Αρχική Blog Σελίδα 1933

Madrid Summit Declaration

0

Issued by NATO Heads of State and Government participating in the meeting of the North Atlantic Council in Madrid 29 June 2022

  • 29 Jun. 2022 –
  • Last updated: 29 Jun. 2022 13:16
  1. We, the Heads of State and Government of the North Atlantic Alliance, have gathered in Madrid as war has returned to the European continent.  We face a critical time for our security and international peace and stability.  We stand together in unity and solidarity and reaffirm the enduring transatlantic bond between our nations.  NATO is a defensive Alliance and poses no threat to any country.  NATO remains the foundation of our collective defence and the essential forum for security consultations and decisions among Allies.  Our commitment to the Washington Treaty, including Article 5, is iron-clad.  In this radically changed security environment, this Summit marks a milestone in strengthening our Alliance and accelerating its adaptation.
  2. We are united in our commitment to democracy, individual liberty, human rights, and the rule of law.  We adhere to international law and to the purposes and principles of the Charter of the United Nations.  We are committed to upholding the rules-based international order.
  3. We condemn Russia’s war of aggression against Ukraine in the strongest possible terms.  It gravely undermines international security and stability.  It is a blatant violation of international law.  Russia’s appalling cruelty has caused immense human suffering and massive displacements, disproportionately affecting women and children.  Russia bears full responsibility for this humanitarian catastrophe.  Russia must enable safe, unhindered, and sustained humanitarian access.  Allies are working with relevant stakeholders in the international community to hold accountable all those responsible for war crimes, including conflict-related sexual violence.  Russia has also intentionally exacerbated a food and energy crisis, affecting billions of people around the world, including through its military actions.  Allies are working closely to support international efforts to enable exports of Ukrainian grain and to alleviate the global food crisis.  We will continue to counter Russia’s lies and reject its irresponsible rhetoric.  Russia must immediately stop this war and withdraw from Ukraine.  Belarus must end its complicity in this war.
  4. We warmly welcome President Zelenskyy’s participation in this Summit.  We stand in full solidarity with the government and the people of Ukraine in the heroic defence of their country.  We reiterate our unwavering support for Ukraine’s independence, sovereignty, and territorial integrity within its internationally recognised borders extending to its territorial waters.  We fully support Ukraine’s inherent right to self-defence and to choose its own security arrangements.  We welcome efforts of all Allies engaged in providing support to Ukraine.  We will assist them adequately, recognising their specific situation.
  5. We continue to face distinct threats from all strategic directions.  The Russian Federation is the most significant and direct threat to Allies’ security and to peace and stability in the Euro-Atlantic area.  Terrorism, in all its forms and manifestations, continues to pose a direct threat to the security of our populations, and to international stability and prosperity.  We categorically reject and condemn terrorism in the strongest possible terms.  With determination, resolve, and in solidarity, Allies will continue to counter Russian threats and respond to its hostile actions and to fight terrorism, in a manner consistent with international law.
  6. We are confronted by cyber, space, and hybrid and other asymmetric threats, and by the malicious use of emerging and disruptive technologies.  We face systemic competition from those, including the People’s Republic of China, who challenge our interests, security, and values and seek to undermine the rules-based international order.  Instability beyond our borders is also contributing to irregular migration and human trafficking.

    Against this backdrop, we have taken the following decisions:

  7. We have endorsed a new Strategic Concept.  It describes the security environment facing the Alliance, reaffirms our values, and spells out NATO’s key purpose and greatest responsibility of ensuring our collective defence based on a 360-degree approach.  It further sets out NATO’s three core tasks of deterrence and defence; crisis prevention and management; and cooperative security.  In the years to come, it will guide our work in the spirit of our transatlantic solidarity.
  8. We will continue and further step up political and practical support to our close partner Ukraine as it continues to defend its sovereignty and territorial integrity against Russian aggression.  Jointly with Ukraine, we have decided on a strengthened package of support.  This will accelerate the delivery of non-lethal defence equipment, improve Ukraine’s cyber defences and resilience, and support modernising its defence sector in its transition to strengthen long-term interoperability.  In the longer term, we will assist Ukraine, and support efforts on its path of post-war reconstruction and reforms.
  9. We have set a new baseline for our deterrence and defence posture.  NATO will continue to protect our populations and defend every inch of Allied territory at all times.  We will build on our newly enhanced posture, and significantly strengthen our deterrence and defence for the long term to ensure the security and defence of all Allies.  We will do so in line with our 360-degree approach, across the land, air, maritime, cyber, and space domains, and against all threats and challenges.  NATO’s role in the fight against terrorism is an integral part of this approach.  Allies have committed to deploy additional robust in-place combat-ready forces on our eastern flank, to be scaled up from the existing battlegroups to brigade-size units where and when required, underpinned by credible rapidly available reinforcements, prepositioned equipment, and enhanced command and control.  We welcome the cooperation between Framework Nations and Host Nations in strengthening forces and command and control, including in establishing division-level structures.  We welcome the initial offers by Allies to NATO’s new force model, which will strengthen and modernise the NATO Force Structure and will resource our new generation of military plans.  We will enhance our collective defence exercises to be prepared for high intensity and multi-domain operations and ensure reinforcement of any Ally on short notice.  All these steps will substantially strengthen NATO’s deterrence and forward defences.  This will help to prevent any aggression against NATO territory by denying any potential adversary success in meeting its objectives.
  10. Resilience is a national responsibility and a collective commitment.  We are enhancing our resilience, including through nationally-developed goals and implementation plans, guided by objectives developed by Allies together.  We are also strengthening our energy security.  We will ensure reliable energy supplies to our military forces.  We will accelerate our adaptation in all domains, boosting our resilience to cyber and hybrid threats, and strengthening our interoperability.  We will employ our political and military instruments in an integrated manner.  We have endorsed a new chemical, biological, radiological and nuclear defence policy. We will significantly strengthen our cyber defences through enhanced civil-military cooperation.  We will also expand partnership with industry.  Allies have decided, on a voluntary basis and using national assets, to build and exercise a virtual rapid response cyber capability to respond to significant malicious cyber activities.
  11. We are establishing a Defence Innovation Accelerator and launching a multinational Innovation Fund to bring together governments, the private sector, and academia to bolster our technological edge.  We have endorsed a strategy which will ensure the seamless delivery of the next generation Airborne Warning & Control System (AWACS) and related capabilities.
  12. Climate change is a defining challenge of our time with a profound impact on Allied security.  It is a threat multiplier.  We have decided on a goal to significantly cut greenhouse gas emissions by the NATO political and military structures and facilities, while maintaining operational, military and cost effectiveness.  We will integrate climate change considerations across all of NATO’s core tasks.
  13. We emphasise the centrality of human security and are ensuring that human security principles are integrated into our three core tasks.  We are advancing a robust Women, Peace and Security agenda, and are incorporating gender perspectives across NATO.
  14. We have met here in Madrid with many of NATO’s partners.  We had valuable exchanges with the Heads of State and Government of Australia, Finland, Georgia, Japan, the Republic of Korea, New Zealand, Sweden, and Ukraine, as well as the President of the European Council and the President of the European Commission.  We welcomed the engagements with the Foreign Ministers of Jordan and Mauritania, as well as the Defence Minister of Bosnia and Herzegovina.
  15. Taking into account our unprecedented level of cooperation with the European Union, we will continue to further strengthen our strategic partnership in a spirit of full mutual openness, transparency, complementarity, and respect for the organisations’ different mandates, decision-making autonomy and institutional integrity, and as agreed by the two organisations.  Our common resolve in responding to Russia’s war against Ukraine highlights the strength of this unique and essential partnership.  The participation of our partners from the Asia-Pacific region, alongside other partners, demonstrated the value of our cooperation in tackling shared security challenges.
  16. We will further enhance our partnerships so that they continue to meet the interests of both Allies and partners.  We will discuss common approaches to global security challenges where NATO’s interests are affected, share perspectives through deeper political engagement, and seek concrete areas for cooperation to address shared security concerns.  We will now move ahead with strengthening our engagement with existing and potential new interlocutors beyond the Euro-Atlantic area.
  17. In light of the changed security environment in Europe, we have decided on new measures to step up tailored political and practical support to partners, including Bosnia and Herzegovina, Georgia, and the Republic of Moldova.  We will work with them to build their integrity and resilience, develop capabilities, and uphold their political independence.  We will also enhance our capacity-building support to partners from the South.
  18. We reaffirm our commitment to NATO’s Open Door Policy.  Today, we have decided to invite Finland and Sweden to become members of NATO, and agreed to sign the Accession Protocols.  In any accession to the Alliance, it is of vital importance that the legitimate security concerns of all Allies are properly addressed.  We welcome the conclusion of the trilateral memorandum between Türkiye, Finland, and Sweden to that effect.  The accession of Finland and Sweden will make them safer, NATO stronger, and the Euro-Atlantic area more secure.  The security of Finland and Sweden is of direct importance to the Alliance, including during the accession process.
  19. We welcome the considerable progress on Allied defence spending since 2014.  In line with our commitment in Article 3 of the Washington Treaty, we will further strengthen our individual and collective capacity to resist all forms of attack.  We reaffirm our commitment to the Defence Investment Pledge in its entirety.  We will build on that pledge and decide next year on subsequent commitments beyond 2024.  We will ensure that our political decisions are adequately resourced.  We will build on the progress made to ensure that increased national defence expenditures and NATO common funding will be commensurate with the challenges of a more contested security order. Investing in our defence and key capabilities is essential.
  20. We pay tribute to all women and men who continue to serve daily for our collective security, and honour all those who have sacrificed to keep us safe.
  21. We express our appreciation for the generous hospitality extended to us by the Kingdom of Spain, on the 40th anniversary of its accession to NATO.  We look forward to meeting again, in Vilnius, in 2023.
  22. With our decisions today, we have firmly set the direction for the Alliance’s continued adaptation.  NATO remains the strongest Alliance in history.  Through our bond and our mutual commitment, we will continue to safeguard the freedom and security of all Allies, as well as our shared democratic values, now and for future generations.

New York Times: Η ανάδυση ενός πιο ισχυρού ΝΑΤΟ

0

Το νέο στρατηγικό πλάνο του ΝΑΤΟ σηματοδοτεί μια θεμελιώδη μετατόπιση από τη μεταψυχροπολεμική εποχή

Επιδεικνύοντας αποφασιστικότητα απέναντι στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, το ΝΑΤΟ περιέγραψε ένα νέο, ισχυρό στρατηγικό δόγμα, που τοποθετεί τη Μόσχα ως τον κύριο αντίπαλο της συμμαχίας. Για πρώτη φορά, επίσης, χαρακτήρισε την Κίνα στρατηγική «πρόκληση».

Το νέο στρατηγικό πλάνο του ΝΑΤΟ σηματοδοτεί μια θεμελιώδη μετατόπιση από τη μεταψυχροπολεμική εποχή, όταν η Ατλαντική συμμαχία έβλεπε τη Ρωσία ως πιθανό σύμμαχο και δεν εστίαζε καθόλου στην Κίνα.

Η κίνηση αυτή έρχεται καθώς οι δυνάμεις της Μόσχας συνεχίζουν να έχουν το πάνω χέρι στον πέμπτο μήνα του πολέμου στην Ουκρανία, κερδίζοντας μεθοδικά έδαφος στα ανατολικά, καθώς μετατρέπουν περιοχές αμάχων σε ερείπια.

Με έναν καταιγισμό ανακοινώσεων μετά τη σύνοδο κορυφής στη Μαδρίτη, ο Πρόεδρος Μπάιντεν και άλλοι ηγέτες του ΝΑΤΟ επιδίωξαν να στείλουν μηνύματα σε μια πολεμοχαρή Ρωσία. Λίγο πριν από τη δημοσίευση του κοινού ανακοινωθέντος, που δίνει το σαφές περίγραμμα της νέας αποστολής της Συμμαχίας, δόθηκε η επίσημη πρόσκληση για ένταξη προς τη Φινλανδία και τη Σουηδία, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τη σημαντικότερη διεύρυνση του ΝΑΤΟ εδώ και πάνω από μια δεκαετία.

Με την Τουρκία να έχει εγκαταλείψει τις αντιρρήσεις της για τις σκανδιναβικές χώρες, τα δύο πρώην αδέσμευτα κράτη θα οδηγήσουν το ΝΑΤΟ από τα 30 κράτη μέλη στα 32.

Η ένταξή τους είναι ένα πισωγύρισμα για τον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Β. Πούτιν, ο οποίος περιέγραψε το διευρυνόμενο αποτύπωμα της συμμαχίας κοντά στο ρωσικό έδαφος ως έναν από τους λόγος για την εισβολή στην Ουκρανία τον περασμένο Φεβρουάριο.

Ο κ. Μπάιντεν είπε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα τοποθετήσουν μόνιμα -για πρώτη φορά- δυνάμεις στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ, αναπτύσσοντας ένα αρχηγείο φρουράς και ένα τάγμα υποστήριξης πεδίου στην Πολωνία, τοποθετώντας έναν άγνωστο αριθμό στρατευμάτων των ΗΠΑ για γρήγορη δράση σε χώρες κατά μήκος των συνόρων της Ρωσίας.

Ολόκληρο το Κοινό Ανακοινωθέν

Ο Αμερικανός πρόεδρος χαρακτήρισε τη σύνοδο κορυφής ως μια από τις πιο σημαντικές του ΝΑΤΟ, υπογραμμίζοντας ότι η Συμμαχία έχει δεσμευτεί να «υπερασπιστεί κάθε εκατοστό» της επικράτειας των μελών της και ότι «είναι πιο χρήσιμη τώρα από ό,τι ποτέ».

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Ντμίτρο Κουλέμπα, εξήρε τις αποφάσεις της συνόδου κορυφής. «Χαιρετίζουμε μια ξεκάθαρη στάση απέναντι στη Ρωσία, καθώς και την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας», έγραψε στο Twitter και πρόσθεσε: «Μια εξίσου ισχυρή και ενεργή θέση για την Ουκρανία θα βοηθήσει στην προστασία της ευρωατλαντικής ασφάλειας και σταθερότητας».

Όμως, ενώ η εισβολή του κ. Πούτιν έδωσε στους ηγέτες του ΝΑΤΟ έναν νέο αντίπαλο και έναν νέο στόχο, δεν ήταν ξεκάθαρο αν η συμμαχία θα μπορούσε να βοηθήσει την Ουκρανία να ανατρέψει την κατάσταση σε έναν πόλεμο, στον οποίο οι δυνάμεις της παραμένουν μικρότερες: σε αριθμούς στρατιωτών και όπλων.

Ο Ρώσος ηγέτης δεν έχει αποθαρρυνθεί, καθώς οι δυνάμεις του χρησιμοποιούν το πυροβολικό τους για να βομβαρδίσουν τις ουκρανικές πόλεις για να υποταχθούν.

Σε ένδειξη εμπιστοσύνης για την πρόοδο του στρατού του στον πόλεμο και τη σταθερή θέση του στην εξουσία, ο κ. Πούτιν ταξίδεψε εκτός Ρωσίας αυτή την εβδομάδα για πρώτη φορά από την έναρξη του πολέμου – επισκέφθηκε το Τατζικιστάν την Τρίτη και το Τουρκμενιστάν την Τετάρτη.

Όμως, ακόμη και όταν προσπαθούσε να ενισχύσει τις σχέσεις της Ρωσίας στην Κεντρική Ασία, ο κ. Πούτιν κοίταζε επίσης την περιοχή ως κρίσιμο οικονομικό εταίρο για να βοηθήσει στην αντιστάθμιση των οικονομικών κυρώσεων και της πολιτικής απομόνωσης που επιβλήθηκαν από τη Δύση.

“Καθημερινή”

Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος: Αυξημένη πιθανότητα κατάρρευσης των ανθρώπινων κοινωνιών και του πολιτισμού “βλέπει” ο ΟΗΕ

0

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

Τον περασμένο Μάιο, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών έδωσε στη δημοσιότητα την έκθεσή του με θέμα «Παγκόσμια ανασκόπηση του περιορισμού κινδύνων καταστροφών» (Global Assessment Report on Disaster Risk Reduction, GAR2022). Τα μεγάλα παγκόσμια ΜΜΕ αναφέρθηκαν σε αυτή την έκθεση, κυρίως τονίζοντας το συμπέρασμα ότι ο κόσμος υφίσταται μια επιταχυνόμενα τάση προς φυσικές καταστροφές και οικονομικές κρίσεις. Δεν αναφέρθηκαν όμως στο πιο εκρηκτικό από τα συμπεράσματα της έκθεσης, συμπέρασμα που διατυπώνει για πρώτη φορά σε επίσημο κείμενό του ο ΟΗΕ, ότι δηλαδή ο κόσμος αντιμετωπίζει μια αυξημένη πιθανότητα κατάρρευσης του ανθρώπινου πολιτισμού, των ανθρώπινων κοινωνιών. Σύμφωνα με την έκθεση οι κλιμακούμενες συνέργειες μεταξύ καταστροφών, οικονομικών προβλημάτων και διαταραχής των οικοσυστημάτων αυξάνουν τον κίνδυνο ενός σεναρίου «παγκόσμιας, ολικής (global) κατάρρευσης».

Η έκθεση δεν υποστηρίζει ότι ένα τέτοιο αποτέλεσμα είναι αναπόφευκτο, ούτε προσδιορίζει πόσο κοντά χρονικά μπορεί να βρίσκεται. Αυτό όμως που επισημαίνει είναι ότι χωρίς ριζικές αλλαγές πολιτικής εκεί πηγαίνει ο κόσμος.

Ο ΟΗΕ έχει υιοθετήσει μια σειρά επιδιώξεων (Sustainable Development Goals και το Sendai Framework) που περιλαμβάνουν κοινωνικά, οικονομικά, νομικά, πολιτικά και θεσμικά μέτρα έως το 2030 για τον περιορισμό των κινδύνων καταστροφών. Αλλά ήδη είναι πολύ πιθανό ότι ο κόσμος δεν θα επιτύχει αυτές τις επιδιώξεις. Η αποτυχία οφείλεται στον ρυθμό με τον οποίο οι ανθρώπινες δραστηριότητες επεμβαίνουν στη λειτουργία των φυσικών συστημάτων οδηγώντας σε ξεπέρασμα των «πλανητικών ορίων» στο άμεσο μέλλον.

Η έννοια των πλανητικών ορίων αναπτύχθηκε από το Resilience Centre της Στοκχόλμης το 2009 με σκοπό να παράσχει μια «επιστημονική ανάλυση των κινδύνων αποσταθεροποίησης του συστήματος της Γης σε πλανητική κλίμακα λόγω ανρθωπογενών διαταραχών». Το πλαίσιο αυτό εντοπίζει εννέα οικοσυστήματα που, αν πιεσθούν πέραν ενός ορίου (μιας «κόκκινης γραμμής»), θα περιορίσουν δραματικά τον χώρο ασφαλούς διαβίωσης του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με την έκθεση του ΟΗΕ, τουλάχιστον τέσσερα από τα εννέα αυτά οικοσυστήματα βρίσκονται ήδη εκτός του πεδίου ασφαλούς λειτουργίας τους.

Το σύστημα αλλαγών του εδάφους και το σύστημα της κλιματικής αλλαγής βρίσκονται τώρα σε μια ζώνη «αβεβαιότητας αυξανόμενου κινδύνου» εξόδου από το πεδίο ασφαλούς λειτουργίας. Το σύστημα βιοχημικών ροών και το σύστημα νέων οντοτήτων (νέες τεχνητές χημικές ουσίες, υλικά ή οργανισμοί και φυσικά στοιχεία που κινητοποιεί η ανθρώπινη δραστηριότητα όπως βαρέα μέταλλα) έχουν φύγει κατά πολύ από τα όρια ασφαλούς λειτουργίας.

Να σημειώσουμε ότι αρκετοί επιστήμονες διεθνώς εκτιμούν ότι η κατάσταση είναι χειρότερη από όσο αναγνωρίζει ο διεθνής οργανισμός, που συνήθως άλλωστε δέχεται πιέσεις από κυβερνήσεις και ισχυρά οικονομικά συμφέροντα να μην «πανικοβάλλει» το κοινό, οδηγώντας σε πίεση προς αυτά να μεταβάλλουν πολιτική. Για παράδειγμα ο Καθηγητής Will Steffen του Resilience Centre της Στοκχόλμης υποστηρίζει ότι δύο ακόμα κρίσιμα όρια, αυτά που αφορούν την οξείδωση των ωκεανών και την χρήση του ύδατος θα διαρραγούν εντός της τρεχούσης δεκαετίας. Με αυτό τον ρυθμό κινδυνεύουμε να έχουμε ξεπεράσει και τις εννέα «κόκκινες γραμμές» μέχρι το 2030. «Το ανθρώπινο υλικό και οικολογικό αποτύπωμα επιταχύνει την αλλαγή. ‘Ένα πιθανό αποτέλεσμα είναι όταν οι συστημικοί κίνδυνοι γίνονται αλυσσιδωτές καταστροφές τα συστήματα να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο κατάρρευσης», αναφέρει η έκθεση του ΟΗΕ.

Παρόλο που ο κίνδυνος συστημικής κατάρρευσης αναφέρεται σε διάφορα σημεία της έκθεσης αυτής, το σενάριο της «παγκόσμιας κατάρρευσης» δεν εξετάζεται αναλυτικά στην έκθεση, που κάνει όμως αναφορά σε μια άλλη εργασία που δημοσιεύτηκε από το Γραφείο του ΟΗΕ για τον περιορισμό των κινδύνων καταστροφών (Office for Disaster Risk Reduction) με τίτλο «Πανδημίες, Κλιματικές Ακρότητες, Σημεία Καμπής και ο Κίνδυνος Παγκόσμιας Καταστροφής – Πως επηρεάζουν τους παγκόσμιους στόχους». Η εργασία αυτή αναλύει σε βάθος και παρουσιάζει έναν αριθμό σεναρίων, εξετάζοντας τους κινδύνους παγκόσμιας κατάρρευσης επί τη βάσει του πως οι ανθρώπινες δραστηριότητες οδηγούν σε υπέρβαση των ορίων του πλανήτη.

Η εργασία αυτή υπογράφεται από τον Thomas Cernev, ερευνητή στο Κέντρο Μελέτης Υπαρξιακού Κινδύνου του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ (University of Cambridge’s Centre for the Study of Existential Risk). Το συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι αν συνεχίσουμε να κάνουμε αυτά που κάνουμε (‘business as usual’) και αν αποτύχουμε να εφαρμόσουμε δραστικές αλλαγές πολιτικής, ο πολιτισμός του Ανθρώπου βαδίζει αναπόφευκτα προς την κατάρρευση. “Χωρίς φιλόδοξη πολιτική και σχεδόν παγκόσμια υιοθεσία της και επιτυχή εφαρμογή της, ο κόσμος βαδίζει συνεχώς προς το σενάριο της παγκόσμιας κατάρρευσης».

Η εργασία του Cernev εξετάζει τέσσερα σενάρια εξελίξεων: τη «σταθερή Γη», τη «Γη σε αβεβαιότητα», τη «Γη υπό απειλή» και την «Παγκόσμια κατάρρευση». Το πρώτο συνεπάγεται την πραγματοποίηση των παγκόσμιων στόχων που έχει θέσει ο ΟΗΕ για το 2030 (UN’s Sustainable Development Goals και Sendai Framework). ‘Όλα τα άλλα οδηγούν τελικά στο τέταρτο, δηλαδή στην κατάρρευση του πολιτισμού, αν και με διαφορετικούς ρυθμούς.

Χρησιμοποιώντας τις μεθόδους της συστημικής ανάλυσης, η εργασία καταδεικνύει πως το πέρασμα ενός πλανητικού ορίου οδηγεί συστηματικά και στο πέρασμα των άλλων και πως, το πέρασμα του ενός μετά το άλλο από αυτά τα όρια οδηγεί σε αποστεθροποίηση των κοινωνιών και πιθανά γεγονότα GCR.

Ta “γεγονότα GCR” (γεγονότα παγκόσμιου καταστροφικού κινδύνου (Global Catastrophic Risk events) ορίζονται ως εκείνα που μπορούν να οδηγήσουν σε περισσότερους από 10 εκατομμύρια νεκρούς και 10 τρις δολλάρια σε οικονομικές ζημιές.

Στο χειρότερο από τα σενάρια που εξετάζει η έκθεση του Κέιμπριτζ, η παγκόσμια κατάρρευση από την διάρρηξη πολλαπλών πλανητικών ορίων, αυξάνει την πιθανότητα γεγονότων GCR, που μπορούν να προκαλέσουν με τη σειρά τους μια ακολουθία οικονομικών και πολιτικών καταρρεύσεων, που με τη σειρά τους τροφοδοτούν διαδικασίες οικολογικής κατάρρευσης και αυξάνουν τον κίνδυνο πανδημιών και συγκρούσεων (περιλαμβανομένων και πυρηνικών).

Αν και λιγότερο δραματικά, τα δύο ενδιάμεσα σενάρια τείνουν και αυτά, απουσία δραστικών μέτρων αποτροπής στο τέταρτο και χειρότερο. ‘Αλλωστε, πρώτα στοιχεία του τέταρτου σεναρίου είναι ήδη ορατά δια «γυμνού οφθαλμού» σε κάθε στοιχειωδώς πληροφορημένο για την κατάσταση του κόσμου πολίτη.

Μόνο μια δραστική αλλαγή των παγκόσμιων πολιτικών μπορεί να αποτρέψει την κατάρρευση των ανθρώπινων κοινωνιών και του ανθρώπινου πολιτισμού, αν όχι και όλων των ανώτερων βιολογικών συστημάτων της Γης.

Ούτε στην έκθεση του ΟΗΕ, ούτε στην εργασία του Cernev του Κέιμπριτζ αναφέρονται ακριβείς προβλέψεις για τους πιθανούς χρόνους μέχρι την πραγματοποίηση των ενδεχόμενων καταστροφών, αν και τονίζεται ότι «ο χρόνος για αλλαγή πολιτικής είναι τώρα, όχι μετά το 2030». Αρκετοί επιστήμονες πιστεύουν άλλωστε ότι η διαδικασία κατάρρευσης έχει ήδη εκκινήσει, ακόμα και αν είναι προς το παρόν δυνατόν να ελεγχθεί. Σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο του ΟΗΕ που μίλησε στον τύπο υπό τον όρο της ανωνυμίας, η έκθεση του διεθνούς Οργανισμού έχει υποστεί σοβαρές παρεμβάσεις για να εμφανιστούν τα πράγματα πιο ήπια από όσο πραγματικά είναι. Ο ίδιος δήλωσε ότι «ο κόσμος πέρασε το σημείο μη επιστροφής» και «η έκθεση GAR2022 του Οργανισμού δεν είναι παρά μια αποστεωμένη εκδοχή των όσων περιελάμβαναν τα πρώτα σχέδια».

Παρόλα αυτά, είτε είναι αληθινά είτε όχι, ήδη η έκθεση GAR2022 του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών έχει μια ιστορική σημασία, αφού είναι η πρώτη φορά που ο σημαντικότερος οργανισμός της ανθρωπότητας, με μέλη όλα τα κράτη του κόσμου, υπογραμμίζει τον επερχόμενο κίνδυνο «ολικής κατάρρευσης των κοινωνιών» αν το ανθρώπινο σύστημα εξακολουθεί να βγαίνει εκτός των ορίων του πλανήτη.

Αν όμως οι άνθρωποι – στρουθοκάμηλοι δεν αποφασίσουν να βγάλουν το κεφάλι τους από την άμμο των παγκόσμιων τηλεοράσεων και να δουν κατάματα την πραγματικότητα, η έκθεση δεν θα έχει καμμία σημασία. Δεν θα υπάρχει κανείς για να γράψει πως τελείωσε η ιστορία του Ανθρώπου.

(*) Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος

Ο αριστούχος Ιρανός πρόσφυγας στην «Κ»: «Είναι η δεύτερη πιο ωραία μέρα της ζωής μου, η πρώτη όταν πήραμε το άσυλο»

1

Ο 19χρονος που αρίστευσε στις φετινές πανελλαδικές μιλάει στην «Κ» για το ταξίδι από το Ιράν στη Μόρια, περιγράφει τη δύσκολη καθημερινότητα στο νησί και αποκαλύπτει τα όνειρά του για το μέλλον

Ο Κουρός Νουρμοχαμαντί Μπαϊγκί είναι ένας 19χρονος αριστούχος μαθητής στο Πρότυπο Λύκειο Μυτιλήνης, ο οποίος σήμερα έχει καταπλήξει με το κατόρθωμά του όχι μόνο το νησί της Λέσβου, αλλά ολόκληρη την Ελλάδα.

Το 2019 ο Κουρός και η οικογένειά του έφτασαν με μια βάρκα γεμάτη πρόσφυγες στη Μυτιλήνη. Δεν γνώριζε ούτε μία λέξη στα ελληνικά. Σήμερα, μόλις τρία χρόνια αργότερα, έμαθε πως αρίστευσε στις Πανελλαδικές Εξετάσεις συγκεντρώνοντας μέσο όρο 18, 25. Έγραψε μάλιστα 20 στα μαθηματικά, 20 στη φυσική, 19,5 στη χημεία και 13,5 στην έκθεση.

Ο ευτυχισμένος μαθητής μίλησε στην «Κ» για την επιτυχία του, τα όνειρα του για το μέλλον αλλά και για το δύσκολο ταξίδι του ως εδώ.

«Να σας πω την αλήθεια, δεν ξέρω καν πως αισθάνομαι αυτή τη στιγμή!» μας λέει στην αρχή της συνομιλίας μας και συνεχίζει: «Δεν περίμενα να γράψω τόσο καλά. Ήμουν αγχωμένος, ειδικά με το μάθημα της γλώσσας-έκθεσης. Με φόβιζε πολύ η έκθεση και τελικά εκεί πήρα και τον πιο κακό βαθμό, 13,5. Είδα στο χαρτί λέξεις που δεν τις γνώριζα, αλλά ευτυχώς κατάλαβα το νόημα από τις υπόλοιπες. Πήρα και δύο 20άρια!

Οι γονείς μου μού είπαν ότι είναι πολύ περήφανοι για εμένα. Ο αδερφός μου θα φοιτήσει στην Α’ Λυκείου του χρόνου. Πολύ χαρούμενος και αυτός με την επιτυχία μου. Άρχισαν να μας παίρνουν και όλοι οι συγγενείς από το Ιράν για να πουν τα “μπράβο”. Ο στόχος είναι να περάσω στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Θεσσαλονίκης και νομίζω πως θα τον πιάσω. Θέλω τη Θεσσαλονίκη γιατί είναι κοντά στη Μυτιλήνη που ζουν οι γονείς μου και γιατί όλοι οι δάσκαλοι μού λένε πως είναι μια πόλη με ωραία φοιτητική ζωή.

Σήμερα είναι η πιο ωραία μέρα της ζωής μου από τότε που ήρθα στην Ελλάδα. Ή μάλλον, η δεύτερη πιο ωραία. Η πρώτη πιο ωραία ήταν τον περασμένο Ιανουάριο όταν πήραμε τα χαρτιά για το άσυλο. Νοικιάσαμε ένα σπίτι στην πόλη και από τότε ζούμε εκεί».

Ο αριστούχος Ιρανός πρόσφυγας στην «Κ»: «Είναι η δεύτερη πιο ωραία μέρα της ζωής μου, η πρώτη όταν πήραμε το άσυλο»-1
Ο Κουρός με το αγαπημένο του t-shirt με το Πυθαγόρειο Θεώρημα | φωτ. του ιδίου

«Στη Μόρια ήμασταν συνέχεια στις ουρές»

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας μας – με τρόπο αφοπλιστικό αλλά και με την αθωότητα που χαρακτηρίζει την ηλικία του- μάς λέει συνεχώς: «Μην με βλέπετε έτσι χαρούμενο. Έχω περάσει πολύ δύσκολες μέρες».

Ο ίδιος τις θυμάται για λίγο- «Ήρθα στην Ελλάδα όταν ήμουν 15 χρονών τον Αύγουστο του 2019. Μπήκαμε και εμείς σε βάρκα από Τουρκία. Ευτυχώς είχε καλό καιρό και δεν κινδυνέψαμε.

Οι γονείς μου αποφάσισαν να φύγουν από το Ιράν για πολιτικούς λόγους. Είναι όμως κάτι που δεν θέλουν να συζητάμε στο σπίτι, είναι πράγματα που θέλουν να αφήσουν πίσω. Στη Λέσβο, εργάζονται σε μια ΜΚΟ ως μεταφραστές.

Για δυόμιση χρόνια ζούσαμε στα camp- πρώτα Μόρια, μετά Καρά Τεπέ, μετά πάλι Μόρια και στο τέλος στον καταυλισμό που πήρε τη θέση της καμένης Μόριας. Στη Μόρια ήταν πολύ άσχημα. Ήμασταν συνέχεια σε μια ουρά- για φαγητό, για μπάνιο, ουρές για όλα. Ευτυχώς, τη φετινή σχολική χρονιά, μια ΜΚΟ μού βρήκε έναν μικρό χώρο στην πόλη για να πηγαίνω μετά το σχολείο. Στο camp δεν μπορούσα να διαβάζω και να βρω ησυχία. Σας λέω, με βοήθησαν όλοι πάρα πολύ!»

 

Ο δρόμος προς την επιτυχία και τα όνειρα για το αύριο

Ο Κουρός μάς μίλησε και για την προετοιμασία που έκανε για τις εξετάσεις. «Διάβασα πάρα πολύ. Πήγαινα φροντιστήριο, διάβαζα και τα Σαββατοκύριακα» περιγράφει στην «Κ» και σημειώνει: «Τελευταία φορά βγήκα με τους φίλους μου το περασμένο Πάσχα. Με βοήθησαν όμως όλοι πάρα πολύ, οι συμμαθητές μου, οι καθηγητές μου, όλοι. Με αγαπούν και με υποστηρίζουν».

Σε ερώτηση σχετικά με τα εξαιρετικά ελληνικά του, απαντά με τη σεμνότητα που τον διακρίνει: «Ήμουν σε ένα περιβάλλον που μιλούσαν όλοι ελληνικά».

«Η αγαπημένη μου ελληνική λέξη είναι η “γαλήνη”» μας λέει ο Κουρός και συνεχίζει: «μου αρέσει να ακούσω ελληνικό undergroung ραπ. Μου αρέσουν οι Social Waste! Μου αρέσει ακόμα η ελληνική φύση».

Και πόσο μακριά στο μέλλον βλέπει ο Κουρός; «Έμαθα τα ελληνικά εδώ, πέτυχα στο σχολείο. Έχτισα ήδη κάποια πράγματα. Θα ήθελα να ζήσω και στην Ελλάδα». Όσο για τα όνειρα μέχρι να αρχίσει το Πανεπιστήμιο; «Πολλά μπάνια, ποδήλατο και βόλτες», απαντά.

“Καθημερινή”

Άρθρο του Τζέφρι Σακς στην «Κ»: Η Ουκρανία είναι η πιο πρόσφατη νεοσυντηρητική καταστροφή

0

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί το αποκορύφωμα ενός 30ετούς αμερικανικού νεοσυντηρητικού κινήματος

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτελεί το αποκορύφωμα ενός 30ετούς αμερικανικού νεοσυντηρητικού κινήματος. Η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει στις τάξεις της τους ίδιους νεοσυντηρητικούς που είχαν υπεραμυνθεί των πολέμων των ΗΠΑ στη Σερβία (1999), στο Αφγανιστάν (2001), στο Ιράκ (2003), στη Συρία (2011), στη Λιβύη (2011) και έκαναν τόσα για να προκαλέσουν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. To νεοσυντηρητικό ιστορικό αποτελεί ολοκληρωτική καταστροφή. Παρ’ όλα αυτά, ο Μπάιντεν έχει στελεχώσει την ομάδα του με νεοσυντηρητικούς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο Μπάιντεν να οδηγεί την Ουκρανία, τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. σε μία ακόμη γεωπολιτική πανωλεθρία. Αν η Ευρώπη έχει την οποιαδήποτε διορατικότητα, θα διαχωρίσει τη θέση της από την καταστροφική θέση της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Το νεοσυντηρητικό κίνημα αναδύθηκε τη δεκαετία του 1970 γύρω από μια ομάδα διανοούμενων, αρκετοί από τους οποίους ήταν επηρεασμένοι από τον πολιτικό επιστήμονα Λέο Στράους από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου και τον κλασικιστή Ντόναλντ Κέιγκαν από το Πανεπιστήμιο του Γέιλ. Ανάμεσα στους επικεφαλής του νεοσυντηρητισμού βρίσκονταν ο Νόρμαν Πόντχορετζ, ο Ερβιν Κρίστολ, ο Πολ Γούλφοβιτς, ο Ρόμπερτ Κέιγκαν (γιος του Ντόναλντ), ο Φρέντερικ Κέιγκαν (επίσης γιος του Ντόναλντ), η Βικτόρια Νούλαντ (σύζυγος του Ρόμπερτ), ο Ελιοτ Κοέν, ο Ελιοτ Αμπραμς και η Κίμπερλεϊ Αλεν Κέιγκαν (σύζυγος του Φρέντερικ).

Το βασικό μήνυμα των νεοσυντηρητικών είναι ότι οι ΗΠΑ πρέπει να υπερισχύουν ως στρατιωτική δύναμη σε όλο τον πλανήτη και ότι πρέπει να αντιμετωπίζουν ανερχόμενες τοπικές δυνάμεις που μια ημέρα θα μπορούσαν να ανταγωνιστούν την παγκόσμια ή τοπική πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ, και κυρίως τη Ρωσία και την Κίνα. Γι’ αυτόν τον σκοπό, η στρατιωτική δύναμη των ΗΠΑ θα πρέπει να βρίσκεται ήδη σε στρατιωτικές βάσεις ανά τον κόσμο και η χώρα να είναι προετοιμασμένη να ηγηθεί επιθετικών πολέμων, εάν κριθεί αναγκαίο. Οι ΗΠΑ επικαλούνται τα Ηνωμένα Εθνη μόνον όταν τα χρειάζονται. Αυτή η προσέγγιση αναλύθηκε για πρώτη φορά από τον Πολ Γούλφοβιτς στον «Οδηγό αμυντικής πολιτικής» για το υπουργείο Αμυνας το 2002. Το κείμενο καλεί για επέκτασή του υπό τις ΗΠΑ πλαισίου ασφάλειας στην κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, παρά τη ρητή υπόσχεση του Χανς Ντίτριχ Γκένσερ το 1990, ότι η ενοποίηση της Γερμανίας δεν θα επόταν της επέκτασης του ΝΑΤΟ προς την Ανατολή. Επιπλέον, ο Γούλφοβιτς υποστήριξε τους κατ’ επιλογήν πολέμους, υπερασπιζόμενος το δικαίωμα της Αμερικής να δρα ανεξάρτητα και μόνη σε κρίσεις που την αφορούν. Σύμφωνα με τον στρατηγό Γουέσλι Κλαρκ, ο Γούλφοβιτς του είπε τον Μάιο του 1991 πως οι ΗΠΑ θα ηγούνταν των επιχειρήσεων αλλαγής καθεστώτος στο Ιράκ, στη Συρία και πρώην συμμάχων της Σοβιετικής Ενωσης.

Οι νεοσυντηρητικοί υπερασπίστηκαν την επέκταση του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία πριν ακόμη γίνει επίσημη γραμμή επί Τζορτζ Μπους του νεότερου, το 2008. Είδαν τη συμμετοχή της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ ως σημείο-κλειδί για την τοπική και διεθνή κυριαρχία των ΗΠΑ. Ο Ρόμπερτ Κέιγκαν ανέλυσε την περίπτωση των νεοσυντηρητικών αναφορικά με την επέκταση του ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2006: Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι δεν βλέπουν τίποτα το φυσικό (στην «έγχρωμη επανάσταση» της πρώην Σοβιετικής Ενωσης), μόνο πραξικοπήματα με δυτικές πλάτες, σχεδιασμένα να ενισχύσουν τη δυτική επιρροή στα στρατηγικά ζωτικής σημασίας σημεία του πλανήτη. Κάνουν τόσο λάθος; Ισως δεν έχει να κάνει με την επιτυχημένη απελευθέρωση της Ουκρανίας, που ενθαρρύνθηκε και υποστηρίχθηκε από τις δυτικές δημοκρατίες, αλλά με το πρελούδιο της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση. Εν ολίγοις, με την επέκταση της φιλελεύθερης ηγεμονίας της Δύσης.

Ο Κέιγκαν υπέγραψε το άρθρο ως απλός πολίτης, κατά τη διάρκεια της θητείας της συζύγου του Βικτόρια Νούλαντ ως πρέσβειρας των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, επί Τζορτζ Μπους του νεότερου. Η Νούλαντ έχει υπάρξει η τυπική νεοσυντηρητική. Πέρα από πρέσβειρα στο ΝΑΤΟ επί Μπους, διετέλεσε για τον Μπαράκ Ομπάμα και βοηθός υπουργός Εξωτερικών για την Ευρώπη και την Ευρασία την περίοδο 2013-2017, οπότε και έλαβε μέρος στην ανατροπή του φιλορώσου Ουκρανού προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, ενώ τώρα εκτελεί χρέη υφυπουργού για τον Μπάιντεν, οδηγώντας την αμερικανική πολιτική έναντι του πολέμου στην Ουκρανία. Η νεοσυντηρητική θέση βασίζεται σε μια κύρια λανθασμένη υπόθεση: ότι η στρατιωτική, οικονομική, τεχνολογική και αριθμητική υπεροχή των ΗΠΑ επιτρέπει στη χώρα να επιβάλλει όρους σε κάθε περιοχή του πλανήτη. Είναι μια θέση που αποτελεί εξίσου ύβρη και απαξίωση των τεκμηρίων. Από τη δεκαετία του 1950, οι ΗΠΑ έχουν παρεμποδιστεί ή ηττηθεί σχεδόν σε κάθε σύρραξη που έχουν λάβει μέρος. Παρ’ όλα αυτά, στη «μάχη για την Ουκρανία», οι νεοσυντηρητικοί ήταν έτοιμοι να εγείρουν μια πολεμική σύγκρουση με τη Ρωσία, με την επέκταση του ΝΑΤΟ παρά τις σφοδρές ενστάσεις της Ρωσίας, γιατί πίστευαν πως η Ρωσία θα ηττηθεί από τις αμερικανικές οικονομικές κυρώσεις και το οπλοστάσιο του ΝΑΤΟ.

Η πραγματική λύση είναι Μόσχα και Κίεβο να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Το Ινστιτούτο Πολεμικών Σπουδών (Institute for the Study of War, ISW), μια νεοσυντηρητική δεξαμενή σκέψης υπό την καθοδήγηση της Κίμπερλεϊ Αλεν Κέιγκαν (και με την υποστήριξη κορυφαίων αμυντικών εταιρειών, όπως η General Dynamics και η Raytheon), εξακολουθεί να προσβλέπει σε μια ουκρανική νίκη. Αναφορικά με την υπεροχή της Ρωσίας, το Ινστιτούτο Πολεμικών Σπουδών σχολίασε: «Ανεξάρτητα με το ποιος κατέχει την πόλη (Σεβεροντονέτσκ), η επίθεση της Ρωσίας σε επιχειρησιακό και στρατηγικό επίπεδο πιθανότατα θα ολοκληρωθεί, δίνοντας στην Ουκρανία την ευκαιρία να ξαναξεκινήσει την επιχείρηση της αντεπίθεσης ώστε να αποκρούσει τις ρωσικές δυνάμεις».

Τα δεδομένα υποδηλώνουν το αντίθετο. Οι οικονομικές κυρώσεις της Δύσης είχαν μικρή αρνητική επίδραση στη Ρωσία, ενώ το φαινόμενο «μπούμερανγκ» στον υπόλοιπο κόσμο είναι μεγάλο. Επιπροσθέτως, η ικανότητα των ΗΠΑ να επανεφοδιάσουν την Ουκρανία με οπλισμό, παρεμποδίζεται ιδιαίτερα από την περιορισμένη παραγωγή της Αμερικής και τη σπασμένη αλυσίδα εφοδιασμού. Οι βιομηχανικές δυνατότητες της Ρωσίας κάνουν αυτές της Ουκρανίας να φαίνονται μικροσκοπικές. To ΑΕΠ της Ρωσίας ήταν περίπου δεκαπλάσιο αυτού της Ουκρανίας πριν από τον πόλεμο και η Ουκρανία τώρα έχει χάσει πολλή από τη βιομηχανική της ισχύ στον πόλεμο. Η πιθανότερη κατάληξη της τρέχουσας εχθροπραξίας είναι ότι η Ρωσία θα καταλάβει μια μεγάλη ζώνη της Ουκρανίας, ενδεχομένως αφήνοντας την Ουκρανία περίκλειστη, ή σχεδόν περίκλειστη. Η δυσαρέσκεια θα αυξηθεί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ με τις στρατιωτικές απώλειες και τις συνέπειες στον στασιμοπληθωρισμό από τον πόλεμο και τις κυρώσεις. Οι αρνητικές συνέπειες μπορεί να είναι ολέθριες αν ο δεξιός λαϊκισμός στις ΗΠΑ κερδίσει έδαφος (ή αν, στην περίπτωση του Τραμπ, κερδίσει την εξουσία), με την προοπτική της αποκατάστασης της εξασθενημένης στρατιωτικής δόξας της Αμερικής μέσα από επικίνδυνες κλιμακώσεις. Αντί να αναληφθεί το ρίσκο αυτού του κινδύνου, η πραγματική λύση είναι να δοθεί τέλος στις νεοσυντηρητικές φαντασιώσεις της τελευταίας 30ετίας, και όσον αφορά την Ουκρανία και τη Ρωσία, να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, με το ΝΑΤΟ να δεσμευθεί να δώσει τέλος στην αφοσίωσή του στην ανατολική επέκταση στην Ουκρανία και στη Γεωργία, με αντάλλαγμα μια βιώσιμη ειρήνη που σέβεται και προστατεύει την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.

* Ο κ. Τζέφρι Σακς είναι οικονομολόγος και καθηγητής στη Σχολή Διεθνών και Δημοσίων Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Κολούμπια.

“Καθημερινή”

Financial Times: Κούρδισα βουλεύτρια προειδοποιεί: Η Σουηδία δεν πρέπει να υποκύψει στην Τουρκία για την ένταξη στο ΝΑΤΟ

1

Μία γεννημένη Κούρδισσα, βουλεύτρια στο Σουηδικό Κοινοβούλιο που αποφασίζει τη μοίρα της κυβέρνησης της χώρας με μία ψήφο του κοινοβουλίου την Τρίτη, έχει ειδοποιήσει κατά του συμβιβασμού με την Τουρκία σχετικά με το αίτημα της να ενταχθεί στο NATO.

Η Αμινέχ Κακαμπαβέχ, μία πρώην μαχήτρια Πεσμεργκά, η οποία θα έχει την αποφασιστική ψήφο στο σουηδικό κοινοβούλιο, είπε στους Financial Times, ότι η χώρα θα εγκαταλείψει την «αξιοπρέπειά τις αξίες» αν ενδώσει στις απαιτήσεις του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για να εκδώσει Κούρδους που καταζητούνται από την Άγκυρα.

Η Τουρκία ως μέλος του ΝΑΤΟ, έχει τη δύναμη να θέσει βέτο στην συμμετοχή της Σκανδιναβικής χώρας στην αμυντική συμμαχία και έχει καθυστερήσει τα σχέδια για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ. Η ανεξάρτητη βουλεύτρια σχολιάζει μια μέρα πριν την κρίσιμη ψήφο στο σουηδικό κοινοβουλίο για το μέλλον του Υπουργού Δικαιοσύνης, το οποίο μπορεί να προκαλέσει την παραίτηση όλης της κυβέρνησης, αν χάσει, κάτι που είναι δεδομένο, αν η Κακαμπαβέχ ψηφίσει εναντίον του.

«Το όλο θέμα είναι κακό για τη φήμη της Σουηδίας. Επέτρεψαν σε έναν τύραννο, έναν δεσπότη, ένα ισλαμιστικό καθεστώς να αποφασίσει, τί είδους πολιτικοί βρίσκονται στην κυβέρνηση. Ζω στη Σουηδία για 29 χρόνια και ποτέ μου δεν ήμουν τόσο φοβισμένη», είπε η Κακαμπαβέχ σε συνέντευξη.

Το αίτημα της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, η προσπάθειά της να ξεπεράσει την αντίθεση της Τουρκίας και η πρόσφατη πολιτική αστάθεια της Στοκχόλμης έχουν συγκρουστεί πριν από την κρίσιμη ψήφο της Τρίτης.

Οι δημοφιλείς Σουηδοί Δημοκράτες, που υποστηρίζονται από όλη τη δεξιά αντιπολίτευση, κατέθεσαν ψήφο εμπιστοσύνης στον κεντροαριστερό Υπουργό Δικαιοσύνης Μόργκαν Γιόχανσον μετά από χρόνια πυροβολισμών συμμοριών σε περιοχές των πόλεων, καθώς και βομβιστικών επιθέσεων με χειροβομβίδες και βόμβες.

Αλλά η Σοσιαλοδημοκράτης πρωθυπουργός, Μαγκνταλένα Άντερσον, δήλωσε, ότι όλη η κυβέρνηση θα παραιτηθεί, αν περάσει η ψήφος μομφής, η οποία θα μπορούσε να ρίξει τη Σουηδία σε κυβερνητική κρίση, 100 μέρες πριν τις εθνικές εκλογές και καθώς η Στοκχόλμη ξεκινά να διαπραγματεύεται με την Άγκυρα για το ξεμπλοκάρισμα της ένταξής της στο ΝΑΤΟ.

Η Κακαμπαβέχ, η οποία έδωσε τη στήριξή της τον Νοέμβριο, για να διαφυλάξει, ότι η Άντερσον θα γίνει πρωθυπουργός, μέσω μίας υψηλά ασυνήθιστης ιδέας, η οποία βασίστηκε στη στήριξη για τους Κούρδους και στην κριτική του Ερντογάν.

Θα πραγματοποιήσει περαιτέρω συνάντηση με τους Σοσιαλδημοκράτες το απόγευμα της Δευτέρας, αλλά δήλωσε ότι φοβάται ότι το κεντροαριστερό κόμμα είναι έτοιμο να αφήσει τον Υπουργό Δικαιοσύνης να πέσει και να συνεχίσει στην εξουσία για να κερδίσει την εύνοια της Τουρκίας.

Η Άντερσον δήλωσε την Κυριακή το βράδυ ότι θα εξετάσει την πρόταση ενός αρχηγού του κεντροδεξιού κόμματος να καταψηφίσει τον Γιόχανσον, αλλά να μην υποστηρίξει άλλες ψήφους μομφής πριν από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

«Η αίσθηση μου είναι ότι θα θυσιάσουν τον δικό τους υπουργό για τον Ερντογάν», δήλωσε η Κακαμπάβεχ.

Είπε στον κρατικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα «SVT» την περασμένη εβδομάδα: «η Σουηδία θα πρέπει να αποσύρει την αίτησή της για το ΝΑΤΟ εάν εξαρτάται από την δειλή στάση των ΗΠΑ και την υποταγή στις απαιτήσεις του Ερντογάν. Είναι ενοχλητικό και αηδιαστικό».

Το Κοινοβούλιο της Σουηδίας είναι ισοροπημένο, με 174 ψήφους κατά, 174 μεταξύ Αριστεράς και δεξιάς, δίνοντας υπερμεγέθη σημασία στην Κακαμπαβέχ.

Ο Άρον Λουντ, ειδικός στη Μέση Ανατολή και συνεργάτης του αμερικανικού think-tank «The Century Foundation», δήλωσε ότι εάν η Άντερσον ενέδωσε στους “κουρδικούς-εθνικιστικούς σκοπούς της Κακαμπάβεχ, πιθανότατα θα προκαλούσε άμεση αντίδραση από την Τουρκία».

Πρόσθεσε: «Αν δεν επιλυθεί αυτό, φαίνεται ότι θα μπορούσε να περιπλέξει τις συνομιλίες του ΝΑΤΟ με την Τουρκία αρκετά».

Η επιρροή της Κακαμπαβέχ θα τελειώσει τον Σεπτέμβριο, καθώς είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα επανεκλεγεί αλλά τώρα έχει μια πλατφόρμα για να μιλήσει για την κουρδική υπόθεση, κάτι που έχει ενοχλήσει εδώ και καιρό τους Τούρκους αξιωματούχους.

Σε αντάλλαγμα που επέτρεψε στη Σουηδία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, η Άγκυρα ζήτησε από τη χώρα να λάβει περισσότερα μέτρα εναντίον τρομοκρατών, να εκδώσει Κούρδους από τη Σουηδία και να άρει το εμπάργκο όπλων. Οι σουηδικές αρχές λένε ότι δεν υπήρξε ποτέ εμπάργκο όπλων και ότι έχει απαγορεύσει εδώ και καιρό το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (ΡΚΚ).

«Δεν είμαι εγώ το πρόβλημα, αλλά ο Ερντογάν. Η κυβέρνηση θέλει συμβιβασμούς. Είναι τρομερό. Είμαι τρομοκρατημένη. Αισθάνομαι φόβο για το μέλλον», δήλωσε ο Κακαμπαβέχ.

ΠΗΓΗ: ft.com/ infognomonpolitics.gr

Here is what Finland, Sweden promised to address Türkiye’s security concerns

0

Türkiye, Finland, Sweden sign trilateral memorandum to pave way for Nordic countries’ NATO membership

Beyza Binnur Dönmez   |28.06.2022

MADRID

Finland and Sweden signed a trilateral memorandum with Türkiye on Tuesday, pledging to address Ankara’s concerns over their stance toward the PKK and FETO terror groups to pave the way for their NATO membership.

The following are the commitments made by the Nordic countries:

1 – Finland and Sweden will not provide support to YPG/PYD, and the organization described as FETO in Türkiye. Türkiye also extends its full support to Finland and Sweden against threats to their national security. Finland and Sweden reject and condemn terrorism in all its forms and manifestations, in the strongest terms. Finland and Sweden unambiguously condemn all terrorist organizations perpetrating attacks against Türkiye, and express their deepest solidarity with Türkiye and the families of the victims.

2 – Finland and Sweden confirm that the PKK is a proscribed terrorist organization. Finland and Sweden commit to prevent activities of the PKK and all other terrorist organizations and their extensions, as well as activities by individuals in affiliated and inspired groups or networks linked to these terrorist organizations. Türkiye, Finland and Sweden have agreed to step up cooperation to prevent the activities of these terrorist groups. Finland and Sweden reject the goals of these terrorist organizations.

3 – Further to this, Finland refers to several recent amendments of its Criminal Code by which new acts have been enacted as punishable terrorist crimes. The latest amendments entered into force on 1 January 2022, by which the scope of participation in the activity of a terrorist group has been widened. At the same time, public incitement related to terrorist offenses was criminalized as a separate offense. Sweden confirms that a new, tougher, Terrorist Offenses Act enters into force on July 1, and that the government is preparing further tightening of counter-terrorism legislation.

4 – Türkiye, Finland and Sweden confirm that now there are no national arms embargoes in place between them. Sweden is changing its national regulatory framework for arms exports in relation to NATO Allies. In future, defense exports from Finland and Sweden will be conducted in line with Alliance solidarity and in accordance with the letter and spirit of article 3 of the Washington Treaty.

5 – Türkiye, Finland and Sweden committed to the following concrete steps:

– Establish a joint, structured dialogue and cooperation mechanism at all levels of government, including between law enforcement and intelligence agencies, to enhance cooperation on counterterrorism, organized crime, and other common challenges as they so decide.

– Finland and Sweden will conduct the fight against terrorism with determination, resolve, and in accordance with the provisions of the relevant NATO documents and policies, and will take all required steps to tighten further domestic legislation to this end.

– Finland and Sweden will address Türkiye’s pending deportation or extradition requests of terror suspects expeditiously and thoroughly, taking into account information, evidence and intelligence provided by Türkiye, and establish necessary bilateral legal frameworks to security cooperation with Türkiye, in accordance with the European Convention on Extradition.

– Finland and Sweden will investigate and interdict any financing and recruitment activities of the PKK and all other terrorist organizations and their extensions, as well affiliates or inspired groups or networks.

– Türkiye, Finland and Sweden commit to fight disinformation, and prevent their domestic laws from being abused for the benefit or promotion of terrorist organizations, including through activities that incite violence against Türkiye.

– Finland and Sweden will ensure that their respective national regulatory frameworks for arms exports enable new commitments to Allies and reflects their status as NATO members.

6 – For the implementation of these steps, Türkiye, Finland and Sweden will establish a Permanent Joint Mechanism, with the participation of experts from the Ministries of Foreign Affairs, Interior, and Justice, as well as Intelligence Services and Security Institutions. The Permanent Joint Mechanism will be open for others to join.

7 – Türkiye also confirmed its long-standing support for NATO’s Open Door policy, and agrees to support at the 2022 Madrid Summit the invitation of Finland and Sweden to become members of NATO.​​​​​​​

aa.com.tr

Στράτος Σιμιτζής: «Ο αστυνομικός της γειτονιάς και η δράση των μικροκακοποιών»

0

του Στράτου Σιμιτζή*

Είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο , πως η Ελληνική αστυνομία , με όλους του κλάδους και τις υπηρεσίες  της , σημειώνει εξαιρετικές επιτυχίες στην εξιχνίαση εγκλημάτων όπως την εξάρθρωση   εγκλημάτων και συμμοριών κακοποιών .

Σ ‘αυτό συντελούν η εκπαίδευση στελεχών και ανδρών του σώματος ο σύγχρονος εξοπλισμός και η στενή συνεργασία με την διεθνή αστυνομία των κρατών – μελών της Ε.Ε.

Όμως , αυτές τις επιτυχίες κατά κάποιο τρόπο έχουν απομακρύνει την αστυνομία από την εγκληματικότητα της γειτονιάς και του μικροεγκληματία.

Τελευταίως , πολλοί τέτοιοι επίδοξοι κακοποιοί  λυμαίνοντας τις γειτονιές στο ιστορικό κέντρο , όχι κάπου απόμερα , και με διάφορους τρόπους – ελεγκτές φυσικού αερίου , τεχνικούς του ασανσέρ και άλλα – επιχειρούν να παρασύρουν ηλικιωμένους , ανήμπορα άτομα , παιδιά , νεαρούς και νεαρές   μέσα στο ασανσέρ και εκεί να εφαρμόσουν το εγκληματικό σχέδιό τους.

Συνήθως , δρουν ως ντουέτο ώστε ο ένας να είναι κάτι σαν τσιλιαδόρος ή εφεδρικός δράστης.

Η δράση των κακοποιών της γειτονιάς , θα είχε πολύ περιοριστεί ίσως και να εξέλειπε , αν είχε καθιερωθεί κατ’επανάληψη εξαγγελθείς θεσμός του αστυνομικού της γειτονιάς.

Αλήθεια , πόσοι υπουργοί δεν έχουν εξαγγείλει την καθιέρωση του αστυνομικού της γειτονιάς , που δεν αποτελεί κάτι άλλο , παρά το κύτταρο και τον πυρήνα τη αστυνόμευσης.

Λέτε την έλλειψη παρουσίας αστυνομικού της γειτονιάς , να μην την λαμβάνουν υπόψιν τους οι μικροκακοποιοί που έχουν ως πεδίο δράσης  τους αυτή;

Μεγάλη υπόθεση ο αποτελεσματικός αγώνας κατά του ζοφερού εγκλήματος , αλλά είναι και το μικρό έγκλημα που είναι σε έξαρση στην γειτονιά , γεγονός που προκαλεί  αίσθημα ανασφάλειας και ανησυχίας.

 

Ιωάννης Αμπατζόγλου: Οι παραβιάσεις της Συμφωνίας των Πρεσπών και το μέλλον της

0

Οι παραβιάσεις της Συμφωνίας των Πρεσπών και το μέλλον της

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Ομιλία του Ιωάννη Αμπατζόγλου, στην εκδήλωση «Καταγγέλουμε τη Συμφωνία των Πρεσπών» που διοργάνωσε η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού στο συνεδριακό κέντρο «Ι. Βελλίδης» στη Θεσσαλονίκη, στις 22 Ιουνίου 2022.

Όλες τις προηγούμενες ημέρες το σύστημα είχε εξαπολύσει σφοδρό πόλεμο εναντίον αυτής της εκδήλωσης. Έβαλε λυτούς και δεμένους προκειμένου να την ματαιώσει. Κάποιες κοινοποιήσεις μας αναφορικά με αυτήν, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπλοκάρονταν με την αιτιολογία ότι παραβιάζονται οι όροι της κοινότητας. Κάποιες άλλες ήταν ορατές μόνο σε πολύ μικρό αριθμό ατόμων. Προφανώς διάφορα κέντρα εξουσίας ενοχλούνται όταν ανακινείται το θέμα της προδοτικής Συμφωνίας των Πρεσπών και δεν θέλουν να αναφερόμαστε κριτικά σε αυτήν. Ελπίζουν ότι με το πέρασμα του χρόνου θα σταματήσουν οι αντιδράσεις εναντίον της ώστε να παγιωθεί στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Όμως ο αγώνας εναντίον της συγκεκριμένης συμφωνίας είναι αγώνας εθνικός και επομένως ιερός, γι’ αυτό το λόγο εμείς θα τον συνεχίσουμε μέχρι τέλους, μαζί με όσους έχουν ταχθεί συμμαχητές όπως είναι οι Παμμακεδονικές Ενώσεις Ελλάδας, Αμερικής, Καναδά, Ευρώπης, Αυστραλίας και Νοτίου Αφρικής.

Ξεκινώντας την ομιλία μου θα ήθελα να ευχαριστήσω την Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (Ε.Α.Α.Σ.) για την τιμητική πρόσκληση να μιλήσω σε αυτή την εκδήλωση για τις παραβιάσεις της Συμφωνίας των Πρεσπών αλλά και για το μέλλον αυτής της συμφωνίας. Σήμερα μετράμε τέσσερα χρόνια και πέντε ημέρες από την υπογραφή της επαίσχυντης Συμφωνίας των Πρεσπών. Ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το 1993 είχε πει ότι σε δέκα χρόνια θα έχουμε ξεχάσει την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας. Μπορεί ακόμα να μην έχουν περάσει δέκα χρόνια, όμως δηλώνουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ! Ο συγκεκριμένος πολιτικός θα διαψευστεί και οι πολιτικές δυνάμεις που δεν θα πράξουν το εθνικό τους καθήκον θα τιμωρηθούν από τον λαό. Και εθνικό καθήκον στην προκειμένη περίπτωση είναι η διαφύλαξη της Μακεδονίας ως αποκλειστικά ελληνικής περιοχής αλλά και της μακεδονικότητας ως συστατικό στοιχείο μόνον της ελληνικότητας.

Με τη Συμφωνία των Πρεσπών η μακεδονικότητα έχει πάψει να ανήκει μόνο στην ελληνική ταυτότητα αφού πλέον την μοιραζόμαστε με τους μη Έλληνες Σκοπιανούς. Αυτή η συμφωνία, εκτός του ότι βάφτισε «μακεδονική» τη σκοπιανή γλώσσα, πέτυχε και την εθνογένεση των Σκοπιανών, οι οποίοι πλέον θεωρούνται Μακεδόνες στο έθνος. Χαρακτηριστικά στο πρώτο άρθρο, παράγραφος 3β, της Συμφωνίας των Πρεσπών, στο αγγλικό κείμενο, που είναι και το επίσημο, αναφέρεται ότι ως προς την «nationality» ο Σκοπιανός θα είναι «Macedonian» δηλαδή «Μακεδόνας». Ο κ. Νικόλαος Κοτζιάς τόνιζε συνεχώς ότι όρος «nationality» δεν σημαίνει εθνικότητα αλλά ιθαγένεια με την έννοια της υπηκοότητας, «citizenship» όπως έλεγε χαρακτηριστικά. Δηλαδή ισχυριζόταν ότι οι Σκοπιανοί θα είναι «Μακεδόνες» ως πολίτες του κράτους και όχι ως προς την εθνικότητα, άλλωστε αυτό αναφέρει και η ρηματική διακοίνωση των Σκοπίων προς τη χώρα μας. Βέβαια, τον Ιούνιο του 2021 σε συνέντευξή του στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ είπε το εξής1: «Οι Μακεδόνες μέσα στη διαδρομή της ιστορίας, έτσι ένιωσαν, έτσι πλάστηκαν, πέτυχαν μια διαδικασία εθνογέννησης». Επομένως, τρία χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών παραδέχτηκε και ο ίδιος ότι με αυτή τη συμφωνία οι Σκοπιανοί ουσιαστικά πέτυχαν την εθνογένεσή τους και ότι πλέον είναι «Μακεδόνες» στο έθνος. Ως γνωστόν ο κ. Κοτζιάς υπήρξε ο αρχιτέκτονας της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είπατε τίποτα για την πέμπτη φάλαγγα;

Μπορεί οι Σκοπιανοί να κέρδισαν όλα τα πιο πάνω μέσω της συγκεκριμένης συμφωνίας, όμως παρ’ όλ’ αυτά την παραβιάζουν καθημερινά ώστε να πάρουν ακόμα και εκείνα που υποτίθεται ότι έδωσαν στην ελληνική πλευρά. Αυτά είναι ο όρος «Βόρεια» πριν από την λέξη «Μακεδονία» και η αποδοχή ότι η μακεδονική αρχαιότητα δεν αποτελεί μέρος της ιστορίας των Σκοπιανών μιας και αυτοί ως Σλάβοι έφτασαν στην περιοχή αιώνες μετά από την αρχαία εποχή των Ελλήνων Μακεδόνων.

Το εθνικοπατριωτικό σωματείο Επιτροπή Ελληνισμού που έχουμε συστήσει, μεταξύ των άλλων καταγράφει και τις παραβιάσεις της Συμφωνίας των Πρεσπών από τα Σκόπια2. Σχετικά με αυτές τις παραβιάσεις έχουμε ενημερώσει τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη μέσω επιστολής που του αποστείλαμε τον Σεπτέμβριο του 2021. Τότε, του είχαμε κοινοποιήσει τις εκατόν εξήντα δύο (162) παραβιάσεις που είχαμε καταγράψει. Αυτή τη στιγμή οι καταγεγραμμένες παραβιάσεις έχουν φτάσει τις διακόσιες δέκα (210). Στη συνέχεια θα αναφερθούν οι παραβιάσεις αυτές ομαδοποιημένες και με τρόπο συνοπτικό.

Στις παραβιάσεις της Συμφωνίας των Πρεσπών από τα Σκόπια που ακολουθούν, είτε αναφέρεται σκέτος ο όρος «Μακεδονία», είτε οι όροι «Μακεδονικός/ή/ό» για κρατικές οντότητες ή για οντότητες χρηματοδοτούμενες από το κράτος για τις δραστηριότητές τους στο εξωτερικό, είτε εμφανίζονται σύμβολα που παραπέμπουν στην ελληνική αρχαιότητα όπως ο Ήλιος της Βεργίνας, αγάλματα του Φιλίππου, του Μεγάλου Αλεξάνδρου κ.λπ., είτε εμφανίζονται αλυτρωτικοί χάρτες που περιέχουν ελληνικά εδάφη, είτε τέλος, αναφέρεται απευθείας καταγωγή των Σκοπιανών από τους αρχαίους Μακεδόνες.

ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ

Α) Γενικά

  1. Ο Εθνικός ύμνος των Σκοπίων έχει τίτλο «Ντένες ναντ Μακεντόνιγια», δηλαδή «Σήμερα πάνω απ’ τη Μακεδονία».
  2. Στο προοίμιο του συντάγματος των Σκοπίων υπάρχει αναφορά στην ASNOM (είναι η αντιφασιστική συνέλευση του 1944) όπου αναφέρεται το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του –κατά τους Σκοπιανούς– «μακεδονικού έθνους» και «μακεδονικού λαού», ενώ υπάρχει η απαίτηση για την κατάργηση των συνόρων που όπως λέει η ASNOM, χωρίζουν αδερφό από αδερφό και Μακεδόνα από Μακεδόνα. Επίσης, στο νέο Σύνταγμα των Σκοπίων, στο άρθρο 36, συνεχίζονται οι αλυτρωτικές αναφορές σε «Μακεδονία» και «μακεδονικό λαό».
  3. Σωρεία παραβιάσεων από Σκοπιανούς πολιτικούς της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης (πρωθυπουργός, υπουργοί, βουλευτές, εκπρόσωποι της βουλής σε διεθνή fora, υψηλόβαθμα στελέχη των κομμάτων), όπως επίσης και από δημάρχους, δημοτικούς συμβούλους και υπαλλήλους των δήμων.
  4. Κρατικοί υπάλληλοι όπως για παράδειγμα πρέσβεις, πρόξενοι κ.λπ.
  5. Μνημεία, αγάλματα.
  6. Διάφορες κατασκευές όπως γέφυρες, συντριβάνια, αψίδες κ.λπ.
  7. Καπάκια φρεατίων με τον Ήλιο της Βεργίνας.
  8. Συνέδρια υπό την αιγίδα του κράτους.
  9. Εκδηλώσεις.
  10. Εκθέσεις.
  11. Εφημερίδες.
  12. Ιστοσελίδες.
  13. Ραδιοφωνικοί σταθμοί.
  14. Τηλεοπτικά κανάλια.
  15. Σχολικά βιβλία.
  16. Εγκυκλοπαίδειες.
  17. Ολυμπιακή επιτροπή.
  18. Σκοπιανοί κριτές σε ολυμπιακούς αγώνες.
  19. Δήμοι.
  20. Σχολεία.
  21. Ορθόδοξη εκκλησία.
  22. Καθολική εκκλησία.
  23. Μοναστήρια.
  24. Μουσείο Οικίας της Μητέρας Τερέζας.
  25. Κέντρο μνήμης ολοκαυτώματος των Εβραίων.
  26. Επιχορηγούμενα από τα Σκόπια, μουσικά, πολιτιστικά και λαογραφικά συγκροτήματα.
  27. Ονομασίες προϊόντων των Σκοπίων. Π.χ. τα σκοπιανά κρασιά παρουσιάζονται ως «κρασιά της Μακεδονίας» (wines of Macedonia).

Β) Κρατικές Υπηρεσίες

  1. Υπουργείο τουρισμού.
  2. Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών.
  3. Εισαγγελία.
  4. Εθνικό Ίδρυμα Παραδοσιακών Χορών.
  5. Εθνικό θέατρο.
  6. Εθνική τράπεζα.
  7. Εθνική πινακοθήκη.
  8. Επιχείρηση συντήρησης οδικού δικτύου.
  9. Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα.
  10. Το λεγόμενο Μουσείο της «Μακεδονίας», το οποίο προήλθε από την ένωση του Αρχαιολογικού, του Ιστορικού και του Εθνολογικού Μουσείου.
  11. Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών.
  12. Εμπορικό επιμελητήριο.
  13. Οικονομικό επιμελητήριο.
  14. Κρατική Ραδιοτηλεόραση.
  15. Δημόσια εταιρία μεταφορών.

Γ) Αθλητικές Ομοσπονδίες

  1. Ποδοσφαίρου.
  2. Βόλεϊ.
  3. Χάντμπολ.
  4. Ποδηλασίας.
  5. Καγιάκ.
  6. Καράτε.
  7. Παραδοσιακού καράτε.
  8. Σκι.
  9. Στίβου.
  10. Κικ μπόξινγκ και Μουάι Τάι.
  11. Τζούντο.
  12. Πινγκ πονγκ.
  13. Μηχανοκίνητου αθλητισμού.
  14. Μπάντμιντον.
  15. Σκοποβολής.
  16. Τάε Κβο Ντο.
  17. Τρίαθλου.
  18. Μπόουλινγκ.
  19. Σχολικού αθλητισμού.
  20. Αθλητικών παιδαγωγών.
  21. Πατινάζ.
  22. Ψαρέματος.
  23. Ζίου Ζίτσου.
  24. Ορειβασίας.
  25. Αεραθλημάτων.
  26. Χόκεϊ επί πάγου.
  27. Κέντο.
  28. Σκακιού.
  29. Αθλητισμού και ψυχαγωγίας αναπήρων.
  30. Μοτοσυκλέτας.
  31. Αυτοκινήτου.
  32. Μποντιμπίλντινγκ και fitness.
  33. Χορού.
  34. Πόκερ.

Δ) Σελίδες Πρεσβειών και Προξενείων στο Facebook

  1. i) Πρεσβείες:
  2. Κανμπέρα (Αυστραλία).
  3. Οττάβα (Καναδάς).
  4. Ουάσινγκτον (ΗΠΑ).
  5. Στοκχόλμης (Σουηδία).
  6. Βρυξελλών (Βέλγιο).
  7. ii) Προξενεία:
  8. Μελβούρνης (Αυστραλία).
  9. Αριζόνα (ΗΠΑ).
  10. Ιορδανίας.

Ε) Πολιτικά κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές του 2020

  1. «Σοσιαλδημοκρατική Ένωση Μακεδονίας»,
  2. «Κόμμα του Τουρκικού Κινήματος Μακεδονίας».
  3. «Δημοκρατική Ανανέωση Μακεδονίας».
  4. «Δημοκρατική Ένωση Βλάχων της Μακεδονίας».
  5. «Κόμμα Βλάχων της Μακεδονίας».
  6. «Σερβικό Κόμμα Μακεδονίας».
  7. «Δημοκρατικό Κόμμα Σέρβων της Μακεδονίας».
  8. «Ενωμένοι για τη Μακεδονία».
  9. «Ένωση των Ρομά στη Μακεδονία».
  10. «Ενωμένοι Ρομά Μακεδονίας».
  11. «Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση – Δημοκρατικό Κόμμα για τη Μακεδονική Εθνική Ενότητα», VMRO-DPMNE.
  12. «Σοσιαλιστικό Κόμμα Μακεδονίας».
  13. «Πολιτική Επιλογή Μακεδονίας».
  14. «Κόμμα των Ενωμένων Δημοκρατών Μακεδονίας».
  15. «Μακεδονική Δράση».
  16. «Εργατικό Αγροτικό Κόμμα Μακεδονίας».
  17. «Κόμμα Δημοκρατικής Δράσης Μακεδονίας».
  18. «Ψήφος για τη Μακεδονία».
  19. «Μοναδική Μακεδονία».
  20. «Μακεδονική Ανανεωτική Μεταρρυθμιστική Επιλογή – Εργατικό Κόμμα», στο σύμβολό του περιέχεται οκτάκτινο αστέρι που παραπέμπει στον Ήλιο της Βεργίνας.
  21. «INTEGRA – Συντηρητικό Κόμμα Μακεδονίας», στο σύμβολό του περιέχεται ο Ήλιος της Βεργίνας.
  22. «Ενωμένη Μακεδονία», στο σύμβολό του περιέχεται ο Ήλιος της Βεργίνας.

Στην επιστολή που στείλαμε προς τον πρωθυπουργό είχαμε αναφέρει ότι, οι παραβιάσεις που του κοινοποιήσαμε είναι απλά ένα δείγμα, «επειδή στην πραγματικότητα οι παραβιάσεις της πιο πάνω συμφωνίας από το κράτος που βρίσκεται βορείως της Μακεδονίας μας είναι καθημερινές και κυριολεκτικά αμέτρητες. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι τα Σκόπια δεν έχουν πρόθεση να την τηρήσουν».

Παρ’ όλες αυτές λοιπόν τις συνεχείς και αμέτρητες παραβιάσεις η ελληνική πλευρά όχι μόνο τηρεί ευλαβικά τη Συμφωνία των Πρεσπών αλλά σκέφτεται να την ενισχύσει κιόλας με την ψήφιση των τριών μνημονίων συνεργασίας Ελλάδας – Σκοπίων που απορρέουν από αυτή τη συμφωνία και για τα οποία δεν προβλέπεται ούτε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ούτε κάποια συγκεκριμένη δέσμευση σχετικά με το ακριβές περιεχόμενό τους. Ο υπουργός εξωτερικών, κ. Νικόλαος Δένδιας, μάλιστα, πριν από ένα μήνα ανέφερε ότι «τα μνημόνια συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία θα κυρωθούν στη Βουλή όταν το εθνικό συμφέρον και το πρόγραμμα της Βουλής το επιτρέψουν»3, αφήνοντας να εννοηθεί ότι σύντομα θα φροντίσουν να τελειώσουν και με αυτή την εκκρεμότητα. Προφανώς η κυβέρνηση θα κυρώσει αυτά τα μνημόνια μετά τις εκλογές και σε συνεργασία με κάποιο άλλο κόμμα ώστε να μην αναλάβει μόνη της το πολιτικό κόστος. Οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας θα πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά τι θα πράξουν στις επόμενες εκλογές, επειδή αν γίνει αυτό που προανήγγειλε ο κ. Δένδιας, δηλαδή αν ψηφιστούν αυτά τα μνημόνια, θα συνεχιστεί το εθνικό έγκλημα που άρχισε με την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, στις 24 Ιανουαρίου του 2019 ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν συζητούνταν η Συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή, μεταξύ των άλλων είχε πει:

1ον: Ότι εφόσον οι Έλληνες πολίτες τον εμπιστευθούν ως πρωθυπουργό δεν θα απεμπολήσει το δικαίωμα της Ελλάδας να βάλει βέτο στην διαδικασία ένταξης των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2ον: Ότι η καρδιά του προβλήματος βρίσκεται στο γεγονός ότι με τη Συμφωνία των Πρεσπών δόθηκαν στα Σκόπια η «μακεδονική ταυτότητα» και η «μακεδονική γλώσσα».

Μόλις όμως έγινε πρωθυπουργός δεν άσκησε ούτε βέτο, ούτε έκανε κάτι για την «μακεδονική ταυτότητα» και τη «μακεδονική γλώσσα». Μάλιστα, ενοχλήθηκε επειδή η Βουλγαρία έβαλε βέτο κατά της ένταξης των Σκοπίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Είναι ξεκάθαρο ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας μας έχει αποδεχθεί τη Συμφωνία των Πρεσπών, όμως οι Ελληνίδες και οι Έλληνες θα πρέπει να συνεχίσουμε την αντίσταση και τον αγώνα εναντίον της. Σε κάθε περίπτωση, ούτε οι Έλληνες πολίτες ούτε οι φορείς που δεν χρηματοδοτούνται από το ελληνικό κράτος είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόζουν αυτή τη συμφωνία και να αποκαλούν τα Σκόπια «Βόρεια Μακεδονία» και τους Σκοπιανούς «Μακεδόνες». Τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει ούτε από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Για όλους εμάς, η χώρα αυτή συνεχίζει να ονομάζεται Σκόπια και οι κάτοικοί της Σκοπιανοί.

Όσον αφορά τους νομικούς και πολιτικούς τρόπους, μέσω των οποίων μπορεί να γίνει η καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών, θα υπάρξει τοποθέτηση στη συνέχεια από τους ειδικούς επιστήμονες που συμμετέχουν σε αυτή την εκδήλωση. Εγώ απλώς θα σημειώσω ότι στα τέλη του 2021 ο τέως πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος, μόλις έμαθε ότι το VMRO-DPMNE πέτυχε μία συντριπτική νίκη στις δημοτικές εκλογές στα Σκόπια, σε άρθρο4 του ανέφερε το εξής: «Με δεδομένο το γεγονός ότι, αν αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες τώρα και, πολύ περισσότερο, αν κερδίσει τις επόμενες βουλευτικές εκλογές το “Δημοκρατικό Κόμμα για την Μακεδονική Εθνική Ενότητα” (“VMRO–DPMNE”) μάλλον θ’ αμφισβητήσει, ευθέως και απροκαλύπτως, την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών, χρήσιμο είναι η Ελλάδα να καταστήσει, από τούδε, σαφή τη θέση της μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο. Κυρίως δε την θέση της, σύμφωνα με την οποία σε μια τέτοια περίπτωση θ’ ασκήσει, κατά την κρίση της, τα δικαιώματα που της παρέχουν πρωτίστως οι διατάξεις των άρθρων 56 και 60 της Σύμβασης της Βιέννης, είτε για την καταγγελία της Συμφωνίας των Πρεσπών, είτε για την αποχώρηση από αυτή. Είτε, επίσης, για λήξη της ως άνω Συμφωνίας ή για την αναστολή εφαρμογής της».

Στο ίδιο άρθρο ο κ. Παυλόπουλος αναφέρει και τα εξής:

«Επίσης, πρέπει ν’ αποκλεισθεί και οιαδήποτε πρόοδος ως προς την κύρωση, από την Βουλή των Ελλήνων, των πρόσθετων πρωτοκόλλων συνεργασίας στο πλαίσιο της Συμφωνίας των Πρεσπών», «…το δικαίωμα καταγγελίας ή αποχώρησης από την Συμφωνία των Πρεσπών συνάγεται από την ίδια την φύση της. Πραγματικά, τι νόημα έχει η “διαιώνιση” μιας Συμφωνίας αυτής της μορφής αν η αμφισβήτησή της εκ μέρους ενός των συμβαλλόμενων Μερών είναι τέτοια, ώστε να την καθιστά “γράμμα κενό περιεχομένου”;»

Ο κ. Παυλόπουλος λοιπόν μόλις συνειδητοποίησε ότι η Συμφωνία των Πρεσπών καταρρέει έτρεξε να προλάβει τις εξελίξεις και μας θύμισε ότι υπάρχουν τα νομικά εργαλεία μέσω των οποίων μπορούμε να απεμπλακούμε από αυτήν. Επίσης, όπως αναφέρει πιο πάνω, δεν θα πρέπει να κυρωθούν στην ελληνική Βουλή τα μνημόνια συνεργασίας Ελλάδας – Σκοπίων, αυτά που θέλει να κυρώσει ο κ. Δένδιας και ο κ. Μητσοτάκης. Μπορεί ο κ. Παυλόπουλος να ήταν αυτός που είχε υπογράψει τη Συμφωνία των Πρεσπών σε χρόνο «dt», όμως η άποψή του θα πρέπει να λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπόψη λόγω της ιδιότητάς του, αφού εκτός από πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι νομικός και ακαδημαϊκός.

Βάσει των πιο πάνω, μπορούμε να απαλλαγούμε από τη Συμφωνία των Πρεσπών και ας αναφέρει αυτή στο άρθρο 20, παρ. 9 ότι οι διατάξεις της συγκεκριμένης συμφωνίας είναι αμετάκλητες και ότι δεν επιτρέπεται να τροποποιηθεί ούτε η ονομασία των Σκοπίων, η οποία περιέχει τον όρο «Μακεδονία», ούτε η nationality του «Μακεδόνα» για τους Σκοπιανούς, ούτε η ονομασία «μακεδονική γλώσσα» για την βουλγαρική διάλεκτο των Σκοπιανών.

Βέβαια, αυτά που αναφέρει ο κ. Παυλόπουλος αφορούν την περίπτωση κατά την οποία στα Σκόπια θα αναλάβει την κυβέρνηση το κόμμα VMRO-DPMNE και δεν θα τηρήσει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Αλλά και να μη συμβεί αυτό, το μέλλον του ίδιου του κράτους των Σκοπίων φαίνεται να είναι αβέβαιο λόγω της αναμενόμενης επικράτησης των Αλβανών, οι οποίοι συνεχώς ενισχύονται δημογραφικά αλλά και πολιτικά. Ακόμα όμως και να διαλυθούν τα Σκόπια, οι Σκοπιανοί της διασποράς θα συνεχίσουν να φέρουν την ταυτότητα του Μακεδόνα, η οποία τους παραχωρήθηκε μέσω της Συμφωνίας των Πρεσπών. Έτσι, ανεξάρτητα από την τύχη που θα έχει αυτό το κράτος λόγω των εξελίξεων στο εσωτερικό του, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσει το θέμα του ξεπουλήματος της Μακεδονίας και της μακεδονικότητας από την πλευρά της Ελλάδας. Δεν είναι δυνατόν να μείνει αναπάντητη η μεγαλύτερη προδοσία στην ελληνική ιστορία. Αυτούς που υπέγραψαν και επικύρωσαν τη Συμφωνία των Πρεσπών η συνείδησή μας τους έχει ήδη καταχωρήσει στη λίστα των εθνοπροδοτών, όμως θα πρέπει να αποκατασταθεί και η τάξη. Και αποκατάσταση της τάξης θα γίνει εάν υπάρξει μία δημοκρατική εθνική κυβέρνηση, η οποία θα θέσει το ερώτημα υπό μορφήν δημοψηφίσματος εάν η συγκεκριμένη συμφωνία αποτελεί προδοσία ή όχι. Τότε, ο κυρίαρχος λαός θα δώσει την απάντηση και στη συνέχεια θα αναλάβει η ελληνική δικαιοσύνη ώστε να πάνε εκεί που πρέπει και οι υπόλογοι αυτής της προδοσίας και οι πολιτικές τους. Μια για πάντα! Ἔσσεται ἦμαρ!

Υ.Γ.: Συντονιστές της πιο πάνω εκδήλωσης της Ε.Α.Α.Σ. ήταν ο Συνταγματάρχης ε.α. κ. Αναστάσιος Φαραντάτος και ο ιδιοκτήτης του Βεργίνα TV κ. Στέργιος Καλόγηρος. Ο κ. Φαραντάτος ήταν ο ιθύνων νους της εκδήλωσης, ενώ ο κ. Καλόγηρος πέραν από τον συντονισμό των ομιλιών πρόβαλε την εκδήλωση μέσω του καναλιού του, σε μία εποχή που κανένα από τα μεγάλα κανάλια δεν προβάλει εκδηλώσεις κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Συγχαρητήρια και στους δύο, όπως επίσης στα μέλη του Δ.Σ. της Ε.Α.Α.Σ. αλλά και σε όλους τους ομιλητές για την μεγάλη επιτυχία της εκδήλωσης.

1.1. https://youtu.be/zQCdwnrYWnw.

2.https://www.epitropiellinismou.gr/post/499.

3.https://www.cnn.gr/politiki/story/313969/dendias-gia-mnimonia-me-v-makedonia-tha-erthoyn-pros-kyrosi-otan-to-ethniko-symferon-to-epitrepsei.

4.https://www.constitutionalism.gr/oi-prosfates-politikes-exelixeis-stin-voreia-makedonia/.

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Τμήματος Ιατρικής του ΔΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού.

[email protected]

 

Ανδρέας Νικολόπουλος: 28 Ιουνίου του Αγίου Βίτου…

6

 

Σπανιότατα μία ημερομηνία συνδέεται τόσο στενά, σχεδόν μοιρολατρικά, με την ιστορία ενός έθνους, όσο η 28η Ιουνίου με το Σερβικό έθνος. Είναι η ημερομηνία που έχει διαμορφώσει κυριολεκτικά την ιστορία, συνεπώς την ψυχοσύνθεση του.

28.06.1389

Στο πεδίο των κοτσυφιών (Kosovo polje) λαμβάνει χώρα μία από τις επικότερες μάχες της μεσαιωνικής παγκόσμιας ιστορίας, η Μάχη του Κοσυφοπεδίου. Αντίπαλοι, οι Σέρβοι υπό τον Πρίγκηπα Λάζαρο και οι Οθωμανοί υπό τον Σουλτάνο Μουράτ. Οι Ιστορικοί και οι Στρατιωτικοί αναλυτές, ακόμη και σήμερα διχάζονται για το αποτέλεσμα της. Προσωπικά θεωρώ πως οι Σέρβοι είχαν την τελευταία μεγάλη νίκη τους επί των Οθωμανών έως το 1804. Ήταν όμως μία πύρρειος νίκη, με τη γνωστή σε όλους συνέχεια και συνέπεια. Εκείνη την ημέρα έπεσε ηρωικά μαχόμενος ο επικεφαλής – μετ’ έπειτα Άγιος- Λάζαρος και σχεδόν όλοι οι Σέρβοι ευγενείς. Εκείνη την ημέρα όμως, σφαγιάστηκε και ο Σουλτάνος Μουράτ από τον Σέρβο Ιππότη Μίλος Όμπιλιτς. Μοναδική ιστορική επιτυχία για τους Σέρβους, γι’αυτό και ήταν ο τελευταίος Σουλτάνος που θα βρισκόταν στο πεδίο της μάχης! Ο Πρίγκηπας Λάζαρος πήρε θέση στο Σερβικό πάνθεον αντίστοιχη του Μαρμαρωμένου Βασιλέα μας και ο Μίλος Όμπιλιτς του Αχιλλέα! Η μάχη του Κοσυφοπεδίου ήταν η στιγμή της εθνικής ωρίμανσης των Σέρβων. Ήταν η άσβεστη φλόγα που έκαιγε στην καρδιά τους, έως την πρώτη εξέγερση κατά των Οθωμανών, μετά από 415 χρόνια, δίνοντας τους το «δικαίωμα» στην μεγάλη νίκη με τους πολέμους της Ανεξαρτησίας του 1876-1878 και τους Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913!

28.06.1881

Υπογραφή συνθήκης Αυστρο-Σερβικής Συμμαχίας. Μία από τις πλέον περίεργες στιγμές στη Σερβική ιστορία. Η Σερβία από Πριγκηπάτο αναβαπτίζεται σε Βασίλειο και η δυναστεία των Ομπρένοβιτς τίθενται υπό την προστασία του Οίκου των Αψβούργων. Με μεγάλο και πικρό αντάλλαγμα, ότι δεν θα εγείρει ερωτήματα επί περιοχών με αμιγώς σερβικό πληθυσμό, που βρίσκονται υπό Αυστροουγγρική κατοχή π.χ Βοσνία.

28.06.1914

Η ημέρα που άλλαξε τον κόσμο. Η ημέρα που «ξεκίνησε» ο Μεγάλος Πόλεμος.

Παρά τις συστάσεις για αλλαγή της ημερομηνίας επίσκεψης και επιθεώρησης των κατοχικών στρατιωτικών μονάδων του, τελικά του Αγίου Βίτου, βρίσκεται στο Σαράγεβο ο διάδοχος του θρόνου των Αψβούργων Φραγκίσκος Φερδινάνδος μετά της εγκύου συζύγου του.  Για τους Σέρβους είναι η προσωποποίηση της κατοχής και καθαρή πρόκληση η επίσκεψη του στην πόλη.  Τελικά, ύστερα από σωρεία λαθών και παραλήψεων ασφαλείας από την Αυστριακή πλευρά, δολοφονείται από τον Σέρβοβοσνιο πατριώτη Γκαβρίλο Πρίντσιπ.

Ακολουθεί η «κρίση του Ιουλίου» και αμέσως μετά η Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία εισβάλει στη Σερβικό Βασίλειο. Ο Μεγάλος Πόλεμος ήδη έχει ξεκινήσει.

28.06.1921

Ο Βασιλέας Σέρβων Κροατών και Σλοβένων Αλέξανδρος, προκηρύττει το νέο Σύνταγμα. Θα μείνει γνωστό ως Σύνταγμα  της ημέρας του Αγίου Βίτου!

28.06.1948

Επισφραγίζεται το σχίσμα στις σχέσεις Στάλιν-Τίτο.

28.06.1989

600 χρόνια από τη θρυλική μάχη, στο Γαζιμεστάν, ακριβώς στο μνημείο, ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς εκφωνεί τη μνημειώδη ομιλία του στους Σέρβους του Κοσσυφοπεδίου, δίνοντας υποσχέσεις που 10 χρόνια αργότερα θα μετατραπούν στον εφιάλτη των σφαγών από τους Αλβανούς αντάρτες, των βομβαρδισμών από το ΝΑΤΟ και εν τέλει της προσφυγιάς. Είναι η ημέρα που παρουσιάζεται στην παγκόσμια κοινότητα. 12 χρόνια μετά την ίδια μέρα:

28.06.2001

Ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς -με πρωτοβουλία του Π/θ Τζίντζιτς και παρά τη διαφωνία του ΠτΔ Κοστούνιτσα-  μεταφέρεται με ελικόπτερο από το Βελιγράδι στη Βοσνιακή πόλη Τούζλα. Παραδίδεται στους Αμερικανούς, που τον μεταφέρουν στη Χάγη. Μπαίνει τέλος στην  κυριαρχία του, κατά την κρισιμότερη περίοδο για την σύγχρονη Σερβική ιστορία. Περίοδο γεμάτη στρατιωτική δραστηριότητα, δημοκρατική ανελευθερία και οικονομικό παρασιτισμό, που οδηγεί τη χώρα μακριά από την Ε.Ε και τη βυθίζει στην εσωστρέφεια.

Σήμερα το πρωί, από το Γαζιμεστάν, ο νέος Σέρβος Πατριάρχης Πορφύριος, δήλωσε μεταξύ άλλων πως: «ο Πρίγκηπας Λάζαρος και οι άλλοι Μάρτυρες, μας έδειξαν το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε!»

Γ. Χατζηθεοφάνους: ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ-ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟ ΔΟΓΜΑ

1

του Γιώργου Χατζηθεοφάνους*

Οι Ελληνοτουρκικές διαφορές δεν είναι κάτι νέο. Είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο με την ένταση στα χρόνια της μεταπολίτευσης σταθερά αυξανόμενη εξαιτίας των αναβαθμισμένων τουρκικών προκλήσεων-διεκδικήσεων παρά την κατά διαστήματα ύφεση-εκτόνωση εξαιτίας κυρίως των ελληνικών υποχωρήσεων.

Είναι ζήτημα στρατηγικής νοοτροπίας, η οποία διαμορφώνεται από την ιστορική συνείδηση του λαού·  ιστορική συνείδηση που αντανακλά την αντίληψή του για τη θέση του στο κόσμο όπως λέει στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος» ο πρ. Πρωθυπουργός, Υπουργός Εξωτερικών και διαμορφωτής της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας στα χρόνια του AKP,  καθηγητής Αχμέτ Νταβούτογλου. Και στην περίπτωση της Τουρκίας είναι σαφές πως πίσω από όλο αυτό βρίσκεται η Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Στα χρόνια της Ελληνικής βαθιάς κρίσης, η ισχυρή οικονομικά Τουρκία με το ΑΕΠ να αγγίζει το 1 τρις δολάρια το 2013 (το 2002 η Τουρκία έβγαινε από την 4ετή κρίση με ΑΕΠ μόλις 240 δις δολάρια) με μια ανθηρή αμυντική βιομηχανία διαμόρφωσε το αφήγημα παγκόσμιου «παίκτη», αρνούμενη το ρόλο της περιφερειακής δύναμης που της επεφύλασσαν οι ΗΠΑ ως «αντ αυτού» στην ευρύτερη περιοχή μας. Οι S-400, που βρέθηκαν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Τουρκίας και εξ αιτίας των οποίων αποβλήθηκε η Τουρκία από το πρόγραμμα των F-35, είναι ένα στρατηγικό όπλο, που υποστηρίζει το αφήγημα μιας ανεξάρτητης από τις ΗΠΑ-αυτόνομης δύναμης που θα μπορέσει να διεκδικήσει το ρόλο του παγκόσμιου «παίκτη». Κι αυτό διότι είναι μη ελεγχόμενο από τις ΗΠΑ (και το Ισραήλ) επειδή ακριβώς δεν μπορούν  να παρέμβουν στο λογισμικό του όπως συμβαίνει με όλα τα αμερικανικά οπλικά συστήματα.  Αυτό εξηγεί και την επιμονή της Τουρκίας παρά τις σημαντικές συνέπειες που υφίσταται. Υπό την έννοια αυτή τυχόν απομάκρυνση των S-400 ίσως αποτελέσει ένδειξη αλλαγής πλεύσης. Στην ίδια κατεύθυνση με τους S-400 (απεξάρτησης από τις ΗΠΑ) και η  εγχώρια αμυντική βιομηχανία.

Χρονικός ορίζοντας του οράματος της παγκόσμιας δύναμης, συμμετέχουσα ως συν-διαμορφωτής στη νέα παγκόσμια τάξη,  το 2023, χρονολογία συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση του νέου τουρκικού κράτους.  Με επιρροή στις χώρες από την Αδριατική μέχρι την Κασπία θάλασσα, με παρουσία σε τρεις ηπείρους,  διαμόρφωνε το όραμα της Γαλάζιας Πατρίδας χωρίς να λαμβάνει υπόψη την αδύναμη Ελλάδα. Δεν μπορείτε να μας παρακολουθήσετε, δήλωσε σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Τούρκος Πρέσβης στην Ελλάδα αποτυπώνοντας την αντίληψη της Τουρκίας για τη Χώρα μας.

Η Προεδρία Τραμπ ευνόησε τα σχέδια της Τουρκίας, η οποία είδε ως μεγάλη ευκαιρία το κενό που δημιούργησε στην περιοχή η αποχώρηση των ΗΠΑ. Η άριστη προσωπική σχέση που ανέπτυξε ο Ερτογάν με τον Τραμπ, ο οποίος δήλωνε δημόσια θαυμαστής του Τούρκου Προέδρου και οι οικονομικές μεταξύ τους σχέσεις μέσω των γαμπρών τους σύμφωνα με δημοσιεύματα, εξασφάλισαν την ανοχή αν όχι υποστήριξη του Αμερικανού Προέδρου στην εφαρμογή των σχεδίων του. Αυτή η κατάσταση έδινε στη Γερμανία την απαραίτητη νομιμοποίηση για να επιδείξει κι αυτή την ίδια ανοχή στα σχέδια του Ερτογάν καθόσον δεν επιθυμούσε να έρθει σε σύγκρουση με την Τουρκία με την οποία για συγκεκριμένους λόγους οι Γερμανοί είχαν πάντα καλές σχέσεις. Έτσι δικαιολογείται και η στάση της ΕΕ στις Ελληνο-τουρκικές διαφορές.

Όλα όμως άλλαξαν μετά την εκλογή Μπάιντεν και την επάνοδο του βαθέως κράτους των ΗΠΑ. Η επιστροφή των ΗΠΑ στην περιοχή, οι άριστες σχέσεις με την Ελλάδα, με μια νέα μεταξύ τους πενταετή συμφωνία, που αναβάθμισε τη γεωστρατηγική θέση της Χώρας και οδήγησε σε νέες στρατηγικές συνεργασίες με πολλές χώρες στην ευρύτερη Μ. Ανατολή και βέβαια η Ελληνογαλλική Συμφωνία καθώς επίσης και η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων με ένα αξιόλογο πρόγραμμα χάλασε το αφήγημα του Ερτογάν.  Αποκορύφωμα όλων αυτών το ταξίδι του Πρωθυπουργού μας στις ΗΠΑ, η ομιλία του στο Κογκρέσο  και η  ακύρωση της αγοράς των F-16 με παρέμβαση της Χώρας μας έδειξε πως όλα άλλαξαν. Και βέβαια άλλαξε στάση και η Γερμανία, δέσμια της Αμερικανικής γεωπολιτικής θεώρησης ειδικά μετά τον Ρωσο-Ουκρανικό πόλεμο. Στο νέο αυτό περιβάλλον ο Ερτογάν αρνούμενος να αναθεωρήσει το όραμά του αναζητά νέες στρατηγικές για την υποστήριξή του.

Θα πρέπει ωστόσο να επισημάνουμε πως η δύση, η οποία δεν έχει κανένα πρόβλημα με την Τουρκία αλλά με τον Ερτογάν, τον οποίο και αποδομεί με υβριδικές επιχειρήσεις, επιθυμεί διακαώς την επιστροφή της Τουρκίας στην αγκαλιά της. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν αυτό μπορεί να συμβεί ή όπως πολλοί ισχυρίζονται η Τουρκία έχει κόψει οριστικά τον κάβο με την Δύση. Ωστόσο εάν συμβεί και η Τουρκία επιστρέψει με ένα νέο Κεμαλικό ηγέτη ανατρέπεται όλο το παραπάνω σκηνικό.   Η Ελλάδα θα πρέπει α) να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που η παρούσα κατάσταση έχει δημιουργήσει για την προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων με ιδιαίτερη όμως προσοχή και β) να είναι έτοιμη να εφαρμόσει εναλλακτικά σχέδια, εκπονημένα από τώρα, μέσα από ένα αποτελεσματικό risk management σε περίπτωση αλλαγής του σκηνικού.

Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από τις εκάστοτε συνθήκες, καθόσον όπως στην αρχή του άρθρου αναφέρθηκε η Τουρκική απειλή είναι μόνιμη και διαχρονική, η Χώρα μας είναι υποχρεωμένη να διαμορφώσει ένα νέο στρατηγικό δόγμα για να σταματήσουν οι συχνές προκλήσεις και εντάσεις. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση. Το περιεχόμενο του Στρατηγικού αυτού Δόγματος, που δεν είναι αντικείμενο του παρόντος άρθρου (για όσους ενδιαφέρονται υπάρχει στο δεύτερο μέρος του Βιβλίου μου «Εθνική Στρατηγική-Πρόταση για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο»),   θα πρέπει να είναι ρεαλιστικό, μακριά από αμπελοφιλοσοφίες και φληναφήματα,  και να βασίζεται στην αρχή πως η Τουρκία σέβεται την ισχύ και την αποφασιστικότητα και περιφρονεί την αδυναμία και το φόβο. Κι αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στο νέο ασταθές παγκόσμιο γεωπολιτικό σύστημα που κανείς δεν ξέρει τι θα γίνει αύριο.  Όλα τα άλλα είναι απλά επιθυμίες, που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα.

*Υποστράτηγος ε.α., Συγγραφέας του βιβλίου “Εθνική Στρατηγική”

Η Λαγκάρντ έσβησε νωρίς τη φωτιά

0

Σε ένα υπόγειο ξενοδοχείου στο Λονδίνο η Κριστίν Λαγκάρντ σχεδίασε τη μέθοδο για να αντιμετωπίσει την πιο ανησυχητική αναταραχή σε επίπεδο κρατικών ομολόγων στην Ευρωζώνη από τότε που την έπληξε ο κορωνοϊός. Η θερμοκρασία ήταν αυτή ενός μίνι καύσωνα

Σε ένα υπόγειο ξενοδοχείου στο Λονδίνο η Κριστίν Λαγκάρντ σχεδίασε τη μέθοδο για να αντιμετωπίσει την πιο ανησυχητική αναταραχή σε επίπεδο κρατικών ομολόγων στην Ευρωζώνη από τότε που την έπληξε ο κορωνοϊός. Η θερμοκρασία ήταν αυτή ενός μίνι καύσωνα. Οπλισμένη με τον καφέ της και τα συνηθισμένα της iPad, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας χρειάστηκε δυόμισι ώρες για να κινητοποιήσει τους συναδέλφους του διοικητικού συμβουλίου κατά τη διάρκεια έκτακτης βιντεοκλήσης στις 15 Ιουνίου. Η απάντησή τους με μια διττή δέσμευση για την καταπολέμηση της κερδοσκοπίας της αγοράς αποδείχθηκε επαρκής να καταστείλει στην αρχή της μια κρίση στα ιταλικά ομόλογα, χωρίς να δαπανηθεί ούτε ένα ευρώ.

Οι διεργασίες είχαν ξεκινήσει στο Αμστερνταμ την Τετάρτη 8 Ιουνίου κατά την πρώτη από το 2019 συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ εκτός Φρανκφούρτης. Αν και επί μήνες εξέταζαν τα μέλη του τους κινδύνους και εννέα ημέρες νωρίτερα τους είχε προειδοποιήσει σχετικά ο διοικητής της Τράπεζας της Ιταλίας, Ιγνάσιο Βίσκο, οι αξιωματούχοι ήταν αισιόδοξοι ως προς την προοπτική των πιέσεων στις αγορές χρέους των ασθενέστερων μελών του ευρώ, ενώ ολοκλήρωναν το σχέδιό τους για αύξηση των επιτοκίων. Η διήμερη συνάντησή τους επικεντρώθηκε περισσότερο στην ταχύτητα της σύσφιγξης. Οι επενδυτές είχαν εικάσει πως θα ανακοινωθεί από την Κριστίν Λαγκάρντ ένα εργαλείο για την αντιμετώπιση των εντάσεων στην ομολογιακή αγορά, αλλά απογοητεύτηκαν. Η αρνητική αντίδραση της αγοράς δεν προκαλούσε ακόμη ανησυχία. Μέσα σε 24 ώρες η εικόνα, όμως, άλλαξε αισθητά. Το υψηλότερο επίπεδο πληθωρισμού των τελευταίων 40 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες πυροδότησε τη φημολογία για υπερμεγέθη αύξηση των επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed). Η γενικευμένη αναταραχή ώθησε ανοδικά και τις αποδόσεις των δεκαετών ιταλικών ομολόγων, οι οποίες υπερέβησαν το 4% πρώτη φορά από το 2014. Η επόμενη μέρα ήταν Τρίτη, όταν το εξαμελές Δ.Σ. συγκεντρώνεται για εβδομαδιαία συνεδρίαση το πρωί. Η Κριστίν Λαγκάρντ, γνωρίζοντας πως είχε προγραμματιστεί μια διάσκεψη στο Μιλάνο με επτά αξιωματούχους της ΕΚΤ αργότερα μέσα στην εβδομάδα, συνειδητοποίησε ότι τα πρωτοσέλιδα για την Ιταλία δεν θα έπαυαν.

Η απάντηση της ΕΚΤ αποδείχθηκε επαρκής για να καταστείλει μια ενδεχόμενη κρίση στα ιταλικά ομόλογα.

Με το επιχείρημα ότι οι πιέσεις της αγοράς δυνητικά θα οξύνονταν, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έπεισε τα μέλη του διοικητικού της συμβουλίου πως έφθασε πλέον ο καιρός να εξετάσουν την κατάρτιση εκ νέου ενός εγχειριδίου διαχείρισης κρίσης και να συγκληθεί μια ad-hoc συνεδρίαση – κι αυτό ακόμα κι αν σήμαινε πως θα προεξοφλούσε την απόφαση της Fed. Εκδόθηκαν αμέσως προσκλήσεις για την τηλεδιάσκεψη της επόμενης ημέρας και η κ. Λαγκάρντ κατευθύνθηκε στο Λονδίνο. Ξημέρωσε Τετάρτη 15 Ιουνίου και οι προσδοκίες πως θα υλοποιηθεί η έκτακτη συνεδρίαση ενισχύθηκαν, μετά σχετική διαρροή στην Corriere della Sera.

Οταν η βιντεοκλήση ξεκίνησε στις 10 π.μ. ώρα Λονδίνου, η Λαγκάρντ φαινόταν να διευθύνει τη συζήτηση από μια μάλλον κενή αίθουσα. Οι αξιωματούχοι έμαθαν αργότερα ότι είχε επιλέξει να το κάνει από μια γωνιά του υπογείου του ξενοδοχείου της, παρά από το μάλλον άθλιο δωμάτιο που είχε κλείσει. Ούτε ο πανικός ούτε μια αίσθηση συναγερμού χρωμάτισαν τη συζήτηση. Αν και ο πρόεδρος της Bundesbank, Γιοακίμ Νάγκε, ήταν μεταξύ εκείνων που είχαν επιφυλάξεις, οι αξιωματούχοι της ΕΚΤ ενήργησαν βασιζόμενοι σε προηγούμενα διδάγματα που έδειξαν ότι τα μακροχρόνια προβλήματα μπορεί να γίνουν σαρωτικά πολύ γρήγορα.
Καθημερινή