Αρχική Blog Σελίδα 1920

Top Gun: To «στρατιωτικο-κινηματογραφικό» και «στρατιωτικο-πολιτιστικό» σύμπλεγμα

0

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Αν και λίγοι γνωρίζουν την ύπαρξή του αυτό διαμορφώνει πολλά από όσα «διαβάζουμε, βλέπουμε και ακούμε γύρω από τον στρατό».

Τελειώνοντας τις δύο θητείες του ως πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ προειδοποίησε τους συμπατριώτες του, στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του προς το αμερικανικό έθνος, για τους κινδύνους που συνεπάγεται για τη χώρα η ύπαρξη, η ισχύς και η επιρροή του «στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος», δηλαδή της διαπλοκής ισχυρών πολεμικών βιομηχανιών, των πολιτικών που παίρνουν τις αποφάσεις και της στρατιωτικής γραφειοκρατίας. Τόνισε ότι μόνο η εγρήγορση των πολιτών, της κοινωνίας, μπορεί να τους αντισταθμίσει.

Ο «Άικ», όπως τον έλεγαν οι Αμερικανοί, ήξερε ασφαλώς για τι μιλούσε. Ένας από τους θρύλους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου είχε διοικήσει τα συμμαχικά στρατεύματα που αποβιβάστηκαν στη Βόρειο Αφρική και στη Νορμανδία. Μετά το τέλος του πολέμου συγκρούστηκε και νίκησε τον στρατηγό Πάτον (ίνδαλμα του Ντόναλντ Τραμπ) που ήθελε να συμμαχήσει με τους Γερμανούς και να πάει σε πόλεμο με τη Σοβιετική Ένωση.

Για τον πόλεμο ο Αϊζενχάουερ συνήθιζε να λέει: «Μισώ τον πόλεμο όπως μόνο ένας στρατιωτικός που τον έχει ζήσει, που έχει δει τη βία, τη ματαιότητα και την ανοησία του, μπορεί». Πέρυσι, ο Ντάνιελ Έλσμπεργκ, ο δημοσιογράφος που απεκάλυψε, δημοσιεύοντας τα Pentagon Papers, την έκταση της αμερικανικής εμπλοκής στο Βιετνάμ, προκαλώντας πολύ μεγάλο σάλο, έκανε μια ακόμα αποκάλυψη. Οι αρχηγοί των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων είχαν εισηγηθεί στον Άικ τη χρήση πυρηνικών όπλων κατά της Κίνας, την οποία όμως ο Αμερικανός πρόεδρος απέρριψε.

Αν σε αυτό το ζήτημα έσωσε την παγκόσμια ειρήνη, σε άλλα ο Αϊζενχάουερ δεν θέλησε ή δεν μπόρεσε να τιθασεύσει τις αντίρροπες δυνάμεις. Ακολούθησε μια επικίνδυνη πολιτική απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, που μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμιο πυρηνικό πόλεμο. Και ανέχθηκε το όργιο των διωγμών Αμερικανών πολιτών για τις απόψεις που εξέφρασαν στο παρόν και στο παρελθόν, αλλά και ακόμα αυτές που θα μπορούσαν να εκφράσουν. Γνωστή ως μακαρθισμός, αυτή η πολιτική αποδεκάτισε ή πάντως περιθωριοποίησε τους καλύτερους εκπροσώπους της αμερικανικής διανόησης.

Ο όρος όμως «στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα» που εισήγαγε καθιερώθηκε έκτοτε ως κλασικός και χρησιμοποιείται πλέον στις σημαντικότερες αναλύσεις για την αμερικανική αμυντική, βιομηχανική, εξοπλιστική, εξωτερική και τεχνολογική πολιτική.

Από το «στρατιωτικό-βιομηχανικό» στο «στρατιωτικο-πολιτιστικό» σύμπλεγμα

Το αμερικανικό Πεντάγωνο όμως δεν «διαπλέκεται» μόνο με τις βιομηχανίες των όπλων και τις πολεμικές βιομηχανίες. Στελέχη των τελευταίων εναλλάσσονται κατά καιρούς σε κρατικές θέσεις, ενώ απόστρατοι γίνονται σχολιαστές στα κορυφαία τηλεοπτικά δίκτυα των ΗΠΑ. Ιδιαίτερες σχέσεις καλλιεργεί επίσης ο αμερικανικός στρατός με την βιομηχανία διασκέδασης των χώρας και ιδιαίτερα το Χόλιγουντ.

Στο θέμα αυτό αναφέρεται, με πρόσφατο άρθρο του στο αμερικανικό Jacobin, με αφορμή την προβολή του «Top Gun Maverick», ο γνωστός Αμερικανός ερευνητικός δημοσιογράφος Ντέιβιντ Σιρότα (David Sirota), που χαρακτηρίζει μάλιστα αυτή την ταινία ως το τελευταίο προϊόν ενός σκιώδους συμπλέγματος «Στρατού και Βιομηχανίας Διασκέδασης» (Military-Entertainment Complex), την «ύπαρξη του οποίου λίγοι γνωρίζουν αλλά το οποίο διαμορφώνει πολύ όσα διαβάζουμε, βλέπουμε και ακούμε γύρω από τον στρατό». Κατά τον Αμερικανό δημοσιογράφο, οι ταινίες είναι ο προνομιακός τομέας δράσης ενός «αόρατου φιλο-στρατιωτικού προπαγανδιστικού μηχανισμού».

Για να παραχθεί η σειρά ταινιών (sequel) Top Gun, το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό παρέσχε πιλότους, μαχητικά και αεροπλανοφόρα, ενώ παραβίασε ακόμα και τους δικούς του κανόνες ασφαλείας, για να νοιώθει ο Τομ Κρουζ όσο πιο ήρεμος μπορούσε. Σε αντάλλαγμα, οι παραγωγοί της ταινίας δεν πλήρωσαν μόνο 11.000 δολάρια την ώρα για την ενοικίαση των αεροσκαφών. Επέτρεψαν στο Πεντάγωνο να επηρεάσει και να διαμορφώσει την ίδια την ταινία.

Όπως σημείωσε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γεωργίας Ρότζερ Σταλ (Roger Stahl), σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ «Θέατρα Πολέμου: Πώς το Πεντάγωνο και η CIA κατέλαβαν το Χόλιγουντ» («Theaters of War: How the Pentagon and CIA Took Hollywood»), δημοσιοποιημένα στοιχεία αποδεικνύουν ότι επετράπη σε αξιωματικούς να κάνουν αλλαγές στο «Top Gun: Maverick», ακόμα και να εισάγουν βασικές ιδέες (key talking points) για θέματα στρατολογίας και εξωτερικής πολιτικής στην ταινία. Τώρα, η Αεροπορία προβάλλει διαφημιστικά στρατολογίας πριν από τις προβολές, ώστε να εκμεταλλευθεί την επιτυχία της ταινίας. Αυτά στην ίδια την Αμερική μόνο. Γιατί σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο όπου προβάλλεται, η ταινία εμπεδώνει σε εκατομμύρια ανθρώπους μια εικόνα «ισχυρής υπερδύναμης», που όμως έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις πραγματικές επιδόσεις της στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ ή παλαιότερα στο Βιετνάμ.

Η σχέση στρατιωτικών και Χόλιγουντ δεν είναι καινούρια, χρονολογείται από δεκαετίες με σκοπό αφενός την παραγωγή ταινιών και τηλεοπτικών σώου που προωθούν τις Ένοπλες Δυνάμεις, αφετέρου για να αποτρέψουν το γύρισμα ταινιών που είναι κριτικές απέναντί τους.
Ο μηχανισμός είναι σχετικά απλός. Ο στρατός προσφέρει στα κινηματογραφικά στούντιο τη δυνατότητα να γυρίσουν τις ταινίες που του αρέσουν στις εγκαταστάσεις του είτε δωρεάν, είτε με έκπτωση, αλλά τα σενάρια πρέπει να εγκριθούν προκαταβολικά και να τροποποιηθούν ανάλογα με την άποψη των στρατιωτικών. Η μη πληρωμή ή οι εκπτώσεις στη χρήση στρατιωτικών εγκαταστάσεων συνιστά κατ’ ουσίαν μια πολύ σημαντική κρατική επιδότηση στις ταινίες που θέλει να επιδοτήσει το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, αλλά και αθέμιτο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα όσων θέλουν να παράγουν ταινίες που αρέσουν έναντι ταινιών που δεν αρέσουν στους στρατιωτικούς.

Από την άλλη μεριά, η άρνηση των στρατιωτικών να επιτρέψουν την πρόσβαση των κινηματογραφιστών στις εγκαταστάσεις τους οδηγεί συχνά στη ματαίωση της παραγωγής ταινιών που δεν τους αρέσουν, λόγω πολύ μεγαλύτερου κόστους.

Η δύναμη της πολιτιστικής επιρροής

Η αμερικανική στρατιωτική ηγεσία έχει συνειδητοποιήσει εδώ και πολύ καιρό τη σημασία του να επηρεάζει την πολιτιστική παραγωγή της χώρας (που επιπλέον εξάγεται και συχνά κυριαρχεί σε όλο τον κόσμο) αλλά και του να το κάνει χωρίς να φαίνεται, υπογραμμίζει ο Σιρότα, σύμφωνα με τον οποίο η επιρροή αυτή ασκείται μέσω κατάλληλων «ρυθμίσεων» με μια πληθώρα ιδιωτικών επιχειρήσεων στους τομείς της διασκέδασης, της δραματουργίας, της μουσικής, των περιοδικών, των εφημερίδων και των βιβλιοεκδοτών, που συχνά κρατώνται μυστικές, εντελώς άγνωστες από το ευρύ κοινό, περιλαμβανομένων και των μπαμπάδων και μαμάδων που πάνε τα παιδιά τους στο σινεμά. Μέσω αυτών των συνεργασιών το «Military-Entertainment Complex» επηρεάζει ανεπαίσθητα τη γνώμη των Αμερικανών σε μια πληθώρα θεμάτων, από στρατιωτικές επεμβάσεις σε τρίτες χώρες έως τους προϋπολογισμούς του Πενταγώνου.

Η συνεργασία του στρατού με το Χόλιγουντ αρχίζει ήδη από το 1927, όταν το Πεντάγωνο βοήθησε στην παραγωγή της ταινίας «Φτερούγες», που κέρδισε το πρώτο Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Στη δεκαετία του 1950 συνεργάστηκε με τη Lassie για την παραγωγή τηλεοπτικών σόου με έμφαση στη νέα στρατιωτική τεχνολογία, ενώ παρήγαγε τα «Mouse Reels» για το Mickey Mouse Club, σε ένα από τα οποία παιδιά περιηγούνταν το πρώτο πυρηνικό υποβρύχιο. Όπως αποκάλυψε ο ερευνητικός δημοσιογράφος Ντείβιντ Ρομπ (David Robb), ένα υπόμνημα του Πενταγώνου της εποχής υπογράμμιζε ότι τα απευθυνόμενα στα παιδιά μέσα «είναι μια έξοχη ευκαιρία για να εισαχθεί η νέα γενιά στο πυρηνικό Ναυτικό».

Η κορύφωση της στρατιωτικής προπαγάνδας ήρθε το 1968, με την ταινία «Τα πράσινα Μπερέ», ένα φιλμ που συνδύαζε τη γοητεία του Τζον Γουέιν στους εφήβους με ένα μήνυμα υπέρ του πολέμου στο Βιετνάμ.

Η μαζική εξέγερση της αμερικανικής νεολαίας κατά του πολέμου και η εν συνεχεία ήττα και αποχώρηση των Αμερικανών από το Βιετνάμ οδήγησαν σε ύφεση την παραγωγή φιλμ σύμφωνων με τις ιδέες του Πενταγώνου. Στη δεκαετία του 1980 όμως, με την άνοδο του Ρηγκανισμού, είχαμε πάλι μια σταθερή αύξηση των αιτημάτων της κινηματογραφικής βιομηχανίας για πρόσβαση σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, με ταυτόχρονη όμως σκλήρυνση της στάσης του Πενταγώνου, που απαιτούσε, σε αντάλλαγμα της πρόσβασης στις στρατιωτικές εγκαταστάσεις να ελέγχει και να ξαναγράφει ακόμα τα σενάρια και τους διαλόγους των ταινιών, υπογραμμίζει ο Σιρότα. Απορρίπτονταν εξάλλου σενάρια που δεν εμφάνιζαν επαρκώς ηρωικούς τους Αμερικανούς στρατιωτικούς.

Το αποκορύφωμα ήταν η ταινία Top Gun το 1986, σε μεγάλο βαθμό μια διαφήμιση των αμερικανικών δυνάμεων προς άγρα εθελοντών. Όλη η ιστορία της ταινίας κινούνταν γύρω από το πόσα αεροπλάνα των Βιετκόνγκ κατέρριψε ο μπαμπάς του Μάβερικ.

Το σενάριο της ταινίας διαμορφώθηκε από την ανώτερη αμερικανική στρατιωτική ηγεσία και η Paramount Pictures πλήρωσε μόλις 1,1 εκατομμύριο δολάρια για τη χρήση των αεροσκαφών και ενός αεροπλανοφόρου, πολύ λιγότερο από ότι θα της στοίχιζε κανονικά μια τέτοια παραγωγή.

Προνομιακός στόχος: τα παιδιά

Μεταξύ της παραγωγής του Top Gun και της έναρξης του πολέμου του Κόλπου κατά του Ιράκ, ο αριθμός των ταινιών που γυρίστηκαν με τη συνεργασία (και την έγκριση) του Πενταγώνου τετραπλασιάστηκαν, σύμφωνα με τα ίδια τα στοιχεία του υπουργείου Άμυνας, και ένα μεγάλο μέρος από αυτές τις παραγωγές (που διαχύθηκαν γρήγορα σε video games, action figures, κλπ. ) απευθύνονταν σε εφήβους, οι γονείς των οποίων δεν είχαν ιδέα, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, ότι το Πεντάγωνο ήταν πίσω από την παραγωγή των ιδεών και νόμιζαν ότι πρόκειται για συνήθεις εμπορικές ταινίες. Το γεγονός αναγνωρίζει, σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ρομπ, το ίδιο το αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας σε μια σειρά από ντοκουμέντα του.

Είχα ο ίδιος προσωπικά μια εμπειρία για το πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η επιρροή αυτών των ταινιών. Όταν μια μέρα είπα σε μια συζήτηση «η ήττα των Αμερικανών στο Βιετνάμ», ο δεκάχρονος γιος μου που παρακολουθούσε τη συζήτηση πετάχτηκε μέχρι το ταβάνι και με ρώτησε αποσβολωμένος: «Έχασαν οι Αμερικανοί στο Βιετνάμ;». Του άρεσαν πολύ και έβλεπε πολλές αμερικανικές πολεμικές ταινίες. Όχι μόνο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι Αμερικανοί κέρδισαν τους Βιετναμέζους, θεωρούσε αδύνατο και αδιανόητο να μη συμβεί κάτι τέτοιο.

Ίσως με κάτι τέτοιους τρόπους έχει φτάσει η πλειοψηφία των Αμερικανών σήμερα να πιστεύουν και να απαντάνε στις δημοσκοπήσεις ότι οι Παλαιστίνιοι εισέβαλαν στο Ισραήλ.

Πηγή: kosmodromio.gr

Η Μόσχα αναζητεί φαντάρους με κάθε τρόπο, ώστε να μη μιλήσει για επιστράτευση

0
ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑΤο ρωσικό υπουργείο Άμυνας και το επιτελείο των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων προσπαθούν με κάθε τρόπο να αυξήσουν το προσωπικό του στρατού χωρίς να καλέσουν σε επιστράτευση (φωτ. Reuters).

Τέσσερις Ρώσοι βετεράνοι του πολέμου στην Ουκρανία δημοσίευσαν προσφάτως σύντομα βίντεο στο διαδίκτυο για να διαμαρτυρηθούν για την άθλια μεταχείρισή τους μετά την επιστροφή τους στη ρωσική περιοχή της Τσετσενίας, ύστερα από έξι εβδομάδες στο πεδίο της μάχης.

Ένας ισχυρίστηκε ότι του αρνήθηκαν την υποσχεθείσα πληρωμή σχεδόν 2.000 δολαρίων. Άλλος παραπονέθηκε ότι ένα τοπικό νοσοκομείο αρνήθηκε να αφαιρέσει σκάγια που είχαν σφηνωθεί στο σώμα του.

Οι δημόσιες εκκλήσεις τους για βοήθεια είχαν αποτελέσματα, αλλά όχι το είδος που ήλπιζαν. Αντίθετα, ένας βοηθός του Ραμζάν Καντίροφ, του αυταρχικού ηγεμόνα της Τσετσενίας, τους επέπληξε εκτενώς στην τηλεόραση ως αχάριστους και τους ανάγκασε να ανασκευάσουν. «Πληρώθηκα πολύ περισσότερα από όσα υποσχέθηκαν», είπε ο Νικολάι Λίπα, ο νεαρός Ρώσος που είχε ισχυριστεί ότι τον είχαν εξαπατήσει.

Συνήθως, αυτού του είδους τα παράπονα μπορεί να αγνοηθούν, αλλά η ταχεία επίπληξη υπογραμμίζει πώς οι Ρώσοι αξιωματούχοι θέλουν να εξαλείψουν οποιαδήποτε κριτική σχετικά με τη στρατιωτική θητεία στην Ουκρανία. Χρειάζονται περισσότερους στρατιώτες, απελπισμένα, και ήδη χρησιμοποιούν αυτό που ορισμένοι αναλυτές αποκαλούν «μυστική επιστράτευση» για να φέρουν νέους νεοσύλλεκτους χωρίς να καταφύγουν σε ένα πολιτικά επικίνδυνο εθνικό σχέδιο.

Για να καλύψει το έλλειμμα ανθρώπινου δυναμικού, το Κρεμλίνο βασίζεται σε έναν συνδυασμό εξαθλιωμένων εθνικών μειονοτήτων, Ουκρανών πολιτών από τα κατεχόμενα εδάφη, μισθοφόρων και στρατιωτικοποιημένων μονάδων της Εθνοφρουράς για να συμμετάσχουν στον πόλεμο και υπόσχεται μεγάλα χρηματικά κίνητρα για τους εθελοντές.

«Η Ρωσία έχει πρόβλημα με τη στρατολόγηση και την επιστράτευση», δηλώνει ο Καμίλ Γκαλέεφ, ανεξάρτητος Ρώσος αναλυτής και πρώην συνεργάτης του The Wilson Center στην Ουάσιγκτον. «Γίνεται μια απελπισμένη προσπάθεια να πεισθούν περισσότεροι άνδρες και χρησιμοποιείται κάθε δυνατό μέσο».

Ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών στο πεδίο της μάχης είναι μυστικός και από τις δύο πλευρές. Ο βρετανικός στρατός υπολόγισε πρόσφατα τον αριθμό των νεκρών Ρώσων σε 25.000, με δεκάδες χιλιάδες ακόμη τραυματίες, από μια δύναμη εισβολής 300.000, συμπεριλαμβανομένων των μονάδων υποστήριξης.

Ωστόσο, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν εμπόδισε την προσπάθεια επιστράτευσης από την αρχή, είπαν οι ειδικοί, αρνούμενος να βάλει τη Ρωσία σε πολεμική βάση που θα επέτρεπε στον στρατό να αρχίσει να καλεί εφεδρείες. Ως εκ τούτου, το Κρεμλίνο προσπάθησε να προσθέσει τάγματα αντικατάστασης με άλλα μέσα.

Η Μόσχα αναζητεί φαντάρους με κάθε τρόπο, ώστε να μη μιλήσει για επιστράτευση-1
Φωτ.: Reuters

Η αποφυγή επιστράτευσης για όλους τους ενήλικες άρρενες επιτρέπει στο Κρεμλίνο να διατηρήσει τη φαντασία ότι ο πόλεμος είναι μια περιορισμένη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», ενώ ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο του είδους της δημόσιας αντίδρασης που πυροδότησε το τέλος των προηγούμενων ρωσικών στρατιωτικών καταστροφών, όπως αυτή. στο Αφγανιστάν και στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας.

Πολλοί αναλυτές έχουν εγείρει αμφιβολίες για το πόσο καιρό η Ρωσία μπορεί να διατηρήσει την επίθεσή της στην Ουκρανία χωρίς γενική κινητοποίηση. Ο Ίγκορ Γκόρκιν, στρατιωτικός αναλυτής και συχνά επικριτής της στρατηγικής της Ουκρανίας, έχει πει ότι η Ρωσία δεν μπορεί να κατακτήσει ολόκληρη τη χώρα χωρίς αυτήν.

Όμως το Κρεμλίνο φαίνεται αποφασισμένο να αποφύγει ένα τόσο δραστικό βήμα. Αντίθετα, τα γραφεία επιστράτευσης έχουν καταφύγει στο να καλούν επανειλημμένα εφέδρους για να προσφέρουν κίνητρα σε μετρητά για σύντομες αποστολές. Οι ηλεκτρονικές αγγελίες που τοποθετούνται από τα περιφερειακά γραφεία στρατολόγησης του υπουργείου Άμυνας ξεχειλίζουν επίσης από χιλιάδες αναρτήσεις για όσους έχουν στρατιωτικές ειδικότητες. Οι πρόσφατες καταχωρίσεις σε παγκόσμιες τοποθεσίες εργασίας όπως το Head Hunter περιελάμβαναν μονάδες που αναζητούσαν μηχανικούς μάχης, οποιονδήποτε μπορούσε να χειριστεί έναν εκτοξευτή χειροβομβίδων και ακόμη και τον διοικητή μιας μοίρας αλεξιπτωτιστών.

Οι μισθοί που προσφέρονται σε ορισμένους εθελοντές, οι οποίοι μπορεί να κυμαίνονται μεταξύ 2.000 και 6.000 δολαρίων το μήνα, είναι πολύ υψηλότεροι από τον μέσο μηνιαίο μισθό στη Ρωσία των 700 δολαρίων περίπου. Τα προπολεμικά συμβόλαια για ιδιώτες μερικές φορές ήταν τόσο ασήμαντα όσο περίπου 200 δολάρια το μήνα.

Ο ενθουσιασμός για τον πόλεμο εμπνέει ορισμένους εθελοντές, σημείωσαν ειδικοί, ενώ οι εργαζόμενοι σε βιομηχανικές περιοχές που πλήττονται από το κλείσιμο εργοστασίων λόγω κυρώσεων μπορεί επίσης να βρουν τα χρήματα ελκυστικά.

«Κυρίως, φυσικά, είναι ένας τρόπος να κερδίζεις χρήματα», είπε ο Σεργκέι Κριβένκο, διευθυντής της ρωσικής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Citizen Army Law. Πολλοί, ειδικά οι ηλικιωμένοι εθελοντές, έχουν σημαντικά χρέη, σύμφωνα με άλλους. Ένας νόμος του Μαΐου κατάργησε το όριο ηλικίας των 40 ετών για τους συμβασιούχους στρατιώτες.

Τέτοιες αποσπασματικές προσπάθειες συντηρούν τον πόλεμο, αλλά δεν αντιμετωπίζουν το θεμελιώδες έλλειμμα ανθρώπινου δυναμικού, είπαν οι αναλυτές. Ενώ η Ουκρανία αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα, ό,τι της λείπει από επαγγελματίες στρατιώτες το αντισταθμίζει με ενθουσιώδεις εθελοντές, είπαν.

Οι διαδικτυακές ρωσικές διαφημίσεις αποφεύγουν να αναφέρουν την Ουκρανία και οι βραχυπρόθεσμες προσφορές, συχνά τριών μηνών, έχουν σκοπό να μειώσουν τους κινδύνους να μην επιστρέψεις ποτέ στο σπίτι.

Στη μάχη για το Λουχάνσκ και το Ντόνετσκ στην περιοχή Ντονμπάς της ανατολικής Ουκρανίας, ο ρωσικός στρατός έχει καταργήσει προνόμια όπως τα μπόνους μετρητών. Εκεί η στράτευση είναι υποχρεωτική για άνδρες ηλικίας μεταξύ 18 και 65 ετών σε περιοχές υπό ρωσικό έλεγχο και οι μαχητές πρώτης γραμμής είναι κυρίως ντόπιοι στρατεύσιμοι. Δεδομένου ότι είναι Ουκρανοί πολίτες, οι χιλιάδες νεκροί και τραυματίες έχουν ελάχιστο αντίκτυπο στη Ρωσία, επομένως το Κρεμλίνο είναι ιδιαίτερα καπηλευτικό σχετικά με τις απώλειές τους, λένε οι ειδικοί.

Μερικοί έχουν επιστρατευθεί κατευθείαν από τους δρόμους και έχουν σταλεί στα χαρακώματα με λίγη ή καθόλου εκπαίδευση και απηρχαιωμένα όπλα, είπαν στρατιωτικοί αναλυτές και συγγενείς. «Είναι το αποικιακό μοντέλο των ντόπιων που χρησιμοποιούνται ως τροφή για κανόνια», είπε ο κ. Γκαλέεφ.

“Καθημερινή”

Άρθρο του Κ. Φέδερστοουν στην «Κ»: Ο Μπόρις Τζόνσον τελείωσε όπως είχε αρχίσει

0

Ο Μπόρις Τζόνσον ήταν ένα πολιτικό φαινόμενο. Ναρκισσιστής. Καιροσκόπος. Εκ φύσεως επαναστάτης και διχαστική φιγούρα. Λαϊκιστής. Κανέναν άλλο πολιτικό ηγέτη δεν προσφωνούσαν οι Βρετανοί ψηφοφόροι με το μικρό του όνομα όσο αυτόν

Ο Μπόρις Τζόνσον ήταν ένα πολιτικό φαινόμενο. Ναρκισσιστής. Καιροσκόπος. Εκ φύσεως επαναστάτης και διχαστική φιγούρα. Λαϊκιστής. Κανέναν άλλο πολιτικό ηγέτη δεν προσφωνούσαν οι Βρετανοί ψηφοφόροι με το μικρό του όνομα όσο αυτόν.

Τελικά, η πολιτική του καριέρα τελείωσε όπως είχε αρχίσει. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για το Brexit, το 2016, κατηγορήθηκε ότι έλεγε κατάφωρα ψέματα. Στην πραγματικότητα, ήταν συχνά «μισές αλήθειες» και αυτό δεν τον ένοιαζε, επειδή εδραίωναν ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα στο μυαλό των ψηφοφόρων, το οποίο οι αντίπαλοι πάσχιζαν να διορθώσουν. Πιο πρόσφατα, αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και τόσο ειλικρινής όταν απαντούσε σε διάφορες προσωπικές κατηγορίες. Γι’ αυτόν, η αλήθεια είναι ένα εμπορεύσιμο αγαθό: η χρησιμότητά της εξαρτάται από το δικό του συμφέρον.

Η ψυχοσύνθεσή του καθόρισε την ηγεσία του. Οταν κατηγορούνταν για κάποιο παράπτωμα –όπως για παράδειγμα το να διοργανώνει πάρτι στην Ντάουνινγκ Στριτ ενώ η χώρα βρισκόταν σε lockdown και ο νόμος απαγόρευε κάτι τέτοιο– η άμεση αντίδρασή του ήταν η άρνηση. Δεν απολογείται ποτέ για τη δική του συμπεριφορά. Αντιθέτως, κατηγορεί τους άλλους. Οταν βρεθεί παγιδευμένος, ξεσπάει κατά των κατηγόρων του. Δεν αναλαμβάνει καμία προσωπική ευθύνη και δεν έχει καμία ταπεινοφροσύνη.

Η ομιλία της παραίτησής του την Πέμπτη ήταν όλο μεμψιμοιρία. Οι βουλευτές του κόμματός του ήταν «εκκεντρικοί» που επέμεναν στην παραίτησή του, ενώ είχε πετύχει τόσο πολλά και είχε να προσφέρει περισσότερα. Ηταν οδυνηρό γι’ αυτόν το πώς εξελίχθηκε το «δαρβινικό» σύστημα του κοινοβουλευτισμού στη Βρετανία. Οι βουλευτές τού φαίνονταν κοπάδι που ακολουθούσαν τη διάθεση της στιγμής. Η πολιτική ήταν ένα παιχνίδι ρουλέτας στο οποίο πρέπει κανείς να παίρνει ρίσκα. Ηταν θύμα των περιστάσεων. Δεν είχε καμία ενοχή που δεν είπε την αλήθεια.

Η πολιτική του κληρονομιά είναι η εξασθένηση των ηθικών προτύπων στον δημόσιο βίο και ο διχασμός για το Brexit

Φυσικά, όλοι οι πολιτικοί αποφεύγουν την αλήθεια όταν βρίσκονται σε δύσκολη θέση. Αλλά ο Μπόρις δεν έπεσε επειδή οι υποσχέσεις που δόθηκαν στις εκλογές δεν τηρήθηκαν ή λόγω «επικοινωνιακής προπαγάνδας». Αντιθέτως, όταν του τέθηκαν ερωτήσεις σχετικά με τη δική του συμπεριφορά –πιο πρόσφατα, από πότε γνώριζε ότι ο υποδιευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ήταν υπεύθυνος για σεξουαλικές παρενοχλήσεις;– άλλαζε συνεχώς την ιστορία του και έλεγε επανειλημμένως ψέματα. Οι βουλευτές του σταδιακά (γιατί σταδιακά;) συνειδητοποίησαν ότι ο Μπόρις ήταν ένας κατά συρροήν ψεύτης, που έστελνε τους συναδέλφους του να βγουν στην τηλεόραση και να επαναλάβουν όσα εκείνος γνώριζε ότι ήταν αναληθή και θα αποδεικνύονταν αργότερα ως τέτοια.

Οπως και ο Τραµπ, ο Μπόρις εναντιώθηκε στην προοπτική παραίτησης. Την περασμένη Τετάρτη, συνταγματολόγοι ρωτήθηκαν τι θα μπορούσε να συμβεί εάν αρνιόταν να παραιτηθεί, παρόλο που είχε χάσει την υποστήριξη του κόμματός του. Οι περίφημες «συνταγματικές δικλίδες» του βρετανικού συστήματος μπορεί να μη λειτουργούσαν όπως θα περιμέναμε. Η βασίλισσα θα μπορούσε να βρεθεί σε δύσκολη θέση εάν ο Μπόρις ζητούσε πρόωρες εκλογές για να αποδείξει ότι εξακολουθεί να έχει υποστήριξη στη χώρα. Ο Μπόρις έχει ιστορικό αμφισβήτησης του συντάγματος στο όνομα του Brexit, και οι σχολιαστές φοβούνταν τι θα μπορούσε να κάνει. Ισχυρίστηκε πως η μεγάλη εκλογική νίκη του 2019 ήταν προσωπική του νίκη. Το πόσο γρήγορα θα έφευγε δεν ήταν σαφές, αλλά τελικά αναγκάστηκε να συνειδητοποιήσει ότι είναι πρωθυπουργός, όχι πρόεδρος, και το κόμμα του έχει εξουσία πάνω του. Η στάση του σε τίποτα δεν θύμισε την γεμάτη αυταπάρνηση απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να παραιτηθεί από πρωθυπουργός το 2011.

Οι ξένοι ηγέτες –σύμφωνα με πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένου του Κυριάκου Μητσοτάκη– δεν μπορούσαν να καταλάβουν τον Μπόρις. Eμοιαζε με ανέκδοτο. Hταν μια αγγλική εκδοχή του Τραμπ. Αλλά, όπως και ο Τραμπ, έχει μια βάση υποστηρικτών που άλλοι ηγέτες δυσκολεύονται να κερδίσουν. Με τον Μπόρις εκτός, η αντιπολίτευση των Εργατικών πρέπει τώρα να στραφεί από τις επιθέσεις που αφορούν την προσωπικότητά του σε αυτές που αφορούν την πολιτική του Συντηρητικού Κόμματος. Υπό τον Κιρ Στάρμερ, δυσκολεύονται να καθορίσουν το δικό τους πρόγραμμα. Ωστόσο, η εμβάθυνση της οικονομικής κρίσης μπορεί να το καταστήσει ευκολότερο.

Ετσι, το φαινόμενο Μπόρις είναι κοντά στο να εξαφανιστεί. Κατά πάσα πιθανότητα, η προσωποπαγής πολιτική θα είναι λιγότερο έντονη. Ο Μπόρις είχε μια μοναδική εκλογική βάση η οποία τώρα μπορεί να μην έχει πολιτική φωνή. Ο διάδοχός του θα είναι σχεδόν σίγουρα πιο δεξιός. Η «κανονικότητα» μπορεί να επιστρέψει στη βρετανική πολιτική.

Ωστόσο, η Ιστορία δεν θα είναι επιεικής με τον Μπόρις. Η πολιτική του κληρονομιά είναι η εξασθένηση των ηθικών προτύπων στον δημόσιο βίο και ο διχασμός για το Brexit, που δημιούργησαν ένα πολιτικό χάος. Η διερεύνηση των πεπραγμένων του θα αναδείξει και τις απαράδεκτες παλινωδίες στην αντιμετώπιση της COVID-19. Η επίδραση του Μπόρις είχε να κάνει περισσότερο με τα συναισθήματα, παρά με την ουσία. Οπως θα μπορούσε να πει η Κριστίν Λαγκάρντ, «οι ενήλικοι επιστρέφουν στο δωμάτιο».

* Ο κ. Κέβιν Φέδερστοουν είναι κάτοχος της έδρας σύγχρονων ελληνικών σπουδών «Ελευθέριος Βενιζέλος» στο London School of Economics.

“Καθημερινή”

Αγαθάγγελος Γκιουρτζίδης: «Και, όμως, οι Σλάβοι της Μακεδονίας είναι αποκλειστικά Βούλγαροι».

0

του Αγαθάγγελου Γκιουρτζίδη

Το 1867 υπογράφθηκε η Ελληνο-σερβική συνθήκη, η οποία ποτέ δεν κυρώθηκε. Στα πλαίσια των συνομιλιών αποφάνθηκε πως το κρίσιμο σημείο που έφερε τον πρώτο γύρο διαπραγματεύσεων στο ναυάγιο ήταν το ζήτημα της Μακεδονίας. Στις συζητήσεις ανάμεσα στους Έλληνες και Σέρβους διπλωμάτες με τη διαμεσολάβηση των Ρώσων διπλωματών γίνονται αναφορές στον πληθυσμό που κατοικούσε στο βόρειο τμήμα της Μακεδονίας. Και οι Έλληνες και ο Σέρβοι και οι Ρώσοι διπλωμάτες αναγνωρίζουν πως «οι Σλάβοι της Μακεδονίας είναι αποκλειστικά Βούλγαροι». Παρακάτω δημοσιεύονται αποσπάσματα των προαναφερόμενων συνομιλιών.

Ουσιαστικά από την περίοδο εκείνη οι Σέρβοι αντιλαμβανόμενοι πως οι διεκδικήσεις τους για το βόρειο τμήμα της Μακεδονίας βρίσκουν ως εμπόδιο τον σλαβικό πληθυσμό ο οποίος όπως μαρτυρούν οι πηγές ήταν Βούλγαροι. Αυτό ωθεί τους Σέρβους να εφαρμόσουν πολιτική της δημιουργίας νέας ταυτότητας για τους Βούλγαρους της Μακεδονίας την «Μακεδονική», πάντα με στόχο την προσάρτηση του τμήματος Μακεδονίας.

…

Όσον αφορά τις εδαφικές διεκδικήσεις της Ελλάδας και της Σερβίας, ιδιαίτερα τη σύγκρουση συμφερόντων που αποκαλύφθηκε στο ζήτημα της Μακεδονίας μετά την πρώτη συνάντηση μεταξύ Δεληγιάννη και Ristich, ο Ignatiev έγραψε: «Είναι δύσκολο να μην παρατηρήσει κανείς το πνεύμα δυσπιστίας που εισχώρησε στην πρώτη προσπάθεια για την επίτευξη συνεννόησης μεταξύ Ελλήνων και Σέρβων». Οι Σέρβοι ήθελαν να ορίσουν με σαφήνεια στη συμφωνία τα εδάφη που διεκδικούσαν τα μέρη, ζητώντας την αναγνώριση από τους Έλληνες του δικαιώματός τους σε τμήμα της Μακεδονίας. Οι Έλληνες αρνήθηκαν και πρότειναν να μην καθοριστεί καμία απόφαση για τη Μακεδονία στη συμφωνία και να γίνει επιστροφή στην επίλυση αυτού του ζητήματος μετά την απελευθέρωσή της Μακεδονίας, επιτρέποντας στον πληθυσμό αυτής της περιοχής να αποφασίσει μόνος του σε ποια χώρα θέλει να ενταχθεί [7. Σ. 93-94]. Όταν ο Ristich είπε στον Ignatiev σε μια συνομιλία ότι η Σερβία διεκδικεί μέρος της Μακεδονίας, ο Ignatiev του επεσήμανε «ότι στο αμφισβητούμενο έδαφος, το οποίο διαιρέθηκε τόσο γρήγορα, υπήρχε μια τεράστια περιοχή που κατοικούνταν από Βούλγαρους, και ότι θα ήταν σωστό να λάβετε υπόψη τις πραγματικές επιθυμίες αυτού του πληθυσμού»7.

…

Ο Κουμουνδούρος εξήγησε την άρνηση αναγνώρισης των αξιώσεων της Σερβίας για τμήμα της Μακεδονίας με το γεγονός ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ένταξη αυτού του εδάφους στους Σέρβους εις βάρος των Βουλγάρων. Κουμουνδούρος τόνισε ότι «παίρνοντας την απόφαση απαραβίαστα να σέβεται τα δικαιώματα των άλλων εθνοτήτων, η Ελληνική Κυβέρνηση θα χαρεί να έρθει σε άμεση επαφή με τους Βούλγαρους προκειμένου να τους δώσει διαβεβαιώσεις για την ειλικρίνειά τους και να εργαστούν μαζί για το μεγάλο σκοπό της απελευθέρωσης των χριστιανών». 11.

…

Για τη Μακεδονία, που έγινε αιτία διαφωνιών μεταξύ Σέρβων και Ελλήνων, ο Novikov έδωσε την εξής εκτίμηση σε επιστολή του προς τον Gorchakov: «Η Σερβία ζητά να διαιρεθεί η Μακεδονία, αφού η περιοχή αυτή κατοικείται κυρίως από Σλάβους. Όμως οι Σλάβοι της Μακεδονίας είναι αποκλειστικά Βούλγαροι. Έτσι, οι Σέρβοι φαίνεται να αναλαμβάνουν τώρα ένα είδος πατρωνίας στους άλλους Σλάβους […] και οι Έλληνες δεν θα είχαν καθόλου άδικο όταν τους κατηγορούσαν ότι προσπαθούσαν να αφομοιώσουν τους Βούλγαρους με τη βία».

Αποσπάσματα από το άρθρο:

Gkiourtzidis A.S. Greco-Serbian Treaty of 1867 and the role of Russian diplomacy // Slavic Studies. Journal of the Russian Academy of Sciences. = Slavyanovedenie. 2021. No 5. Pр. 125–137.

*Ο Αγαθάγγελος Γκιουρτζίδης είναι ιστορικός, με γνωστικό αντικείμενο τις ελληνορωσικές σχέσεις στη Νεότερη ιστορία. Εκτελεστικός διευθυντής του Ιδρύματος Ελληνικών Ερευνών της Μόσχας

 

Γιατί ο Μπαχτσελί βγαίνει μπροστά και προκαλεί με παραλογισμούς -Το παιχνίδι της Τουρκίας και πώς τους εξέθεσε ο Μητσοτάκης

1

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε παλαιότερη συνάντηση με τον Ταγίπ Ερντογάν, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΤΕΛΗΣ
12/07/2022  06:48
Το παραλήρημα της Άγκυρας για την κυριαρχία των ελληνικών νησιών συνεχίζεται αμείωτο και η εκτίμηση της ελληνικής πλευράς είναι ότι αυτό θα συνεχιστεί όσο η γειτονική χώρα οδεύει στις εκλογές.

Προς το παρόν η επιθετικότητα παραμένει σε ρητορικό επίπεδο και δεν υπάρχουν σημάδια για μεταφορά της έντασης στο πεδίο, ωστόσο η Αθήνα βρίσκεται  σε εγρήγορση και διαμηνύει ότι κάθε πρόκληση θα απαντηθεί άμεσα.

Τις τελευταίες ημέρες την σκυτάλη των προκλήσεων από τον Ταγίπ Ερντογάν έχει πάρει ο κυβερνητικός του εταίρος Ντεβλέτ Μπαχτσελί και φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης. Οι νέες προκλήσεις της Τουρκίας ξεπερνούν ακόμα και το αβάσιμο και έωλο αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και φτάνουν να διεκδικούν ακόμα και την Κρήτη, όπως απεικονίζεται στον χάρτη με τον οποίο φωτογραφήθηκε ο Μπαχτσελί ή δημοσίευσε η εφημερίδα «ΤR ΗΑΒΕR».

Ο πολιτικός ηγέτης των Γκρίζων Λύκων εμφανίζεται συχνά για να επιτεθεί στην Ελλάδα και να ανακινήσει τις πιο ακραίες και παράλογες διεκδικήσεις έναντι της χώρας μας. Συντηρεί το αφήγημα Ερντογάν, χωρίς να εκτίθεται στα μάτια της διεθνούς κοινότητας ο ίδιος ο πρόεδρος της Τουρκίας, περνώντας όμως τα κατάλληλα μηνύματα στο εσωτερικό ακροατήριο.  Αυτό το παιχνίδι αποφάσισε να «ξεσκεπάσει» η ελληνική πλευρά και ο πρωθυπουργός, προχωρώντας σε μια κίνηση που δεν συνηθίζει, κάλεσε δημόσια, με μια αυστηρή ανάρτηση στο twitter, τον Ταγίπ Ερντογάν να απαντήσει, αν ο προκλητικός χάρτης τον οποίο έδωσαν στον Μπαχτσελί στελέχη των Γκρίζων Λύκων και απεικονίζει ως Τουρκικά τα μισά νησιά του Αιγαίου και την Κρήτη, αποτελεί επίσημη θέση της Άγκυρας.

«Δείτε καλά αυτόν τον χάρτη. Η Κρήτη, η Ρόδος, η Λέσβος, η Χίος, η Σάμος καταλαμβάνονται από την Τουρκία. Πρόκειται για άρρωστο όνειρο εξτρεμιστών ή  επίσημη πολιτική της Τουρκίας; Άλλη μια πρόκληση ή πραγματικός σκοπός; Ο πρόεδρος Ερντογάν πρέπει να ξεκαθαρίσει τη θέση του για τις πρόσφατες γελοιότητες του κυβερνητικού του εταίρου», ήταν η δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού.

Με την πρωτοβουλία αυτή ο κ. Μητσοτάκης θέλει να εκθέσει την τακτική της τουρκικής ηγεσίας στους ξένους ηγέτες και συμμάχους και να δείξει ότι παρά τις προτροπές τους να ρίξει τους τόνους της έντασης, αυτή επιμένει να δυναμιτίζει το κλίμα στην Ανατολική Μεσόγειο και οι τυχόν υποσχέσεις Ερντογάν περί του αντιθέτου είναι ψευδεπίγραφες, προκειμένου να εξασφαλίσει δεσμεύσεις από την Δύση για την πώληση στην Άγκυρα οπλικών συστημάτων. «Αναδεικνύεται για μια ακόμη φορά, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ότι είναι αυτοί οι ίδιοι χάρτες της Τουρκίας που επιβεβαιώνουν και αναδεικνύουν το βάσιμο της ελληνικής επιχειρηματολογίας», δήλωσε ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Γιάννης Οικονόμου και τόνισε «Την τεράστια διάσταση της τουρκικής πολιτικής σε σχέση με το Διεθνές Δίκαιο και τις Συμβάσεις που έχει υπογράψει η Τουρκία, την ακραία της προκλητικότητα, το γεγονός ότι η Τουρκία δεν αποτελεί έναν παράγοντα σταθερότητας, το γεγονός ότι επιμένει να προκαλεί με ανιστόρητους και αβάσιμους ισχυρισμούς, σε μια περίοδο, μάλιστα, που ο αναθεωρητισμός αποδοκιμάζεται από το σύνολο των δυνάμεων του πλανήτη, τόσο στην Ε.Ε., όσο και στο ΝΑΤΟ». Τόνισε, επίσης, ότι «η χώρα μας δεν εκφοβίζεται, δεν τρομοκρατείται, δεν πανικοβάλλεται. Τα εθνικά μας Δίκαια είναι καλά κατοχυρωμένα και απολύτως προστατευμένα, τόσο από το Διεθνές Δίκαιο, όσο και από τις Διεθνείς Συνθήκες. Η εθνική ομοψυχία, η αμυντική δυνατότητα της χώρας, οι Σύμμαχοί μας και το Διεθνές Δίκαιο συγκροτούν μια αδιαπέραστη ασπίδα προστασίας για τα εθνικά μας συμφέροντα και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα».

iefimerida.gr

“Θερίζουν” οι Ουκρανοί με τα αμερικανικά HIRMAS: Νεκροί 12 Ρώσοι αξιωματικοί * Έξαλλος ο Πούτιν γιατί οι S-400 δεν κάνουν τίποτα…[photos, videos]

0

Στιγμιότυπο από βίντεο που δημοσιοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δείχνει τις εκρήξεις και τους καπνούς στο αεροδρόμιο, Chornobaivka στη Χερσώνα.


Δώδεκα Ρώσοι αξιωματικοί πιστεύεται ότι σκοτώθηκαν σε μία μόνο επίθεση με ρουκέτες, καθώς οι ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας προκαλούν τιμωρητικές επιθέσεις, βαθιά πίσω από τις ρωσικές γραμμές,  με εκτοξευτές HIMARS που προμηθεύτηκαν πρόσφατα από τις ΗΠΑ.

Η συγκεκριμένη επίθεση είχε στόχο ένα διοικητήριο στο αεροδρόμιο Chornobaivka, κοντά στην κατεχόμενη νότια πόλη της Χερσώνας, και λέγεται ότι σκότωσε τουλάχιστον έναν στρατηγό και έναν συνταγματάρχη.

Όπως και άλλες πρόσφατες επιτυχημένες επιθέσεις του είδους, θεωρείται ότι πραγματοποιήθηκε με χρήση αμερικανικών εκτοξευτήρων ρουκετών HIMARS.

Το βίντεο δείχνει ότι μια  στοκ πυρομαχικών της βάσης να εκρήγνυται, την ώρα που τα ρωσικά κανάλια στο Telegram αναφέρουν ότι ο Πούτιν είναι εξοργισμένος με την αδυναμία των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 να προστατεύσουν τις ένοπλες δυνάμεις του.   

Η νέα αυτή καταστροφική επίθεση έρχεται καθώς η Ουκρανία προετοιμάζει τον στρατό της για μια μεγάλη επίθεση γύρω από τη Χερσώνα, με στόχο να ανακαταλάβει εδάφη που έθεσε υπό τον έλεγχό της η Ρωσία στις αρχές της εισβολής.

  • Ο υπουργός Άμυνας Ολέκσι Ρέζνικοφ αποκάλυψε ότι ο Πρόεδρος Ζελένσκι έδωσε εντολή στους στρατηγούς του να καταρτίσουν σχέδια για την επίθεση και να καταλήξουν σε μια λίστα με τον εξοπλισμό που χρειάζονται για να ολοκληρώσουν την επιχείρηση.

Ο Ρέζνικοφ είπε ότι δουλειά του θα είναι στη συνέχεια να πάει στους δυτικούς συμμάχους της Ουκρανίας και να υποστηρίξει την παράδοση αυτών των όπλων, όπως έκανε με τους αμερικανικούς εκτοξευτήρες ρουκετών HIMARS.

«Έχουμε περίπου 700.000 στις ένοπλες δυνάμεις και αν προσθέσουμε την εθνική φρουρά, την αστυνομία, τη συνοριακή φρουρά, είμαστε περίπου ένα εκατομμύριο σε ισχύ”, είπε ο Ρέζνικοφ.

  • Το αεροδρόμιο Chornobaivka – όπου έγινε η τελευταία επίθεση HIMARS – είναι ένα στρατηγικά σημαντικό αεροδρόμιο που βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ουκρανίας που κατελήφθη από τη Ρωσία στις αρχές του πολέμου και τώρα λειτουργεί ως στρατιωτικό αεροδρόμιο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το αεροδρόμιο γίνεται στόχος ουκρανικών επιθέσεων, καθώς μια σειρά βομβαρδισμών στις αρχές του πολέμου κατέστρεψε δεκάδες ελικόπτερα και προκάλεσε μεγάλες απώλειες στις δυνάμεις του Πούτιν.

Αλλά καθώς η πρώτη γραμμή προχωρούσε περισσότερο προς τα δυτικά, το αεροδρόμιο έπεσε εκτός εμβέλειας των ανδρών του Κιέβου. Ωστόσο, με την άφιξη των αμερικανικών πυραυλικών συστημάτων μπορεί να χτυπηθεί ξανά.

Το αεροδρόμιο βρίσκεται κοντά στη Χερσώνα, η οποία είναι η μόνη περιφερειακή πρωτεύουσα που έχει πέσει στα χέρια των εισβολέων του  Πούτιν και να αποτελέσει το επίκεντρο της αντεπίθεσης της Ουκρανίας.

Ο πολεμικός ρεπόρτερ της ρωσικής κρατικής τηλεόρασης Alexander Sladkov – ο οποίος έχει δεσμούς με τη μισθοφορική ομάδα Wagner – τον λεγόμενο στρατό του Πούτιν – και ο οποίος συστηματικά προωθεί την προπαγάνδα του Κρεμλίνου –  έγραψε χθες το βράδυ ότι η Ουκρανία «έχει χτυπήσει πολλές φορές τα κέντρα λήψης αποφάσεων μας με αποτελέσματα».

Και πρόσθεσε: «Τα κέντρα είναι μικρά αλλά σημαντικά. Δεν θα γράψω εδώ πού, πότε, πόσο και ποιος [χτυπήθηκε] για να μην δώσω στρατιωτικά μυστικά. «Η ερώτησή μου είναι απλή: πότε θα τελειώσει αυτή η μ@@@α;”

«Μπορείτε να γ****σετε το στρατιωτικό-βιομηχανικό συγκρότημα, ώστε να έχουμε επιτέλους τα προληπτικά [μέσα για να σταματήσουμε αυτές τις πυραυλικές επιθέσεις]».

Υπάρχουν αναφορές ότι ο Πούτιν είναι τόσο εξαγριωμένος που ψάχνει για αποδιοπομπαίους τράγους και στρέφεται εναντίον των συμμάχων του για την αποτυχία του αναγνωρισμένου αντιπυραυλικού αμυντικού συστήματος S-400 να αποδώσει αποτελεσματικά στον πόλεμο.

Ο πρώην πρωθυπουργός Μιχαήλ Φράντκοφ, ο οποίος ήταν επίσης ο μακροβιότερος αρχηγός κατασκοπείας του SVR του Πούτιν και τώρα επικεφαλής του συμβουλίου της κατασκευάστριας εταιρίας όπλων Almaz-Antey, θα μπορούσε να απολυθεί και ακόμη και να βρεθεί αντιμέτωπος με εγκληματικές ενέργειες για τις αποτυχίες, σύμφωνα με το κανάλι Telegram Sanctions RF, αναφέρουν ρωσικά κανάλια στο Telegram

Το ίδιο θα μπορούσε να υποστεί και ο γενικός διευθυντής της κρατικής εταιρείας όπλων Γιαν Νόβικοφ, προσθέτουν οι ίδιες πηγές:

«Η αποσυναρμολόγηση έχει ξεκινήσει στο ρωσικό υπουργείο Άμυνας λόγω του γεγονότος ότι οι S-400…δεν μπορούν να προστατεύσουν σωστά τον εναέριο χώρο και δεν είναι καν σε θέση να προστατευθούν [από τις επιθέσεις HIMARS]».

«Τα τεχνικά χαρακτηριστικά του εμβληματικού συστήματος αεράμυνας υπερεκτιμήθηκαν πολλές φορές και τα χρήματα που διατέθηκαν για την ανάπτυξη του S-400 κλάπηκαν με επιτυχία.

«Η εξαπάτηση φάνηκε πρόσφατα, όταν οι S-400 δεν κατάφεραν να καταρρίψουν ούτε έναν πύραυλο HIMARS είτε στο Ντονμπάς είτε στις περιοχές Ζαπορίζια και Χερσώνα.

«Όχι μόνο αυτό – κατά τη διάρκεια επίθεσης σε στρατιωτική βάση στο Ilovaisk, οι πύραυλοι HIMARS κατέστρεψαν το συγκρότημα S-400, το οποίο υποτίθεται ότι προστατεύει την περιοχή από αεροπορικές επιδρομές».

 

 

 

 

 

 

Με πληροφορίες από The Telegraph/Daily Mail

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ ΤΟΥ

7

Γράφει ο Παντελής Σαββίδης

Ο ακρίτας της Αδριατικής – «Εστίν ουν Ελλάς» και ο Αυλών …στη σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο

1

Δρ. Ιωαν. Σ. Παπαφλωράτος Νομικός-Διεθνολόγος καθηγητής στρατιωτικών σχολών

Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα έχει απασχολήσει εκτενώς την ελληνική βιβλιογραφία, κατά τις προηγούμενες δεκαετίες. Πολλοί έχουν γράψει αξιόλογα βιβλία και μελέτες, βασισμένες σε πλήθος πηγών και μαρτυριών. Εντούτοις, έως σήμερα, ο αδούλωτος ελληνισμός της βορείου Ηπείρου αναζητάει τη δικαίωσή του από τους ισχυρούς της γης, οι οποίοι του στέρησαν το αναφαίρετο δικαίωμα της ελευθερίας. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, το θέμα της εθνικής αυτοδιαθέσεως των αδελφών μας της βορ. Ηπείρου δεν βρίσκεται στην επικαιρότητα.

Μολαταύτα, υπάρχει μία ανήλικη δεσποινίς και δόκιμη συγγραφέας, η δίδα Ευαγγελία Κ. Λάππα, η οποία ασχολήθηκε με το θέμα, μετουσιώνοντας σε λόγο τον πόθο όλων των Ελλήνων για ένωση της μαρτυρικής βορ. Ηπείρου με την μητέρα-Ελλάδα. Το βιβλίο που έχω την τιμή να προλογίσω υπό τον τίτλο «Ο ακρίτας της Αδριατικής, “Εστίν ουν Ελλάς” και ο Αυλών» δεν είναι άλλη μία συγγραφική προσπάθεια επί του εθνικού αυτού ζητήματος. Είναι ένα ξεχωριστό πόνημα, γραμμένο σε έμμετρο λόγο, που διακρίνεται για την αρτιότητα και την ιστορική του ακρίβεια. Η συγγραφέας βασίστηκε σε πλήθος δευτερογενών πηγών και με ικανότητα, που θα ζήλευαν πολλοί απόφοιτοι Φιλοσοφικών Σχολών, αποτύπωσε στο χαρτί γεγονότα και καταστάσεις. Επικεντρώνεται στην πόλη του Αυλώνος διαμέσου της ιστορίας, αλλά κατ’ ουσίαν αναφέρεται σε όλο τον ελληνισμό της βορ. Ηπείρου.

Έχει προηγηθεί η έκδοση δύο πολύ αξιόλογων βιβλίων, υπό τον τίτλο «Το ημερολόγιο του Μοναστηρίου» και «Το μοιρολόϊ του Μοναστηρίου», αφιερωμένων σε περιοχές του ελληνισμού, ορισμένες εκ των οποίων παραμένουν αλύτρωτες έως σήμερα. Ο αναγνώστης εντυπωσιάζεται από την λυρικότητα της γραφής και τον γλαφυρό, ταυτόχρονα όμως και μεστό, λόγο, που ταιριάζει σε πολύπειρο συγγραφέα. Εν τούτοις, η δίδα Ευαγγελία Κ. Λάππα εξελίχθηκε και στο νέο της, πολυσέλιδο αυτή την φορά, βιβλίο, αγγίζει υψηλές πνευματικές κορυφές. Η αποτύπωση των γεγονότων, η περιγραφή των προσωπικοτήτων, η βαθειά χριστιανική πίστη, που διαπνέουν όλο το έργο, καθηλώνουν τον αναγνώστη. Το βιβλίο αυτό είναι άξιο μελέτης και όχι απλής αναγνώσεως.

Παραδίδω, λοιπόν, στο αναγνωστικό κοινό αυτό το εξαιρετικό βιβλίο, συγχαίροντας από καρδιάς την συγγραφέα αλλά και απονέμοντας τα εύσημα στους γονείς της, που την ανέθρεψαν, σεβόμενοι την ελληνοχριστιανική παράδοση του λαού μας. Ευχαριστώ δε τον πατέρα της για την τιμή που μου έκανε να προλογίσω το παρόν και είμαι βέβαιος ότι η δίδα Ευαγγελία Κ. Λάππα θα μας παραδώσει και νέα δείγματα του συγγραφικού ταλέντου της στο εγγύς μέλλον.

Αθήνα, Ιανουάριος 2022

Ευαγγελία Κ. Λάππα

17 ετών

Όλοι γνωρίζουμε την σημασία των Αλησμόνητων Πατρίδων για το Έθνος μας. Σε όποια κατεύθυνση και να στρέψεις το βλέμμα σου πάνω στο χάρτη θα συναντήσεις μία ή περισσότερες από αυτές. Έχει όμως μεγάλη σημασία, όχι μόνο να μην τις ξεχνάμε αλλά και να μελετάμε την ιστορία τους. Την ΕΛΛΗΝΙΚΗ τους ιστορία.

Το βιβλίο «Ο ακρίτας της Αδριατικής – “Εστίν ουν Ελλάς” και ο Αυλών …στη σκλαβωμένη Βόρειο Ήπειρο» γράφτηκε για να αναδειχθεί η ελληνικότητα της Ηπείρου και συγκεκριμένα της Βορείου Ηπείρου, γεγονός αδιαπραγμάτευτο, με επίκεντρο τον ακρίτα της Αδριατικής, την πόλη του Αυλώνος.

Ο Αυλών είναι μια μεγάλη παραθαλάσσια πόλη περιβαλλόμενη από βουνά στον ομώνυμο κόλπο – μια εσοχή της Αδριατικής θάλασσας – απέναντι από το Οτράντο (αρχαία Ελληνική αποικία Υδρούς), βόρεια της Χιμάρας που και σήμερα είναι, όπως και όλη η Βόρειος Ήπειρος μας, στη κατοχή των Αλβανών1. Αποτελεί σημαντικό γεωστρατηγικό σημείο της Αδριατικής.

Σε αυτό το βιβλίο εξιστορείται η ζωή ενός νεαρού αγοριού, του Αυλώνος, (ο οποίος ενσαρκώνει την ομώνυμη πόλη της Βορείου Ηπείρου), που μέσα στους αιώνες, ζει κάθε γεγονός πλάι στη μάνα του την Ελλάδα και θαυμάζει τους ήρωές της. Παράλληλα παλεύει και αντιμετωπίζει χιλιάδες ξένους εισβολείς και επιδρομείς που τον επιβουλεύονται γιατί όποιος τον πάρει, θα ‘χει υπό τον έλεγχό του την Αδριατική θάλασσα και αργά ή γρήγορα και όλα τα παράλιά της. Κάποια στιγμή σκλαβώνεται στους Τούρκους μαζί με τ’ άλλα αδέλφια του (τις άλλες Ελληνικές πόλεις) και προσπαθεί να απελευθερωθεί σε πείσμα των εχθρών και των επιβουλέων αλλά τελικά δεν τα καταφέρνει. Την ιστορία του τη διηγείται, μαζί με τη δική της, η Σάσων, η αδελφή του, η οποία ενσαρκώνει το ομώνυμο νησί, που στον χάρτη βρίσκεται ακριβώς απέναντι του και οι κάτοικοι των πόλεων εμφανίζονται σαν βοηθοί τους.

Η ιστορία τους ξεκινάει από την ίδρυσή του Αυλώνα και φτάνει έως και την σημερινή εποχή. Μια ιστορία, με προσωποποιημένες πόλεις και χώρες, βασισμένη στην αληθινή και μακραίωνη ιστορία της πόλης του Αυλώνος, της νήσου Σάσωνος και προπαντός της αλύτρωτης Βορείου Ηπείρου.

Έλληνες! Έλληνες, κει πάνω, κάποια αδέλφια σας, σας περιμένουν!

5 Ιουλίου 2022

 Οι ενότητες του βιβλίου:

  • Στα βάθη των προ Χριστού αιώνων (π. Χ.)
  • Τα πρωτοχριστιανικά χρόνια (μ. Χ.)
  • Στα χρόνια της Ρωμανίας
  • Τουρκοκρατία
  • Τα επαναστατικά χρόνια
  • Αγώνας κατά των έξωθεν προπαγάνδων
  • Βαλκανικοί Πόλεμοι
  • Βορειοηπειρωτικός Αγώνας
  • Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
  • Τα σκοτεινά χρόνια του μεσοπολέμου
  • Το ένδοξο έπος του ’40 και ιταλική κατοχή
  • Τα πέτρινα χρόνια του κομμουνισμού
  • Τα μετακομμουνιστικά χρόνια (μέχρι και τη σημερινή εποχή)

Ποίημα:

ΑΥΛΩΝ

Θρήνο δεν έφτιαξε κανείς;

Λόγο ποιος έκανε, θαρρείς;

Μείναν να κλαίγουνε, σέ, Αυλών

νέφη και θάλασσες Ρωμιών.

***

Σένα τα Γιάννενα πονούν.

Άρτα, αχ! Πρέβεζα σιωπούν.

Σούλι βοά, Κόνιτσα θωρεί.

Νίτσα2 – να! –  ύψωσε φωνή.

Πάργα αχ! άφησε κραυγή!

***

Στέναξε!

Έφριξε!

***

Χρόνια σε παίρνανε πολλοί

Φράγκοι και Βούλγαροι εχθροί.

Κάθε μια βάρβαρη φυλή

όμως δεν άλλαξες ψυχή!

***

Τέλος σε πήρανε δειλοί

Τούρκοι, πιο άπιστοι, κακοί.

Αιώνες τέσσερις, σκλαβιά

που ήταν για σένανε βαριά.

***

Μέρα μον’ πρόσμενες κρυφά

μέρα στα χρόνια τα πικρά

Τούρκοι να φύγουνε μακριά

Θάσαι ω! λεύτερος συ πια!

***

Ούννοι3 και Αύσονες4 δειλοί

ήρθαν, σε πάτησαν σκληροί.

Όσο κ’ αν έβγαλες κραυγή

άφησαν να σβήσει και αυτή.

***

Θρήνο δεν έφτιαξε κανείς;

Λόγο ποιος έκανε, θαρρείς;

Μείναν να κλαίγουνε, σέ, Αυλών

νέφη και θάλασσες Ρωμιών.

***

Σένα τα Γιάννενα πονούν.

Άρτα, αχ! Πρέβεζα σιωπούν.

Σούλι βοά, Κόνιτσα θωρεί.

Νίτσα2 – να! –  ύψωσε φωνή.

Πάργα αχ! άφησε κραυγή!

***

Στέναξε!

Έφριξε!

***

Διότι συ έμεινες μακριά

μέσα στη βάρβαρη σκλαβιά

όταν ην λεύτερη στιγμή5

όλοι αχ! να χαίρονταν μαζί!

***

Πήραν το θάρρος οι εχθροί

πήγαν και πάτησαν πιο κει

Πάει η Ήπειρος – αλί! –

Έτσι μας έμεινε μισή!

***

Πότε θα φύγει ο εχθρός;

Λένε πως έρχεται καιρός!

Ευαγγελία Κ. Λάππα

16 ετών

25 Οκτωβρίου 2020

 

Αφιερωμένο σε όλους όσους

Αγωνίστηκαν να είναι η Βόρειος Ήπειρος

Ελεύθερη και Ελληνική

 Το βιβλίο αυτό είναι αφιερωμένο:

Στην ένδοξη ακριτική πόλη του Αυλώνος και τη νήσο Σάσωνα, που προσωποποιημένοι πρωταγωνιστούν σε αυτό το βιβλίο.

Σε ολόκληρη τη Βόρειο Ήπειρο, στους ανώνυμους Έλληνες που έχουν υποστεί ή και υφίστανται ακόμα και σήμερα το καθεστώς ανελευθερίας του αλβανικού κράτους και σε όλους όσοι αγωνίστηκαν ή και θυσιάστηκαν για να είναι η Βόρειος Ήπειρος ελεύθερη και πάλι στην αγκαλιά της μάνας Ελλάδας.

Στη μνήμη του λαμπρού αγωνιστή για την Ελλάδα και την Ορθοδοξία μας Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης κ.κ. ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΥ.

Στον ήρωα ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, εκδιωχθέντα από το αλβανικό καθεστώς στη Δίκη των Πέντε.

Το βιβλίο μπορείτε να το προμηθευτείτε:

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Νάμα» και μπορείτε να το προμηθευτείτε από τον παρακάτω σύνδεσμο: https://namabooks.gr/product/o-akritas-tis-adriatikis-estin-oyn-ellas-kai-o-aylon-sti-sklavomeni-voreio-ipeiro/

Επίσης μπορείτε να το προμηθευτείτε από όλα τα βιβλιοπωλεία που συνεργάζονται με τις εκδόσεις «Νάμα».

 

__________________

 

  1. Οι Αλβανοί, σαν φυλή, ουδεμία σχέση έχουν με τη χερσόνησο του Αίμου. Η πλειοψηφία αυτών, που αυτοαποκαλούνται έτσι, είναι κυρίως γόνοι εξισλαμισμένων Ελλήνων, που με το πέρας του χρόνου έχασαν και την εθνική τους συνείδηση. Ελάχιστοι από τους κατοίκους, της λεγόμενης Αλβανίας, είναι γνήσιοι Αλβανοί, εκ μεταναστεύσεως από την περιοχή της Κασπίας Θάλασσας. Παραθέτω μερικά χωρία που μαρτυρούν την προέλευση τους:

Πλούταρχος, 46–119 μ.Χ.  (βίοι παράλληλοι):

«… Καταλιπὼν δὲ φρουρὸν Ἀρμενίας Ἀφράνιον αὐτὸς ἐβάδιζε διὰ τῶν περιοικούντων τὸν Καύκασον ἐθνῶν ἀναγκαίως ἐπὶ Μιθριδάτην. Μέγιστα δὲ αὐτῶν ἐστιν ἔθνη Ἀλβανοὶ καὶ Ἴβηρες, Ἴβηρες μὲν ἐπὶ τὰ Μοσχικὰ ὄρη καὶ τὸν Πόντον καθήκοντες, Ἀλβανοὶ δὲ ἐπὶ τὴν ἕω καὶ τὴν Κασπίαν κεκλιμένοι θάλασσαν. Οὗτοι πρῶτον μὲν αἰτοῦντι Πομπηΐῳ δίοδον ἔδοσαν· …»

Στράβων, 64 π.Χ. –24 μ.Χ. (Γεωγραφία):

«… ἐν αὐτῇ δὲ τῇ Ἀρμενίᾳ πολλὰ μὲν ὄρη πολλὰ δὲ ὀροπέδια, ἐν οἷς οὐδ” ἄμπελος φύεται ῥᾳδίως, πολλοὶ δ” αὐλῶνες οἱ μὲν μέσως οἱ δὲ καὶ σφόδρα εὐδαίμονες καθάπερ τὸ Ἀραξηνὸν πεδίον, δι” οὗ ὁ Ἀράξης ποταμὸς ῥέων εἰς τὰ ἄκρα τῆς Ἀλβανίας καὶ τὴν Κασπίαν ἐκπίπτει θάλατταν, καὶ μετὰ ταῦτα ἡ Σακασηνὴ καὶ αὐτὴ τῇ Ἀλβανίᾳ πρόσχωρος καὶ τῷ Κύρῳ ποταμῷ, εἶθ” ἡ Γωγαρηνή·
Προσάρκτια δέ ἐστι τὰ ὑπερκείμενα τῆς Κασπίας θαλάττης ὄρη τὰ τοῦ Παραχοάθρα καὶ Ἀλβανοὶ καὶ Ἴβηρες καὶ ὁ Καύκασος ἐγκυκλούμενος τὰ ἔθνη ταῦτα καὶ συνάπτων τοῖς Ἀρμενίοις, συνάπτων δὲ καὶ τοῖς Μοσχικοῖς ὄρεσι καὶ Κολχικοῖς μέχρι τῶν …»

Φλάβιος Αρριανός, 95-175 μ.Χ. (Ἀλεξανδρου ἀνάβασιν), όπου οι Αλβανοί βρίσκονται αντιμέτωποι ως εχθρικό τμήμα ενταγμένο στις περσικές δυνάμεις του Δαρείου κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου:

«Ὡς δὲ ὁμοῦ ἤδη τὰ στρατόπεδα ἐγίγνετο, ὤφθη Δαρεῖός τε καὶ οἱ ἀμφ” αὐτόν, οἵ τε μηλοφόροι Πέρσαι καὶ Ἰνδοὶ καὶ Ἀλβανοὶ καὶ Κᾶρες οἱ ἀνάσπαστοι καὶ οἱ Μάρδοι τοξόται, κατ” αὐτὸν Ἀλέξανδρον τεταγμένοι καὶ τὴν ἴλην τὴν βασιλικήν. ἦγε δὲ ὡς ἐπὶ τὸ δεξιὸν τὸ αὑτοῦ Ἀλέξανδρος μᾶλλον, καὶ οἱ Πέρσαι ἀντιπαρῆγον, ὑπερφαλαγγοῦντες πολὺ ἐπὶ τῷ σφῶν εὐωνύμῳ.»

  1. Ηγουμενίτσα
  2. 3.Ούννοι λέγονται οι Γερμανοί. Εδώ εννοούνται οι Αυστριακοί και οι Ούγγροι, που συνεργάστηκαν με τους Ιταλούς, στο σχεδιασμό της αρπαγής της Βορείου Ηπείρου! (Βλ. René Puax, Δυστυχισμένη Βόρειος Ήπειρος, Εκδόσεις Τροχαλία)
  3. 4.Αύσονες εννοούνται οι Ιταλοί
  4. 5.Στιγμή λευτεριάς


(εικονογράφηση: Σπύρος Ζαχαρόπουλος)

https://www.echedoros-a.gr/2022/07/blog-post_27.html#more

«Η προσαρμογή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής με τις αλλαγές που προβλέπονται στα Βαλκάνια»

0

 

Παρόλο που πολλές κυβερνήσεις έχουν αλλάξει από τα χρόνια της ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας, υπάρχουν ορισμένες προσεγγίσεις που δεν έχουν αλλάξει και έχουν γίνει παραδοσιακές στην πολιτική της Τουρκίας για τα Βαλκάνια.

Οι μουσουλμάνοι, τουρκική μειονότητα και η πρόβλεψη των αλλαγών

Οι πιο σημαντικές από αυτές τις προσεγγίσεις, οι οποίες μπορούν επίσης να θεωρηθούν ως κρατική πολιτική, είναι η ειρηνική και ευημερούσα διαβίωση όλων των κοινωνιών στα Βαλκάνια, η προστασία των δικαιωμάτων της μουσουλμανικής και τουρκικής μειονότητας στην περιοχή και η θετική ανάπτυξη των σχέσεων με τα κράτη της περιοχής. Δεν πρέπει επίσης να λησμονείται ότι θα πρέπει να υποστηριχθεί η ένταξη των χωρών της περιοχής στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Οι παραδόσεις, αφενός, είναι όμορφες και αντιπροσωπεύουν τη σταθερότητα, αφετέρου όμως φέρνουν και τον κίνδυνο να κλειστούν στην αλλαγή. Ένας από τους σοβαρότερους κινδύνους σχετικά με την πολιτική της Τουρκίας στα Βαλκάνια είναι το ερώτημα εάν μπορεί να προβλέψει την αλλαγή στα Βαλκάνια στην οικοδόμηση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Οι σχέσεις της Τουρκίας με τις βαλκανικές χώρες μπορούν να εξηγηθούν από πολλά βασικά και πλευρικά στοιχεία. Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτιστικά. Διπλωματία, δημόσια διπλωματία, εξουσία, ήπια δύναμη κ.λπ.

Μπορεί να εκφραστεί και με ουσιαστικά. Κράτη, εταιρείες, μη κυβερνητικές οργανώσεις και άτομα μπορούν επίσης να είναι ενδιαφερόμενοι σε αυτές τις σχέσεις.

Όπως και να έχει, το πιο σημαντικό για την Τουρκία είναι να προβλέψει τις αλλαγές στην περιοχή και να δείξει αντανακλαστικά τόσο για τα συμφέροντα της περιοχής όσο και για τα δικά της συμφέροντα.

Οι τρεις άξονες

Η ιστορία έχει τρεις σημαντικούς άξονες. Το ένα είναι το παρελθόν, το ένα είναι σήμερα και το άλλο είναι το μέλλον. Ακόμα κι αν αλλάξουν οι παράγοντες στις διεθνείς σχέσεις, η εξουσία συνεχίζει να επηρεάζει και τους τρεις άξονες της ιστορίας αλλάζοντας σε διαφορετικές διαστάσεις.

Σήμερα, με την αυξανόμενη επίδραση της «Επιδημίας του Κορωνοϊού» στα Βαλκάνια, οι οικονομικές ανησυχίες έχουν γίνει μία από τις κύριες προτεραιότητες που καθορίζουν την εξωτερική πολιτική.

Όπως πολλές αναπτυσσόμενες χώρες του κόσμου, οι βαλκανικές χώρες έχουν επίσης ανησυχίες για την ευημερία, με τα βήματα που θα κάνουν στην εξωτερική πολιτική, τη δημιουργία υπεραξίας στο εξωτερικό εμπόριο, την προσέλκυση ξένων επενδύσεων κ.λπ. έχουν προσδοκίες.

Η Τουρκία ως εμπορικός εταίρος

Η Τουρκία είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εξωτερικός εμπορικός εταίρος των χωρών της περιοχής μετά τη Γερμανία και την Ιταλία. Ο όγκος εξωτερικού εμπορίου της Γερμανίας με τις χώρες της περιοχής είναι περίπου 90 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ της Ιταλίας είναι περίπου 55 δισεκατομμύρια δολάρια. Η Τουρκία βρίσκεται στην τρίτη θέση με περίπου 24 δισ. δολάρια. Οι βαλκανικές χώρες εξάγουν περίπου 43 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο στη Γερμανία. Ενώ είναι 26 δισεκατομμύρια δολάρια για την Ιταλία, είναι μόνο 9 δισεκατομμύρια δολάρια για την Τουρκία.

Ενώ οι συνολικές εξαγωγές όλων των κρατών της περιοχής είναι περίπου 375 δισεκατομμύρια δολάρια, είναι κατανοητό πόσο εξαρτάται η περιοχή από την ΕΕ από τις εξαγωγές που γίνονται μόνο στη Γερμανία και την Ιταλία.

Πρώτα από όλα, η Τουρκία χρειάζεται επειγόντως να αυξήσει την οικονομική αλληλεξάρτησή της με την περιοχή.

Το στρατηγικό σχέδιο της Τουρκίας

Επιπλέον, είναι απαραίτητο να αποδεχθούμε ότι η δύναμη της Τουρκίας να ανταγωνιστεί τη Ρωσία και την Κίνα και να κάνει άμεσες επενδύσεις στην περιοχή από μόνη της είναι περιορισμένη.

Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό για την Τουρκία να προετοιμάσει ένα στρατηγικό σχέδιο για την περιοχή στο πλαίσιο της προσέγγισης της έξυπνης ισχύος.

Από αυτή την άποψη, θα πρέπει να συσταθεί ένα «Επενδυτικό Ταμείο» για την περιοχή. Εδώ, μπορούν να εξεταστούν κοινά βήματα με Τούρκους επενδυτές καθώς και επενδύσεις που προέρχονται από το Αζερμπαϊτζάν, το Πακιστάν και το Κατάρ.

Ως αποτέλεσμα των συναντήσεων και των διαπραγματεύσεων μεταξύ της ΕΕ και των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων στο παρελθόν, ενώ οι χώρες της περιοχής αναμενόταν να γίνουν μέλη το 2025 τώρα η ΕΕ βρήκε το 2030 σύμφωνα με τη σύνοδο κορυφής με τους ηγέτες των Δυτικών Βαλκανίων.

Στην πραγματικότητα, δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί ότι οι προσχωρήσεις θα ολοκληρωθούν νωρίς λόγω τόσο της στάσης των κρατών μελών της ΕΕ όσο και των ιστορικών προβλημάτων μεταξύ των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων.

Η ασταθής συμπεριφορά της ΕΕ όσον αφορά την ένταξη ωθεί αυτές τις χώρες σε αβεβαιότητα στην εξωτερική τους πολιτική.

Ανταγωνισμός της Τουρκίας με Ρωσία και Κίνα- έξυπνα μοντέλα διείσδυσης

Αυτή η κατάσταση ανοίγει την όρεξη της Ρωσίας και της Κίνας στην περιοχή και ενισχύει τις επενδύσεις και τις κινήσεις τους.

Σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας, η Τουρκία πρέπει να ενισχύσει τις σχέσεις της με την περιοχή με πραγματικά πολιτικά βήματα.

Οι χώρες της ΕΕ, ιδίως η Γαλλία και η Αυστρία γνωρίζουν τις δραστηριότητες της Τουρκίας στην περιοχή καθώς και τη Ρωσία και την Κίνα.

Για το λόγο αυτό, οι χώρες της περιοχής δεν πρέπει να μείνουν μεταξύ Τουρκίας και ΕΕ και δεν πρέπει να προτιμώνται πολιτικές που θα δημιουργήσουν προβλήματα με την ΕΕ. Για το λόγο αυτό, υπάρχει ανάγκη για μια ολιστική βαλκανική πολιτική βασισμένη στον συνδυασμό έξυπνης ισχύος και οξείας ισχύος, η οποία έχει μελετηθεί σε μοντέλα ανά χώρα καθώς και σε παραδοσιακές πολιτικές στα Βαλκάνια.

Η Τουρκία στη νέα της βαλκανική πολιτική θα πρέπει να αναλύσει τον λόγο και τις πρακτικές της Ρωσίας, της Κίνας, της Γαλλίας και της Αυστρίας, που ενισχύουν σταδιακά τη θέση της στην περιοχή, και να καθορίσει τι είδους βήματα θα γίνουν σε ποια χώρα ανάλογα.

Οι κρίσεις στην περιοχή πρέπει να διαβάζονται σωστά.

Για παράδειγμα, η Ρωσία προσπαθεί να αυξήσει τις κρίσεις στην περιοχή με την προσέγγιση του χάους και να ενισχύσει τη θέση της στη νέα τάξη πραγμάτων.

Οι μιλιταριστικές προσεγγίσεις της Σερβίας προκαλούν εντάσεις με την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο και εξυπηρετούν την προσέγγιση της Ρωσίας για το χάος στην περιοχή.

Σε αυτό το σημείο, η Τουρκία θα πρέπει επίσης να αυξήσει τον διαμεσολαβητικό της ρόλο στα Βαλκάνια.

Για το σκοπό αυτό, η Τουρκία θα πρέπει να συνεχίσει να είναι ένα σύστημα ισορροπίας και φρένων στις πολιτικές των Σέρβων απέναντι στους Αλβανούς/Βόσνιους.

Η οικονομική εξάρτηση της Ελλάδας, λύση στην εχθρότητα της

Ο οπλισμός της Ελλάδας και η συμμαχία της με τη Γαλλία είναι άλλες αλλαγές και εξελίξεις που δεν πρέπει να παραβλέψει η Τουρκία.

Η Ελλάδα αναπτύσσει τις συμμαχίες της με την εχθρότητα προς την Τουρκία που τροφοδοτεί εσωτερικά.

Σε αυτό το σημείο, η Τουρκία θα πρέπει είτε να αναπτύξει ένα ισχυρό μοντέλο συμμαχίας που θα αφήσει την Ελλάδα σε δύσκολη κατάσταση, είτε να παράγει κάποια συστηματική που θα κάνει την Ελλάδα εξαρτημένη από την Τουρκία, ιδιαίτερα σε οικονομικό επίπεδο.

Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο τρόπος για να γίνει αυτό δεν είναι η χειραψία με τους Έλληνες που προσπαθούν να δώσουν τα χέρια με τις διερευνητικές συνομιλίες που (άσκοπα) περιστρέφονται.

Ως αποτέλεσμα, τα Βαλκάνια, με την οικονομική τους ικανότητα και τον δυναμικό πληθυσμό τους, με τις μουσουλμανικές και τουρκικές κοινότητες,  έχει τη δυνατότητα να ενδυναμώσει τις βαθιές ρίζες σε πολιτικούς, πολιτιστικούς και  διάφορους άλλους τομείς με την Τουρκία.

Είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι η πολιτική απέναντι στην περιοχή χτίζεται, δημιουργείται,  λαμβάνοντας υπόψη τις διαρκώς μεταβαλλόμενες παραμέτρους στην περιοχή καθώς και τις παραδοσιακές προσεγγίσεις.

Του Erdem Eren- balkanpostasi.net

https://www.echedoros-a.gr

 

Το Κατάρ προσκλήθηκε στην αμυντική συμμαχία του Ισραήλ

0

 

 

Η αντιπροσωπεία των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) πραγματοποίησε μυστική επίσκεψη στο Κατάρ, επισκεπτόμενη την αμερικανική στρατιωτική βάση «Al-Udeid» που βρίσκεται στο έδαφος του εμιράτου.

Παρά το γεγονός ότι το ταξίδι οργανώθηκε με αφορμή την επίσημη αλλαγή στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Διοίκησης των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων (AF), η οποία περιλαμβάνει το εβραϊκό κράτος από το 2021, χαρακτηρίστηκε ως σημάδι διπλωματικής προσέγγισης μεταξύ των δύο παικτών της Μέσης Ανατολής.

Ωστόσο, η κοινότητα των ειδικών πιστεύει ότι μια πλήρης αποκατάσταση των σχέσεων έχει μια σειρά από εμπόδια.

Οι σημερινοί και οι απόστρατοι αξιωματούχοι των ΗΠΑ και του Κόλπου μίλησαν στο Middle East Eye (MEE) για τη μυστική επίσκεψη στο Κατάρ εκπροσώπων του IDF. Σύμφωνα με αυτούς, ένα από τα μέρη που επισκέπτονται οι στρατιωτικοί του εβραϊκού κράτους είναι το Al-Udeid, η μεγαλύτερη βάση της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

«Υπάρχει ένας διάλογος σε εξέλιξη, και είναι ένας καλός διάλογος», σύμφωνα με το MEE, δήλωσε ένας από τους Άραβες διπλωμάτες.

Εμπειρογνώμονες με τους οποίους πήρε συνέντευξη το MEE εκφράζουν τη βεβαιότητα ότι οι επαφές υποδηλώνουν διεύρυνση των διμερών σχέσεων, ιδίως υπό το φως του γεγονότος ότι η κυβέρνηση του Προέδρου Τζόζεφ Μπάιντεν εργάζεται για την ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας μεταξύ των περιφερειακών εταίρων της.

Σύμφωνα με την Wall Street Journal, τον Μάρτιο, Αμερικανοί αξιωματούχοι οργάνωσαν μια μυστική συνάντηση στο αιγυπτιακό Σαρμ ελ Σέιχ, στην οποία συμμετείχαν μέλη της στρατιωτικής διοίκησης όχι μόνο του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Μπαχρέιν, αλλά και του Κατάρ.

Σύμφωνα με αυτές τις εκτιμήσεις, συζητήθηκε ο συντονισμός των ενεργειών κατά της εξάπλωσης της ιρανικής επιρροής στην περιοχή.

Οι συνομιλίες στο Σαρμ ελ Σέιχ ήταν η πρώτη φορά που μια τόσο ευρεία λέσχη κρατών της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής διεξήγαγε διαβουλεύσεις υπό την αιγίδα των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ για να συζητήσουν ένα πρόβλημα που προέρχεται από την Τεχεράνη.

Τα μέρη κατάφεραν να καταλήξουν σε κατ’ αρχήν συμφωνία σχετικά με τη διαδικασία άμεσης ειδοποίησης όταν εντοπίζονται αεροπορικές απειλές.

Ισχυροί δίαυλοι ανατροφοδότησης έχουν δημιουργηθεί μεταξύ Ισραήλ και Κατάρ για την επίλυση της κρίσης στην κατάσταση γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας, της οποίας εξωτερικός προστάτης είναι οι αρχές του εμιράτου.

Οι επαφές διατηρούνται μέσω του στρατού και των διπλωματών. Σε αυτό το πλαίσιο, οι αξιωματούχοι του εβραϊκού κράτους έχουν επανειλημμένα ξεκαθαρίσει ότι είναι έτοιμοι για μια πιο σίγουρη προσέγγιση. Πρόσφατα, ένας από τους υποψηφίους για τη θέση του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου του Ισραηλινού Στρατού, ο Eyal Zamir, στα αναλυτικά προγράμματα του για το Ινστιτούτο της Ουάσιγκτον για την Πολιτική Εγγύς Ανατολής (WINEP) χαρακτήρισε το Κατάρ μέλος του «ισραηλοσουνιτικού στρατοπέδου», που έχει σχεδιαστεί για να αντιμετώπιση του Ιράν και της στρατιωτικοπολιτικής στρατηγικής του στην περιοχή.

Nezavisimaya Gazeta

https://www.echedoros-a.gr

 

Νόβακ Τζόκοβιτς: Ο «Μίδας» των κορτ – Τα έπαθλα των 160 εκατ. δολ. και οι business του

0

  • Μιχάλης Κοσμετάτος

Πόσα κέρδισε ο Σέρβος σούπερ σταρ του τένις από την μεγάλη νίκη του στο Grand Slam του Wimbledon – Οι χορηγοί του, τα «χρυσά» deals, οι επενδύσεις, τα προβλήματα με το… εμβόλιο

Η έκβαση του μεγάλου τουρνουά στο Wimbledon δεν απογοήτευσε τους φίλους του Νόβακ Τζόκοβιτς.

Πέρα από την κατάκτηση μιας εμφατικής νίκης (3-1) επί βρετανικού εδάφους (παρά την προσπάθεια του «πρωτάρη» σε τελικούς Grand Slam, Ελληνοαυστραλού Νικ Κύργιου, να αμφισβητήσει τα προγνωστικά που ήθελαν φαβορί εξ’ αρχής τον πολυνίκη αντίπαλο του) ο Σέρβος τενίστας κατάφερε, παράλληλα, να ανεβάσει κι άλλο το ύψος των τραπεζικών λογαριασμών του.

Δόξα και χρήμα πάνε μαζί για τον Νόλε, ο οποίος δικαιούται σαφώς τον τίτλο του «Μίδα» των κορτ, έχοντας κερδίσει τα περισσότερα χρήματα σε σύγκριση με κάθε άλλο συνάδελφό του από τα έπαθλα των αγώνων του.

Στα 35 προς 36 του (γενν. 22/5/1987) αγγίζει το «φράγμα» των 160 εκατ. δολ. μόνο από βραβεία στο σύνολο της καριέρας του, σε βάθος 19 περίπου ετών -από το 2003, όταν έγινε επαγγελματίας- χωρίς δηλαδή να υπολογισθούν τα έσοδά του από τα πλουσιοπάροχα συμβόλαιά του με τους χορηγούς του και αυτά από τις επιχειρηματικές δραστηριότητές του ή τις επενδύσεις του.

Πριν από τη νέα επιτυχία του, ο Τζόκοβιτς (από το νο 3, έπεσε στο νο 7) εμφάνιζε ποσό ύψους 156.541.453 δολ. (Πηγή: Atp Tour) στο ενεργητικό του ως Prize Money και από αυτά τα 1.784.727 δολ. είχαν προέλθει από την φετινή πορεία του. Τώρα, προσθέτει 2.460.000 δολ. στο «αποθεματικό» του.

Οι δύο φιναλίστ και όσοι αγωνίσθηκαν στο βρετανικό τουρνουά δεν θα πάρουν βαθμούς στην παγκόσμια κατάταξη, μετά τον αποκλεισμό Ρώσων και Λευκορώσων λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, εντούτοις οι διοργανωτές μοίρασαν χρηματικά έπαθλα – ρεκόρ 50,5 εκατ. δολ., έναντι 43 εκατ. δολ, πέρσι, γεγονός που επιβεβαιώνει το restart της «αθλητικής βιομηχανίας».

Και ο Τζόκοβιτς καρπώνεται το μεγαλύτερο ποσό στην ιστορία του ιστορικού Grand Slam, όπως και η Έλενα Ριμπάκινα -νικήτρια στις γυναίκες… Η 32η συμμετοχή του σε τελικό Grand Slam συνδυάστηκε με την 7η επικράτησή του στο Wimbledon, φθάνοντας τα 21 τρόπαια σε αυτό το επίπεδο.

Πλέον, απέχει ένα major από τον Ράφα Ναδάλ που έχει 22, όμως, δεν θα μπορέσει να ταξιδέψει στις ΗΠΑ όντας ανεμβολίαστος, συνεπώς είναι μάλλον το πρώτο και τελευταίο του Grand Slam για φέτος…

Χορηγοί και πανδημία

Στο portfolio των χορηγών του Νόβακ Τζόκοβιτς φιγουράρουν ηχηρά brands της αγοράς, όπως οι εταιρείες Lacoste, HEAD, Asics κ.ά., αλλά μόλις τον περασμένο Μάρτιο γραφόταν κατά κόρον ότι η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot έλαβε την σκληρή απόφαση να διακόψει την συνεργασία της με τον Σέρβο. Βέβαια, οι βρετανικές εφημερίδες «The Mirror» και «Daily Mail» εξακολουθούν να συμπεριλαμβάνουν την δημοφιλή μάρκα αυτοκινήτων στους χορηγούς του…

Οι απόψεις διίσταντο την Άνοιξη. Η λογικοφανής αιτία ήταν η άρνηση του σούπερ σταρ του τένις να εμβολιασθεί για τον κορωνοϊό και οι απουσίες του από κορυφαία τουρνουά, με αποκορύφωμα την περιπέτειά του στην Αυστραλία. Φήμες, ωστόσο, ήθελαν τους Γάλλους να είναι διατεθειμένοι να σταματήσουν τη χορηγία για εξοικονόμηση χρημάτων, καθώς τα έσοδά τους είχαν δεχθεί πλήγμα το τελευταίο διάστημα λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας.

Κατά καιρούς, πάντως, από το χαρτοφυλάκιο του Τζόκοβιτς έχουν «παρελάσει» -και κάποιοι συνεχίζουν- και άλλοι σπόνσορες πλην των προαναφερόμενων, όπως οι Raiffeisen Bank, UKG, Lemero, Telekom Serbia, Ultimate Software Group, Fitline, η αλυσίδα σούπερ μάρκετ Konzum, η Mercedes-Benz, η αεροπορική Air Serbia airline, η επιχείρηση ναύλωσης και διαχείρισης αεροσκαφών NetJets, οι ωρολογοποιίες Hublot, Audemars Piguet, Seiko, η Ultimate Software Group κτλ.

Επιπρόσθετα έσοδα εξασφάλιζε –και προ πανδημίας- ο Νόλε από εμφανίσεις σε εκδηλώσεις και τηλεοπτικά προγράμματα. Πολλοί θα θυμούνται την παρουσία του και στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο…

Ο businessman Νόλε

Η περιουσία του Τζόκοβιτς (net worth / καθαρή θέση), σύμφωνα με εκτιμήσεις, ξεπερνά τα 220 εκατ. δολ. (κατ’ άλλους καμιά πενηνταριά εκατομμύρια περισσότερα). To 2021 τα ετήσια έσοδα του (34,5 εκατ. δολ., με τα 30 εκατ. δολ. εκτός τερέν και τα 4,5 εκατ. δολ. από έπαθλα) τον έφεραν στην 46η θέση της λίστας Forbes.

Άλλωστε, από τα κέρδη του θα πρέπει να αφαιρεθούν τα… κόστη ενός πρωταθλητή, ο οποίος εγγράφει υψηλές δαπάνες στους ισολογισμούς του, π.χ. για εκπαιδευτές, διατροφολόγο, μασέρ, πνευματικό προπονητή ή τις ιδιωτικές πτήσεις του στους τόπους των τουρνουά κ.ά., και φυσικά «χαλάει» λεφτά και για τον ακριβό τρόπο διαβίωσης που χαρακτηρίζει έναν… κροίσο των σπορ.

Ο ίδιος φρόντισε να επενδύσει μέρος των χρημάτων του όχι μόνο σε διάφορα assets, μα και σε «δουλειές». Το ντεμπούτο του στο επιχειρείν έγινε με την ίδρυση του ομίλου Family Sport Group, με τις πρώτες επενδύσεις του να κατευθύνονται προς τον τομέα της τροφοδοσίας (catering) και την αλυσίδα μπαρ και εστιατορίων με την επωνυμία Novak Cafe σε τέσσερεις πόλεις της πατρίδας του.

Το 2012 – ’13 εταιρεία της οικογένειάς του φέρεται να εξαγόρασε την παραγωγή ενός πανάκριβου σερβικού τυριού με πρώτη ύλη το γάλα γαϊδούρας για να το σερβίρει στα restaurant του (αν και ξένα media είχαν διαψεύσει το deal).

Το Family Sport group επεκτάθηκε αργότερα στη διοργάνωση αθλητικών events (συμπεριλαμβανομένου του τουρνουά τένις στο Βελιγράδι), στο real estate και στην ψυχαγωγία, με τον διάσημο τενίστα σε ρόλο παραγωγού ταινίας – ντοκιμαντέρ με θέμα τη διατροφή των αθλητών και σειράς για τη σωματική, ψυχική και συναισθηματική υγεία.

Πριν φθάσει στην κορυφή, τότε που ακόμα τα χρηματικά έπαθλά του ήταν χαμηλότερα, ο Τζόκοβιτς λεγόταν ότι αγόρασε 4 εκτάρια γης σε περιοχή του Νέου Βελιγραδίου, έναντι 11 εκατ. ευρώ, με σκοπό την κατασκευή ενός αθλητικού κέντρου αφιερωμένου στο τένις.

Παλαιότερα είχε λανσάρει το brand υγιεινής διατροφής Djokolife, ενώ μια άλλη επιχειρηματική απόπειρα του, που μάλλον… απέτυχε ήταν το άνοιγμα ενός vegan restaurant στο Μόντε Κάρλο, το Eqvita. Τέλη του 2020 δε, επένδυσε από κοινού με τον ράπερ Jay-Z σε start up που ασχολείται με το fitness. Η ειρωνεία; Τον Ιανουάριο εξαγόρασε με τη σύζυγο του το 80% της δανέζικης εταιρείας βιοτεχνολογίας QuantBioRes, η οποία αναπτύσσει μια νέα ιατρική θεραπεία κατά του Covid 19!

Βίλες, super cars και φιλανθρωπίες

Ο multimillionaire των κορτς, κάτοικος του Μόντε Κάρλο, «έχτισε» μια «οικονομική αυτοκρατορία» μέσα σε μια εικοσαετία, που περιλάμβανε ανέκαθεν πολυτελή ακίνητα (π.χ. μια βίλα στο Μόντε Κάρλο, μεζονέτα σε 16όροφο κτίριο της Eighty Seven Park στην παραλία του Μαϊάμι με ανεμπόδιστη θέα στον Ατλαντικό Ωκεανό, δύο διαμερίσματα στο Σόχο του Μανχάταν, στους δίδυμους πύργους της 565 Broome SoHo κ.ά.). Αν και πέρσι αμερικανικά δημοσιεύματα τον ήθελαν να έχει πουλήσει σε άγνωστο αγοραστή (μέσω εταιρείας του) το «σπίτι» στο Μαϊάμι αντί 6 εκατ. δολ.

Στα επίγεια, εναέρια και θαλάσσια μέσα μεταφοράς του, εκτός από τον στόλο των ΙΧ του (Bentley GT Continental, Mercedes Benz S500, Aston Martin DB9, Audi R8, Tesla Model X, BMW M55D, Fiat 500, δύο Peugeot 508 Sport και E-208 κ.α), υπήρχε μέχρι πρότινος στην κατοχή του ένα luxury yacht τύπου Manhattan 60, αξίας 2,5 εκατ. δολ., που λέγεται ότι επίσης πουλήθηκε, ενώ συνηθίζει να χρησιμοποιεί jets ή ελικόπτερα για τις μετακινήσεις του.

Πέρα από όλα τούτα, ο Τζόκοβιτς θεωρείται ιδιαίτερα γενναιόδωρος, συμβάλλοντας κάθε χρόνο στον προϋπολογισμό πολλών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

Νόβακ Τζόκοβιτς: Ο «Μίδας» των κορτ – Τα έπαθλα των 160 εκατ. δολ. και οι business του (pics)

Η συνωμοσία των αξιωματικών κατά του Μεταξά για να προσχωρήσει η Ελλάδα στον Άξονα

2

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος

Φανατικοί γερμανόφιλοι, επεδίωκαν το αδιανόητο…

Η υπόθεση και οι συνομωσίες που ακολούθησαν είχαν όλα τα στοιχεία ενός πολιτικοστρατιωτικού θρίλερ.

ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ

Η ιδεολογική συγγένεια των δύο καθεστώτων, τα εξωτερικά φασιστικά γνωρίσματα της 4ης Αυγούστου (φασιστικοί χαιρετισμοί, οργάνωση νεολαίας, εργατών κτλ) αλλά και το Γερμανόφιλο παρελθόν του Ιωάννη Μεταξά, δημιουργούσαν προϋποθέσεις σύσφιξης των διμερών σχέσεων και συνεργασίας.

Κατά την τριετία 1936-1939 αυξήθηκαν κατακόρυφα οι Ελληνικές εξαγωγές στην Γερμανία ιδιαίτερα στα καπνά τόσο, ώστε στα τέλη του 1938 η Γερμανία να είναι πλέον ο πρώτος εμπορικός εταίρος της Ελλάδας εκτοπίζοντας την Αγγλία από την θέση αυτή.

Όλες οι Γερμανικές προσπάθειες ωστοσο, να τεθεί η Ελλάδα στην σφαίρα επιρροής του άξονα έπεσαν στο κενό.

 Και αυτό γιατί η Αγγλία δέσποζε στην εσωτερική Ελληνική σκηνή χάρις την παρουσία του Βασιλιά Γεωργίου Β΄. 

Ο Γεώργιος κατά την διάρκεια της παραμονής του στην Αγγλία είχε μεταβληθεί σε φανατικό οπαδό του μεγαλείου της Αγγλίας και κατά την διάρκεια της δεύτερης βασιλείας του ποτέ δεν αμφιταλαντεύτηκε.

Οι πιέσεις είχαν κυρίως διπλωματικό χαρακτήρα και εξέφραζαν τον προβληματισμό των δύο δυνάμεων για τον ολοφάνερο δυισμό της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής (φαινομενική φιλία με τον Άξονα, μυστική ισχυρή συμμαχία με την Αγγλία.

 Ο Μεταξάς αν και «φασίστας» είχε εξελιχθεί σταδιακά στον σημαντικότερο πολιτικό αντίπαλο του Άξονα στην Ελλάδα, οπότε μια ανατροπή του καθεστώτος του, θεωρητικά ευνοούσε την Ιταλία και την Γερμανία.

Στο πλαίσιο αυτό δρούσαν κάποιες μικρές σκόρπιες ομάδες πολιτικών προσωπικοτήτων που είχαν ξεκάθαρο προσανατολισμό υπέρ της Γερμανίας και προσπαθούσαν να ανατρέψουν την 4η Αυγούστου ώστε η χώρα να στραφεί προς τον Άξονα. 

Ο βασικός τους πυρήνας αποτελούταν από παλαιούς Γερμανόφιλους από την εποχή του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν και υποστηρικτές του Μεταξά. 

Ο ισχυρότερος όλων ήταν ο απόστρατος αξιωματικός Θεόδωρος Σκυλακάκης, στενός συνεργάτης του Μεταξά από την εποχή του κινήματος Γαργαλίδη – Λεοναρδόπουλου και φανατικός αντιβενιζελικός.

 Ο Σκυλακάκης υπήρξε ηγετικό στέλεχος των “Ελευθεροφρόνων”, υπουργοποιήθηκε την 4η Αυγούστου αλλά αποπέμφθηκε τον Δεκέμβριο του 1936 ως μέλος συνωμοσίας κατά του καθεστώτος.

 Έκτοτε βρισκόταν σε συνεχή επαφή με την Γερμανική πρεσβεία, αλλά και υπό την στενή της Ελληνικής μυστικής αστυνομίας.

Δραστήρια υπέρ της Γερμανίας κινούνταν παλαιοί αντιβενιζελικοί πολιτευτές όπως ο Πέτρος Ράλλης, ο Περικλής Ράλλης και ο Σωτήρης Γκοτζαμάνης που θα διοριστεί από τους Γερμανούς υπουργός επισιτισμού κατά την διάρκεια της Κατοχής.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΟΙ ΕΠΑΦΕΣ ΚΑΙ Ο ΜΑΝΙΑΔΑΚΗΣ

Η κίνηση δεν θα είχε ελπίδα επιτυχίας αν δεν είχε εν ενεργεία αξιωματικούς μυημένους.

 Ο βασικός υποστηρικτής της ενέργειας ήταν ο υποστράτηγος Κωνσταντίνος Πλατής, ο οποίος προσχώρησε, καθώς θεωρούσε μεγάλο σφάλμα την εναντίωση της Ελλάδας στον Άξονα.

 Η συνωμοσία εντάθηκε μετά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου και χρηματοδοτήθηκε από την Γερμανία μέσω του επιχειρηματία Έγκον Κοντουμάς. 

Το πλέον ανησυχητικό για τον Μεταξά ήταν η πληροφορία ότι η όλη συνωμοσία ήταν γνωστή τόσο στον Γενικό διοικητή Θράκης Περικλή Κάβδα, όσο και στον στενότερο συνεργάτη του Κώστα Κοτζιά που φάνηκε ότι δελεάστηκε από την πιθανότητα να διαδεχθεί τον Μεταξά και να οδηγήσει την Ελλάδα στο πλευρό του Άξονα.

Όλη η δραστηριότητα και οι συζητήσεις των εμπλεκομένων στην συνωμοσία γνωστοποιούνταν αμέσως στον Μεταξά από τον Κωνσταντίνο Μανιαδάκη, υφυπουργό δημόσιας τάξης και άγρυπνο φρουρό της ασφάλειας του καθεστώτος. 

Ο Μανιαδάκης δεν ήταν μια τυχαία προσωπικότητα της 4ης Αυγούστου.

Πληροφορούσε σχεδόν καθημερινά τον Μεταξά για τις δραστηριότητες των Γερμανόφιλων, χάρις ένα ευρύ δίκτυο πληροφοριοδοτών που είχε αναπτύξει στην Αθήνα αλλά και σε όλη την Ελλάδα.

 Όλοι οι Γερμανόφιλοι παρακολουθούνταν στενά από την ασφάλεια και καταγράφονταν όλες οι κινήσεις και επισκέψεις τους στην Γερμανική πρεσβεία, αλλά ο Μεταξάς δεν αναλάμβανε δράση εναντίον τους, καθώς η όλη υπόθεση έμοιαζε χωρίς δυναμική, οι συνωμότες δεν είχαν προχωρήσει σε κάποια δράση, ενώ δεν ήθελε να δυσαρεστήσει και την Γερμανία σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία.

 Πάντως σε πολλές εγγραφές του ημερολογίου, φαίνεται ότι ο Μεταξάς υπολόγιζε σοβαρά τους Γερμανόφιλους και του δημιουργούσε ανασφάλεια η δραστηριότητα τους.

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Η εκδήλωση της συνομωσίας των Γερμανόφιλων εκδηλώθηκε στις 3 Ιουνίου 1940, όταν ο υπαρχηγός Γ.Ε.Σ. υποστράτηγος Κωνσταντίνος Πλατής ζήτησε επισήμως την αντικατάσταση του Παπάγου στην ηγεσία του στρατού, καθώς δήθεν είχε ενημερωθεί από διπλωματικούς κύκλους ότι δεν ήταν αρεστός στην Γερμανία. 

Ο Παπάγος ενημέρωσε σχετικά τον Μεταξά, προσθέτοντας ότι θεωρούσε απίθανο η Γερμανία να εξέφραζε τέτοιου είδους απόψεις χωρίς να χρησιμοποιήσουν την επίσημη διπλωματική οδό. 

Αυτή ήταν η αφορμή που επιζητούσε ο Μεταξάς για να εκκαθαρίσει τους Γερμανόφιλους μια και καλή. 

Με μια σκληρή κίνηση μέσω των μηχανισμών του Μανιαδάκη, σάρωσε μέσα σε λίγες ώρες όλους τους συνωμότες. 

Ο Πλατής τέθηκε σε διαθεσιμότητα υποβλήθηκε σε συνεχείς ανακρίσεις και εκτοπίστηκε, ενώ όλοι οι συνωμότες συνελήφθησαν εντός μιας ημέρας και εξορίστηκαν.

Ο Κοντουμάς εξαναγκάστηκε από την ασφάλεια να εγκαταλείψει την Ελλάδα ώστε να μην συλληφθεί και γίνει διπλωματικό επεισόδιο, ενώ ο Μεταξάς έκλεισε και τα γραφεία Γερμανόφωνης εφημερίδας στην Αθήνα καθώς εκεί διεξάγονταν οι συζητήσεις για την συνωμοσία. 

Εκτοπίστηκαν ακόμη και στελέχη της νεολαίας της ΕΟΝ, ενώ σύμφωνα με τον Αμερικανό πρέσβη Μακ Βη μυημένος ήταν ο Στέφανος Στεφανόπουλος και ο απόστρατος συνταγματάρχης Δημήτρης Πολύζος.

 Ο Κοτζιάς παρουσιάστηκε στον Μεταξά και προέβη σε δηλώσεις απόλυτης αφοσίωσης στον ίδιο, αλλά ο Κεφαλλονίτης τις δέχθηκε με πικρία καθώς πλέον το γυαλί για τον παλαιό στενό του συνεργάτη είχε πλέον ραγίσει.

 Η κοινή γνώμη της εποχή δεν ενημερώθηκε ποτέ για την συνωμοσία, καθώς κάτι τέτοιο θα είχε αναμφίβολα διεθνείς περιπλοκές.

 Στο διάγγελμα του για την επέτειο της 4ης Αυγούστου ένα μήνα μετά, ο Μεταξάς θα κάνει μια νύξη για “παραπατήματα μερικών επιπόλαιων και ανόητων ανθρώπων” που προσπαθούσαν να αναδειχθούν προσφέροντας “τας αηδείς αυτών υπηρεσίας” σε ξένους, εξαναγκάζοντας τον να τους καταστήσει «αβλαβείς δια των πλέον επιεικών αστυνομικών μέτρων».

Οι Γερμανόφιλοι -πλην Κοτζιά και κάποιων άλλων κρατικών αξιωματούχων- παρέμειναν εξόριστοι μέχρι την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα όταν και απελευθερώθηκαν. Μετά τον θάνατο του Μεταξά επί πρωθυπουργίας Κορυζή, ο Πλατής επανήλθε στο στράτευμα και ορίστηκε επιτελάρχης στον τομέα της Ηπείρου με την σύμφωνη γνώμη του Παπάγου. 

Οι υπόλοιποι Γερμανόφιλοι είτε έγιναν υπουργοί κατοχικών κυβερνήσεων (Κοτζαμάνης, Πολύζος) είτε έλαβαν αξιώματα στην κρατική μηχανή (Τουρκοβασίλης).

Πληροφορίες

Δημοσθένης Κουκουνας, Ιστορία της Κατοχής (τόμος Α΄), εκδόσεις “Αντώνη Λιβάνη”

Σπυρίδων Μαρκεζίνης, Σύγχρονη πολιτική Ιστορία της Ελλάδος, εκδόσεις Πάπυρος

Δημήτρης Κιτσίκης, Η Ελλάς της 4ης Αυγούστου και αι μεγάλαι δυνάμεις, εκδόσεις Ίκαρος

Δαφνής Γρηγόριος, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων (τόμος Β΄), εκδόσεις “Κάκτος”

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

Φιλίστωρ Ι. Β. Δ.

https://www.militaire.gr/i-synomosia-ton-axiomatikon-kata-toy-metaxa-gia-na-proschorisei-i-ellada-ston-axona/