Μήπως η Ρωσία προετοιμάζεται για κάποιου είδους «επιχείρηση» ΚΑΙ στο Κοσσυφοπέδιο;
A New Phase in the Global Economic War
War is the ultimate disruptor.
When Russia invaded Ukraine in February, it didn’t just start a ground war in Europe – it opened up what would become a worldwide economic war involving nearly every major power. The West responded to the invasion by imposing sanctions and using the international financial system against Russia, hoping to bleed Moscow enough economically to come to terms. Instead, Russia dug its heels in, doubling down on the decades-long strategy of weaponizing its energy sales to Europe while searching for new allies and buyers. Naturally, the removal of Russian energy sent shocks throughout the global economy.
Nearly six months later, the world has entered a new phase of the economic war. Even major powers are dealing with surging inflation, an ongoing pandemic, energy shortages and a potential food crisis. Extended high temperatures across Europe have raised energy demand for consumers trying to stay cool, as industry attempts to ramp up production as part of a long economic recovery. And that’s to say nothing of the upcoming winter, droughts in both hemispheres, pollution, supply chain disruptions, and continued ravages to fertile lands in Ukraine – all of which will compound global economic problems.
While inflation means higher prices for everyone, the consequences of the economic war go beyond price concerns. The shipping industry, for example, has been disproportionately affected. After the initial Russian invasion, the industry’s primary concern was to resolve war zone-related issues – for example, getting ships out of the northern shore of the Black Sea – before dealing with higher operational costs. The Russian shipping industry in particular is at all but a standstill. Though it accounts for just 1 percent of global shipping, Russians themselves account for nearly 11 percent of the seafaring workforce; Ukrainians account for nearly 5 percent, and so the war has created a labor shortage in the industry. Meanwhile, operators have developed audit procedures to make sure both shipment ownership and merchandise doesn’t come under sanctions – all of which is not only costly but time consuming, slowing down global supply chains while they are still under the impact of pandemic policies.
The insurance industry was next to adapt to the new business environment. The first challenge for insurers was to develop procedures that made it possible to audit institutional exposure to sanctions as they came (at an unprecedented pace, no less). Ensuring effective compliance in a rapidly evolving landscape is not only expensive but also risky, considering the potential for business losses. The pace of change that the implementation of the sanctions imposed has rendered companies unable to insure a sanctioned person or reinsure a sanctioned insurer, regardless of the type of business. Keeping tabs on sanctions, now business as usual, continues to increase operational costs and inflate the premiums paid by businesses worldwide, all of which are included in the final consumer price.
For all these reasons, rivalries will continue to grow as nations determine what is best for themselves. They will have to adapt their policies to the massive accumulation of minor and major shocks that result from the high uncertainty both producers and consumers are facing. These will include restricted exports, higher storage thresholds, measures supporting increased domestic production or even rationing. This will ultimately result in unintended, unpredictable consequences that will be harder to manage for all states, with some taking the hit more than others.
Case Study: France and Germany
France’s nuclear power regulator announced on Aug. 8 that it had extended temporary waivers to allow five power stations to continue discharging hot water into rivers as the country faces one of the most severe droughts in decades. Cool water is essential for keeping reactors humming at nuclear power plants. But even if France is a major European nuclear energy producer and exporter, weather conditions have made it hard for it to continue operations. Last week, Electricite de France said it needs to decrease the nuclear energy production at two other plants because of weather conditions.
This is just as much a problem for Germany, which hoped to import some French electricity production to try to reduce its energy dependence on Russia. Faced with high inflation and expecting an energy shortage in the coming months, German lawmakers are exploring measures to save energy. German Chancellor Olaf Scholz acknowledged that the spiraling energy costs are a potential source of social distress and instability. Meanwhile, the same drought is affecting the German economy. Germany’s transport minister said low water levels on the Rhine may cause shipping problems and called for an urgent dredging plan to keep the German economy safe. Put simply, nothing seems reassuring for Europe’s economic powerhouse. And if Russia decides to cut natural gas supplies, the situation will only get worse.
Case Study: Odesa
All these issues are also evident in the way the recently brokered grain export agreement has been implemented at the port of Odesa. The deal was supposed to ensure that Ukrainian grain could reach Africa and other parts of the world, averting a food crisis and bringing relief to global grain markets. Hours after the agreement was signed, however, two Russian missiles hit the port. Moreover, port operators, like the shipping industry, are facing a labor shortage. And legal questions abound over the application of sanctions; local sources mention issues with paperwork and approval processes.
Russia is a top exporter of most commodities, so naturally sanctions raise similar questions in ports around the world. Except for the U.S., which is largely self-sufficient, most of the world’s industrial producers – especially China – depend on imports of commodities. China is also dependent on the U.S. to buy its exports. Considering its mounting socio-economic troubles, Beijing will do all it can to avoid getting caught in the economic war between the West and Russia – unless events around Taiwan force it to do so. For the business world, this translates into higher operating expenses and more supply chain risks, all of which contributes to the accelerated adoption of onshoring or reshoring.
For Western firms, however, onshoring comes with its own risks – inflation, first and foremost. American firms must consider higher energy prices, but Europeans are dealing with uncertainty over the security of supply itself. Even if Russia doesn’t cut Europe’s gas supply, the Europeans will need to use rubles for the purchases, weakening the euro and driving inflation higher. At the same time the West, especially Europe, must help keep the Ukrainian economy afloat. All this uncertainty makes Europe a less attractive destination for business investment, let alone onshoring.
Russia’s Problems
The Kremlin’s challenges are similar, if not worse. Sanctions and supply chain havoc are reducing what gets to Russian producers, and when things get there, they’re more expensive than they used to be. The government has reassured the population about its anti-sanctions measures, but its businesses are feeling the heat. One measure requires Russian firms to sell a percentage of their foreign currency to the central bank for rubles, helping to prop up the national currency. This percentage has fallen significantly since the war began, but close financial monitoring continues, as does business uncertainty.
The Kremlin was aware of these risks before invading Ukraine but made a political calculation. Putin placed Russia’s security strategy above its prosperity, knowing the Western counter had strict limits. For starters, the prospect of a weak and unstable nuclear-armed Russia isn’t very appealing for Europe or the United States. Nevertheless, the Kremlin also knew that without Western technology, the Russian economy would struggle to maintain the previous pace of development. The sanctions have started eating into Russian energy production, and there are indications that broader manufacturing output is suffering. Even if Russia benefits from higher commodity prices, the technology restrictions in particular will start to bite and could turn into socio-economic problems.
The Kremlin believes Russians will endure these hardships so long as it can sell a plausible story that Russia is winning the war. As part of this effort, Moscow benefits from the opportunity to deliver positive news at home about new friends in Africa backing it against the West. Though it’s unclear how much African allies can help, for the Kremlin the moral support may be enough. At the same time, it’s unclear what affect the war is having on Russia’s labor force after the damage wrought by the pandemic.
War is the ultimate disruptor. The risk of global economic destabilization grows with each step, offensive or defensive, in the economic war, and as business executives’ decisions trickle through the supply chain. Together, this accelerates the fragmentation process that was already underway because of the pandemic.
Europe and Russia will be most affected first. A difficult winter is coming for both. Europe’s energy dependence on Russia is a massive challenge, especially during the Continent’s worst drought in decades. For Russia, even if it can find new markets to sell to, the stream of key technologies into the country is drying up. Things will get worse late in the year, especially if we factor in the uncertain labor market. Moscow’s insistence that things are going well is worrying. For both Russia and the global economy, they clearly aren’t.
Iταλία: Καλπάζει η δεξιά συμμαχία υπό τη Μελόνι -Κοντά στο 50% στην πρόθεση ψήφου ενόψει των εκλογών
Οι επικεφαλής των κομμάτων της δεξιάς συμμαχίας στην Ιταλία, Μπερλουσκόνι, Μελόνι και Σαλβίνι / Φωτογραφία αρχείου: AP Photo/Andrew Medichini
19/08/2022 13:57
Για άνευ προηγουμένου εκλογικό θρίαμβο στην Ιταλία ετοιμάζεται ο δεξιός συνασπισμός υπό τους «Αδελφούς της Ιταλίας» της Τζόρτζια Μελόνι, που πιάνει σε τελευταία δημοσκόπηση ποσοστό 49,8% στην πρόθεση ψήφου!
Εφόσον επιβεβαιωθούν στις κάλπες της 25ης Σεπτεμβρίου τα ευρήματα της σφυγμομέτρησης του ινστιτούτου Τecne, ο συνασπισμός της Μελόνι – που διατείνεται ότι δεν είναι φασίστρια, ούτε συνιστά απειλή για τη δημοκρατία – μπορεί να συγκεντρώσει αρκετές ψήφους στο ιταλικό κοινοβούλιο για να εξασφαλίσει μια πλειοψηφία δύο τρίτων. Κι αυτό θα επιτρέψει στη νέα κυβέρνηση να προωθήσει συνταγματικές αλλαγές, που πιθανώς θα περιλαμβάνουν ενισχυμένες εξουσίες για τον πρωθυπουργό και απευθείας εκλογή του προέδρου της χώρας από τον λαό, όπως μεταδίδει το Bloomberg.
Στη δημοσκόπηση, που κατέγραψε την πρόθεση ψήφου των Ιταλών ψηφοφόρων για τους υποψήφιους που θα στείλουν στη Βουλή, το κεντροαριστερό μπλοκ υπό το Δημοκρατικό Κόμμα, συγκεντρώνει ένα ποσοστό γύρω στο 30%, το αντισυστημικό Κίνημα 5 Αστέρια – που ήταν κάποτε η μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στην Ιταλία – εξασφαλίζει τώρα ένα 10,2% και μια πρόσφατα συγκροτηθείσα κεντρώα συμμαχία ένα 4,8%.
Ο δεξιός συνασπισμός, που απαρτίζεται από το ακροδεξιό κόμμα της Μελόνι, την αντιμεταναστευτική Λέγκα του Ματέο Σαλβίνι και τη Forza Italia του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, που διεκδικεί ρυθμιστικό ρόλο στο μετεκλογικό πολιτικό τοπίο της Ιταλίας, κερδίζει σταθερά έδαφος από τη στιγμή που αποχώρησε το κεντρώο κόμμα Azione από τη συμμαχία της κεντροαριστεράς. Στη δημοσκόπηση οι «Αδελφοί της Ιταλίας» προηγούνται όλων των κομμάτων με 24,3% στην πρόθεση ψήφου.
Σε συνέντευξή της στο βρετανικό περιοδικό The Spectator η Μελόνι άφησε να εννοηθεί ότι θα εκλάβει έναν εκλογικό θρίαμβο της δεξιάς συμμαχίας ως λαϊκή εντολή για την αναθεώρηση του συντάγματος αποκαλώντας «πολιτικά εύθραυστο και ως εκ τούτου ασταθές» το ισχύον εκλογικό σύστημα της Ιταλίας.
iefimerida.gr
Θράσος Ευτυχίδης: Ο «επιτήδειος ουδέτερος» και ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η Τουρκία συνεχίζει να ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί.
Του Θράσου Ευτυχίδη
Μιλάμε όλοι για τον περίεργο ρόλο της Τουρκίας στον Πόλεμο της Ουκρανίας.
Από τη μία πλευρά η θέση του επιτήδειου ουδέτερου που εξυπηρετεί τη Ρωσία από την άλλη διευκολύνει την ύπαρξη της Ουκρανίας ως «στρατηγικός» της παρακαλώ εταίρος και κλείνει ήδη συμβόλαια για την ανοικοδόμηση της χώρας.
Τι μπορεί να συμβαίνει πραγματικά; Τι έχει δώσει και τι παίρνει η Τουρκία από κάθε πλευρά;
Η άποψή μου έχει διατυπωθεί από την αρχή και νομίζω έχει πραγματική βάση.
Με την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η θέση της Τουρκίας έγινε απελπιστική. Ανάλογα με τις επιλογές της, θα έπρεπε να αντιμετωπίσει:
- Σε περίπτωση που ακολουθούσε τυφλά τις ΗΠΑ και τη Δύση, τις ρωσικές κυρώσεις και τις συνέπειές τους. Τι σημαίνουν ρωσικές κυρώσεις απέναντι στην Τουρκία, το είδαμε μερικώς με την κρίση μετά την κατάρριψη του ρωσικού MIG. Χρειάσθηκαν μόλις 8 μήνες για την πλήρη συνθηκολόγηση της Τουρκίας απέναντι στη Ρωσία που εκφράσθηκε με τη συγγνώμη του Ερντογάν (κάτι που πιστέψτε με, δεν ξεχνά). Σε πλήρη έκταση οι ρωσικές κυρώσεις θα επέφεραν:
α) Μείωση της τουριστικής βιομηχανίας της χώρας κατά τουλάχιστον 30% και απώλειες εσόδων σε μια κρίσιμη για την οικονομία προεκλογική (το επισημαίνω) περίοδο. Αυτό θα ήταν η μικρότερη συνέπεια.
β) Αύξηση στις τιμές της ενέργειας μια που μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου εισάγονται από τη Ρωσία
γ) Αύξηση στις τιμές των σιτηρών μια που η Τουρκία παραμένει ο κύριος αγοραστής των ρωσικών σιτηρών, κάτι που θα είχε ως αποτέλεσμα την αλυσιδωτή αντίδραση σε μια σειρά αγαθών άμεσης ανάγκης.
δ) Τεράστιες απώλειες στον κατασκευαστικό τομέα, ο οποίος έχει επενδύσει στη σχέση με τη Ρωσία κατέχοντας σημαντικό μερίδιο αυτής της τεράστιας αγοράς.
ε) Απώλειες στη βιομηχανία και τη μεταποίηση που εξάγουν τεράστιο μέρος της παραγωγής τους στη Ρωσία
στ) απώλειες στον γεωργικό τομέα που αποτελεί αυτή τη στιγμή τον κύριο τροφοδότη της ρωσικής αγοράς σε φρούτα και οπωροκηπευτικά.
ζ) Απώλειες στον επενδυτικό, χρηματιστηριακό και τραπεζικό τομέα
η) Πάγωμα στρατηγικών σχεδίων όπως το Πυρηνικό Εργοστάσιο του Ακουγιού.
Αν με όλα αυτά, σας δίνεται η εικόνα μιας χώρας σε πλήρες χάος, ναι, αυτό ακριβώς περιγράφω.
- Σε περίπτωση που κρατούσε απόλυτα φιλορωσική στάση θα έθετε σε κίνδυνο και πάλι την οικονομία της χώρας του, αλλά θα αποδυνάμωνε πλήρως και τη Διεθνή θέση της Τουρκίας που θέλει να προβάλλετε ως περιφερειακή δύναμη. Τι θα σήμαινε πρακτικά μια ξεκάθαρα φιλορωσική στάση της Τουρκίας:
α) Πλήρη αποδυνάμωση της θέσης της χώρας Διεθνώς. Πρακτικά, αποπομπή από το ΝΑΤΟ στη χειρότερη περίπτωση ή μια διαρκή εποπτεία στην καλύτερη. Τέλος σε μια οποιαδήποτε ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας. Η Τουρκία θα έπρεπε να τα μαζέψει από τη Λιβύη, θα αντιμετώπιζε ανοιχτό πόλεμο στη Συρία (όπως και στην πρώτη περίπτωση).
β) Πιέσεις από το ΔΝΤ και διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και περαιτέρω υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας.
γ) Αντίστοιχες με την πρώτη περίπτωση μεγάλες οικονομικές κυρώσεις και απώλειες σε όλους τους τομείς της οικονομίας
δ) Αποδυνάμωση της χώρας στον στρατιωτικό τομέα και τους εξοπλισμούς, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο το εμπάργκο από τη Δύση.
Και πάλι περιγράφω την κατάσταση μιας χώρας σε πλήρες χάος.
Τι έπρεπε λοιπόν να κάνει η Τουρκία; Προφανέστατα αυτό που κάνει τώρα.
Αυτό βέβαια θα έπρεπε να γίνει με τρόπο που δεν θα προκαλούσε ή που θα ήταν ανεκτός και από τους δυό αντιμαχόμενους Δύση και Ρωσία. Χωρίς να προκληθούν τριγμοί στην οικονομία που θα οδηγούσαν στην άμεση κατάρρευση.
Έτσι η Τουρκία αποτελεί σήμερα για τη Ρωσία, το παράθυρο στις δυτικές κυρώσεις, χώρο εξαγωγής του ρωσικού τουρισμού, αγοραστή των ρωσικών σιτηρών, τροφοδότη της ρωσικής αγοράς σε γεωργικά αλλά και βιοτεχνικά και βιομηχανικά είδη. Για την Ουκρανία είναι ο στρατηγικός εταίρος που κρατά κλειστά τα στενά, που εκπαιδεύει Ουκρανούς Στρατιωτικούς, που στέλνει (πουλάει) Μπαϋρακτάρ και ετοιμάζεται για συμπαραγωγή, τη χώρα που με τη μεσολάβησή της έγινε δυνατή η εξαγωγή των σιτηρών.
Θεωρώ κρίσιμο το ρόλο δύο προσώπων δίπλα στον Ερντογάν για τo επιτυχημένο μέχρι στιγμής αποτέλεσμα της ακροβασίας της Τουρκίας.
Ο ένας είναι ο σκαιώδης Υπουργός Εξωτερικών και σύμβουλος του Προέδρου Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλίν και ο δεύτερος ο αρχηγός των Μυστικών Υπηρεσιών Χακάν Φιντάν. Αυτοί είναι που προετοίμασαν το έδαφος για την αποδοχή από τις εμπόλεμες πλευρές αυτής της διφορούμενης στάσης.
Θεωρώ ότι στην τελική επαφή ο Πρόεδρος Ερντογάν θα έπρεπε και λογικά το έκανε, να εξηγήσει ανοιχτά και με απόλυτη ειλικρίνεια τόσο στον Πούτιν όσο και στον Μπάιντεν και τον Ζελένσκι αυτό που ήδη γνώριζαν, την πραγματική δεινή κατάσταση και να κερδίσει την αποδοχή τους. Κάτι που έγινε σε ένα μεγάλο βαθμό. Τουλάχιστον αυτό δείχνουν οι συναντήσεις τόσο με τον Πούτιν όσο και με τον Ζελένσκι. Αλλά και η εκκωφαντική «σιωπηρή δυσφορία» των ΗΠΑ και της Δύσης.
Η Τουρκία παραμένει «στρατηγικός» εταίρος τόσο της Ρωσίας. όσο και της Ουκρανίας!!!
Από εκεί και πέρα οι εμπνεύσεις του Ιμπραήμ Καλίν (και όχι του άγαρμπου Τσαβούσογλου) για την απευθείας εμπλοκή και διαμεσολάβηση έδωσαν ένα επιπλέον κίνητρο στους αντιμαχόμενους να αποδεχθούν αυτή την περίεργη ουδετερότητα. Ουσιαστικά η Τουρκία, είναι σήμερα ο δίαυλος επικοινωνίας τους.
Η χώρα που κατάφερε, προσέξτε, σε διαδοχικές συναντήσεις με κάθε έναν από τους αντιμαχόμενους, να υπογράψουν την περίφημη συμφωνία για τα σιτηρά χωρίς να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους.
Το ότι η συμφωνία για τα σιτηρά θα έχει μικρά αποτελέσματα – μόλις 620 χιλιάδες μετρικοί τόνοι και 25 πλοία μέχρι σήμερα, έναντι των 25 εκατομμυρίων τόνων που παραμένουν στα λιμάνια της Ουκρανίας, λίγο ενδιαφέρει, όσο αυτή καθ εαυτή η πράξη της συμφωνίας.
Αλλά μέχρι εκεί. Η αποδοχή δεν σημαίνει και στήριξη. Δεν σημαίνει και άμεση ικανοποίηση των απαιτήσεων της Τουρκίας, ούτε από τους Ρώσους ούτε από τους Αμερικάνους.
Γι αυτό και βλέπουμε περιορισμένη δράση της Τουρκίας στη Συρία, γι αυτό βλέπουμε το παιχνίδι με τους εξοπλισμούς της Τουρκίας αλλά και το Αμπντουλχαμίντ να κόβει βόλτες εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων.
Η Τουρκία συνεχίζει να περπατάει σε τεντωμένο σχοινί προβάλλοντας τώρα τις προσπάθειες που καταβάλλει για διπλωματική λύση στον πόλεμο, πάντα με τη διαμεσολάβησή της, κερδίζοντας χρόνο για να συνεχίσει την επικερδή γι αυτήν πολιτική της.
Μη σας ξαφνιάσει αν δούμε άμεσα μια συμφωνία για έλεγχο στο Πυρηνικό Εργοστάσιο στη Ζαπορίζια με την ευγενική πάντα και κοινά αποδεχτή διαμεσολάβηση της Τουρκίας.
Ας μη γελιόμαστε όμως. Όλοι καταλαβαίνουν ότι το πρώτο λάθος θα είναι και το τελευταίο για την Άγκυρα. Και αυτό θα οδηγήσει μαθηματικά στο τέλος.
Y.N.Harari: Αφού δεχθήκατε lockdown-εμβόλια είμαστε ανοιχτοί σε πιο «ακραίες ιδέες» για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Νέες δηλώσεις έκανε ο προφήτης του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ και συγγραφέας αρκετών βιβλίων, Yuval Noah Harari, ο οποίος υποστήριξε αυτή τη φορά ότι λόγω της ανοχής των ανθρώπων σε όλα αυτά που τους επιβάλλονται, τα πράγματα θα γίνουν ακόμα χειρότερα.
Ενδεχομένως ετοιμάζεται να ενισχυθεί το αφήγημα της δήθεν κλιματικής αλλαγής σε όλα τα συστημικά μέσα ενημέρωσης.
Όπως αναφέρει:
«Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ότι τα νέα ξεσπάσματα ευλογιάς των πιθήκων και πυρετού της Λάσσα ίσως να συνδέονται με την κλιματική αλλαγή.
Πολλά από τα σενάρια που υπογράμμισα πριν την πανδημία, δεν τα υπογράμμισα ως μια προφητεία αλλά απλώς ως μια πιθανότητα, ότι ίσως συμβούν.
Αυτός δεν είναι ένας εξαιρετικά θανατηφόρος ιός, δεν είναι η μαύρη πανώλη, και δείτε τι κάνει στον πλανήτη.
Συνεπώς, τώρα απλώς προσπαθήστε να σκεφτείτε ποιες θα είναι οι συνέπειες ενός πολύ μεγαλύτερου προβλήματος όπως η κλιματική αλλαγή…
Μπορούν να αλλάξουν πράγματα σε μια μαζική κλίμακα.
Μπορείτε να σταματήσετε όλες τις πτήσεις, μπορείτε να βάλετε σε καραντίνα ολόκληρες χώρες. Μπορείτε στην πραγματικότητα να το κάνετε αυτό και η ζωή συνεχίζεται κατά κάποιο τρόπο.
Και θα έλεγα, ίσως μας κάνει πιο ανοιχτούς σε ακραίες ιδέες σχετικά με το πως ν’ αντιμετωπίσουμε επίσης την κλιματική αλλαγή».
https://www.pronews.gr/kosmos/y-n-harari-afou-dexthikate-lockdown-emvolia-eimaste-anoixtoi-se-pio-akraies-idees-gia-tin-antimetopisi-tis-klimatikis-allagis/
«Μπορείς να ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό αλλά ποτέ όλους όλο τον καιρό»
Η χύτρα του πολιτικού συστήματος βράζει εδώ και καιρό. Θρυαλλίδα ραγδαίων εξελίξεων αποτέλεσε η αποκάλυψη των υποκλοπών με τα αποδεικτικά στοιχεία που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που βλέπουν συγκεκριμένο δάκτυλο πίσω από τις ραγδαία επιδεινούμενες εξελίξεις. Δάκτυλος που κινήθηκε τώρα -όχι τυχαία!- και θέλει την κεφαλή του Κ. Μητσοτάκη επί πίνακι προλειαίνοντας το έδαφος για κοσμογονικές εξελίξεις.
Πηγή: i-epikaira.blogspot.com
Σκάνδαλο υποκλοπών: Εκτενές αφιέρωμα και από το BBC – “Αυξάνεται η πίεση στην ελληνική κυβέρνηση”
Ένα ακόμα μεγάλο διεθνές ΜΜΕ καταπιάστηκε με το σκάνδαλο υποκλοπών που ταλανίζει τη χώρα μας. Σε 5λεπτο ρεπορτάζ περιγράφει αναλυτικά όλο το χρονικό των παρακολουθήσεων του Ν. Ανδρουλάκη και του Θ. Κουκάκη.
Το σκάνδαλο υποκλοπών στη χώρα μας συνεχίζει να κάνει τον γύρο του κόσμου, με το BBC να είναι το τελευταίο, από μια σειρά μεγάλων διεθνών ΜΜΕ, που έκανε εκτενές αφιέρωμα για το θέμα.
Την Πέμπτη (18/08) μετέδωσε ένα ρεπορτάζ 5 λεπτών, στο οποίο περιγράφει αναλυτικά όλο το χρονικό γύρω από τις παρακολουθήσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκου Ανδρουλάκη και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.
“Αυξάνεται η πίεση στην ελληνική κυβέρνηση από τις κατηγορίες περί παρακολουθήσεων με spyware” είναι ο τίτλος του τηλεοπτικού ρεπορτάζ, που ξεκινά με την εμφατική καταδίκη από το Ευρωκοινοβούλιο των παρακολουθήσεων πολιτικών και δημοσιογράφων. Γίνεται αναφορά στην κατάθεση του Θανάση Κουκάκη στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την περασμένη εβδομάδα, φιλοξενώντας μεγάλο μέρος των δηλώσεων που έκανε αμέσως μετά.
Επίσης, αναφέρεται στο πώς αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο, μετά τις καταγγελίες του Νίκου Ανδρουλάκη για την απόπειρα παγίδευσης του κινητού του τηλεφώνου με το Predator και τις παραιτήσεις του διευθυντή της ΕΥΠ, Παναγιώτη Κοντολέοντα και του γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη. Μάλιστα, περιλαμβάνει και απόσπασμα από το πρόσφατο διάγγελμα Μητσοτάκη.
Στο BBC μίλησε ο Ρον Ντίμπριτζ, διευθυντής του Citizen Lab, του εργαστηρίου στο Πανεπιστήμιο του Καναδά που εντόπισε το Predator στο κινητό του Θ. Κουκάκη και τώρα συνεργάζεται με την τεχνική υπηρεσία του Ευρωκοινοβουλίου.
“Το τελευταίο σκάνδαλο στην Ελλάδα είναι ένα από πολλά που έχουμε δει στην Ευρώπη τον τελευταίο χρόνο” τονίζει, ενώ σημειώνει ότι οι εταιρείες που κατασκευάζουν κακόβουλα λογισμικά τέτοιου είδους «τείνουν να τα πουλούν μόνο σε κυβερνήσεις».
«Συνήθως μετά τις έρευνές μας έχουμε ένα είδος mea culpa» συνεχίζει με νόημα ο διευθυντής του Citizen Lab, αναφερόμενος στο διάγγελμα Μητσοτάκη. «Αυτό είναι ένα γνώριμο μοτίβο από την Ισπανία, την Πολωνία, την Ουγγαρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες που είχαν ανάλογα σκάνδαλα» συμπληρώνει.
Τέλος, τονίζει ότι είναι πολύ δύσκολο κάποιος να προστατευτεί από κακόβουλα λογισμικά παρακολούθησης όπως το Predator, χαρακτηρίζοντάς μάλιστα κάτι αντίστοιχο των πυρηνικών για τη βιομηχανία των όπλων.
ΣΥΡΙΖΑ: “Ο διεθνής διασυρμός του Μητσοτάκη συνεχίζεται”
Νέα επίθεση κατά της κυβέρνησης σχετικά με τις παράνομες υποκλοπές εξαπέλυσε την Πέμπτη (18/8) με ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, κάνοντας αυτήν τη φορά λόγο για διεθνή διασυρμό του Κυριάκου Μητσοτάκη. Καλεί δε τον πρωθυπουργό να απαντήσει από το βήμα της Βουλής στο εάν η ΕΥΠ έχει μισθώσει από ιδιώτη το Predator για να κάνει παράνομες παρακολουθήσεις και στο πόσοι πολιτικοί, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες παρακολουθούνταν.
«Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Ρομπέρτα Μετσόλα προανήγγειλε πρωτοβουλίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη διερεύνηση της δράσης του παράνομου λογισμικού Predator, το οποίο ο κ. Μητσοτάκης δεν τολμά καν να προφέρει. Η παρέμβαση Μετσόλα έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες δημοσιεύματα των κορυφαίων μέσων ενημέρωσης του πλανήτη που μιλούν ανοιχτά για “Ελληνικό Watergate”» αναφέρει μεταξύ άλλων η αξιωματική αντιπολίτευση.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ:
«Τη στιγμή που ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί απεγνωσμένα να υποβαθμίσει το τεράστιο σκάνδαλο των παρακολουθήσεων και να θολώσει τα νερά, είτε επιχειρώντας να αλλάξει την ατζέντα είτε με ακροδεξιάς κοπής θεωρίες συνωμοσίας για “εσωτερικούς εχθρούς”, ο διεθνής διασυρμός του συνεχίζεται σε όλα τα επίπεδα.
Η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, Ρομπέρτα Μετσόλα, αναφέρει ότι παραβιάσεις των αρχών και αξιών που αποτελούν τη βάση του δημοκρατικού μας συστήματος δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές και εξέφρασε την μεγάλη ανησυχία της για την παράνομη παρακολούθηση δημοσιογράφων, πολιτικών και άλλων πολιτών. Παράλληλα, προανήγγειλε πρωτοβουλίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη διερεύνηση της δράσης του παράνομου λογισμικού Predator, το οποίο ο κ. Μητσοτάκης δεν τολμά καν να προφέρει. Η παρέμβαση Μετσόλα έρχεται να προστεθεί στα δεκάδες δημοσιεύματα των κορυφαίων μέσων ενημέρωσης του πλανήτη που μιλούν ανοιχτά για “Ελληνικό Watergate”.
Όσες καθυστερήσεις κι αν έπαιξε ακόμη και για ένα κορυφαίο ζήτημα δημοκρατίας και κράτους δικαίου, οι ημέρες της ένοχης σιωπής τελειώνουν για τον κ. Μητσοτάκη.
Στην Βουλή θα έρθει απολογούμενος να δώσει σαφείς και καθαρές απαντήσεις στα αμείλικτα ερωτήματα που θέτουμε εδώ και μέρες και στα οποία πεισματικά αρνείται να απαντήσει:
- Ισχύει ότι η ΕΥΠ έχει μισθώσει από ιδιώτη το Predator για να κάνει παράνομες παρακολουθήσεις;
- Πόσοι ακόμη πολιτικοί, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες παρακολουθούνταν;
Ό,τι μέσα κι αν επιστρατεύσει, όσες αστείες δικαιολογίες κι αν επικαλεστεί, δεν πρόκειται να ξεφύγει ούτε από τα ερωτήματα ούτε από τις ευθύνες του για την εκτροπή που επιχείρησε.»
ΝΔ: “Ο ΣΥΡΙΖΑ διαστρεβλώνει και την επιστολή της Μετσόλα”
Επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, τον οποίο κατηγορεί για αποσπασματική χρήση της απάντησης της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρομπέρτα Μετσόλα προς τον Δημήτρη Παπαδημούλη, σε σημείο διαστρέβλωσης περιεχομένου, εξαπέλυσε με ανακοίνωση της η Νέα Δημοκρατία.
Στο κείμενό της η ΝΔ δηλώνει πως ο ΣΥΡΙΖΑ «στην προσπάθειά του να βρει αντιπολιτευτικό αφήγημα, χρησιμοποιεί τα πάντα, χωρίς απολύτως κανέναν ενδοιασμό, προσαρμόζοντας στα αντιπολιτευτικά του μέτρα ακόμη και την επιστολή της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου».
Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΝΔ:
«Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι οι σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την αλήθεια είναι ανύπαρκτες. Αυτό ακριβώς δείχνει και η αποσπασματική χρήση της απάντησης της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τον κ. Παπαδημούλη, σε σημείο που να διαστρεβλώνουν το περιεχόμενό της.
Στην επιστολή της κ. Metsola, αναφέρεται σαφώς ότι “χαιρετίζω το γεγονός ότι εκτός από τις έρευνες που βρίσκονται σε εξέλιξη από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές, το Ελληνικό Κοινοβούλιο ερευνά επίσης τις πρόσφατες αποκαλύψεις”. (At the same time, I welcome that – besides the ongoing investigations of the competent national authorities – the Greek Parliament is also looking into the latest revelations).
Επίσης μιλάει για το πανευρωπαϊκό πρόβλημα των παράνομων παρακολουθήσεων πολιτικών, δημοσιογράφων και πολιτών και μιλάει για την ανάγκη λήψης μέτρων σε επίπεδο Ε.Ε. Αναφέρεται μάλιστα συγκεκριμένα στο σύστημα Pegasus, το οποίο χρησιμοποιείται σε διάφορες χώρες. (I am convinced that the work of the Parliament’s Committee of inquiry to investigate the use of the Pegasus and equivalent surveillance spyware will contribute to the overall efforts to bring to an end the illegal practices you are referring to, which reports indicate are widespread).
Ο ΣΥΡΙΖΑ στην προσπάθειά του να βρει αντιπολιτευτικό αφήγημα, χρησιμοποιεί τα πάντα, χωρίς απολύτως κανέναν ενδοιασμό. Και προσαρμόζει στα αντιπολιτευτικά του μέτρα ακόμη και την επιστολή της Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.»
Ο Ερντογάν εκκαθαρίζει την τουρκική μυστική υπηρεσία για να κρύψει τις διεφθαρμένες σχέσεις με την Τεχεράνη
Abdullah Bozkurt
Nordic Monitor
15 Αυγούστου
Δημοσιεύτηκε αρχικά με τον τίτλο «Το γραφείο του Ιράν στην τουρκική υπηρεσία πληροφοριών MIT καταστράφηκε από την κυβέρνηση Ερντογάν».
Τα έγγραφα που αναφέρονται σε αυτό το άρθρο βρίσκονται στην αρχική έκδοση του Nordic Monitor.
Ο Χακάν Φιντάν, ένας φιλοϊρανός ισλαμιστής που τέθηκε επικεφαλής της MIT από τον Τούρκο Πρόεδρο Ερντογάν το 2010, κατέστρεψε το γραφείο του Ιράν και απομάκρυνε πράκτορες πληροφοριών που παρακολουθούσαν καταστροφικές ιρανικές δραστηριότητες στο τουρκικό έδαφος.
Το γραφείο του Ιράν στην τουρκική εθνική υπηρεσία πληροφοριών MIT καταστράφηκε, σκοπίμως, μετά από αρκετές αστυνομικές έρευνες που αποκάλυψαν πώς ανώτεροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένου του τότε πρωθυπουργού και σημερινού προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είχε στενές σχέσεις με Ιρανούς πράκτορες.
Η πρώτη έρευνα, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 17 Δεκεμβρίου 2013 από τους εισαγγελείς, αποκάλυψε πώς
τρεις υπουργοί βοήθησαν στη διευκόλυνση της κατάρριψης των κυρώσεων κατά του Ιράν ώστε ο Reza Zarrab να μεταφέρει κεφάλαια από το Ιράν μέσω τουρκικών κρατικών τραπεζών με αντάλλαγμα δωροδοκίες πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Το σχέδιο, που προφανώς εγκρίθηκε από τον ίδιο τον Ερντογάν, ξέπλυνε δισεκατομμύρια κατά παράβαση της τουρκικής και αμερικανικής νομοθεσίας.
Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν ήδη ότι η εμπιστευτική έρευνα που διεξήγαγαν οι εισαγγελείς εναντίον κυβερνητικών αξιωματούχων είχε χαρακτηρίσει τον Zarrab ως απειλή για την εθνική ασφάλεια. Η έκθεση, που υποβλήθηκε στην κυβέρνηση οκτώ μήνες πριν οι εισαγγελείς δημοσιοποιήσουν την υπόθεση, προειδοποίησε ότι οι επαφές του Zarrab με αξιωματούχους κρατικών τραπεζών και υπουργούς του υπουργικού συμβουλίου για τη μεταφορά κεφαλαίων από το Ιράν θα έθεταν την Τουρκία σε αντίθεση με τον σύμμαχό της, τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Αλί Μπαμπατζάν, ο τότε τσάρος της οικονομίας που ήταν επικεφαλής των κρατικών τραπεζών, πληροφορήθηκε για τις παράνομες δραστηριότητες του Ζαρράμπ και γνώριζε την έκθεση της MIT, αλλά απλώς την αγνόησε και δεν ενήργησε για να εμποδίσει τις μυστικές επιχειρήσεις του Ιράν που αφορούσαν το τουρκικό χρηματοπιστωτικό και τραπεζικό σύστημα .
Όταν εμφανίστηκαν οι πληροφορίες στις 5 Ιανουαρίου 2014 που έδειχναν ότι η MİT είχε πράγματι προειδοποιήσει την κυβέρνηση για τις σχέσεις δωροδοκίας μεταξύ του Zarrab και των υπουργών οκτώ μήνες πριν από την επιχείρηση, ο Ερντογάν ήταν έξαλλος.
Έδωσε εντολή στον Χακάν Φιντάν, έναν φιλοϊρανό ισλαμιστή που έβαλε επικεφαλής της ΜΙΤ το 2010, να εκκαθαρίσει το γραφείο του Ιράν στην υπηρεσία και να απομακρύνει πράκτορες πληροφοριών που παρακολουθούσαν καταστροφικές ιρανικές δραστηριότητες στο τουρκικό έδαφος.
Η δεύτερη έρευνα που ξεκίνησε από εισαγγελείς το 2011 στο δίκτυο Quds Force του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) στην Τουρκία αποκάλυψε επίσης πώς ο Φιντάν και άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένων των δύο προσωπικών συμβούλων του Ερντογάν, συνεργάζονταν κρυφά με Ιρανούς χειριστές. Η έρευνα οδήγησε ακόμη και στην ανακάλυψη ενός κατασκόπου στη MIT που φυτεύτηκε από τις ιρανικές μυστικές υπηρεσίες για να συλλέξει απόρρητες πληροφορίες για το Ιράν.
ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΑΝΑΚΡΙΤΕΣ, ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΧΑΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ.
Και οι δύο επιχειρήσεις αποσιωπήθηκαν από την κυβέρνηση Ερντογάν, η οποία αργότερα απομάκρυνε αστυνομικούς ανακριτές, εισαγγελείς και δικαστές που συμμετείχαν στην ποινική έρευνα ανώτερων κυβερνητικών αξιωματούχων για έρευνες για δωροδοκία και διασυνδέσεις με πυρήνες της δύναμης Quds στην Τουρκία.
Ο Φιντάν, ο οποίος πήρε το πράσινο φως από το αφεντικό του, Ερντογάν, ξεκίνησε μια εκκαθάριση πρακτόρων από την υπηρεσία κατασκοπείας, ειδικά από το γραφείο του Ιράν. Οι περισσότεροι επανατοποθετήθηκαν αμέσως, ζητήθηκε να μείνουν μακριά από την εργασία πεδίου, στάλθηκαν σε απομακρυσμένες θέσεις ή διορίστηκαν σε θέσεις χαμηλού επιπέδου που δεν είχαν καμία σχέση με την πείρα και το υπόβαθρό τους. Αργότερα απολύθηκαν και μερικοί μάλιστα φυλακίστηκαν με ψευδείς κατηγορίες.
Σύμφωνα με εμπιστευτικά έγγραφα που έλαβε η Nordic Monitor, 181 πράκτορες της MIT αντιμετώπισαν διοικητικές ενέργειες μεταξύ 17 Δεκεμβρίου 2013 και 15 Ιουλίου 2016. Από αυτούς, 81 πράκτορες υποβιβάστηκαν σε θέσεις χαμηλού επιπέδου και 84 που είχαν έρθει να εργαστούν για την υπηρεσία κατασκοπείας από την αστυνομία και τον στρατό σε προσωρινή αποστολή στάλθηκαν πίσω αφού οι αποστολές τους ακυρώθηκαν απότομα.
Λόγω της σχετικά ισχυρής προστασίας του κράτους δικαίου που είχε ενσωματωθεί στην εργατική νομοθεσία εκείνη την εποχή, η MIT κατάφερε να απολύσει μόνο 13 υπαλλήλους, πολλούς με διοικητικές διαδικασίες, όπως συνταξιοδότηση, μη ανανέωση συμβάσεων ή άρνηση πρόσληψης για υποψηφίους μετά από δοκιμαστική περίοδο. Οι υπόλοιποι αντιμετώπισαν υποβιβασμούς, μεταθέσεις και απολύσεις καταθέτοντας αγωγές που στις περισσότερες περιπτώσεις κατέληγαν σε αποφάσεις υπέρ τους.
Ωστόσο, στον απόηχο μιας απόπειρας ψευδούς πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016, όταν η Τουρκία βρισκόταν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ο Ερντογάν και ο έμπιστός του Φιντάν απλώς αγνόησαν τους νόμους για τις διοικητικές και ποινικές διαδικασίες. Πολλοί πράκτορες απολύθηκαν συνοπτικά χωρίς καμία αποτελεσματική προσφυγή για την αντιμετώπιση των παράνομων ενεργειών της κυβέρνησης στο κλίμα κατάστασης έκτακτης ανάγκης.
Εκείνη την περίοδο, ο Φιντάν πέτυχε να αναλάβει δράση εναντίον 377 πρακτόρων και εκκαθάρισε τους περισσότερους από αυτούς χωρίς να μπει στον κόπο να δείξει κανένα στοιχείο για αδικοπραγία που υποτίθεται ότι διέπραξαν οι πράκτορες. Συνολικά, 558 πράκτορες ή περίπου το 7 τοις εκατό ολόκληρης της δύναμης της MIT, εκκαθαρίστηκαν από την κυβέρνηση Ερντογάν.
Η εκκαθάριση έφθασε ακόμη και σε κατώτερους αξιωματικούς που ήταν στην ουσία πρωτάρηδες, γεγονός που έδειξε πώς ο Φιντάν, ο οποίος είχε προσωπικό μερίδιο στην κάλυψη των ιχνών του, ήταν σε πανικό και δεν ήθελε να ρισκάρει.
Ένας από αυτούς τους κατώτερους αξιωματικούς των πληροφοριών ήταν ο 34χρονος Mehmet Barıner, ο οποίος εργαζόταν στο γραφείο του Ιράν πριν από την εκκαθάριση. Ο Barıner, δικηγόρος στο επάγγελμα, έκλεισε το γραφείο του και εντάχθηκε στην υπηρεσία κατασκοπείας τον Ιούλιο του 2012 και εκπαιδεύτηκε για έξι μήνες στην ακαδημία της υπηρεσίας προτού τοποθετηθεί στο γραφείο του Ιράν του Τμήματος Μέσης Ανατολής, το οποίο διοικείται από τη Διεύθυνση Αντικατασκοπίας (istihbarat Karşı Koyma, İKK, Başkanlığı Ortadoğu Dairesi İran Şubesi).
Ο ΜΕΧΜΕΤ ΜΠΑΡΙΝΕΡ, ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΨΕ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΙΡΑΝ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ, ΠΡΟΣΗΧΘΗ ΣΕ ΜΙΑ ΨΕΥΔΗ ΔΙΚΗ, ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΗΚΕ ΣΕ ΦΥΛΑΚΙΣΗ 21 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ 3 ΜΗΝΩΝ.
Αμέσως μετά το σκάνδαλο Zarrab, το οποίο ενοχοποίησε τον Ερντογάν και τον στενό κύκλο του, ο Barıner τοποθετήθηκε εκ νέου σε μια θέση χαμηλού επιπέδου σε ένα τμήμα που παρακολουθούσε διεθνείς οργανισμούς με έδρα την Τουρκία και τους υπαλλήλους τους στην ίδια διεύθυνση. Δύο μήνες αργότερα, στάλθηκε σε άλλο τμήμα που ασχολείται με τη συλλογή πληροφοριών ανοιχτού κώδικα. Αυτό δεν κράτησε πολύ, και μεταφέρθηκε σε ένα απομακρυσμένο ταχυδρομείο στο Cizre.
Τον Αύγουστο του 2016 υπέβαλε επιστολή παραίτησής του, αλλά η υπηρεσία την ανέστειλε τον Νοέμβριο και τον εκκαθάρισε ένα μήνα αργότερα πριν επεξεργαστεί την παραίτησή του. Ούτε αυτό τελείωσε τα προβλήματά του. Συνελήφθη στις 18 Αυγούστου 2017 και τέθηκε προφυλακιστέος. Κατηγορήθηκε και δικάστηκε για κατασκοπεία καθώς και για συμμετοχή στο κίνημα Γκιουλέν που ασκεί κριτική στην κυβέρνηση. Στο τέλος μιας εικονικής δίκης, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 21 ετών και τριών μηνών.
*Ο ABDULLAH BOZKURT, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΣΤΟ FORUM Μέσης Ανατολής, ΕΙΝΑΙ ΣΟΥΗΔΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΕΙ ΤΟ ΣΚΑΝΔΙΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΓιΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ




Antonia Colibasanu








