Αρχική Blog Σελίδα 1926

Game over για τον Μπόρις Τζόνσον;

0

Ο Μπόρις Τζόνσον παλεύει για την θέση του, καθώς οι χθεσινές παραιτήσεις των υπουργών Υγείας και Οικονομικών έσκασαν σαν βόμβα για τον Βρετανό Πρωθυπουργό.

    

Ένα πράγμα βλέπουμε ξεκάθαρα σήμερα στη Βρετανία: Ακόμα περισσότερες παραιτήσεις από το κυβερνητικό σχήμα του Μπόρις Τζόνσον. Ο Βρετανός πρωθυπουργός όχι απλά βρίσκεται «στο χείλος του γκρεμού», όπως γράφουν όλα τα σημερινά βρετανικά πρωτοσέλιδα, αλλά παλεύει για την θέση του.

Ο πανικός και το ξαφνικό χαστούκι για τον Βρετανό πρωθυπουργό ήρθε με τις πρωτοκλασάτες παραιτήσεις του υπουργού Υγείας Σάντζιτ Τζάβιντ και του υπουργού Οικονομικών Ρίσι Σούνακ, με μόλις δέκα λεπτά απόστασης μεταξύ τους. Μάλιστα αυτές σημειώθηκαν λίγη ώρα μετά από την παραδοχή του Τζόνσον το απόγευμα της Τρίτης, ότι γνώριζε για τις καταγγελίες σεξουαλικής παρενόχλησης εις βάρος του βουλευτή Κρις Πίντσερ και παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν έκανε κάτι, αλλά τον αναβάθμισε και σε υπεύθυνο της κομματικής πειθαρχίας.

Η υπόθεση Πίντσερ που «ξεχείλισε» το ποτήρι

Ρίσι Σούνακ, Σάντζιτ ΤζάβιντΧαστούκι για τον βρετανό πρωθυπουργό οι παραιτήσεις των Ρίσι Σούνακ και Σάντζιτ Τζάβιντ

Υπενθυμίζεται ότι ο Πίντσερ παραιτήθηκε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα μετά τις καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση δύο ανδρών. Όπως αποκαλύφθηκε αργότερα υπήρχαν και παλαιότερες καταγγελίες εις βάρος του το 2019, τις οποίες ο Μπόρις Τζόνσον αγνόησε. Μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες, άνθρωποι που τον εκπροσωπούσαν υποστήριζαν μέχρι την τελευταία στιγμή, ότι ο Βρετανός πρωθυπουργός δεν γνώριζε τίποτα. Μέχρι που ήρθε η χθεσινή ημέρα, κατά την οποία ο ίδιος παραδέχθηκε ότι ήξερε για τις καταγγελίες, αλλά νόμιζε πως είχαν επιλυθεί.

Οι επιστολές των Τζάβιντ και Σούνακ ήταν ιδιαίτερα σκληρές, καθώς έκαναν ευθεία επίθεση στην «ακεραιότητα», το «ήθος» και τελικά την «ικανότητα» του Τζόνσον για την θέση του πρωθυπουργού. Όλες οι υπόλοιπες παραιτήσεις, που ξεπερνούν πλέον τις 10, αφορούν διάφορα χαμηλότερα κυβερνητικά στελέχη, υφυπουργούς και γραμματείς, και έχουν κοινό παρονομαστή το ότι «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι», καθώς είναι γνωστό, πως το κόμμα έχει βομβαρδιστεί από σκάνδαλα υπό την ηγεσία Τζόνσον.

Οι Τόρις ψάχνουν τρόπο να διώξουν τον αρχηγό τους 

Ο Τζόνσον παρόλα αυτά δεν παραιτείται. Χθες αργά το βράδυ έκανε ανασχηματισμό της κυβέρνησης σε μια προσπάθεια να βρει συμμάχους. Ωστόσο σήμερα έχει δυο σκληρές αναμετρήσεις: την καθιερωμένη ώρα του πρωθυπουργού και την Liaison Committee, την επιτροπή δηλαδή που ελέγχει την πολιτική και τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η μερίδα των βουλευτών που δεν τον στηρίζουν μεγαλώνει, ενώ ψάχνουν τρόπο να διεξάγουν δεύτερη ψηφοφορία δυσπιστίας, αφού το καταστατικό του κόμματος δεν την επιτρέπει. Επιπλέον, έχει δώσει στον Βρετανό πρωθυπουργό ένα χρόνο ασυλίας μετά την ψήφο εμπιστοσύνης που διεξήχθη ένα μήνα πριν.

Ζωή Κατζαγιαννάκη, Λονδίνο

DW

Πέντε αξέχαστα φιλιά στην ιστορία του κινηματογράφου

0

Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Φιλιού, παρουσιάζουμε μερικά από τα πιο εμβληματικά φιλιά στην ιστορία του παλιού και σύγχρονου κινηματογράφου

Η 6η Ιουλίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Φιλιού. Και μπορεί ο εορτασμός να είναι ανεπίσημος και να μην έχει την ίδια διάσταση όπως η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ωστόσο είναι μια μέρα που υπενθυμίζει τη σημασία του φιλιού ως ένας τρόπος να εκφράσουμε την αγάπη προς έναν δικό μας άνθρωπο.

Στον παλιό αλλά και σύγχρονο κινηματογράφο, έχουμε παρακολουθήσει κατά καιρούς φιλιά που έχουν αφήσει ιστορία και μάλιστα έχουν αποτελέσει σημεία αναφοράς στην ποπ κουλτούρα.

Αν ερμηνευτεί σωστά, το κινηματογραφικό φιλί μπορεί να είναι περισσότερο αποτελεσματικό από κάποια ερωτική σκηνή ή ακόμα και ένα ευτυχισμένο τέλος για το ζευγάρι.

 

 

Πίτερ και Μέρι – Τζέιν, Spider – Man (2002)

Το φιλί ανάμεσα στους Πίτερ Πάρκερ (Τόμπι Μαγκουάιρ) και Μέρι – Τζέιν (Κίρστεν Ντανστ) άλλαξε για πάντα τα κινηματογραφικά φιλιά και ανέβασε τον πήχυ πολύ ψηλά, κυρίως όσον αφορά τις υπερηρωϊκές ταινίες. Η Μέρι – Τζέιν, χωρίς να γνωρίζει ποιος ήταν ο άνθρωπος που την έσωσε, θέλει να τον ευχαριστήσει. Αφαιρεί, λοιπόν, τη μάσκα μέχρι τα χείλη ενώ εκείνος κρέμεται από τον ιστό και τον φιλά.

 

 

Ρόουζ και Τζακ, Τιτανικός (1997)

Η ταινία Τιτανικός, πέρα από το τραγικό ναυάγιο όπου έχασαν τη ζωή τους εκατοντάδες άνθρωποι, εστίασε και στο ειδύλλιο που ανέπτυξαν η Ρόουζ (Κέιτ Γουίνσλετ) και ο Τζακ (Λεονάρντο ΝτιΚάπριο). Δύο επιβάτες από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις που γνωρίζονται στο πλοίο και αμέσως έλκονται. Μια από τις πιο διάσημες σκηνές της ταινίας είναι εκείνη του φιλιού στην πλώρη, με τον άνεμο να φυσάει και την ατάκα της Ρόουζ: «Πετάω».
Αλαντίν και Γιασμίν, Αλαντίν (1992)

Η πριγκίπισσα Γιασμίν και ο πρίγκιπας Αλαντίν φλερτάρουν στο μπαλκόνι. Ετοιμάζονται να φιληθούν όταν το «ανυπόμονο» μαγικό χαλί τους δίνει λίγη ώθηση και τότε ο Αλαντίν πλησιάζει και φιλά τα χείλη της Γιασμίν για πρώτη φορά.

 

 

Άλι και Νόα, Το Ημερολόγιο (2004)

Ο Νόα (Ράιαν Γκόσλινγκ) και η Άλι (Ρέιτσελ ΜακΆνταμς) δεν ήταν οι πρώτοι που φιλιούνται στη βροχή αλλά ήταν αναμφισβήτητα ένα από τα φιλιά που έχει μείνει αξέχαστο στην ιστορία του σύγχρονου κινηματογράφου. Μετά από μια έντονη σχέση στα νεανικά τους χρόνια και έναν απροσδόκητο χωρισμό, ο Νόα και η Άλι συναντιούνται ξανά μετά από καιρό όταν η δεύτερη έχει πλέον προχωρήσει στη ζωή της. Όπως φαίνεται το πάθος παραμένει ζωντανό και σε μια από τις σκηνές της επανένωσης, οι δυό τους φιλιούνται κάτω από καταρρακτώδη βροχή.

 

 

Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939)

«Πρέπει να σε φιλούν», είπε ο Κλαρκ Γκαμπλ ως Ρετ Μπάτλερ στον χαρακτήρα της Βίβιαν Λι, Σκάρλετ Ο’ Χάρα. «Και μάλιστα, από κάποιον που γνωρίζει πως». Στη συνέχεια, αποδεικνύει ότι εκείνος είναι ο ιδανικός στο φίλημα.

“Καθημερινή”

Yusuf Kaplan: Η Τουρκία μπήκε στο ΝΑΤΟ για να μην διαλυθεί. Θα έλθει η ώρα που θα βγει από το ΝΑΤΟ, για να μη διαλυθεί!!!

3

Αυτό το άρθρο πρέπει να διαβαστεί με προσοχή απ’ όλους

Ο Γιουσούφ Καπλάν είναι ένας από τους αρθρογράφους της εφημερίδας Γενί Σαφάκ, που εκφράζει με τον πιο έγκυρο τρόπο την ιδεολογία αλλά και τις πολιτικές επιλογές του Ερντογάν και του ΑΚΡ.

Στο σημερινό του άρθρο περιγράφει με εξαιρετικό ομολογουμένως τρόπο το πώς βλέπει η Τουρκία τη θέση της στο ΝΑΤΟ.

Γι’ αυτό το επιλέξαμε και αποφασίσαμε να το μοιραστούμε με τους αναγνώστες μας:

Τίτλος: Μπήκαμε στο ΝΑΤΟ για να μην χαθούμε, θα φύγουμε για να μην χαθούμε, όταν έρθει ο τόπος και η ώρα….

του Yusuf Kaplan

Το φαινόμενο που καθορίζει τόσο τις φιλίες όσο και τις εχθρότητες είναι οι μορφές του ανήκειν. Μορφές συμμετοχής που βασίζονται στην εθνική και πολιτιστική ταυτότητα ή ταυτότητα πολιτισμού. Ή ακόμα η γεωγραφία είναι το πεπρωμένο. Αν και ο Lyotard μιλάει για το «τέλος της γεωγραφίας» και η εξαφάνιση των συνόρων γίνεται ορατή, εμείς τα σύνορά μας θα τα προστατεύουμε.

Το βάρος της γεωγραφίας μερικές φορές μετατρέπεται σε πολιτισμική υποχρέωση. Φυσικά, η συνείδηση ​​του πολιτισμού δεν περιορίζεται στη γεωγραφία. Ή επιτρέψτε μου να το θέσω ως εξής: Η επίγνωση του πολιτισμού και το ανήκειν υπερβαίνει τη φυσική γεωγραφία, επεκτείνεται σε νοητικές και πολιτισμικές γεωγραφίες, γίνεται πολύπλοκη και εμπλουτίζεται.

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΑΤΟ: Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Πρώτα θα ξέρετε αυτό: το ΝΑΤΟ είναι ένα έργο πολιτισμού. Λένε ότι είναι η «αμυντική ομπρέλα» του δυτικού πολιτισμού. Είναι όμως πραγματικά έτσι;

Τι είναι λοιπόν το ΝΑΤΟ;

Το ΝΑΤΟ είναι η πολεμική μηχανή της στρατιωτικής τυραννίας του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος που εγκαθιδρύθηκε από τον δυτικό πολιτισμό. Είναι η ένοπλη ασπίδα του. Είναι, όπως θα μπορούσε να πει ο Νόαμ Τσόμσκι, «ο μηχανισμός καταστροφής με τον οποίο οι παγκόσμιοι τύραννοι έχουν δημιουργήσει έναν αέρα τρόμου στον κόσμο».

Αν ήταν ο Fernand Braudel, θα έλεγε «η πολεμική και αμυντική μηχανή της ένοπλης ειρηνευτικής τάξης», γιατί είναι η πιο βασική αμυντική οργάνωση της Pax Americana, την οποία θεωρεί τη συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ιδρυτή του δόγματος Pax Romana.

Οι φιλίες και οι στρατηγικές συμμαχίες μεταξύ των χωρών διαμορφώνονται κατά κύριο λόγο από μορφές πολιτιστικής συμμετοχής. Φυσικά, τα συμφέροντα είναι πιο καθοριστικά με την πρώτη ματιά. Αλλά αυτό που καθορίζει τα «συμφέροντα» είναι στην πραγματικότητα οι μορφές του ανήκειν: μορφές του ανήκειν που σχετίζονται με τον πολιτισμό, τις πεποιθήσεις, τη λαϊκή παράδοση, τη γεωγραφία.

Η ανατριχιαστική διαφορά μεταξύ του τρόπου με τον οποίο οι Ουκρανοί που διέφυγαν από την καταστροφή του πολέμου, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, γίνονται δεκτοί στη Δύση και του τρόπου με τον οποίο υποδέχονται Σύρους ή άλλους μη δυτικούς μετανάστες, δείχνει ότι είναι οι μορφές της πολιτιστικής ταυτότητας που καθορίζουν τα συμφέροντα.

Βλέπουμε ξεκάθαρα τις μεροληπτικές, περιθωριοποιητικές και υποτιμητικές προσεγγίσεις που αναπτύσσονται μέσω της πολιτιστικής ιδιοκτησίας, όχι μόνο στη στάση απέναντι στους μετανάστες, αλλά και στη στάση απέναντι στα προβλήματα, τους πολέμους και τις σφαγές σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Η ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΩΝ ΑΠΕΙΛΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ «ΚΑΚΟΥ ΑΛΛΟΥ» ΚΑΙ Η ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ»

Επιπλέον, το ίδιο το ΝΑΤΟ νομιμοποιεί την ύπαρξή του στην κατασκευή μιας ιδέας και αντίληψης ενός άλλου, μιας απειλής, ενός εχθρού. Όπως ακριβώς οι Δυτικοί κατασκευάζουν τις δικές τους ταυτότητες μέσω του άλλου, και επιπλέον, του «κακού άλλου».

Υπάρχει μια αντίληψη περί ύπαρξης ή κατασκευής εχθρού που νομιμοποιεί το ΝΑΤΟ: Αυτό ήταν ο κομμουνισμός κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Αμέσως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, από τη δεκαετία του 1990, ο εχθρός είναι το Ισλάμ, μόνο που αυτό το πολεμά ύπουλα, υπό την κάλυψη της τρομοκρατίας, δια μέσου πολέμων πληρεξουσίων και με μεταμοντέρνους πολέμους. Τώρα πλέον έχει προστεθεί στους εχθρούς η Ρωσία και η Κίνα θα προστεθεί στο μέλλον.

Την επόμενη περίοδο θα δούμε να λαμβάνεται κάθε μέτρο για να αποτραπεί η εμφάνιση μιας συμμαχίας ή μπλοκ της Κίνας και της Ινδίας και της συμμαχίας του Ισλάμ.

Το ερώτημα γιατί η Κίνα διώκει τους μουσουλμάνους στο Ανατολικό Τουρκεστάν σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι ένα στρατηγικά σημαντικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί.

Τι μπορεί να πει κανείς για τη σφαγή των μουσουλμάνων στην Ινδία, την ατμόσφαιρα τρόμου κατά των μουσουλμάνων σε όλη την Ινδία, που έχει ως στόχο να εκδιώξει μαζικά τους μουσουλμάνους από τη χώρα, με τον κόσμο να παραμένει θεατής;

Στην προσεχή περίοδο, δηλαδή μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα σε διάστημα 50 έως 100 ετών, η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία και ο ισλαμικός κόσμος θα ενώσουν τις στρατηγικές προτεραιότητες και τα συμφέροντά τους ενάντια στον δυτικό κόσμο και θα δράσουν από κοινού. Διαφορετικά, είναι δύσκολο να σπάσει η ηγεμονία του δυτικού κόσμου.

Η Τουρκία θα παίξει βασικό ρόλο εδώ. Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη το απέδειξε για άλλη μια φορά.

Οι λόρδοι του παγκόσμιου συστήματος, βλέποντας αυτή τη μελλοντική συμμαχία, έβαλαν τον Χάντινγκτον να γράψει τη θεωρία της «σύγκρουσης των πολιτισμών» (πρώτα ως άρθρο και μετά ως βιβλίο).

Τελικά, η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία και το ισλαμικό μπλοκ (στο οποίο θα ηγηθεί η Τουρκία) θα συσπειρωθούν στην Ανατολή ενάντια στο δυτικό μπλοκ.

Οι άρχοντες του παγκόσμιου συστήματος το είδαν αυτό. Και λαμβάνουν μέτρα για να μην συμβεί αυτό, προσπαθώντας πρώτα να γονατίσουν τον ισλαμικό κόσμο στη μεταψυχροπολεμική περίοδο και τώρα προσπαθώντας να γονατίσουν τη Ρωσία.

Εν τω μεταξύ, θέλουν να στραγγαλίσουν αυτή τη συμμαχία πριν καν γεννηθεί, διαταράσσοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τις σχέσεις της Ινδίας και της Κίνας με το Ισλάμ. Οι Ινδοί ήδη έχουν πέσει σ’ αυτήν την παγίδα. Το ίδιο κάνουν και οι Κινέζοι με κάποιο τρόπο (σ.τ.μ. στους Ουιγούρους).

Αλλά η φλέγουσα αλήθεια που κανείς δεν βλέπει ή ίσως δεν θέλει να δει είναι η εξής: Οι Βρετανοί είναι αυτοί που υποκινούν, προετοιμάζουν και προκαλούν την εχθρότητα προς το Ισλάμ στην Ινδία και γενικώς τον πόλεμο κατά του Ισλάμ και των Μουσουλμάνων. Υποθέτω ότι μια παρόμοια ιστορία θα μπορούσε να συμβεί στην Κίνα, αλλά χρειαζόμαστε συγκεκριμένα δεδομένα για αυτό το θέμα: Είναι πολύ δύσκολο να λάβουμε συγκεκριμένες και αξιόπιστες πληροφορίες από την Κίνα σε αυτό το πλαίσιο.

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΤΟ ΝΑΤΟ: Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗΣ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑΣ

Η Τουρκία είναι στο ΝΑΤΟ, ένα από τα παλαιότερα μέλη του ΝΑΤΟ. Ο κύριος λόγος για την ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ ήταν ότι η Τουρκία ήταν πολύ χρήσιμη στη συμμαχία ως «φυλάκιο».

Διαφορετικά, αν δεν είχαν ανάγκη την έκταση που καταλαμβάνουμε ως χώρα, η Τουρκία δεν θα γινόταν ποτέ μέλος του ΝΑΤΟ. Άλλωστε, αυτός είναι και ο λόγος που η Τουρκία δεν έγινε πλήρως αποδεκτή στο ΝΑΤΟ, ως χώρα μέλος του ΝΑΤΟ.  Οι Δυτικοί δεν θα μπορούσαν ποτέ να κάνουν κατ’ ουσίαν αποδεκτό το γεγονός ότι η Τουρκία είναι ένας σύμμαχος στο ΝΑΤΟ.  Υπό αυτήν την έννοια, ήταν μέλος του ΝΑΤΟ για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της συμμαχίας και την ίδια ώρα ήταν ένας κεκαλυμμένος εχθρός τους. Το ΝΑΤΟ ήταν αυτό που σχεδίασε όλα τα πραξικοπήματα στην Τουρκία, το ΝΑΤΟ είναι αυτό που οργανώνει και εξοπλίζει τρομοκρατικές οργανώσεις που θα διαλύσουν την Τουρκία!

Και φυσικά αναρωτιέται κανείς τι είδους συμμαχία είναι αυτή;

Όταν γίνεται ένας θεωρητικός ορισμός και εννοιολόγηση αυτού που ανοίγει το μυαλό, μπορεί να ειπωθεί το εξής: Και οι δύο πλευρές έχουν “ντύσει” τη μεταξύ τους εχθρότητα με το ένδυμα του συμμάχου και όλο αυτό το διάστημα ο ένας προσπαθεί να επιβληθεί του άλλου. Με άλλα λόγια, η συμμαχία μεταξύ ΝΑΤΟ και Τουρκίας δεν είναι μια συμμαχία φιλίας, αλλά μια συμμαχία «ελεγχόμενης εχθρότητας».

Αυτό εξυπηρετεί και τα δύο μέρη, αλλά μόνο προς το παρόν και για λίγο χρονικό διάστημα. Το ΝΑΤΟ, κρατώντας την Τουρκία στη συμμαχία, την εμποδίζει να μετατοπιστεί στο ένα ή το άλλο μέρος και να προσπαθήσει να δημιουργήσει τον δικό της ισλαμικό κόσμο. Από την πλευρά της η Τουρκία, παραμένοντας στο ΝΑΤΟ, αποφεύγει να είναι ξεκάθαρος στόχος της συμαχίας. Το ανέφερα πιο πάνω: Η Τουρκία γνωρίζει ότι το ΝΑΤΟ διογράνωσε και έκανε όλα τα πραξικοπήματα στην Τουρκία και ότι το ΝΑΤΟ είναι αυτό που υποστηρίζει την τρομοκρατία. Το ΝΑΤΟ γνωρίζει επίσης ότι η Τουρκία τα ξέρει όλα αυτά.

Συνοψίζοντας… Μπήκαμε στο ΝΑΤΟ για να μην εξαφανιστούμε.

Όταν όμως έρθει η ώρα και ο τόπος, θα βγούμε απ’ αυτό για να μην χαθούμε και να ιδρύσουμε έναν νέο κόσμο…

Μέχρι τότε, υπομένουμε τα βάσανά μας, τα βάσανα που σχετίζονται με την ύπαρξή μας…

Πηγή: Γενί Σαφάκ/infognomonpolitics.gr

Ποιος ελέγχει τη Αρκτική; Η Ρωσία, το γεωπολιτικό λιώσιμο των πάγων και τα πολύτιμα κοιτάσματα στον βυθό

0

Οκτώ χώρες έχουν εδάφη βορείως του Αρκτικού Κύκλου, αλλά η Κίνα ήδη ονειρεύεται έναν νέο πολικό δρόμο του μεταξιού 

Ο Αρκτικός Κύκλος είναι ένα γεωγραφικό, νοερό αλλά και πρακτικό όριο 16.000 χιλιόμετρων. Όλες οι περιοχές βορείως της αχανούς περιμέτρου, έχουν μέρες που παραμένουν βυθισμένες στο απόλυτο σκοτάδι, και μέρες λουσμένες 24ώρες στο φως.

Συνολικά οκτώ χώρες κατέχουν εδάφη μέσα στον Αρκτικό Κύκλο: Οι ΗΠΑ (στην Αλάσκα), ο Καναδάς, η Δανία (στη Γροιλανδία), η Φινλανδία, η Ισλανδία, η Νορβηγία, η Ρωσία και η Σουηδία. Αυτά τα οκτώ κράτη αποτελούν το Αρκτικό Συμβούλιο, μια επιστημονική λέσχη για τη χάραξη κανονισμών, μαζί με 13 χώρες-παρατηρητές, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, που αυτοαποκαλείται «κράτος κοντά στην Αρκτική».

Το Πεκίνο ονειρεύεται σχέδια για έναν «πολικό δρόμο του μεταξιού» θέλοντας να αξιοποιήσει τις αρκτικές ναυτιλιακές οδούς και να προχωρήσει σε εξόρυξη πολύτιμων πόρων. Πρόσφατα, ορισμένα από αυτά τα κράτη διαγκωνίστηκαν για τον έλεγχο της περιοχής.

Τον περασμένο Μάιο, ο Ρώσος υπουργός Σεργκέι Λαβρόφ, ισχυρίστηκε ότι η χώρα του ελέγχει την Αρκτική. «Είναι απολύτως σαφές για όλους, εδώ και πολύ καιρό, ότι αυτή είναι δική μας επικράτεια», ισχυρίστηκε.

Στην πραγματικότητα, όπως εξηγεί ο Economist, ρωσικό έδαφος αποτελεί μόνο το 53% της αρκτικής ακτογραμμής. Η Ρωσία έχει επίσης αυξήσει τις επενδύσεις στρατιωτικού χαρακτήρα στην περιοχή: από το 2007 τουλάχιστον 50 στρατιωτικά φυλάκια της σοβιετικής εποχής έχουν επαναλειτουργήσει. Αλλά τα υπόλοιπα με εδάφη στην Αρκτική, έχουν πολύ διαφορετική οπτική.

Το 2018 το ΝΑΤΟ έστειλε ένα αεροπλανοφόρο στον Αρκτικό Κύκλο για πρώτη φορά μετά από 27 χρόνια. Πέρυσι βρετανικά και αμερικανικά πολεμικά πλοία εισήλθαν στη Θάλασσα Μπάρεντς, βόρεια της Νορβηγίας και κοντά στις νευραλγικές ναυτικές βάσεις της Ρωσίας, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του 1980. Το 2023, η Νορβηγία θα πραγματοποιήσει τη μεγαλύτερη στρατιωτική άσκηση εντός του Αρκτικού Κύκλου από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.

Εύλογα λοιπόν ανακύπτει το ερώτημα: τι ακριβώς συμβαίνει, και ποιος πραγματικά ελέγχει την Αρκτική;

Το μεγαλύτερο μέρος της Αρκτικής είναι πάγος ή νερό – καμία γη από κάτω – και ο πάγος όλο και μειώνεται. Πέρυσι η παγοκάλυψη πλησίασε το χαμηλότερο επίπεδο που έχει καταγραφεί ποτέ. Η ελάχιστη κάλυψη το 2020 ήταν σχεδόν 2,59 εκατ. τετραγωνικά τετραγωνικά λιγότερα από τις αντίστοιχες μετρήσεις μεταξύ 1981 και 2010.

«Το ενδιαφέρον των χωρών για την περιοχή αυτή οφείλεται στην κλιματική αλλαγή», εξηγεί ο Andreas Osthagen, του Ινστιτούτου Fridtjof Nansen, κοντά στο Όσλο. Το λιώσιμο των πάγων έχει ανοίξει έναν ναυτιλιακό διάδρομο από τον Βερίγγειο Πορθμό, μεταξύ Σιβηρίας και Αλάσκας, προς τη Θάλασσα Μπάρεντς.

Η διαδρομή παραμένει παγωμένη και κλειστή έως και εννέα μήνες κάθε χρόνο. Αλλά το 2020 περισσότερα από 1.000 φορτηγά πλοία πραγματοποίησαν το δρομολόγιο αυτό τους υπόλοιπους μήνες, περίπου 25% περισσότερα από το 2019. Η Ρωσία ελέγχει τη διαδρομή, η οποία διέρχεται από τα χωρικά της ύδατα, και χρεώνει τέλη διέλευσης. «Αλλά το άνοιγμα της Βόρειας Θαλάσσιας Οδού είναι δίκοπο μαχαίρι για τη Ρωσία. Ο πάγος που προστάτευε τις βόρειες ακτές της εξαφανίζεται, καθιστώντας τη χώρα πιο ευάλωτη» σχολιάζει ο Economist.

Και πριν τη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου, το ΝΑΤΟ είχε επισημαίνει ότι το λιώσιμο των πάγων «θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες γεωπολιτικές εντάσεις». Άλλωστε και τα υπόλοιπα κράτη στην Αρκτική ανταγωνίζονται για τον έλεγχο των βυθών: το λιώσιμο των πάγων έχει καταστήσει τα κοιτάσματα ορυκτών πόρων και τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου πιο προσιτά.

Για να διεκδικήσουν κάτι πέρα από τα χωρικά τους ύδατα, τα οποία εκτείνονται σε απόσταση 12 ναυτικών μιλίων (22 χλμ.) από την ακτή, οι χώρες πρέπει να αποδείξουν ότι ο βυθός αποτελεί προέκταση της υφαλοκρηπίδας τους – μέρος της ίδιας χερσαίας μάζας με την επικράτειά τους. Το πρόβλημα είναι πως, όσο κι αν ακούγεται παράδοξο αυτό, η «γεωλογία είναι υποκειμενική».

Ο Καναδάς, η Δανία και η Ρωσία διεκδικούν την υποβρύχια κορυφογραμμή Λομονόσοφ, μια υποθαλάσσια οροσειρά κάτω από τον Βόρειο Πόλο.

Και κάποιες χώρες φτάνουν στα άκρα για να αποδείξουν την άποψή τους: Το 2007 ένα ρωσικό υποβρύχιο τοποθέτησε μια σημαία τιτανίου στο βυθό κάτω από τον πόλο. Το 2013 ο Καναδάς εξέδωσε διαβατήριο στον Άγιο Βασίλη. Τέτοιες χειρονομίες μπορεί να φαίνονται «ανάλαφρες», αλλά μαζί με την αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα αποτελούν μια πραγματική προσπάθεια των κυβερνήσεων να πετύχουν τις διεκδικήσεις του. Προς το παρόν, η Ρωσία φαίνεται έχει το πάνω χέρι, αλλά καθώς οι πάγοι συρρικνώνονται, το ενδιαφέρον άλλων χωρών για την Αρκτική θα ενταθεί.

lifo.gr

Ο δεκάλογος της μπλόφας του Ερντογάν.- Η Τουρκία δεν μπορεί.

0
TOPSHOT - Turkey's President Recep Tayyip Erdogan addresses media representatives during a press conference at the NATO summit at the Ifema congress centre in Madrid, on June 30, 2022. (Photo by GABRIEL BOUYS / AFP) (Photo by GABRIEL BOUYS/AFP via Getty Images)

Τουρκία: Ο Ερντογάν ψαρεύει προβλήματα στο Αιγαίο – Ξανά

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απευθύνεται σε εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο συνεδριακό κέντρο Ifema στη Μαδρίτη, στις 30 Ιουνίου 2022. (Φωτογραφία GABRIEL BOUYS / AFP) (Φωτογραφία GABRIEL BOUYS/AFP μέσω Getty Images )
Burak Bekdil

5 Ιουλίου 2022

Διάφορες δημοσκοπήσεις δείχνουν τη δημοτικότητα [του Ερντογάν] σε λιγότερο από 30%, σε σύγκριση με το 52% με το οποίο κέρδισε την επανεκλογή του το 2018.

Πολλοί Τούρκοι, αν και λιμοκτονούν, είναι, ωστόσο, περήφανοι που έχουν έναν ηγέτη που μπορεί να αντιμετωπίσει την «άπιστη Δύση» — συμπεριλαμβανομένου του παραδοσιακού αντιπάλου και γείτονά τους, της Ελλάδας. Είναι ακριβώς αυτό το συναίσθημα που ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του οποίου η δημοτικότητα πέφτει κατακόρυφα τους τελευταίους μήνες, θεωρεί ως εθνική αδυναμία που πρέπει να υποκινηθεί.
Τι πρέπει να κάνει λοιπόν ο Ερντογάν, καθώς οι πρώην πιστοί του ισχυρού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) φαίνεται να το εγκαταλείπουν μαζικά;
Ο Ερντογάν έχει ήδη στήσει τη σκηνή για το νέο επεισόδιο της θεατρικής του υπερβολής. Ο εταίρος του στον συνασπισμό, ο υπερεθνικιστής ηγέτης Devlet Bahçeli, ισχυρίστηκε ότι οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα αποτελούν «άμεση απειλή» για την τουρκική ασφάλεια… Πώς θα μπορούσε ένας ειρηνικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα, να αποτελεί άμεση απειλή για ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, την Τουρκία, όπου ο αμερικανικός στρατός διατηρεί βάσεις; Οι αμερικανικές βάσεις στην Τουρκία αποτελούν άμεση απειλή για την Τουρκία;
Ο Ερντογάν δεν ανέφερε ότι οι ίδιες συνθήκες απαγορεύουν επίσης τη στρατιωτικοποίηση των νησιών της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος και των Δαρδανελίων και των στενών του Βοσπόρου.
Ευτυχώς, όλα αυτά τα θεατρικά αφορούν το γάβγισμα, όχι το δάγκωμα.

Η Τουρκία δεν έχει την πολιτική, στρατιωτική ή οικονομική δύναμη να εισβάλει σε μια χώρα, μέλος της ΕΕ…

Η Τουρκία που θέλει να εισβάλλει στην Ελλάδα δεν είναι η Ρωσία που εισβάλλει στην Ουκρανία. Ο Ερντογάν είναι ένας τζογαδόρος που έχει χρησιμοποιήσει την ίδια τακτική για εγχώρια κατανάλωση πολλές φορές στο παρελθόν. Το τέχνασμα δεν κατέληξε ποτέ σε πόλεμο στο Αιγαίο. Αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση: Ο Ερντογάν, όποιος κι αν είναι, δεν αυτοκτονεί.

Πολλοί Τούρκοι, αν και λιμοκτονούν, είναι ωστόσο περήφανοι που έχουν έναν ηγέτη που μπορεί να αντιμετωπίσει την «άπιστη Δύση». Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βλέπει αυτό το συναίσθημα ως εθνική αδυναμία που πρέπει να τονωθεί. Πολεμοχαρής, προφανώς υπολογίζει ο ισλαμιστής ισχυρός άνδρας, μπορεί να πείσει τους Τούρκους να υποστηρίξουν τον ρεβιζιονιστικό εκφοβισμό και να αγνοήσουν τη δυστυχία τους. Φωτογραφία: Ο Ερντογάν απευθύνεται στους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, στις 30 Ιουνίου 2022. (Φωτογραφία Gabriel Bouys/AFP μέσω Getty Images)

Η Τουρκία απέχει ένα χρόνο από τις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Πολλοί Τούρκοι λιμοκτονούν. Κυριολεκτικά. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ τους περίπου 9.500 δολαρίων έχει συνθλίψει πολλούς από αυτούς υπό τριψήφιο ρυθμό πληθωρισμού και ταχεία υποτίμηση του εθνικού νομίσματος, ενώ ανεξάρτητοι οικονομολόγοι προειδοποιούν ότι αυτό μπορεί να είναι μόνο η αρχή χειρότερων βασανιστηρίων σε μια χώρα 84 εκατομμυρίων κατοίκων, εξαιρουμένων 9 εκατομμυρίων προσφύγων και μεταναστών.

Ο Ερντογάν, σε αυτό το τελευταίο στοίχημα, εμφανίζεται και σωστός και λάθος. Έχει δίκιο ότι η πολεμοκαπηλεία του εδραιώνει τους υποστηρικτές του στη βάση – συντηρητικούς μουσουλμάνους και εθνικιστές Τούρκους, ένα αδιαμφισβήτητο 20% των ψηφοφόρων. Αλλά κάνει λάθος ότι το να παίζει τον περιφερειακό νεο-οθωμανικό νταή αρκεί για να κερδίσει μια τρίτη θητεία ως πρόεδρος. Διάφορες δημοσκοπήσεις δείχνουν τη δημοτικότητά του σε λιγότερο από 30%, σε σύγκριση με το 52% με το οποίο κέρδισε την επανεκλογή του το 2018.

Τι πρέπει να κάνει, λοιπόν, ο Ερντογάν, καθώς οι πρώην πιστοί του ισχυρού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) φαίνεται να το εγκαταλείπουν μαζικά; Δείτε ξανά την ίδια προεκλογική πολιτική συνταγή που έχει λειτουργήσει πολλές φορές στο παρελθόν:

1.-Να προκαλέσει εντάσεις στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο Θάλασσα.
2.-Προσεύχεται οι Έλληνες πολιτικοί να αισθάνονται υποχρεωμένοι να ανταποδώσουν.
3.-Να αυξήσει τα διακυβεύματα μέσω της εμπρηστικής ρητορικής.
4.-Να προκαλέσει το ανθελληνικό αίσθημα των Τούρκων και να κερδίσει εθνικό χειροκρότημα.
5.-Να παίξει τον νεο-οθωμανό ήρωα που πολεμά τους απίστους.
6.-Προσεύχεται οι ΗΠΑ και η ΕΕ να συμμετάσχουν στη θεατρική του παραγωγή στο πλευρό της Ελλάδας.
7.-Να μετατρέψει όλο το έργο σε ένα δράμα Τούρκων εναντίον άπιστων Δυτικών.
8.-Να προσθέσει λίγο στρατιωτικό καύσιμο στην πλοκή για να προκαλέσει τα εθνικιστικά, μιλιταριστικά αισθήματα των Τούρκων.
9.-Να πει στους Τούρκους, «Είμαστε κοντά σε πόλεμο με τους άπιστους Δυτικούς».
10.-Στην τελική πράξη, να πει στους Τούρκους ότι η φτώχεια τους είναι το αποτέλεσμα της αντιπαράθεσης της Τουρκίας με τη Δύση και ότι «όλοι πρέπει να πληρώσουμε αυτό το τίμημα για την ανεξαρτησία μας».

Ο Ερντογάν έχει ήδη στήσει τη σκηνή για το νέο επεισόδιο της θεατρικής του υπερβολής. Ο εταίρος του στον συνασπισμό, ο υπερεθνικιστής ηγέτης Devlet Bahçeli, ισχυρίστηκε ότι οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην Ελλάδα αποτελούν «άμεση απειλή» για την τουρκική ασφάλεια. Αυτό είναι ανοησία. Αλλά πιο ανόητο από το σχόλιο του Bahçeli ήταν η καθολική σιωπή. Πώς θα μπορούσε ένας ειρηνικός σύμμαχος του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα, να αποτελέσει άμεση απειλή για ένα άλλο μέλος του ΝΑΤΟ, την Τουρκία, όπου βρίσκονται αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις; Οι αμερικανικές βάσεις στην Τουρκία αποτελούν άμεση απειλή για την Τουρκία;

Σε ομιλία του στις 9 Ιουνίου, ο Ερντογάν είπε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να σταματήσει να τοποθετεί στρατιωτικό προσωπικό στα νησιά της στο Αιγαίο που έχουν αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 και τη Συνθήκη των Παρισίων του 1947. Κάλεσε την Αθήνα να «αποφύγει όνειρα, πράξεις και δηλώσεις που θα οδηγήσουν σε δυστυχία, όπως έγινε πριν από έναν αιώνα, και να επιστρέψει στα λογικά της» και επικαλέστηκε τον πόλεμο ανεξαρτησίας της Τουρκίας στις αρχές της δεκαετίας του 1920, όταν οι Τούρκοι νίκησαν τις δυνάμεις κατοχής, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Ο Ερντογάν δεν ανέφερε ότι οι ίδιες συνθήκες απαγορεύουν επίσης τη στρατιωτικοποίηση των νησιών της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος και των Δαρδανελίων και των στενών του Βοσπόρου.

Η κλιμάκωση ήταν καθ οδόν. Νωρίτερα, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι η Τουρκία διακόπτει όλες τις διμερείς συνομιλίες με την Ελλάδα λόγω διαμάχης με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη σχετικά με αυτό που η Άγκυρα αποκαλεί «παραβιάσεις του εναέριου χώρου».

Σε αυτό το κρεσέντο της εμπρηστικής ρητορικής της Τουρκίας, ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου έπαιξε το ρόλο του. Είπε επανειλημμένα ότι εάν η Αθήνα επέμενε στη στρατιωτικοποίηση των νησιών της, η Τουρκία θα άρχιζε να αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία πάνω τους. Τώρα έχουμε casus belli στην πλοκή.

Ο εκπρόσωπος του ΑΚΡ, Ομέρ Τσελίκ, εντάχθηκε επίσης στη χορωδία «σύντομα θα εισβάλουμε στα νησιά», καθώς απείλησε την Ελλάδα με το ότι «οι Τούρκοι θα έρθουν ξαφνικά μια νύχτα».

Τώρα είναι καιρός και άλλοι να παίξουν το ρόλο τους. Τα ΜΜΕ που ελέγχονται από τον Ερντογάν κάνουν εκστρατείες υποστηρίζοντας ότι 22 ελληνικά νησιά στο Αιγαίο μπορεί να διεκδικηθούν από την Τουρκία και ότι η Τουρκία έχει κυριαρχία σε εννέα από αυτά, μεταξύ των οποίων η Σάμος, η Λέσβος, η Χίος, η Λήμνος, η Ρόδος και η Ικαρία.

Ευτυχώς, όλα αυτά τα θεατρικά αφορούν το γάβγισμα, όχι το δάγκωμα. Η Τουρκία δεν έχει την πολιτική, στρατιωτική ή οικονομική δύναμη να εισβάλει σε μια χώρα μέλος της ΕΕ, με τη Δύση να παρακολουθεί. Η τουρκική εισβολή στην Ελλάδα δεν είναι η ρωσικη εισβολή στην Ουκρανία. Ο Ερντογάν είναι ένας τζογαδόρος που έχει χρησιμοποιήσει την ίδια τακτική για εγχώρια κατανάλωση πολλές φορές στο παρελθόν. Το τέχνασμα δεν κατέληξε ποτέ σε πόλεμο στο Αιγαίο. Το τελευταίο δεν αποτελεί εξαίρεση: Ο Ερντογάν, όποιος κι αν είναι, δεν αυτοκτονεί.

Ο BURAK BEKDIL, ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, ΑΠΟΛΥΘΗΚΕ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΕΤΑ 29 ΧΡΟΝΙΑ, ΓΙΑΤΙ ΕΓΡΑΨΕ ΣΤΟ GATESTONE ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΛΟΥΘΟΣ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ της Μέσης Ανατολής.

Gatestone Institute.  

Μεχμέτ Φατίχ Τζεϊλάν: «Καταστροφική για Ελλάδα και Τουρκία ενδεχόμενη σύγκρουση»

0

Ο βετεράνος πρέσβης και πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης Ankara Policy Center τονίζει ότι Αθήνα και Αγκυρα δεν πρέπει να διακόψουν τον διάλογο και προσθέτει ότι οι σκληρές ρητορικές δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα κανενός

Μια ανοιχτή σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας θα ήταν «καταστροφική για τις δύο χώρες και το ΝΑΤΟ» δηλώνει στο «Βήμα» ο Μεχμέτ Φατίχ Τζεϊλάν. Ο βετεράνος πρέσβης και πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης Ankara Policy Center τονίζει την ανάγκη να αποφευχθεί μια ελληνοτουρκική σύγκρουση και προτρέπει τους συμμάχους να είναι δραστήριοι ώστε να την αποτρέψουν. Αν και, όπως λέει, σημασία έχει «οι δύο χώρες να μην επιτρέψουν στον εαυτό τους να οδηγηθούν σε σύγκρουση. Οχι να περιμένουν από άλλους. Πρέπει να μάθουμε να διευθετούμε τα προβλήματα μεταξύ μας και όχι να επιτρέπουμε σε άλλους να επεμβαίνουν και κάποιες φορές να ενισχύουν την ένταση».

Οι υψηλοί τόνοι

Σύμφωνα με τον 65χρονο διπλωμάτη, οι δίαυλοι επικοινωνίας και ο διάλογος πρέπει να παραμείνουν ανοιχτοί. «Είναι προς το συμφέρον και των δύο να μη διακόψουν τον διάλογο. Ζούμε ως γείτονες. Αμφότεροι είμαστε μέλη του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα είναι στην ΕΕ, η Τουρκία είναι υποψήφια χώρα. Αυτό απαιτεί ένα περιβάλλον που οι δύο χώρες θα πρέπει να επικοινωνούν συνεχώς για οποιοδήποτε θέμα. Πιστεύω ότι οι σκληρές ρητορικές που χρησιμοποιούνται εκατέρωθεν δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα καμίας εκ των δύο χωρών» σημειώνει. Και προσθέτει: «Εάν δεν υπάρχουν συζητήσεις και κοινό έδαφος, θα νιώθετε ότι έχετε μια απειλητική Τουρκία στα ανατολικά σας, ενώ η Τουρκία θα νιώθει ότι έχει μια Ελλάδα που προσπαθεί να της δημιουργήσει προβλήματα και να την απομονώσει».

Η ελληνική πλευρά, του λέμε, δεν χρησιμοποιεί υψηλούς τόνους, ούτε εξαπολύει προσωπικές και αήθεις επιθέσεις προς τούρκους αξιωματούχους. «Αυτό δεν γίνεται αντιληπτό στην Τουρκία. Η κοινή πεποίθηση είναι ότι η Ελλάδα εκμεταλλεύεται την ένταξή της στην ΕΕ και προκαλεί. Εάν κάποια χώρα από τις δύο χώρες αρχίζει να διαμαρτύρεται για την άλλη χωρίς να γίνει διάλογος, γόνιμος διάλογος, εστιασμένος σε θέματα που έχουν σημασία και για τις δύο χώρες, τότε η ατμόσφαιρα δηλητηριάζεται» συμπληρώνει.

Ο κύκλος της αντιπαράθεσης

Γι’ αυτό εκτιμά ότι η έλλειψη διαλόγου έχει δημιουργήσει αμοιβαίο έλλειμμα εμπιστοσύνης. «Ο,τι λέει ένας ηγέτης ή ένας πολιτικός προσλαμβάνεται διαφορετικά από την άλλη πλευρά. Και αυτό συνεχίζει τον κύκλο της αντιπαράθεσης. Είναι ένας κύκλος που δεν κλείνει ποτέ. Πρέπει να βγούμε από αυτόν τον κύκλο. Οι δύο χώρες πρέπει να προχωρήσουν μαζί» λέει συνεχώς ο πρέσβης. Πώς μπορεί να γίνει αυτό ακόμα και όταν οι διαφορές τους… διαφέρουν; Για την Αγκυρα είναι πολλές, για την Αθήνα μία. «Εχουν γίνει 64 γύροι διερευνητικών συνομιλιών. Δεν μπορεί να έχουν επικεντρωθεί μόνο σε ένα ζήτημα. Υπάρχουν και άλλα θέματα στη συζήτηση. Μέσω αυτών των επαφών οι δύο πλευρές μπορούν να εντοπίσουν ποια είναι τα ζητήματα και να τα λύσουν. Υπάρχουν δύο βασικά προβλήματα που πρέπει να διευθετηθούν σε στενή επαφή και εστιασμένο διάλογο: τα ζητήματα που σχετίζονται με το Αιγαίο και φυσικά το Κυπριακό. Αυτά φέρνουν τις δύο χώρες σε αντιπαράθεση μεταξύ τους» υποστηρίζει. «Χρειάζεται επίδειξη αμοιβαίας πολιτικής βούλησης για την επίλυση των ζητημάτων».

Η αποστρατιωτικοποίηση

Σχετικά με την έγερση της αποστρατιωτικοποίησης από πλευράς Αγκυρας και της προσπάθειάς της να τη συνδέσει με το καθεστώς κυριαρχίας των ελληνικών νησιών, κάνει λόγο για «νομική διαμάχη». Η Τουρκία, λέει, αναγνωρίζει την ελληνική κυριαρχία στα νησιά, ωστόσο λόγω «των διεθνών συνθηκών και της τουρκικής ασφάλειας» αυτά πρέπει να αποστρατιωτικοποιηθούν. «Οι δύο χώρες πρέπει να προχωρήσουν μαζί, αντί να μοιράζουν χάρτες. Αυτό δεν είναι λύση».

Εκτιμά, δε, ότι Αθήνα και Αγκυρα πρέπει να ηγηθούν της ευρύτερης περιοχής επωφελούμενες των αποθεμάτων των υδρογοναναθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο. «Υπάρχει ελπίδα ότι υπάρχουν πολλά κοιτάσματα υδρογονανθράκων στην περιοχή. Οταν η Ευρώπη αποφασίσει να κόψει το ρωσικό φυσικό αέριο, εάν υπάρχουν οραματιστές ηγέτες σε Τουρκία και Ελλάδα, αυτό μπορεί να γίνει πράξη» επισημαίνει.

Οι εξοπλισμοί

Ο Τζεϊλάν αναφέρεται στο εξοπλιστικό πρόγραμμα της χώρας μας, κάνοντας λόγο ότι έχει αυξηθεί. «Η Ελλάδα επενδύει όλο και περισσότερο σε όπλα. Από μια άλλη προοπτική, η Τουρκία κάνει το ίδιο πράγμα. Πού θα μας οδηγήσει αυτό;» διερωτάται.

Στη συνέχεια περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο θεωρεί ότι προσεγγίζει η μια πλευρά την άλλη. «Ενας διπλωμάτης στην Αθήνα πηγαίνει στο γραφείο και η κύρια απασχόλησή του είναι τι κάνει η Τουρκία. Εγώ όταν πήγαινα στο γραφείο μου στην Αγκυρα δεν ήταν το μόνο πράγμα που σκεφτόμουν (σ.σ. εννοεί τι κάνει η Ελλάδα). Σκεφτόμουν τι θα κάναμε στον Καύκασο, στη Μέση Ανατολή, στη Μαύρη Θάλασσα, σε άλλα περιφερειακά ζητήματα περιλαμβανομένων και των σχέσεων με την Ελλάδα. Οι διμερείς μας σχέσεις με την Ελλάδα είναι μόνο μια διάσταση». Παρόμοιο σχόλιο κάνει και για τον ελληνικό Τύπο, λέγοντας ότι ασχολείται συνεχώς με τα τουρκικά πράγματα, ενώ ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός ασχολείται με τα ελληνικά μόνο σε περιόδους κρίσης.

Εξωτερική πολιτική και εκλογές

Επηρεάζεται η τουρκική εξωτερική πολιτική από τις επερχόμενες εκλογές; «Η κοινωνία μας είναι πολύ συναισθηματική. Δεν είμαστε σκανδιναβική χώρα. Οταν πλησιάζουν εκλογές, το κλίμα είναι διαφορετικό. Ιδανικά δεν θα έπρεπε να επηρεάζει τα εθνικά συμφέροντα καμίας χώρας και την εξωτερική πολιτική, αλλά συμβαίνει στις μέρες μας».

Οσον αφορά την έκβαση των εκλογών, παρατηρεί ότι το κυβερνών AKP του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καταγράφει μεγάλη απώλεια της υποστήριξης που είχε τα προηγούμενα χρόνια. «Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς πώς και πότε θα μεταμορφωθεί η τουρκική εξωτερική πολιτική εάν επικρατήσει η αντιπολίτευση» αναφέρει. «Αλλά αν υπάρχει επιστροφή στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, θα υπάρχει μια διαφορετική ατμόσφαιρα, και στην υλοποίηση της εξωτερικής πολιτικής. Τα πράγματα θα αλλάξουν εάν υπάρχει αλλαγή κυβέρνησης. Θα δούμε μια τουρκική κλασική διπλωματία».

Επαναπροσέγγιση και ΝΑΤΟ

Προ ημερών επισκέφθηκαν την Αγκυρα ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας και ο ισραηλινός υπουργός Εξωτερικών. Πώς εξελίσσεται η επαναπροσέγγιση της Τουρκίας με χώρες που μέχρι πρότινος είχε κακές σχέσεις; «Θεωρώ ότι η τουρκική ηγεσία άντλησε τα απαραίτητα μαθήματα από όταν ήταν απομονωμένη στην περιοχή. Αποφάσισε να σπάσει τον κύκλο της απομόνωσης. Η ομαλοποίηση είναι μια διαδικασία που συνεχίζεται» δηλώνει, υπογραμμίζοντας τις απώλειες της χώρας του σε πολιτικό και οικονομικό πεδίο όταν ήταν απομονωμένη.

Τέλος, αποκαλεί «θετική και σημαντική εξέλιξη» το μνημόνιο μεταξύ Τουρκίας, Φινλανδίας και Σουηδίας, που άνοιξε την πόρτα του ΝΑΤΟ στις σκανδιναβικές χώρες. Και αυτό διότι παρέχονται «μια σειρά από σημαντικές διαβεβαιώσεις για την Τουρκία στον αγώνα της κατά της τρομοκρατίας. Εξάλλου, η τρομοκρατία είναι μια επικείμενη και πρωταρχική απειλή για τα μέλη του ΝΑΤΟ όπως και η ρωσική απειλή».

Το Βήμα

«Kαίνε» τον Ερντογάν oι αποκαλύψεις του Πεκέρ για το παρασκήνιο της συνάντησης με τον Μπάιντεν

0

Νέες αποκαλύψεις του αρχιμαφιόζου Σεντάτ Πεκέρ για το παρασκήνιο της συνάντησης Μπάιντεν-Ερντογάν
A.P

Άνθρωπος του περιβάλλοντος Ερντογάν επικοινώνησε με τον Τούρκο αρχιμαφιόζο και πολέμιο του Τούρκου προέδρου Σεντάτ Πεκέρ και του ζήτησε να αναβάλλει τις αποκαλύψεις μέχρι να γίνει η συνάντηση με τον Μπάιντεν, αποκαλύπτει το Nordic Monitor.

Ο Πεκέρ είχε αναφέρει προηγουμένως αυτή τη συνομιλία, λέγοντας ότι είχε συμφωνήσει με το αίτημα. Το διαβόητο αφεντικό της μαφίας που συγκλόνισε την Τουρκία με τις αποκαλύψεις του για σκοτεινά γεγονότα και δοσοληψίες της πρόσφατης ιστορίας, αλλά και για την περίοδο που εργάστηκε για τον Ερντογάν, έρχεται για άλλη μια φορά στη δημοσιότητα με τα tweets του.

Τον Μάιο του 2021 ο Πέκερ ανακοίνωσε σε ένα βίντεο στο YouTube που προβλήθηκε πάνω από 10 εκατομμύρια φορές ότι θα δημοσιεύσει ντοκουμέντα για τον Ερντογάν, τον οποίο αποκαλούσε «Αδελφό Ταγίπ» και ότι θα αποκάλυπτε τη σχέση του μαζί του καθώς και τις έκνομες ενέργειες που έκανε μετά από εντολή του. Δεν τα έδωσε ωστόσο στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με τον Πέκερ αυτό συνέβη επειδή φιλοκυβερνητικοί δημοσιογράφοι διέδιδαν προπαγάνδα ότι θα αποδυναμώσει τον Ερντογάν πριν από τη συνάντηση με τον Μπάιντεν, υποσχόμενος να μοιραστεί το βίντεο μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, δεν το έχει κυκλοφορήσει ακόμη, περισσότερο από ένα χρόνο μετά την ανακοίνωση. Ο Πέκερ που διαμένει στο Ντουμπάι είπε ότι οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων απαγόρευσαν τη μετάδοση βίντεο και περιόρισαν τις αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τι ειπώθηκε στο επίμαχο τηλεφώνημα

Ο Πέκερ αργότερα αποκάλυψε μέσω ενός δημοσιογράφου κοντά του ότι ο πολιτικός Mετίν Κιουλούνκ, το δεξί χέρι του Ερντογάν, του τηλεφώνησε και ζήτησε την αναβολή των αποκαλύψεων για μετά τη συνάντηση Μπάιντεν. Είπε επίσης ότι ο Kιουλούνκ του είπε ότι έπρεπε να ενεργήσει υπεύθυνα αφού «εργαζόταν για το κράτος εδώ και 30 χρόνια», κάτι που συχνά ισχυρίζεται ο Πεκέρ.

Την περασμένη εβδομάδα, παραβιάζοντας την απαγόρευση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που του επιβλήθηκε, ο Πέκερ δημοσίευσε ορισμένα μέρη αυτής της τηλεφωνικής συνομιλίας σε έναν ανώνυμο λογαριασμό στο Twitter που παραδέχεται ότι χρησιμοποιεί. Από την οθόνη του τηλεφώνου φαίνεται ότι ο Κιουλούνκ κάλεσε τον Πεκέρ στο τηλέφωνο του γαμπρού του. Ο έμπιστος του Τούρκου προέδρου ισχυρίζεται στην ηχογράφηση ότι ο Μπάιντεν και οι δυτικές πρωτεύουσες επιτίθενται στον Ερντογάν.

Ο Ερντογάν με τον Πεκέρ (αριστερά) και τον Γιλντιρίμ

Όπως γίνεται κατανοητό από τις απαντήσεις του Πεκέρ στο τηλεφώνημα, το οποίο φαίνεται να διήρκεσε τουλάχιστον 40 λεπτά, ο Kιουλούνκ λέει επίσης ότι η CIA εργάζεται για να φέρει τον Ερντογάν σε δύσκολη θέση. Ο Πέκερ απαντά ότι οι αδικίες που ισχυρίζεται ότι έγιναν στον ίδιο και την οικογένειά του δεν έχουν καμία σχέση με τη CIA ή τον Μπάιντεν.

Η τηλεφωνική συνομιλία περιλαμβάνει επίσης αναφορά στον πρώην βουλευτή Feyzi İşbaşaran, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε στην είσοδο ενός δικαστηρίου στην Κωνσταντινούπολη το 2014 από έναν συνεργάτη του Πεκέρ, ο οποίος ήταν επίσης δικηγόρος με εντολή του Kιουλούνκ.

Ο Πεκέρ ήθελε από τον Κιουλούνκ να μεταφέρει ένα μήνυμα στον μεγαλύτερο αδερφό του γαμπρού του Ερντογάν και πρώην υπουργού Μπεράτ Αλμπαιράκ, Σερχάτ Αλμπαϊράκ, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με τη διαχείριση των φιλοκυβερνητικών μέσων ενημέρωσης. Ο Πεκέρ ήθελε να θυμήσει τι συνέβη στον İşbaşaran, ο οποίος κατηγορήθηκε για προσβολή της οικογένειας του Ερντογάν, υποστηρίζοντας ότι τα μέσα ενημέρωσης που έτρεχε ο Σερχάτ δεν αντιμετώπιζαν με σεβασμό την οικογένειά του.

Ο Πέκερ είπε επανειλημμένα ότι ο λόγος για τη δημοσιοποίηση των βίντεο ήταν ότι η αστυνομία εισέβαλε στη βίλα του στην Κωνσταντινούπολη και παραβίασε την ιδιωτική ζωή της συζύγου και της κόρης του. Ωστόσο, πολλοί πιστεύουν ότι ο Πεκέρ, ο οποίος έπεσε σε δυσμένεια εν μέσω διαμάχης για την εξουσία στην Τουρκία, αισθάνεται προδομένος και χρησιμοποιεί την οικογένειά του ως πρόσχημα για εκδίκηση.

Ο Πεκέρ είχε δηλώσει προηγουμένως ότι έδινε τακτικά μεγάλα χρηματικά ποσά στον Κιουλούνκ. Το Nordic Monitor δημοσίευσε προηγουμένως έγγραφα που δείχνουν ότι ο Kιουλούνκ ήταν ύποπτος στην ισλαμιστική τρομοκρατική ομάδα«Μέτωπο των Μεγάλων Ανατολικών Ισλαμικών Επιδρομέων» Great Eastern Islam Raiders Front (İ IBDA-C).

Ποιος είναι ο Κιουλούνκ

Ο πρώην βουλευτής Kιουλούνκ, παλιός φίλος του Ερντογάν, ήταν υπεύθυνος για την οργάνωση των Τούρκων στη Γερμανία για να υποστηρίξουν τον Ερντογάν. Βοήθησε επίσης στην ίδρυση της Ένωσης Διεθνών Δημοκρατών (UID, πρώην UETD), μιας οργάνωσης που λειτουργεί ως ομάδα ξένων συμφερόντων στην Ευρώπη για λογαριασμό του κυβερνώντος κόμματος στην Τουρκία. Το 2017 αποκαλύφθηκαν οι στενές σχέσεις του με μια συμμορία οργανωμένου εγκλήματος γνωστή ως Osmanen Germania (Οθωμανοί από τη Γερμανία) και απαγγέλθηκε κατηγορητήριο εναντίον του στη Γερμανία.

Σύμφωνα με ειδήσεις στα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, ο Kιουλούνκ ανέφερε τις παράνομες δραστηριότητές του στον Ερντογάν σε τηλεφωνικές συνομιλίες που είχαν υποκλαπεί από τη γερμανική αστυνομία. Σε μια υποτιθέμενη τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του ίδιου και ενός μέλους συμμορίας, ο Kιουλούνκ ήθελε να μαγνητοσκοπηθούν οι αντίπαλοι του Ερντογάν καθώς ξυλοκοπούνταν και να χρησιμοποιούν το βίντεο για να τρομάξουν τους αντιπάλους.

erdogan.jpg
O Ερντογάν (αριστερά) με τον Κιουτλούκ, μεγάλωσαν στην ίδια γειτονιά

Δεν είναι γνωστό τι θα περιλαμβάνει το βίντεο του Ερντογάν, το οποίο ο Πεκέρ λέει ότι θα κυκλοφορήσει όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ισχυρίζονται ότι ο Πεκέρ μιλά για γνωστά γεγονότα του παρελθόντος ή στοχεύει τους αντιπάλους του Ερντογάν. Ωστόσο, πολλοί πιστεύουν ότι ακόμη και οι πληροφορίες που έχει αποκαλύψει ο Πεκέρ μέχρι στιγμής είναι αρκετές για να ανατρέψουν οποιαδήποτε κυβέρνηση οπουδήποτε.

Στα βίντεο που κυκλοφόρησε μέχρι τώρα, ο Πεκέρ ισχυρίστηκε ότι η οικογένεια του πρώην πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος διαθέτει στόλο πλοίων, εμπλέκεται σε λαθρεμπόριο ναρκωτικών και ότι ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοιλού συντονίζει τη διακίνηση ναρκωτικών, διαχειριζόμενος ομάδες μαφίας . Μίλησε επίσης για δολοφονίες που αφορούσαν κρατικούς αξιωματούχους και διεφθαρμένους γραφειοκράτες, εξηγώντας πώς η κυβέρνηση Ερντογάν έστελνε όπλα σε τζιχαντιστικές οργανώσεις στη Συρία.

Εν τω μεταξύ, το ανώτατο Συμβούλιο Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (RTÜK) επέβαλε πρόστιμο σε δύο τηλεοπτικούς σταθμούς για την προβολή των δηλώσεων του Πεκέρ για τον Υπουργό Σοϊλού.

newsbomb.gr

Η Τουρκία “χτίζει” μια πολεμική υπερ-μηχανή με drones – και όχι μόνο

2

Toυ Amir Husain

Οι τουρκικές αμυντικές δαπάνες μόλις που ξεπερνούν τα 20 δισ. δολάρια ετησίως, αλλά τα επιτεύγματα της Άγκυρας –για έναν τόσο χαμηλό προϋπολογισμό– είναι εντυπωσιακά. Σκεφτείτε ότι τα τελευταία λίγα χρόνια η Τουρκία κατέστειλε τις εξεγερτικές διαθέσεις των Κούρδων, υποστήριξε το Κατάρ στην αντιπαράθεσή του με τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, συνέδραμε τις δυνάμεις της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας στη Λιβύη, ενώ πραγματοποίησε στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία. Επιπλέον, η τουρκική παρέμβαση έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ εναντίον της Αρμενίας. Σήμερα, η Τουρκία παρέχει σημαντική στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Ρωσία. Ο αριθμός των στρατιωτικών εμπλοκών που συντηρεί η Άγκυρα είναι εντυπωσιακός και τα αποτελέσματα από τις κινήσεις της στο πεδίο είναι αξιοσημείωτα. Τα περισσότερα εξ αυτών οφείλονται στα προηγμένα οπλικά συστήματα της Άγκυρας, αλλά και στις τακτικές και στη στρατηγική που εφάρμοσαν οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Πώς μπορεί να αποδώσει ο εξοπλιστικός τομέας μέσα από μια πολιτική αυτονομίας; Αυτό είναι που μαθαίνουμε από τις πρόσφατες στρατιωτικές κινήσεις της Άγκυρας. Οι τουρκικές αμυντικές δαπάνες –ύψους κάτι παραπάνω από 20 δισ. δολάρια τον χρόνο– συντηρούν τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ δίνοντας παράλληλα τον χώρο για έξυπνες επενδύσεις στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία, η οποία αυτή τη στιγμή εργάζεται πάνω σε 700 διαφορετικά projects. Projects που δίνουν μια γεύση από τον πόλεμο του μέλλοντος και αφορούν επιθετικά και αμυντικά όπλα, στρατιωτικό υλικό και λογισμικό.

capital.gr

Ενδοελληνικές κόντρες στη συζήτηση για την …Ευρώπη

0

Έντονο προεκλογικό χρώμα είχε η ομιλία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά και η συζήτηση που ακολούθησε «για το μέλλον της Ευρώπης».

    Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στο Στρασβούργο

Οι ενδοελληνικές κόντρες μάλλον επισκίασαν τις όποιες εξαγγελίες για το μέλλον της Ευρώπης. Ήδη από τα πρώτα δευτερόλεπτα της ομιλίας του στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο ο πρωθυπουργός υπενθύμισε το δημοψήφισμα του 2015 που έγινε σαν σήμερα πριν από επτά χρόνια, στις, 5 Ιουλίου. Έκανε λόγο για «μηνύματα διχαστικού λαϊκισμού», για μία «γκρίζα παρένθεση» και ένα «τρίτο, αχρείαστο μνημόνιο» που ακολούθησε, για να επισημάνει ότι σε αντιδιαστολή με όλα αυτά, σήμερα «η Ελλάδα πρωταγωνιστεί στην ανάπτυξη, στη μείωση της ανεργίας, την αύξηση των επενδύσεων, απαλλαγμένη πλέον, από τον Αύγουστο, από το καθεστώς ενισχυμένης εποπτείας, έτοιμη να ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα».

Εύσημα στην πολιτική του πρωθυπουργού απέδωσε ο Μάνφρεντ Βέμπερ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), της μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας του Ευρωκοινοβουλίου. «Μετά από τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα ήρθατε για να βάλετε την Ελλάδα στον σωστό δρόμο», είπε ο γερμανός πολιτικός, ο οποίος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο ότι «η Ελλάδα ακαταπόνητα προστατεύει και υπερασπίζει τα κοινά μας σύνορα». Ανατρέχοντας και πάλι στο πρόσφατο παρελθόν, ο επικεφαλής του ΕΛΚ σημείωσε ότι «ο Τσίπρας νοιαζόταν περισσότερο για τον Μαδούρο, ενώ εσείς βλέπουμε ότι μεριμνάτε για τα ευρωπαϊκά ζητήματα».

Το φάντασμα του …Τσίπρα στην Ολομέλεια

Διάγγελμα του Αλ.Τσίπρα το 2015Ιούλιος 2015: Διάγγελμα του τότε πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα μετά το δημοψήφισμα

Όλα αυτά μάλλον εξόργισαν τον αντιπρόεδρο του ευρωκοινοβουλίου Δημήτρη Παπαδημούλη, ο οποίος μίλησε εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Αριστεράς. «Τέτοιες εμμονές δείχνουν ότι μπορεί να τον βλέπετε και στον ύπνο σας τον Τσίπρα», ανέφερε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για να προσθέσει ότι «το 2009 το κόμμα της ΝΔ άφησε τη χώρα με έλλειμμα 15,5%, τεράστιο χρέος, πελατειακό κράτος και διαφθορά, ολιγάρχες και κολλητιλίκια». Αλλά και ο Νίκος Ανδρουλάκης, μιλώντας εκ μέρους των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών, υπενθύμισε το υψηλό έλλειμμα που είχε συσσωρεύσει η προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. λέγοντας ότι «αυτές οι πολιτικές άνοιξαν το κουτί της πανδώρας για την Ελλάδα». Παράλληλα ο ευρωβουλευτής – και αρχηγός, πλέον – του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, επέκρινε τους χειρισμούς της κυβέρνησης για την «πράσινη μετάβαση» και την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Κριτική εφ΄όλης της ύλης

Ο Κ.Μητσοτάκης στο ΣτρασβούργοΟ πρωθυπουργός δεν αποδέχεται τις αιτιάσεις περί επαναπροωθήσεων

Κριτική στην ελληνική κυβέρνηση άσκησαν οι πολιτικές ομάδες των Πρασίνων και των Φιλελευθέρων (Renew Europe) με έμφαση στην οικονομική ατζέντα, καθώς και τις αιτιάσεις για βίαιες επαναπροωθήσεις μεταναστών, αλλά και για την καταπάτηση της ελευθερίας του τύπου. Η Ολλανδέζα ευρωβουλευτής των Πρασίνων Τίνεκε Στρικ τόνισε χαρακτηριστικά: «Όταν προσπαθούν οι αιτούντες άσυλο να μπουν στην Ευρώπη από τη χώρα σας, τα δικαιώματά τους παραβιάζονται κατάφωρα, απωθούνται βίαια και μάλιστα χρησιμοποιούνται μετανάστες για να απωθήσουν άλλους μετανάστες. Είναι αυτό Ευρώπη, κ.Μητσοτάκη;» Την ίδια στιγμή πάντως ο Ολλανδέζα ευρωβουλευτής δεν παρέλειψε να αναφέρει ότι «άλλα κράτη-μέλη έφεραν σε δύσκολη θέση την Ελλάδα, αρνούμενα κοινή ευθύνη για τους αιτούντες άσυλο».

Από την πλευρά του ο Μαλίκ Ασμάνι, από την ομάδα Renew Europe, δήλωσε ότι «μας προβληματίζει η καθοδική πορεία της ελευθεροτυπίας στην Ελλάδα» και «δεν χρειάζεται να δούμε άλλον έναν ευρωπαίο ηγέτη, ο οποίος καταπατά την ελευθεροτυπία», καλώντας τον πρωθυπουργό να κρατήσει ζωντανή την «ελληνική παράδοση του δημόσιου διαλόγου». Ασυνήθιστα εκτενής ήταν η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος, στη δευτερολογία του, ανέφερε μεταξύ άλλων: «Έχω εκτυπώσει ενδεικτικά δύο σημερινά πρωτοσέλιδα, που με κατηγορούν ότι είμαι ψεύτης και συκοφάντης. Σας καλώ να κοιτάξετε με μεγάλη επιφύλαξη αυτά που δημοσιεύουν κάποιες ΜΚΟ. Πιστεύει κανείς εδώ ότι το Τσαντ έχει περισσότερη ελευθεροτυπία από την Ελλάδα;»

Και ολίγη Ευρώπη

Ο Κ.Μητσοτάκης στο ΣτρασβούργοΣυζήτηση εφ΄όλης της ύλης με τους επικεφαλής των πολιτικών ομάδων στο Στρασβούργο

Ελάχιστες ήταν οι αναφορές στα ελληνο-τουρκικά, με τον πρωθυπουργό να δηλώνει πάντως στην ομιλία του ότι «η Ελλάδα κρατά κλειστές τις πόρτες στις απειλές και ανοιχτά τα παράθυρα στις ειρηνικές επαφές. Οι διαφορές λύνονται με το διεθνές δίκαιο και όχι με νταηλίκια». Στη δευτερολογία του αναφέρθηκε στην πρόταση για εμπάργκο όπλων στην Τουρκία (την οποία υποστηρίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) και απηύθυνε μία προειδοποίηση ανάλογη με εκείνη που είχε διατυπώσει κατά την ομιλία του στο Κογκρέσο: «Προφανώς κάθε ευρωπαϊκή χώρα είναι ελεύθερη να κινείται όπως επιθυμεί στις εξαγωγές όπλων, πλην όμως θα πρέπει όλες οι ευρωπαϊκές χώρες να λάβουν υπόψη τους την πραγματικότητα που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην Ανατολική Μεσόγειο. Η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία, χώρα που φιλοδοξεί να γίνει μέλος της ΕΕ, ανοιχτά αμφισβητεί την κυριαρχία της Ελλάδας».

Για το μέλλον της Ευρώπης δεν ακούστηκαν και πολλά στη συζήτηση της Τρίτης. Ενώ, για παράδειγμα, ο ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι σε αντίστοιχη συζήτηση τον Μάιο είχε ζητήσει επιτακτικά την κατάργηση της ομοφωνίας για τη λήψη αποφάσεων στην εξωτερική πολιτική, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο ζήτημα. Αξιοσημείωτη πάντως η υπενθύμισή του, με αφορμή την ενεργειακή κρίση, ότι απαιτείται ένα συνολικό ευρωπαϊκό σχέδιο για την αντιμετώπισή της. «Πρέπει να έχουμε το θάρρος και την ισχύ να παρεμβαίνουμε στις αγορές, όταν αυτές σταματούν να λειτουργούν» δηλώνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Σε αυτό φαίνεται να υπάρχει κοινό έδαφος με άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου.

Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο

DW

Η NASA έχασε επαφή με το μικρό σκάφος Capstone που κατευθύνεται στη Σελήνη

0

Η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) ανακοίνωσε ότι διακόπηκε για άγνωστο λόγο η επικοινωνία της με τη μικροσκοπική διαστημοσυσκευή Capstone, μεγέθους φούρνου μικροκυμάτων, που είχε εκτοξευθεί από τη Νέα Ζηλανδία στις 28 Ιουνίου με προορισμό τη Σελήνη. Οι μηχανικοί της NASA ευελπιστούν ότι θα λύσουν το πρόβλημα και θα αποκαταστήσουν την επαφή.

Το βάρους μόλις 25 κιλών και κόστους σχεδόν 33 εκατ. δολαρίων σκάφος πρόκειται να τεθεί σε μια άκρως ελλειπτική τροχιά γύρω από το φεγγάρι, που ποτέ έως τώρα δεν είχε δοκιμαστεί και στην οποία η NASA θέλει να τοποθετήσει τον υπό κατασκευή σεληνιακό διαστημικό σταθμό της Gateway. Το Capstone αποτελεί προπομπό των μελλοντικών αποστολών “‘Αρτεμις” που θα επιτρέψουν στις ΗΠΑ να στείλει ξανά αστροναύτες στον δορυφόρο της Γης.

Το ταξίδι του Capstone έως τη Σελήνη – αν όλα πάνε καλά – σχεδιάστηκε για να γίνει με περίπλοκο τρόπο, γι’ αυτό αναμένεται να κρατήσει περίπου τέσσερις μήνες.

«Χρήσιμος ηλίθιος του Κρεμλίνου» έγινε ο Ουκρανός πρέσβης στη Γερμανία

0

 

Ο επικεφαλής του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας της Πολωνίας,  Μάριους Μπλάστσακ- Mariusz Blaszczak, αποκάλεσε τον Ουκρανό πρεσβευτή στο Βερολίνο  Άντριι Μέλνικ «χρήσιμο ηλίθιο του Κρεμλίνου» αφού ο διπλωμάτης εξύμνησε τον εγκληματία  του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου Μπαντέρα,

ηγέτη της UPA, η οποία διεξήγαγε εθνοκάθαρση του πολωνικού πληθυσμού στη Βολυνία και την Ανατολική Γαλικία το 1943-1944.

Παρά το γεγονός ότι το ουκρανικό υπουργείο Εξωτερικών αποστασιοποιήθηκε από τα λόγια του υπαλλήλου τους, τονίζοντας ότι ήταν «η προσωπική του άποψη και δεν αντικατοπτρίζουν τη θέση» της ουκρανικής διπλωματίας, ο Μέλνικ συνεχίζει να δέχεται έντονη κριτική στη γειτονική Πολωνία.

Την προηγούμενη μέρα, μίλησε ο επικεφαλής του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, Μάριους Μπλάστσακ, οι εξουσίες του οποίου αναβαθμίστηκαν πρόσφατα σε επίπεδο αντιπροέδρου της κυβέρνησης της Πολωνίας.

«Τέτοιες δηλώσεις, που έγιναν από τον πρέσβη της Ουκρανίας στη Γερμανία, Άντριι Μέλνικ, υπηρετούν το Κρεμλίνο, όχι τον ελεύθερο κόσμο», δήλωσε ο Μπλάστσακ στο πρόγραμμα του πολωνικού ραδιοφώνου.

Κατά τη γνώμη του, τέτοιες δηλώσεις μπαίνουν σφήνα στις σχέσεις μεταξύ Πολωνίας και Ουκρανίας και ως εκ τούτου «τα λόγια του ουκρανού πρέσβη στο Βερολίνο είναι απαράδεκτα».

Eurasia Daily

https://www.echedoros-a.gr

Απίστευτο παραλήρημα εθνικισμού και προκλήσεων από τα Σκόπια: «Ποτέ Βόρεια, μόνο Μακεδονία»!

1

Συνεχίστηκαν οι διαδηλώσεις κατά της συμφωνίας με τη Βουλγαρία με εθνικιστικά συνθήματα, σημαίες με τον ήλιο της Βεργίνας και αναφορές σε Μακεδονία.

Συνεχίστηκαν απόψε για τρίτη συνεχόμενη ημέρα οι διαδηλώσεις, μπροστά από το κτήριο της κυβέρνησης των Σκοπίων, με αίτημα την απόρριψη από την κυβέρνηση της χώρας της πρότασης που κατέθεσε η μέχρι προ ημερών γαλλική προεδρία της ΕΕ για την επίλυση των διαφορών μεταξύ Σκοπίων και Σόφιας.

Στην αποψινή διαδήλωση συμμετείχαν μερικές χιλιάδες κόσμου, οι οποίοι φώναζαν συνθήματα όπως «Κάτω η κυβέρνηση», «Βούλγαροι, φασίστες», «Ποτέ Βόρεια, μόνο Μακεδονία». Πολλοί από τους διαδηλωτές κρατούσαν σημαίες με τον Ήλιο της Βεργίνας. Μία μικρή ομάδα διαδηλωτών παραβίασε τα προστατευτικά κιγκλιδώματα μπροστά από το κτήριο της κυβέρνησης και πέταξε πέτρες, αυγά και χαρτιά υγείας προς τις παρατεταγμένες αστυνομικές δυνάμεις.

 

Τις συγκεντρώσεις αυτές υποστηρίζει το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, VMRO-DPMNE και άλλα εθνικιστικά σλαβικά κόμματα, τα οποία αντιτίθενται σφόδρα στην “γαλλική” πρόταση, που ισχυρίζονται ότι αυτή «ευνοεί τα βουλγαρικά αιτήματα που θέτουν σε κίνδυνο την ιστορία, τη γλώσσα, την ταυτότητα και την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας».

Στο μεταξύ, όπως μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων των Σκοπίων “ΜΙΑ”, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ αναμένεται να επισκεφθεί αύριο τα Σκόπια, όπου θα έχει συνομιλίες με πολιτικούς παράγοντες της χώρας σχετικά με την “γαλλική” πρόταση.

 

Σύμφωνα με το πρακτορείο, σκοπός της επίσκεψης του Σαρλ Μισέλ στα Σκόπια είναι να εκφράσει την υποστήριξη της ΕΕ στη “γαλλική” πρόταση, που αποτελεί και πρόταση της ΕΕ, όπως και να επιβεβαιώσει τη δέσμευση της Ένωσης για την ευρωπαϊκή προοπτική της Βόρειας Μακεδονίας.

Απίστευτο παραλήρημα εθνικισμού και προκλήσεων από τα Σκόπια: «Ποτέ Βόρεια, μόνο Μακεδονία»!