Αρχική Blog Σελίδα 1904

Ενεργός γεωστρατηγικός ρεφενές

0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ορισμένες κρίσιμες παρατηρήσεις με αφορμή την επίσκεψη του ηγέτη της Σαουδικής Αραβίας στην Αθήνα…

Ενδιαφέροντα από την σκοπιά της δρομολογούμενης γεωστρατηγικής ανασύνταξης αλλά και των σύγχρονων προκλήσεων που σχετίζονται με την Γεωοικονομία, θεωρούνται τα διμερή σχήματα στα οποία συμμετέχει η χώρα. Και είναι ενδιαφέροντα, πρωτίστως διότι η Ελλάδα οφείλει να έχει ενεργή και γιατί όχι πρωταγωνιστική παρουσία και ρόλο, στο νέο μοντέλο περιφερειακής ασφάλειας και ανάπτυξης που διαμορφώνεται… Το πρόβλημα όμως δεν περιορίζεται στην θεωρητική προσέγγιση μιας επικαιροποιημένης πρόκλησης που εμφανίζεται να έχει έναν ιδιαίτερο δυναμισμό…

Τα κρίσιμα ερωτήματα, σχετίζονται με το εάν και κατά πόσον η πολιτική ηγεσία του τόπου μας, συνειδητοποιεί επαρκώς ότι:

Πρώτον: Οι χώρες της Μ. Ανατολής, είτε κατά μόνας είτε στο πλαίσιο περιφερειακών συνεργασιών και συνευρέσεων, δεν ανακάλυψαν σήμερα και αιφνίδια την ύπαρξη της πατρίδας μας σε αυτήν την γωνιά του χάρτη. Αυτό που κάνουν, είναι να σπεύδουν να αξιοποιήσουν (βλέπε να οικειοποιηθούν) ένα σημαντικό γεωπολιτικό μέρισμα από τα στρατηγικής σημασίας συγκριτικά πλεονεκτήματα τα οποία διαθέτει η χώρα μας στο νέο δυναμικό περιβάλλον. Και…

Δεύτερον: Καλά τα χαμόγελα, οι φωτογραφίες και οι πανηγυρισμοί, αλλά το κρίσιμο ζήτημα είναι η ατζέντα των απαιτήσεων, το ύψος στο οποίο τοποθετείται ο πήχης των προσδοκιών και φυσικά ο τρόπος με τον οποίο συνδυάζονται όλα τα παραπάνω, με ένα φιλόδοξο γεωστρατηγικό όραμα που θα τροποποιήσει ουσιαστικά την φυσιογνωμία και τον ρόλο της αυριανής Ελλάδας, στο νέο διεθνές σύστημα ισορροπιών – ανταγωνισμών, αλλά και στην νέα Αρχιτεκτονική ασφαλείας που τελεί υπό διαμόρφωση.

Το ‘χουμε;;; Απασχολεί – στοιχειωδώς έστω – αυτό το στοίχημα την κατά τα λοιπά λαλίστατη πολιτική ηγεσία του τόπου;;; Κατανοούμε ότι το γεωπολιτικό μέρισμα που διεκδικούν οι επισπεύδοντες, είναι η Εθνική προστιθέμενη αξία μας στο χρηματιστήριο της ισχύος η οποία επαναπροσδιορίζει όλες τις κρίσιμες παραμέτρους που την διέπουν;;; Αντιλαμβανόμαστε τον ρόλο της χώρας μας ως κρίσιμη και πρωταγωνιστική παράμετρο, καθοριστική για τις συντελούμενες διεργασίες άρα και με ισχυρά δικαιώματα σε αυτόν τον γεωστρατηγικό ρεφενέ ή μήπως δηλώσαμε προκαταβολικά πρόθυμοι να συμβιβαστούμε με τα ελάχιστα στο πλαίσιο ενός συμπληρωματικού ρόλου που θα μετατρέψει σταδιακά την πατρίδα μας σε πεδίο ανεξέλεγκτου γεωπολιτικού πλιάτσικου με τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες;;;

Επιδιώκουμε με την συμμετοχή μας σε αυτά τα σχήματα και κυρίως με την υπογραφή μας κάτω από διμερείς και πολυμερείς συμφωνίες, να θεμελιώσουμε και να ισχυροποιήσουμε περαιτέρω την δυνατότητα της πατρίδας μας να κεφαλαιοποιήσει τα παραπάνω συγκριτικά πλεονεκτήματα στο πλαίσιο ενός πολυδιάστατου διεθνούς ρόλου ή μήπως σπεύδουμε για μια ακόμη φορά να εγκλωβιστούμε σε μονομερείς προσεγγίσεις με ετεροβαρείς υπέρ τρίτων διαχειριστικές συμπράξεις – στο πλαίσιο ενός περιφερειακού υποσυστήματος – που θα στραγγαλίσουν και την τελευταία δυνατότητα για έναν σοβαρό περιφερειακό ρόλο σε μια εποχή μεγάλων ευκαιριών και εξαιρετικά κρίσιμων προκλήσεων;;; Όπερ έδει δείξαι…

Χθες στην ενημέρωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μία ερώτηση ήταν “όλα τα λεφτά”: Λόγω της Τουρκίας θα ξεμείνετε από συμμάχους!!!

0

Στη χθεσινή ενημέρωση του Εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (State Department), Νέντ Πράις (Ned Price), υποβλήθηκαν σημαντικές ερωτήσεις που αφορούσαν την Τουρκία και την ανακοίνωση του Ταγίπ Ερντογάν, ότι θα εισβάλει στη βόρεια Συρία με στόχο να κτυπήσει τους Κούρδους αντάρτες του YPG.

Οι ερωτήσεις αφορούσαν τη δράση της Τουρκίας στη Συρία, το ενδεχόμενο μιας νέας τουρκικής εισβολής, αλλά και τη δημιουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Μία ερώτηση, έκανε μεγάλη εντύπωση, καθώς στον εκπρόσωπο τονίστηκε ότι:

Υπάρχει κάτι άλλο που οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να κάνουν πέρα από το να καλείτε τη σύμμαχό σας να σταματήσει τις εχθροπραξίες; Γιατί αν η Τουρκία συνεχίσει με αυτόν τον ρυθμό, θα ξεμείνετε από συμμάχους σύντομα.

ΑΚολουθούν οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις:

  • Ερ.: Ned, θα σχολιάσετε τίποτα για τη δολοφονία του δεύτερου τη τάξει Διοικητή των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων από την Τουρκία;

Ned Price: Έχουμε απευθύνει έκκληση για άμεση αποκλιμάκωση στη Βόρεια Συρία. Πιστεύουμε ότι είναι ζωτικής σημασίας για όλες τις πλευρές να διατηρήσουν και να σεβαστούν τις ζώνες κατάπαυσης του πυρός και να ενισχύσουν τη σταθερότητα στη Συρία και να εργαστούν προς την κατεύθυνση μιας πολιτικής διευθέτησης της σύγκρουσης.

  • Ερ.: Ned, μόνο τον τελευταίο μήνα περίπου 18 μαχητές των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων έχουν σκοτωθεί από την Τουρκία. Υπάρχει κάτι άλλο που οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να κάνουν πέρα από το να καλείτε τη σύμμαχό σας να σταματήσει τις εχθροπραξίες; Γιατί αν η Τουρκία συνεχίσει με αυτόν τον ρυθμό, θα ξεμείνετε από συμμάχους σύντομα. Οπότε μία ζώνη απαγόρευσης πτήσεων – αυτό είναι κάτι που οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις κατά κάποιο τρόπο το έχουν προτείνει– την ιδέα της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Είναι κάτι που εσείς υποστηρίζετε;

Ned Price: Συνεχίζουμε να έχουμε τέτοιες συζητήσεις με βασικούς εταίρους και συμμάχους. Συνεχίζουμε να έχουμε τέτοιες συζητήσεις με τους Τούρκους εταίρους μας. Τους έχουμε ξεκαθαρίσει τόσο κατ’ ιδίαν όσο και δημοσίως – και αυτό είναι κάτι που το επαναλάβαμε την περασμένη εβδομάδα, τις βαθιές ανησυχίες που έχουμε για την πιθανότητα επανέναρξης της στρατιωτικής δραστηριότητας στη Βόρεια Συρία – και συγκεκριμένα τον αντίκτυπο που θα έχει στον άμαχο πληθυσμό. Έχουμε ξεκαθαρίσει τις ιδιαίτερες ανησυχίες μας ότι οποιαδήποτε επανάληψη τέτοιου είδους επίθεσης, οποιαδήποτε ευρεία επίθεση, θα ανέτρεπε τα σημαντικά οφέλη που έχουμε αποκομίσει στον πόλεμο εναντίον του Daesh τα τελευταία χρόνια. Θα είχε ανθρωπιστικές επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό της περιοχής και σίγουρα δεν θα ήταν προς το συμφέρον της πολιτικής διαδικασίας σύμφωνα με το ψήφισμα 2254 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

  • Ερ.: Αυτό ισχύει για την νέα εισβολή της Τουρκίας στη Συρία ή ισχύει και για τις επιθέσεις με drones στους Διοικητές των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων;

Ned Price: Μιλάμε για την επανάληψη μιας επίθεσης στη Βορειοανατολική Συρία

  • Ερ.: Είπατε ότι συνεχίζονται οι συζητήσεις. Το ερώτημα αφορούσε τη ζώνη απαγόρευσης πτήσεων. Συζητάτε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων με κάποιον στην περιοχή;

Ned Price: Θα χρειαστεί να σας παραπέμψω στο Υπουργείο Άμυνας. Σε ότι αφορά το State Department, εμείς έχουμε διπλωματικές επαφές με τους συμμάχους και εταίρους μας, φυσικά και με τους Τούρκους συμμάχους σε αυτήν την περίπτωση.

  • Ερ.: Για ποιο θέμα;

Ned Price: Για τις ανησυχίες μας αναφορικά με την πιθανότητα ευρείας και νέας στρατιωτικής επίθεσης στη Βορειοανατολική Συρία.

https://hellasjournal.com/2022/07/chthes-stin-enimerosi-tou-steit-ntipartment-mia-erotisi-itan-ola-ta-lefta-logo-tis-tourkias-tha-xeminete-apo-simmachous/

Η Ουκρανία φλέγεται αλλά το ζεύγος Ζελένσκι βρήκε ευκαιρία να κάνει μια φωτογράφηση για την Vogue! 

0

Κλικ ανάμεσα σε συντρίμμια με ακριβά παλτό!

Ενώ ο πόλεμος της Ρωσίας στην Ουκρανία μαίνεται και ο λαός της Ουκρανίας βρίσκεται σε μια τόσο αβέβαιη συνθήκη, ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και η σύζυγός του, προχώρησαν σε μια συνέντευξη που… προκάλεσε. Μέσα από το νέο τεύχος της Vogue, μοιράστηκαν την ιστορία της ζωής τους με τους αναγνώστες και φωτογραφήθηκαν με άκρως καλλιτεχνικό τρόπο για τον φακό του περιοδικού.

Οι φωτογραφίες που τράβηξε η Άννι Λέμποβιτς, η κορυφαία φωτογράφος στον κόσμο, η οποία φημίζεται για τα προφίλ διασημοτήτων της, έχουν βασική θεματική τον πόλεμο.

Η Πρώτη Κυρία της Ουκρανίας, φωτογραφίζεται, μεταξύ άλλων, ανάμεσα σε στρατιώτες και συντρίμμια, φορώντας ένα σικάτο μπλε παλτό.

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/i-oukrania-flegetai-alla-to-zeygos-zelenski-vrike-eykairia-na-kanei-mia-fotografisi-gia-tin-vogue-vinteo/?ref=storyteller

Επισιτιστική κρίση: Η συμφωνία για τα σιτηρά και οι πέντε χώρες που βρίσκονται στο «κόκκινο»

1

Σε κάποια μέρη του κόσμου έχουν ήδη γίνει αισθητές οι επιπτώσεις της κρίσης των σιτηρώνΦωτ. REUTERS/ Alexander Ermochenko

Η Ρωσία και η Ουκρανία υπέγραψαν την Παρασκευή στην Κωνσταντινούπολη συμφωνία προκειμένου να συνεχιστούν οι εξαγωγές σιτηρών σε όλο τον κόσμο. Η εν λόγω συμφωνία χαρακτηρίστηκε ως διπλωματική επιτυχία μετά από μήνες αυξανόμενων ανησυχιών ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία θα οδηγούσε σε περαιτέρω επιδείνωση της παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης.

Επισιτιστική κρίση: Η συμφωνία για τα σιτηρά και οι πέντε χώρες που βρίσκονται στο «κόκκινο»-1

Στόχος της συμφωνίας είναι να μετριάσει την κρίση – αλλά παραμένει ασαφές πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά θα βοηθήσει στο να φτάσουν τα σιτηρά σε ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με την πείνα.

«Αυτή τη στιγμή εστιάζουμε στο να διασφαλιστεί ότι η Ρωσία θα εφαρμόσει αυτή τη συμφωνία καθώς και ότι θα επιτρέψει την είσοδο των ουκρανικών σιτηρών στην παγκόσμια αγορά», δήλωσε την Πέμπτη ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Νεντ Πράις. «Πάει πολύς καιρός που η Ρωσία έχει μπλοκάρει αυτή τη διαδικασία».

Επισιτιστική κρίση: Η συμφωνία για τα σιτηρά και οι πέντε χώρες που βρίσκονται στο «κόκκινο»-2

Όπως αναφέρεται μάλιστα σε δημοσίευμα της Washington Post, σε κάποια μέρη του κόσμου έχουν ήδη γίνει αισθητές οι επιπτώσεις της κρίσης των σιτηρών.

Νιγηρία

Η Νιγηρία, η οποία είναι η πολυπληθέστερη χώρα της Αφρικής, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές σιτηρών. Το σιτάρι αποτελεί σημαντικό μέρος της διατροφής των ανθρώπων στη χώρα, αλλά μόλις το 1% της ετήσιας κατανάλωσης παράγεται εντός συνόρων.

Περίπου το 43% των Νιγηριανών ζουν κάτω από το όριο της φτώχιας. Ο υποσιτισμός και η ανασφάλεια σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε τρόφιμα, έχουν επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη πολλών παιδιών κάτω των 5 ετών, σύμφωνα με στοιχεία της κυβέρνησης από το 2018.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αποτέλεσε λοιπόν ακόμη έναν παράγοντα που πυροδοτεί την πείνα, συμπεριλαμβανομένης μιας εξέγερσης στα βορειοανατολικά καθώς και των προβλέψεων για ποσότητα βροχής χαμηλότερης του μέσου όρου στα κεντρικά και νότια της χώρας.

Σομαλία και Αιθιοπία

Η Σομαλία και η Αιθιοπία βρίσκονται σε ένα θανατηφόρο σταυροδρόμι μεταξύ της κλιματικής αλλαγής, των συγκρούσεων και των αυξανόμενων τιμών στα τρόφιμα.

Οι δύο αυτές χώρες, όπως και η Κένυα, βρίσκονται εν μέσω της χειρότερης ξηρασίας εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Πάνω από 18,4 εκατομμύρια άνθρωποι στη Σομαλία, την Αιθιοπία και την Κένυα αντιμετωπίζουν σοβαρή ανασφάλεια σε ό,τι αφορά την πρόσβασή τους σε τρόφιμα, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη.

Οι εγχώριες συγκρούσεις περιπλέκουν ακόμα περισσότερο το ζήτημα αυτό. Στη Σομαλία, οι μάχες μεταξύ της κυβέρνησης και των μαχητών της αλ-Σαμπάμπ που συνδέεται με την Αλ Κάιντα, συνεχίζουν να οδηγούν σε εσωτερικό εκτοπισμό πληθυσμών.

Στην Αιθιοπία, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Άμπι Άχμεντ μάχεται ενάντια στου αντάρτες από τη βόρεια περιοχή του Τιγκράι από το 2020. Πάνω από 9 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ζητήσει επισιτιστική αρωγή εξαιτίας του πολέμου, σύμφωνα με τον ΟΗΕ, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι έχουν βρεθεί κατά περιόδους στα πρόθυρα λιμού.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνέβαλε στο να εκτοξευθούν οι τιμές των τροφίμων στην Αιθιοπία αυτή την άνοιξη, με ανθρωπιστικές οργανώσεις να κάνουν λόγο για «μαζικές ελλείψεις» σε ψωμί και λάδι.

Επιπλέον, η Σομαλία και η Αιθιοπία εμπίπτουν στην ομάδα πολύ υψηλού κινδύνου του ΟΗΕ αναφορικά με τους κινδύνους που σχετίζονται με τον λιμό.

Αίγυπτος

Η Αίγυπτος είναι η χώρα με τις υψηλότερα επίπεδα εισαγωγών σιταριού, το 80% των οποίων προερχόταν από τη Ρωσία και την Ουκρανία πριν τον πόλεμο.

Ο λιμός δεν αποτελεί ανησυχία στην Αίγυπτο, αναφέρει ο Ντέιβιντ Λαμπόρντ, ανώτερος ερευνητής στο Διεθνές Ινστιτούτο Έρευνας για την Πολιτική των Τροφίμων. Αντιθέτως, οι ανησυχίες σχετίζονται με το κόστος που ενέχει για την κυβέρνηση η «διατήρηση των προγραμμάτων κοινωνικής ασφάλειας ώστε να αποφευχθεί η πολιτική αστάθεια», προσθέτει ο Λαμπόρντ.

Σημειώνεται ότι οι υψηλές τιμές στα τρόφιμα ήταν μια από τις οικονομικές παθογένειες που οδήγησαν στην Αραβική Άνοιξη το 2011. Επιπλέον, αυτή η αύξηση των τιμών που αφορούσαν το ψωμί και άλλα αγαθά στην Αίγυπτο το 1970 οδήγησε σε εξεγέρσεις που ανάγκασαν την κυβέρνηση να αλλάξει γραμμή πλεύσης.

Προκειμένου να αντιμετωπίσει το αίσθημα δυσαρέσκειας, η κυβέρνηση έχει ψάξει για νέους προμηθευτές σιταριού, έδωσε εντολή στους αγρότες να κάνουν νωρίτερα συγκομιδή του σιταριού τους και αναζήτησε πόρους από τη Σαουδική Αραβία και το ΔΝΤ ώστε να μπορέσει να υλοποιήσει πρόγραμμα επιδοτήσεων που να αφορούν το ψωμί, όπως είχε μεταδώσει η Wall Street Journal.

Υεμένη

Το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP) παρείχε ήδη τρόφιμα σε 13 εκατομμύρια ανθρώπους στην Υεμένη, όπου ο μακροχρόνιος εμφύλιος πόλεμος έχει οδηγήσει σε αύξηση τις τιμές των τροφίμων και των καυσίμων και έχει προκαλέσει μια ευρεία επισιτιστική κρίση.

Η υπηρεσία αγοράζει συνήθως από την Ουκρανία τη μισή ποσότητα σιταριού που προορίζεται για επισιτιστική βοήθεια. Σε μια περίοδο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο χρειάζονται στήριξη, το κόστος για την παροχή της έχει αυξηθεί, με αποτέλεσμα να απειλείται η βιωσιμότητα του προγράμματος.

Το WFP ανακοίνωσε τον περασμένο μήνα ότι αναστέλλει μέρος της παροχής επισιτιστικής βοήθειας στο Νότιο Σουδάν διότι στέρεψε η χρηματοδότηση.

Στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για παροχή βοήθειας στην Ουκρανία, το οποίο εγκρίθηκε τον Μάιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες διέθεσαν 5 δισεκατομμύρια δολάρια για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας έλλειψης τροφίμων λόγω του πολέμου.

Ωστόσο, για ορισμένους ανθρώπους σε χώρες ευάλωτες στον λιμό και βυθισμένες σε συγκρούσεις, οι επιπτώσεις του πολέμου στην Ουκρανία θα μπορούσαν να αποτελέσουν ζήτημα ζωής και θανάτου.

Πηγή: Washington Post

Του Πρέσβυ ε.τ. Δρος Ανδρεστίνου Ν. Παπαδόπουλου-Κύπρος και ΝΑΤΟ – Παρελθόν και παρόν

1

 

 

 

Κάθε αναφορά στο παρελθόν είναι χρήσιμη γιατί μας δίνει πληροφορίες που θα βοηθήσουν να κατανοήσουμε καλύτερα το παρόν και να αντλήσουμε διδάγματα για την διαμόρφωση γνώμης πολιτικής η άλλης.

Κύπρος και ΝΑΤΟ είναι μια παλιά ιστορία. Το θέμα της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ πάει πίσω στο 1959. Όταν έγιναν οι συμφωνίες για την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Λονδίνο, το Ηνωμένο Βασίλειο τάχθηκε υπέρ της εντάξης της Κύπρου στη Κοινοπολιτεία και το Συμβούλιο της Ευρώπης, όχι όμως και στο ΝΑΤΟ. Η διακιολογία ήταν ότι η Κύπρος είναι μικρή χώρα με μικρό πληθυσμό. Βεβαίως, θα μπορούσε κανείς να αντιτάξει το παράδειγμα του Λουξεμβούργου και της Ισλανδίας. Όσον, δε, αφορά τη στρατηγική θέση της Κύπρου την Ανατολική Μεσόγειο, το Ηνωμένο Βασίλειο την είχε δεδομένη, λόγω των βάσεων του στο Ακρωτήρι και την Δεκέλεια, που θα εξυπηρετούσαν και το ΝΑΤΟ. Το γεγονός είναι πάντως ότι τόσο ο Μακάριος όσο και ο Γρίβας έδωσαν τότε το πράσινο φως για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Τούτο ανάφερε το 1975 ο Μακάριος στον Γιώργο Ιακώβου και του το επιβεβαίωσε αργότερα ο Ευάγγελος Αβέρωφ στη Γερμανία όπου τότε υπηρετούσε ως πρέσβης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τα πιο πάνω ήταν μέρος ενημέρωσης που έκανε ο τότε υπουργός σε σύσκεψη στο Υπουργείο Εξωτερικων.

Αργότερα, σύμφωνα με πληροφορία που περιέχεται στα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Foreign Office (δημοσιεύθηκαν το Δεκέμβριο του 1984) ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Σπύρος Κυπριανού πρότεινε, τον Ιανουάριο του 1985, στην Πρωθυπουργό Μάργραρετ Θάτσερ την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ. Η επί του θέματος συμβουλή  του Foreign Office προς την Βρετανική κυβέρνηση ήταν να διαβουλευθεί με ΗΠΑ, Δυτική Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία, και σε περίπτωση που ο Σπύρος Κυπριανού έθιγε ξανά το θέμα η απάντηση θα έπρεπε να ήταν ότι, δεδομένων των τουρκικών αντιδράσεων, η ένταξη θα περιέπλεκε σοβαρά αντί να διευκολύνει τη λύση του Κυπριακού.

Στη συναντήση με την Θάτσερ (14 Ιανουαρίου 1985) στη οποία ήταν παρών και ο τότε Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Ιακώβου, ο Πρόεδρος Κυπριανού τόνισε ότι ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ ενδεχομένως να ήταν η καλύτερη εγγύηση για λύση αφού θα απέτρεπε την ανάγκη συγκεκριμένων εγγυήσεων και θα δημιουργούσε ενότητα στη Κύπρο.

Τέλος, ας μου επιτραπεί να καταθέσω και μία προσωπική μαρτυρία. Τον Μάιο του 1975, υπηρετούσα ως βοηθός διευθυντής στη Γραμματεία της Κοινοπολιτείας, με απόσπαση από το Υπουργείο Εξωτερικών, είχα συνάντηση με τον Μακάριο στο Κίνγκστον της Ιαμαικής, όπου συνήλθε η Διάσκεψη Κορυφής της Κοινοπολιτείας και μεταξύ άλλων μου ανέφερε ότι το 1965 είχε προτείνει στους Αμερικάνους την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και ότι αυτοί αρνήθηκαν. Αυτό μου το επιβεβαίωσε στην Ουάσινγκτον ο πρέσβης μας Νίκος Δημητρίου τον Σεπτέμβριο του 1976 λέγοντας μου ότι ως απεσταλμένος του Μακαρίου ενήργησε ο τότε υπουργός Οικονομικών Ρένος Σολομίδης. Τον Αύγουστο του 1977, συνάντησα τον κ. Σολομίδη στη Λευκωσία και μου ανέφερε ότι όντως αυτός ήταν που ήγειρε το θέμα στον Αμερικάνο πρέσβη και όχι ο ΥΠΕΞ Σπύρος Κυπριανού, λόγω των καλών του σχέσεων  που είχε με τις ΗΠΑ. Η απάντηση ήταν αρνητική, προφανώς λόγω, αντιδράσεων της Τουρκιάς.

Αν εξετάσουμε χρονικά τις δυο κινήσεις, Μακαρίου το 1965 και Κυπριανού το 1985, παρατηρούμε ότι η πρώτη έγινε μετά τους βομβαρδισμούς της Τηλλυρίας το 1964 και η δεύτερη μετά την ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983. Ίσως στη σκέψη των δύο ηγετών να επικράτησε η εντύπωση ότι η ένταξη μας στο ΝΑΤΟ θα εθωράκιζε την Κύπρο έναντι των προθέσεων της Τουρκίας.

Είναι πρόδηλο, ότι στην περίπτωση της Κύπρου εκείνο που προέχει είναι το θέμα της ασφάλειας, που τώρα, λόγω των εξελίξεων, προβληματίζει σοβαρά, τόσο τους πολιτικούς, όσο και την κοινή γνώμη της Κύπρου. Τα πρόσφατα γεγονότα το προβάλλουν επιτακτικά. Η επιθυμία της Ουκρανίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ έφερε τον πόλεμο στην χώρα με τις καταστροφικές του συνέπειες. Οι νέες αντιλήψεις για την αρχιτεκτονική ασφάλειας, απότοκες αυτού του πολέμου, οδηγήσαν τις ουδέτερες Φινλανδία και Σουηδία να ζητήσουν την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ, συνεπικουρούμενες από την αυξημένη πλειοψηφία της κοινής γνώμης. Τέλος, η πρόσφατη Διάσκεψη Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Μαδρίτη πρόβαλε το θέμα της παγκόσμιας ρευστότητας ασφάλειας σ’ένα ραγδιαία μεταβαλλόμενο αμυντικό πλαίσιο, που ενδιαφέρει όχι μόνο το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., αλλά και δυνάμεις, όπως η Κίνα και η Ινδία. Ο παγκόσμιος χαρακτήρας που προσλαμβάνει το θέμα της ασφάλειας καταφαίνεται από το γεγονός ότι στο ΝΑΤΟ, εκτός των 23 μελών της Ε.Ε. (δεν συμμετέχουν Αυστρία, Ιρλανδία, Μάλτα και η Κύπρος για λόγους που αναφέραμε πιο πάνω) συμμετέχουν μεταξύ άλλων ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο και Καναδάς.

Ενόψει των ανωτέρω, το ερώτημα, που τίθεται είναι κατά πόσο θα ήταν επιτυχής μια κίνηση της Κύπρου, κάτω από τις παρούσες συνθήκες, για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Η απάντηση είναι ΟΧΙ, γιατί τόσο το ΑΚΕΛ στο εσωτερικό, όσο και η Άγκυρα και κάποια μέλη του ΝΑΤΟ στο εξωτερικό θα αντιδράσουν αρνητικά. Γι’άυτούς, λοιπόν, που είναι θιασώτες της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, για λόγους προστασίας και ασφάλειας την απάντηση δίνουν οι απειλές της Νατοικής Τουρκίας κατά της Ελλάδας («Χώρα», Ιμια, παραβιάσεις εναερίου χώρου, γαλάζια πατρίδα και άλλα) και της Κύπρου. Μόνο εάν η Τουρκία γίνει Ισλαμική, η γραμμή του ΝΑΤΟ θα περάσει πάνω από την Κύπρο.

 

 

 

 

 

 

Η τουρκική ακτοφυλακή παρενόχλησε σκάφος του Λιμενικού ΕΝΤΟΣ χωρικών υδάτων !

0

Η Τουρκία συνεχίζει να προκαλεί κλίμα έντασης στο Αιγαίο, η Αθήνα παρακολουθεί και κάνει ανακοινώσεις. Δε φωνάζει στους απαράδεκτους Ευρωπαίους, δεν εκθέτει τους «φίλους» Αμερικανούς… Παρακολουθεί και τους μοιράζει δισεκατομμύρια για εξοπλιστικά…

Πρωινές ώρες την 25-07-2022, σε διενεργηθείσα περιπολία ναυαγοσωστικού σκάφους Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., στη θαλάσσια περιοχή δυτικά ν. Φαρμακονησίου εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, περιπολικό σκάφος της Τουρκικής Ακτοφυλακής παρενόχλησε με τη διενέργεια επικίνδυνων ελιγμών ανωτέρω σκάφος της Λιμενικής Αρχής Λέρου.

Σημειώνεται ότι, το ναυαγοσωστικό σκάφος Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. εκτελούσε διατεταγμένη υπηρεσία προς αναγνώριση στόχου στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή, καθώς σκάφος της Τουρκικής Ακτοφυλακής είχε εισέλθει εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και δεν ανταποκρινόταν στις κλήσεις μέσω VHF. Από
https://www.militaire.gr/i-toyrkiki-aktofylaki-parenochlise-skafos-toy-limenikoy-entos-chorikon-ydaton-vinteo/

Οργανωμένη επίθεση εναντίον του Αναστασιάδη: Ο Τσιελεπής (ΑΚΕΛ) του απαντά με σημειώσεις από τη συνάντηση με τον Γκουτέρες

0

Με γραπτή δήλωση στα όσα ανέφερε ο Τουμάζος Τσιελεπής για το Κυπριακό απάντησε νωρίτερα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, με το στέλεχος του ΑΚΕΛ να μην το αφήνει ασχολίαστο.

Αντί άλλης απάντησης, λέει ο κ. Τσιελεπής, “παραθέτω αυτούσιες τις ίδιες τις σημειώσεις από τη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα με τον Πρόεδρο στις 6 Ιουλίου 2017, στις 6.15 μ.μ. όπως δημοσιεύθηκαν στο «Φιλελεύθερο» στις 28 Νοεμβρίου 2021”.

Το στέλεχος του ΑΚΕΛ αναφέρει επίσης:

Ο κάθε καλόπιστος αναγνώστης μπορεί αβίαστα να βγάλει τα συμπεράσματά του αναφορικά με το ποιους διαψεύδουν οι σημειώσεις των Ηνωμένων Εθνών. Δεν θέλω να μακρηγορώ και ως εκ τούτου αναφορικά με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του Προέδρου θα επανέλθω αν χρειαστεί.

Ακολουθεί η νέα απάντηση του Τουμάζου Τσιελεπή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας:

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας χαρακτήρισε ως «αβάσιμους και κακόβουλους ισχυρισμούς» τα όσα ανέφερα με χθεσινές δηλώσεις μου αναφορικά με τα διαμειφθέντα στο Μοντ Πελεράν και στο Κραν Μοντανά.

Ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι τα περί ενημέρωσής του από τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ για ύπαρξη εγγράφου της Τουρκίας με την οποία αποδεχόταν κατάργηση των εγγυήσεων «διαψεύδονται από τα πρακτικά των Ηνωμένων Εθνών που είδαν το φως της δημοσιότητας».

Αντί άλλης απάντησης παραθέτω αυτούσιες τις ίδιες τις σημειώσεις από τη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα με τον Πρόεδρο στις 6 Ιουλίου 2017, στις 6.15 μ.μ. όπως δημοσιεύθηκαν στο «Φιλελεύθερο» στις 28 Νοεμβρίου 2021.

«1. Ο Γενικός Γραμματέας ενημέρωσε ότι η Τουρκία του παρουσίασε κάποιες ιδέες εμπιστευτικά. Βάσει εμπιστευτικού εγγράφου από την Τουρκία, ο Γενικός Γραμματέας έχει την άποψη ότι υπήρξε ένα άνοιγμα στο θέμα της Ασφάλειας και των Εγγυήσεων.

Η Τουρκία υπέδειξε την πρόθεση της να καταργηθεί η Συνθήκη Εγγύησης του 1960 και το μονομερές δικαίωμα επέμβασης. Τη Συνθήκη Εγγύησης θα μπορούσε να την αντικαταστήσει ένας μηχανισμός εφαρμογής και παρακολούθησης. Ωστόσο, η Τουρκία δεν ήταν σήμερα σε θέση να αποδεχθεί πλήρη αποχώρηση όλων των στρατευμάτων της από την Κύπρο, κάτι που μπορεί να συμβεί σε κατοπινή ημερομηνία.

2. Ο κ. Αναστασιάδης ζήτησε διευκρινίσεις για την τουρκική πρόταση και κατά πόσο πραγματικά η Συνθήκη Εγγύησης θα τερματιζόταν.

3. Ο Γενικός Γραμματέας επιβεβαίωσε πως η Συνθήκη Εγγύησης θα τερματιστεί και το ζήτημα των στρατευμάτων θα επιλυθεί σε κατοπινή ημερομηνία. Θα ακολουθήσει ένας μηχανισμός εφαρμογής και παρακολούθησης.

4. Ο κ. Αναστασιάδης ρώτησε κατά πόσο η Τουρκία θα παίζει κάποιο ρόλο στον μηχανισμό εφαρμογής και παρακολούθησης.

5. Ο Γ.Γ. είπε ότι ο ρόλος της Τουρκίας δεν συζητήθηκε αλλά είχε την άποψη ότι διάφορες οντότητες και πρωταγωνιστές θα μπορούσαν να παίξουν κάποιο ρόλο στην επιτήρηση της διαδικασίας εφαρμογής.

6. Ο κ. Αναστασιάδης υπογράμμισε πως δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί ρόλο της Τουρκίας στον μηχανισμό εφαρμογής και παρακολούθησης. Είπε ότι παρόλο που ο τερματισμός της Συνθήκης Εγγύησης μπορεί να θεωρηθεί θετική ενέργεια, το να την αντικαταστήσουμε με τον μηχανισμό παρακολούθησης και με την Τουρκία να παίζει ρόλο στη διαδικασία εφαρμογής, ήταν κάτι που απλώς δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό. Προχώρησε επίσης και είπε ότι για τον ίδιο δεν θα μπορούσε να είναι αποδεκτό να συνεχίσουν να σταθμεύουν στην Κύπρο στρατεύματα.

7. Ο Γ.Γ. επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά, ότι η Τουρκία ήταν έτοιμη να αποδεχθεί, αμέσως, σημαντική μείωση των στρατευμάτων της. Επανεξέταση των στρατευμάτων δεν θα γίνει σήμερα, αλλά θα μπορούσε να γίνει αργότερα

8. Ο κ. Αναστασιάδης είπε πως δεν πιστεύει ότι η Τουρκία έχει πραγματική πρόθεση να καταργηθεί η Συνθήκη Εγγύησης. Θέλει να μεταφέρει τον ρόλο της στον μηχανισμό εφαρμογής και παρακολούθησης και θέλει να κρύψει τις πραγματικές της προθέσεις για την κατάργηση της Συνθήκης Εγγύησης.

9. Ο Γενικός Γραμματέας υπέδειξε πως η Συνθήκη Εγγύησης ήταν ελαττωματική και τώρα η Τουρκία, τελικώς, επιθυμούσε να την εγκαταλείψει (…). Ο τερματισμός της παρουσιάζει πραγματικό άνοιγμα για διαπραγμάτευση.

(…)11. Ο Γ.Γ. επαναβεβαίωσε ότι η Τουρκία θέλει τερματισμό της Συνθήκης Εγγύησης ως πρώτο βήμα (…)».

Ο κάθε καλόπιστος αναγνώστης μπορεί αβίαστα να βγάλει τα συμπεράσματά του αναφορικά με το ποιους διαψεύδουν οι σημειώσεις των Ηνωμένων Εθνών. Δεν θέλω να μακρηγορώ και ως εκ τούτου αναφορικά με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του Προέδρου θα επανέλθω αν χρειαστεί.

https://hellasjournal.com/2022/07/organomeni-epithesi-enantion-tou-anastasiadi-tsielepis-akel-tou-apanta-me-simiosis-apo-ti-sinantisi-me-ton-gkouteres/

Ο Τσαβούσογλου συνεχίζει τα ίδια ψέματα: Δεν δίνει αποδείξεις, ανακάλυψε(!) πάλι Κούρδους αντάρτες και Γκιουλενιστές στην Ελλάδα

0

Νέο γύρο επιθέσεων κατά της Ελλάδας εξαπέλυσε ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο TV 100 της Τουρκίας, μετέδωσε ο ανταποκριτής του Σκάι στην Κωνσταντινούπολη.

Πιο συγκεκριμένα, ο Τούρκος ΥΠΕΞ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ότι «το μόνο του μέλημα στην Ουάσιγκτον ήταν να κατηγορήσει την Τουρκία».

«Λένε ψέματα και συκοφαντούν δίχως να ντραπούν. Εχουν ως πολιτικό καθήκον να επιτεθούν καθημερινά στην Τουρκία. Τους έχει γίνει αρρώστια να κλαίγονται για την Τουρκία και να την κατηγορούν», ισχυρίστηκε ο εθνικιστής Τσαβούσογλου.

Ο Τούρκος ΥΠΕΞ ανακοίνωσε, μάλιστα, πως η Άγκυρα έχει ετοιμάσει και καταγγελτικές σε βάρος της Ελλάδας επιστολές τις οποίες πρόκειται να στείλει στα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.).

«Ετοιμάσαμε νέα επιστολή και θα τη στείλουμε στα πέντε μόνιμα μέλη του ΟΗΕ. Θα στείλουμε και στην ΕΕ. Κατα περιόδους κάνουμε και ενημερώσεις εναντίον αυτών των ψεμάτων και των συκοφαντιών», δήλωσε ο Τσαβούσογλου, ο οποίος συνέχισε κατηγορώντας την Ελλάδα και τις ελληνικές Αρχές πως «στηρίζουν τρομοκράτες».

«Στηρίζει την τρομοκρατία; Nαι. Πριν λέγαμε για τις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα υπάρχει η οργάνωση FETO; Υπάρχει. Στην Ελλάδα υπάρχουν κέντρα εκπαίδευσης του PKK και του DHKP- C; Υπάρχουν. Ποιον έχουν στοχο αυτά;», δήλωσε χωρίς να παρουσιάσει κανένα στοιχείο ο Τούρκος ΥΠΕΞ.

Ο ίδιος αναφέρθηκε, ωστόσο, και στο θέμα της απόκτησης νέων F-16 από τις ΗΠΑ και της αναβάθμισης των ήδη υπαρχόντων.

«Αν και δεν θα είναι δεσμευτική, η απόφαση του Κογκρέσου θα είναι ένα λάθος. Εμείς ως Τουρκία θέλουμε να πάρουμε τα F-16. Οι διαβουλεύσεις προχωράνε καλά όμως δεν θα μπούμε σε μια διαδικασία που θα μας δέσει χειροπόδαρα. Μη μας παρεξηγήσουν όμως κανένας δεν μπορεί να βάλει την Τουρκία σε τέτοια καλούπια», δήλωσε.

https://hellasjournal.com/2022/07/o-tsavousoglou-sinechizi-ta-idia-psemata-den-dini-apodixis-anakalipse-pali-kourdous-antartes-ke-gkioulenistes-stin-ellada/

Τουρκικά ΜΜΕ: «Ο Πούτιν πρότεινε στον Ερντογάν την κατασκευή drones στη Ρωσία»!

0

Την ίδια στιγμή που παραδίδουν TB-2 στην Ουκρανία

Η τουρκική εταιρεία Baykar, η οποία κατασκευάζει μεταξύ άλλων τα γνωστά μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα τύπου TB2 Bayraktar, έχει γίνει θέμα συζήτησης τις τελευταίες ώρες στην Τουρκία, λόγω δηλώσεων που έκανε ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την Δευτέρα, στο πλαίσιο συνεδρίασης του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), όπως μετέδωσαν τόσο το Middle EastEye αλλά και η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Sabah.

Σύμφωνα λοιπόν με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, ο Ερντογάν φαίνεται πως είπε στους συναδέλφους του ότι κατά την διάρκεια της τριμερούς συνεδρίασης στην Τεχεράνη που πραγματοποιήθηκε πριν από μερικές ημέρες, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλάντιμιρ Πούτιν τον προσέγγισε και του πρότεινε συμφωνία που αφορούσε την δημιουργία εγκαταστάσεων παραγωγής drone της εταιρείας Baykar στη Ρωσία.

Το CNN Turk μετέδωσε πως ο Ερντογάν δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ο Πούτιν μου είπε ότι θέλει να συνεργαστεί με την Baykar και πρότεινε να κατασκευάσει ένα εργοστάσιο στη Ρωσία όπως έκανε [η εταιρεία Baykar] στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα». Στο πλαίσιο αυτό, εκπρόσωπος της Baykar αρνήθηκε στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης ότι η εταιρεία είχε δημιουργήσει εργοστάσιο παραγωγής drones στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, ενώ αρνήθηκε να σχολιάσει και φερόμενη πρόταση του Προέδρου Πούτιν.

Υπενθυμίζεται ότι ο Διευθύνων Σύμβουλος της τουρκικής κατασκευάστριας εταιρείας δήλωσε την περασμένη βδομάδα ότι η Baykar δεν έχει ούτε πρόκειται να προμηθεύσει την Ρωσία με drones και UAV, καθώς έχει πάρει θέση σχετικά με την ρωσική επέμβαση στην Ουκρανία, εκφράζοντας την υποστήριξή του προς το Κίεβο: «Υποστηρίζουμε την Ουκρανία, υποστηρίζουμε την κυριαρχία της, υποστηρίζουμε τον αγώνα της για την ανεξαρτησία της, αφού οι δύο χώρες έχουν στρατηγικές εταιρικές σχέσεις, ειδικά στον τομέα της αεροδιαστημικής και της άμυνας, ως αποτέλεσμα προσπάθειας ετών».

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/toyrkia/tourkika-mme-o-poutin-proteine-ston-erntogan-tin-kataskeyi-drones-sti-rosia/

Turkey: Torture Has Reached “Unprecedented Levels”

0
Turkish soldiers stand guard in front of the Silivri Prison and Courthouse complex in Silivri, near Istanbul on February 18, 2020 during the trial of Gezi protests and civil society figure Osman Kavala, along with 15 other people, charged with seeking to overthrow the government. (Photo by Ozan KOSE / AFP) (Photo by OZAN KOSE/AFP via Getty Images)

by Uzay Bulut

  • “We saw his body while washing it. There was a scar on his neck as if he had been hanged with a clothesline. Both of his eyes had burst. Blood was coming from his eyes. His nose was completely broken and filled with cotton. There was such a large swelling and bruise on his chest it looked as if a tree had been stuck there. His upper lip was almost as big as a palm. His right foot was stitched.” — Hikmet Yılmaz, elder brother of Ferhan Yılmaz, evidently tortured to death in Silivri prison on April 10, 2022.
  • “There are thousands of cases like this. I spoke to his brother a while ago…. There is ill-treatment and torture in all prisons, systematically everywhere.” — Sezgin Tanrıkulu, deputy of the main opposition Republican People’s Party (CHP), bianet.com. July 14, 2022.
  • “[W]e learned that the transferred prisoners told their families, ‘We are at risk here too. Do not make any more statements to the press.'” — Monitoring Delegation of Prisons in the Marmara Region, press conference, tihv.org.tr, April 15, 2022.
  • “Both of his hands have cuts and stitches…. His whole body is bruised…. He can’t see any more. They tortured him so much he has lost his eyesight. They hit him so much in the head that his head shakes all the time. His eyes start moving as if he had a stroke…. He has seven stitches on one arm and six on the other…They put him in a cell where there was feces of other prisoners. They told him to eat the feces. They beat my son and hanged him twice. And then removed him from the rope. He also hanged himself once… He said they made him do it… They put a razor blade there and told him to cut himself. They waited there so he had to cut himself.” — Beyaz Çelik, mother of prisoner Halil Kasal, who was tortured at Silivri Prison.
  • “I emphasize that there is no torture or ill-treatment in Turkish prisons… Almost all of the allegations against prisons are exaggeration, distortion and fiction… Such allegations were made by terrorist organizations, circles that support terrorist organizations or those who support them politically.” — Turkey’s Minister of Justice Bekir Bozdağ, t24.com.tr, April 20, 2022.
  • “Prisoners are under torture. There are massive violations of rights. Prisoners die, they are killed, but [authorities] say that they committed suicide.” — Fatma Kurtulan, MP of the HDP party and member of the Parliamentary Human Rights Investigation Commission, Yeni Yasam Gazetesi, April 20, 2022.
  • “[S]ometimes the prison guards show counter-reflexes by complaining about the prisoners that they abuse, and the prisoners get arbitrarily and illegally punished for the abuses from which they have suffered…. These incidents are due to sentences arbitrarily and unlawfully implemented in Turkey, and the widespread impunity policy for state authorities who are perpetrators of crimes.” — Mehdi Ozdemir, attorney, board member of Diyarbakir Bar Association, to Gatestone, April 23, 2022.
  • What makes this situation even worse is that the international community, including the UN, has enabled the Turkish government to carry out its policy of destruction of human rights with no consequences, but many rewards.
  • “Torture,” read a joint statement by Turkey’s Human Rights Association (İHD) and the Human Rights Foundation of Turkey (TİHV) “is still Turkey’s most important problem… Torture and other forms of ill-treatment in the streets and open areas, as well as in unofficial places of detention, have reached unprecedented levels in Turkey.”

    According to the data shared by the two human rights organizations on June 26, the UN’s International Day in Support of Victims of Torture:

    “984 people in 2021 and 380 people in the first 5 months of 2022 sought help from TIHV on the grounds that they were subjected to torture and ill-treatment.

    “According to the findings of the İHD Documentation Office, 531 people were subjected to torture and other ill-treatment in official places of detention last year.

    “According to the findings of the TİHV Documentation Center, at least 142 people were subjected to torture and other ill-treatment in official places of detention in 2021.

    “In the first five months of 2022, at least 215 people were subjected to torture or other forms of ill treatment. According to the findings of the İHD Documentation Office in 2021, two people died suspiciously while in custody, and one person was injured.”

    In some cases, severe torture has led to the deaths of the victims. Reports of Kurdish political prisoners being tortured and forced to attempt suicide by around 60 guards at an Istanbul prison in early April, has once again shaken the Kurdish community in Turkey.

    The news was initially based on information transmitted by prisoners to their families during phone calls. Then an audio recording of a prisoner graphically described the torture and pressure to commit suicide to escape the torture. After news of prisoners attempting mass suicide and being taken to hospital became public, Turkey’s General Directorate of Prisons and Detention Centers denied the allegations in a statement on April 9.

    The death, however, of Ferhan Yılmaz, one of the prisoners taken to hospital, brought to light more facts concerning Turkey’s prisons.

    The General Directorate of Prisons and Detention Centers claimed that Yılmaz died because of a “heart attack,” and the death report prepared by the hospital he was taken to recorded that he died of a “contagious disease.”

    The video of Yılmaz at the hospital’s intensive care unit, however, confirmed that he had been brutally tortured to death. In the footage, Yılmaz’s entire face is scarred with torture marks.

    Even after the hospital footage of Yılmaz was posted on social media and reported in the press, the Silivri Chief Public Prosecutor’s Office continued to deny any torture.

    Yilmaz’s elder brother, Hikmet Yılmaz, told the newspaper Evrensel:

    “We saw his body while washing it. There was a scar on his neck as if he had been hanged with a clothesline. Both of his eyes had burst. Blood was coming from his eyes. His nose was completely broken and filled with cotton. There was such a large swelling and bruise on his chest it looked as if a tree had been stuck there. His upper lip was almost as big as a palm. His right foot was stitched.”

    His mother Sabriye Yılmaz said:

    “My child was tortured in prison for four years. The prison killed him. I spoke with him on Wednesday, and his funeral took place on Saturday. Why hasn’t the government called us and offered their condolences? We live in this country too… The families of all those imprisoned in that prison are worried… They [the prison] have destroyed our child before our eyes.”

    A deputy of the main opposition Republican People’s Party (CHP), Sezgin Tanrıkulu, brought up Yilmaz’s death in Turkey’s parliament:

    “There are thousands of cases like this. I spoke to his brother a while ago; I cried on the phone. I am ashamed of my humanity… There is ill-treatment and torture in all prisons, systematically everywhere.”

    The Monitoring Delegation of Prisons in the Marmara Region went to Silivri prison and on April 15, held a press conference at the Istanbul Branch of the Human Rights Association (IHD).

    The delegation said its members could not see the tortured prisoners because, after Yilmaz’s torture and death, they had been transferred to different prisons across Turkey. Instead, they spoke with a prisoner who was not involved in Yilmaz’s torture and death but said to have witnessed it. The prisoner said he had heard voices and seen two men being taken away, handcuffed backwards, and ill-treated by about 20 prison guards. The delegation stated:

    “In general, all prisoners were deliberately ill-treated and pressured. There was great tension in prison due to pressure, and they were faced with new pressure at every moment. He added that they [prisoners] did not know what would happen the next day, and they were at a breaking point, but to be patient.”

    The delegation continued:

    [T]he authorities involved in the [torture] incident have not yet been suspended. The authorities have not made a satisfactory explanation about the incident and have only rejected the allegations. The 10 prisoners involved in the incident were hastily transferred to 10 different prisons. The prison administration gave a negative response to our request for a meeting. All these create the impression that they [authorities] are trying to cover up the incident. As a matter of fact, we learned that the transferred prisoners told their families, ‘We are at risk here too. Do not make any more statements to the press.’ In addition, the information provided by the prisoner we spoke with has increased our concerns that the tensions arising from the conditions in the prison will increasingly continue.”

    The audio recording describing the torture in prison was part of a conversation between prisoner Halil Kasal, and his mother, Beyaz Çelik. Kasal was transferred to İzmir Prison after news about the torture in Silivri was covered by the media. Çelik visited her son at İzmir prison and spoke of the torture of her son at Silivri Prison:

    “Both of his hands have cuts and stitches. There is still a cut in his throat. His whole body is bruised. His psychological health has been destroyed. He can’t see any more. They tortured him so much he has lost his eyesight. They hit him so much in the head that his head shakes all the time. His eyes start moving as if he had a stroke…. He has seven stitches on one arm and six on the other…

    “They put him in a cell where there was feces of other prisoners. They told him to eat the feces. They beat my son and hanged him twice. And then removed him from the rope. He also hanged himself once… He said they made him do it… They put a razor blade there and told him to cut himself. They waited there so he had to cut himself.”

    Meanwhile, Turkey’s Minister of Justice Bekir Bozdağ said:

    “I emphasize that there is no torture or ill-treatment in Turkish prisons… Almost all of the allegations against prisons are exaggeration, distortion and fiction… Such allegations were made by terrorist organizations, circles that support terrorist organizations or those who support them politically.”

    An MP from the opposition Peoples’ Democratic Party (HDP), Ömer Faruk Gergerlioğlu, objected to the minister’s statements on his Twitter account:

    “Is the minister really saying that when he won’t (or can’t) answer our parliamentary questions, always makes false statements, and tries to block the CPT [European Committee for the Prevention of Torture and Inhuman or Degrading Treatment or Punishment] reports 24 people died in prisons in the last 4 months because of rights violations. First tell the truth about Ferhan Yilmaz who died in Silivri.”

    The truth is that torture against political prisoners — particularly against Kurds — is widespread across Turkey, according to reports in the media and by human rights organizations and statements from families and lawyers of prisoners.

    A member of the Parliamentary Human Rights Investigation Commission and MP of the HDP party, Fatma Kurtulan, visited İzmir-Kırklar, Iğdır S Type, Patnos and Van prisons, and said in a press conference at Turkey’s parliament on April 20:

    “Prisoners are under torture. There are massive violations of rights. Prisoners die, they are killed, but [authorities] say that they committed suicide.”

    Kurtulan said the delegation that visited Patnos prison saw wounded prisoners.

    “Prisoner Bilal Valahan had both of his arms broken and plastered. Ferit Taşcı had bruises and scars on his wrist, neck and arm. Vedat Kalın had a truncheon mark and bruises on his back and a bruise on his neck. Sick prisoners are one of the main problems in this prison … Practices that amount to torture continue. Access to medical treatment is difficult, requests for referrals to hospital are denied, hot water is insufficient, access to TV channels is limited, and the newspapers the prisoners want to read are not given to them.”

    Attorney Mehdi Ozdemir, a board member of Diyarbakir Bar Association, told Gatestone Institute:

    “Complaints about violations of the prohibition of torture and ill-treatment have become increasingly widespread in prisons. The prisoner population of Turkish prisons is increasing day by day.

    “Since the beginning of the 2016 state of emergency, extra-legal and arbitrary practices have been frequently encountered in prisons. The release of prisoners is prevented by the regulations of the authorities in violation of universal legal norms. Fundamental rights and freedoms such as access to healthcare are increasingly restricted compared to previous periods. When the interviews with the prisoners, the contents of the letters they send and the denunciations they make to the prosecutor’s offices are taken into account, it is seen that the problems of political prisoners have increased significantly due to the violations of the prohibition of torture and ill-treatment. The authorities are trying to normalize these abuses. For instance, judicial authorities do not operate an effective judicial process in the face of arbitrary and unlawful practices. That is, sometimes the prison guards show counter-reflexes by complaining about the prisoners that they abuse, and the prisoners get arbitrarily and illegally punished for the abuses from which they have suffered.

    “These incidents are due to sentences arbitrarily and unlawfully implemented in Turkey, and the widespread impunity policy for state authorities who are perpetrators of crimes.”

    According to a report by Turkey’s Human Rights Association (IHD):

    “2021 was a year in which human rights were trampled underfoot in Turkey’s prisons, and news of death after death of prisoners came out of prisons.

    “Torture and ill-treatment through physical attacks, threats, beatings, strip searches, cell searches in raids, racist and discriminatory approaches, death threats, cell searches by the police along with prison guards … violations of the right to access to health and medical treatment, and arbitrary bans and practices increasingly continued. Political prisoners were forced to stay in the wards of non-political prisoners, and they were forced to stand in a single line as if in the military while being physically counted. Prisoners who could not find any interlocutors to whom to convey their problems had to go on hunger strikes or death fasts in the face of intolerable rights violations.”

    Turkey’s policy of dealing with political prisoners — particularly its Kurdish citizens — has for decades been tyrannizing them through murder, arrests and torture.

    What makes this situation even worse is that the international community, including the UN, has enabled the Turkish government to carry out its policy of destruction of human rights with no consequences, but many rewards.

    Uzay Bulut, a Turkish journalist, is a Distinguished Senior Fellow at the Gatestone Institute

    https://www.gatestoneinstitute.org/18715/turkey-torture

Η διαχρονική αποτυχία της διπλωματίας και το αθηναϊκό κράτος.

16
του Παντελή Σαββίδη
Την αυγή των αρχών του 1990, όταν τα κομμουνιστικά καθεστώτα κατέρρεαν, αναδυόταν ένας νέος κόσμος.
Ένας κόσμος που μπήκε στην κατάψυξη για 45 χρόνια.
Όπως αποδείχθηκε, κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος να τον αντιμετωπίσει.
Θα ήθελα να εστιάσω στην ελληνική εξωτερική πολιτική και διπλωματία αυτήν την περίοδο.
1.-Τα πρώτα χρόνια η ελληνική διπλωματία είχε να αντιμετωπίσει την επιθυμία όλων των Αλβανών να αποδράσουν απο τη χώρα τους, που με σιδηρά πυγμή κυβέρνησε ένας στυγνός δικτάτορας. Ένας απάνθρωπος, κομμουνιστής τύραννος.
Είχε να αντιμετωπίσει το σκοπιανό, τα σημάδια διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας τα οποία φαίνονταν απο το 1980, όταν πέθανε ο Τίτο, και, μόνο, ο Ζίβκωφ της έδινε κάποια ελπίδα. Ο Ζίφκωφ επανέλαβε στο Χάσκοβο, όπου συναντήθηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου (ήμουν και εγώ εκεί) αυτά που είπε και επι Κ. Καραμανλή. “Όσο είμαστε εμείς στις ηγεσίες των χωρών μας, τα παλιά προβλήματα δεν θα μας απασχολήσουν”.
2.-Η ένταξη της Βουλγαρίας στην Ε.Ε. επισφράγισε αυτήν την πολιτική. Δεν είναι λίγο, αν σκεφθεί κανείς πόσο επιβαρυμένες ήταν οι σχέσεις των δύο λαών.
3.-Με την Αλβανία η λαϊκή αφήγηση αποδίδει στον Σαμαρά την είσοδο χιλιάδων αλβανών μεταναστών στην Ελλάδα. Δεν θα εξετάσω αν καλώς ή κακώς ήρθαν. Είμαι, απολύτως, βέβαιος πως τίποτε δεν τους συγκρατούσε. Ο Σαμαράς δεν φταίει στο ότι εισήλθαν μαζικά στην Ελλάδα. Μπορεί η πολιτκή του να έπασχε σε άλλα σημεία αλλά σ αυτό θα τον αδικούσαμε αν του φορτώαμε όλες τις ευθύνες. Ακόμη και ταξιαρχίες τάνκς να τοποθετούσες στα σύνορα δεν επρόκειτο να τους σταματήσεις.
Έμενε το θέμα του πως αξιοποιείς την παρουσία τόσων χιλιάδων ανθρώπων απο τη γειτονική χώρα για να διαμορφώσεις μια πολιτική διαχείριση που θα βελτίωνε τις τραυματισμένες, απο το παρελθόν, σχέσεις των δύο χωρών και θα ωφελούσε την ελληνική μειονότητα.
Το αποτέλεσμα μηδέν. Μύθος το ότι έφταιγε η κρίση. Έφταιγε η απαρχαιωμένη, βλαχοκοσμική αντίληψη ενός παρακμιακού αθηναϊκού κράτους που δεν έβλεπε την στενότητα της σκέψης του και ήθελε να το παίξει και σπουδαίο.
Αν και όταν ακούω διπλωμάτες να μιλούν, διαπιστώνω πως το διπλωματικό σώμα, προϊόντος του χρόνου γίνεται χειρότερο, δεν μπορώ να πιστέψω πως δεν υπήρχαν, τότε, ικανοί διπλωμάτες να διαμορφώσουν πολιτική.
Τότε γιατί οδηγούμεθα απο αποτυχία σε αποτυχία;
Ποια είναι η λογική της αποτυχίας;
Δεν υπάρχει ελληνικό κράτος. Υπάρχουν παρέες και ομάδες που διοικούν ένα αθηναϊκό προτεκτοράτο που λυμαίνεται τις περιοχές που του ανέθεσαν να επιβλέπει
Το αποκορύφωμα της αποτυχίας είναι η περίφημη συμφωνία που η κυβέρνηση Καραμανλή υπέγραψε για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωών με την Αλβανία.
Βεβαίως, προβλήθηκε ότι η Συμφωνία ήταν επιτυχής (που ήταν) αλλά την χάλασε το Συνταγματικό Δικαστήριο της γειτονικής χώρας, με την παρέμβασή του.
Αλλά οι υπηρεσίες ενός κράτους είναι ικανές όταν μπορούν να προβλέψουν τις εξελίξεις και να διασφαλίσουν τα συμφέροντα του κράτους που υπηρετούν. Στην περίπτωση αυτή η διπλωματική υπηρεσία της Ελλάδας έδειξε παροιμειώδη ανικανότητα. Δεν μπόρεσε να προβλέψει τις εξελίξεις. Πιάστηκε κοιμωμένη. Δεν είναι η πρώτη φορά. Έτσι που λειτουργεί, δεν θα είναι και η τελευταία. Και αυτό είναι το δράμα. Μετά απο την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, η Αλβανια μπήκε στο ΝΑΤΟ και η Ελλάδα δεν πήρε τίποτε.Ένα διπλωματικό χαρτί της χώρας κάηκε.
4.-Στο σκοπιανό, χιλιάδες εντάσεις, εκατοντάδες συγκεντρώσεις, δεκάδες συμφωνίες για να γίνει στο τέλος μια τρύπα στο νερό.
Η Βουλγαρία με δύο τρείς κινήσεις, πέτυχε αυτό που ήθελε. Και το πέτυχε απόλυτα.
Κατά της Ελλάδας, προσέφυγαν τα Σκόπια δύο φορές στο Δικαστήριο της Χάγης. Και τις δύο δικαιώθηκαν. Την μια φορά, μάλιστα, η ελληνική αντιπροσωπεία δεν είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει ούτε καν τα στοιχεία που χρειάζονταν για να αποδείξει τους ισχυρισμούς της. Οποίος ξεφτελισμός! Είτε απο ανικανότητα δεν τα διαμόρφωνε όταν τα γεγονότα εξελίσσονταν, είτε τα πέταξαν σε μια αποθήκη του υπουργείου γιατί βαριόνταν να τα τακτοποιήσουν. Σιγά, οι μεγαλοσχήμονες των Αθηνών, να μην ασχοληθούν με το μακεδονικό.
Μεγάλη ανικανότητα. Βεβαίως, υπάρχουν δικαιολογίες αλλά το αποτέλεσμα μετράει. Και τα υπο κρατικήν διαμόρφωσιν Σκόπια, κέρδισαν, σε διπλωματικό επίπεδο, την 200χρονη Ελληνική Δημοκρατία.
5.-Η Ελλάδα, και όχι το αθηναϊκό κρατίδιο, έχει μια εντυπωσιακή ιστορία την οποία όφειλε να απαπαραγάγει. Ανέπτυξε έναν πολιτισμό. Τα αγαθά αυτού του πολιτισμού, που δεν είναι, μόνο, υλικά, βίωσαν οι λαοί σε όλες τις ακτές της Μεσογείου, τη Μέση Ανατολή, τη Μικρά Ασία, τα Βαλκάνια.
Η οικουμενικότητα αυτού του πολιτισμού έχει διασπείρει τον ελληνισμό σε όλες αυτές τις περιοχές. Παντού βλέπεις ανθρώπους που να μην ομιλούν ελληνικά και να προσπαθούν να σου εξηγήσουν πως οι πρόγονοί τους εδώ και τέσσερις ή και παραπάνω γενιές ήταν Έλληνες, ήρθαν σε αυτά τα μέρη και έμειναν. Γιατί δεν μιλούν ελληνικά; Διότι οι ανίκανοι υπηρέτες της γραφειοκρατίας του ελληνικού κράτους δεν μπορούσαν να σκεφθούν την ανάγκη ίδρυσης ελληνικών σχολείων. Αδυνατούν να καταλάβουν τη σημασία τους. Κατέχουν, όμως, περίοπτες θέσεις ως γόνοι … ευγενών… τρομάρα τους. Και αν κατέχεις κρίσιμη θέση χωρίς τη δυνατότητα να ανταποκριθείς, το αποτέλεσμα είναι η διακωμώδηση της χώρας και η πορεία της απο αποτυχία σε αποτυχία. Αυτό, δηλαδή, που βιώνουμε.
6.-Η Ελλάδα, έχει, επίσης, το πλεονέκτημα, που δεν έχουν άλλα κράτη, να συνυπάρχει με λαούς στην ευρύτερη περιοχή της που στο συλλογικό υποσυνείδητό τους είναι καταγεγραμμένος ο πολιτισμός της. Ο ιστορικός πολιτισμός της. Αυτό, άλλοι λαοί, δεν πρόκειται ποτέ να το πετύχουν, διότι είναι ιστορία αιώνων αλλά και οι προσπάθειες που κάνουν στοιχίζουν ακριβά.
Το πως υποδέχονται τους Έλληνες οι λαοί των περιοχών που ανέφερα παραπάνω είναι απορίας άξιον. Θερμά και αυθόρμητα. Και, όμως, αυτόν τον κόσμο, το αθηναϊκο κρατίδιο τον έχει εγκαταλείψει. Διοτι στις κρίσιμες υπηρεσίες του, εκείνο που ενδιαφέρει τους γραφειοκράτες του είναι να περιφέρουν την ιδιότητά τους στα κοσμικά μπαράκια, να περνούν καλά και να περιμένουν τον μπάρμπα που θα μπορούσε να τους στείλει σε μια καλή μετάθεση.
7.-Θα αποφύγω τις σημερινές αποτυχίες με το τουρκολιβυκό μνημόνιο διότι πρέπει να αναρωτηθούμε αν αυτή η υπηρεσία, χρειάζεται, όπως λειτουργεί.
8.-Αυτό το κρατίδιο που δεν είναι ελληνικό πρέπει να το αποδομήσουμε. Και στη θέση του αθηναϊκού μορφώματος να δημιουργήσουμε ένα αξιοπρεπές ελληνικό κράτος με γνώση της ιστορίας και του πολιτισμού του. Ένα κράτος για όλους τους Έλληνες.
Υπάρχουν καθημερινά δεκάδες γεγονότα που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Είναι καιρός να το κάνουμε προτού αποσαρθρωθούν τα πάντα.

Γιάννης Μαγκριώτης: Η δημοκρατία κινδυνεύει, από τους κάθε είδους ευησυχασμούς.

1

του Γιάννη Μαγκριώτη*

Η μετεμφυλιακή περιορισμένη δημοκρατία, δεν μπόρεσε να γίνει δημοκρατία, δεν της το επέτρεψαν οι πολιτικές και οι κοινωνικές δυνάμεις του αυταρχισμού και της κάθε είδους εκμετάλλευσης και εξάρτησης.

Η επιβολή της Χούντας, με την ανοχή και την υποστήριξη ξένων δυνάμεων, ήταν η απάντηση των αναχρονιστικών δυνάμεων, στο αίτημα της κοινωνίας: για περισσότερη δημοκρατία, ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Η εφτάχρονη Χούντα, μπόρεσε να αναβάλλει την χειραφέτηση της κοινωνίας και της χώρας, από τους πολλούς κηδεμόνες, δεν μπόρεσε όμως να ακυρώσει τα μεγάλα δημοκρατικά και κοινωνικά αιτήματα της εποχής.

Η αντίσταση των πολιτών, ειδικά των νέων, τα μεγάλα αδιέξοδα και το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο, που έφερε τον Αττίλα και την κατοχή του 38% του νησιού, την οδήγησε στην κατάρρευση.

Η Μεταπολίτευση, η καλύτερη και η μεγαλύτερη περίοδος ομαλότητας της χώρας, δεν μπόρεσε να υπερβεί παθογένειες του παρελθόντος, παραγωγικές, θεσμικές και κοινωνικές υστερήσεις.

Η υπερδεκαετής πολύπλευρη κρίση, μπορεί να έδειξε την μεγάλη ανθεκτικότητα της δημοκρατίας στην χώρα μας, αποκάλυψε όμως και τις μεγάλες ανεπάρκειες των πρωταγωνιστών της.

Στην πολιτική, θεσμική και κοινωνική δοκιμασία της χώρας και της κοινωνίας, των τελευταίων χρόνων, έχουν προστεθεί νέοι αντίπαλοι: Πρώτα από την ακραία φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, που παράγει νέο πλούτο, με την πιο άδικη κατανομή, κοινωνικά και γεωγραφικά. Στην συνέχεια από τις μεγάλες γεωπολιτικές ανατροπές, που φέρνουν καταστροφικούς πολέμους και νέες ζώνες αντιπαράθεσης. Σε αυτές τις αρνητικές εξελίξεις, αν προσθέσουμε την κλιματική κρίση και τα μεγάλα προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα, τότε θα έχουμε μπροστά μας, όλες τις αβεβαιότητες, και τις πιθανές συγκρούσεις.

Οι ανατροπές μέχρι σήμερα και οι αβεβαιότητες του προσεχούς μέλλοντος, δημιουργούν τις προϋποθέσεις αμφισβήτησης των μεταπολεμικών κεκτημένων, της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, του κοινωνικού κράτους, της ασφάλειας και της ειρήνης, για τον δυτικό κόσμο.

Σε χώρες, όπως η δική μας, με έντονες τις υστερήσεις από τα κεκτημένα της Δύσης, και με επιθετικές αναθεωρητικές πρακτικές από την Τουρκία, η επίδραση των γενικότερων εξελίξεων και κρίσεων, είναι ακόμη πιο μεγάλη.

Σήμερα, απαιτείται η ευρύτερη αφύπνιση των πολιτών, για την υπεράσπιση των δημοκρατικών και κοινωνικών κεκτημένων, ακόμη περισσότερο απαιτείται η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, στην νέα εποχή της λεγόμενης 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, με προτεραιότητες: Την αναδημιουργία της μεσαίας τάξης, το σύγχρονο κράτος δικαίου, την κοινωνική δικαιοσύνη, την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και την θωράκιση απέναντι στα αναμενόμενα κύματα των υγειονομικών κρίσεων.

Οι εφησυχασμοί κάθε είδους, είναι επικίνδυνοι.

*Διετέλεσε υφυπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ