Αρχική Blog Σελίδα 1858

The US may be missing the boat on the ’emergence of a new ocean’

0

The Seawolf-class fast-attack submarine USS Connecticut surfaces through the ice during Ice Exercise 2018, March 18, 2018. 
US Navy/Mass Comm. Specialist 1st Class Daniel Hinton

At a House subcommittee hearing this month, Rep. Duncan Hunter, R-Calif., had a trick question for one of the witnesses.

“How would you align our Arctic strategy with what Gen. Mattis has talked about in our National Defense Strategy?” Hunter asked Adm. Charles Ray, vice commandant of the Coast Guard.

The Republican subcommittee chairman warned him. “It’s a trick question, so think about it.”

After letting Ray go on for a while about various working groups with the Navy, the value of joint exercises, and the need for “icebreaker recapitalization,” Hunter let him off the hook.

The catch, he said, is that Arctic isn’t mentioned at all in the National Defense Strategy unveiled by Defense Secretary Jim Mattis in January.

“Mattis talked about everywhere on Earth basically except for the Arctic,” Hunter said, adding that it seemed “really myopic and shortsighted.”

Polar Star Coast Guard Icebreaker Arctic
Polar Star, the U.S. Coast Guard icebreaker, completes ice drills in the Arctic on July 3, 2013. 
REUTERS/U.S. Coast Guard/Petty Officer 3rd Class Rachel French/Handout via Reuters

“We cannot afford to ignore what is unfolding in the Arctic,” said California Rep. John Garamendi, the top Democrat on the subcommittee on transportation and infrastructure. “The United States must embrace this challenge, for if not, rest assured other nation-states, friend and foe alike, will fill the vacuum.”

What’s unfolding in the Arctic is an accelerating meltdown of the polar ice cap unprecedented in modern times, opening up potential new shipping lanes and sparking a race for dominance in an area estimated to hold 13 percent of the world’s undiscovered oil and 30 percent of its undiscovered gas.

“Our two nearest peer competitors, Russia and China, have both declared the Arctic a strategic priority, and they continue to aggressively develop the capability, capacity and expertise to exert influence and seize opportunities in the region,” Ray testified at the June 7 hearing.

As the polar icecap was steadily shrinking and thinning over the past decade, the US was distracted by other threats such as China, North Korea and Iran, says Heather Conley, an Arctic expert at the Center for Strategic and International Studies.

“The emergence of a new ocean did not fit into the budget,” she said. “Now we’re behind.”

Russia icebreaker Yamal
Russian icebreaker Yamal during the removal of manned drifting station North Pole 36, August 2009. 
Pink floyd88/Wikimedia Commons

In August, a Russian tanker carrying liquefied natural gas made a record-setting transit through the Arctic Ocean without the assistance of an icebreaker, a feat that not only underscores the disappearing sea ice, but also the economic lure of new faster trade routes.

“In our national security strategy we call Russia and China our great power competitors,” Conley said. “Well, they are very invested in the Arctic and growing.”

“Our rivals are paying close attention to the changing Arctic, even if we are not,” said David Titley, a professor of meteorology and international affairs at Pennsylvania State University.

“The Russians are actively monetizing their northern sea route and rebuilding their Arctic military capabilities,” Tidley told Congress, while “China declares itself to be a near-Arctic state and intends to jointly build a Polar Silk Road as a northern flank in its Belt and Road Initiative.”

Russia has 50 percent of the Arctic coastline, which includes some major cities and deep-water ports.

The US has no Arctic infrastructure to match that.

“If there was a major incident, we wouldn’t even be able to send ships there to handle it. We don’t have helicopter assets there,” Conley said. “The Coast Guard has made do, and they should be commended for everything they have tried to do, but it’s always been within existing resources.”

Russia Arctic Troops
Russian troops practice an Arctic airmobile assault at Kotelny Island, in the New Siberian Islands. 
Ministry of Defence of the Russian Federation

Russia also has more than 40 working icebreakers, and another eight under construction, while the US has only two: a heavy icebreaker, Polar Star, and a medium icebreaker, Healy.

And Russia is also arming some of its newest icebreakers, as well as making other moves to militarize the Arctic regions, Conley said.

“Russia is already putting special forces, surface-to-air missiles in parts in the Arctic,” something Conley calls “curious.”

“We need to assess that and see what US military posture should be to reflect that change,” she said.

The fiscal 2018 National Defense Authorization Act authorizes up to six additional polar-class icebreakers, but the appropriations bill funds only one, which won’t hit the water until 2023.

But obsessing about the icebreaker gap could be an example of backward thinking.

After all, if polar ice continues to recede, icebreakers will become less necessary to plow new sea-lanes, especially as newer cargo ships are designed with reinforced hulls.

The greater threat is the kind of international dispute going on in the South China Sea, where China is building artificial islands and asserting expansive territorial claims.

Xue Long icebreaker China
A drift ice camp in the middle of the Arctic Ocean, seen from the deck of Chinese icebreaker Xue Long. 
Wikimedia Commons

The US is already seeing signs that Russia and China are encroaching in waters over the extended US continental shelf north of Alaska, an area nearly the size of California that is rich with oil, minerals and other resources.

“We should use all our sovereign assets — Navy, Coast Guard, and [National Oceanic and Atmospheric Administration] to develop a coherent and sustainable presence in the Arctic. It will demonstrate long-term commitment to our sovereign interests, reassure our allies, and send an unmistakable message to our great power rivals,” Titley said.

Titley also argues the US needs to ratify the UN Convention of the Law of the Sea, a governance structure for the world’s oceans, which he says would allow the US to file a claim for seabed resources.

But the main problem, say critics, is the one Hunter zeroed in on in his June 4 hearing.

“There is no national defense strategy for the Arctic,” Hunter complained to Ray, the Coast Guard’s No. 2. “We’re going to fix that by asking you and the Navy to come back and tell us what your joint strategy is.”

The 2018 authorization act includes a mandate for a “Report on Arctic Strategies” to be delivered within six months.

What’s missing, said Conley of CSIS, is leadership. “No one is in charge of this. You need to have someone wake up every day and think about how the United States is preparing for a new ocean.”

Don’t be surprised if someone in Congress proposes creation of a US Arctic Command.

Read the original article on Washington Examiner. Copyright 2018. Follow Washington Examiner on Twitter.

«Επισυνδέσεις» γεγονότων και δεδομένων

0

Οι πολιτικές ελίτ που βρίσκονται στην εξουσία, ή παραμονεύουν να βρεθούν σε κρατικές θέσεις-κλειδιά, επιδίδονται στις γνωστές «επισυνδέσεις» υποκλέπτοντας, παρακολουθώντας και εκβιάζοντας φίλους, αντιπάλους, συγγενείς και κολλητούς. Έχουν δίκιο όσοι ομιλούν για «μεταδημοκρατία», αλλά και όσοι παρατηρούν μια «σύγκλιση» των δυτικών πολιτευμάτων με τα «αυταρχικά» της Ανατολής, τα οποία υποτίθεται πως καταπολεμούν από θέση αρχής (η έκπτωση της δημοκρατίας είναι γενικευμένη και βαδίζει χέρι-χέρι με τις νέες προδιαγραφές οικονομικής και κοινωνικής «μηχανικής»). Όμως σε αυτές ακριβώς τις συνθήκες αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία η ανάγκη μια διαφορετικής «επισύνδεσης». Όχι με τη μορφή της λεκτικής συγκάλυψης μιας αισχρής εξουσιαστικής πρακτικής (παρακολούθηση-υποκλοπή), αλλά μιας ουσιαστικής σύνδεσης της αλληλουχίας των γεγονότων και μιας σοβαρής εκτίμησης των δεδομένων, των αιτίων και των αιτιατών, μέσα στο όντως χαοτικό τοπίο που αναβλύζει.

«Όταν οι τρελοί οδηγούν τους τυφλούς»

Αυτήν τη φράση από το έργο «Βασιλιάς Ληρ» του Σαίξπηρ θύμισε ο Ιταλός αναλυτής Πιερλουίτζι Φαγκάν για να περιγράψει κάπως την κατάσταση των ευρωπαϊκών πολιτικών ηγεσιών μέσα στην πολυοργανική κρίση και τις διακλαδώσεις που αυτή έχει. Η αναφορά στη σαιξπηρική φράση δίνει τροφή για σκέψη, επειδή υπάρχουν περίοδοι και μεσοδιαστήματα που όντως μοιάζει εντελώς ακυβέρνητο το «καράβι», ή ακόμα δεν έχουν βρεθεί τρόποι, μέθοδοι και συνταγές για να το κουμαντάρουν κάπως πιο νοικοκυρεμένα και με κάποιο σχεδιασμό. Η φράση αυτή μπορεί να αποδοθεί και στη «συλλογική Δύση», που ψάχνεται να βρει νέες ισορροπίες και να μην χάσει την πρωτοκαθεδρία της στον σύγχρονο κόσμο.

Σε μια τέτοια κατάσταση, είναι απαραίτητο να συλλογιστεί κανείς πως όσα συμβαίνουν σήμερα έρχονται ως «φυσιολογική» κατάληξη πολλών οικονομικών, πολιτικών, γεωπολιτικών, κοινωνικών, πολιτιστικών γεγονότων που έχουν προηγηθεί, και εν πολλοίς προανήγγελλαν τον ερχομό της παρούσας φάσης. Αλαζονικές συμπεριφορές, αυταπάτες και στερεότυπα που κατακλύζουν και τις ελίτ και τα ιερατεία του συστήματος εμπόδιζαν να εκτιμηθούν σωστά τόσο τα δεδομένα όσο και τα γεγονότα. Και συμβαίνει τούτο το παράδοξο: παρ’ όλη την υπερσυσσώρευση πληροφορίας και δεδομένων, υπάρχει μια μεγάλη ανικανότητα να «δουν» πιο αντικειμενικά και να κατανοήσουν προς τα πού πηγαίνουν «τα πράγματα». Εξ ου και οι «μεγάλες εκπλήξεις», οι «ολοσχερείς αιφνιδιασμοί», οι ερμηνείες για «σχιζοφρένεια ηγετών» (δεν μπορούμε να είμαστε στο μυαλό του Πούτιν ή του Ερντογάν).

Στην πραγματικότητα, η «συλλογική Δύση» δεν μπορεί να παραδεχθεί πως είναι η μεγάλη ηττημένη της παγκοσμιοποίησης που η ίδια εξαπέλυσε εδώ και δεκαετίες, νομίζοντας ότι με αυτήν θα κυριαρχήσει σε όλες τις γωνιές του πλανήτη

Στην πραγματικότητα, η «συλλογική Δύση» δεν μπορεί να παραδεχθεί πως είναι η μεγάλη ηττημένη της παγκοσμιοποίησης που η ίδια εξαπέλυσε εδώ και δεκαετίες, νομίζοντας ότι με αυτήν θα κυριαρχήσει σε όλες τις γωνιές του πλανήτη. Η κυριαρχία της αγοράς και η χρηματιστικοποίηση της οικονομίας προχωρούσαν, αλλά με έναν αντιφατικό τρόπο: μετατόπιζαν την πραγματική παραγωγική διαδικασία προς Ανατολάς, ερήμωναν σε μεγάλο βαθμό βιομηχανικά περιοχές των ΗΠΑ και της Ευρώπης, χωρίς να μπορούν να αντισταθμίσουν τους διαρκείς «σπασμούς» της κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος. Η κρίση έγινε χρόνια, γενική, πολυδιάστατη και ανεπίλυτη. Τα εργαλεία αντιμετώπισής της (τύπωμα χρήματος, παρέμβαση του κράτους για τη διάσωση τραπεζών και ομίλων, βάθεμα της χρέωσης κ.λπ.) φάνηκαν ανεπαρκή μέχρι σήμερα.

Κι όχι μόνο. Αναδύθηκαν νέα κέντρα, μεγάλες οικονομίες και στρατιωτικές δυνάμεις που τώρα ζητούν μια νέα παγκόσμια διευθέτηση. Η συλλογική Δύση διά του στρατιωτικού της βραχίονα (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ) προσπάθησε να εμποδίσει την ανάδυση αυτών των κέντρων, αλλά και αυτό φαίνεται να μην φέρνει τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Η παγκοσμιοποίηση οδήγησε σε νέες περιφράξεις και προστατευτισμούς, και τώρα προχωράμε σε μεγάλες σκληρές στρατοπεδεύσεις που θα οδηγήσουν σε συγκρούσεις, σε αποδολαριοποίηση, σε πολέμους σπονδυλωτούς ή και παγκόσμιους.

Επομένως, για να γυρίσουμε στους «τρελούς που οδηγούν τυφλούς» στη Γηραιά Ήπειρο, δεν μπορούν να καταλάβουν οι όποιες ηγεσίες ότι η Ευρώπη είναι πάλι θέατρο μιας μεγάλης σύγκρουσης και ταυτόχρονα το πρώτο μεγάλο θύμα-κορόιδο στις μεγάλες αναμετρήσεις που κυοφορούνται. Η απόλυτη ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ και τον Δυτικό κόσμο είναι μια επιλογή, αλλά δεν οδηγεί σε κάποιο αποτέλεσμα πέρα από τα «γκρεμίσματα» που βλέπουμε.

Άρα υπάρχει μια «επισύνδεση» οικονομίας, παγκοσμιοποίησης, μονοπολικού μομέντουμ (όπως το ονόμαζαν από το 1990 και δώθε), νέων γεωπολιτικών δεδομένων και εισόδου στον προθάλαμο ενός πολυπολικού κόσμου – ενός κόσμου όπου δεν θα διευθύνεται από ένα ισχυρό κέντρο, αλλά στον οποίο θα συνυπάρχουν περισσότερα ισχυρά κέντρα-πόλοι. Γιατί αυτή η πορεία και όχι μια άλλη; Γιατί όχι μια κυριαρχία του μονοπολικού κόσμου και η ανάδυση ενός υπεριμπεριαλιστικού διεθνούς συστήματος; Για πολλούς οικονομικούς, πολιτικούς, κοινωνικούς και ταξικούς λόγους. Επειδή ο ανταγωνισμός και η ανισόμετρη ανάπτυξη εντός του καπιταλιστικού συστήματος είναι ο καθοριστικός παράγοντας, επειδή ο καπιταλισμός (κι όλα τα σημερινά κέντρα του) είναι ταυτόχρονα ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα, επειδή δεν μπορούν όλα να αναχθούν στην «αγορά» και τις μαγικές ιδιότητες που της προσέδωσαν οι γκουρού του καπιταλισμού.

Από τη δεκαετία του 1980 μόνο «ένα τσιγάρο δρόμος»;

Δικαιολογημένα κάνουμε αναφορά στη δεκαετία του 1980. Μέσα σε αυτήν:

– συνειδητοποιείται η μεγάλη κρίση (που αγκαλιάζει Δύση και Ανατολή),

– μπαίνουν οι βάσεις μιας από τις μεγαλύτερες αναδιαρθρώσεις που γνώρισε το κεφάλαιο στην ιστορία του (οι ρίζες του ψηφιακού καπιταλισμού εκεί βρίσκονται),

– αλλάζει ο παγκόσμιος συσχετισμός δύναμης στα χρόνια 1989-91 (γι’ αυτό και όλη η αφρόκρεμα του Δυτικού κόσμου και πολλοί Ρώσοι ολιγάρχες αποτίουν τιμές στον εκλιπόντα Γκορμπατσόφ),

– αλλά και υποχωρεί σε παγκόσμιο επίπεδο ο υποκειμενικός παράγοντας κινημάτων, κομμάτων, διεθνών συσπειρώσεων και ομαδοποιήσεων που αγωνίζονταν για έναν άλλο κόσμο.

Η αναδιάρθρωση του κεφαλαίου και ο ψηφιακός καπιταλισμός έχουν και άμεσο πολιτικό χαρακτήρα: τη διάλυση των συνεκτικών στοιχείων που συνθέτουν τις κοινωνίες, την πλήρη ατομικοποίηση των ανθρώπων, την αποικιοποίηση και της συνείδησης, τις διάφορες μορφές προληπτικής αντεπανάστασης, τον βιοπολιτικό έλεγχο των κοινωνιών. Ο τεχνολογικός βολονταρισμός των εκπροσώπων του κεφαλαίου επιστρατεύεται για να συντρίψει τον κοινωνικό βολονταρισμό που είχε τραφεί στον 20ό αιώνα – τον αιώνα του πολιτικού πάθους και των μεγάλων επαναστάσεων, αντεπαναστάσεων και παγκόσμιων πολέμων.

Στη δεκαετία του 1980 πρωτομιλήσαμε για τον προσωπικό υπολογιστή, για την πληροφορικοποίηση της απασχόλησης και τη ρομποτική. Σήμερα έχουμε μπει στη σφαίρα της ψηφιακής κοινωνίας, και δεν υπάρχει πολίτης στον κόσμο χωρίς κινητό τηλέφωνο, με όλες τις προεκτάσεις που αυτό έχει και πολλές φορές δεν τις σκεφτόμαστε. Αγανακτούμε με τα «βαλιτσάκια» και τις «επισυνδέσεις», και δεν σκεφτόμαστε πόσο άλλαξε η καθημερινότητα σε όλο το παγκοσμιοποιημένο «χωριό», τον πλανήτη. Αυτήν την πίστα του ψηφιακού καπιταλισμού ακολουθούν όλα τα κέντρα του εκολλαπτόμενου κόσμου, άσχετα αν τώρα προσπαθούν να φτιάξουν μερεμέτια «αξιών» για να μαντρώσουν τους υπηκόους-προλεταρίους σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.

Δεν ήταν «ένα τσιγάρο δρόμος», αλλά μια περίοδος μιας αντεπανάστασης υπό την αιγίδα του κεφαλαίου, η οποία πέρασε από διάφορες φάσεις και οδήγησε στη σημερινή κατάσταση. Μέσα στις δεκαετίες που πέρασαν υπήρξαν στιγμές ανάτασης και αντίστασης και αναδύθηκαν πολλά στοιχεία συνείδησης. Πρώτα κατέρρευσε η αίγλη του νεοφιλελευθερισμού και της αγοράς ως μοναδικών ρυθμιστικών δυνάμεων, και δεύτερον φάνηκε περίτρανα πως η σχέση κοινωνίας/οικονομίας και φύσης/περιβάλλοντος οδηγείται σε τραγικά αδιέξοδα. Σε κάποιες περιοχές του κόσμου οι λαϊκές δυνάμεις έκαναν προχωρήματα (π.χ. Λατινική Αμερική), ενώ σε άλλες φάνηκε πως η ένοπλη παγκοσμιοποίηση δεν μπορούσε να κρατήσει χώρες και λαούς υπό κατοχή. Τέλος, πολλές κοινωνίες αντιστάθηκαν στα πολυπολιτισμικά μοντέλα «αλλαγής των λαών» που προώθησαν τα πιο προχωρημένα κέντρα της Δύσης. Οι πολιτικές gender και οι εκδοχές μετανθρώπου που δοκιμάζονται, αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη από τη συντριπτική πλειοψηφία. Τα τελευταία δύο χρόνια, με αυτό που σωστά ονομάστηκε «πλανητικό πραξικόπημα» με πρόσχημα την καταπολέμηση της πανδημίας, καταργήθηκε ο δημόσιος χώρος, εξαπλώθηκε ο φόβος και ο τρόμος. Και τώρα, με την είσοδο στον πόλεμο και τη γενίκευση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, ο στόχος είναι η καθυπόταξη κάθε αντίστασης, κάθε αμφισβήτησης των όρων που διαμορφώνονται σε βάρος της ανθρωπότητας και της φύσης.

Θα βαθύνει η πολυπλόκαμη αντεπαναστατική διαδικασία ουσιαστικής καταστροφής ανθρώπου και φύσης; Ή θα αντιστραφεί η πορεία αυτή μέσα από μια παγκόσμια αφύπνιση δυνάμεων που αντικειμενικά υπάρχουν, και έχουν κάθε λόγο πρώτα να αντισταθούν για να επιβιώσουν και έπειτα, βγάζοντας συμπεράσματα από όσα έγιναν και όσα μέλλονται να γίνουν (τα αναγγέλλουν σχεδόν με διαφημιστικές καμπάνιες – σκεφτείτε τι λένε για τον χειμώνα που έρχεται), να ανοίξουν νέους δρόμους και λεωφόρους για τους λαούς όλου του κόσμου; Επειδή οι λαοί δεν πρέπει να μετατραπούν σε καύσιμη ύλη για μια «μεγάλη επανεκκίνηση» ενός συστήματος που τρώει τις σάρκες του εδώ και καιρό, ούτε να γίνουν «κρέας για τα κανόνια» στους πολέμους που ετοιμάζουν παλιοί και υποψήφιοι επικυρίαρχοι, τάχα «προστάτες» της ανθρωπότητας, της ελευθερίας, των αξιών και πάει λέγοντας.

Με το «πλανητικό πραξικόπημα» με πρόσχημα την καταπολέμηση της πανδημίας, καταργήθηκε ο δημόσιος χώρος, εξαπλώθηκε ο φόβος και ο τρόμος. Και τώρα, με την είσοδο στον πόλεμο και τη γενίκευση των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, ο στόχος είναι η καθυπόταξη κάθε αντίστασης

Ελλαδίτσα και «άγιος ο Θεός»…

Η χώρα μας «κολύμπησε» στις θάλασσες της νέας εποχής από το 1980 και ύστερα χωρίς να έχει μια ηγεσία που να μπορεί να διακρίνει σε βάθος προς τα πού βαδίζει, και τι έρχεται στα επόμενα επεισόδια. Η «αρπαχτή» έδωσε και πήρε, παλιά και νέα τζάκια πλακώθηκαν, τα κουτσοβρήκαν, ξανατσακώθηκαν (χωρίς να αλλάζουν πολλά πράγματα), επωφελήθηκαν από περιστάσεις (Βαλκάνια, Ολυμπιάδα, χρέωση και δανεισμός)… για να έρθουν τελικά τα μνημόνια και τα γεωπολιτικά κύματα στην περιοχή, ο κακός γείτονας να αναβαθμιστεί και να διεκδικεί ό,τι του κατέβει, να έχουμε έναν πολιτικό κόσμο χειρότερο από όλες τις μορφές που γνωρίσαμε σε όλη τη σύγχρονη ιστορία. Τώρα βαυκαλιζόμαστε είτε ότι κάναμε τη συμφωνία των Πρεσπών δείχνοντας θάρρος, είτε ότι «είμαστε με τη σωστή πλευρά της ιστορίας για άλλη μια φορά». Πρωτοστατούμε στην αντιρωσική υστερία, αποστρατιωτικοποιούμε σιωπηρά τα νησιά, και ο κόσμος πάει στο σούπερ μάρκετ και τρελαίνεται, ή φοβάται να ανοίξει τον φάκελο με τον λογαριασμό του ρεύματος.

Δεν υπάρχει σωτηρία. Παρ’ εκτός μία, και μάλιστα διπλής υπόστασης: Πρώτα να οικοδομηθεί και να αναπτυχθεί αντίσταση για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε, και παράλληλα-συγχρόνως να μπαίνουν οι βάσεις μιας νέας συνείδησης. Επειδή δεν μπορούμε να πορευτούμε με τα παλιά εργαλεία και περιεχόμενα. Οφείλουμε να καταπιαστούμε με μεγάλες θεματολογίες την ίδια στιγμή που θα αντιστεκόμαστε. Ποιες είναι οι μεγάλες θεματολογίες της σύγχρονης εποχής, και ποιοι οι δρόμοι τους; Ιδού το θέμα των θεμάτων. Αν φυσικά μας ενδιαφέρει η επανεκκίνηση της ανθρώπινης υπόστασης στον πλανήτη Γη με τα 8 δισεκατομμύρια ανθρώπους και το κεφάλαιο, ως κοινωνική σχέση, να τους εγκλωβίζει ασφυκτικά. Και φυσικά, τι θέλουμε για τη χώρα μας των περίπου 10 εκατομμυρίων, που φθίνει…

Καλό φθινόπωρο, και αισιοδοξία!

edromos.gr

Υποκρισία Ακάρ – Τούρκοι Ακόλουθοι παραβρέθηκαν στην ενεργοποίηση του ελληνικού S-300 το 2013 ενώ τώρα η Άγκυρα εκφράζει διαμαρτυρίες στο ΝΑΤΟ

0

Γράφει ο Λάζαρος Καμπουρίδης, Αντιστράτηγος ε.α.

Πολύ μεγάλη η αντίδραση της Άγκυρας από τη δήθεν ενεργοποίηση του Συστήματος S-300 (23 Αυγούστου 2022) αφού η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται ταυτόχρονα και κλείδωμα στα ελληνικά ραντάρ, τουρκικών αεροσκαφών  F-16 δυτικά της Ρόδου, θέμα το οποίο έχει αναφερθεί και στο ΝΑΤΟ.

Σχεδόν 9 χρόνια πριν, την 13 Δεκεμβρίου 2013, πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη Άσκηση στην οποία ενεργοποιήθηκε δοκιμαστικά το Αντιαεροπορικό Σύστημα S-300 των Ενόπλων Δυνάμεων της Χώρας μας. Την Άσκηση αλλά και την ενεργοποίηση του Συστήματος S-300 παρακολούθησαν τότε αξιωματικοί παρατηρητές από χώρες του ΝΑΤΟ καθώς και Ακόλουθοι Άμυνας, Στρατιωτικοί, Ναυτικοί και Αεροπορικοί Ακόλουθοι άλλων χωρών, οι οποίοι υπηρετούσαν στην Αθήνα, προσκεκλημένοι από το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο.

Αυτό δεν θα είχε καμία σημασία την παρούσα περίοδο, εάν τότε δεν παραβρίσκονταν στο παρατηρητήριο της Άσκησης, ο τότε Τούρκος Ακόλουθος Άμυνας τοποθετημένος στην Πρεσβεία της Τουρκίας στην Αθήνα συνοδευόμενος από το Ναυτικό Ακόλουθο της χώρας του. Οι 2 Τούρκοι Ακόλουθοι, όταν έλαβαν την έγκριση του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου για να παραβρεθούν στην Άσκηση, γνώριζαν ότι στο πλαίσιο αυτής θα πραγματοποιούνταν και η ενεργοποίηση του ελληνικού Συστήματος S-300.

Η παρουσία ξένων Ακολούθων Άμυνας σε δραστηριότητες όπως η προαναφερόμενη Άσκηση, ενέχουν έναν συμβολισμό και σίγουρα απαιτείται η έγκριση του Επιτελείου τους αφού αυτή δεν θα πρέπει να αντίκειται στα συμφέροντα και την πολιτική της Χώρας τους. Δηλαδή τότε το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο ενώ γνώριζε για την ενεργοποίηση του ελληνικού Συστήματος S-300, ενέκρινε την παρουσία των 2 Τούρκων Ακολούθων στο παρατηρητήριο της Άσκησης οι οποίοι παρακολούθησαν και την ενεργοποίηση του Συστήματος.

Την περίοδο εκείνη, Πρωθυπουργός της Τουρκίας ήταν ο νυν Πρόεδρος  Ρ. Τ. Ερντογάν και Διοικητής των Τούρκων Χερσαίων Δυνάμεων, ήταν ο σημερινός Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Χ. Ακάρ.

https://21yyte.org/tr/merkezler/turk-subaylari

(Ο τότε Τούρκος Ακόλουθος Άμυνας και Ναυτικός Ακόλουθος στο παρατηρητήριο της Άσκησης/Κρήτη, 13/12/2013)

Η υποκριτική διφορούμενη στάση της Άγκυρας στο θέμα υποδηλώνει ότι, η τουρκική πλευρά αν και δεν ήταν αντίθετη τότε (2013) με την ενεργοποίηση του ελληνικού S-300, την παρούσα περίοδο σαφώς ενοχλημένη από την ανατροπή της αεροπορικής ισχύος υπέρ της Χώρας μας, αποσκοπεί στη διακοπή των διαδικασιών προμήθειας του αεροσκάφους F-35 από τη Χώρα μας, ως αντίβαρο στην επιβολή των αμερικανικών κυρώσεων και αποβολή της Τουρκίας από το Πρόγραμμα F-35, λόγω της προμήθειας του ρωσικού Συστήματος S-400.

Η τουρκική πλευρά και ειδικότερα ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Χ. Ακάρ, ο οποίος χρησιμοποιεί επιθετική ρητορική μίσους εναντίον της Χώρας μας, θα πρέπει να εξηγήσει στην τουρκική κοινή γνώμη αλλά και στο ΝΑΤΟ, το λόγο για τον οποίο κατακρίνει τη Χώρα μας για τη δήθεν ενεργοποίηση του ελληνικού Συστήματος S-300, αφού επί δικής του αρχηγίας στον Τουρκικό Στρατό Ξηράς, δόθηκε έγκριση στον τότε Τούρκο Ακόλουθο Άμυνας αλλά και στο Ναυτικό Ακόλουθο, να παραστούν στην Άσκηση – ενεργοποίηση του ελληνικού Συστήματος S-300, την ημέρα των Διακεκριμένων Επισκεπτών.

Σημείωση: Το φωτογραφικό υλικό της παρουσίας των 2 Τούρκων Ακολούθων (Άμυνας και Ναυτικός) προέρχεται από τουρκική «Δεξαμενή Σκέψης» η οποία εκφράζει τους Ευρασιαστές στην Τουρκία οι οποίοι τα τελευταία 5 χρόνια στηρίζουν την Κυβέρνηση του Ερντογάν.

Ο Αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης είναι απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας, κάτοχος MBA από το Nottinngham Trend University, Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας & Εθνολογίας του ΔΠΘ, και υποψήφιος Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Διπλωματικής Αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1995-1999, Ακόλουθος Άμυνας στην Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα την περίοδο 2013-2017.

 

Ο καθηγητής Καρυώτης επιμένει να φωνάζει: Γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να μοιραστούμε τον πλούτο της ελληνικής ΑΟΖ με την Τουρκία;

2

Ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης και το εξώφυλλο του βιβλίου του “Η ΑΟΖ της Ελλάδας”. Φωτογραφίες αρχείου


Του ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΩΤΗ

Η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, σε σχέση με την ελληνοτουρκική διαφορά στις θάλασσες, παραμένει η ίδια για πέντε δεκαετίες.

Οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι ο μόνος τρόπος επίλυσης αυτής της μόνιμης τριβής μεταξύ των δύο συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ είναι να μοιραστούν τον πλούτο των θαλασσών τους. Δηλαδή ζητούν να μοιραστούμε το θαλάσσιο πλούτο μας με τους Τούρκους, παρότι γνωρίζουν ότι οι Τούρκοι δεν διαθέτουν θαλάσσιο πλούτο στην Ανατολική Μεσόγειο.

Έχουν, επίσης, πειστεί ότι είναι πολύ άδικο (unfair) να μη διαθέτει θάλασσα ένα κράτος με μια τεράστια ακτογραμμή, που ξεκινάει από τον Έβρο ποταμό και φτάνει στην Συρία. Η Ελλάδα διαθέτει την 9η σε έκταση ακτογραμμή της υφηλίου, αλλά γνωρίζει καλά τους κανόνες του Δικαίου της Θάλασσας ότι οι ακτογραμμές δεν παίζουν κανένα ρόλο στις οριοθετήσεις.

Κλασσικό παράδειγμα είναι αυτό των ΗΠΑ που διαθέτουν μια από τις μεγαλύτερες ακτές στον κόσμο , αλλά αυτό δεν έπαιξε κανέναν ρόλο στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της με τα νησιά Μπαχάμες και Κούβα.

Οι Αμερικανοί, σε έναν δικό τους χάρτη, δείχνουν ποιά είναι τα όρια της ΑΟΖ της Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο.

Χάρτης ΑΟΖ Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο

Πηγή: Global Marine Boundaries Data Base, General Dynamics, Herndon, Virginia, USA

Παρατηρώντας προσεκτικά αυτόν τον χάρτη αντιλαμβάνεται κανείς ότι οι Αμερικανοί θέλουν να μοιράσουμε τον πλούτο των ΑΟΖ της Ελλάδας και της Κύπρου με την Τουρκία.

Ο διαμοιρασμός ήταν πάντα στο μυαλό των Αμερικανών από την εποχή του Σχεδίου Άτσεσον. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι το Καστελλόριζο αποτελεί το κομβικό πρόβλημα για το μοίρασμα της Ανατολικής Μεσογείου.

Το Καστελλόριζο δημιουργεί ένα εδαφικό τόξο με τις ανατολικές ακτές της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου και της Κρήτης διεκδικώντας τίτλο τόσο για ΑΟΖ, όσο και για υφαλοκρηπίδα. Έτσι, το Καστελλόριζο δεν είναι ένα απομονωμένο νησί στην εσχατιά της Ελλάδος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης εδαφικής ενότητας.

  • Η υποκρισία των ΗΠΑ

Η χώρα με τη μεγαλύτερη ναυτική δύναμη στο κόσμο, με τις τεράστιες ακτές και την δεύτερη μεγαλύτερη ΑΟΖ του πλανήτη μας, έχει να κερδίσει πολλά με το να προσχωρήσει στην Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Η Αμερική δεν πρέπει να ανήκει σε μία μικρή μειοψηφία κρατών, που δεν επιθυμούν να προσχωρήσουν στο νέο Σύνταγμα των Θαλασσών και Ωκεανών, που υιοθετήθηκε πριν ακριβώς 40 χρόνια – μαζί με το Ιράν, την Συρία, την Βόρειο Κορέα και την Τουρκία.

Ο παρακάτω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα την υποκρισία της Αμερικής σχετικά με την φιλοτουρκική πολιτική, που ακολουθεί για δεκαετίες τώρα στην ελληνοτουρκική διαφορά στο Αιγαίο.

Η Αμερική όταν ανακήρυξε και μετά οριοθέτησε την ΑΟΖ της όχι μόνο έδωσε πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ στα νησιά της, αλλά σεβάστηκε και τα νησιωτικά κράτη Μπαχάμες και Κούβα, που βρίσκονται απέναντι από τις ανατολικές ακτές της.

Η ΑΟΖ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ

Πηγή: Office of the Geographer, Department of State, Washington D.C. 2004

Όπως βλέπουμε από τον χάρτη, η Αμερική δεν υιοθέτησε τα τουρκικά επιχειρήματα ότι νησιά έχουν μειωμένη ΑΟΖ και οριοθέτησε την ΑΟΖ της με αυτή της Κούβας και των νησιών Μπαχάμες βάσει της μέσης γραμμής.

Δεν υποστήριξε ότι αυτά τα νησιωτικά κράτη διαθέτουν περιορισμένη ΑΟΖ ίση με την αιγιαλίτιδα ζώνη τους και επομένως η αμερικανική ΑΟΖ επεκτείνεται και πίσω από τις ανατολικές ακτές αυτών των νησιών.

Οι Αμερικανοί δεν χρειάζονταν να πληροφορηθούν για τον πλούτο των υδρογονανθράκων των θαλασσών μας από τον Αντώνη Φώσκολο και τον Ηλία Κονοφάγο. Έχουν τους δικούς τους Φώσκολους και Κονοφάγους, που γνωρίζουν επακριβώς που βρίσκονται οι υδρογονάνθρακες στον πλανήτη Γη.

Έτσι είναι απόλυτα ενήμεροι ότι η Τουρκία στην δική της θάλασσα δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες και σήμερα οι Αμερικανοί φίλοι μας θέλουν να διορθώσουν αυτό το λάθος της γεωλογίας!

ΧΑΡΤΗΣ ΠΙΘΑΝΩΝ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Ο παραπάνω χάρτης δείχνει ξεκάθαρα ότι το Αιγαίο Αρχιπέλαγος δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες και γι’ αυτό οι Τούρκοι αποφάσισαν να στραφούν προς την Ανατολική Μεσόγειο αφήνοντας την πολεμική τους αεροπορία και τους ψαράδες τους να παραβιάζουν καθημερινά την αιγιαλίτιδα ζώνη μας.

Δυστυχώς, ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι οι «υδρογονάνθρακες» και θυμάμαι τον Πάνο Καμμένο, υπουργό Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ, που αναφερόταν σε «υδατάνθρακες»!

Έτσι δεν έχει αντιληφθεί το τραγικό βήμα που πήρε πρόσφατα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνοντας ότι η Ελλάδα δεν θα ψάξει για υδρογονάνθρακες!

  • Ο Άμος Χοκστάιν

Ο Αμερικανός πρώην ειδικός απεσταλμένος του Bureau of Energy Resources, και νυν Ανώτερος Σύμβουλος Ενεργειακής Ασφάλειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χοκστάιν, διαμεσολάβησε στην οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ του Ισραήλ και του Λιβάνου και φαίνεται ότι τα κατάφερε.

Τώρα διαφαίνεται ότι οι Αμερικανοί θέλουν να τον στείλουν για να «βοηθήσει» στην οριοθέτηση των ΑΟΖ Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου! Απλώς προσευχηθείτε.

  • Επίλογος

Πέρασαν 18 χρόνια από την δημιουργία της κυπριακής ΑΟΖ, από τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο και τώρα γίνεται σαφές ότι η μη οριοθέτηση των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου υπήρξε θύμα αμερικανικών πιέσεων, στις οποίες υπέκυψαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις.

Οι Αμερικανοί από τον Λευκό Οίκο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο, υποστηρίζουν ότι μια τέτοια οριοθέτηση θα προκαλέσει ένα δεύτερο casus belli της Τουρκίας και θέλουν, πάση θυσία, να αποφευχθεί.

Επιπλέον, οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και μια ελληνο-κυπριακή οριοθέτηση τους χαλάει τα σχέδια για διαμοιρασμό των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες, αλλά επιθυμούν η Αγκυρα να μοιραστεί τους ανύπαρκτους υδρογονάνθρακές της με την Ελλάδα και την Κύπρο!

Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι η χειρότερη και η πιο επικίνδυνη μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974. Το «Βυθίσατε το Χώρα» και η κρίση των Ιμίων δεν συγκρίνονται με τον κίνδυνο που εγκυμονεί η σημερινή συγκυρία καθώς ο Σουλτάνος φαίνεται να ετοιμάζεται να δώσει την τελική μάχη στην θάλασσα της Κρήτης. Οι καιροί ου μενετοί

Hellas Journal

Erdoğan accelerates the Islamization of the army before elections

0

by Levent Kenez

Levent Kenez/Stockholm

 Turkish President Recep Tayyip Erdoğan last week inaugurated the Naval Academy Mosque on Victory Day, a holiday celebrating the Turkish Armed Forces (TSK), which was once known as the toughest guardian of secularism in the country. Stating that mosques will be quickly completed at other military schools, the president said that throughout history Turkish soldiers won all their victories with hearts full of faith and “took a sledgehammer” to the heads of those who coveted their homeland. In his speech full of intense religious arguments, Erdoğan described the severing of the army’s ties with religion as a betrayal of the nation and claimed that that period is now over, referring to a time of military tutelage during which the generals were influential in ruling the country.

Undoubtedly, the mosque opening, which did not require the participation of the president or even an official ceremony, has symbolic value for Erdoğan and his Islamist supporters. Not only taking revenge on the military, which had ousted Islamist prime minister Necmettin Erbakan in 1997 and imposed an ultra-strict secular rule that could be described as anti-religious by devout Muslims, Erdoğan also was conveying a subliminal message to his grassroots that there is still a risk of losing all that’s been achieved.

A common method Erdoğan uses to bring religious elements to the fore in the military is to present Ali Erbaş, head of the Religious Affairs Directorate (Diyanet), at official military ceremonies. Erbaş not only makes enthusiastic speeches but also blesses the army. When the opposition reacts to this situation because it is an anti-secular practice and the government is using religion for politics, the ruling party elites emphasize that the opposition is not uncomfortable with the head of Religious Affairs but with the religion itself. This argument certainly has a lot of support from the party base.

On August 23 Ali Erbaş attended the graduation ceremony of the Gendarmerie and Coast Guard Academy along with Erdoğan and recited a lengthy prayer for the graduates. At the same ceremony, Interior Minister Süleyman Soylu advised the graduates to perform ablutions before going on duty.

On February 5 Erbaş visited the gendarmerie commando brigade in Şırnak for a religious ceremony and held a prayer session for the gendarmes there as well, something that would have been unimaginable 10 years ago, when the generals did not allow even the headscarved mothers of conscripts to enter garrisons let alone the head of the Diyanet.

Ali Erbaş, head of the Religious Affairs Directorate (Diyanet).

Adnan Tanriverdi is another person with whom Erdoğan is allied for transforming the army into a structure that  will not cause him any trouble. Tanrıverdi, a retired general and former chief military advisor to President Erdoğan, runs the private military contractor SADAT, a paramilitary unit loyal to Erdoğan. He had to leave his position following a Nordic Monitor report that he had been working to pave the way for the long-awaited Mahdi (prophesied redeemer of Islam), for whom the entire Muslim world is waiting

Tanriverdi provided profiling lists that included opponents of Erdoğan in the military. SADAT also took part in the training and management of jihadist fighters under Turkish control in Syria. It was also revealed that SADAT transported jihadists from Syria to Libya in cooperation with Turkish Intelligence.

Last year, Turkey’s Defense Ministry reluctantly confirmed that retired military officers who belong to SADAT sat on military examination boards and participated in recruitment interviews.

Undoubtedly, no one more than Hulusi Akar, the former chief of general staff and current defense minister, has served in bringing the military to the current submissive position Erdoğan desires.  

After a controversial coup attempt on July 15, 2016, Akar played a leading role in the purge of thousands of pro-NATO and pro-West officers from the army. Generals who opposed a military operation in Syria were either imprisoned or forced to retire.

In the years following the coup attempt, Akar also managed to dismiss pro-secular officers who collaborated with Erdoğan between 2014 and 2016  in ousting officers alleged to have ties to the Gülen movement, a fierce critic of Erdoğan.

According to updated figures, 24,339 members of the Turkish Armed Forces have been dismissed since 2016. The official account states that 8,651 military members took part in the coup, corresponding to only 1.5 percent of the TSK. Of those 1,761 were conscripts and 1,214 were military cadets. Given the fact that some 150 generals and thousands of lower-ranking officers were sentenced on coup charges, military experts find it odd that such an insignificant number of troops took part in the coup attempt.

 

Adnan Tanrıverdi

The government also changed the procedure by which staff officers are selected, which it saw as a threat. A new examination system has been introduced in which the government decides who can be a staff officer.  

The Erdoğan government also shut down military schools due to alleged involvement in the coup attempt only 10 days after the incident. The National Defense University was founded with a government decree on July 25, 2016 as a replacement.

Thus, that paved the way for religious high school (imam-hatip) graduates to become officers, unlike in the past. Erdoğan, who himself is an imam-hatip graduate, provided the opportunity for Islamist youths to be recruited into the army more quickly.

In the history of modern Turkey, the army carried out bloody coups and forced politicians out of office. It is no secret that Erdoğan is trying to design the military as a power that protects his regime. He expects his supporters to see the transformation in the army, which they used to describe as the “enemy of the religion.”

Finally, Erdoğan needs the army for a cross-border military operation against Kurds in Syria and for escalating tensions with Greece in order to create a wave of neo-nationalism at home before elections in 2023. The military now opposes neither his Islamist agenda nor his political opportunism.

nordicmonitor.com

Εκλογές στη Σουηδία: Η «μπουλντόζα», ο μέτριος ακροβάτης και ένας εξωραϊσμένος ακροδεξιός, στην μάχη της Κυριακής

5

Η απερχόμενη πρωθυπουργός Μαγκνταλένα Αντερσον, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Ουλφ Κρίστερσον και ο επικεφαλής της άκρας δεξιάς Γίμι Οκεσόν είναι οι τρεις βασικοί πρωταγωνιστές που αναμετρώνται στις εκλογές στη Σουηδία.

Οι εκλογές στη Σουηδία είναι προγραμματισμένες για την Κυριακή.

Τρεις υποψήφιοι στις εκλογές στη Σουηδία

Μάγκντα Αντερσον

Μάγκντα Αντερσον

Μάγκντα Αντερσον, η «μπουλντόζα» της Σουηδίας
Πρώτη γυναίκα επικεφαλής κυβέρνησης σε μία από τις πιο φεμινιστικές χώρες του κόσμου, η 55χρονη Μαγκνταλένα Αντερσον ανέλαβε την πρωθυπουργία τον Νοέμβριο με στόχο την ανάταξη του πολιτικού της στρατοπέδου εν όψει των εκλογών και την διαχείριση της ιστορικής υποψηφιότητας της Σουηδίας για την ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Αποδυναμωμένοι έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης υπό τον προκάτοχό της Στέφαν Λεβέν, οι σουηδοί σοσιαλδημοκράτες ανέκαμψαν.

Η πρώην πρωταθλήτρια της κολύμβησης, παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών, ανέλαβε την πρωθυπουργία με την επωνυμία «μπουλντόζα», που περιγράφει τους ευθείς, έως κοφτούς, τρόπους της όταν ήταν υπουργός Οικονομικών (2014-2021), που θεωρούνται παρεκτροπή σε μία χώρα όπου η αναζήτηση συναίνεσης είναι κανόνας.

Διστακτική στην αρχή, αλλάζει στην συνέχεια ρότα επιλέγοντας να αιτηθεί την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ λίγες εβδομάδες μετά την εισβολή της Μόσχας στην Ουκρανία, διαρρηγνύοντας την ιστορική γραμμή των σοσιαλδημοκρατών, δύο αιώνες σουηδικής συμμετοχής στο στρατόπεδο των Αδεσμεύτων.

«Κατόρθωσε να διατηρήσει, και μάλιστα να ενισχύσει, την θέση του κόμματος και την υποστήριξη των ψηφοφόρων», παρατηρεί ο πολιτικός επιστήμονας Ουλφ Μπιέρελντ.

Η υποστήριξή της προς το κράτος πρόνοιας, ένα από τα σοσιαλδημοκρατικά τοτέμ, είναι μία κλασική θέση, αλλά συνέχισε παράλληλα την σκλήρυνση της γραμμής του κόμματος ως προς την μετανάστευση. «Η ενσωμάτωση απέτυχε», είπε μετά τις ταραχές μεταξύ μεταναστών και αστυνομίας τον Απρίλιο.

Σε περίπτωση ήττας, θα είναι η πρωθυπουργός με την μικρότερη θητεία από το 1936. Στη διεθνή σκηνή, ο πιο ακανθώδης φάκελος θα είναι η διαπραγμάτευση με την Τουρκία, η οποία απειλεί να μπλοκάρει την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ κατηγορώντας την χώρα ότι αποτελεί καταφύγιο για τους κούρδους «τρομοκράτες».

Ουλφ Κρίστερσον
Ουλφ Κρίστερσον
Ουλφ Κρίστερσον, ο συντηρητικός που έτεινε το χέρι στην άκρα δεξιά
Προσβλέπει στην πρωθυπουργία με τίμημα μία προσέγγιση με την άκρα δεξιά, χωρίς προηγούμενο στην Σουηδία: ο Ουλφ Κρίστερσον, 58 ετών, πρέπει να δείξει ότι η νέα ιστορική συμμαχία θα είναι επωφελής για το στρατόπεδό του.

Μικρά στρογγυλά γυαλιά και σωματότυπος κατηγορίας φτερού, ο ηγέτης του συντηρητικού κόμματος των Μετριοπαθών κάνει την δεύτερή του προσπάθεια για να γίνει πρωθυπουργός.

Μετά την προηγούμενη αμφίρροπη εκλογική αναμέτρηση του 2018, ο πρώην αθλητής της γυμναστικής είχε αποτύχει στην ακροβατική άσκηση της ταυτόχρονης διασφάλισης της εκλογικής υποστήριξης των εθνικιστών Δημοκρατών της Σουηδίας (SD) και των μικρών κομμάτων της κεντροδεξιάς, που είναι και οι ιστορικοί σύμμαχοι των Μετριοπαθών.

Ομως, έναν χρόνο αργότερα, δήλωσε έτοιμος για πρώτη φορά για να συζητήσει με τους Δημοκράτες της Σουηδίας και έκτοτε η προσέγγιση παγιώθηκε.

Οι επικριτές του, όπως η επικεφαλής του κόμματος του Κέντρου Ανι Λέοφ, του προσάπτουν φαουστική συμφωνία, και καταγγέλλουν την αθέτηση των υποσχέσεών του να μην συνεργαστεί ποτέ με τους ακροδεξιούς.

Πτυχιούχος Οικονομικών και λάτρης του Τεντέν, αυτό ο μεγάλος υποστηρικτής της περικοπής των κοινωνικών επιδομάτων είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών υιοθετημένων στην Κίνα.

Οι αναλυτές θεωρούν ότι η δεύτερη αποτυχία στην προσπάθειά του για την πρωθυπουργία θα του κοστίσει την ηγεσία του κόμματος.

Γίμι Οκεσόν,
Γίμι Οκεσόν
Γίμι Οκεσόν, ο εθνικιστής που εξωράισε την σουηδική άκρα δεξιά
Στα 17 χρόνια που ηγείται των Δημοκρατών της Σουηδίας, ο Γίμι Οκεσόν μετέτρεψε την σουηδική άκρα δεξιά από παρία του σουηδικού πολιτικού τοπίου σε ένα κόμμα βαρέων βαρών που είναι απαραίτητο στην δεξιά αν θέλει να κυβερνήσει μετά τις εκλογές της Κυριακής.

Μαλλιά επιμελώς χτενισμένα, αλλά επιμελώς ατημέλητος όταν αφαιρεί την γραβάτα, ο 43χρονος με το γεροδεμένο σώμα και τα περιποιημένα γένια καλλιεργεί την εικόνα του κανονικού Σουηδού.

Ο Γίμι Οκεσόν κατάφερε να μεταμορφώσει ένα κόμμα που αποτέλεσε τον κληρονόμο της νεοναζιστικής οργάνωσης Bevara Sverige Svensk (Ας κρατήσουμε την Σουηδία σουηδική) σε ένα «καθωσπρέπει» εθνικιστικό κόμμα.

«Θέλει να δώσει την εικόνα του κανονικού ανθρώπου (…) που ψήνει λουκάνικα, πηγαίνει για διακοπές στα Κανάρια με πτήση τσάρτερ και μιλάει για «τον γείτονα που ζει σε ένα ταπεινό σπίτι μιας μικρής κωμόπολης…», λέει ο Γιόνας Χίνφορς, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Γκέτεμποργκ.

Το κόμμα του προσελκύει συντηρητικούς ψηφοφόρους, αλλά επίσης σοσιαλδημοκράτες, προερχόμενους κυρίως από την εργατική τάξη, και μπορεί για πρώτη φορά να συμμετάσχει σε συνασπισμό με την παραδοσιακή δεξιά στο Κοινοβούλιο.

Κατά την γρήγορη πορεία τους στα σουηδικά πολιτικά πράγματα, οι Δημοκράτες της Σουηδίας φρόντισαν να εξωραΐσουν την ρητορική τους, όπως και άλλες ακροδεξιές παρατάξεις στην Ευρώπη.

Εξω οι επίμαχες παρεκτροπές, όπως όταν ο Οκεσόν είχε χαρακτηρίσει τους μουσουλμάνους «μεγαλύτερη ξένη απειλή από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο» ή όταν πρότεινε έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Οι υποψήφιοι των εκλογών στη Σουηδία, φωτογραφίες wikipedia

https://www.iefimerida.gr/kosmos/ekloges-sti-soyidia-tin-kyriaki”

Διαρροή: Η ΕΕ συζητά την επιβολή ανώτατου ορίου τιμών στο ρωσικό φυσικό αέριο

0

Sep 5, 2022 (ενημερώθηκε:  9:14)

 

Το έγγραφο θα συζητηθεί σε σεμινάριο μεταξύ των εκπροσώπων της ΕΕ-27 την Τετάρτη (7 Σεπτεμβρίου) και θα συζητηθεί περαιτέρω από τους υπουργούς Ενέργειας της Ένωσης σε έκτακτη συνεδρίαση την Παρασκευή. [EPA-EFE/MADS CLAUS RASMUSSEN]

Καθώς η Gazprom περιόρισε περαιτέρω τις προμήθειες προς την Ευρώπη την Παρασκευή, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απάντησε περιγράφοντας δύο πιθανά μέσα για την επιβολή ανώτατων τιμών χονδρικής πώλησης φυσικού αερίου – ένα από τα οποία θα στόχευε μόνο τη Ρωσία, σύμφωνα με έγγραφο που διέρρευσε και είδε η EURACTIV.

Το έγγραφο θα συζητηθεί σε σεμινάριο μεταξύ των εκπροσώπων της ΕΕ-27 την Τετάρτη (7 Σεπτεμβρίου) και θα συζητηθεί περαιτέρω από τους υπουργούς Ενέργειας της Ένωσης σε έκτακτη συνεδρίαση την Παρασκευή.

Περιγράφει «δύο πιθανά μέσα» για την επιβολή ανώτατων τιμών χονδρικής πώλησης φυσικού αερίου σε περίπτωση περαιτέρω διαταραχών – ή ακόμη και πλήρους διακοπής – των προμηθειών που προέρχονται από τη Ρωσία.

Το πρώτο «θα περιλάμβανε ανώτατο όριο τιμών για το εισαγόμενο φυσικό αέριο από τη Ρωσία», ενώ το δεύτερο θα προέβλεπε τη δημιουργία διοικητικών ζωνών τιμολόγησης για τις πιο σοβαρά πληγείσες χώρες της ΕΕ, οι οποίες θα αποκαλούνταν «κόκκινες ζώνες».

Το έγγραφο αναφέρει ότι και τα δύο μέσα έχουν τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους και δεν αποκλείουν το ένα το άλλο. Ωστόσο, αναγνωρίζει ότι η δημιουργία περιφερειακών ζωνών τιμολόγησης είναι πιο δύσκολο να εφαρμοστεί και «θα απαιτούσε σημαντικές κανονιστικές και τεχνικές πολύπλοκες προετοιμασίες».

Ο Τιερί Μπρος, καθηγητής στο Sciences Po Paris και συνεργάτης του Natural Gas World, χλεύασε την ιδέα του ανώτατου ορίου τιμών, λέγοντας ότι θα είναι άχρηστη όταν οι ρωσικές εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Ευρώπη μηδενιστούν.

Όσον αφορά τη δημιουργία διαφορετικών ζωνών τιμολόγησης, πιστεύει ότι η ιδέα έχει λίγες πιθανότητες να βρει υποστήριξη μεταξύ των χωρών της ΕΕ εκτός της Γερμανίας.

«Η ιδέα ενός ανώτατου ορίου τιμών μεταξύ πράσινης και κόκκινης ζώνης είναι για μένα κάτι που πηγαίνει πίσω στη σοβιετική εποχή», δήλωσε στη EURACTIV. «Αυτό θα είναι μια σημαντική διαταραχή της αγοράς με ελάχιστα θετικά αποτελέσματα», δήλωσε.

Η πρώτη επιλογή – η επιβολή ανώτατου ορίου τιμών μόνο στο ρωσικό φυσικό αέριο – φαίνεται να βρίσκει μεγαλύτερη απήχηση στις Βρυξέλλες, αν και είναι πιθανό να κλιμακώσει τις εντάσεις με τη Μόσχα.

Την Παρασκευή, η Gazprom ανακοίνωσε την επ’ αόριστον διακοπή της λειτουργίας του αγωγού Nord Stream 1 προς τη Γερμανία – επισήμως για τεχνικούς λόγους – , βαθαίνοντας τις δυσκολίες της Ευρώπης στην εξασφάλιση καυσίμων για το χειμώνα. Η κίνηση αυτή έγινε λίγες ώρες αφότου οι χώρες της G7 συμφώνησαν σε ανώτατο όριο τιμών για το ρωσικό πετρέλαιο.

«Πιστεύω ακράδαντα ότι είναι πλέον καιρός για ένα ανώτατο όριο τιμών στο ρωσικό φυσικό αέριο από τον αγωγό προς την Ευρώπη», δήλωσε την Παρασκευή (2 Σεπτεμβρίου) η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

«Μπορεί να προταθεί ένα ανώτατο όριο τιμών φυσικού αερίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο και υπάρχει επίσης νομική βάση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την προσωρινή αποκοπή κερδών ως μέτρο έκτακτης ανάγκης σε περίοδο κρίσης», δήλωσε στους δημοσιογράφους στο περιθώριο συνάντησης συντηρητικών Γερμανών βουλευτών στην πόλη Murnau.

Επιλογές

Η επιβολή ανώτατου ορίου τιμών στο ρωσικό φυσικό αέριο δεν είναι ωστόσο χωρίς κίνδυνο, με τη Μόσχα να είναι πιθανό να προβεί σε αντίποινα διακόπτοντας εντελώς τις εξαγωγές προς την Ευρώπη, προειδοποιεί η εφημερίδα.

Ως εκ τούτου, θα πρέπει να εκληφθεί «ως ένα οιονεί μέτρο κυρώσεων κατά της Ρωσίας», προσθέτει το έγγραφο, λέγοντας ότι οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει να είναι έτοιμες να «κλειδώσουν» την απόφασή τους και να αποφύγουν να υποχωρήσουν ακόμη και «σε περίπτωση που η Ρωσία απειλήσει να σταματήσει εντελώς τις προμήθειες φυσικού αερίου στην ΕΕ ως αποτέλεσμα».

Η ΕΕ μπορεί να «προβλέψει και να μετριάσει τον αντίκτυπο ενός πλήρους εμπάργκο» στο ρωσικό φυσικό αέριο με την «τόνωση των μέτρων περικοπής και μείωσης της ζήτησης», συνεχίζει το έγγραφο, αναφερόμενο σε ένα σχέδιο «χειμερινής ετοιμότητας» που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Ιούλιο, το οποίο περιγράφει μια πιθανή σειρά μέτρων.

Η εφαρμογή αυτών των μέτρων «θα έκανε ένα εμπάργκο φυσικού αερίου πιο υποφερτό για την ΕΕ, ενισχύοντας κατά συνέπεια τη θέση της ΕΕ για την επιβολή ανώτατου ορίου τιμών», υποστηρίζει το έγγραφο.

Ανώτατα όρια τιμών στις τιμές καταναλωτή

Αρκετές χώρες της ΕΕ έχουν επίσης θεσπίσει ανώτατα όρια τιμών λιανικής πώλησης ή επιδοτήσεις για τη μείωση των λογαριασμών ενέργειας των καταναλωτών, κάτι που δεν εξετάζεται λεπτομερώς στο έγγραφο της Επιτροπής.

Αλλά αυτά έχουν σφοδρούς πολέμιους. Αν εφαρμοστούν αδιακρίτως, κινδυνεύουν να προκαλέσουν «ένα ατέρμονο σπιράλ υψηλότερων τιμών εισαγωγών και υψηλότερων επιδοτήσεων», προειδοποιεί ο Ντάνιελ Γκρος, οικονομολόγος στο Κέντρο Μελετών Ευρωπαϊκής Πολιτικής (CEPS) στις Βρυξέλλες.

«Αντί να επιδοτούν την κατανάλωση μέσω ενός ανώτατου ορίου τιμών, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να επιδοτούν την εξοικονόμηση φυσικού αερίου, για παράδειγμα, πληρώνοντας τα νοικοκυριά επειδή κατανάλωσαν λιγότερο φέτος το χειμώνα από ό,τι τον περασμένο χειμώνα», έγραψε σε άρθρο γνώμης για τη EURACTIV.

Η Φον ντερ Λάιεν φάνηκε να το αναγνωρίζει αυτό, λέγοντας ότι οι κυβερνήσεις της ΕΕ θα μπορούσαν να αποκομίσουν μέρος των απρόσμενων κερδών που έχουν αποκομίσει οι προμηθευτές ηλεκτρικής ενέργειας από την κρίση του φυσικού αερίου και να χρησιμοποιήσουν τα χρήματα για τη στήριξη ευάλωτων πολιτών και επιχειρήσεων.

Η ίδια θα παρουσιάσει τις ιδέες της Επιτροπής για έκτακτα μέτρα της ΕΕ στις 14 Σεπτεμβρίου, δήλωσε την Πέμπτη ανώτερος αξιωματούχος της Επιτροπής.

Διαβάστε ολόκληρο το έγγραφο παρακάτω ή κάντε κλικ εδώ για να το κατεβάσετε. Επίσης διαθέσιμο για λήψη: ένα σχετικό «μη έγγραφο σχετικά με το TTF και τα αντιπροσωπευτικά σημεία αναφοράς για το φυσικό αέριο χονδρικής».

EURACTIV.com

Δημογραφική Αλλαγή: Η Τουρκία χτίζει νέο οικισμό που χρηματοδοτείται από την Παλαιστίνη στο Αφρίν της Συρίας

0

Ολοκληρώθηκε το πρώτο μέρος ενός νέου οικισμού με τη χορηγία της Τουρκίας και τη χρηματοδότηση από την Παλαιστίνη στην περιοχή Αφρίν, στη βόρεια Συρία.

Ο οικισμός αποτελείται από 75 συγκροτήματα κατοικιών για να στεγαστούν 220 οικογένειες και βρίσκεται στην περιοχή Τζιντίρες στα δυτικά της πόλης Αφρίν,  όπως αναφέρει η τοπική  Afrin Post.

Ο αραβικός Φιλανθρωπικός Σύλλογος Wafaa al-Mohsenin με έδρα την Κωνσταντινούπολη υλοποιεί το έργο. Ανακοίνωσε στις 28 Αυγούστου την ολοκλήρωση του πρώτου μέρους των συγκροτημάτων.

Η τοπική Afrin Post, παρακολουθεί τις εξελίξεις στο Αφρίν μετά την κατοχή από την Τουρκία και ανέφερε ότι έχουν ολοκληρωθεί 32 συγκροτήματα που φιλοξενούν 128 οικογένειες.

Η πόλη Αφρίν, βόρεια του Χαλεπίου, καταλήφθηκε από την Τουρκία το 2018 μετά από μια στρατιωτική επιχείρηση που ονομάζεται «Κλάδος Ελαίας» για την απώθηση των Κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG) με το πρόσχημα της προστασίας της «εθνικής ασφάλειας» της Τουρκίας.

Εκδιώχθηκαν 300 χιλιάδες Κούρδοι από το Αφρίν

Η επιχείρηση προκάλεσε τον εκτοπισμό περίπου 300.000 Κούρδων του Αφρίν οι οποίοι έκτοτε έχουν καταφύγει σε 40 χωριά και πέντε στρατόπεδα στην περιοχή Shahba.

Το έργο εποικισμού χρηματοδοτείται άμεσα από τους κατοίκους του χωριού Αλ Ζαΐμ, ενός παλαιστινιακού χωριού στο Κυβερνείο της Ιερουσαλήμ, που ήρθε σε συνεννόηση με την τουρκική κυβέρνηση.Από το 2018, η Τουρκία έχει χτίσει περισσότερους από 19 οικισμούς στην περιοχή του Αφρίν χρησιμοποιώντας οργανώσεις Αράβων πολιτών του Ισραήλ και άλλους οργανισμούς που χρηματοδοτούνται από το Κατάρ και το Κουβέιτ.

Τουρκικός στόχος η Δημογραφική Αλλαγή

Στις 3 Μαΐου, ο Τούρκος πρόεδρος αποκάλυψε το σχέδιό του να εγκαταστήσει περίπου ένα εκατομμύριο Σύρους πρόσφυγες σε 13 συριακές περιοχές, οι οποίες δεν είναι οι περιοχές από τις οποίες προέρχονται οι πρόσφυγες, δίπλα στα νότια σύνορα της Τουρκίας, ξεκινώντας από το Azaz στα δυτικά μέχρι το  Σερεκανίγιε στα ανατολικά, αποκλειστικά με Άραβες της Συρίας και Τουρκμένους.

«Ετοιμάζουμε ένα νέο έργο για την εθελοντική επιστροφή ενός εκατομμυρίου Σύριων αδελφών που βρίσκονται στη χώρα μας ως φιλοξενούμενοι», είπε ο Ερντογάν.

Ο αριθμός των οικισμών που έχτισε η Τουρκία στο Ιντλίμπ έφτασε τους περίπου 50, οι περισσότεροι από αυτούς κοντά στην περιοχή Mashhad Rouhin, βόρεια του Ιντλίμπ.

Ενώ 45 οικισμοί χτίστηκαν στο Αφρίν, Αζάζ και το Τζαράμπλους, βόρεια και ανατολικά του Κυβερνείου του Χαλεπίου το δεύτερο εξάμηνο του 2021 και το πρώτο εξάμηνο του 2022.

Ο αριθμός των οικισμών στο Αφρίν έφτασε τους 19, τέσσερις από αυτούς στην περιοχή Jindires, τρεις στις συνοικίες Sheikh Hadid (Shiye), Sherawa, Sharran και Bulbul, δύο στην περιοχή Rajo και ένας δυτικά της πόλης Αφρίν.

Η Τουρκία, όπως πάντα,  αγνοεί τις διεθνείς πιέσεις

Παρά τις διεθνείς και τοπικές αναφορές που κάνουν λόγο για εκτεταμένες παραβιάσεις από την Τουρκία και τις συνδεδεμένες φατρίες της από τον έλεγχο του Αφρίν τον Μάρτιο του 2018 και την επιδίωξη της Άγκυρας για δημογραφική αλλαγή σε μια κουρδική περιοχή, η Τουρκία συνεχίζει να δημιουργεί οικισμούς με το πρόσχημα της παροχής βοήθειας στους πρόσφυγες.

«Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να λάβουν σταθερή στάση απέναντι στις σιωπηρές και καταναγκαστικές προσπάθειες δημογραφικής αλλαγής σε ολόκληρη τη Συρία. Επιπλέον, πρέπει να διασφαλίσουν ότι η ανθρωπιστική βοήθεια, η ανοικοδόμηση και οι προσπάθειες έγκαιρης ανάκαμψης δεν θα μετατρέψουν αυτές τις δημογραφικές αλλαγές στο status quo», δήλωσε η οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων «Syrians for Truth and Justice (STJ).

Σε μια έκθεση με τίτλο «Οικισμοί κατοικιών στο Αφρίν: Δημογραφική αλλαγή ή έργα στέγασης εκτοπισμένων;» το STJ πρόσθεσε ότι αυτοί οι οικισμοί θα μπορούσαν να δημιουργηθούν ως μέρος της συστηματικής διαδικασίας αλλαγής της δημογραφικής σύνθεσης του Αφρίν.

“Τελετή θεμελίωσης για νέο τουρκο-παλαιστινιακό οικισμό στο Αφρίν” – Afrin Post

Afrin Post, North Press Syria,

https://www.echedoros-a.gr

Κούρδοι Ιράκ: Καταρρίψαμε 10 ελικόπτερα του τουρκικού στρατού

0

Τουλάχιστον 10 ελικόπτερα του τουρκικού στρατού έχουν καταρριφθεί από αντάρτες του PKK από την έναρξη της επίθεσης του τουρκικού κράτους – από τον Απρίλιο- εναντίον των περιοχών Ζαπ, Αβασίν, Μετίνα, στο Νότιο Κουρδιστάν (βόρειο Ιράκ), αναφέρει η  κουρδική εφημερίδα «Πολίτης» [‘Hawlati’] της Σουλεϊμανίγια.

Οι αντάρτες του PKK, όπως σημειώνεται, έχουν καταρρίψει τρία ελικόπτερα του τουρκικού στρατού στις περιοχές αντίστασης  μόνο από τις αρχές Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, δύο ελικόπτερα καταρρίφθηκαν στις 2 και 3 Σεπτεμβρίου και ένα ελικόπτερο SIkorsky καταρρίφθηκε στο Αμεντί του Ντουχόκ.

Σύμφωνα με το Κέντρο Μέσων Ενημέρωσης και Τύπου των Δυνάμεων Λαϊκής Άμυνας (HPG), τα τουρκικά κρατικά ελικόπτερα κατέπεσαν στα ακόλουθα σημεία:

Δύο ελικόπτερα στο βομβαρδισμένο σπήλαιο στο Ζαπ, δύο ελικόπτερα στο βουνό Shahid Fadakar, δύο ελικόπτερα στα βουνά του Αμεντί στο Ντουχόκ, ένα ελικόπτερο στο βουνό Shahid Shahin, ένα ελικόπτερο στο βουνό Χακάρι, ένα ελικόπτερο στο βουνό FM, ένα ελικόπτερο στο όρος Τζούντι.

https://www.echedoros-a.gr

«Κακομαθαίνετε την Ελλάδα που προκαλεί»-Οργή Αγκυρας για τη στήριξη της ΕΕ

0

Ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ έκανε λόγω για «κακομαθημένη» Ελλάδα με μαξιμαλιστικά αιτήματα

Την ενόχληση της Άγκυρας για την ξεκάθαρη ευρωπαϊκή στήριξη στην Ελλάδα έναντι των τουρκικών προκλήσεων, απηχούν οι δηλώσεις του εκπροσώπου του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, Τανζού Μπιλγκιτς.

Από τη μια επιχείρησε να υποβαθμίσει τη σημασία των νέων δηλώσεων στήριξης από Κομισιόν και Τσεχία και από την άλλη κατηγόρησε την ΕΕ πως αδιαφορεί για τις… ελληνικές προκλήσεις και πως «κακομαθαίνει» την Αθήνα.

«Οι δηλώσεις του Υπουργείου Εξωτερικών της Τσεχίας με την ιδιότητα του Προέδρου της θητείας της ΕΕ και ορισμένων άλλων θεσμικών οργάνων της ΕΕ σχετικά με τη χώρα μας, δεν έχουν κανένα νόημα και αξία για εμάς», είπε ο Μπιλγκιτς, όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ.

Πρόσθεσε ότι εάν η Τσεχική Προεδρία θέλει να προωθήσει το διάλογο «θα πρέπει ουσιαστικά να απαλλαγούν από την κατάχρηση του στενόμυαλου ελληνοκυπριακού βέτο, που υπονομεύει την αλληλεγγύη της ΕΕ και τα κοινά συμφέροντα».

Τουρκική προπαγάνδα

Ο Τούρκος αξιωματούχος έκανε μάλιστα και μαθήματα … κοινοτικού κεκτημένου στην ΕΕ, λέγοντας ότι η αδιαμφισβήτητη στήριξη των Βρυξελλών στην Αθήνα, «είναι αντίθετη τόσο στο κεκτημένο της ΕΕ όσο και στο διεθνές δίκαιο».

Μίλησε ξανά για «κακομαθημένη» Ελλάδα με μαξιμαλιστικά αιτήματα και επαναλαμβάνει τα ψεύδη περί παρενοχλήσεων, παραβιάσεων και προκλητικών ενεργειών από τη δική μας χώρα.

«Η αδιαμφισβήτητη υποστήριξη της ΕΕ προς την Ελλάδα στις διαφορές στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο για λόγους αλληλεγγύης είναι αντίθετη τόσο στο κεκτημένο της ΕΕ όσο και στο διεθνές δίκαιο. Αυτή η στάση, που κακομαθαίνει  την Ελλάδα, ενθαρρύνει τη μη λύση, όχι τη λύση, και υποστηρίζει την επιδίωξη της Ελλάδας για μαξιμαλιστικά αιτήματα. Είναι αξιοπερίεργο  όσοι έκαναν αυτές τις δηλώσεις αγνοούν τις παραβιάσεις, τις παρενοχλήσεις και τις απειλές, τις προκλητικές ενέργειες της Ελλάδας κατά της χώρας μας και μένουν αδιάφοροι για τις πράξεις και τις πρακτικές που αντιβαίνουν στο διεθνές δίκαιο», είπε ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ.

 Τέλος επανέλαβε ότι η Άγκυρα, «θα συνεχίσει να προστατεύει αποφασιστικά τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά της στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο».
https://www.tovima.gr/2022/09/06/politics/kakomathainete-tin-ellada-pou-prokalei-orgi-agkyras-gia-ti-stiriksi-tis-ee/

Παντελής Κάπρος: Πανευρωπαϊκή λύση για την αποκλιμάκωση των τιμών στην ενέργεια

0

Ο ομότιμος καθηγητής Ενεργειακής Οικονομίας στο ΕΜΠ μιλάει για τα τέσσερα εναλλακτικά σενάρια που εξετάζονται ώστε να επιτευχθεί αποδέσμευση της τιμής του ρεύματος από εκείνες του φυσικού αερίου, την ενεργειακή επάρκεια της χώρας μας και τις πολιτικές άμβλυνσης των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης

Ο καθηγητής Ενεργειακής Οικονομίας στο ΕΜΠ Παντελής Κάπρος μιλάει για τα 4 εναλλακτικά σενάρια που εξετάζονται στην Ευρώπη

Στο χαοτικό ενεργειακό τοπίο που έχει διαμορφωθεί, απειλώντας με αποσταθεροποίηση τις ευρωπαϊκές οικονομίες, οι παρεμβάσεις που θα οδηγήσουν σε αποδέσμευση της τιμής ηλεκτρικού ρεύματος από τις ακριβές τιμές του φυσικού αερίου αποτελούν μονόδρομο.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει σε συνέντευξή του στο «Βήμα» ο ομότιμος καθηγητής Ενεργειακής Οικονομίας στο ΕΜΠ κ. Παντελής Κάπρος, αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη εξετάζονται τέσσερα εναλλακτικά σενάρια: δύο μέτρα που πρότεινε η Ελλάδα, το ιβηρικό μοντέλο και ένας μηχανισμός που δοκιμάστηκε στην Αυστραλία. Οι διαβουλεύσεις για το ποιο θα προκριθεί συνεχίζονται πυρετωδώς μεταξύ των τεχνικών κλιμακίων των κρατών-μελών και της Κομισιόν, εν όψει της έκτακτης συνόδου των υπουργών Ενέργειας που έχει προγραμματιστεί την ερχόμενη Παρασκευή.

Πάντως, η ελληνική πρόταση για την αποσύνδεση των τιμών ρεύματος από εκείνες του αερίου (με διχοτόμηση  των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας της επόμενης ημέρας – DayAhead Μarket), σύμφωνα με τον καθηγητή, έχει τύχει  θετικής υποδοχής από πολλές χώρες, ενώ εξετάζεται και στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της αγοράς στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία έχει ήδη δρομολογηθεί.

«Ο στόχος είναι οι τιμές ηλεκτρισμού στο χρηματιστήριο ενέργειας να εξαρτώνται λιγότερο από τις τιμές φυσικού αερίου, ενώ σήμερα καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από αυτές» αναφέρει ο κ. Παντελής Κάπρος

Οσο για τις πολιτικές άμβλυνσης των επιπτώσεων της ενεργειακής κρίσης  ο κ. Κάπρος θεωρεί ότι εάν οι τιμές ρεύματος έμεναν χωρίς επιδότηση, δηλαδή στο ύψος που προσδιορίζεται από τη χονδρική αγορά, «τότε ο καταναλωτής θα πλήρωνε και για τα υπερκέρδη (της ηλεκτροπαραγωγής), πράγμα αδικαιολόγητο υπό κάθε οικονομική λογική». Οι εξωφρενικές τιμές ηλεκτρισμού χωρίς την επιδότηση θα ήταν, σύμφωνα με τον καθηγητή, απλώς αφαίμαξη εισοδήματος για επιχειρήσεις και καταναλωτές, χωρίς αυτοί να μπορούν να κάνουν μεγαλύτερη εξοικονόμηση. Και αυτό διότι η ηλεκτρική ενέργεια, όπως υπογραμμίζει ο ίδιος, «είναι πρωταρχικό αγαθό και η μείωση της κατανάλωσής της δεν είναι απεριόριστη και δεν είναι ευχερής πέραν κάποιου σημείου».  

Σχετικά με την τροφοδοσία της Ελλάδας με φυσικό αέριο, ο κ. Κάπρος θεωρεί ότι  είναι ασφαλέστερη συγκριτικά με άλλες χώρες, ιδίως της Ανατολικής Ευρώπης, ενώ επισημαίνει ότι οι πιθανότητες έλλειψης φυσικού αερίου στην περιοχή μας είναι μικρές.

Με την ενεργειακή κρίση να βαθαίνει, η Κομισιόν προετοιμάζει μια κεντρική λύση ώστε να τεθεί πλαφόν στις χονδρεμπορικές τιμές αερίου για να αποκλιμακωθούν οι τιμές ρεύματος. Μπορεί έτσι να προλάβουμε τα χειρότερα;

«Η ενδεδειγμένη και πιο αποτελεσματική λύση είναι μόνο αν είναι πανευρωπαϊκή. Δυστυχώς επειδή η κρίση των τιμών φυσικού αερίου είχε διαφορετικές συνέπειες κατά χώρα στις τιμές ηλεκτρισμού, πολλές χώρες του Βορρά με μικρές επιπτώσεις στις τιμές τους δεν συμφωνούσαν σε μία πανευρωπαϊκή λύση. Τώρα η κρίση βάθυνε και γενικεύτηκε, οπότε πλέον είναι θέμα χρόνου να υιοθετηθεί ένα πανευρωπαϊκό μέτρο.

Ο στόχος είναι οι τιμές ηλεκτρισμού στο χρηματιστήριο ενέργειας να εξαρτώνται λιγότερο από τις τιμές φυσικού αερίου, ενώ σήμερα καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από αυτές γιατί οι μονάδες φυσικού αερίου είναι οι ακριβότερες και χρειάζονται πολύ συχνά για να καλυφθεί η ζήτηση ηλεκτρισμού. Ομως η ηλεκτροπαραγωγή χρησιμοποιεί φυσικό αέριο μόνο για το 15%-35% (το ποσοστό διαφέρει κατά χώρα) της ηλεκτροπαραγωγής, ενώ η τιμή φυσικού αερίου διαμορφώνει την τιμή της αγοράς ηλεκτρισμού πολύ πιο συχνά, δηλαδή πάνω από το 75% των ωρών. Δηλαδή, η αποδέσμευση της τιμής ηλεκτρισμού από την τιμή φυσικού αερίου ιδεωδώς θα γινόταν αν η τιμή ηλεκτρισμού εξαρτιόταν μόνο μέχρι το ποσοστό ηλεκτρισμού που παράγεται από φυσικό αέριο. Οι άλλοι τρόποι παραγωγής είναι πιο φθηνοί, ιδίως μέσω των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας».

«Η πρόταση της Ελλάδας για τη διχοτόμηση της προ-ημερήσιας αγοράς συνάδει με την πράσινη μετάβαση και τον τρόπο μακρόχρονης χρηματοδότησης των καθαρών μορφών ενέργειας, έτυχε θετικής υποδοχής από πολλές χώρες και είναι υπό συζήτηση»

Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται η ΕΕ;

«Αυτή τη στιγμή εξετάζονται στην Ευρώπη εναλλακτικοί τρόποι ώστε να επιτευχθεί η αποδέσμευση των τιμών ηλεκτρισμού στη χρηματιστηριακή αγορά από τις τιμές φυσικού αερίου. Μεταξύ των τεσσάρων εναλλακτικών ιδεών, περιλαμβάνονται τα δύο μέτρα που πρότεινε η Ελλάδα (δηλαδή η συλλογή των υπερ-εσόδων των παραγωγών που ήδη εφαρμόζεται και το μέτρο της διχοτόμησης της προ-ημερήσιας αγοράς που προτάθηκε από την ελληνική κυβέρνηση τον Ιούλιο), το μέτρο που εφαρμόζεται σε Ισπανία – Πορτογαλία (πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή και αποζημίωση των μονάδων φυσικού αερίου για το κόστος που δεν ανακτάται) και ένας άλλος μηχανισμός που δοκιμάστηκε στην Αυστραλία (πλαφόν στην προ-ημερήσια αγορά και αμοιβή των μονάδων φυσικού αερίου στο πλήρες κόστος τους αλλά χωρίς αυτές να καθορίζουν την τιμή ισορροπίας της αγοράς)».

Ενδέχεται τα συγκεκριμένα μέτρα να προκαλέσουν άλλα προβλήματα, π.χ. αναταράξεις στις εισαγωγές αερίου;

«Τα μέτρα αυτά δεν έχουν την παραμικρή παρενέργεια στην αγορά φυσικού αερίου γιατί αφορούν αποκλειστικά την ηλεκτροπαραγωγή».

Από τις υπό εξέταση λύσεις, η ελληνική πρόταση θα ήταν πιο αποτελεσματική;

«Η πρόταση της Ελλάδας που προβλέπει διχοτόμηση της προ-ημερήσιας αγοράς αποτελεί μία μόνιμη μεταρρύθμιση και χρειάζεται χρόνο για να υιοθετηθεί. Σύμφωνα με την πρόταση, οι ΑΠΕ, τα πυρηνικά και ορισμένες άλλες μορφές ενέργειας υποβάλλουν μόνο προσφορές όγκου παραγωγής ενέργειας για την επόμενη ημέρα (στα Χρηματιστήρια Ενέργειας) και  εφόσον τεχνικά είναι εφικτή η παραγωγή τους, προγραμματίζεται για την επόμενη ημέρα χωρίς να αμείβονται από την τιμή ισορροπίας της προ-ημερήσιας αγοράς (δηλαδή την τιμή εκκαθάρισης της χρηματιστηριακής αγοράς). Η αμοιβή τους θα βασίζεται στις τιμές που προκύπτουν από διμερείς συμβάσεις αγοράς ενέργειας με τον ιδιωτικό τομέα ή τις εγγυημένες τιμές που προσφέρει στις ΑΠΕ το Δημόσιο. Συγκροτείται επίσης μία οργανωμένη αγορά για τέτοιες συμβάσεις, ιδίως για την κάλυψη των παραγωγών που δεν μπορούν να βρουν ιδιωτικές συμβάσεις αγοράς ενέργειας.

Με τον τρόπο αυτόν η προ-ημερήσια αγορά θα περιλαμβάνει μόνο τις μονάδες με ορυκτά καύσιμα και τα υδροηλεκτρικά με λίμνες, και θα καλύπτει τη ζήτηση αφού έχει αφαιρεθεί η παραγωγή από ΑΠΕ, πυρηνικά και άλλες μορφές ενέργειας. Ετσι ο προμηθευτής που αγοράζει από την προ-ημερήσια αγορά θα πληρώνει τιμές ηλεκτρισμού που εξαρτώνται από την τιμή φυσικού αερίου μόνο κατά το μερίδιο της ενέργειας των πελατών του που βασίζεται σε ορυκτά καύσιμα. Το υπόλοιπο μερίδιο θα έχει κλειδωμένες τιμές που αντανακλούν το χαμηλό μέσο κόστος των λοιπών μορφών ενέργειας, όπως οι ΑΠΕ. Στο πλαίσιο της πράσινης μετάβασης όσο το μερίδιο της καθαρής ενέργειας θα αυξάνεται, τόσο και θα μειώνεται το μέσο κόστος ηλεκτρισμού για τον καταναλωτή και η εξάρτηση από το τμήμα της αγοράς που χρησιμοποιεί ορυκτά καύσιμα».

Ετυχε ανταπόκρισης η ελληνική πρόταση;

«Η πρόταση της Ελλάδας για τη διχοτόμηση της προ-ημερήσιας αγοράς συνάδει με την πράσινη μετάβαση και τον τρόπο μακρόχρονης χρηματοδότησης των καθαρών μορφών ενέργειας. Ετυχε θετικής υποδοχής από πολλές χώρες, είναι υπό συζήτηση στην επιστημονική κοινότητα και εξετάζεται και στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της αγοράς στη Μεγάλη Βρετανία που έχει ήδη δρομολογηθεί».

«Χωρίς επιδότηση ο καταναλωτής θα πλήρωνε και για τα υπερκέρδη»

Στην Ελλάδα οι τιμές ρεύματος «καλπάζουν». Θεωρείτε ότι τελικά λειτούργησε το νέο μοντέλο με την κατάργηση της ρήτρας αναπροσαρμογής και την υποχρέωση των προμηθευτών να ανακοινώνουν τις τιμές χρέωσης της κιλοβατώρας στους πελάτες τους από τον προηγούμενο μήνα;

«Καλπάζουν οι «ονομαστικές» τιμές ηλεκτρισμού στο χρηματιστήριο ενέργειας, όχι όμως οι τιμές που πληρώνουν τελικά οι καταναλωτές. Γιατί από 1ης Ιουλίου εφαρμόζεται στην Ελλάδα μηχανισμός ο οποίος καθορίζει διοικητικά άνω όρια στην αμοιβή κάθε μορφής ενέργειας στην ηλεκτροπαραγωγή και με τον τρόπο αυτόν συλλέγονται στο Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης (σ.σ.: οι πόροι του κατευθύνονται στις επιδοτήσεις των λογαριασμών ρεύματος) όλα τα υπερ-έσοδα που οφείλονται στις εξωφρενικές τιμές του φυσικού αερίου. Τα ποσά αυτά άμεσα ανακυκλώνονται για τη μείωση των τελικών τιμών ηλεκτρισμού όλων των καταναλωτών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών. Σε αυτά τα έσοδα του Ταμείου προστίθενται έσοδα από τις δημοπρασίες για τα δικαιώματα εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα και άλλα ποσά, ενώ επίσης συνεισφέρει και ο κρατικός προϋπολογισμός αν χρειάζεται.  Οι επιδοτήσεις διασφάλισαν τα τιμολόγια καταναλωτή να διατηρούνται σε λογικά επίπεδα και όχι η κατάργηση της ρήτρας αναπροσαρμογής. Η κατάργηση αυτή είναι διαφορετικό ζήτημα και αφορά την πληροφόρηση του καταναλωτή και το δικαίωμά του να αντιδρά σε αύξηση τιμών από τον προμηθευτή. Το μέτρο εύκολης και γρήγορης αλλαγής προμηθευτή αφού πλέον πληροφορείται εκ των προτέρων για τις τιμές (και όχι εκ των υστέρων, όπως με την αυτόματη ρήτρα αναπροσαρμογής) αύξησε τον ανταγωνισμό στη λιανική αγορά».

Σε κάθε περίπτωση, το βάρος για την ελάφρυνση των καταναλωτών από τις απλησίαστες τιμές στο ρεύμα συνεχίζει να πέφτει στις κρατικές επιδοτήσεις. Πιστεύετε ότι η συνέχιση των επιδοτήσεων θα απειλήσει τις αντοχές του κρατικού προϋπολογισμού;

«Ο μηχανισμός των επιδοτήσεων βασίζεται κυρίως σε ανακύκλωση των υπερ-εσόδων των παραγωγών και έτσι εν πολλοίς αυτοχρηματοδοτούνται οι επιδοτήσεις. Οταν αυξάνεται η τιμή του φυσικού αερίου, αυξάνονται και τα έσοδα του Ταμείου αλλά αυξάνεται και το ύψος των επιδοτήσεων ώστε να παραμείνουν τα τιμολόγια καταναλωτών σε λογικά επίπεδα. Ομως όταν οι τιμές φυσικού αερίου φθάσουν σε εξωφρενικά υψηλά επίπεδα, όπως τώρα τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, πρέπει να υπάρξει συνεισφορά από τον κρατικό προϋπολογισμό για να διατηρηθούν τα τιμολόγια αμετάβλητα. Ομως όπως και στο προηγούμενο διάστημα που δεν επιβαρύνθηκε ο κρατικός προϋπολογισμός, η αναμενόμενη σχετική μείωση των τιμών φυσικού αερίου θα επιτρέψει και τη μείωση της συνεισφοράς του κρατικού προϋπολογισμού».

Είναι οι επιδοτήσεις ο μοναδικός τρόπος προστασίας των καταναλωτών;

«Οπως ανέφερα, ο αντικειμενικός στόχος είναι οι μέσες τιμές της χονδρικής αγοράς να επιβαρύνονται μόνο κατά το ποσοστό ηλεκτροπαραγωγής από φυσικό αέριο και όχι σχεδόν εξ ολοκλήρου όπως γίνεται σήμερα. Ανέφερα εναλλακτικά μέτρα, τα οποία όμως απαιτούν πανευρωπαϊκή συμφωνία για να εφαρμοσθούν. Ο μηχανισμός που εγκρίθηκε για την Ελλάδα που βασίζεται στη συλλογή των υπερκερδών και στην επιδότηση των καταναλωτών είναι εύκολος στην εφαρμογή του και δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό».

Πάντως, η τακτική των επιδοτήσεων από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχει δεχθεί σφοδρή κριτική από διεθνείς οργανισμούς όπως το ΔΝΤ, πολιτικούς φορείς, οργανώσεις που καταγγέλλουν ότι καλλιεργεί την ακρίβεια και την καταναλωτική σπατάλη, αντί της εξοικονόμησης.

«Ο μηχανισμός των επιδοτήσεων όπως εφαρμόζεται διασφαλίζει να τιμολογείται η ενέργεια στη χονδρική όσο ακριβώς κοστίζει με βάση τα μερίδια στην ηλεκτροπαραγωγή των τεχνολογιών και το κόστος καθεμιάς. Τελικά ο καταναλωτής πληρώνει το ρεύμα σαφώς ακριβότερα από τις τιμές πριν την κρίση. Δηλαδή το σήμα από τις τιμές για την εξοικονόμηση και την ορθολογική χρήση της ενέργειας διατηρείται στο σωστό επίπεδο, δηλαδή όσο πραγματικά κοστίζει το ρεύμα. Αν οι τιμές καταναλωτή έμεναν χωρίς επιδότηση, δηλαδή όσο προσδιορίζονται από τη χονδρική αγορά, τότε ο καταναλωτής θα πλήρωνε και για τα υπερκέρδη (υπερ-έσοδα), πράγμα αδικαιολόγητο υπό κάθε οικονομική λογική. Η πληρωμή και για τα υπερ-έσοδα θα ήταν καθαρή μείωση εισοδήματος χωρίς περαιτέρω όφελος στην εξοικονόμηση ενέργειας, δεδομένου ότι η ηλεκτρική ενέργεια είναι πρωταρχικό αγαθό και η μείωση της κατανάλωσής της δεν είναι απεριόριστη και δεν είναι ευχερής πέραν κάποιου σημείου. Αρα οι εξωφρενικές τιμές ηλεκτρισμού που θα είχαμε χωρίς την επιδότηση θα ήταν απλώς αφαίμαξη εισοδήματος για επιχειρήσεις και καταναλωτές, χωρίς αυτοί να μπορούν να κάνουν μεγαλύτερη εξοικονόμηση».

ΑΠΕ και εξοικονόμηση ενέργειας θα δώσουν μόνιμη λύση

Στη μάχη για την ενεργειακή ασφάλεια και στις προσπάθειες απεξάρτησης από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο μήπως τελικά χάνεται η εστίαση στις κατευθύνσεις του RePowerEu και τη μετάβαση σε μια οικονομία απαλλαγμένη από τον άνθρακα, με κίνδυνο να παραμείνει η Ευρώπη δέσμια της εισαγόμενης ενέργειας;

«Ο μηχανισμός που εφαρμόζεται στην Ελλάδα διατηρεί την ηλεκτροπαραγωγή από φυσικό αέριο ως την ακριβότερη τεχνολογία, δηλαδή δεν οδηγεί σε τυχόν αύξηση της χρήσης του φυσικού αερίου. Ταυτόχρονα βέβαια χρειάζονται μέτρα και προσπάθεια, ήδη γίνονται αρκετά, για να επιταχυνθούν οι Ανανεώσιμές Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) και η εξοικονόμηση ενέργειας, τα οποία είναι τα μόνα θετικά μέτρα που θα δώσουν μόνιμη λύση στο πρόβλημα της εξάρτησης από το φυσικό αέριο και θα μειώσουν πολύ τις τιμές καταναλωτή».

Με την κλιματική  κρίση να εντείνεται επανέρχονται οι συζητήσεις για στροφή στις ΑΠΕ, στην αποθήκευση και εξοικονόμηση ενέργειας. Ομως ο αντίλογος που στηρίζει την επιστροφή στο κάρβουνο, στην πυρηνική ενέργεια και στο φυσικό αέριο (LNG) φαίνεται ότι κυριαρχεί στην Ευρώπη. Τελικά οι δρόμοι για την ενεργειακή και την κλιματική ασφάλεια είναι παράλληλοι ή τέμνονται;

«Δεν υπάρχει επιστροφή σε ορυκτά καύσιμα στην Ευρώπη. Ολες οι χώρες κάνουν ό,τι μπορούν για να επιταχύνουν τις καθαρές μορφές ενέργειας γιατί έτσι λύνουν το πρόβλημα της εξάρτησης και του κόστους».

Ειδικά για την ενεργειακή επάρκεια στη χώρα μας, η μεγάλη ζήτηση παγκοσμίως για LNG δημιουργεί στενότητα και στους εγχώριους «παίκτες», ενώ αμφισβητείται και η δυνατότητα στήριξης της ηλεκτροπαραγωγής από τις λιγνιτικές μονάδες. Πόσο πιθανό είναι να δούμε ελεγχόμενες διακοπές ρεύματος και στα νοικοκυριά;

«Η τροφοδοσία της Ελλάδας με φυσικό αέριο είναι ασφαλέστερη συγκριτικά με άλλες χώρες, ιδίως της Ανατολικής Ευρώπης. Αυτό γιατί η Ελλάδα έχει υποδομές υποδοχής υγροποιημένου φυσικού αερίου, έχει εναλλακτική τροφοδοσία από την Κασπία, αλλά και επειδή το σύστημα μεταφοράς του ρωσικού αερίου μέσω αγωγού είναι ανεξάρτητο από τα συστήματα της λοιπής Ευρώπης. Δεν μπορεί να αποκλειστεί το ακραίο ενδεχόμενο πλήρους διακοπής της τροφοδοσίας από ρωσικό φυσικό αέριο σε περίπτωση κλιμάκωσης της κρίσης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Ομως μπορεί επίσης η λοιπή Ευρώπη να έχει πρόβλημα τροφοδοσίας με ρωσικό αέριο και η περιοχή μας να μην έχει. Σε κάθε περίπτωση, η τροφοδοσία με υγροποιημένο αέριο θα είναι επαρκής εκτός ακραίου ενδεχομένου στενότητας στην παγκόσμια παραγωγή του. Αρα θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι είναι μικρές οι πιθανότητες έλλειψης φυσικού αερίου στην περιοχή μας.  Παράλληλα, η ηλεκτροπαραγωγή από λιγνίτη αυξάνεται χάρις σε επενδύσεις στα ορυχεία, που χρειάζονται κάποιον χρόνο, και θα προσεγγίσει τις δυνατότητες παραγωγής των μονάδων που παραμένουν σε λειτουργία. Σύντομα εξάλλου αρχίζει η νέα μονάδα λιγνίτη την κανονική λειτουργία της».

https://www.tovima.gr/printed_post/paneyropaiki-lysi-crgia-tin-apoklimakosi-crton-timon-stin-energeia/

Προσωπικός γιατρός: Όποιος δεν έχει εγγραφεί θα έχει αύξηση 10% στο κόστος για τα φάρμακα και τις εξετάσεις

3

Έχουν ξεκινήσει οι εγγραφές και τα «πέναλτι» σε όσους δεν εγγραφούν έως την 1η Οκτωβρίου θα είναι «τσουχτερά»

Για όλους σε όλη την Ελλάδα έχει ανοίξει η πλατφόρμα εγγραφής στον προσωπικό γιατρό.

Για να γίνει η εγγραφή στον προσωπικό γιατρό χρειάζεται κινητό τηλέφωνο, ωστόσο εδώ αντιμετωπίζουν πρόβλημα όσοι δεν έχουν.

Αυτή τη στιγμή στην πλατφόρμα της ΗΔΙΚΑ για την εγγραφή απαιτείται κινητό τηλέφωνο, κάτι όμως που δεν έχουν όλοι (και αυτό αφορά συνήθως ηλικιωμένους και μικρά παιδιά).

Ωστόσο, το συγκεκριμένο «πρόβλημα» θα διορθωθεί μέσα στις επόμενες μέρες και δεν θα χρειάζεται κινητό τηλέφωνο για να γραφτεί κάποιος στον προσωπικό γιατρό.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι πολίτες εντός της εβδομάδας, θα μπορούν να εγγραφούν στον προσωπικό τους γιατρό και μέσω φαρμακείων, και εννοείται ότι δεν θα χρειαστεί το κινητό τους τηλέφωνο.

Πότε ξεκινάει το πέναλτι στα φαρμακεία

Ο Ανάργυρος Μαριόλης, Διευθυντής του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, μίλησε για το πρόγραμμα «Προσωπικός Γιατρός».

Όπως εξήγησε, «υπάρχει δυνητικό όφελος για τον ασθενή, για τον πολίτη, για το κοινωνικό σύνολο, για το σύστημα υγείας και για την κοινωνία. Ξέρουμε τόσα χρόνια τι σημαίνει που δεν εφαρμόστηκε η πρωτοβάθμια υγεία στην χώρα μας».

«Για πρώτη φορά θα εφαρμοστεί ο ατομικός ιατρικός φάκελος, θα υπάρχει ολοκληρωμένη ενημέρωση και φροντίδα, από έναν καθοδηγητή και σύμβουλο του πολίτη στο σύστημα υγείας, για να παρέχει την απαραίτητη φροντίδα στον ασθενή και προληπτικά και σε ότι αφορά την καθοδήγηση του ασθενούς για άλλες ειδικότητες ιατρών», εξήγησε ο Ανάρτηρος Μαριόλης.

Ανέφερε πως «υπολογίζεται ότι 2,5 εκατομμύρια συμπολίτες μας έχουν ήδη εγγραφεί» και επεσήμανε ότι «το πιο σημαντικό, είναι η τήρηση ατομικού φακέλου υγείας για κάθε πολίτη. Θα υπάρχει μια σταθερή διασύνδεση του ασθενή με το σύστημα υγείας».

«Περιμένουμε να αυξηθεί ο αριθμός των γιατρών και στην Αττική που άνοιξε η πλατφόρμα τώρα, καθώς μεσολάβησε ο Αύγουστος που ήταν μήνας διακοπών», είπε ο κ. Μαριόλης, επισημαίνοντας πως «ουσιαστικά η πλήρης εφαρμογή του συστήματος θα είναι από την Πρωτοχρονιά».

«Όποιος δεν έχει εγγραφεί έως την 1η Οκτωβρίου θα έχει αύξηση 10% στο κόστος για τα φάρμακα και τις εξετάσεις του, θα ζητήσουμε όμως να παραταθεί το αντικίνητρο αυτό, που στόχο έχει να εγγραφούν οι πολίτες στο νέο σύστημα», ανέφερε ο κ. Μαριόλης.

https://www.pronews.gr/ygeia/proionta-ypiresies/prosopikos-giatros-opoios-den-exei-eggrafei-tha-exei-ayksisi-10-sto-kostos-gia-ta-farmaka-kai-tis-eksetaseis/