Αρχική Blog Σελίδα 1928

Έξι χώρες του ΝΑΤΟ υπογράφουν συμφωνία συνεργασίας για την επόμενη γενιά ελικοπτέρου.- Μεταξύ τους και η Ελλάδα.

0

Τρίτη 16 Ιουνίου

Η Lockheed Martin και η Boeing έδωσαν την απάντησή τους σε έναν διαγωνισμό ελικοπτέρων επόμενης γενιάς του αμερικανικού στρατού στις αρχές του 2021. Η Ευρώπη ακολουθεί το παράδειγμα με έξι χώρες του ΝΑΤΟ να συναντώνται για να εξετάσουν ιδέες για ένα νέο σχέδιο αεροσκάφους. (Η καλλιτεχνική απόδοση είναι ευγενική προσφορά των Lockheed Martin και Boeing)
ΠΑΡΙΣΙ — Έξι χώρες του ΝΑΤΟ υπέγραψαν μνημόνιο κατανόησης στις 16 Ιουνίου για να εργαστούν από κοινού σε ιδέες για ένα ελικόπτερο επόμενης γενιάς σε μια συνάντηση των υπουργών Άμυνας της συμμαχίας στις Βρυξέλλες.

Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύουν 26,7 εκατομμύρια ευρώ, ή περίπου 28 εκατομμύρια δολάρια, για το έργο Επόμενης Γενιάς Rotorcraft Capability (NGRC), σύμφωνα με δήλωση του ΝΑΤΟ. Ο Καναδάς πιθανότατα θα είναι χώρα παρατηρητής.

«Σε συνεργασία με τη βιομηχανία, οι συμμετέχοντες θα ξεκινήσουν από ένα clean sheet ( απουσία υφιστάμενων περιορισμών ή δεσμεύσεων) για να εξερευνήσουν πώς να ταιριάξουν τις ανάγκες τους με την τελευταία τεχνολογία στην αγορά, εξετάζοντας επιλογές όπως η υβριδική και ηλεκτρική πρόωση, μια συστηματική αρχιτεκτονική ανοιχτού συστήματος και η παράδοση ριζικά βελτιωμένων χαρακτηριστικών πτήσης», αναφέρεται στην ανακοίνωση.

«Η μετάβαση στη φάση της σύλληψης της ιδέας θα καθορίσει πραγματικά τις απαιτήσεις με βάση τις απειλές που θα αντιμετωπίσουμε παγκοσμίως», δήλωσε στο Eurosatory ο συνταγματάρχης Alex Willman, σπόνσορ της πολεμικής αεροπορίας στη διεύθυνση μελλοντικών εκπληρώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου είπε στην εμπορική έκθεση άμυνας Eurosatory, μόλις μία ώρα αφότου οι χώρες υπέγραψαν τη συμφωνία.
«Αυτό που είναι συναρπαστικό για μένα είναι ότι αυτό είναι ένα από τα πρώτα αεροσκάφη καθαρού σχεδιασμού» (σσ χωρίς περιορισμούς και δεσμεύσεις), είπε, προσθέτοντας: «Το NGRC για μένα έχει να κάνει με την ικανότητα μετασχηματισμού, την παράδοση ενός αεροσκάφους ή της ατράκτου του ή ενός συστήματος που βασίζεται σε αρχιτεκτονική ανοιχτού συστήματος σε ψηφιακές ραχοκοκαλιές και έχει ως στόχο εμείς ως στρατιώτες και αεροπόροι να μπορέσουμε να τροποποιήσουμε αυτό το αεροσκάφος για να συμβαδίσουμε με τον ρυθμό της απειλής».

Οι χώρες θα εξετάσουν βελτιώσεις εμβέλειας και ταχύτητας για ένα ελικόπτερο μεσαίας ανύψωσης, την ικανότητα να λειτουργεί σε σενάριο ηλεκτρονικού πολέμου και μια ποικιλία άλλων χαρακτηριστικών που θα βελτιωθούν τα επόμενα δύο έως τρία χρόνια. Οι προβλεπόμενες αποστολές περιλαμβάνουν μεταφορά, ιατρική εκκένωση, έρευνα και διάσωση και επίθεση.

Η Ολλανδία είναι η πιο πρόσφατη χώρα που υπέγραψε στο πρόγραμμα NGRC, καθώς η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο υπέγραψαν επιστολές πρόθεσης να συμμετάσχουν στην προσπάθεια στα τέλη του 2020. Πολλές από τις εμπλεκόμενες χώρες θα δουν ελικόπτερά τους να φτάνουν στο τέλος της αναμενόμενης διάρκειας ζωής τους και ο στόχος είναι να βρεθούν με αεροσκάφη που θα τα αντικαταστήσουν έως το 2035.

Το νέο αεροσκάφος πρέπει να έχει αυτονομία χωρίς καύσιμα άνω των 1.650 χιλιομέτρων, με στόχο οκτώ ώρες αντοχής και χωρητικότητα φόρτωσης μεταξύ 10.000 και 17.000 κιλών (22.000 και 37.400 λίβρες, αντίστοιχα).

Ο στόχος είναι επίσης να αναπτυχθεί μια κοινή άτρακτος αεροσκάφους τόσο για χερσαίες, όσο και για εναέριες και θαλάσσιες παραλλαγές, αν και ο οργανισμός επιτρέπει τη δυνατότητα χωριστών πλατφορμών εάν μια κοινή άτρακτος αποδειχθεί πολύ αμφιλεγόμενη.

Η εργασία σε πολλά διαφορετικά έθνη είναι πρόκληση, δήλωσε ο Cyril Heckel, διευθυντής εξαγορών και ανάπτυξης του ΝΑΤΟ, στο συνέδριο.

«Μπορείς να μιλήσεις για αυτό και να το δεις σε ένα θεωρητικό αφηρημένο επίπεδο, το καταλαβαίνουν όλοι», είπε, αλλά «γίνεται λίγο πιο περίπλοκο και δύσκολο όταν προσπαθείς να μεταφράσεις αυτήν τη θεωρητική έκκληση σε πραγματική πρακτική δράση. Έξι κυρίαρχα έθνη μαζί, έχουν όλα διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας των ομοσπονδιακών γραφείων, προσέγγισης του θέματος, διαφορετικές δημοκρατικές προκαταλήψεις, διαφορετικούς μηχανισμούς χρηματοδότησης, διαφορετικές χρηματοδοτήσεις, διαφορετικούς κύκλους, ίσως και διαφορετικές σκέψεις για τις απαιτήσεις».

Ωστόσο, οι ευρωπαϊκοί εμπλεκόμενοι φορείς της αεροπορίας λένε ότι είναι η κατάλληλη στιγμή για τα προγράμματα ελικοπτέρων να αυξηθούν ξανά στην ήπειρο.

«Βρισκόμαστε στην αρχή μιας νέας εποχής για περιστροφικές πτέρυγες ή για κάθετη πτήση εδώ στην Ευρώπη», δήλωσε ο Roberto Garavaglia, ανώτερος αντιπρόεδρος στρατηγικής της Leonardo Helicopters, κατά τη διάρκεια πάνελ στις 15 Ιουνίου στην έκθεση Eurosatory.

Όχι μόνο τα ελικόπτερα πολλαπλασιάζονται στους στρατούς σε όλο τον κόσμο, αλλά είναι η πρώτη φορά από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν θεσπίστηκε το πρόγραμμα NH-90, που τα ευρωπαϊκά έθνη συζητούν νέες απαιτήσεις αεροσκαφών, σημείωσε.

Αναγνώρισε ότι για οποιοδήποτε μελλοντικό πρόγραμμα ελικοπτέρων, οι βιομηχανικοί εταίροι θα πρέπει να εργαστούν σκληρά για να ξεπεράσουν τις αναπόφευκτες διαφωνίες που έχουν προκαλέσει πολλά κοινά ευρωπαϊκά προγράμματα στο παρελθόν.

«Είναι πιο εύκολο να συνδυάσεις τις ικανότητες που μπορείς να αναπτύξεις στην Οκλαχόμα και το Μίσιγκαν από αυτές που μπορείς να αναπτύξεις μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας, επειδή έχουμε εκατοντάδες χρόνια ιστορίας και… δεν είμαστε ομοσπονδιακή ένωση», σημείωσε.

Ο Jerome Combe, επικεφαλής της Airbus για την πολιτική και τη στρατηγική προϊόντων, χαρακτήρισε το πρόγραμμα NGRC μια ευκαιρία για «επαναφορά καλύτερων συνεργασιών» και ανάπτυξη ενός πιο «γραμμικού» τρόπου συνεργασίας μεταξύ των εταίρων του κλάδου.

Η προσπάθεια υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ να τοποθετήσει ένα ελικόπτερο πολλαπλών ρόλων θα μπορούσε να προετοιμάσει τη βάση για έναν ανταγωνισμό μεταξύ των βιομηχανιών στροφείων με έδρα τις ΗΠΑ και την Ευρώπη.

Ο στρατός των ΗΠΑ σχεδιάζει να επιλέξει έναν νικητή μεταξύ της Bell και μιας ομάδας Sikorsky-Boeing για να κατασκευάσει το μελλοντικό αεροσκάφος επίθεσης μεγάλης εμβέλειας ή FLRAA, γύρω στον Σεπτέμβριο. Η υπηρεσία σχεδιάζει να θέσει το αεροσκάφος σε πεδίο το 2030.

defensenews.com

Γιώργος Τσουκαλάς: «ΤΑ ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ;»

0
του Γιώργου Τσουκαλά, Δικηγόρου Ηλείας
Erdogan, Biden, Johnson και οι συν αυτώ… Περιχαρείς, μετά τις εξ αποστάσεως, απειλές και κατάρες, αντάμωσαν σαν φίλοι, που ξαναβρέθηκαν ύστερα από μακρύ δρόμο και από πολύ καιρό. Η Σουηδία και η Φινλανδία, αφού υποχρεώθηκαν να συμβληθούν σε «Μνημόνιο Συνεννόησης» (Memorandum of Understanding, M.o.U.) με την Τουρκία, άρχισαν μια διαδικασία ένταξης στην συμμαχική ομήγυρη της Δύσης, που κάποτε εν τω μέλλοντι θα ολοκληρωθεί, με τις δυο σκανδιναβικές χώρες να καθίστανται κράτη μέλη στην Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ). Επιπρόσθετα, η Τουρκία ίσως παραλάβει από τις Η.Π.Α. την νέα τεχνολογία των πολεμικών αεροπλάνων F16, εν ευθέτω χρόνω, και αφού πρώτα επανέλθει ολόσωμη στην επικράτεια της Αμερικανικής Ειρήνης (Pax Americana), αποφεύγοντας αυτενέργειες στο Αιγαίο και στην Συρία. Διαπραγματεύτηκαν και συμφώνησαν! «Pacta sunt servanda», οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται, θα τους φώναζαν οι Λατίνοι, του νομοτεχνικού παρελθόντος, αν η βροντερή τους φωνή μπορούσε να ακουστεί μέσα στον χρόνο…
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ («ΜΝΗΜΟΝΙΟ») ΤΗΣ 28ης ΙΟΥΝΙΟΥ 2022, ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ.
Τι συμφώνησαν οι δυο ομογάλακτες χώρες της Σκανδιναβίας, η Σουηδία και η Φινλανδία, με την Τουρκία, προκειμένου η τελευταία να συναινέσει στην έναρξη της διαδικασίας ένταξής τους στην Συνθήκη της Ουάσιγκτον ή αλλιώς του Βορείου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ); Η τριμερής συμφωνία υπογράφηκε από τους Υπουργούς Εξωτερικών της Τουρκίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας, στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Μαδρίτη, την 28η Ιουνίου 2022.
Κατ’ αρχάς, συμφωνήθηκε η άρση της απαγόρευσης πώλησης όπλων (embargo) προς την Τουρκία, επί λέξει πως «πλέον δεν υφίσταται εν ισχύι κρατική απαγόρευση όπλων μεταξύ τους» («now there are no national arms embargoes in place between them»), ενώ η Σουηδία δεσμεύτηκε να μεταρρυθμίσει την εθνική της νομοθεσία προς αυτό το τέλος, καθώς οι μελλοντικές εξαγωγές όπλων από την Σουηδία και την Φινλανδία θα διεξάγονται όπως επιτάσσει η συμμαχική αλληλεγγύη και κατά το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 3 της Συνθήκης του Ουάσιγκτον (παρ. 7).
Δεύτερον, η εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση YPG/PYD των Κούρδων της Συρίας, και η οργάνωση FETO της εσωτερικής ισλαμικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας, ορίστηκαν ως απειλές κατά της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας («threats to its national security»), καθώς η Σουηδία και η Φινλανδία τις καταδίκασαν και υποσχέθηκαν να μην τις ενισχύουν, ενώ ταυτόχρονα αποκήρυξαν και καταδίκασαν απόλυτα κάθε μορφή τρομοκρατίας («reject and condemn terrorism in all its forms and manifestations, in the strongest terms»), όπως και κάθε τρομοκρατική οργάνωση που διενεργεί επιθέσεις κατά της Τουρκίας («unambiguously condemn all terrorist organisations perpetrating attacks against Turkiye») (παρ. 4).
Τρίτον, η εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση ΡΚΚ των Κούρδων της Τουρκίας επιβεβαιώθηκε ως τρομοκρατική, και η Σουηδία και η Φινλανδία δεσμεύτηκαν να αποτρέπουν τις δράσεις του ΡΚΚ και όλων των άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων και των παραφυάδων τους («commit to prevent activities of the PKK and all other terrorist organisations and their extensions, as well as activities by individuals in affiliated and inspired groups or networks linked to these terrorist organisations») (παρ. 5).
Η Σουηδία δεσμεύτηκε στην θέσπιση μίας αυστηρότερης αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας («further tightening of counter-terrorism legislation») (παρ. 6). Σε εφαρμογή των προρρηθέντων, οι τρεις χώρες δεσμεύτηκαν να προβούν σε μια δέσμη κοινών πράξεων, όπως στην συνέργεια των μυστικών τους υπηρεσιών, στην αυστηροποίηση της εθνικής νομοθεσίας της Σουηδίας και της Φινλανδίας κατά της τρομοκρατίας, στην μέριμνα για την διευκόλυνση της έκδοσης τρομοκρατών στην Τουρκία σε συμφωνία πάντοτε με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, στην εξιχνίαση από την Σουηδία και την Φινλανδία της χρηματοδότησης και της στρατολόγησης υπέρ του ΡΚΚ και των άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων, στην πάταξη της παραπληρόφορησης και της αποτροπής κατάχρησης των εθνικών νομοθεσιών της Σουηδίας και της Φινλανδίας ώστε να μην προάγονται οι τρομοκρατικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων δράσεων που υποκινούν σε βία κατά της Τουρκίας, καθώς και στην υποστήριξη της Τουρκίας ούτως ώστε να εμπλακεί στην Κοινή Ευρωπαϊκή Πολιτική Άμυνας και Ασφάλειας και να συμμετάσχει στο στρατιωτικό πρόγραμμα PESCO (παρ. 8 ).
Για την επίβλεψη της εφαρμογής των συμφωνηθέντων, θα ιδρυθεί έναν Μόνιμος Κοινός Μηχανισμός μεταξύ των τριών συμβαλλομένων κρατών (παρ. 9). Τέλος, η Τουρκία δέχτηκε να στηρίξει την πρόσκληση προς τις δυο υποψήφιες χώρες να γίνουν κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, επιβεβαιώνοντας την μακρόχρονη στήριξή της στην νατοϊκή πολιτική «ανοικτών θυρών» («Turkiye confirms its long-standing support for NATO’s Open Door policy, and agrees to support at the 2022 Madrid Summit the invitation of Finland and Sweden to become members of NATO») (παρ. 10).
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ «ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ» ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ; ΜΗ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ Η΄ ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗ;
Τι είναι τα «Μνημόνια Συνεννόησης» (Memorandum of Understanding, M.o.U.); Η κρατούσα γνώμη στην θεωρία του διεθνούς δικαίου των συμβάσεων, θεωρεί πως τα «Μνημόνια Συνεννόησης» (Memorandum of Understanding, M.o.U.) είναι τις περισσότερες φορές, συμφωνίες χωρίς νομική δεσμευτικότητα.
Όμως, αυτός ο κανόνας έχει και λαμπρές εξαιρέσεις! Πράγματι, στην διεθνή πρακτική, υπάρχουν «Μνημόνια Συνεννόησης» που όχι μόνον είναι νομικώς δεσμευτικές διεθνείς συμβάσεις, αλλά συχνά τρομερές «συνθήκες της Καρχηδόνας», μοιάζοντας σαν συμφωνίες χαραγμένες σε πέτρα από γρανίτη αντί για γραμμένες σε χαρτί – φερ’ ειπείν, η πανίσχυρη Συμφωνία Δανεισμού της Ελλάδας το 2010 ήταν ακριβώς «Μνημόνιο Συνεννόησης». Συνεπώς, υφίσταται και μια ελάσσονα γνώμη στην θεωρία του διεθνούς δικαίου, που θεωρεί τα «Μνημόνια Συνεννόησης» ως διεθνείς συμβάσεις ή συνθήκες, με νομική δεσμευτικότητα. Ανεξαρτήτως της ατέρμονης θεωρητικής διχογνωμίας, στην πράξη η νομική δεσμευτικότητα των «Μνημονίων Συνεννόησης» κρίνεται αναλόγως εκάστης περίπτωσης (ad hoc), και ως εκ τούτου, τα «Μνημόνια Συνεννόησης» κατατάσσονται σε μία ιδιόρρυθμη κατηγορία, μεταξύ των διεθνών συνθηκών και των μη δεσμευτικών διεθνών συμφωνιών. Μάλιστα, η νομική φύση τους εξαρτάται αφ’ ενός από την βούληση των συμβαλλομένων μερών να δεσμευτούν (animus contrahendi) αφ’ ετέρου από την σαφήνεια, τόσο των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων, όσο και των εννόμων συνεπειών των κανόνων που θέτουν.
Τοιουτοτρόπως, η διάγνωση για τον δεσμευτικό ή μη χαρακτήρα τους, γίνεται μέσα από τα κριτήρια που υπαγορεύουν οι μέθοδοι ερμηνείας των συνθηκών, όπως α) κατ’ εξοχήν και κυρίως, η πρόθεση των μερών να δεσμευτούν, και β) επικουρικώς, ο τύπος του εγγράφου, η πρακτική των μερών, το περιεχόμενο του εγγράφου, οι περιστάσεις κατά την σύνταξη και υπογραφή, και η σύμπτωση βουλήσεων των μερών. Ad hoc, κατά περίπτωση συνεπώς, κι εάν ένα «Μνημόνιο Συνεννόησης» συγκεντρώνει όλα τα προρρηθέντα κριτήρια – τα οποία ταυτίζονται με τα στοιχεία μιας διεθνούς συνθήκης – τότε η νομική του φύση είναι όμοια με αυτή των διεθνών συνθηκών. Αντιστρόφως, αν ένα «Μνημόνιο Συνεννόησης» δεν εμφορείται από αυτά τα στοιχειώδη γνωρίσματα, συνιστά μια μη δεσμευτική συμφωνία. Εν κατακλείδι, στους σύγχρονους γοργούς καιρούς, και εφ’ όσον πληρούνται ad hoc τα ανωτέρω χαρακτηριστικά των διεθνών συνθηκών, μυριάδες συμφωνίες που καλούνται «Μνημόνια Συνεννόησης», καθ’ όλα δεσμευτικές από τον χρόνο της υπογραφής τους, συνάπτονται με την συνοπτική διαδικασία αυτών των συμφωνιών απλοποιημένης μορφής που δεν απαιτούν επικύρωση.
H δε θέσμιση των «Μνημονίων Συνεννόησης» και η θέση σε ισχύ τους από της υπογραφής (ex nunc) συνιστά το σύγχρονο αντίδοτο στην παραδοσιακή, χρονοβόρα διαδικασία συνάψεως των συνθηκών μέσω αργόσυρτων επικυρώσεων από τα κοινοβούλια των συμβαλλομένων κρατών – αν και υπάρχουν ενίοτε συμφωνίες απλοποιημένης μορφής που τελικά καταλήγουν να επικυρώνονται και αυτές, κατά τον παραδοσιακό τρόπο και να ισχύουν έκτοτε (ex tunc).
Τέλος, είναι χαρακτηριστικό πως συμβάσεις απλοποιημένης μορφής, που υπογράφονται συνήθως από τους υπουργούς των εξωτερικών, συνάπτονται όταν υπάρχει κύρια συνθήκη – όπως εδώ, η Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ, 1949) – προκειμένου να γίνει μία επέκταση με κάποιους όρους, και για την ρύθμιση τεχνικών ζητημάτων, όπως ακριβώς με το «Μνημόνιο» της 28ης Ιουνίου 2022, μεταξύ Τουρκίας, Σουηδίας και Φινλανδίας.
Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ «ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ» ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΚΑΙ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ.
Τούτων δοθέντων, είναι νομικά δεσμευτική η τριμερής συμφωνία («Μνημόνιο», Memorandum, της 28ης Ιουνίου 2022), μεταξύ της Τουρκίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας; Το κρίσιμο γνώρισμα για την απόφανση είναι η βούληση νομικής δέσμευσης (animus contrahendi). Δεδομένου ότι η Τουρκία έχει πολύ μεγάλο συμφέρον από την εφαρμογή του ανωτέρω «Μνημονίου» με την Σουηδία και την Φινλανδία, καθώς για αυτήν τόσο το κουρδικό πρόβλημα όσο και το embargo όπλων, είναι ζωτικότατα ζητήματα, δεν χωρεί αμφιβολία πως θεωρεί (animus) πως το «Μνημόνιο» έχει απολύτως δεσμευτικό χαρακτήρα (animus contrahendi).
Άλλωστε, στις 30 Ιουνίου 2022, δυο ημέρες μετά την υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας, ο Erdogan δήλωσε πως η Σουηδία και η Φινλανδία πρέπει να εκπληρώσουν πρώτες τις δεσμεύσεις τους, μεταρρυθμίζοντας την εθνική τους νομοθεσία, και ακολούθως η Τουρκία θα επικυρώσει την ένταξή τους στην Συνθήκη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ). Προφανώς αν η Τουρκία δεν ικανοποιηθεί μέχρι κεραίας, οι δυο σκανδιναβικές χώρες δεν θα γίνουν τελικά κράτη μέλη του ΝΑΤΟ, καθώς το τουρκικό κοινοβούλιο δεν θα προβεί στην αναγκαία επικύρωση της ένταξής τους. Μάλιστα, το τριμερές μνημόνιο είναι ήδη εν ισχύι από της υπογραφής (ex nunc), ενόσω η Σουηδία και η Φινλανδία δεν έχουν ακόμη ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, και πριν από την ολοκλήρωση της επικύρωσης από τα κοινοβούλια. Εκτός από την βούληση δέσμευσης (animus contrahendi), θεσπίζονται με το τριμερές μνημόνιο δεσμευτικές νομικές υποχρεώσεις, που διέπονται από σαφήνεια, όπως η άρση απαγόρευσης πώλησης όπλων προς την Τουρκία (παρ. 7), ο χαρακτηρισμός των οργανώσεων YPG/PYD και FETO ως «απειλών κατά της εθνικής ασφάλειας της Τουρκίας», που θα τυγχάνουν μεταχείρισης από την Σουηδία και την Φινλανδία, παρόμοιας με όσα προβλέπονται για τις τρομοκρατικές οργανώσεις (παρ. 4), καθώς και νομικώς δεσμευτικές υποχρεώσεις, που το ακριβές νόημά τους συνάγεται ερμηνευτικά, όπως η ανάληψη της υποχρέωσης της Σουηδίας να αυστηροποιήσει την νομοθεσία της κατά της τρομοκρατίας (παρ. 6) – προφανώς και ερμηνευτικά, με αύξηση των ορίων των ποινών, και διευκόλυνση των εκδόσεων. Συμπερασματικά, το εν λόγω «Μνημόνιο» της 28ης Ιουνίου 2022 μεταξύ Τουρκίας, Σουηδίας και Φινλανδίας, είναι νομικώς δεσμευτικό, κατ’ εξοχήν επειδή τα συμβαλλόμενα μέρη το αντιλαμβάνονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, και θεωρούν πως νομικά δεσμεύονται (animus contrahendi), ενώ θα απαιτηθεί η πλήρης εφαρμογή του από την Σουηδία και την Φινλανδία (παρ. 4-9), άλλως η Τουρκία δεν θα τηρήσει την δική της υποχρέωση (παρ. 10), και δεν θα επικυρώσει την ένταξη των δύο σκανδιναβικών χωρών στην Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ).
Η ΔΥΤΙΚΗ, ΚΑΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. «ΑΝΘΡΑΚΕΣ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ!»
Στο έργο του Λουκιανού «Φιλοψευδής ή Απιστών», ο Τυχιάδης αντιδρά με οργή ανάμεικτη με απογοήτευση, σαν ο σοφός Αρίγνωτος αποδείχτηκε πως πιστεύει στα φαντάσματα, φωνάζοντας «Τι είναι αυτά, Αρίγνωτε, είπα, και συ η μόνη ελπίδα της αληθείας, να είσαι γεμάτος από καπνιά και φαντάσματα; Μας αποδείχθηκες άνθρακες ο θησαυρός, κατά την παροιμία!» («Τί τοῦτ’, ἔφην, ὦ Ἀρίγνωτε; Καὶ σὺ τοιοῦτος ἦσθα, ἡ μόνη ἐλπὶς τῆς ἀληθείας, καπνοῦ μεστὸς καὶ ἰνδαλμάτων; τὸ γοῦν τοῦ λόγου ἐκεῖνο, ἄνθρακες ἡμῖν ὁ θησαυρὸς πέφηνε», Λουκιανός, Φιλοψευδής 32). Αναλόγως, η δυτική αντίδραση ήταν πως η Τουρκία «γελάστηκε σαν τον χωριάτη, στην πόλη», πως «τυλίχτηκε σε μια κόλλα χαρτί» άνευ σημασίας, και στην Δύση μίλησαν για πολιτική συμφωνία, και πως το τριμερές μνημόνιο δεν είναι νομικώς δεσμευτική συμφωνία, και συνεπώς πως τάχα η Τουρκία δεν έριξε γονυπετή μπροστά στην βαρβαρότητά της τον σκανδιναβικό πρόμαχο του δυτικού κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Αναλόγως, η ελληνική αντίδραση υπήρξε ανεπίσημη μέσω πανηγυρικών διαρροών, πως τάχα δεν κράτησε μεγάλο χρονικό διάστημα η ιδιότυπη διαπραγμάτευση του Ερντογάν για το θέμα της ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας, πως η συμφωνία που επιτεύχθηκε δεν επηρεάζει την ελληνική πλευρά ούτε τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία, πως επιπλέον η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ενισχύει τον ευρωπαϊκό χώρο της Συμμαχίας και ενισχύει τη θέση της Ελλάδας. Έτσι, συσκοτίστηκε πως θα μπορούσε η Ελλάδα να εισέλθει και αυτή στην διαπραγμάτευση για την ένταξη των δύο χωρών, και να προβάλλει αρνησικυρία (veto) στην ένταξη τους, εάν ήραν – όπως τελικά έγινε – την απαγόρευση της πώλησης όπλων προς την Τουρκία. Συσκοτίστηκε στην Ελλάδα, πως πλέον ευκολότερα θα πωληθούν όπλα στην Τουρκία και από άλλες χώρες – όπως από την Γερμανία, τα γνωστά υποβρύχια που η Ελλάδα ζητά να μην παραδοθούν στην Τουρκία, ή ακόμη και από τις Η.Π.Α. οι οποίες έχουν ανακρούσει πρύμναν αναφορικά με τους εξοπλισμούς της Τουρκίας και πλέον επιδιώκουν να άρουν τους περιορισμούς στις πωλήσεις όπλων στην χώρα αυτή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα εθελοτυφλεί όταν δεν αντιλαμβάνεται την σημασία του τριμερούς μνημονίου για το μέλλον της, καθώς δυσκολότερα θα μπορεί πλέον να απαιτεί την απαγόρευση πώλησης όπλων στην Τουρκία, και συνεπώς η Ελλάδα μπορεί να χάσει το προβάδισμα στους εξοπλισμούς έναντί της. Συν τοις άλλοις, όσοι περιγέλασαν την Τουρκία για την αποτυχία της, δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στο «Μνημόνιο» και συνεπώς η γνώμη τους είναι νομικώς αδιάφορη (res inter alios acta), καθώς το σημαντικό είναι εάν τα ίδια τα συμβαλλόμενη μέρη, η Σουηδία, η Φινλανδία και η Τουρκία, θεωρούν πως δεσμεύονται (animus contrahendi) και όχι πως κρίνεται η συμφωνία τους από τρίτους.
Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ.
Η ασάφεια, λένε, είναι υπέρ του ισχυρού. Την επόμενη ημέρα από την υπογραφή της τριμερούς συμφωνίας, η Τουρκία εγχείρισε στην Σουηδία και την Φινλανδία μια λίστα με καμιά εβδομηνταριά ονόματα Κούρδων και αντιφρονούντων προς έκδοση. Αν και το «Μνημόνιο» είναι ήδη σε ισχύ, και οι δυο σκανδιναβικές χώρες δεν αρνούνται την νομική δεσμευτικότητά του, αντέτειναν πως τα αιτήματα αυτά θα κριθούν από τα δικαστήριά τους, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες δικαίου. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η πρώτη νομική διαφορά ανάμεσα στην Τουρκία και στην Σουηδία και την Φινλανδία έχει ήδη γεννηθεί, σχετικά με την ερμηνεία της μεταξύ τους συμφωνίας, και αναμένεται ο χρόνος να δείξει πως τελικά θα εφαρμοστεί το εν λόγω «Μνημόνιο». Πάντως, προεξοφλείται ένα αέναο και κοπιώδες ανατολίτικο παζάρι που δύσκολα θα καταλήξει σε τίποτα άλλο παρά στην πλέρια ικανοποίηση της Τουρκίας – η οποία άλλωστε κρατά και «τα κλειδιά του Παραδείσου» της ένταξης των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ.
Όσο διαρκεί εις το διηνεκές, η μη ένταξη των δύο σκανδιναβικών χωρών λόγω της μη επικύρωσης της ένταξης από το τουρκικό κοινοβούλιο, επί τη βάσει της διένεξης για το τριμερές μνημόνιο, τόσο η Ρωσία του Putin θα αισθάνεται ικανοποιημένη στα συμφέροντά της χάριν στην βυζαντινή διπλωματία της Τουρκίας.
Πράγματι, ο Erdogan κράτησε ταυτόχρονα «και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο», αφού ενόσω η Τουρκία παρουσιάστηκε πως σπεύδει στο δυτικό μαντρί, υπογράφοντας τάχιστα υπέρ της ένταξης της Σουηδίας και της Νορβηγίας στο ΝΑΤΟ, άλλο τόσο η Τουρκία πρόκειται να παρακωλύσει την ένταξη αυτή όσο χρειαστεί για την Ρωσία, απαιτώντας από τις δυο σκανδιναβικές χώρες «τον ουρανό με τ’ άστρα». Έτσι, η Τουρκία θα συνεχίσει επιδέξια να πατά σε δυο βάρκες, μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Άλλωστε, η ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί συντομότερα από τον επόμενο χρόνο, και μέχρι τότε ίσως και ο πόλεμος της Ουκρανίας με την Ρωσία να έχει κριθεί – και αναλόγως ο Putin να αντιδράσει στην ένταξη ή μη τελικά των δύο σκανδιναβικών χωρών. Πάντως σε έναν χρόνο, θα έχουν γίνει σίγουρα εκλογές στην Τουρκία, οπότε ο Biden θα εξετάσει αναλόγως του νικητή εάν θα εκσυγχρονίσει τα F16 της Τουρκίας όπως υποσχέθηκε τις προάλλες στον Erdogan θέτοντάς του ως όρο να επανέλθει στην σκέπη της αμερικανικής ειρήνης και αποφεύγοντας πρωτοβουλίες κατά της Ελλάδας και της Συρίας. Στο τέλος του χρόνου εξάλλου θα λήξει και η θητεία του γερουσιαστή Robert Menendez που αρνείται να εγκρίνει την πώληση όπλων στην Τουρκία, και άρα τότε θα συγκεκριμενοποιηθεί η απάντηση στο ζήτημα. Όλα αυτά που άγουν ;
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ, ΚΥΡΙΕ ΛΩΡΕΝΣ! «Merry Christmas, Mister Lawrence!»
«Καλά Χριστούγεννα, κύριε Λώρενς!» έλεγε μέσα στον τροπικό καύσωνα της μακρυνής Ανατολής, ο αλλόθρησκος ανθρωποφύλακας στον τυραννισμένο δυτικό έγκλειστο, με κάποια μεταμέλεια της ύστατης ανθρωπιάς ανάμεικτη με ακατάβλητη στοχοπροσήλωση στην ειρκτή. Αναλόγως, θα μπορούσε να ευχηθεί στην Δύση η Τουρκία, βάσει όσων συμφωνήθηκαν με την τριμερή συμφωνία με την Σουηδία και την Φινλανδία, κατόπιν της τελευταίας Συνόδου των Συμμάχων – καθώς όσα οραματίστηκαν αναμεταξύ τους, θα καταφθάσουν, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2022, αλλά ίσως και πιο πέρα απ’ το 2023…
Μπορεί να είναι εικόνα 3 άτομα και κείμενο που λέει "ΤΑ ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ; Û Facebook Tsoukalas"

Six NATO countries sign agreement to collaborate on next-gen helo

0

Lockheed Martin and Boeing pitched their answer to a U.S. Army next-gen helo competition in early 2021. Europe is following suit with six NATO countries coming together to look at concepts for a new aircraft design. (Artistic rendering courtesy of Lockheed Martin and Boeing)

PARIS — Six NATO countries signed a memorandum of understanding to jointly work on concepts for a next-generation helicopter on June 16 at a meeting of alliance defense ministers in Brussels.

France, Germany, Greece, Italy, the Netherlands and the United Kingdom are committing €26.7 million, or roughly $28 million, for the Next-Generation Rotorcraft Capability (NGRC) project, according to a NATO statement. Canada will likely be an observer nation.

“In cooperation with industry, the participants will start from a clean sheet to explore how to match their needs with the latest technology on the market, looking at options such as hybrid and electric propulsion, a systematic open system architecture and the delivery of radically improved flight characteristics,” the statement reads.

“Moving into the concepts phase is really going to define the requirements based against the threats that we’re going to be facing globally,“ Col. Alex Willman, capability sponsor of combat aviation within the U.K.’s futures directorate, said at the Eurosatory defense trade show here, just an hour after the countries inked the deal.

“What’s exciting for me is this is one of the first clean-sheet-design aircraft,” he said, adding: “NGRC to me is about transformation capability, delivering an aircraft or an airframe or a system that is an open system architecture based on digital backbones and is aimed for us as soldiers and airmen to be able to modify that aircraft to keep up with the pace of the threat.”

The countries will look at range and speed improvements for a medium-lift helicopter, the ability to operate in an electronic warfare scenario and a variety of other attributes that will be refined over the next two to three years. The envisioned missions include transportation, medical evacuation, search and rescue, and assault.

The Netherlands is the most recent nation to sign onto the NGRC program, as France, Germany, Greece, Italy, and the United Kingdom signed letters of intent to participate in the effort in late 2020. Many of the countries involved will see helicopters reaching the end of their expected service life, and the goal is to come up with aircraft to replace them by 2035.

The new aircraft must have an unrefueled range of more than 1,650 kilometers, with a target of eight hours endurance and a load capacity between 10,000 and 17,000 kilograms (22,000 and 37,400 pounds, respectively).

The goal is also to develop a common airframe for both land, air and maritime variants, although the agency allows for the possibility of separate platforms if a common airframe proves too contentious.

Working across several different nations is challenging, Cyril Heckel, NATO acquisition and development manager, said at the conference.

“You can talk about it and look at it in a theoretical abstract level, everybody gets it,” he said, but “it becomes a little bit more complicated and tricky when you’re trying to translate this theoretical appeal into actual practical action. Six sovereign nations together, they all have different ways how federal offices work, approach to the topic, different democratic biases, different funding mechanisms, different funding, different cycles, maybe also different thoughts about requirements.”

But European aviation stakeholders say the time is right for helicopter programs to rise again on the continent.

“We are at the start of a new era for rotary-wing or for vertical flight here in Europe,” said Roberto Garavaglia, Leonardo Helicopters senior vice president for strategy, during a June 15 panel at the Eurosatory exhibition.

Not only are helicopters proliferating in militaries around the world, but it’s the first time since the early 1980s, when the NH-90 program was established, that European nations are discussing new aircraft requirements, he noted.

He acknowledged that for any future helicopter program, industry partners will have to work hard to overcome the inevitable workshare disputes that have tripped up many a joint European program in the past.

“It’s easier to combine the capabilities that you can develop in Oklahoma and Michigan than those which you can develop between France and Italy, because we have hundreds of years of history, and … we are not a federal union,” he noted.

Jerome Combe, Airbus lead for product policy and strategy, called the NGRC program an opportunity to “reset better partnerships” and develop a more “linear” way to work together among industry partners.

The NATO-led effort to field a multirole helicopter could be setting the stage for a competition between U.S.- and European-based rotorcraft industries.

The U.S. Army plans to select a winner between Bell and a Sikorsky-Boeing team to build its Future Long-Range Assault Aircraft, or FLRAA, around September. The service plans to field the aircraft in 2030.

defensenews.com

Ο μικρομεγαλισμός των «βορειο-μακεδόνων» θεωρεί υπεύθυνη τη Γαλλία για τις διαφορές τους με τη Βουλγαρία !

0

 

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου [email protected]    www.kalkis.eu

Ο γράφων απεχθάνεται τους μεγαλισμούς ακόμα κι όταν προέρχονται από χώρες που εξ αντικειμένου είναι μεγάλες (π.χ ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα), διότι εμπεριέχουν μια αλαζονεία η οποία φυσικά δεν είναι αρετή. Κατά μείζονα λόγο αποστρέφεται τους μικρομεγαλισμούς που εκφράζονται ενίοτε και με υστερικό τρόπο (όπως είδαμε χθες βράδυ στα ρεπορτάζ από τα Σκόπια στους τηλεοπτικούς δέκτες μας) από χώρες που εξ ορισμού είναι μικρές, όπως τη Βόρεια Μακεδονία. Γιατί λέει ότι ο Μακρόν, εκ παραδρομής, τους αποκάλεσε «Βορειο-μακεδόνες», ενώ αυτοί είναι «πούροι» (ακραιφνείς δηλαδή) Μακεδόνες με τρία κεφαλαία Μ. Κι ας έχουν στις τάξεις τους Αλβανούς, Βουλγάρους, Σλάβους, κομμουνιστογενείς έλληνες, κλπ. κλπ. κι η επίσημη γλώσσα τους (πλην της αλβανικής) λέει είναι η Μακεδονική, ακριβώς δηλαδή η ίδια που μιλούσε ο Μέγας Αλέξανδρος !!! Ενώ οι γείτονές τους Βούλγαροι ισχυρίζονται (λίγο καθυστερημένα βέβαια) ότι ομιλούν «μια παραλλαγή της βουλγαρικής γλώσσας». Ως πότε άραγε θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους οι «πούροι Μακεδόνες» με τα ψέματα ; Ρίχνοντας νερό στο μύλο του ακροδεξιού υστερικού εθνικισμού του κόμματος του VMRO ;

Διαβάστε παρακάτω το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ των δυο κυριών για να διαπιστώσετε ότι ενώ η Γαλλική Προεδρία έκανε μια πρόταση διεξόδου από τον αδιέξοδο των βουλγαρο-σκοπιανών διαφορών, κι έτσι ήρθη το βέτο στην βουλγαρική βουλή, οι «πούροι Μακεδόνες» αποδίδουν ευθύνες στη Γαλλία για τις εν λόγω διαφορές, σύμφωνα με το δημοσίευμα των Katerina Kolozova και Elise Bernard στην ηλεκτρονική έκδοση της Journal du dimanche  με τίτλο : «Γιατί η Γαλλία θεωρείται υπεύθυνη για τις διαφωνίες μεταξύ Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας» (Pourquoi la France est désignée comme responsable dans les désaccords entre la Bulgarie et Macédoine du Nord), στις 30 Ιουνίου 2022. Η Katerina Kolozova (αριστερά), καθηγήτρια πολιτικής φιλοσοφίας, στη Σχολή ISSH στα Σκόπια και η EliseBernard (δεξιά), Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου, διευθύντρια σπουδών στο EuropaNova, αποκρυπτογραφούν πράγματι τις εντάσεις γύρω από την ένταξη των δυτικο-βαλκανικών Κρατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβανομένης και της Βόρειας Μακεδονίας.

Η Γαλλική Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (PFUE) τελείωσε με ένα ισχυρό σύμβολο : με την αναγνώριση του καθεστώτος του υποψηφίου της Ουκρανίας και της Μολδαβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) και, σε μικρότερο βαθμό, με την ψηφοφορία για την άρση του βουλγαρικού βέτο αναφορικά με τη Βόρεια Μακεδονία. Δυστυχώς, απέχουμε πολύ από το να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι θα υπάρξει μια ενθουσιώδης επερχόμενη διεύρυνση : οι φάκελοι που αφορούν τα Δυτικά Βαλκάνια, και τη Βόρεια Μακεδονία ειδικότερα, φαίνεται ότι τελειώνουν στο status quo ante (στην προγενέστερη κατάσταση). Αυτό εξηγείται από μιαν επιτυχή χειραγώγηση της ενημέρωσης, καθώς προκάλεσε σάλο, με βάση τη γενικευμένη άγνοια των ακολουθούμενων διαδικασιών για τη διεύρυνση της Ένωσης.

Η Βόρεια Μακεδονία ήταν το πρώτο κράτος της περιοχής που απέκτησε το καθεστώς υποψήφιας προς ένταξη στην ΕΕ χώρας στα τέλη του 2005, με τη διαδικασία προσχώρησής του να έχει έκτοτε παρεμποδιστεί από δύο γείτονες μέλη της ΕΕ, σε αντίθεση με τα άλλα υποψήφια κράτη. Η Ελλάδα άσκησε βέτο στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, όχι επί της ουσίας, αλλά επειδή θεωρούσε το όνομα «Μακεδονία» δικό της. Μόλις λύθηκε αυτό το πρόβλημα το 2019, ήταν η Βουλγαρία που αντιτάχθηκε στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, θεωρώντας τη Βόρεια Μακεδονία ως μέρος του ιστορικού της εδάφους και τη μακεδονική γλώσσα ως παραλλαγή της βουλγαρικής. Έτσι, η Βόρεια Μακεδονία, υποψήφια, δεν μπόρεσε ποτέ να επιδείξει την πρόοδό της όσον αφορά το κράτος δικαίου ή τα οικονομικά της πλεονεκτήματα για την Ένωση.

Το βουλγαρικό κοινοβούλιο ψήφισε τελικά υπέρ της άρσης αυτού του βέτο το βράδυ της 24ης Ιουνίου 2022, αφού το Συμβούλιο της ΕΕ το διαβεβαίωσε ότι θα εγγυηθεί τα συμφέροντά του στο πλαίσιο της ένταξης της Βόρειας Μακεδονίας. Ενώ θα περίμενε κανείς έναν ανανεωμένο ενθουσιασμό, την επόμενη μέρα, ο πρωθυπουργός της, Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι, απείλησε να αρνηθεί να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Ένωση, με το πρόσχημα ότι θα αρνιόταν τα επιχειρήματα της Βόρειας Μακεδονίας ως προς τις ιστορικές και γλωσσικές της ιδιαιτερότητες.

Γενικευμένη υστερία

Αυτή η εκπληκτική θέση εξηγείται από μια γενικευμένη υστερία, τις προηγούμενες ημέρες, στον Τύπο και στα κοινωνικά δίκτυα της Βόρειας Μακεδονίας που επικεντρώθηκε στην Γαλλική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (PFUE). Με βάση ένα έγγραφο εργασίας του Συμβουλίου της ΕΕ που διέρρευσε, η Γαλλία και η προεδρία της καταδικάζονται. Οι παραπάνω κυρίες αναφέρουν στο δημοσίευμά τους ότι το έχουν συμβουλευτεί αυτό το έγγραφο : επρόκειτο για ένα έγγραφο εργασίας με ημερομηνία 17 Ιουνίου 2022, πιο συγκεκριμένα ένα προσχέδιο (πρόχειρο) που σχετιζόταν με την πρόοδο της Βόρειας Μακεδονίας προς την έναρξη των διαπραγματεύσεων. Με σβησίματα επάνω του και διορθώσεις. Και δεν επρόκειτο να δημοσιοποιηθεί. Αυτό όμως το πρόχειρο παρουσιάστηκε στα Σκόπια «να δίνει δίκαιο αποκλειστικά στους Βούλγαρους».

Ο στόχος της Γαλλικής Προεδρίας ήταν να προετοιμάσει ένα διμερές πρωτόκολλο μεταξύ της Βουλγαρίας και της ΕΕ για να επιτευχθεί η άρση του βέτο και να επιτραπεί τελικά η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Δεν τέθηκε θέμα επίλυσης των βουλγαρο-σκοπιανών διαφωνιών, αφού αυτές δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ε.Ε.. Δυστυχώς, η υπερβολική αντίδραση που συνδέεται με τη διαρροή αυτού του πρόχειρου σχεδίου έπληξε την αξιοπιστία των ηγετών της Βόρειας Μακεδονίας, σε τέτοιο βαθμό που ο πηγαιμός του Ντίμιταρ Κοβάτσεφσκι στη σύνοδο κορυφής της ΕΕ για τα Βαλκάνια θεωρήθηκε ως προδοσία, οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης τον κάλεσαν ακόμη και να αρνηθεί να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις ένταξης (ιδού ο μικρομεγαλισμός των Σκοπίων), αφού υποτίθεται ότι η ΕΕ αναγκάζει τη Βόρεια Μακεδονία να εγκαταλείψει τις ιστορικές και γλωσσικές διεκδικήσεις της (δηλαδή τα κραυγαλέα ψέματα των «πούρων Μακεδόνων). Κάτι που είναι, φυσικά, εντελώς ψευδές.

Συμπτωματικά εμπόδια στη διεύρυνση της ΕΕ προς τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων

Αυτή η περίπτωση που θα μπορούσε να είναι ένα ανέκδοτο,  είναι ανησυχητική και σύμπτωμα για τα εμπόδια στη διεύρυνση της ΕΕ προς τα κράτη των Δυτικών Βαλκανίων. Πράγματι, υπάρχει μια κούραση –γνωστή στην κοινοτική ορολογία ως Ευρω-κόπωση– των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων της Βόρειας Μακεδονίας, όπως και στις χώρες που βρίσκονται ήδη μέσα στην Ε.Ε., λόγω της αποκαλούμενης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Σε αυτήν λοιπόν τη λογική κόπωση, που έχει μετασχηματιστεί τώρα σε μια πολεμική (το είδαμε χθες στην τηλεόραση), συμμετέχουν και οι παγίως ευρω-σκεπτικιστές από όλη τη βαλκανική ζώνη. Κι όλα αυτά κάτω από την ομπρέλα μιας δήθεν «αποτυχίας της γαλλικής διπλωματίας» ή της Γαλλικής Προεδρίας. Δηλαδή βούτυρο στο ψωμί του σκοπιανού VMRO που φαίνεται να προηγείται στις δημοσκοπήσεις ! Όλοι όσοι διστάζουν να ξεκινήσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ για να μην υποχρεωθούν να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις του κράτους δικαίου, εμφανίζονται πλάι σε αυτούς που απαιτούν περισσότερο κράτος δικαίου στη χώρα τους, ισχυριζόμενοι ψευδώς ότι  η ΕΕ θέλει το κακό τους, ότι η Γαλλία αρνείται να τους υπερασπιστεί. Πράγματι, οι εξηγήσεις σχετικά με αυτό το προσχέδιο δεν έχουν σημασία. Η Γαλλική Προεδρία παρουσιάστηκε τόσο κακή που δεν κατάφερε καν να κρατήσει ενθουσιασμένους ακόμα και τους φιλο-ευρωπαίους στα Βαλκάνια.

Έτσι, στο τέλος της Γαλλικής Προεδρίας, υπάρχουν – ενωμένοι στις αντιξοότητες – οι απογοητευμένοι από τη διαδικασία ένταξης στην ΕΕ, οι γιουγκο-νοσταλγοί, οι υποστηρικτές ενός ισοδύναμου του χώρου Σένγκεν που ονομάζεται OpenBalkans, οι ερασιτέχνες της σταθερότητας, κι όλοι μαζί με την υποστήριξη των φιλο-ρωσικών μέσων ενημέρωσης, ιδίως στη Σερβία. Η μόνη λύση λοιπόν μπορεί να υλοποιηθεί μόνο σε μια βουλγαρο-βορειομακεδονική συμφωνία. Ως προς αυτήν, η Γαλλική Προεδρία δούλεψε και πέτυχε να αρθεί το βουλγαρικό βέτο. Ωστόσο, η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων θα πρέπει να περιμένει λίγο ακόμη.

Και το ακόμη χειρότερο θα ήταν το σενάριο της απόσυρσης της υποψηφιότητας που δεν μπορεί να αποκλειστεί, αν επικρατήσει η χειραγώγηση της ενημέρωσης στη Βόρεια Μακεδονία και κερδίσουν  οι εθνικιστές και οι άσχετοι του πώς λειτουργούν στην πράξη τα αρμόδια ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα που θέλουν το χρόνο τους.

Ας ελπίσουμε ότι οι βόρειοι γείτονές μας θα καταλάβουν επιτέλους «ποια είναι τα κιλά τους».

 

Η Ελλάδα δίνει 260 εκατομμύρια ευρώ για εξοπλισμό της Ουκρανίας!!! Λεφτά υπάρχουν αλλά εκτός συνόρων…

0

Στη σωστή πλευρά της ιστορίας είναι η Ελλάδα ,σύμφωνα με τη κυβέρνηση, στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας. Φαίνεται όμως ότι οι αποστολές ελληνικών όπλων δεν είναι αρκετές για να αποδείξει η Αθήνα τη «σωστή της στάση».

Μετά τα εξοπλιστικά για τα οποία ουδείς ακόμη δίνει εξηγήσεις και τα εκατομμύρια που μοιράζονται σαν στραγάλια, χωρίς εισηγήσεις και συλλογικές-θεσμικές αποφάσεις, να και 260 εκατ. σε εξοπλισμό για την Ουκρανία. Πολύ περισσότερα (υπερδιπλάσια) από χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία…Δείτε τον πίνακα:
https://www.militaire.gr/i-ellada-dinei-260-ekatommyria-eyro-gia-exoplismo-tis-oykranias-lefta-yparchoyn-alla-ektos-synoron/

Τα κόμματα και τα ΜΜΕ της Ελλάδας να πάψουν να “ρίχνουν νερό” στο μύλο του Ερντογάν

0

Η Ελλάδα πρέπει να διδαχτεί από τα λάθη της

Το έχουμε γράψει και το έχουμε τονίσει πολλές φορές, ότι τα εθνικά θέματα δεν πρέπει να γίνονται αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης από τα κόμματα και τα ΜΜΕ.

Εκτός του ότι η Ελλάδα δείχνει ότι δεν έχει εθνικό μέτωπο στα σοβαρά εθνικά θέματα, με τέτοιες συμπεριφορές δίνονται και λανθασμένα μηνύματα, όπως έγινε πρόσφατα μετά τη σύνοδο της Μαδρίτης.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης και σοβαρή μερίδα του τύπου, έδωσαν την εντύπωση στον Ερντογάν ότι μπορεί να ορίζει και τα πολιτικά πράγματα στην Ελλάδα. Εξ ου και η δήλωσή του, με την οποία καλούσε τους Έλληνες πολίτες να καταψηφίσουν την κυβέρνηση.

Το άρθρο της HİLAL KAPLAN, που ακολουθεί, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Σαμπάχ, και αποδεικνύει τον τραγικό χειρισμό των θεμάτων αυτών από τα πολιτικά κόμματα και τα ΜΜΕ της Ελλάδας.

Το παραθέτουμε, με την ελπίδα να διδαχτούμε από τα λάθη μας:

Τίτλος: Ο Ερντογάν υποχρεώνει την Ελλάδα σε πρόωρες εκλογές

Δεν νομίζω ότι έχει γίνει αρκετά κατανοητό πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε η Τουρκία στην εξωτερική πολιτική τα τελευταία πέντε χρόνια.

Για παράδειγμα, ο απόηχος της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, στην οποία η Τουρκία κέρδισε μια διπλωματική νίκη, συγκλόνισαν την Ελλάδα αλλά και τη Σουηδία και τη Φινλανδία.

Η ένταση μετάξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας κλιμακώθηκε με την ομιλία του Έλληνα πρωθυπουργού στο αμερικανικό Κογκρέσο κατά την επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον. Ο Μητσοτάκης δήλωσε ότι δεν θα δεχτούν λύση δύο κρατών στην Κύπρο και άφησε να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ δεν θα πουλήσουν F-16 στην Τουρκία. Και χειροκροτήθηκε από τους Αμερικανούς εκπροσώπους.

Μετά από την εξέλιξη αυτή, ο Πρόεδρος Ερντογάν καθόρισε τη στάση του λέγοντας:

“Δεν υπάρχει πια Μητσοτάκης για μένα. Ας αναλογιστεί τώρα ο ίδιος αυτά που θα επακολουθήσουν. Ας συνομιλήσει με όποιον θέλει, ας δώσει βάσεις σε όποιον θέλει”.

Μάλιστα, δηλώνοντας τα παραπάνω, υπογράμμισε ότι η Τουρκία δεν θα συμμετάσχει πλέον στο Στρατηγικό Συμβούλιο Υψηλού Επιπέδου με την Ελλάδα.

Ο Μητσοτάκης, από την άλλη, έκανε ένα βήμα πίσω και είπε ότι οι σχέσεις με την Τουρκία δεν ήταν «πολύ κακές» ακόμα κι αν αυξήθηκαν οι εντάσεις και δήλωσε ότι θέλει να συναντηθεί με τον Ερντογάν. Αλλά η δήλωσή του αυτή δεν τον βοήθησε.

Το επόμενο πλήγμα ήταν η αποδοχή από την Επιτροπή Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δικαίωμα να διαφημίζει τουρκικές παραλίες στο Αιγαίο με την Turkaegean.

Και το φονικό χτύπημα ήρθε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ. Τόσο η τριμερής συμφωνία, μέρος της οποίας είναι η Τουρκία, όσο και η δήλωση του Μπάιντεν ότι θα αρχίσει να εργάζεται για τα F-16 μόλις προσγειωθεί στην Ουάσιγκτον, ήχησαν άσχημα την Ελλάδα.

Ο Τσίπρας, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είχε προηγουμένως επικρίνει την κυβέρνηση Μητσοτάκη λέγοντας: «Έχουμε μετατραπεί σε προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης. Ενώ η Τουρκία ανεβαίνει, εμείς γινόμαστε τα πιόνια της Δύσης.», μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης και τις επιτυχίες της Τουρκίας, δήλωσε: «Υποστήκαμε μια πικρή διπλωματική ήττα. Αν ήμουν πρωθυπουργός στη Μαδρίτη και είχε συμβεί αυτό, και επίσης αν ο ορισμός του «TurkAegean» είχε καταχωρηθεί από την Τουρκία ως διαφημιστική επωνυμία, θα επέστρεφα με τα πόδια από τη Μαδρίτη στην Αθήνα».

Αν συνυπολογίσουμε την εκτίμηση του συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας Μητσοτάκη, Αλέξανδρου Διακόπουλου, στην έκθεση «Η Τουρκία σε αναζήτηση στρατηγικής αυτονομίας», με βάση την οποία η Τουρκία θα ελέγχει τις θαλάσσιες οδούς από το Εύξεινο Πόντο και τη Διώρυγα του Σουέζ προς την Κεντρική Μεσόγειο και θα γίνει διαπεριφερειακή δύναμη, τότε μπορούμε να καταλάβουμε τον πανικό που έχει καταλάβει τον γείτονα.

Λέγεται στον ελληνικό Τύπο ότι αυτές οι διαδοχικές αποτυχίες του Μητσοτάκη, λόγω των επιτυχών κινήσεων του Ερντογάν, θα ανατρέψουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη και θα πυροδοτήσουν πρόωρες εκλογές τους επόμενους μήνες. Δεν θα ήταν περίεργο αν οι κάλπες στηθούν τον Σεπτέμβριο.

Αν υπάρξουν πρόωρες εκλογές, το μερίδιο της διαδικασίας που πυροδότησε η «διαγραφή» του Μητσοτάκη από τον Πρόεδρο Ερντογάν είναι αναμφισβήτητο.

infognomonpolitics.gr

Τι πέτυχε ο Ερντογάν στη Μαδρίτη; Το απόλυτο τίποτα

0

Του Bobby Ghosh

Κρίνοντας από τα φιλοκυβερνητικά μέσα της Τουρκίας, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σημείωσε μια σημαντική γεωπολιτική νίκη για τη χώρα του στη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (NATO) στη Μαδρίτη την προηγούμενη εβδομάδα. “Η Τουρκία χτύπησε τη γροθιά της στο τραπέζι, η Ευρώπη γονάτισε”, διακήρυξε η συντηρητική εφημερίδα Yeni Akit.

Αυτή ήταν μια αναφορά στην όλη στάση του Ερντογάν σχετικά με την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας, η οποία ανάγκασε τα άλλα μέλη της συμμαχίας να επενδύσουν χρόνο και ενέργεια για να τον πείσουν, τη στιγμή που το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει την πλέον σοβαρή δοκιμασία του εδώ και δεκαετίες ως αποτέλεσμα του ρωσικού επεκτατισμού. Οι δύο βορειοευρωπαϊκές χώρες υπέγραψαν τελικά συμφωνία με την Τουρκία, δεσμευόμενες να αντιμετωπίσουν τις ανησυχίες της στο πεδίο της ασφάλειας, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως σε κουρδικές ομάδες τις οποίες η Άγκυρα θεωρεί τρομοκρατικές.

Αυτό επέτρεψε στον πρόεδρο της Τουρκίας να αποσύρει τις αντιρρήσεις του για την ένταξή τους στη Συμμαχία. Ως ανταμοιβή, ο Ερντογάν απέσπασε μια πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και την υποστήριξη του Λευκού Οίκου για την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην Τουρκία. Το ΝΑΤΟ πραγματοποίησε επίσης μια ειδική σύνοδο για να συζητήσει ζητήματα που σχετίζονται με τη νότια πτέρυγά του, επιτρέποντας στον Τούρκο ηγέτη να θέσει την απειλή των κουρδικών τρομοκρατικών οργανώσεων, θέμα που έχει εξελιχθεί σε προσωπική του μονομανία.

Τις επόμενες εβδομάδες και μήνες, ο Ερντογάν θα μιλά για την επιτυχία του στην Ισπανία, καθώς θα συνεχίζει την εκστρατεία για την επανεκλογή του στο ύπατο αξίωμα της χώρας του. Με λιγότερο από έναν χρόνο να απομένει για να αντιμετωπίσει ένα εκλογικό σώμα το οποίο βιώνει μια σοβαρή οικονομική δυσπραγία, ο αρχηγός του τουρκικού κράτους θα εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για να τα καταφέρει.

Ωστόσο, όσοι Τούρκοι εξετάζουν προσεκτικά τις μηχανορραφίες της τελευταίας στιγμής στη Μαδρίτη, θα ξέρουν ήδη ότι ο Ερντογάν κέρδισε πολύ λίγα – και μπορεί να έχει χάσει ταυτόχρονα πολλά. Ακόμη κι αν έλαβε ως έπαθλο τη δυνατότητα να αρθρώνει μερικές ατάκες που θα μπορεί να χρησιμοποιεί για τις προεκλογικές του ομιλίες, ο Τούρκος πρόεδρος έχασε την ευκαιρία να επιστρέψει την Τουρκία στο μεγάλο τραπέζι των διεθνών υποθέσεων.

Θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει τα χαρτιά του διαφορετικά. Αντί να κρατήσει ομήρους τη Σουηδία και τη Φινλανδία, ο Ερντογάν θα μπορούσε να είχε είχε χρησιμοποιήσει την ιδιότητά του ως ο μακροβιότερος ηγέτης χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ για να παίξει τον ρόλο του statesman σε μια περίοδο κρίσης και διαμάχης. Οι απόψεις του για την κρίση που οξύνεται κατά μήκος των ανατολικών συνόρων του ΝΑΤΟ, με τον πόλεμο στην Ουκρανία και την ένταση στη Βαλτική, θα ήταν ιδιαίτερα πολύτιμες επειδή απολαμβάνει μια στενότερη σχέση με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν από οποιονδήποτε άλλον ηγέτη χώρας της Συμμαχίας.

Αντίθετα, τα παιχνίδια τα οποία έπαιξε επιβεβαίωσαν τη φήμη του Ερντογάν ως παράγοντα διαταραχής στο ΝΑΤΟ, ο οποίος επιδιώκει και βάζει τα εθνικά και προσωπικά ανταλλάγματα πάνω από το συλλογικό καλό της Συμμαχίας. Όταν η Σουηδία και η Φινλανδία προσχωρήσουν στο μπλοκ, ο κατάλογος των μελών με πικρή εμπειρία από τον ιδιοτελή οπορτουνισμό του Ερντογάν θα έχει αυξηθεί κατά δύο. Οι άλλοι, ήδη εξοργισμένοι από τους εναγκαλισμούς του με τον Πούτιν και την διακύβευση της κοινής ασφάλειας των χωρών-μελών με τις αγορές ρωσικών συστημάτων αντιπυραυλικής άμυνας, δεν θα ξεχάσουν εύκολα ότι, όταν η μεγάλη κρίση έπληξε τους πάντες, ο Ερντογάν έπαιζε παιχνίδια εθνικού πολιτικού ενδιαφέροντος.

Και για ποιον σκοπό; Η συμφωνία με τις δύο βορειοευρωπαϊκές χώρες περιλαμβάνει τελικά λιγότερα απ’ όσα φαίνονται με μια πρώτη ματιά. Αν και η Σουηδία και η Φινλανδία συμφώνησαν να ανταποκριθούν στις μακροχρόνιες καταγγελίες της Τουρκίας ότι παρέχουν καταφύγιο σε Κούρδους τρομοκράτες και άλλες ομάδες αφιερωμένες στην πτώση του Ερντογάν από την εξουσία, έχουν περισσότερο από αρκετό περιθώριο για να συσκοτίσουν τα πράγματα όταν θα πρόκειται να αναλάβουν δράση εναντίον εκείνων που η Άγκυρα έχει χαρακτηρίσει ως εχθρούς.

Τα στοιχεία περί του χώρου αναδίπλωσης που διαθέτουν Σουηδοί και Φινλανδοί θα είναι σύντομα διαθέσιμα. Η Τουρκία ζήτησε από τη Σουηδία και τη Φινλανδία την έκδοση 33 προσώπων. Μερικά εξ αυτών φέρονται να είναι μέλη του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν, γνωστού ως PKK, το οποίο έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς βέβαια και από την Τουρκία. Άλλοι είναι οπαδοί του Φετουλάχ Γκιουλέν, Τούρκου κληρικού με έδρα την Πενσυλβάνια και πρώην συμμάχου του Ερντογάν, τον οποίο η Άγκυρα κατηγορεί για την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 (ο Γκιουλέν έχει απορρίψει τη σχετική κατηγορία).

Ωστόσο η συμφωνία που ανακοινώθηκε στη Μαδρίτη δεν δεσμεύει τη Σουηδία και τη Φινλανδία να παραδώσουν συγκεκριμένα πρόσωπα, πολύ λιγότερο δεν τις υποχρεώνει να αλλάξουν τους νόμους περί έκδοσής τους. Το βάρος των αποδείξεων τις οποίες θα απαιτήσουν από την Τουρκία είναι σημαντικό και οι πιθανότητες να μπει κάποιος από τους 33 σε αεροπλάνο για την Άγκυρα σύντομα δεν είναι πολλές.

Η άλλη δέσμευση στην τριμερή συμφωνία είναι κάπως πιο σημαντική: οι δύο σκανδιναβικές χώρες θα άρουν τα εμπάργκο όπλων τους κατά της Τουρκίας. Όμως τα όπλα που επιθυμεί περισσότερο η Άγκυρα είναι αμερικανικής προέλευσης και ο Ερντογάν δεν έκανε σημαντική πρόοδο σε αυτό το μέτωπο.

Η υποστήριξη του Μπάιντεν για την πώληση των F-16 δεν μπορεί να αποκληθεί παραχώρηση: αναμενόταν εδώ και πολλούς μήνες. Το κύριο εμπόδιο ήταν το Κογκρέσο, όπου οι Αμερικανοί βουλευτές και γερουσιαστές έχουν αναστείλει την πώληση προκειμένου να τιμωρήσουν τον Ερντογάν για την απόφασή του το 2017 να αγοράσει συστήματα πυραυλικής άμυνας S-400 ρωσικής κατασκευής, παρά τις αμερικανικές προειδοποιήσεις ότι θα έβαζε έτσι σε κίνδυνο την ασφάλεια του ΝΑΤΟ. Ακόμη κι εκεί, οι αντιρρήσεις είχαν ήδη αμβλυνθεί πριν από τη σύγκρουση σχετικά με την επέκταση του ΝΑΤΟ.Σε κάθε περίπτωση, τα F-16 είναι ένα έπαθλο παρηγοριάς και μόνο. Η Τουρκία παραμένει αποκλεισμένη από την απόκτηση πιο προηγμένων F-35 – προοριζόταν να συμμετάσχει στην κατασκευή των τζετ, αλλά αποβλήθηκε από το πρόγραμμα όταν αγόρασε τους S-400.

Κι αυτή η πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση με τον Μπάιντεν; Οι δύο άνδρες χαμογέλασαν εξ ανάγκης μπροστά τις κάμερες και ο Ερντογάν μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτές τις εικόνες για να διαφημίσει την ιδιότητά του ως παγκόσμιου βεληνεκούς ηγέτη. Ωστόσο ο Μπάιντεν δεν φαίνεται να έχει αλλάξει την εκτίμησή του ότι ο Τούρκος πρόεδρος αποτελεί τον ηγέτη ενός αυταρχικού καθεστώτος και ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να “ενθαρρύνουν” τους αντιπάλους του να τον νικήσουν το επόμενο έτος. Ο Ερντογάν μπορεί ακόμη να ανακαλύψει ότι ο Μπάιντεν χαμογελούσε εντελώς αχνά, σαν να κάνει αγγαρεία.

Όσο για εκείνη τη συνεδρίαση στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ για τη νότια πτέρυγά του, αυτό δεν ήταν τόσο μια παραχώρηση προς την Τουρκία όσο μια εξυπηρέτηση προς την Ισπανία, η οποία φιλοξενούσε τη σύνοδο κορυφής και η οποία ήθελε μια συζήτηση για τη μετανάστευση και τις ένοπλες ομάδες στην Αφρική.

Ο Ερντογάν έχει από καιρό περάσει στον τυχοδιωκτισμό στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής σε βάρος των συμμάχων της Τουρκίας και επέκτεινε αυτό το σερί του στη Μαδρίτη. Ωστόσο τα κέρδη του από τους ελιγμούς αυτούς έχουν μειωθεί στο ελάχιστο, αν όχι στο απόλυτο τίποτα.

Bloombrg/capital

Bίντεο-σοκ από την επίθεση ενόπλου σε εμπορικό κέντρο στην Κοπεγχάγη: Τουλάχιστον 3 νεκροί

0

Ένας 22χρονος Δανός ήταν ο δράστης της επίθεσης στο εμπορικό κέντρο Fields

Τουλάχιστον τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και τρεις από τους αρκετούς τραυματίες βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση έπειτα από την επίθεση ενόπλου σε εμπορικό κέντρο στην πρωτεύουσα της Δανίας, όπως ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα ο αρχηγός της αστυνομίας της Κοπεγχάγης, ο Σέραν Τόμασεν.

Ένα σοκαριστικό βίντεο που έχει δει το φως της δημοσιότητας δείχνει τον ένοπλο την στιγμή που ανοίγει πυρ αδιακρίτως μέσα στο εμπορικό κέντρο.

Σύμφωνα με τον αξιωματικό της αστυνομίας, οι αρχές είναι πεπεισμένες πως ο 22χρονος Δανός τον οποίο έχουν θέσει υπό κράτηση ήταν ο δράστης της επίθεσης στο εμπορικό κέντρο Fields, που βρίσκεται περί τα μισά της διαδρομής από το κέντρο της πρωτεύουσας της Δανίας προς το αεροδρόμιό της.

Ο κ. Τόμασεν εξήγησε πως ο νεαρός είχε στην κατοχή του τουφέκι και πυρομαχικά όταν συνελήφθη. Του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά συρροή και θα οδηγηθεί αργότερα σήμερα ενώπιον δικαστή, πρόσθεσε.

Ανέφερε πως ο 22χρονος ήταν γνωστός στην αστυνομία, αλλά «περιφερειακά», κατά τη διάρκεια έκτακτης συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε.

Νωρίτερα, η αστυνομία της Κοπεγχάγης ανέφερε πως δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η επίθεση να ήταν «τρομοκρατική» ενέργεια.

Παράλληλα, η πρωθυπουργός της χώρας Μέτε Φρέντεριξεν από την πλευρά της τόνισε πως «η Δανία επλήγη από μια απάνθρωπη επίθεση» το βράδυ χθες Κυριακή: «Άνθρωποι σκοτώθηκαν. Ακόμη περισσότεροι τραυματίστηκαν. Αθώες οικογένειες, που ψώνιζαν ή είχαν βγει να φάνε έξω. Παιδιά, έφηβοι κι ενήλικοι».

«Η όμορφη και συνήθως τόσο ασφαλής πρωτεύουσά μας άλλαξε μέσα σε μια στιγμή», πρόσθεσε η κυρία Φρέντεριξεν. «Θέλω να ενθαρρύνω τους Δανούς να σταθούν ο ένας στο πλευρό του άλλου, να υποστηρίξουν ο ένας τον άλλο αυτή τη δύσκολη στιγμή».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/esoteriki-asfaleia/epithesi-enoplou-se-emporiko-stin-kopegxagi-toulaxiston-3-nekroi-kai-3-traymaties-se-krisimi-katastasi/

Η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλει τη βαρβαρότητά της εναντίον των Κούρδων στο ΝΑΤΟ – Ιδού η στρατηγική της

1

Η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλει στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. την πολιτική της γενοκτονίας του κουρδικού λαού

Μετά το άρθρο του Γιουσούφ Καπλάν, που μας αποκαλύπτει την κρυφή στρατηγική της Τουρκίας για το ΝΑΤΟ, έρχεται ο Μπουλέντ Οράκογλου, άνθρωπος με πολύχρονη παρουσία στους μηχανισμούς του τουρκικού βαθέος κράτους, να μας αποκαλύψει τη στρατηγική της Τουρκίας για την αντιμετώπιση των κρατών που η Ιδια θεωρεί ότι υπερασπιζόμενα τα ανθρώπινα δικαιώματα, γίΝονται ταυτόχρονα και κράτη που ” υποκινούν και υποστηρίζουν την τρομοκρατία”.

Θεωρούμε ότι ο άρθρο είναι εξαιρετικά χρήσιμο, γιατί μας επιτρέπει να διεισδύσουμε στην νοοτροπία της Τουρκίας γύρω από το συγκεκριμένο θέμα καθώς και στην στρατηγική που θα ακολουθήσει από τούδε και στο εξής, απέναντι στης χώρες μέλη του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., στο Κουριδκό και στο θέμα του Γκιουλέν:

Τίτλος άρθρου: Η στρατηγική της Τουρκίας να λογαριαστεί με κράτη φιλικά προς τους τρομοκράτες που υποκινούν και υποστηρίζουν την τρομοκρατία

του Bülent Orakoğlu

Η Τουρκία στην 32η σύνοδο ηγετών του ΝΑΤΟ που διοργανώθηκε στη Μαδρίτη ενεργοποίησε την φάση της αναμέτρησης και απολογισμού με τις χώρες που υποστηρίζουν τους τρομοκράτες και είναι υποστηρικτές της τρομοκρατίας, που είναι η πιο σημαντική φάση της γενικής στρατηγικής καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Έτσι, η Τουρκία έδωσε μια σημαντική κατεύθυνση στο ΝΑΤΟ, το οποίο συγκεντρώθηκε στη Μαδρίτη για να αναθεωρήσει τη στρατηγική προοπτική του ΝΑΤΟ για το 2030, σχετικά με τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Το FETO, το PKK, το PYD, το YPG, το DAESH και οι οπαδοί τους αναφέρονται συλλογικά ως «τρομοκρατική οργάνωση» σε έγγραφο του ΝΑΤΟ για πρώτη φορά. Όπως είναι γνωστό, οι νούμερο ένα υποκινητές των τρομοκρατικών οργανώσεων PKK/YPG, FETO και DAESH είναι οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Γερμανία, η Γαλλία και υπάρχουν χώρες όπως η Σουηδία, η Φινλανδία και η Ελλάδα, που χρησιμοποιούνται ως πιόνια από αυτές τις χώρες. Αυτές οι χώρες, που οδήγησαν την Τουρκία σε πολιτική αστάθεια και πραξικοπήματα χρησιμοποιώντας τρομοκρατικές οργανώσεις, είναι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ! Ας ευχηθούμε τέτοια φιλία και συμμαχία να έχουν οι εχθροί μας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ERDOĞAN ΣΤΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΩΝ ΗΓΕΤΩΝ, ΞΕΣΚΕΠΑΣΕ ΤΙΣ ΔΙΠΡΟΣΩΠΕΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΜΕ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕ

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά τη διάρκεια της συνόδου για την τρομοκρατία στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής των Ηγετών του ΝΑΤΟ, υποχρέωσε τους ηγέτες να παρακολουθήσουν το βίντεο που ετοίμασε η Διεύθυνση Επικοινωνίας της Προεδρίας, στο οποίο εξηγείται ο αγώνας της Τουρκίας κατά της τρομοκρατίας. Το βίντεο περιλάμβανε επίσης εικόνες που δείχνουν ότι ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ανέχονται και υποστηρίζουν τις δραστηριότητες και τις διαδηλώσεις τρομοκρατικών οργανώσεων. Με αυτό το βίντεο, ο Πρόεδρος Ερντογάν έδωσε στους ηγέτες ένα μήνυμα ότι «το ΝΑΤΟ πρέπει να δεσμευτεί για την καταπολέμηση κάθε μορφής τρομοκρατίας».

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΣΤΟ PKK/PYD ΚΑΙ ΤΗ FETO

Στο βίντεο αναφέρεται ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν να υποστηρίζουν το YPG, το συριακό παρακλάδι της τρομοκρατικής οργάνωσης PKK, με χρήματα, εκπαίδευση και όπλα κάτω από τη μάσκα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Επίσης υπήρχαν πλάνα από το στρατόπεδο της οργάνωσης FETO στην Πενσυλβάνια, με τα οποία αποδεικνύεται ότι «Ο ηγέτης της FETO εξακολουθεί σχεδόν να ζει στη φάρμα του στην Πενσυλβάνια και συνεχίζει να δίνει οδηγίες στην τρομοκρατική οργάνωση». Στο βίντεο, που περιλαμβάνει εικόνες από τις επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Τουρκία από τις τρομοκρατικές οργανώσεις PKK/YPG, DEASH και FETO, επισημάνθηκε ο αποφασιστικός αγώνας της Τουρκίας εναντίον όλων των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΜΕ ΕΓΓΡΑΦΑ

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε: «Πρέπει να το καταλάβουμε και να το έχουμε κατά νου ότι κανένας σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν έχει εκτεθεί σε τρομοκρατικές επιθέσεις όσο η Τουρκία». Στο βίντεο, που υπογράμμιζε και τα λόγια του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, δόθηκε βαρύτητα στις στάσεις των Ευρωπαίων συμμάχων απέναντι στην τρομοκρατία που στρέφεται κατά της Τουρκίας.

Το βίντεο, που περιλαμβάνει διαδηλώσεις υποστηρικτών της τρομοκρατικής οργάνωσης στο Παρίσι, την πρωτεύουσα της Γαλλίας, το Λονδίνο, την πρωτεύουσα της Αγγλίας, το Άμστερνταμ, την πρωτεύουσα της Ολλανδίας, το Ελσίνκι, την πρωτεύουσα της Φινλανδίας και το Μάλμε της Σουηδίας και το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, έλεγε με έμφαση τα εξής: Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ δυστυχώς έκλεισαν τα μάτια στις ανησυχίες της Άγκυρας για την εθνική της ασφάλεια. Πολλοί Ευρωπαίοι σύμμαχοι συνεχίζουν να παρέχουν άμεση ή έμμεση πολιτική, οικονομική και υποστήριξη με όπλα στην τρομοκρατική οργάνωση PKK και τις συνδεδεμένες με αυτήν ομάδες που απειλούν την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας και τις ζωές Τούρκων πολιτών.

Ενώ η καταπολέμηση της τρομοκρατίας ήταν στην κορυφή της ατζέντας λόγω των σημαντικών συνεισφορών της Τουρκίας στη Σύνοδο Κορυφής της Μαδρίτης, από την Άγκυρα δόθηκε το μήνυμα ότι «τα κράτη μέλη θα πρέπει για άλλη μια φορά να θυμούνται τις ευθύνες τους το ένα έναντι του άλλου και να συνεχίσουν να υποστηρίζουν πλήρως την καταπολέμηση κάθε μορφής τρομοκρατίας. Μαζί είμαστε δυνατοί και μαζί μπορούμε να νικήσουμε την τρομοκρατία».

Ο KILIÇDAROĞLU ΚΑΙ Η AKŞENER ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΙΔΕΑ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΝΑΤΟ

Όσον αφορά τη Σουηδία και τη Φινλανδία, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε:

«Είπαμε ότι όσο αυτές οι χώρες ανέχονται την τρομοκρατία και κρατούν τις πόρτες ανοιχτές στους τρομοκράτες, δεν μπορούν να περιμένουν υποστήριξη από εμάς. Είμαστε στο ίδιο σημείο αυτή τη στιγμή. Τίποτα δεν άλλαξε. Αν οι διαδηλώσεις των τρομοκρατών προβλήθηκαν σε οθόνες στη συνεδρίαση του ΝΑΤΟ, αυτό κάτι σημαίνει. Αν μοιράσαμε βιβλία, εικόνες, έγγραφα στους ηγέτες για το θέμα της τρομοκρατίας, αυτό κάτι σημαίνει. Τους είπαμε: “Δείτε τι έχουμε εδώ για το θέμα της τρομοκρατίας”. Φυσικά, η δουλειά δεν έχει τελειώσει. Ούτε ο Kılıçdaroğlu ούτε η Meral Akşener έχουν μάθει ακόμη πολιτική. Δεν ξέρουν δηλαδή πώς να σταθούν ή να μην σταθούν στο ΝΑΤΟ. Ένα άλλο θέμα είναι επίσης σημαντικό. Η διαδικασία πρόσκλησης της Φινλανδίας και της Σουηδίας, ξεκίνησε αφού πρώτα μπήκαν οι υπογραφές των Υπουργών Εξωτερικών της Τουρκίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο μνημόνιο κατανόησης. Οι χώρες αυτές δεν είναι ακόμα μέλη του ΝΑΤΟ. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Επιπλέον, το ναι της Τουρκίας σε αυτή την υπόθεση, δεν τελειώνει με τον Ταγίπ Ερντογάν. Πού τελειώνει; Τελειώνει στη βουλή. Το Κοινοβούλιο έχει την εξουσία να εγκρίνει. Είναι μια τέτοια συμφωνία. Με άλλα λόγια, για να μπούνε στο ΝΑΤΟ χρειάζεται να εγκριθεί  από το κοινοβούλιό μας. Πρέπει να το ξέρουν κι αυτοί».

ΓΙΑΤΙ Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟ ΤΡΟΠΑΙΟ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ

Η επιτυχία του προέδρου της Τουρκίας Ερντογάν ήταν στην κορυφή της παγκόσμιας ατζέντας. Η Τουρκία δεν συμβιβάστηκε και με την αποφασιστική της στάση πέτυχε συγκεκριμένα κέρδη στο «Τριπλό Μνημόνιο» που υπεγράφη με τη Φινλανδία και τη Σουηδία στη Μαδρίτη. Η συμφωνία βρήκε ευρεία κάλυψη στον παγκόσμιο Τύπο. Ο παγκόσμιος Τύπος, που παρακολούθησε στενά τη διαδικασία, έγραψε ότι η Τουρκία «πήρε αυτό που ήθελε». Το περιοδικό Economist χρησιμοποίησε επίσης τη φράση «ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιστρέφει νικητής στο σπίτι του». Στο σημείο που έφτασε σήμερα, ο Τούρκος Πρόεδρος Ερντογάν έχει αποκρυπτογραφήσει ανοιχτά ορισμένες χώρες του ΝΑΤΟ, ειδικά τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάιντεν, ο οποίος υποστηρίζει τις τρομοκρατικές οργανώσεις PKK/PYD, FETO και DAESH. Απαντώντας σε αυτές τις δηλώσεις, ο Μπάιντεν έκανε τη δήλωση: «Ανυπομονώ να συναντηθώ με τον Ερντογάν». Από εδώ και πέρα, τίποτα δεν θα είναι ίδιο για τις χώρες που υποστηρίζουν την τρομοκρατία, όπως επίσης τίποτα δεν θα είναι το ίδιο και για την αντιπολίτευση εντός της Τουρκίας. Ειδικά για τους Kılıçdaroğu και Akşener!

Ποιος είναι ο Μπουλέντ Οράκογλου:

Γεννήθηκε στο Εσκισεχίρ το 1950. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Εσκισεχίρ. Μετά την αποφοίτησή του από την Αστυνομική Σχολή το 1968 και την Αστυνομική Ακαδημία το 1971, εργάστηκε ως διευθυντής Καταπολέμησης Τρομοκρατίας και Πληροφοριών σε διάφορες επαρχίες για περίπου 7 χρόνια.  Έχει εκδώσει 3 βιβλία με τίτλο Deşifre, İhanet Çemberi ve Ankara’da Gölge Oyunları.

infognomonpolitics.gr

Εκδήλωση από την «ΔΥΝΑΜΗ για την ΕΛΛΑΔΑ»: «Ποιά είναι η πατριωτική απάντηση στα προβλήματα που πολιορκούν τον Ελληνισμό;»

1

Το Κέντρο Μελετών για τα Εθνικά Θέματα, την Οικονομική Ανάπτυξη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη σε συζήτηση για τα εθνικά θέματα

Πως θα γίνει η χώρα μας στρατηγικός κόμβος στο νέο ενεργειακό χάρτη; Θα αντέξουμε την έκρηξη του κόστους της ενέργειας και των βασικών ειδών διατροφής; Μπορούμε να έχουμε ρόλο για τον τερματισμό της Ρωσο-Ουκρανικής κρίσης;

Όλες οι απαντήσεις στα πολύ κρίσιμα αυτά ερωτήματα, που απασχολούν έντονα την κοινή γνώμη, θα δοθούν την προσεχή Δευτέρα 4 Ιουλίου 2022, στις 7.30 το απόγευμα, από αυτούς που γνωρίζουν σε βάθος τα πράγματα, στη μεγάλη εκδήλωση, που οργανώνει το Κέντρο Μελετών «ΔΥΝΑΜΗ για την ΕΛΛΑΔΑ», στο ξενοδοχείο «Royal Olympic», που βρίσκεται απέναντι από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός (Αθανασίου Διάκου 28-34, πάροδος της Λεωφόρου Συγγρού).

Το Κέντρο Μελετών για τα Εθνικά Θέματα, την Οικονομική Ανάπτυξη και την Κοινωνική Δικαιοσύνη «ΔΥΝΑΜΗ για την ΕΛΛΑΔΑ» αποτελεί μια νέα Δεξαμενή Σκέψης (Think Tank), με Πρόεδρο τον πρώην Υπουργό Εθνικής Άμυνας, γνωστό δικηγόρο και δημοσιογράφο, Πάνο Παναγιωτόπουλο, που ήρθε να καλύψει ένα μεγάλο κενό στη δημόσια ζωή, προτάσσοντας -με ιδιαίτερη έμφαση- το Πατριωτικό και Κοινωνικό πρόσημο και κάνοντας ευθεία αναφορά στις βασικές θεμελιώδεις αξίες του Καραμανλισμού.

Στην ομάδα πρωτοβουλίας, που το ίδρυσε, μετέχουν σημαντικές προσωπικότητες από το χώρο της Ακαδημαϊκής ζωής, καθηγητές Ελληνικών και ξένων Πανεπιστημίων, ανώτατοι απόστρατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, πρώην Υπουργοί και βουλευτές, καθώς και διακεκριμένοι επιστήμονες από διαφορετικούς κλάδους, με έντονη επιστημονική και κοινωνική δραστηριότητα.

Στην εκδήλωση της προσεχούς Δευτέρας βασικοί ομιλητές θα είναι οι κ.κ.: 

  • Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ακαδημαϊκή προσωπικότητα με ευρύτερο κύρος στον Ελλαδικό και Κυπριακό Ελληνισμό.
  • Κωνσταντίνος Γρίβας, καθηγητής της Ανωτάτης Στρατιωτικής Σχολής των Ευελπίδων. Επιστήμων διεθνούς κύρους με εξειδίκευση σε θέματα Γεωστρατηγικής και στρατιωτικών εξοπλισμών.
  • Ιωάννης Εγγολφόπουλος, Αντιναύαρχος ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού, κυβερνήτης της φρεγάτας «Αδρίας» κατά τη νύχτα των Ιμίων, με εξειδικευμένες σπουδές σε θέματα Στρατηγικής σε Πανεπιστήμια των ΗΠΑ.
  • Ελευθέριος Καραγιάννης, Πρέσβης επί τιμή. Ένας από τους κορυφαίους, σε γνώσεις και σε εμπειρίες, Έλληνες διπλωμάτες. Διετέλεσε για πολλά χρόνια Γενικός Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου Υπουργών Εθνικής Άμυνας διαφορετικών κυβερνήσεων.

Γεώργιος Καμπάς, Στρατηγός ε.α., επίτιμος Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ).

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/ekdilosi-apo-tin-dynami-gia-tin-ellada-poia-einai-i-patriotiki-apantisi-sta-provlimata-pou-poliorkoun-simera-ton-ellinismo/

Το Παρίσι ξαφνικά αναγνωρίζει ότι στην Ανατολική Ουκρανία οι περισσότεροι είναι Ρώσοι – Γιατί αλλάζει στάση ο Ε.Μακρόν

0

Η ουκρανική σύγκρουση στοίχισε στον Γάλλο πρόεδρο τις κοινοβουλευτικές εκλογές

Για πρώτη φορά δυτικά κρατικά ΜΜΕ και συγκεκριμένα τα γαλλικά δείχνουν στις δυτικές κοινωνίες εικόνες και μαρτυρίες από τους κατοίκους της Λισιτσάνσκ που κατελήφθη από τις ρωσικές δυνάμεις, οι οποίοι λένε μπροστά στις κάμερες «Θέλουμε νίκη του ρωσικού Στρατού».

Δεν μιλάμε για ιδιωτικό κανάλι αλλά για κρατικό φορέα που εκφράζει και απηχεί τις θέσεις της προεδρικής παράταξης, δηλαδή εκφράζει την πολιτική του Εμανουέλ Μακρόν.

Αν δεν ήταν σύμφωνος ο ίδιος ο Ε.Μακρόν δε θα παίζονταν ποτέ ένα τέτοιο «περιηγητικό» ντοκιμαντέρ.

Αυτό σημαίνει πως ο Γάλλος πρόεδρος επιθυμεί την σύντομη αποκλιμάκωση και το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία και συνεπώς ξεκίνησε την απομυθοποίηση και την αποηθικοποίηση των Ουκρανών ενημερώνοντας τους αδαείς Γάλλους πολίτες ότι στην ανατολική και την νότια Ουκρανία πλειοψηφικά ο πληθυσμός αποτελείται από εθνικά Ρώσους.

Μέχρι σήμερα στις δυτικές κοινωνίες είχε καλλιεργηθεί η άποψη ότι όλοι οι κάτοικοι της Ουκρανίας είναι Ουκρανοί. Κάτι το οποίο ήταν αναληθές και σκοπίμως απεκρύβη από τους Ευρωπαίους πολίτες για να μην δοθεί κανένα ηθικό δίκαιο στα αιτήματα της Ρωσίας.

Κάποιος θα πει γιατί αλλάζει στάση ο Μανουέλ Μακρόν αυτή τη στιγμή.

Γιατί υπέστη μία πολύ σοβαρή ήττα στις γαλλικές κοινοβουλευτικές εκλογές και κατάλαβε πως η γαλλική κοινωνία ήθελε να τον τιμωρήσει και στο άμεσο μέλλον θα τον τιμωρήσει ακόμα περισσότερο.

Κάτι το οποίο θα συμβεί και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις καθώς ολοένα και περισσότεροι Ευρωπαίοι κατανοούν πως η οικονομική ανέχεια την οποία θα ζήσουν τον επόμενο χειμώνα οφείλεται στην πολιτική που επέλεξαν οι κυβερνήσεις τους.

Δηλαδή να επιλέξουν μία ολοκληρωτικά εχθρική στάση έναντι της Ρωσίας υπερασπιζόμενοι όχι τα δικά τους συμφέροντα αλλά τα αμερικανικά.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/to-parisi-ksafnika-anagnorizei-oti-stin-anatoliki-oukrania-oi-perissoteroi-einai-rosoi-giati-allazei-stasi-o-e-makron/

Η Κύπρος εκτός των νέων σχεδίων για τον EastMed

0

Οι διπλωμάτες μιλώντας δημοσίως και μπροστά από ένα ακροατήριο διατυπώνουν αυτό που αποτελεί επίσημη θέση των κυβερνήσεων τους, αυτό που έχουν θέσει ως στόχο τους και το οποίο θέλουν να υλοποιήσουν, σύμφωνα με το philenews.com. Και όταν ο πρέσβης του Ισραήλ στην Αθήνα μιλά για τη συνεργασία της χώρας του με την Αίγυπτο και την Ελλάδα, αφήνοντας έξω από την εξίσωση την Κύπρο, τότε αυτό είναι ένα ισχυρό μήνυμα για το τι έπεται στα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου.

Μιλώντας ενώπιον των συνέδρων του Ελληνο-Ισραηλινού Φόρουμ, που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, ο Γιόσι Αμράνι ήταν αρκούντως ξεκάθαρος στις τοποθετήσεις του, χωρίς να αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες.

Στην ενδεχομένως τελευταία ομιλία του ως πρέσβης στην Ελλάδα ο Γ. Αμράνι κατέγραψε αυτά που απασχολούν τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις, στις οποίες φαίνεται πως η Αίγυπτος αυτή τη στιγμή παίζει εκ της θέσεώς της, πιο σημαντικό ρόλο απ’ ότι η Κύπρος, έστω και αν στο συνέδριο αναγνωρίστηκε από τους ομιλητές πόσο καθοριστικής σημασίας ήταν οι ενέργειες της Λευκωσίας στην οικοδόμηση των περιφερειακών συμμαχιών.

Η κρίση στην Ουκρανία γέννησε μια καλή ευκαιρία για το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου, το οποίο φαίνεται πως το Ισραήλ δεν θέλει να αφήσει να πάει χαμένη. Γι’ αυτό και σπεύδει να εκμεταλλευθεί το παράθυρο ευκαιρίας που έχει ανοίξει προκειμένου να διασφαλιστεί η πώληση ισραηλινού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Το Ισραήλ έχει ήδη ξεκινήσει την παραγωγή και δύναται να πουλά φυσικό αέριο και σε άλλες χώρες.

Η απουσία υποδομών για τη μεταφορά φυσικού αερίου προς την Ευρώπη καλύπτονται από την Αίγυπτο η οποία έχει τις εγκαταστάσεις για υγροποίηση αλλά δεν έχει τις δικές της ποσότητες. Απ’ εκεί και πέρα το πλησιέστερο προς την Αίγυπτο σημείο είναι η Ελλάδα. Και κάπως έτσι δημιουργείται μια παράλληλη τριμερής συνεργασία η οποία σε αντίθεση με τις υπόλοιπες μπορεί να δώσει κέρδος οικονομικό σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες τριμερείς που έχουν δημιουργηθεί και μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν σ’ αυτό το σημείο.

Το Ισραήλ, ανέφερε ο Γιόσι Αμράνι, αποτελεί στρατηγικό πλεονέκτημα για την Ευρωπαϊκή Ένωση και “η συμβολή του στη σταθερότητα της Ευρώπης είναι άμεση και εμφανής”. Για να προσθέσει πως “η ενέργεια και η επισιτιστική ασφάλεια και οι προκλήσεις που θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον. Αυτοί είναι οι μελλοντικοί πυλώνες της αυξανόμενης συνεργασίας μας μαζί με την ετοιμότητα για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης”.

Μετά την ψυχρολουσία που προκάλεσε τον περασμένο Δεκέμβρη η τοποθέτηση της Ουάσιγκτον για τον αγωγό της Ανατολικής Μεσογείου, τον οποίο ουσιαστικά έστειλε στα αζήτητα, το θέμα αναθερμάνθηκε από τον Μάρτη και εντεύθεν εξ αφορμής του πολέμου στην Ουκρανία και τον αγώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βρει νέες ενεργειακές πηγές για κάλυψη των αναγκών της. Ο αγωγός EastMed ως έργο βρίσκεται ακόμα υπό μελέτη και μέχρι τον επόμενο χειμώνα που θα αρχίσουν να διαφαίνονται στην Ευρώπη οι ανάγκες για φυσικό αέριο, οι εμπλεκόμενες κυβερνήσεις, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα έχουν στα χέρια τους τα αποτελέσματα της μελέτης βιωσιμότητας και του κόστους. Η Ευρώπη όμως δεν μπορεί να περιμένει για το πότε θα μπορεί να περιμένει την κατασκευή του αγωγού.

Γι’ αυτό και πλέον ο αγωγός μπορεί να μείνει μόνο ως ιδέα και να υλοποιηθεί υπό μια άλλη μορφή. Σύμφωνα με το Γιόσι Αμράνι “ο αγωγός EastMed είναι μια ιδέα, όχι απαραίτητα μια συγκεκριμένη διαδρομή”. Εν ολίγοις μπορεί να υλοποιηθεί η μεταφορά φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς της Ευρώπη όχι μέσω ενός αγωγού στον βυθό της Μεσογείου. Ο αγωγός μπορεί να είναι και μια διαδρομή που θα ακολουθεί το φυσικό αέριο από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Ευρώπη.

Γι’ αυτό και Γιόσι Αμράνι αφού σημείωσε πως ο αγωγός είναι μια ιδέα και όχι απαραίτητα μια συγκεκριμένη διαδρομή συνέχισε τονίζοντας πως: “Πρέπει να οικοδομήσουμε μια συνεργασία με το Ισραήλ, με την Αίγυπτο και την Ελλάδα για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο στην Ευρώπη”. Και αυτό, σύμφωνα με τον Ισραηλινό διπλωμάτη, μπορεί να είναι ένα στρατηγικό πλεονέκτημα”.

Σ’ ότι δε αφορά τις διάφορες συνεργασίες εκείνο που υπέδειξε ο Ισραηλινός πρέσβης είναι: 1. Το σχήμα 3+1 έχει πρωτίστως πολιτικό σκοπό, 2. Η τριμερής επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει και μακρινούς γείτονες. 3. Πρέπει να υπάρξει προσαρμογή αυτής της δομής στις μεταβαλλόμενες περιφερειακές και παγκόσμιες πραγματικότητες.

Πληρώνει τις καθυστερήσεις

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η ενεργειακή κρίση που μαστίζει ολόκληρη την Ευρώπη έβγαλε στην επιφάνεια και τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το κυπριακό ενεργειακό πρόγραμμα. Οι έως τώρα καθυστερήσεις στην υλοποίηση του έργου είχαν ως αποτέλεσμα, η Κύπρος να μην μπορεί να εκμεταλλευθεί το παράθυρο ευκαιρίας που της προσφέρεται. Αν και οι προβλέψεις των ειδικών, ότι η κρίση θα συνεχιστεί και θα υπάρχουν ανάγκες σε βάθος χρόνου, δίνουν μια νότα αισιοδοξίας και ότι θα προλάβει το τρένο η Κύπρος, εντούτοις αυτό δεν μπορεί να θεωρείται καθησυχαστικό.

Αυτή τη στιγμή είναι πολύ ξεκάθαρο πως τα κράτη της περιοχής, με τα οποία η Λευκωσία εργάστηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια για να έρθουν κοντά και να συνεργαστούν, δείχνουν ότι κοιτάζουν την πάρτη τους αφήνοντας την Κύπρο εκτός της ενεργειακές εξίσωσης που πάνε να δημιουργήσουν. Στη Λευκωσία η κυβέρνηση – με αφορμή τη συμφωνία που υπέγραψαν προσφάτως Ευρωπαϊκή Ένωση, Αίγυπτος και Ισραήλ – διαβεβαίωνε πως δεν χάθηκε τίποτε και ότι στο μέλλον θα μπορεί να υπάρχει σύνδεση για μεταφορά και του κυπριακού φυσικού αερίου.

Ωστόσο μέχρι να φτάσει σε εκείνο το σημείο, δηλαδή να μπορεί η Κύπρος να εξάξει φυσικό αέριο, υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμα. Και μέχρι τότε τα δεδομένα είναι πολύ πιθανό να έχουν διαφοροποιηθεί. Ταυτόχρονα η Κύπρος θα πρέπει να παίξει με τους κανόνες του παιχνιδιού που ήδη παίζεται. Και αυτό σημαίνει ότι οι καθυστερήσεις που παρουσιάζονται όλο αυτό το διάστημα θα έχουν ένα σοβαρό κόστος.

Οι τουρκικές αντιδράσεις

Ο αγωγός της Ανατολικής Μεσογείου, ως έργο ποτέ δεν έτυχε της ανάλογης σοβαρής προσέγγισης γι’ αυτό από πολλές κατευθύνσεις ακούστηκαν κατά καιρούς έντονες αμφισβητήσεις. Στην Αθήνα πολλοί ήταν οι κύκλοι που έσπευσαν να συνδέσουν τον αγωγό (έστω κι αν δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια εξαγγελία) με τις τουρκικές αντιδράσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και με το γνωστό τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019. Ο Άγγελος Συρίγος, υφυπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, χαρακτηρίζει αστειότητες τα όσα λέγονται επί του θέματος, ότι δηλαδή το τουρκολιβυκό μνημόνιο ήταν η αντίδραση της Άγκυρας στον αγωγό της Ανατολικής Μεσογείου.

Όπως εξήγησε στη διάρκεια ομιλίας του στο συνέδριο του Ισραληινο-Ελληνικού Φόρουμ οι σχεδιασμοί της Άγκυρας με τη Λιβύη είχαν ξεκινήσει προηγουμένως. Σύμφωνα με τον Α. Συρίγο οι σχεδιασμοί για τη συμφωνία με τη Λιβύη ξεκίνησαν το 2010, το 2011 το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δημοσιοποίησε τις αξιώσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και ο αγωγός άρχισε να σχεδιάζεται το 2012. Η συμφωνία της Τουρκίας με την κυβέρνηση της Λιβύης ήρθε τον Νοέμβριο του 2019.

Τα γεγονότα όταν μπουν σε μια χρονολογική σειρά έρχονται να καταρρίψουν τους τουρκικούς ισχυρισμούς σ’ ότι αφορά τα ενεργειακά της Ανατολικής Μεσογείου. Όπως επίσης καταρρίπτεται και ο ισχυρισμός της Τουρκίας ότι προστατεύει τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων. Σύμφωνα με τον Α. Συρίγο αποτελεί γεγονός ότι η Τουρκία διεκδικεί πολύ περισσότερα για τον εαυτό της απ’ ότι για τους Τουρκοκύπριους”.

Δεν υπάρχει καμία διεθνής εγγύηση

Ο Εφράιμ Ινμπάρ μιλώντας κατά το συνέδριο του ΙΕΦ υπογράμμισε πως δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις σ’ ότι αφορά την Τουρκία και τον Ερντογάν. Υποδεικνύοντας την ώρα πως οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι επιφυλακτικές και σκέφτονται δύο και τρεις φορές τις αποφάσεις που αφορούν την Άγκυρα γιατί δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση να σπρώξουν την Τουρκία στην αγκαλιά της Ρωσίας.

Προχωρώντας με την ομιλία του ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ (JISS) κατέγραψε και κάποια διδάγματα που προκύπτουν από τον πόλεμο στην Ουκρανία: Αυτό που αναφέρεται ως διεθνής νομιμότητας είναι κάτι το άχρηστο και καμιά διεθνής εγγύηση δεν εγγυάται την εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους και “αυτό αποδεικνύει η περίπτωση της Ουκρανίας”. Σύμφωνα με τον Εφράιμ Ινμπάρ “οι Βρετανοί και οι Αμερικάνοι φώναζαν για την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας αλλά οι Ρώσοι πήραν την Κριμαία και επιβλήθηκαν στο Ντονμπάς και στις άλλες περιοχές της ανατολικής Ουκρανίας”. Τέλος, σημείωσε πως ο πόλεμος στην Ουκρανία συνέβαλε ως ένα βαθμό η Ευρώπη να αρχίσει να διορθώνεται στρατηγικά.

Συλλογικότητα αλλά και αυτοδυναμία

Τόσο ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Νίκος Δένδιας, όσο και ο τέως υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Νίκος Χριστοδουλίδης κατά τις ομιλίες τους τόνισαν ιδιαίτερα τη συλλογικότητα που θα πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στα κράτη ιδιαίτερα αυτή την περίοδο λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. “Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία δεν σταματούν στα εθνικά σύνορα – τόνισε στην ομιλία του ο Νίκος Χριστοδουλίδης – και επομένως οι απαντήσεις πρέπει να είναι συλλογικές για να είναι αποτελεσματικές”.

Η Ελλάδα, τόνισε από πλευράς του ο Νίκος Δένδιας, πιστεύει ακράδαντα στη συνεργασία μεταξύ όλων των χωρών της περιοχής, αλλά φυσικά σε μια συγκεκριμένη βάση: τις σχέσεις καλής γειτονίας και το σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου της Θάλασσας”.

Οι συνεργασίες στην περιοχή, όπως Εράν Λέρμαν (αντιπρόεδρος του JISS) ως ένα βαθμό οφείλονται και στην επιθετικότητα του Ερντογάν. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε “ο Ερντογάν κατάφερε να ενώσει το Ισραήλ και την Αίγυπτο”.

Όμως αυτές οι συνεργασίες και συμμαχίες δεν αρκούν, υποδεικνύει από πλευράς του ο Εφράιμ Ινμπάρ, γιατί το κάθε κράτος χρειάζεται να είναι αυτοδύναμο και να πιστεύει στις δικές του δυνάμεις. Γιατί, τόνισε, σε μια πραγματική κρίση δεν είμαστε σίγουροι εάν όλες αυτές οι υπογραφείσες συμφωνίες θα λειτουργήσουν προς βοήθεια μας.

Αυτή την προσέγγιση είχαν οι Ισραηλινοί ομιλητές του Φόρουμ, ότι δηλαδή πέραν από τις συμφωνίες πρέπει να υπάρχει και η δυνατότητα ενός κράτους να προστατευθεί από μόνο του. Την ίδια ώρα, όπως υπογράμμισε ο υποστράτηγος Γιαακόβ Αμιντρόρ, θα πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε ότι οι δικτάτορες σκέφτονται όπως εμάς. Υπογραμμίζοντας ότι πάνω στη γη “οι δημοκρατίες αποτελούν μειονότητα” προειδοποίησε πως “εάν δεν ενωθούμε τότε δεν έχουμε καμιά πιθανότητα να αντιμετωπίσουμε τις δικτατορίες”.

Πηγή: philenews.com