Αρχική Blog Σελίδα 1903

Ανδρέας Θεοφάνους: Οι προεδρικές εκλογές και το Κυπριακό

0

Ανδρέας Θεοφάνους*

29/7/2022 

Αναμφίβολα το Κυπριακό θα είναι ένα από τα βασικά ζητήματα τα οποία θα επηρεάσουν την τελική απόφαση των ψηφοφόρων στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 2023. Και τούτο παρά το γεγονός ότι στη σημερινή συγκυρία τα οικονομικά ζητήματα με την ευρύτερη έννοια του όρου αποτελούν προτεραιότητα για τους πολίτες.

Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμιά ουσιαστική συζήτηση για τη στρατηγική που θα ακολουθήσουν οι υποψήφιοι για το Κυπριακό. Κάποιοι συμπολίτες μας προβάλλουν την άποψη ότι στην πραγματικότητα οι συζητήσεις για το Σχέδιο Ανάν και την κατάρρευση των συνομιλιών στο Κραν Μοντάνα είναι αντιπαραγωγικές. Η ουσία είναι το πως προχωρούμε παρακάτω. Επ΄ αυτού του ζητήματος είναι καθοριστικής σημασίας να αξιολογηθούν οι θέσεις – στον βαθμό που υπάρχουν – των υποψηφίων.

Ούτως ή άλλως σε σχέση με το παρελθόν η πραγματικότητα είναι ότι κανένας (εν ενεργεία) Πρόεδρος δεν προέκρινε οποιοδήποτε Σχέδιο κατά τη διάρκεια της θητείας του. Ακόμα ούτε ο Ν. Αναστασιάδης που το 2004 ήταν υπέρμαχος του Σχεδίου Ανάν. Σε σχέση με την κατάρρευση στο Κραν Μοντάνα δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι ευθύνεται η ελληνοκυπριακή πλευρά. Όταν ασκήθηκε η κριτική ότι ο Ν. Αναστασιάδης το 2017 ήταν πολύ πιο κοντά στον Τ. Παπαδόπουλο, ο ίδιος φέρεται να είχε δηλώσει ότι όντως είχε κατανοήσει «τα διλήμματα που αντιμετώπισε ο αείμνηστος Πρόεδρος Παπαδόπουλος».

Λαμβάνοντας υπ΄ όψιν όλα τα δεδομένα δεν θεωρώ ότι το Κραν Μοντάνα και το Σχέδιο Ανάν αποτέλεσαν ευκαιρίες που χάθηκαν. Και στις δύο περιπτώσεις πέραν των προνοιών για τα θέματα της ασφάλειας, τυχόν υλοποίηση των εν λόγων σχεδίων θα παραμέριζαν την Κυπριακή Δημοκρατία και θα καθιστούσαν τη νέα κρατική οντότητα που θα δημιουργείτο προτεκτοράτο της Τουρκίας.

Σημειώνω συναφώς ότι ούτε ο Δ. Χριστόφιας μπόρεσε να καταλήξει σε οποιαδήποτε διευθέτηση με τον Μ. Α. Ταλάτ παρά τις ιδεολογικές τους συγκλίσεις. Ο Δ. Χριστόφιας προσπάθησε να προωθήσει μια έστω οδυνηρή διευθέτηση προβαίνοντας σε παραχωρήσεις που είχαν προκαλέσει τις αντιδράσεις του Τ. Παπαδόπουλου και άλλων. Συγκεκριμένα στη Συμφωνία Χριστόφια-Ταλάτ στις 23 Μαΐου 2008 συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά σε συμφωνία υψηλού επιπέδου πρόνοια για συνιστώντα κράτη. Παρά ταύτα είναι γνωστή η κατάληξη, δεν επετεύχθη η λύση. Και για την εξέλιξη αυτή δεν ευθύνεται ούτε ο Δ. Χριστόφιας ούτε η ελληνοκυπριακή πλευρά.

Επιπρόσθετα, υπογραμμίζω ότι δεν υπήρξε πραγματική ευκαιρία διευθέτησης του Κυπριακού μετά το 1974 η οποία θα βελτίωνε την υφιστάμενη κατάσταση. Ναι, υπήρχαν πρόνοιες στα διάφορα σχέδια για εδαφικές αναπροσαρμογές αλλά το τίμημα θα ήταν βαρύτατο: η δυαρχία σε θέματα διακυβέρνησης θα καθιστούσε τη νέα κρατική οντότητα κατ΄ ουσίαν τουρκικό προτεκτοράτο.

Προφανώς εάν αξιολογήσουμε το διαπραγματευτικό πλαίσιο το οποίο ίσχυε μέχρι πρόσφατα τότε είναι δυνατό να αντιληφθούμε τα εξαιρετικά δύσκολα δεδομένα στα οποία έχουμε περιέλθει. Για τις δυσμενείς αυτές εξελίξεις διάφοροι κύκλοι σπεύδουν να τις αποδώσουν στον μακροχρόνιο αγώνα. Ουδέν αναληθέστερο καθώς ο μακροχρόνιος αγώνας δεν διεξήχθη ποτέ. Στην πραγματικότητα εκείνο που έχει αποτύχει όλα αυτά τα χρόνια είναι η πολιτική που έχει ακολουθηθεί– μια πολιτική σταδιακών αλλά συνεχών υποχωρήσεων με την ελπίδα ότι η τουρκική πλευρά θα ικανοποιείτο κάποια στιγμή.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, οι υποψήφιοι Πρόεδροι θα πρέπει να υιοθετήσουν νέες προσεγγίσεις εμπλουτίζοντας τουλάχιστον τις υφιστάμενες διαδικασίες. Το νόμιμο κράτος, η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να καταθέσει κατευθυντήριες γραμμές για μια βιώσιμη ομοσπονδιακή διευθέτηση του Κυπριακού. Επιπρόσθετα, καθοριστικής σημασίας θα είναι και η προσπάθεια αξιοποίησης των ενεργειακών ζητημάτων με την εμπλοκή της Τουρκίας. Μεταξύ άλλων, μια ενεργειακή συνεργασία στην Ανατολική Μεσόγειο προϋποθέτει εξ ορισμού την de facto οριοθέτηση της ΑΟΖ Κυπριακής Δημοκρατίας-Τουρκίας. Πέραν τούτου, η επιστράτευση της διεθνούς κοινότητας καθώς και μιας εξελικτικής διαδικασίας προβάλλουν επίσης ως απαραίτητα στοιχεία μιας νέας προσέγγισης. Ιδέες προς αυτή την κατεύθυνση έχουν ήδη κατατεθεί.

Αντιλαμβάνομαι ότι η υιοθέτηση της προτεινόμενης νέας προσέγγισης θα έχει ενδεχομένως κάποιες δυσκολίες. Είναι όμως επιβεβλημένη ιδίως εάν λάβουμε υπ΄ όψιν ότι τυχόν συνέχιση της υφιστάμενης πολιτικής θα οδηγήσει στην καλύτερη περίπτωση σε μια συνομοσπονδία – μια εξέλιξη με αρνητικές συνέπειες.

* Ο Καθηγητής Ανδρέας Θεοφάνους είναι Πρόεδρος του Κυπριακού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Υποθέσεων καθώς και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διακυβέρνησης του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

Ο Ερντογάν, με όργανο διαστρέβλωσης το πρακτορείο Anadolu, φακέλωσε τους «αραβογενείς» βουλευτές της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης

0

 

Στην νέο-οθωμανική λογική του «ερχόμαστε…»

Του Αλκη Καλλιαντζίδη, Οικονομολόγου, [email protected], www.kalkis.eu

Αυτό προκύπτει από το σχετικό δημοσίευμα της ηλεκτρονικής έκδοσης του περιοδικού Marianne της 26ης Ιουλίου 2022 με τίτλο :  «Όταν το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu φακελώνει τους «Άραβες» της Εθνοσυνέλευσης» (Quand l’agence de presse turque Anadolu liste les “Arabes” de l’Assemblée nationale). Φακέλωμα (Fichage).

Πράγματι σε ένα τηλεγράφημα που δημοσιεύθηκε στις 26 Ιουνίου 2022, το πρακτορείο Ειδήσεων της τουρκικής κυβέρνησης κατέταξε  όλους τους Γάλλους βουλευτές βορειοαφρικανικής καταγωγής (δηλαδή τους προερχόμενους από τις χώρες του Μεγκρέμπ). Σε μια λίστα, συνοδευομένη από αμφίβολα εθνοτικά στατιστικά στοιχεία και από μια πολιτική ανάλυση για τους λιγότερο μυημένους. Αυτό αναφέρει το περιοδικό Marianne.

Με τι παίζει το τουρκικό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu;

Μα φυσικά με την πολύ γνωστή σε εμάς τους Έλληνες ψευδομαρτυρία και μαύρη τουρκική προπαγάνδα που τις υφιστάμεθα σε καθημερινή βάση και μας ενοχλούν.

Στο επίμαχο τηλεγράφημά του που γράφτηκε αναφορικά με τα αποτελέσματα του 2ου γύρου των βουλευτικών εκλογών της Γαλλίας, το πρακτορείο Anadolu επιδόθηκε σε μια πολύ εκπληκτική άσκηση : δηλαδή απαρίθμισε όλους τους εκλεγμένους Γάλλους βουλευτές βορειοαφρικανικής καταγωγής ή τουλάχιστον θεωρούμενους ως τέτοιους. Χρησιμοποιώντας ένα επιτηδευμένο λεξιλόγιο, όπως : «Γάλλος αραβικής καταγωγής», το όργανο προπαγάνδας της Τουρκίας επισήμανε ότι «η πλειοψηφία μεταξύ αυτών των βουλευτών είναι γυναίκες και κοινοβουλευτικοί που υποστηρίζουν τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν».

Έτσι ανέφερε εννέα ονόματα βουλευτών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων

@ της υφυπουργού Εξωτερικών Sarah El Haïry,

 

 

@ της βουλευτού του κόμματος Horizons της Naïma Moutchou ,

 

 

@ και του εκλεγμένου μέλους της αριστερής σύμπραξης των Nupes,

Karim Ben Cheikh.

Για να υποστηρίξει το τηλεγράφημά του, το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο φρόντισε να συνοδεύσει αυτό το φακέλωμα με μια βιογραφία των νέων αιρετών αλλά και με τη γενεαλογία τους που θεωρούνται «Άραβες», αναφέροντας μάλιστα τον τόπο γέννησής τους και των γονέων τους, εκ των οποίων αρκετοί γεννήθηκαν στην Αλγερία, το Μαρόκο ή την Τυνησία.

Αβάσιμα στοιχεία και ψευδείς ειδήσεις (Fake news)

Όμως το γνωστό όργανο Τύπου του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν σταμάτησε εκεί. Σχεδίασε και μια σειρά «ψεύτικών δεδομένων» για «την αραβική και μουσουλμανική κοινότητα στη Γαλλία», που την υπολόγισε σε «πέντε εκατομμύρια ανθρώπους», όπως έγραψε το Anadolu. Έτσι, το τουρκικό Πρακτορείο εκτίμησε ότι «οι Άραβες» αντιπροσωπεύουν το «8% του συνολικού γαλλικού πληθυσμού», όπως ανέφερε στο σχετικό τηλεγράφημά του. Για να αιτιολογήσει δε αυτά τα «στοιχεία», το Πρακτορείο επικαλέστηκε μία και μοναδική πηγή «πρόσφατες στατιστικές που δημοσιεύθηκαν από τοπικό ερευνητικό κέντρο» (ποιο ερευνητικό κέντρο ;). Δηλαδή μη επαληθεύσιμα στοιχεία, όταν τα εθνοτικά στατιστικά στοιχεία απαγορεύονται σήμερα στη Γαλλία από τον Νόμο για την Προστασία Δεδομένων της 6ης Ιανουαρίου του 1978.

Εκτός από αυτά τα αβάσιμα στοιχεία, το πρακτορείο Anadolu έφτασε ακόμη και στο σημείο να δημοσιεύει στους Τούρκους «μπουνταλάδες» τις ψευδείς πληροφορίες, ότι δήθεν η Γαλλία έχει σήμερα  «μια Εθνοσυνέλευση χωρίς πλειοψηφία». Δηλαδή μια ανακριβής πέρα για πέρα πληροφορία.

Αν και ο Εμανουέλ Μακρόν δεν έλαβε την απόλυτη πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές του περασμένου Ιουνίου, με 289 έδρες, η πολική σύμπραξή του έλαβε ωστόσο σχετική πλειοψηφία με 245 έδρες από το σύνολο των 577 εδρών της γαλλικής Εθνοσυνέλευσης. Το εν λόγω πρακτορείο ολοκλήρωσε την ψευδή είδησή του με μια πολιτική ανάλυση να την κάνει ο Αλλάχ … που παραπέμπει ιδιαίτερα σε μια «χώρα τη Γαλλία που αντιμετωπίζει μια κρίση εξουσίας».

Πώς τεκμηριώνεται αυτή η «ανάλυση», όταν η Γαλλία έχει σήμερα εκλεγμένο Πρόεδρο και κυβέρνηση μειοψηφίας (ενώ η Ιταλία π.χ. δεν έχει) και η γαλλική εθνοσυνέλευση ψήφισε ήδη το νομοσχέδιο για «την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης» των Γάλλων ;

Για ποια κρίση εξουσίας μιλάει το Πρακτορείο προπαγάνδας Anadolu ;

Του χρόνου τέτοια εποχή (Ιούλιος του 2023) θα έχει άραγε η Τουρκία εκλεγμένο δημοκρατικά Πρόεδρο και τουρκική εθνοσυνέλευση ;

Μακράν εμού οι προφητείες.

 

 

Τι ψάχνει ο Ερντογάν από την “επιδιόρθωση” των σχέσεων με τις χώρες της Μέσης Ανατολής;

0

 

Της Asli Aydintasbas

Στα τέλη Μαρτίου, ένας εισαγγελέας με έδρα την Κωνσταντινούπολη που ερευνούσε τη δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι, έγραψε στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας, ζητώντας τη μεταφορά της υπόθεσης στη Σαουδική Αραβία. Αυτή η προσπάθεια να σκουπίσει την έρευνα κάτω από το χαλί, επέτρεψε στην τουρκική κυβέρνηση να αρχίσει να φτιάχνει τη σχέση της με το Ριάντ. Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν επισκέφθηκε την πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας, όπου φωτογραφήθηκε αγκαλιά με τον Πρίγκιπα επί του θρόνου, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. Λίγους μήνες αργότερα, ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν ταξίδεψε στην Άγκυρα.

Η ξαφνική φιλικότητα μεταξύ των δύο πλευρών, αποτέλεσε έκπληξη. Αφότου ο Κασόγκι δολοφονήθηκε βίαια στο προξενείο της Σαουδικής Αραβίας στην Κωνσταντινούπολη το 2018, η τουρκική κυβέρνηση πρωτοστάτησε σε μια διεθνή εκστρατεία για να αποκαλύψει τον ρόλο του κράτους της Σαουδικής Αραβίας στο έγκλημα. Η Τουρκία έδωσε στη δημοσιότητα ένα ηχητικό ντοκουμέντο απόο τον τόπο του εγκλήματος, ενώ ο ίδιος ο Ερντογάν έγραψε άρθρο στην Washington Post –στην οποία αρθρογραφούσε ο Κασόγκι- στο οποίο κατηγορούσε το καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας για τη δολοφονία.

Αυτή η στάση ήταν χαρακτηριστική της εξωτερικής πολιτικής που είχε ακολουθήσει η Τουρκία για μεγάλο μέρος της προηγούμενης δεκαετίας, καθώς προσπαθούσε να ξαναφτιάξει τη Μέση Ανατολή με τη δική της εικόνα. Η Άγκυρα υποστήριξε παρακλάδια της Μουσουλμανικής Αδερφότητας στην περιοχή, υποστήριξε τις εξεγέρσεις των Αράβων, καταδίκασε δημοσίως τις εγχώριες πολιτικές των κρατών του Κόλπου, και επέκτεινε τις στρατιωτικές της δραστηριότητες στη Συρία και στο Ιράκ. Στην ανατολική Μεσόγειο, η διπλωματία των όπλων της Τουρκίας την έφερε απέναντι σε ένα γκρουπ που αποτελείται από τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, την Αίγυπτο και το Ισραήλ.

Ωστόσο η χώρα έχει πλέον αλλάξει πορεία. Οι πρόσφατες προσεγγίσεις της Άγκυρας στο Ριάντ αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για τη βελτίωση των σχέσεων με τους πρώην ανταγωνιστές στη Μέση Ανατολή. Ο Ερντογάν σχεδιάζει να προσαρμόσει αυτές τις σχέσεις στη νέα πραγματικότητα τόσο στην περιοχή όσο –και πιο σημαντικό για τον ίδιο- στην Τουρκική πολιτική. Τώρα αποδέχεται ότι “πρέπει να μπούμε σε μια νέα διαδικασία με χώρες στην περιοχή με τις οποίες μοιραζόμαστε την ίδια πίστη, τις ίδιες ιδέες. Αυτή δεν είναι μια διαδικασία για να αυξήσουμε τους εχθρούς μας αλλά για να κερδίσουμε φίλους”.

Όπως υποστηρίζουν οι Julien Barnes=Dacey και Hugh Lovatt, τα κράτη της Μέσης Ανατολής είναι όλο και πιο αποφασισμένα να μειώσουν την εξάρτηση τους από τη Δύση και να γίνουν πιο αυτάρκεις. Επομένως, σε μια ολοένα και πιο πολυπολικό περιοχή, η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να είναι μια δύναμη χωρίς άλλους εταίρους εκτός του Κατάρ. Ούτε θέλει να είναι ο δορυφόρος της Δύσης. Και ο μετασχηματισμός της Τουρκίας σε κράτος εθνικής ασφάλειας από τον Ερντογάν, αναμφισβήτητα την αφήνει χωρίς μοντέλο ισλαμικής δημοκρατίας να προσπαθήσει να εξάγει σε μοναρχίες του Κόλπου. Ο κύριος στόχος της Άγκυρας στη Μέση Ανατολή είναι τώρα να εμπλακεί σε μια πράξη γεωπολιτικής εξισορρόπησης που ενισχύει την οικονομία της Τουρκίας και προστατεύει τα συμφέροντα της στην ασφάλεια, όσο το δυνατόν περισσότερο.

Και αυτό διότι οδεύοντας προς τις γενικές εκλογές του 2023, ο Ερντογάν εστιάζει κυρίως στο να προστατεύσει το καθεστώς. Μετά από δύο δεκαετίες στην εξουσία, αντιμετωπίζει μια πραγματική προοπτική να χάσει τις εκλογές. Πρέπει να ενισχύσει την ταλαιπωρημένη οικονομία της Τουρκίας με όποιον τρόπο μπορεί. Και αυτή η αιτία φαίνεται ότι εξυπηρετείται καλύτερα από την επιστροφή στις συναλλακτικές σχέσεις με τις μοναρχίες του Κόλπου. Για παράδειγμα, η Τουρκία θα μπορούσε να απαιτήσει χρηματοδότηση από τα κράτη του Κόλπου για να αποτρέψει μια βραχυπρόθεσμη κρίση του ισοζυγίου πληρωμών ή άλλη μια υποτίμηση του νομίσματος. Επιπλέον, η Τουρκία θα της είναι πιο εύκολο να τα πάει καλά με άλλες δυνάμεις της Μέσης Ανατολής από ό,τι παλαιότερα, γιατί τους μοιάζει όλο και περισσότερο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη της θα πρέπει να κατανοήσουν τον νέο ρεαλισμό στη Μέση Ανατολή -και την αίσθηση του ευάλωτου πίσω από αυτό- εάν θέλουν να βελτιώσουν τις δικές τους σχέσεις με τη χώρα, να αδράξουν τις ευκαιρίες συνεργασίας μαζί της σε διάφορα θέματα πολιτικής και να προετοιμαστούν για μια πιθανή αλλαγή εξουσίας στην Άγκυρα.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://ecfr.eu/publication/hedge-politics-turkeys-search-for-balance-in-the-middle-east/

capital.gr

Κώστας Στούπας: Η κρίση βρίσκεται στην αρχή…

0

Του Κώστα Στούπα

 

1) Η κρίση βρίσκεται στην αρχή…

Οι περισσότεροι ειδήμονες πέρυσι πίστευαν πως ο πληθωρισμός θα είναι προσωρινός και δεν θα έχει διάρκεια πέραν του 2021. Οι εξελίξεις όμως τους διέψευσαν…

Τώρα πιστεύουν πως μια άνοδος των επιτοκίων κατά 2-3 μονάδες είναι ικανή να εκμηδενίσει τον πληθωρισμό χωρίς να οδηγήσει την οικονομία σε ύφεση.

Το πιθανότερο είναι πως θα συμβεί το αντίθετο. Θα έχουμε υψηλό πληθωρισμό και οικονομική ύφεση.

Ένα λάθος που κάνουν οι περισσότεροι αναλυτές των αγορών αυτή την περίοδο είναι πως προβάλουν τα δεδομένα του παρελθόντος στο μέλλον. Δεν μπορούν να διανοηθούν πως η περίοδος της συνεχούς επέκτασης που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’90 με την κατάρρευση της “Σοβιετίας” τελείωσε…

Η άνοδος του πληθωρισμού οφείλεται σε πολλούς παράγοντες επουσιωδέστερος των οποίων είναι η διατάραξη των εφοδιαστικών αλυσίδων λόγω της πανδημίας. Οι βασικές αιτίες του πληθωρισμού είναι η αχαλίνωτη νομισματική πολιτική της υπερδεκαετούς “εκτύπωσης” φρέσκου χρήματος και το τέλος της παγκοσμιοποίησης.

Το τέλος της παγκοσμιοποίησης

Η πανδημία του “Covid-19” το 2020 αποκάλυψε το διαζύγιο που είχαν πάρει οι Δυτικές Κοινωνίες  με τη  γεωπολιτική.

Οι ελλείψεις αναπνευστήρων, μασκών και γαντιών μιας χρήσης αποκάλυψαν την εξάρτηση της Δύσης  από χώρες της Ασίας και κυρίως από  την Κίνα.

Από τη δεκαετία του ’80 και μετά, στη Δύση επικράτησε η πεποίθηση του “Τέλους της Ιστορίας” του Φ. Φουκουγιάμα. Δηλαδή της τελικής επικράτησης του πολιτικού και οικονομικού φιλελευθερισμού σε όλο τον πλανήτη.

Κατά τους υποστηρικτές αυτής της άποψης οι εναπομείνασες κομμουνιστικές χώρες όπως η Κίνα, οι οποίες προκειμένου να αποφύγουν την οικονομική κατάρρευση της ΕΣΣΔ έκαναν ανοίγματα στην καπιταλιστική οικονομία, θα υποστούν πιέσεις για πολιτικό μετασχηματισμό από την εσωτερική διεύρυνση της μεσαίας τάξης.

Τούτο όμως δεν συνέβη. Το μονοκομματικό κομμουνιστικό καθεστώς κατάφερε να επωφεληθεί από την καπιταλιστική ανάπτυξη των δυτικών επενδύσεων και να μετατρέψει την Κίνα σε υπερδύναμη με επιρροή σε πολλά σημεία του πλανήτη.

Το 2020 όταν  δυτικές χώρες προβληματίστηκαν σε σχέση με  την εξάρτησή τους από την Κίνα για χειρουργικές μάσκες, πανικοβλήθηκαν. Επίσης συνειδητοποίησαν πως πάνω από το 80% των μικροεπεξεργαστών που φροντίζουν τις οικονομίες και τις κοινωνίες να στέκονται όρθιες προέρχονται από την Ασία και μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος από την Ταιβάν, η οποία αποτελεί διακηρυγμένο στόχο της Κίνας για εισβολή.

Οι παραγωγικές και εφοδιαστικές αλυσίδες της Δύσης λοιπόν άρχισαν να αναδιατάσσονται με γεωπολιτικά κριτήρια. Μην εκπλαγείτε λοιπόν αν και χώρες σαν την Ελλάδα τα επόμενα χρόνια γίνουν αποδέκτες σοβαρών επενδύσεων υψηλής τεχνολογίας.

Η ανασυγκρότηση αυτή έχει συνέπειες. Η παραγωγή μακριά από φθηνές αγορές της Ασίας έχει υψηλότερο κόστος, γεγονός που σημαίνει πως τα επόμενα πολλά χρόνια θα υπάρχει μια τάση γενικότερων ανατιμήσεων.

Ο πληθωρισμός λοιπόν δεν μοιάζει να είναι πρόσκαιρος. Θα χρειαστεί η Δύση να προχωρήσει σε έναν επαναστατικό μετασχηματισμό όπως εκείνος της δεκαετίας του ’80-90 με την απορρύθμιση των αγορών και την έλευση του νεοφιλελευθερισμού που οδήγησε στη χρεοκοπία της “Σοβιετίας” και της παγκόσμιας ηγεμονίας.

Οι ιδιωτικοποιήσεις τότε των κρατικών μονοπωλίων και το άνοιγμα των αγορών οδήγησαν  στην τεχνολογική και ψηφιακή επανάσταση και σε μια περίοδο άνευ προηγούμενου ευημερίας και κοινωνικής ειρήνης.

Τούτο δεν είναι εύκολο γιατί για  να συμβεί χρειάζεται οι προνομιούχες τάξεις να χάσουν τα προνόμια προκειμένου να δημιουργηθεί χώρος να αναδειχτούν  νέες (εταιρείες και κοινωνικές τάξεις) που θα φέρουν καινοτομίες.

Η κρίση που βιώνουμε λοιπόν βρίσκεται στην αρχή. Το πιθανότερο είναι πως θα περάσουμε ολόκληρη τη δεκαετία με κοινωνικές και πολιτικές αναταράξεις καθώς το παλιό θα αρνείται να εγκαταλείψει τα προνόμια και το νέο θα βασανίζεται να επινοήσει το νέο κόσμο.

Όπως έδειξαν τα τελευταία χρόνια του “λαϊκισμού” το παλιό στην προσπάθεια να επιβιώσει κατά καιρού ακολουθεί διάφορους απατεώνες δημαγωγούς που υπόσχονται “ομελέτες χωρίς αυγά”.

Η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή… αλλά αυτό είναι το καλό σενάριο.

Όπως αναφέραμε και στο προχθεσινό άρθρο (Το διακύβευμα του επόμενου πολέμου…)  οι ανακατατάξεις αυτές δεν αποκλείουν τις θερμές γεωπολιτικές τριβές. Δηλαδή πολεμικές αναμετρήσεις. Σπάνια κατά τη διάρκεια της ιστορίας μια υπερδύναμη (αυτοκρατορία) παρέδωσε μέρος της ισχύος σε αναδυόμενες δυνάμεις χωρίς την ισχύ των όπλων.

2) Τα αίτια της παρακμής…

Καλημέρα σας κ. Στούπα,

Κατ’ αρχάς να σας ευχαριστήσω για την εξαιρετική ενημέρωση που μας προσφέρετε αφειδώς.

Κατά δεύτερον, θεωρώ ότι είναι πολύ ενδιαφέρον το “τα αίτια της οποίας εδράζονται στην απόλυτη επιτυχία στους περισσότερους τομείς…” και θεωρώ ότι μια περαιτέρω ανάλυση ίσως να ενδιαφέρει τους αναγνώστες σας δεδομένης της κατάστασης στην Ευρώπη ίσως κ την Δύση ευρύτερα.

Εύχομαι καλό καλοκαίρι.

ΓΒ

ΑΠ: Κατά καιρούς έχω αναφερθεί στις συνέπειες της ευημερίας χωρίς προσπάθεια που απολαμβάνουν οι κοινωνίες της Δύσης. Στο μέλλον εκτός από τις κατά καιρούς επιμέρους αναφορές στη στήλη σχεδιάζω και μια εκτενέστερη προσέγγιση μέσω ενός βιβλίου που έχω ξεκινήσει εδώ και μερικούς μήνες…

Καλό υπόλοιπο Καλοκαιριού. Η  στήλη θα επιστρέψει στις 22 Αυγούστου…

[email protected]

capital.gr

“Έμπορος του Θανάτου”: Ποιος είναι ο Βίκτορ Μπουτ, ο έμπορος όπλων που πρόσφερε ο Μπάιντεν στη Ρωσία

0

Κρυμμένος σε ένα ομοσπονδιακό σωφρονιστικό κατάστημα βαθιά στην καρδιά του Ιλινόις στις ΗΠΑ, βρίσκεται ένας διαβόητος Ρώσος έμπορος όπλων ονόματι Βίκτορ Μπουτ, ένας άνθρωπος που η κυβέρνηση Μπάιντεν φημολογείται ότι αντιμετωπίζει ως διαπραγματευτικό χαρτί για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση δύο Αμερικανών κρατουμένων, όπως γράφει η Washington Examiner.

Ο Μπουτ έχει αποκτήσει πολλά προσωνύμια όλα αυτά τα χρόνια, όπως “Merchant of Death” και “Sanctions Buster” – τίτλοι που κέρδισε για την υποτιθέμενη αδίστακτη και έξυπνη διακίνηση όπλων από την Ανατολική Ευρώπη στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Τα κατορθώματά του στη μαύρη αγορά ενέπνευσαν την ταινία του Νίκολας Κέιτζ, “Lord of War” και τελικά τον οδήγησαν στη σύλληψή του το 2008 με την κατηγορία ότι συνωμοτούσε για να σκοτώσει Αμερικανούς.

“Το μόνο που απομένει είναι η κυβέρνηση των ΗΠΑ να έχει το θάρρος να παραδεχτεί το προφανές – να πάρουμε ό,τι μπορούμε για τον Βίκτορ Μπουτ”, δήλωσε ο δικηγόρος του Μπουτ, Στιβ Ζισού, σύμφωνα με την Washington Post. “Η εναλλακτική θα πρέπει να είναι προφανής – κανένας Αμερικανός δεν θα ανταλλάσσεται αν δεν σταλεί μαζί τους ο Βίκτορ Μπουτ”.

Το Κρεμλίνο ζητούσε εδώ και καιρό την απελευθέρωση του Μπουτ από τότε που συνελήφθη για πρώτη φορά από τις αρχές στην Ταϊλάνδη το 2008 μετά από αίτημα των Ηνωμένων Πολιτειών. Και τώρα, υπάρχουν δύο υπήκοοι των ΗΠΑ που κρατούνται στη Ρωσία, ο Paul Whelan και η Brittney Griner, τους οποίους η κυβέρνηση Μπάιντεν ήθελε να αφήσει ελεύθερους.

Ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν είπε στους δημοσιογράφους την Τετάρτη ότι οι ΗΠΑ πρόσφεραν μια “σημαντική πρόταση” για την απελευθέρωσή τους – μια πρόταση που το CNN ανέφερε ότι ήταν η απελευθέρωση του Μπουτ σε ανταλλαγή κρατουμένων, όπως φημολογούνταν εδώ και καιρό.

Ο Μπουτ ξεκίνησε στις Σοβιετικές Ένοπλες Δυνάμεις λίγο πριν την κατάρρευσή τους και κατάφερε να μάθει τουλάχιστον έξι γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των αραβικών, αγγλικών, γαλλικών, πορτογαλικών, περσικών και ρωσικών. Υπηρέτησε ως μεταφραστής και κατείχε τον βαθμό του υπολοχαγού κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο στρατο, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του. Πιστεύεται ότι απολύθηκε από το στρατό ΄περίπου την εποχή που έπεσε η ΕΣΣΔ.

Τότε ξεκίνησε την επιχείρησή του στις αεροπορικές μεταφορές, στις οποίες παρέδιδε ανθρώπους και αγαθά για λογαριασμό ξένων κυβερνήσεων. Αμερικανοί αξιωματούχοι ισχυρίζονται ότι μετέφερε όπλα σε ζώνες συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των αιματηρών “καυτών σημείων” όπως η Σιέρα Λεόνε και το Αφγανιστάν.

Ο Μπουτ κέρδισε την αναγνώριση μεταξύ των πελατών του για την ικανότητά του να μεταφέρει παράνομα όπλα σε κατεστραμμένες από τον πόλεμο περιοχές της Αφρικής κατά παράβαση των εμπάργκο του ΟΗΕ, σύμφωνα με τον Economist. Μια πρώην κυβέρνηση τον περιέγραψε κάποτε ως “Ο Ντόναλντ Τραμπ ή ο Μπιλ Γκέιτς” του λαθρεμπορίου όπλων, σύμφωνα με ένα προφίλ των Los Angeles Times του 2002 για αυτόν.

“Ο Βίκτορ Μπουτ είναι ο νούμερο ένα εχθρός – έμπορος όπλων εδώ και πολλά χρόνια, οπλίζοντας μερικές από τις πιο βίαιες συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο”, δήλωσε το 2012 ο Πριτ Μπαράρ, ο τότε δικηγόρος των ΗΠΑ στο Μανχάταν που άσκησε ποινική δίωξη κατά του Μπουτ (ο Μπαράρα επίσης ενεπλάκη στην υπόθεση του Τουρκο-ιρανού λαθρεμπόρου χρυσού και ταμία του Ερντογάν, Ρεζά Ζαράμπ), σύμφωνα με το CNN.

Ο “Sanctions Buster” (αυτός που σπάει τις κυρώσεις) έχει αρνηθεί αυτούς τους ισχυρισμούς εναντίον του.

“Ο Βίκτορ Μπουτ αναφέρεται ότι είναι ο μεγαλύτερος έμπορος όπλων στον κόσμο για περισσότερα από 10 χρόνια τώρα· ωστόσο, κανένας όλα αυτά τα χρόνια δεν μπόρεσε να παρουσιάσει στοιχεία για να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό ή να ασκήσει κατηγορίες εναντίον του Βίκτορ”, αναφέρει ο ιστότοπός του.

Οι διεθνείς αρχές πάλευαν να συλλάβουν τον Μπουτ για πολλά χρόνια λόγω της συχνής πρακτικής του να επανακαταχωρεί αεροσκάφη και να πλαστογραφεί έγγραφα, σύμφωνα με τον Economist. Οι αξιωματούχοι φέρεται να απέφυγαν μέχρι στιγμής να τον κατηγορήσουν χρησιμοποιώντας μερικές από τις πιο εντυπωσιακές κατηγορίες σχετικά με τις συναλλαγές του στην Αφρική, επειδή το ίχνος που οδηγεί στον Ρώσο έμπορο όπλων είναι ιδιαιτέρως ισχνό.

Τελικά, ένα αίτημα κόκκινης ειδοποίησης από τις ΗΠΑ τον εντόπισε ενώ βρισκόταν στην Ταϊλάνδη. Οι αρχές τον κατηγόρησαν ότι παρείχε “υλική υποστήριξη ή πόρους σε μια καθορισμένη ξένη τρομοκρατική οργάνωση” και σημείωσαν ότι ήταν ύποπτος ότι εξόπλισε τους Ταλιμπάν και την Αλ Κάιντα σε ένα δελτίο τύπου σχετικά με τη σύλληψή του. Ο Μπουτ αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι όπλισε είτε τη μία είτε την άλλη οργάνωση, ανέφερε το CNN.

Μετά τη σύλληψή του, εκδόθηκε στις ΗΠΑ παρά τις διαμαρτυρίες της ρωσικής κυβέρνησης. Στη συνέχεια δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκιση το 2012 για τις κατηγορίες της συνωμοσίας για να σκοτώσει Αμερικανούς, τη διανομή αντιαεροπορικών πυραύλων και την παροχή βοήθειας σε καθορισμένες τρομοκρατικές οργανώσεις. Στη συνέχεια, εφετείο επικύρωσε την καταδίκη του.

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, το Κρεμλίνο θεωρεί τον Μπουτ ως “πραγματικά σημαντικό για τις στρατιωτικές πληροφορίες”, δήλωσε ο Ρώσος δημοσιογράφος Αντρέι Σολντάτοφ, σύμφωνα με την Washington Post. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση Μπάιντεν δέχτηκε πίεση για να εξασφαλίσει την απελευθέρωση των Γουίλαν και Γκρίνερ, αλλά φαινομενικώς δυσκολεύτηκε να σημειώσει πρόοδο καθώς οι σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας κυμαίνονται κοντά στα χαμηλά όλων των εποχών εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Γκρίνερ κρατείται στη Ρωσία για κατηγορίες που σχετίζονται με ναρκωτικά, ενώ ο Γουίλαν καταδικάστηκε για κατηγορίες κατασκοπείας που ο ίδιος αρνείται. Ο Μπλίνκεν είπε ότι είναι έτοιμος να μιλήσει με τον ομόλογό του, τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, “τις επόμενες ημέρες” στο πρώτο τους επισήμως γνωστό τηλεφώνημα μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

capital.gr

Κ. Ζιαζιάς: ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΕΦΥΓΕ Ο ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ……

0
του Κων. Ζιαζιά
ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ……
Νικόλαος Πλαστήρας Ο Μαύρος Καβαλάρης,και Μεγαλος Ελληνας Πατριώτης και Πάμφτωχος Πρωθυπουργός……
«Τόσοι άνθρωποι μένουν σε παράγκες, εγώ θα έχω κρεβάτι;».
“Δεν θέλω δώρα, γιατί τα δώρα … φέρνουν και αντίδωρα!
26 Ιουλίου 1953 φεύγει από την ζωή ο Νικόλαος Πλαστήρας!!!!! Ο Μαύρος Καβαλάρης Ο Πλαστήρας , είτε συμφωνεί κανείς με την πολιτική του είτε οχι , ήταν ικανότατος στρατιωτικός, τίμιος πολιτικός(είχε διατελέσει πρωθυπουργός) και υπόδειγμα ανθρώπου που αγαπήθηκε ,όσο λίγοι, από το στράτευμα αλλά και από όλους τους πατριωτικά σκεπτόμενους Έλληνες. Μια λιτή περιγραφή για αυτον θα μπορούσε να ήταν μια φράση που έλεγε συχνά: ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.!!!!!
Ο γιατρός, που υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα.
ΟΤΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΤΟΞΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ , ΜΕ ΑΚΑΠΝΟΥΣ , ΑΔΟΥΛΕΥΤΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΧΡΗΜΑΤΟΥΣ ΔΗΘΕΝ ΗΓΕΤΕΣ , ΤΟΤΕ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΛΥΠΗ, ΘΥΜΟ, ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ ……..ΚΑΙ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΥΤΟΦΩΤΗ , ΠΟΥ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΠΡΟΚΟΠΗ , ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ …….
*Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΣ

Ευρωπαϊκή γεωργία: Θύμα της κλιματικής αλλαγής – To ιταλικό παράδειγμα

0

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*

Η Κομισιόν εξέδωσε έκθεση σύμφωνα με την οποία το 46% των εδαφών της ΕΕ κινδυνεύει από σοβαρή και παρατεταμένη ξηρασία τους επόμενους μήνες, που, σε συνδυασμό με τις (ήδη επαληθευόμενες) προβλέψεις για χωρίς προηγούμενο καύσωνες, ενδέχεται να απειλήσει την προσπάθεια αύξησης της παραγωγής τροφίμων, ώστε να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα διατροφικής επάρκειας, λόγω του ουκρανικού και των κυρώσεων και αντικυρώσεων.

Οι περιοχές που αναμένεται να πληγούν περισσότερο από την ξηρασία είναι, σύμφωνα πάντα με την Κομισιόν, η Γαλλία, η Ρουμανία, η Ουγγαρία και αρκετές μεσογειακές περιοχές, περιλαμβανομένης της Ιταλίας, της Ισπανίας και της νότιας Ελλάδας.

Η ασυνήθιστη ξηρασία, που οφείλεται, κατά τους επιστήμονες, στην κλιματική αλλαγή εκδηλώθηκε ήδη στις αρχές της χρονιάς και βαίνει εντεινόμενη. Ο Ισπανός υπουργός Γεωργίας Luis Planas δήλωσε προ ημερών ότι η χώρα του προέβλεπε να έχει μια παραγωγή σιτηρών 20 εκατομμύρια τόνων, τα ακραία καιρικά φαινόμενα όμως θα την περιορίσουν στα 18 με 19 εκατομμύρια τόνους.

Και αυτό παρόλο που η Ισπανία, όπως και πολλές άλλες χώρες της ΕΕ, απέσπασε μια σειρά εξαιρέσεων από την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) προκειμένου να μεγιστοποιήσει την παραγωγή της ώστε να καλύψει το κενό που προκάλεσε το ουκρανικό. Ο υπουργός ζήτησε να αυξηθεί περαιτέρω η ελαστικότητα στην εφαρμογή των κανόνων της ΚΑΠ, με δεδομένη την κλιματική επιβάρυνση. Την Ισπανία υποστηρίζει στη διεκδίκηση και η Ουγγαρία, όπου, μετά από μία απουσία βροχών επί πολλούς μήνες, η υγρασία του εδάφους σε ορισμένες περιοχές είναι σχεδόν μηδέν.

Ιταλία: η χειρότερη ξηρασία σε 70 χρόνια

H Βόρεια Ιταλία στο μεταξύ αντιμετωπίζει τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 70 ετών, με μεγάλη μείωση χιονοπτώσεων και βροχών φέτος, αποξήρανση λιμνών και ποταμών και σοβαρές συνέπειες στον αγροτικό και τον ενεργειακό τομέα.

Από τον καύσωνα του 2003 και μετά, η Ιταλία έχει γνωρίσει τις έξι πιο ξηρές χρονιές της ιστορίας της, αυτή όμως η χρονιά είναι η χειρότερη που έχει σημειωθεί έως τώρα, και από την άποψη της έντασης των φαινομένων και γιατί η περίοδος ξηρασίας ξεκίνησε πολύ πριν το σύνηθες.

Ξεραίνονται ο Πάδος και η λίμνη του Κόμο

Ήδη το χειμώνα οι χιονοπτώσεις μειώθηκαν κατά 70% και οι βροχοπτώσεις από τον Δεκέμβριο κατά 50%. Ο μεγαλύτερος ποταμός της Ιταλίας, ο Πάδος, που πηγάζει από τις Άλπεις και χύνεται στην Αδριατική βλέπει τα νερά του να μειώνονται προοδευτικά και να εμφανίζονται στην κοίτη του όλο και πιο εκτεταμένες αμμώδεις εκτάσεις. Η ροή του ποταμού μειώθηκε έως και 80% με αποτέλεσμα το αλμυρό νερό από την Αδριατική να φτάνει 30 χιλιόμετρα πάνω από τις εκβολές του, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο τον ανεφοδιασμό σε πόσιμο νερό και τη γεωργία.

Στα βόρεια του Πάδου, οι μεγάλες λίμνες Ματζόρε και Κόμο, που υδροδοτούν με τη σειρά τους ένα σύστημα ποταμών, έχουν μπει σε διαδικασία αποξήρανσης.

Το αποτέλεσμα όλων αυτών; Η διαθεσιμότητα του νερού δεν επιτρέπει την ικανοποίηση όλων των αναγκών σε επίπεδο περιβάλλοντος, γεωργίας και βιομηχανίας, σύμφωνα με τον Massimiliano Pasqui, ερευνητή στο παρατηρητήριο ξηρασίας του Ιταλικού Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών (CNR). Σχεδόν το 50% της παραγωγής καλαμποκιού της περιοχής χάθηκε.

Παρόλο που δεν έχει τεθεί σε κίνδυνο η πρόσβαση σε πόσιμο νερό, εκατοντάδες χωριά των περιοχών που πλήττονται από την ξηρασία αποφάσισαν να περιορίσουν τη χρήση νερού. Στο Μιλάνο απαγορεύτηκε να γεμίζουν οι πισίνες ή να καθαρίζονται με ριπές νερού τα αυτοκίνητα. Δύο κοινότητες του Πεδεμοντίου κλείνουν την παροχή το βράδυ και εκεί που οι εγκαταστάσεις είναι παλιές και υπάρχουν απώλειες το νερό μεταφέρεται με υδροφόρες.

Όλη η αγροτική παραγωγή της λεκάνης του Πάδου, που παράγει σχεδόν το 40% των ιταλικών τροφίμων, μαζί και τη θρυλική παρμεζάνα, κινδυνεύει. Στη Λομβαρδία η παραγωγή μειώθηκε ήδη κατά 30% με 40% σε ορισμένες περιοχές και οι ζημιές για την ιταλική γεωργία υπολογίζονται ήδη σε περισσότερο από 500 εκατομμύρια ευρώ και αναμένεται να ξεπεράσουν το δισεκατομμύριο έως τα τέλη της χρονιάς.

Αλλά δεν είναι μόνο η γεωργία, είναι και η ενέργεια. Οι περισσότεροι υδροηλεκτρικοί σταθμοί λειτουργούν στο ρελαντί ή και σταμάτησαν, όπως στο νησί Σεραφίνι, 70 χλμ. νοτιοανατολικά του Μιλάνου. Έως το τέλος της χρονιάς αναμένεται μια πτώση ηλεκτροπαραγωγής κατά 55-60% για τους μεγάλους και 70-75% για τους μικρούς υδροηλεκτρικούς σταθμούς, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ιταλικής Assoidroelettrica. Η πτώση της παραγωγής των υδροηλεκτρικών σταθμών θα οδηγήσει σε αναπλήρωση της ενέργειας με καύση φυσικού αερίου με σοβαρές οικολογικές και οικονομικές συνέπειες. Η χρήση φυσικού αερίου προκαλεί εκπομπή αερίων θερμοκηπίου που προκαλούν την κλιματική αλλαγή, ενώ είναι και πολύ πιο ακριβό. Η κλιματική αλλαγή προκαλεί εδώ συνέπειες που την ανατροφοδοτούν, κάτι που συμβαίνει συχνά.

Τι μπορεί να γίνει

Τι μπορεί να γίνει όσο δεν επιβραδύνεται η κλιματική αλλαγή, που θα προκαλεί όλο και συχνότερα και εντονότερα τέτοια επεισόδια;

Οι προτάσεις που έχουν διατυπωθεί περιλαμβάνουν τη μείωση κατά 20% της άντλησης του διαθέσιμου νερού, την κατασκευή νέων φραγμάτων στο Πεδεμόντιο, για να συλλεχτεί περισσότερο από το βρόχινο νερό και η προσαρμογή της γεωργίας που, τώρα, είναι επικεντρωμένη στο ρύζι και το καλαμπόκι, δύο καλλιέργειες πολύ απαιτητικές σε νερό. Χρειάζεται επίσης μια πολιτιστική αλλαγή, να μάθουν οι άνθρωποι και οι επιχειρήσεις να εξοικονομούν νερό.

Να προσθέσουμε ότι, εδώ και μερικές εβδομάδες, τα ανησυχητικά σημάδια ξηρασίας δεν περιορίζονται στον βορρά αλλά επεκτείνονται και στο κέντρο της Ιταλίας.

(*) Ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος είναι δημοσιογράφος

Το «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν» έρχεται… Θα κάνουμε ότι δεν το βλέπουμε;

0

 Ανήμερα της τραγικής επετείου συμπλήρωσης 48 ετών από την εισβολή στην Κύπρο, ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας, Φουάτ Οκτάι, ανακοίνωσε από τα Κατεχόμενα ότι το νέο τουρκικό γεωτρύπανο «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν» θα πιάσει δουλειά τον Αύγουστο στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι ανακοινώσεις Οκτάι έδωσαν τότε την εντύπωση ότι το γεωτρύπανο θα κατευθυνθεί προς την κυπριακή ΑΟΖ, το «ασφαλές» πεδίο προκλήσεων της Άγκυρας. Ο Οκτάι διεμήνυσε επίσης ότι:

«Τα μη επανδρωμένα υποβρύχιά μας θα ενισχύσουν την κυριαρχία μας στη γαλάζια πατρίδα, θα αλλάξουν τις ισορροπίες στις θάλασσες και θα διαταράξουν τα παιχνίδια».
Στο λιμάνι της Μερσίνης όπου ελλιμενίζει το «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν», βρέθηκε και ο Τουρκοκύπριος κατοχικός ηγέτης Ερσίν Τατάρ και δήλωσε:
«Το πλοίο Αμπντούλ Χαμίτ Χαν είναι πολύ μεγάλο. Μόλις πήγα μέσα και το είδα και είμαι πολύ υπερήφανος γι’ αυτό. Είναι πολύ σημαντικό για τις γεωτρήσεις στην θαλάσσια περιοχή της Τουρκίας… Οι γεωτρήσεις ίσως γίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο ίσως να κάνει και κάποιους κύκλους στην Κύπρο».
Ο δε τούρκος πρόεδρος Ρ.Τ.Ερντογάν έστειλε επίσης μήνυμα από τις 13 Ιουνίου προς πάσα κατεύθυνση υπογραμμίζοντας  ότι η χώρα του γίνεται ακόμη πιο ισχυρή με αυτό το πλοίο:
«Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τις έρευνες και γεωτρήσεις, που προηγουμένως πραγματοποιούσαμε μισθώνοντας γεωτρύπανα, με δικά μας μέσα», και πρόσθεσε ότι η Τουρκία θα κάνει αισθητή την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο όπου «υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων σε κάθε τομέα».
Αντιπαραβολή του γνωστού χάρτη Μπάιντεν και των παράνομων τουρκικών Navtex ερευνών του Oruc Reis. Η Ελληνοαιγυπτιακή τμηματική οριοθέτηση ΑΟΖ ορίζεται από τα σημεία (A,B,C,D,E). Πηγή: slpress.gr
Πολλά είναι τα σενάρια για το πού θα κινηθεί το «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν» και εάν τελικά η Άγκυρα επιλέξει να αναβαθμίσει το επίπεδο της πρόκλησης στέλνοντάς το και στις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες. Η δική μας εκτίμηση είναι ότι αφού κάνει «σουρωτήρι» την κυπριακή ΑΟΖ εν συνεχεία -και ίσως για μικρότερο χρονικό διάστημα- κατευθυνθεί και σε περιοχές του τουρκολιβυκού μνημονίου, είτε εντός των περιοχών όπου το Ορούτς Ρέις προέβη σε έρευνες, είτε εκτός αυτών. Το ενδεχόμενο να επιλέξει να κινηθεί πολύ κοντά στην περιοχή όπου ενώνονται οι θαλάσσιες ζώνες Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου (περιοχή Οικοπέδου-4 κυπριακής ΑΟΖ) δεν είναι επίσης απίθανο.
Σε κάθε περίπτωση οι ίδιες οι τουρκικές προκλήσεις αποδεικνύουν ότι η Κύπρος «ΔΕΝ κείται μακράν». Η Ελλάδα έχει πολύ συγκεκριμένες υποχρεώσεις έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) που δεν αναιρούνται από τις χιμαιρικές πολιτικές επιλογές του παρελθόντος, οι οποίες ήθελαν να αποκόψουν τον ομφάλιο λώρο του κυπριακού Ελληνισμού από τον Εθνικό Κορμό. Η γεωπολιτική και γεωστρατηγική αυτοχειρία μπορεί να θεωρείται αποδεκτή από τις ελλαδικές και τις ελληνοκυπριακές πολιτικές ελίτ για τους δικούς τους αντεθνικούς λόγους, αλλά δεν είναι σύμφωνη με το αίσθημα του λαού. Αυτό το αίσθημα που κοχλάζει όποτε οι «κουρσάροι του Αιγαίου και της Αν. Μεσογείου» διακορεύουν τα κυπριακά αλλά και τα ελλαδικά κυριαρχικά δικαιώματα (ή/και κυριαρχία) με τα ερευνητικά, τα γεωτρύπανα αλλά και τα εναέρια μέσα τους.
Η τραγική διαπίστωση είναι ότι εφόσον δεν αποτρέψαμε το Ορούτς Ρέις -συνοδεία αρμάδας πολεμικών πλοίων- να ταπεινώνει και να προσβάλει την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας επί 4 μήνες, θεωρούμε ότι είναι σχεδόν απίθανο να το κάνουμε για την ΚΔ… Εκ προοιμίου λοιπόν νοιώθουμε την ανάγκη να ζητήσουμε ΣΥΓΝΩΜΗ από τους ελληνοκύπριους για την διαφαινόμενη στάση των ελληνικών πολιτικών ηγεσιών.
Υπενθυμίζεται ότι το υπουργείο Ενέργειας της Τουρκίας ανακοίνωσε μετά την αποχώρηση του Ορούτς Ρέις το 2020 ότι: «το πλοίο μας, το οποίο συνέλεξε 10.995 χλμ 2D σεισμικών δεδομένων, επέστρεψε στο λιμάνι της Αττάλειας». Με άλλα λόγια, η αποστολή του είχε επιτευχθεί, ενώ ο Κ. Μητσοτάκης είχε τότε δηλώσει ότι, «έχουμε περάσει πολλούς δύσκολους μήνες με την Τουρκία. Δεν φτάσαμε κοντά σε πόλεμο, αλλά υπήρχαν στιγμές μεγάλης έντασης που έπρεπε να είμαστε πολύ προσεκτικοί και αποφασιστικοί στους χειρισμούς μας». Δηλαδή η κατάφορη παραβίαση των εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων με διεξαγωγή παράνομων ερευνών στις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες, ακόμη και εντός των 12 νμ αιγιαλίτιδας ζώνης -που αποτελεί κυριαρχία-, δεν συνιστούσαν ισχυρό αίτιο για τις πολιτικές ηγεσίες να διανοηθούν να κλιμακώσουν.
H Navtex 1460/20 για το Oruc Reis έφτασε εντός των ορίων της αιγιαλίτιδας ζώνης της νήσου Ρω στα 5.8νμ. Τα 12νμ τα είχαμε προ πολλού ξεχάσει ενώ η πολιτική ηγεσία επέτρεψε ακόμη και την αμφισβήτηση των 6νμ να μείνει αναπάντητη. Πηγή: iEpikaira
Άλλωστε εξ αρχής έδεσαν τα χέρια των ενόπλων δυνάμεων και διέταξαν να παραμείνουν παρατηρητές στην δημιουργία τετελεσμένων και υπό αυτήν την έννοια όντως «δεν φτάσαμε κοντά σε πόλεμο», αφού επετράπη στους γείτονες να επιτύχουν τον στόχο τους «γκριζάροντας» και την εν λόγω περιοχή με μοναδική παράπλευρη απώλεια την «επακούμβηση» του Κεμάλ Ρέις η οποία οφείλεται στην ανδρεία και την ναυτοσύνη του Έλληνα Αντιπλοίαρχου (ΠΝ) Ιωάννη Σαλιάρη -κυβερνήτη της φρεγάτας «Λήμνος» ο οποίος κινδύνεψε να αποταχθεί-, και όχι σε πολιτική απόφαση.
Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται περί «επακούμβησης» αλλά περί ναυμαχίας της φρεγάτας «Λήμνος» με την Kemal Reis. Πηγή: iEpikaira
Το ερώτημα είναι αν/όταν το «Αμπντούλ Χαμίτ Χαν» -ή οποιοδήποτε άλλο πλοίο- παραβιάσει τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες, θα το «παρασύρει» και αυτό ο «άνεμος»; Θα υπάρξει ελληνική αντίδραση, ή θα γίνουμε δέκτες της γνωστής παραφιλολογίας -όμοια με το Ορούτς Ρέις- για το αν και κατά πόσο το γεωτρύπανο αγγίζει τον βυθό της θάλασσας -και άρα παραβιάζει την ελληνική υφαλοκρηπίδα– ή όχι; Θα περιμένουμε τον «διεθνή παράγοντα» να έρθει ως από μηχανής θεός για να λύσει τα δικά μας προβλήματα εμμένοντας σε αναιμικά και ανερμάτιστα «διπλωματικά διαβήματα»; Θα έχουμε κυβέρνηση ή θα καταλήξουμε έρμαιο των αρπακτικών διαθέσεων της Τουρκίας εν μέσω ακυβερνησίας –με ή χωρίς υπηρεσιακή κυβέρνηση– μετά από πρόωρες εκλογές, γιατί έτσι το θέλουν οι υπολογισμοί των μικροκομματικών συμφερόντων;
Καλώς ή κακώς η παρούσα κυβέρνηση καλείται να επωμιστεί το βάρος των επιλογών που θα καθορίσουν το μέλλον του Ελληνισμού εν συνόλω. Θα φανεί πολύ σύντομα εάν έχει το σθένος να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ή εάν υπονομεύσει τελικά την ακαιρεότητα της χώρας επιτρέποντας στους γείτονες να κάνουν πράξη όλα όσα με θράσος διατυμπανίζουν.

Αθανάσιος Έλλις-Η Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων

1

Η άλλοτε ισχυρή παρουσία της εβραϊκής κοινότητας στη Θεσσαλονίκη και η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική της συμβολή ανά τους αιώνες, αποτελεί μέρος του πολυπολιτισμικού αποτυπώματος της συμπρωτεύουσας.

Υπό αυτό το πρίσμα, η Ελλάδα γενικότερα και η Θεσσαλονίκη ειδικότερα έχουν κάθε λόγο να αναδείξουν αυτό το ξεχωριστό –και στην πορεία επώδυνο– κομμάτι της ιστορίας της πόλης. Ο καταλυτικός ρόλος των Σεφαραδιτών Εβραίων έδωσε στη Θεσσαλονίκη τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της, την κατέστησε σημαντικό εμπορικό κέντρο της Μεσογείου, και δημιούργησε μια σπάνια και ιδιαίτερη κληρονομιά.

Τα σχέδια για τη δημιουργία χώρου πάρκινγκ στην ιστορική πλατεία Ελευθερίας, τόπο μαρτυρίου των Εβραίων το 1942, δεν προστατεύουν αυτή την κληρονομιά, την προσβάλλουν. Η ισχύς του συμβολισμού αυτής της πλατείας, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της πόλης και της Ελλάδας, επιβάλλει την προστασία και τη σωστή ανάδειξη του χώρου. Η πλατεία πρέπει να γίνει χώρος μνήμης, αναδεικνύοντας έτσι τη διαχρονική πολυπολιτισμική πλευρά της Θεσσαλονίκης.

Το ότι μια προσεκτικά σχεδιασμένη πλατεία μνήμης, καθώς και ένα επιβλητικό Μουσείο του Ολοκαυτώματος, είναι αναγκαιότητα, θα έπρεπε να είναι προφανές σε κάθε καλόπιστο, ευαίσθητο Ελληνα, ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων ή θρησκευτικής πίστης. Δεν θα ήταν μόνο φόρος τιμής στα θύματα, αλλά και ένα τεράστιο δίδαγμα για τα παιδιά μας. Αυτό θα έπρεπε να είναι αυτονόητο για τους αρμοδίους, από την κεντρική εξουσία στην Αθήνα μέχρι τη δημοτική αρχή στη Θεσσαλονίκη. Οταν μετριέσαι με την Ιστορία δεν έχεις δικαίωμα σε μικρότητες. Μπορεί η συγκινητική ομιλία του τότε δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη, κατά την Ημέρα Μνήμης των Εβραίων Μαρτύρων, το 2018, να συγκλόνισε και να ήρθε ως η –έστω και καθυστερημένη– οφειλή τιμής στην εβραϊκή κοινότητα που εξοντώθηκε από τον Χίτλερ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο νυν δήμαρχος δεν μπορεί να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο. Εδώ δεν χωρούν ούτε προσωπικές έριδες ούτε μικροκομματικές προσεγγίσεις.

Η Θεσσαλονίκη, όπως και κάθε μεγαλούπολη, έχει προφανώς μεγάλο κυκλοφοριακό πρόβλημα. Αλλά δεν είναι δυνατόν να πιστέψουμε πως δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, άλλοι χώροι για την κατασκευή πάρκινγκ, εκτός από το συγκεκριμένο σημείο.

Η εβραϊκή κοινότητα άφησε το στίγμα της στην ιστορία της Θεσσαλονίκης, κοινωνικά, οικονομικά, θρησκευτικά, ακόμη και αρχιτεκτονικά, και αυτό αξίζει να προβάλλεται. Ο σεβασμός στον συμβολισμό της πλατείας Ελευθερίας αποτελεί πρωτίστως ιστορική υποχρέωση. Δευτερευόντως, τυχαίνει να έχει και σημαντική οικονομική, τουριστική και, κυρίως, γεωπολιτική διάσταση. Οποιος δεν το αντιλαμβάνεται είτε εθελοτυφλεί είτε κινείται στα όρια της ανοησίας.

Η Ιστορία δεν θα συγχωρήσει όσους με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους στέρησαν από τους αθώους που σφαγιάστηκαν από τους ναζί τον σεβασμό που τους αξίζει.

Ως Ελληνες –χριστιανοί, μουσουλμάνοι, Εβραίοι– έχουμε υποχρέωση να προστατεύσουμε και να αναδείξουμε τη μοναδικότητα της «Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων».

https://www.kathimerini.gr/opinion/561974689/i-ieroysalim-ton-valkanion/

«Πόρτα» της Μόσχας στον Άντονι Μπλίνκεν: Γιατί ο Ν.Πεσκόφ «άδειασε» τον Αμερικανό ΥΠΕΞ για την συνάντηση με Σ.Λαβρόφ

0

«Στριμωγμένος» ο Τ.Μπάιντεν ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών

Ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Άντονι Μπλίνκεν δήλωσε χτες ότι πρόκειται να συνομιλήσει με τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ.

Αυτή θα ήταν η πρώτη επίσημη διπλωματική επαφή ΗΠΑ – Ρωσίας από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία σε ανώτερο επίπεδο.

Ο Μπλίνκεν ισχυρίστηκε ότι η επαφή αυτή θα γίνει προκειμένου να υπάρξει ανταλλαγή κρατουμένων μεταξύ των δύο χωρών, αλλά και συμφωνία αναφορικά με τις εξαγωγές σιτηρών.

Συμπεριλαμβανομένων των συλλήψεων της σταρ του WNBA, Brittney Griner και του πρώην πεζοναύτη Πολ Γουίλαν στη Ρωσία που έχουν απασχολήσει ιδιαίτερα την αμερικανική κοινή γνώμη.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου όμως, Ντμίτρι Πεσκόφ. αρνήθηκε να επιβεβαιώσει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό κάτι που σημαίνει πως ή ο Μπλίνκεν έλεγε ψέματα ή έλεγε την αλήθεια αλλά η Ρωσία δεν έχει καμία διάθεση να προχωρήσει σε μία τέτοια συνάντηση.

Πιο πιθανή είναι η δεύτερη εκδοχή, καθώς η πρώτη θα εξέθετε τον Α.Μπλίνκεν και μάλιστα χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος.

Έχει σημασία όμως και το timing που επέλεξε η Ρωσία για να αρνηθεί στους Αμερικανούς την συνάντηση αυτή.

Είχε προηγηθεί το ταξίδια του Αμερικανού προέδρου στην Μέση Ανατολή, όπου δεν κατάφερε να πείσει τους Άραβες να αυξήσουν την παραγωγή πετρελαίου.

Αυτό από μόνο του είναι ένα δείγμα πως οι Σαουδάραβες του Μπιν Σαλμάν δεν υπολογίζουν και δεν θέλουν να έχουν σχέση με το καθεστώς των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ.

Άλλωστε ο Μπιν Σαλμάν δεν ξεχνάει τις δεσμεύσεις του Τζο Μπάιντεν για πτώση όλων των ολοκληρωτικών καθεστώτων του πλανήτη και επικράτηση της δυτικού τύπου Δημοκρατίας.

Στα ολοκληρωτικά καθεστώτα φυσικά εντάσσεται και η μοναρχία του Ριάντ.

Η υποδοχή μάλιστα που επιφύλαξαν στον Τ.Μπάιντεν στην Σαουδική Αραβία ήταν άκρως προσβλητική.

Έτσι, οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να ανοίξουν για άλλη μια φορά τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου και να ρίξουν στην αγορά 20 εκατομμύρια βαρέλια προκειμένου να συγκρατήσουν τις τιμές.

Το ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τα στρατηγικά τους αποθέματα στην ουσία είναι παραδοχή ήττας απλά προσπαθούν ακόμα να την κρύψουν πίσω από τα «ψιλά γράμματα»

Θα πει κάποιος τελικά γιατί ο Μπάιντεν ήθελε να υπάρξει διπλωματική επαφή μεταξύ των ΥΠΕΞ των δύο υπερδυνάμεων.

Έρχονται οι ενδιάμεσες εκλογές όπου αναμένεται να υποστεί μία πολύ μεγάλη ήττα. Είναι λογικό λίγο πριν από αυτές να ήθελε να παρουσιάσει μία επιτυχία διπλωματικού τύπου.

Η Μόσχα δεν πρόκειται να του προσφέρει αυτή την «ανάσα».

Όπως ήδη έχουμε πει οι πραγματικοί στόχοι της Ρωσίας είναι η ανατροπή του Ουκρανού προέδρου Βολοντίμρι Ζελένσκι, η πτώση των φιλοαμερικανικών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων των χωρών της ΕΕ και η μείωση της ισχύος του καθεστώτος Μπάιντεν (βασικά αυτών που κρύβονται πίσω από τον Αμερικανό πρόεδρο) στις ΗΠΑ.

Θέλουν να μειωθεί κατά πολύ η ισχύς του Τ.Μπάιντεν μετά τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ που θα γίνουν στις 8 Νοεμβρίου του 2022.

Οι Δημοκρατικοί ελέγχουν το Κογκρέσο με 222 Αντιπροσώπους έναντι 213 των Ρεπουμπλικάνων.

Μία διαφορά μικρή που αναμένεται να μετατραπεί σε διαφορά υπέρ των Ρεπουμπλικάνων μετά τις εκλογές.

Δεν υπάρχει γωνία στις ΗΠΑ που να μην εκστομίζουν «κοσμητικά επίθετα» για τους Δημοκρατικούς και τον Τ.Μπάιντεν αυτή την στιγμή.

Ένας από τους λόγους για τον οποίο οι Ρώσοι δεν επιδιώκουν γρήγορο τέλος στον πόλεμο της Ουκρανίας είναι γιατί τους συμφέρει ο πόλεμος φθοράς με την Δύση καθώς είναι αυτή που κατέχουν ενέργεια, τρόφιμα και πρώτες ύλες.

Όταν λοιπόν στην ζωή επικρατεί η πραγματικότητα, δηλαδή τι πραγματικά κατέχει κάποιος, τότε παύει να ισχύει η δύναμη των χρηματιστηρίων και κερδίζει αυτός που διαθέτει σε αφθονία κάθε λογής πόρους.

Οι Ρώσοι λοιπόν έχουν άφθονο χρόνο για να ξοδέψουν, αντίθετα οι Αμερικανοί και ιδιαίτερα η κυβέρνηση Μπάιντεν, δεν έχουν χρόνο.

https://www.pronews.gr/kosmos/porta-tis-mosxas-ston-antoni-mplinken-giati-o-n-peskof-adeiase-ton-amerikano-ypeks/

Υπουργός Κ.Πιερρακάκης: Δηλώνει θαυμαστής του Γιούβαλ Χαράρι που λέει ότι «ο Χριστός είναι ένα ψέμα»!

3

Έχει το χαρτοφυλάκιο της Ψηφιακής Διακυβέρνησης και θαυμάζει την προοπτική τοποθέτησης μικροτσίπ στον πληθυσμό

Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυριάκος Πιερακάκης από το βήμα της Βουλής εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον περιβόητο Γιούβαλ Χαράρι, εκ των στενότερων συνεργατών του Κλάους Σβάαμπ, του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω από την «Μεγάλη Επανεκκίνηση» (The Great Reset).

Ο Γιούβαλ Χαράρι είναι ο άνθρωπος ο οποίος είπε πως «Ο Χριστός είναι ένα ψέμα» (χαρακτήρισε μάλιστα όλη την Ιστορία Του ως «fake news»).

Yπενθυμίζεται ότι με ευρεία πλειοψηφία επί του συνόλου, επί της αρχής και επί των περισσότερων άρθρων, υπερψηφίστηκε, το μεσημέρι της Δευτέρας, το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης «Αναδυόμενες τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών, ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις».

«Επιτρέψτε μου μία προσωπική αναφορά. Το περασμένο Σεπτέμβριο είχα την ευκαιρία να βρεθώ σε ένα πάνελ στο Athens Democracy Forum, με τον Γιούβαλ Χαράρι, τον Ισραηλινό φιλόσοφο και ιστορικό.

Ήταν πριν από τις εκλογές στη Γερμανία και θυμάμαι χαρακτηριστικά, τον Χαράρι να αναφέρει στο πάνελ «αυτό που εμένα με ενδιαφέρει να δω», είπε «είναι το τι λένε τα γερμανικά πολιτικά κόμματα για την Τεχνητή Νοημοσύνη και όχι για τις κλασικές πολιτικές, τα κλασικά πεδία πολιτικής συζήτησης».

Ο Γιούβαλ Χαράρι πρόσφατα είχε προκαλέσει σοκ καθώς συνομιλώντας με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στον οποίο εξηγούσε πως θα γίνει το χακάρισμα των ανθρώπων και δεν θα χρειάζεται πλέον να αντιμετωπίζουν οι κυβερνήσεις την ελεύθερη θέληση των ατόμων!

«Το κλειδί είναι η δυνατότητα να χακάρουμε τους ανθρώπους, αυτό δεν υπήρχε στην ιστορία, υπάρχει πολύ μεγάλη συζήτηση για να χακάρουμε λογαριασμούς και υπολογιστές αλλά η μεγάλη επανάσταση είναι η αναδυόμενη ικανότητα να χακάρουμε ανθρώπους να έχουμε αρκετά δεδομένα για τους ανθρώπους και να τους ελέγξουμε και να τους καταλάβουμε τους ανθρώπους καλύτερα απ’ ότι αυτοί τον ίδιο τον εαυτό τους. 

Και όταν καταφέρουμε να τα ελέγξουμε όλα αυτά μπορείς να τους ελέγξεις απολύτως και αυτό είναι κάτι που η δημοκρατία και καμία άλλη κοινωνία ποτέ δεν είχε να αντιμετωπίσει γιατί ήταν αδύνατο σε όλη την ιστορία», λέει αρχικά ο Χαράρι και προσθέτει:

 «Αυτό υποβιβάζει τις παραδοσιακές μας ιδέες για την δημοκρατία και την ανοιχτή κοινωνία γιατί δημοκρατία σημαίνει ανοιχτή επιλογή για κάθε άτομο και εμείς ξέρουμε ότι κανένας δεν μπορεί να καθοδηγήσει μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο. 

Είναι όπως η οικονομία που λέμε “ο πελάτης έχει πάντα δίκιο”, αυτό λένε οι κυβερνήσεις ότι ο “πολίτης έχει πάντα δίκιο”, τώρα που όμως οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις έχουν τη δυνατότητα να χακάρουν τους ανθρώπους δεν θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ελεύθερη βούληση». 

Ο Γιούβαλ Χαράρι πρόσφατα επίσης δήλωσε πως έρχεται το τέλος της ιδιωτικότητας!

«Αυτή η συζήτηση για το απόρρητο εναντίον της ασφάλειας! Είναι η ιστορία όλου του πολιτισμού μπορούμε να πούμε.
Αλλά υπάρχει κάτι νέο τώρα, για πρώτη φορά στην ιστορία, είναι δυνατό να εξαλειφθεί εντελώς η ιδιωτικότητα!
 
 Δεν ήταν ποτέ δυνατό πριν και είναι δυνατόν τώρα! Κάτι θεμελιώδες έχει αλλάξει!

Όταν οι δικτάτορες πάντα ονειρεύονταν να εξαλείψουν εντελώς το απόρρητο, παρακολουθώντας τους πάντες συνέχεια και γνωρίζοντας όλα όσα κάνεις και όχι μόνο ό,τι κάνεις, αλλά ακόμα και ό,τι σκέφτεσαι και ό,τι αισθάνεσα!

Είτε ήταν τύραννος στην αρχαία Ελλάδα, είτε ήταν ο Στάλιν, πάντα το ονειρεύονταν, αλλά ποτέ δεν μπορούσαν να το κάνουν γιατί ήταν τεχνικά αδύνατο! Τώρα είναι δυνατό».

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/k-pierakakis-einai-thaymastis-tou-giouval-xarari-pou-dilonei-oti-o-xristos-einai-ena-psema/

Β.Ζελένσκι: «Είμαστε οι νόμιμοι κληρονόμοι της Ρωσίας του Κιέβου»! – Μ.Ζαχάροβα: «Άρα πρίγκιπα Βολόντιμιρ είστε Ρώσοι»

1

«Μπράβο που το κατάλαβες» – «Πληρωμένη» απάντηση από την εκπρόσωπο του ρωσικού ΥΠΕΞ

Σε μία παραχάραξη της Ιστορίας προχώρησε σήμερα ο Ουκρανός πρόεδος Β.Ζελένσκι αποκαλώντας την Ουκρανία «νόμιμο κληρονόμο της Ρωσίας του Κιέβου» κατά τη διάρκεια μαγνητοσκοπημένου μηνύματος με αφορμή την Ημέρα του Ουκρανικού Κράτους.

Άμεση ήταν η απάντηση της εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρίας Ζαχάροβα: “Πρίγκιπα Βολοντίμιρ, τότε μην θίγεσαι που το τμήμα της Ουκρανίας θα ονομάζεται Ρωσία. Το είπες μόνος σου. Μπράβο”.

«Δεν είμαστε αποικία, ούτε αυτόνομη περιοχή, ούτε επαρχία, αλλά μια αδιαίρετη και ανεξάρτητη χώρα, η οποία είναι τουλάχιστον 1500 ετών, αφότου ο Kyi, ο Shchek, ο Khoriv και ο Lybid ίδρυσαν την πρωτεύουσα της Ουκρανίας.

Αυτή είναι η μόνη νόμιμη κληρονόμος της Ρωσίας του Κιέβου, των επιτευγμάτων των ηγεμόνων μας», είπε ο Ζελένσκι με αφορμή την ημέρα που ο ίδιος καθιέρωσε πέρυσι.

Πρόκειται για κολοσσιαίων διαστάσεων παραχάραξη της Ιστορίας και προφανώς γίνεται με δυτικές εντολές καθώς στην Δύση έχουν σοβαρό πρόβλημα να πείσουν τις κοινωνίες ότι Ουκρανοί και Ρώσοι είναι ξεχωριστοί ιστορικά λαοί.

Η διεκδίκηση της Ιστορίας των Ρως από τους Ουκρανούς είναι μεγάλο ατόπημα αλλά προφανώς στην Δύση θεωρούν ότι οι κοινωνίες τους είναι ιστορικά αμαθείς και θα μπορέσουν να περάσουν αυτό το αφήγημα.

Η Ρωσία του Κιέβου ήταν η αρχή του ρωσικού έθνους. Ήταν δηλαδή η κοιτίδα των Σλάβων που κατέβηκαν νότια από τη Σκανδιναβία και εγκαταστάθηκαν στις στέπες της σημερινής Ουκρανίας.

Θυμίζουμε ότι οι πρόγονοι των Ρως ήταν οι Βάραγγες, συγγενείς των Βίκινγκς, οι οποίοι υπηρετούσαν και ως σωματοφύλακες των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Ήταν η περίφημα Βαράγγειος Φρουρά και θεωρούνταν ότι καλύτερο υπήρχε εκείνη την εποχή ενώ η πίστη της στον Αυτοκράτορα ήταν παροιμιώδης.

Οι Βάραγγες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Ρωσίας αφού μεταξύ 9ου και 12ου αιώνα δημιούργησαν και εξουσίαζαν το πρώτο μεσαιωνικό κράτος των Ρως.

Η πληθυσμιακή του σύνθεση ήταν κυρίως σλαβική και δευτερευόντως στο βορρά φιννική, όμως την εξουσία (διοικητική και στρατιωτική) κρατούσαν οι Βάραγγοι Ρως, από τους οποίους η Ρωσία πήρε τη σημερινή της ονομασία.

Οι Ρως ήταν οι πρώτοι Ρώσοι, αυτοί τους οποίους εκχριστιάνισε η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Έκτοτε ξεκίνησε η μακροχρόνια ομόθρησκη σχέση των Ελλήνων με τους Ρώσους. Σχέση που δεν διακόπηκε ούτε επί Σοβιετικής Ενώσεως και επλήγη τώρα επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη.

Το κράτος του Κιέβου ήταν το πρώτο ρωσικό κράτος και οι Ρώσοι θεωρούν το Κίεβο ως το λίκνο τους.

https://www.pronews.gr/kosmos/v-zelenski-eimaste-oi-nomimoi-klironomoi-tis-rosias-tou-kievou-m-zaxarova-ara-prigkipa-volontimir-eiste-rosoi/