Αρχική Blog Σελίδα 1932

Ο πρέσβης ε.τ. Ναμίκ Ταν μας δίνει λεπτομέρειες για το τριμερές μνημόνιο

0

Η ιστορία του Τριμερούς Μνημονίου στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ

Namik Tan*

Στη σουηδο-φινλανδική κρίση, οι ΗΠΑ έμειναν στο παρασκήνιο και άνοιξαν το δρόμο στον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Στόλτενμπεργκ. Η ιδέα μιας τριμερούς συνάντησης και ενός τριμερούς μνημονίου προήλθε από τον Στόλτενμπεργκ, ο οποίος κέρδισε την εμπιστοσύνη της Τουρκίας.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ έγινε ο ήρωας της ιστορικής συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη. Ήταν ζωτικής σημασίας να εγκριθούν οι αιτήσεις ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας και να επιβεβαιωθεί η αλληλεγγύη που έχει δημιουργηθεί κατά της επίθεσης της Ρωσίας στην Ουκρανία. Επιπλέον, η τριμερής συνάντηση που διοργάνωσε ο Στόλτενμπεργκ απέτρεψε την αποτυχία της ιστορικής συνόδου, όπου έμελλε να εγκριθεί το νέο έγγραφο στρατηγικού οράματος του ΝΑΤΟ.

Λίγες εβδομάδες πριν από τη σύνοδο κορυφής, η ανακοίνωση της Τουρκίας ότι δεν θα εγκρίνει τις αιτήσεις ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας με το αιτιολογικό ότι υποστηρίζουν τρομοκρατικές οργανώσεις και επιβάλλουν εμπάργκο όπλων/στρατιωτικού υλικού στην Τουρκία, προκάλεσε ανησυχία στη Συμμαχία. Διότι, η απροσδόκητη κίνηση της Τουρκίας την τελευταία στιγμή, θα μπορούσε να βλάψει τη συσπείρωση και τον αόρατο δεσμό που ένωσε το δυτικό μπλοκ μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, μια επιχείρηση που έγινε κατά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και απειλώντας την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας. Ως εκ τούτου, αυτό το ζήτημα έπρεπε να επιλυθεί πριν ξεκινήσει η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ.

Οι ΗΠΑ ήταν ενεργές πριν βγουν στο προσκήνιο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες παρενέβησαν αμέσως, με σιωπηλή διπλωματία, χωρίς να βγουν στο προσκήνιο. Η Ουάσιγκτον άνοιξε τον δρόμο στον Στόλτενμπεργκ να ηγηθεί της διαδικασίας. Ο Γενικός Γραμματέας δήλωσε επανειλημμένα με κάθε ευκαιρία ότι οι προσδοκίες της Τουρκίας από τη Σουηδία και τη Φινλανδία ήταν θεμιτές και κατανοητές, μέχρι τη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης. Έτσι, ο Στόλτενμπεργκ κέρδισε τη θέση ενός αξιόπιστου υποστηρικτή και σεβαστού συνομιλητή της Τουρκίας.

Στα παρασκήνια της Σουηδίας και της Φινλανδίας συνομιλητής ήταν ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ο οποίος συναντήθηκε πρόσφατα με τους ηγέτες των χωρών αυτών φιλοξενώντας τους στην Ουάσιγκτον. Ο Μπάιντεν πήρε μαζί του τον στενό υπερατλαντικό σύμμαχό του, το Ηνωμένο Βασίλειο, καθησυχάζοντας τη Σουηδία και τη Φινλανδία με διμερείς διαβεβαιώσεις άμυνας έναντι πιθανής ρωσικής επίθεσης. Με αυτόν τον τρόπο, οι βασικές προσδοκίες των δύο υποψηφίων χωρών εκπληρώθηκαν πριν ακόμη γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ.

Εν τω μεταξύ, ο συγκρατημένος, ήρεμος, ισορροπημένος και γεμάτος αυτοπεποίθηση τόνος στις δηλώσεις των κορυφαίων συμμάχων του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα των ΗΠΑ, καθησύχασε την Τουρκία. Ενώ αυτές οι δηλώσεις εμπόδισαν την κλιμάκωση του θέματος, από την άλλη πλευρά, στήριξαν τις προσπάθειες του Στόλτενμπεργκ να οργανώσει μια συνάντηση μεταξύ Τουρκίας, Σουηδίας και Φινλανδίας πριν από τη σύνοδο κορυφής.

Μπάιντεν προς Ερντογάν: Άδραξε τη στιγμή

Η τελευταία κίνηση από την πτέρυγα του ΝΑΤΟ ήταν το τηλεφώνημα του Προέδρου Μπάιντεν στον Ερντογάν, λίγο πριν από τη Σύνοδο Κορυφής, γνωρίζοντας ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν ήθελε να συναντηθεί πρόσωπο με πρόσωπο μαζί του. Στην ανακοίνωση του Λευκού Οίκου για την τηλεφωνική συνομιλία των δύο ηγετών, αναφερόταν ότι ο Μπάιντεν είπε ότι θα μπορούσε να συναντήσει τον Ερντογάν στη Μαδρίτη για να συζητήσει «τις συνέπειες της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία στη διατλαντική ασφάλεια και άλλες απειλές όπως η τρομοκρατία». Από την άλλη πλευρά, ο πρόεδρος Μπάιντεν ζήτησε επίσης στο προαναφερθέν τηλεφώνημα από τον Ερντογάν να «αδράξει τη στιγμή», σύμφωνα με τους New York Times, αναφερόμενος σε στέλεχος της αμερικανικής αντιπροσωπείας που δεν θέλησε να κατονομαστεί. Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν επέλεξε να μην μείνει απαθής στην πρόταση Μπάιντεν να «αδράξει τη στιγμή».

Μόλις έφτασε η τουρκική αντιπροσωπεία στη Μαδρίτη, ξεκίνησε η τριμερής συνάντηση Τουρκίας-Σουηδίας-Φινλανδίας, για την οποία ο Στόλτενμπεργκ είχε ήδη προετοιμάσει το έδαφος. Οι διαπραγματεύσεις, που δηλώθηκε ότι διήρκεσαν περισσότερο από δύο ώρες, κατέληξαν στην υπογραφή του μνημονίου συνεννόησης που ονομάζεται «Τριπλό Μνημόνιο».

ΗΠΑ: Αν δεν υπάρχει αποτέλεσμα, μπορεί αν μην γίνει η συνάντηση Μπάιντεν-Ερντογάν

Ενώ οι διαπραγματεύσεις μόλις άρχιζαν, μια είδηση ​​διέρρευσε από τους αμερικανικούς κύκλους στον Τύπο. Σε αυτή την είδηση, την οποία πολλοί παρέβλεψαν, επισημάνθηκε ότι ο Μπάιντεν ενδέχεται να μην συναντηθεί με τον Πρόεδρο Ερντογάν εάν η τριμερής σύνοδος κορυφής δεν έδινε αποτελέσματα. Με άλλα λόγια, ενώ η συνάντηση τέθηκε υπό όρους, το περιεχόμενό της περιορίστηκε στη διατλαντική-ευρωπαϊκή ασφάλεια στο πλαίσιο της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Με αυτήν την τακτική κίνηση, οι Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο εξασφάλισαν ότι η τριμερής συνάντηση θα είχε εκπληκτκά αποτελέσματα, ενώ απέτρεψαν τον Ερντογάν από το να εισέλθει σε πρόσθετες διαπραγματεύσεις για τη Σουηδία και τη Φινλανδία κατά τη συνάντησή του πρόσωπο με πρόσωπο με τον Μπάιντεν.

Ως αποτέλεσμα, οι εξελίξεις έγιναν σύμφωνα με το σενάριο που χάραξαν οι ΗΠΑ. Ο Στόλτενμπεργκ διαχειρίστηκε με επιτυχία την τριμερή διαδικασία διαπραγμάτευσης. Με τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και πιθανώς της Γερμανίας, παρείχε διαβεβαιώσεις προς ικανοποίηση της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Η Τουρκία έχει λάβει «διαβεβαιώσεις» που μπορεί να χρησιμοποιήσει για να εξηγήσει τους λόγους για την απόσυρση του βέτο ενώπιον της εσωτερικής κοινής γνώμης.

Η σημαντικότερη πτυχή του Τριπλού Μνημονίου

Το μνημόνιο περιέχει στοιχεία που τα μέρη μπορούν να πουν «πέτυχα μια νίκη» και είναι γραμμένα με εσκεμμένη εποικοδομητική ασάφεια. Για παράδειγμα, το Τριπλό Μνημόνιο, το οποίο περιλαμβάνει πολύ σημαντικά διακριτικά σχόλια, όταν εξετάζονται προσεκτικά οι λεπτές λεπτομέρειες της αγγλικής ορθογραφίας, όπως η επιλογή του δεύτερου από τα ρήματα όπως «shall» (δεσμευτικό) και «will» (προαιρετικό), τα οποία μπορεί να θεωρούνται συνώνυμα με την επιφανειακή προσέγγιση αλλά δεν υποκαθιστούν το ένα το άλλο. Τέτοιες λεπτομέρειες απέτρεψαν την αποτυχία της ιστορικής συνόδου κορυφής στη Μαδρίτη.

Από αυτή την άποψη, το Τριπλό Μνημόνιο δεν είναι ένα έγγραφο που μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι είναι απολύτως δεσμευτικό ακόμη και για τα υπογράφοντα μέρη από άποψη νομικών και τεχνικών πτυχών. Επομένως, δεν δεσμεύει ούτε όλα τα άλλα μέλη της Συμμαχίας. Η επιτακτική δεσμευτικότητα των ορθογραφικών λεπτοτήτων που περιλαμβάνονται στο κείμενο είναι ανοιχτή στα σχόλια των αρμόδιων νομικών. Ωστόσο, η ίδια η ύπαρξη ενός κειμένου ενθαρρύνει τους συμμάχους του ΝΑΤΟ να είναι προσεκτικοί κατά τον καθορισμό των πολιτικών τους. Από αυτή την άποψη, το μνημόνιο έχει βαρύτητα από πλευράς ηθικής και αρχών.

Η Τουρκία ανήκει στη Δύση

Εν ολίγοις, η εμφάνιση ενός τέτοιου εγγράφου που έσωσε την ιστορική σύνοδο κορυφής από την αποτυχία είναι σημαντική. Φαίνεται αρκετά δύσκολο να προβλεφθεί πόσο θα μπορέσουν τα τρία μέρη να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για αποτελεσματική συνεργασία στην εφαρμογή των προνοιών του μνημονίου. Ωστόσο, θεωρώ χρήσιμο να τονίσω την ιστορική ποιότητα του εγγράφου που επιτρέπει την επιβεβαίωση και την προστασία της αλληλεγγύης του ΝΑΤΟ και του δυτικού προσανατολισμού της Τουρκίας.

Αν και βραχυπρόθεσμα δεν θα οδηγήσει σε ριζική αλλαγή των σχέσεων που καθορίζονται από τις τρέχουσες συνθήκες, το μνημόνιο, μαζί με τη φωτογραφία που δόθηκε από τη συνάντηση με τον Μπάιντεν, θα αποτελέσουν κατάλληλο υλικό για να το χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση στην εσωτερική πολιτική. Στην πραγματικότητα, αυτό το υλικό μπορεί να είναι τόσο σημαντικό που, για παράδειγμα, στο κλείσιμο της Συνόδου Κορυφής της Μαδρίτης, το «άτυπο» δείπνο που παρέθεσε η Ισπανία —με την Τουρκία να αποσύρει την αντίρρησή της— ήταν ένα δείπνο στο οποίο προσκλήθηκε η ελληνοκυπριακή διοίκηση ως «χώρα της ΕΕ εκτός ΝΑΤΟ».

Μηνύματα F-16

Χρειάζεται επίσης να σταθούμε στη συνάντηση Ερντογάν – Μπάιντεν, η οποία διήρκεσε περισσότερο από μία ώρα, συμπεριλαμβανομένης της μετάφρασης. Η συνάντηση αυτή, όπως ήταν αναμενόμενο, δημιούργησε αφορμή για την ανταλλαγή θερμών μηνυμάτων μεταξύ των δύο ηγετών. Κατά τη συνάντηση των αντιπροσωπειών, ο Ερντογάν ανακοίνωσε την ικανοποίησή του στο παγκόσμιο κοινό λέγοντας: «Επιστρέφουμε στη χώρα μας με τα χέρια γεμάτα και απόλυτα ικανοποιημένοι». Πριν από τη συνάντηση, ανακοινώθηκε από τον ξένο Τύπο, που επικαλέστηκε τουρκικές πηγές, ότι το αίτημα εκσυγχρονισμού των F-16 της Τουρκίας θα είναι το σημαντικότερο θέμα της ημερήσιας διάταξης. Με τον ίδιο τρόπο ήρθε και η απάντηση των ΗΠΑ πριν από τη συνάντηση. Η αντίστοιχη δήλωση του Πενταγώνου περιείχε θετικά σημάδια ικανοποίησης των προσδοκιών της Τουρκίας. Η επίλυση του ζητήματος των F-16 μέσω εκσυγχρονισμού ή/και απόκτησης θα μπορούσε να έχει ένα μετρήσιμο απτό αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης.

Κάθε νίκη έχει ένα τίμημα

Σε αυτή την κατάσταση, υπό τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν από την εξέχουσα θέση του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας, ο Πρόεδρος Ερντογάν φαίνεται να έχει κάποιο υλικό στα χέρια του που μπορεί να χρησιμοποιήσει στην εγχώρια κοινή γνώμη, για να προσελκύσει ιδιαίτερα αναποφάσιστους ψηφοφόρους. Ο Ερντογάν θα θέλει να εκμεταλλευτεί πλήρως αυτό το υλικό.

Λαμβάνοντας υπόψη τις εξαιρετικές παγκόσμιες συνθήκες που προέκυψαν με την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, τις ραγδαία επιδείνωση των σχέσεών της με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ και τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει, θα ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι η Τουρκία μπορεί να έχει επιρροή που μπορεί να εμποδίσει για πολύ καιρό την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ. Παρά το γεγονός αυτό, μπορούμε να πούμε ότι η Σύνοδος Κορυφής της Μαδρίτης έδειξε ότι οι ευκαιρίες που δίνει στη χώρα μας η μοναδική γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας δεν μπορούν να παραβλεφθούν. Ωστόσο, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύεται ή υποστηρίζεται, νομίζω ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο να σημειώσουμε ότι κάθε «νίκη» μπορεί να παράγει ένα συγκεκριμένο και αναπόφευκτο τίμημα.

  • Ο Namık Tan διορίστηκε πρεσβευτής της Τουρκίας στο Τελ Αβίβ τον Δεκέμβριο του 2006, αντικαθιστώντας τον Feridun Sinirlioğlu.
  • Ο Ταν διορίστηκε αναπληρωτής υφυπουργός του Υπουργείου Εξωτερικών τον Ιούλιο του 2009.
  • Στη συνέχεια, τον Δεκέμβριο του 2009, ο Namık Tan διορίστηκε στη θέση του πρεσβευτή της Τουρκίας στην Ουάσιγκτον μετά την παραίτηση του Nabi Şensoy.

yetkinreport.com/infognomonpolitics.gr

Henry Kissinger: «Η Ρωσία δύσκολα θα χάσει τα εδάφη που έχει καταλάβει» – Τα 3 σενάρια για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία

0

O πρώην Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών (1973-1977) και Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (1969-1975) Henry Kissinger θεωρεί ότι είναι τρία τα σενάρια για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία όπως τα αναφέρει στο βρετανικό περιοδικό The Spectator.

Το πρώτο αφορά το τέλος των εχθροπραξιών σε αυτή την φάση, το δεύτερο σενάριο εστιάζει στην επιστροφή στην κατάσταση πριν από τις 24 Φεβρουαρίου 2022 και την έναρξη της ρωσικής στρατιωτικής επιχείρησης  και το τρίτο σενάριο περιλαμβάνει σχέδιο της Δύσης και της Ουκρανίας να ανακαταλάβουν την Κριμαία το οποίο είναι και το πιο επικίνδυνο για την πλανητική ασφάλεια με ευθύνη της κυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν.

Ωστόσο o Henry Kissinger θεωρεί ότι η Ρωσία δύσκολα θα χάσει τα εδάφη που ελέγχει στην Ουκρανία οπότε πιστεύει πως το πιο πιθανό σενάριο είναι το πρώτο.

Κάτι τέτοιο φυσικά σημαίνει νίκη για τους Ρώσους και ήττα της Δύσης. Για αυτό και ΗΠΑ-Βρετανία προτιμούν συνέχιση του πολέμου «μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό».

Τα 3 σενάρια

Πρώτο σενάριο…
«Αν η Ρωσία σταματήσει εκεί που είναι τώρα, τότε θα κατακτήσει το 20% της Ουκρανίας και το μεγαλύτερο μέρος του Donbass την κύρια βιομηχανική και γεωργική περιοχή, και ένα κομμάτι γης κατά μήκος της Μαύρης Θάλασσας.

Μια τέτοια εξέλιξη θα είναι μια νίκη για τη Ρωσία.
Και ο ρόλος του ΝΑΤΟ σε αυτήν την περίπτωση δεν θα είναι τόσο σημαντικός όσο πιστεύαμε προηγουμένως», είπε σε συνέντευξή του στο βρετανικό περιοδικό The Spectator.

Το δεύτερο σενάριο, είναι μια απόπειρα «απώθησης» της Ρωσίας από τα εδάφη που καταλάβει πριν από την έναρξη της ειδικής επιχείρησης, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας (κάτι το οποίο είναι πρακτικά αδύνατο εκτός αν στο Κίεβο έχουν σκοπό να εκδιώξουν τον κατά 90% ρωσικό πληθυσμό της Χερσονήσου).

Στη συνέχεια, εάν συνεχιστούν οι εχθροπραξίες, «ο κίνδυνος για τη Δύση είναι να εμπλακεί σε πόλεμο με τη Ρωσία», ανέφερε ο Kissinger.

Το τρίτο σενάριο, σύμφωνα με τον διπλωμάτη, είναι να επιστρέψουμε στην κατάσταση πριν από τις 24 Φεβρουαρίου πριν την επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Σε αυτή την περίπτωση η Ουκρανία «θα επανεξοπλιστεί και θα συνδεθεί στενά με το ΝΑΤΟ» ή ακόμη και θα γίνει μέλος της συμμαχίας.
Παράλληλα, επεσήμανε ότι αυτό το σενάριο περιλαμβάνει πάγωμα της σύγκρουσης για ένα ορισμένο διάστημα.

Αναλυτικά η συνέντευξή του στο The Spectator

Andrew Roberts: Henry, στο Νταβός, είπες ότι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας πρέπει να επιστρέψει στο status quo ante γιατί η συνέχιση του πολέμου πέρα ​​από αυτό το σημείο θα μπορούσε να τον μετατρέψει σε πόλεμο όχι για την ελευθερία της Ουκρανίας αλλά σε πόλεμο εναντίον της ίδιας της Ρωσίας . Δέχτηκες μεγάλη κριτική γι’ αυτό, κυρίως από τον κ. Zelensky. Πώς θα βρει ο κόσμος μια νέα ισορροπία μετά από αυτό, ωστόσο ο πόλεμος τελειώνει;

Henry Kissinger: Ο σκοπός της δήλωσης του Νταβός ήταν να επισημανθεί ότι το ζήτημα των πολεμικών στόχων έπρεπε να αντιμετωπιστεί πριν η ορμή του πολέμου το καταστήσει πολιτικά μη διαχειρίσιμο.

Όταν ο Ζελένσκι σχολίασε, δεν είχε διαβάσει τι είχα πει. Στις πιο πρόσφατες δηλώσεις του αποδέχτηκε ουσιαστικά όσα περιέγραψα στο Νταβός. Έδωσε μια συνέντευξη στους Financial Times [στις 7 Ιουνίου] που αποδέχτηκε θεμελιωδώς το βασικό πλαίσιο.

Το βασικό πλαίσιο είναι το εξής: υπάρχουν τρία πιθανά αποτελέσματα σε αυτόν τον πόλεμο – και τα τρία είναι ακόμα σε κάποιο βαθμό ανοιχτά.

Εάν η Ρωσία παραμείνει εδώ που είναι τώρα, θα έχει κατακτήσει το 20 τοις εκατό της Ουκρανίας και το μεγαλύτερο μέρος του Ντονμπάς, τη βιομηχανική και γεωργική κύρια περιοχή, και μια λωρίδα γης κατά μήκος της Μαύρης Θάλασσας. Αν μείνει εκεί θα είναι νίκη, παρ’ όλες τις αναποδιές που υπέστησαν στην αρχή. Και ο ρόλος του ΝΑΤΟ δεν θα ήταν τόσο καθοριστικός όσο πιστεύαμε παλαιότερα.

Το άλλο αποτέλεσμα είναι ότι γίνεται μια προσπάθεια να εκδιωχθεί η Ρωσία από τα εδάφη που απέκτησε πριν από αυτόν τον πόλεμο, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, και στη συνέχεια θα προκύψει το ζήτημα ενός πολέμου με την ίδια τη Ρωσία εάν ο πόλεμος συνεχιστεί.

Το τρίτο αποτέλεσμα, το οποίο σκιαγράφησα στο Νταβός, και το οποίο, κατά την εντύπωσή μου, αποδέχτηκε τώρα ο Ζελένσκι, είναι εάν ο Ελεύθερος Λαός μπορεί να εμποδίσει τη Ρωσία να επιτύχει στρατιωτικές κατακτήσεις και εάν η γραμμή μάχης επιστρέψει στη θέση όπου ξεκίνησε ο πόλεμος, τότε η η τρέχουσα επιθετικότητα θα έχει εμφανώς ηττηθεί. Η Ουκρανία θα ανασυσταθεί με τη μορφή που είχε όταν ξεκίνησε ο πόλεμος: η γραμμή μάχης μετά το 2014. Θα επανεξοπλιστεί και θα συνδεθεί στενά με το ΝΑΤΟ, αν όχι μέρος του. Τα υπόλοιπα θέματα θα μπορούσαν να αφεθούν σε διαπραγμάτευση. Θα ήταν μια κατάσταση που θα παγώσει για λίγο. Όμως, όπως είδαμε στην επανένωση της Ευρώπης, σε μια χρονική περίοδο, μπορούν να επιτευχθούν.

Α.Ρ.: Θα μπορούσε να είναι μια άλλη κατάσταση στη Βόρεια/Νότια Κορέα όπου στερεοποιείται σε 70 χρόνια κατάστασης;

Χ.Κ.: Λοιπόν, μιλάμε μόνο για το 2½ τοις εκατό της χώρας και την Κριμαία, που είναι ένα άλλο 4½ τοις εκατό, της οποίας η σχέση με την περιοχή είναι διαφορετική από αυτή του καθαρού Ουκρανού, επειδή είναι ρωσική εδώ και εκατοντάδες χρόνια. Δεν θα κρίνω ποιο θα είναι το αποτέλεσμα μιας διαπραγμάτευσης. Αλλά εάν οι σύμμαχοι καταφέρουν να βοηθήσουν τους Ουκρανούς να διώξουν τους Ρώσους από το έδαφος που έχουν κατακτήσει σε αυτόν τον πόλεμο, θα πρέπει να αποφασίσουν πόσο καιρό θα πρέπει να παραταθεί ο πόλεμος.

Α.Ρ.: Αλλά κανένα από αυτά τα τρία αποτελέσματα, Χένρι, δεν τιμωρεί πραγματικά τον Πούτιν για την επιθετικότητά του, έτσι δεν είναι;

HK: Το αντίθετο μάλιστα. Εάν ο πόλεμος τελειώσει όπως σκιαγράφησα στο Νταβός, νομίζω ότι θα είναι ένα σημαντικό επίτευγμα για τους συμμάχους.

Το ΝΑΤΟ θα έχει ενισχυθεί με την προσθήκη της Φινλανδίας και της Σουηδίας, δημιουργώντας τη δυνατότητα άμυνας των χωρών της Βαλτικής.

Η Ουκρανία θα έχει τη μεγαλύτερη συμβατική χερσαία δύναμη στην Ευρώπη συνδεδεμένη με το ΝΑΤΟ ή ένα μέλος του.

Η Ρωσία θα έχει αποδειχθεί ότι ο φόβος που επικρατεί πάνω από την Ευρώπη από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, της εισβολής ενός ρωσικού στρατού –του συμβατικού στρατού που κατέρχεται στην Ευρώπη πέρα ​​από καθιερωμένα σύνορα– μπορεί να αποτραπεί από τη συμβατική δράση του ΝΑΤΟ.

Για πρώτη φορά στην πρόσφατη ιστορία, η Ρωσία θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την ανάγκη για συνύπαρξη με την Ευρώπη ως οντότητα, αντί να είναι η Αμερική το κύριο στοιχείο για την υπεράσπιση της Ευρώπης με τις πυρηνικές της δυνάμεις.

Πλησιάζοντας την Κίνα

Α.Ρ.: Πρόσφατα γιορτάσαμε την 50ή επέτειο από τη μυστική επίσκεψή σας στην Κίνα τον Φεβρουάριο του 1972, και από τότε είστε πολύ βαθιά δεσμευμένοι με την Κίνα. Πώς πρέπει να αντιμετωπίσει η Δύση την Κίνα σήμερα; Τι νιώσατε για την πολιτική αντιπαράθεσης της κυβέρνησης Τραμπ με την Κίνα;

HK: Οι Ηνωμένες Πολιτείες από τότε που ο Τραμπ φαίνεται να ασκούν την πολιτική τους έναντι της Κίνας με την αρχή ότι εάν οικοδομήσουμε συμμαχίες σε όλη την Κίνα, αυτό θα πείσει την Κίνα να αποδεχτεί κανόνες συμπεριφοράς που αναπτύχθηκαν στη Δύση.

Αλλά η προσέγγιση της Κίνας είναι διαφορετική από την ευρωπαϊκή προσέγγιση της πολιτικής. Η ευρωπαϊκή προσέγγιση δημιουργήθηκε από σχετικά μικρές χώρες που είχαν επίγνωση των επιπτώσεων των γύρω χωρών σε αυτές και, ως εκ τούτου, απαιτούσαν συνεχείς προσαρμογές της ισορροπίας δυνάμεων.

Η ιστορία της Κίνας εδώ και χιλιάδες χρόνια είναι αυτή μιας χώρας που κυριαρχεί στην περιοχή της κατά ένα μέγεθος.

Αυτό έχει δημιουργήσει ένα στυλ εξωτερικής πολιτικής όπου αναζητούν την επιρροή τους μέσω της κλίμακας των επιτευγμάτων τους, του μεγαλείου της συμπεριφοράς τους, ενισχύεται όπου χρειάζεται από στρατιωτική δύναμη αλλά δεν κυριαρχείται από αυτήν.

Επομένως, μια μακροπρόθεσμη πολιτική με την Κίνα χρειάζεται δύο στοιχεία: το ένα είναι επαρκής δύναμη, ώστε η κινεζική ισχύς να αντιμετωπίζεται όπου και αν εμφανίζεται με κυρίαρχο τρόπο.

Αλλά ταυτόχρονα, μια έννοια στην οποία η Κίνα μπορεί να βρεθεί να αντιμετωπίζεται ως ισότιμη και ως συμμετέχων στο σύστημα.

Α.Ρ.: Δεν πιστεύετε ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν το κάνει αυτό με επιτυχία αυτή τη στιγμή;

Χ.Κ.: Φαίνεται ότι προσπαθεί να ξεκινήσει διάλογο. Αλλά η διοίκηση συνήθως το ξεκινά με μια δήλωση κινεζικών ανομιών. Η έμφαση στο ζήτημα της Ταϊβάν θα προκαλέσει αντιπαράθεση. Δεν ξέρω τι θα προκύψει από τις συζητήσεις που φαίνεται να γίνονται, αλλά αυτή τη στιγμή νομίζω ότι είμαστε εμποδισμένοι.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/henry-kissinger-i-rosia-dyskola-tha-xasei-ta-edafi-pou-exei-katalavei-ta-3-senaria-gia-to-telos-tou-polemou-stin-oukrania/

A dark day for European Democracy and Independence

0

Turkey To Seek Extradition of ‘Terror’ Suspects From Sweden and Finland After NATO Deal

The deal could cause political turmoil inside Sweden

Turkish Justice Minister Bekir Bozdag said Wednesday that Turkey will seek the extradition of 33 “terror” suspects from Sweden and Finland as a result of a memorandum the three countries signed that supported Helsinki and Stockholm’s NATO bids.

Turkey’s main objection to Sweden and Finland’s NATO membership was over their alleged ties to the Kurdish militant group PKK and the presence of people affiliated with the organization inside the Nordic countries. Turkey wants suspected PKK members to be extradited, and Bozdag said it will seek the handover of the suspects “within the framework of the new agreement” that was signed on Tuesday in Madrid.

According to a leaked version of the agreement shared by a Reuters reporter, Sweden and Finland agreed to address Turkey’s “pending deportation or extradition requests expeditiously and thoroughly.” The Nordic nations also agreed to “establish necessary bilateral legal frameworks to facilitate extradition and security cooperation with Turkey.”

Posted on

CategoriTTTTurkish Justice Minister Bekir Bozdag said Wednesday that Turkey will seek the extradition of 33 “terror” suspects from Sweden and Finland as a result of a memorandum the three countries signed that supported Helsinki and Stockholm’s NATO bidsTurkey’s main objection to Sweden and Finland’s NATO membership was over their alleged ties to the Kurdish militant group PKK and the presence of people affiliated with the organization inside the Nordic countries. Turkey wants suspected PKK members to be extradited, and Bozdag said it will seek the handover of the suspects “within the framework of the new agreement” that was signed on Tuesday in Madrid.According to a leaked version of the agreement shared by a Reuters reporter, Sweden and Finland agreed to address Turkey’s “pending deportation or extradition requests expeditiously and thoroughly.” The Nordic nations also agreed to “establish necessary bilateral legal frameworks to facilitate extradition and security cooperation with Turkey.”

Cooperating with Turkey’s extradition requests could cause political turmoil inside Sweden, as the Swedish government recently relied on the support of an independent MP of Kurdish heritage to survive a no-confidence vote. Amineh Kakabaveh’s single vote ensured the ruling Social Democrats would stay in power, and afterward, she said the government agreed not to give in to Turkey’s demands to gain her support.

Responding to Sweden’s deal with Turkey, Kakabaveh said it was a “dark day” for the country’s foreign policy. “It also puts a lot of stress on people who have sought asylum and sanctuary in this country, but now no longer feel safe because Sweden is selling away their basic rights,” she said.

Kakabaveh demanded that Swedish Foreign Minister Ann Linde appear before the foreign relations committee to explain the deal. If she’s not satisfied, Kakabaveh said she will launch a no-confidence vote. It’s not clear if the measure would gain much support since most Swedish lawmakers support NATO membership. The previous no-confidence vote was launched against the justice minister and wasn’t related to foreign policy.

We remind our readers that publication of articles on our site does not mean that we agree with what is written. Our policy is to publish anything which we consider of interest, so as to assist our readers  in forming their opinions. Sometimes we even publish articles with which we totally disagree, since we believe it is important for our readers to be informed on as wide a spectrum of views as possible.

A dark day for European Democracy and Independence

Η αναβάθμιση των F-16 της Τουρκίας είναι στρατηγικά κακή πρακτική

0
Michael Rubin

11 Απριλίου 2022 07:00 AM

Έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από τότε που οι Ηνωμένες Πολιτείες απέβαλαν, επισήμως, την Τουρκία από την κοινοπραξία κατασκευή και πτήσης το κοινού μαχητικού κρούσης F-35 επόμενης γενιάς. Η κίνηση έγινε μετά την απόφαση της Τουρκίας να αγοράσει ρωσικούς αντιαεροπορικούς πυραύλους S-400 που, όταν λειτουργούν, θα επιτρέπουν στους Ρώσους μηχανικούς να συγκεντρώσουν πληροφορίες σχετικά με τις δυνατότητες των αμερικανικών αεροσκαφών.

Αφού έχασε τα F-35, η Τουρκία περίμενε μέχρι να αναλάβει ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν και στη συνέχεια ζήτησε να αγοράσει 40 μαχητικά αεροσκάφη F-16 και κιτ αναβάθμισης για άλλα 80. Τόσο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ όσο και το Κογκρέσο, ωστόσο, πρέπει να εγκρίνουν οποιαδήποτε τέτοια μεταφορά.

Σε αυτό το πλαίσιο ο Δημοκρατικός βουλευτής Frank Pallone του Νιου Τζέρσεϊ έστειλε επιστολή στον υπουργό Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν ρωτώντας τόσο για τη συνέχεια των κυρώσεων στην Τουρκία για τη χρήση των S-400, όσο και για το αίτημα της Τουρκίας για αναβαθμισμένα F-16. . Η Naz Durakoglu, ειδικός σε νομοθετικά θέματα στο State Department, μόλις απάντησε δικαιολογώντας τη νέα πώληση στην Τουρκία.

«Η Τουρκία είναι ένας μακροχρόνιος σύμμαχος του ΝΑΤΟ με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στη Συμμαχία», έγραψε. “Συνεισφέρει ενεργά στις αποστολές του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένης της πιο πρόσφατης στην Ανατολική Ευρώπη, τη Μαύρη Θάλασσα, τα Βαλκάνια και το Αφγανιστάν. Η υποστήριξη της Τουρκίας για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και οι αμυντικές σχέσεις συνεργασίας αποτελούν σημαντικό αποτρεπτικό παράγοντα για κακή επιρροή στην περιοχή.”

Αυτό είναι ανειλικρινές δεδομένου του τρόπου με τον οποίο η Τουρκία νομιμοποίησε και ενθάρρυνε τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν και αποτελεί κόμβο για την αποφυγή των ρωσικών κυρώσεων. Ο Μπλίνκεν και το τουρκικό λόμπι εντός του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μπορεί να θέλουν να τονίσουν τα θετικά, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία παίζει και με τις δύο πλευρές κάθε κρίσης. Πράγματι, η Ντουράκογλου φαίνεται να μην γνωρίζει ότι ακόμη και όταν ο Μπλίνκεν τηλεφώνησε στον Τούρκο ομόλογό του για να τον ευχαριστήσει που επικαλέστηκε τη Σύμβαση του Μοντρέ, ο Τούρκος ηγέτης το έκανε με τρόπο που εμπόδισε τα πολεμικά πλοία των ΗΠΑ να εισέλθουν στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά είχε μικρό αντίκτυπο στη ρωσική κυκλοφορία. (Πράγματι και οι Ρώσοι ευχαρίστησαν την Τουρκία).

Η Ντουράκογλου συνέχισε, «Η κυβέρνηση πιστεύει ότι υπάρχουν ωστόσο επιτακτικά μακροπρόθεσμα συμφέροντα ενότητας και ικανότητας της Συμμαχίας του ΝΑΤΟ, καθώς και τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας, τα οικονομικά και εμπορικά των ΗΠΑ που υποστηρίζονται από τους κατάλληλους αμυντικούς εμπορικούς δεσμούς των ΗΠΑ με την Τουρκία». Αυτό, επίσης, πέφτει στα κενό. Δεν διευκρινίζει γιατί η Τουρκία χρειάζεται αναβαθμισμένα F-16, ειδικά καθώς η Τουρκία δεν τα χρησιμοποιεί σε καμία από τις τοποθεσίες που ανέφερε. Τα τελευταία χρόνια, η Τουρκία χρησιμοποίησε τα υπάρχοντα F-16 της για να βομβαρδίσει τους Γεζίντι που επιστρέφουν στο Ιράκ, να απειλήσει με πόλεμο εναντίον της Ελλάδας που είναι μέλος του ΝΑΤΟ και να χτυπήσει τους Σύρους Κούρδους συμμάχους της Αμερικής. Τα προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη δεν αποτελούν δικαίωμα, ειδικά όταν είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιηθούν ενάντια σε συμμάχους των ΗΠΑ παρά σε αντιπάλους. Πράγματι, ο Εγκεμέν Μπαγίς, στενός σύμβουλος του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, απείλησε ακόμη και να χρησιμοποιήσει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις εναντίον Αμερικανών, βάση σύμβασης με την Κύπρο, που αναζητούν φυσικό αέριο στα κυπριακά ύδατα. Στη συνέχεια ο Ερντογάν τον αντάμειψε με πρεσβεία.

Υπάρχουν τρόποι να υποστηρίξετε την Τουρκία χωρίς να ρίξετε κάτω από το λεωφορείο Γεζίντι, Κούρδους, Αρμένιους, Έλληνες και Κύπριους. Ίσως οι ΗΠΑ μπορούν να παράσχουν στην Τουρκία την ίδια μη θανατηφόρα υποστήριξη που η Τουρκία επιμένει ότι την περιορίζουμε στην Κύπρο. Με απλά λόγια, είναι κακή πρακτική της εθνικής ασφάλειας να εξοπλίζεις ένα καθεστώς που προτίθεται να επιτεθεί στα θύματα της γενοκτονίας και στους συμμάχους της Αμερικής.

*Ο Μάικλ Ρούμπιν (@mrubin1971) είναι συνεργάτης του Washington Examiner’s Beltway Confidential. Είναι ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute.

washingtonexaminer.com

Θρίαμβος ή «κωλοτούμπα» Ερντογάν στη Μαδρίτη;

0

Τελικά πέρασε τη γραμμή του ο Ταγίπ Ερντογάν στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, όπως ισχυρίζεται ο ίδιος; ‘Η απλώς υποχώρησε, υπογράφοντας μη δεσμευτικό κείμενο;

    Μέχρι την τελευταία στιγμή πριν την έναρξη της συνόδου συνεχίζονταν οι διαπραγματεύσεις της Άγκυρας με τις βόρειες χώρες

Η πρώτη εντύπωση είναι ότι στο «υπόμνημα» που υπέγραψε με τη Σουηδία και τη Φινλανδία, προκειμένου να συναινέσει στην ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, ο Ερντογάν επέβαλε τις θέσεις του. Και αυτό γιατί συμφώνησε να εγκαινιάσει μία πιο εντατική συνεργασία με τις δύο βόρειες χώρες για την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας», περιλαμβάνοντας μάλιστα στις τρομοκρατικές οργανώσεις όχι μόνο το απαγορευμένο «Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν» (PKK), αλλά και την κουρδική εθνοφυλακή YPG στη Βόρεια Συρία, η οποία μέχρι πρότινος, με την στήριξη των ΗΠΑ, έδινε σκληρές μάχες κατά του αποκαλούμενου «Ισλαμικού Κράτους».

Οι πρώτες αντιδράσεις των εξόριστων στη Σουηδία Κούρδων φαίνεται να επιβεβαιώνουν αυτή την εκτίμηση. Για «προδοσία» κάνει λόγο, από τη Στοκχόλμη, ο Αχμέντ Καραμούς, συμπρόεδρος του Εθνικού Κογκρέσου του Κουρδιστάν. «Φαίνεται ότι η συμφωνία αυτή είναι μία προδοσία εις βάρος των Κούρδων», δηλώνει χαρακτηριστικά. «Προδοσία στον αγώνα τους για ειρήνη και ελευθερία. Για μία ακόμη φορά, οι Κούρδοι έγιναν θύματα στον βωμό των συμφερόντων άλλων χωρών». Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στατιστικά στοιχεία, εκτιμάται ότι η Σουηδία φιλοξενεί σήμερα περίπου 100.000 Κούρδους, τη μεγαλύτερη κουρδική παροικία στην Ευρώπη. Από τη δεκαετία του ’80 θεωρείται στη Σουηδία «τρομοκρατική οργάνωση» το PKK, όχι όμως και το YPG.

Μη δεσμευτικό «δούναι και λαβείν»;

NATO I Ερντογάν και ΜπάιντενΣυνάντηση Ερντογάν και Μπάιντεν στη Μαδρίτη

Σχολιάζοντας εν συντομία το «μνημόνιο» που υπεγράφη στη Μαδρίτη με την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν, η πρωθυπουργός της Σουηδίας Μαγκνταλένα Άντερσον ανέφερε ότι πρόκειται για ένα «συνηθισμένο σε αυτές τις περιπτώσεις δούναι και λαβείν». Σε πιο αναλυτικές δηλώσεις προχώρησε ο πρόεδρος της Φινλανδίας Σάουλι Νιινίστο. Παραδέχθηκε ότι η ρητή αναφορά στο YPG ήταν κάτι που ήθελε και πράγματι εξασφάλισε η Τουρκία, ισχυρίστηκε όμως ότι στην πραγματικότητα «δεν αλλάζει τίποτα» για την Φινλανδία. «Έχουμε πει πολλές φορές ότι η νομοθεσία μας αντιμετωπίζει πλήρως όλα τα αιτήματα που εκφράζει η Τουρκία», επισημαίνει ο Νιινίστο. «Αυτό που άλλαξε είναι ότι, όπως οφείλω να παραδεχθώ, δεν είχαμε καμία ανυπομονησία να κάνουμε ρητή αναφορά στο YPG, διότι υπάρχουν τεράστιες διαφορές ανάμεσα στο πώς βλέπουν άλλες χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ αυτές τις οργανώσεις και στο πώς τις βλέπει η Τουρκία. Ασφαλώς αυτή η ρητή αναφορά ήταν ένας από τους κύριους στόχους της Τουρκίας. Τελικά κάναμε αυτή την αναφορά γιατί, σε τελική ανάλυση, όπως έχω ήδη πει, δεν αλλάζει κάτι».

Από νομικής απόψεως ασφαλώς δεν αλλάζει κάτι, καθώς το κείμενο δεν θεωρείται νομικά δεσμευτικό. Τί γίνεται όμως σε πολιτικό επίπεδο; Η απάντηση θα δοθεί σύντομα καθώς, πριν ακόμη στεγνώσει η μελάνη στο μνημόνιο της Μαδρίτης, η τουρκική κυβέρνηση κατέθεσε αίτημα για την έκδοση 33 υπόπτων από τη Σουηδία και τη Φινλανδία, οι οποίοι κατηγορούνται για «τρομοκρατική δράση». Όπως δήλωσε την Τετάρτη ο υπουργός Δικαιοσύνης της Τουρκίας, Μπεκίρ Μποζντάγκ, πρόκειται για υποστηρικτές του PKK ή του κινήματος Γκιουλέν. Στο μεταξύ, οι ΗΠΑ ανταποκρίθηκαν σε αίτημα της Άγκυρας για έκδοση «υπόπτου τρομοκρατίας», όπως ανακοίνωσε το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών. Ο 55χρονος ύποπτος, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη συνοδευόμενος από αμερικανούς αξιωματούχους και εκεί τον παρέλαβαν στελέχη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Κατηγορείται για την βομβιστική επίθεση που έγινε τον Μάιο του 2013 στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας, με 53 νεκρούς- μεταξύ αυτών και πέντε παιδιά.

«Ανησυχία» για το μνημόνιο με την Τουρκία

Στελέχη του YPG με αιχμαλώτους του Ισλαμικού ΚράτουςΆνδρες του YPG επιθεωρούν αιχμαλώτους του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία

Την «ανησυχία» του για το μνημόνιο που υπέγραψε η Τουρκία με τις βόρειες χώρες εκφράζει στο Βερολίνο ο νέος γενικός γραμματέας του συγκυβερνώντος Κόμματος των Φιλελευθέρων Μπιζάν Ντζιρ Σαράι. Μιλώντας στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (DPA) ο γερμανός πολιτικός δηλώνει ότι ασφαλώς «η διεύρυνση της Συμμαχίας στέλνει ένα μήνυμα ισχύος και αποφασιστικότητας απέναντι στη ρωσική απειλή», αλλά από την άλλη πλευρά «τα όσα ακούγονται για συγκεκριμένες παραχωρήσεις προς την Τουρκία δίνουν αφορμές για ανησυχία. Δεν μπορούμε να ανεχθούμε παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων, κάτι τέτοιο δεν συνάδει με τις αξίες του ΝΑΤΟ».

Γιάννης Παπαδημητρίου (AP, DPA)

DW

Πολ Κρούγκμαν: Γιατί έγιναν οι Ρεπουμπλικάνοι τόσο ακραίοι;

0
THE NEW YORK TIMES

Η στροφή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος προς τον εξτρεμισμό ξεκίνησε τη δεκαετία του 1990 και, πλέον, παρουσιάζει ομοιότητες με την άνοδο που είχε σημειώσει η Κου Κλουξ Κλαν στις ΗΠΑ πριν από έναν αιώνα, κατά τη δεκαετία του 1920.

Πολ Κρούγκμαν: Γιατί έγιναν οι Ρεπουμπλικάνοι τόσο ακραίοι;

Σύμφωνα με τον Κρούγκμαν, η εν λόγω μεταμόρφωση είχε μάλιστα ξεκινήσει πολύ καιρό προτού ο Ντόναλντ Τραμπ λάβει το προεδρικό χρίσμα.

Επικαλούμενος τα αποτελέσματα έρευνας του Πανεπιστημίου Harvard που είχε δημοσιευτεί το 2019 (με τον τίτλο «Measuring Populism Worldwide»), o αρθρογράφος των NY Times υπογραμμίζει ότι το αμερικανικό Ρεπουμπλικανικό κόμμα (GOP) μοιάζει πια περισσότερο με παρατάξεις όπως είναι το Fidesz του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία και το AKP του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Τουρκία, και λιγότερο με άλλα κεντροδεξιά κόμματα της Δύσης.

Τέτοιου τύπου αναλύσεις έχουν κατά καιρούς επικριθεί ως «καταστροφολογικές» ή «υπερβολογικές». Ωστόσο πλέον, είναι πολλά τα στοιχεία που φανερώνουν πόσο ακραίοι έχουν καταστεί οι Ρεπουμπλικάνοι, όπως σημειώνει ο Κρούγκμαν στο άρθρο του.

Η επεισοδιακή και πολύνεκρη εισβολή στο αμερικανικό Καπιτώλιο (τον Ιανουάριο του 2021) και οι αποφάσεις του (στελεχωμένου με δικαστές που κατά πλειοψηφία διορίστηκαν από Ρεπουμπλικάνους προέδρους) Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ (βλ. αμβλώσεις, οπλοκατοχή) φανερώνουν, σύμφωνα με τον Κρούγκμαν, τις ακραίες διαστάσεις που έχει πια προσλάβει το ρεπουμπλικανικό φαινόμενο εντός των αμερικανικών συνόρων.

Πολ Κρούγκμαν: Γιατί έγιναν οι Ρεπουμπλικάνοι τόσο ακραίοι;-1
(AP Photo/Julio Cortez)

Κάποιοι συγκρίνουν την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη την περίοδο του μεσοπολέμου με την πορεία που ακολουθούν τα τελευταία χρόνια οι Ρεπουμπλικάνοι στις ΗΠΑ. Όπως σημειώνει ωστόσο ο Κρούγκμαν, οι ΗΠΑ δεν έχουν ζήσει τις εθνικές καταστροφές (τον υπερπληθωρισμό και την ύφεση που διαδέχθηκαν τον καταστροφικό για τους Ευρωπαίους Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) μέσα από τα συντρίμμια των οποίων αναδύθηκε ο φασισμός στην Ευρώπη τον περασμένο αιώνα.

Οι ΗΠΑ έχουν βρεθεί βέβαια και εκείνες αντιμέτωπες με σοβαρά προβλήματα τα τελευταία χρόνια (βλ. την κρίση του 2008, την υποτονική ανάκαμψη κ.ά.), ωστόσο «η Αμερική έχει ζήσει πολύ χειρότερα στο παρελθόν, χωρίς να δει ένα από τα μεγάλα κόμματά της να γυρίζει την πλάτη στη δημοκρατία», σημειώνει ο Κρούγκμαν.

Η στροφή των Ρεπουμπλικάνων στον εξτρεμισμό ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, όταν όλα θεωρητικώς πήγαιναν καλά εντός των αμερικανικών συνόρων, σύμφωνα με τον νομπελίστα Αμερικανό οικονομολόγο.

Ο Πολ Κρούγκμαν βλέπει, μάλιστα, ομοιότητες ανάμεσα στην τρέχουσα περίοδο και την περίοδο κατά την οποία είχε γνωρίσει άνοδο η ρατσιστική Κου Κλουξ Κλαν τη δεκαετία του 1920.

Πολ Κρούγκμαν: Γιατί έγιναν οι Ρεπουμπλικάνοι τόσο ακραίοι;-2
(AP Photo/Manuel Balce Ceneta, File)

Η εν λόγω οργάνωση είχε αγγίξει το απόγειο της ισχύος της σε μια περίοδο ειρήνης και οικονομικής ανάπτυξης για τις ΗΠΑ.

Η Κου Κλουξ Κλαν μισούσε τους μετανάστες, τις «αστικές ελίτ» και τους «διανοούμενους», ενώ παράλληλα αντιμετώπιζε με καχυποψία την επιστήμη. Ήταν ένα φαινόμενο που συνδέθηκε με τις αντιδράσεις των λευκών Αμερικανών των μικρών πόλεων και της υπαίθρου, που έβλεπαν εκείνη την περίοδο τις ΗΠΑ να αλλάζουν.

Οι Ρεπουμπλικάνοι σήμερα δεν είναι τόσο κακοί όσο ήταν η Κου Κλουξ Κλαν. Ο ρεπουμπλικανικός εξτρεμισμός ωστόσο αντλεί μεγάλο μέρος της ενέργειάς του από τις ίδιες πηγές και τροφοδοτείται από τη δυσαρέσκεια ενάντια σε όσα (την ποικιλομορφία, την ανοχή στη διαφορετικότητα) κάνουν την Αμερική πραγματικά σπουδαία, όπως καταγγέλλει ο Κρούγκμαν. Ως εκ τούτου, αυτός ο εξτρεμισμός δεν μπορεί να κατευναστεί. Μπορεί μόνο να ηττηθεί, όπως σημειώνεται.

Πηγή: New York Times/Καθημερινή

Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Το ταμείο της Μαδρίτης… Τα κέρδη της Τουρκίας και οι διαχρονικές αυταπάτες μας…

3

Όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο. Τα συστημικά ΜΜΕ ανέλαβαν εργολαβικά να «εκλαϊκεύσουν», σύμφωνα πάντα με τους κανόνες του «επιθυμητού», τα αποτελέσματα της Νατοϊκής συνόδου κορυφής που πραγματοποιήθηκε στην Μαδρίτη…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Το τραγικό της Ιστορίας, είναι ότι ουδείς από τους κορυφαίους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, επιχειρεί να αναδείξει τα (καταφανώς ανύπαρκτα) κέρδη που απεκόμισε η Ελληνική πλευρά, σε μια ιστορική συγκυρία που θα μπορούσε όντως  να αποκομίσει κέρδη, ενώ οι πάντες προσπαθούν να υποβαθμίσουν τα πολλαπλά ωφελήματα τα οποία απέσπασε – δυστυχώς και αυτήν την φορά – η Τουρκία, αφού προηγουμένως πειθανάγκασε τους πάντες να χορέψουν στον ρυθμό των δικών της απαιτήσεων και εκβιασμών.

Η συγκεκριμένη μιντιακή και πολιτική εργολαβία, δεν συνιστά υπεύθυνη εθνική στάση, διότι δεν επιστρατεύεται προκειμένου να τονώσει την αυτοπεποίθηση του Ελληνικού λαού και να ισχυροποιήσει το διπλωματικό αποτύπωμα των αδιαπραγμάτευτων Ελληνικών θέσεων, σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή και σε μία γεωπολιτική γειτονιά που απειλείται με ευρύτατη αποσταθεροποίηση εξ αιτίας της Τουρκικής επιθετικής – αναθεωρητικής ατζέντας.

Η συγκεκριμένη εργολαβία επιστρατεύεται για να συγκαλύψει προβλήματα, για να υποβαθμίσει ευθύνες, για να ΜΗΝ απονομιμοποιηθούν αδιέξοδες και αναποτελεσματικές πολιτικές, για να ΜΗΝ καταδειχτούν αλυσιδωτές αποτυχίες και φυσικά για να αποκρυβεί το γεγονός ότι ο περιφερειακός εκβιαστής και επιβουλέας της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, ενισχύει την θέση του στο πλαίσιο των συμμαχικών δομών και αναβαθμίζει την δυνατότητά του να αμφισβητεί την νομιμότητα και την ισχύ του περιφερειακού στάτους.

Κατά την άποψη του γράφοντος, η επικοινωνιακή τακτική που επιλέγεται από συγκεκριμένα μιντιακά και πολιτικά κέντρα, είναι μια απαράδεκτη και κυρίως μια επικίνδυνη τακτική, όχι μονάχα επειδή αποπροσανατολίζει τον δημόσιο διάλογο με τρόπο προκλητικό. Αλλά κυρίως διότι παγιδεύει την πολιτική σκέψη σε αδιέξοδα που νομιμοποιούν το λάθος αφήγημα, την αναποφασιστικότητα, τις καταστροφικές αυταπάτες, αλλά και μια αλληλουχία από φτηνά άλλοθι που χαϊδεύουν αυτιά σε μια εποχή που οι πάντες θα έπρεπε να απαιτούν ουσιαστική αλλαγή στάσης από τους κυβερνώντες.

Η αξιολογική αυθαιρεσία η οποία κάνει πάρτι στο πλαίσιο μιας οργανωμένης προσπάθειας πλήρους αντιστροφής της πραγματικότητας, εδράζεται πάνω σε ένα τριπλό μεθοδολογικό και ερμηνευτικό «λάθος»…

Α. Απολυτοποιεί τον μαξιμαλιστικό τακτικισμό τον οποίο έκτισε επιμελώς η Τουρκική προπαγάνδα, σύμφωνα με τον οποίο οι πάντες πίστεψαν ότι ένας μαινόμενος Σουλτάνος θα τα έκανε «πτάνα όλα» στην σύνοδο κορυφής, θέτοντας μεταξύ άλλων και ευθέως ζήτημα κυριαρχίας των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου. Το γεγονός ότι αυτό δεν συνέβη, με τον τρόπο που αναμενόταν να συμβεί, θεωρείται επιτυχία της Ελληνικής προσπάθειας.

Αυτό που αποσιωπάται βέβαια, είναι πως το πρόβλημα όλων (και του Ερντογάν) δεν ήταν το να θέσει η Τουρκική αντιπροσωπεία το συγκεκριμένο ζήτημα στην Σύνοδο κορυφής, αλλά το να ολοκληρωθούν οι εργασίες της Συνόδου και να ΜΗΝ το θέσει η Ελλάδα. Διότι εάν έθετε η Ελλάδα το συγκεκριμένο ζήτημα, θα έπρεπε οι πάντες να τοποθετηθούν επ’ αυτού και ο αφανής όρος του Ερντογάν ήταν το να μην υπάρξει καταδίκη της επιθετικής πρακτικής του που να έχει το κύρος μιας απόφασης συνόδου κορυφής.

Ο Ερντογάν λοιπόν αυτό που πέτυχε ήταν να παρελάσει πανηγυρικά η τριμερής συμφωνία με Φινλανδία και Σουηδία, χωρίς να αποδυναμωθεί το κύρος της από μια απόφαση της Συνόδου κορυφής που θα καταδικάζει την πειρατική του συμπεριφορά. Την ίδια στιγμή, εξασφάλισε την δυνατότητα μιας τετ α τετ διαπραγμάτευσης με τον Αμερικανό πρόεδρο και την εξασφάλισε έχοντας διασφαλισμένη και μια ισχυρή υποσχετική, το αποτέλεσμα της οποίας έχει αρχίσει ήδη να διαφαίνεται σε ότι αφορά στα εξοπλιστικά και καλό θα είναι να μην παραμυθιαζόμαστε με της αντιστάσεις του Κογκρέσου σε συνθήκες κατακόρυφης πτώσης των Δημοκρατικών. Ας μην έχουμε λοιπόν αυταπάτες. Στην κατ’ ιδίαν συνάντηση οι δυο πρόεδροι δεν πέρασαν την ώρα τους μαδώντας μαργαρίτες…

Όλα τα παραπάνω, δεν μπορούν  να θεωρούνται κέρδος για την Ελληνική Εξωτερική πολιτική αλλά καταφανέστατη διπλωματική ήττα σε μια εποχή που για το συγκεκριμένο ζήτημα είναι ανεπίτρεπτο να καταγράφονται ήττες.

Β. Υποβαθμίζει την αξία του τριμερούς μνημονίου, θεωρώντας πως το περιεχόμενό του δεν είναι δεσμευτικό από την στιγμή που δεν συνιστά διακρατική συμφωνία. Λάθος…

  • Πρώτον γιατί το ενυπόγραφο συμφωνηθέν πλαίσιο, είναι εργαλείο στα χέρια της Τουρκικής Εξωτερικής πολιτικής και η Τουρκική Εξωτερική πολιτική ξέρει να ρευστοποιεί όχι μόνο την υπογραφή αλλά ακόμη και την σκέψη του συνομιλητή της.
  • Δεύτερον γιατί το ενυπόγραφο συμφωνηθέν πλαίσιο, είναι δεσμευτική σύμβαση ακόμη και αν εκληφθεί ως Σύμβαση Απλοποιημένης Μορφής και καλό θα είναι να μην ξεχνάμε ότι η πατρίδα μας με τέτοιες συμβάσεις υποχρεώθηκε να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στο πρόσφατο παρελθόν.
  • Τρίτον γιατί με το συγκεκριμένο ενυπόγραφο συμφωνηθέν πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα με την παράγραφο 8, «Η Φινλανδία και η Σουηδία αναλαμβάνουν την πλήρη υποστήριξη της Τουρκίας και άλλων εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης κρατών στις υπάρχουσες και μελλοντικές πρωτοβουλίες που αφορούν την κοινή πολιτική άμυνας και ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένης της συμμετοχής της Τουρκίας στην οργάνωση της PESCO».

Η Τουρκία λοιπόν διεμβολίζει τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ασφάλειας επιβάλλοντας ντε φάκτο την παρουσία της σ αυτόν.

Σε ότι μας αφορά τονίσαμε από την πρώτη στιγμή ότι: «Η τριμερής συμφωνία Τουρκίας – Φινλανδίας – Σουηδίας, ΔΕΝ είναι ένα άχρηστο και προσχηματικό για τις επικοινωνιακές ανάγκες του Ερντογάν μπακαλόχαρτο. Είναι μια στρατηγική συμφωνία που σαλαμοποιεί τις ενδοσυμμαχικές σχέσεις και εγκαινιάζει ετεροβαρείς σχέσεις πολλαπλών ταχυτήτων με την ανοχή των Αμερικανών, που διευκολύνει την Τουρκική στρατηγική της ευρείας γεωστρατηγικής διήθησης, παρακάμπτοντας ακόμη και τις ισχύουσες συνθήκες… Η Τουρκία κέρδισε πολύ περισσότερα απ όσα νομίζουμε και καλό θα είναι να σταματήσουμε να παραμυθιάζουμε την Ελληνική κοινωνία. Μιλώντας για Τουρκικές ήττες και αδιέξοδα»…

Γ. Αναβαθμίζει την αξία της Ελληνικής αφωνίας η οποία υποτίθεται ότι επιβραβεύεται με την αποδέσμευση οπλικών συστημάτων από τους Αμερικανούς. Ας σταματήσουμε να δουλευόμαστε μεταξύ μας…

Η εμπλοκή των Αμερικανών υπήρξε ευρύτατη. Και η πολυμερής στήριξη της Τουρκίας τόσο κατά την σύνταξη του τριμερούς μνημονίου, όσο και κατά την νομιμοποίηση της εγκληματικής Μεσανατολικής της πολιτικής, όσο βεβαίως και κατά την εξωθεσμική Ευρωνατοϊκή της αναβάθμιση, υπήρξε προκλητικά σκανδαλώδης.

Ο θεσμικός διασυρμός των δύο υπό ένταξη χωρών δηλαδή της Φινλανδίας και της Σουηδίας υπήρξε πρωτοφανής, κατ΄ απαίτηση των Αμερικανών και με μοναδικό στόχο την απόλυτη ικανοποίηση της Τουρκίας. Το πραγματικό τετελεσμένο είναι ότι οι δύο Ευρωπαϊκές χώρες διασύρθηκαν και ελάχιστη σημασία έχει πλέον το εάν θα τηρηθεί στην πράξη (που θα τηρηθεί και με τοπαραπάνω) η τελευταία ανθυπολεπτομέρεια της τριμερούς…

Και φυσικά όλο αυτό το πλαίσιο της υποτιθέμενης διαχείρισης της Τουρκικής οργής, είχε ήδη διευθετηθεί με την σύμφωνη γνώμη όλων, την στιγμή που το χειραγωγούμενο μιντιακό σύστημα πουλούσε φούμαρα για την υποτιθέμενα σθεναρή Ελληνική στάση η οποία υποτίθεται ότι προετοιμαζόταν μεθοδικά.

Αυτό το αποτέλεσμα εισπράξαμε. Την πραγματικότητα μιας νέας κατάστασης, με κυρίαρχο χαρακτηριστικό την πολλαπλά αναβαθμισμένη Τουρκία. Όχι δεν εισπράξαμε κανενός είδους αποδέσμευση οπλικών συστημάτων που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τις πραγματικές ανάγκες της Εθνικής Άμυνας, αλλά θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν αυστηρά και μόνο μέσα στο πλαίσιο του επικαιροποιημένου Νατοϊκού σχεδιασμού. Και επειδή ουδείς εκ των ενορχηστρωτών είναι αφελής, μας επιτρέπεται απλώς να πανηγυρίσουμε ως καλά πελατάκια για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέραμε ως πάντα πρόθυμοι και πάντα στην πρωτοπορία.

Υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα… Θα μπορούσε να καμφθεί το βέτο της Τουρκίας εάν ο Ερντογάν έφευγε από την σύνοδο κορυφής με άδεια χέρια;;;

Ας διευρύνουμε το ερώτημα… Με το βέτο η Τουρκική πλευρά έθεσε μια σειρά από εκβιαστικές προϋποθέσεις προκειμένου να δώσει την συγκατάθεσή της στην διεύρυνση. Οι ισχυροί μας σύμμαχοι έθεσαν όρια πέραν των οποίων δεν θα έπρεπε να θεωρείται διαπραγματεύσιμη η τουρκική εκβιαστική εμμονή;;;

Ας το διευρύνουμε ακόμη περισσότερο το ερώτημα… Από που προκύπτει ότι η Σκανδιναβική διεύρυνση του ΝΑΤΟ θεωρείται ζωτικής σημασίας για την στρατηγική του επιβίωση και ότι τα προβλήματα που δημιουργεί αυτή η διεύρυνση δεν είναι περισσότερα από αυτά που επιλύει, ούτως ώστε να χρειάζεται να υποκύψουν οι πάντες στις εκβιαστικές απαιτήσεις του Σουλτάνου;;;

Ας απαντήσουμε λοιπόν στο ερώτημα… Βεβαίως θα μπορούσε να αποσύρει το βέτο ο Ερντογάν ακόμη και εάν δεν του γίνονταν τα χατήρια. Το βέτο το επιστράτευσε επειδή ακριβώς γνώριζε ότι θα μπορούσε να εκβιάσει. Θα το εγκατέλειπε την ίδια στιγμή που θα αισθανόταν ότι οι συνέπειες θα ήταν δυσβάστακτες για τον ίδιο και για την χώρα του. Η σιγουριά των μη συνεπειών είναι αυτή που έφερε το βέτο και αυτό το γνωρίζουν καλά,  πρώτα απ’ όλους οι ίδιοι οι Αμερικανοί που φρόντισαν να τον αβαντάρουν σ αυτήν την ύπουλη πρακτική. Και για όποιον δεν το αντιλαμβάνεται αυτό, ας μπει στον κόπο να απαντήσει για ποιο λόγο η Ελλάδα δεν προειδοποίησε με βέτο σε περίπτωση που δεν θα ληφθεί μια ξεκάθαρη απόφαση στήριξης των Ελληνικών Δικαίων από την Σύνοδο κορυφής.

Αλλά για να δούμε… Τι θα είχε να αντιμετωπίσει η Νατοϊκή συμμαχία στην περίπτωση που η Τουρκία δεν θα απέσυρε το βέτο; Ρήγμα στο βόρειο μέρος του δακτυλίου, ρήγμα και στο στρατηγικής σημασίας νότιο τμήμα του;;;

Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν θα είχε να αντιμετωπίσει. Η οργάνωση του αναχώματος της Δυτικής συμμαχίας στο βόρειο μέρος του δακτυλίου, θα μπορούσε να επιτευχθεί πληρέστερα με διμερείς στρατηγικές και αμυντικές συμφωνίες, που σε συνθήκες σαν τις σημερινές θα λειτουργούσαν επαρκώς, πλήρως αλλά και με την απαραίτητη ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, το αρραγές στο νότιο τμήμα του δακτυλίου, δεν διασφαλίζεται επενδύοντας σε μια διαρκή ομηρεία που ανατροφοδοτεί την αστάθεια, την αβεβαιότητα και τους διαρκείς Τουρκικούς εκβιασμούς.

Η Τουρκία άλλωστε γνωρίζει πολύ καλά ότι ουδόλως κινδυνεύει από την φιλελεύθερη κουλτούρα των Σκανδιναβών. Ένα βολικό πρόσχημα χρησιμοποίησε για να εκβιάσει το σύνολο των συμμάχων της και το κατάφερε χάρη στην υποστήριξη των Αμερικανών και των βρώμικο ρόλο των Βρετανών.  Το πρόσχημα αυτό θα το έβρισκε ακόμη και αν υποψήφιο για ένταξη στις Νατοϊκές δομές ήταν το Βατικανό, το αδελφό Αζερμπαϊτζάν ή το φιλικότατο προς αυτήν Πακιστάν. Τα υπόλοιπα είναι απλώς παραμύθια…

Επίλογος…

Και για να επανέλθουμε στο επίδικο… Κατανοητή λοιπόν η ανάγκη όλων μας να αισθανθούμε πως η κυβέρνηση της χώρας τα πάει καλά και η πατρίδα μας διεκδικεί έναν αναβαθμισμένο ρόλο στην νέα ισορροπία ισχύος, στο πλαίσιο του οποίου η κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα θεωρούνται απολύτως προστατευμένα έναντι του τυχοδιώκτη και επιθετικού γείτονα…

Αν όμως κάνουμε το λάθος να διαβάσουμε τις εξελίξεις με τον παραμορφωτικό φακό του επιθυμητού, το κόστος θα είναι ανυπολόγιστο… Αρκετοί φίλοι αισθάνονται ήσυχοι με ότι έγινε χθες και προχθές στην Μαδρίτη… Άλλοι μάλιστα εμφανίζονται και ιδιαίτερα αισιόδοξοι για τις εξελίξεις… Θα πρότεινα να συγκρατηθούμε. Τα κέρδη που αποκόμισε η Τουρκία ήταν στρατηγικά και δεν τονώνουν απλώς τις επικοινωνιακές ανάγκες του Σουλτάνου.

Όταν τα πραγματικά ωφελήματα από αυτήν την άθλια συναλλαγή θα αρχίσουν να αποτιμώνται και εμπράκτως, η πατρίδα μας θα πρέπει να μην έχει αποδυναμωθεί ακόμη περισσότερο και κυρίως θα πρέπει να μην έχει αναλώσει το πολύτιμο διπλωματικοπολιτικό της κεφάλαιο με αδιέξοδους συμβιβασμούς. Όσοι από μας συνειδητοποιούμε αυτήν την ανάγκη, έχουμε υποχρέωση να συνεχίσουμε να απαιτούμε τα αυτονόητα και να τοποθετούμε ψηλά τον πήχη των απαιτήσεων και πάντα απέναντι σε απέναντι σε πολιτικές και χειρισμούς που θέλουν τους πολίτες παροπλισμένους, εγκλωβισμένους σε πέτσινους αγώνες για τα δικαιώματα του χιμπατζή, τις τρίχες του Τσιτσιπά και τις συμβιωτικές ανησυχίες των Πατέληδων.

Οι Ρώσοι δημοσιοποιούν φωτογραφίες των «ελληνικών πυρομαχικών» στην Ουκρανία

1

Οι Ρώσοι έχουν αρχίσει να μας «βγάζουν στη σέντρα», δημοσιοποιώντας φωτογραφίες με πυρομαχικά που έχει στείλει η Ελλάδα στην Ουκρανία.

Τι δήλωσε η Ζαχάροβα

Την εκτίμηση ότι συν τω χρόνω η λογική πρέπει να επικρατήσει και να ομαλοποιηθεί η διπλωματική δραστηριότητα Ελλάδας και Ρωσίας σε Μόσχα και Αθήνα, εξέφρασε η επίσημη εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα απαντώντας σε σχετική ερώτηση κατά την τακτική εβδομαδιαία ενημέρωση ρωσικού και διεθνούς Τύπου. Η Ρωσίδα εκπρόσωπος είπε ότι οι αμοιβαίες απελάσεις δεν είναι επιλογή της Μόσχας και διαβεβαίωσε ότι παρά τη μείωση της στελέχωσής τους, η ρωσική πρεσβεία στην Αθήνα και το γενικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη θα συνεχίσουν να λειτουργούν κανονικά. 

Το πλήρες σχόλιο της Μ.Ζαχάροβα έχει ως εξής:

«Η κήρυξη ως “ανεπιθύμητων” οκτώ στελεχών της Πρεσβείας και του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Μόσχα είναι αναγκαστικό απαντητικό μέτρο, λόγω των μη φιλικών ενεργειών της ελληνικής πλευράς, πρωτίστως της πρωτοφανούς απέλασης τον Απρίλιο δώδεκα Ρώσων διπλωματών και όπως καταλάβαμε, στόχος αυτής της ενέργειας ήταν η επιθυμία, η επιδίωξη να αποδυναμωθούν οι ρωσικές διπλωματικές αντιπροσωπείες, στο μέγιστο βαθμό να δυσχεράνουν τη φυσιολογική τους λειτουργία. Με επινοημένη αφορμή εξανάγκασαν ουσιαστικά να φύγουν από την Ελλάδα όλοι οι Έλληνες διπλωμάτες, εννοώ κομβικά στελέχη, εξαιρετικούς ειδικούς, οι οποίοι επί χρόνια υπηρετούσαν την υπόθεση της ανάπτυξης των ελληνορωσικών σχέσεων. Και πολύ περισσότερο η σημερινή ηγεσία της Ελλάδας προχώρησε σε ακόμη μεγαλύτερη κλιμάκωση, ανέπτυξαν ηχηρή καμπάνια στα ΜΜΕ, δημοσίευσαν προσωπικά δεδομένα των ανθρώπων αυτών. Δεν πρόκειται φυσικά να αντιγράψουμε αυτήν την ανήθικη τακτική, αλλά απαντητικά μέτρα όντως ελήφθησαν. Οι αμοιβαίες απελάσεις δεν είναι δική μας επιλογή, θα ήθελα αυτό να το υπογραμμίσω, δεν τις αρχίσαμε εμείς, αλλά δεν μένουν χωρίς αντίδραση παρόμοιες ενέργειες. Νομίζω ότι συν τω χρόνω η λογική (είναι η τρίτη φορά, που επαναλαμβάνω αυτή τη φράση στο σημερινό μπρίφινγκ) πρέπει να επικρατήσει και θα επιτρέψει να ομαλοποιηθεί η εργασία των διπλωματικών αντιπροσωπειών των δύο χωρών. Σε ό,τι αφορά στην Πρεσβεία της Ρωσίας στην Αθήνα και στο Γενικό Προξενείο στη Θεσσαλονίκη, μετά την εξαναγκαστική, αβάσιμη μείωση του προσωπικού τους, παρ’ όλ’ αυτά πλήρως εκτελούν την αποστολή, που τους έχει ανατεθεί, συμπεριλαμβανομένων των προξενικών υπηρεσιών, της έκδοσης θεωρήσεων και της υπεράσπισης των συμφερόντων της Ρωσίας και των πολιτών της, όπως ορίζουν οι εξουσιοδοτήσεις τους. Σε ό,τι αφορά στην κατάσταση των ελληνικών διπλωματικών αντιπροσωπειών, καλύτερα να απευθύνετε αυτό το ερώτημα στην Αθήνα».

https://www.militaire.gr/rosia-oukrania-ellinika-pyromahika/

Διάστημα: Εντοπίστηκε συντρίμμι στη Σελήνη

0
THE NEW YORK TIMES

Επειτα από μήνες ανάλυσης φωτογραφιών από την επιφάνεια της Σελήνης, επιστήμονες εντόπισαν το σημείο πρόσκρουσης ξεχασμένου τμήματος πυραύλου, το οποίο συνετρίβη στη σκοτεινή πλευρά του δορυφόρου μας τον Μάρτιο

Διάστημα: Εντοπίστηκε συντρίμμι στη Σελήνη

Επειτα από μήνες ανάλυσης φωτογραφιών από την επιφάνεια της Σελήνης, επιστήμονες εντόπισαν το σημείο πρόσκρουσης ξεχασμένου τμήματος πυραύλου, το οποίο συνετρίβη στη σκοτεινή πλευρά του δορυφόρου μας τον Μάρτιο.

Η επιστημονική ομάδα δεν έχει καταλήξει ακόμη από ποιον πύραυλο προήλθαν τα θραύσματα που εντοπίσθηκαν, ενώ την απορία τους προκάλεσε το γεγονός ότι η πρόσκρουση δημιούργησε όχι έναν, αλλά δύο κρατήρες. «Το αποτέλεσμα της έρευνας ήταν απρόσμενο. Αυτό είναι πάντα πιο διασκεδαστικό από το να προβλέπει κανείς σωστά τη θέση, το βάθος και τη διάμετρο ενός κρατήρα», λέει ο Μαρκ Ρόμπινσον, επικεφαλής οπτικών μέσων του οχήματος τροχιάς Lunar Recon Orbiter της NASA, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, φωτογραφίζοντας την επιφάνειά της από το 2009.

Το μυστήριο με το θραύσμα του πυραύλου ξεκίνησε τον Ιανουάριο, όταν ο Μπιλ Γκρέι, δημιουργός αστρονομικού λογισμικού, εντόπισε το τμήμα πυραύλου, που έμοιαζε να βρίσκεται σε πορεία συντριβής με την επιφάνεια της Σελήνης και συγκεκριμένα τη σκοτεινή πλευρά του δορυφόρου της Γης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Γκρέι, το θραύσμα προέρχεται από το δεύτερο στάδιο πυραύλου SpaceX Falcon 9, που έθεσε σε τροχιά το διαστημικό παρατηρητήριο κλίματος DSCOVR τον Φεβρουάριο του 2015. Εκανε, όμως, λάθος.

Πρόκειται για τμήμα κινεζικού πυραύλου, ο οποίος εκτοξεύθηκε τον Οκτώβριο του 2014 και συνετρίβη στη σκοτεινή πλευρά του δορυφόρου της Γης.

Επιστήμονες της NASA διέψευσαν τους υπολογισμούς του Γκρέι, ο οποίος κατέληξε ότι το συντρίμμι πυραύλου προήλθε από κινεζικό πύραυλο Μεγάλη Πορεία, που εκτοξεύθηκε τον Οκτώβριο του 2014. Κινέζος κρατικός αξιωματούχος διέψευσε, πάντως, την αμερικανική επιστημονική ομάδα, λέγοντας ότι ο συγκεκριμένος πύραυλος επανήλθε στην ατμόσφαιρα, όπου και ανεφλέγη κατά τη διαδικασία επανόδου, παρά τους αξιόπιστους υπολογισμούς των Αμερικανών.

Παρότι το παρατηρητήριο Lunar Recon Orbiter έχει αποτυπώσει φωτογραφικά σχεδόν το σύνολο της σεληνιακής επιφάνειας, ορισμένα σημεία «διέφυγαν» την προσοχή του. Οπως αποδείχθηκε, τελικά, το σημείο συντριβής βρισκόταν σε μία από αυτές τις «γκρίζες ζώνες». Ενθυμούμενος τον γνωστό νόμο του Μέρφι (σύμφωνα με τον οποίο ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά), ο δρ Ρόμπινσον θυμάται να αναφωνεί: «Ξέρω ακριβώς πού θα πέσει».

Ο διαφορετικός φωτισμός στις εικόνες του Lunar Recon Orbiter, ωστόσο, δεν επέτρεψε στους επιστήμονες να χρησιμοποιήσουν λογισμικό σύγκρισης εικόνων. «Καθίσαμε κάτω και ψάξαμε οι ίδιοι αυτό που αναζητούσαμε ανάμεσα σε εκατομμύρια pixel φωτογραφιών», εξηγεί ο δρ Ρόμπινσον. Ο φοιτητής Αλεξ Ζόνκε, τεταρτοετής στη γεωλογική σχολή του Πανεπιστημίου της Αριζόνας, θυμάται ότι δαπάνησε περισσότερες από 50 ώρες σκυμμένος πάνω από τις εικόνες. «Παρά τη ζάλη μου, εντόπισα σειρά εικόνων που έδειχναν την ύπαρξη ξεχωριστού γεωλογικού μορφώματος. Κόντεψα να πέσω από την καρέκλα μου και προσπάθησα να συγκρατήσω τον ενθουσιασμό μου, παρότι ήξερα ότι είχαμε βρει αυτό που ψάχναμε», σχολιάζει ο Ζόνκε.

“Καθημερινή”

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΜΗ

11
Αν κρίνουμε απο τις εισηγήσεις που δέχεται η κυβέρνηση απο τα think tanks που συνδέονται μαζί της, γνωρίζει καλά τι επιδιώκει η Τουρκία. Υπάρχουν αναλύσεις πολύ εύστοχες.
Με βάση το Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας η Τουρκία θέλει:
-Να γίνει ναυτική δύναμη ώστε να ελέγχει την Μεσόγειο.
-Κυρίως θέλει να ελέγχει την Ανατολική Μεσόγειο, όχι, μόνο, για τις ενεργειακές πηγές που διαθέτει αλλά και ως δίοδο που συνδέει την Μεσόγειο (και την Ευρώπη) με τον ινδοειρηνικό
-Έχει επίγνωση ότι οι ΗΠΑ θα δώσουν έμφαση στον Ινδοειρηνικό και αυτό θα φανεί απο το νέο δόγμα του ΝΑΤΟ
-Επιδιώκει να γίνει ικανή να διεξάγει πόλεμο σε ξηρά η θάλασσα παράλληλα με διαχείρηση ενόπλων καταστάσεων δι αντιπροσώπων.
-Να αυτονομηθεί ως προς την διαμόρφωση της πολιτικής της απο την Δύση αλλά να διατηρεί αυτονομία και απο την Ρωσία
-Να μπορεί να συναλλάσσεται με ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα και Βρυξέλλες ως ίση προς ίσους.
-Να κερδίζει, πάντα, και να τάσσεται με αυτόν που θα πλειοδοτεί σε παροχές υπέρ της.
Εμπόδιο στην τουρκική πολιτική είναι η Ελλάδα. Η Τουρκία ή θα δορυφοροποιήσει την Ελλάδα, ή θα έρθει σε αναμέτρηση μαζί της όταν κρίνει ότι θα μπορέσει να την καθυποτάξει.
Γι αυτό είναι αφέλεια να πιστεύουν οι κυβερνήτες της Αθήνας ότι υπάρχει περίπτωση ειρηνικής συνύπαρξης με την Τουρκία. Αν το πιστεύουν ή στρουθοκαμιλίζουν ή δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Αλλά απο τη στιγμή που οι σύμβουλοί τους τους έχουν ενημερώσει, το να πιστεύουν σε ειρηνική συνύπαρξη με την Τουρκία αποτελεί αφέλεια.
Το ερώτημα είναι αν η Ελλάδα δεν θελήσει να παραδοθεί, τι μπορεί να κάνει;
Παλαιότερα, οι μαρξιστές επαναλάμβαναν ένα ρητό του ιδρυτή της θρησκείας τους: ο τελευταίος γραφειοκράτης θα κρεμαστεί με το σκοινί που θα του πουλήσει ο τελευταίος καπιταλιστής.
Στην Ευρώπη, γνωρίζουν καλά την πολιτική της Τουρκίας Αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν τίποτε να περιορίσουν τις αναθεωρητικές και κυριαρχικές της φιλοδοξίες. Το πολύ πολύ μια δήλωση σαν και αυτή που είδαμε;
Οι ΗΠΑ γνωρίζουν, επίσης, και έχουν βιώσει την πολιτική ελιγμών της Τουρκίας και την φιλοδοξία της να αυτονομηθεί απο την επιρροή τους. Παρόλα αυτά θεωρούν πως η πολιτική ασφαλείας τους, δεν μπορεί να μην περιλαμβάνει και την Τουρκία. Η Άγκυρα το γνωρίζει και το εκμεταλλεύεται.
Αυτή η πολιτική της Τουρκίας είναι εθνική. Δεν θα αλλάξει με την αλλαγή της κυβέρνησης.
Θα προχωράει, όσο της επιτρέπει η αδυναμία της Αθήνας να πει: ως εδώ.
Δυστυχώς, αυτό το ως εδώ, προϋποθέτει συνολική και συλλογική αλλαγή αντίληψης.
Η Ελλάδα είναι μια χώρα που επιθυμεί να αναπτύσει μια soft πολιτική αλλά κανείς στην περιφέρειά της δεν έχει την ίδια αντίληψη. Δεν αναφερόμαστε στα Βαλκάνια, αυτά δεν μπορούν.
Δυστυχώς, η μόνη οδός είναι η ισραηλοποίηση της ελληνικής πολιτικής. Το καθετί που γίνεται να περιστρέφεται γύρω απο τον άξονα της ασφάλειας.
Και να προετοιμαστεί για αυτό και η κοινή γνώμη.
Να καταστεί σαφές στη Δύση πως είμαστε ενταγμένοι στις δομές της αλλά η ακεραιότητα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας είναι αδιαπραγμάτευτα. Ακόμη και αν χρειαστεί να τα τινάξουμε όλα στον αέρα.
Αυτό προϋποθέτει μια διακομματική ταύτιση, όχι, απλώς, σύγκλιση.
Δυστυχώς, το κυρίαρχο αθηναϊκό σύστημα δεν θέλει ούτε την λογική της διαρκούς ετοιμότητας όπως στο Ισραήλ, ούτε την διαρκή ετοιμότητα της κοινής γνώμης, ούτε είναι διατεθειμένο να συνεργαστεί.
Γι αυτό οι προοπτικές είναι δυσοίωνες.
Στην τελευταία τουρκική πίεση με τα νησιά, υπάρχει μια σταθερή ελληνική θέση μη υποχωρητικότητας. Όσες πιέσεις και αν υποστεί η κυβέρνηση δεν πρέπει να υποχωρήσει.
Ας ελπίσουμε πως μπορεί να γίνει η αρχή μια αλλαγής πολιτικής.
Ο κόσμος βρίσκεται σε μεταβατική φάση. Αν μπορούμε να ελιχθούμε, χωρίς να διακινδυνεύσουμε, καλώς, Αλλά φαίνεται αδύνατον. Αν όχι, ας ετοιμαστούμε. Όσο η Τουρκία αισθάνεται ότι δεν μπορεί, δεν θα τολμήσει. Μετράει καλά τις κινήσεις της. Μια λάθος κίνηση που θα οδηγήσει σε ήττα θα καταστρέψει την πολιτική της.
Η βαθύτερη ανάλυση λέει πως θα πρέπει να επηρεασθούν τα δυτικά κέντρα και κυρίως οι ΗΠΑ να αλλάξουν την πολιτική τους ως προς την αναγκαιότητα της Τουρκίας και να τεθεί σιγά σιγά και το ζήτημα της αποδόμησής της. Με πειστικό τρόπο. Αλλά αυτό προϋποθέτει άλλου είδους κρατικές δομές και άλλη αίσθηση δημοσίου και εθνικού συμφέροντος.
Π.Σαβ

ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ ΠΟΥ ΠΕΤΥΧΕ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

14
του Παντελή Σαββίδη
Πέτυχε και τι η Τουρκία στο περιθώριο της χθεσινής Συνόδου του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη για να άρει το βέτο της στην ένταξη Σουηδίας και Φινλανδίας;
Η εκτίμηση της τουρκικής προεδρίας είναι ότι η Τουρκία πέτυχε τον στόχο της.
Η εκτίμηση της στήλης είναι ότι περιορίστηκε στα αυτονόητα. Και, ίσως, έχασε.
1.-Κατ αρχάς πρόκειται για memorandum, (μνημόνιο) όχι συμφωνία. Και επετεύχθη την παραμονή της Συνόδου της Συμμαχίας. Όχι στο πλαίσιο των εργασιών της.
2.- Διαβάζοντας προσεκτικά τις δηλώσεις των τούρκων αξιωματούχων το προηγούμενο διάστημα, φαινόταν ότι η Τουρκία θα διεύρυνε τις απαιτήσεις της πέραν των δύο Σκανδιναυικών χωρών. Η εικόνα έδειχνε πως θα έθετε και θέματα που άπτονται Ελλάδας και Κύπρου.
Δεν το έκανε. Το κλίμα δεν την παίρνει. Και απο αυτό συνάγονται πολλά.
3.-Τι περιλαμβάνει, λοιπόν, το memorandum;
Η Τουρκία θεωρεί τρομοκρατικές ομάδες το PKK, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, μια ένοπλη οργάνωση της Τουρκίας αλλά και το People’s Protection Units (Μονάδες Προστασίας του Λαού) (YPG) και το Democratic Union Party (PYD) Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα. Και τα δύο δρούν στη Συρία. Το πρώτο (YPG) είναι στρατιωτική οργάνωση που βοήθησε πολύ, και συνεχίζει να βοηθά, τις ΗΠΑ στην καταπολέμηση του ISIS και το δεύτερο είναι η πολιτική του έκφραση. Η Τουρκία θεωρεί ότι και τα δύο συνεργάζονται με το PKK και τα καταδιώκει.
Στην ουσία, αποτελούν τον εφιάλτη της Τουρκίας διότι η δράση τους στη Συρία, στο πλευρό των ΗΠΑ, τους έχει δώσει υπόσταση πολιτειακού μορφώματος στη Βόρειο Συρία και η Τουρκία ανησυχεί μήπως σε μια ομοσπονδιακού χαρακτήρα λύση του συριακού αποκτήσουν προϋποθέσεις κρατικής δομής.
Στο memorandum το PKK χαρακτηρίζεται τρομοκρατική οργάνωση. Αλλά απο όλους θεωρείται ως τέτοια. Δεν θεωρούνται, όμως, ως τρομοκρατικές στο τριμερές μνημόνιο ούτε το YPG/PYD, ούτε το FETO, η οργάνωση του Γκιουλέν. Αναφέρεται ότι “Φινλανδία και η Σουηδία δεν θα παράσχουν υποστήριξη στο YPG/PYD και στην οργάνωση που περιγράφεται ως FETO στην Τουρκία”. Άρα η Τουρκία δεν κατάφερε να περάσει τον χαρακτηρισμό για τις δύο αυτές οργανώσεις ως τρομοκρατικών. Η ίδια τις θεωρεί ως τέτοιες. Το αν θελήσουν να βοηθήσουν κάποιο μέλος τους οι σκανδιναυικές χώρες έχουν πολλούς τρόπους να το κάνουν.
4.-Τα άρθρα που ακολουθούν στο τριμερές μνημόνιο, είναι γενικού φιλοσοφικού δικαίου.
5.-Αίρεται το εμπάγκο όπλων κατά της Τουρκίας. Η σχετική αναφορά λέει “στο μέλλον, οι εξαγωγές άμυντικών συστημάτων από τη Φινλανδία και τη Σουηδία θα πραγματοποιούνται σύμφωνα με την αλληλεγγύη της Συμμαχίας και σύμφωνα με το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 3 της Συνθήκης της Ουάσιγκτον”. Οι ίδιες δεσμεύσεις ισχύουν και για τις ΗΠΑ. Όταν χρειάστηκε, απέβαλαν την Τουρκία απο το πρόγραμμα των F-35
6.-Στη συνέχεια ακολουθεί μια έκθεση ιδεών κατά της τρομοκρατίας στην οποία θα μπορούσε να συμφωνήσει ο καθείς. Απο τις δεσμεύσεις της μπορεί να ξεφύγει καθένας άνετα.
7.-Οι δύο σκανδιναυικές χώρες, με την νομοθεσία τους και την νοοτροπία τους, αποτέλεσαν καταφύγιο διωκόμενων απο το τουρκικό καθεστώς κούρδων αγωνιστών.
Ακόμη και με τις μικρές δεσμεύσεις που αναλαμβάνουν πρέπει να δούμε πως θα συμβιβάσουν τις συνταγματικές τους επιταγές με την αλλαγή, αν γίνει, της νομοθεσίας τους.
8.-Αυτό που συμφωνήθηκε είναι ένα trilateral memorandum ένα τριμερές μνημόνιο. Όχι, κάτι που αφορά και δεσμεύει το ΝΑΤΟ.
Αν εξαιρέσουμε το PKK το οποίο είναι χαρακτηρισμένο ως τρομοκρατική οργάνωση απο ΗΠΑ και Ε.Ε. οι συριακές κουρδικές οργανώσεις δεν θεωρούνται τρομοκρατικές ούτε στις ΗΠΑ, ούτε στην Ε.Ε. Οι ΗΠΑ, μάλιστα συνεργάζονται στενά με το YPG στη Συρία στο οποίο προμηθεύουν και εξοπλισμό που δεν προορίζεται για καταπολέμηση του ISIS αλλά μιας χώρας που μπορεί να εισβάλει με τακτικό στρατό στη Συρία.
Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα τριμερές μνημόνιο και εκεί εξαντλείται η ισχύς του. Εάν το περιεχόμενό του γίνει αποδεκτό και απο τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ θα πρέπει να το δούμε στα συμπεράσματα της Συνόδου. Δεν πιστεύω ότι θα συμβεί.
Στο πλαίσιο, δε, συμμαχιών οι πολυμερείς συμφωνίες που αποκαλούνται συνθήκη, υπερισχύουν των διμερών ή τριμερών συμβολαίων. Πολύ περισσότερο υπερισχύουν των μνημονίων.
9.-Οι ΗΠΑ, ευφυώς, δεν ενεπλάκησαν ως μεσολαβητές για να μην θέσει προς αυτές η Τουρκία προϋποθέσεις για την άρση του βέτο της. Υπάρχει, μάλιστα, και δήλωση αμερικανού αξιωματούχου που λέει πως οι ΗΠΑ δεν δεσμεύθηκαν σε τίποτε απέναντι στην Τουρκία.
10.-Ποια είναι τα ευρύτερα συμπεράσματα;
α.-Η Τουρκία πήρε τα απολύτως αυτονόητα. Και ήρε το βέτο της. Που σημαίνει πως το κλίμα στο NATO είναι αρνητικό για την Άγκυρα.
β.-Οι συνεχείς δηλώσεις του Ερντογάν ως απάντηση σε υποβολιμιαία, σε δημοσιογράφο, ερώτηση ότι δεν θα συναντηθεί με τον Μητσοτάκη, δείχνει, ακριβώς, την επιθυμία του τούρκου προέδρου για συνάντηση. Θα ήταν λάθος του Έλληνα πρωθυπουργού να την αποδεχθεί.
γ.-Η άρση του τουρκικού βέτο θα δυσαρεστήσει την Ρωσία. Η ένταξη των δύο σκανδιναυικών χωρών στο ΝΑΤΟ, δευτερευόντως, έχει να κάνει με ζητήματα ασφαλείας τους. Περισσότερο ενδιαφέρει τις ΗΠΑ διότι θέλουν να ενισχύσουν την ΝΑΤΟϊκή παρουσία στον αρκτικό κύκλο. Οι πάγοι λιώνουν και ο αρκτικός πόλος αποτελεί μια θαλάσσια οδό εξόδου της Ρωσίας προς τον Ατλαντικό. Το μέγιστο πρόβλημα ασφαλείας για τις ΗΠΑ είναι ο έλεγχος των δύο ωκεανών. Εκεί που φάνηκε να ελέγχουν τον Ατλαντικό και ενδιαφέρονταν, μόνο για τον Ειρηνικό και την Κίνα, τώρα της προκύπτει και η δυνατότητα στρατιωτικής παρουσίας, απο βορράν, της Ρωσίας στον Ατλαντικό. Σπάει στο βορρά η Rimland.
Η Μόσχα ήλπιζε στην δυνατότητα του Ερντογάν να ελέγξει την ΝΑΤΟϊκή παρουσία στο βορρά. Τώρα, φαίνεται να χάνει αυτήν την ελπίδα. Και αυτό θα έχει συνέπειες στην συνολική θεώρηση της απο την Ρωσία του Πούτιν.
Με βάση όλα αυτά, ορθά η Αθήνα εξέφρασε την ικανοποίησή της.

Ο Μάικ Μανάτος στην «Κ»: Οι ΗΠΑ θα αντιδράσουν σε ένα θερμό επεισόδιο

1

Τη δεκαετία του ’30, οι Αμερικανοί πρόεδροι έτρωγαν μεσημεριανό στο Willard Hotel, μόλις ένα τετράγωνο μακριά από τον Λευκό Οίκο. Το λόμπι ήταν πάντα γεμάτο από όσους ήθελαν να μιλήσουν στον εκάστοτε πρόεδρο για κάθε είδους θέματα – έτσι γεννήθηκαν οι λομπίστες

Τη δεκαετία του ’30, οι Αμερικανοί πρόεδροι έτρωγαν μεσημεριανό στο Willard Hotel, μόλις ένα τετράγωνο μακριά από τον Λευκό Οίκο. Το λόμπι ήταν πάντα γεμάτο από όσους ήθελαν να μιλήσουν στον εκάστοτε πρόεδρο για κάθε είδους θέματα – έτσι γεννήθηκαν οι λομπίστες. Ενας εξ αυτών είναι ο Ελληνοαμερικανός Μάικ Μανάτος, ο οποίος τα τελευταία 32 χρόνια εργάζεται στο οικογενειακό γραφείο στην Ουάσιγκτον, συνεχίζοντας μια παράδοση 85 χρόνων που ξεκίνησαν ο παππούς του, Μάικ, και ο πατέρας του, Αντυ. «Ο παππούς μου», ο οποίος δούλεψε με τους προέδρους Κένεντι και Τζόνσον, «ήταν ο πρώτος Ελληνοαμερικανός που δούλεψε στον Λευκό Οίκο», δηλώνει στην «Κ» ο κ. Μανάτος κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Αθήνα. Οταν ο Αντυ Μανάτος –υφυπουργός Εμπορίου επί προεδρίας Κάρτερ– ξεκίνησε να δουλεύει στη Γερουσία, τον χώριζε ένας διάδρομος από τον τωρινό Αμερικανό πρόεδρο, Τζο Μπάιντεν. «Μεγάλωσα μαζί με τους γιους του», λέει στην «Κ» ο Μάικ Μανάτος. «Η φήμη μας, είναι το όνομά μας».

– Τι κάνει ένας λομπίστας;

– Αν έχεις, ή θέλεις να προλάβεις, ένα πρόβλημα στην Ουάσιγκτον, προσλαμβάνεις έναν λομπίστα. Αντιλαμβάνεται πώς λειτουργεί η κυβέρνηση και σε ποιον πρέπει να απευθυνθείς. Οι καλοί λομπίστες, όπως εμείς, έχουν σχέσεις εμπιστοσύνης με αυτούς τους ανθρώπους, και μιλούν τη «γλώσσα της Ουάσιγκτον», που χρειάζεται για να καταλάβει ένας πολιτικός γιατί κάτι είναι προς όφελος των ανθρώπων που εκπροσωπεί, της χώρας, και το δικό του.

– Πώς έχουν αλλάξει οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις τα τελευταία 32 χρόνια;

– Πάρα πολύ – αυτή τη στιγμή είναι καλύτερες από ποτέ. Τα τελευταία 5 χρόνια έχει υπάρξει μια πραγματική αλλαγή, με την αμυντική συμφωνία Ελλάδας – ΗΠΑ, με τον τωρινό πρωθυπουργό, ο οποίος ξεπέρασε τις προσδοκίες με την ομιλία του στο Κογκρέσο. Μετά είναι ο Αμερικανός πρόεδρος, είναι η πρώτη φορά που έχουμε έναν πρόεδρο που όχι μόνο ξέρει την περιοχή αλλά έχει περάσει όλη του την καριέρα να προωθεί την Ελλάδα, τον Ελληνισμό, την Ορθοδοξία. Κορυφαίοι σύμβουλοι που χαράσσουν εξωτερική πολιτική έχουν ιστορικό ισχυρής υποστήριξης της Ελλάδας. Επιπλέον, ο Αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα είναι για πρώτη φορά Ελληνοαμερικανός.

– Θα εκλεγεί πάλι ο Μπάιντεν; Θα αλλάξουν οι σχέσεις αν επανεκλεγεί ο πρόεδρος Τραμπ;

– Ο πρόεδρος Μπάιντεν λέει πως θα θέσει ξανά υποψηφιότητα, αλλά πολλοί αναρωτιούνται τι θα συμβεί τελικά. Θα το ήθελα πολύ αλλά μεγαλώνει κι εκείνος όπως όλοι μας, και δεν ξέρω αν θα θέλει να υποβληθεί σε μια ακόμα προεκλογική καμπάνια και άλλα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης. Νομίζω πως όποιος και να είναι ο Δημοκρατικός υποψήφιος, η αποστολή του θα είναι δύσκολη γιατί κατά 99% αντίπαλός του θα είναι ο Τραμπ. Οσον αφορά την Ελλάδα, με τον Ρεπουμπλικανό υπουργό Εξωτερικών Πομπέο, έγιναν εξαιρετικά πράγματα. Πολλά θα εξαρτηθούν από το ποιος θα είναι υπουργός Εσωτερικών, σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας κ.ά.

– Οποια και να είναι η επόμενη κυβέρνηση όμως, είναι προς όφελος της Αμερικής να βρίσκεται περισσότερο στην πλευρά της Ελλάδας παρά της Τουρκίας;

Για τις ΗΠΑ η Τουρκία είναι χρήσιμη, η Ελλάδα βοηθητική. Ομως η Ελλάδα είναι ένας εξαιρετικά αξιόπιστος σύμμαχος.

– Η κοσμοθεωρία, οι προτεραιότητες και οι βασικές αρχές Ελλάδας – ΗΠΑ είναι απείρως εγγύτερα από ό,τι των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Η Τουρκία είναι χρήσιμη, η Ελλάδα βοηθητική. Οταν το πρωί οι υπεύθυνοι της εξωτερικής πολιτικής μας αναρωτιούνται τι θα τους απασχολήσει περισσότερο –η Ρωσία, η Συρία, η Λιβύη–, η Τουρκία είναι άμεσα εμπλεκόμενη σε όλα αυτά τα μέρη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, κάνουν το λάθος πράγμα, όπως στη Συρία, ή δεν βοηθούν όσο θα μπορούσαν, όπως στην Ουκρανία, αλλά είναι παίκτες. Δεν σκέφτονται την Ελλάδα το πρωί. Αλλά η Ελλάδα, εδώ και χρόνια, έχει κάνει ό,τι της έχει ζητήσει η Αμερική, κι ακόμα περισσότερα. Είναι ένας εξαιρετικά αξιόπιστος σύμμαχος. Ενα από τα πιο σημαντικά πράγματα που προέκυψαν από την πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού ήταν όχι μόνο η αναγνώριση της υποστήριξης της Ελλάδας στην προσπάθεια κατά της Ρωσίας στην Ουκρανία, της οποίας ηγείται η Αμερική, αλλά το κουράγιο που έδειξε η Ελλάδα με αυτή την απόφαση, τις θυσίες που έκανε.

– Για αντάλλαγμα, έχει η Ελλάδα την ακλόνητη υποστήριξη των ΗΠΑ;

– Αυτή είναι μια πολύ σημαντική ερώτηση, και μέρος του μεγάλου μας αγώνα στην Ουάσιγκτον. Η Ελλάδα πάντα κάνει το σωστό, η Τουρκία σχεδόν πάντα το λάθος, αλλά όταν γίνονται τουρκικές προκλήσεις, η γραφειοκρατία αντιμετωπίζει τις δύο χώρες ισότιμα. Με την τωρινή αμερικανική κυβέρνηση, αυτό έχει καλυτερεύσει, η γλώσσα που χρησιμοποιείται για τις προκλήσεις έχει αρχίσει να γίνεται πιο έντονη.

– Η Τουρκία είναι πιο σημαντική για τις ΗΠΑ από την Ελλάδα;

– Δεν θα χρησιμοποιούσα τη λέξη «σημαντική». Αλλά νομίζω πως η Τουρκία είναι πιο απαραίτητη για τις ΗΠΑ, όταν κοιτούν υπό το πρίσμα κάποιων εκ των πιο προβληματικών σημείων στον κόσμο – είναι ένα γεωγραφικό γεγονός.

– Σε τι βαθμό η Τουρκία αποτελεί πραγματική απειλή για την Ελλάδα;

– Αυτό προσπαθώ να καταλάβω κι εγώ όσο είμαι στην Αθήνα, έχω ακούσει διάφορες απόψεις – από την απόβαση τουρκικών στρατευμάτων σε κάποια νησίδα μέχρι περισσότερες παρεμβάσεις. Τα καλά νέα, από την άποψη της αμερικανικής αντίδρασης, είναι ότι λόγω του τωρινού επιτελείου της κυβέρνησης, είναι πιο ενεργητικοί. Δημιουργούν ένα game plan, ως προς το ποια θα ήταν η αντίδρασή τους και πώς θα μπορούσαν να βοηθήσουν περισσότερο.

– Επομένως, προετοιμάζονται για την πιθανότητα ενός επεισοδίου;

– Ναι, ενώ παλαιότερα η αντίδραση ήταν «αυτό είναι ένας πονοκέφαλος, ας ελπίσουμε ότι δεν θα συμβεί». Ας ελπίσουμε πως, χάρη σε αυτή την προετοιμασία, η αντίδρασή τους θα είναι πιο βοηθητική. Δεν είναι ότι κάνουν επίσημες ασκήσεις, απλώς γίνονται σημαντικές συζητήσεις που αλλιώς δεν θα γίνονταν, επειδή οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις είναι τόσο καλές και επειδή ο Ερντογάν είναι τόσο ασταθής και απρόβλεπτος. Ο Ερντογάν του σήμερα είναι ακόμα πιο απρόβλεπτος και επικίνδυνος από τον Ερντογάν του 2020. Η Ελλάδα χρειάζεται όση βοήθεια μπορεί να έχει για να προστατεύσει τον εαυτό της από την Τουρκία.

Η Ουκρανία και η Κύπρος

– Πώς θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία;

– Μιλάω με κόσμο στην αμερικανική κυβέρνηση, και πολλοί λένε «πραγματικά δεν ξέρω». Νομίζω πως ο πρόεδρος Ζελένσκι έχει εμψυχωθεί τόσο που δεν τίθεται θέμα παράδοσης.

– Και η Κύπρος; Την έχουν ξεχάσει οι ΗΠΑ;

– Οχι, κυρίως επειδή υπάρχει μια πολύ ενεργή κυπροαμερικανική κοινότητα που έχει κρατήσει το ζήτημα ζωντανό, και κάνουμε κι εμείς λόμπι για την Κύπρο εδώ και δεκαετίες. Πρέπει να δείξουμε πως ωφελεί την Αμερική να τελειώσει η παράνομη κατοχή της Κύπρου. Ο Μπάιντεν, ο Σάλιβαν, ο Μπλίνκεν, όλοι ξέρουν καλά το θέμα. Είμαι σίγουρος πως θα θέλουν να γίνει κάτι σημαντικό πριν τελειώσει η θητεία τους.

“Καθημερινή”