Αρχική Blog Σελίδα 1931

A ‘NATO’ for the Middle East?

0

Rumors of a new Middle Eastern military alliance are flying. They’re significant because an “Arab NATO” may include Israel, signaling next steps in better ties between Israel and Arab neighbors. But are the rumors real?

    
Aircraft of the Al Fursan aerobatic team perform during the first World Defense Show in Riyadh, Saudi Arabia, on March 8, 2022..The Saudi Arabian military is the best equipped among Gulf states and has over 300 fighter jets

Late last week, the king of Jordan made headlines when he told journalists that he would support a military alliance in the Middle East that was similar to NATO.

“I would be one of the first people that would endorse a Middle East NATO,” King Abdullah II told US media outlet CNBC. “All of us are coming together and saying, ‘How can we help each other?’ … which is, I think, very unusual for the region.”

Similar rumors about the creation of an “Arab NATO” also came from other quarters.

Earlier last week, Israel’s defense minister, Benny Gantz, said Israel had joined a new US-led network that he called the Middle East Air Defense Alliance, or MEAD. Gantz did not specify which Arab nations might also be involved. International media outlets, including Reuters and The Associated Press, were unable to fully verify the Israeli announcement or the title.

Then at the start of this week, The Wall Street Journal reported on secret meetings held in Egypt that saw military officials from Israel, Saudi Arabia, Qatar, Jordan, Egypt, the United Arab Emirates and Bahrain come together to discuss cooperating on defense.

Alliance for peace?

There are some good reasons for the creation of an “Arab NATO.”

The US, a primary guarantor of security in the Middle East, has been slowly withdrawing from the region for several years now, Ahmed el-Sayed Ahmed, an expert at the Al-Ahram Centre for Political and Strategic Studies in Cairo, told DW.

“Arabs are increasingly aware that their past bets on Western powers, especially the US, may not have been successful,” he said. “Now there’s a different approach to dealing with regional problems in order to achieve stability and improve the economy, especially after the COVID-19 pandemic and in light of [instability caused by] the Ukraine war. This attitude may best be described as the desire to have no problems in the region.”

The fact that Israel is involved is also noteworthy. Arab nations who fear aerial attack from Iran or Iranian proxies would like to share in Israel’s sophisticated air defense capabilities.

Streaks of light are seen as Israel's Iron Dome anti-missile system intercepts rockets launched from the Gaza Strip towards Israel.The Israeli military say almost all missiles fired at it are intercepted by its advanced Iron Dome system

And, Ahmed suggested, “the goal may also be to integrate Israel into a military alliance in the Middle East.” This would be a continuation of the improved contacts between Israel and its Arab neighbors that began with the so-called Abraham Accords in 2020, he said. The latter have led to a “normalization” of relations between Israel and some Arab nations.

What would an ‘Arab NATO’ look like?

Experts say any such defensive alliance is most likely to include the states that already have a relationship of some sort with Israel. That includes the signatories to the Abraham Accords — the UAE, Bahrain, Sudan and Morocco — as well as Jordan and Egypt, countries that already have existing diplomatic ties with Israel.

Saudi Arabia, Oman, Qatar and Kuwait could also play a role in the alliance, and the US, widely seen as brokering such a deal, would certainly also be involved.

Graphic showing relations in Middle East

Despite all of the conjecture though, observers advised caution, telling DW that it was unlikely that the Middle East would see the emergence of a genuine NATO-style allegiance anytime soon.

“There is a greater push towards broader regional cooperation at the moment,” agreed Becca Wasser, a fellow for the defense program at CNAS, the Center for a New American Security, a Washington-based think tank. “But I still think that this idea of an ‘Arab NATO’ is a bridge too far.”

“The idea of ​​an ‘Arab NATO’ has been put forward many times,” the Al-Ahram Centre’s Ahmed noted. “But to this day, it has never crystallized, and I think that, at least in the short term, it will not.”

Many attempts, many failures

The US — a major security guarantor in the Middle East, especially among the oil-producing Gulf states — has actually encouraged this kind of defense cooperation for decades.

For example, in the 1950s, there was the Central Treaty Organization, or CENTO, formed to counter possible Soviet expansion in the region. But it was never considered particularly effective and was dissolved in 1979.

Most recently, the US government under former President Donald Trump touted a Middle East Strategic Alliance, or MESA. The US under Barack Obama also had versions of such an alliance. Current US President Joe Biden is expected to discuss this topic during his upcoming visit to Saudi Arabia and Israel.

In the past, none of the plans for an “Arab NATO” were ever particularly successful. And in fact, many of the same conditions that caused them to fail still exist today.

First meeting of CENTO in 1959. Among others, Iran, Iraq, Turkey, the UK and the US were all members of CENTO

Logistically, there are interoperability issues — that is, different countries use different weapons systems and planes. There are fears that bigger and better-armed countries, like Saudi Arabia or Egypt, would dominate any alliance. And not every Arab country sees Iran as its greatest enemy; others, like Egypt, have varied political priorities.

The Israel-Palestine issue also continues to be a major stumbling block for Arab nations when it comes to cooperation with Israel. Saudi Arabia, for instance, has refused to establish closer ties with Israel because of this.

“The purported members [of any such alliance] still don’t trust one another, and the political relations among them are rough and uncertain,” Cinzia Bianco, a visiting fellow at the European Council on Foreign Relations, who focuses on Gulf state security, told DW. And, “without Saudi-Israeli normalization it would be quite difficult to progress.”

Smokes and flames rise from Saudi Aramco’s Jeddah oil depot in Saudi Arabia.In 2019, attacks by Iran-backed groups from out of Yemen knocked out around half of all Saudi oil production

It’s not just Israel either: “There are also still concerns and rivalries among many of the states in the Middle East, including between the Gulf countries,” added CNAS’ Wasser.

A defensive alliance like NATO would require sharing a lot of intelligence and information, Wasser pointed out. “For many of the states involved, that remains incredibly sensitive and they see it as impinging on their own sovereignty.”

‘Smoke and mirrors’

However, even if a genuine “Arab NATO” remains doubtful, there have been some new developments in the region.

“I think that on paper, we’ll see things like greater missile defense cooperation integrated across all these different states,” CNAS’ Wasser argued. “But that might be a bit of smoke and mirrors — cooperation without it being true cooperation.”

For example, she suggested, fresh information might be routed to the US, and the US would pass it on. “We’re more likely to see a sort of hub-and-spoke system that entails bilateral cooperation with the US, but in a multilateral context,” Wasser said.

NATO leaders gather for a group photo at the NATO summit in Madrid, Spain, Wednesday, June 29, 2022. .The North Atlantic Treaty Organization, or NATO, was formed in 1949 and now has 30 members

The ECFR’s Bianco agreed: “Discussions so far have centered around a niche topic of technical cooperation in aerial defense, things like synchronizing radars and developing a communication system to share early warning of an incoming threat,” she explained. “This specific file is not one where there is too much controversy or disagreement.”

As to whether this kind of cooperation might actually cause more problems if, for example, Iran saw it as a threat or thought its enemies were ganging up on it, Wasser remained optimistic.

“The intent here is largely deterrent in nature,” she said. “It’s intended to reassure the states of their own security in the face of attacks from Iran and its proxies. Of course,” she added, “deterrence is in the eye of the beholder, so there is some small risk. But I don’t think that risk is high at all because a true alliance, or a true defense pact, is unlikely to happen.”

Edited by: Timothy Jones

Dewtsche Welle

 

Πιερ Ασκί: Χονγκ Κονγκ: οι υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν

0

Πρώτη Ιουλίου του 1997 στο Χονγκ Κονγκ… Η βρετανική σημαία υποστέλλεται για τελευταία φορά, διπλώνεται και παραδίδεται στον πρίγκιπα Κάρολο υπό καταρρακτώδη βροχή. Εκατόν πενήντα πέντε χρόνια αποικιακής ιστορίας παίρνουν τέλος. Το ίδιο βράδυ, ο ουρανός γεμίζει πυροτεχνήματα. Η ατμόσφαιρα είναι γιορταστική.
Το 1997, για την παραχώρηση αυτή του Χονγκ Κονγκ στην Κίνα που διαπραγματεύτηκαν η Μάρκαρετ Θάτσερ με τον Ντενγκ Σιαοπίνγκ, οι απαισιόδοξοι είχαν άδικο. Όλες οι ενδείξεις ήταν καλές. Η Κίνα δεσμευόταν να σεβαστεί πενήντα χρόνια πολιτικής αυτονομίας του Χονγκ Κονγκ με το υπέροχο σύνθημα «Μια χώρα, δύο συστήματα». Το Πεκίνο βρισκόταν στο δρόμο οικονομικών μεταρρυθμίσεων που ήταν βέβαιο -αυτή ήταν η κυρίαρχη άποψη- ότι θα οδηγούσαν σε φιλελευθεροποίηση του πολιτικού του συστήματος. Οι Financial Times αναρωτιόντουσαν μήπως το Χονγκ Κονγκ θα επηρέαζε την Κίνα, όχι το αντίστροφο…
Πρώτη Ιουλίου του 2022. Ο Κινέζος Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ τιμά το Χονγκ Κονγκ με την παρουσία του. Για ένα μέρος του πληθυσμού, αυτή η επίσκεψη έχει τον χαρακτήρα της επιθεώρησης μετά τη νίκη. Η υπόσχεση της αυτονομίας για πενήντα χρόνια δεν τηρήθηκε ούτε μέχρι τη μέση του διαστήματος αυτού. Το δόγμα «Μια χώρα, δύο συστήματα» έγινε «Μια χώρα, ένα σύστημα», ή περίπου.
Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι πριν από μόλις τρία χρόνια το ένα τέταρτο των επτά εκατομμυρίων κατοίκων του Χονγκ Κονγκ βρισκόταν στους δρόμους για να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του; Ότι υπήρχε άλλοτε ελευθεροτυπία, μια ενεργή και δυναμική κοινωνία των πολιτών, μια πλουραλιστική πολιτική ζωή; Τίποτα τέτοιο δεν υπάρχει πλέον. Απόδειξη, ότι επικεφαλής τής εκτελεστικής εξουσίας στο έδαφος αυτό είναι από την 1η Ιουλίου ένας πρώην αρχηγός της αστυνομίας που επελέγη από το Πεκίνο, ο Τζον Λι.
Ο 28χρονος Νέιθαν Λόου, ένας από τους ηγέτες της αντιπολίτευσης, κατέφυγε στο Λονδίνο για να μη βρεθεί κι αυτός στη φυλακή. Σε ένα βιβλίο του με τίτλο «Ελευθερία», σκέπτεται τις χαμένες ελευθερίες. Και θυμίζει την εξόριστη Τουρκάλα δημοσιογράφο Ετζέ Τεμελκουράν, που στο βιβλίο της «Πώς να οδηγήσετε μια χώρα στον χαμό της» εξιστορεί τον τρόπο με τον οποίο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν οργάνωσε την υποχώρηση της Τουρκίας από τη δημοκρατία.
Οι ελευθερίες που απολάμβανε το Χονγκ Κονγκ κατέρρευσαν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα την ημέρα που αποφάσισε το Πεκίνο. Ο υπόλοιπος κόσμος σώπασε, παραιτήθηκε, κι ας αποτελεί η σινοβρετανική συνθήκη ένα διεθνές έγγραφο. Ο Λου Ουενφού, ένας συγγραφέας που έχει πια πεθάνει, είχε πει κάποτε ότι η επανάσταση χρειάζεται μικρά χαλίκια για να λειαίνουν τον δρόμο της και ότι ο ίδιος είχε την ατυχία να είναι ένα από αυτά τα «χαλίκια». Απέναντι στην κινεζική ισχύ, οι κάτοικοι του Χονγκ Κονγκ έχουν σήμερα την ίδια αίσθηση.

(*) O Πιερ Ασκί είναι αρθρογράφος του περιοδικού L’ Obs

(Πηγή: L’ Obs)

ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΡΥΦΑΙΩΝ

0

Ένα απόγευμα σαν το πρώτο της ιστορίας βρίσκει στεριά η πυξίδα της ψυχής. Είναι Σάββατο και άνοιξη, δύοντας η χιλιετία στη Λάρισα των Πρωτόθρονων Πέτρου και Παύλου. Πριν τη Δαμασκό μια ποιητική φωνή του φίλου Αποστόλη ΄΄κι ανοίγουν μάτια ανθρώπων στην έκπληξη της ζωής΄΄.

Υπάρχει ενορία να βαστάζει δάκρυα; Να ποτίζει χαρίσματα; Να φωλιάζει όνειρα… Η εκκλησιά εκεί γλυκαίνει αδιόρατα. Είναι ενθουσιασμός ή η αισθητική του ναού που συλλαβίζεται; Η αυτόχθονη οικειότητα ή το αδόκητο καλωσόρισμα; Μπορεί κι όλα μαζί. Θαμώνας σε τόπους πολλούς σαν αυτήν τη θαλπωρή άλλη δε βρήκα.

Δημιουργός εκ του μηδενός και εμπνευστής ο π.Δημήτριος, βοηθοί του σμιλεμένοι στο βιβλίο του Αρνίου: Βασιλική, Αφροδίτη και Γιώργος (θωρεί από ψηλά), Πολυξένη, Θεόδωρος… Ανεκτίμητος στο πέρασμά του ο λευίτης του στρατού π.Παντελεήμων. Πρόσωπα και φιλίες καλλωπίζουν, φιλοκαλικές αφηγήσεις ανασταίνονται. Άβατο σε πιστούς και άπιστους ενοίκους της αυτάρκειας. Η κοινότητα διανθίζεται σε μοναστηριακά στολίδια, ιχνηλατώντας ακριτικές Θερμοπύλες. Γίνεται και το παρεκκλήσι του Άι – Σπυρίδωνος συντροφιά, υπόγεια μαζεύεται ξαστεριά, ολόιδια η Αγία Ταβιθά που ελεεί όπως η ανεπαίσθητη αναπνοή μας. ΄΄Να υπάρχεις μόνο για ν’ αγαπάς και στο βαθμό που αγαπάς΄΄.

Όλα όμως στροβιλίζονται στο σύμπαν. έτσι και οι άνθρωποι μετοικίζουν, γερνούν, φεύγουν. Μόνη ασάλευτη παραμένει η ενορία στην Ευχαριστιακή της προσδοκία. ΄΄Ναὶ, Ἔρχομαι ταχύ. ̓Αμήν, ναὶ ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ΄΄ για τους αγαπημένους Σου. Για τον καθένα μας.

Βάσσος Ελευθέριος

Θεολόγος – φιλόλογος

 

 

Για να σώσετε το ΝΑΤΟ, καταστρέψτε το

0

politico.eu

Η διατλαντική συμμαχία χρειάζεται περισσότερα από μια επανεξέταση. Πρέπει να ξαναγεννηθεί.

MATTHEW KARNITSCHNIG

ΜΑΔΡΙΤΗ — Από ό,τι ακούγεται, η διατλαντική συμμαχία δεν ήταν ποτέ ισχυρότερη.

Στο τέλος αυτής, που οι ηγέτες σε όλη τη Δύση χαρακτήρισαν ως «ιστορική» σύνοδο κορυφής την Πέμπτη, η οποία περιελάμβανε δείπνα στο πολυτελές βασιλικό παλάτι της ισπανικής πρωτεύουσας και το θεαματικό μουσείο Πράδο, οι υπερθετικοί χαρακτηρισμοί πετούσαν απο δω και απο εκεί.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, αποκαλώντας τη σύνοδο κορυφής «μεταμορφωτική» και «ευρείας εμβέλειας», προέβλεψε στο τέλος της τριήμερης υπόθεσης ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν εκεί θα «διασφάλιζαν ότι η Συμμαχία μας θα συνεχίσει να διατηρεί την ειρήνη, να αποτρέπει τις συγκρούσεις και να προστατεύει τους ανθρώπους και τις αξίες μας».

Ωστόσο, αν κοιτάξει πέρα ​​από τα σκηνοθετημένα πισώπλατα μαχαιρώματα, τις χαρές και τα αυτοσυγχαρητήρια στη Μαδρίτη, μπορεί κανείς να δει ότι ενώ η ενότητα της συμμαχίας μπορεί να έχει ένα μίλι πλάτος, το βάθος της είναι μόλις μια ίντσα.

Η συλλογική αίσθηση σκοπού ποικίλλει όσο και τα 30 μέλη του.

Ξεκινήστε με το θέμα: Το ότι οι ηγέτες κατάφεραν να κηρύξουν τη Ρωσία —η οποία απειλεί την Ευρώπη, τουλάχιστον, από το 2007— ως την «πιο σημαντική και άμεση απειλή» για την ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα στον ευρωατλαντικό χώρο είναι περισσότερο σημάδι ότι είναι κύριοι του προφανούς παρά της μεγάλης στρατηγικής.

Το άλλο επίτευγμα που αναφέρθηκε από τον Στόλτενμπεργκ ήταν μια πολυανακοινωμένη συμφωνία για να φέρει τη Σουηδία και τη Φινλανδία στη Συμμαχία. Αυτό ήταν λιγότερο αποτέλεσμα υψηλής διπλωματίας και αμοιβαίας άμυνας παρά αυτό που θα μπορούσε ευγενικά να ονομαστεί εκβιασμός από την πλευρά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος Πρόεδρος κράτησε όμηρο την ένταξη του ζευγαριού λόγω της επιθυμίας του να αγοράσει νέα μαχητικά F-16 από τις ΗΠΑ — και πήρε αυτό που ήθελε.

Τέτοιες μηχανορραφίες στο πίσω μέρος κάνουν το ΝΑΤΟ να μοιάζει περισσότερο με μια ρακέτα προστασίας παρά με μια κοινότητα αξιών. Και για τι;

Η συγκρουσιακή συμπεριφορά του Ερντογάν προς τους συμμάχους ώθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες να σταθμίσουν την εγκατάλειψη της στρατηγικής αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ στη νότια Τουρκία πριν από λιγότερο από δύο χρόνια.

Πιστεύει κανείς πραγματικά ότι μπορεί να υπολογίζεται ότι θα στείλει στρατεύματα για να βοηθήσει τη Βαλτική σε περίπτωση ρωσικής εισβολής; Μετά βίας.

Η ένταξη στη συμμαχία του περιπετειώδους σουλτάνου και του ισχυρού άνδρα της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν, δεν υπονομεύει απλώς τον ισχυρισμό του ΝΑΤΟ ότι είναι μια κοινότητα φιλελεύθερων αξιών. Το κοροϊδεύουν.

Και δεν είναι οι μόνοι που υπονομεύουν τη νομιμότητα του ΝΑΤΟ.

Μέχρι την επίθεση της Ρωσίας, στις 24 Φεβρουαρίου, στην Ουκρανία, η Γαλλία και η Γερμανία εξακολουθούσαν να φαντασιώνονται τη «στρατηγική αυτονομία» – την αντίληψη ότι η Ευρώπη θα έπρεπε να απελευθερωθεί από τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας που επέτρεψαν στην ήπειρο να ανθίσει στη μεταπολεμική εποχή και αντ’ αυτού να αναλάβει τα ηνία της Ευρωπαϊκής ασφάλειας η ίδια.

Πράγματι, λίγες εβδομάδες πριν από τη ρωσική εισβολή, εξέχοντες Γερμανοί πολιτικοί, συμπεριλαμβανομένης της Annalena Baerbock, τώρα υπουργού Εξωτερικών, απαιτούσαν από τις ΗΠΑ να αποσύρουν όλες τις πυρηνικές κεφαλές τους από το γερμανικό έδαφος.

Όπως πάντα, η Ρωσία είχε τελικά μεγαλύτερη επιρροή στη σκέψη της Γερμανίας από την Ουάσιγκτον. Ό,τι κι αν σκεφτεί κανείς για τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, έπεισε τη Γερμανία να αλλάξει στάση. Μέσα σε μια νύχτα, οι ίδιοι Γερμανοί ηγέτες που για χρόνια είχαν αγνοήσει τις εκκλήσεις των ΗΠΑ να σταματήσουν να στερούν απο τον γερμανικό στρατό πόρους και να αρχίσουν να συνεισφέρουν περισσότερα στην άμυνα του ΝΑΤΟ, μεταμορφώθηκαν σε αληθινούς πιστούς.

Η Πρώτη Σύνοδος του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες 17 Σεπτεμβρίου 1949 | Nato/Getty Images

Ωστόσο, όπως όλες οι μεταμορφώσεις των αλεπούδων, η στιγμή της άφιξης της Γερμανίας μπροστά στον Ιησού μυρίζει περισσότερο φόβο παρά πεποίθηση. Ενώ όλες οι στρατιωτικές συμμαχίες σφυρηλατούνται σε διάφορους βαθμούς από φόβο, το ΝΑΤΟ έχει αναλωθεί από αυτό.

Η συνεκτική κόλλα δεν είναι μια ενότητα οράματος, αλλά το ένστικτο να κουκουλωθείς κάτω από την πυρηνική ομπρέλα της Αμερικής.

Αυτό δεν αρκεί για να το κρατήσει ενωμένο – ειδικά αν η Ουάσιγκτον αρχίσει να υποψιάζεται ότι αφήνεται να κάνει το μεγαλύτερο μέρος της άρσης βαρέων βαρών.

Δείτε την απάντηση-συνονθύλευμα στον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία. Κάποιος θα πίστευε ότι μια συμμαχία που βασίζεται σε μια υπόσχεση «να διαφυλάξει την ελευθερία, την κοινή κληρονομιά και τον πολιτισμό των λαών της» θα είχε ελάχιστο πρόβλημα να σφυρηλατήσει μια κοινή προσέγγιση για τη μεγαλύτερη απειλή για αυτό το ιδανικό από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αντίθετα, μεγάλο μέρος του ευρωπαϊκού κοινού παραμένει διχασμένο ως προς το πόσο μακριά πρέπει να φτάσει στην αντιμετώπιση του Πούτιν, εν μέρει επειδή οι δικές του κυβερνήσεις απέφευγαν να αναγνωρίσουν τον βαθμό στον οποίο κινδυνεύει ολόκληρη η ήπειρος.

Ενώ ορισμένες χώρες -ιδίως η Πολωνία, οι Βαλτικές, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο– υπήρξαν ιδιαίτερα γενναιόδωρες, άλλες δεν έχουν παραδώσει πουθενά αυτό που θα μπορούσαν να έχουν κάνει, ειδικά όσον αφορά τα τανκς και άλλα βαρέα όπλα. Εάν η Ουκρανία συνεχίσει να χάνει εδάφη και ζωές επειδή δεν μπορεί να αμυνθεί σωστά, η ευθύνη για την αποτυχία θα βρίσκεται ακριβώς στο ΝΑΤΟ.

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα προοιωνιζόταν καλό μέλλον για τη συμμαχία – ειδικά στην Ουάσιγκτον, όπου εκτός του Λευκού Οίκου η απογοήτευση απο την υπερβολική εξάρτηση των συμμάχων του ΝΑΤΟ απο τις εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ παραμένει απτή.

Μετά από τέσσερα χρόνια που ζούσαν σε ήσυχο τρόμο υπό τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, οι Ευρωπαίοι έχουν νανουριστεί σε μια ψευδή αίσθηση ασφάλειας υπό τον Τζο Μπάιντεν. Ισόβιος υπερασπιστής του Ατλαντισμού, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ανέλαβε την εξουσία με σκοπό να αντιστρέψει την πιο συγκρουσιασή προσέγγιση έναντι των συμμάχων που σημάδεψε τη θητεία του προκατόχου του.

Ο κίνδυνος είναι ότι ο Μπάιντεν, του οποίου οι προοπτικές για μια δεύτερη θητεία φαίνονται ολοένα και πιο ασταθείς, μπορεί να καταλήξει να είναι πιο ακραίος για την Ευρώπη από τον Τραμπ.

Οι ΗΠΑ ξοδεύουν περίπου το 3,5 τοις εκατό του ΑΕΠ τους για την άμυνα, υπερδιπλάσιο ποσοστό από τα περισσότερα μέλη του ΝΑΤΟ. Με τις ΗΠΑ να δεσμεύσουν ακόμη περισσότερα στρατεύματα και πόρους στην Ευρώπη, οι Αμερικανοί ηγέτες θα δέχονται τεράστια πίεση για να δικαιολογήσουν το κόστος στο κοινό, ειδικά εάν, όπως πολλοί αναμένουν, η χώρα διολισθήσει σε ύφεση. Ανεξάρτητα από το ποιος θα διαδρχθεί τον Μπάιντεν ως Αμερικανός πρόεδρος, είναι απίθανο να αλλάξει την ήπια θέση του για την Ευρώπη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον είναι πιθανό να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ, όπως απείλησε ο Τραμπ. Όμως, καθώς οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ με την Κίνα γίνονται πιο έντονες, οι μέρες της αντιπαράθεσης με τους Ευρωπαίους συμμάχους θα πρέπει να τελειώσουν.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ΝΑΤΟ δεν χρειάζεται απλώς την επανεξέταση που προανήγγειλαν άνθρωποι όπως ο Στόλτενμπεργκ. Πρέπει να ξαναγεννηθεί εντελώς.

Αντί να δίνει αόριστες υποσχέσεις, όπως έκανε αυτή την εβδομάδα, να «μοιραζόμαστε δίκαια τις ευθύνες και τους κινδύνους για την άμυνα και την ασφάλειά μας», το ΝΑΤΟ θα ήταν φρόνιμο να επιδιώξει πιο ριζικές μεταρρυθμίσεις. Αυτό δεν σημαίνει μόνο να στηρίζεται λιγότερο στις ΗΠΑ, αλλά και να επαναπροσδιορίζει τι είναι και τι δεν είναι το ΝΑΤΟ και να εφαρμόζει αυτό που κηρύττει.

Με απλά λόγια, εάν τα μέλη δεν τηρούν τους βασικούς δημοκρατικούς κανόνες, θα πρέπει να αναγκαστούν να απομακρυνθούν.

Ομοίως, όσοι δεν επιθυμούν να συνεισφέρουν στη δική τους άμυνα θα πρέπει να ενθαρρύνονται να αναζητούν τις εγγυήσεις ασφαλείας τους αλλού.

Στους στρατιωτικούς κύκλους, η τακτική της «καταστροφής μιας πόλης για να τη σώσεις» είναι αμφιλεγόμενη. Στην περίπτωση του ΝΑΤΟ, δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Bίντεο-σοκ: Αποκαλύφθηκε ομαδικός τάφος δεκάδων δολοφονημένων ρωσόφωνων σε υπόγεια δεξαμενή καυσίμων στο Λισιτσάνσκ

0

Απίστευτο έγκλημα πολέμου – Αποτρόπαιες και σκληρές εικόνες

Σοκ προκαλεί βίντεο το οποίο δημοσίευσαν πριν από λίγο οι ρωσικές δυνάμεις που εισήλθαν στο Λίσιτσανσκ και όπου αποκαλύπτει ομαδικό τάφο δολοφονημένων ρωσόφωνων πολιτών από Ουκρανούς νεοναζί, τους οποίους είχαν εκτελέσει με  δεμένα χέρια και μετά τους είχαν πετάξει μέσε σε δεξαμενές καυσίμων!

Το έγκλημα πολέμου του καθεστώς Ζελένσκι θυμίζει τις φρικτότερες ημέρες του ναζισμού και γενικότερα των ολοκληρωτικών καθεστώτων και οι Ρώσοι λένε ότι «Δεν θα μείνει ατιμώρητο».

Οι εικόνες είναι σοκαριστικές και τα δυτικά ΜΜΕ αποφεύγουν να τις παίξουν.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/binteo-sok-oi-rosikes-dynameis-vrikan-dekades-dolofonimenous-rosofonous-mesa-se-deksamenes-kaysimon/

ΕΚΤΑΚΤΟ: «Επίθεση της Κίνας στην Ουκρανία» λένε οι ΗΠΑ – Κτυπήθηκαν 600 «στόχοι» – Κυρώσεις Ουάσιγκτον σε Πεκίνο

0

«Βοηθάτε τους Ρώσους« λένε οι Αμερικανοί – «Δεν σας αφορά» απαντούν οι Κινέζοι

Οι ΗΠΑ επέβαλαν κυρώσεις σε πέντε κινεζικές εταιρείες και ερευνητικά ινστιτούτα ως αντίποινα για την υποτιθέμενη επίθεση της ειδικής μονάδας κυβερνοεπίθεσης του κινεζικού Στρατού σε στρατιωτικές και πυρηνικές εγκαταστάσεις της Ουκρανίας στο πλαίσιο της εισβολής της Ρωσίας, σύμφωνα με υπομνήματα των υπηρεσιών πληροφοριών που δημοσιοποίησαν οι “The Times”.

Οι κινεζικές εταιρείες είναι οι εξής:

1.Connec Electronic
2. King Pai
3.Sinno Electronics
4.Winninc Electronic
5. World Jetta (HK) Logistics

Το Υπουργείο Εμπορίου είπε ότι προχωρά στην τιμωρία τους και προσθέτει πέντε από τις εταιρείες σε μια μαύρη λίστα εμπορικών συναλλαγών γνωστή ως “Entity List”. Κατηγόρησε επίσης δύο κινεζικά ερευνητικά ινστιτούτα που βρίσκονται ήδη στη μαύρη λίστα από το 2018 ότι υποστήριξαν τον ρωσικό στρατό τις τελευταίες εβδομάδες.

Οι κυρώσεις επιβλήθηκαν μεν αιτιολογία ότι «υποστηρίζουν τον ρωσικό Στρατό και την αμυντική του βιομηχανία» επιτιθέμενοι σε περισσότερους από 600 ιστότοπους που ανήκουν στο υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας και άλλες υπηρεσίας

Τις πληροφορίες επιβεβαιώνουν αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Oι ΗΠΑ “φωτογραφίζουν” την ειδική μονάδα του κινεζικού Απελευθερωτικού Στρατού “Unit 61398”.

Η Διευθύντρια της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, Avril Haines τόνισε ότι «Η Κίνα βοηθά τη Ρωσία στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας και εμείς οφείλουμε να λάβουμε τα μέτρα μας».

Πιο αναλυτικά, η κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν πρόσθεσε για πρώτη φορά πέντε κινεζικές εταιρείες στη μαύρη λίστα εμπορίου λόγω της υποστήριξης της στρατιωτικής και αμυντικής βιομηχανικής βάσης της Ρωσίας.

«Η σημερινή δράση εναντίον αυτών των κινεζικών εταιρειών στέλνει ένα ισχυρό μήνυμα σε οντότητες και ιδιώτες σε όλο τον κόσμο ότι αν υποστηρίξουν τη Ρωσία, οι ΗΠΑ θα τους τιμωρήσουν είπε ο Alan Estevez, Βοηθός Υπουργός Εμπορίου.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν κατηγορήσει και ερευνητικά ινστιτούτα στην Κίνα ότι υποστηρίζουν τον ρωσικό στρατό μετά την έναρξη της εισβολής στην Ουκρανία, σε ένα από τα πρώτα απτά σημάδια ότι κινεζικές οντότητες βοηθούν τη Ρωσία ενάντια στις επιθυμίες της Ουάσιγκτον.

Τρεις από τις κινεζικές εταιρείες έχουν επίσης γραφεία σε άλλες χώρες, σε Ρωσία, Βιετνάμ, Λιθουανία και Βρετανία, δήλωσε το υπουργείο Εμπορίου. Αλλά τους ονόμασε οντότητες με «ουσιώδεις/πρωταρχικές δραστηριότητες στην Κίνα».

Το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας ανακοίνωσε ότι έχει υποβάλει αυστηρές διαμαρτυρίες στις ΗΠΑ καλώντας την Ουάσιγκτον να αποσύρει τις μονομερείς κυρώσεις και δεσμευόμενη να υπερασπιστεί τα συμφέροντα των κινεζικών εταιρειών.

Η Κίνα προέτρεψε τις ΗΠΑ να άρουν αμέσως τις κυρώσεις σε πέντε κινεζικές εταιρείες και να τερματίσουν τη «μακροπρόθεσμη δικαιοδοσία» και τις μονομερείς κυρώσεις κατά των κινεζικών εταιρειών.

Ο εκπρόσωπος Τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών Ζάο Λιτζιάν είπε: «Οι κυρώσεις με το πρόσχημα της υποστήριξης της στρατιωτικής και αμυντικής βιομηχανικής βάσης της Ρωσίας δεν έχουν βάση στο διεθνές δίκαιο ούτε εγκρίνονται από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ», είπε ο Ζάο.

«Είναι μια μονομερής κύρωση και μακροχρόνια δικαιοδοσία από τις ΗΠΑ. Η Κίνα είναι σθεναρά αντίθετη σε αυτό», σημείωσε ο Zhao.

«Η Κίνα και η Ρωσία διεξάγουν κανονική οικονομική και εμπορική συνεργασία στη βάση του αμοιβαίου σεβασμού, της ισότητας και του αμοιβαίου οφέλους, η οποία δεν πρέπει να υπόκειται σε παρεμβάσεις ή περιορισμούς από κανένα τρίτο μέρος», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου.

«Οι ΗΠΑ δεν πρέπει να υπονομεύουν τα νόμιμα συμφέροντα της Κίνας με κανέναν τρόπο όταν ασχολούνται με τις σχέσεις τους με τη Ρωσία. Η Κίνα θα διαφυλάξει αποφασιστικά τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντα των κινεζικών εταιρειών.

Προτρέπουμε τις ΗΠΑ να διορθώσουν αμέσως τα λάθη τους, να άρουν τις σχετικές κυρώσεις και να σταματήσουν τη μακροπρόθεσμη δικαιοδοσία και τις μονομερείς κυρώσεις κατά των κινεζικών εταιρειών, διαφορετικά θα υπάρξει απάντηση σε μεγαλύτερη κλίμακα από την Κίνα», κατέληξε ο Ζάο.

://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/ektakto-epithesi-tis-kinas-stin-oukrania-lene-oi-ipa-ktypithikan-600-stoxoi-kyroseis-ouasigkton-se-pekino/

Τόμας Φρίντμαν: Ο Τραμπ, ο Νετανιάχου και η ψυχή της Δημοκρατίας

1
THE NEW YORK TIMES

Το διακύβευμα των εκλογικών αναμετρήσεων που αναμένονται σε Ισραήλ και ΗΠΑ το ερχόμενο φθινόπωρο θα έχει να κάνει με την ίδια την «ψυχή της δημοκρατίας», όπως σημειώνει ο Τόμας Φρίντμαν σε άρθρο του για τους New York Times.

Το διακύβευμα των εκλογικών αναμετρήσεων που αναμένονται σε Ισραήλ και ΗΠΑ το ερχόμενο φθινόπωρο δεν θα έχει απλώς κομματικές διαστάσεις. Θα έχει να κάνει με την ίδια την «ψυχή της δημοκρατίας», όπως σημειώνει ο Τόμας Φρίντμαν σε άρθρο του για τους New York Times.

Στο Ισραήλ συνέβη κάτι αξιοσημείωτο πριν από έναν χρόνο. Οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας κατάφεραν να προχωρήσουν στον σχηματισμό ενός κυβερνητικού συνασπισμού, στον οποίο συμμετείχαν δεξιοί (το κόμμα Yamina του Ναφτάλι Μπένετ), αριστεροί (το Yesh Atid του Γιαΐρ Λαπίντ) και Άραβες μουσουλμάνοι (Raam).

Κατά την άποψη του Τόμας Φρίντμαν, αυτού του είδους οι συνασπισμοί αριστεράς – δεξιάς – κέντρου, που προχωρούν στη λήψη ρεαλιστικών αποφάσεων και στην επίτευξη συμβιβασμών που ξεπερνούν τους συνήθεις ιδεολογικούς πόλους, αποτελούν τον μοναδικό τρόπο αποτελεσματικής δημοκρατικής διακυβέρνησης σε μια εποχή ραγδαίας τεχνολογικής, δημογραφικής και κλιματικής αλλαγής όπως είναι η τρέχουσα.

Εάν η αριστερά και η δεξιά δεν έρθουν προς το κέντρο για να βρουν έναν τρόπο να κυβερνήσουν μαζί στο Ισραήλ και στην Αμερική, τότε αυτές οι δύο χώρες θα μείνουν στάσιμες, καθώς οι πολίτες και οι ηγέτες τους θα αποδειχθούν ανίκανοι να φέρουν σε πέρας όλα εκείνα τα μεγάλα και δύσκολα – στα μέτωπα της εκπαίδευσης, της μετανάστευσης, της βιομηχανίας κ.ά. – που απαιτούνται προκειμένου να μπορέσει μια χώρα να διανύσει περίοδο ευημερίας κατά τον 21ο αιώνα, όπως αναφέρει ο Φρίντμαν στο άρθρο του, επικρίνοντας τα μεγάλα κόμματα που αφιερώνουν τόσο πολύ ενέργεια στο να ξηλώνουν το ένα όσα έχει θεσπίσει το άλλο και αντίστροφα.

Η «πρωτοφανής» κυβέρνηση εθνικής ενότητας, που σχηματίστηκε στο Ισραήλ πριν από περίπου έναν χρόνο, τελικώς δεν κατάφερε να μακροημερεύσει. Κατέρρευσε προ ημερών, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για μια νέα εκλογική αναμέτρηση που αναμένεται να διεξαχθεί το προσεχές φθινόπωρο.

Σύμφωνα με τον Φρίντμαν ωστόσο, αυτή η κυβέρνηση κατάφερε κάτι ιστορικό. Απέδειξε ότι Ισραηλινοί Εβραίοι και οι Ισραηλινοί Άραβες μπορούν ήρεμα να κυβερνήσουν μαζί απαλλαγμένοι από το διχαστικό πνεύμα των υπερεθνικιστικών φωνών στις τάξεις των οποίων ο Φρίντμαν εντάσσει και τον πρώην πρωθυπουργό Νετανιάχου.

Ο Νετανιάχου είναι σαν τον Τραμπ, λέει ο Φρίντμαν. Οι δυο τους είναι πολιτικά αδέλφια από διαφορετικές μανάδες (political brothers from different mothers), όπως αναφέρει χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο των New York Times, Νετανιάχου και Τραμπ μοιράζονται μια προσέγγιση «καμένης γης» (scorched earth approach) στην πολιτική, που λέει ότι ο τρόπος με τον οποίο κερδίζεις και διατηρείς την εξουσία δεν είναι χτίζοντας έναν ευρύ συνασπισμό από μέσα προς τα έξω, αλλά αντιθέτως, κινητοποιώντας και ριζοσπαστικοποιώντας τη βάση σου ενάντια στον «άλλο» – και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας όλη αυτήν την αρνητική ενέργεια για να επιτεθείς στους θεσμικούς, μιντιακούς και δικαστικούς περιορισμούς με στόχο να αποσπάσεις την προσοχή του κοινού από τα πραγματικά προβλήματα.

Η νοοτροπία της τραμπικής ακροδεξιάς που κυνηγά τη «νίκη-με-κάθε-κόστος» αποτελεί κομμάτι μιας ευρύτερης τάσης βαθιά αντιδημοκρατικών αξιών. Εάν επικρατήσει αυτή η τάση, οι κοινωνίες θα διαλυθούν. Για αυτόν τον λόγο, η ψυχή της ισραηλινής δημοκρατίας και η ψυχή της αμερικανικής δημοκρατίας βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο στις επόμενες εκλογές, σημειώνει ο Φρίντμαν.

Πηγή: New York Times/Καθημερινή

Ντελιβεράς, καμαριέρα, πυροσβέστης, ναυτικός: Τα νέα πρόσωπα της γαλλικής Βουλής

1
Yael Braun-Pivet, newly-elected President of the National Assembly, is applauded by members of parliament as she delivers a speech after being elected during the opening session of the National Assembly in Paris, France, June 28, 2022. REUTERS/Sarah Meyssonnier

Βεργολιά Μαργαρίτα

Στους 577 βουλευτές, οι 302 είναι νέοι

Αρκετοί νέοι βουλευτές στη Γαλλία προέρχονται από την εργατική τάξη. Η συνολικότερη εικόνα της εθνοσυνέλευσης, από κοινωνικής και επαγγελματικής πλευράς των μελών της, δεν αλλάζει ωστόσο ριζικά

Η κυρίαρχη εικόνα των αστών βουλευτών με κοστούμια και γραβάτες φαίνεται ότι θα αργήσει να αλλάξει στη Γαλλία.

Παρ’ όλα αυτά οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές σηματοδότησαν -πέρα από την απώλεια της προεδρικής πλειοψηφίας  και την επαναβεβαίωση της τριχοτόμησης της γαλλικής πολιτικής σκηνής– μια σημαδιακή αλλαγή στον «χάρτη» της Βουλής.

Όχι μόνο ως προς τις πολιτικές ισορροπίες μεταξύ κομμάτων και ιδεολογικών ρευμάτων, αλλά και από πλευράς επαγγελμάτων και κοινωνικής θέσης αυτών που κάθονται από αυτή την Τρίτη στα έδρανα του ημικυκλίου.

Σε αυτά έχει πλέον βρει τη θέση της μια νέα «φουρνιά» βουλευτών με εντελώς διαφορετικά προφίλ από αυτά που χρόνια τώρα κυριαρχούν στη γαλλική εθνοσυνέλευση.

Πρόκειται για ανθρώπους του μεροκάματου ή της μικρομεσαίας τάξης, την οποία τώρα καλούνται να εκπροσωπήσουν με τη νέα ιδιότητά τους.

Προέρχονται πρωτίστως από τον συνασπισμό της ευρύτερης Αριστεράς NUPES, αλλά και από το ακροδεξιό κόμμα της Μαρίν Λεπέν, η οποία επιχείρησε επικοινωνικά μεν, μεθοδικά δε να κερδίσει σημαντικό κομμάτι της ψήφου της εργατικής τάξης.

Ακόμη και με τις νέες εισόδους πάντως οι εργάτες και οι υπάλληλοι εξακολουθούν να υποεκροσωπούνται στη γαλλική Βουλή. Σήμερα αποτελούν το 0,9% και το 4,5% αντίστοιχα, ενώ αποτελούν το 12,1% και το 16,1% του γαλλικού πληθυσμού.

Σε κάθε περίπτωση, η  αναλογία στις τάξεις του NUPES από τη μια, της ακροδεξιάς Εθνικής Συσπείρωσης της Μαρίν Λεπέν από την άλλη είναι πιο κοντά στην γαλλική κοινωνική πραγματικότητα. Στο μεν πρώτο είναι 2 και 7%, στη δε δεύτερη 7 και 11%.

Ιδού μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις…

Ρασέλ Κεκέ, καμαριέρα

Εκλεγμένη υπό τη «σκέπη» του NUPES ως υποψήφια της Ανυπότακτης Γαλλίας της ριζοσπαστικής Aριστέρας του Ζαν-Λικ Μελανσόν, η 48χρονη Ρασέλ Κεκέ είναι η πρώτη καμαριέρα που εκλέγεται βουλευτής στη γαλλική εθνοσυνέλευση, διαψεύδοντας τις δυσοίωνες για την ίδια εκλογικές προβλέψεις.

Μετανάστρια από την Ακτή Ελεφαντοστού, πολιτογραφημένη Γαλλίδα από το 2015, πρωτοστάτησε προ τριετίας σε απεργία στο ξενοδοχείο στο βορειοανατολικό Παρίσι όπου δουλεύει, δίνοντας μια εξαντλητική αλλά τελικά επιτυχημένη μάχη 22 μηνών για καλύτερες αμοιβές και συνθήκες εργασίας.

Τώρα ως βουλευτής υπόσχεται να γίνει «η φωνή όσων δεν ακούγεται η φωνή τους».

«Είμαι καμαριέρα, οικονόμος, φύλακας, βοηθός νοσηλευτή, βοηθός στο σπίτι», λέει χαρακτηριστικά: «εκπροσωπώ όλα αυτά τα αόρατα επαγγέλματα, που στη νέα εθνοσυνέλευση θα είναι ορατά».

Στη Βουλή έχουν επίσης εκλεγεί δύο πρώην καθαρίστριες, η 51χρονη Κατιανά Λεβαβασέρ και η 54χρονη Λιζέτ Πολέ. Αμφότερες είναι βουλευτίνες με το κόμμα της Λεπέν, υπέρ της οποίας η Κεκέ φέρεται να είχε κάνει αναδημοσιεύσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατά τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές του 2017.

«Πριν από μερικά χρόνια, μοιράστηκα στο Facebook αναρτήσεις που ουδόλως αντικατοπτρίζουν το ποια είμαι και τι πρεσβεύω σήμερα στον πολιτικό αγώνα μου», διευκρίνισε η αριστερή νυν βουλευτίνα, που βρέθηκε από νωρίς στο στόχαστρο μιας εκστρατείας λάσπης.

Έκτοτε «έμαθα πολλά από τη συνδικαλιστική μάχη που έδωσα», τόνισε.  «Ως βουλευτής της Ανυπότακτης Γαλλίας και του NUPES συμμερίζομαι απόλυτα τους αγώνες και τις αξίες τους».

 

Αντί Κερμπράτ, υπάλληλος τηλεφωνικού κέντρου

Το βράδυ της 19ης Ιουνίου, ο 32χρονος Αντί απάντησε ένα προς ένα τα εκατοντάδες συγχαρητήρια μηνύματα που έλαβε για την εκλογή του ως βουλευτής με την Ανυπότακτη Γαλλία.

Το κάνει άλλωστε καθημερινά στην επαγγελματική ζωή του, ως υπάλληλος τηλεφωνικού κέντρου σε πλατφόρμα οδικής βοήθειας.

Μέλος της LGBTQI+ κοινότητας, χαρακτηρίζει τον εαυτό του «ακτιβιστή της βάσης που τρέχει παντού, από πόρτα σε πόρτα». Κατά την προεκλογική εκστρατεία, υπήρξε πολλές φορές θύμα ομοφοβικού εκφοβισμού, απειλών και προσβολών.

«Κερμπράτ, ξέρουμε που μένεις» αναγραφόταν σε ένα από τα τουλάχιστον οκτώ ανάλογου ύψους σημειώματα που ο Αντί βρήκε τον τελευταίο καιρό έξω από το σπίτι του στη Νάντη, όπου είναι και η εκλογική περιφέρειά του.

Έλαβε αμέσως τη στήριξη της σοσιαλίστριας δημάρχου της πόλης του, καθώς και του κόμματός του. Ο ίδιος κατήγγειλε τα περιστατικά στην αστυνομία και δημόσια την κουλτούρα βίας και μισαλλοδοξίας στην περιοχή του.

Τώρα ετοιμάζεται να δώσει τον αγώνα του από τα βουλευτικά έδρανα. Εξέλιξη, που ούτε ο ίδιος έδειχνε αρχικά να το πιστεύει.

Ήταν μόλις την επομένη του β’ γύρου των βουλευτικών εκλογών της προπερασμένης Κυριακής που αποφάσισε να κλείσει ένα εισιτήριο τρένου για το Παρίσι,, για την πρώτη συνεδρίαση της ολομέλειας νέας Βουλής. «Όλατα δρομολογία ήταν γεμάτα», διαπίστωσε. «Βρήκα μόνο ένα στις 5 το πρωί»…

 

Ντιντιέ Λεμέρ, πυροσβέστης

Το 2017 η περιφερειακή εφημερίδα στον τόπο του, στην Αλσατία, τον είχε αναδείξει ως «Αλσατό της εβδομάδας».

Η αφορμή ήταν ο ζήλος που είχε δείξει τότε ο Ντινιέ να σώσει ενός ποδοσφαιριστή που είχε πάθει καρδιακή προσβολή την ώρα ενός αγώνα. Χωρίς δεύτερη σκέψη πήδηξε από τις κερκίδες στον αγωνιστικό χώρο και του έκανε μαλάξεις επί ένα τέταρτο, κρατώντας τον στη ζωή.

Γενικά, λέει, έχει στόχο να προσφέρει όπως μπορεί στους άλλους. Πυροσβέστης στο επάγγελμα, παντρεμένος με νοσοκόμα και πατέρας δύο παιδιών, δραστηριοποιείται εδώ και χρόνια πολιτικά σε τοπικό επίπεδο στην γενέτειρά του, στον νομό του Άνω Ρήνου.

Ανήκε μέχρι πρότινος στο μικρό κεντρώο κόμμα UDI. Πέρυσι ωστόσο εντάχθηκε στο νέο κεντροδεξιό κόμμα Ορίζοντες (Horizons) του πρώην πρωθυπουργού Εντουάρντ Φιλίπ. Το κόμμα ουσιαστικά δημιουργήθηκε για να προσελκύσει ψηφορόρους της Δεξιάς στο πολιτικό «στρατόπεδο» του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν.

Ήταν λοιπόν υπό τον συνασπισμό Μαζί -μεταξύ του μακρονικού LREM, του κεντρώου MoDem και των Οριζόντων- που ο Λεμέρ εξελέγη στα 46 χρόνια του βουλευτής.

Προτεραιότητά του υπό την νέα του ιδιότητα, τονίζει, είναι τα ζητήματα υγείας, ασφάλειας, νεολαίας και εκπαίδευσης.

 

Ζορίς Μποβέ, ντελιβεράς

Η εκλογή του στις 19 του μήνα ήταν έκπληξη ακόμη και για τον ίδιο.

Υποψήφιος βουλευτής με την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν στο Αλιέ της κεντρικής Γαλλίας, ο Ζορίς Μποβέ -ένας 29χρονος διανομέας τροφίμων- κατάφερε να εκλεγεί εξασφαλίζοντας στον δεύτερο γύρο το 50,22% των ψήφων έναντι του αντιπάλου του από το NUPES.

Στη λεπενική ακροδεξιά εντάχθηκε πριν από δύο χρόνια χωρίς να έχει ξανασχοληθεί ενεργά με την πολιτική.

«Προέρχομαι από τον κόσμο της εργατιάς», είπε στην περιφερειακή εφημερίδα La Montagne.  «Δουλεύω από τα 16 μου. Γνωρίζω τη ζωή του απλού πολίτη».

Τώρα που έγινε βουλευτής θέλει, τονίζει, να παλέψει για την περιοχή του που βρίσκεται αντιμέτωπη με την αποβιομηχάνιση και ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό πολιτών που ζει μέσα στη φτώχεια.

 

Πιερίκ Μπερτελό, ναυτικός

Είναι 23 ετών, ναυτικός και ψαράς από τη Δουνκέρκη.

Αν και δισέγγονος Γάλλου αντιστασιακού που εκτελέστηκε από τους ναζί το 1944, αποφάσισε να μπει στην πολιτική το 2020 σε τοπικό επίπεδο με το ακροδεξιό κόμμα της Μαρίν Λεπέν.

Διετέλεσε δημοτικός και περιφερειακός σύμβουλος, αρμόδιος μεταξύ άλλων «για την οργάνωση στρατιωτικών και πατριωτικών τελετών».

Την απόφασή του να ασχοληθεί με την πολιτική, λέει, διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό το μπούλινγκ που δέχτηκε ως «παχουλός και ομοφιλόφυλος» όταν σπούδαζε στη ναυτική ακαδημία στο Πα-ντε-Καλαί.

Δούλεψε για ένα διάστημα ως ναυτικός και εργάστηκε σε πολλές χώρες, μέχρι που έριξε «άγκυρα» στη Γαλλία, δουλεύοντας σε ακτοπλοϊκή εταιρεία που εκτελεί δρομολόγια στη Μάγχη.

Στο δεύτερο γύρο της 19ης Ιουνίου επικράτησε στην εκλογική περιφέρειά του έναντι της οικολόγου υποψήφιας με το NUPES.

Τώρα ως βουλευτής «θέλω να αποδείξω στους ανθρώπους ότι η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός», λέει, «και ότι η ωριμότητα είναι επιλογή».

 

Ζοζέ Μπορέν & Σεμπαστιάν Πεταβί

Εκλέχθηκαν βουλευτές με διαμετρικά αντίθετα κόμματα: ο μεν 50χρονος Ζοζέ με την ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση, ο δε 4χρονος Σεμπαστιάν με τους οικολόγους υπό τον αριστερό συνασπισμό του NUPES.

Αυτό όμως που τους ενώνει είναι ότι αμφότεροι εκπροσωπούν, μεταξύ άλλων, την κοινότητα των ΑμεΑ.

Με διακρίσεις στο bodybuilding και χορδιστής πιάνων στο επάγγελμα, ο Ζοζέ Μπορέν είναι ο πρώτος τυφλός βουλευτής της Γαλλίας. Γεννήθηκε με συγγενές γλαύκωμα και έχασε εντελώς την όρασή του το 2008.

Ως βουλευτής έχει στόχο του, τονίζει, «να ανοίξει τα μάτια των ανθρώπων για τις αναπηρίες».

Το ίδιος θα επιδιώξει και ο Σεμπαστιάν Πεταβί, ο οποίος έμεινε παραπληγικός από παιδί λόγο επιπλοκών έπειτα από μια εγχείρηση καρδιάς. Τώρα είναι ο πρώτος Γάλλος βουλευτής σε αναπηρικό καροτσάκι.

Το πόσο σημαδιακή θα είναι η θητεία του καταδεικνύει από μόνο του το γεγονός ότι θα ασκεί τα νέα του καθήκοντα -στην παρούσα φάση τουλάχιστον- καθήμενος αναγκαστικά δίπλα στους υπουργούς της κυβέρνησης Μακρόν.

Στο χαμηλότερο δηλαδή επίπεδο της αίθουσας της γαλλικής εθνοσυνέλευσης, η οποία δεν έχει μέχρι και σήμερα την κατάλληλη υποδομή για ΑμεΑ.

Μέχρι να λυθούν τα ζητήματα προσβασιμότητας, διαμορφώθηκε ειδικά γι’ αυτόν μια θέση με σύστημα για τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, ένα τάμπλετ και μικρόφωνο.

 

Η «χαρτογράφηση» της νέας Βουλής

Από τους συνολικά 577 βουλευτές, οι 302 είναι νέοι. Η ανανέωση ωστόσο είναι επί της ουσίας μόνο εν μέρει.

Πάνω από το 50% των μελών της νέας γαλλικής Βουλής -για την ακρίβεια οι 316- είναι ανώτερα στελέχη επιχειρήσεων ή δημοσίων υπηρεσιών, επαγγελματίες του πνευματικού και καλλιτεχνικού χώρου, επικεφαλής  εταιρειών με δέκα ή περισσότερους υπαλλήλους.

Ηλικιακά εν τω μεταξύ, υπό τη νέα σύνθεσή του, το νομοθετικό σώμα είναι ελάχιστα πιο… νεανικό από το προηγούμενο. Έχει μέσο όρο τα 48,5 έτη έναντι 48,8 έτη που ήταν το 2017. Είναι πάντως σαφώς χαμηλότερος από τα 54,6 έτη του 2012.

Τον τίτλο του μεγαλύτερου βουλευτή έχει σήμερα ένας 79χρονος, ενώ αυτόν του νεότερου κατέχουν δύο 21χρονοι, αμφότεροι του NUPES. Μάλιστα σπάνε το ρεκόρ της ακροδεξιάς γόνου και ανηψιάς της Μαρίν Λεπέν, Μαριόν Μερεσάλ, η οποία είχε εκλεγεί το 2012 βουλευτής στα 22 της χρόνια.

Όσο για τις γυναίκες της σημερινής Βουλής;

Αναδεικνύονται μεν σε ανώτατα αξιώματα της Γαλλικής Δημοκρατίας: η Ελιζαμπέτ Μπορν παραμένει πρωθυπουργός, τουλάχιστον προσώρας, η μακρονική Γιαέλ Μπρον-Πιβέ έγινε την Τρίτη η πρώτη θηλυκού γένος πρόεδρος της Βουλής, ενώ τέσσερις βουλευτίνες ορίστηκαν επικεφαλής Κοινοβουλευτικών Ομάδων, με την 35χρονη Ορόρ Μπερζέ να γίνεται η πρώτη στα χρονικά πρόεδρος κυβερνητικής παράταξης.

Ωστόσο η συνολική εικόνα που παρουσιάζει η νέα εθνοσυνέλευση είναι εντελώς διαφορετική και απέχει πολύ από τον νομικά κατοχυρωμένο στόχο για ισότιμη εκπροσώπηση των δύο φύλων.

Από 224 που ήταν το 2017, οι βουλευτίνες φέτος μειώθηκαν σε 215, φέρνοντας τη Γαλλία στην έβδομη θέση της σχετικής κατάταξης στις τάξεις των «27».

www.tanea.gr/2022/06/30/world/nteliveras-kamariera-pyrosvestis-naytikos-ta-nea-prosopa-tis-gallikis-voulis/

Αποκάλυψη: Έτσι φτάσαμε στην άρση του τουρκικού βέτο για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ

0

Το παρασκήνιο που οδήγησε στην άρση του τουρκικού βέτο για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ επιχειρεί να φωτίσει το πρακτορείο Reuters, (κείμενο Humeyra Pamuk).

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνεται, πρόκειται για μια συμφωνία που υπήρξε απόρροια εντατικών ζυμώσεων και της λελογισμένης εμπλοκής των ΗΠΑ, η οποία επικυρώθηκε τελικά στο ‘παρά πέντε’ της συνόδου κορυφής ενώ μέχρι και την τελευταία στιγμή βρισκόταν κυριολεκτικά ‘στον αέρα’.

Περιγράφοντας το σκηνικό που είχε διαμορφωθεί, ο υπουργός Εξωτερικών της Φινλανδίας P. Haavisto σημειώνει σε συνέντευξή του στο Reuters ότι μετά από δύο ώρες έντονων συζητήσεων την Τρίτη πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, οι ηγέτες συνέχιζαν την προσπάθειά τους να γεφυρώσουν ορισμένα δυσεπίλυτα σημεία που τους χώριζαν, επαναλαμβάνοντας, μηχανικά, τις θέσεις τους.

«Στη συνέχεια όμως είχαμε ένα διάλειμμα για καφέ κατά τη διάρκεια του οποίου προέκυψαν υπέροχες ιδέες με αποτέλεσμα προς το τέλος της συνάντησης να ήταν ευκολότερο να καταλήξουμε στο συμπέρασμα», εξιστορεί ο Haavisto.

Ήταν τόσο απροσδόκητη η σημαντική ανακάλυψη, που φάνηκε να κατέλαβε εξ απήνης ακόμη και αξιωματούχους της συνόδου κορυφής, παρατηρεί το δημοσίευμα.

Λίγες στιγμές αργότερα, οι ηγέτες της Τουρκίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας, μαζί με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, στάθηκαν δίπλα-δίπλα ενώ οι υπουργοί  υπέγραφαν ένα έγγραφο.

Τούρκοι αξιωματούχοι ξέσπασαν σε χειροκροτήματα, αλλά και πάλι κανείς δεν εξήγησε στους δημοσιογράφους περί τίνος επρόκειτο. Στην πραγματικότητα, το έγγραφο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά το μνημόνιο που έληξε ένα δράμα εβδομάδων, προσθέτει το δημοσίευμα.

Σημειώνεται ότι η συμβολή του Γενς Στόλτενμπεργκ (Stoltenberg) υπήρξε καίρια, καθώς ενθάρρυνε τους Τούρκους να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις, ενώ πίεσε επίσης τις δύο σκανδιναβικές χώρες να συμφωνήσουν σε ισχυρότερες δεσμεύσεις που επεδίωκε η Άγκυρα, ανέφεραν πολλές πηγές που τελούν σε γνώση των συνομιλιών.

«Στις Βρυξέλλες σημειώθηκε μεγάλη πρόοδος, αλλά μερικά βασικά θέματα έμειναν να αποφασιστούν από τους ίδιους τους ηγέτες», δήλωσε Τούρκος αξιωματούχος.

Συγκεκριμένα, τα δύο σκανδιναβικά έθνη δεσμεύτηκαν να μην υποστηρίξουν ομάδες που η Άγκυρα θεωρεί τρομοκράτες και να απαγορεύσουν δραστηριότητες του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και των διαφόρων θυγατρικών του, ανέφερε το κείμενο της συμφωνίας.

Σημειώνεται, ειδικότερα, ότι η Φινλανδία και η Σουηδία δεν θα υποστηρίξουν την κουρδική πολιτοφυλακή YPG της Συρίας. Οι δυτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας χαρακτηρίζουν το PKK ως τρομοκρατική ομάδα αλλά όχι το YPG, για το οποίο η Άγκυρα υποστηρίζει ότι είναι παρακλάδι του PKK, αλλά υπήρξε επίσης ο ακρογωνιαίος λίθος του συνασπισμού, υπό την ηγεσία των Κούρδων, στον οποίο βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό οι ΗΠΑ για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.

Οι δύο σκανδιναβικές χώρες έχουν επίσης δεσμευτεί να αντιμετωπίσουν τα εκκρεμή αιτήματα έκδοσης της Τουρκίας «γρήγορα και διεξοδικά», ενώ θα άρουν τους περιορισμούς τους στην πώληση όπλων στην Τουρκία.

Επισημαίνεται ακόμη ότι όταν ξέσπασε η κρίση τον Μάιο, οι αναλυτές υπέθεσαν ότι μια χειρονομία από την πλευρά των ΗΠΑ, όπως π.χ. η επίσπευση της πώλησης των μαχητικών αεροσκαφών F-16 που επιθυμεί η Άγκυρα, θα μπορούσε να βοηθήσει στην άρση του αδιεξόδου.

Ωστόσο η Ουάσιγκτον δήλωσε επανειλημμένα ότι αυτό δεν αποτελεί ένα διμερές ζήτημα με την Άγκυρα και κατέβαλε προσπάθεια να παραμείνει στο περιθώριο των συζητήσεων.

Αυτή ήταν μια σκόπιμη στρατηγική, ανέφερε σε δημοσιογράφους την Τρίτη ένας ανώτερος αξιωματούχος της αμερικανικής κυβέρνησης μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας, ώστε να αποφευχθεί η συμμετοχή της Ουάσιγκτον σε συνομιλίες κατά τις οποίες η Άγκυρα θα μπορούσε να είχε θέσει ζητήματα.

Με το σκεπτικό αυτό ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν (Biden) κατέβαλε ιδιαίτερη προσπάθεια για να «επιλέξει ο ίδιος τις στιγμές» που θα επενέβαινε προκειμένου να βοηθήσει τις δύο πλευρές  να ‘δώσουν τα χέρια’, ανέφερε ο αξιωματούχος.

«Οι Φινλανδοί και οι Σουηδοί προσέτρεξαν στη βοήθεια του προέδρου μόνον όταν έκριναν ότι ήταν απολύτως αναγκαίο», εξήγησε ο αμερικανός αξιωματούχος, προσθέτοντας ότι το τηλεφώνημα μεταξύ Biden–Erdogan έλαβε χώρα μόνον αφότου οι δύο σκανδιναβικές χώρες ζήτησαν από τον Αμερικανό πρόεδρο να επικοινωνήσει με τον Τούρκο ομόλογό του.

Μετά την τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ηγετών το θέμα θεωρήθηκε λήξαν και ο Erdogan αναχώρησε για τη Μαδρίτη, καταλήγει το δημοσίευμα.

ΠΗΓΗ: Reuters, Humeyra Pamuk – Nordic-Turkey deal took weeks of wrangling, and a U.S. nudge

https://hellasjournal.com/2022/07/apokalipsi-etsi-ftasame-stin-arsi-tou-tourkikou-veto-gia-tin-entaxi-tis-souidias-ke-tis-finlandias-sto-nato/

Οι άνθρωποι του Τζόνσον μπλεγμένοι σε σεξουαλικά σκάνδαλα: Και ο αρμόδιος για την κομματική πειθαρχία των Συντηρητικών

0

Ένα μέλος της κυβέρνησης του βρετανού πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον, αρμόδιο για την κομματική πειθαρχία των συντηρητικών βουλευτών, παραιτήθηκε έπειτα από κατηγορίες για θωπείες σε δύο άνδρες, προκαλώντας νέα προβλήματα στον ήδη εξασθενημένο από τα σκάνδαλα βρετανό ηγέτη.

Στην επιστολή παραίτησής του που φέρει χθεσινή ημερομηνία, ο αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Συντηρητικών Κρις Πίντσερ παραδέχεται πως είχε «πιεί υπερβολικά πολύ» και ζητάει συγγνώμη επειδή «ντρόπιασε τον εαυτό του και άλλα πρόσωπα».

Σύμφωνα με βρετανικά μέσα ενημέρωσης, ο 52χρονος συντηρητικός βουλευτής προχώρησε το βράδυ της Τετάρτης σε θωπείες σε δύο άνδρες, ο ένας από τους οποίους είναι βουλευτής, σε ιδιωτική λέσχη στο κέντρο του Λονδίνου, το Carlton Club, με αποτέλεσμα να γίνουν διαμαρτυρίες εναντίον του στο Συντηρητικό Κόμμα.

Αν και παραιτήθηκε από τα καθήκοντα του αναπληρωτή επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας, ο Κρις Πίντσερ παραμένει βουλευτής, πράγμα που προκάλεσε εκκλήσεις για την αποπομπή του από το κόμμα και για διεξαγωγή εσωτερικής έρευνας.

«Δεν υπάρχει περίπτωση να αγνοήσουν οι συντηρητικοί μια ενδεχόμενη σεξουαλική επίθεση», έγραψε στο Twitter η Άντζελα Ρέινερ, δεύτερη στην ιεραρχία του Συντηρητικού Κόμματος, του κύριου σχηματισμού της αντιπολίτευσης.

«Ο Μπόρις Τζόνσον οφείλει τώρα να πει πώς μπορεί ο Κρις Πίντσερ να παραμένει συντηρητικός βουλευτής», πρόσθεσε εκφράζοντας τη λύπη της για την «πλήρη υποβάθμιση των προδιαγραφών της δημόσιας ζωής» επί της πρωθυπουργίας του Τζόνσον.

Ο Κρις Πίντσερ, ο οποίος διορίσθηκε το Φεβρουάριο, είχε ήδη παραιτηθεί από τη θέση του αναπληρωτή επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας το 2017, όταν είχε κατηγορηθεί πως είχε κάνει σεξουαλικές προτάσεις σε έναν ολυμπιακό αθλητή και πιθανό υποψήφιο των συντηρητικών σε εκλογές.

Η υπόθεση αυτή προστίθεται σε μια σειρά άλλων υποθέσεων σεξουαλικού χαρακτήρα που έχουν φέρει τους τελευταίους μήνες σε δύσκολη θέση το κυβερνών κόμμα.

Ένας βουλευτής ύποπτος για βιασμό, που δεν κατονομάσθηκε, συνελήφθη και μετά απελευθερώθηκε με εγγύηση στα μέσα Μαΐου, ένας άλλος παραιτήθηκε τον Απρίλιο επειδή έβλεπε πορνογραφία στο κινητό τηλέφωνό του ενώ βρισκόταν στη Βουλή και ένας πρώην βουλευτής καταδικάσθηκε το Μάιο σε φυλάκιση 18 μηνών για σεξουαλική επίθεση σε 15χρονο.

Η κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον κλονίσθηκε επίσης από σκάνδαλα όπως αυτό των πάρτι που οργανώθηκαν στην Ντάουνινγκ Στριτ παρά τους περιορισμούς κατά της Covid-19 στη διάρκεια της πανδημίας, τα οποία στοίχισαν στον πρωθυπουργό μια πρόταση μομφής σε βάρος του, που καταψηφίσθηκε με μικρή διαφορά.

Ο Τζόνσον έχει ήδη πληρώσει ακριβά αυτά τα σκάνδαλα στις κάλπες, καθώς οι συντηρητικοί ηττήθηκαν τον Ιούνιο σε δύο αναπληρωματικές εκλογές.

Με πληροφορίες από AFP μέσω ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΓΑ
Ελλάδα Αθήνα 

https://hellasjournal.com/2022/07/i-anthropi-tou-tzonson-blegmeni-se-sexoualika-skandala-ke-o-armodios-gia-tin-kommatiki-pitharchia-ton-sintiritikon/

«Ο Ρ.Τ.Ερντογάν πήρε ότι ήθελε από την Σύνοδο του ΝΑΤΟ: Άδεια για εισβολή στην Συρία & F-16 Viper από ΗΠΑ» λένε οι Γερμανοί

1

Πώς το ΝΑΤΟ «ξέπλυνε» την Τουρκία προκείμενου να πετύχει την ένταξη Σουηδίας-Φινλανδίας

Μία εντελώς διαφορετική εικόνα από αυτήν που παρουσιάζουν τα ελληνικά ΜΜΕ, δίνουν τα μεγάλα γερμανικά ειδησεογραφικά πρακτορεία, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι η Τουρκία επικράτησε και επέβαλε τις απαιτήσεις της προκειμένου να ενταχθούν Σουηδία και Φινλανδία στο ΝΑΤΟ.

Όπως διαβλέπουν οι Γερμανοί ο Ρ.Τ.Ερντογάν κέρδισε τα τρία πράγματα που από την αρχή είχε θέσει ως εκ των ουκ άνευ προκειμένου να μην ασκήσει βέτο στην ένταξη των σκανδιναβικών χωρών στην Βορειοτλαντική Συμμαχία.

Έχει πάρει το «πράσινο» φως για μία νέα εισβολή στην Συρία, απέκτησε δικαίωμα προμήθειας σημαντικών οπλικών συστημάτων κυρίως από την Σουηδία αλλά και από την Φιλανδία, ενώ απέσπασε από τον αμερικανό πρόεδρο Τζο Μπάιντεν την υπόσχεση ότι θα του παραδοθούν τα αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη F 16 επιπέδου Viper (για την ακρίβεια 40 καινούρια και 80 παλαιότερου τύπου που θα εκσυγχρονιστούν).

Μάλιστα σε ότι αφορά την Συρία, αφού η συμμαχία και οι σκανδιναβικές χώρες αποδέχονται ότι οι Κούρδοι και τα ΡΚΚ-ΥPG είναι τρομοκράτες, άρα δικαιούται να πραγματοποιήσει επιχειρήσεις εναντίον τους στον ελεγχόμενο από αυτούς συριακό έδαφος.

Σε ότι αφορά τα αμερικανικά F-16 από την στιγμή που το θέλει ο Μπάιντεν, το Κογκρέσο το… ξεχνάμε.

Εύκολα παρακάμπτεται όταν χρειάζεται…

Οπότε κατ’ αυτόν τον τρόπο η Τουρκία δεν θεωρείται επισήμως εισβολέας, και άρα δε χρειάζεται να τύχει παρόμοιας απάντησης με αυτήν που έτυχε η Ρωσία για την στρατιωτική της επέμβαση στην Ουκρανία.

«Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Τουρκία επικράτησε με τις απαιτήσεις της στη διαμάχη για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ», σχολιάζει η  Neue Zürcher Zeitung (NZZ) τη σύνοδο κορυφής της Συμμαχίας στη Μαδρίτη και αναδημοσιεύει η DW. 

Οι Σκανδιναβοί όχι μόνο διαβεβαιώνουν ότι θα λάβουν αποφασιστική δράση κατά του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και των υποστηρικτών του. Υπόσχονται επίσης να μην παρέχουν υποστήριξη στις Κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) στη Συρία και στο κίνημα υπό την ηγεσία του ισλαμικού ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, το οποίο η Άγκυρα κατηγορεί για το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016.

Όμως, όσο κι αν ενοχλεί την Τουρκία η στήριξη των κινημάτων αυτών στις σκανδιναβικές χώρες, το ζήτημα είναι τελικά περιορισμένης σημασίας για την Άγκυρα, σημειώνει η εφημερίδα.

Στην πραγματικότητα, το βέτο του Ερντογάν μάλλον είχε σκοπό να εκβιάσει παραχωρήσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες σε δύο πολύ πιο σημαντικά ζητήματα, σχολιάζει η NZZ.

Πρόκειται για την παράδοση νέων μαχητικών αεροσκαφών F-16 που επιδιώκεται εδώ και μήνες και για το πράσινο φως για νέα επίθεση κατά των Κούρδων στη βόρεια Συρία, την οποία η Άγκυρα προετοιμάζει εδώ και εβδομάδες.

Την Τετάρτη, ο Ερντογάν είχε τουλάχιστον μια συνομιλία με τον Πρόεδρο Μπάιντεν. Θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες αν ο Μπάιντεν ανταποκριθεί στις επιθυμίες του Τούρκου προέδρου. Αν δεν συμβεί αυτό, ο θρίαμβος της Τουρκίας θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη και ως πύρρειος νίκη, εκτιμά η εφημερίδα της Ζυρίχης.

Περιθώρια για ερμηνείες

Ποιες ήταν οι αμερικανικές παραχωρήσεις προς την Τουρκία;

Η έκπληξη για την ξαφνική λύση του ζητήματος της ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ ήταν μεγάλη στη Μαδρίτη, σχολιάζει το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel.

Στις αρχές της εβδομάδας, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φρέναρε την προοπτική μιας γρήγορης συμφωνίας. Οι πιθανότητες επιτυχίας στις συνομιλίες μεταξύ του Τούρκου προέδρου, του προέδρου της Φινλανδίας Σάουλι Νιινίστο και της πρωθυπουργού της Σουηδίας Μαγκνταλένα Άντερσον θεωρούνταν μηδαμινές.

Η ανακούφιση το απόγευμα της Τρίτης ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν διαδόθηκε η είδηση ​​για λύση στη διαμάχη. Συγχαρητήρια ήρθαν μεταξύ άλλων από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, τον Καγκελάριο Όλαφ Σολτς και τον Βρετανό πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον. Ωστόσο, υπάρχει και κριτική, γιατί η συμφωνία με τον Ερντογάν έχει το τίμημα της, γράφει το περιοδικό.

Εκ πρώτης όψεως στο μνημόνιο μεταξύ των τριών χωρών μοιάζει να επικράτησε κυρίως ο Τούρκος Πρόεδρος που ζητούσε παραχωρήσεις από τους Βορειοευρωπαίους.

Τα μεγάλα σημεία κριτικής του – ο περιορισμός των εξαγωγών όπλων στην Τουρκία και η καταστολή του «τρομοκρατικού» PKK και των οργανώσεων που συνδέονται μ’ αυτό – λαμβάνονται πλήρως υπόψη. Στην πραγματικότητα, όμως, η διατύπωση του μνημονίου αφήνει περιθώρια για ερμηνείες, κρίνει το Der Spiegel.

Αντίθετα η εφημερίδα Tageszeitung (ΤΑΖ) του Βερολίνου εκτιμά ότι το κείμενο του τριμερούς μνημονίου μεταξύ Τουρκίας, Σουηδίας και Φινλανδίας είναι «λες και το έγραψε o ίδιος o Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου».

Ένα από τα «βασικά στοιχεία» του ΝΑΤΟ είναι η «ακλόνητη αλληλεγγύη και συνεργασία» στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, αναφέρει το κείμενο. Η Φινλανδία και η Σουηδία θα πρέπει να παράσχουν στην Τουρκία «πλήρη υποστήριξη για να αποτρέψουν απειλές για την εθνική της ασφάλεια».

Με τους όρους «τρομοκρατία» και «απειλή» φωτογραφίζονται εδώ οι δραστηριότητες κουρδικών ομάδων – όπως το PKK ή οι πολιτοφυλακές YPG – όχι όμως εκείνες των Τούρκων εθνικιστών ή ισλαμιστών, σχολιάζει η taz.

Τα αιτήματα έκδοσης της Τουρκίας θα αντιμετωπίζονται στο εξής «γρήγορα και διεξοδικά» και θα υπάρξουν σχετικές «διμερείς συμφωνίες». Μόλις υπεγράφη το μνημόνιο, η Άγκυρα υπέβαλε την πρώτη της αίτηση το πρωί της Τετάρτης: 33 «τρομοκράτες» υποστηρικτές του PKK και του Γκιουλέν θα πρέπει να παραδοθούν στις τουρκικές αρχές.

Για να περιοριστεί ο B.Πούτιν και η Ρωσία, οι ευρωπαϊκές και βορειοαμερικανικές δημοκρατίες παραδίδουν τώρα τους Κούρδους στην Τουρκία σχολιάζει η Τaz – τουλάχιστον συμβολικά. Αυτό για την εφημερίδα του Βερολίνου είναι ένα σημάδι ότι οι αξίες είναι τελικά προαιρετικές.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/o-r-t-erntogan-pire-oti-ithele-apo-tin-synodo-tou-nato-adeia-gia-eisvoli-stin-syria-kai-f-16-viper-apo-ipa-lene-oi-germanoi/

Κόλαση στην Οδησσό από ρωσικά πυραυλικά χτυπήματα – Οι Ρώσοι «σφίγγουν» και το Σεβέρσκ

0

Λισιτσάνσκ: Ουκρανικές ομάδες προσπαθούν να διαφύγουν μέσα από «άνοιγμα» 4 χλμ.

Οι ρωσικές πυραυλικές δυνάμεις έπληξαν την Οδησσό τις βραδυνές ώρες μετατρέποντας τη νύχτα σε ημέρα.

Κατά την επίθεση επλήγη κτίριο εννέα ορόφων το οποίο σύμφωνα με τους Ρώσους είχε αποθηκευμένα δυτικά όπλα και πυρομαχικά.

Οι Ουκρανοί το αρνούνται και λένε πως σκοτώθηκαν δέκα πολίτες αλλά στο παρελθόν πολλές φορές είχαν αποθηκεύσει οπλισμό σε σχολεία και νοσοκομεία ακριβώς επειδή θεωρούνται πολιτικοί στόχοι και να αποφύγουν τον βομβαρδισμό.

Στο Λισιτσάνσκ, όπου το Κίεβο έδωσε εντολή αποχώρησης των ουκρανικών δυνάμεων, έχουν εγκλωβιστεί περίπου 1.000 Ουκρανοί στρατιώτες οι οποίοι προσπαθούν να διαφύγουν μέσα από ένα κενό 4 χιλιομέτρων και να κατευθυνθούν στο Σεβέρσκ το οποίο όμως βρίσκεται και αυτό από χθες το βράδυ μέσα σε έναν ασφυκτικό ρωσικό κλοιό μετά την κατάληψη των Spirniye, Zolotarevka και Belaya Gora.

Οποιαδήποτε ουκρανική ομάδα εξέρχεται από Λισιτσάνσκ δέχεται καταιγισμό πυρών από το ρωσικό πυροβολικό.

Πλέον οι Ρώσοι δεν επιτρέπουν σε Ουκρανούς να διαφεύγουν καθώς δεν θέλουν να τους βρίσκουν αντιμέτωπους στην επόμενη πόλη που πρέπει να καταλάβουν οπότε η μόνη επιλογή που τους αφήνουν είναι η παράδοση άνευ όρων.

 

 

 

 

 

 

 

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/kolasi-stin-odisso-rosikoi-pyrayloi-epliksan-oukranikes-theseis-stin-poli/