Αρχική Blog Σελίδα 1827

Κ. Κυριακόπουλος: Ρωσοουκρανικός πόλεμος: Η επόμενη μέρα

3

Ρωσοουκρανικός πόλεμος: Η επόμενη μέρα μιας συστημικής σύγκρουσης που άνοιξε οριστικά και αμετάκλητα την πόρτα του φρενοκομείου

Με το ξέσπασμα αυτού του πολέμου και ενώ οι κοινωνίες (συνεπικουρούμενες από την υπερφίαλη μιντιακή ειδησεογραφία) παραδίδονταν στην περιδίνηση ενός ιδιότυπου παραληρηματικού διχασμού, εμείς φροντίσαμε να κρατήσουμε διακριτές αποστάσεις από κάθε είδους επιπόλαια προσέγγιση μιας σύγκρουσης, η οποία έδειξε σχετικά νωρίς την «απροθυμία» της να ακολουθήσει την διαδρομή που της «υποδείκνυε» το θυμικό των ανθρώπων…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Έτσι, ανεξάρτητα από την τροπή που θα επιθυμούσαμε να προσλάβουν οι εξελίξεις, προσβλέποντας σε έναν κόσμο ανταγωνιστικό μεν αλλά περισσότερο ισορροπημένο και φυσικά περισσότερο ασφαλή, μέσα από την στρατηγική αποδυνάμωση της Αμερικανικής πρωτοκαθεδρίας, αλλά και τον ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό ρόλων και πρωταγωνιστών στην κορυφή της πυραμίδας της ισχύος, υπάρχουν και τα ίδια τα γεγονότα, που επιδρούν καταλυτικά στην διαμόρφωση αυτών των εξελίξεων και τα οποία απαιτούν σοβαρή ανάγνωση, υπεύθυνη αποτίμηση και κυρίως νηφάλια αξιολογική τοποθέτηση σε ένα διαρκώς – και με ιδιαίτερο δυναμισμό  – μεταβαλλόμενο πάζλ, το οποίο ανατροφοδοτεί με την σειρά του ένα ντόμινο ανατροπών στην ευρύτερη γεωπολιτική σκακιέρα.

Αυτήν ακριβώς την ανάγνωση επιχειρήσαμε να κάνουμε όταν, με το ξέσπασμα του πολέμου, διατυπώσαμε την άποψη ότι δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μια απλή περιφερειακή διμερή σύγκρουση με προδιαγεγραμμένο εν πολλοίς το αποτέλεσμά της, αλλά είμαστε αντιμέτωποι με μια γενικευμένη συστημική ρήξη, η έκβαση της οποίας θα προσδιορίσει την φυσιογνωμία του Διεθνούς Συστήματος το οποίο ανασυντάσσεται με ιδιαίτερο δυναμισμό.

Ήταν η ανάγνωση που αποτολμήσαμε τις δύσκολες εκείνες ημέρες του Φλεβάρη, όταν η Ρωσική πολιτικοστρατιωτική ηγεσία ανακοίνωνε την έναρξη της «Ειδικής Στρατιωτικής Επιχείρησης». Και αποτολμήσαμε αυτήν την ανάγνωση, διότι μας ήταν αδύνατον ακόμη και να φανταστούμε ότι, πίσω από αυτόν τον πραγματικά ευρηματικό τίτλο που αποδόθηκε σε μια στρατιωτική επιχείρηση εισβολής μιας Υπερδύναμης σε μια γειτονική χώρα, κρυβόταν τόση προχειρότητα, τέτοιος ερασιτεχνισμός, τέτοια καραμπινάτη επιτελική ανοργανωσιά και κυρίως η παντελής έλλειψη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου στοχευμένων διπλωματικοπολιτικών παρεμβάσεων και υποδειγματικού επιχειρησιακού αιφνιδιασμού, που θα μπορούσε να αποσυντονίσει την δυτική συμμαχία και να την καθηλώσει σε ένα περιβάλλον παραλυτικής αφωνίας, καταφανούς ανικανότητας διαχείρισης των συνεπειών και μιας αποδομητικής εσωστρέφειας, ικανής να οδηγήσει σε μια ουσιαστική επαναδιατύπωση της γεωπολιτικής φυσιογνωμίας της Ευρώπης.

Με την ίδια ακριβώς ευθύνη, επιμείναμε να προσεγγίζουμε τα τεκταινόμενα και όταν πλέον είχε αρχίσει να διαφαίνεται ότι η Ρωσία χάνει το κρίσιμο στοίχημα αναφορικά με το νέο ισοζύγιο ισχύος στον νεο-ψυχροπολεμικό κόσμο που αναδύεται, γι’ αυτό και μιλήσαμε καθαρά για μη αναστρέψιμη στρατηγική ήττα.

Διότι το στοίχημα για την Ρωσία, δεν ήταν – ή δεν θα έπρεπε να ήταν – η αντοχή και εντέλει η όπως – όπως οικονομική της επιβίωση, μέσα στο περιβάλλον των σαρωτικών κυρώσεων που της έχουν επιβληθεί. Το στοίχημα για την Ρωσία θα έπρεπε να ήταν, η πάση θυσία διατήρηση της πρωτοβουλίας των κινήσεων, η «παραγωγική» διαχείριση του επιχειρησιακού χρόνου κατά τρόπο που θα μπορούσε να της εξασφαλίσει την στοχευμένη στρατηγική εργαλειοποίηση των ενδοσυμμαχικών ανταγωνισμών, καθώς και η ενεργοποίηση ενός ντόμινο δυναμικών ανατροπών, ικανών να «κλειδώσουν» μια εντελώς διαφορετική κατάσταση σε ολόκληρη την Ευρασία. Πρόκειται δηλαδή για ένα «πακέτο στόχων», η επιτυχημένη έκβαση του οποίου είναι αντιστρόφως ανάλογη της μακροχρόνιας καθήλωσής της σε μια ανερμάτιστη στρατιωτική επιχείρηση στους λασπότοπους της Ουκρανίας, χωρίς στρατηγική εξόδου από αυτήν και με μια συνολική διαχείριση πολύ κατώτερη των προσδοκιών που μπορεί να έχει κανείς από μια Υπερδύναμη και μάλιστα στην συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία που το πραγματικό διακύβευμα αφορά στην διαδικασία ανακατανομής της Ισχύος στο διεθνές Σύστημα και αυτή η ύψιστη επιδίωξη, δεν συμψηφίζεται με κανένα αμφιλεγόμενο κέρδος στα σημεία, που μπορεί και να μην έρθει ποτέ.

Σε κάθε περίπτωση, η εκτίμησή μας αυτή είναι μια αυστηρά πολιτική εκτίμηση, που δεν φιλοδοξεί να αναλύσει εξειδικευμένα τις σοβαρές επιχειρησιακές ανεπάρκειες και την πρωτοφανή ανικανότητα ως προς την διαχείριση των προβλημάτων επιμελητείας που επιδεικνύει εδώ και επτά μήνες η Ρωσική πολεμική μηχανή. Υποχρεούμεθα όμως να μην αγνοήσουμε το γεγονός πως όλα τα παραπάνω, είχαν και έχουν την δική τους καθοριστική συμβολή… Στην δραματική τροποποίηση των όρων που διέπουν την σύγκρουση αυτήν καθ΄ εαυτή… Στην ραγδαία αποδόμηση του γεωπολιτικού προφίλ μιας Υπερδύναμης το οποίο φιλοτεχνήθηκε προσεγμένα και επιμελώς κατά την διάρκεια της τελευταίας 30ετίας… Και φυσικά στην σταδιακή εμφάνιση φαινομένων διευρυνόμενης αποσύνθεσης του περιφερειακού μετασοβιετικού status, τα οποία δεν αποκλείεται οσονούπω να επεκταθούν ακόμη και μέσα στα όρια της Ρωσικής επικράτειας.

Υπάρχουν βέβαια ορισμένοι αυτόκλητοι «στρατιωτικοί αναλυτές» οι οποίοι, συνεπικουρούμενοι από τους συνήθεις πολιτικούς καιροσκόπους και άλλους γραφικούς τύπους του διαδικτύου, επιχειρούν να χρυσώσουν το χάπι αυτής της επικοινωνιακά και κυρίως επιχειρησιακά απαράδεκτης εικόνας, καταφεύγοντας σε αυθαίρετες ερμηνευτικές παραδοχές και σε κάθε είδους αποσπασματικές προσεγγίσεις.

Όπως υπάρχει και η κατευθυνόμενη, καλοπληρωμένη προπαγάνδα των συστημικών ΜΜΕ, η οποία προσπαθεί να μας πείσει ότι διαθέτει μάτια και αυτιά παντού, από την κορυφή των επιτελείων μέχρι και το τελευταίο χαράκωμα, ώστε να μπορεί να μας μεταφέρει με απόλυτη «πιστότητα» και υποδειγματική «ειλικρίνεια» τον καημό και του τελευταίου Ρώσου στρατιώτη όπως και την ένσταση των κορυφαίων Ρώσων επιτελών για όλα όσα διαδραματίζονται αυτήν την στιγμή στο παρασκήνιο.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που οφείλουμε να κάνουμε, μιας και οι εξελίξεις στο Ουκρανικό, άλλοτε ως πρόσχημα και άλλοτε ως πραγματική αιτία αναφοράς, σχετίζονται ευθέως με την καθημερινότητα, την ζωή μας, αλλά και το μέλλον ενός κόσμου που προδιαγράφεται ως ιδιαιτέρως ανησυχητικό, είναι να αποστασιοποιηθούμε πλήρως, ΚΑΙ από την φτηνή προσπάθεια συγκάλυψης της πραγματικής εικόνας που διαμορφώνεται στο πεδίο και κατά συνέπεια στο ισοζύγιο της ισχύος, αλλά ΚΑΙ από την συστημική μιντιακή αθλιότητα που παραπληροφορεί συστηματικά και επιχειρεί να καθαγιάσει συμπεριφορές και πολιτικές, που έσπρωξαν κυριολεκτικά τις εξελίξεις στα άκρα.

Η κατάσταση που διαμορφώνεται σήμερα, είναι αυτή που ΔΕΝ θα θέλαμε μετά από επτά ολόκληρους μήνες αμφιλεγόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων, καταστροφών και ανεξέλεγκτης διάχυσης μιας ανατροφοδοτούμενης κρίσης που αγκαλιάζει σταδιακά ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι μια κατάσταση από την οποία ΔΕΝ έχουν να ωφεληθούν οι λαοί, αφού η επαναπεριθωριοποίηση της Ρωσίας και η επανακαθήλωσή της σε έναν καταφανώς αποδυναμωμένο περιφερειακό δρώντα, την τοποθετεί έξω από τις διεργασίες που σχετίζονται με την νομή της ισχύος στην κορυφή της συστημικής πυραμίδας και την μεταλλάσσει βίαια σε παράγοντα πυρηνικής απειλής ο οποίος επιδιώκει εναγωνίως να διασφαλίσει τους όρους της στρατηγικής του επιβίωσης, ενώ θα μπορούσε να διεκδικήσει έναν ρόλο πρωταγωνιστικό, ως χρήσιμη και κρίσιμη συνιστώσα της συστημικής σταθερότητας και ενός νέου συστήματος Διεθνούς ασφαλείας.

Για την αποτύπωση της πραγματικής θέσης στην οποία έχει περιέλθει η Ρωσία αυτήν την στιγμή, δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται οι ακροβατισμοί των αυτόκλητων «αναλυτών» οι οποίοι επιχειρούν να την «ερμηνεύσουν» όπως – όπως. Ο Καντίροφ είναι ίσως ο πλέον κατάλληλος, και ασυγκρίτως πιο εμπειροπόλεμος από τους περιφερόμενους «αναλυτές» μας. Επομένως, η γνώμη ενός πολέμαρχου, προφανώς έχει εξαιρετική βαρύτητα και όταν αυτός ο τύπος περιγράφει εικόνες χάους για την πραγματική κατάσταση, για τον επιχειρησιακό σχεδιασμό, για την ανοργανωσιά στην επιμελητεία, αλλά και για τη σχέση μεταξύ επιτελών και στρατεύματος, τότε όλοι οι υπόλοιποι καλά θα κάνουν να σιωπούν.

Αλλά δεν μιλά μονάχα ο Καντίροφ. Μιλούν και τα αποτελέσματα μιας σύγκρουσης που βρίσκεται σε εξέλιξη, το «ταμείο» της οποίας θα πρέπει να αξιολογείται από την διαρκή μεταβολή στον χάρτη των κεκτημένων που αποτυπώνεται καθημερινά προϊόντος του χρόνου. Και εδώ το ισοζύγιο έχει περάσει «στα κόκκινα» αναφορικά με την φθίνουσα Ρωσική επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.

Μιλούν και οι εμβληματικές ανακαταλήψεις όπως και τα εμβληματικά χτυπήματα χθες στο «ΜΟΣΚΒΑ» σήμερα στην γέφυρα του Κερτς, αύριο Κύριος οίδε που.

Ο αντίλογος που καταγράφει ότι σήμερα απέναντι στην Ρωσία δεν πολεμά μονάχα η Ουκρανία αλλά ολόκληρο το ΝΑΤΟ, που δεν του κοστίζει τίποτε να υποθηκεύει αυτήν την χώρα και να ρίχνει στην κρεατομηχανή του πολέμου τους πολίτες της, είναι σωστός. Αλλά η «βαρύτητα» του επιχειρήματος είναι διαφορετική όταν διατυπώνεται μεταξύ των αμπελοφιλοσοφούντων του διαδικτύου και οφείλει να σταθμίζεται διαφορετικά από τους επιτελείς, όταν καταστρώνεται ο σχεδιασμός μιας στρατιωτικής επιχείρησης.

Το γνώριζαν ότι θα συμβεί… Γιατί το υποτίμησαν;;; Γιατί δεν το ενσωμάτωσαν στον σχεδιασμό τους, προκειμένου να επιταχύνουν την δημιουργία τετελεσμένων υλοποιώντας στην πράξη και με το παραπάνω τις προβλέψεις των συμφωνιών του Μινσκ και αποκόβοντας πλήρως τις γραμμές εφοδιασμού, όσο ακόμη οι Νατοϊκοί επιτελείς δίσταζαν να εμπλακούν σοβαρά στην επιτελική και εξοπλιστική υποβοήθηση των επιχειρήσεων;;; Γιατί δεν αξιοποίησαν το συγκριτικό πλεονέκτημα των πρώτων ημερών, όταν ακόμη η δυτική συμμαχία αναζητούσε τρόπους για να εξασφαλίσει ενιαία και συνεκτική συμπεριφορά;;; Γιατί επέλεξαν να κόβουν βόλτες γύρω και πέρα από το Κίεβο κατασπαταλώντας και κατακερματίζοντας άσκοπα τις δυνάμεις τους;;; Τι τους έκανε να πιστεύουν ότι οι στρατηγικοί τους αντίπαλοι θα παραμείνουν απαθείς;;; Στην βάση ποιάς λογικής αγνόησαν ένα από τα βασικά δόγματα του πολέμου που λέει ότι ο χρόνος δεν λειτουργεί ποτέ υπέρ του επιτιθέμενου;;;

Ας είμαστε λοιπόν ξεκάθαροι…

Οι διαρκείς αναφορές στο πυρηνικό οπλοστάσιο, είναι ομολογία ήττας στο επίπεδο των συμβατικών επιχειρήσεων. Είναι ταυτόχρονα και μια επικίνδυνη ρητορική η οποία εξοικειώνει τις κοινωνίες με την ιδέα του πυρηνικού ολέθρου και αυτό είναι πολλαπλά απαράδεκτο.

Στον συνολικό απολογισμό που αφορά στον σχεδιασμό και στην υλοποίηση της συγκεκριμένης στρατιωτικής επιχείρησης, στρατηγική νίκη ΔΕΝ καταγράφεται. ΟΥΤΕ έναντι των Νατοϊκών… ΟΥΤΕ αυτοτελώς αναφορικά με την ανάγκη βελτίωσης και ενδυνάμωσης της διεθνούς θέσης της χώρας…

Οι αποσυνθετικές τάσεις που έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους στην εγγύς γεωπολιτική της γειτονιά και σφαίρα επιρροής με την ευρεία έννοια, οι οποίες σχετίζονται τόσο με την Αρμενία που εξεδήλωσε την πρόθεσή της να αποχωρήσει από τον Οργανισμό Συλλογικής Συνθήκης Ασφάλειας (CSTO) που βρίσκεται υπό την ηγεσία της Ρωσίας το 2023, όσο και με το Καζακστάν το οποίο αρχίζει σταδιακά να διαφοροποιείται και εν τέλει να αποστασιοποιείται από τις Ρωσικές επιλογές, συνιστούν παράπλευρη στρατηγική ήττα και βήμα αποδυνάμωσης της περιφερειακής θέσης της Ρωσίας, στο οποίο ενδέχεται η συνέχεια να είναι εξαιρετικά ανησυχητική.

Επίλογος…

Όλα τα παραπάνω, ΔΕΝ αποπνέουν θετικά μηνύματα για την προοπτική και την θέση της Ρωσίας στην Γεωπολιτική της επόμενης μέρας. Εάν η πολιτική τάξη της Ρωσίας καταρρεύσει μέσα σε ένα κλίμα επιβεβαιωμένα περιορισμένης ισχύος που θα την καθιστά ανίκανη να ανασχέσει δια της πειθούς τα αποσυνθετικά φαινόμενα στο μαλακό της υπογάστριο, τότε η συνολική κατάρρευση της Ρωσίας ως γεωπολιτικού σχηματισμού θα είναι απλώς θέμα χρόνου. Και είναι φανερό πως εάν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί, τότε ένα νέο κύμα αποσχίσεων θα σαρώσει ολόκληρη την Κεντρική Ασία αλλά και τις περιοχές που χρόνια εποφθαλμιά η Κίνα, εν μέσω των Συμπληγάδων της Κινεζικής πίεσης και του διευρυνόμενου Τουρκικού επιθετικού αναθεωρητισμού.

Αντιλαμβάνεστε τώρα γιατί είναι εγκληματικές οι ευθύνες της Ρωσικής πολιτικής ηγεσίας που επέλεξε να εμπλέξει την χώρα σε έναν πόλεμο, δίπλα από την πόρτα της χωρίς σοβαρό επιτελικό σχεδιασμό και με ουσιαστικά ανύπαρκτο αφήγημα νίκης;;; Η στρατηγική ήττα της Ρωσίας στην Ουκρανική σύγκρουση, επιδεινώνει τους όρους ισχύος με τους οποίους ο πλανήτης παραδίδεται στην περιδίνηση της νεο-ψυχροπολεμικής εποχής. Και τα χειρότερα έπονται…

Κίμων Κωστής: Η αναγκαιότητα της Εθνοφυλακής

0
Σχέδιο Νέου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την Εθνοφυλακή
​Σήμερα συμπληρώνονται 40 χρόνια από την 7η Οκτωβρίου 1982, οπότε τέθηκε σε ισχύ ο Νόμος 1295/1982 (ΦΕΚ Α΄ 126) «Περί Εθνοφυλακής» [1], ο οποίος θεωρείται αναχρονιστικός και παρωχημένος για το θεσμό.
​Η προσπάθεια για την εκπόνηση Σχεδίου νέου Νόμου για την Εθνοφυλακή άρχισε τον Μάρτιο του 2017, όταν συγκροτήθηκε η Διεύθυνση Εθνοφυλακής (ΔΕΘ) στο Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ), με Διευθυντή Ανώτατο Αξιωματικό, βαθμού Ταξιάρχου, στο πλαίσιο της απόφασης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) το 2017 να κηρυχθεί ως «Έτος Εφέδρων και Εθνοφυλάκων», με σκοπό την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής, που ήταν στις πρώτες προτεραιότητες του ΥΠΕΘΑ και του ΓΕΣ. Είχα την τιμή ο τότε κ.Α/ΓΕΣ Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής Alkiviadis Stefanis την 6η Μαρτίου 2017, αμέσως μετά την προαγωγή μου σε Ταξίαρχο, να με τοποθετήσει Διευθυντή ΔΕΘ του ΓΕΣ και η πρώτη εντολή που μου έδωσε ήταν να εκπονήσω Σχέδιο νέου Νόμου για την Εθνοφυλακή και νέου Κανονισμού Οργάνωσης και Λειτουργίας της, προκειμένου ο εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου να αποτελέσει τη βασική πρωτοβουλία αναβάθμισης του θεσμού.
​Από την αρχή η Εθνοφυλακή προσεγγίστηκε με ολιστικό τρόπο και όχι αποσπασματικά για να επιλεγούν οι κατάλληλες δράσεις και πρωτοβουλίες για να επιτευχθεί ο σκοπός της αναβάθμισης. Καταβλήθηκε εργώδης προσπάθεια, μελετήθηκαν ενδελεχώς όλα τα ζητήματα και οι μελλοντικές ανάγκες, ενώ λήφθηκαν υπόψη οι απόψεις-προτάσεις όλων των φορέων και ιδίως των Εθνοφυλάκων. Ταυτόχρονα συντάχθηκε το σχέδιο του Κανονισμού, που ρυθμίζει τις λεπτομέρειες λειτουργίας της.
​
Στα μέσα του 2018 παρουσιάστηκε στασιμότητα στη διαδικασία υποβολής του Σχεδίου, ενώ στις αρχές του 2019 οι προτεραιότητες σχετικά με την Εθνοφυλακή άλλαξαν, γεγονός που είχε ως αντίκτυπο τη μείωση της συμμετοχής των Εθνοφυλάκων στην εκπαίδευση, επηρέασε το ηθικό τους και επέδρασε ανασταλτικά στη δυναμική που είχε αποκτήσει ο θεσμός από το 2017.
​
Όμως, στο τέλος Αυγούστου του 2019 δόθηκαν από το ΥΠΕΘΑ νέες κατευθύνσεις για την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής, εκ των οποίων η κύρια αφορούσε στη σύνταξη νέου σύγχρονου Νόμου για την Εθνοφυλακή, που θα λύνει τις χρόνιες αγκυλώσεις και θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και νέου Κανονισμού που θα ρυθμίζει τις λεπτομέρειες λειτουργίας της. Σε δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» γράφονταν ότι: «Στην αναβάθμιση της Εθνοφυλακής, με σειρά αλλαγών, προχωράει το υπουργείο Άμυνας με στόχο να γίνει σύγχρονη και περισσότερο μάχιμη και συνακόλουθα να ενισχυθεί η συμβολή της στην άμυνα της χώρας. Οι παρεμβάσεις μάλιστα θα προωθηθούν άμεσα, αφού κάθε αποτρεπτικό εργαλείο για τις Ένοπλες Δυνάμεις θεωρείται ιδιαίτερα χρήσιμο σε μία περίοδο που η τουρκική προκλητικότητα αυξάνεται και παγιώνεται. Ανάμεσα στις αλλαγές είναι η θέσπιση κινήτρων για την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των εθνοφυλάκων στη στρατιωτική εκπαίδευση, η εξέταση για τη δυνατότητα εθελοντικής συμμετοχής και των γυναικών, η συγκρότηση μονάδων σε Αττική και Θεσσαλονίκη στον τομέα της κυβερνοάμυνας και σε αντικείμενα αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών και η εκπαίδευση σε ημέρες εκτός Κυριακής.» [2] Το δημοσίευμα αναπαράχθηκε από ιστότοπους, όπως η «δημοκρατική» της Ρόδου [3], κ.ά.
​
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2019 ο κ.Υπουργός Εθνικής Άμυνας (ΥΕΘΑ) Νικόλαος Παναγιωτόπουλος στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων (ΒτΕ) ενημέρωσε τα μέλη για τις πολιτικές κατευθύνσεις που ακολουθούν η πολιτική και στρατιωτική Ηγεσία του ΥΠΕΘΑ. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε 6 άξονες που υπηρετούν τη στρατηγική επιλογή του Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης για ασφάλεια στη χώρα, εκ των οποίων στον «2ο Άξονα: Αναδιοργάνωση της δομής των Ενόπλων Δυνάμεων» περιλαμβάνεται η αναβάθμιση της Εθνοφυλακής και η προετοιμασία του σχετικού Σχεδίου Νόμου για την αύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Μονάδων της Εθνοφυλακής. [4]
​
Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν ταχύτατα όλες οι ενέργειες για την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής, με κυριότερη το Σχέδιο του νέου Νόμου, από τη ΔΕΘ του ΓΕΣ, όπου είχα την τιμή να τοποθετηθώ για δεύτερη φορά Διευθυντής, στις αρχές Νοεμβρίου, 8 μήνες από τότε που μετατέθηκα στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, το οποίο υποβλήθηκε στο ΥΠΕΘΑ στις αρχές του 2020. Κατόπιν, συνεργαστήκαμε με το αρμόδιο Γραφείο, μελετήσαμε το σχέδιο στην κυριολεξία λέξη προς λέξη επί τρεις μήνες, για να επιτύχουμε το άριστο αποτέλεσμα.
​
Στις 25 Νοεμβρίου 2020 σε δημοσίευμα της εφημερίδας «POLITIKAL» γράφονταν στους τίτλους ότι «ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΛΑ στην Εθνοφυλακή! Το ΥΕΘΑ καταθέτει μέσα στον Ιανουάριο, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ, -Τι θα γίνει με το “επίδομα” που λαμβάνουν -Πως οι έφεδροι θα αξιοποιηθούν και θα συμμετέχουν σε ασκήσεις-παρελάσεις». [5]
​
Σχεδόν ένα έτος μετά, στις 5 Οκτωβρίου 2021 ο κ.ΥΕΘΑ Νικόλαος Παναγιωτόπουλος σε απάντηση σχετικής Ερώτησης της Βουλής των Ελλήνων (ΒτΕ) ανέφερε ότι: «Από τον Αύγουστο 2019 η πολιτική και στρατιωτική Ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ), στο πλαίσιο της διαρκούς επαύξησης της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) με στόχο την αποτροπή προκλήσεων και την επιτυχή αντιμετώπιση των απειλών, καθώς επίσης και της αναγνώρισης από την πολιτεία του σημαντικού ρόλου που επιτελούν οι Εθνοφύλακες, εξέδωσε κατευθύνσεις για την αναβάθμιση του θεσμού της Εθνοφυλακής. […] Η σημαντικότερη όμως πρωτοβουλία για την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής, που είναι σε εξέλιξη, είναι η εκπόνηση νέου θεσμικού πλαισίου, για την Οργάνωση και Λειτουργία της Εθνοφυλακής. Σύμφωνα με τους αρμόδιους φορείς το νέο θεσμικό πλαίσιο είναι άρτιο, πλήρες νομικά και διευθετεί κατά ολιστικό και οριστικό τρόπο τα ζητήματα που αφορούν στην Εθνοφυλακή και θα αντικαταστήσει το ν.1295/1982, ο οποίος μετά από σχεδόν 40 έτη θεωρείται παρωχημένος.» [6]
​
Ο κ.ΥΕΘΑ την ημέρα εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Τήνο, στις 15 Αυγούστου 2022, είπε ότι είναι πολύ ικανοποιημένος, διότι στο επόμενο χρονικό διάστημα θα προχωρήσει το σχέδιο του νέου νόμου για την Εθνοφυλακή.
​Η Εθνοφυλακή αποτελεί Εθνική Ανάγκη, διότι ο ρόλος της δεν είναι βοηθητικός του Στρατού Ξηράς (ΣΞ), όπως πολλοί θα νομίζουν, καθόσον τα Τάγματα Εθνοφυλακής (ΤΕΘ) είναι Μονάδες Πεζικού που έχουν αντίστοιχες αποστολές άμυνας, γεγονός το οποίο καταδεικνύει τη σοβαρότητα του θεσμού και επιπλέον συνδράμει στην επιστράτευση, ενώ η προσφορά της στην κοινωνία είναι σημαντική με τη συμμετοχή της στην αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών (πυρκαγιές, θεομηνίες, σεισμοί). Τα ΤΕΘ είναι ξεχωριστά διότι εκτός από προσωπικό από τον Ενεργό Στρατό στελεχώνονται κυρίως με Εθνοφύλακες. Κάποιος μπορεί να ενταχθεί στην Εθνοφυλακή αφού υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία και είτε έχει εγκριθεί η αποδέσμευσή του από το σχέδιο επιστράτευσης είτε δεν είναι ενταγμένος σε αυτό και διαμένει στην περιοχή που εδρεύει το ΤΕΘ. Οι Εθνοφύλακες εκπαιδεύονται σε εθελοντική βάση, τουλάχιστον μια φορά το μήνα, ημέρα Κυριακή, χωρίς οικονομική αποζημίωση, ενώ η μη συμμετοχή τους δεν επισύρει την επιβολή ποινής. Τα κυριότερα πλεονεκτήματα των Εθνοφυλάκων είναι ότι κυριολεκτικά «μάχονται υπέρ βωμών και εστιών», γνωρίζουν άριστα το έδαφος της περιοχής που ζουν, έχουν τεράστια στρατιωτική εμπειρία και έχουν μεταξύ τους αδελφικούς δεσμούς μετά από τα πολλά χρόνια που συνυπηρετούν. Η ηλικία των Εθνοφυλάκων μπορεί να είναι από την ολοκλήρωση της στρατιωτικής τους θητείας έως 60 ετών, σύμφωνα με τον υφιστάμενο νόμο, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει [7]. Στο σχέδιο προτείνεται η αύξηση του ορίου ηλικίας, το οποίο θα τεθεί σε διαβούλευση για να υποβάλει όποιος θέλει τις προτάσεις του. Από τους τρεις Κλάδους των ΕΔ Εθνοφυλακή έχει μόνο ο ΣΞ.
​
Από το 2017 και ιδίως μετά τον Νοέμβριο του 2019 υλοποιήθηκαν πάρα πολλές ενέργειες, δράσεις και πρωτοβουλίες, οι οποίες στόχευαν συγκεκριμένους παράγοντες που διασυνδέονται και αλληλοεπιδρούν επιτυγχάνοντας με τη συνέργειά τους την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής και την επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και των επιχειρησιακών δυνατοτήτων των Μονάδων της για την εκτέλεση των αποστολών τους, προσδίδοντας νέα δυναμική στο θεσμό.
​
Σε πρώτη προτεραιότητα ήταν η βελτίωση της εκπαίδευσης των Εθνοφυλάκων σε συνδυασμό με την αύξηση της συμμετοχής τους σε αυτήν και την αύξηση της επάνδρωσης των ΤΕΘ, που επιτεύχθηκε με πληθώρα δράσεων και πρωτοβουλιών. Σε δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» σημειώνεται ότι τον Σεπτέμβριο του 2020, εν μέσω πανδημίας, επετεύχθη ρεκόρ συμμετοχής στην εκπαίδευση, που συμμετείχαν 8.401 «μάχιμοι» και αναγνωρίζεται ότι: «Η συνεχής αναβάθμιση του θεσμού πυκνώνει με έμψυχο δυναμικό τις γραμμές της Εθνοφυλακής και ενισχύει τα γενικότερα σχέδια αμυντικής θωράκισης της χώρας». [8]
​
Από τις πρωτοβουλίες για την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής ξεχωρίζει η Συνεργασία-Σύσφιξη Σχέσεων της Εθνοφυλακής Ελλάδας και Κύπρου, που είναι ιδιαίτερα σημαντική και με εξαιρετικό συμβολισμό, στο πλαίσιο της οποίας υλοποιούνται δράσεις, που αφορούν στην εκπαίδευση των ΤΕΘ του ΓΕΣ και του ΓΕΕΦ (Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς), στην ενδυνάμωση των δεσμών, στην ανταλλαγή απόψεων-προτάσεων, στην προβολή του θεσμού και στην υπογραφή Πρωτοκόλλων Ειδικής Συνεργασίας μεταξύ ΤΕΘ, όπως του ΤΕΘ ΡΟΔΟΥ με το 11ο ΤΕΘ Λάρνακας στις 8 Ιουνίου 2018 στη Λευκωσία, του ΤΕΘ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ με το 41ο ΤΕΘ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ στις 12 Οκτωβρίου 2018 στην Αλεξανδρούπολη, καθώς και του ΤΕΘ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ με το 32ο ΤΕΘ ΛΕΜΕΣΟΥ και του ΤΕΘ ΚΑΒΑΛΑΣ με το 71ο ΤΕΘ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ στις 12 Σεπτεμβρίου 2021 στη Θεσσαλονίκη.
​
Καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια τα τελευταία 5 χρόνια από το ΓΕΣ να δοθούν όσο γίνεται περισσότερες «παροχές επιβράβευσης» στους Εθνοφύλακες, που συμμετέχουν κάθε μήνα στην εκπαίδευση, για το επόμενο έτος, τις οποίες έχουν τα στελέχη του ΣΞ και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς αναγνωρίζεται έμπρακτα η εθελοντική προσφορά τους στην Εθνοφυλακή και επιβραβεύεται η συμμετοχή τους στην εκπαίδευση. Ακόμη συνιστούν κίνητρα για να συμμετέχουν όλο και περισσότεροι Εθνοφύλακες ανελλιπώς σε αυτήν και για να ενταχθεί προσωπικό στο θεσμό, που αποτελούν σημαντικούς παράγοντες για την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής, που είναι το ζητούμενο. Στις 3 Δεκεμβρίου 2021 ο κ.ΥΦΕΘΑ Νικόλαος Χαρδαλιάς, σε απάντηση σχετικής Ερώτησης της ΒτΕ ανέφερε, μεταξύ άλλων, τις παροχές επιβράβευσης που μέχρι τότε είχαν δοθεί. [9] Η αντιμετώπιση των φορολογικών και ασφαλιστικών ζητημάτων των Εθνοφυλάκων, κατόπιν συνεργασίας με το Υπουργείο Οικονομικών και το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, θα αποτελέσει επιπλέον κίνητρο για την ένταξη προσωπικού στην Εθνοφυλακή.
​
Από τις πολλές δράσεις και πρωτοβουλίες για την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής αναφέρονται ενδεικτικά: η βράβευση των ΤΕΘ με τη μεγαλύτερη συμμετοχή Εθνοφυλάκων στην εκπαίδευση, η διεξαγωγή κάθε έτος Πανελλήνιων Σκοπευτικών Αγώνων Εθνοφυλακής, η βελτίωση-ενημέρωση του ιστότοπου της Εθνοφυλακής www.ethnofilaki.army.gr, η έκδοση εξαμηνιαίου περιοδικού «Ο ΕΘΝΟΦΥΛΑΚΑΣ», η διεξαγωγή κάθε έτος διαγωνισμών Αφίσας και Βίντεο Εθνοφυλακής, κ.ά.
​
Ο νέος Νόμος για την Εθνοφυλακή, που αποτελεί τη σημαντικότερη πρωτοβουλία και επιδρά θετικά σε όλους τους παράγοντες για την αναβάθμισή της, όπως ανέφερε ο κ.ΥΕΘΑ, θα δώσει νέες δυνατότητες, στο πλαίσιο ενότητας σκοπού και ενότητας προσπαθειών και θα προσδώσει νέα δυναμική στο θεσμό.
​
Η ενεργός συμμετοχή των πολιτών ακριτικών περιοχών στα ΤΕΘ και η αναβάθμιση της Εθνοφυλακής συντελεί στην περαιτέρω ενίσχυση των δεσμών των ΕΔ με την κοινωνία, που αποτελεί παράγοντα αύξησης της ανθεκτικότητάς της, για να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις και τις κρίσεις και να συνεχίζει τις δραστηριότητές της για τη δημιουργία συνείδησης συλλογικής ασφάλειας στους πολίτες, καθόσον η ασφάλεια της χώρας είναι αναγκαίο να αποτελεί επιδίωξη και ευθύνη του συνόλου της Ελληνικής κοινωνίας.
​
Ευελπιστούμε και προσδοκούμε εντός του 2022, στον ταχύτερο δυνατό χρόνο, [10] όπως γίνει πράξη ο νέος Νόμος για την Εθνοφυλακή, το σχέδιο του οποίου «είναι άρτιο, πλήρες νομικά και διευθετεί κατά ολιστικό και οριστικό τρόπο τα ζητήματα που αφορούν στην Εθνοφυλακή», σύμφωνα με όσα ανέφερε πριν ένα έτος ο κ.ΥΕΘΑ και ο ίδιος επιθυμεί να πραγματοποιηθεί, όπως επανέλαβε στις 15 Αυγούστου, δείχνοντας την πολιτική βούληση που υπάρχει.
​
Αποτελεί επιτακτική ανάγκη η λήψη απόφασης το ταχύτερο δυνατόν για την έναρξη των διαδικασιών ψήφισης του νόμου, προκειμένου να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες που παρέχει για την αναβάθμιση της Εθνοφυλακής! Η ψήφιση του νέου Νόμου για την Εθνοφυλακή θα αποτελέσει ιστορικό γεγονός, με εξαιρετική σημασία, προς όφελος του Στρατού Ξηράς, των Ενόπλων Δυνάμεων και της Πατρίδας μας.
​Ψηλά η Ελληνική Σημαία!
​Ψηλά το Λάβαρο της Εθνοφυλακής!
​«Εχθρούς Αμύνου»
​Υπερήφανος για την Εθνοφυλακή, τους Εθνοφύλακες από την Κέρκυρα μέχρι το Καστελόριζο και από τα Δίκαια και τη Βύσσα μέχρι τα Χανιά, τους οποίους θεωρώ αδέλφια μου, το Στρατιωτικό και Πολιτικό προσωπικό των ΤΕΘ και των Σχηματισμών που πίστεψαν στην Εθνοφυλακή και μόχθησαν για τον θεσμό, καθώς και για την προσπάθεια που έγινε όλα αυτά τα χρόνια για την αναβάθμισή της, για την οποία στην κυριολεξία έδωσα και την ψυχή μου!
[2] Χαραλαμπάκης Μάνος, «Το Νέο Σχέδιο και Γυναίκες θα Εκπαιδεύονται στην Εθνοφυλακή», ΤΑ ΝΕΑ, 31 Αυγούστου-1 Σεπτεμβρίου 2019, σελ. 1, 28 και 37.
[3] «Και οι γυναίκες θα εκπαιδεύονται στην Εθνοφυλακή-Το σχέδιο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας», 31 Αυγούστου 2019, https://www.dimokratiki.gr/…/kai-oi-gynaikes-tha…/
[4] «Ομιλία Υπουργού Εθνικής Άμυνας στη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων», 19 Σεπτεμβρίου 2019, https://www.mod.mil.gr/omilia-ypoyrgoy-ethnikis-amynas…/
[5] Αντώνη Ι. Αντωνόπουλου και Γιώργου Ευγενίδη, «ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΛΑ στην Εθνοφυλακή!», POLITIKAL, 25 Νοεμβρίου 2020, σελ. 2 και 5.
[6] «Απάντηση ΥΕΘΑ Νικόλαου Παναγιωτόπουλου σε ερώτηση Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (υπ. Αριθμ. 8747/06-09-2021) με θέμα: “Αναδιάρθρωση της Εθνοφυλακής”», 5 Οκτωβρίου 2021, https://www.mod.mil.gr/…/3234-%CE%91%CE%9D%CE%91%CE%94…
[7] Τροποποιήθηκε η παρ. 5 του άρθρου 2 «Επάνδρωση Εθνοφυλακής-Εκπαίδευση Προσωπικού», που αφορά στα όρια ηλικίας του προσωπικού που καλείται να υπηρετήσει στην Εθνοφυλακή, με το άρθρο 7 του ν.1407/1983 (ΦΕΚ Α΄ 185) και αντικαταστάθηκε πάλι από την παρ. 4 του άρθρου 8 του ν.3257/2004 (ΦΕΚ Α΄ 143) και καθορίζει ότι: «Το προσωπικό που καλείται να υπηρετήσει στην Εθνοφυλακή πρέπει να έχει συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του και να μην έχει υπερβεί το τεσσαρακοστό πέμπτο. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας επιτρέπεται κατ` εξαίρεση να κληθεί για κατάταξη προσωπικό με συμπληρωμένο το τεσσαρακοστό πέμπτο έτος της ηλικίας του και μέχρι τη συμπλήρωση του εξηκοστού έτους αυτού, όταν στην περιοχή δεν επαρκεί προσωπικό προς στράτευση από τις άλλες προβλεπόμενες ηλικίες.», https://www.e-nomothesia.gr/…/ethnophu…/n-1295-1982.html
[8] Μάνος Χαραλαμπάκης, «Ρεκόρ προσέλευσης στην Εθνοφυλακή, παρά την πανδημία», 8 Απριλίου 2021, https://www.tanea.gr/…/rekor-proseleysis-stin…/
[9] «Απάντηση ΥΦΕΘΑ Νικόλαου Χαρδαλιά σε ερώτηση Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (υπ. αριθμ. 1050/10-11-2021) με θέμα: “Ζητούν θεσμοθέτηση κινήτρων οι Εθνοφύλακες της Καλύμνου”», 3 Δεκεμβρίου 2021, https://www.mod.mil.gr/…/3316-%CE%91%CE%99%CE%A4%CE%97…
[10] Με βάση τη διαδικασία, το εκτιμώμενο χρονικό διάστημα που χρειάζεται για την ψήφιση ενός νομοσχεδίου είναι 2 μήνες περίπου, από τη στιγμή που αποφασισθεί έως να ψηφιστεί από τη ΒτΕ και καταστεί νόμος του Κράτους.

Κ. Χολέβας: σχόλια στις πρόσφατες βουλγαρικές εκλογές

0

Τα επίσημα εγκαίνια του IGB, του αγωγού φυσικού αερίου που συνδέει την Ελλάδα με τη Βουλγαρία, ανέδειξαν τις καλές σχέσεις και τη συνεργασία μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών, μελών της Ευρ. Ένωσης. Πριν από έναν αιώνα οι σχέσεις ήσαν ταραγμένες και συγκρουσιακές. Δεν λησμονούμε την Ιστορία μας, αλλά σήμερα επιδιώκουμε τη φιλική σχέση  με στόχο τα αμοιβαία οφέλη.

Στο πλαίσιο αυτό μάς ενδιαφέρουν τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 2.10.2022 στη γειτονική μας Βουλγαρία. Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει σχηματισθεί κυβέρνηση, αλλά τα ποσοστά των κομμάτων είναι γνωστά και μάς βοηθούν να εξαγάγουμε συμπεράσματα.

Πρώτο κόμμα ήλθε το Κεντροδεξιό GERB του πρώην Πρωθυπουργού Μπόικο Μπορίσοφ, ο οποίος στην προηγούμενη Βουλή ήταν στην Αντιπολίτευση. Συνεργάσθηκε με το μικρό ιστορικό κόμμα της Ένωσης Δημοκρατικών Δυνάμεων, το οποίο ιδρύθηκε το 1989 με σκοπό τη μετάβαση από το κομμουνιστικό καθεστώς σε μία  πολυκομματική κοινωνία. Η συμμαχία αυτή συγκέντρωσε το 25,33%. Πρώτο σχόλιο: Παρά τις καταγγελίες εναντίον της διακυβέρνησής του ο Μπορίσοφ δημιούργησε την έκπληξη.

Στη δεύτερη θέση με 20,20% βρίσκεται το κεντρώο κόμμα “Συνεχίζουμε την αλλαγή” των Πέτκοφ και Βασίλιεφ, το οποίο ήταν το κυβερνών κόμμα μέχρι χθες. Οι δύο ηγέτες εμφανίσθηκαν ως τεχνοκράτες με σπουδές στο εξωτερικό και ως διώκτες της διαφθοράς. Φαίνεται ότι δεν έπεισαν. Δεύτερο σχόλιο: Δεν αρκεί να είσαι καλός τεχνοκράτης. Πρέπει να αποκτήσεις ισχυρά λαϊκά ερείσματα.

Στην τρίτη θέση βρίσκεται με 13,76 % η “Ένωση για τα Δικαιώματα και τις Ελευθερίες”, δηλαδή το κόμμα που εκπροσωπεί τη μουσουλμανική μειονότητα. Ορισμένοι την αναφέρουν ως τουρκική, αλλά ο όρος αυτός δεν λαμβάνει υπ’ όψιν το μεγάλο ποσοστό Πομάκων, οι οποίοι δεν έχουν τουρκική συνείδηση. Το κόμμα των Μουσουλμάνων για μία ακόμη φορά προβάλλεται ως ο πιθανός κυβερνητικός συνεταίρος για να σχηματίσει κυβέρνηση ο Μπορίσοφ. Οι Μουσουλμάνοι στη Βουλγαρία έχουν κατορθώσει να εμφανίζονται ως ρυθμιστική δύναμη σε Προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Σχόλιο τρίτο: Αν η Ελληνική Εθνική Μειονότητα στην Αλβανία είχε διατηρήσει την ενιαία και αυτόνομη κομματική εκπροσώπησή της και δεν είχε ενταχθεί στα δύο μεγάλα αλβανικά κόμματα, θα μπορούσε πιθανότατα να διαδραματίσει ρόλο ρυθμιστού στη Βουλή των Τιράνων. Ποτέ δεν είναι αργά. Ο πυρήνας του “Κόμματος  Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων”  υπάρχει.

Στην τέταρτη θέση καταγράφεται με 10,7% το υπερεθνικιστικό κόμμα “Αναγέννηση”. Η ενίσχυσή του, σε συνδυασμό με παλαιότερες θέσεις που είχε εκφράσει το GERB του Μπορίσοφ, θα δυσκολέψει τις σχέσεις με τα Σκόπια. Σχόλιο τέταρτο: Παρά την υποχώρηση  στις προϋποθέσεις που έθεσε η Σόφια η ενταξιακή πορεία των Σκοπίων προς την Ευρ. Ένωση θα συναντήσει πολλά εμπόδια.

Σχόλιο πέμπτο: Το χαμηλό ποσοστό του Σοσιαλιστικού Κόμματος (9,3%) δείχνει ότι σε μία χώρα, που έζησε επί δεκαετίες υπό κομμουνιστικό καθεστώς, μία παράταξη που δημιουργήθηκε από πρώην κομμουνιστές δεν έχει μέλλον.

Στην Ελλάδα συμφέρει να υπάρχει πολιτική σταθερότητα στη Βουλγαρία δεδομένης της ρευστότητας που επικρατεί  στη βαλκανική γειτονιά μας. Πρέπει να ενισχύσουμε τις διμερείς σχέσεις έχοντας, όμως, κατά νου ότι στην ερμηνεία ορισμένων ιστορικών ζητημάτων οι θέσεις μας δεν συμπίπτουν με τις αντίστοιχες βουλγαρικές.

Εν αναμονή, λοιπόν, του σχηματισμού κυβέρνησης στη Σόφια.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 8.10.2022

πηγή φωτογραφίας: Reuters

Πόσο βαθιά είναι η γερμανική ύφεση

0

Θα χρειαστεί να φθάσουμε τουλάχιστον στην άνοιξη του 2023 για να δούμε ξανά θετικό ρυθμό ανάπτυξης

Οι δείκτες για την επίδοση της γερμανικής οικονομίας του τρίτου τριμήνου είναι ανάμεικτοι. Κι ενώ οι δαπάνες των καταναλωτών φαίνεται πως υποχωρούν, όπως ακριβώς το περιμέναμε, η βιομηχανική παραγωγή πηγαίνει ελαφρώς καλύτερα. Εμείς προβλέπουμε την περίοδο Ιουλίου – Σεπτεμβρίου αρχικά μια κάμψη στο γερμανικό ΑΕΠ κατά 0,6% σε τριμηνιαία βάση. Ακόμη κι αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα χρειαστεί να φθάσουμε τουλάχιστον στην άνοιξη του 2023 ώστε η οικονομία να ενεργοποιηθεί και πάλι. Ο κύκλος εργασιών του λιανεμπορίου μειώθηκε 1,3% σε μηνιαία βάση και πραγματικούς όρους τον Αύγουστο, όταν οι αναλυτές του Reuters είχαν προβλέψει ότι η αποδυνάμωση θα είναι της τάξεως του 1,1%.

Οι καταναλωτές πλήττονται από τον καλπάζοντα πληθωρισμό. Παρά το γεγονός ότι οι λιανικές πωλήσεις Αυγούστου έδειξαν αύξηση κατά 5,4% σε ετήσια βάση, σε πραγματικούς όρους ήταν χαμηλότερες κατά 4,3%. Κι αυτό διότι οι καταναλωτές ξόδευαν μεν χρήματα, αλλά αγόραζαν λιγότερα αγαθά. Σε σύγκριση με τους μήνες Απρίλιο και Μάιο, οι πραγματικές λιανικές πωλήσεις του Ιουλίου και του Αυγούστου ελαττώθηκαν κατά 1%. Η εξέλιξη αυτή συνάδει με την απαισιόδοξη εκτίμησή μας για το ΑΕΠ τρίτου τριμήνου, κυρίως διότι υπάρχουν πολλές πιθανότητες οι πωλήσεις του λιανεμπορίου να εξασθενήσουν περαιτέρω τον Σεπτέμβριο. Στο πεδίο της βιομηχανικής παραγωγής της Γερμανίας, εκεί διαπιστώνουμε ότι αυτή παραμένει ζωηρή, βάσει των συνθηκών. Συγκεκριμένα, μειώθηκε σε μηνιαία βάση κατά 0,8% τον Αύγουστο. Κι ενώ οι αναλυτές του Reuters συναίνεσαν στην πρόβλεψη για μια πτώση 0,5% μόνον, λόγω των σοβαρών κωλυμάτων, όπως η ακριβή ενέργεια και τα χαμηλά επίπεδα του ποταμού Ρήνου, που εμπόδιζαν τις μεταφορές, η βιομηχανική παραγωγή τελικώς διατηρήθηκε σε σχετικά καλά επίπεδα. Εξαιρουμένης δε της ενέργειας και των κατασκευών, μειώθηκε μόλις 0,1% σε μηνιαία βάση. Η παραγωγή του ενεργειακού κλάδου ελαττώθηκε δραστικά κατά 6,1% και των κατασκευών κατά 2,1% σε μηνιαία βάση. Εντός του πλαισίου της μεταποίησης, οι υποκλάδοι εντάσεως ενέργειας τα πήγαν χειρότερα από άλλους και η δική τους παραγωγή περιορίστηκε 2,1% σε μηνιαία βάση.

Οι επιχειρήσεις στη Γερμανία τον Αύγουστο έλαβαν 2,4% λιγότερες παραγγελίες εν συγκρίσει με τον Ιούλιο σε όρους προσαρμοσμένων τιμών, αλλά, εξαιρουμένων των μεγάλης κλίμακας παραγγελιών, αυτές ενισχύθηκαν μηνιαίως κατά 0,8%. Κι ενώ βαίνουν μειούμενες οι νέες παραγγελίες ως τάση από τις αρχές του χρόνου, σύμφωνα με την εταιρεία δεδομένων Destatis, οι αντίστοιχες εταιρείες εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπες με υπερβολική ζήτηση. Παράλληλα δυσκολεύονται να ολοκληρώσουν τις παραγγελίες τους λόγω εμποδίων στις εφοδιαστικές αλυσίδες και στην προμήθεια ενδιάμεσων προϊόντων και πρώτων υλών.

* Ο κ. Σάλομον Φίντλερ είναι οικονομολόγος της Berenberg Bank.

Καθημερινή

Μια κρίση στην Ευρώπη είναι βέβαιη: προτιμάτε ενεργειακή ή δημοσιονομική;

0

 

Του Tyler Cowen

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις βρίσκονται έναντι μιας επιλογής για το είδος της κρίσης την οποία θα αντιμετωπίσουν: μια ενεργειακή ή μια δημοσιονομική κρίση. Η παγκόσμια οικονομία πιθανόν να κρέμεται από μία κλωστή αβεβαιότητας.

Οι εκτιμήσεις για το μέγεθος του σοκ στην τιμή της ενέργειας ποικίλλουν, ωστόσο μια εύλογη εκτίμηση το τοποθετεί μεταξύ του 6% και του 8% του ΑΕΠ για την Ευρώπη.

Η λύση της αυτορρύθμισης

Μια απάντηση σε αυτό το σοκ θα ήταν να αφήσει κανείς τις τιμές της ενέργειας να αυξηθούν ελεύθερα και να αφήσει τον ιδιωτικό τομέα να προσαρμοστεί σε αυτές. Αυτό θα σήμαινε υψηλότερο κόστος για την μεταποίηση, υψηλότερους λογαριασμούς θέρμανσης κατοικιών και χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα για δαπάνες σε άλλα αγαθά και υπηρεσίες. Σε γενικές γραμμές, θα ήταν κάτι ανάλογο του σοκ στις τιμές της ενέργειας το 1979 και της επακόλουθης τότε ύφεσης.

Σημειώστε ότι το μέγεθος της ύφεσης είναι συνήθως μεγαλύτερο από το μέγεθος του αρχικού σοκ στις τιμές. Καθώς ορισμένοι οικονομικοί κλάδοι αρχίζουν να συρρικνώνονται, συμπαρασύρουν μαζί τους και άλλους. Οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων θα μειωθούν επίσης, γεγονός που με τη σειρά του θα βλάψει τις επενδύσεις και την κατανάλωση.

Οι οικονομολόγοι μερικές φορές αποκαλούν τον παραπάνω μηχανισμό ως “θεωρία του πραγματικού επιχειρηματικού κύκλου”, έναν κλάδο γνώσης ο οποίος ερευνά το πώς μπορεί να εξαπλωθεί ένα αρχικό αρνητικό γεγονός.

Αυτό δεν αποτελεί απλώς μια υποθετική οικονομική ιστορία. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι οι γερμανικές εξαγωγές δέχονται σοβαρό πλήγμα, μολονότι μέρος αυτής της μείωσης οφείλεται σε προβλήματα τα οποία δεν σχετίζονται με την ενέργεια.

Η εναλλακτική της δημοσιονομοποίησης της κρίσης

Κάτι τέτοιο ακούγεται ζοφερό, αλλά είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει μια διαφορετική αλλά εξίσου ζοφερή εναλλακτική: οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το τρέχον σοκ στην τιμή της ενέργειας μετατρέποντάς το σε δημοσιονομικό σοκ.

Εάν μια κυβέρνηση καλύψει μεγάλο μέρος της αύξησης του λογαριασμού της ενέργειας, θα ήταν σαν το σχετικό σοκ να μην συνέβη ποτέ. Στην καθαρή μορφή της, μια τέτοια πολιτική θα ήταν δύσκολο να εφαρμοστεί, ωστόσο έχουν ήδη γίνει κάποιες κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση.

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου δεσμεύει ένα ποσό το οποίο προσεγγίζει τα 200 δισεκατομμύρια βρετανικές λίρες προκειμένου να απομονώσει την οικονομία του Η.Β. από κραδασμούς στις τιμές της ενέργειας, αν και μεγάλο μέρος του ενεργειακού σοκ θα εξακολουθήσει να βρίσκει τον δρόμο του προς την οικονομία. Η γερμανική κυβέρνηση έχει επίσης αποκαλύψει ένα σχέδιο για δαπάνες περίπου 200 δισ. ευρώ για την προστασία της οικονομίας από τα σοκ στις τιμές της ενέργειας.

Οι κυβερνήσεις μπορούν να προσπαθήσουν να περιορίσουν τα σοκ στις τιμές της ενέργειας με διάφορους τρόπους. Μπορούν να προσπαθήσουν, για παράδειγμα, να ανακουφίσουν ξανά τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις με επιδοτήσεις και μεταφορές εισοδήματος ή μπορούν να περιορίσουν τις τιμές και μετά να προσπαθήσουν να διασώσουν ξανά με ανάλογες μεθόδους τις εταιρείες του κλάδου της ενέργειας. Όποιο κι αν είναι το ακριβές μείγμα πολιτικής, το επιπλέον κόστος θα δημιουργήσει μια μεγάλη τρύπα στους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Εάν μια κυβέρνηση αναλάμβανε ολόκληρο το επιπλέον κόστος ενέργειας, θα της κόστιζε κάτι κοντά στο 6% έως 8% του ΑΕΠ – και αυτό το κόστος θα έπρεπε να την επιβαρύνει κάθε χρόνο κατά τον οποίο οι τιμές της ενέργειας θα παρέμεναν υψηλές. Κάτι τέτοιο θα απαιτούσε περισσότερο κρατικό δανεισμό, υψηλότερους φόρους, περισσότερη εκτύπωση χρήματος ή κάποιου είδους συνδυασμό των παραπάνω επιλογών.

Καλά και κακά νέα

Τα καλά νέα είναι ότι η μετατροπή μιας ενεργειακής κρίσης σε δημοσιονομική δεν μεταδίδει υψηλό ενεργειακό κόστος σε ολόκληρη την οικονομία. Τα κακά νέα είναι δύο: πρώτον, η διατήρηση των τιμών της ενέργειας σε χαμηλά επίπεδα δεν ενθαρρύνει την εγκράτεια στην κατανάλωση. Δεύτερον – και πιο σημαντικό – μια δημοσιονομική κρίση εξακολουθεί να αποτελεί κανονικότατη κρίση. Ακόμη κι αν μια κυβέρνηση αποφύγει τον επιπλέον δανεισμό, πόσο περιθώριο υπάρχει για να αυξήσει τους φόρους, δεδομένων των οικονομικών και πολιτικών περιορισμών;

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, δεν υπήρξε καμία γενική κίνηση προς μια μετατροπή της κρίσης των τιμών της ενέργειας σε (πιθανή) δημοσιονομική κρίση. Οι κυβερνήσεις τότε δεν πίστευαν ότι θα μπορούσαν να ξεφύγουν σε επίπεδα δανεισμού τα οποία σήμερα αποδέχονται σχετικά εύκολα ως ανεκτά.

Αυτή είναι λοιπόν μια στιγμή πολιτικής καινοτομίας: ας την αποκαλέσουμε την “δημοσιονομοποίηση” των οικονομικών προβλημάτων. Η πανδημία είναι άλλο ένα τέτοιο, ιδιαίτερα πρόσφατο παράδειγμα. Για πόσον καιρό μπορεί ο κόσμος να δημοσιονομοποιεί τα προβλήματά του; Μπορεί η δημοσιονομοποίηση να βοηθήσει τον κόσμο να αποφεύγει μεγάλες οικονομικές κρίσεις;

Τελικός κριτής οι αγορές χρέους

Ίσως αυτή να είναι μόνο η αρχή για δυσθεώρητα υπερ-υψηλά επίπεδα χρέους ως μια μορφή ασφάλισης έναντι μιας πολύ κακής τύχης. Ή ίσως οι αγορές ομολόγων είναι στα πρόθυρα της εξέγερσης εναντίον αυτού του συνεχιζόμενου δανεισμού – και τότε ένα τέτοιο χρέος θα καταστρέψει το δημοσιονομικό σύμφωνο πάνω στο οποίο βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένης της κοινής πεποίθησης ότι τουλάχιστον ορισμένες από τις χώρες-μέλη της θα καταλήξουν να κάνουν κατάχρηση των δανειακών τους προνομίων. Τα πραγματικά επιτόκια, ας θυμηθούμε, έχουν αυξηθεί το τελευταίο διάστημα.

Εν ολίγοις: κανένα από αυτά τα σενάρια δεν είναι ιδιαίτερα αισιόδοξο, κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι κάνει και το τελικό αποτέλεσμα πιθανότατα θα υπαγορευθεί από την αγορά ομολόγων. Κατά τα άλλα, να έχετε μια ευχάριστη ημέρα!

capital.gr

Βloomberg: Κάποτε το ΝΑΤΟ φοβόταν νίκη του Πούτιν στην Ουκρανία – Τώρα… τρέμει για την ήττα του

0

Από την αρχή του πολέμου στην Ουκρανία, ολόκληρη η Δύση επιδιώκει την ήττα της Ρωσίας. Όμως τα πράγματα άλλαξαν. Πλέον ανησυχεί για την αντίδραση του Βλαντίμιρ Πούτιν σε αυτό το ενδεχόμενο.

Το τελευταίο κύμα απειλών της Ρωσίας να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα και να μειώσει ακόμη περισσότερο τον ενεργειακό εφοδιασμό μέχρι στιγμής δεν έχει τρομάξει τους συμμάχους της Ουκρανίας σε ΗΠΑ και Ευρώπη, αντιθέτως αυξάνει τη θέλησή τους να δουν το Κίεβο να κερδίζει.

Αυτό για το οποίο δεν είναι τόσο σίγουροι είναι αν θέλουν να χάσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν, υποστηρίζει το πρακτορείο Bloomberg.

Ο Τζο Μπάιντεν μίλησε δημόσια για την ένταση την Πέμπτη, προειδοποιώντας ότι οι πυρηνικές απειλές του Ρώσου προέδρου μπορεί να μην αποτελούν μπλόφα, καθώς οι άλλες επιλογές του για τη διάσωση της εισβολής του στην Ουκρανία περιορίζονται.

«Προσπαθούμε να καταλάβουμε ποια είναι η εναλλακτική του Πούτιν Που σταματά; Πού βρίσκει διέξοδο; Ποια είναι η θέση του, όταν όχι μόνο χάνει το κύρος του αλλά και σημαντική δύναμη στη Ρωσία;» είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ την Πέμπτη σε φιλανθρωπική εκδήλωση στη Νέα Υόρκη.

Προς το παρόν, ο Πούτιν έχει κλείσει τον εαυτό του σε μια γωνία, ουσιαστικά αποκλείοντας συνομιλίες για την προσάρτηση των κατεχόμενων ουκρανικών εδαφών και διπλασιάζοντας τη δέσμευσή του να πολεμήσει με τη διαταγή να επιστρατευτούν τουλάχιστον 300.000 έφεδροι παρά την αυξανόμενη ανησυχία στο εσωτερικό.

Με την πλάτη στον τοίχο ο Πούτιν

«Ο Πούτιν ουσιαστικά θέτει νέους όρους στο τραπέζι. Πρακτικά, δεν υπάρχει χώρος για ελιγμούς», δήλωσε ο Αλεξέι Μακάρκιν, αναπληρωτής επικεφαλής του Κέντρου Πολιτικών Τεχνολογιών στη Μόσχα.

Ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος παρομοίασε την κατάσταση του Πούτιν με ένα ανήσυχο ζώο που βρίσκεται στη γωνία και γίνεται πιο επικίνδυνο καθώς οδηγεί τον εαυτό του πιο βαθιά μέσα στην παγίδα.

Την ίδια στιγμή, η Ουκρανία με την αντεπίθεσή της έχει ανακαταλάβει μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα εδάφους που κάποτε κατείχε η Ρωσία, τροφοδοτώντας τις φιλοδοξίες του Κιέβου να απωθήσει περαιτέρω τις δυνάμεις της Μόσχας, πιθανώς ακόμη και πέρα ​​από τα σύνορα που υπήρχαν πριν από την εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου. Όσο μεγαλύτερη πρόοδο σημειώνουν τα ουκρανικά στρατεύματα, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πίεση για το είδος της ήττας που θα είναι πολύ χειρότερη από αυτή που θα μπορούσε να δεχτεί ο Πούτιν.

Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι λένε ότι βλέπουν ελάχιστες πιθανότητες οι νεοκινητοποιημένες δυνάμεις της Ρωσίας, με λίγα κίνητρα ή εκπαίδευση και περιορισμένο εξοπλισμό, θα επιτρέψουν στον Πούτιν να σταματήσει την ουκρανική προέλαση. 

Το ΝΑΤΟ ανησυχεί ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να κρατήσει χρόνια

Ωστόσο, δεν βλέπουν ούτε μια γρήγορη νίκη, την ώρα που αντιστέκονται σθεναρά στις απαιτήσεις του Κιέβου για όπλα μεγαλύτερης εμβέλειας για να επιταχύνουν αυτό το αποτέλεσμα.

Μερικές εβδομάδες πριν το κρύο του χειμώνα αρχίσει να δυσκολεύει τις μάχες, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ανησυχούν ότι ο πόλεμος μπορεί να κρατήσει ακόμη περισσότερο, με τους Ρώσους να μην μπορούν να ανακτήσουν την πρωτοβουλία, αλλά να εμφανίζονται πρόθυμοι να δαπανήσουν τεράστιο αριθμό στρατευμάτων και εξοπλισμού για να επιβραδύνουν την προέλαση της Ουκρανίας. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το Κίεβο μπορεί να είναι σε θέση να απωθήσει τις δυνάμεις της Μόσχας μέχρι το επόμενο καλοκαίρι.

Ουκρανοί αξιωματούχοι λένε ότι η επιτυχία της αντεπίθεσής τους μέχρι στιγμής δείχνει ότι μπορούν να εκδιώξουν τα ρωσικά στρατεύματα από το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας που έχει καταληφθεί από την εισβολή της 24ης Φεβρουαρίου εντός 3-6 μηνών, εάν οι προμήθειες όπλων από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ συνεχιστούν. Οι επιτυχίες στο πεδίο της μάχης μέχρι σήμερα ενίσχυσαν τις εκκλήσεις για ανακατάληψη όλων των εδαφών που χάθηκαν από τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένης της Κριμαίας, την οποία προσάρτησε ο Πούτιν το 2014.

Η έλλειψη εναλλακτικών για τον Πούτιν αναζωπυρώνει τους φόβους για περαιτέρω κλιμάκωση

Στη Μόσχα, ορισμένοι αξιωματούχοι ελπίζουν ότι η αποφασιστικότητα της Ευρώπης και των ΗΠΑ θα αποδυναμωθεί υπό την πίεση των ενεργειακών περικοπών και του αυξανόμενου κόστους στήριξης της Ουκρανίας. Αλλά πίσω από τις δημόσιες εκδηλώσεις εμπιστοσύνης ότι η κινητοποίηση θα επιτρέψει στα ρωσικά στρατεύματα να επαναλάβουν την επίθεση εντός ενός ή δύο μηνών, ορισμένοι παραδέχονται ότι το περισσότερο που μπορεί τώρα να επιδιώξει το Κρεμλίνο είναι μια παρατεταμένη σύγκρουση που θα διαρκέσει χρόνια με περιοδικές εξάρσεις.

Αυτή η προοπτική τροφοδότησε τους φόβους και στις δύο πλευρές ότι ο Πούτιν μπορεί να αποφασίσει ότι δεν έχει άλλη εναλλακτική από την περαιτέρω κλιμάκωση, με ακόμη μεγαλύτερα πλήγματα σε ουκρανικούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής και άλλες μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις ή χρήση χημικών ή πυρηνικών όπλων. Το σαμποτάζ στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα έχει επίσης προκαλέσει ανησυχίες ότι η ενεργειακή υποδομή της Ευρώπης θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει στόχο.

Ο Πούτιν μπορεί να γίνει «αρκετά επικίνδυνος και απερίσκεπτος» όταν «νιώσει ότι τον έχουν κολλήσει στον τοίχο», είπε ο Γουίλιαμ Μπερνς, διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ, σε συνέντευξή του στο CBS αυτή την εβδομάδα. Ο Ρώσος ηγέτης εργάζεται με βάση «λανθασμένες υποθέσεις, πιστεύει δηλαδή ότι μπορεί να τα βγάλει πέρα ​​με τους Ουκρανούς, με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Δύση». 

Ο Πούτιν δεν θα είναι ικανός να καλύψει μια ευρεία ήττα στην Ουκρανία

Ο πρώην σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Τζον Μπόλτον, ζήτησε δημόσια αυτή την εβδομάδα την «αλλαγή καθεστώτος», λέγοντας ότι ο Πούτιν πρέπει να φύγει. Ωστόσο, ορισμένοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ανησυχούν ότι η αντικατάστασή του θα ήταν ακόμη πιο σκληροπυρηνική.

Στην αβεβαιότητα προστίθεται και το γεγονός ότι, ενώ η ρητορική του Πούτιν ήταν πολύ σκληρή όσον αφορά στις «κόκκινες γραμμές» του, δεν την υποστήριξε πάντα με την ίδια ένταση. Ορισμένα εδάφη που θα έμεναν «για πάντα στη Ρωσία», σύμφωνα με τον Πούτιν, μετά τις προσαρτήσεις έχουν ήδη ανακαταληφθεί από τον ουκρανικό στρατό, προκαλώντας σφοδρή κριτική στα κρατικά μέσα ενημέρωσης σχετικά με τις επιδόσεις των δυνάμεων του Κρεμλίνου.

Παρά την προειδοποίηση ότι οι επιθέσεις στην Κριμαία θα προκαλούσαν μαζικά αντίποινα, ο Πούτιν δεν κλιμάκωσε δραματικά μετά τα πλήγματα που επέφερε το Κίεβο σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη χερσόνησο με μια σειρά από χτυπήματα το καλοκαίρι. Και η Ρωσία έχει βάλει μέχρι στιγμής τα δυνατά της για να περιορίσει τις επιθέσεις σε συνοριακές περιοχές κοντά στην Ουκρανία, αποκαλώντας κατά καιρούς τις εκρήξεις «δυνατούς θορύβους» δημοσίως για να αποφύγει να παραδεχτεί ότι μάχεται στο έδαφός της.

Μια ευρύτερη ήττα στην Ουκρανία θα ήταν υπερβολική για να την καλύψει ακόμα και ο Πούτιν. «Οι Ρώσοι δεν θα το καταλάβαιναν αυτό», είπε ο Μακάρκιν.

ΠΗΓΗ: In.gr

FACT SHEET: The United States’ National Strategy for the Arctic Region

0

Read the full strategy here

Watch Secretary Blinken’s remarks on the strategy here

The Arctic—home to more than four million people, extensive natural resources, and unique ecosystems—is undergoing a dramatic transformation.  Driven by climate change, this transformation will challenge livelihoods in the Arctic while at the same time creating new economic opportunities. The United States is an Arctic nation, which instills responsibility for the stewardship and protection of this region, especially during this period of change.

The United States seeks an Arctic region that is peaceful, stable, prosperous, and cooperative. The new National Strategy for the Arctic Region articulates an affirmative U.S. agenda over the next ten years to realize this vision. This strategy, an update of its 2013 predecessor, addresses the climate crisis with greater urgency and directs new investments in sustainable development to improve livelihoods for Arctic residents, while conserving the environment. It also accounts for increasing strategic competition in the Arctic, exacerbated by Russia’s unprovoked war in Ukraine and the People’s Republic of China’s increased efforts to garner influence in the region, and seeks to position the United States to both effectively compete and manage tensions.

This strategy recognizes that there is no bright line between foreign and domestic policy. Realizing our vision during this dynamic period will require U.S. leadership at home and abroad. We will advance U.S. interests in the Arctic across four mutually reinforcing pillars spanning both domestic and international issues.

  • Pillar 1 – Security: We will deter threats to the U.S. homeland and our allies by enhancing the capabilities required to defend our interests in the Arctic, while coordinating shared approaches to security with allies and partners and mitigating risks of unintended escalation. We will exercise U.S. government presence in the Arctic region as required to protect the American people and defend our sovereign territory.
  • Pillar 2 – Climate Change and Environmental Protection: The U.S. government will partner with Alaskan communities and the State of Alaska to build resilience to the impacts of climate change, while working to reduce emissions from the Arctic as part of broader global mitigation efforts, improve scientific understanding, and conserve Arctic ecosystems.
  • Pillar 3 – Sustainable Economic Development: We will pursue sustainable development and improve livelihoods in Alaska, including for Alaska Native communities, by investing in infrastructure, improving access to services, and supporting growing economic sectors. We will also work with allies and partners to expand high-standard investment and sustainable development across the Arctic region.
  • Pillar 4 – International Cooperation and Governance: Despite the challenges to Arctic cooperation resulting from Russia’s war in Ukraine, the United States will work to sustain institutions for Arctic cooperation, including the Arctic Council, and position these institutions to manage the impacts of increasing activity in the region. We also seek to uphold international law, rules, norms, and standards in the Arctic.

This strategy is intended to serve as a framework to guide the U.S. government’s approach to tackling emerging challenges and opportunities in the Arctic. Our work will be guided by five principles that will be applied across all four pillars.

  • Consult, Coordinate, and Co-Manage with Alaska Native Tribes and Communities: The United States is committed to regular, meaningful, and robust consultation, coordination, and co-management with Alaska Native Tribes, communities, corporations, and other organizations and to equitable inclusion of Indigenous Peoples and their knowledge.
  • Deepen Relationships with Allies and Partners: We will deepen our cooperation with Arctic Allies and partners: Canada, Kingdom of Denmark (including Greenland), Finland, Iceland, Norway, and Sweden. We will also expand Arctic cooperation with other countries that uphold international law, rules, norms, and standards in the region.
  • Plan for Long Lead-Time Investments: Many of the investments prioritized in this strategy will require long lead times. We will be proactive, anticipating changes coming to the Arctic over the next several decades and making new investments now to be prepared.
  • Cultivate Cross-Sectoral Coalitions and Innovative Ideas: The challenges and opportunities in the Arctic cannot be solved by national governments alone. The United States will strengthen and build on coalitions of private sector; academia; civil society; and state, local, and Tribal actors to encourage and harness innovative ideas to tackle these challenges.
  • Commit to a Whole of Government, Evidence-Based Approach:  The Arctic region extends beyond the responsibility of any single region or government agency. U.S. federal departments and agencies will work together to realize this strategy. We will deploy evidence-based decision-making and carry out our work in close partnership with the State of Alaska; Alaska Native Tribes, communities, corporations, and other organizations; and local communities.
  • whitehouse.gov

Amasia: Η νέα υπερήπειρος που θα σχηματιστεί στη Γη σε… 300 εκατ. χρόνια, από την ένωση Αμερικής-Ασίας

0

H νέα υπερήπειρος που θα αλλάξει το πρόσωπο της Γης σε εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια
08/10/2022  12:37
Μια νέα υπερήπειρος, που θα αλλάξει το πρόσωπο της Γης και οι επιστήμονες τη βάφτισαν ήδη “Amasia” θα γεννηθεί σε 250 με 300 εκατ. χρόνια από την ένωση της Αμερικής και της Ασίας καθώς θα κλείσει ο παλαιότερος ωκεανός του πλανήτη μας, ο Ειρηνικός .

Ο φλοιός κάτω από τους νεότερους ωκεανούς, όπως ο Ατλαντικός και ο Ινδικός, είναι στην πραγματικότητα παχύτερος και πιο στιβαρός και είναι λιγότερο πιθανό να βυθιστεί στον μανδύα της Γης, όπως υποδεικνύει προσομοίωση σε υπερυπολογιστή, που έκαναν ερευνητές του Πανεπιστημίου Curtin στην Αυστραλία και δημοσίευσαν τα συμπεράσματά τους στην επιθεώρηση National Science Review.


«Τα τελευταία δύο δισεκατομμύρια χρόνια, οι ήπειροι της Γης συγκρούστηκαν για να σχηματίσουν μια υπερήπειρο κάθε 600 εκατομμύρια χρόνια: αυτό σημαίνει ότι οι σημερινές ήπειροι θα επανενωθούν ξανά σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια», εξηγεί ο βασικός συντάκτης της έρευνας, Τσουάν Χουάνγκ.

Το επόμενο στάδιο του λεγόμενου «κύκλου των υπερηπείρων» της Γης θα μπορούσε να είναι η “Amasia”, το σχηματισμό της οποίας είχε ήδη προβλέψει μια άλλη προσομοίωση που δημοσιεύτηκε πριν από δέκα χρόνια στην επιθεώρηση Nature από ερευνητές του αμερικανικού Πανεπιστημίου Yale.

 

Σύμφωνα με νέα δεδομένα που ελήφθησαν με τη βοήθεια υπερυπολογιστή, ο Ειρηνικός είναι ο ωκεανός που προορίζεται να εξαφανιστεί και όχι ο Ατλαντικός ή ο Ινδικός. Η Αυστραλία θα παίξει επίσης σημαντικό ρόλο, αφού πρώτα θα συγκρουστεί με την Ευρασία και στη συνέχεια θα τη συνδέσει με την Αμερική μόλις «κλείσει» ο Ειρηνικός. Η διαδικασία συρρίκνωσης των ωκεανών, που ξεκίνησε την εποχή των δεινοσαύρων, εξακολουθεί να προχωρά αρκετά εκατοστά το χρόνο.

 

«Όταν σχηματιστεί η “Amasia”, η Γη θα είναι πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε σήμερα», επισημαίνει ο Zheng-Xiang Li, που συνυπογράφει τη μελέτη. «Η στάθμη της θάλασσας θα πρέπει να είναι χαμηλότερη και το τεράστιο εσωτερικό της υπερηπείρου θα είναι πολύ ξηρό με καθημερινές υψηλές αλλαγές στη θερμοκρασία. Προς το παρόν η Γη αποτελείται από επτά ηπείρους με πολύ διαφορετικά οικοσυστήματα και ανθρώπινους πολιτισμούς, επομένως είναι συναρπαστικό να σκεφτόμαστε πώς θα μπορούσε να μοιάζει ο κόσμος σε 200-300 εκατομμύρια χρόνια», είπε.

iefimerida.gr

Πιερ Σαντρέν, ο Γάλλος γλωσσολόγος που μας έμαθε τις ρίζες μας: Έγραψε το πληρέστερο λεξικό των αρχαίων ελληνικών

0

Το πρώτο μεταφρασμένο στα ελληνικά «Ετυμολογικό λεξικό της αρχαίας ελληνικής: ιστορία των λέξεων» του κορυφαίου Γάλλου γλωσσολόγου και φιλολόγου Πιέρ Σαντρέν παρουσιάστηκε το απόγευμα της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη.

Ποιος ήταν αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος των γραμμάτων

Ο Πιέρ Λουί Σαντέν (15 Σεπτεμβρίου 1899 – 30 Ιουνίου 1974) ήταν Γάλλος γλωσσολόγος. Γεννήθηκε στη Λιλ και πέθανε στο Παρίσι. Συνέγραψε το πληρέστερο Ετυμολογικό Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας .

Μέχρι αυτήν έκδοση, τα υπάρχοντα λεξικά υστερούσαν αναφορικά με την έρευνα που είχε ήδη πραγματοποιηθεί σχετικά με την ελληνικά και ινδοευρωπαϊκά πριν από τον πόλεμο.

Δεν εστιάζει απλώς στην ετυμολογία των λέξεων της αρχαίας ελληνικής, αλλά ασχολείται και με την ιστορία τους, από τους μυκηναϊκούς χρόνους έως το τέλος του αρχαίου κόσμου

Ήταν ένας από τους πρώτους μελετητές που ασχολήθηκαν σοβαρά με τα μυκηναϊκά ελληνικά, αφού δέχτηκαν την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β από τους Michael Ventris και John Chadwick το 1952.

Μαθητής, μεταξύ άλλων, των Antoine Meillet, Joseph Vendryes και Paul Mazon, ο Chantraine έγινε ένας από τους πιο γνωστές αυθεντίες στην αρχαία ελληνική φιλολογία της γενιάς του. Αφού δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Λυών μεταξύ 1925 και 1928, έγινε Διευθυντής Σπουδών Ελληνικής Φιλολογίας στην École Pratique des Hautes Etudes στο Παρίσι, και δίδαξε επίσης στη Σορβόννη από το 1938, συνεχίζοντας μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1969. Επιμελήθηκε και μετέφρασε τον Ξενοφώντα (Oeconomicus) και τον Αρριανό (Indica).

Το 1953 εξελέγη μέλος της Académie des Inscriptions et Belles-Lettres.

Το Λεξικό Σαντρέν στα ελληνικά

Η ελληνική μετάφραση που κυκλοφορεί σήμερα παγκοσμίως, παρουσιάστηκε σε εκδήλωση που διοργάνωσαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη) στο Τελλόγλειο Ίδρυμα.

Με πληροφορίες από wikipedia.org 

https://hellasjournal.com/2022/10/pier-santren-o-gallos-glossologos-pou-mas-emathe-tis-rizes-mas-egrapse-to-plirestero-lexiko-ton-archeon-ellinikon/

Bίντεο: Η στιγμή της έκρηξης με παγιδευμένο φορτηγό στην γέφυρα του Κερτς

0

Το Κίεβο χτύπησε πολιτικές υποδομές και αμάχους

Το βίντεο της πολύ ισχυρής έκρηξης στη γέφυρα στο Στενό του Κερτς, που συνδέει τη Ρωσία με τη χερσόνησο της Κριμαίας δόθηκε στην δημοσιότητα.

Τραβήχτηκε από κάμερα ασφαλείας και δείχνει τι συνέβη στις 6:02 όταν στο οδικό τμήμα της γέφυρας βρίσκονται αυτοκίνητα.

Η κυκλοφορία διεξάγεται κανονικά, μέχρι που κάποια στιγμή εκδηλώνεται έκρηξη σε παγιδευμένο φορτηγό.

Δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα αν υπάρχουν θύματα αλλά όπως δείχνουν τα πλάνα, σίγουρα υπάρχουν.

Άλλωστε το φορτηγό κάποιος το οδηγούσε…

Φαίνεται άλλωστε να υπάρχουν στα πλάνα άλλο ένα φορτηγό και ένα τουλάχιστον αυτοκίνητο ενώ μέσα από τις φλόγες διέρχεται άλλο ένα αυτοκίνητο.

Φυσικά υπήρχαν άνθρωποι και στο διερχόμενο τρένο.

 

 

Είναι σαφές ότι οι Ουκρανοί γνώριζαν ότι θα σκοτωθούν άμαχοι.

Η Δύση πρέπει να δώσει μία σαφή απάντηση για το ποιους θεωρεί αμάχους και ποιους όχι και αν εγκρίνει τέτοιες ενέργειες καθώς η γέφυρα είναι πολιτική δομή και όχι στρατιωτική.

Σημειώνεται ότι το Κίεβο αναγνώρισε την εμπλοκή του στην βομβιστική αυτή επίθεση καθώς όπως έγραψε ο σύμβουλος του Βολοντίμιρ Ζελένσκι Μιχαήλ Ποντόλιακ «Η γέφυρα ήταν μόνον η αρχή» και δημοσίευσε μία φωτογραφία με τμήμα του οδικού άξονα της γέφυρας να έχει βυθιστεί.

«Η Κριμαία, η γέφυρα, η αρχή. Οτιδήποτε παράνομο πρέπει να καταστραφεί, οτιδήποτε κλεμμένο πρέπει να επιστραφεί στην Ουκρανία, οτιδήποτε έχει καταληφθεί από τη Ρωσία πρέπει να ανακαταληφθεί» έγραψε ο Ποντόλιακ στο twitter.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/binteo-i-stigmi-tis-ekriksis-stin-gefyra-tou-kerts/

Ανάλυση CT: Τι μας έμεινε από την Πράγα. Μια σκηνοθετημένη επίθεση και ένας «τοίχος» για Κυπριακό

0

Σκηνοθετημένη η επίθεση Ερντογάν κατά της Ελλάδας και της Κύπρου στην Πράγα – Πήγε στο δείπνο μόνο και μόνο για να δημιουργήσει εντυπώσεις – Αιφνιδιάστηκε από την απάντηση Μητσοτάκη – Συνεχίζεται το πείσμα για Κυπριακό – Προβληματίζει η στάση των Ευρωπαίων ηγετών

Προσχεδιασμένη ήταν η επίθεση που εξαπέλυσε ο Ερντογάν στον Μητσοτάκη κατά το περίφημο δείπνο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην Τσεχία. Ξεκάθαρα ο Τούρκος Πρόεδρος πήγε το βράδυ της Πέμπτης στο κάστρο της Πράγας για να ρίξει τη χειροβομβίδα κρότου λάμψης και να εξαφανιστεί. Από την αρχή αυτή ήταν η πρόθεση του, κάτι που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι είχε από πριν προσκαλέσει τους δημοσιογράφους σε Διάσκεψη Τύπου την ώρα που κανονικά θα έπρεπε να ήταν στο δείπνο.

Ζήτησε να μιλήσει πρώτος και αμέσως μετά ήθελε να αποχωρήσει άρον – άρον για να μην προλάβει τον αντίλογο. Όμως η κίνηση Μητσοτάκη να ζητήσει το λόγο τον αιφνιδίασε και… αναγκάστηκε να ακούσει όσα του είπε κατάμουτρα ο Έλληνας Πρωθυπουργός.

Στην ομιλία του ο Τούρκος Πρόεδρος στοχοποίησε και κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις πολιτικές που ακολουθεί γενικά. Αυτή του η τοποθέτηση λειτούργησε ως προμετωπίδα για να μιλήσει για τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό. Από τη μια κατηγόρησε την Αθήνα ότι απειλεί, προκαλεί με τις αξιώσεις της στην Άγκυρα και αρνείται το διάλογο. Από την άλλη τόνισε εμφατικά πως δεν πρόκειται να υπάρξει λύση του Κυπριακού εάν προηγουμένως δεν αναγνωριστεί η κυριαρχική ισότητα. Δηλαδή μίλησε για δύο κράτη, χωρίς όμως να χρησιμοποιήσει τον ορισμό αυτό.

Στην εκτός προγράμματος παρέμβαση του ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν έντονος και κατηγορηματικός σε σχέση με το ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης της κρίσης στα ελληνοτουρκικά. Αφού ξεκαθάρισε πως είναι η Τουρκία που αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία, προσκάλεσε ανοιχτά τον Ερντογάν να αποδείξει εμπράκτως πως εννοεί όσα λέει για επίλυση των διαφορών μέσα από το διάλογο. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν άφησε αναπάντητες τις αναφορές του Τούρκου Προέδρου στο Κυπριακό, λέγοντας πως ποτέ και κανένας δεν θα αποδεχθεί λύση δύο κρατών.

Διπλωματικές πηγές υποστηρίζουν πως ο Ερντογάν σάστισε και αποχώρησε από την αίθουσα με εκνευρισμό, τον οποίο δεν μπορούσε να κρύψει κατά τη Διάσκεψη Τύπου που παρέθεσε στη συνέχεια. Η παρέμβαση Μητσοτάκη του χάλασε το μονόλογο, μέσα από τον οποίο ήθελε να δημιουργήσει λανθασμένες εντυπώσεις.

Αυτό που επίσης πρέπει να παρατηρήσουμε είναι η μη αντίδραση των υπόλοιπων Ευρωπαίων ηγετών που συμμετείχαν στο δείπνο. Με εξαίρεση τον Μακρόν, ουδείς τοποθετήθηκε εκείνο το βράδυ για το ξέσπασμα του Τούρκου Προέδρου εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου. Ο Γάλλος Πρόεδρος μίλησε τελευταίος και αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην ανάγκη για σεβασμό του Διεθνούς Δικαίου από την Τουρκία. Οι υπόλοιποι ομιλητές περιορίστηκαν σε τοποθετήσεις για το Ουκρανικό.

Σε αντίθεση κατά τις εργασίες της Άτυπης Συνόδου Κορυφής την Παρασκευή έγινε συζήτηση για τις τουρκικές προκλήσεις με τους Αναστασιάδη και Μητσοτάκη να αναλύουν τις αιτιάσεις, τις παραβιάσεις, την προπαγάνδα και τις απειλές της κυβέρνησης Ερντογάν. Εκεί υπήρξε η συνήθης (τα τελευταία χρόνια) στήριξη σε λεκτικό επίπεδο από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες. Αυτού του είδους η στήριξη φάνηκε πως δεν είναι αρκετή για να σταματήσει την πορεία που ακολουθεί ανενόχλητος ο Τούρκος Πρόεδρος.

«Τοίχος» για Κυπριακό

Από την Πράγα μας έμειναν επίσης οι δύο ολιγόλεπτες συζητήσεις που είχαν Αναστασιάδης και Ερντογάν. Παρά την ανοιχτή πρόσκληση του Προέδρου της Δημοκρατίας έστω για μια προσπάθεια να ξαναρχίσει ο διάλογος, ο Τούρκος Πρόεδρος έμεινε στην πεισματική άρνηση του. Ούτε η φράση που άκουσε πως «η λύση του Κυπριακού είναι προς το συμφέρον και των Τουρκοκυπρίων και της Τουρκίας» δεν τον άγγιξε. Η απάντηση σε όλα ήταν πως «δεν είναι η ώρα».

Ό,τι και να του έλεγε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, η αντίδραση του θα ήταν η ίδια. Γιατί πολύ απλά δεν θέλει και δεν τον συμφέρει να υπάρξει η παραμικρή κινητικότητα στο Κυπριακό. Ίσως για αυτό επιμένει με φανατισμό στην πρόταση του για δύο κράτη, μιλώντας συνεχώς για κυριαρχική ισότητα.

cyprustimes.com

Βρετανικό βέτο σε… ευρωπαϊκές σημαίες στη Σύνοδο της Πράγας

0

Πράγματι, δεν υπήρχαν σημαίες της ΕΕ στο κάστρο της Πράγας, όπου έλαβε χώρα η συνάντηση. Η EURACTIV Τσεχίας έμαθε ότι αυτό ήταν ένα από τα αιτήματα της Βρετανίδας πρωθυπουργού Λιζ Τρας. [Shutterstock/Bennian]

Αρκετοί ηγέτες της ΕΕ κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η πρώτη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στην Πράγα την Πέμπτη ήταν επιτυχής.

Ωστόσο, για να επιτευχθεί αυτό, το κάστρο που φιλοξένησε την εκδήλωση έπρεπε να απαλλαγεί από τις σημαίες της ΕΕ κατόπιν απαίτησης του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ η ηγεσία της ΕΕ με έδρα τις Βρυξέλλες έπρεπε να καταστήσει την παρουσία της όσο το δυνατόν πιο «διακριτική» στη συνάντηση.

Επιπλέον, η Ελλάδα και η Τουρκία απέτυχαν και πάλι να τηρήσουν τη συμφωνημένη γραμμή επικοινωνίας για να δείξουν ενότητα, καθώς οι ηγέτες τους «τα είπαν» κατά τη διάρκεια του δείπνου χθες το βράδυ.

Η πρώτη συνάντηση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας στέφθηκε με επιτυχία, δήλωσε ο πρωθυπουργός της Τσεχίας Πετρ Φιάλα μετά τη συνάντηση 43 Ευρωπαίων ηγετών στην Πράγα την Πέμπτη.

«Το κοινό μας καθήκον ήταν να δημιουργήσουμε μια άτυπη πλατφόρμα, όπου μπορούμε να συνεργαστούμε, να ανταλλάξουμε ιδέες και να αναπτύξουμε λύσεις για να επιστρέψει η ειρήνη και η ευημερία στην Ευρώπη. Και νομίζω ότι τα καταφέραμε», δήλωσε κατά τη διάρκεια της τελικής συνέντευξης Τύπου.

Η ιδέα της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας προκάλεσε μια σειρά αμφιβολιών από τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες της ΕΕ, οι οποίες φοβήθηκαν ότι η Κοινότητα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως εναλλακτική λύση για την πλήρη ένταξη.

Ωστόσο, ο Τσέχος πρωθυπουργός απέρριψε τις ανησυχίες αυτές. «Δεν θέλουμε να αντικαταστήσουμε τις υπάρχουσες μορφές συνεργασίας», δήλωσε ο Φιάλα.

Η ιδέα παρουσιάστηκε αρχικά από τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και η τρέχουσα τσεχική Προεδρία της ΕΕ πρότεινε την Πράγα ως πρωτεύουσα υποδοχής για την πρώτη σύνοδο κορυφής.

Απόκρυψη της έννοιας της ΕΕ

Η συνάντηση προετοιμάστηκε από κοινού από την τσεχική προεδρία, τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ και τον Εμανουέλ Μακρόν. Ωστόσο, οι διπλωμάτες της τσεχικής προεδρίας τόνισαν ότι «δεν έχει καμία σχέση με την ίδια την ΕΕ».

Πράγματι, δεν υπήρχαν σημαίες της ΕΕ στο κάστρο της Πράγας, όπου έλαβε χώρα η συνάντηση. Η EURACTIV Τσεχίας έμαθε ότι αυτό ήταν ένα από τα αιτήματα της Βρετανίδας πρωθυπουργού Λιζ Τρας, η οποία επίσης συμμετείχε στη συνάντηση. Παρόλα αυτά, η ΕΕ εκπροσωπήθηκε από τον Σαρλ Μισέλ, ο οποίος προήδρευσε στην άτυπη συνεδρίαση του δείπνου.

Ενώ η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν συμμετείχε επίσης στις συνεδριάσεις, δεν είχε επίσημο ρόλο.

«Δεν είχε καμία ομιλία κατά τη διάρκεια του επίσημου προγράμματος, παρακολουθεί μόνο την εκδήλωση και είχε κάποιες διμερείς συναντήσεις εκεί», δήλωσε Τσέχος διπλωμάτης στη EURACTIV Τσεχίας.

Σύμφωνα με τον Τσέχο πρωθυπουργό, η Ευρώπη χρειαζόταν έναν χώρο για μια ανεπίσημη ανταλλαγή ιδεών, ανεξάρτητα από τη συμμετοχή ή μη στην ΕΕ. «Ακόμη και το γεγονός ότι όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες πέρασαν μια μέρα μαζί, σε ένα μέρος και ότι πραγματοποιούνται δεκάδες διμερείς συναντήσεις, είναι ένα όφελος», πρόσθεσε.

Ο Φιάλα ενημέρωσε επίσης ότι η Ευρωπαϊκή Πολιτική Κοινότητα δεν θα θεσμοθετηθεί και δεν θα υπάρξουν επίσημα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής.

Ερντογάν, Μητσοτάκης διαπληκτίζονται σε δείπνο

Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν έσπευσε να τονίσει κατά τη διάρκεια της ημέρας ότι η σύνοδος έστειλε μήνυμα ενότητας.

Όμως τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι κατά τη διάρκεια του δείπνου ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε καβγά με τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη για την πρόσφατη κλιμάκωση στην ανατολική Μεσόγειο.

Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι ο Ερντογάν πήρε τον λόγο στο δείπνο και κατηγόρησε την Αθήνα για προκλητικές ενέργειες που κλιμακώνουν την ένταση στην περιοχή.

Ο Μητσοτάκης φέρεται να απάντησε λέγοντας ότι η Άγκυρα πρέπει να σταματήσει να αμφισβητεί την κυριαρχία των ελληνικών νησιών. Αντίθετα, ο Μητσοτάκης είπε ότι ο Ερντογάν θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στον διάλογο χωρίς ακραία ρητορική, όπως κάνουν οι υπεύθυνοι ηγέτες.

Σε συνέντευξη Τύπου μετά το δείπνο, ο Ερντογάν επανέλαβε και πάλι τις απειλές του κατά της Ελλάδας.

«Εκφώνησα μια ομιλία κατά τη διάρκεια της συνάντησης και ένας κύριος [ο Μητσοτάκης] ήταν ανήσυχος με αυτήν […] Είπε ότι χρησιμοποιούμε σκληρή γλώσσα αν και δεν το κάναμε», δήλωσε ο Ερντογάν στους δημοσιογράφους.

«Τώρα, δεν έχουμε τίποτα να συζητήσουμε με την Ελλάδα», πρόσθεσε.

Ο Ερντογάν προκάλεσε πρόσφατα έντονες αντιδράσεις στην Αθήνα όταν κάλεσε την Ελλάδα να σταματήσει να «στρατιωτικοποιεί» τα ελληνικά νησιά που γειτονεύουν με την Τουρκία, διαφορετικά οι τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις θα μπορούσαν να έρθουν «τη νύχτα».

Ερωτηθείς αν αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία μπορεί να επιτεθεί στην Ελλάδα, ο Ερντογάν απάντησε στον δημοσιογράφο: «Έχεις δίκιο. Κάθε χώρα που μας ενοχλεί και μας επιτίθεται, η απάντησή μας είναι «μπορεί να έρθουμε ξαφνικά μια νύχτα». Έτσι πρέπει να το γνωρίζουν, να το καταλαβαίνουν. Αφού εσείς το καταλάβατε έτσι, άρα και αυτοί το κατάλαβαν έτσι».

Aneta Zachová and Sarantis Michalopoulos | EURACTIV.com and EURACTIV.cz