρήτιον είναι το δεύτερο σχολείο που εξαγοράζει η ForfarEducation. Το ίδιο fund έχει εξαγοράσει άλλο ένα σχολείο της περιφέρειας, το Ροδίων Παιδεία. Τα υπόλοιπα σχολεία που έχουν εξαγοραστεί εδρεύουν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Αναλυτικά η λίστα των ιδιωτικών σχολείων που έχουν εξαγοραστεί από πολυεθνικά κεφάλαια:

  • CGS (Εκπ. Κωστέα-Γείτονα) – Inspired Education Group
  • Σχολή Μωραΐτη – Inspired Education Group
  • Εκπαιδευτήρια Αυγουλέα-Λιναρδάτου – International Schools Partnership (ISP)
  • Εκπαιδευτήρια «ο Πλάτων» – International Schools Partnership (ISP)
  • Ελληνογερμανική Αγωγή – International School Partnerships (ISP)
  • Εκπαιδευτήρια Δούκα – Cognita Schools
  • Εκπαιδευτήρια Μαντουλίδη – Dukes Education
  • International School of Athens (ISA) – Dukes Education
  • Ροδίων Παιδεία – Forfar Education
  • Εκπαιδευτήριο «Το Παγκρήτιον» – Forfar Education

Σύμφωνα με τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς όσον αφορά στα εργασιακά των ιδιωτικών σχολείων που περνούν στα χέρια funds, ο το διάστημα είναι ακόμη μικρό για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα. Ωστόσο, διακρίνονται κάποιες πρώτες τάσεις που μένει να φανεί, αν παγιωθούν:

Σε κάποια από αυτά τα σχολεία παρατηρείται τάση περικοπής δαπανών και αύξησης διδάκτρων Σε κάποια, επίσης, υπάρχει διάλογος με τις διοικήσεις για βελτίωση όρων εργασίας και αμοιβής, γεγονός θετικό.

https://www.ieidiseis.gr/ellada/797986/se-xena-funds-to-ena-meta-to-allo-ta-idiotika-scholeia-tis-elladas-poia-allaxan-cheria/

Εκλογικοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι το DHS μπορεί φέτος να αποτελεί απειλή για τις εκλογές

0

 

 

16 Ιουνίου 2026

Miles Parks

Ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Markwayne Mullin μιλά κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις 11 Ιουνίου.

Oliver Contreras / AFP via Getty Images

Ο Gary Berntsen είναι πεπεισμένος ότι η Βενεζουέλα έκλεψε τις αμερικανικές εκλογές του 2020.

Αυτός ο μύθος έχει διαψευστεί πολλές φορές, μεταξύ άλλων και στο πλαίσιο του διακανονισμού ύψους 787 εκατομμυρίων δολαρίων που έκανε το Fox News το 2023 με την εταιρεία εκλογικών μηχανημάτων Dominion. Παρ’ όλα αυτά, ο Berntsen, πρώην πράκτορας της CIA, προωθεί αυτήν τη θεωρία εδώ και χρόνια.

«Ένα από τα πράγματα που μάθαμε είναι ότι υπάρχουν 14 διαφορετικοί τεχνικοί τρόποι με τους οποίους μπορείς να κλέψεις μια εκλογή», εξήγησε ο Berntsen το φθινόπωρο, σε συνέντευξή του στη συντηρητική podcaster Lara Logan.

Όμως, ενόψει των εκλογών του 2024, ο Berntsen λέει ότι δεν μπορούσε να κάνει κανέναν να τον ακούσει. Ούτε το FBI. Ούτε τα μέσα ενημέρωσης.

Τελικά, πήγε στο Κογκρέσο, όπου, όπως λέει, σχεδόν όλοι τον απέρριψαν με τον ίδιο τρόπο — ακόμη και Ρεπουμπλικάνοι. Εκτός από έναν.

«Ένας πολιτικός στην Αμερική δεν φοβήθηκε», είπε ο Berntsen στη Logan. «Ήταν ο Markwayne Mullin από την Οκλαχόμα».

Σύμμαχοι του Berntsen λένε ότι ο Mullin —τότε γερουσιαστής των ΗΠΑ και σήμερα επικεφαλής του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας— μεσολάβησε για μια συνάντηση στο Μαρ-α-Λάγκο, ώστε ο Berntsen να ενημερώσει την ομάδα του προέδρου Τραμπ σχετικά με θεωρίες συνωμοσίας περί βενεζουελάνικης ανάμειξης στις εκλογές.

Αυτή ήταν μόνο μία από τις πολλές φορές που ο Mullin στήριξε την αμφισβήτηση εκλογικών αποτελεσμάτων.

«Λόγω όλης της νοθείας και της αβεβαιότητας που περιβάλλει τις εκλογές του 2020, δεν υπάρχει τρόπος να ψηφίσω υπέρ της επικύρωσης του Εκλεκτορικού Κολλεγίου», έγραψε ο Mullin στο διαδίκτυο στις 2 Ιανουαρίου 2021. Τέσσερις ημέρες αργότερα, αφού ένας όχλος εισέβαλε στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επικύρωσης, ο Mullin ήταν ένας από τους 147 Ρεπουμπλικάνους του Κογκρέσου που ψήφισαν και πάλι κατά της επικύρωσης των αποτελεσμάτων.

Το ιστορικό του Mullin με ψευδείς ισχυρισμούς περί εκλογικής νοθείας έχει εντείνει τις ανησυχίες που έχουν οι εκλογικοί αξιωματούχοι εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο: ότι το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας δεν θα είναι ένας εταίρος που θα βοηθήσει στην προστασία των εκλογών, αλλά μια απειλή που θα επιδιώξει να υπονομεύσει αποτελέσματα τα οποία δεν αρέσουν στον Τραμπ.

Ο ηγέτης της πλειοψηφίας στη Γερουσία, John Thune, Ρεπουμπλικανός από τη Νότια Ντακότα, μιλά στους δημοσιογράφους στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ την Τρίτη, σχετικά με τον νόμο SAVE America Act και άλλα θέματα.

Πολλοί τοπικοί εκλογικοί αξιωματούχοι, από όλο το πολιτικό φάσμα, έχουν δηλώσει στο NPR ότι αποφεύγουν να μοιράζονται δεδομένα ψηφοφόρων ή άλλες πληροφορίες ασφαλείας με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, φοβούμενοι ότι αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσαν με κάποιον τρόπο να χρησιμοποιηθούν εναντίον τους.

«Το αποθαρρύνω ενεργά», είπε ο Matt Crane, πρώην Ρεπουμπλικανός γραμματέας κομητείας, ο οποίος σήμερα διευθύνει την επαγγελματική ένωση των τοπικών εκλογικών αξιωματούχων στο Κολοράντο. «Δεν εμπιστεύομαι τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση χρησιμοποιεί αυτά τα δεδομένα. Δεν εμπιστεύομαι ότι θα τα κρατήσει εμπιστευτικά. Και επομένως δεν μπορώ, με καθαρή συνείδηση, να συστήσω σε καμία από τις κομητείες μου να συνεργαστεί μαζί τους αυτήν τη στιγμή».

Συνέχεια της μετάφρασης:

Ο Τραμπ έχει μιλήσει για την επιθυμία του να «αναλάβει τον έλεγχο» των εκλογών στην Αμερική. Ο Crane σημείωσε επίσης ότι η σημερινή αρμόδια του DHS για τις εκλογές, Heather Honey, έχει και αυτή μακρύ ιστορικό διάδοσης παραπληροφόρησης σχετικά με τις εκλογές.

«Όλα αυτά δείχνουν ότι δεν είναι πλέον αξιόπιστοι εταίροι», είπε ο Crane. «Έβαλαν την αλεπού μέσα στο κοτέτσι».

Από σύμμαχοι σε αντίπαλοι

Είναι δύσκολο να υπερβάλει κανείς ως προς το πόσο διαφορετικό είναι το τοπίο της ομοσπονδιακής εκλογικής ασφάλειας ενόψει των φετινών ενδιάμεσων εκλογών, σε σύγκριση με την κατάσταση που επικρατούσε πριν από δύο χρόνια, πριν από την τελευταία ομοσπονδιακή εκλογική αναμέτρηση.

Αστυνομικοί στέκονται έξω από εκλογικό τμήμα στο Λας Βέγκας την ημέρα των εκλογών, στις 5 Νοεμβρίου 2024. Τα τελευταία χρόνια, οι εκλογικοί διαχειριστές έχουν αναπτύξει στενότερες σχέσεις συνεργασίας με τις τοπικές αρχές επιβολής του νόμου.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει λάβει πρωτοφανή μέτρα για να ερευνήσει την τοπική εκλογική διοίκηση, μεταξύ άλλων προσφεύγοντας στα δικαστήρια κατά πολιτειών σε μια προσπάθεια να αποκτήσει τα μη δημόσια δεδομένα εγγραφής ψηφοφόρων τους, καθώς και επιχειρώντας —και σε ορισμένες περιπτώσεις καταφέρνοντας— να αποκτήσει πρόσβαση σε εκλογικά μηχανήματα και ψηφοδέλτια.

Αξιωματούχοι της κυβέρνησης, όπως ο υπεύθυνος του Λευκού Οίκου για τα σύνορα Tom Homan, καθώς και άλλοι σύμμαχοι του Τραμπ, έχουν εμφανιστεί ανοιχτοί στο ενδεχόμενο ανάπτυξης υπηρεσιών επιβολής της μεταναστευτικής νομοθεσίας σε εκλογικά τμήματα αυτό το φθινόπωρο. Κάτι τέτοιο θα ήταν αντίθετο με την ομοσπονδιακή νομοθεσία.

«Λένε ότι οι παράνομοι αλλοδαποί δεν ψηφίζουν. Αλλά… μέρος της δουλειάς του DHS είναι να προστατεύει τις εκλογές, και δεν πρόκειται να πω, ξέρετε, ποιο είναι το σχέδιό μας από εδώ και πέρα», είπε ο Homan στην εκπομπή The Charlie Kirk Show την άνοιξη. «Αλλά, αν μόνο οι Αμερικανοί πολίτες μπορούν να ψηφίζουν, δεν βλέπω ποιο είναι το πρόβλημα».

Στην ακρόαση επικύρωσης του διορισμού του τον Μάρτιο, ο Mullin είπε ότι πράκτορες του DHS θα βρίσκονταν σε εκλογικά τμήματα μόνο εάν υπήρχε συγκεκριμένη απειλή στα σημεία αυτά.

Και σε δήλωσή του προς το NPR για το συγκεκριμένο θέμα, το DHS ανέφερε ότι ο υπουργός Mullin είναι «δεσμευμένος στην αποκατάσταση της ακεραιότητας των εκλογικών μας συστημάτων και στη διασφάλιση ότι Αμερικανοί πολίτες —και μόνο Αμερικανοί πολίτες— εκλέγουν τους Αμερικανούς ηγέτες».

Όμως πλέον ηγείται ενός υπουργείου στο οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνταν με ζητήματα εκλογικής ασφάλειας, τουλάχιστον στο πλαίσιο της Υπηρεσίας Κυβερνοασφάλειας και Ασφάλειας Υποδομών —της CISA— είτε εξωθήθηκαν εκτός είτε παραιτήθηκαν πέρυσι. Η υπηρεσία αυτή, την οποία δημιούργησε ο Τραμπ κατά την πρώτη του θητεία, παραμένει επίσης χωρίς επικεφαλής επικυρωμένο από τη Γερουσία καθ’ όλη τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ.

Ο Paul Lux, Ρεπουμπλικανός επόπτης εκλογών στην κομητεία Οκαλούσα της Φλόριντα, λέει ότι η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει ενημερώσει τους τοπικούς αξιωματούχους πως εξακολουθεί να παρέχει τις ίδιες υπηρεσίες κυβερνοασφάλειας που προσφέρονταν επί κυβέρνησης Μπάιντεν και κατά την πρώτη θητεία του Τραμπ. Ωστόσο, ο ίδιος δεν έχει ακούσει για καμία κομητεία στη Φλόριντα που να έχει πράγματι λάβει πρόσφατα υπηρεσίες από την υπηρεσία αυτή.

«Ξέρετε, δοκιμάστε να τηλεφωνήσετε σε κάποιον στη CISA και δείτε ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο», είπε ο Lux σε συνέντευξή του νωρίτερα φέτος. «Διότι, στο τέλος της ημέρας, όταν απευθυνόμαστε στη CISA σχεδόν για οτιδήποτε, η απάντηση είναι σιγή ασυρμάτου».

Απαντώντας σε αίτημα του NPR για σχόλιο, εκπρόσωπος της CISA δήλωσε ότι η υπηρεσία παρέχει «σε πολιτειακούς και τοπικούς εκλογικούς αξιωματούχους, κατόπιν αιτήματος, δωρεάν εθελοντικές υπηρεσίες, όπως ανταλλαγή πληροφοριών για απειλές, τεχνική τεχνογνωσία, σάρωση ευπαθειών και υποστήριξη για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας».

Ωστόσο, ο εκπρόσωπος δεν διευκρίνισε σε πόσες εκλογικές δικαιοδοσίες έχει προσφέρει υπηρεσίες κατά τη δεύτερη θητεία του Τραμπ.

Μέχρι πρόσφατα, ο Lux προήδρευε μιας εθνικής σύμπραξης κυβερνοασφάλειας για τοπικούς και πολιτειακούς εκλογικούς αξιωματούχους, με την ονομασία Elections Infrastructure Information Sharing and Analysis Center — EI-ISAC. Ο οργανισμός δημιουργήθηκε μετά τις προσπάθειες της Ρωσίας να παρέμβει στις αμερικανικές εκλογές του 2016, οι οποίες αποκάλυψαν πόσο λίγες πληροφορίες για απειλές διακινούνταν ανάμεσα στις χιλιάδες εκλογικές δικαιοδοσίες της χώρας.

Ένα μικρό παιδί περιμένει τη μητέρα του να ολοκληρώσει την ψηφοφορία στο κοινοτικό σχολείο Phillis Wheatley στη Νέα Ορλεάνη, στις 15 Μαΐου. Πολλά εκλογικά μηχανήματα στη Λουιζιάνα είναι ηλικίας δεκαετιών.

Για τα πρώτα επτά χρόνια λειτουργίας του, το EI-ISAC —το οποίο παρέχει πολυάριθμα εργαλεία κυβερνοασφάλειας, όπως προστασία τελικών συσκευών και αποκλεισμό κακόβουλων domains, ενώ παράλληλα εκδίδει βέλτιστες πρακτικές για τα μέλη του— χρηματοδοτούνταν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Όμως το 2025, η κυβέρνηση Τραμπ μηδένισε τη χρηματοδότηση, στο πλαίσιο των περικοπών DOGE.

Οι εκλογικοί αξιωματούχοι εξακολουθούν να απορούν πώς αυτή η κίνηση, καθώς και άλλες περικοπές στο DHS, συμβιβάζονται με τη ρητορική του Τραμπ περί προστασίας των αμερικανικών εκλογών.

«Οι πράξεις της αποχρηματοδότησης και της αποδόμησης αυτών των μηχανισμών προστασίας μιλούν από μόνες τους», δήλωσε η Jocelyn Benson, Δημοκρατική υπουργός Εσωτερικών της Πολιτείας του Μίσιγκαν και υποψήφια κυβερνήτης. «Και αυτό σημαίνει ότι εμείς, ως πολιτείες, αναγκαστήκαμε να ξαναχτίσουμε δίκτυα για να προστατεύσουμε τις αντίστοιχες πολιτείες μας από ξένες παρεμβάσεις. Αυτό δεν είναι εύκολο. Και δεν μπορούμε ποτέ να αναπαραγάγουμε αυτό που είχε χτίσει και είχε κάνει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση».

Ένα κατακερματισμένο τοπίο

Το EI-ISAC έτρεξε πέρυσι να δημιουργήσει ένα μοντέλο συνδρομών, χρηματοδοτούμενο από τα μέλη του σε επίπεδο κομητειών και πολιτειών. Ωστόσο, ο οργανισμός δήλωσε στο NPR ότι τα μέλη του είναι πλέον λιγότερα από το 20% όσων ήταν πριν από την περικοπή της ομοσπονδιακής χρηματοδότησης.

«Έτσι, αυτή η συλλογική συνεργασία, δυστυχώς, γίνεται όλο και πιο κατακερματισμένη», είπε ο Lux.

Ο γερουσιαστής Mark Warner, Δημοκρατικός από τη Βιρτζίνια, κατέθεσε αυτόν τον μήνα νομοθετική πρόταση που θα αποκαθιστούσε τη χρηματοδότηση για μια ευρύτερη υπηρεσία ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με απειλές, η οποία καλύπτει όλες τις τοπικές κυβερνήσεις. Ωστόσο, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το νομοσχέδιο θα αποκτήσει δυναμική.

Η Marci Andino, πρώην εκλογική αξιωματούχος στη Νότια Καρολίνα, η οποία σήμερα διευθύνει το EI-ISAC ως εκτελεστική διευθύντρια, δήλωσε ότι, χωρίς ομοσπονδιακή στήριξη, μία από τις μεγάλες προκλήσεις είναι απλώς η επικοινωνία με τις χιλιάδες εκλογικές δικαιοδοσίες. Ορισμένες μπορούν να ενταχθούν δωρεάν στον οργανισμό, επειδή η πολιτεία τους πληρώνει για ένα συνδρομητικό πρόγραμμα, αλλά είναι δύσκολο να επικοινωνήσουν με όλες ώστε να τις ενημερώσουν γι’ αυτό.

«Συνεχίζουμε να προσπαθούμε να περάσουμε το μήνυμα ότι το EI-ISAC εξακολουθεί να υπάρχει», είπε η Andino. «Αναγκαζόμαστε να λέμε: “Είμαστε ακόμη εδώ”».

Άνθρωποι ψηφίζουν σε εκλογικό τμήμα στο Κουίνς, κατά τη διάρκεια των δημαρχιακών εκλογών της Νέας Υόρκης, στις 4 Νοεμβρίου 2025.

Πέρα από τις υπηρεσίες κυβερνοασφάλειας που παρέχει ο οργανισμός, το EI-ISAC σχεδιάζει επίσης να δημιουργήσει μια εικονική αίθουσα επιχειρήσεων για τις εκλογές, παρόμοια με εκείνη που παρείχε προηγουμένως η ομοσπονδιακή κυβέρνηση μέσω της CISA.

Την ημέρα των εκλογών, οι εκλογικοί αξιωματούχοι θα μπορούν να συνδέονται για να μοιράζονται, σε πραγματικό χρόνο, φυσικές ή κυβερνοαπειλές που αντιμετωπίζουν και να βλέπουν αν άλλες τοπικές κυβερνήσεις παρατηρούν το ίδιο φαινόμενο.

Δεν υπήρχε τέτοιος χώρος κατά τις περσινές εκλογές, που πραγματοποιήθηκαν εκτός του βασικού εκλογικού κύκλου, αλλά το EI-ISAC σχεδιάζει να προσφέρει έναν φέτος. Όλα τα μέλη θα προσκληθούν, αλλά κανείς από το DHS δεν θα συμμετέχει.

Αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση θελήσει κάποια στιγμή να αποκτήσει ξανά ρόλο στην εκλογική ασφάλεια, είπε ο Lux, ο εκλογικός αξιωματούχος από τη Φλόριντα, θα προσκληθεί ξανά — αλλά με σκεπτικισμό.

«Πιθανότατα θα είναι σαν εκείνον τον θείο που τον κρατάμε σε απόσταση στο τραπέζι των Ευχαριστιών, αντί να του δώσουμε μια μεγάλη, θερμή αγκαλιά», είπε ο Lux. «Αλλά, ξέρετε, θα πρέπει να δούμε. Σίγουρα, η σχέση έχει υποστεί ζημιά. Και το πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να ξαναχτιστεί αυτή η εμπιστοσύνη θα εξαρτηθεί από το πόσο αποφασισμένοι είναι να προσπαθήσουν να την αποκαταστήσουν».

npr.org

Κ. Χολέβας: Κύριε Ερντογάν, τι έκαναν οι Νεότουρκοι στη Βηρυτό και τη Δαμασκό;

0

Ο Τούρκος ηγέτης διαστρεβλώνει την ιστορική αλήθεια και τα παρουσιάζει όπως τον συμφέρει

Ο νέος Οθωμανισμός των γειτόνων μας εξιδανικεύει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η οποία καταπίεσε και φόνευσε λαούς και εθνότητες. Σε πρόσφατη ομιλία του ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν τόνισε: «Η Δαμασκός και η Βηρυτός είναι οι δύο αδελφές πόλεις της Κωνσταντινούπολης. Η ασφάλεια της Τουρκίας δεν ξεκινά μόνο στη Χατάι. Ξεκινά στο Χαλέπι, στη Δαμασκό. Η ασφάλεια της Τουρκίας ξεκινά στη Βηρυτό».

Ο Τούρκος ηγέτης διαστρεβλώνει την ιστορική αλήθεια και τα παρουσιάζει όπως τον συμφέρει. Όμως η μελέτη του ιστορικού παρελθόντος μάς θυμίζει ότι από τις αρχές του 16ου αιώνος μέχρι και το 1918 τα σημερινά εδάφη της Συρίας, του Λιβάνου και άλλες γειτονικές περιοχές με αραβικό πληθυσμό ήσαν υπόδουλες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Γάλλος ιστορικός Μαξίμ Ροντινσόν στο βιβλίο του «Οι Άραβες» παρατηρεί ότι στην αραβική ιστοριογραφία η οθωμανική περίοδος καταγράφεται ως η παρακμή του αραβικού πολιτισμού.

Στις 6 Μαΐου 1916, ο αιμοσταγής Νεότουρκος (Κομιτάτο Ένωση και Πρόοδος) και σφαγέας των Αρμενίων Τζεμάλ Πασάς, ως κυβερνήτης της οθωμανικής επαρχίας της Συρίας, έδωσε εντολή για τον απαγχονισμό των αρχηγών του αραβικού εθνικού κινήματος (χριστιανών και μουσουλμάνων) στην πλατεία Μερτζιέ της Δαμασκού και στην πλατεία Μπουρζ της Βηρυτού. Σήμερα και οι δύο πλατείες ονομάζονται πλατείες των Μαρτύρων. Συνολικά 34 ηγέτες της αραβικής εξέγερσης κατά των Τούρκων εκτελέσθηκαν από τον Τζεμάλ. Η μνήμη των μαρτύρων τιμάται με τελετές στις 6 Μαΐου κάθε χρόνο.

Επρόκειτο για την τελευταία πράξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην περιοχή, λίγο πριν από την οριστική κατάρρευση. Η Τουρκική Δημοκρατία, η οποία επισήμως ιδρύθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1923, είναι αποτέλεσμα της ήττας των Οθωμανών σε διάφορα μέτωπα (Βαλκάνια, Μέση Ανατολή κ.α.) από το 1912 μέχρι το 1918. Η ιδεολογία του Ερντογάν από την πρώτη στιγμή της εκλογής του -πρώτα στην πρωθυπουργία και μετά στην προεδρία- αποσκοπεί στην ανάκτηση πολιτιστικής, οικονομικής και στρατιωτικής επιρροής σε μεγάλο μέρος των εδαφών της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 2009 είχε επισκεφθεί το Σεράγεβο της Βοσνίας και θύμισε στους κατοίκους ότι το όνομα είναι κληρονομιά οθωμανική και σημαίνει: το σαράι – ανάκτορο της Βοσνίας.

Μίλησε και για το Χαλέπι ο Ερντογάν. Και μας δίνει την ευκαιρία να του θυμίσουμε ότι οι ορθόδοξοι χριστιανοί της Συρίας αποκαλούν τη αντίστοιχη μητρόπολη του Πατριαρχείου Αντιοχείας με τον τίτλο: Μητρόπολη Βεροίας και Χαλεπίου. Θέλουν οι αραβόφωνοι ορθόδοξοι (ρουμ ορτοντόξ) να τιμούν το πέρασμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και την ίδρυση ελληνικών πόλεων (π.χ. Βέροια) από τους διαδόχους του. Η ιστορική αλήθεια, λοιπόν, είναι δυσάρεστη για τον κ. Ερντογάν. Ο Αλέξανδρος και ο ελληνιστικός πολιτισμός άφησαν θετικές μνήμες στην περιοχή. Οι Οθωμανοί και οι Νεότουρκοι έμειναν στη μνήμη των λαών της Μέσης Ανατολής ως κατακτητές. Η διαχρονική ιστορία μας και ο πολιτισμός μας είναι επίκαιροι οδοδείκτες εξωτερικής πολιτικής.

* Ο κ. Χολέβας είναι πολιτικός επιστήμων

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή

 Το βαλλιστικό πρόγραμμα του Ιράν και η ήττα των ΗΠΑ

8
Δημήτρης Α. Ιωάννου
Ι. Το Μνημόνιο των “14 σημείων” με το οποίο συνομολογείται  ανακωχή 60 ημερών μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, σε μεγάλο βαθμό προδιαγράφει τον χαρακτήρα της συμφωνίας που θα μπορούσε να συναφθεί μεταξύ των δύο χωρών για να υπάρξει ειρήνη στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. Είναι απολύτως σαφές ότι το κείμενο σηματοδοτεί την εκ μέρους της Ουάσιγκτων αποδοχή της ήττας της στον πόλεμο του Περσικού Κόλπου. Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως η διαδικασία  ειρήνευσης θα εξελιχθεί ομαλά ως το τέλος. Από την πλευρά της Τεχεράνης, είναι δυνατόν να επικρατήσουν κάποιοι ακραίοι φανατικοί που θα πιστέψουν πως υπάρχει η δυνατότητα να κερδηθούν ακόμη περισσότερα  Από την πλευρά της Ουάσιγκτων, επίσης, έστω και αν οι κύκλοι περιξ του Αμερικάνου προέδρου φαίνεται πως έχουν συνειδητοποιήσει την αδυναμία τους να κερδίσουν κάτι περισσότερο, είναι βέβαιο πως υπάρχουν και δυνάμεις, παρωθούμενες και από το Ισραήλ, που δεν μπορούν να κάνουν αποδεκτή την υποχώρηση. Πλην όμως, ακόμη και αν, είτε για το έναν λόγο είτε για τον άλλο, αντί μίας συμφωνίας τα δύο μέρη προχωρήσουν σε έναν νέο γύρο εχθροπραξιών, το πιθανότερο είναι πως τα πράγματα θα επανέλθουν τελικά και πάλι σε ένα σημείο που ο συσχετισμός δυνάμεων θα είναι αντίστοιχος με τον σημερινό, και, ίσως, λίγο περισσότερο δυσμενής εις βάρος των ΗΠΑ.
Η  συνειδητοποίηση της ήττας και η υποχώρηση των ΗΠΑ  οφείλεται στο γεγονός ότι παρά την ακραία χρήση όλων των δυνατών μέσων κατά τη διάρκεια των 40 ημερών του πολέμου κατέστη σαφές ότι το Ιράν διατήρησε σχεδόν αλώβητη την μονόπλευρη, αλλά αποτελεσματική, επιχειρησιακή δυνατότητα να επιφέρει πυραυλικά πλήγματα και, κυρίως, την δυνατότητα να κρατάει κλειστά τα Στενά του Ορμούζ, φέρνοντας σε κατάσταση ομηρίας την παγκόσμια οικονομία, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και εκείνης των ΗΠΑ.  Την ίδια στιγμή λοιπόν που όπως εκτιμούν οι αμερικανικές υπηρεσίες το Ιράν έχει διατηρήσει το 70% περίπου τον πυραυλικών του δυνάμεων, οι ΗΠΑ φαίνεται ότι έχουν χρησιμοποιήσει σχεδόν το μισό αντίστοιχο δικό τους πυραυλικό δυναμικό, και αυτό έχει μειώσει δραστικά τις επιχειρησιακές δυνατότητες του αμερικανικού στρατου. Ενδεικτικό είναι επ΄ αυτού και το γεγονός ότι σύμφωνα με τους πλέον έγκυρους στρατιωτικούς αναλυτές θεωρείται πλέον αδύνατο για τις ΗΠΑ να συνδράμουν την Ταϊβάν σε περίπτωση κατά την οποία η Κίνα  της επιτεθεί για να την καταλάβει. Και αυτό που γνωρίζει ο πρόεδρος Τράμπ είναι ότι σε περίπτωση που επαναλάβει τις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν για μία ανάλογης διάρκειας περίοδο, το πιθανότερο αποτέλεσμα θα είναι πως το Ιράν θα συνεχίσει όπως και πριν χωρίς να συνθηκολογήσει, ενώ οι οικονομίες των χωρών του Κόλπου θα καταστραφούν πλήρως, η παγκόσμια οικονομία θα εισέλθει, πλέον, σε ύφεση αλλά και οι ίδιες οι ΗΠΑ εξαντλώντας κάθε απόθεμα πυραυλικής ισχύος, θα υποβαθμίσουν την πολεμική τους ικανότητα  και θα καταπονήσουν τις  Ένοπλες Δυνάμεις τους σε τέτοιο βαθμό, που θα ισοδυναμεί με το  ότι στα επόμενα χρόνια η Υπερδύναμη αυτή θα καταστεί ουσιαστικά άοπλη.  Είναι σαφές, λοιπόν, γιατί η αμερικανική κυβέρνηση είναι αναγκασμένη, εκπλήσσοντας δυσάρεστα τους πιστούς υποστηρικτές της που είχαν ενστερνιστεί πλήρως την “αφήγηση” της αμερικανικής στρατιωτικής παντοδυναμίας, είναι υποχρεωμένη να αποδεχτεί μία συμφωνία που οι όροι της φέρνουν το Ιράν σε πολύ πιό πλεονεκτική θέση από εκείνη που βρισκόταν πριν της εκδήλωση της επίθεσης εναντίον του.
ΙΙ. Εν τούτοις υπάρχουν και σχολιαστές που αναφέρουν πως η κατάσταση δεν είναι τόσο δυσμενής και στην πραγματικότητα είναι οι ΗΠΑ που έχουν επικρατήσει, έστω και “στα σημεία”, διότι στο  συμφωνηθέν Μνημόνιο το Ιράν έχει αποδεχτεί την καταστροφή του εμπλουτισμένου ουρανίου του.  Μόνο που αυτό είναι μία άποψη που παραγνωρίζει ποια είναι η πραγματική στρατηγική μεθόδευση της Τεχεράνης δηλαδή του ιρανικού καθεστώτος που αγωνίζεται όχι μόνο για την πρόσκαιρη επιβίωση του αλλά και την προώθηση της επιρροής του διεθνώς  και σε πιό μακροχρόνια βάση. Εκείνο που δεν γίνεται κατανοητό είναι πως στην παρούσα περίοδο το πλέον σημαντικό για το Ιράν δεν είναι το πυρηνικό του πρόγραμμα, αλλά είναι το βαλλιστικό του πρόγραμμα. Το οποίο, άλλωστε, βαλλιστικό πρόγραμμα σύμφωνα και με τις δηλώσεις του ίδιου του προέδρου Τραμπ θα παραμείνει αλώβητο διότι θεωρείται αποδεκτό δικαίωμα του Ιράν να διατηρεί και να αναπτύσει το πυραυλικό τουι δυναμικό εφ’ όσον πυραύλους έχουν και οι άλλες χώρες του Αραβικού Κόλπου! (Ναι, ο πρόεδρος Τράμπ το είπε αυτό. Λησμονώντας προφανώς πως η κατάργηση του πυραυλικού προγράμματος του Ιράν ήταν ένας από τους στόχους της στρατιωτικής επιχείρησης των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του).
Διαβάζοντας κανείς το σημείο 8 του Μνημονίου διαπιστώνει πως το Ιράν τω όντι συμφώνησε να υποχωρήσει στο ζήτημα του εμπλουτισμού του ουράνιου του, πλην όμως η υποχώρησή του μπορεί  να μην φτάσει καν τόσο μακριά όσο είχε φτάσει το 2015 όταν αποδέχθηκε την σύναψη του Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA),  με  την προεδρία Ομπάμα και πέντε άλλες χώρες (Κίνα, Ρωσία, Γερμανία, Γαλλία, ΗΒ),  συμφωνία η οποία προέβλεπε την παύση του εμπλουτισμού ουρανίου για τυχόν στρατιωτική χρήση και το περιορισμό της σε επίπεδο εμπλουτισμού κατάλληλα μόνο για ειρηνική χρήση. Πρόκειται για την συμφωνία την οποία ως, γνωστόν, διέκοψε μονομερώς η προεδρία Τραμπ το 2018.
¨Ηδη τότε, δηλαδή το 2015, το Ιράν προχώρησε σε αυτή την πραγματιστική συμφωνία με την διεθνή κοινότητα διότι είχε αντιληφθεί πως η απόκτηση ενός πυρηνικού όπλου θα του ήταν παντελώς άχρηστη στην συγκεκριμένη στιγμή-όπως είναι και σήμερα. Και αυτό για τον πολυ απλό λόγο ότι το  Ιράν με τις σημερινές βαλλιστικές δυνατότητες του δεν μπορεί να  χρησιμοποιήσει ένα πυρηνικό όπλο για προβολη ισχύος και αποτροπή εναντίον του βασικού του αντιπάλου, δηλαδή των ΗΠΑ. Ο μόνος δυνατός τρόπος για να συνέβαινε κάτι τέτοιο θα ήταν  με την χρήση ενός διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου και το Ιράν δεν έχει ακόμα επιτύχει τέτοια πυραυλική εμβέλεια . Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον δεν έχει μέχρι σήμερα αναπτύξει μία πυρηνική βόμβα.
 Ότι το Ιράν εμπλουτίζει ουράνιο είχε γίνει γνωστό ήδη από το 2002 αν και αυτό μπορεί να είχε ξεκινήσει και νωρίτερα. Είναι μάλλον αδύνατον για το Ιράν ή για οποιαδήποτε χώρα με ανάλογο πρόγραμμα, να μην έχει καταφέρει μετά από 25 σχεδόν χρόνια, να ξεπεράσει τον εμπλουτισμό του ουρανίου από το επίπεδο του 60% που βρίσκεται σήμερα φθάνοντας το 90% που είναι  το απαραίτητο επίπεδο εμπλουτισμού για την δημιουργία μίας “χρηστικής” ατομικής βόμβας. (Η επιστημονική άποψη είναι πως το δύσκολο διάστημα είναι έως το 60%. Από εκεί και μετά, έως το 90% η διαδικασία είναι πιό εύκολη). Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο υπάρχει αυτή η εκούσια καθυστέρηση οφείλεται στο γεγονός ότι το Ιράν, επί του παρόντος, δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει πολιτικά μία ατομική βόμβα, (τα πυρηνικά όπλα είναι κυρίως πολιτικά όπλα και όχι στρατιωτικά) και η ύπαρξή της στα χέρια του καθεστώτος απλώς θα του δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα από όσα του δημιούργησε τα προηγούμενα χρόνια η διαδικασία εμπλουτισμού του ουρανίου.. Διότι το γεγονός είναι πως παρά την σχετική μονομανία  της δυτικής κοινής γνώμης που είναι σαφώς επηρεασμένη από την ισραηλινή προπαγάνδα, το Ιράν δεν θα επιτίθοταν ποτέ με πυρηνικά όπλα εναντίον του Ισραήλ,  και αυτό για δύο πολύ σοβαρούς λόγους , (Πέραν του γεγονότος πως σε μια τέτοια περίπτωση το Ισραήλ θα απαντούσε και έτσι θα ήταν εξασφαλισμένη η “αμοιβαία συνολική καταστροφή” και των δύο). Ο λιγότερο σημαντικός ίσως, λόγος, -ο οποίος, όμως, αρκεί και από μόνος του για την μή επίθεση- είναι ότι στο Ισραήλ υπάρχει μεγάλος αριθμός ομοθρήσκων μουσουλμάνων και θα ήταν αδιανόητο για ένα ισλαμικό καθεστώς να προχωρήσει στην εξόντωσή αυτών που ισχυρίζεται ότι προστατεύει. Ο πιό σοβαρός όμως λόγος είναι ότι το θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων δεν θα μπορούσε ποτέ να επιτεθεί με πυρηνικά όπλα πλήττοντας,  έστω και σε απόσταση 50 χιλιομέτρων που απέχει το Τελ Αβιβ από την Ιερουσαλήμ, την περιοχή όπου βρίσκεται το ιερό τέμενος Αλ Ακσα, ο έλεγχος του οποίου, άλλωστε, από τους Ισραηλινούς,  θεωρείται η απόλυτη βεβήλωση και ιεροσυλία και αποτελεί  την βασική αιτία μίσους και εχθρότητας του σιιτικού Ισλάμ προς το κράτος του Ισραήλ. Ο μόνος λόγος για τον οποίον, το Ιράν, εάν κατείχε πυρηνικά όπλα, θα επιτίθονταν στο Ισραήλ χωρίς να υπολογίζει τίποτα θα ήταν εάν είχε γίνει πραγματικότητα αυτό που έχουν προτείνει ακραία μέλη της κυβέρνησης Νετανιάχου: την κατεδάφιση και καταστροφή του τεμένους Αλ Ακσα.Διαφορετικά το Ιράν έχει τονίσει πολλές φορές, χωρίς να γίνει πιστευτό, -αλλά μάλλον θα έπρεπε- πως όταν μιλάει για “καταστροφή του κράτους του Ισραήλ” εννοεί καταστροφή της πολιτικής του οντότητας και όχι εξόντωση των κατοίκων του.
ΙΙΙ. Συνεπώς το Ιράν, στις σημερινές συνθήκες, δεν έχει μεγάλο πρόβλημα να “παραδώσει” -αν και όπως παραδώσει-, αυτό που ο πρόεδρος Τραμπ αποκάλεσε  “πυρηνική σκόνη”-για την οποία, μάλιστα, ΄έσπευσε να δηλώσει πως είναι “διασκορπισμένη” στα χωράφια, μετά τιους αμερικανικούς βομβαρδισμούς στις πυρηνικές εγκαταστάσεις. Εάν δεν επικρατήσουν την τελευταία στιγμή οι θερμοκέφαλοι του καθεστώτος θα το πράξει  διότι γνωρίζει ότι στο μέλλον πολύ εύκολα θα μπορέσει να αποκτήσει ξανά εμπλουτισμένα ουράνιο, όταν θα το χρειαστεί.( Όπως επίσης  πιστεύει πως πολύ εύκολα  θα καταφέρει να κατασκευάσει και τον πυροκροτητή που είναι απαραίτητος για να δημιουργήσει την πυρηνική κεφαλή του διηπειρωτικού βαλλιστικού πυραύλου με τον οποίον θα μπορεί να απειλήσει το έδαφος των ΗΠΑ). Διότι  εκείνο που έχει διδαχθεί το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν από την ιστορία του 21ου αιώνα, είναι πως ο Σαντάμ Χουσεΐν έχασε την εξουσία και το κεφάλι του επειδή δεν διέθετε”όπλα μαζικής καταστροφής” με τα οποία να μπορεί να απειλήσει και να αποτρέψει τις ΗΠΑ από το να του επιτεθούν.  Ενώ, αντιθέτως,, ο ηγέτης της Βορείου Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν, παραμένει ασφαλής στην θέση του και δεν απειλείται από κανέναν διότι από παληά το καθεστώς είχε τρόπο να απειλήσει τις ΗΠΑ με αντίποινα σε περίπτωση επιθέσεως, (καταστρέφοντας ολοσχερώς την Νότιο Κορέα), ενώ, ήδη από το 2017, που θεωρείται ότι κατέχει και την δυνατότητα πυρηνικού πλήγματος με διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο στο έδαφος των ΗΠΑ, είναι πραγματικά απρόσβλητος. Αυτό είναι το μάθημα διεθνούς πολιτικής που έχουν ενστερνιστεί και αφομοιώσει οι ιθύνοντες του ιρανικού καθεστώτος και  συνεπώς , εάν δεν επικρατήσουν κάποιες θερμόαιμες και ανεξέλεγκτες φωνές μέσα στο  παράλογο και αδιαφανές σήμερα καθεστώς τους για να ακυρώσουν την συμφωνία, θα μπορέσουν , επιδεικνύοντας την κατάλληλη προσαρμοστικότητα και ευελιξία να αξιοποιήσουν πλήρως τα ωφελήματα της προνομιακής συμφωνίας που τους προσέφερε ο μικρονοϊκός και “ατυχής” πόλεμος της προεδρίας Τραμπ. Έτσι, με την άρση του καθεστώτος των κυρώσεων, και ίσως την επιβολή και διοδίων στα Στενά του Ορμούζ, θα μπορούν να προχωρήσουν απερίσπαστοι ακόμα πιο αποφασιστικά στην ανάπτυξη του βαλλιστικού τους προγράμματος το οποίο ελπίζουν πως σε μεταγενέστερο χρόνο θα τους δώσει την  δυνατότητα να κατοχυρωθούν πλήρως απέναντι στις ΗΠΑ και να μην κινδυνεύσουν ποτέ ξανά από κάποιου είδους εξωτερική επίθεση εναντίον τους.
ΥΓ. Δυστυχώς η έκρηξη του πολέμου αυτού, όποια και να ηταν ή τελική έκβασή του, (που μάλλον ήταν ότι καθόρισε το οριστικό τέλος της παγκόσμιας μονοκρατορίας των ΗΠΑ), ήταν μοιραίο να έχει και ένα άλλο αποτέλεσμα: την εξ αντικειμένου γεωπολιτική ισχυροποίηση της Τουρκίας.