Αρχική Blog Σελίδα 1902

Απειλές ένοπλων συγκρούσεων για την εξουσία στη Λιβύη, μεταξύ ομάδων Νταμπάιμπα και Μπασάγκα

0

 

Ο Μόχσεν αλ Ζουβέικ,  του Συντάγματος και της Δύναμης Προστασίας των Εκλογών που συνδέεται με τον Πρωθυπουργό της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας (Νταμπάιμπα), απαντώντας στις δηλώσεις του διοικητή του Ζιντάν, Οσάμα αλ Τζουουαΐλι, δήλωσε ότι είναι έτοιμος για οποιαδήποτε στρατιωτική σύγκρουση.

Ο Αλ Ζουβέικ είπε ότι η αποτυχία της «παράλληλης κυβέρνησης» ( του Μπασάγκα- που εγκρίθηκε από τη Λιβυκή Βουλή) έκανε τους οπαδούς του να απειλήσουν να χρησιμοποιήσουν βία για να εισέλθουν στην Τρίπολη, λέγοντας ότι η απάντηση θα είναι επί τόπου και όχι μέσω των μέσων ενημέρωσης.

«Το παράλληλο κυβερνητικό σχέδιο ξεκίνησε μετά την αποτυχία της λίστας Ακίλα και Μπασάγκα στο φόρουμ της Γενεύης», είπε σε μια σαφή αναφορά στον Οσάμα αλ Τζουουαΐλι, στην ίδια δήλωση.

Οι απειλές του Αλ Ζουβέικ ήρθαν ως απάντηση στις δηλώσεις του Τζουουαΐλι προς τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, δηλώνοντας ότι η μόνη λύση που θα σώσει τη Λιβύη από ένοπλες συγκρούσεις θα ήταν η ειρηνική παράδοση της εξουσίας από τον πρωθυπουργό Αμπντέλ Χαμίντ αλ Νταμπάιμπα  στον Μπασάγκα.

Ο Τζουουαΐλι εξήγησε ότι συμφώνησε στη στρατιωτική συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Τρίτη να παραμείνει σε ηρεμία μέχρι να πραγματοποιηθεί μια δεύτερη συνάντηση την επόμενη εβδομάδα, λέγοντας ότι η συνάντηση θα περιλαμβάνει όλα τα στρατιωτικά μέρη (ανατολικής- δυτικής Λιβύης).

Προειδοποίησε επίσης για το ξέσπασμα ένοπλων συγκρούσεων εάν η κατάσταση παραμείνει έτσι, λέγοντας ότι αυτοί που παρέμειναν στην εξουσία αρνούμενοι να την παραδώσουν στην κυβέρνηση που διορίστηκε από το κοινοβούλιο, τη Βουλή των Αντιπροσώπων, ευθύνονται για τις συνέπειες οποιασδήποτε μελλοντικής σύγκρουσης.

Libyan media

https://www.echedoros-a.gr

99 Χρόνια μετά την Λωζάννη Οι Εκλογές στα Μη Μουσουλμανικά Βακούφια (Κοινότητες)

1

Του Βασίλη Κυρατζόπουλου

Αθήνα 26/7/2022

{Απαραίτητη προϋπόθεση λήψης ορθών αποφάσεων είναι η εις βάθος γνώση του γεγονότος αλλά και του ιστορικού αυτού. Το άρθρο – μελέτη που ακολουθεί δεν εξιστορεί τις παραβιάσεις ή τα αδικήματα που διαπράχτηκαν από την Τουρκική Δημοκρατία κατά των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης, αλλά προσπαθεί να αναδείξει τα προβλήματα που αντιμετώπισαν οι διοικούντες τις Κοινότητες και τα ευαγή ιδρύματα, ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί ορθά και ο νέος Εκτελεστικός Νόμος που ρυθμίζει τις εκλογικές διαδικασίες για την ανάδειξη των διοικήσεων των Εφοροεπιτροπών στην γενέτειρά μας [Κοίτα ΦΕΚ (Resmî Gazete,RG) 31870 – 18/6/2022]}.

Ένα μακρόπνοο και “πονηρό” σχέδιο που εφαρμόζει εσαεί η Τουρκική Δημοκρατία (εν συντομία ΤΔ) κατά των γηγενών μη Μουσουλμανικών μειονοτικών ομάδων, που παρέμειναν στην Τουρκική επικράτεια, βάσει της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης (εν συντομία ΣΛ)[1], είναι κατά παράβαση της ΣΛ ο περιορισμός των Κοινοτικών – Βακουφικών τους εισοδημάτων αλλά και της διοίκησης αυτών. Απώτερος στόχος της πρόκλησης οικονομικού μαρασμού σε ευαγή ιδρύματα και θρησκευτικά – εκπαιδευτικά συγκροτήματα είναι να επέλθει μακροπρόθεσμα ο εκμηδενισμός της μειονοτικής ομάδας (κατά παράβαση των αρθ. 40 και 42 της ΣΛ, όπου η ΤΔ εγγυάται την προστασία και δηλώνει ότι θα σεβαστεί – στηρίξει την αυτοδιαχείρισή τους). Ως γνωστόν τα κύρια εισοδήματα [χαρακτηρίζονται στην ΤΔ ως akar (ακάρ) = προσοδοφόρο] των μη Μουσουλμανικών Βακουφιών [χαρακτηρίζονται στην ΤΔ ως Cemaat Vakıfları (τζεμαάτ) = ομήγυρης, κοινότητα], προέρχονται από την εκμετάλλευση των ακινήτων που εδώ και αιώνες έχουν περιέλθει στην κατοχή τους από δωρεές. Είναι γεγονός ότι οι Τουρκικές Αρχές ανέκαθεν εκδήλωναν ένα “ειδικό ενδιαφέρον” για τα νοσοκομεία των μη Μουσουλμανικών Κοινοτήτων. Πολλές αποφάσεις που εμφανίζονταν σε νόμους ξεκινούσαν από το εν λόγω “ειδικό ενδιαφέρον”…

Η συχνότερη πρακτική που εφαρμόζεται από την ίδρυση της ΤΔ, ήταν η κήρυξη του Βακουφιού ως “Mazbut”[2] από την Γενική Διεύθυνση Βακουφιών (εν συντομία ΓΔΒ, Vakıflar Genel Müdürlüğü), με αποτέλεσμα η ακίνητη περιουσία, που επέφερε τα κύρια έσοδα να περάσει στην διαχείριση της ΓΔΒ. Η νομική έννοια του “Mazbut” στην ΤΔ διευκρινίζεται με τον Νόμο (εν συντομία Ν.) 2762 – 5/6/1935 (αποκαλείται ως Νόμος του 1935, είναι ο βασικός νόμος που καθορίζει τα πάντα για τα Βακούφια), η οποία χρησιμοποιείται μέχρι και των ημερών μας. Ως προς τον Νόμο, ένα Βακούφι μπορούσε να κηρυχτεί Mazbut όταν είχε ιδρυθεί πριν τις 4/10/1926 και συνέτρεχε τουλάχιστον μία από τις παρακάτω πέντε περιπτώσεις:

α) Πριν την δημοσίευση του Νόμου να έχει καταληφθεί (zapt edilmiş vakıflar),

β) Πριν την δημοσίευση του Νόμου να έχει καταληφθεί η διοίκηση (idaresi zapt edilmiş vakıflar),

γ) Η επιτροπεία να έχει παραχωρηθεί σε κάποια άλλη Αρχή (mütevelliği bir makama şart edilmiş olan vakıflar),

δ) Νόμιμα ή και επί του πρακτέου να μην υπάρχει αντικείμενο αγαθοεργίας για την οποία είχε ιδρυθεί το Βακούφι (kanunen veya fiilen hayri bir hizmet kalmamaış olan vakıflar),

ε) Η επιτροπεία να έχει παραχωρηθεί σε τρίτα πρόσωπα εκτός των απογόνων των δωρητών (Mütevelliği vakfedenlerin ferilerinden başkalarına şart edilmiş vakıflar).

Το εδάφιο (ε) θα έλθει σε αντίθεση με την ΣΛ, λόγω του ότι τα μη Μουσουλμανικά Βακούφια είχαν ιδρυθεί ή με Σουλτανική “άδεια” (fetva) ή με προφορική ορκωμοσία των δωρητών επί Οσμανικής περιόδου, με σκοπό την “στήριξη” των θρησκευτικών χώρων και των ευαγών ιδρυμάτων. Στο Οσμανικό κράτος (εν συντομία ΟσΚ) ως θεοκρατικό καθεστώς, μέχρι το 1912 δεν παραχωρήθηκαν τίτλοι ιδιοκτησίας και τα εν λόγω Βακούφια που λειτουργούσαν επ’ ονόματι του Θεού δεν ήταν “Νομικά Πρόσωπα” όπως νοείται επί των ημερών μας.

Η Αφετηρία

Στις 3/3/1924 με το Ν.429 και με το άρθρο υπ’ αριθμό (εν συντομία αρθ.) αρθ.2, η ΤΔ θα καταργήσει το Υπουργείο Σαρίας και Βακουφιών (Şeriye ve Evkaf). Σ’ ότι αφορά τις θρησκευτικές υποθέσεις με το άρθ.4 θα συστηθεί υπό τον Πρωθυπουργό η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων (Diyanet İşleri Reisliği). Σε ότι αφορά δε τα Βακούφια δηλώνεται ότι μέχρι την νομική διευθέτηση της υπόθεσης θα παρακολουθούνται προσωρινά από ειδική διεύθυνση υπό τον Πρωθυπουργό (αρθ.7).

Στις 27/11/1925 οι κοινοτάρχες της Ελληνικής εθνότητας κάτω από την “κρατική τρομοκρατία” ψηφίζουν με ψήφους 72 υπέρ και 55 κατά την κατάργηση των Κοινοτικών Αστικών Δικαστηρίων, που τους αναγνωρίστηκαν με το αρθ.42 της ΣΛ. Εν αντιθέσει, με βάση την αρχή της “αμοιβαιότητας”, που θεσμοθετήθηκε με το αρθ.45 της ΣΛ, το εν λόγω δικαίωμα συνεχίζει να το εκμεταλλεύεται η Μουσουλμανική μειονότητα της Ελλάδας και αποτελεί το βασικό αίτιο – αγκάθι του προβλήματος του “ψευδομουφτή”. Πλέον όλες οι μη Μουσουλμανικές μειονοτικές ομάδες της ΤΔ θα ενταχθούν στο νέο Αστικό Κώδικα (ΑΚ)[3], που αντιγράφτηκε από τον αντίστοιχο Ελβετικό. Με την εν λόγω απόφαση ένταξης θα καταργηθεί επίσης το βασικό συντονιστικό όργανο της Ελληνικής εθνικής μειονότητας, το Διαρκές Εθνικό Μεικτό Συμβούλιο (εν συντομία ΔΕΜΣ). Οι Αρχές της ΤΔ ισχυριζόμενες ότι βάσει του νέου ΑΚ όλοι οι πολίτες πλέον είναι ίσοι ενώπιον του νόμου, απαγορεύουν στα Βακούφια να αποκτήσουν νέα ακίνητα προς υποστήριξη των στόχων τους. Με την κατάργηση του ΔΕΜΣ και βάσει του νέου ΑΚ θα μείνουν έωλα και τα ακίνητα αλλά και οι διοικήσεις των μη Μουσουλμανικών Βακουφιών. Στον Εκτελεστικό Νόμο του ΑΚ[4] του 1926, στο άρθρο 8 αναφέρεται : Για τα evkaf (οργανώσεις που χειρίζονται τα βακουφικά ακίνητα και τα Βακούφια), που ιδρύθηκαν προ το 1926, θα εκδοθεί επιπλέον Εκτελεστικός Νόμος…

Βάσει του άρθρου 73 του ΑΚ, θα εξαφανιστεί η έννοια Vakıf και θα αντικατασταθεί με την λέξη tesis (=Εγκατάσταση) και το vakfiye (παραχωρητήριο) σε tesis senedi (τίτλος εγκατάστασης). Έτσι επαναπροσδιορίζεται η λειτουργία των Βακουφιών (αρθ. 72 – 81), χωρίς την εξαίρεση των μη Μουσουλμανικών Βακουφιών, που βάσει της ΣΛ είχαν το δικαίωμα της αυτοδιαχείρισης. Ο όρος “εγκατάσταση” (tesis) θα αντικατασταθεί ξανά με την έννοια (vakıf) με τον Ν. 903 – 24/7/1967. Όπως αναφέρει ο Ata Sakmar[5] με αυτά και άλλα πολλά “νομικά παιχνίδια” [6] τα μη Μουσουλμανικά Βακούφια μέχρι των ημερών μας απώλεσαν πάρα πολλά ακίνητα…

Τέλη της δεκαετίας του 1920 στις συζητήσεις των νομικών κύκλων της ΤΔ, εμφανίζεται η διχογνωμία σ’ ότι αφορά την ακίνητη περιουσία των Βακουφιών. Η πρώτη θέση υποστηρίζει ότι εφόσον το κράτος δεν είναι πλέον θεοκρατικό τα ακίνητα πρέπει να κρατικοποιηθούν, ενώ η αντίθετη θέση ότι εφόσον προσφέρουν αποκεντρωμένο κοινωνικό έργο το σύστημα πρέπει να διατηρηθεί. Όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας (εν συντομία ΣτΕ = Danıştay) της ΤΔ γνωμοδοτεί ότι η κρατικοποίηση θα δημιουργήσει προβλήματα στη χώρα βάσει ΣΛ, εγκαταλείπεται η σκέψη (άμεσης!) της κρατικοποίησης[Κοίτα υποσημ. 5].

Η Διοικητική Δομή & ο Βακουφικός Νόμος του 1935 – το Δηλωτικό του 1936

Η ΤΔ παραβιάζοντας την ΣΛ απαγορεύει στα μειονοτικά ιδρύματα να αποκτήσουν νέα ακίνητη περιουσία, είτε με αγορά, είτε με μορφή δωρεάς ή διαθήκης. Επίσης απαγορεύεται η ίδρυση νέων Βακουφιών (Ν. 743, αρθ. 74 παρ.2), γεγονός που ταράζει την συνοχή μίας κοινωνίας που λειτουργούσε επί 1600 χρόνια με τις ενορίες (Εκκλησιαστικό Κοινοτικό Σύστημα).

Συγκεκριμένα στην Κωνσταντινούπολη κάθε Κοινότητα αποτελούνταν από μια ή περισσότερες ενορίες που υπαγόταν εκκλησιαστικά σε μία από τις Μητροπόλεις: Χαλκηδόνας, Δέρκων, Πριγκιποννήσων ή στην Αρχιεπισκοπή Κωνσταντινουπόλεως. Εσωτερικά κάθε Κοινότητα διοικούνταν βάσει του κανονισμού της. Σύμφωνα με τους κανονισμούς, η εκάστοτε Κοινότητα είχε σκοπό την εκπλήρωση των θρησκευτικών και εκπαιδευτικών αναγκών της, τη φροντίδα της περιουσίας της και την άσκηση φιλανθρωπίας. Το δικαίωμα “εκλέγεσθαι” στις κοινοτικές εκλογές είχαν οι άρρενες Ρωμιοί που είχαν Τουρκική υπηκοότητα, ήταν ικανοί προς δικαιοπραξία και άμεμπτου χαρακτήρα, οι οποίοι γνώριζαν γραφή και ανάγνωση, εργάζονταν και ήταν μόνιμοι κάτοικοι της εκάστοτε Κοινότητας τουλάχιστον ένα ή δύο χρόνια και ήταν άνω κάποιας ηλικίας βάσει κανονισμού. Η Εφοροεπιτροπή αποτελούσε την αντιπροσωπευτική και διοικητική Αρχή της Κοινότητας και συγκροτούνταν έπειτα από εκλογές. Η διάρκεια της θητείας της διέφερε από Κοινότητα σε Κοινότητα βάσει του κανονισμού της, όπως και το πλήθος των μελών της Εφοροεπιτροπής. Κάθε Κοινότητα διέθετε και άλλες υποεπιτροπές ανάλογα με τις ανάγκες και το δυναμικό της, οι οποίες συγκροτούνταν από τα άτομα της Εφοροεπιτροπής και άλλους συμβούλους βάσει Β’/βάθμιας εκλογής αν το προέβλεπε ο κανονισμός. Τόσο οι λαϊκοί όσο και οι κληρικοί υπάλληλοι της Κοινότητας προσλαμβάνονταν και παύονταν από την Εφοροεπιτροπή. Στην περίπτωση των κληρικών όμως απαιτούνταν η έγκριση των Εκκλησιαστικών Αρχών. Το 1953 δόθηκε δικαίωμα ψήφου και στις γυναίκες με 47 ψήφους υπέρ και 31 κατά.

Οι Τουρκικές Αρχές δεν αναγνώριζαν νομικά Κοινότητες αλλά Βακούφια. Δεν αναγνώριζαν επίσης τις Εφοροεπιτροπές και το ρόλο τους ως ανώτατη διοικητική αρχή των κοινοτήτων. Η κατάσταση βέβαια δεν ήταν ξεκάθαρη και αυτό φαίνεται από τους διάφορους τίτλους/ονόματα που χρησιμοποιούνται τόσο από τις ίδιες τις Κοινότητες όσο και από τις Τουρκικές Αρχές όταν απευθύνονταν σε αυτές. Με τον Ν.743 δημιουργούνται συγχύσεις ως προς τις διοικήσεις των μη Μουσουλμανικών Βακουφιών[7], που θα αποσαφηνιστούν με τον νέο Βακουφικό Νόμο του 1935[8]. Στο αρθ.1 παρ.C του Νόμου αναφέρεται ότι τα Βακούφια των Cemaat διοικούνται από επιτρόπους ή από αιρετούς αντιπροσώπους. Έτσι θεσμοθετούνται και ως προς τον Νόμο της ΤΔ οι κοινοτικές εκλογές, όπου ουσιαστικά οι αιρετοί (επίτροποι) συγκροτούν και την διοίκηση των Βακουφιών.

Η σύγχρονη ερμηνεία και η φιλοσοφία του Ν.2762, όπως αναλύει ο Baskın Oran, είναι ότι ο Νόμος συγκαταλέγεται στους “επαναστατικούς Νόμους του Κεμαλισμού”, που στόχο είχε τον πλήρη έλεγχο των πάντων εντός της επικράτειας από τους Κεμαλικούς.

Είναι γεγονός ότι προ του 1826 τα Βακούφια εντός του ΟσΚ λειτουργούσαν ως ανεξάρτητοι οργανισμοί που προσέφεραν κοινωνικό έργο[9]. Η ΤΔ όμως ως ένα νέο κράτος που ιδρύθηκε με την ΣΛ, κατά παράβαση των αρχών και του Δικαίου της ΤΔ[10], αποδέχεται ως ιδρυτικό έγγραφο (vakfiye) των μη Μουσουλμανικών Βακουφιών το δηλωτικό του 1936![11] και τα εντάσσει στα Βακούφια, που διοικούνται από απογόνους των δωρητών (mülhâk vakıflar). Έτσι προκύπτουν κωμικοτραγικές καταστάσεις, όπως τα Τουρκικά δικαστήρια να καλούν τα μέλη των διοικήσεων να αποδείξουν ότι είναι απόγονοι του Αγ. Νικολάου, του Αγ. Γεωργίου, της Αγ. Άννας κ.λ.π. είτε να κλητεύεται “ο υιός της Μαρίας Ιησούς” (Meryem oğlu İsa) για να ομολογήσει ενώπιον του δικαστηρίου ότι το εκκλησιαστικό συγκρότημα ανήκει στο Cemaat… Οι εν λόγω καταστάσεις θα περιοριστούν κατά πολύ με την παρέμβαση της Τουρκικής Βουλής στα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Το ζήτημα των Βακουφιών mülhâk θα πάρει τραγική τροπή όταν με Νόμο[12] επιβάλλεται να εκποιηθούν τα ακίνητα των Βακουφιών mülhâk, που αξίζουν πάνω από 2.000 Τουρκικές Λίρες (εν συντομία ΤΛ.)(αρθ.1). Η πώληση μπορούσε να γίνει με δόσεις πενταετούς διάρκειας. Το αντίτιμο μέχρι να εισπραχτεί εξ ολοκλήρου θα παρέμενε σε ειδικό λογαριασμό της ΓΔΒ. Με την πλήρη εξόφληση το 10% θα παρακρατούνταν από την ΓΔΒ(αρθ.3) και τα υπόλοιπα θα πιστώνονταν στο θησαυροφυλάκιο της ΤΔ.

Το ζήτημα mülhâk διορθώνεται με νέο Νόμο του 1949[13], όπου τα μη Μουσουλμανικά Βακούφια κατατάσσονται σε μία νέα ομάδα (δηλαδή ως Cemaat Vakıfları). Παράλληλα επιβεβαιώνεται ο θεσμός αιρετών διοικήσεων, όμως μετά τις 4/6/1949 επιβάλλεται εκτός των υπόλοιπων Αρχών οι αιρετοί να λογοδοτούν και να ελέγχονται και από τη ΓΔΒ. Βέβαια στα 12 χρόνια όσοι διοικούντες δεν άντεξαν στις “δικαστικές πιέσεις” τα Βακούφια που διοικούσαν απώλεσαν ακίνητα…

Πίνακας Ι.Φόρος που επιβλήθηκε στα μειονοτικά κοινωφελή Ιδρύματα (σε Τ. Λ.).

Κοινωφελή Ιδρύματα Σχολεία Εκκλησίες Νοσο/μεία Σύνολο
Λατινόφωνα* 38.500,00 18.600,00 1.250,00 58.350,00
Εβραϊκά 12.000,00 4.500,00 16.500,00
Ελληνικά 113.000,00 71.900,00 74.000,00 258.900,00
Αρμένικα 73.550,00 30.800,00 11.500,00 115.850,00
Σύνολο** 237.050,00 125.800,00 86.750,00 449.600,00

Πηγή: Varlık Vergisi, Faik Ökte.

(*)Λατινόφωνα είναι: Των Η.Π.Α., Γερμανικά, Γαλλικά, Ιταλικά και Αγλικά.

(**)Από το σύνολο των 450εκ. που επιβλήθηκαν, εισπράχτηκαν μόνο οι 16.210,00 Τ. Λ. Όμως μέχρι τελικής απόφασης μείωσης ή απαλλαγής φόρου (1945) τα άτομα που απαρτίζουν τις Διοικήσεις και τις Επιτροπές ήταν υπόλογα.

Στην διάρκεια της πολεμικής περιόδου (1936 – 1947) η ΤΔ θα επιβάλει το Φόρο Περιουσίας. Ο Νόμος είσπραξης του Φόρου Περιουσίας 4305- 12/11/1942 συμπεριελάμβανε αναδρομικά τη φορολόγηση από την 1/1/1939. Φορολογήθηκαν όλοι οι πολίτες της ΤΔ, πολλαπλάσια όμως οι μη Μουσουλμάνοι σε σχέση με τους Μουσουλμάνους, συμπεριλαμβανομένων και των Βακουφιών [Κοίτα Πίνακα Ι]. Με το Ν. 4530 του 1944 καταργήθηκαν όλες οι φορολογικές οφειλές που δεν είχαν εισπραχθεί μέχρι την έκδοση του νόμου. Το ύψος των φόρων που εισπράχτηκαν μέχρι 1/3/1944 ανέρχονται σε 314.920.940 ΤΛ, που ήταν το 32% του συνολικού κυκλοφορούντος χρήματος της ΤΔ![14]. Το ότι θεωρήθηκαν υπόλογα τα μέλη των διοικήσεων μετά τις “πιέσεις” που δέχτηκαν από το 1925, θα δημιουργήσει επιφυλακτική τάση στα μέλη των Κοινοτήτων σ’ ότι αφορά την ανάμιξή τους στις διοικήσεις των Βακουφιών. Όμως μέχρι και των ημερών μας πάντα βρίσκονται πρόθυμα μέλη να βοηθήσουν στα “κοινά”…

Την δεκαετία του 1950 από πλευράς ΤΔ θα μεθοδευτεί μία νέα πρακτική. Έτσι τα μέλη της Ελληνικής εθνότητας υπήκοοι της ΤΔ, “συγχεόμενα” με τους Έλληνες υπηκόους που κατοικούν στην Κωνσταντινούπολη βάσει της Ελληνοτουρκικής Συνθήκης Φιλίας, Ουδετερότητας, Διαλλαγής και Διαιτησίας τις 30/10/1930, σε επίσημα κρατικά έγγραφα να αποκαλούνται ως: Οι ξένοι πολίτες μας (Yabancı yurtaşlar). Η προέκταση αυτού του ασυνάρτητου ορισμού ήταν ότι κάποιοι “δικαστές” προσπαθούσαν να εντάξουν τις Βακουφικές υποθέσεις σε διατάξεις που αφορούσαν ξένους υπηκόους, γεγονός που συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές του 21ου αι.

Τελικά με νέο νόμο το 2008[15], θα καταργηθεί ο ορισμός Παλαιά Βακούφια – Νέα Βακούφια και θα θεσμοθετηθεί η ύπαρξη πέντε κατηγοριών Βακουφιών, τα οποία είναι:

  • Mazbut Βακούφια που διοικούνται από την ΓΔΒ.
  • Βακούφια των μη Μουσουλμάνων που έχουν Τουρκική υπηκοότητα (Cemaat Vakıfları).
  • Βακούφια που ιδρύθηκαν πριν την έκδοση του Νόμου 743-17/2/1926 και διοικούνται από απογόνους των δωρητών (Mülhak Vakıflar).
  • Βακούφια συντεχνιών (Esnaf Vakıfları).
  • Νέα Βακούφια.

Περίοδος 1956 – 2002

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 γίνονταν προσπάθειες να υποβαθμιστούν οι κεντρικές Εφοροεπιτροπές και παρατηρούνταν μια κλιμακούμενη παρεμβατικότητα της ΤΔ στη διοίκηση των Κοινοτήτων, που κορυφώθηκε τη δεκαετία του 1960.

ΚΩΝ/ΠΟΛΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΟΙΚΙΑΙ 1004 ΟΙΚΙΑΙ 14
ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ 4228 ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ 6
ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΑ 10 ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ 1
ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ 73 ΕΔΡΑΙ ΣΥΛΛΟΓΩΝ – ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 1
ΜΟΝΑΙ 5 ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ – ΠΑΝΣΙΟΝ 1
ΑΓΙΑΣΜΑΤΑ 8 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ 1
ΣΥΝΑΓΩΓΗ 1 ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΔΙΕΘ. ΕΚΘΕΣΗ 1
ΣΧΟΛΕΙΑ 26 ΣΥΝΟΛΟ 25
ΕΔΡΑΙ ΣΥΛΛΟΓΩΝ – ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 5 Πίνακας ΙΙΙ. Στατιστικά δεδομένα ζημιών .

Πηγή: Dilek Güven..

ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ – ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΑ 110 Διαμόρφωση Πίνακα: Β. Κυρατζόπουλος
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ – ΠΑΝΣΙΟΝ 12
ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ – ΧΗΜΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ 27
ΚΙΝΗΜΑΤΟΦΡΑΦΟΙ 2
ΚΛΙΝΙΚΑΙ 11
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ 21
ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΑ 9
ΦΟΥΡΝΟΙ – ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΑ 9
ΓΚΑΡΑΖ – ΠΡΑΤΗΡΙΑ ΒΕΝΖΙΝΗΣ 5
ΛΟΥΤΡΑ 1
ΣΥΝΟΛΟ 5567

Πίνακας ΙΙ. Στατιστικά δεδομένα ζημιών .

Πηγή: Χριστόφορος Χρηστίδης..

Διαμόρφωση Πίνακα: Β. Κυρατζόπουλος

Μετά τον Σεπτέμβριο του 1955 οι Εφοροεπιτροπές έχουν να υλοποιήσουν το βαρύ έργο της επούλωσης των τραυμάτων [Κοίτα πίνακες ΙΙ και ΙΙΙ] που επέφερε η γενοκτόνος πράξη των Σεπτεμβριανών [Κοίτα υποσημ. 14]. 73 Εκκλησίες είχαν υποστεί διάφορες ζημιές, από τις οποίες οι 29 Ορθόδοξες Εκκλησίες είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από πυρπόληση. Για να επαναλειτουργήσουν τα 34 καταστραμμένα ελληνικά μειονοτικά σχολεία δαπανήθηκαν 450 εκ. ΤΛ. Τα ελάχιστα ποσά που τμηματικά δόθηκαν στα Βακούφια από την ΤΔ θα εξανεμιστούν από την ραγδαία υποτίμηση της ΤΛ και τον πληθωρισμό που καλπάζει[16]. Το έργο τους δυσχεραίνει όταν το 1956 αρχίζουν οι άμεσες απελάσεις των προυχόντων της Κοινότητας και οι επιθέσεις κατά των ιδρυμάτων[17]. Το ίδιο έτος με διάταγμα του υπουργείου Εσωτερικών ανακοινώθηκε ότι δεν αναγνωρίζονταν πλέον οι κεντρικές επιτροπές. Στη λογική περιορισμού των κεντρικών Εφοροεπιτροπών, η Διεύθυνση Αστυνομίας τον Απρίλιο του 1960 απαγόρευσε τη διεξαγωγή εκλογών στο Πέρα, ενώ το Νοέμβριο του ίδιου έτους η Νομαρχία Κωνσταντινούπολης κοινοποίησε ότι οι κεντρικές Εφοροεπιτροπές δεν θα αναγνωρίζονταν πλέον και ζήτησε από τις διάφορες κοινότητες να διεξαγάγουν νέες εκλογές. Αυθαίρετα καταργούνται προσωρινά οι τρείς από τις ισχυρότερες και πλουσιότερες Εφοροεπιτροπές της Κοινότητας (Γαλατά, Σταυροδρομίου και Χαλκηδόνας).

Μετά την κατάργηση των κεντρικών επιτροπών οι κοινότητες προσπάθησαν να δημιουργήσουν άτυπα όργανα ή να αντικαταστήσουν τις κεντρικές Εφοροεπιτροπές. Με τα εν λόγω περιοριστικά μέτρα αποδυναμώθηκε ο κεντρικός εσωτερικός έλεγχος των Κοινοτήτων από ένα ανώτερο διοικητικό σώμα, όπως ήταν οι Εφοροεπιτροπές, κάτι το οποίο διασφάλιζε και την ίδια την έννοια της κοινότητας. Από την άλλη, οι αρχές προσπάθησαν να περιορίσουν τις αρμοδιότητες και αυτών των νέων επιτροπών, επιβάλλοντας τη χορήγηση ειδικής άδειας από τη ΓΔΒ. Το 1962 το πολιτικό τμήμα της Αστυνομικής Διεύθυνσης (Siyasî Şube) Κωνσταντινούπολης ενημερώνει το Οικουμενικό Πατριαρχείο “να μην αναμιχθεί στα ενδοκοινοτικά προβλήματα”, διότι θα έχει “νόμιμες συνέπειες”. Το γεγονός πηγάζει από την πάγια θέση της ΤΔ, που θεωρεί ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είναι Β’/βάθμιο ίδρυμα και ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι μόνο ο πνευματικός ηγέτης των Ελληνορθόδοξων (Rum Ortodoks) της Κωνσταντινούπολης!

Στις 16/3/1964 η ΤΔ μονομερώς θα ακυρώσει την Ελληνοτουρκική Σύμβαση Εγκαταστάσεως, Εμπορίου και Ναυτιλίας του 1930, προβάλλοντας τα αρθ.2 και 16 της σύμβασης (λόγοι εθνικής ασφάλειας). Αν και βάσει του αρθ.36 της σύμβασης η εφαρμογή της ακύρωσης θα έπρεπε να ξεκινήσει σε έξι μήνες μετά την καταγγελία της, η ΤΔ άμεσα θα κατηγορήσει ως πράκτορες της Κύπρου και της Ελλάδας 997 άτομα και θα τους απελάσει εντός 48 ωρών. Μεταξύ των απελαθέντων λόγω εθνικής ασφάλειας συγκαταλέγονται 8 ημιπληγικοί, 2 ανάπηροι, 9 υπό νοσηλεία βαριά ασθενείς, 3 τυφλοί και 1 κωφάλαλος.

Την περίοδο εκείνη στην ΤΔ κατοικούσαν 12.724 Έλληνες με Ελληνική υπηκοότητα. Εκτός των 997 απελαθέντων δεν θα ανανεωθεί η άδεια παραμονής σε 7.603 άτομα, και θα αναγκαστούν “να εγκαταλείψουν” την γενέτειρά τους. Σε 1.134 άτομα θα δοθεί προσωρινή άδεια παραμονής λόγω ασθένειας ή γήρατος ή για εκπαιδευτικούς λόγους. Οι απελαθέντες δικαιούνταν να μεταφέρουν μόνο 200 ΤΛ (22,2 $ ΗΠΑ) και δέμα με τα προσωπικά τους αντικείμενα που το βάρος του δεν θα ξεπερνούσε τα 20 κιλά. Ακίνητα που εμφανίζονται σε άτομα Ελληνικής υπηκοότητας με εφαρμογή του Ν.2644-22/12/1934 και βάσει του νέου φορολογικού νόμου, Ν.193-31/12/1960 θα φορολογηθούν υπέρογκα και θα τεθούν υπό εκκαθάριση.

Οι μεικτοί γάμοι (Ελλήνων υπηκόων και Ελλήνων Τουρκικής υπηκοότητας) και η έλλειψη προστασίας (παραβιάζονταν βασικές αρχές ανθρωπίνων δικαιωμάτων), είναι γεγονότα που δημιουργούν “αβεβαιότητα μέλλοντος” στα μέλη της Κοινότητας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μέχρι τέλος του έτους να εγκαταλείψουν την Κωνσταντινούπολη περίπου 42.000 άτομα, μέλη της Ρωμαίικης Κοινότητας.

Η μαζική φυγή και η εσωτερική μετακίνηση των μελών της Ρωμαίικης Κοινότητας από απόμακρες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης προς συγκεκριμένες συνοικίες (όπως Πέρα, Ταταύλα, Χαλκηδόνα, Μακροχώρι), προκάλεσε την ερήμωση πολλών περιφερειακών Κοινοτήτων. Έτσι δεν προκαλείται μόνο δημογραφική συρρίκνωση αλλά και πολλά διοικητικά κενά στις περιφερειακές Κοινότητες. Η αρχή ότι οι εκλογείς για κάθε Βακούφι της περιοχής – συνοικίας πρέπει να προέρχονται από τους κατοίκους της περιοχής-συνοικίας, στην οποία εδρεύει το ίδρυμα και μόνο, χρησιμοποιήθηκε από τις Αρχές της ΤΔ ως κριτήριο ακύρωσης εκλογών. Έτσι αναζητούνται τρόποι συμμετοχής σε εκλογές ατόμων από άλλες κοινότητες. Το εν λόγω πρόβλημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη δημογραφική συρρίκνωση και συνεχίζει να απασχολεί τους ιθύνοντες των Κοινοτήτων μέχρι των ημερών μας. Μια ερημωμένη Κοινότητα σημαίνει αυτόματα απουσία εκλογικού σώματος και διοίκησης. Άρα αδυναμία διεξαγωγής εκλογών. Βάσει της τότε Τουρκικής νομοθεσίας, μετά από “εύλογο χρόνο” Βακούφι άνευ διοικήσεως, αυτόματα χαρακτηρίζεται mazbut και η διοίκησή του μαζί με την περιουσία του περιέρχονται στη δικαιοδοσία της ΓΔΒ. Η μη διεξαγωγή εκλογών αποτελούσε και αποτελεί ορατό κίνδυνο.

Το 1967 στο νέο Βακουφικό Νόμο 903[18] επανεμφανίζεται η έννοια vakıf αντί tesis και στο αρθ.74 αναγράφεται ξεκάθαρα: δεν επικυρώνονται τα Βακούφια που “… λειτουργούν κατά του εθνικού συμφέροντος, είτε στηρίζουν κάποια πολιτική γραμμή, είτε συγκεκριμένο έθνος, είτε μέλη κάποιου Cemaat …” (σαφής παραβίαση της ΣΛ) Και συνεχίζει : “Τα περιουσιακά στοιχεία των Βακουφιών που δεν επικυρώθηκαν μεταφέρονται στη δικαιοδοσία της ΓΔΒ. Ο ίδιος νόμος στο κεφ.C αρθ.78 επιβάλει στα Βακούφια που λειτουργούν να παραχωρούν το 5% των εισοδημάτων τους στη ΓΔΒ, ως κάλυψη των εξόδων επιθεώρησης και ελέγχου. Στο κεφ.D και εδάφιο III αναφέρεται ότι Βακουφική περιουσία που δεν καλύπτει τα έξοδα του Βακουφιού ή δεν επιφέρει τα απαιτούμενα έσοδα που προσδιορίζονται από τον έλεγχο, ρευστοποιείται με δικαστική απόφαση. Τέλος με το προσωρινό άρθ.4 ζητείται να δηλωθούν στη ΓΔΒ όλα τα ακίνητα των επικυρωμένων Βακουφιών που ιδρύθηκαν μετά το 1926.

Στις 28/5/1968 εκδίδεται ο Εκτελεστικό Νόμος του Ν.903. Ως προς τα άρθρα 1 και 2 έχει στόχο την επανοργάνωση των μητρώων που τηρούνται στη ΓΔΒ, προς καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων των Βακουφιών. Βάσει του αρθ.3 δίνονταν η δυνατότητα στα Βακούφια να δηλώσουν και τα ακίνητα, των οποίων δεν έχουν ρυθμιστεί οι τίτλοι ιδιοκτησίας τους. Στο νόμο αναφέρεται αναλυτικά κάθε λεπτομέρεια για το πώς θα τηρηθούν τα μητρώα και τον τρόπο αναφοράς των ακινήτων προς την ΓΔΒ. Όμως χωρίς να υπάρχει σαφής αναφορά στο νόμο, η ΓΔΒ δεν δέχεται να επικυρώσει τα ακίνητα που απέκτησαν τα μη Μουσουλμανικά Βακούφια μετά το 1936, δηλώνοντας ότι οι καταστάσεις που προσκομίστηκαν το 1936 θεωρούνται ιδρυτικά έγγραφα και εκτός αυτών δεν δικαιούνταν να δηλωθούν άλλα ακίνητα. Η καταφανής παρανομία και ως προς το Τουρκικό Δίκαιο θα ανοίξει νέες δικαστικές διαμάχες. Οι προσφυγές θα τελεσιδικήσουν για την ΤΔ το 1974, την περίοδο της Κυπριακής διένεξης κατά την οποία η Ρωμαίικη Κοινότητα της Κωνσταντινούπολης δέχεται τρομοκρατικές πιέσεις. Ο Άρειος Πάγος (Yrgıtay) με τις αποφάσεις Ε.1971/2-820 και Κ.1974/505 θα αποφανθεί ότι όλα τα ακίνητα που αποκτήθηκαν μετά το 1936 πρέπει να επιστραφούν στους δωρητές ή στους κληρονόμους τους. Σε περίπτωση που δεν βρεθούν θα κατακυρωθούν υπέρ του Δημοσίου… Ο αγώνας των διοικούντων θα συνεχιστεί στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια…

Επειδή ο νόμος δεν προέβλεπε την ιδιαιτερότητα των Βακουφιών των Cemaat, χειρότερα δε τα κατατάσσει περίπου στα Mazbut, δεν προέβλεπε και τις εκλογικές διαδικασίες. Με την νέα “φυγή” λόγω του “Κυπριακού” αρχίζουν να εμφανίζονται μεγάλα κενά στις διοικήσεις των Εφοροεπιτροπών. Οι εκλογές, μετά από 22 έτη κωλυσιεργιών και απαγορεύσεων της ΓΔΒ, επαναλήφθηκαν με την άδεια της Νομαρχίας Κωνσταντινούπολης το 1991. Οι εκλογές αυτές έγιναν βάσει ενός νέου συστήματος, με το οποίο δημιουργήθηκαν δύο εκλογικά σώματα. Η μεν Ευρωπαϊκή πλευρά διεξήγαγε τις εκλογές για τα Βακούφια της ευρωπαϊκής πλευράς και των νησιών στις 31/3/1991, η δε ανατολική για τα Βακούφια της ασιατικής πλευράς στις 30/3/1991. Σε αυτές τις εκλογές ενσωματώθηκαν και οι εκλογές για τα μείζονα ιδρύματα της Κοινότητας, εγκαταλείποντας το σχήμα της Β’/βάθμιας εκλογής. Σύμφωνα με αναφορά του Helsinki Human Rights Watch, σε ότι αφορά το πλουσιότερο Βακούφι, αυτό που στηρίζει το Νοσοκομείο – Γηροκομείο Βαλουκλί, από τους 32 υποψηφίους για τις επιτροπές του ιδρύματος, οι 25 έλαβαν απειλητική επιστολή ή απειλήθηκαν προφορικά από τις Τουρκικές Αρχές για να μη συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες[19]. Σημειωτέον, η διοίκηση απαρτίζονταν από 7 άτομα!

Από το 1926 μέχρι των ημερών μας οι συνεχείς νομικές παρεμβάσεις όσον αφορά τα μη Μουσουλμανικά Βακούφια και τα περιουσιακά τους στοιχεία δεν επίλυσαν (και μάλλον δεν υπήρχε πρόθεση) τα προβλήματα που προκάλεσαν στις Κοινότητές μας στην Κωνσταντινούπολη, Ίμβρο και Τένεδο. Έτσι στον 21ο αι. αρχίζουν να πέφτουν βροχή καταδικαστικές αποφάσεις από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (εν συντομία ΕΔΑΔ) κατά της ΤΔ.

Επικράτηση των Ισλαμιστών

Αρχές της δεκαετίας του 1970 με την εμφάνιση στο πολιτικό προσκήνιο του Ισλαμιστή Necmettin Erbakan (γ. 29/10/1926 – θ. 27/2/2011), οι Ισλαμιστές που βρίσκονταν “εν υπνώσει” αρχίζουν να κερδίζουν πολιτικό έδαφος αφήνοντας πίσω τις άμεσες και αιματηρές διώξεις που είχαν δεχτεί από του καθεστώς του Mustafa Kemâl Atatürk. Πλέον αντίπαλός τους θα είναι το βαθύ κράτος της ΤΔ. Με τις εκλογές στις 3/11/2002 οι Ισλαμιστές θα αναλάβουν την εξουσία. Είναι η περίοδος που η άρχουσα τάξη της ΤΔ προσδοκά την ενταξιακή πορεία στην ΕΕ (εκτός μίας μικρής παράταξης, δεν θέλησαν ποτέ η ΤΔ να είναι πλήρες μέλος της ΕΕ), με σκοπό την εκμετάλλευση των τελωνειακών προνομίων και των κονδυλίων που θα εισέπρατταν ως χώρα που διανύει ενταξιακή πορεία.

Ένα από τα βασικά βήματα που επιβάλλονταν να διευθετηθεί ταχέως ήταν η προσαρμογή του Δικαίου της ΤΔ στα Ευρωπαϊκά πρότυπα. Έτσι ξεκινά σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων που αποκαλούνται “Νόμοι Εξυγίανσης”. Ένα από τα βασικά θέματα, για τα οποία πιέζονταν από το ΕΔΑΔ, ήταν η νομική ρύθμιση των Βακουφιών των Cemaat. Η αργοπορημένη ρύθμιση οφείλονταν στις αντιπαραθέσεις που είχε η Ισλαμική κυβέρνηση με τον Κεμαλιστή πρόεδρο Ahmet Necdet Sezer (16/5/2000 – 28/8/2007) και το Βαθύ Κράτος, που έδινε την μάχη του κατά των Ισλαμιστών μέσα στα κρατικά όργανα.

Στην τρίτη νομοθετική ρύθμιση[20], στα πλαίσια των εξυγιάνσεων, με το αρθ.4 παρ.Α θα προστεθεί στο Ν.2762 – 1935 η παράγραφος: “Χωρίς να ελεγχθεί η ύπαρξη του vakfiye (παραχωρητήριο), με την αδειοδότηση του Υπουργικού Συμβουλίου τα Βακούφια των Cemaat δικαιούνται να αγοράσουν ή να εκποιήσουν ακίνητα προς κάλυψη των θρησκευτικών, ευαγών και κοινωνικών δραστηριοτήτων, εκπαιδευτικών, υγειονομικών και πολιτιστικών αναγκών τους”.

Με την προσθήκη δίνεται η ευκαιρία στα Βακούφια των Cemaat να αποκτήσουν ή να πουλήσουν ακίνητα που προορίζονται να φέρουν εισοδήματα προς όφελος του σκοπού του Βακουφιού. Με την παρ.Β δίνεται η ευκαιρία μετά την αδειοδότηση από το Υπ. Εξωτερικών να ανοίξουν υποκαταστήματα στο εξωτερικό. Έτσι πρωταρχικά ανοίγει ο δρόμος της επιστροφής των υπεξαιρούμενων ακινήτων με τις αποφάσεις του Αρείου Πάγου το 1974 και την άμεση σχέση με το εξωτερικό, όπου οι Κοινότητες μας μπορούσαν να στηριχτούν με στελέχη που δεν κατοικούσαν στην Κωνσταντινούπολη.

Παράλληλα με τον Εκτελεστικό Νόμο 4378 – 4/10/2002, που συγκαταλέγεται στους Νόμους Εξυγίανσης, γίνονται και οι απαραίτητες νομικές ρυθμίσεις για να στηριχτούν οι προσθήκες στον Ν.2762. Είναι γεγονός ότι μέχρι την έκδοση του Ν.4771, η έκβαση όλων των προσφυγών κατά του Δημοσίου, για επιστροφή ακινήτου στα Βακούφια των Cemaat, ήταν υπέρ του θησαυροφυλακίου και όλα τα διεκδικούμενα ακίνητα, άσχετα εάν ήταν δηλωμένα στο κτηματολόγιο ως περιουσία του Βακουφιού των Cemaat, κατακυρώθηκαν στο θησαυροφυλάκιο της ΤΔ. Τα περισσότερα εξ αυτών κατέληξαν σε δημόσιες υπηρεσίες ή σε ιδιώτες[21]. Έτσι η ΓΔΒ θα προσφύγει στα δικαστήρια προς ακύρωση των απαιτήσεων των Βακουφιών των Cemaat, που απαιτούσαν την επιστροφή των ακινήτων τους βάσει των Ν. 4771 και 4187, όπως και των αρθ. 4,5 και 6 του Εκτελεστικού Νόμου. Το ότι ο Άρειος Πάγος (Yargıtay ) αποφάσισε ξανά υπέρ του Δημοσίου αποδεικνύει την ύπαρξη κάποιας “Μυστικής Διάταξης”, στην οποία στηρίχτηκαν οι Δικαστές του Yargıtay …

Για να μην “περάσουν” οι εν λόγω ρυθμίσεις, ο Κεμαλιστής Πρόεδρος Sezer χρησιμοποιεί όλα τα νόμιμα δικαιώματά του. Επίσης παροτρύνει τρίτους να προσφύγουν στα Συνταγματικά Δικαστήρια. Τα Συνταγματικά Δικαστήρια το Δεκέμβριο του 2002 με τις αποφάσεις Ε.2002/146 και Κ.2002/201 αποφασίζουν την νομιμότητα των εν λόγω αλλαγών. Πλέον η ομογένεια αναζητούσε στη γενέτειρά μας στελέχη που θα “έτρεχαν τις διαδικασίες”, με την σκέψη ότι σε κάθε βήμα θα αντιμετώπιζαν υπαλλήλους και του νέου αλλά και του παλιού καθεστώτος!

Νοέμβριο 2003 Έφεση Νοέμβριο 2003 Μάιος 2004 Έφεση Μάιο 2004
Αριθμ. Βακουφιών 116 86 116 87
Αριθμ. Ακινήτων 2234 2234
Διπλή προσφυγή 268 268
Ήδη καταγεγραμμένο 434 13 434 13
Συν. Απαιτ. Ακινήτ. 1532 1532
Άρνηση λόγω κατοίκησης από καλόπιστο τρίτο 622 477 622 526
Απόρριψη λόγω ελλιπών στοιχείων 910 910
Επιστρεφόμενα 0 242 0 286
% επιστροφής 15.796 18.668

Πίνακας IV: Αποτελέσματα εφαρμογής των Νόμων Εξυγίανσης

Πηγή: ΓΔΒ

Διαμόρφωση Πίνακα: Β. Κυρατζόπουλος

Στις 2/1/2003(δηλαδή ελάχιστες μέρες μετά τις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου) στο νέο πακέτο Νόμων Εξυγίανσης θα προστεθεί η παράγραφος “Μετά την άδεια της ΓΔΒ”… και στις 24/1/2003 με συμπληρωματικό Εκτελεστικό Νόμο, από την μία θα ανακοινωθούν τα αναγνωρισμένα από την ΤΔ 160 Βακούφια των Cemaat (75 Ρωμαίικα, εκ των οποίων τα 62 εδρεύουν στην ευρεία περιοχή της Κωνσταντινούπολης, 7 στην Αντιόχεια, 5 στην Ίμβρο και 1 στη Τένεδο), από την άλλη στο προσωρινό αρθ.1 δίνεται εξάμηνη διορία να κατατεθούν στη ΓΔΒ τα δικαιολογητικά των 1800 ακινήτων που διεκδικούσαν οι Κοινότητες της Κωνσταντινούπολης. Το κωμικοτραγικό ήταν ότι στο προσωρινό άρθ.1, παρ.b απαιτούνταν οι αποδείξεις των εξοφλημένων λογαριασμών ρεύματος, νερού, φυσικού αερίου και το κυριότερο ότι είχαν καταβληθεί οι φόροι ακίνητης περιουσίας. Δηλαδή το Βακούφι για 28 χρόνια έπρεπε να καταβάλει φόρους ακίνητης περιουσίας, να εξοφλεί λογαριασμούς ρεύματος, φυσικού αερίου και νερού, για ένα ακίνητο που είχε υφαρπαχτεί και δεν είχε ούτε την δυνατότητα αλλά ούτε το δικαίωμα (ως προς τη ΓΔΒ) να το ελέγχει ή να εισπράττει ενοίκια! Αντεπεξερχόμενοι στις ενστάσεις των Κοινοτήτων, μας έκαναν την “χάρη” την εξάμηνη διορία καταβολής των δικαιολογητικών, με το Ν.4928-15/7/2003 αρθ.2 να την επιμηκύνουν σε 18 μήνες… Η εν λόγω διορία έληξε στις 19/4/2005. Επιστράφηκαν μόνο περίπου τα 18,6 % των απαιτητών ακινήτων [Κοίτα Πίνακα IV].

Η προαναφερόμενη μεθόδευση αποδεικνύει την αέναη πονηρή πολιτική της ΤΔ αλλά και του νέου πολιτικού καθεστώτος, που Ελλάδα και ΕΕ εθελοτυφλώντας συνέχιζαν να στηρίζουν, προσδοκώντας ότι η ΤΔ θα ενταχθεί στην Ε.Ε. Δηλαδή από την μία ψήφιζαν και διαφήμιζαν τους Νόμους Εξυγίανσης, από την άλλη σε ελάχιστο χρονικό διάστημα εκδίδοντας Εκτελεστικούς Νόμους ανατρέπονταν τα άπαντα του Νόμου…

Στις ενστάσεις που υποβλήθηκαν συμπεριλαμβάνονταν και η απαίτηση αδειοδότησης νέων εκλογών, λόγω του ότι από πολλά Βακούφια έλειπαν μέλη – στελέχη του ΔΣ, προς υλοποίηση όποιας διαδικασίας απαιτούνταν με τους νέους νόμους. Έτσι στις 16/9/2004 θα εκδοθεί νέος Εκτελεστικός Νόμος σ’ ότι αφορά τον τρόπο διεξαγωγής εκλογής ΔΣ στα Βακούφια των Cemaat. Βάσει του αρθ.4 του νέου Εκτελεστικού Νόμου η εκλογική περιφέρεια ορίζεται ως: “Ο Δήμος που τελούνται οι ευαγείς δραστηριότητες του Cemaat”. Στο ίδιο άρθρο στη συνέχεια αναφέρεται: “Οι Νομαρχιακές Αρχές, κατόπιν αιτήματος του Βακουφιού, εάν διαπιστώσουν ότι εντός των ορίων του Δήμου που εδρεύει το Βακούφι δεν υφίσταται ικανοποιητικός αριθμός μελών της Κοινότητας, ή ότι δεν υφίσταται άλλο Κοινοτικό Βακούφι της ιδίας Κοινότητας, η Νομαρχία δύναται να προσδιορίσει τον Νομό ως εκλογική περιφέρεια, εάν δεν υφίσταται ικανοποιητικός αριθμός και στον Νομό τότε το Υπ. Εσωτερικών δύναται να προσδιορίσει ως εκλογική περιφέρεια την περιφέρεια που διαμένει ο μεγαλύτερος πληθυσμός της ιδίας Κοινότητας”. Δύναται να εκλεγούν μόνο τα μέλη της Κοινότητας που κατοικούν στην εκλογική περιφέρεια (αρθ.5, παρ.a).

Οι εκλογές επαναλαμβάνονται κάθε 4 έτη και η διοίκηση απαρτίζεται από 7 άτομα. Όμως εάν για διάφορους λόγους (παραίτηση, αποπομπή, θάνατος, κ.α.) εκλείπουν, η διοίκηση μπορεί να συνεχίσει το έργο της μέχρι το ΔΣ να μειωθεί το ελάχιστο σε 3 άτομα (αρθ.5, παρ. b).

Ως προς το αρθ.6 ο εκλογέας πρέπει:

α) Να είναι υπήκοος της ΤΔ.

β)Να έχει συμπληρώσει το 18 έτος της ηλικίας του.

γ)Να έχει μόνιμη κατοικία στην εκλογική περιφέρεια.

Ο υποψήφιος εκτός των προαναφερόμενων πρέπει να είναι κάτοχος τουλάχιστον απολυτηρίου Α’/βάθμιας εκπαίδευσης και να μην έχει καταδικαστεί για αδικήματα κατά της υπόστασης της ΤΔ, ή προσβολής της δημοσίας τάξης, ή τρομοκρατίας (αρθ.7). Κατόπιν προκήρυξης εκλογών η Νομαρχία ή η Δημοτική Αρχή ορίζει την Εφορευτική Επιτροπή των εκλογών από τα μέλη της Κοινότητας, που διεκπεραιώνουν τα καθέκαστα περί εκλογών (άρθ.8 παρ.a, διάταξη που αντιβαίνει σε κάθε δημοκρατική εκλογική διαδικασία. Είθισται να εκλέγεται από το ίδιο εκλογικό σώμα!).

Η Εφορευτική Επιτροπή των εκλογών αναρτά την κατάσταση των εκλογέων τουλάχιστον 15 μέρες προ των εκλογών (αρθ.8 παρ. e). Οι εκλογές διεξάγονται σε μία μέρα… κ.λ.π.

Οι νέες εξελίξεις και η θετική προσέγγισή των Ισλαμιστών προς την επίλυση των προβλημάτων των Βακουφιών των Cemaat, θα δημιουργήσει νέα διχογνωμία μεταξύ των νομικών στην ΤΔ, που μέχρι των ημερών μας δεν έχουν καταλήξει σε συγκεκριμένη θέση. Η μία πλευρά ισχυρίζεται ότι με τους νέους νόμους τα Βακούφια των Cemaat έχουν το δικαίωμα να αποκτήσουν απεριόριστο εύρος ακινήτων, ενώ η δεύτερη πλευρά ισχυρίζεται, βάσει ιστορικών εμπειριών, ότι τα Βακούφια των Cemaat πρέπει να αποκτήσουν περιορισμένο αριθμό ακινήτων, συγκεκριμένα τόσα, όσα επιφέρουν επαρκή έσοδα για να διεκπεραιωθούν οι ευαγείς δραστηριότητες, όπως αναφέρονται στο παραχωρητήριο. Βέβαια εδώ τίθεται το ερώτημα ποιο θα είναι το όριο και ποιος θα το καθορίζει, πχ. σε περίπτωση στήριξης μιας Πανεπιστημιακής σχολής ιατρικής με την ανάλογη υποδομή νοσοκομείου από πόσα ακίνητα μπορεί να στηριχτεί; κ.ο.κ.

Η Ισλαμική Κυβέρνηση αποφασίζει να εκδώσει νέο Βακουφικό Νόμο, ακυρώνοντας όλους τους προηγούμενους. Το προσχέδιο του νόμου, σιωπηλά και κεκαλυμμένα θα τεθεί σε διαβούλευση μεταξύ των ηγετικών στελεχών των Βακουφιών. Η κυβέρνηση έχοντας υπ’ όψιν ότι οι πλούσιες Αραβικές χώρες θα ενδιαφερθούν για την ίδρυση Βακουφιών, στο άρθ.2 ρητά αναφέρει ότι “στην εφαρμογή του Νόμου θα ληφθεί υπόψη η αρχή της αμοιβαιότητας (mütekabiliyet)[22], έννοια που χρησιμοποιήθηκε ασύστολα (ως παράβαση των άρθρων “εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας”)κατά των Ρωμιών μονίμων κατοίκων της ΤΔ με Τουρκική υπηκοότητα. Αντιδρούν όλες οι μη Μουσουλμανικές Κοινότητες. Το βασικό επιχείρημα ήταν ότι όλα τα μέλη των Κοινοτήτων ήταν γηγενείς και είχαν Τουρκική υπηκοότητα.

Παράλληλα με τις ενστάσεις ο Νόμος 5555 θα ψηφιστεί στις 9/11/2006, ο οποίος στις 25/11/2006 θα αναπεμφθεί από το πρόεδρο Sezer στη Βουλή θέτοντας βέτο στα άρθρα 5,11,12,16,25,26,41,και 68 τα οποία ρύθμιζαν τις οικονομικές συναλλαγές των “νέων” και mazbut Βακουφιών, όπως και για υποκαταστήματα στο εξωτερικό (αρθ.25) ή επιχειρηματικές δραστηριότητες (αρθ.26). Επίσης αντιτίθεται στη δομή διοίκησης της ΓΔΒ (αρθ. 41 και 68). Η Βουλή θα στείλει ξανά το ίδιο κείμενο χωρίς αλλαγές και για πρώτη φορά στην ιστορία της ΤΔ ο Πρόεδρος ξανά θα επιστρέψει τον Νόμο…

Τέλος οι Ισλαμιστές στις εκλογές στις 22/7/2007 θα λάβουν 16.327.291 ψήφους (από σύνολο 35.049.691 έγκυρων ψηφοδελτίων) και 351 από 549 βουλευτικές έδρες. Τον Αύγουστο του 2007, με την λήξη της θητείας του Sezer, την προεδρία θα αναλάβει ο Ισλαμιστής Abdullah Gül (28/8/2007  – 28/8/2014). Έτσι ο Ν.5555 στις 20/2/2008 θα ψηφιστεί ως Ν.5737 -20/2/2008.

 

Ο Βακουφικός Νόμος 5737 – Το “Παγκοσμιοποιημένο Βακούφι”

&

Ο Εκτελεστικός Εκλογικός Νόμος τις 18/6/2022

 

Στις 26/9/2008 το Υπ. Εσωτερικών θα εκδώσει Εκτελεστικό Νόμο, που θα ακυρώνει αυτόν τις 16/9/2004. Παράλληλα στις 27/9/2008 θα εκδώσει τον Εκτελεστικό Νόμο του Ν.5737, του οποίου στο τρίτο τμήμα (αρθ. 29 – 33) θα επανεμφανίζεται βελτιωμένα πλέον ο Εκλογικός Κανονισμός των Βακουφιών των Cemaat (όπως αίρεται ο διορισμός της Εφορευτικής Επιτροπής από Νομάρχη ή Δήμαρχο).

Μετά από χρόνια μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το στενό ενδιαφέρον των Ισλαμιστών σ’ ότι αφορά τα Βακούφια ήταν προς τη βελτίωση των θέσεων των Μουσουλμανικών θρησκευτικών Ταγμάτων (όπου εμφανίζονται ως Κοινότητες) και τη διείσδυση σε Ισλαμικές χώρες κεκαλυμμένα ως αγαθοεργίες. Αναδείχθηκαν (ή χρησιμοποιήθηκαν) οι μη Μουσουλμανικές Κοινότητες της ΤΔ, από την μία για ομαλότερη διείσδυση στον Ισλαμικό κόσμο και από την άλλη η ΤΔ να φαίνεται όσο το δυνατόν πιο δημοκρατική στα “αθώα” μάτια των Δυτικών. Τι δεν πήγε καλά; Η διένεξη Muhammed Fethullah Gülen – Recep Tayyip Erdoğan !

Έτσι ο Ν.5737 δίνει όλα τα εφόδια σ’ ένα Βακούφι με έδρα την ΤΔ να λειτουργεί σε όλη την οικουμένη. Αυτός είναι και ο λόγος της επιμονής του άρθρου περί αμοιβαιότητας ως βασικό σ’ όλο το νομοθετικό πλαίσιο και όχι κατά της Ελλάδος ή της Ρωμαίικης Κοινότητας. Ας δούμε συνοπτικά τα εν λόγω άρθρα που αναβαθμίζουν τα Βακούφια σε παγκόσμιους οργανισμούς:

  • Μπορεί να διαθέτει ανά την υφήλιο υποκαταστήματα(άρθρα 5, 25, 26 Ν.5737)
  • Οι εξελεγκτικές επιτροπές πρέπει να απαρτίζονται από άτομα με ειδικές γνώσεις και πιστοποιήσεις (άρθρα 43, 44 του Εκτελεστικού Νόμου) και να έχουν “ειδικές αποστολές”! ως προς τον τρέχοντα νόμο (αρθ. 39, και 42, 46 Εκτελεστικού Νόμου). Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι ο ιδιωτικός στρατός του Ισλαμικού κόμματος ΑΚΡ, το SADAT εμφανίζεται ως Βακούφι και φημολογείται ότι εκπαίδευε μέλη του ISIS, που έρχονταν να καταταχθούν από τις Δυτικές χώρες[23].
  • Τα λογιστήρια εφαρμόζοντας τις αρχές του International Financial Reporting Standards (IFRS) υπόκεινται σε πλήρη έλεγχο από τα οικονομικά στελέχη (και ειδικούς επιθεωρητές) της ΓΔΒ και των Φορολογικών Αρχών (αρθ. 18,32, 60, Ν.5737 και αρθ. 39, 47, 50,51 του Εκτελεστικού Νόμου)
  • Ειδική μέριμνα διάθεσης πλεονασμάτων (αρθ. 53 – 56 Κατασ. Ν.5737), τα οποία πρέπει να παρακολουθούνται σε ειδικούς πενταετείς λογαριασμούς.
  • Στελέχη των συλλόγων του εξωτερικού μπορούν να εκλεγούν στα Διοικητικά των Βακουφιών (αρθ. 77 Ν.5737 και αρθ. 17, 35 του Εκτελεστικού Νόμου).
  • τα Βακούφια δικαιούνται να είναι μέτοχοι σε εταιρείες (αρθ. 37 του Εκτελεστικού Νόμου).

Παράλληλα το ΑΚΡ ξεκινά πρόγραμμα “εθνικοποίησης των ακινήτων” που οι τίτλοι τους εμφανίζονται σε ονόματα μη Τούρκων. Έτσι παραχωρεί, κυρίως σε στελέχη του κεφάλαια ούτως ώστε να αγοραστούν τα ακίνητα των ιδιωτών. Στα πλαίσια του προγράμματος στην Ελλάδα εμφανίζονται διάφοροι μεσάζοντες, οι οποίοι κατείχαν φυλασσόμενες ως απόρρητες από το κτηματολόγιο πληροφορίες, προς ανεύρεση δικαιούχων, ούτως ώστε να αγοραστούν (για την ΤΔ να “εθνικοποιηθούν“) ακίνητα που ήταν κατοχυρωμένα στα ονόματά τους. Είναι γεγονός ότι οι πληροφορίες και οι χάρτες που κατείχαν ήταν αδύνατον να αποκτηθούν στην ΤΔ ακόμα και με δικαστικές αποφάσεις. Βέβαια μετά το 2012 η ψηφιοποίηση των αρχείων του κτηματολογίου θα διευκολύνει τους ιδιώτες.

Στην Κωνσταντινούπολη θα συσταθεί άμεσα συμβουλευτικός σύλλογος (Σύλλογος Ρωμαίικων Κοινοτήτων, ΣΥΡΚΙ), για να βοηθήσει τα Διοικητικά των Ενοριών, που απαρτίζονταν από αιρετούς. Παράλληλα στο ΣΥΡΚΙ θα δημιουργηθεί πενταμελής επιτροπή, η οποία θα εξέταζε και θα πρότεινε στα Βακούφια τον αποδοτικότερο τρόπο εκμετάλλευσης του πλούτου που διέθεταν. Βέβαια εάν τους παραχωρούνταν οι σχετικές πληροφορίες …

Το 2015 μετά την πλήρη ρήξη Gülen – Erdoğan, στελέχη του ΑΚΡ, ευθαρσώς μετέφεραν μήνυμα προς στις Ρωμαίικες Αρχές: “Ότι πήρατε, πήρατε μην περιμένετε άλλο τίποτα”!

Δυστυχώς, λόγω:

  • Της μη συμμετοχής όλων των σωματείων στην κοινή δράση, κυρίως λόγω έλλειψης επίσημης συντονιστικής αρχής,
  • Του περιορισμένου αριθμού στελεχών στην Κωνσταντινούπολη που θα μπορούσαν να συμβάλλουν με επιτυχία στο εγχείρημα,
  • Της πλήρους αδράνειας των εκτός Κωνσταντινούπολης, Κωνσταντινουπολίτικων Συλλόγων που θα μπορούσαν να συμβάλλουν ως υποκαταστήματα Βακουφιών που εδρεύουν στην Κωνσταντινούπολη και να στελεχώσουν τα κεντρικά στην γενέτειρά μας,
  • Της αμφιλεγόμενης στάσης της Οικουμενικής Ομοσπονδίας των Κωνσταντινουπολιτών (ΟΙΟΜΚΩ) που εδρεύει στην Αθήνα.

Δεν μπορέσαμε να εκμεταλλευτούμε τα προνόμια του Ν.5737.

Αντιθέτως τα εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τα Βακούφια των Ισλαμικών Ταγμάτων, που δραστηριοποιήθηκαν με διεθνή Ισλαμικά κεφάλαια σε όλη την Τουρκική επικράτεια. Αυτό ήταν και το ζητούμενο του ΑΚΡ, προβάλλοντας την αμοιβαιότητα..

Από το 2008 αρχίζουν οι “ψίθυροι” ότι “ταγοί” των διοικήσεων των μη Μουσουλμανικών Βακουφιών είχαν “στενές σχέσεις” μέχρι διαπλοκής με τα ανώτερα στρώματα του ΑΚΡ…

Ο Νέος Εκλογικός Νόμος

Στις 19/1/2013 χωρίς κάποιο σοβαρό λόγο η ΤΔ εκδίδει νέο Εκτελεστικό Νόμο, με τον οποίο ακυρώνει τις εκλογικές διαδικασίες των μη Μουσουλμανικών Βακουφιών με την συνηθισμένη πάντα δικαιολογία: “Παρασκευάζεται νέος γονιμότερος κανονισμός, και θα εκδοθεί σύντομα”. Έτσι οι διοικούντες θα μείνουν ή “όμηροι” ή “σταθεροί” στις θέσεις τους μέχρι να εκδοθεί ο νεότερος Εκτελεστικός Νόμος. Βέβαια εάν για οιοδήποτε λόγο ο αριθμός των διοικούντων μειωθεί κάτω από 3 και επειδή λόγω έλλειψης νομοθετικής κάλυψης δεν δύναται να προκηρυχτούν εκλογές, το Βακούφι αυτόματα θα κηρυχτεί Mazbut.

Όταν στα επόμενα 3 χρόνια δεν δημοσιεύτηκε ο πολυπόθητος “γονιμότερος” Εκτελεστικός Νόμος ο Αρμένιος Πατριάρχης και ο Οικουμενικός Πατριάρχης αρχίζουν να διαμαρτύρονται δημόσια[24].

Τέλος αρχές του 2022 φημολογείται ότι κατόπιν εντολής του Προέδρου ο νέος νόμος ετοιμάζεται με άκρα μυστικότητα και ασχολούνται τουλάχιστον 4 υπουργεία (Εσωτερικών, Εξωτερικών, Δικαιοσύνης και Τουρισμού όπου ανήκει πλέον η ΓΔΒ). Βέβαια γεννιούνται εύλογα ερωτήματα, όπως το τι αναζητούσε το Υπουργείο Εξωτερικών σε εσωτερικές εκλογές θεσμών της ΤΔ;

– Το ερώτημα απαντάται διαβάζοντας τον νέο Εκτελεστικό Νόμο, που άνευ σχετικής διαβούλευσης θα εκδοθεί στις 18/6/2022, όπου στο άρθ.5 παρ.(1) αναφέρεται: “Στην εφαρμογή του εν λόγω Εκτελεστικού Νόμου, θα ληφθούν υπόψη τα δικαιώματα της ΤΔ σε ότι αφορά τις Διεθνείς Συμβάσεις”.

Χάρτη Ι.: Οι εκλογικές περιφέρειες της Κωνσταντινούπολης, όπως ορίζεται από την Ανώτατη Εκλογική Επιτροπή.

Η εν λόγω διάταξη δημιουργεί επιπλέον απορίες: ποιες Διεθνείς Συμβάσεις μπορούν να επηρεάσουν τις εκλογικές διαδικασίες θεσμού της ΤΔ, όπου όλοι οι εμπλεκόμενοι των διαδικασιών βάσει αρθ.8 οφείλουν να έχουν Τουρκική υπηκοότητα; Προφανώς ο συντάκτης ή θεωρεί την ΤΔ προτεκτοράτο ή τους υπηκόους της ξένο στοιχείο. Ως προς το πρώτο σκέλος δεν μπορεί να είναι δημόσιος υπάλληλος της ΤΔ, ως προς το δεύτερο δε πρέπει να διώκεται ποινικά ! Επιλέγει και παίρνει… Περισσότερο δε όταν στο άρθ.2 του βασικού νόμου (Ν.5732-2008) προβλέπεται το δικαίωμα της αμοιβαιότητας!

– Το δεύτερο ατόπημα σημειώνεται στον καθορισμό των εκλογικών περιφερειών [αρθ.6 παρ.(1) και (2)]. Στο άρθ.29 του Ν.5737-28/2/2008 βάσει προγενέστερων νόμων ορίζονταν ως πρώτη εκλογική περιφέρεια ο Δήμος, εάν δεν υπήρχαν επαρκή μέλη για τη διεξαγωγή εκλογών, κατόπιν αίτησης του ΔΣ του Βακουφιού μπορούσε να διευρυνθεί σε Νομό ή σε άλλο Νομό που υπάρχουν επαρκή μέλη της ίδιας Κοινότητας προκειμένου να διεξαχθούν οι εκλογές. Σ’ ότι αφορά την Κωνσταντινούπολη μετά από Δήμο η δεύτερη επιλογή ήταν οι 2 εκλογικές περιφέρειες Ευρωπαϊκή και Ασιατική Κωνσταντινούπολη. Στον Εκτελεστικό Νόμο του 2022 βάσει αρθ.6 παρ.(1) εκλογική περιφέρεια ορίζεται ρητά ο Νομός, ενώ για την Κωνσταντινούπολη, όπως ορίζονται από τις Βουλευτικές εκλογές, δηλαδή για σήμερα 3 εκλογικές περιφέρειες [Κοίτα χάρτη Ι]. Ας δούμε τις παραμέτρους:

Α’) Οι Βουλευτικές εκλογές διεξάγονται κανονικά κάθε τέσσερα χρόνια, ενώ στα Βακούφια των Cemaat κάθε πέντε χρόνια [αρθ.7 παρ.(1)]. Η διαφορά αυτή ακόμα και εάν δεν υπάρχουν πρόωρες εκλογές πάλι μελλοντικά δύναται να προκαλέσει άλυτο πρόβλημα ως προς τον Νόμο.

Β’) Οι εκλογικές περιφέρειες στις Βουλευτικές εκλογές ανακοινώνονται πριν από εύλογο χρόνο με γνώμονα τον πληθυσμό του κάθε Νομού. Πώς προεξοφλείται ότι:

Β’.1)Το ποσοστό του πληθυσμού κάθε μη Μουσουλμανικής Κοινότητας ακολουθεί τις πληθυσμιακές μεταβολές εντός της επικράτειας;

Β’.2) Σε κάθε εκλογική περιφέρεια υπάρχει του ιδίου αντικειμένου Βακούφι; π.χ. η Ελληνική και η Εβραϊκή Κοινότητα έχουν μόνο από ένα νοσοκομείο, άρα μέλη του Βακουφιού που στηρίζει το νοσοκομείο μπορεί να είναι άτομα από όλη την επικράτεια

Β’3) Εθιμοτυπικά μπορούν να έχουν ανεγερθεί Ναοί σε απόμερα μέρη (όπως του Προφήτου Ηλία σε βουνοκορυφές ή του Αγ. Νικολάου σε βραχονησίδες, κ.α.) άρα όσα μέλη και να διαθέτει η Κοινότητα δεν θα βρεθεί επαρκής αριθμός μελών στην τοποθεσία που βρίσκονται οι Ναοί, όμως το Βακούφι που τους στηρίζει μπορεί να εδρεύει σε οποιοδήποτε σημείο της επικράτειας…

– Βάσει αρθ.6.παρ.(2) κατόπιν αιτήσεως η ΓΔΒ μπορεί να αλλάξει τις Εκλογικές περιφέρειες, πλην της Κωνσταντινούπολης. Είναι Συνταγματική του αυτού είδους διατύπωση; Δηλαδή μελλοντικά δύναται να θεσμοθετηθεί οι Κούρδοι να ψηφίζουν σε συγκεκριμένους Νομούς ή οι Αλεβίτες σε άλλους κ.λ.π.

– Το αρθ.7 παρ.(2) αναφέρει ρητά ότι το ΔΣ απαρτίζεται από 7 άτομα και το αρθ.9 παρ.(2) ότι ένα άτομο μπορεί να είναι στη διοίκηση το πολύ τριών Βακουφιών. Επίσης πρέπει να εκλέγονται και τέσσερις αναπληρωματικοί ανά διοίκηση. Ας δούμε για τα 62 Ρωμαίικα Βακούφια το μέγιστο και ελάχιστο πόσα διοικητικά μέλη χρειαζόμαστε :

1)Μέγιστο 62 x 11 = 682

2) Ελάχιστο (62/3) x3 = 62΄Για να επιτευχθεί το 62 χρειάζονται μεθοδεύσεις, που είναι αδύνατο να επιτευχθούν. Δηλαδή να τελούνται εκλογές σε 3 Βακούφια ανά εβδομάδα, όπου σε κάθε εκλογή θα επιλέγονται 11 άτομα, από τα οποία τα 8 θα παραιτούνται στην πρώτη εβδομάδα για να εμφανιστούν 1 μήνα μετά σε άλλη εκλογή κ.λ.π. Άρα χρειαζόμαστε τουλάχιστον 186 άτομα…

Τελευταία στιγμή ακούστηκε και μία αυθαίρετη ερμηνεία. Δηλαδή κάθε άτομο δικαιούται να ψηφίσει μόνο σ’ ένα Βακούφι. Βάσει αυτής της αυθαίρετης ερμηνείας ας δούμε πόσους ψηφοφόρους χρειαζόμαστε: (11 για ΔΣ + 5 για Εφορευτική Επιτροπή) x 62 = 992 !

– Για να τελεστούν οι εκλογές πρέπει εκτός των άλλων να δοθεί έγγραφη άδεια από τη ΓΔΒ μετά τους σχετικούς ελέγχους (καταστάσεις ψηφοφόρων, στοιχεία της ταυτότητας και μόνιμης κατοικίας αυτών, καταστάσεις υποψηφίων κ.λ.π.). Τι θα γίνει εάν λόγω αργοπορίας της ΓΔΒ δεν προλάβουν τις προθεσμίες; Δυστυχώς δε προβλέπεται από τον Νόμο.

– Τέλος, ενώ για όλα τα μη Μουσουλμανικά Βακούφια επιβάλλεται να τελέσουν εκλογές μέχρι τις 31/12/2022 (προσωρινό αρθ.1), για τα Βακούφια που στηρίζουν νοσοκομεία ως καταληκτική ημερομηνία ορίζεται η 31/12/2023 (αρθ.15). Έτσι αντιλαμβανόμαστε ότι στους πρώτους μήνες του 2023 θα ακυρωθεί και ο Εκτελεστικός Νόμος τις 18/6/2022…

Οι αντιδράσεις

Επίσημοι θεσμοί [από Ρωμαίικης πλευράς το (ΣΥΡΚΙ)] αλλά και άτομα των μη Μουσουλμανικών Κοινοτήτων με την πρώτη ανάγνωση αντιλήφθηκαν ότι και πάλι ο Εκλογικός Κανονισμός θα χρησιμοποιηθεί από την ΤΔ ως εργαλείο καταπίεσης και δημιουργίας προβλημάτων. Όμως για την εφαρμογή ή μη του Νόμου εμφανίζεται κάποια διχογνωμία, οι μεν ισχυρίζονται ότι μία ώρα νωρίτερα με το παρόν Καταστατικό πρέπει να πάνε στις εκλογές, οι δε ότι το απαράδεκτο αυτό κείμενο (Καταστατικό) πρέπει να καταγγελθεί στα ανώτατα όργανα της ΤΔ. Ίδωμεν

Η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΚΙ στις 19/7/2022 θα μεταβεί στην Άγκυρα προκειμένου να εκφράσει όποιες ενστάσεις στο διευθυντή της ΓΔΒ, Burhan Ersoy, ο οποίος έχει το δικαίωμα να παρέμβει με δική του ευθύνη προς επίλυση των προβλημάτων και των αναγκών που ανακύπτουν. Ο Ersoy με τη σειρά του πρωταρχικά τους παρέπεμψε στον προεδρεύοντα του τμήματος της ΓΔΒ Κωνσταντινούπολης, Rıfat Türker.

Απ’ ότι αντιλαμβανόμαστε λόγω υποθέσεων Fethullah Gülen, η λύση δεν βρίσκεται στη ΓΔΒ αλλά στα Προεδρικά όργανα, στα οποία απ’ ότι φημολογείται έχουν ισχυρές προσβάσεις τα στελέχη των Βακουφιών που στηρίζουν νοσοκομεία.

Τα καλά οργανωμένα Ρωμαίικα Βακούφια από την πρώτη μέρα έρχονται σ’ επαφή με τα μέλη τους ζητώντας μια ώρα νωρίτερα να τους σταλούν τα απαραίτητα έγγραφα ούτως ώστε να δημιουργηθούν οι απαιτούμενες από τον νόμο καταστάσεις για να σταλούν προς έλεγχο στη ΓΔΒ και να πάρουν την σχετική άδεια προς τέλεση των εκλογών. Προφανώς με τα τηλεφωνήματα αναζητούνται και πρόθυμα άτομα που μπορούν να αναλάβουν υπεύθυνες θέσεις στις διοικήσεις. Ελπίζουμε ο νομοθέτης να έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα ούτως ώστε να μην διαρρεύσουν τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα των μελών των μη Μουσουλμανικών Κοινοτήτων.

Κλείνοντας

Η ΤΔ την περίοδο (1923 – 1999) είχε παραβιάσει τουλάχιστον 200 φορές Διεθνείς Συνθήκες εφαρμόζοντας βία και τρομοκρατία κατά των μη Μουσουλμανικών Κοινοτήτων. χωρίς να υποστεί τις συνέπειες που προβλέπονται από τις Διεθνείς Συμβάσεις, τις οποίες έχει επικυρώσει και αυτή[25]. Από ότι αντιλαμβανόμαστε συνεχίζει τις εν λόγω προσχεδιασμένες πρακτικές και στον 21ο αι.

Είναι γεγονός ότι, τα εγκλήματα που έχει διαπράξει σε Κύπρο και Συρία έχουν καταγγελθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και εκκρεμεί η υλοποίηση των σχετικών αποφάσεων κατά της ΤΔ.

Όλη μας η ελπίδα είναι η συμμόρφωση της ΤΔ χωρίς θερμές διενέξεις. Διότι ότι και να γίνει στην αιχμή του δόρατος είναι η Ελλάδα και στη φωλιά του λύκου η Ρωμαίικη Κοινότητα…

βκ

_______________________________________________________________

 

Σημειώσεις:

[1] Υπογράφηκε στις 24/7/1923, των οποίων τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της ΤΔ προς τις μη Μουσουλμανικές ομάδες αναφέρονται στα άρθρα 37 – 45 της ΣΛ. Κοίτα Λέσχη των Νέων Ελλήνων, Η Συνθήκη της Λωζάννης, εκδ. οικ. Παπαζήσης, Αθήνα. ISBN 960-02-0952-9.

[2] Mazbut, Ως προς το επίσημο λεξικό του Ιδρύματος Γλώσσας της ΤΔ το επίθετο μπορεί να έχει 5 χρήσεις οι οποίες είναι: 1.Ele geçirilmiş, zapt edilmiş. 2.Bir yere yazılmış, deftere geçirilmiş. 3.Unutulmamış, hatırda kalmış. 4.Düzenli, düzgün, beğenilen.5.Doğa olaylarından etkilenmeyecek biçimde korunmuş olan (yapı).

  1. {κάτι} που έχει κατακτηθεί ή σφετεριστεί. 2. {κάτι} που έχει καταγραφεί. 3. {κάτι} που δεν έχει ξεχαστεί, που μνημονεύεται, 4. {κάτι} που αρέσει, που είναι στρωτό. 5. {κτίριο} που προστατεύεται από φυσικές καταστροφές.

[3] Νόμος 743, ψηφίζεται στις 17/2/1926 και ισχύει από 4/10/1926.

[4] Νόμος 864, ψηφίζεται στις 29/5/1926 και ισχύει από 4/10/1926.

[5] Κοίτα άρθρο – παρουσίαση του Ata Sakmar, Cumhuriyetin 80. yılında uluslararası vakıf  smpozyumu, εκδ. οικ. vakıflar genel müdürlüğü, Άγκυρα 2004,σελ. 113 – 118.

[6] Είναι γνωστή η Τουρκική τακτική, με Κανονισμούς Εφαρμογής των Νόμων (δηλαδή Εκτελεστικοί Νόμοι = Yönetmelik) να ανατρέπονται τα πάντα των Νόμων

[7] Κοίτα Β. Κυρατζόπουλος, Παραβιάσεις Διεθνών και Διμερών Συνθηκών κατά των Ρωμαίικων Κοινοτήτων και της Ελληνικής Εθνότητας από την Τουρκική Δημοκρατία 1923 -1999, αυτοέκδοση, Αθήνα 2018.

[8] Νόμος 2762, ψηφίζεται στις 5/6/1935 και ισχύει από 13/6/1935.

[9] Κοίτα άρθρο – μελέτη Mustafa Alkan, Azınlık Vakıfları (Tarihî Arkaplanı, Hukikî yapısı ve İç Analizi), εκδ. περιοδικό Dergi Park, τομ.2 τευχ.4, 1/5/2009.

[10] Κοίτα άρθρο – μελέτη Aysel Çelikel, Gayrimüslim Cemaat Vakıflarının Taşınmaz Mal Edinmesi ve 27.01ç2044 Tarihli Yargıtay Kararı, περιοδικό του Πανεπιστημίου İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, έτος 2005, τευχ.8,σελ.57-64. Όπως Eraslan Özkaya, Eski Vakıf Hukuku, εκδ. οικ Seçkin Yayıncılık, Άγκυρα 2012, σελ. 185.

[11] Το αρθ. 44 του Ν.2762 – 1935 χωρίς να ξεχωρίζει Μουσουλμανικά και μη Μουσουλμανικά Βακούφια ζητά από τα Βακούφια να καταθέσουν στη ΓΔΒ κάθε επίσημο έγγραφο που έχει κατατεθεί στις Φορολογικές Αρχές τα τελευταία 15 χρόνια, ούτως ώστε να καταχωρηθούν στα αρχεία της ΓΔΒ, όπως και οι τίτλοι ιδιοκτησίας ακινήτων με τους οποίους, παράλληλα με πληροφορίες του κτηματολογίου τα ακίνητα θα καταχωρηθούν υπέρ του Βακουφιού. Οι εν λόγω δηλώσεις χωρίς να προηγηθούν επεξηγήσεις από της Αρχές της ΤΔ θεωρήθηκαν και θεωρούνται ως “ιδρυτικές δηλώσεις” (vakfiye) του Βακουφιού…

[12] Νόμος 2950, ψηφίζεται στις 20/4/1936 και ισχύει από 1/6/1936.

[13] Νόμος 7224, ψηφίζεται στις 31/5/1949 και ισχύει από 4/6/1949.

[14] Για επιπλέον πληροφορίες κοίτα Β. Κυρατζόπουλος, Η Άγραφη Γενοκτονία, Κωνσταντινούπολη 1955 Πράξη Ντροπής που αποκρύπτεται από την “άλλη Τάξη Πραγμάτων, εκδ. οικ. Τσουκάτου, Αθήνα 2006.

[15] Νόμος 5737, ψηφίζεται στις 20/2/2008 και ισχύει από 27/2/2008.

[16] Για να αποζημιωθούν τα θύματα καλούνται να απευθυνθούν στις Τουρκικές Αρχές. Οι διαδικασίες αποζημιώσεων θα ξεκινήσουν το Νοέμβριο του 1955. Όσοι είχαν απαιτήσεις πλέον των 10.000 ΤΛ, οι Αρχές τους ζητούσαν δικαστική απόφαση (δηλαδή επιβάλλονταν ο παθών να αποδείξει το ύψος των ζημιών, όταν τα σχετικά παραστατικά είχαν εξαφανιστεί κατά τη διάρκεια των βανδαλισμών). Τέλος μέχρι 1/1/1957 από τις απαιτητές αποζημιώσεις θα λάβουν 20% οι ξένοι υπήκοοι και 11,5%, οι Τούρκοι υπήκοοι. Στην πραγματικότητα οι αποζημιώσεις ήταν μηδαμινές, όχι λόγω φορολόγησης όπως παρουσιάζεται, αλλά λόγω συναλλαγματικών διαφορών[Το 1955 η επίσημη τιμή του $ ΗΠΑ ανέρχεται στις 2,80 ΤΛ. ενώ 1/1/1957 στις 5,75 ΤΛ. Από την άλλη στην ελεύθερη αγορά 1$ ΗΠΑ αρχές Σεπτεμβρίου του 1955 διαπραγματεύονταν στις 7,80 ΤΛ και αρχές Δεκεμβρίου του 1955 στις 10,00 ΤΛ.]. Κοίτα Speros Vryonis, JR, the mechanism of catastrophe THE TURKISH POGROM OF SEPTEMBER 6-7,1955 AND THE DESTRUCTION OF THE GREEK COMMUNITY OF ISTANBUL, Greekworks.com, New York 2005.

[17] Ενώ η Ελληνική Κυβέρνηση προσπάθησε με κάθε μέσο να σταματήσει την “φυγή” των μελών της Ελληνικής Εθνότητας από την γενέτειρά της, το Νοέμβριο του 1956, συλλαμβάνονται 12 μέλη του Δ.Σ. της Ένωσης Ελλήνων Κωνσταντινούπολης [İstanbul’daki Yunanlılar Kolonisi Hayır Derneği “Eliniki Enosi”] και 18 πρόκριτοι μειονοτικοί με τις κατηγορίες:

  • κατασκοπίας υπέρ Ελλάδος και Κύπρου,
  • στήριξης και χρηματοδότησης του αγώνα της ΕΟΚΑ.

Από τις αρχές του 1957 μέχρι τα τέλη του 1958 οι Τουρκικές Αρχές απέλασαν 57 προσωπικότητες της Ελληνικής Εθνότητας της Κωνσταντινούπολης και οι περιουσίες τους δημεύτηκαν παράνομα από το κράτος μέχρι το 1989.

[18] Ο Νόμος 903, ψηφίζεται στις 13/7/1967, ισχύει από 25/7/1967 και περιλαμβάνεται ως επιπρόσθετα άρθρα στον Αστικό Κώδικα, που ψηφίστηκε με το νέο καθεστώς του κινήματος του 1960.

[19] Κοίτα Human Rights Watch, Denying Human Rights and Ethnic Identity: The Greeks of Turkey, Α Helsinki Watch Report (ΗΠΑ 1992), σελ. 22.

[20] Νόμος 4771, ψηφίζεται στις 3/8/2002 και ισχύει από 9/8/2002.

[21]Κοίτα άρθρο Aysel Çelikel, Gayrimüslim Cemaat Vakıflarının Taşınmaz Mal Edinmesi ve 27.01.2004 Tarihli Yargıtay Kararı, περιοδικό του Πανεπιστημίου İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, έτος 4, τευχ.8, σελ. 57-64.

[22] Η «Αρχή της Αμοιβαιότητας» σημαίνει ότι ένα κράτος δεσμεύεται έναντι άλλου κράτους με βάση την ισότητα σχέσεων στα μεταξύ τους δικαιώματα και υποχρεώσεις, που φυσικά τελούν σε καθεστώς αμοιβαίας ανταπόκρισης. Τυποποιείται δε ρητώς σε επίπεδο ελληνικής πολιτειακής τάξης στις διατάξεις των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου 28 του Συντάγματος.

[23] Κοίτα https://tr.euronews.com/2021/06/18/sadat-nedir-neden-kuruldu-ve-faaliyetleri-neler, όπως και https://www.bbc.com/news/world-middle-east-29591916

[24] Κοίτα https://www.mfa.gr/zitimata-ellinotourkikon-sheseon/eidikotera-keimena/elleniki-meionotita-kai-idrimata.html?page=1

[25] Κοίτα Β. Κυρατζόπουλος, Παραβιάσεις Διεθνών και Διμερών Συνθηκών κατά των Ρωμαίικων Κοινοτήτων και της Ελληνικής Εθνότητας από την Τουρκική Δημοκρατία 1923 -1999, αυτοέκδοση, Αθήνα 2018.

«Η Λιβυκή Βουλή βρίσκεται σε συνεχή συντονισμό και συνεργασία με την Τουρκική Εθνοσυνέλευση»

0

 

Ο επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Λιβύης, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας με τις Βαλκανικές Χώρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, Γιουσούφ αλ Ακοούρι, επιβεβαίωσε ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων βρίσκεται σε συνεχή συντονισμό και συνεργασία με την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, «για το καλό. των δύο λαών και των δύο χωρών, και προς όφελος της περιοχής της ανατολικής Μεσογείου, ειδικά σε αυτή τη δύσκολη περίοδο».

Αυτό έγινε κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του αλ Ακοούρι, μέσω διαδικτύου, με τον επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας Φιλίας Λιβύης-Τουρκίας στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση, Αχμέτ Γιλντίζ.

Ο  Αλ Ακοούρι επεσήμανε τις στενές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, «με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό και το ενδιαφέρον για τα αμοιβαία συμφέροντα», τονίζοντας την ανάγκη εντατικοποίησης των εργασιών για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών σε εμπορικές και επιστημονικές πτυχές και ενθάρρυνση των εταιρικών σχέσεων μεταξύ πανεπιστημίων και δήμων, καθώς και στον πολιτισμό.

Ανανέωσε την έκκλησή του προς τις τουρκικές εταιρείες να ξαναρχίσουν τα έργα τους στη Λιβύη, εκφράζοντας το καλωσόρισμα του στις τουρκικές εταιρείες να συμβάλουν στις επενδύσεις στη Λιβύη.

Από την πλευρά του, ο Γιλντίζ επιβεβαίωσε τη θέληση της χώρας του για σχέσεις φιλίας και συνεργασίας με τη Λιβύη σε όλους τους τομείς, προσθέτοντας ότι συνεχίζονται οι εργασίες για την επανέναρξη των πτήσεων της Turkish Airlines προς τη Λιβύη και τόνισε τη σημασία της συνεργασίας σε κοινοβουλευτικό επίπεδο για την ενίσχυση των τομέων κοινού ενδιαφέροντος.

alwasat.ly

https://www.echedoros-a.gr

Είναι η Γερμανία προτεκτοράτο των ΗΠΑ;

0

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ

“Θα κάνουμε ότι είναι απαραίτητο, για όσο είναι απαραίτητο”! Η φράση του Καγκελαρίου Σολτς σχετικά με την αντιμετώπιση της ανόδου των τιμών ενέργειας και του ενδεχόμενου διακοπών στην ενεργειακή τροφοδοσία αποκαλύπτει τη στάση της Γερμανίας στη σύγκρουση Δύσης-Ρωσίας στο φόντο του Ουκρανικού πολέμου. Η Γερμανία ανταποκρίνεται στο κάλεσμα των ΗΠΑ για μακροχρόνια αντιπαράθεση με τη Ρωσία.

Δύο σκέλη ξεχωρίζουν στην ενεργειακή πολιτική του Βερολίνου. Πρώτον, η κρατικοποίηση των ζημιών και η προστασία των κερδών του Γερμανικού κεφαλαίου. Πρόσφατο παράδειγμα η εταιρεία φυσικού αερίου (φα) Uniper. Δεύτερον, η μεταφορά του κόστους των ζημιών στην κοινωνία. Ήδη υλοποιούνται/εξετάζονται μέτρα, όπως ρεύμα και ζεστό νερό με δελτίο/πλαφόν, μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης στις δημοτικές/κρατικές υπηρεσίες/δομές, ενεργειακά «χαράτσια» κτλ. Συνεπώς η γεωπολιτική επιλογή του Γερμανικού κράτους, συνδυαζόμενη με μία ταξική ενεργειακή πολιτική, αποδεικνύεται υψηλού οικονομικού και κοινωνικού κόστους κίνηση.

Παραδοσιακά η Γερμανία εξαρτάται ενεργειακά από τα Ρωσικά ορυκτά καύσιμα (ο/κ). Το 2021 τα ο/κ αποτέλεσαν το 75,6% της Πρωτογενούς Ενεργειακής της Τροφοδοσίας (TPES) -Πετρέλαιο 33%, φα 25,8%, άνθρακας 16,8%, ενώ οι εισαγωγές από τη Ρωσία αφορούσαν την τροφοδοσία αργού πετρελαίου κατά 35%, φα κατά 55% και άνθρακα κατά 45%. Έτσι η σχεδιαζόμενη διακοπή των εισαγωγών από τη Ρωσία  -για τον άνθρακα τον Αύγουστο, για το πετρέλαιο το Δεκέμβριο, για το φα το μέσο του 2024, είναι πολύ δύσκολο να αναπληρωθεί έγκαιρα από άλλους προμηθευτές ή με άλλες μορφές ενέργειας, πόσο μάλλον νωρίτερα από τις προβλεπόμενες ημερομηνίες.

Παράλληλα η Ρωσία μπορεί να επηρεάζει ως ένα βαθμό προς όφελος της τις τιμές των ο/κ. Ο όγκος εξαγωγών της επιτρέπει κάτι τέτοιο, καθώς μπορεί να αυξομειώνει τις ποσότητες που εξάγει. Το 2021 ήταν ο μεγαλύτερος εξαγωγέας φα (23,6%), ο δεύτερος αργού πετρελαίου (12,8%) και ο τρίτος άνθρακα (17,9%). Μάλιστα αυτή η δυνατότητα μεγαλώνει στα πλαίσια συνεννοήσεων με άλλες χώρες παραγωγούς. Ο OPEC+ στον οποίο ηγείται μαζί με τη Σαουδική Αραβία ελέγχει το 55% της αγοράς πετρελαίου. Συνεπώς η Μόσχα μπορεί και ανεβάζει για τη Γερμανία το κόστος αναπλήρωσης των Ρωσικών ο/κ απ’ άλλους προμηθευτές.  

Επίσης σήμερα οι τιμές των ο/κ είναι ούτως ή άλλως υψηλές. Σε αυτό το αποτέλεσμα συμβάλλει η ανάκαμψη της ζήτησης μετά την οικονομική κρίση του 2020, σε συνδυασμό με την περιορισμένη προσφορά. Η τελευταία οφείλεται στην αναιμική και ασταθή διεθνή καπιταλιστική ανάπτυξη και στην “πράσινη μετάβαση”, παράγοντες που μεγαλώνουν την επισφάλεια και τις προοπτικές κέρδους από τις απαιτούμενες για την αύξηση της παραγωγής νέες επενδύσεις στον κάδο των ο/κ. Πρόσθετα την κατάσταση επιβαρύνουν κερδοσκοπικά και γεωπολιτικά παιχνίδια. Έτσι μεγάλοι παραγωγοί εστιάζουν στην εμβάθυνση της συνεργασίας τους με την ευέλικτη “κλιματικά” Ρωσία και την εκμετάλλευση των υψηλών τιμών. Δεν αυξάνουν την παραγωγή, παρότι υπάρχει το δέλεαρ του κανιβαλισμού των μεριδίων που χάνει η Μόσχα στις Δυτικές αγορές. Συνακόλουθα η αναπλήρωση των Ρωσικών ο/κ καθίσταται έτσι και αλλιώς πολύ ακριβή υπόθεση για τη Γερμανία. 

Επιπλέον το Βερολίνο στερείται διαμετακομιστικής ισχύος. Με το Nord Stream 2 γινόταν  κόμβος μεταφοράς Ρωσικού φα στην ΕΕ. Αντί αυτού καθίσταται εισαγωγέας LNG, εξαρτώμενος από τρίτους διακομιστές, καθώς δε διαθέτει υποδομές άμεσης υποδοχής του. Έτσι «παγώνει» για την ώρα η γεωστρατηγική του αναβάθμιση βάσει του φα.

Τα παραπάνω αφορούν μόνο την ενεργειακή διάσταση της Γερμανικής γεωπολιτικής επιλογής. Δεν εξετάζονται το επισιτιστικό ζήτημα, ο πληθωρισμός, κα. Ακόμη και έτσι όμως αυτή προβάλλει ως αυτοκαταστροφική. Συνακόλουθα ερμηνεύεται συχνά ως απόδειξη μη άσκησης από το Γερμανικό κράτος ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής. 

Παρά την ανισομετρία στη σχέση ΗΠΑ-Γερμανίας, αυτή η προσέγγιση αγνοεί την ουσία του θέματος, τις ανάγκες της Γερμανικής κεφαλαιοκρατίας μετά τη Γερμανική επανένωση. Μεταξύ 1992-2021 η Γερμανική οικονομία μεγεθύνεται αξιοσημείωτα (+36,7% το πραγματικό ΑΕΠ), συνοδευόμενη από υψηλή ενεργειακή κατανάλωση (σταθερά και με διαφορά η μεγαλύτερη στην ΕΕ), αύξηση του εργατικού δυναμικού (+10,4%), διεύρυνση των εξαγωγών επενδύσεων (+626,1% σε σύγχρονα $) και εμπορευμάτων/υπηρεσιών (+267,6% σε σταθερό τοπικό νόμισμα), εντυπωσιακή βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου (+2.285,6% σε σύγχρονα $), ενώ ο πληθυσμός μένει στάσιμος (+3,1%) και αυξάνουν οι μετανάστες (μεταξύ 1990-2015 +102,2%). Συνακόλουθα γίνεται πιο επιτακτική η ανάγκη του Γερμανικού κεφαλαίου για νέες αγορές, φτηνή ενέργεια και απαραίτητο εργατικό δυναμικό. Οι Γερμανικές κυβερνήσεις ευθυγραμμίζονται με αυτή, σπεύδοντας να διεκδικήσουν τη θωράκιση και επέκταση των σφαιρών επιρροής του Γερμανικού κράτους. 

Μία Γερμανία ηγέτιδα στην ΕΕ υπηρετεί αυτό το στόχο. Πρώτον γιατί της αυξάνει την Ευρωπαϊκή επιρροή εις βάρος του Λονδίνου, του Παρισιού και της Ρώμης. Δεύτερον γιατί της πολλαπλασιάζει την πλανητική επιρροή, καθώς η διπλωματική και νομική ισχύς της ΕΕ και η αθροιστική ισχύς και επιρροή των μελών της τίθενται στην υπηρεσία της. Έτσι της επιτρέπεται η μερική εξισορρόπηση της Κίνας και της Ρωσίας στα πεδία που αυτή ιεραρχεί, αλλά και ορισμένη αυτονόμηση της πολιτικής της από τις ΗΠΑ. Σε αυτό το φόντο ανέκυψε ως πολιτική της Γερμανίας η διεκδίκηση της «Γερμανικής Ευρώπης».

Ωστόσο η τελευταία συνεπάγεται την κυριαρχία της στην Αν. Ευρώπη. Η περιοχή μεταξύ Πολωνίας, Βαλκανίων, Καυκάσου και Ουραλίων μπορεί να προσφέρει στη Γερμανία εργατικό δυναμικό, αγορές και πρώτες ύλες (με την προέκταση της στη Σιβηρία), ενώ είναι γέφυρα με την Ασία. Παράλληλα αποτελεί ευνοϊκό της πεδίο, αφενός λόγω του Γερμανικού πολιτισμικού αποτυπώματος στο δυτικό της τμήμα, αφετέρου εξαιτίας της τυχοδιωκτικής ταύτισης μέρους της Βαλτικής, Λευκορωσικής και Ουκρανικής ελίτ με οτιδήποτε μη Σλαβικό. Όλα αυτά, ενώ Γαλλία και Ιταλία της φράζουν το δρόμο στη δυτική και νότια Ευρώπη και την ανταγωνίζονται στα Βαλκάνια ταυτόχρονα με τη Ρωσία, η οποία ηγείται στην ανατολή της ανταγωνιστικής Ευρασιατικής Οικονομικής Ένωσης (ΕΟΕ). Με αυτά τα δεδομένα το Βερολίνο διατηρεί και ο εκσυγχρονίζει διαρκώς την ανατολική του πολιτική (Ostpolitik).

Διαχρονικά, κύριο εμπόδιο στην κυριαρχία της Γερμανίας στην Αν. Ευρώπη είναι η Ρωσία. Συνεπώς σε όλη τη μεταψυχροπολεμική εποχή το Βερολίνο επιτίθονταν στην επιρροή της, συμπράττοντας με τις ΗΠΑ και τους Ευρωπαίους εταίρους του. Παράλληλα όμως επεδίωκε ένα συμβιβασμό Δύσης-Ρωσίας, αναγνωρίζοντας ότι το μέγεθος της ισχύος και των πόρων της τελευταίας δε μπορούν να αγνοηθούν και ότι το ίδιο θα επωμιστεί μεγάλο κόστος σε περίπτωση διάρρηξης των σχέσεων τους. Συνολικά η πολιτική του ωθούσε προς ένα γερμανορωσικό μοίρασμα του μετασοβιετικού χώρου, τον εγκλωβισμό εκεί της επιρροής της Ρωσίας και την ενεργειακή συνεργασία μαζί της.

Συνακόλουθα από κοινού με τους συμμάχους προώθησε το ΝΑΤΟ και την ΕΕ στην περιοχή, μία αποτελεσματική και χαμηλού κόστους επιλογή. Η Γερμανία αύξησε την επιρροή της βασιζόμενη κυρίως στην οικονομική της ισχύ και τη στρατιωτική και πολιτική-διπλωματική ισχύ τρίτων (ΗΠΑ, ΗΒ, Γαλλία). Ωστόσο ήταν προσεκτική σχετικά με την επέκταση του ΝΑΤΟ στο μετασοβιετικό χώρο, ενώ συνέπραξε με τη Μόσχα για την κατασκευή των αγωγών Nord Stream 1 & 2. Ριψοκινδυνεύοντας, κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι το status quo μεταξύ 2014-21 βρισκόταν κοντά στις επιθυμίες του Βερολίνου -Η Ρωσία «έξω» από την Ευρώπη αλλά σε συνεργασία με αυτή, εξού και η στήριξη στις συμφωνίες του Μίνσκ. 

Ωστόσο ο ρωσοαμερικανικός ανταγωνισμός επιδρά περισσότερο στην Αν. Ευρώπη απ’ ότι τα Γερμανικά σχέδια. Το Βερολίνο κυρίως απαντά στα γεγονότα και λιγότερο τα  διαμορφώνει. Αυτό εκτυλίσσεται και μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Η Γερμανική Ostpolitik θα τροποποιηθεί βάσει των νέων δεδομένων που προκύπτουν.

Καταρχάς η Γερμανική επιρροή στην Αν. Ευρώπη υπονομεύεται αν εγκολπωθεί η Ουκρανία στη Ρωσική σφαίρα επιρροής, ενώ ευνοείται αν φθαρεί η Ρωσία. Και στις δύο περιπτώσεις οι αλλαγές στην ισορροπία ισχύος Γερμανίας-Ρωσίας και ΕΕ-ΕΟΕ θα είναι δραματικές. Αν η Ρωσία «πάρει» το κρίσιμο μέρος της Ουκρανίας ανοίγει το δρόμο για την εξισορρόπηση της Γερμανικής επιρροής και δυτικότερα, όπου ήδη δρούνε φυγόκεντρες δυνάμεις προς το Βερολίνο -Ουγγαρία, Αυστρία κα. Αντίθετα αν το κρίσιμο μέρος της Ουκρανίας εδραιωθεί στην Ευρωατλαντική σφαίρα διευκολύνεται η διείσδυση του Βερολίνου ίσως και μέχρι τις Ρωσικές πρώτες ύλες. Σε αυτό το φόντο η Γερμανία στοιχίζεται πίσω από την Ουάσιγκτον στο πλευρό του Κιέβου.

Σήμερα όμως το Βερολίνο είναι ανέτοιμο για μία βαθύτερη σύγκρουση με τη Μόσχα. Έτσι αποστασιοποιήθηκε από το Λιθουανικό αποκλεισμό του Καλλίνινγκραντ και επέβαλε την επιστροφή από τον Καναδά της τουρμπίνας συντήρησης του Nord Stream 1. Ωστόσο ετοιμάζεται για παν ενδεχόμενο. Αυτό μαρτυρά το στρατιωτικό προγράμμα 100 δις € και το σχέδιο απεξάρτησης από τη Ρωσική ενέργεια που υλοποιεί. Συνολικά επιζητά χρόνο, ώστε αν κλιμακωθεί η κρίση Δύσης-Ρωσίας να αποκομίσει τα μέγιστα.

Συνοψίζοντας, υπάρχει αντιστοιχία μεταξύ των συμφερόντων που εκφράζει το Γερμανικό κράτος και της πολιτικής της Γερμανικής κυβέρνησης. Το Βερολίνο σταθμίζει τα γεγονότα και δρα αναλόγως, βάσει των στόχων του. Όταν χρειάζεται κάνει τροποποιήσεις. Για την ώρα η τρικομματική κυβέρνηση δείχνει σταθερή. Αυτό όμως μπορεί να αλλάξει. Σε κάθε περίπτωση η Γερμανική κεφαλαιοκρατία θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα της.

PhD© Διεθνολόγος-Πολιτικός Επιστήμονας

https://www.militaire.gr/einai-i-germania-protektorato-ton-ipa/

Νότης Μαριάς-Η Μπέρμποκ αρνείται την καταβολή των γερμανικών αποζημιώσεων και μοιράζει «καθρεφτάκια προς ιθαγενείς»

0

Ξανά στο ίδιο έργο θεατές για τις Γερμανικές Αποζημιώσεις μετά τις χθεσινές δηλώσεις που έκανε στην Αθήνα η Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Αναλένα Μπέρμποκ.

Η Μπέρμποκ σταθερή στην σκληρή γερμανική γραμμή με ευθύ και κατηγορηματικό τρόπο ισχυρίστηκε ότι θεωρεί λήξαν το νομικό θέμα της ενοχής που φέρει η Γερμανία για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ακολουθώντας λοιπόν πιστά τη γραμμή Μέρκελ και Σόιμπλε που είχαν δηλώσει ότι το θέμα των Γερμανικών Αποζημιώσεων έχει δήθεν κλείσει και αφού επισήμανε δύο φορές ότι δήθεν δεν υφίσταται νομικό θέμα σε σχέση με το ζήτημα των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα που έχει θέσει επανειλημμένα η Αθήνα, στη συνέχεια μοίρασε «καθρεφτάκια προς ιθαγενείς» δηλώνοντας:

«Ως νέα κυβέρνηση, προτιθέμεθα να μάθουμε από την Ιστορία, να χτίσουμε βάσεις και να λάβουμε μέτρα προς όφελος των ανθρώπων, ακόμα και όταν έχουμε διαφορετική νομική άποψη. Θα μπορούσαμε να παρέχουμε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όσους βρίσκονται εν ζωή ή να κάνουμε προγράμματα για τους νεότερους. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για επενδύσεις για το μέλλον στα χωριά που επλήγησαν από τη γερμανική κατοχή». 

Μετά από τις προκλητικές αυτές δηλώσεις της Μπέρμποκ θεωρούμε επιβεβλημένο να υπενθυμίσουμε στην Υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας τα παρακάτω: 

H Μαύρη Βίβλος της Κατοχής 

Οι συνέπειες της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα ήταν καταστροφικές για την Πατρίδα μας και τον λαό μας.

Όπως αναφέρω στο βιβλίο μου, «Το μνημόνιο της Χρεοκοπίας και ο Άλλος Δρόμος – Πειραματόζωο – Η Ελλάς», σύμφωνα με τη Μαύρη Βίβλο της κατοχής ο συνολικός αριθμός των θυμάτων που είχε η Ελλάδα λόγω της γερμανικής, ιταλικής και βουλγαρικής κατοχής ανέρχονται σε 1.106.922 ψυχές.

Ο αριθμός αυτός των θυμάτων αναλύεται ως εξής:

1)Νεκροί Πολέμου 1940-41: 13.327,

2)Εκτελεσμένοι (σε ολόκληρη την Ελλάδα) : 56.225,

3)Θανόντες όμηροι (στα γερμανικά στρατόπεδα) : 105.000,

4)Νεκροί από βομβαρδισμούς: 7.120,

5)Νεκροί σε μάχες Εθνικής Αντίστασης (σύμφωνα με γερμανικά στοιχεία): 20.650,

6)Νεκροί στη Μέση Ανατολή: 1.100,

7)Νεκροί από πείνα και σχετικές ασθένειες: 600.000, και

8)Απώλειες από υπογεννητικότητα: 300.000.

Οι Οφειλές της Γερμανίας  προς την Ελλάδα

Οι Οφειλές της Γερμανίας  προς τη χώρα μας προέρχονται από:

1)Την υποχρέωση καταβολής του υπολοίπου των Επανορθώσεων από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

2)Αποζημιώσεις λόγω της απώλειας κυρίως σκαφών (βομβαρδισμοί, τορπιλισμοί, βυθίσεις, αιχμαλωσία) κατά την περίοδο ουδετερότητας της Ελλάδος στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πριν την επίθεση Ιταλίας και Γερμανίας εναντίον μας.

3)Από τις Πολεμικές Επανορθώσεις που μας επιδίκασε η Διεθνής Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων (1946) να μας πληρώσει η Γερμανία για τις καταστροφές που προξένησαν στην ελληνική οικονομία και στη χώρα μας γενικότερα τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα.

4)Την επιστροφή του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου.

5)Από την καταβολή αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής, όπως είναι η περίπτωση του Διστόμου κλπ.

6)Από τις απαιτήσεις των θυμάτων που εκτελέστηκαν  από τους ναζί λόγω της εθνικοσοσιαλιστικής ιδεολογίας. Στη τελευταία αυτή περίπτωση ανήκουν οι Έλληνες Εβραίοι, οι τσιγγάνοι, οι ομοφυλόφιλοι κλπ που εξολοθρεύθηκαν από τους ναζί διότι θεωρούντο σύμφωνα με τη ναζιστική ιδεολογία ως κατώτερα όντα.

Για την περίπτωση αυτή και μόνο αυτή η γερμανική πλευρά και με αφορμή την υπόθεση Μέρτεν κατέβαλε στη χώρα μας σχετική  αποζημίωση.

Οι 3 Ελληνικές Ρηματικές Διακοινώσεις 

Σημαντική τροπή στο ζήτημα της διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων αποτέλεσε η ελληνική ρηματική διακοίνωση του 1995.  Έτσι μετά από εντολή του τότε πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου προς τον υπουργό εξωτερικών Κάρολο Παπούλια, ο Έλληνας πρέσβης στη Γερμανία κ. Ι Μπουρλογιάννης επέδωσε στις 14 Νοεμβρίου 1995 στον υφυπουργό εξωτερικών της Γερμανίας Χάρτμαν σχετική ρηματική διακοίνωση με την οποία ζητούσε να αρχίσουν διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών για το ζήτημα των πολεμικών επανορθώσεων και ειδικότερα για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο. 

Στη συνέχεια και ενώ μεσολάβησαν πέντε  διαφορετικές κυβερνήσεις με πρωθυπουργούς τον Κ. Σημίτη, τον Κ.Καραμανλή, τον Γ.Παπανδρέου, τον Λ.Παπαδήμο και τον Α.Σαμαρά, ο Ελληνικός λαός ακόμη περίμενε τους υποτιθέμενους υπεύθυνους κυβερνητικούς χειρισμούς για την εξόφληση του κατοχικού δανείου και την καταβολή των πολεμικών επανορθώσεων.

Μετά από χρόνια κωλυσιεργίας και δολιχοδρομίες των διαφόρων ελληνικών κυβερνήσεων τελικά ο κύβος ερρίφθη το 2019. 

Έτσι στις 17 Απριλίου 2019 η Ολομέλεια της Βουλής συζήτησε την από 2016 Έκθεση της αρμόδιας διακομματικής κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών. 

Σύμφωνα με την Έκθεση (σελ. 47) το συνολικό ποσό των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα ανέρχεται σε 269.547.005.854, πλέον τόκων. 

Σημειωτέον δε ότι στο παραπάνω ποσό των 269,5 δις ευρώ που ξεπερνά τα 300 δις ευρώ με τους τόκους, δεν περιλαμβάνονται οι απαιτήσεις των ιδιωτών για τις σφαγές, τις δολοφονίες, τις εκτελέσεις, τις αναπηρίες και την καταναγκαστική εργασία σε Ελλάδα και στα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και εργοστάσια. 

Ακολούθησε στις 4 Ιουνίου 2019 η επίδοση ρηματικής διακοίνωσης της κυβέρνησης Τσίπρα προς την Γερμανία με την οποία η Αθήνα κάλεσε το Βερολίνο να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις για το ζήτημα των Πολεμικών Επανορθώσεων και του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου. 

Η Γερμανία πιστή στην γνωστή της τακτική στις 18 Οκτωβρίου 2019 επί κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη απάντησε αρνητικά στην Ελληνική Ρηματική Διακοίνωση ρίχνοντας πλέον το μπαλάκι στο ελληνικό τερέν. 

Τέλος ακολούθησε ξανά στις 29/1/2020 η επίδοση νέας ρηματικής διακοίνωσης από την κυβέρνηση Μητσοτάκη την οποία πάλι απέρριψε η γερμανική κυβέρνηση. 

Η «κολοτούμπα» της Μπέρμποκ για το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο 

Όμως η λαλίστατη Μπέρμποκ  φρόντισε να κάνει και μια «μεγαλοπρεπή κολοτούμπα» στο ζήτημα του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου. 

Όπως έχουμε ήδη αναλύσει «στις 25 Μαρτίου 2021 στο Βερολίνο η Γερμανική Βουλή απέρριψε ψηφίσματα των Γερμανών πρασίνων και της γερμανικής Αριστεράς σε σχέση με τις γερμανικές αποζημιώσεις. Το ψήφισμα των πρασίνων ζητούσε την εξόφληση του περίφημου κατοχικού δανείου χωρίς όμως να ζητά και εξόφληση των γερμανικών αποζημιώσεων ενώ το ψήφισμα της γερμανικής Αριστεράς  απαιτούσε πλήρη εξόφληση των πολεμικών επανορθώσεων και επιστροφή του κατοχικού δανείου» (www.notismarias 15/12/2021).

Υπηρετώντας λοιπόν σταθερά την διαχρονική  γερμανική γραμμή η Μπέρμποκ «με μια μεγαλοπρεπή κολοτούμπα» όχι μόνο δεν τόλμησε να επαναλάβει την παραπάνω θέση των Πρασίνων για γερμανική υποχρέωση επιστροφής του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου στην Ελλάδα αλλά προχώρησε παραπέρα αρνούμενη ακόμη και το νομικό θέμα του Αναγκαστικού Κατοχικού Δανείου.

Έμπρακτη Διεκδίκηση των Γερμανικών Αποζημιώσεων εδώ και τώρα 

Με τις δηλώσεις λοιπόν της Μπέρμποκ στην Αθήνα στις 29/7/2022, για άλλη μια φορά εντελώς προκλητικά η Γερμανία ισχυρίζεται ότι δήθεν το θέμα των Γερμανικών Αποζημιώσεων έχει κλείσει. Αλλά όπως έλεγε επανειλημμένα και ο Μανώλης Γλέζος οι Γερμανοί οφείλουν να απαντήσουν πότε  δήθεν έκλεισε το θέμα και με ποιόν τρόπο.

Γιατί είναι δεδομένο και δεν αμφισβητείται ότι το κατοχικό δάνειο και οι γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις είναι «ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες» όπως τόνιζε επανειλημμένα και  ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. 

Μετά λοιπόν από τις συνεχείς γερμανικές αρνήσεις η Αθήνα οφείλει εδώ και τώρα να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες για τη δικαστική επίλυση της διαφοράς φέρνοντας το ζήτημα των Γερμανικών Οφειλών ενώπιον του αρμοδίου δικαιοδοτικού οργάνου.

Παράλληλα και προκειμένου να αυξηθεί η πίεση κατά της Γερμανίας όπως έχουμε προτείνει ήδη από το 2011 η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εγγράψει τις γερμανικές αποζημιώσεις στον κρατικό προϋπολογισμό και να προχωρήσει σε άμεση τιτλοποίηση του αναγκαστικού κατοχικού δανείου.

Επιπλέον ο Υπουργός Δικαιοσύνης οφείλει να χορηγήσει την απαιτούμενη άδεια για την αναγκαστική εκτέλεση τόσο της Αμετάκλητης Απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λιβαδειάς που δικαιώνει τους Διστομίτες όσο και των αντίστοιχων αμετάκλητες δικαστικών αποφάσεων του Αιγίου και του Ρεθύμνου. 

Πρόεδρος του Κόμματος ΕΛΛΑΔΑ – Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ, Καθηγητής Θεσμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης πρώην Ευρωβουλευτής, [email protected]

https://www.militaire.gr/i-mpermpok-arneitai-tin-katavoli-ton-germanikon-apozimioseon-kai-moirazei-kathreftakia-pros-ithageneis/

Καημένη Κύπρος… Τσακώνονται οι του “δώστα όλα να τελειώνουμε”: Τους βολεύει να μείνουν κολλημένοι στο Κραν Μοντανά

0

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Το τι έγινε στο Μοντ Πελαράν και στο Κραν Μοντανά το 2017, παραμένει μία συνεχής ανοικτή συζήτηση και αναπτύσσονται αφηγήματα και επιχειρήματα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.

Ο «Φιλελεύθερος» έχει δημοσιεύσει τα πρακτικά των συναντήσεων του Κραν Μοντανά. Πρακτικά που τηρούνταν από τα Ηνωμένα Έθνη και τα οποία προφανώς και είχαν περάσει από καλό φιλτράρισμα από τον κ. Άιντε.

Πέραν, όμως, από αυτό είναι σαφές πως η κατοχική Τουρκία έπαιξε ένα παιχνίδι τακτικής, προσπάθησε να σύρει τους υπόλοιπους σε μία συζήτηση για όλα τα θέματα, κατάφερε να εξασφαλίσει κι άλλες υποχωρήσεις από τη Λευκωσία, στις εσωτερικές πτυχές και στη συνέχεια ανέτρεψε την Πενταμερή Διάσκεψη.

  • Είναι η Τουρκία που τίναξε στον αέρα τη Διάσκεψη κι αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Οι ευθύνες του Προέδρου Αναστασιάδη κρίνονται στο πεδίο των υποχωρήσεων, με τις προτάσεις που κατέθεσε.

Πήγε σε μία Πενταμερή Διάσκεψη, με προβληματική τη σύνθεση και χωρίς την Κυπριακή Δημοκρατία (το ίδιο έγινε σε όλες τις συνάξεις αυτές) γνωρίζοντας τις προθέσεις της τουρκικής πλευράς.

Όπως τις γνώριζε και στην άτυπη Πενταμερή Διάσκεψη της Γενεύης, τον Απρίλιο του 2021, όταν η τουρκική πλευρά είχε διακηρύξει πως θα προσερχόταν για να συζητήσει μόνο λύση δύο κρατών κυριαρχική ισότητα και ίσο διεθνές καθεστώς μεταξύ τους. Και πήγε και σε εκείνη τη σύναξη, για να μην κατηγορηθεί από τη λεγόμενη διεθνή κοινότητα και στο εσωτερικό από τους πάλαι ποτέ συνοδοιπόρους του.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν άλλαξε πολιτική. Στις κρίσιμες ώρες θυμάται τον παλιό καλό του εαυτό και τον… αδικούν οι συναγωνιστές του επί του σχεδίου Ανάν. Το σχέδιο Ανάν το θυμήθηκε και τις προάλλες, όταν θέλησε να απαντήσει στο μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας, Τουμάζο Τσιελεπή. Στην απάντηση, του βγήκε το 2004.

Ανέφερε πως «όταν άλλοι επέλεξαν το όχι για να τσιμεντώσουν το ναι, εγώ τόλμησα, απέναντι στο ρεύμα, να πάρω ξεκάθαρη θέση ενάντια στις απόψεις συμβούλων μου».

Οι Πενταμερείς Διασκέψεις, που έγιναν χωρίς προετοιμασία και χωρίς πυξίδα έσυραν τη Λευκωσία σε διαδικασίες, που οδήγησαν σε περαιτέρω διολίσθηση του Κυπριακού

Οι Διασκέψεις έθεσαν στην ατζέντα την τουρκική απαίτηση για δύο κράτη κι αυτό το αφήγημα το βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας. Κι αυτό γιατί τούτες οι συνάξεις, πέραν των άλλων όλων, με την ανοχή του Γενικού Γραμματέα, πραγματοποιούνταν στη λογική «όλα στο τραπέζι».

Σήμερα συζητούνται τα όσα έγιναν στο Κυπριακό. Όταν λοιπόν τα βρουν με το τι έγινε πριν από πέντε χρόνια, θα πρέπει όλοι αυτοί που απευθύνονται στους πολίτες να απαντήσουν για το διά ταύτα. Και τώρα τι; Θα συνεχισθεί η ίδια πολιτική, της πεπατημένης, του «καλού παιδιού» και του κατευνασμού;

Πρόκειται για μία πολιτική που εδραίωσε τα κατοχικά δεδομένα και άνοιξε περισσότερο την όρεξη της κατοχικής Τουρκίας. Καταθέτει ο Τατάρ προτάσεις για δύο κράτη και απαντά η Λευκωσία πως θα τις συζητήσει «καλή τη πίστει». Τι άλλο θα ακούσουμε;

  • Ο Νίκος Αναστασιάδης, που είχε εκλεγεί ως Πρόεδρος… λύσης, όπως και ο προκάτοχός του, δεν οδήγησε τα πράγματα σε συμφωνία. Κάποιοι που πανηγύριζαν για την εκλογή του, τώρα τον κατηγορούν γιατί δεν βρήκε τον τρόπο να επαναφέρει το σχέδιο Ανάν.
  • Ο ίδιος εάν μπορούσε θα το έκανε, ωστόσο, η Τουρκία κάθε φορά θέλει και περισσότερα, που καθιστούν αδύνατη την αποδοχή τους.

Για να αλλάξει τούτο, θα πρέπει να διαμορφωθεί μία άλλη πολιτική, που να θέτει σε μία άλλη βάση το Κυπριακό. Στη βάση, που βλέπει η λεγόμενη διεθνής κοινότητα, το Ουκρανικό ως θέμα εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής.

Αυτό δεν θα γίνει από μόνο του. Δεν θα γίνει από εκείνους που προσκολλώνται στα ΜΟΕ και στις μεθόδους, που θεωρούν πως για να κατευνάσουν το θηρίο πρέπει να το ταΐζουν από τη σάρκα μας.

File Photo: Ο Πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς, ο Μουσταφά Ακιντζί και ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου μαζί με τους συνεργάτες τους στη Διάσκεψη για το Κυπριακό στο Crans Montana της Ελβετίας. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΚΥΠΕ, ΚΑΤΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

  • Τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

https://hellasjournal.com/2022/07/kaimeni-kipros-tsakononte-i-tou-dosta-ola-na-telionoume-tous-volevi-na-minoun-kollimeni-sto-kran-montana/

Η Μόσχα σταμάτησε την παροχή αερίου προς τη Λετονία – Η Ρίγα αρνήθηκε να πληρώσει σε ρούβλια

0

Η Μόσχα «σφίγγει» τον ενεργειακό «κλοιό» γύρω από την ΕΕ

Ο ρωσικός κολοσσός αερίου Gazprom ανακοίνωσε σήμερα ότι διακόπτει την προμήθεια φυσικού αερίου στην γειτονική Λετονία λόγω παραβίασης των όρων αναφορικά με την παραλαβή του.

Η Ρωσία έχει ήδη διακόψει τις παροχές αερίου προς την Πολωνία, τη Βουλγαρία, τη Φινλανδία, την Ολλανδία και τη Δανία, που αρνήθηκαν να πληρώσουν για το αέριο όπως ορίζεται από το διάταγμα του προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, το οποίο προβλέπει το άνοιγμα λογαριασμών σε ρούβλια σε ρωσική τράπεζα στο πλαίσιο ενός νέου συστήματος διακανονισμού των συναλλαγών.

Η Ρωσία έχει επίσης σταματήσει τις πωλήσεις αερίου στην Shell Energy Europe στη Γερμανία.

Χθες, η λετονική ενεργειακή εταιρία Latvijas Gaze δήλωσε ότι αγοράζει αέριο από τη Ρωσία και πληρώνει σε ευρώ αντί σε ρούβλια, όπως απαιτείται στις συναλλαγές με την Gazprom.

Η Ρωσία με την κίνηση αυτή ετοιμάζει την ΕΕ για έναν ενεργειακό Αρμαγεδδώνα στο προσεχές χρονικό διάστημα όταν από Σεπτέμβριο θα αρχίσει να κρυώνει ο καιρός και οι ανάγκες για θέρμανση θα αυξηθούν δραματικά.

Δείχνει όμως και κάτι άλλο που οι Ευρωπαίοι αδυνατούν να το κατανοήσουν. Ότι η Μόσχα έχει ήδη βρει αντικαταστάτες για τις ευρωπαϊκές χώρες και δεν τις έχει ανάγκη τουλάχιστον όχι όσο την έχουν ανάγκη αυτές.

https://www.pronews.gr/oikonomia/energeia/i-gazprom-stamatise-tin-paroxi-aeriou-pros-ti-letonia/

Οι Αμερικανοί «αδειάζουν» τον Β.Ζελένσκι: «Οι Ουκρανοί χτύπησαν τη φυλακή με τους μαχητές του Αzov»

0

«Είμαστε σίγουροι ότι δεν το έκαναν επίτηδες»

Το αμερικανικό ΥΠΑΜ παραδέχτηκε σήμερα πως οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας χτύπησαν το κέντρο κράτησης στη Yelenovka, όπου κρατούνταν μαχητές του νεοναζιστικού Τάγματος Azov.

«Αν αυτό ήταν ένα χτύπημα από την ουκρανική πλευρά, σας διαβεβαιώνω, δεν ήθελαν να το κάνουν», είπε το Πεντάγωνο.

 

 

 

 

Eίναι η πρώτη φορά που οι Αμερικανοί «αδειάζουν» τους Ουκρανούς και τον Β.Ζελένσκι αναφορικά με τον βομβαρδισμό του συγκεκριμένου κέντρου κράτησης που οδήγησε στον φρικτό θάνατο 53 μαχητών του Τάγματος Azov, μία είδηση που πρώτο το pronews.gr αποκάλυψε χθες.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι προκειμένου να αποτινάξει την ευθύνη της δολοφονίας Ουκρανών από τις ουκρανικές δυνάμεις χαρακτήρισε “ηθελημένο ρωσικό έγκλημα πολέμου” τον βομβαρδισμό φυλακής στο ανατολικό τμήμα της χώρας του, που είχε αποτέλεσμα να σκοτωθούν “πάνω από 50” αιχμάλωτοι πολέμου.

“Έλαβα σήμερα πληροφορίες για την επίθεση των δυνάμεων κατοχής στην Ολένιβκα (σ.σ.: όπου βρίσκεται η φυλακή), στην περιφέρεια Ντονέτσκ. Πρόκειται για ηθελημένο ρωσικό έγκλημα πολέμου, για ηθελημένη μαζική δολοφονία Ουκρανών αιχμαλώτων πολέμου. Πάνω από 50 νεκροί”, είπε κατά τη διάρκεια του μαγνητοσκοπημένου καθημερινού διαγγέλματός του.

Ειδικότερα, ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας κατηγόρησε χθες την Ρωσία ότι διέπραξε έγκλημα πολέμου βομβαρδίζοντας κέντρο κράτησης στην υπό ρωσικό έλεγχο πόλη Ολένιβκα που στέγαζε ουκρανούς αιχμαλώτους πολέμου.

«Καλώ όλους τους εταίρους να καταδικάσουν με δριμύτητα αυτήν την κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου και να αναγνωρίσουν την Ρωσία ως τρομοκρατικό κράτος», έγραψε στο Twitter ο Ντμίτρο Κουλέμπα.

Μόνο που τους διέψευσαν οι ίδιοι οι Αμερικανοί κάτι που δεν το συνηθίζουν.

Πολλοί στην Μόσχα θεωρούν πως το χτύπημα αυτό έγινε με κεντρική απόφαση από το Κίεβο και δυτικούς κύκλους καθώς οι μαχητές του Τάγματος Αζόφ γνωρίζουν πολλά για τον ρόλο της Δύσης στον πόλεμο στην Ουκρανία.

 

Άλλωστε το Tάγμα Αzov εκπαιδεύτηκε από τους Αμερικανούς από το 2014.

Το Τάγμα είχε υψηλές διασυνδέσεις με κλιμάκια της CIA και πολλά στελέχη του γνωρίζουν πολλά πράγματα που οι Αμερικανοί δεν θέλουν να τα πληροφορηθούν οι Ρώσοι.

 

 

 

Το γιατί οι Αμερικανοί επέλεξαν να «αδειάσουν» τον Β.Ζελένσκι είναι ένα ερώτημα. Ίσως να θέλουν να έχουν διαθέσιμο έναν «αποδιοπομπαίο τράγο» εάν οι εξελίξεις στην Ουκρανία γίνουν πολύ αρνητικές για την Δύση και εάν το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ είναι πολύ δυσάρεστο για τους Δημοκρατικούς.

https://www.pronews.gr/oikonomia/oi-amerikanoi-adeiazoun-ton-v-zelenski-oi-oukranoi-xtypisan-ti-fylaki-me-tous-maxites-tou-azov/

Η Ρουμανία αντέδρασε σε φερόμενο χάρτη διάλυσης της Ουκρανίας από τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ

0

 

Το δημοσίευμα του Μεντβέντεφ στο Telegram

Το Υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε «σταθερά», την Πέμπτη, την προσέγγιση του αντιπροέδρου του Συμβουλίου Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο οποίος δημοσίευσε σε κοινωνικό δίκτυο «έναν χάρτη που αποδίδει φανταστικά εδάφη της Ουκρανίας, στη Ρουμανία».

Σύμφωνα με δελτίο τύπου του ρουμανικού Υπουργείου Εξωτερικών «τέτοιες συμπεριφορές αποτελούν μέρος των εργαλείων προπαγάνδας και παραπληροφόρησης που χρησιμοποιεί η Ρωσική Ομοσπονδία για μεγάλο χρονικό διάστημα και το οποίο ενισχύθηκε μετά την έναρξη του παράνομου και παράνομου επιθετικού πολέμου εναντίον της Ουκρανίας».

«Αυτές οι αποκαλούμενες «προτάσεις» και «αναλύσεις» που στοχεύουν στην τυχαία επαναχάραξη των συνόρων ορισμένων κρατών και ως εκ τούτου προωθούν την παραβίαση του διεθνούς δικαίου δεν είναι τίποτα άλλο από εντελώς ανεπιτυχείς προσπάθειες να δικαιολογήσουν τη δική τους συμπεριφορά παραβίασης των κανόνων της διεθνούς τάξης», σημειώνει το ρουμανικό ΥΠΕΞ.

Το υπουργείο επιβεβαίωσε την «πλήρη» υποστήριξη της Ρουμανίας για την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας εντός των διεθνώς αναγνωρισμένων συνόρων της και επανέλαβε την καταδίκη του για την αδικαιολόγητη και απρόκλητη στρατιωτική επίθεση της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας.

O αντιπρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο Telegram έναν χάρτη της Ευρώπης, όπου το μεγαλύτερο μέρος της Ουκρανίας ανήκει σε άλλα κράτη, σύμφωνα με δημοσίευμα της ρωσικής  Vedomosti.

Στην ανάρτησή του, ο Μεντβέντεφ ισχυρίζεται ότι υπάρχουν δυτικοί αναλυτές -χωρίς να τους κατονομάσει- που θα έβλεπαν έτσι το μελλοντικό ουκρανικό κράτος, σημειώνει η εφημερίδα.

Σε έναν από τους χάρτες που δημοσίευσε ο πρώην Ρώσος πρόεδρος, επτά ουκρανικές περιοχές μεταφέρονται στην Πολωνία, μία στην Ουγγαρία, δύο στη Ρουμανία και 13 περιοχές συν τη χερσόνησο της Κριμαίας στη Ρωσία.

Έτσι, η Ουκρανία θα παρέμενε μόνο στην περιοχή του Κιέβου, σύμφωνα με τον χάρτη που δημοσίευσε ο Μεντβέντεφ την ημέρα που η Ουκρανία γιορτάζει, για πρώτη φορά, την Ημέρα του Κράτους.

https://www.echedoros-a.gr

ΙΑΠΩΝΙΑ: Η αίρεση του Μουν άλωσε τον πολιτικό κόσμο!

0

του Christian Kessler*

Με αφορμή τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Αμπε, έγινε γνωστό ότι 112 από τους 465 συνολικά Ιάπωνες βουλευτές σχετίζονται με την αίρεση του Μουν. Το’ενα χέρι νήβει τ’ άλλο… Ετσι κάποιοι εκλέγονται βουλευτές και η αίρεση αφήνεται ανενόχλητη να συνεχίζει το ανθρωποκτόνο έργο της…

Η δολοφονία του πρώην Πρωθυπουργού Σίνζο Άμπε την ώρα που ο ίδιος πραγματοποιούσε υπαίθρια συγκέντρωση για τις γερουσιαστικές εκλογές αποκτά αυξανόμενο ενδιαφέρον για τους πολιτικούς, τους δημοσιογράφους και τον πληθυσμό του αρχιπελάγους. Ο δολοφόνος, Τεστούγια Γιαμαγκάμι, 41 ετών, λέει ότι δεν μετανιώνει για τη μοιραία κίνησή του, θεωρώντας τον Άμπε ως συμπαθούντα την αίρεση του Σουν Μιούνγκ Μουν**, για την οποία ήθελε να εκδικηθεί εδώ και 20 χρόνια, επειδή, όπως υποστηρίζει, του κατέστρεψε τη ζωή. Η μητέρα του, η οποία είναι μέλος της αίρεσης, έχει πράγματι δωρίσει 100 εκ. γιεν (περίπου 720.000 ευρώ) στην αίρεση***, προερχόμενα από τραπεζικούς λογαριασμούς της, πώληση ακινήτων και εκτάσεων που κληρονόμησε, αναγκάζοντάς του να κηρύξει πτώχευση το 2002.

Ο δολοφόνος θεωρεί ότι υπέφερε πολύ από αυτό, κάτι που επιβεβαιώνει ο θείος του. Σύμφωνα με τον τελευταίο, όταν η μητέρα του Τεστούγια Γιαμαγκάμι πήγε στην Κορέα, όπου εδρεύει η αίρεση, η οικογένειά της βρέθηκε μόνη και, μη έχοντας τίποτα να ζήσει, την κάλεσε να επιστρέψει. Θυμίζει επίσης ότι δεν μπορούσε να πάει στο πανεπιστήμιο λόγω έλλειψης χρημάτων και ότι, όταν υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία, προσπάθησε να αυτοκτονήσει το 2005 για να μπορέσουν ο αδελφός και η αδερφή του να πάρουν την ασφάλεια ζωής του. 20 χρόνια που ο δολοφόνος αναζητά εκδίκηση, 20 χρόνια που προετοιμάζεται για αυτό, αλλά αντιμέτωπος με τη δυσκολία να επιτεθεί άμεσα σε μέλη της αίρεσης, είδε σε αυτή τη συγκέντρωση του Άμπε στο δρόμο, μια ευκαιρία που δεν έπρεπε να χάσει.

Μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, τα ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης επισημαίνουν τις γνωριμίες μεταξύ της «Εκκλησίας της Ενοποίησης» – που μετονομάστηκε το 2005 σε Ομοσπονδία Οικογενειών για την Παγκόσμια Ειρήνη και Ενοποίηση – με Ιάπωνες πολιτικούς, ιδιαίτερα με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (PLD) στην εξουσία. Επιβεβαιώνεται ξεκάθαρα αυτό που έχει καταγγελθεί εδώ και καιρό από μια ομάδα δικηγόρων που βοηθούν θύματα που πιέζονται από μια αίρεση που δεν τα αφήνει να φύγουν. Συνολικά, υπολογίζεται ότι σε 35 χρόνια, τουλάχιστον 123,7 δις γιεν (900 εκ. ευρώ) έχουν καταβληθεί έτσι στην «Εκκλησία της Ενοποίησης». Οι δεσμοί με το PLD χρονολογούνται από τη δημιουργία της αίρεσης το 1968, με την υποστήριξη του Nobosuke Kishi (1896-1987), παππού του Shinzo Abe, πρωθυπουργού από το 1957 έως το 1960, ύποπτου για εγκλήματα πολέμου, φυλακισμένου στη φυλακή Sugamo, μετά τη λήξη του Πολέμου του Ειρηνικού.

Σε μια πλήρη ανατροπή, ανησυχώντας για την άνοδο του κομμουνισμού, οι Αμερικανοί τον αποφυλάκισαν το 1948 χωρίς δίκη, όπως και πολλούς από τους συνεργάτες του. Γιατί τότε προείχε ο αγώνας ενάντια στον επελαύνοντα κομμουνισμό, μαζί με τους αξιότιμους γιακούζα ως απεργοσπάστες, σε μια εποχή που η Ιαπωνία έβγαινε αιμάσουσα από τον πόλεμο, μαστιζόμενη από σοβαρά διατροφικά προβλήματα και μια νεολαία εθισμένη στα ναρκωτικά. Σε αυτό το πλαίσιο η αίρεση, που δημιουργήθηκε από τον Μουν, γνωστή για τον επιθετικό αντικομμουνισμό της, βρίσκει στο αρχιπέλαγος τους απαραίτητους πολιτικούς δέκτες για την ανάπτυξή της, στηριζόμενη επίσης σε μια ομάδα που αυτοαποκαλείται «Διεθνής Ομοσπονδία της Νίκης κατά του Κομμουνισμού”. Στην εξουσία σχεδόν χωρίς διακοπή από το 1955, το PLD ταυτίζεται με τον αντικομμουνισμό και την υπεράσπιση των συντηρητικών και εθνικιστικών αξιών της αίρεσης. Για την αίρεση, οι σχέσεις με το PLD  την απαλλάσσουν από κάθε υποψία.

Μετά το θάνατο του Αμπε, οι ιαπωνικές εφημερίδες που ενδιαφέρονται έντονα για τις σχέσεις μεταξύ αιρέσεων και πολιτικών κομμάτων, ανακαλύπτουν ότι το 1984, ο Nobosuke Kishi δεν δίστασε να γράψει στον Πρόεδρο Ronald Reagan για να υπερασπιστεί τον Sun Myung Moon, τον ιδρυτή της αίρεσης που βρισκόταν τότε στη φυλακή στις Ηνωμένες Πολιτείες για φοροδιαφυγή, διαβεβαιώνοντας τον Αμερικανό πρόεδρο ότι η εν λόγω αίρεση αντιπροσώπευε ένα ουσιαστικό στοιχείο στον αγώνα κατά του κομμουνισμού και την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Όλα αυτά τα χρόνια πολλοί πολιτικοί συμμετείχαν σε εκδηλώσεις που σχετίζονται με την αίρεση, έστειλαν συγχαρητήρια μηνύματα, τα οποία για τους δικηγόρους των θυμάτων δεν μπορούσαν παρά να ενισχύσουν τη δύναμη του Μουν και την αδυναμία των θυμάτων. Υπολογίζονται σε 112 οι κοινοβουλευτικοί, η πλειονότητά τους ανήκει στο PLD, που έχουν κάποια σχέση με την αίρεση. Ο ίδιος ο Άμπε δεν παρέλειψε να δείξει τη σχέση του με την αίρεση αποστέλλοντας  συγχαρητήριο βίντεο τον Σεπτέμβριο του 2021: σήμερα παρουσιάζεται ως τρόπαιο από το ΚΚ. Η πολιτική του συγκέντρωση   στον σταθμό Yamato Saidaiji στην Οσάκα, όπου δολοφονήθηκε, έγινε κοντά στα κεντρικά γραφεία της αίρεσης: είναι σύμπτωση, αναρωτιέται ο Τύπος;

Το Κομμουνιστικό Κόμμα (PCJ) άνοιξε το Σάββατο, 23 Ιουλίου, μια έρευνα για τους δεσμούς μεταξύ αυτού του θρησκευτικού κινήματος και των Ιάπωνων βουλευτών, ιδιαίτερα εκείνων του PLD. Πολλοί Ιάπωνες πολιτικοί και μάλιστα σημαντικοί, όπως οι πρώην πρωθυπουργοί Yoshihide Suga (2020-2021) και Taro Aso (2008-2009), βρίσκονται στο στόχαστρο του Τύπου.

Αν κάποιοι πολιτικοί προσπαθούν να σβήσουν όλα τα ίχνη των συνδέσμων τους με την αίρεση στο Διαδίκτυο, τα στιγμιότυπα οθόνης που τράβηξαν οι χρήστες του Διαδικτύου που «κυνηγούν» τέτοια θέματα, θέτουν όλο αυτόν τον «όμορφο κόσμο» σε αντίφαση με τον εαυτό του. Η ιαπωνική δημοκρατία, όπως γνωρίζουμε, είναι συχνά υποτονική σε μια χώρα όπου δεν είναι καλό να προβάλλει κανείς τον εαυτό του, αλλά το Διαδίκτυο φαίνεται να επιτρέπει όλο και περισσότερο την ελεύθερη έκφραση και μια πιο ζωντανή δημοκρατία.

*Ο Christian Kessler είναι ιστορικός, αποσπασμένος καθηγητής στο French Athenaeum στο Τόκιο και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Musashi. Έχει δημοσιεύσει κυρίως Ιάπωνες καμικάζι στον πόλεμο του Ειρηνικού: 1944-1945 και Ιάπωνες καμικάζι.

** Απεβίωσε το 2012 σε ηλικία 92 ετών χρήζοντας διάδοχό του έναν από τους γιούς του, τον 28χρονο Χιούνγκ Τζιν Μουν.

***Ετσι  η αίρεση κατόρθωσε να διαθέτει ορυχεία, τεράστιες εκτάσεις, εργοστάσια αυτοκινήτων και όπλων (!!!), Πανεπιστήμιο και εφημερίδα, την «Ουάσινγκτων Τάιμς»…και οι Μουν δισεκατομυριούχοι.

Πηγή: https://www.lefigaro.fr/vox/monde/quel-lien-entre-la-secte-moon-et-l-assassinat-de-shinzo-abe-20220727

 

 

Εφραίμ Ινμπάρ: Ελλάδα και Κύπρος να προετοιμάζονται για πόλεμο

0
Turkish air force cadets march during a graduation ceremony for 197 cadets at the Air Force war academy in Istanbul, Turkey August 31, 2009. REUTERS/Murad Sezer/File Photo

Απαιτείται μια πιο συνεκτική ατζέντα κοινής εξωτερικής πολιτικής για την ενίσχυση της στρατηγικής σημασίας εταιρική σχέση Αθήνας – Ιερουσαλήμ – Λευκωσίας, επισημαίνει ο Εφραίμ Ινμπάρ.

Τα τελευταία χρόνια Κύπρος, Ελλάδα και Ισραήλ έχουν εντείνει σημαντικά τις πολιτικές, ενεργειακές και στρατιωτικές τους σχέσεις (φωτογραφία, επάνω, από το Reuters/Murad Sezer).

Το Φόρουμ Αερίου

Οι πολιτικές ηγεσίες των χωρών συναντώνται τακτικά και συντονίζουν τις ενεργειακές τους πολιτικές, ιδιαίτερα για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο, γράφει ο γνωστός ισραηλινός καθηγητής Εφραίμ Ινμπάρ, σε άρθρο του στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου της Ιερουσαλήμ για τη Στρατηγική και την Ασφάλεια (JISS), του οποίου είναι πρόεδρος και ένας από τους πιο σημαντικούς εμπειρογνώμονες σε θέματα ασφάλειας του Ισραήλ.

Επιπλέον, ίδρυσαν το Φόρουμ Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (EMGF), στο οποίο συμμετέχουν η Αίγυπτος, η Ιταλία, η Ιορδανία και η Παλαιστινιακή Αρχή (PA). Αυτό έγινε μια πλατφόρμα περιφερειακής συνεργασίας για την ανάπτυξη των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στη Μεσόγειο.

Επιπροσθέτως, τα τρία κράτη πραγματοποιούν διάφορες στρατιωτικές ασκήσεις, βελτιώνοντας τις δυνατότητές τους. Επιπλέον αλληλεπιδράσεις σε άλλους τομείς εδραιώνουν αυτή την ευθυγράμμιση, η οποία έχει πολιτικά και στρατηγικά επακόλουθα. Για παράδειγμα, συνέβαλε στην αλλαγή πολιτικής της Τουρκίας έναντι των Συμφωνιών του Αβραάμ και του Ισραήλ.

Απαιτείται μια πιο συνεκτική ατζέντα κοινής εξωτερικής πολιτικής για την ενίσχυση της στρατηγικής σημασίας στην εταιρική σχέση Αθήνας – Ιερουσαλήμ – Λευκωσίας. Το πρώτο θέμα της ημερήσιας διάταξης είναι ο καλύτερος συντονισμός με την Ουάσιγκτον για την ευαισθητοποίηση των Ηνωμένων Πολιτειών στις περιφερειακές πραγματικότητες καθώς δεν φαίνεται να έχουν μια συνεκτική πολιτική σε αυτήν την περιοχή.

Κοντόφθαλμη προσέγγιση ΗΠΑ

Η Ουάσιγκτον έχει εμμονή με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην προσέγγισή της στην Αίγυπτο, το πιο σημαντικό αραβικό κράτος. Στη Λιβύη κλίνει προς τα ισλαμιστικά στοιχεία. Το αποκορύφωμα της κοντόφθαλμης προσέγγισης ήταν η ακύρωση της υποστήριξής της στον αγωγό EastMed (για υποτιθέμενους περιβαλλοντικούς λόγους), ο οποίος σχεδιάστηκε για να μεταφέρει ενέργεια στην Ευρώπη, λίγες εβδομάδες πριν τον πόλεμο της Ουκρανίας που προκάλεσε ενεργειακή κρίση.

Αυτή η πολιτική χρειάζεται καλύτερη εστίαση όταν προσεγγίζει την περιοχή. Καθώς οι ΗΠΑ στρέφουν την προσοχή τους στην Κίνα για ευνόητους λόγους, η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα τύχει ακόμη λιγότερης προσοχής από την αμερικανική διοίκηση. Ωστόσο, οι αυξανόμενες τιμές της ενέργειας ενδέχεται να επιβραδύνουν την αμερικανική αποχώρηση από την ευρύτερη Μέση Ανατολή.

Αυτή η περίοδος θα πρέπει να αξιοποιηθεί για να διασφαλιστεί καλύτερη κατανόηση από τις ΗΠΑ για την αξία της τριμερούς ευθυγράμμισης. Η επικείμενη επίσκεψη του προέδρου Τζο Μπάιντεν στο Ισραήλ (σ.σ. το άρθρο δημοσιεύτηκε πριν την επίσκεψη) είναι μια ευκαιρία να ενισχυθεί η αμερικανική κατανόηση για τη χρησιμότητα της ευθυγράμμισής της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το δεύτερο θέμα της κοινής ατζέντας αφορά στην Αίγυπτο, μέλος του EMGF και ιστορικό αντίπαλο της Τουρκίας. Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν αναπτύξει στρατιωτικές σχέσεις με την Αίγυπτο λόγω των απειλών για την ασφάλεια και για να ενισχύσουν την υπεράσπιση των συμφερόντων τους στην Ανατολική Μεσόγειο.

Απρόθυμη η Αίγυπτος

Ωστόσο, η Αίγυπτος είναι απρόθυμη να ακολουθήσει την ελληνική στοίχιση με το Ισραήλ, παρά τη σημαντική βελτίωση των σχέσεων Καΐρου – Ιερουσαλήμ. Απαιτούνται προσπάθειες για την ενσωμάτωση της Αιγύπτου στο υπό διαμόρφωση σχήμα. Η συμμετοχή της σε αυτό θα μπορούσε να είναι ιδιαίτερα επωφελής για τα τέσσερα κράτη.

Το τρίτο κοινό ζήτημα είναι η Τουρκία, μια ρεβιζιονιστική δύναμη που εμψυχώνεται από νεο-οθωμανικές και ισλαμιστικές παρορμήσεις. Μετριάστηκε η συμπεριφορά της για διάφορους λόγους, αλλά όσο ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι ηγέτης της, οι πιθανότητες για αταξίες είναι μεγάλες.

Ωστόσο, η έξοδος των ΗΠΑ από την περιοχή και η αποδυναμωμένη Ρωσία παρέχουν μεγαλύτερη ελευθερία δράσης στην Τουρκία και σε άλλες περιφερειακές δυνάμεις.

Ο πόλεμος της Ουκρανίας υπογραμμίζει τη γεωστρατηγική σημασία της Τουρκίας. Επιπλέον, οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να διστάζουν να πιέσουν την Αγκυρα, προκειμένου να αποφύγουν τον εναγκαλισμό της με τη Ρωσία. Αυτές οι εξελίξεις θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν τον τουρκικό τυχοδιωκτισμό. Η συγκράτηση της Τουρκίας θα συνεχίσει να αποτελεί σημαντική πρόκληση.

 Η West Asia Quad

Ενα τέταρτο κοινό ζήτημα σχετίζεται με τη νέα ομάδα West Asia Quad των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ινδίας, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Το Νέο Δελχί επιχειρεί να οικοδομήσει μια εναλλακτική στο κινεζικό σχέδιο Belt and Road, το οποίο συνδέει την Ινδία με τη Μεσόγειο μέσω των ΗΑΕ και του Ισραήλ.

Ενα τέτοιο εγχείρημα θα καταστήσει προσφιλείς τους συμμετέχοντες στην Ουάσιγκτον. Το Ισραήλ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τα ελληνικά έθνη θα πρέπει να προωθήσουν αυτήν την εναλλακτική.

Επιπλέον, η καθιέρωση αυτής της τετραμερούς συνεργασίας θα ενισχύσει τις Συμφωνίες του Αβραάμ, οι οποίες είναι νέες και εύθραυστες. Οι άνθρωποι στον Κόλπο δεν έχουν ακόμη κατανοήσει τα εγγενή πλεονεκτήματα της αναγνώρισης του Ισραήλ, του εβραϊκού κράτους. Οι Συμφωνίες του Αβραάμ εξαρτώνται και από το αν το Ισραήλ θα εκπληρώσει την προσδοκία να τερματίσει την ιρανική απειλή.

Η Ουκρανία μας υπενθύμισε ότι ο πόλεμος εξακολουθεί να είναι μια επιλογή πολιτικής ακόμη και στην Ευρώπη. Η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή είναι περιοχές με συγκρούσεις και πιο επιθετικές από την Ευρώπη.

Αλίμονο, το διεθνές δίκαιο και οι εγγυήσεις έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικά στην αποτροπή επιθετικών κρατών. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη για εκείνους που αντιλαμβάνονται την αιώνια χαοτική φύση του διεθνούς συστήματος στο οποίο δεν υπάρχει διεθνής αρχή για τη διατήρηση του νόμου και της τάξης.

Να προετοιμαστούν για πόλεμο

Αυτό σημαίνει ότι τα κράτη που ανήκουν στη γραμμή Αθήνας – Ιερουσαλήμ – Λευκωσίας πρέπει να προετοιμαστούν για πόλεμο χωρίς αυταπάτες. Ενώ οι σχέσεις διακρατικής ευθυγράμμισης πρέπει να ενισχυθούν, αξίζει να θυμόμαστε ότι δεν πρόκειται για συμμαχία.

Το Ισραήλ θα πρέπει να είναι το πρότυπο και το δόγμα της αυτοδυναμίας του πρέπει να βρει μιμητές. Κάθε κράτος επιβάλλεται να επενδύσει στην άμυνα και να ενισχύσει τις στρατιωτικές δυνατότητες και την αποτροπή. Η αδυναμία πάντα προκαλεί επιθετικότητα.

Η εφαρμογή αυτής της ατζέντας συνεργασίας αποτελεί επιτακτική ανάγκη για την εθνική ασφάλεια και οι ΗΠΑ θα πρέπει να την προωθήσουν ενεργά.

Επιπλέον, θα μπορούσε να προσφέρει μια μικρή σταθερότητα σε μια κακή γειτονιά. Η Αθήνα και η Ιερουσαλήμ, οι θεμέλιοι λίθοι του δυτικού πολιτισμού, πρέπει να δείξουν τον δρόμο στον υπόλοιπο κόσμο.

Εφραίμ Ινμπάρ: Ελλάδα και Κύπρος να προετοιμάζονται για πόλεμο

Υπόθεση Ανδρουλάκη: Ο Εντ Σνόουντεν για τις παρακολουθήσεις

0

ΣΗΜΕΙΩΣΗ “ΑΝΙΧΝΕΥΣΕΩΝ”

Η EFF (Electronic Frontier Foundation) είναι ο κορυφαίος μη κερδοσκοπικός οργανισμός που υπερασπίζεται το ψηφιακό απόρρητο, την ελευθερία του λόγου και την καινοτομία.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε μια διαδικτυακή συζήτηση την οποία συντόνισε η Σίντι Κόουεν Γενική Διευθύντρια της EFF στην οποία συμμετείχε και ο Έντυ Σνόουντεν.

Σημαντικοί είναι και οι άλλοι συμμετέχοντες.

Αφορά το θέμα της διαδικτυακής παρακολούθησης. Παραθέτουμε το κείμενο με αφορμή την παρακολούθηση του τηλεφώνου του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη.

Το κείμενο πρόκειται να υποτιτλισθεί στο σχετικό βίντεο της διαδικτυακής συζήτησης αλλά η υπόθεση Ανδρουλάκη μας κάνει να επισπεύσουμε την δημοσιοποίσή του.

Την μετάφραση έκανε ο μαθηματικός και μεταπτυχιακός φοιτητής Κρυπτογραφίας στο πανεπιστήμιο Βάκχο της Σουηδίας Χρήστος Σαββίδης.

Α! ΜΕΡΟΣ

Γειά σε όλους.

Είμαι η Σίντι Κόουεν και είμαι η γενική διευθύντρια της EFF.

Είμαι πολύ ενθουσιασμένη για την σημερινή μας διαδικτυακή συζήτηση,

η οποία θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα γιατί συμπεριλαμβάνει κάποιες εξαιρετικές

προσωπικότητες γύρω από ένα θέμα με το οποίο είμαι πραγματικά παθιασμένη.

Το θέμα είναι ο αντίκτυπος της παρακολούθησης της ιδιωτικότητας όλων μας.

μας.

Λοιπόν, καλωσήρθατε! Η παρούσα συζήτηση είναι ένα μέρος δραστηριοτήτων με τις

οποίες γιορτάζουμε την τριακοσιοστή επέτειό μας. Οι δραστηριότητες αυτές είναι μια

σειρά συζητήσεων τις οποίες ονομάζουμε EFF30 Fireside Chats τιμώντας τα 30

χρόνια που η EFF αγωνίζεται για εσάς και την διαδικτυακή ελευθερία.

Οπότε, θυμηθείτε ότι εξασφαλίζουμε τα 15 τελευταία λεπτά του προγράμματός μας

για εσάς. Αφήστε τις ερωτήσεις σας στην διεύθυνση twitch.tv/efflive και θα

απαντήσουμε σε όσες περισσότερες μπορούμε. Παρακαλώ λάβετε υπόψιν σας ότι η EFF

έχει έναν κώδικα συμπεριφοράς. Θέλουμε όλοι να είναι ευγενικοί προς τους υπόλοιπους σήμερα οπότε σιγουρευτείτε πως θα το τηρήσετε.

Αυτή η σειρά διαδικτυακών συζητήσεων κάνει μια ανασκόπηση σε κάποιες από τις

μεγαλύτερες μάχες στην ιστορία του διαδικτύου, τις επιπτώσεις τους στο σύγχρονο

διαδίκτυο και το τι μπορούν να μας διδάξουν σχετικά με τις προοπτικές που

μπορούμε να έχουμε από αυτό το σημείο και έπειτα.

Σήμερα θα ασχοληθούμε διεξοδικότερα με το θέμα της παρακολούθησης και της ιδιωτικότητας, της οποίας η απουσία επηρεάζει όλους εμάς και τις κοινότητές μας.

“””Θα σας δώσω ένα πλαίσιο των φιλοδοξιών που έχουμε από την συζήτηση αυτή.”””

Μαζί μου σήμερα είναι τρεις πολύ επιφανείς καλεσμένοι.

Ο πρώτος είναι ο αναλυτής πολιτικής της EFF, ο Μάθιου Γκαρίκλια.

Η δουλειά του Μάθιου στην ομάδα ακτιβισμού της EFF εστιάζει στα θέματα

παρακολούθησης και ιδιωτικότητας σε πολιτειακό και κυβερνητικό επίπεδο.

Είναι ακτιβιστής με δράση στην παύση της παρακολούθησης, καθώς ασχολείται

και με την ιστορική πλευρά της αστυνόμευσης και επιβολής του νόμου.

Επίκληση της αρθρογραφίας του έχει γίνει από τα ενημερωτικά τηλεοπτικά δίκτυα

NBC, Washington Post, Slate, Motherboard και φυσικά την αρθρογραφική πλατφόρμα

της EFF. Ευχαριστούμε τον Μάθιου.

Η δεύτερή μας προσκεκλημένη είναι η διευθύντρια του μηχανικού τμήματος για το

λογισμικό certbot, η Αλέξις Χάνκοκ.

Η Αλέξις είναι η καθοδηγήτρια των κρυπτογραφικών

προγραμμάτων certbot και HTTPS Everywhere. Είναι ειδική στα θέματα περί

ψηφιακής ελευθερίας και στην καταναλωτική τεχνολογία. Η τελευταία έρευνά της

εστιάζει στα διαδικτυακά δικαιώματα και τις ψηφιακές ταυτότητες της εποχή του

COVID-19. Καλώς ήλθες Αλέξις.

Ευχαριστώ για την πρόσκληση.

Και τελικά, είμαι πολύ ικανοποιημένη να υποδέχομαι κάποιον που ίσως έχετε ακουστά.

Το όνομά του είναι Έντουαρντ Σνόουντεν, είναι πρώην αξιωματούχος της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών,

ο οποίος το 2013 διέρρευσε τα σχέδια και τις δράσεις της NSA σχετικά με την

τεραστίων διαστάσεων αντι-συνταγματική μαζική παρακολούθηση.

Ή, όπως προτιμώ να το λέω, μας έδωσε σημείο αναφοράς και για τα υπόλοιπα παγκόσμια

κατασκοπευτικά προγράμματα τα οποία επηρεάζουν εκατομμύρια απλούς ανθρώπους στον

κόσμο. Είναι ένας πολυ-διαβασμένος συγγραφέας, ειδήμων σε θέματα τεχνολογίας και

διαδικτυακής ασφάλειας, και ο πρόεδρος της επιτροπής των πολύ αγαπητών μας φίλων,

του ιδρύματος ελευθερίας του τύπου(Freedom of the Press Foundation). Και φυσικά

ένα περίφημο μοντέλο των φούτερ και αυτοκολλήτων από την EFF. Ευχαριστώ πολύ για την συμμετοχή σου Εντ παρά τις

δυσκολίες των διαφορετικών ζωνών ώρας.

Είναι πραγματικά χαρά μου να βρίσκομαι μαζί σας σήμερα. Είναι βασικά η πρώτη μου 

συνομιλία στην οποία μπορώ να δω τα σχόλια των τηλεθεατών σε πραγματικό χρόνο.

Καλησπέρα σε όλους σας.

Σήμερα θα μιλήσουμε για την παρακολούθηση και θέλουμε να συσχετίσουμε ορισμένα

θέματα στα οποία η EFF εργάζεται για πολύ καιρό και αυτά τα θέματα είναι

συνήθως ασύνδετα στον τρόπο σκέψεις των περισσότερων.

Νομίζουμε πως η παρακολούθηση είναι σχεδόν αποκλειστικά θέμα εθνικής ασφάλειας,

ζητήματα σαν αυτά που στην EFF αποκαλούμε παρακολούθηση σε επίπεδο δρόμου, όπως οι κάμερες οι οποίες είναι παντού γύρω μας αυτές τις μέρες.

Και για τις τεχνολογίες που μας βοηθούν να προστατευτούμε

από την παρακολούθηση και να αντιμετωπίσουμε ειδικά την μαζική παρακολούθηση.

Σε όλο τον κόσμο αυτά περιλαμβάνουν ξεχωριστές τεχνολογίες, ξεχωριστά νομικά

σώματα, ξεχωριστή επιβολή του νόμου. Υπηρεσίες και διοικητικές υπηρεσίες αλλά

για εμένα, σε τελική ανάλυση η ερώτηση καταλήγει να είναι η ίδια για εμάς.

Είναι δυνατόν να έχουμε μια πραγματικά ιδιωτική συζήτηση στην ψηφιακή εποχή;

Αν ναι, τι θα αποκομίσουμε από αυτό και πως θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο;

Αν όχι, τι θα χάσουμε αν απεμπολήσουμε την δυνατότητα να έχουμε μια ιδιωτική συζήτηση στην ψηφιακή εποχή;

Σήμερα θα επικεντρωθούμε κυρίως στην κρατική παρακολούθηση, όχι τόσο στην επιχειρησιακή παρακολούθηση,

αλλά αν κάποιος σας πει ότι πρέπει να διαλέξετε μεταξύ των δύο ή κάποια είναι

σημαντικότερη της άλλης, είναι ανειλικρινής μαζί σας.

Αυτό διότι, και η έρευνα του Μάθιου το υπογραμμίζει, η διεξαγόμενη

επιχειρησιακή παρακολούθηση είναι διαθέσιμη, και συχνά παρακινημένη υπό

κυβερνητική πίεση και κίνητρα.

Υπάρχει κατά την άποψή μου μια τρομερή συμμαχία μεταξύ των επιχειρησιακών διαδικτυακών ιχνηλατών και των κυβερνητικών ιχνηλατών.

Οι εταιρείες χτίζουν τεχνολογίες οι οποίες έχουν έμφυτη την δυνατότητα παρακολούθησης επειδή θέλουν να ξέρουν όλα όσα συντρέχουν γύρω μας και συχνά πουλούν τις πληροφορίες αυτές σε αγορές που προωθούν διαφημιστικό περιεχόμενο ή τις  χρησιμοποιούν ακόμα και οι ίδιες οι εταιρείες για να βρεθούν σε πλεονεκτική θέση με τη χρήση των πληροφοριών που αποκομίζουν από τους χρήστες ή απλά να  απλοποιήσουν την ανάπτυξη ανερχόμενων τεχνολογιών συλλογής πληροφοριών.

Αλλά επίσης επειδή όπως όλοι ξέρουμε θέλουν να μας παρακολουθούν και να μας

βομβαρδίσουν με στοχευμένες διαφημίσεις και αυτό έχει γίνει το ιερό δισκοπότηρο

του διαδικτύου.

Και οι κυβερνήσεις το λατρεύουν, μπορούν απλά να ζητήσουν από μια εταιρεία τις συλλογές πληροφοριών τους και να μάθουν τα πλάνα σου.

Δεν απασχολούνται με ενοχλητικά πράγματα όπως το να σιγουρέψουν επίσημα πως

γνωρίζεις ότι σε παρακολουθούν. Και μπορούν να χρησιμοποιήσουν μαζικές μεθόδους

αντλώντας πληροφορίες από την “ραχοκοκαλιά” του διαδικτύου ή στέλνοντας ένα

αίτημα FISA σε εταιρείες όπως η Google και η Facebook (τα οποία αιτήματα

παρακάμπτουν τις διαδικασίες έκδοσης εντάλματος) ώστε να ψάξουν όλα τα

δεδομένα τα οποία έχουν.

Οπότε, η κρατική και η επιχειρησιακή παρακολούθηση δουλεύουν μαζί και όποιος

σας πει πως πρέπει να εστιάσουμε μόνο στο ένα και όχι στο άλλο ή ότι δεν αλληλεπιδρούν

δεν λειτουργούν σε έναν κόσμο βασισμένο σε αποδεικτικά στοιχεία και

πιστεύω ότι είναι σημαντικό να το κάνουμε αυτό.

Οπότε, αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η eff έχει μακροχρόνια πιέσει

όχι μόνο ενάντια στην κρατική παρακολούθηση αλλά για την διαρρύθμιση

βασικών αρχών ιδιωτικότητας σε όλο τον κόσμο και για αυτό λέμε πως είναι

επιτέλους καιρός για τις εταιρείες να αρχίσουν να σκέφτονται εμάς τους χρήστες

ως κάποιους στους οποίους οφείλουν υποχρέωση. Οι δικηγόροι το αποκαλούν αυτό

καταπιστευματικό καθήκον. Την ιδέα δηλαδή πως όταν κάποιος κατέχει τα ψηφιακά σου

δεδομένα οφείλει να έχει την ίδια ευθύνη που έχει και ο λογιστής σου, ο γιατρός σου

ή ο δικηγόρος σου όταν κατέχουν τα δεδομένα σου. Οφείλουν να είναι πρωτίστως

υπεύθυνοι για αυτά και δεν μπορούν να δρουν διπρόσωπα λέγοντάς σου κάτι άλλο και

κάνοντας κάτι άλλο.

Μετά από αυτή την εισαγωγή σχετικά με τα θέματα συζήτησής μας

ας αρχίσουμε με εσένα Εντ. Το 2013 έκανες αυτό το “κάτι” και ξύπνησες τον κόσμο

για το θέμα της μαζική παρακολούθησης. Ποιες είναι οι αλλαγές που εσύ βλέπεις

Εντ από τη θέση που είσαι τώρα σε σχέση με την κρατική παρακολούθηση;

Επιτρέψτε μου να κάνω μια περίληψη παρόλο που πολλοί είναι ήδη εξοικειωμένοι με όσα

έχω κάνει έχουν περάσει και 8 χρόνια από τότε. Κάποιοι από τους τηλεθεατές μας ίσως

ήταν ακόμη παιδιά τότε. Υπήρχε μια περίοδος στην οποία σχεδόν κανείς δεν γνώριζε ότι

η διαδικτυακή μας δραστηριότητα παρακολουθείται στον βαθμό που γνωρίζουμε

με βεβαιότητα σήμερα. Υπήρχαν άνθρωποι που σε κατασκόπευαν σε διάφορα πράγματα για

εταιρικούς λόγους για παράδειγμα. Οι πληροφορίες μοιράζονταν, υπήρχε περιορισμένος

όγκος πληροφορίας που θα μπορούσαν να αποκομίσουν. Αλλά δεν ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε αυτή η οικεία σχέση μεταξύ επιχειρήσεων και κυβέρνησης. Όχι μόνο η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία ήταν αυτή που ξεσκεπάστηκε, αλλά επίσης και άλλες

κυβερνήσεις σε όλον τον κόσμο.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπήρχε αυτό που αποκαλούμε “Η Συμμαχία Πληροφοριών των 5 Ματιών” η οποία αποτελούταν από τις Αγγλικανές χώρες.

Τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τον Καναδά. 

Αυτή ήταν μια πολύ στενή συνεργασία

σε σημείο που όλοι είχαν αυτό που θα λέγαμε αισθητήρες κατασκόπευσης

στο διαδίκτυο που παρακολουθούσαν τις συνομιλίες 

Για να μπορέσουν να καταλάβουν όσοι από εσάς δεν έχουν σχετικές γνώσεις

απλά σκεφτείτε για μια στιγμή το πως αυτή η εκπομπή μεταδίδεται στην συσκευή σας.

Το διαδίκτυο και οι εφαρμογές που χρησιμοποιείτε δεν είναι κατασκευασμένα από μαγεία

Σίγουρα είστε συνδεδεμένοι σε ένα Wi-Fi ή κάποιο άλλο δίκτυο αλλά πως δουλεύει αυτό;

Όλη η τεχνολογική μας συνδεσιμότητα είναι κατασκευασμένη να λειτουργεί με την

διαμεσολάβηση των υπολογιστών και κάποιων άλλων υποδομών. Πύργους σήματος

στο έδαφος, τηλεφωνικούς πύργους στα κτήρια, δορυφόρους στο διάστημα.

Αλλά όλα αυτά τα μέσα ανήκουν σε κάποιον, για παράδειγμα στην καφετέρια στην οποία κάθεσαι.

Όλες αυτές οι ψηφιακές διαδρομές ξεκινώντας από το ασύρματο δίκτυο του οποίου η βάση είναι συνδεδεμένη σε ένα καλώδιο, το καλώδιο το οποίο καταλήγει εξωτερικά σε μια γραμμή. Όλα αυτά καταλήγουν σε κάποιον πάροχο του διαδικτύου σας.

Έπειτα ο πάροχος διαδικτύου σας συνδέεται μέσω ενός μεγάλου καλωδίου με κάποιον άλλο πάροχο υπηρεσιών και αυτός με ένα κέντρο δεδομένων που διασχίζει τον ωκεανό για να καταλήξει σε ένα άλλο κέντρο δεδομένων και ου το καθεξής ώσπου, τελικά, καταλήγει σε ένα μέρος όπως για παράδειγμα στην Ρωσία στην οποία βρίσκομαι ή οπουδήποτε βρίσκεστε εσείς τώρα.

Σε όλο αυτό το παγκόσμιο και τεράστιο και χαώδες δίκτυο όλων αυτών των παρόχων διαδικτυακών υπηρεσιών οι πληροφορίες που στέλνονται μέσω καλωδίων ή τηλεφωνικών σημάτων καταγράφονται από τους διαμεσολαβητές παροχής υπηρεσιών.

Οι επικοινωνίες μας είναι κατά κύριο λόγο ακρυπτογράφητες, που σημαίνει πως μεταδίδονται σε αυτό το δίκτυο ηλεκτρονικά απογυμνωμένες.

Υπήρχε μια εποχή στην οποία ότι πληκτρολογούσες στην μηχανή αναζήτησης Google ήταν ορατό όχι μόνο στην Google, το οποίο συμβαίνει και τώρα, αλλά και σε όλους όσους βρισκόντουσαν στο ίδιο δίκτυο καφετέριας με αυτό που συνδεόσασταν. Ήταν ορατό στον πάροχο διαδικτύου σας που ήξερε ακριβώς τις κινήσεις σας όπως την ταυτότητά σας, τους λογαριασμούς που πληρώσατε, τι ψάξατε στο διαδίκτυο.

Οποιοσδήποτε βρίσκεται ανάμεσα στην διεξαγωγή των επικοινωνιών σας μπορούσε να επιλέξει τις πληροφορίες που θα ήθελε να συλλέξει για εσάς.

Αυτό το οποίο ισχύει και σήμερα παρόλο που οι διασυνδέσεις κρυπτογραφούνται,

το οποίο σημαίνει ότι είναι ως ένα σημείο προστατευμένες όταν εισέρχονται σε

αυτό το εχθρικό περιβάλλον, είναι πως εξακολουθούν να μπορούν να δουν την κίνηση

της διασύνδεσής σας αλλά όχι το περιεχόμενό της. Αυτό δεν ισχύει για όλες τις

διασυνδέσεις αλλά για ένα αυξανόμενο μεγάλο ποσοστό.

Η ουσία είναι ότι η άγνοιά μας υπήρξε προϊόν εκμετάλλευσης. Δεν είχαμε

καταλάβει πόσο εχθρικό ήταν το αμερικάνικο κράτος.

Το 2013 δημόσια περιέγραψα με στοιχεία αυτά που συνέβαιναν όχι μόνο στις

επικοινωνίες μας αλλά, όπως θα δείτε σε αυτή την καρτέλα, το πρόγραμμα

ΠΡΙΣΜΑ στο οποίο με κυβερνητική εντολή οι υπηρεσίες πληροφοριών NSA και

FBI συνεργάστηκαν με σκοπό να προσεγγίσουν μεγάλες επιχειρήσεις όπως οι

Google, Apple και Facebook και να πάρουν όλες τις πληροφορίες που σχετίζονταν

με κάποιον. Αν δεν ήσουν καν Αμερικάνος πολίτης, το 95% στον κόσμο δεν είναι Αμερικάνοι,

δεν χρειαζόντουσαν καν ένταλμα ή ειδοποίηση για να συλλέξουν τις πληροφορίες αυτές. Μπορούσαν

απλά να τις συλλέξουν βάση αυτού που καλούν ως λογική διάρθρωση υποψίας το οποίο

διδάχθηκα στην NSA πως σημαίνει ένα “ένστικτο του ότι μπορείς να καταγράψεις”.

Συλλέγουν τα πάντα που αφορούν τον λογαριασμό σου.

Όσο για τους Αμερικάνους πολίτες,

εξακολουθούν να μπορούν να συλλέξουν αυτές τις πληροφορίες απλά υπάρχει μια

ελαφρώς υψηλότερη νομική ανταπόκριση. Αυτό σημαίνει ότι αυτήν τη στιγμή

ενώ οι επικοινωνίες σου διασχίζουν το καλώδιό σου μπορούν να αρπαχθούν

από οποιονδήποτε μέσω του οποίου διεξάγεται η επικοινωνία αυτή.

Ο καθένας κρατούσε πληροφορίες ενώ υπήρχε και αυτή η επιχειρησιακή σιωπή

στις διαδικτυακές επιχειρήσεις οι οποίες γνωρίζουν τα πάντα στα οποία έχεις

πατήσει “Like” στο Instagram, όλους τους συνδέσμους που επισκέφτηκες μέσω του

Facebook και ου το καθεξής. Είχαν αυτούς τους τεράστιους ηλεκτρονικούς φακέλους

οι οποίοι γινόντουσαν ολοένα και περισσότερο τέλειοι καταγραφείς της προσωπικής

ζωής και τις μοιράζονται.

Η αρχική ερώτηση της Σίντι από το 2013, από τη στιγμή που όσοι ασχολούμασταν

μάθαμε ότι αυτό συμβαίνει τι έχει αλλάξει;

Το ιδιαίτερο σχετικά με το πως οι ελεύθερες και ανοιχτές κοινωνίες λειτουργούν,

τουλάχιστον θεωρητικά, είναι πως δεν μπορούμε συλλογικά να απαντήσουμε σε ένα

πρόβλημα μέχρι να συμφωνήσουμε ποιό είναι το πρόβλημα. Το πιο σημαντικό που έχει

συμβεί από το 2013 είναι ότι οι πολίτες γνωρίζουν πως τώρα οι ίδιοι αποτελούν προϊόν

εκμετάλλευσης. Η συνειδητοποίηση σχετικά με το τι συμβαίνει έχει αυξηθεί και

αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να απαντήσουμε κομμάτι κομμάτι. Αυτό χρειάζεται χρόνο,

κάποια από τα επιμέρους κομμάτια απαιτούν τεχνικές λύσεις, κάποια άλλα νομικές λύσεις

δηλαδή εν τέλει πολιτικές λύσεις. Για αυτό υπάρχουν και ιδρύματα όπως η EFF.

Αν δεν είσαι δικηγόρος, αν δεν είσαι πολιτικός, αν δεν είσαι ακτιβιστής, αν δεν

είσαι μέλος ομάδας άσκησης πολιτικής πίεσης τότε δεν είσαι σε θέση να επειρεάσεις

την πολιτική διαδικασία, αλλά ίσως μπορείς να βοηθήσεις την EFF ή την ACLU ή κάποια

άλλη ομάδα και έπειτα αυτές μπορούν να σε αντιπροσωπεύσουν. Αυτό είναι κάτι το οποίο

πραγματικά έχει αλλάξει. Η EFF, η ACLU, πολλοί διαφορετικοί οργανισμοί στην Αμερική

μηνύουν την κυβέρνηση και την αναγκάζουν στο δικαστήριο να αποδείξει την σημασία

των προγραμμάτων της και σε μόλις λίγες περιπτώσεις τα τελευταία χρόνια η δικαιοσύνη

παρατηρεί προσεκτικά κυβερνητικές παραβάσεις. “Μα παραβιάζετε όλοι σας το

Σύνταγμα”.

Ή επειδή τα δικαστήρια δεν αρέσκονται στο να καταλήγουν άμεσα στην

αντισυνταγματικότητα μπορεί να πουν “Έχετε παραβιάσει τον νόμο. Πιθανώς να έχετε

παραβιάσει και το Σύνταγμα.” Αναμενόμενα θα καταλήξουν στο να πουν πως “Έχετε

παραβιάσει το Σύνταγμα.” Αλλά όπως γνωρίζετε τα δικαστήρια πάντα λειτουργούν με

καθυστέρηση 10 με 20 χρόνων.

Τι θα συμβεί σε αυτή την ενδιάμεση περίοδο;  Ίσως να εγκαταστήσετε μια διαφορετική

εφαρμογή, ίσως να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε το Facebook, ίσως αλλάξετε τις συμπεριφορές σας, ίσως ακόμα και να μην παίρνετε καν το κινητό μαζί σας αν επισκεφθείτε ένα συγκεκριμένο μέρος στο οποίο ενδέχεται να σας παρακολουθήσουν. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κρυπτογραφημένες μεθόδους όπως για παράδειγμα την εφαρμογή Signal σε αντίθεση με κάτι το οποίο είναι λιγότερο ασφαλές όπως το SMS. 

Όταν σκεφτόμαστε το πρόβλημα της παρακολούθησης στο διαδίκτυο προκύπτουν

πολλά επιμέρους προβλήματα. Υπάρχουν οι μεταβιβαζόμενες επικοινωνίες όπως περιγράψαμε πριν οι οποίες διεξάγονται σε ένα εχθρικό περιβάλλον στο οποίο το μήνυμα μεταφέρεται απογυμνωμένο. Όταν κρυπτογραφούμε τις πληροφορίες μας γίνεται δυσκολότερο το να διαβαστούν, η μαζική παρακολούθηση γίνεται δυσκολότερη και για τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Αλλά μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι οι επιχειρήσεις θα έχουν ακόμα λιγότερα δεδομένα

σχετικά με εμάς όπως για παράδειγμα με τη χρήση peer-to-peer (p2p) επικοινωνιών

ή άλλων μεθόδων με τις οποίες οι εταιρείες δεν συλλέγουν πληροφορίες τις οποίες

μπορούνε να δούνε. Αυτή η προσέγγιση ονομάζεται “κρυπτογράφηση μηδενικής γνώσης”

‘Ετσι δεν μπορούν να συλλέξουν πληροφορίες στον ίδιο βαθμό με πριν κατά τη μετάβαση

της πληροφορίας στο διαδίκτυο επειδή έχετε προστατεύσει τον εαυτό σας σε έναν

μεγαλύτερο βαθμό.

Τι γίνεται όμως με όλους τους υπόλοιπους καθημερινούς ανθρώπους χωρίς ειδικές γνώσεις;

Υπάρχουν ακόμα πολλά προβλήματα και ακόμα μαχόμαστε για να τα επιδιορθώσουμε αλλά

υπάρχει πολύ εργασία που χρειάζεται να γίνει.

Ευχαριστούμε για την εστίασή σου και την επεξήγηση σχετικά με αυτό το ταξίδι της

πληροφορίας μέσω των καλωδίων καθώς είναι μια περιοχή στην οποία η EFF έχει κάνει

μεγάλα άλματα.

Αλέξις θέλουμε πολύ να σε ακούσουμε να μιλάς για το certbot και τον ρόλο της

EFF στην κρυπτογράφηση του διαδικτύου διότι είναι μια από τις μεγαλύτερες αλλαγές

και νομίζω πως δεν δίνεται η προσοχή που του αξίζει. Ας εστιάσουμε λίγο στο

τεχνολογικό σκέλος.

Μόλις χθες έλεγξα ένα στατιστικό μετρητή από τον οποίο πληροφορούμαστε πως

το μεγαλύτερο μέρος των διαδικτυακών επικοινωνιών είναι κρυπτογραφημένο σε βαθμό άνω του 95% το οποίο αποτελεί βαρυσήμαντη είδηση

Τεράστια αλλαγή.

Η αλλαγή ακολούθησε ραγδαίους ρυθμούς από το 2013 και το 2015 υπήρξε έτος καμπής

ειδικά όταν γνωστοί περιηγητές όπως το Google Chrome ξεκίνησαν την εμφάνιση

μηνυμάτων στους χρήστες πληροφορώντας τους για την ασφάλεια ιστοσελίδων.

Έτσι οι ιστοσελίδες άρχισαν να προβληματίζονται για το πως θα ανταπεξέλθουν στα

νέα δεδομένα και εδώ είναι που το certbot έρχεται για να λύσει το πρόβλημα.

Το certbot είναι ένα ελεύθερο λογισμικό ανοιχτού κώδικα στο οποίο εργαζόμαστε στην

EFF για την δωρεάν παροχή πιστοποιητικών SSL.

Έχει χρησιμοποιηθεί για την απόδοση εκατομμυρίων πιστοποιητικών ως τώρα.

Επίτρεψέ μου μια επεξήγηση για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με το τι είναι ένα

διαδικτυακό πιστοποιητικό, για ποιόν λόγο η EFF αρχίζει να διανέμει πιστοποιητικά.

Δεν αποτελεί ένα χάρτινο πιστοποιητικό. Όλη η κρυπτογράφηση για την οποία μιλάμε

για την διαδικτυακή κίνηση, όλες αυτές οι τεράστιες αλλαγές που ανέφερε η Αλέξις

που αγγίζουν το 95% είναι ακριβώς λόγω της απόδοσης αυτών των ψηφιακών πιστοποιητικών

ασφάλειας όπως ονομάζονται. Η ονομασία αποδίδεται με στόχο να παραπέμπει στην

μαθηματική κρυπτογραφική μέθοδο η οποία χρησιμοποιείται, ονόματι “κρυπτογράφηση

με δημόσιο κλειδί”. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο όλες σας οι επικοινωνίες

προστατεύονται και πάνω σε αυτό εργάζεται η EFF και η Αλέξις.

Τα πιστοποιητικά ασφαλείας βοηθούν στο να φυλάσσουν την ιδιωτικότητα των

δεδομένων κατά την μετάβασή τους. Συγκεκριμένα οι σύνδεσμοι των

ιστοσελίδων στο παρελθόν κατά βάση

ξεκινούσαν με το ακρωνύμιο < http >. Όπου δείτε έναν σύνδεσμο να ξεκινάει

με το ακρωνύμιο < https > τότε αυτό το επιπλέον < s > δηλώνει ότι τα δεδομένα σας

μεταβαίνουν κρυπτογραφημένα. Με αυτόν τον τρόπο προστίθεται ένα στρώμα ασφαλείας

στα δεδομένα που μεταδίδονται μεταξύ του αιτήματος του υπολογιστή σας να επισκεφτεί

μια συγκεκριμένη ιστοσελίδα και του κεντρικού υπολογιστή στον οποίο υπάρχει αυτή

η ιστοσελίδα.

Είμαι χαρούμενη διότι τώρα οι στατιστικές μας ενδείξεις οι οποίες βασίζονται στους

μετρητές του Google Chrome και της Firefox υποδηλώνουν ότι άνω του 95% της

μετάβασης δεδομένων τηρούν πιστοποιητικά ασφαλείας. Η Firefox μόλις τον

προηγούμενο χρόνο ρύθμισε το πρόγραμμα περιήγησης της ώστε να εμφανίζει μόνο

ιστοσελίδες των οποίων οι σύνδεσμοι ξεκινούν με < https > όπως και ολοένα

περισσότεροι περιηγητές.

Υπάρχουν και άλλοι περιηγητές οι οποίοι ξεκινούν να κάνουν κινήσεις όπως την

υιοθέτηση των πιο πρόσφατων πρωτοκόλλων TLS, το οποίο αποτελεί προϋπόθεση για

την δημιουργία συνδέσεων < https >.

Επιπλέον η στόπευση ανάμεικτου περιεχομένου το οποίο είναι ένα συμβάν περισσότερο

δυσδιάκριτο. Συμβαίνει όταν υπάρχει μια ιστοσελίδα με ασφάλεια < https > αλλά

με ακρυπτογράφητα μέρη και συνδέσμους.

Το certbot βοηθάει στην αυτοματοποιημένη μετάβαση ιστοσελίδων σε ασφαλέστερες

διαδικτυακές πρακτικές μέσω της υιοθέτησης πιστοποιητικών και έτσι δημιουργεί το

γνωστό εικονίδιο της κλειδαριάς όταν υπάρχουν συνδέσεις <https>.

Η διαθεσιμότητα εργαλείων όπως το certbot βοηθάει στην παγίωση των <https>

συνδέσεων. Ο λόγος για τον οποίο τέτοια εργαλεία δεν συζητιώνται

οφείλεται στο ότι αποτελούν μέρος μιας ολοένα και περισσότερο φυσιολογικής

διαδικασίας καθώς τα περισσότερα επιχειρήματα είναι υπέρ της χρήσης https

συνδέσεων. Λεπτομέρειες σχετικά με προβλήματα απόδοσης είναι δύσκολο να παρατεθούν

στους χρήστες αλλά έχουμε δει ότι είναι ελάσσονος σημασίας. Υπάρχει πλέον

περισσότερη προσβασιμότητα σε εργαλεία όπως το certbot και το let’s encrypt

τα οποία βοηθούν στη παγίωση των ασφαλών συνδέσεων.

Τα εργαλεία “Let’s Encrypt” και “HTTPS Everywhere” είναι αυτά τα μέρη που δε βλέπεις

και ούτε θα έπρεπε να βλέπεις εκτός εάν δημιουργείς μια ιστοσελίδα αλλά δίνουν

στους χρήστες επίπεδο ασφαλείας παρόμοιας σημαντικότητας

με τα φρένα ενός αυτοκινήτου. Ας αλλάξουμε την εστίασή μας για λίγο ώστε να

μιλήσουμε για αυτό που αποκαλούμε “παρακολούθηση σε επίπεδο δρόμου”,

την παρακολούθηση που οι πολίτες υφίστανται κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Το πεδίο αυτό βρίσκεται στην ειδικότητα του Ματ και η ερώτησή μου είναι

Με ποιους ενδεικτικούς τρόπους διεξάγεται αυτός ο τρόπος παρακολούθησης που

αν και μπορεί να γίνεται αντιληπτός μας ιχνηλατεί και γιατί είναι σημαντικός;

Νομίζω πως τα όρια της παρακολούθησης γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα,

όχι μόνο μεταξύ της ιδιωτικής και της δημόσια παρακολούθησης αλλά επίσης

μεταξύ της ομοσπονδιακής και της τοπικής παρακολούθησης. Με τα “κέντρα

επεξεργασίας” τα οποία αναδύονται, όλες οι πληροφορίες που μπορούν να συλλεχθούν

από την τοπική αστυνομία συγκεντρώνονται σε αυτά και στέλνονται σταδιακά

στις ανώτερες διοικητικές βαθμίδες μέχρις ότου φτάσουν στην ομοσπονδιακή

κυβέρνηση.

Αν όμως ζεις στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα και πιθανώς διασχίζεις μια οδό,

η παρακολούθηση των δρόμων σε ακολουθεί παντού και σχεδόν σε διπλάσιο βαθμό

αν ζεις σε κάποιο πολυπληθές αστικό κέντρο ή αν ζεις σε μια κοινότητα με μεγάλη

αστυνομική παρουσία.

Είναι πολύ πιθανό να περάσεις από αυτόματους αναγνώστες πινακίδων αυτοκινήτων

οι οποίοι θα φωτογραφίσου, θα καταγράψουν και θα χρονολογήσουν το αυτοκίνητό σου

κάθε φορά που θα περνά από μια κάμερα είτε είναι ιδιωτική κάμερα είτε είναι

δημόσια κάμερα και εδώ είναι το σημείο στο οποίο γίνεται περίπλοκο διότι

ακόμα και αν είναι ένα “Διαδίκτυο των πραγμάτων”, μια κάμερα στο κουδούνι της

εισόδου του σπιτιού σου, η αστυνομία μπορεί να πάρει ένα ένταλμα και να απαιτήσει

από εσένα ή τον γείτονά σου αυτό το ψηφιακό υλικό. Εδώ στο Σαν Φρανσίσκο έχουμε

καθορισμένες περιοχές στις οποίες συνεισφέρουν με επιπλέον φόρο οι επιχειρήσεις

για την ανάπτυξη της περιοχής, όπως και πολλές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών,

οι οποίες τοποθετούν τις δικές τους ημι-ιδιωτικές και ημι-δημόσιες κάμερες

ασφαλείας. Πιθανώς να σκέφτεστε, ε και λοιπόν; Το κατάστημα θα ξέρει μόνο το πότε

μπήκα. Το θέμα είναι πως πολλές φορές η αστυνομία βασίζεται σε αυτό το υλικό

για να κάνει αιτήματα για εντάλματα και πολλοί από τους κατασκευαστές τεχνολογίας

αυτής της παρακολούθησης σε επίπεδο δρόμων βασίζονται σε αυτό ως μέρος της

διαφήμισής τους γιατί έχουν δει στην αστυνομία πως είναι αποτελεσματικοί

προωθητές αγοράς τέτοιων ειδών, οπότε αν δημιουργήσουν αυτή την ειδική

διασύνδεση στην οποία η αστυνομία μπορεί να έχει εύκολα πρόσβαση είναι πολύ

πιθανότερο να πάνε στην κοινότητα και να πουλήσουν τα προϊόντα τους σε

μαγαζιά ή σε σωματεία ιδιοκτητών γιατί ξέρουν ότι έχουν το πλεονέκτημα

του να έχουν διαθέσιμη ιδιωτική παρακολούθηση η οποία είναι άμεσα προσβάσιμη

στην αστυνομία χωρίς να χρειάζεται χρονοβόρα γραφειοκρατική διαδικασία ή να

χρειάζεται η πόλη να πληρώσει για αυτή.

Η αναγνώριση προσώπων, τα εγκατεστημένα μικρόφωνα στις πόλεις τα οποία θεωρητικά

μπορούν να ανιχνεύσουν και να καταγράψουν πυροβολισμούς παρόλο που πλέον υπάρχει

μια αυξανόμενη εικασία ότι έχουν ένα εύρος λανθασμένης διάγνωσης λόγω πυροτεχνημάτων ή ήχους εξατμίσεων οχημάτων

και ο λόγος που όλα αυτά έχουν σημασία είναι διότι

από τη μια μεριά πυροδοτούν περισσότερη αστυνομική παρουσία και όπως έχουμε

δει ειδικά στις έγχρωμες κοινότητες, με τις μετανάστριες εργαζόμενες σε

κοινότητες η αστυνομική παρουσία συχνά έχει βίαια αποτελέσματα.

Οπότε αν ένα μικρόφωνο δώσει λανθασμένο σήμα πυροβολισμού και σταλεί οπλισμένη

αστυνομική ομάδα στο σημείο που εικάζεται ότι υπάρχει πυροβολισμός υπάρχει μια

μεγάλη πιθανότητα μεγαλύτερης κλίμακας βίαιης εμπλοκής και όταν τα παιδιά

τα οποία παίζουν με τις κροτίδες να έρθουν σε επαφή με τους πάνοπλους αστυνομικούς

οι οποίοι έχουν την εντύπωση πως επιχειρούν με δεδομένο πυροβολισμό.

Το ίδιο ισχύει και για λανθασμένη θετικότητα στις αυτόματες αναγνώσεις αδειών

πινακίδων και αναγνώρισης προσώπων το οποίο η αστυνομία ισχυρίζεται ότι είναι

μια ερευνητική καθοδήγηση, τους δίνεται η καθοδήγηση ότι μπορούν να ακολουθούν και

να ερευνούν αλλά πολύ συχνά η αστυνομία έχει μια υποτιθέμενη ταύτιση και

αμέσως συλλαμβάνουν αυτό το άτομο χωρίς να διασταυρώσουν αν ήταν καν στην πόλη

την μέρα μιας υποτιθέμενης έρευνας ληστείας.

Ο άλλος τρόπος με τον οποίο αυτό επηρεάζει τις κοινότητες είναι το ότι όταν

βάζεις οποιαδήποτε κοινότητα  στο μικροσκόπιο η αστυνομία θα βρει πάντα έναν

να συλλάβει και να παρενοχλήσει τους ανθρώπους επειδή οι περισσότερες εργασίες που η αστυνομία κάνει καθημερινά, δεν είναι το να εξιχνιάζει σειριακούς δολοφόνους

και τρομοκράτες, είναι να δίνει κλήσεις σε ανθρώπους για τροχαίες παραβάσεις

και να συλλαμβάνει ανθρώπους διότι πήδηξαν τις μεταλλικές μπάρες εισόδου για

να μην πληρώσουν στο μετρό. Αν λοιπόν βάλεις οποιαδήποτε κοινότητα  στο

μικροσκόπιο στο οποίο αυτές οι κοινότητες ήδη βρίσκονται λόγω υπερπαρακολούθησης

θα βρίσκεις συνεχώς έναν λόγο να συλλάβεις, να παρενοχλήσεις και να δώσεις

πρόστιμα στους ανθρώπους. Και αυτό δημιουργεί ένα στατιστικό πρόβλημα διότι

η παρακολούθηση είναι μέρος της αυτο-εκπληρωτικής προφητείας. Επειδή όσο

περισσότερο παρακολουθείς τους ανθρώπους τόσο περισσότερο είσαι σε θέση

επιβολής προστίμων και παρενόχλησής τους και τότε οι αριθμοί των παραβιάσεων

δείχνουν πως αυτή είναι μια γειτονιά υψηλού εγκλήματος με ανάγκη για περισσότερη

παρακολούθηση και αστυνόμευση.

Και αυτό λοιπόν έχει δυσανάλογο αντίκτυπο σε κοινότητες έγχρωμων, ευπαθείς

κοινότητες και κοινότητες στις οποίες υπάρχει υπερ-αστυνόμευση.

Συμφωνώ, και αν επίσης προσθέσεις και πεδία της τεχνητής νοημοσύνης σε αυτές

τις παραμέτρους διπλασιάζεις την στοχοποίηση και είναι κάτι το οποίο όλοι

έχουν καταλάβει πως έχει μεγάλες επιπτώσεις.

 ΑΥΡΙΟ ΤΟ Β! ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΕΡΟΣ