Αρχική Blog Σελίδα 1929

Το τέλμα του πολέμου και οι αγωνίες της Αθήνας – Οι δύο μεταβλητές που θα κρίνουν τις πολιτικές εξελίξεις

0

Συμπληγάδες Ουκρανία και Ερντογάν – Οι παράμετροι που θα κρίνουν τις αποφάσεις του Ελληνα πρωθυπουργού ενόψει του προσεχούς φθινοπώρου

Με το βλέμμα στραμμένο σε δύο μεταβλητές που θα καθορίσουν σε σημαντικό βαθμό το πολιτικό περιβάλλον των επόμενων εβδομάδων και τελικώς το εάν η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία ή η χώρα θα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο, επέστρεψε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.

Η πρώτη αφορά τη διάρκεια και τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία. Οπως αφήνουν να εννοηθεί κυβερνητικές πηγές, η προοπτική ενός «δύσκολου» χειμώνα είναι πιθανόν να επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις, προκειμένου να τον διαχειριστεί μια ισχυρή κυβέρνηση σε συνθήκες πολιτικής σταθερότητας και όχι εντός του τοξικού κλίματος που θα προκαλούσε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος.

Η δεύτερη είναι οι κινήσεις του Τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, στον απόηχο του ισχυρού μηνύματος Μπάιντεν για σταθερότητα στο Αιγαίο. Η προοπτική των «ήρεμων νερών» στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων ενισχύει τα εκλογικά σενάρια, υπό την έννοια ότι ο κ. Μητσοτάκης δεν επιθυμεί η χώρα να οδηγηθεί στις κάλπες και να βρίσκεται με υπηρεσιακή κυβέρνηση μετά τις εκλογές της απλής αναλογικής, εν μέσω ισχυρών μποφόρ με την Αγκυρα.

Το τέλμα

Αναφορικά με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, τα δεδομένα, όπως τα αποκωδικοποίησε η ελληνική αποστολή μετά τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, είναι άκρως ανησυχητικά: Μόσχα και Κίεβο, επί του παρόντος, κινούνται με μαξιμαλιστικές επιδιώξεις, που δεν αφήνουν παράθυρο συμβιβασμού. Στρατιωτικά δεν διαφαίνεται επικράτηση της μιας ή της άλλης πλευράς σε σύντομο χρόνο. Ενώ και οι ΗΠΑ, που αποτελούν τον τρίτο κρίσιμο πυλώνα της ουκρανικής εξίσωσης, δεν εμφανίζονται να «βιάζονται» για τον τερματισμό των εχθροπραξιών.

Ετσι, η Αθήνα πλέον προετοιμάζεται για έναν εξαιρετικά δύσκολο χειμώνα, ειδικά στην περίπτωση που ο Βλαντιμίρ Πούτιν, όπως πιθανολογείται βάσιμα, σφίξει τη στρόφιγγα παροχής φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Οι δύο μεγαλύτεροι «πονοκέφαλοι» του οικονομικού επιτελείου είναι:

• Το διαρκώς αυξανόμενο κόστος στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων από την εκτόξευση των τιμών της ενέργειας. Είναι ενδεικτικό ότι η χορήγηση του power pass πραγματοποιήθηκε με τιμές για το φυσικό αέριο σημαντικά χαμηλότερες από τις υφιστάμενες. Μάλιστα, εκφράζονται φόβοι πως τα αναμενόμενα «υπερέσοδα» από τη θετική πορεία του τουρισμού, που μπορεί να φθάσουν και τα 3 δισ., θα εξανεμιστούν από την έκρηξη του ενεργειακού κόστους.

• Οι παρενέργειες σε άλλους βασικούς δείκτες της οικονομίας, πέραν του πληθωρισμού. Ενδεικτικά αναφέρονται το «φρένο» στην ανάπτυξη, παρότι όλες οι εκτιμήσεις και εκθέσεις εμφανίζουν την ελληνική οικονομία να κλείνει με θετικό πρόσημο το 2022. Και η αύξηση του κόστους δανεισμού της χώρας, ενώ παραμένει ο μεγάλος στόχος της απόκτησης επενδυτικής βαθμίδας το 2023.

Η προοπτική ενός «δύσκολου» χειμώνα είναι πιθανόν να επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις, προκειμένου να τον διαχειριστεί μια ισχυρή κυβέρνηση.

Το δεύτερο απότοκο της συνόδου της Μαδρίτης ήταν η παρέμβαση Μπάιντεν προς Ερντογάν, προκειμένου ο Τούρκος πρόεδρος να ρίξει τους τόνους με την ειδική αναφορά στο Αιγαίο – και όχι γενικότερα στην Ανατολική Μεσόγειο. Σημειώνεται ότι η ελληνική αποστολή κάθε άλλο παρά αιφνιδιάστηκε από την τροπή που πήρε η σύνοδος αναφορικά με την Τουρκία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ήταν ενήμερη για τον «συμβιβασμό» της Αγκυρας με Σουηδία και Φινλανδία, καθώς απεσταλμένοι των δύο χωρών πραγματοποίησαν και επίσκεψη στην Αθήνα. Επίσης, από τη συνάντηση του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τζέικ Σάλιβαν με τον Ιμπραήμ Καλίν στο Βερολίνο, αλλά και από το σύνολο των τοποθετήσεων των Αμερικανών αξιωματούχων, προεξάρχοντος του Τζο Μπάιντεν στη Μαδρίτη, ήταν σαφές πως η Ουάσιγκτον όσο διαρκεί ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν θέλει την παραμικρή ρωγμή στη Συμμαχία, περιλαμβανομένου και του μετώπου των ελληνοτουρκικών. Επίσης αιφνιδιασμός δεν υπήρξε ούτε αναφορικά με τα F-16, αφού είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι η διοίκηση Μπάιντεν στηρίζει τον εκσυγχρονισμό των τουρκικών μαχητικών, που, όμως, πρέπει να περάσει από τον σκόπελο του Κογκρέσου.

Το τέλμα του πολέμου και οι αγωνίες της Αθήνας – Οι δύο μεταβλητές που θα κρίνουν τις πολιτικές εξελίξεις-1
Ο κ. Ερντογάν έχει αποκλείσει πολλές φορές το ενδεχόμενο συνάντησης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όμως αναλυτές δεν το αποκλείουν, καθώς δίνουν ως παράδειγμα την απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος της Τουρκίας όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο του NBC για τις παλιές αντιδράσεις του για τον κ. Μπάιντεν. «Στην πολιτική το χθες είναι στο χθες και το σήμερα είναι στο σήμερα». Φωτ. A.P./ MANU FERNANDEZ

Στο Αιγαίο

Αν και η Αθήνα θα παραμείνει σε «κόκκινο συναγερμό» στα ελληνοτουρκικά, εκτιμάται πως, παρά τις ρητορικές του εξάρσεις, οι πιθανότητες ο Ερντογάν να προκαλέσει ένταση στο πεδίο έχουν υποχωρήσει σημαντικά και το φετινό καλοκαίρι δεν πρόκειται να είναι μια επανάληψη του 2020.

Αντίστοιχη είναι η κυρίαρχη άποψη και στην Τουρκία, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής της «Κ» στην Κωνσταντινούπολη Μανώλης Κωστίδης. Συγκεκριμένα αναφέρει: Οι συστάσεις του Τζο Μπάιντεν προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για «σταθερότητα στο Αιγαίο» και η υπόσχεσή του για πιθανή παραχώρηση των F-16, μαζί με την άρση του βέτο για την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας, φέρνουν την Τουρκία πιο κοντά στο ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, αυτό πιθανότατα θα έχει ως αποτέλεσμα να επικρατήσει πιο ήρεμο καλοκαίρι στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ηδη η τουρκική ηγεσία έχει σταματήσει τις δηλώσεις αμφισβήτησης της κυριαρχίας των ελληνικών νησιών σε περίπτωση στρατιωτικοποίησής τους.

«Η στρατιωτικοποίηση των νησιών και των νησίδων παραβιάζει τις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων. Ας διαβάσουν αυτές τις Συνθήκες κι ας κάνουν τα ανάλογα βήματα», δήλωσε στη συνέντευξη Τύπου ο κ. Ερντογάν λίγα λεπτά πριν από την αναχώρησή του από τη Μαδρίτη, για να προσθέσει ότι «αν η Ελλάδα δεν κλιμακώσει την ένταση, δεν έχουμε κι εμείς ενδιαφέρον να προκαλούμε ένταση».

Αξιωματούχοι και αναλυτές εκτιμούν πως τα πρώτα βήματα αποκλιμάκωσης μπορούν να γίνουν σε επίπεδο υπουργείων Αμυνας, για να τηρηθεί το μνημόνιο Παπούλια – Γιλμάζ το καλοκαίρι στο Αιγαίο.

Ο κ. Ερντογάν έχει αποκλείσει πολλές φορές το ενδεχόμενο συνάντησης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όμως αναλυτές δεν το αποκλείουν, καθώς δίνουν ως παράδειγμα την απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος της Τουρκίας όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφο του NBC για τις παλιές αντιδράσεις του για τον κ. Μπάιντεν. «Στην πολιτική το χθες είναι στο χθες και το σήμερα είναι στο σήμερα. Γι’ αυτό και στην πολιτική πολλά αλλάζουν μέσα σε 24 ώρες και με αυτή τη λογική θα προχωράμε την πολιτική, όμως και θα σταθούμε όρθιοι», δήλωσε ο κ. Ερντογάν.

“Καθημερινή”

Το τέλος του καθωσπρεπισμού

0

Τα τελευταία 47 χρόνια υπήρξαν στιγμές στην ιστορία των ελληνοτουρκικών σχέσεων κατά τις οποίες θα μπορούσαν να έχουν βρεθεί αξιοπρεπείς και έντιμες διευθετήσεις. Αυτό δεν συνέβη και ο ιστορικός του μέλλοντος θα κρίνει το γιατί. Σήμερα, πάντως, η επίλυση αυτού του γόρδιου δεσμού είναι σχεδόν αδύνατη. Η σχέση έχει δηλητηριαστεί για τα καλά.

Εχει όμως συμβεί και κάτι ακόμη. Η Τουρκία προσθέτει συνεχώς ζητήματα στην ατζέντα ή υπογραμμίζει άλλα με πολύ πιο έντονο τρόπο σε σχέση με το παρελθόν. Κλασικό παράδειγμα οι γκρίζες ζώνες. Πολλοί πίστεψαν ότι επρόκειτο για ένα διαπραγματευτικό χαρτί που έβαλαν κάποια στιγμή οι Τούρκοι για να το βγάλουν πριν από την τελική διαπραγμάτευση. Το χαρτί έμεινε, όμως, στο τραπέζι και παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια.

Η ελληνική διπλωματία επέδειξε όλα αυτά τα χρόνια μία «υπεύθυνη» στάση, αποφεύγοντας να εγείρει δικές της διεκδικήσεις. «Προς Θεού, μη δείξετε αυτόν τον χάρτη», «όχι, να μην τους ενοχλήσουμε βάζοντας αυτό το θέμα», ήταν οι φράσεις που άκουγες όταν έθετες το ερώτημα: «Μήπως είμαστε υπερβολικά καθωσπρέπει;». Σε μερικές περιπτώσεις οι υποστηρικτές αυτής της γραμμής είχαν δίκιο γιατί οι όποιες διεκδικήσεις πρέπει να έχουν κάποια βάση και να μην κινδυνεύουν να φανούν γραφικές σε διεθνή φόρουμ.

Η Τουρκία δεν πολυνοιάζεται, όμως, σήμερα για το πώς βλέπουν τις κλιμακούμενες διεκδικήσεις της οι άλλοι. Και γι’ αυτό έχει έλθει η ώρα να ξεπεράσουμε τον καθωσπρεπισμό μας. Δεν εννοώ να αρχίσουμε τις φανφάρες και τις βαρύγδουπες δηλώσεις, που στόχο έχουν συνήθως την αυτοπροβολή και όχι την υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος. Αλλά να κάτσουν οι ειδικοί μας και να χτενίσουν κάθε διμερές ζήτημα, κάθε συνθήκη που μας αφορά. Και να βρουν ποια ζητήματα μπορεί να εγείρει η Ελλάδα έναντι της Τουρκίας, ποια ανεφάρμοστα δικαιώματα της δίνουν οι διεθνείς συνθήκες. Υπεύθυνα και συστηματικά.

“Καθημερινή”

Πέτρος Βαμβακάς: Η ντροπή της Ευρώπης και το ξέπλυμα συνειδήσεων

0

Αυτές οι γραμμές γράφονται σαν μια φωνή αγανάκτησης με αυτό που αντίκρισα όταν πήγα στην Σάμο.

ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ

Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο κ. Μητσοτάκης ρώτησε μια δημοσιογράφο με έντονο ύφος εάν είχε πάει στην Σάμο. Λοιπόν, πήγα στην Σάμο και το μόνο πράγμα που είδα ήταν την ντροπή της Ευρώπης και την προθυμία της Ελλάδας να της παράσχει άλλοθι. Η Ελλάδα είναι η χώρα και ο Ελληνισμός, ο λαός που ξέρει στον γονιδιακό του χάρτη την σημασία της προσφυγιάς, της μετανάστευσης και της διασποράς.

Εμείς οι “βρωμοέλληνες” της μετανάστευσης και οι “Τουρκόσποροι” της προσφυγιάς, είμαστε ο ίδιος λαός που έδωσε την λέξη και την ιερή έννοια της φιλοξενίας και της αγάπης προς τον ξένο, παρ′ ολες τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίσαμε διαχρονικά.

Σήμερα όμως εγκλωβισμένοι στην δυσμενή οικονομική θέση της τελευταίας δεκαετίας και τις πίεσης από την γείτονα Τουρκία, βλέπουμε τον πρόσφυγα τον μετανάστη σαν εισβολέα και σαν εχθρό, και όχι σαν συνάνθρωπο, αντίθετο και στο χριστιανικό και αλλά και στο πολιτισμικό μας ήθος.

Η πολιτικοποίηση, και εργαλειοποίηση της ανθρώπινης μιζέριας για πολιτικές σκοπιμότητες, έχει δημιουργήσει παρόμοιες πιέσεις σε πολλαπλά μέρη του πλανήτη και όχι μόνον στην Ελλάδα. Αναγνωρίζοντας τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις του προβλήματος και συμμεριζόμενος τους φόβους και δισταγμούς πολλών καλών ανθρώπων, υποστηρίζω ότι πρέπει να προβάλουμε τον ανθρώπινο παράγοντα.

Βλέποντας τις εικόνες του εκκενωμένου καταυλισμού στο Βαθύ της Σάμου και τις καινούργιες «Ευρωπαϊκών προδιαγραφών» εγκαταστάσεις, ομολογώ ότι με προσβάλλει σαν άνθρωπο και ως Έλληνα.

.
.
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ
.
.
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ
.
.
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ

Δεν δέχομαι ότι οι μόνες επιλογές είναι ένας καταυλισμός μέσα στις λάσπες με όλες τις διαστάσεις της βίας, ή μια απέραντη φυλακή με συρματοπλέγματα μέσα σε μια χαράδρα έτσι ώστε να μην προσβάλει και να μην προβληματίζει τις συνειδήσεις τουριστών και «νοικοκυραίων».

Η ενσωμάτωση ή μη των μεταναστών και προσφύγων είναι μια μεγάλη και επίκαιρη συζήτηση που πρέπει να γίνει άμεσα. Αυτή όμως είναι μια συζήτηση για κάθε κοινωνία, αλλά δεν δικαιολογεί την αφασία της σημερινής κατάστασης. Επίσης επείγει η ανάλυση των λόγων της εκτόπισης τόσων εκατομυρίων ψυχών ανά την υφήλιο η οποία μοιάζει με τσουνάμι, αλλά ούτε και αυτός είναι ο σκοπός αυτού του σημειώματος.

Αυτές οι γραμμές γράφονται σαν μια φωνή αγανάκτησης με αυτό που αντίκρισα όταν πήγα στην Σάμο. Προσβάλουν όχι μόνον εκείνους στους καταυλισμούς/στρατόπεδα, αλλά όλους μας και ιδιαίτερα εμάς τους Έλληνες πολιτισμικά.

.
.
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ
.
.
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΣ

Δεν υπάρχει δικαιολογία ότι δεν ξέραμε, δεν είδαμε, δεν ακούσαμε. Αυτά μας πάνε σε άλλες εποχές που πρέπει να θυμηθούμε για να μην τις επαναλάβουμε.

Βλέποντας τους καταυλισμούς θυμήθηκα το ποίημα από το δημοτικό του Ιωάννη Πολέμη, Για την Πατρίδα. «….πατρίδα μας! Κι αὐτὰ κι ἐκεῖνα, και κάτι πού ῾χουμε μὲς τὴν καρδιὰ, και λάμπει ἀθώρητο σὰν ἥλιου ἀχτίνα…»

Αυτό που λάμπει αθώρητο μες την καρδιά πρέπει να είναι οι πολιτισμικές και ανθρωπιστικές αξίες για τις οποίες τόσο υπερηφανευόμαστε διαχρονικά. Φιλοξενία, ελεημοσύνη και αγάπη για τον συνάνθρωπο.

Οι πολιτικές σκοπιμότητες και οι κοινωνικές διαστάσεις πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστούν αλλιώς θα οδηγηθούμε σε απάνθρωπες επιλογές για να ξεπλυθούν συνειδήσεις των αυτουργών αυτής της ανθρώπινης μιζέριας. Πρέπει να διασφαλίσουμε την φιλοξενία σε αντίξοες συνθήκες, να δώσουμε το κρεβάτι μας στον ξένο σαν το Σαμαρείτη και όχι να επιλέξουμε την αμνησία και την αφασία της ξενοφοβίας.

huffingtonpost.gr

Δαμιανός Φιλιππίδης: Οι εμπρησμοί ως όπλο στη φαρέτρα των μυστικών υπηρεσιών

0

 

του Δαμιανού Φιλιππίδη*

Από τον τίτλο ακόμα κάποιοι αναγνώστες θα αναρωτηθούν τί σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στη δράση μια υπηρεσίας πληροφοριών και στο κακούργημα του εμπρησμού. Αυτό ακριβώς θα επιχειρήσω να αναλύσω παρακάτω, με στόχο αφενός να καταστεί κατανοητός ο ποικιλόμορφος τρόπος δράσης των μυστικών υπηρεσιών, αφετέρου να δοθεί μια διαφορετική οπτική στον απλό όρο πυρκαγιά.

Αρχικά, θα πρέπει να επισημανθεί πως η πυρκαγιά αποτελεί απόρροια καιρικών συνθηκών, υψηλής θερμοκρασίας και εν γένει παραγόντων που δεν οφείλονται ή επηρεάζονται από τον άνθρωπο. Αντίθετα, εμπρησμός ονομάζεται κάθε πρόκληση πυρκαγιάς από ανθρώπινα αίτια που πράττεται εκούσια ή ακούσια και έχει το ίδιο αποτέλεσμα, την καταστροφή ιδιωτικής ή δημόσιας περιουσίας.

Επανερχόμενοι στο θέμα μας, η σχέση ανάμεσα στις υπηρεσίες πληροφοριών και στην εργαλειοποίηση του εμπρησμού ως μέσο διεξαγωγής ανορθοδόξου πολέμου, δολιοφθορών και αντιπερισπασμού, θα διακρίνουμε ότι είναι κάτι αρκετά διαδεδομένο και σύνηθες στο χώρο. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν ένα από τα  αποχαρακτηρισμένα πλέον εγχειρίδια της κεντρικής υπηρεσίας πληροφοριών (CIA) των ΗΠΑ, όπου αναλύονται αυτοσχέδιοι εμπρηστικοί μηχανισμοί (CIA Field Expedient Incendiary Manual 1977) καθώς και το εγχειρίδιο κατασκοπείας και ανταρτοπολέμου των απομνημονευμάτων του Αλεξάντερ Ορλώφ (πρώην υπαρχηγός της Σοβιετικής αντικατασκοπείας). Έτσι, προκύπτει εύλογα το ερώτημα «για ποιο λόγο και τι οφέλη αποκομίζει μια μυστική υπηρεσία από έναν εμπρησμό;»

Η απάντηση είναι κάτι παραπάνω από πολυδιάστατη. Την πιο διαδεδομένη χρήση τους συνιστά η αποσταθεροποίηση του κράτους-αποδέκτη ή κάποιου κρατικού οργανισμού ενώ ταυτόχρονα στοχεύει και στην πτώση του ηθικού του τοπικού πληθυσμού. Ως αποτέλεσμα, τα προαναφερθέντα συνεπάγονται με οικονομική δυσχέρεια και κόστος τόσο για την περιοχή που πλήττεται όσο και για κράτος γενικότερα, με ενίσχυση του γενικού αισθήματος της ηττοπάθειας του πληθυσμού καθώς και την απασχόληση μεγάλου μέρους του κρατικού μηχανισμού στην αντιμετώπιση των πύρινων μετώπων. Και αυτά δεν είναι τα μόνα.. Σε πιο στρατιωτικό-επιχειρησιακό επίπεδο, εξίσου σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η αναγνώριση των υποδομών του αντιπάλου. Πιο συγκεκριμένα, αν η μυστική δράση είναι ο εμπρησμός σε περιοχή στρατιωτικής κεκαλυμμένης υποδομής ή σε έργο αμυντικού ενδιαφέροντος, τότε αντιλαμβανόμαστε όλοι τους λόγους για τους οποίους διενεργείται. Η ενεργοποίηση δυνάμεων, οι μετακινήσεις προσωπικού και μέσων, ποιοι συνδράμουν στην κατάσβεση και με τι μέσα συνιστούν εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες στον επιτιθέμενο επιτυγχάνοντας τους σκοπούς του χωρίς κάποιο ιδιαίτερο κόστος.

Παράλληλα, ας λάβουμε υπόψιν μας και το προαναφερθέν στοιχείο του αντιπερισπασμού. Αναλογιζόμενοι την συνολική ενεργοποίηση του κρατικού μηχανισμού για την αντιμετώπιση εστιών φωτιάς στην χώρα μας, είναι εμφανές πως συνδράμουν και φορείς οι οποίοι δεν έχουν ως αντικειμενικό σκοπό την κατάσβεση φλεγόμενων μετώπων. Επί παραδείγματι, οι ένοπλες δυνάμεις και η αστυνομία. Ως εκ τούτου, η ανάθεση αποστολών μη συναφών με το αντικείμενο δραστηριοποίησης και ευθύνης των παραπάνω σχηματισμών-σωμάτων, δύναται να δημιουργήσει «κενά» και ελεύθερο πεδίο δράσης στην υπηρεσία που διενεργεί την επίθεση. Άλλωστε, σε συνθήκες ανορθόδοξου πολέμου, δεν είναι σπάνιο φαινόμενο εμπρησμοί να χρησιμοποιούνται ακόμα και για να οδηγήσουν σε ενέδρες συγκεκριμένες δυνάμεις που θα σπεύσουν να συνδράμουν.

Τέλος, δε θα πρέπει να αγνοούμε και την «συνεισφορά» των εμπρησμών στην υποβάθμιση αγροτικών, δασικών, τουριστικών και άλλων περιοχών προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στη τοπική οικονομία. Ως τραγική απόρροια, σε ένα πιο ακραίο σενάριο, συνεπάγεται με στρατολογήσεις ατόμων έναντι χρηματικών αντιτίμων, εκμετάλλευση των χώρων αυτών από εξωγενείς παράγοντες εις βάρος των εθνικών συμφερόντων, μετακινήσεις μονίμων πληθυσμών αποδυναμώνοντας την συνεκτικότητα του λαού και το αίσθημα εθνικής συνείδησης κοκ.

Καταλήγοντας, ευελπιστώ αφενός να έγιναν αντιληπτές κάποιες απαντήσεις στο ερώτημα του γιατί να επιλέξει μία υπηρεσία πληροφοριών να προβεί σε μία αποστολή μυστικής δράσης με εμπρησμό και αφετέρου, το παρόν απόσπασμα να υπήρξε τροφή για σκέψη και αφορμή προκειμένου η γνωστή σε όλους «φωτιά» να λάβει μια ξεχωριστή, όχι και τόσο ευχάριστη, διάσταση.

*Ο Δαμιανός Φιλιππίδης είναι φοιτητής του Τμήματος Περιφερειακής και Διασυνοριακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Εξαλλος ο Τσιτσιπάς με τον Κύργιο: «Εκανε συνεχές bullying, ήταν ένα τσίρκο» – «Εχει σοβαρά θέματα» απαντά ο Ελληνοαυστραλός

0

H ένταση μεταξύ του Στέφανου Τσιτσιπά και του Νικ Κύργιου συνεχίστηκε και μετά το τέλος της μεταξύ τους αναμέτρησης για τον τρίτο γύρο του Wimbledon.

Ο Ελληνας πρωταθλητής  χαρακτήρισε «τσίρκο» τη συμπεριφορά του Ελληνοαυστραλού «bully», όπως τον αποκάλεσε, με τον Κύργιο να απαντά… «είμαι από τους πιο συμπαθείς. Αυτόν δεν τον συμπαθούν, ας το πούμε».

«Ήταν σαν τσίρκο», είπε αρχικά ο Τσιτσιπάς, ο οποίος απολογήθηκε για την απόφαση του να… σημαδεύει με την μπάλα τον Κύργιο:

«Σημάδεψα τον αντίπαλό μου, αλλά αστόχησα. Πρέπει να σταματήσει όλο αυτό, δεν είναι εντάξει. Κάποιος πρέπει να του μιλήσει. Υπάρχει οργή πίσω από αυτό, είναι σίγουρο. Δεν έχω συνηθίσει να παίζω έτσι, αλλά δεν γίνεται να είμαι σαν ρομπότ και να το αγνοήσω.

»Έχει συμβεί τρεις, τέσσερις φορές. Μια φορά, το καταλαβαίνω. Αλλά όταν συμβαίνει τόσες φορές, σε εκνευρίζει. Γιατί είσαι εκεί και κάνεις τη δουλειά και ακούς θόρυβο από την άλλη πλευρά χωρίς κανέναν λόγο.

Είναι ένα συνεχές bullying αυτό που κάνει. Κάνει bullying στους αντιπάλους του. Πρέπει να ήταν bully στο σχολείο του και εμένα δεν μου αρέσουν αυτοί οι τύποι.

»Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που υποβιβάζουν έτσι άλλους ανθρώπους. Έχει κάποια καλά στοιχεία στον χαρακτήρα του, αλλά έχει και μια κακή πλευρά, η οποία μπορεί να κάνει κακό στους ανθρώπους γύρω του».

Όσο για το γεγονός ότι τελικά του έδωσε το χέρι του, μετά το τέλος του αγώνα, είπε: «Το έδωσα γιατί ήταν ένα καλό ματς και πρέπει να συγχαρώ τον αντίπαλό μου, ποτέ δεν έχει υπάρξει ματς που να μην έχω δώσει το χέρι μου. Για τη συμπεριφορά του, όμως, αν υπήρχε χειραψία, θα την απέφευγα. δεν είναι αποδεκτή συμπεριφορά».

 

Αναφερόμενος και στη δική του συμπεριφορά, δήλωσε:

«Ήταν πολύ άσχημο εκ μέρους μου. Δεν το έχω ξανακάνει, να πετάξω την μπάλα έξω από το court. Ζήτησα συγγνώμη από τους ανθρώπους, δεν ξέρω τι συνέβαινε στο κεφάλι μου.

»Ήταν και όλο αυτό το τσίρκο στην άλλη πλευρά του φιλέ. Είχε αρχίσει να γίνεται πολύ κουραστικό. Απλά συνέβη, δεν χτύπησα κανένα. Χτύπησα έναν τοίχο, ευτυχώς. Δεν θα το ξανακάνω, είναι σίγουρο. Είναι ευθύνη μου, όμως κάτι προκάλεσε αυτή τη συμπεριφορά στην οποία δεν έχω συνηθίσει τον εαυτό μου».

Τέλος, τόνισε ότι πρέπει να βρεθεί μια λύση για συμπεριφορές παρόμοιες με του Κύργιου:

«Πρέπει να βρεθούμε και να μπει ένας κανόνας. Γιατί να μιλάς όταν παίζεις; Δεν βγάζει νόημα. Κάνουμε τη δουλειά μας εκεί έξω, το τένις είναι το πιο σημαντικό.

»Σε κάθε πόντο ένιωθα ότι κάτι συνέβαινε στην άλλη πλευρά του φιλέ. Προσπαθούσα να μην μου αποσπάται η προσοχή, γιατί μπορεί και να γινόταν επίτηδες. Αυτός, όμως, είναι τρόπος να χειραγωγείς τον παίκτη.

»Κανείς άλλος δεν το κάνει αυτό. Κανείς άλλο δεν είναι τόσο εκνευρισμένος όλη την ώρα με κάτι, γίνεται τόσο εύκολα και γρήγορα. Ελπίζω οι παίκτες να καταλήξουν σε κάτι για να έχουμε καλύτερη εκδοχή του αθλήματος, να μην γίνεται αποδεκτή αυτή η συμπεριφορά, να μην επιτρέπεται».

 

 

Κύργιος: Αυτός πετούσε μπάλες σε μένα

Από την πλευρά του, ο Νικ Κύργιος, απάντησε στις κατηγορίες του Τσιτσιπά, δηλώνοντας:

«Δεν ξέρω τι να πω, δεν ξέρω πώς του έκανα bullying. Αυτός πετούσε μπάλες σε μένα, αυτός χτύπησε θεατή, αυτό πέταξε την μπάλα έξω από το γήπεδο.

»Εγώ δεν έκανα τίποτα. Με εξαίρεση το ότι πήγα μερικές φορές στον umpire, δεν έκανα τίποτα ασεβές προς τον Στέφανο σήμερα. Δεν πετούσα εγώ τις μπάλες. Δεν ξέρω τι να πω.

»Κι εγώ θα ήμουν στεναχωρημένος αν έχανα από κάποιον δύο εβδομάδες σερί. Μάλλον θα πρέπει πρώτα να βρει τρόπο να με νικήσει μια-δύο φορές και μετά να πάει σε αυτό.

»Απορώ γιατί έμεινε στο court. Ξέρω ότι αν είχαν αντιστραφεί οι ρόλοι, εγώ θα είχα αποβληθεί».

Οσο για τον χαρακτηρισμό… τσίρκο, είπε:

«Εγώ αισθάνομαι υπέροχο. Το τσίρκο είχε να κάνει με αυτόν σήμερα. Εγώ αισθανόμουν υπέροχα. Αισθάνομαι μια χαρά, είμαι έτοιμος να ξαναπαίξω και αύριο.

»Απλά προσπαθεί να τα ρίξει σε μένα, έχει σοβαρά θέματα. Εγώ είμαι καλός στα αποδυτήρια, έχω πολλούς φίλους, για να ξέρετε. Είμαι από τους πιο συμπαθείς. Αυτόν δεν τον συμπαθούν, ας το πούμε».

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αθήνα, Ελλάδα

https://hellasjournal.com/2022/07/exallos-o-tsitsipas-me-ton-kirgio-ekane-sineches-bullying-itan-ena-tsirko-skliri-apantisi-apo-ton-ellinoafstralo-video/

Ζελένσκι σε ΝΑΤΟ: «Θέλω 5 δισ.$ το μήνα αλλιώς…» – Καλούνται να βάλουν «βαθιά το χέρι στην τσέπη» οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι

0

Θα καταρρεύσει η Ευρώπη για χάρη του Κιέβου

Την απαίτηση για έως και 5 δισ.$ το μήνα για την στήριξη της ουκρανικής οικονομίας και ασφάλειας, εξέφρασε ο επικεφαλής του καθεστώτος του Κιέβου Βολοντιμίρ Ζελένσκι απευθυνόμενος στου ηγέτες του ΝΑΤΟ.

Ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι απαίτησε από το μπλοκ του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ να ενισχύσει και άλλο χωρίς διακοπή την υποστήριξη της χώρας του εν μέσω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης με τη Ρωσία, υποστηρίζοντας ότι η ήττα του Κιέβου θα οδηγήσει σε έναν «καθυστερημένο» πόλεμο μεταξύ της Μόσχας και ολόκληρης της Δύσης.

Ο Ζελένσκι έκανε τις παρατηρήσεις καθώς μιλούσε στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη μέσω μιας σύνδεσης βίντεο την Τετάρτη.

«Είτε  επείγουσα βοήθεια προς την Ουκρανία επαρκής για νίκη, τώρα είτε πόλεμος μεταξύ της Ρωσίας και εσάς αργότερα», είπε ο επικίνδυνος Ζελένσκι στους ηγέτες του ΝΑΤΟ επιχειρώντας άλλη μια φορά να εκβιάσει καταστάσεις.

«Η χώρα χρειάζεται τόσο άμεση στρατιωτική όσο και οικονομική βοήθεια», δήλωσε ο Ζελένσκι, προσθέτοντας ότι «χρειάζονται περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια το μήνα για να καλύψει το έλλειμμα του προϋπολογισμού της.»

Ανώτατοι Ουκρανοί αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα καλέσει τη Δύση να παράσχει οικονομική υποστήριξη.

«Η οικονομική βοήθεια για την Ουκρανία δεν έχει μικρότερη σημασία από τις παραδόσεις όπλων», είπε ο Ζελένσκι, λέγοντας ουσιαστικά «δεν θέλω μονό όπλα αλλά και χρήμα».

«Χρειαζόμαστε περίπου 5 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε μήνα, το ξέρετε αυτό;  Και αυτό είναι μόνο για τα βασικά, που χρειάζονται για άμυνα και προστασία» κατέληξε.

Έτσι εκτός από τις υψηλές τιμές  στην ενέργεια, που έχουν επιβάλλει οι δυτικές κυβερνήσεις στους πολίτες τους για να υποστηρίξουν την Ουκρανία, τώρα έρχονται πιθανότατα νέα μέτρα για να στηρίξει ο ευρωπαίος φορολογούμενος την ουκρανική Οικονομία. Και έπεται συνέχεια.

 

 

Τα ίδια επανέλαβε ο Ζελένσκι και εχθές Σάββατο απαιτώντας να χορηγηθεί διεθνής βοήθεια για την ανοικοδόμηση της χώρας του αφού τελειώσει ο πόλεμος, στο βραδινό διάγγελμά του προς τους συμπολίτες του.

«Είναι απαραίτητο όχι μόνο να αποκαταστήσουμε όλα όσα κατέστρεψαν οι δυνάμεις κατοχής, αλλά επίσης να οικοδομήσουμε νέα θεμέλια για τις ζωές μας», που θα είναι «ασφαλείς, σύγχρονες, άνετες, προσιτές», ανέφερε στο χθεσινοβραδινό διάγγελμά του ο αρχηγός του κράτους.

Θα απαιτηθούν «κολοσσιαίες επενδύσεις, δισεκατομμύρια, νέες τεχνολογίες, βέλτιστες πρακτικές, νέοι θεσμοί και, φυσικά, μεταρρυθμίσεις», είπε.

«Όσο δύσκολη κι αν είναι για εμάς η κατάσταση σήμερα, πρέπει να θυμόμαστε ότι υπάρχει αύριο», διαβεβαίωσε ο ουκρανός πρόεδρος.

Αύριο Δευτέρα, σε σύνοδο περίπου 40 δυνητικών δωρητριών χωρών στο Λουγκάνο (νότια Ελβετία), η ουκρανική κυβέρνηση θα παρουσιάσει τις προτεραιότητές της για την ανοικοδόμησή της.

Ο κ. Ζελένσκι αναγνώρισε πάντως στο διάγγελμά του ότι ο πόλεμος απέχει πολύ από το τέλος του.

Από πρόσφατη ομιλία του με ολόγραμμα σε συνέδριο στο Παρίσι με μπλούζα που ανέγραφε: «Ελάτε στην σκοτεινή πλευρά».

 

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/diethnis-asfaleia/zelenski-se-nato-thelo-5-dis-to-mina-allios-kalountai-na-valoun-vathia-to-xeri-stin-tsepi-oi-eyropaioi-forologoumenoi/

Σταύρος Καλεντερίδης: Προς Έλληνες πολιτικούς: Τι ακριβώς είναι τρομοκρατία;

10

 

Γράφει ο Σταύρος Καλεντερίδης – Διεθνολόγος
[email protected]

Επ’ ευκαιρία των πρόσφατων τραγικών εξελίξεων στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, στις οποίες δυστυχώς ενεπλάκη και η ελληνική κυβέρνηση, αξίζει να αναρωτηθούμε και να ξεκαθαρίσουμε επιτέλους το τι ακριβώς εστί τρομοκρατία.

Είναι άραγε τρομοκρατία για έναν λαό όπως οι Κούρδοι, ο οποίος αδικήθηκε όσο κανείς στη Συνθήκη της Λωζάνης, να μάχεται διαρκώς για το δίκιο του;

Είναι τρομοκρατία ο Κουρδικός λαός να πολεμά για την ελευθερία και την πατρίδα του;

Είναι μήπως τρομοκρατία να υπερασπίζεσαι τη γλώσσα και τον πολιτισμό σου; Να διεκδικείς την μουσική και τα τραγούδια σου; Και αυτό τρομοκρατία;

Το να συμμετέχεις δημοκρατικά στις εκλογές στην Τουρκία με το HDP, να σε διώκουν και να σε φυλακίζουν για να σε φιμώσουν, είναι και αυτό τρομοκρατία;

Είναι τρομοκρατία εκ μέρους του Κουρδικού λαού το γεγονός ότι καταπιέζεται, λογοκρίνεται και καταδιώκεται ασταμάτητα από τα φασιστικά καθεστώτα της περιοχής μας;

Ή μήπως τελικά τρομοκρατία είναι να υποθάλπεις τζιχαντιστές οι οποίοι αποκεφαλίζουν ανθρώπους, να τους περιθάλπεις, να τους εξοπλίζεις και έπειτα να τους στέλνεις στην Ευρώπη για να μπορούν να διαπράξουν τα βάρβαρα εγκλήματά τους; Αναφέρομαι προφανώς στο ISIS το οποίο υποστήριξε και έθρεψε η Τουρκία, αλλά κατανικήθηκε και εξαρθρώθηκε από τους Κούρδους. Και για το οποίο καθεστώς, το ελλαδικό πολιτικό σύστημα και ο πρωθυπουργός δεν τόλμησαν να κάνουν σχετική αναφορά.

Για να ακριβολογούμε λοιπόν, τρομοκρατία είναι να απαγάγεις με μια διεθνή συνωμοσία τον ηγέτη του Κουρδικού λαού, να τον φυλακίζεις σε ένα νησί – φυλακή, να του απαγορεύεις τις επαφές με την οικογένεια και τους δικηγόρους του, και να του επιβάλεις καθεστώς αυστηρής απομόνωσης επί 23 συναπτά έτη.

Αντίστοιχα, κρατική τρομοκρατία είναι η εν γένει συμπεριφορά του Ερντογάν και του καθεστώτος του κατά των Κούρδων και των λοιπών δημοκρατικών λαών της Τουρκίας και της γύρω περιοχής, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων.

Δυστυχώς κανείς στην Ελλάδα δεν εξεπλάγη από τις επικίνδυνες και ανιστόρητες δηλώσεις του πρωθυπουργού για τους Κούρδους, οι οποίες είχαν προφανώς πολλούς αποδέκτες. Οι μόνοι οι οποίοι συμφωνούν μαζί του άλλωστε είναι οι κομματικοί οπαδοί του και αυτοί με ερωτηματικό.

Όμοια συμπεριφορά επέδειξε, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, και ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος ο οποίος απέφυγε επιδεικτικά να λάβει θέση για το θέμα. Ιδίως η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία υποτίθεται ότι κόπτεται για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες.

Πρέπει να θεωρείται αδιανόητο και είναι καταδικαστέο να ταυτίζεται με την τρομοκρατία ο Κουρδικός λαός – ένας αδελφικός λαός για τους Έλληνες – ο οποίος μάχεται κατά των ιμπεριαλιστικών και επιθετικών δυνάμεων της κοινής μας περιοχής και ιστορίας. Αυτοί που στοχοποιήθηκαν από το ιταμό και επονείδιστο τριμερές μνημόνιο Τουρκίας-Σουηδίας-Φινλανδίας (το οποίο ατυχώς στήριξε και η Ελληνική κυβέρνηση), ήταν ένα καθ΄ όλα νόμιμο πολιτικό κόμμα της Συρίας (PYD) και οι στρατιώτες που κατανίκησαν τους τζιχαντιστές του ISIS και κρατάνε μέχρι σήμερα ασφαλείς τους κατοίκους της ΒΑ Συρίας (YPG). Ως εκ τούτου, έστω και η παραμικρή υπόνοια σύνδεσης των Κούρδων με την τρομοκρατία, εκθέτει την ελληνική κυβέρνηση και τον δυτικό πολιτισμό εν γένει, ενώ παράλληλα απειλεί να οδηγήσει την χώρα μας στην διπλωματική απομόνωση.

Φτάνει πια με τον τυχοδιωκτισμό και την τυφλή υποταγή σε στρατόπεδα τα οποία μας υπονομεύουν, και μας παρακινούν να βαφτίσουμε τους φίλους μας εχθρούς, και την αλήθεια, ψέμα. 

infognomonpolitics.gr

ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ-Γιατί υποχωρούμε συνέχεια; Αναντίστοιχο το εθνικό φρόνημα μεταξύ πολιτικών, ελίτ και κοινωνίας…

2

Αν κάποιοι εκπλήσσονται που ο Ελληνας πρωθυπουργός εκχωρεί στο φτερό, το όνομα του Αιγαίου για τουρκικό τουριστικό “brand”,  πουλάει τους Κούρδους βαφτίζοντας μονομιάς τον εθνικοαπελευθερωτικό τους αγώνα «τρομοκρατία» και εξακολουθεί να εκλιπαρεί τον Ερντογάν -που τον φτύνει πατόκορφα- για μια συνάντηση εργασίας, θα έπρεπε να αναζητήσουν την εξήγηση του φαινομένου αλλού.

Στο γεγονός ότι ο Μητσοτάκης τα κάνει όλα αυτά και …δεν ανοίγει μύτη.

Τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης ανακαλύπτουν καθημερινά τα…θετικά-για την Ελλάδα-σημεία της πρόσφατης συνόδου του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη. Επινοούν απίθανες θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες ο Ερντογάν που καθημερινά λούζει τον δικό μας με έναν κουβά ακαθαρσίες, σκιάχτηκε από το μπόι του και δεν έθεσε θέμα αποστρατικοποίησης των νησιών στα όργανα της Συμμαχίας.

Αποσιωπούν την δέσμευση Μπάιντεν, όχι μόνο για αναβάθμιση, αλλά και για αγορά ολοκαίνουργιων F-16 Viper από την Τουρκία. Και τέλος εμφανίζουν ως δικό μας…εθνικό θρίαμβο την παραγγελία πανάκριβων αμερικανικών αεροσκαφών που θα πληρωθούν από την τσέπη και τον ιδρώτα του Ελληνα φορολογούμενου, αλλά μάλλον δεν θα χρησιμοποιηθούν ποτέ. Ούτε ως φόβητρο. Τουλάχιστον από τους σημερινούς ψοφοδεείς και αναξιοπρεπείς πολιτικούς.

  • Αλλά εντάξει με τα μέσα ενημέρωσης που έχουν μπουκωθεί στο χρήμα. Καλά και οι ολιγάρχες-βαρώνοι των καναλιών που έχουν τους λόγους τους να στηρίζουν τη συγκεκριμένη κυβέρνηση. Εμείς οι υπόλοιποι τι κάνουμε; Γιατί δεν βγαίνουμε στους δρόμους να διαμαρτυρηθούμε για αυτό το αναξιοπρεπές ξεπούλημα και τον βομβαρδισμό από fake news της κυβερνητικής προπαγάνδας;

Πόσο βαθιά έχει εδραιωθεί επιτέλους η υπονόμευση του εθνικού φρονήματος που μας επιτρέπει να γινόμαστε αναίσθητοι μπροστά σε ένα τέτοιο ενδοτισμό και να καταπίνουμε αμάσητο το σανό που σερβίρει στα δελτία των οκτώ η τηλεόραση-μαγειρείο των υπαλλήλων του Μαξίμου;

Κάνοντας αυτές τις σκέψεις μου ήρθε στη μνήμη ένα περιστατικό που σημείωσα με ενδιαφέρον πριν μερικά χρόνια. Είχα ανεβεί στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσω βαλκανικούς αγώνες τζούντο στις κατηγορίες εφήβων-νεανίδων, λόγω της συμμετοχής ενός συγγενικού μου προσώπου.

Ψάχνοντας με το ταξί το γήπεδο, το εντόπισα από το διπλανό τετράγωνο εξαιτίας μιας απίστευτης οχλοβοής, λες και γινόταν αγώνας-ντέρμπυ ΠΑΟΚ-Ολυμπιακού. Μπαίνοντας από την κεντρική θύρα, αντίκρισα απέναντι μια ολόκληρη κερκίδα κατακόκκινη με σημαίες, πανό και ταμπούρλα, αλλά και μια στρατιά αφιονισμένων αθλητών, συγγενών και συνοδών που ανέμιζαν την ημισέληνο κραυγάζοντας: «Τουρκιέ-Τουρκιέ!».

Το «εθνοπρεπές» όνομα δηλαδή, της Τουρκίας που θέλει να καθιερώσει ο Ερντογάν στην θέση του πιο…soft “Turkey” που παραπέμπει στην γαλοπούλα και το αμερικανικό Thanksgiving.

Σε ένα άθλημα λοιπόν, που δεν συγκινεί τα πλήθη η παρουσία της τουρκικής εθνικής ομάδας, εκτός από ιδιαίτερα θορυβώδης, ήταν και τρομερά ενθουσιώδης. Στην κυριολεξία έκλεβε την παράσταση με έναν φανατισμό που προκαλούσε ένα ανάμικτο αίσθημα δέους, επιφύλαξης και προβληματισμού.

  • Δεν θυμάμαι ειλικρινά τις επιδόσεις των Τούρκων αθλητών, όσο τις φωνές και το πάθος της κερκίδας τους που σειόταν όταν θεωρούσε πώς κάποιος από την διαιτησία αδικούσε έναν «δικό» της. Κι εκείνο το σύνθημα «Τουρκιέ-Τουρκιέ» να δονεί τους τοίχους μέσα στην καρδιά της Θεσσαλονίκης.

Ξαναθυμήθηκα την σκηνή αυτές τις μέρες, μέρες προκλήσεων και κατευθυνόμενης έντασης από τους απέναντι και δικής μας παγερής αδιαφορίας για την υποχωρητικότητα της κυβέρνησης. Δεν σκοπεύω να αδικήσω ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, το μεγαλύτερο ίσως, που διαπνέεται από ισχυρό εθνικό φρόνημα, ιδίως έξω από τα σύνορα του Αθηνοκεντρικού κράτους.

Στην υγιή ελληνική ύπαιθρο και τον περήφανο Μακεδονικό Βορρά. Το βλέπεις το φρόνημα αυτό, στα σχολεία, στα πιτσιρίκια που δεν αποδέχονται την πολιτική ορθότητα του Pride, στις αναρτήσεις στα social, στους Εθνοφύλακες του Εβρου, ακόμη και στους γέροντες των καφενείων κάποιων ξεχασμένων εσχατιών της πατρίδας μας.

Κι από την άλλη, στη μητρόπολη της εξουσίας και της εθνικής παρακμής, εκεί που εδρεύει ο ανίκανος δήμαρχος-γόνος, η πολυπολιτισμική πρόεδρος-ούφο, ο πρωθυπουργός Μωυσής, τα πολιτικά τζάκια της συμφοράς και βεβαίως τα κανάλια της διαπλοκής, η ατζέντα είναι εντελώς διαφορετική:

Ποιος Ερντογάν και ποιο Καστελλόριζο; Ο Χιμπατζής που έφυγε άδοξα, οι αμβλώσεις στις ΗΠΑ που (στην Ελλάδα με το ρεκόρ υπογεννητικότητας) απασχολούν το πρωθυπουργικό ζεύγος, σε άπταιστα αγγλικά πάντα, τα ορφανά της Ουκρανίας, το κλωτσομπουνίδι στα Mad Music Awards…

Eνας ολόκληρος κόσμος…στη κοσμάρα του! Κι ανάμεσα τους οι ταγοί του έθνους, η οικονομική ελίτ, πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και διαμορφωτές γνώμης, αλλά και καλλιτέχνες  το άνθος-θεωρητικά- της κουλτούρας και της διανόησης που ζει για την «διαφορετικότητα»και το «me too», αγριοκοιτώντας τον Μητσιά που είπε μια σωστή κουβέντα.

Αυτός λοιπόν ο εσμός δυσκολεύεται να αντιληφθεί τις πραγματικές απειλές που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Την διαρκή τουρκική επιβουλή, το άγριο άδειασμα «συμμάχων και εταίρων», τις καραβιές εξαθλιωμένων που ξεβράζονται στα ελληνικά νησιά, την γκετοποίηση της Αθήνας, την ροπή στην υποκουλτούρα όπως το Trap, τον εφιάλτη του δημογραφικού.

  • Αντιμετωπίζει την έλευση του κακού μοιρολατρικά, και κλωτσάει το τόπι στο επόμενο στενό χαχανίζοντας.

Φοβούμαι πώς όλοι αυτοί, με κορυφαίους πάντα τους πολιτικούς, νοιώθουν ότι η χώρα δεν αξίζει για καλύτερα. Αυτή είναι. Υπερχρεωμένη τουριστική αποικία μαζικής έλευσης, με ανεμογεννήτριες, χωράφια φωτοβολταικών, εξαθλιωμένους εργαζόμενους-ζόμπι και κάποιους πονηρούς «βολεμένους» που…ευρωσιτίζονται.

Ωραίο όραμα έχουν για την πατρίδα, αλλά ας το κρατήσουν για τον εαυτό τους. Η μόλυνση του εθνικού μας φρονήματος από αυτούς τους σύγχρονους  Εφιάλτες δεν θα πρέπει να γίνει γάγγραινα, με κίνδυνο να καθηλώσει την χώρα σε ολιστική-όπως θα έλεγε κι ο Κυριάκος-παραλυσία…

https://hellasjournal.com/2022/07/giati-ipochoroume-sinechia-anantisticho-to-ethniko-fronima-metaxi-politikon-elit-ke-kinonias/

Η πτώση της Ρώμης στο Τριρ της Γερμανίας

0

Η παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας απασχολεί μέχρι σήμερα ιστορικούς και φιλοσόφους, ποιητές και στοχαστές. Μια μεγάλη έκθεση στη Γερμανία δίνει κάποιες απαντήσεις.

    Η διαδρομή του επισκέπτη μέσα στο Κρατικό Μουσείο Ρηνανίας στο Τριρ σκοτεινιάζει συνεχώς καθώς τον οδηγεί στο τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σε μια μαύρη αίθουσα μ’ έναν κενό θρόνο. Μέχρι εκεί έχει ήδη διατρέξει γύρω στα 150 χρόνια από την ιστορία της ύστερης αρχαιότητας. Και έχει δει όλες τις πτυχές της ζωής τότε: από ξύλινα σπίτια, φθαρμένα νομίσματα και αποπάτους χωρίς αποχέτευση μέχρι στοιχεία από αυτοκρατορικά ανάκτορα, με θέρμες και δείγματα υαλουργίας και χρυσοχοΐας.

Όλα αυτά στο Τριρ της Γερμανίας, την παμπάλαια  ρωμαϊκή αποικία που ονομαζόταν Τρέβηροι. Το μυστήριο που καλούμεθα να εξιχνιάσουμε είναι πώς καταστράφηκε ο υψηλός για την εποχή του ρωμαϊκός πολιτισμός. 700 εκθέματα από 20 χώρες, διεσπαρμένα σε τρία μουσεία της πόλης. Το κομμάτι της έκθεσης στο Κρατικό Μουσείο Ρηνανίας είναι αφιερωμένο στον 4ο και 5ο αιώνα.

Προς τη δύση του ηλίου

Κεφαλή της Αφροδίτης από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της ΑθήναςΚεφαλή της Αφροδίτης από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας

Οι αίθουσες της έκθεσης είναι διαμορφωμένες χρωματικά «σαν ήλιος που δύει», λέει ο διευθυντής του Μουσείου Μάρκους Ρόιτερ. «Μέχρι που δύει όντως στην τελευταία κατάμαυρη αίθουσα». Στα σημαντικότερα δάνεια για την έκθεση συμπεριλαμβάνονται μια μαρμάρινη κεφαλή της Αφροδίτης από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, ο πορφυρός κορμός ενός αυτοκρατορικού ανδριάντα από τη Ραβέννα, μωσαϊκά από τη Βόρεια Αφρική ή η μικροσκοπική κεφαλή ενός λέοντα από ορεία κρύσταλλο από το Μεσαιωνικό Μουσείο του Παρισιού. «Αυτό το κομμάτι συνήθως δεν δανείζεται» επισημαίνει ο Ρόιτερ. Άλλα εκθέματα έρχονται από το Λούβρο, το Βρετανικό Μουσείο και πολλές γερμανικές συλλογές.

Μπρούντζινο αγαλματίδιο του αρχηγού των Γαλατών ΒερκικεντόριξΜπρούντζινο αγαλματίδιο του αρχηγού των Γαλατών Βερκικεντόριξ

Ο ήλιος είναι ακόμα στο στερέωμα, όταν η έκθεση στο Κρατικό Μουσείο Ρηνανίας μας παρουσιάζει τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία γύρω στο 350. Υπήρξαν τότε τέσσερις αυτοκράτορες που αναζητούσαν συνεχώς νέες έδρες – και έδιναν μεγάλη σημασία στη νομιμοφροσύνη των κρατικών υπαλλήλων και των στρατηγών τους. «Τους έκαναν δώρα, αργυρές ράβδους ή χρυσές πόρπες, για να διασφαλίσουν την αφοσίωσή τους», λέει ο Ρόιτερ και δείχνει ένα πολύτιμο «διάτρητο αγγείο» από γυαλί, ένα από τα έξη που έχουν συνολικά διασωθεί.

Η βαθμιαία παρακμή

Ρωμαϊκές περικεφαλαίεςΡωμαϊκές περικεφαλαίες

Μετά αρχίζουν να μαζεύονται σύννεφα. Οι αυτοκράτορες μάχονται μεταξύ τους, οι στρατηγοί στασιάζουν κατά του αυτοκράτορά τους. Και οι Γερμανοί, που κάνουν καριέρα στον ρωμαϊκό στρατό, αλλάζουν τις δομές της εξουσίας. Ξεσπούν εμφύλιοι. «Η αυτοκρατορία τρώει τις ίδιες της τις σάρκες με αποτέλεσμα ο στρατός να αποδυναμώνεται», λέει ο Ρόιτερ. Στο μεταξύ αρχίζουν οι εισβολές ξένων φύλων και οι λεηλασίες. Στην πορτοκαλί αίθουσα της έκθεσης μια εγκατάσταση πολυμέσων αναπαριστά τους πολέμους που ξεσπούν στη δυτική αυτοκρατορία. «Από το 400 στη Δύση το κράτος καταρρέει», λέει ο Ρόιτερ. Στην σκούρα κόκκινη αίθουσα η Ρώμη λεηλατείται. Ο επισκέπτης ακούει φωτιές να τριζοβολούν, άλογα να χλιμιντρίζουν. Στην προθήκη λειωμένα νομίσματα, χρονολογημένα το 410. Και στο τέλος η μαύρη αίθουσα με τον άδειο θρόνο. Πτώση και σιγή.

Για τον αρχαιολόγο Ρόιτερ οι δύο βασικοί λόγοι για την πτώση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας είναι οι εσωτερικές εμφύλιες συρράξεις και οι επιθέσεις των γερμανικών φύλων σε πολλά σημεία της επικράτειας. «Πάντως οριστική απάντηση δεν θα δοθεί ποτέ.» Μέχρι σήμερα έχουν διατυπωθεί γύρω στις 700 σχετικές θεωρίες. Ίχνη μιας παγκόσμιας καταστροφής λοιπόν στην τριπλή έκθεση του Τριρ, της σπουδαιότερης κάποτε ρωμαϊκής μεγαλούπολης βορείως των Άλπεων, που σημειωτέον έχει προϋπολογισμό 5,7 εκατομμύρια ευρώ και θα διαρκέσει μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου.

Μπίργκιτ Ράιχερτ, dpa

Επιμέλεια: Σπύρος Μοσκόβου

DW

Ένας μισθοφόρος της ομάδας Βάγκνερ εξομολογείται

0

Ούτε η Μόσχα δεν αρνείται πλέον την ύπαρξη της ρωσικής ομάδας μισθοφόρων “Βάγκνερ”. Για πρώτη φορά ένας μαχητής ρίχνει φως με ένα βιβλίο στη δράση του σκιώδους στρατού του Κρεμλίνου.

    Ο Μαράτ Γκαμπιντουλίν σε φωτογραφία του 2015

Για χρόνια ο Ρώσος μισθοφόρος Μαράτ Γκαμπιντουλίν σκότωνε στην υπηρεσία της διαβόητης ομάδας Βάγκνερ σε εμπόλεμες ζώνες στη Συρία και την Ουκρανία. Αλλά κάποια στιγμή οι στρατιωτικές αποστολές, με τις οποίες οι ισχυροί της Ρωσίας επιφόρτιζαν την ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία Βάγκνερ, τον έβαλαν σε σκέψεις. Είναι ο πρώτος μαχητής στον σκιώδη στρατό του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν που με το βιβλίο του “Βάγκνερ. Ο μυστικός στρατός του Πούτιν” (εκδόσεις Econ), το οποίο μόλις κυκλοφόρησε στα γερμανικά, αποκαλύπτει με ποιον τρόπο η Ρωσία υποστήριξε έμπρακτα τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ ή τους αυτονομιστές στην ανατολική Ουκρανία.

«Η σωτηρία του καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ έδωσε τη δυνατότητα στη Ρωσία να προβληθεί παγκοσμίως ως προστάτης και σωτήρας εγκληματιών κάθε είδους», γράφει ο Γκαμπιντουλίν. Οι μισθοφόροι της ομάδας Βάγκνερ παίζουν επίσης ρόλο στο Σουδάν, το Μάλι και τη Λιβύη. Ο ίδιος ο Πούτιν είπε τον Φεβρουάριο: «Σε ό,τι αφορά την Βάγκνερ, έχω ήδη πει ότι το ρωσικό κράτος δεν έχει καμία σχέση με αυτήν». Τέτοιες εταιρείες έχουν εμπορικά συμφέροντα. «Διαπραγματεύονται οι ίδιες επί τόπου, αυτοί που κατέχουν την εξουσία τους προσκαλούν σε κρατικό επίπεδο και τους ανταμείβουν για τη δουλειά που έχουν κάνει», είπε αναφερόμενος στο Μάλι.

«Ο μάγειρας του Πούτιν»

Γεβγένι Πριγκόσιν και Βλάντιμιρ Πούτιν, 2010Γεβγένι Πριγκόσιν και Βλάντιμιρ Πούτιν, 2010

Αντίθετα, οι Γαλλίδες κινηματογραφίστριες Ξένια Μπολσάκοβα και Αλεξάντρα Ζουσέ, οι οποίες γύρισαν ντοκιμαντέρ με τίτλο «Βάγκνερ, ο σκιώδης στρατός του Πούτιν», τεκμηριώνουν τους στενούς δεσμούς της ομάδας με το Κρεμλίνο. Πήραν επίσης συνέντευξη από τον Μαράτ Γκαμπιντουλίν και στηρίζουν το βιβλίο του με πολλές βασικές πληροφορίες. Σε πολλά μέρη η ομάδα Βάγκνερ ταξιδεύει αποκλειστικά στην υπηρεσία του Κρεμλίνου. «Με την αποστολή μισθοφόρων, το κράτος εξοικονομεί συνταξιοδοτικές εισφορές και μισθούς που θα έπρεπε να πληρώσει σε στρατιώτες του τακτικού στρατού. Και τους επιτρέπει επίσης να εξαφανίζουν τους νεκρούς», γράφουν.

Οι επικεφαλής της οργάνωσης, η οποία στα προπαγανδιστικά της βίντεο δείχνει ένα πορτρέτο του Γερμανού συνθέτη Ρίχαρντ Βάγκνερ, είναι ο Ρώσος επιχειρηματίας Γεβγένι Πριγκόσιν και ο αντισυνταγματάρχης Ντμίτρι Ούτκιν. Ως ένδειξη του θαυμασμού του για τη μουσική, ο Ούτκιν φέρει το όνομα μάχης “Βάγκνερ”. Μετά την καριέρα του στη ρωσική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών GRU φέρεται να ίδρυσε από το 2014 και έπειτα μια δύναμη ταχείας επέμβασης από βετεράνους ειδικών δυνάμεων που φέρει το όνομα μάχης του.

Το βιβλίο του Γκαμπιντουλίν στα γερμανικάΤο βιβλίο του Γκαμπιντουλίν στα γερμανικά

«Ο Ντμίτρι Ούτκιν είναι μεγάλος θαυμαστής του Τρίτου Ράιχ και του Αδόλφου Χίτλερ», γράφουν οι Μπολσάκοβα και Ζουσέ. Αλλά ο Πριγκόσιν είναι ο άμεσος σύνδεσμος με το Κρεμλίνο. Όπως και ο Πούτιν, έτσι κι αυτός, που σημειωτέον καταζητείται από τις ΗΠΑ, κατάγεται από την Αγία Πετρούπολη (πρώην Λένινγκραντ). «Ο πρώην εγκληματίας που έγινε ένας από τους πιο ισχυρούς άνδρες στη Ρωσία είναι καθαρό προϊόν ενός υποκόσμου από πολιτοφύλακες, κατασκόπους, άνδρες μυστικών υπηρεσιών, αφεντικά της μαφίας και πρώην καταδίκους». Ο Πριγκόσιν εξυπηρετούσε συχνά τον Πούτιν, ο οποίος τότε εργαζόταν στη διοίκηση της πόλης της Αγίας Πετρούπολης, στο εστιατόριό του – γι’ αυτό τον αποκαλούν «μάγειρα του Πούτιν».

Υπεράσπιση των «εργατών του πολέμου»

Το λογότυπο της ομάδας ΒάγκνερΤο λογότυπο της ομάδας Βάγκνερ

Συνολικά περίπου 5000 μαχητές φέρεται να είναι ενεργοί για την ομάδα Βάγκνερ σήμερα. Ένας από αυτούς μέχρι το 2019 ήταν και ο επί πληρωμή δολοφόνος Γκαμπιντουλίν, ο οποίος έπαιρνε έως και 3.000 ευρώ το μήνα. Στο βιβλίο του για τη φρίκη του πολέμου, που μοιάζει σε μεγάλο βαθμό με ανταπόκριση από το μέτωπο, παραπονιέται για τον κακό οπλισμό, τα λάθη στη διεξαγωγή μαχών και τη σε ορισμένες περιπτώσεις βάναυση συμπεριφορά των εξαχρειωμένων ανδρών της Βάγκνερ.

Ο ίδιος ο Γκαμπιντουλίν δικαιολογεί τη δημοσίευση του βιβλίου με τον πόλεμο του Πούτιν κατά της Ουκρανίας, τον οποίο θεωρεί σφάλμα. Ο ίδιος ποτέ δεν ήθελε να πολεμήσει εναντίον ενός αδελφού έθνους. Οι αναγνώστες όμως δεν πρέπει να περιμένουν μεταμέλεια από τον μισθοφόρο. Ο Γκαμπιντουλίν χρησιμοποιεί το βιβλίο για να δικαιολογηθεί. Και ζητά επίσημη αναγνώριση των μαχητών των Ιδιωτικών Στρατιωτικών Εταιρειών (PMC).

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι Ρώσοι στρατιώτες συχνά οικειοποιούνταν επιτυχίες των μισθοφόρων στον αγώνα κατά της τρομοκρατικής πολιτοφυλακής Ισλαμικό Κράτος (IS) στη Συρία. Οι μισθοφόροι αξίζουν μια θέση στα βιβλία της ιστορίας, υποστηρίζει ο Γκαμπιντουλίν: «Αυτή η νέα δομή στη Ρωσία θα χρειαστεί ακόμα πολύ χρόνο για να αποδείξει ότι δεν είναι απλώς μια δεξαμενή που μαζεύει παρίες και περιθωριακούς, αλλά μια οργάνωση που αποτελείται από πραγματικούς επαγγελματίες – τους εργάτες του πολέμου.»

Ουλφ Μάουντερ, dpa

Επιμέλεια: Ευθύμης Αγγελούδης

DW

Stratfor: Τα ανοικτά μέτωπα της ΕΕ σε ενέργεια, πόλεμο και Brexit

0

Το εκρηκτικό κοκτέιλ από τις ανατιμήσεις σε τρόφιμα και ενέργεια και οι αντιφάσεις των Βρυξελλών. Η επίπτωση του πολέμου σε Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη. Οι νέες εντάσεις που προκαλεί το Brexit και ο κίνδυνος εμπορικού πολέμου.

Ο υψηλός πληθωρισμός, οι διαταράξεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, η γεωπολιτική αβεβαιότητα και οι αυξήσεις επιτοκίων θα επιβραδύνουν την ανάπτυξη στην Ευρώπη, όπου είναι πιθανόν να υπάρξουν βραχύβιες υφέσεις παρά τις επεκτατικές δημοσιονομικές πολιτικές και τον αυξημένο τουρισμό.

Ο συνδυασμός των υψηλών τιμών ενέργειας και τροφίμων, των προβλημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα και της αβεβαιότητας αναφορικά με την εξέλιξη του πολέμου στην Ουκρανία θα επιβραδύνουν την οικονομική δραστηριότητα στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του τριμήνου.

Σε χώρες όπου η ανάπτυξη ήταν ιδιαίτερα χαμηλή κατά τα πρώτα δυο τρίμηνα (όπως στην Ιταλία και στη Γαλλία), είναι πιθανόν να υπάρξει μια βραχύβια ύφεση. Για να περιοριστεί ο πληθωρισμός, η ΕΚΤ θα αυξήσει τα επιτόκια καθώς συνεχίζει να περιορίζει σταδιακά το έκτακτο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων, κάτι που θα επιβραδύνει περαιτέρω την ανάπτυξη ενώ επίσης θα δημιουργήσει υψηλότερα κόστη δανεισμού για τα κράτη, τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

Οι εθνικές κυβερνήσεις θα κρατήσουν σε υψηλό επίπεδο τις δημοσιονομικές δαπάνες για να τονώσουν την κατανάλωση, ενώ η θερινή περίοδος θα φέρει προσωρινή ανακούφιση στις οικονομίες που εξαρτώνται από τον τουρισμό (ιδιαίτερα στην Μεσογειακή Ευρώπη) καθώς η άφιξη τουριστών θα δώσει ώθηση στην κατανάλωση και θα δημιουργήσει προσωρινές θέσεις εργασίας στον τομέα των υπηρεσιών. Αυτές οι εξελίξεις θα μετριάσουν, αλλά πιθανότατα δεν θα αντιστρέψουν, την τάση της επιβράδυνσης της οικονομικής δραστηριότητας στην Ευρώπη.

Συνεχίζονται οι προσπάθειες ενεργειακής διαφοροποίησης

Οι κυβερνήσεις της ΕΕ θα αυξήσουν τις προσπάθειές τους για να μειώσουν την εξάρτησή τους από τη ρωσική ενέργεια, αλλά το εμπάργκο στο φυσικό αέριο είναι απίθανο λόγω της μεγάλης οικονομικής επίπτωσης στην Ευρώπη.

Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες (με εξαίρεση την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Τσεχία και τη Βουλγαρία λόγω της μεγαλύτερης εξάρτησής τους) θα επιβάλλουν την απαγόρευση της ΕΕ στις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου, που θα τις αναγκάσει να αναζητήσουν εναλλακτικούς προμηθευτές, σε ορισμένες περιπτώσεις με υψηλότερο κόστος. Αυτό θα κρατήσει τις τιμές ενέργειας υψηλά για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, κάτι που θα επηρεάσει αρνητικά την οικονομική δραστηριότητα στην Ευρώπη.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα ζητήσει από τις κυβερνήσεις να επιταχύνουν τη διαφοροποίησή τους από το ρωσικό φυσικό αέριο, και οι περισσότερες χώρες θα αναζητήσουν συμφωνίες υγροποιημένου φυσικού αερίου με προμηθευτές εκτός Ευρώπης. Μια πανευρωπαϊκή απαγόρευση του ρωσικού φυσικού αερίου, όμως, είναι απίθανη κατά τη διάρκεια του τριμήνου, λόγω της αντίθεσης μεγάλων κρατών-μελών της ΕΕ, όπως η Ιταλία και η Γερμανία, που ανησυχούν για το υψηλό οικονομικό κόστος ενός εμπάργκο.

Εν τούτοις, η Ρωσία θα μπορούσε να μειώσει ή ακόμα και να κόψει τις προμήθειες φυσικού αερίου για επιπλέον πελάτες της ΕΕ στο πλαίσιο των τακτικών πίεσης που ασκεί κατά του μπλοκ, κάτι που θα απειλούσε την οικονομική δραστηριότητα και θα τους ανάγκαζε να αναζητήσουν εναλλακτικούς προμηθευτές. Η ενεργειακή πολιτική της Κομισιόν θα δείξει αντιφάσεις: ενώ οι Βρυξέλλες θα προωθήσουν σχέδια για μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στο πλαίσιο των περιβαλλοντικών στόχων για το 2030 και 2050, θα μπορούσαν επίσης να πουλήσουν επιπλέον άδειες εκπομπών ρύπων σε εταιρείες για να αποκτήσουν επιπλέον κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν την ενεργειακή διαφοροποίηση από τη Ρωσία.

Η επίπτωση του πολέμου της Ουκρανίας στο βόρεια και ανατολική Ευρώπη

Οι γενικές εκλογές της Σουηδίας δεν θα αλλάξουν τη διαδικασία ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία θα επιταχύνει την επαναπροσέγγιση μεταξύ της Πολωνίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα αποτρέψει την κατάρρευση της κυβέρνησης της Ρουμανίας.

Οι γενικές εκλογές της Σουηδίας στις 11 Σεπτεμβρίου δεν θα θέσουν σε κίνδυνο την ώθηση της χώρας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, επειδή τα περισσότερα πολιτικά κόμματα υποστηρίζουν την ένταξη στη στρατιωτική συμμαχία και ο νικητής των εκλογών θα διατηρήσει την αίτηση ένταξης της Στοκχόλμης στο ΝΑΤΟ.

Ενώ η Σουηδία θα κάνει κάποιες υποχωρήσεις έναντι της Τουρκίας με αντάλλαγμα την υποστήριξη της Άγκυρας για την ένταξη στο ΝΑΤΟ, η προεκλογική εκστρατεία πιθανότατα θα αποτρέψει τη σουηδική κυβέρνηση από το να κάνει αμφιλεγόμενες παραχωρήσεις όπως η απέλαση Κούρδων μεταναστών στην Τουρκία, κάτι που θα μπορούσε να καθυστερήσει τη διαδικασία ένταξης.

Ξεχωριστά, ο πόλεμος στην Ουκρανία θα συνεχίσει να οδηγεί την Πολωνία να αναζητήσει επαναπροσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για να διασφαλίσει χρηματοδότηση της ΕΕ και να δώσει στη Βαρσοβία επιρροή στην πολιτική του μπλοκ σε σχέση με τη Ρωσία και την Ουκρανία.

Οι Βρυξέλλες πιθανότατα θα εκταμιεύσουν τις πρώτες δόσεις του μεριδίου της Πολωνίας από το Ταμείο Ανάκαμψης κατά τη διάρκεια του τριμήνου, κάτι που θα δώσει στη Βαρσοβία κεφάλαια για να χρηματοδοτήσει δαπάνες πρόνοιας και για να συνεχίσει να αντιμετωπίζει την άφιξη αιτούντων άσυλο από την Ουκρανία.

Στη Ρουμανία, η αίσθηση της απειλής που δημιουργεί ο πόλεμος σε συνδυασμό με την επιδείνωση των οικονομικών συνθηκών θα εξασφαλίσουν τη συνέχεια του εύθραυστου πολυκομματικού κυβερνητικού συνασπισμού, του οποίου ο κύριος στόχος θα είναι η τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης μέσω της εφαρμογής επεκτατικών δημοσιονομικών πολιτικών. Ενώ αυτά τα μέτρα θα μετριάσουν τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, το υψηλό δημοσιονομικό έλλειμμα της Ρουμανίας και η επιδείνωση της αναλογίας χρέους προς ΑΕΠ θα αυξήσουν τον κίνδυνο χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Συνεχίζονται οι εντάσεις για το Brexit

Ενώ ένας πλήρης εμπορικός πόλεμος μεταξύ της ΕE και του Ηνωμένου Βασιλείου είναι απίθανος κατά τη διάρκεια του τριμήνου, οι συνεχείς απειλές του Λονδίνου για κατάργηση του πρωτοκόλλου της Βόρειας Ιρλανδίας θα συντηρήσουν τους μακροπρόθεσμους κινδύνους για το εμπόριο και την ασφάλεια. Η βρετανική κυβέρνηση θα συνεχίσει να απειλεί να καταργήσει ή να παρακάμψει μέρη του πρωτοκόλλου της Βόρειας Ιρλανδίας, εκτός εάν η ΕΕ συμφωνήσει να καταργήσει τους περισσότερους τελωνειακούς ελέγχους στη Θάλασσα της Ιρλανδίας.

Στο βασικό μας σενάριο, η επιθυμία να αποτραπεί ένας εμπορικός πόλεμος με την ΕΕ σε μια περίοδο κρίσης του κόστους διαβίωσης και ανεπαρκούς υποστήριξης στο Κοινοβούλιο, θα εμποδίσει τη βρετανική κυβέρνηση να τερματίσει τις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ και να εγκαταλείψει μονομερώς το πρωτόκολλο, αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για συμβιβασμό.

Σε ένα σενάριο χαμηλής πιθανότητας αλλά υψηλού κινδύνου, μια ολοένα και πιο αδύναμη βρετανική κυβέρνηση θα μπορούσε να κλιμακώσει τις διαμάχες με την ΕΕ για να ενισχύσει τον εθνικισμό στο εσωτερικό και να εξασφαλίσει υποστήριξη από μέλη του κοινοβουλίου υπέρ του Brexit.

Σε αυτό το σενάριο, η βρετανική απόφαση να καταργήσει το πρωτόκολλο θα ανάγκαζε την ΕΕ να επιβάλει δασμούς σε πολιτικά ευαίσθητα βρετανικά προϊόντα, όπως ψάρια και γεωργικά προϊόντα, κάτι που θα σήμαινε την αρχή ενός δυνητικά μεγαλύτερου εμπορικού πολέμου μεταξύ των δύο. Ακόμη και σε αυτό το απίθανο σενάριο, η κατάρρευση ολόκληρης της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου ΕΕ-Βρετανίας είναι απίθανη κατά τη διάρκεια του τριμήνου λόγω της πολλαπλής διαμεσολάβησης και των νομικών βημάτων που θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν πριν συμβεί.

Στο μεταξύ, οι διαφωνίες μεταξύ των Ενωτικών και Ρεπουμπλικανικών θα καθυστερήσουν τον διορισμό κυβέρνησης στη Βόρεια Ιρλανδία, αυξάνοντας την πιθανότητα πρόωρων τοπικών εκλογών μέχρι το τέλος του έτους. Ενώ είναι πιθανά μεμονωμένα επεισόδια αναταραχής, η εκτεταμένη σεχταριστική βία στη Βόρεια Ιρλανδία είναι απίθανη λόγω έλλειψης κοινωνικής και πολιτικής υποστήριξης.

stratfor/euro2day

Πέθανε στα 97 του ο Βρετανός σκηνοθέτης Πίτερ Μπρουκ

0

Ο Άγγλος δημιουργός δίδαξε την αφαιρετική προσέγγιση όντας μπροστά από την εποχή του

Ο Πίτερ Μπρουκ, Βρετανός σκηνοθέτης με τεράστια καριέρα που συνέδεσε το όνομά του με αριστουργήματα του Γουίλιαμ Σαίξπηρ, άφησε το Σάββατο την τελευταία του πνοή σε ηλικία 97 ετών.

Αν και Άγγλος, είχε καταστήσει τη Γαλλία βάση του για τις αναζητήσεις του στην τέχνη του θεάτρου και του κινηματογράφου από τη δεκαετία του 1970.

Επρόκειτο για θεωρητικό μιας σκηνικής γραφής χωρίς τεχνοτροπία, περιορισμένη στην πεμπτουσία του κειμένου και σχεδόν χωρίς διακόσμηση.

Στη σκηνή τα στοιχεία ήταν ολοένα και λιγότερα. Μόνο μερικά χαλιά, μερικές φορές μαξιλάρια και κορνίζες για να υποδηλώνουν το εξωτερικό και το εσωτερικό και την αντιστρεψιμότητά τους. Αυτή η αραίωση ήταν αρκετή για να μας κάνει ο Πίτερ Μπρουκ να ταξιδέψουμε σε όλο τον κόσμο.

Ήταν ο πρώτος, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, που πέταξε στον κάδο των απορριμμάτων το δυτικό θέατρο του καλού γούστου και της τεχνογνωσίας για να ξεκινήσει ιστορίες αναζήτησης που τότε ήταν εντελώς άγνωστες, όπως η Μαχαμπαράτα, το σανσκριτικό έπος της ινδουιστικής μυθολογίας, που ανακάλυψε σε εννέα ώρες στην Αβινιόν το 1985, ύστερα από 10 χρόνια έρευνας.

Με τον θάνατό του, σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα Liberation, μαζί του θάβεται ή καταρρέει η μνήμη πολλών θεατρικών ηπείρων, καθώς είχε κάνει την αναζήτηση όλων των υπαρχουσών σκηνικών μορφών ούτε λίγο ούτε πολύ το αντικείμενο της δουλειάς του.

Πηγή: Liberation, The Guardian