Αρχική Blog Σελίδα 1778

Διπλό παιχνίδι του Κατάρ: χρηματοδοτεί τους ισλαμιστές ενώ προσποιείται συμμαχία με την Αμερική

0

Ανδρέας Σταλίδης: Η «λατρεία» του Νίκου Κοτζιά για διάλογο(!) και το ξεπούλημα της Μακεδονίας.

0

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Στις 15 Μαΐου 2019 ο πρώην υπουργός εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Κοτζιάς παρευρέθηκε στην Οξφόρδη για να δώσει μία ομιλία σχετικά με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Μια που μένω περίπου δύο ώρες μακρυά αποφάσισα να πάω, και από τον ενθουσιασμό μου που θα γνώριζα από κοντά τον εγκληματία της λίμνης, το ανέφερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Έτσι, έφτασε στα αυτιά του. Και οι άνθρωποί έψαχναν πληροφορίες για μένα, χωρίς εγώ να το γνωρίζω. Τον διάλογό μας τον κοινοποίησα στο διαδίκτυο τις επόμενες ημέρες. Σήμερα, με αφορμή την κλιμάκωση των οδυνηρών συνεπειών της Συμφωνίας με την αναγνώριση του σωματείο για την υποτιθέμενη «μακεδονική γλώσσα», θα αποκαλύψω τη λατρεία του για τον διάλογο!

Κατ’ αρχάς να πω ότι υποθέτωντας ότι θα έκανα φασαρία (ενώ εγώ απλώς προετοιμάστηκα για σειρά ερωτήσεων), λίγα λεπτά μετά την έναρξη της ομιλίας του, η οποία έγινε σε μικρό, ακαδημαϊκό κύκλο, επιτέθηκε σε άλλον παρευρισκόμενο επειδή για λίγα δευτερόλεπτα τραβούσε βίντεο με το κινητό του. Σταμάτησε να μιλάει και άρχισε να του επιτίθεται! Σε όλη την ομιλία κοιτούσε προς την πλευρά μου και του άλλου παρευρισκόμενου με επιμονή.

Στο τέλος της ομιλίας δεν σήκωσα το χέρι για την πρώτη ερώτηση, για να μην προκαλέσω. Μετά, έγιναν ερωτήσεις από άλλες πλευρές του ακροατηρίου. Έτσι, στο τέλος πλησίασα και τον βομβάρδισα με ερωτήσεις.

Εδώ αποκαλύφθηκε η «λατρεία» του για τον διάλογο. Προσέξτε.

Πρώτον. Ενώ απέφευγε να απαντήσει, κάποια στιγμή μου λέει «εσείς δεν είστε μαθηματικός από το Imperial; τι δουλειά έχετε να ασχολείστε με τα πολιτικά και τη διπλωματία; αφήστε αυτά σε μας τους καθηγητές»!

Του απάντησα πολύ ευγενικά ότι είναι υποχρέωση όλων των πολιτών να ασχολούνται, και συνέχισα με τις επόμενες ερωτήσεις.

Δεύτερον. Λίγο αργότερα πάλι με σταμάτησε και μου λέει «εσείς δεν είστε υποψήφιος; γιατί δεν ασχολείστε με το δικό σας κοινό και έρχεστε στην ομιλία μου;»!

Του απάντησα πολύ ευγενικά ότι ως εκπρόσωπος υποχρεούται να απαντάει στις ερωτήσεις των πολιτών.

Τρίτον. Λίγο αργότερα, πάλι με σταμάτησε και μου είπε το εξής «εσείς δεν είστε από το Κιλκίς, και υποθέτω Ποντιακής καταγωγής. Γιατί ασχολείστε με τη Μακεδονία, αφού είστε Πόντιος. Αφήστε να ασχοληθούην οι Μακεδόνες που ξέρουν καλύτερα»!!!

Εδώ βλέπουμε την πλήρη αναπαραγωγή του επιχειρήματος των Σκοπιανών!

Εδώ βλέπουμε την πλήρη απαξίωση του συνομιλητή, που «δεν δικαιούται δια να ομιλεί» αν δεν τηρεί κάποιες προϋποθέσεις.

Αυτό το θεώρησα τη μεγαλύτερη προσβολή που μου έχει γίνει.

Έτσι, του αποκάλυψα κάτι πολύ προσωπικό. Για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θεωρώ μεγάλη κατάντια που του το αποκάλυψα, διότι αν είναι μία φορά αδιανόητο να ζητάς αποδείξεις ότι δικαιούσαι να μιλάς, είναι δύο φορές αδιανόητο να δίνεις αυτές τις αποδείξεις. Όταν δίνεις τις αποδείξεις, εμμέσως δικαιολογείς την ερώτηση.

Του είπα λοιπόν το εξής «αν πάτε στο Ηρώο του Κιλκίς για τη μάχη Κιλκίς – Λαχανά του 1913 θα δείτε στην στήλη γραμμένο το όνομα Αθανάσιος Σταλίδης, στρατιώτης Πεζικού».

Τότε ο Κοτζιάς έβγαλε έναν ήχο «α» και συμπλήρωσε:«καλά».

Του είπα «ευχαριστώ» και συνέχισα να κάνω τις ερωτήσεις μου. Αυτές που ανέφερα στο άρθρο μου λίγες ημέρες μετά.

Το θεωρώ εξευτελιστικό να πρέπει να έχεις πρόγονο νεκρό σε μάχη στα ιερά χώματα της Μακεδονίας για να σου επιτρέπει ένας υπουργός να του κάνεις ερωτήσεις! Δεν είναι;

Είναι η πρώτη φορά που αποκαλύπτω δημοσίως αυτό το γεγονός και το κάνω για να καταδείξω το ποιον αυτού του προσώπου. Σε άλλες συνθήκες θα μπορούσε να είναι ανακριτής κομμουνιστικών καθεστώτων. Άλλωστε, ο Μανώλης Βασιλἀκης έχει αποκαλύψει ότι ο Νίκος Κοτζιάς συνέγραψε ένα βιβλίο τη δεκαετία του 1970, στο οποίο υμνούσαν το καθεστώς Χόνεκερ της Ανατολικής Γερμανίας και «γράφτηκε υπό την καθοδήγηση του διαβόητου Μάνφρεντ Μπουρ (Manfred Buhr), επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του καθεστώτος Χόνεκερ (και πράκτορα της Στάζι με το ψευδώνυμο «Ελαφοπόδαρος»)» (η φράση στα εισαγωγικά είναι αντιγραφή από το άρθρο του Μ. Βασιλάκη).

Θα συμπληρώσω και το εξής χαρακτηριστικό από την ομιλία εκείνη. Πἀνω από 25 φορές είπε ότι «ήθελα να δείξω ότι είμαι ένας πολιτικός που λύνει προβλήματα και όχι που διαιωνίζει».

Άρα, στο ερώτημα για ποιον λόγο ο Νίκος Κοτζιάς πήγε τέσσερις φορές μέσα στους πρώτους πέντε μήνες της θητείας του (25 Ιανουαρίου 2015 με 25 Ιουνίου 2015) στα Σκόπια, επί πρωθυπουργίας Γκρουέφσκι παρακαλώ, για να τους δηλώσει ότι η Ελλάδα είναι διατεθειμένη να τα δώσει όλα, ένα ερώτημα το οποίο πολλοί καλοπροαίρετοι ρωτάνε, η απάντηση είναι η εξής: πρώτα και κύρια για ιδεολογικούς λόγους, δηλαδή για την ικανοποίηση των ιδεολογικών του προγόνων και των αμαρτημάτων τους, και δεύτερον για εσωτερικούς ψυχολογικούς λόγους, ώστε να μείνει στην Ιστορία το όνομά του σε μία λύση.

  • Ως προς το πρώτο σκέλος, αντιγράφω την πρώτη παράγραφο από την ανακοίνωση του υπουργείου εξωτερικών (ο σύνδεσμος είναι ακόμα ενεργός) στις 25 Ιουνίου 2015, δύο μόλις ημέρες πριν τις 27 Ιουνίου, όταν ο Τσίπρας ανακοίνωνε το δημοψήφισμα.

«ΚΟΤΖΙΑΣ: Ερχόμενος στη γείτονά μας χώρα, παρατήρησα ότι το όνομα που έχουν οι περισσότερες εκκλησίες είναι του Νίκου, του Αγίου Νικολάου. Και καθήμενος δίπλα στον ομόλογο μου Νίκολα απέκτησα την αίσθηση ότι έχω το σωστό όνομα για να έρθω εδώ. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποδοχή από τον συνάδελφό μου Νίκολα Πόποσκι, για τις συζητήσεις που είχαμε. Είναι η τέταρτη φορά που συναντιόμαστε για να κουβεντιάσουμε για τις καλές σχέσεις που πρέπει να αναπτύξουμε ανάμεσα στις χώρες μας και αυτό στο οποίο από την πρώτη στιγμή συμφωνήσαμε ήταν ότι μας χρειάζεται να πάρουμε όλα τα δυνατά μέτρα, να αναπτύξουμε την εμπιστοσύνη ανάμεσα στα δύο κράτη, ανάμεσα στα δύο Υπουργεία ειδικότερα. Ανάμεσά μας νομίζω το έχουμε κατακτήσει ήδη.»

Δεν εξηγείται αλλιώς η σπουδή του, όταν όλη η χώρα ασχολούταν με τα Eurogroup και την παύση πληρωμών, εκείνος να τρέχει 4 φορές στον Γκρουέφσκι του VMRO.

  • Και ως προς του δεύτερου λόγου το αληθές, παραπέμπω στην δήλωσή του κατά την έναρξη του πολέμου μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, όπου λέει «βρείτε τα όπως εγώ στις Πρέσπες»!

 

Επειδή ο Κοτζιάς έχει μπλοκάρει χιλιάδες Έλληνες χρήστες (κι εμένα μαζί), παρουσιάζω το τουήτ του και σε εικόνα, σε περίπτωση που δεν μπορείτε να το δείτε.

Αυτός είναι ο Νίκος Κοτζιάς.

Σημειώσεις.

Τα δύο άρθρα στα οποία αναφέρθηκα στις ερωτήσεις που του έκανα είναι τα εξής

Υγ. Έχω κρατήσει επαφή με τρία πρόσωπα που ήταν παρόντες και τα άκουσαν όλα αυτά και μπορούν να τα επιβεβαιώσουν.

Πηγή: https://www.antibaro.gr/article/33837

Η Αμερική δεν θα εγκαταλείψει τους Κούρδους και τους Άραβες εταίρους της: Αυτό το μήνυμα -ό,τι και να σημαίνει- εξέπεμψε το Πεντάγωνο χθες…

1

Hellas Journal

Secretary of Defense Lloyd J. Austin III and French Defense Minister Sebastien Lecornu meet at the Pentagon, Nov. 30, 2022. Photo By Air Force Tech. Sgt. Jack Sanders, DOD


Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Η κατοχική Τουρκία δεν πρέπει να είναι ευτυχής μετά από τη χθεσινή ενημέρωση του Πενταγώνου για την κατάσταση στη Βόρεια Συρία, και αφού είχαν προηγηθεί ανελέητοι βομβαρδισμοί της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας εναντίον των Κούρδων και των Αράβων εταίρων τους, των γνωστών ως YPG και SDG, που άφησαν πολλούς νεκρούς και τραυματίες.

Το βασικό μήνυμα που έστειλε το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, είναι ότι οι Αμερικανοί είναι πολύ ευγνώμονες για όσα έχουν κάνει, και συνεχίζουν να κάνουν, οι Κούρδοι της Συρίας στον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους (ISIS).

Στις επίμονες ερωτήσεις Τούρκου δημοσιογράφου για τους YPG, που οι Αττίλες χαρακτηρίζουν “τρομοκράτες”, ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου Patrick Ryder ήταν απόλυτος και ξεκάθαρος: “Ανυπομονούμε”, είπε, “να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί τους σε αυτό το θέμα” (και εννοεί τον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών).

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο τρόπος με τον οποίο μίλησε ο κ. Ryder, θέτει στην ίδια ζυγαριά τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ, Τούρκους, με την κουρδική μειονότητα της Συρίας, η οποία, όμως, αποδεικνύεται πιο αποτελεσματική σε ένα πόλεμο που ξεκίνησε το 2014, και ο οποίος -εάν δεν τον σταματούσαν οι μαχητές του YPG- θα είχε επεκταθεί σε όλη την περιοχή, καθώς οι τζιχαντιστές έχουν τη βοήθεια της Τουρκίας.

Είναι αυτό που δεν μπορούν να χωνέψουν οι Τούρκοι. Ότι τα σχέδια τους δεν ευοδώθηκαν επειδή βρέθηκαν απέναντι τους οι λεγόμενες δυνάμεις των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), τις οποίες αποτελούν, όπως έχουμε εξηγήσει οι Κούρδοι και οι Άραβες σύμμαχοι τους.

Τις τελευταίες ημέρες, η αμερικανική κυβέρνηση εισήλθε επιθετικά και ηγήθηκε των προσπαθειών για να σταματήσει η Τουρκία τη νέα τουρκική εισβολή, που έχει ήδη σχεδιαστεί. Αναμένεται μόνο η εντολή του ισλαμιστή προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. Στην Ουάσιγκτον δεν είναι πεπεισμένοι ότι έχουν πείσει την τουρκική ηγεσία, για να μην κτυπήσει τους Κούρδους. Προηγήθηκαν ανώτεροι αξιωματούχοι. Ακολούθησαν οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας, Άντονι Μπλίνκεν και Λόιντ Όστιν. Διίστανται οι απόψεις αν θα τηλεφωνήσει στον Ερντογάν ο πρόεδρος Τζο Μάιντεν.

Διότι υπάρχει αυτός ο κίνδυνος: Να σηκώσει το ακουστικό ο Αμερικανός Πλανητάρχης, να τον ακούσει ο Ερντογάν και να του δώσει την απάντηση επί του πεδίου, δίνοντας εντολή για την εισβολή στη Συρία, εναντίον των Κούρδων.

Στην περίπτωση που συμβεί το τελευταίο σενάριο, ο Αμερικανός Πρόεδρος θα έχει υποστεί ήττα και θα πρέπει να αντιδράσει, με κάποιον τρόπο, για να υλοποιήσει την υπόσχεση του προς τους Κούρδους.

Είμαστε βέβαιοι πως αν ενημερώθηκε ο Ερντογάν για τις δηλώσεις του εκπροσώπου του Πενταγώνου, θα …”τρελάθηκε” από τον θυμό του. Τον έχουν πείσει ότι οι μαχητές του YPG είναι δήθεν “τρομοκράτες” και συνεργάζονται με τους άλλους “τρομοκράτες” του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και έρχονται οι Αμερικανοί να του απαντήσουν πως, όχι δεν είναι. Είναι σύμμαχοι μας…

Δήλωσε συγκεκριμένα ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου και χρειάζεται κανείς αν μελετήσει τα όσα είπε:

“Αυτό που θα έλεγα είναι ότι η εστίασή μας είναι η αποστολή για την ήττα του ISIS. Και σίγουρα εκτιμούμε την πολύ ισχυρή, διαρκή και μακρά συμμαχία μας με την Τουρκία.

Και εκτιμούμε επίσης τη συνεργασία που έχουμε μοιραστεί με τους SDF από την αρχή της εκστρατείας κατά του ISIS, γνωστή πλέον ως αποστολή ήττας του ISIS.

Όταν κοιτάζετε τι έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν οι SDF όσον αφορά την αποτροπή της ανασύστασης μιας πολύ επικίνδυνης τρομοκρατικής ομάδας, του ISIS, είναι κάτι για το οποίο πρέπει όλοι να είμαστε πολύ ευγνώμονες. Και ανυπομονούμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί τους σε αυτό το θέμα.

Όπως είπα στη δήλωση που δημοσιεύσαμε την περασμένη εβδομάδα, σίγουρα αναγνωρίζουμε τις βάσιμες ανησυχίες για την ασφάλεια της Τουρκίας όσον αφορά την προστασία του λαού της εντός των συνόρων της, και θα συνεχίσουμε να επικοινωνούμε με την Τουρκία και θα συνεχίσουμε να επικοινωνούμε και να συνεργαζόμαστε με το SDF”.

Κάθε λέξη είναι και ένα …μαχαίρι για τον Τούρκο πρόεδρο, ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση παράκρουσης. Απειλεί …Θεούς και …Δαίμονες -σίγουρα οι Κούρδοι, οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι και άλλοι είναι στο μυαλό του οι μεγάλοι εχθροί του. Άκουσα χθες, τον πρόεδο Μπάιντεν και τον Εμανουέλ Μακρόν να λένε ότι “παραμένουν προσηλωμένοι στη διατήρηση των μέσων και των δυνατοτήτων που απαιτούνται για την αντιτρομοκρατική αποστολή στο Ιράκ και τη Συρία, ως μέλη (σ.σ.: εννοεί τη Γαλλία και τις ΗΠΑ) του Παγκόσμιου Συνασπισμού που έχει στόχο την ήττα του ISIS”. Ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να του συμβεί.

Επειδή πολλοί άνθρωποι, σε όλο τον κόσμο, δικαιολογημένα δυσπιστούμε για τους Αμερικανούς, σε ότι αφορά τις σχέσεις τους με τους Τούρκους, περιμένουμε να δούμε πως θα αντιδράσουν εάν ο Ερντογάν διατάξει την ένανρξη της εισβολής, τις επόμενες ημέρες. Στα λόγια ικανοποίησαν όσους ανησυχούν, με πρώτους τους Κούρδους, αλλά η αποτελεσματικότητα τους θα κριθεί, όταν -και εάν- ξεκινήσει η τουρκική εισβολή.

  • Το μεγαλύτερο μέρος του διαλόγου των δημοσιογράφων με τον εκπρόσωπο Ryder, ακολουθεί:

Ερώτηση: Μπορείτε να μας ενημερώσετε για οποιαδήποτε – για τα αποτελέσματα των συνομιλιών που είχε ο υπουργός ή άλλοι αξιωματούχοι του Υπουργείου Άμυνας με τους Τούρκους ομολόγους τους; Έχουν δοθεί διαβεβαιώσεις στο Υπουργείο ότι δεν θα υπάρχουν πλέον χτυπήματα κοντά σε μέλη των αμερικανικών δυνάμεων; Μπορείτε απλώς να μας ενημερώσετε για το πού βρίσκεται αυτό; Ευχαριστώ.

Εκπρόσωπος RYDER: Ευχαριστώ, Lita. Επομένως, δεν έχω τίποτα να παράσχω πέρα ​​από το ανακοινωθέν που δημοσιεύσαμε χθες το βράδυ. Δεν πρόκειται να μιλήσω για την τουρκική κυβέρνηση. Όπως αναφέρθηκε στο ανακοινωθέν, ο υπουργός Όστιν (Austin) μετέφερε την έντονη αντίθεση του υπουργείου σε οποιαδήποτε πιθανή χερσαία εισβολή στη Βόρεια Συρία. Η εστίαση μας είναι να επιτραπεί και να διασφαλιστεί ότι η αποστολή μας είναι η ήττα του ISIS και ότι αυτή μπορεί να συνεχιστεί απρόσκοπτα και να αποτραπεί πιθανή αστάθεια στην περιοχή αυτή. Ναι, προχώρα, Wafaa.

Ερώτηση: Όταν λοιπόν η Τουρκία ξεκίνησε τις αεροπορικές της επιδρομές και στη συνέχεια απείλησε την ασφάλεια του προσωπικού των ΗΠΑ στη Συρία, φαίνεται ότι η γραμμή από-σύγκρουσης δεν ήταν εκεί που έπρεπε. Είναι λοιπόν αυτό που οδήγησε στο τηλεφώνημα μεταξύ του υπουργού Ώστιν και του ομολόγου του. Ο υπουργός Όστιν αισθάνεται σίγουρος ότι αυτή η γραμμή – η γραμμή από-σύγκρουσης αποκαθίσταται μετά από αυτό το τηλεφώνημα;

RYDER: Ναι, λοιπόν, πρώτα απ’ όλα, ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ και στενός εταίρος με τις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουμε πάντα τακτική επικοινωνία με την Τουρκία. Και έτσι στην περίπτωση της τηλεφωνικής κλήσης, ο υπουργός ήθελε να τηλεφωνήσει για να μεταδώσει τα συλλυπητήριά του για τους θανάτους που είδαμε στην Τουρκία, αλλά και στη συνέχεια να αντιμετωπίσει αυτό που είδαμε σε ρεπορτάζ των ΜΜΕ όσον αφορά μια πιθανή χερσαία εισβολή στην Βόρεια Συρία.

Και έτσι, η εστίαση εδώ είναι, από την άποψη των Ηνωμένων Πολιτειών, στη διασφάλιση ότι τρομοκρατικές οργανώσεις όπως το ISIS δεν μπορούν να ανασυσταθούν. Προφανώς έχουμε σημειώσει μεγάλη πρόοδο προς αυτόν τον σκοπό, δεδομένου ότι δημιουργήθηκαν μαζικά το 2014. Δεν θέλω να δω ότι η πρόοδος θα πάει χαμένη. Έχουμε ακόμη πολλή δουλειά να κάνουμε σε αυτό το μέτωπο, και έτσι ήταν η αφετηρία του τηλεφωνήματος. Ορέν;

Ερώτηση: Επιστροφή στην Τουρκία για ένα δευτερόλεπτο. Ποιες προσπάθειες αποσύγκρουσης προσπαθήσατε να ακολουθήσετε με την Τουρκία πριν από το χτύπημα που έθεσε σε κίνδυνο το προσωπικό των ΗΠΑ; Και μόλις πριν από λίγες μέρες μας είπατε ότι ο αριθμός των περιπολιών ήταν μειωμένος λόγω ουσιαστικά αυτού που συμβαίνει εκεί. Υπήρξαν άλλες αλλαγές στις επιχειρήσεις ή τις δραστηριότητες του συνασπισμού εναντίον του ISIS;

RYDER: Ναι, οπότε δεν υπάρχουν ενημερώσεις πέρα ​​από αυτό που παρείχα την Τρίτη, δηλαδή ότι επιχειρούμε με μειωμένο αριθμό συνεργαζόμενων περιπολιών με τις SDF. Όσον αφορά την αποσύγκρουση και τον συντονισμό, πάλι, αυτό που θα έλεγα είναι ότι έχουμε συχνές και ανοιχτές γραμμές επικοινωνίας με τους Τούρκους συμμάχους μας σε διάφορα επίπεδα. Δεν έχω να δώσω λεπτομέρειες καθώς σχετίζεται με τη συγκεκριμένη επίθεση. Αλλά και πάλι, κάναμε μια δήλωση υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι ένα χτύπημα έγινε κοντά στο προσωπικό των ΗΠΑ και, ξέρετε, το έχουμε γνωστοποιήσει ξεκάθαρα.

Ερώτηση: Είστε βέβαιοι ότι το προσωπικό των ΗΠΑ εκεί είναι ασφαλές και δεν κινδυνεύει αυτή τη στιγμή από τις τουρκικές επιχειρήσεις;

RYDER: Ξέρω ότι αυτή τη στιγμή το προσωπικό των ΗΠΑ είναι ασφαλές και ελπίζουμε να συνεχίσουν να παραμένουν σε αυτό το καθεστώς. Αλλά και πάλι, αυτό δείχνει γιατί είναι πολύ σημαντικό, ενώ αυτή η σημαντική αποστολή εναντίον του ISIS συνεχίζεται, να είμαστε σε θέση να συνεργαστούμε και να επικοινωνήσουμε για να διασφαλίσουμε ότι υπάρχει συνεχής σταθερότητα στην περιοχή και ότι αυτή η σημαντική αποστολή δεν επιτρέπει σε μία πολύ, πολύ επικίνδυνη οργάνωση-τρομοκράτη που είναι γνωστή ως ISIS από τη δυνατότητα ανασύστασης.

Ερώτηση: Συγνώμη. Ευχαριστώ πολύ. Θέλω να επιστρέψω στην Τουρκία αλλά να το ρωτήσω λίγο διαφορετικά. Ο στρατηγός Mazloum, σε εμένα, και σε άλλους, ζήτησε μια πιο σθεναρή καταδίκη των τουρκικών επιθέσεων και μια πιο σθεναρή υποστήριξη των SDF. Λοιπόν, πιστεύετε ότι έχετε στείλει ένα αρκετά ισχυρό μήνυμα στην Τουρκία; Αναγνωρίζετε τις ανησυχίες των SDF σήμερα; Και πιστεύετε ότι οι Τούρκοι άκουσαν το μήνυμά σας;

RYDER: Αυτό που θα έλεγα είναι ότι η εστίασή μας είναι η αποστολή για την ήττα του ISIS. Και σίγουρα εκτιμούμε την πολύ ισχυρή, διαρκή και μακρά συμμαχία μας με την Τουρκία.

Και εκτιμούμε επίσης τη συνεργασία που έχουμε μοιραστεί με τους SDF από την αρχή της εκστρατείας κατά του ISIS, γνωστή πλέον ως αποστολή ήττας του ISIS.

Όταν κοιτάζετε τι έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν οι SDF όσον αφορά την αποτροπή της ανασύστασης μιας πολύ επικίνδυνης τρομοκρατικής ομάδας, του ISIS, είναι κάτι για το οποίο πρέπει όλοι να είμαστε πολύ ευγνώμονες. Και ανυπομονούμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε μαζί τους σε αυτό το θέμα.

Όπως είπα στη δήλωση που δημοσιεύσαμε την περασμένη εβδομάδα, σίγουρα αναγνωρίζουμε τις βάσιμες ανησυχίες για την ασφάλεια της Τουρκίας όσον αφορά την προστασία του λαού της εντός των συνόρων της, και θα συνεχίσουμε να επικοινωνούμε με την Τουρκία και θα συνεχίσουμε να επικοινωνούμε και να συνεργαζόμαστε με το SDF.

Αλλά και πάλι, η εστίαση εδώ είναι στην αποτροπή μιας αποσταθεροποιητικής κατάστασης που θα έθετε το ISIS σε ικανότητα ανασύστασης, και κανείς δεν θέλει να επιστρέψει σε αυτό που είδαμε το 2014 με μια τρομοκρατική ομάδα που καταλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις γης. Χιλιάδες-χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν.

Ερώτηση: Άρα μιλάτε για μια κατάσταση, αυτή την κατάσταση αποσταθεροποίησης. Έχετε ανησυχίες ότι το Ιράν και οι πληρεξούσιοί του ενδέχεται να εκμεταλλευτούν αυτήν την κατάσταση επί του εδάφους στη Συρία και το Ιράκ; Έχετε ενδείξεις ότι μπορεί να κάνει κάτι;

RYDER: Λοιπόν, εννοώ, χωρίς να κάνουμε εικασίες για πιθανές κινήσεις από το Ιράν, σίγουρα έχουμε δει τις αποσταθεροποιητικές δραστηριότητες από ομάδες που υποστηρίζονται σε μέρη όπως η Συρία. Και ξέρετε, αν παρακολουθείτε αυτήν την ιστορία αρκετό καιρό, ξέρετε ότι η Συρία εξακολουθεί να είναι ένα πολύ «δυναμικό περιβάλλον». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι απίστευτα σημαντικό να διατηρήσουμε την πίεση στο ISIS για να αποτρέψουμε την ανασύστασή του.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ δεν μπορούσε να το πει πιο “ωμά” στον Χουλουσί Ακάρ: ΟΧΙ σε νέα τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία (video)

epa10317125 US Secretary of Defense Lloyd Austin (R) and Indonesia’s Defense minister Prabowo Subianto inspect the line of honour during their meeting in Jakarta, Indonesia, 21 November 2022. EPA, BAGUS INDAHONO

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, Hellas Journal

Είχαν μία ανησυχία χθες, όσοι ασχολούνται με τα θέματα της Τουρκίας και υποστηρίζουν τον ισλαμιστή πρόεδρο της κατοχικής δύναμης, Ταγίπ Ερντογάν. Ως να γνώριζαν τι θα ακολουθούσε…

Καταλάβαμε, όταν λάβαμε την ανακοίνωση του εκπροσώπου του αμερικανικού Πενταγώνου, ο οποίος περιέγραφε την τηλεφωνική συνομιλία του υπουργού Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών, Λόιντ Όστιν με τον Τούρκο ομόλογό του, Χουλουσί Ακάρ.

Στην αρχή, όπως πάντα στις ανακοινώσεις τους, οι Αμερικανοί επιβεβαιώνουν με όλους τις «στρατηγικές σχέσεις τους». Είναι μία φράση με την οποία ουδείς πλέον ασχολείται πια, διότι ακούγεται σαν ψέμα…

Ο κ. ¨Οστιν εξέφρασε στον Ακάρ τα συλλυπητήρια του για την «τρομοκρατική» επίθεση στην Κωνσταντινούπολη, που έγινε πριν από 18 μέρες(!) και στη συνέχεια -απ’ ότι εξάγεται από την ανακοίνωση- του είπε να ξεχάσει μία νέα στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της Συρίας. Και εικάζουμε από το ύφος της ανακοίνωσης, ότι εξέφρασε την αμερικανική θέση με απόλυτο τρόπο.

  • Η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

Ο υπουργός Άμυνας Λόιντ Όστιν μίλησε σήμερα τηλεφωνικά με τον Τούρκο υπουργό Εθνικής Άμυνας Χουλουσί Ακάρ για να εκφράσει τα συλλυπητήρια του για την απώλεια ζωών στην επίθεση που έγινε στην Κωνσταντινούπολη στις 13 Νοεμβρίου και τις επακόλουθες επιθέσεις στη νότια Τουρκία, και επιβεβαίωσε τη σημασία της στρατηγικής σχέσης ΗΠΑ-Τουρκίας.

(Ο κ. Λόιντ) εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για την κλιμάκωση της δράσης στη βόρεια Συρία και στην Τουρκία, συμπεριλαμβανομένων των πρόσφατων αεροπορικών επιδρομών, ορισμένες από τις οποίες απείλησαν άμεσα την ασφάλεια του προσωπικού των ΗΠΑ που συνεργάζονται με τοπικούς εταίρους στη Συρία για  την νίκη εναντίον του ISIS.

Ο υπουργός Όστιν κάλεσε για αποκλιμάκωση και μοιράστηκε την έντονη αντίθεση του Πενταγώνου σε μια νέα τουρκική στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία.

Αλλά, ας πάμε και τρεις ημέρες πίσω, όταν στην ενημέρωση του Λευκού Οίκου, όταν ο συντονιστής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (NSC ) για την Στρατηγική Επικοινωνία, είπε μία κουβέντα, την οποία καταγράψαμε στην Hellas Journal, αλλά δεν την είδαμε αλλού.

Ο Τζον Κίρμπι είπε στους δημοσιογράφους, απαντώντας σε συγκεκριμένη ερώτηση, ότι για την βομβιστική ενέργεια στην Κωνσταντινούπολη, «δεν είμαστε σε θέση να πούμε συγκεκριμένα ποιος ήταν υπεύθυνος». Η ερώτηση αφορούσε τους αντάρτες του PKK και αν αυτοί ευθύνονται για την επίθεση, που άφησε νεκρούς και τραυματίες.

  • Και ομιλούμε για τον ίδιο Τζον Κίρμπι, που έκανε την πρώτη δήλωση, ότι τάχατες, η Τουρκία δικαιούται να υπερασπιστεί τον εαυτό της, αφήνοντας ανοικτή την ερμηνεία των Τούρκων ότι έχουν το «πράσινο φως» από την Αμερική για να εισβάλουν στη Βόρεια Συρία εναντίον των Κούρδων μαχητών του YPG.

Επέλεξα να δημοσιεύσω όλο τον διάλογο μεταξύ των διαπιστευμένων ανταποκριτών και του συντονιστή του NSC, διότι περιέχει πολλά μηνύματα. Με πιο βασικό ότι οι ΗΠΑ είναι κάθετα και οριζόντια εναντίον της τουρκικής εισβολής. Διαβάστε:

Ερώτηση: Όσον αφορά την Τουρκία, πολλοί είναι δύσπιστοι σχετικά με τους τουρκικούς ισχυρισμούς ότι το PKK ήταν πίσω από την έκρηξη στην Κωνσταντινούπολη. Και τώρα το χρησιμοποιούν ως δικαιολογία για μια χερσαία επιχείρηση στη Συρία.

KIRBY: Ναι.

Ερώτηση: Ζήτησαν οι ΗΠΑ αποδεικτικά στοιχεία ή έχετε προσφέρει βοήθεια για την έρευνα; Θεωρείτε πως αυτό αποτελεί μια σωστή δικαιολογία για μια χερσαία επιχείρηση στη Συρία;

KIRBY: Δεν πιστεύω ότι προσφέραμε κάτι για να βοηθήσουμε την έρευνα. Και δεν είμαστε σε θέση να πούμε συγκεκριμένα ποιος ήταν υπεύθυνος. Καταδικάσαμε τη βία εκείνη τη στιγμή. Την καταδικάζουμε σήμερα. 

Και όπως είπα πρόσφατα, μόλις πριν από μια εβδομάδα περίπου, πρέπει να θυμόμαστε ότι η Τουρκία συνεχίζει να είναι – να πέφτει θύμα τρομοκρατικών επιθέσεων, είτε αυτές πραγματοποιούνται κοντά σε αυτά τα σύνορα, είτε αλλού εντός της χώρας. Και έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και τους πολίτες τους από επιθέσεις.

Τώρα, αυτό που είπαμε επιπρόσθετα είναι ότι θέλουμε να δούμε τις εντάσεις να αποκλιμακώνονται εδώ. Και δεν θέλουμε να δούμε ενέργειες που, Α, οδηγούν σε πιθανές πρόσθετες απώλειες, ιδιαίτερα απώλειες αμάχων. Και, Β, ενέργειες που θα έβλαπταν τις προσπάθειές μας να συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε με τους Σύρους ομολόγους μας (σ.σ.: εννοεί τους Κούρδους και τους Άραβες, που η Τουρκία θεωρεί τρομοκράτες) κατά του ISIS, το οποίο παραμένει μια ζωντανή, αξιόπιστη απειλή εντός του Ιράκ και της Συρίας, και πρέπει να διατηρήσουμε την πίεση σε αυτούς.

Ερώτηση: Αποτελεί όμως αυτό ένα πράσινο φως για τον Ερντογάν (Erdogan) για να μπει στη Συρία όταν λέτε ότι – έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους;

KIRBY: Έχουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Είχαν – έχουν – έχουν υποστεί τρομοκρατικές επιθέσεις. Αλλά δεν θέλουμε να δούμε ενέργειες, ιδιαίτερα εντός της Συρίας, που θα οδηγήσουν σε πιθανή ύπαρξη περισσότερων θυμάτων, περισσότερες απώλειες αθώων ζωών και οποιαδήποτε ελάττωση των προσπαθειών μας – και απόσπαση της προσοχής από τις προσπάθειές μας, διότι έχουμε στρατεύματα στη Συρία που -κυνηγούν- το ISIS.

Το άλλο πράγμα που θα ήθελα να αναφέρω επίσης, είναι ότι δεν θέλουμε να δούμε ενέργειες εντός της Συρίας, από την Τουρκία ή οποιονδήποτε άλλο, που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τις ζωές των Αμερικανών, διότι υπάρχουν Αμερικανοί στο πεδίο οι οποίοι βοηθούν τις δυνάμεις των SDF (Syrian Democratic Forces – Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις).

Ξεκάθαρες κουβέντες. Οι Τούρκοι δικαιούνται να υπερασπιστούν τη χώρα τους από τις «τρομοκρατικές απειλές», αλλά δεν δικαιούνται να εισβάλουν στη Συρία, διότι η εισβολή αντιστρατεύεται τα συμφέροντα της Αμερικής και της Δύσης γενικότερα.

Όμως, πάλι είμαστε στο σημείο μηδέν. Διότι ο Ερντογάν δήλωσε ότι αυτός θα αποφασίσει πότε θα εισβάλει, και βεβαίως δεν θα ακούσει κανένα παρά μόνο τον …εαυτό του. Αυτός θα αποφασίσει, που σημαίνει ότι γράφει τις προειδοποιήσει των Αμερικανών στα παλιά του τα παπούτσια.

Από την άλλη, όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι η Ουάσιγκτον, μέσω των ανοικτών καναλιών που διατηρούν με τους Κούρδους του YPG όλες οι αμερικανικές υπηρεσίες, τους διαβεβαίωσαν ότι δεν θα επιτρέψουν την τουρκική εισβολή. Δεν γνωρίζουμε πως θα γίνει αυτό, αλλά μας εντυπωσιάζει το γεγονός ότι έχουν συγχρονιστεί όλοι και λένε τα ίδια στις συνομιλίες τους με τους Τούρκους.

Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, βγήκε από μία πολύ σύντομη συνάντηση που είχε με τον Αμερικανό ομόλογό του, Άντονι Μπλίνκεν, και έβγαζε φωτιές. Κατηγόρησε την Αμερική ότι υποστηρίζει τους «τρομοκράτες» που την πολεμούν. Αναφερόταν βεβαίως στους Κούρδους της Συρίας.

“Η υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στις τρομοκρατικές οργανώσεις είναι ξεκάθαρη και προφανής”, είπε ο πολύς Μεβλούτ. Μία πολύ άσχημη δήλωση που δείχνει πρώτα απ’ όλα ανυπακοή και αντισυμμαχική συμπεριφορά.

Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι οι Αμερικανοί που δημιούργησαν τον …«δράκο» που λέγεται Ερντογάν. Πόσες φορές του την χάρισαν; Και πόσες φορές τον παρακάλεσαν; Αυτή τη φορά, εάν επιτεθεί, θα φέρει την ευθύνη ο σημερινός ένοικος του Λευκού Οίκου. Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν δεν θα έχει καμία δικαιολογία.

Hellas Journal

Σεισμικές έρευνες στην Κρήτη: Τι αποκαλύπτουν η μέση γραμμή με τη Λιβύη και οι «πανηγυρικές» Navtex;

4

 

Γιώργος Σαχίνης
Εφόσον οι Navtex που εκδόθηκαν από τις ελληνικές Αρχές λειτουργούν σαν πρόταση οριοθέτησης ΑΟΖ με τη Λιβύη, όπως διαρρέεται χωρίς να διαψεύδεται, τότε η Ελλάδα “θυσιάζει” την ΑΟΖ της Γαύδου (22 ν.μ. μήκος επί πάνω από 100 πλάτος);
Με αφορμή τις πρόσφατες Νavtex – τέσσερις στον αριθμό – με ενδιαφέρον νότια της Κρήτης στις τρεις, που εκδόθηκαν για σεισμικές έρευνες δυτικά και νοτιοδυτικά της μεγαλονήσου, από ερευνητικά σκάφη που μισθώνει η ίδια η ΕΔΕΥ (Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων) και όχι οι εταιρείες σαν την Exxon, όπως γράφεται στον Τύπο, έχουμε και μερικές επικοινωνιακές “φούσκες” που κάθε άλλο παρά σοβαρότητα επί του θέματος υποδηλώνουν. Υποστηρίζεται περήφανα στον Τύπο και από κυβερνητικούς αξιωματούχους, αλλά και από διάφορους αναλυτές, ότι αυτές οι Νavtex εκτείνονται με τολμηρότητα και αποφασιστικότητα στη μέση γραμμή της δυνητικής ΑΟΖ Ελλάδας-Λιβύης, με βάση τη μέση γραμμή και τα εξωτερικά και εσωτερικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας που όρισε ο νόμος Μανιάτη.
Μάλιστα διαρρέουν ή και προτείνουν ανεπίσημα στη Λιβύη (υπονοώντας ότι από πίσω υπάρχει και Αμερικανικός “δάκτυλος” αφού η EXXON είναι από τις ΗΠΑ) τα όρια που τίθενται για οριοθέτηση από την πλευρά μας. Το ίδιο αφήνουν να εννοηθεί και κυβερνητικοί παράγοντες σε τηλεοπτικές εκπομπές και το ίδιο υποστηρίζεται ευθέως από κάποιους αναλυτές. Είναι έτσι όμως;
Το μόνο σίγουρο είναι πως τμήματα των αλιπέδων – που με συμβάσεις αδειοδοτήθηκαν από το 2019 και μόλις στα τέλη του 2022 αποφασίσαμε να βάλουμε ξανά μπρος τις έρευνές τους, από το 2012 (!!!) που είχαν πρωτογίνει – αυτά και μόνο αυτά φτάνουν ως το όριο της δυνητικής μέσης γραμμής με τη Λιβύη. Οι Navtex όμως με τις “πανηγυρικές” αναφορές φτάνουν ή μπορεί να αποκαλύπτουν κάτι άλλο;
Με την εμπειρία από τις υποχωρητικές μας τελικά οριοθετήσεις – έστω και για λόγους αναγκαιότητας όπως ελέχθη, αλλά πάντως υποχωρητικότητας – με την Ιταλία στην οριοθέτηση ΑΟΖ στο Ιόνιο και των όρων της επέκτασης των χωρικών μας υδάτων εκεί έως τα 12 ν.μ., με δικαίωμα για τους Ιταλούς αλιείς να αλιεύουν και εντός των 6 ν.μ. μας και χωρίς να φτάνουμε αυτή την επέκταση-οριοθέτηση μέχρι τα κομβικά Κύθηρα ως έναν από τους διαύλους της διεθνούς διέλευσης, αλλά και την τμηματική με την Αίγυπτο, αλλά όχι πέραν του κρίσιμου 28ου μεσημβρινού, με “κενό” έτσι το τριεθνές με Κύπρο και Αίγυπτο, άρα με ερωτηματικό δικό μας για την επήρεια του συμπλέγματος Καστελόριζου και ειδικά της Στρογγύλης, με μειωμένη επήρεια ακόμη και της Κρήτης, ενός από τα μεγαλύτερα νησιά της Μεσογείου, προ διετίας και με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν αυτές, είναι φυσικό να είναι κανείς υποψιασμένος.
Σύγχυση ή παραπλάνηση;
Οι Νavtex μάλιστα παρουσιάζονται παραπλανητικά ή από σύγχυση σε χάρτες μαζί με τη γραμμή του FIR Αθηνών, που όμως βρίσκεται σημαντικά βορειότερα από τη μέση γραμμή.
Με τα μέσα που διατίθενται, τόσο σε ειδικούς γεωδέτες-χαρτογράφους, όπως ο Χρίστος Ζήνωνος ή ο πρώην πρόεδρος της ΕΔΕΥ Γιάννης Μπασιάς, που γνωρίζουν ότι άλλο ΑΟΖ, κλείσιμο κόλπων, ευθείες γραμμές βάσης, συντεταγμένες και χάρτες στις αρμόδιες υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών (κυριαρχικά δικαιώματα) και άλλο FIR/SAR κ.λπ. (που αποτελούν ανάθεση υποχρεώσεων από διεθνείς οργανισμούς όπως ICAO και IMO), αλλά και σε μελετητές της χαρτογραφίας και των γεωπολιτικών, όπως ο κ. Πέτρος, που προς το παρόν θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του, που απευθυνθήκαμε, είναι σχετικά εύκολο να καταλάβει κανείς ότι ως προς το θέμα της μέσης γραμμής με τη Λιβύη, αναφορικά με τις Νavtex, όπως αναπτύχθηκε στη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα, τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Στον χάρτη που παρουσιάζεται χρησιμοποιήθηκαν ως βάση οι συντεταγμένες μέσης γραμμής που είναι προσβάσιμες από τη Maritime Boundaries Geodatabase του Flanders Marine Institute και συγκρίθηκαν με τις συντεταγμένες των τεσσάρων Νavtex που εξέδωσαν οι σταθμοί Ηρακλείου, Κερκύρας και Μάλτας.
Το νοτιότερο στίγμα της επεκταμένης Νavtex απέχει 92 ν.μ. από τη Λιβύη, 50 ν.μ. από τη Γαύδο και 73 ν.μ. από την Κρήτη. Η Νavtex είναι 22 ν.μ. βόρεια από τη μέση γραμμή, που απέχει 70 ν.μ. από Γαύδο και Λιβύη.
Οι διαρροές…
“Θυσιάζει” την ΑΟΖ της Γαύδου;
Εφόσον οι Νavtex που εκδόθηκαν από τις ελληνικές Αρχές λειτουργούν ως πρόταση οριοθέτησης ΑΟΖ με τη Λιβύη, όπως διαρρέεται χωρίς να διαψεύδεται, τότε η Ελλάδα “θυσιάζει” την ΑΟΖ της Γαύδου (22 ν.μ. μήκος επί πάνω από 100 πλάτος); Αυτό θέλουν να μας πουν αν δεν υπάρξει νέα Νavtex στην περιοχή και νοτιότερα από Γαύδο προς τη μέση γραμμή; Και προσοχή… Όχι νοτιότερα αλλά προς τα δυτικά, διεύθυνση προς Μάλτα δηλαδή, με την οποία δεν έχουμε σημείο επαφής ΑΟΖ. Και όχι μόνο αυτό… Η Ελλάδα, όπως και με την Αίγυπτο, προσφέρει, αν αυτή η υφιστάμενη 3η Νavtex είναι η βάση συζήτησης για τη μέση γραμμή όπως διαρρέεται, πρακτικά αν είναι έτσι, επιπλέον το 10% της ΑΟΖ της Κρήτης στην κακόμοιρη τη Λιβύη;
Ταυτόχρονα, και χάρτες που μας έστειλε ο πρώην πρόεδρος της ΕΔΕΥ Γιάννης Μπασιάς αποτυπώνουν με σαφήνεια και τις 4 Νavtex που έως σήμερα έχουν εκδοθεί για την περιοχή. Και σε αυτούς αποτυπώνεται πως κάποια από τα αλίπεδα, για τα οποία έχουν υπογραφεί συμβάσεις αδειοδότησης των ερευνών τους, φτάνουν ως τη μέση γραμμή, όχι όμως οι Navtex… Με ακόμη πιο ανοιχτό το ερώτημα για τα νότια-νοτιοανατολικά της Κρήτης, από όπου διέρχεται και το καταφανώς παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Για αυτό οι Νavtex και οι έρευνές μας νότια-νοτιοδυτικά καμία επίπτωση δεν έχουν προσώρας.
Είναι πλέον αποδεκτό ότι τα δικαιώματα στα πιθανά κοιτάσματα σε αυτές τις περιοχές ανέρχονται σε αστρονομικά ποσά σχετικά με το ΑΕΠ της Ελλάδας, και σεβαστά ακόμα και με ευρωπαϊκά δεδομένα. Για άλλους ρομαντικούς είναι ακόμα σημαντικότερο η χώρα τους να φυλάσσει και να ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Προς τιμήν τους κάποιοι αναλυτές έχουν ήδη αναθεωρήσει ως προς το θέμα της ταύτισης των Νavtex με τη μέση γραμμή. Ελπίζουμε να σταματήσει αυτή η επικοινωνιακή “φούσκα” προς τον Έλληνα και κάποιος επιτέλους να ερευνήσει τη σκοπιμότητά της. Εκτός αν αποφασίσουν, ασκώντας πλήρως τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, με υπολογισμό από τη Γαύδο, που έχει πλήρη δικαιώματα θαλάσσιων ζωνών, να εκδώσουν και νέα Navtex, νοτιότερα, μέχρι τη δυνητική μέση γραμμή, όπως έχει ενσωματωθεί με συντεταγμένες στον νόμο Μανιάτη που έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και έχει σταλεί – όπως ο ίδιος ο πρώην υπουργός και καθηγητής Γιάννης Μανιάτης έχει δηλώσει στην εκπομπή “Αντιθέσεις” της “ΚΡΗΤΗ TV” – επίσημα στις υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών.
Πηγή: neakriti.gr

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: «Δυσκολεύεται» να καταδικάσει την Τουρκία και να δικαιώσει Χριστιανούς!

0

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) παρέπεμψε εκ νέου ένα ίδρυμα της ελληνορθόδοξης κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στην τουρκική Δικαιοσύνη, παρότι οι χρόνιες – ξεπερνούν τα 100 χρόνια! – προσφυγές σ’αυτήν απορρίφθηκαν και το τουρκικό κράτος έχει δημεύσει την ακίνητη περιουσία του! Το επίμαχο ακίνητο είναι έκταση, στην οποία υπάρχει πηγή νερού αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο*. 

Η διένεξη άρχισε πριν ένα και πλέον αιώνα. Σύμφωνα με το οθωμανικό νομικό σύστημα που ίσχυε μέχρι το 1912, απαγορευόταν στα μη μουσουλμανικά ιδρύματα να έχουν ακίνητη περιουσία στο όνομά τους. Το ελληνορθόδοξο ίδρυμα, όπως πολλά άλλα, είχε εγγράψει την περιουσία του στο κτηματολόγιο στο όνομα εικονικού φυσικού προσώπου. Μετά από νομοθετική αλλαγή, το ελληνορθόδοξο ίδρυμα υπέβαλε αίτηση ήδη από το 1913 να αναγνωρισθεί ως ιδιοκτήτης της γης.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα και μέχρι σήμερα, το Ελληνορθόδοξο ίδρυμα έχει κάνει πολλά διαβήματα. Η ουσιαστική και αδιάλειπτη κατοχή του ακινήτου δεν αμφισβητήθηκε. Πληρούσε επανειλημμένα τις νόμιμες προϋποθέσεις για να του αναγνωριστεί η ιδιοκτησία της έκτασης αλλά συναντούσε άδικες αρνήσεις ή εγκρίσεις χωρίς αποτέλεσμα.

Απαλλοτρίωση το 2007

Το 2004, το Δημόσιο Ταμείο κατέθεσε προσφυγή ενώπιον δικαστηρίου στην Κωνσταντινούπολη ζητώντας να αναγνωριστεί ως ιδιοκτήτης της γης. Στη διαδικασία αυτή παρενέβη το Ελληνορθόδοξο Ίδρυμα, προκειμένου να διεκδικήσει την κυριότητα αυτού του ακινήτου. Το δικαστήριο αποφάνθηκε υπέρ του Δημοσίου Ταμείου το 2007. Το ίδρυμα άσκησε έφεση, η οποία απορρίφθηκε το 2008 και στη συνέχεια ζήτησε αναίρεση αυτής της απόφασης, η οποία απορρίφθηκε την ίδια χρονιά. Το Ακυρωτικό Δικαστήριο έκρινε ότι το ίδρυμα δεν είχε προσκομίσει επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν, όπως απαιτεί ο νόμος, ότι κατείχε τη γη « ως ιδιοκτήτης, αδιάκοπα για περισσότερα από είκοσι χρόνια ».

Το 2009, το Ελληνορθόδοξο Ίδρυμα προσέφυγε στο ΕΔΑΔ. Έκτοτε, άλλες προσφυγές που κινήθηκαν στην Τουρκία οδήγησαν στο ίδιο συμπέρασμα: την απαλλοτρίωση της περιουσίας του. Στην απόφασή του το ΕΔΑΔ αναφέρει: «από την εν λόγω απόφαση δεν προκύπτει ότι, τα επιχειρήματα που προέβαλε το αιτούν ίδρυμα, ακούστηκαν πράγματι, δηλαδή εξετάστηκαν δεόντως από το επιληφθέν δικαστήριο», διότι το δικαστήριο δεν «[υιοθέτησε] «μια αιτιολογημένη και δίκαιη προσέγγιση για τη στήριξη των γεγονότων» και δεν «[εξήγησε] τους λόγους» που το οδήγησαν στη λήψη αυτής της απόφασης.

Μετά την απόφαση του ΕΔΑΔ, η Τουρκία θα πρέπει να αποζημιώσει το Ελληνορθόδοξο ίδρυμα. Πάνω απ’ όλα, η Τουρκία θα πρέπει να συμμορφωθεί με την υποχρέωσή της να προσφέρει στο ίδρυμα νομικές διαδικασίες με επαρκείς διαδικαστικές εγγυήσεις. Στη συνέχεια, το ίδρυμα θα μπορεί να κάνει χρήση αυτών των διαδικασιών, προκειμένου να προσπαθήσει ξανά να αναγνωρίσει την περιουσία του. Ως εκ τούτου, είναι μια επιστροφή στην αρχή για το ίδρυμα, το οποίο μπορεί ωστόσο να ελπίζει ότι τα επιχειρήματά του θα ακουστούν δεόντως κατά τις μελλοντικές νομικές διαδικασίες. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το Eυρωπαϊκό Κέντρο Νομολογίας και Δικαιοσύνης (ΕΚΝΔ) μπορεί να βοηθήσει – όπως συνέδραμε και στην παρούσα φάση – αυτό το ίδρυμα, διασφαλίζοντας ότι η απόφαση της ΕΔΑΔ θα εκτελεστεί από την Τουρκία. Για το σκοπό αυτό, θα παρέμβουμε στο Συμβούλιο Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης. 

Συστημική παραβίαση των Δικαιωμάτων των Χριστιανών

Αυτό που είναι όμως λυπηρό είναι η άρνηση της ΕΔΑΔ να εξετάσει την υπόθεση υπό την οπτική γωνία του άρθρου 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, που απαγορεύει τις διακρίσεις. Το ελληνορθόδοξο ίδρυμα πίστευε ότι η απαλλοτρίωση του ήταν μεροληπτική, λόγω της χριστιανικής του θρησκείας. Θα ήταν ενδιαφέρον για το Δικαστήριο να εξετάσει αυτή την πτυχή του προβλήματος, ειδικά επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που καταδικάζει την Τουρκία για παραβίαση των δικαιωμάτων της Ελληνορθόδοξης και της Αρμενικής Εκκλησίας ως προς την περιουσία τους. Αυτές οι παραβιάσεις αποκαλύπτουν βαθύτερα έναν ανεκδιήγητο και σταθερό στόχο του τουρκικού κράτους: τη δήμευση της περιουσίας των χριστιανών.

Γενικότερα, αν και το τουρκικό Σύνταγμα αναγνωρίζει επίσημα την Τουρκία ως κοσμικό κράτος, οι μη μουσουλμάνοι αντιμετωπίζονται στην πράξη από τη διοίκηση ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, μέσω διαφόρων μορφών διακρίσεων. Για παράδειγμα, οι απαιτήσεις που επιβάλλονται στις εκκλησίες σχετικά με την κατασκευή χώρων λατρείας εισάγουν διακρίσεις. Έτσι, σε αντίθεση με τους Μουσουλμάνους, οι Χριστιανοί γενικά απαιτείται να αγοράσουν τουλάχιστον 2.500 m 2 γης για να χτίσουν μια εκκλησία και δεν είναι εξουσιοδοτημένοι να έχουν χώρους λατρείας σε ορισμένους χώρους. Επιπλέον, οι εκκλησίες γίνονται τακτικά στόχος βανδαλιστικών πράξεων, οι δράστες των οποίων σπάνια αναζητούνται και διώκονται ποινικά.

Επιπλέον, το Αρμενικό και το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο δεν αναγνωρίζονται ως νομικά πρόσωπα. Επιδιώκουν λοιπόν τη νομική αναγνώριση και τα κατάλληλα δικαιώματα ως πατριαρχεία και όχι μέσω της δημιουργίας ιδρυμάτων. Η έλλειψη νομικής προσωπικότητας των θρησκευτικών κοινοτήτων αποτελεί στην πράξη διάκριση σε βάρος των μη μουσουλμανικών θρησκειών. Το EΚΝΔ είχε ήδη αναπτύξει αυτό το πρόβλημα στις παρατηρήσεις του στην υπόθεση Fener Rum Patrikliği (Οικουμενικό Πατριαρχείο) κατά Τουρκίας.

Ως συνέπεια των διακρίσεων που υφίστανται οι χριστιανικές μειονότητες, η έντονη μετανάστευση τους έχει μειώσει σημαντικά την παρουσία τους στην Τουρκία. Το 1920 υπήρχαν ακόμη δύο εκατομμύρια χριστιανοί στην Τουρκία. Σήμερα είναι μόνο 68.600 και αντιπροσωπεύουν το 0,1% του πληθυσμού. Πιο συγκεκριμένα, ενώ η ελληνική ορθόδοξη μειονότητα  αντιπροσώπευε 200.000 πιστούς στις αρχές του 20ού αιώνα, σήμερα είναι λιγότεροι από 3.000. Αυτός ο εξαιρετικά χαμηλός αριθμός απειλεί επομένως την επιβίωση της ελληνορθοδοξίας στην Ανατολία. Υπάρχουν επίσης 90.000 Αρμένιοι και 7.000 Προτεστάντες. Αυτά τα στοιχεία είναι μόνο εκτιμήσεις των τελευταίων ετών, καθώς ορισμένοι Χριστιανοί κρύβουν την ταυτότητά τους υπό τον φόβο των διακρίσεων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, της παρενόχλησης.

*Δεν προσδιορίζεται το όνομα του Ιδρύματος και ο ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου.

Πηγή: https://www.lesalonbeige.fr/expropriation-par-la-turquie-la-cedh-donne-raison-a-une-fondation-chretienne/

 

Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη: Αλλάζουν χέρια χριστιανικές περιουσίες στην Θράκη

0

Ανάμεσα στους δείκτες, που διαπιστώνουν τη δήθεν αναπτυξιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας, αναφέρεται και το ανερχόμενο διαχρονικά ποσό, που περιέρχεται στο ελληνικό δημόσιο, από την πώληση, σε αλλοδαπούς, γης και διαμερισμάτων ανά την ελληνική επικράτεια. Το ποσό αυτό εμφανίζει, για το 2023, αύξηση 40%, έναντι του αντίστοιχου περυσινού και ανέρχεται ήδη σε σχεδόν μισό δισεκατομμύριο ευρώ (489 εκατομμύρια). Όμως, υπάρχει και σκοτεινή όψη πίσω από τα συγκεκριμένα έσοδα.

Διότι, από όσο γνωρίζω, δεν προηγείται καμιάς μορφής έλεγχος σχετικά με την εθνικότητα και τα λοιπά στοιχεία της προσωπικότητας αυτών που σπεύδουν να αποκτήσουν “πόδι” στην Ελλάδα. Αλλά, ούτε και τίθεται κάποιο όριο στις αγορές αυτές, από ξένους, που απλώς αντιμετωπίζονται με ενθουσιασμό από το ελληνικό κράτος. Σίγουρα, αυτές οι πωλήσεις ελληνικού εδάφους σε αλλοδαπούς εξασφαλίζουν έσοδα, από τα οποία έχει μεγάλη ανάγκη η χρεοκοπημένη πατρίδα μας.

Ωστόσο, επιβάλλεται να σκεφτούμε τι, ακριβώς, σημαίνουν αυτές, και ποιες εμφανέστατες απειλές περικλείουν. Οι πωλήσεις αυτές ανήκουν στο γενικότερο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μας, που τόσο παραπειστικά εμφανίζεται ως επένδυση, και σαφέστατα περιορίζουν την εθνική εδαφική μας κυριαρχία και ακεραιότητα.

Να προσθέσω στο σημείο αυτό, και την ακόλουθη σχετική “λεπτομέρεια”: Δηλαδή, ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα, παράλληλα με τη γενικότερη αυτή τάση του άκρατου ξεπουλήματος της εθνικής μας γης, πολυάριθμα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης  αγοράζουν σε ολοένα αυξανόμενο αριθμό και φυσικά για «ένα κομμάτι ψωμί» εγκαταλελειμμένα από Έλληνες, σπίτια και χωράφια στην περιοχή.

Παντοιοτρόπως, βέβαια, ενισχυτικές αυτών των αγορών, όπως είναι (ή θα έπρεπε να είναι) γνωστό, τυγχάνουν και οι δραστηριότητες του τουρκικού προξενείου στην Κομοτηνή, που κάθε άλλο παρά νόμιμες και ακίνδυνες θα μπορούσαν να θεωρηθούν. Αλλά, όμως, το ελληνικό κράτος ουδόλως φαίνεται να ανησυχεί. Ίσως, επειδή, ειδικά η περιοχή της Θράκης, παγίως εκλαμβάνεται, “ευρισκόμενη πολύ μακριά από την Αθήνα”.

Κάτω από αυτές τις άκρως απειλητικές συνθήκες, που εγκυμονούν εθνικά δράματα, διερωτώμαι πως μπορεί να δικαιολογηθεί η θριαμβολογία της κυβέρνησης, όταν αναγγέλλει αύξηση των δημοσίων εσόδων από την πώληση εθνικού εδάφους. Και απορώ, ακόμη, το πως ουσιαστικά απουσιάζουν αντιδράσεις από όλους εμάς. Αλλά, κυρίως αδυνατώ να αντιληφθώ, ποιοι θα μπορούσαν να είναι οι λόγοι για τους οποίους αρνούμαστε να διεκδικήσουμε τα πολύπλευρα δικαιώματα μας, αυτά που θα μας εξασφάλιζαν αξιοπρεπή βιωσιμότητα, και αντιθέτως τα αφήνουμε σε χειμερία νάρκη, έχοντας προτιμήσει την κατρακύλα στο κατώτατο και το πιο εξαθλιωτικό σκαλοπάτι της ύπαρξής μας, το “ξεπούλημα της Γη μας”.

slpress.gr

Η ΕΛΛΑΣ ΑΓΝΩΜΟΝΟΥΣΑ…

0

 Του Κωνσταντίνου Καραγιαννίδη, Ηλεκτρολόγου, Μηχανικού Ηλεκτρονικών Υπολογιστών.

(*) Η επικεφαλίδα του άρθρου είναι παράφραση του τίτλου γνωστού ζωγραφικού έργου του Θεοδώρου Βρυζάκη (“Η Ελλάς ευγνωμονούσα“, 1858). 

[ Ενημερώθηκε στις 20/11/2022, με προσθήκη παραπομπών. ]

Όταν ο Περικλής διεκήρυττε “ἀνδρῶν ἐπιφανῶν πᾶσα γῆ τάφος” [1], μάλλον δεν φανταζόταν ότι το νεώτερο ελλαδικό κράτος θα ερμήνευε κατά γράμμα τον λόγο του! Διότι μελανό (και αποσιωπούμενο) σημείο στην σύγχρονη πολεμική μας ιστορία αποτελεί η ελλιπής φροντίδα για τους νεκρούς μας και η περιφρόνηση της μνήμης τους.

Χαρακτηριστικότερα παραδείγματα της ελληνικής ακηδίας είναι τα διάσπαρτα οστά πεσόντων της Μικρασιατικής Εκστρατείας, του Βορειοηπειρωτικού Έπους [2] και της Κύπρου, ενώ στην τελευταία προστίθεται και το ακανθώδες ζήτημα των αγνοουμένων. Βεβαίως, σε όλες τις προαναφερθείσες περιπτώσεις υφίσταται η δικαιολογία ενός εχθρικού και μη συνεργάσιμου καθεστώτος, που εμποδίζει την προσήκουσα από μέρους μας απόδοση τιμών.

Έχουμε, όμως, αντιπαραδείγματα που να καταρρίπτουν τον ισχυρισμό της αδιαφορίας του κράτους; Ένα πρόσφατο οδοιπορικό μου (από το οποίο προέρχεται και το σχετικό φωτογραφικό υλικό) σε πεδία μαχών της βορείου Ελλάδος (όπου δεν ευσταθεί η πρόφαση της ξένης επικρατείας) μάλλον συνηγορεί ότι η κρατική περιφρόνηση στην μνήμη των πεσόντων στους αγώνες του Έθνους είναι συχνό φαινόμενο και όχι εξαίρεση…

Αλλά ας επανέλθουμε για λίγο στην εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου. Η αποστροφή του Περικλέους στον “Επιτάφιο”, που μνημονεύθηκε στην αρχή, ήταν ένα εξαίσιο σχήμα λόγου, αλλά αφίστατο της συνήθους πρακτικής της εποχής. Δεν είναι μόνο η “Αντιγόνη”, του Σοφοκλέους, που μας πληροφορεί για τα ήθη της τότε κοινωνίας, αλλά και η τύχη των Αθηναίων ναυάρχων, μετά την ναυμαχία των Αργινουσών (406 π.Χ.).

Η εν λόγω ναυμαχία έμεινε περισσότερο γνωστή όχι για το τακτικό και στρατηγικό αποτέλεσμα που επέφερε στην εξέλιξη του πολέμου, αλλά για την θανατική καταδίκη που επεβλήθη στους Αθηναίους ναυάρχους, από την πόλη τους, παρά την σημαντική νίκη τους, εξ αιτίας της εγκαταλείψεως των νεκρών και των ναυαγών [3]! Χωρίς να παραβλέψουμε ότι πίσω από την πράξη αυτή υποκρύπτονταν πολιτικά/παραταξιακά κίνητρα, το ότι απεδείχθη επαρκής αφορμή για τιμωρία η κατηγορία της πλημμελούς φροντίδος για περισυλλογή ναυαγών και σορών υποδηλοί την σημασία που απέδιδε η κοινωνία στο ζήτημα του σεβασμού στους νεκρούς του πολέμου.

Ας εξετάσουμε, όμως, τί ισχύει σήμερα στον ελλαδικό χώρο. Πριν την παρουσίαση των φωτογραφικών τεκμηρίων, επιβάλλεται μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό των μαχών, τα πεδία των οποίων απετέλεσαν το αντικείμενο της παρούσης εργασίας.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ [4]

Μάχη Σαρανταπόρου (09-10/10/1912)

Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ο ΕΣ έλαβε στην κυριολεξία το βάπτισμα του πυρός στην μάχη αυτή. Ήταν η πρώτη εμπλοκή του, μετά το όνειδος του 1897, όπου θα δοκιμαζόταν η επιχειρησιακή του κατάσταση μετά από εξοπλιστικές, εκπαιδευτικές και μεταρρυθμιστικές προσπάθειες που πυροδότησε η αποτυχία του 1897.

Παρά το επιτυχές και ταχύ αποτέλεσμα, η έλλειψη συντονισμού πυροβολικού και πεζικού είχε αποτέλεσμα την έκθεση των ημετέρων δυνάμεων σε εχθρικό πυρ άνευ καλύψεως [5] και την επακόλουθη αύξηση των απωλειών, οι οποίες ανήλθαν σε 182 νεκρούς και 995 τραυματίες [6].

Μάχη Κιλκίς-Λαχανά (19-21/06/1913)

Η μάχη του Κιλκίς-Λαχανά υπήρξε καθοριστικότατη, αλλά και φονικότατη. Αν η εκβίαση των στενών του Σαρανταπόρου άνοιξε τον δρόμο για την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, η νίκη στο Κιλκίς-Λαχανά την εξασφάλισε. Με βαρύτατο τίμημα, ωστόσο, αφού οι απώλειες του τριημέρου καταμετρήθηκαν σε σχεδόν 9.000 [7].

Αξιοσημείωτο είναι ότι σπανίζει λεπτομερής διαχωρισμός νεκρών-τραυματιών-αγνοουμένων, αφού και οι επίσημες πηγές του ΓΕΣ [8],[9] τείνουν να ομαδοποιούν τις απώλειες σε άνδρες “εκτός μάχης”, αθροίζοντας τις επί μέρους κατηγορίες. Υποθέτοντας μια συντηρητική αναλογία νεκρών και τραυματιών, μεταξύ 1:5 και 1:7, οι νεκροί της μάχης εκτιμάται ότι κυμαίνονται από 1.100 έως 1.500.

Η σφοδρότητα του αγώνος τεκμαίρεται από το ασυνήθιστο πλήθος των νεκρών βαθμοφόρων (μεταξύ των οποίων και 10 διοικητές ταγμάτων/συνταγμάτων [9]), που οδήγησε το Γενικό Στρατηγείο σε έκδοση διαταγής για αφαίρεση των διακριτικών των αξιωματικών, προκειμένου να μην στοχοποιούνται [10]!

Μάχη Δοϊράνης – Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος (23/06/1913)

Σε συνέχεια της καταδιώξεως των υποχωρούντων Βουλγάρων, μετά την ήττα τους σε Κιλκίς-Λαχανά, οι ΙΙΙ και Χ μεραρχίες του ΕΣ ενεπλάκησαν στην περιοχή της Δοϊράνης με βουλγαρικές δυνάμεις, τις οποίες απώθησαν, εξασφαλίζοντας την κομβικής σημασίας περιοχή, η οποία υπήρξε και κέντρο εφοδιασμού των Βουλγάρων.

Η Χ μεραρχία, που εισήλθε πρώτη στην μάχη είχε 106 νεκρούς και 755 τραυματίες, ενώ η ΙΙΙ, που ενεπλάκη με αργοπορία, είχε 146 απώλειες εν συνόλω (όπως και προηγουμένως, δεν υπάρχει περαιτέρω διάκριση των απωλειών, υποθέτουμε 20-30 νεκροί εξ αυτών) [11].

Μάχη υψώματος Ραβινέ/Κορυφή (22/04/1917-08/05/1917)

Η αρτισύστατη μεραρχία Σερρών (η πρώτη συγκροτηθείσα μονάδα της “Εθνικής Αμύνης”) ενεπλάκη στις συμμαχικές επιχειρήσεις επί του μακεδονικού μετώπου, τον Απρίλιο-Μάιο 1917, υπό την διοίκηση της 122ας γαλλικής μεραρχίας, στην περιοχή του υψώματος Ραβινέ (ή Κορυφή), κοντά στην Ειδομένη.

Κατά τον πολυήμερο αγώνα για την κατάληψη και διατήρηση του υψώματος, οι ελληνικές μονάδες σημείωσαν απώλειες 110 νεκρών και 440 τραυματιών [12].

 

Μάχη Σκρα (16-17/05/1918)

Η μάχη στην οχυρωμένη εξέχουσα του Σκρα ήταν εκ των εμβληματικοτέρων της ελληνικής συμμετοχής στο μακεδονικό μέτωπο, κατά τον Α΄ΠΠ, λόγω της αποφασιστικής συμβολής των ελληνικών δυνάμεων στην διάσπαση των ισχυρών βουλγαρικών οχυρώσεων.

Οι φονευθέντες εκείνου του διημέρου ανήλθαν σε 441 άνδρες (338 από την μεραρχία Αρχιπελάγους, 71 από την μεραρχία Κρήτης και 32 από την μεραρχία Σερρών) και οι τραυματίες σε 2.204 (1.777 από την μεραρχία Αρχιπελάγους, 314 από την μεραρχία Κρήτης και 113 από την μεραρχία Σερρών) [13].

Μάχη Δοϊράνης – Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (05-06/09/1918)

Οι μεραρχίες Σερρών και Κρήτης συμμετείχαν στην γενική επίθεση της Entente, στο μακεδονικό μέτωπο, στον τομέα της Δοϊράνης. Λόγω ελλιπούς υποστηρίξεως του βρετανικού πυροβολικού στις ελληνικές δυνάμεις, όχι μόνο σημειώθηκαν βαρύτατες απώλειες, αλλά ούτε καν οι συμμαχικοί αντικειμενικοί σκοποί στην περιοχή επετεύχθησαν.

Συγκεκριμένα, η μεραρχία Κρήτης υπέστη απώλειες 142 νεκρών και 573 τραυματιών, ενώ η μεραρχία Σερρών κατέγραψε 2.687 άνδρες εκτός μάχης (οι 173 αξιωματικοί), χωρίς να διαχωρίζονται επί μέρους. Μπορούμε να εκτιμήσουμε τους νεκρούς μεταξύ 330 και 450 ανδρών. Μάλιστα θεωρήθηκε μετά το πέρας των συγκρούσεων μη αξιόμαχη και απεσύρθη στα μετόπισθεν για ανασυγκρότηση. Χαρακτηριστικό είναι ότι όλοι οι αξιωματικοί του 2ου τάγματος του 2ου συντάγματος ετέθησαν εκτός μάχης (νεκροί ή τραυματίες), κατά τον αγώνα για την κατάληψη/διατήρηση του υψώματος 340 [14]!

Άλλο ένα ενδεικτικό στοιχείο του υψηλού φόρου αίματος που κατέβαλε ο ΕΣ, κατά τις επιχειρήσεις του μακεδονικού μετώπου, είναι πως οι συνολικές του απώλειες μάχης αντιπροσώπευαν το 30% των συμμαχικών, ενώ οι νεκροί το 50% [15]!

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ – ΜΕΡΟΣ Α΄ (ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ)

Μνημεία μάχης Σαρανταπόρου

Προσδιορισμός τοποθεσιών σε χάρτη Google:

  1. Μουσείο μάχης Σαρανταπόρου (Χάνι Χατζηγώγου)
  2. Ηρώον στις Πόρτες Σερβίων
  3. Τάφος Παπαδήμα

Όσο και αν ξενίζει, δεν υπάρχουν ταφικά μνημεία στρατιωτικών στην περιοχή της μάχης του Σαρανταπόρου. Υπάρχει βεβαίως το στρατιωτικό μουσείο (υπό την ευθύνη του ΓΕΣ), στον αύλειο χώρο του οποίου δεσπόζει μαρμάρινη στήλη με τα ονόματα των πεσόντων. Το οξύμωρο είναι ότι εκεί αναγράφονται 221 πεσόντες (εκ των οποίων 26 αξιωματικοί), σε αντιδιαστολή με τα όσα αναφέρουν οι επίσημες πηγές. Το πιθανότερο είναι ότι προσμετρήθηκαν και φονευθέντες σε περιφερειακές συμπλοκές, αν κρίνουμε από τον αναγραφόμενο ανθυπολοχαγό Λογοθέτη, που έπεσε στις Πόρτες Σερβίων.

Είναι άξιον προσοχής, ωστόσο, ότι το μουσείο είναι δημιούργημα των τελευταίων δεκαετιών. Εντυπωσιακή είναι η μαρτυρία μιας φωτογραφίας στο διαδίκτυο, για την χρόνια απουσία στοιχειώδους μνημείου της καθοριστικής αυτής μάχης, αφού ο Γεώργιος Β΄ απεικονίζεται να καταθέτει στέφανο, για την επέτειό της, του 1938, σε… χωράφι!!!

Ο μοναδικός νεκρός με δικό του ταφικό μνημείο είναι ο ταγματάρχης Αγησίλαος Παπαδήμας (έπεσε κατά την νυκτερινή κίνηση της IV μεραρχίας προς Σέρβια), που ετάφη στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πολυρράχου Σερβίων, δίπλα στο κοιμητήριο του χωριού. Η φροντίδα του τάφου, ωστόσο, εναπόκειται στο φιλότιμο των κατοίκων της περιοχής.

Ένας τύμβος με οστά νεκρών της μάχης βρίσκεται στην θέση Πόρτες Σερβίων, όπου έλαβε χώρα μια δευτερεύουσα σύγκρουση, καθώς τα προπορευόμενα τμήματα της IV μεραρχίας επιχειρούσαν να ολοκληρώσουν τον υπερκερωτικό τους ελιγμό προς Σέρβια. Αν και συντήρηση του μνημείου και του περιβάλλοντος χώρου τελείται συνήθως άπαξ ετησίως, πριν την επέτειο της μάχης, η κατάσταση τους είναι αποδεκτή, αλλά όχι ιδανική.

Το απογοητευτικό, όμως, είναι πως η ανέγερση του μνημείου αυτού οφείλεται σε ιδιωτική πρωτοβουλία, ενώ η ανοικοδόμηση του ναού υπήρξε έργο των τοπικών εκκλησιαστικών αρχών. Την ιστορία της ανευρέσεως των οστών 7 στρατιωτικών μας και του ηρώου αφηγείται, με επιστολή του, ο πρωτεργάτης των δράσεων, τότε (1929) διευθυντής του Ορφανοτροφείου Σερβίων, Κων/νος Ιακώβου [16].

Ακολουθεί φωτογραφικό υλικό, ληφθέν στις 30/10/2022 (τάφος Παπαδήμα και μερικές λήψεις του ηρώου), αλλά και από το αρχείο του γράφοντος, του 2007 (παλαιές λήψεις του ηρώου).

 

 Εικόνες Π.1-Π.2:

Γενικές απόψεις του ηρώου στις Πόρτες Σερβίων, με τον ναό των αγίων Ευλαμπίου και Ευλαμπίας (τιμώμενοι άγιοι στις 10 Οκτωβρίου, την ημερομηνία διεξαγωγής της μάχης).

 

Εικόνα Π.3:
Η στήλη με τα ονόματα των πεσόντων, πλευρικώς.
 

 

 Εικόνα Π.4:
Η πρόσθια όψη της στήλης.
 
Εικόνα Π.5:
Ευρεία άποψη της στήλης και του τεχνητού τύμβου.
 

 

Εικόνες Π.6-Π.7:
Απόψεις του ηρώου και του ναΐσκου, εντός του περιφραγμένου χώρου.
 

 

Εικόνες Π.8-Π.9:
Ο τάφος του ταγματάρχη Παπαδήμα, στην γωνία που σχηματίζεται στο ΝΑ τμήμα του ναού των Αγ. Αποστόλων Πολυρράχου από την κόγχη του Ιερού Βήματος και την νότια καμάρα του σταυροειδούς ρυθμού.
 
Εικόνα Π.10:
Κοντινή άποψη του τάφου, δίπλα στον οποίον υπάρχει φθαρμένη πινακίδα οδοσημάνσεως, για την αφιερωμένη στον ήρωα παρακείμενη οδό.

Μνημεία Λαχανά

Προσδιορισμός τοποθεσιών σε χάρτη Google:

  1. Στρατιωτικό Κοιμητήριο
  2. Μουσείο / Ηρώον
  3. Μνημείο Αναγνωστάκου (“Ματαπά”) και συμπολεμιστών του
  4. Μνημείο Παπακυριαζή

Για μία εκ των πλέον πολυνέκρων μαχών της ιστορίας του ΕΣ είναι τραγική ειρωνεία να υπάρχει ένα κοιμητήριο με μόνον 24 ανώνυμα κενοτάφια (!!!) και 2 μεμονωμένα μνήματα αξιωματικών (του υπολοχαγού Μιχ. Αναγνωστάκου, γνωστού από την δράση του κατά τον Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο “καπετάν-Ματαπάς” και του συνταγματάρχη Ιω. Παπακυριαζή) πλησίον. Η δε αρχιτεκτονική και η κατάσταση του κοιμητηρίου δεν αντανακλά επ’ ουδενί την πρέπουσα τιμή στους νεκρούς. Και ειλικρινώς, αμφιταλαντεύομαι μήπως θα ήταν καλύτερα να μην υπήρχε καθόλου αυτός ο χώρος, από το να προκαλεί ο υφιστάμενος στον εκάστοτε επισκέπτη μίαν αίσθηση εμπαιγμού και περιφρονήσεως…

Έπεται φωτογραφικό υλικό, ληφθέν στις 22/09/2022 και στις 08/10/2022 (των μνημάτων Αναγνωστάκου και Παπακυριαζή).

Εικόνες Λ.1-Λ.2:
Γενική, εξωτερική άποψη του στρατιωτικού κοιμητηρίου.
 
Εικόνα Λ.3:
Η είσοδος του κοιμητηρίου

 

Εικόνες Λ.4-Λ.5:
Η αναθηματική στήλη, στο πέρας του κεντρικού διαδρόμου. 
Εκεί έχουν χαραχθεί πληροφορίες για τους 24 τιμωμένους, ήτοι τους: 
λοχαγό Ζαφείρη Κων/νο, υπολοχαγό Ηλιόπουλο Ιωάννη, επιλοχία Σιδηρόπουλο Κων/νο, ΔΕΑ Χαριτίδη Ευστάθιο, υποδεκανέα Παπαδόπουλο Μιχαήλ και 19 ανωνύμους (“άλλοι 19 αξκοι υπξκοι και οπλίτες”)!
Η ανάγλυφη γραφή επί του μαρμάρου έχει ατονήσει. 
Εικόνες Λ.6-Λ.7:
Η δεξιά δωδεκάδα ανωνύμων τάφων. 
 
Εικόνες Λ.8-Λ.9:
Η αριστερή δωδεκάδα ανωνύμων τάφων και βωμός.
Εικόνα Λ.10:
Κενή βάση της προτομής του θρυλικού ταγματάρχη Βελισσαρίου (του πραγματικού “Μαύρου Καβαλάρη”), στο παρακείμενο του κοιμητηρίου ηρώο-πάρκο. 
Εύχομαι να έχει αφαιρεθεί για συντήρηση και να μην έχει πέσει θύμα βανδαλισμού ή καταλήξει λεία (“ευπαθών”) κυνηγών μετάλλου…
Εικόνα Λ.11:
Το μνημείο του Αναγνωστάκου-“Ματαπά” και συμπολεμιστών του.
Εικόνες Λ.12-Λ.15:
Το μνημείο του Παπακυριαζή.

 

Μνημεία Σκρα

Προσδιορισμός τοποθεσιών σε χάρτη Google:

  1. Μνημείο μάχης
  2. Τάφος Παπαγιάννη

Μόνον ο ταγματάρχης Βασίλειος Παπαγιάννης (ο πλέον υψηλόβαθμος πεσών), διοικητής του 1ου τάγματος, του 5ου συντάγματος, της μεραρχίας Αρχιπελάγους, αξιώθηκε ταφικό μνημείο [17] στο άλλοτε πεδίο της μάχης, σε λόφο εγγύς της μεθορίου με τα Σκόπια. Στην περιοχή ευρίσκεται και εγκαταλελειμμένο στρατιωτικό φυλάκιο, όπου υπάρχει στήλη εις ανάμνησιν της μάχης.

Φωτογραφικά στιγμιότυπα (21/09/2022):

 

Εικόνα Σ.1: 
Η διασταύρωση της επαρχιακής οδού Νότιας-Σκρα (6 χμ. δυτικώς Σκρα) με τον χωματόδρομο (μήκους 4,5 χμ.) που οδηγεί στο μνήμα του Παπαγιάννη και το παλαιό φυλάκιο (στίγμα σε χάρτη Google). 
Ο χωματόδρομος είναι – στο μεγαλύτερο μέρος του – σε κακή κατάσταση και διαβατός μόνο με τετρακίνητο/υπερυψωμένο όχημα.
Εικόνα Σ.2: 
Η αναθηματική στήλη για την μάχη, στον χώρο του πρώην στρατιωτικού φυλακίου.
Εικόνα Σ.3: 
Το παρακείμενο ερειπωμένο κτίσμα στρατωνισμού.
Εικόνα Σ.4: 
Η στήλη όπως παρατηρείται από υπερυψωμένη σκοπιά.
Εικόνα Σ.5: 
Η περιφραγμένη στήλη με φόντο την υπερυψωμένη σκοπιά.
Εικόνα Σ.6: 
Πινακίδα επί του χωματοδρόμου που σηματοδοτεί το μονοπάτι για το μνήμα του Παπαγιάννη (στίγμα σε χάρτη Google).
Εικόνα Σ.7: 
Το μονοπάτι έχει κλείσει από βλάστηση.
Εικόνα Σ.8: 
Πλαστική κορδέλα, δεμένη σε δένδρα, που σηματοδοτεί εναλλακτική, βατή διαδρομή προς το μνήμα.

 Εικόνες Σ.9-Σ.11: 

Κοντινές απόψεις του μνήματος του Παπαγιάννη.
Εικόνα Σ.12:
Ταφική πλάκα από τσιμέντο, άνευ επιγραφής, στην ΒΔ πλαγιά του λόφου, όπου ευρίσκεται και το μνήμα του Παπαγιάννη, πλησίον αυτού. Προφανώς κάλυπτε τον παλαιότερο τάφο.

Στρατιωτικό Κοιμητήριο Αξιουπόλεως (στίγμα σε χάρτη Google)

Κάποια οστά πεσόντων στο Ραβινέ και στο Σκρά έχουν ταφεί σε ειδικώς διαμορφωμένο και περιφραγμένο χώρο, δίπλα στο κοιμητήριο της Αξιουπόλεως Κιλκίς. Αλλά ο αριθμός των ατομικών ταφικών μνημάτων (μόλις 64) είναι πολύ μικρότερος από το πλήθος των θυσιασθέντων στα εδάφη της Μακεδονίας, κατά τον ΑΠΠ…

Η μαρμάρινη επιγραφή στην είσοδο για την δημιουργία του υποδηλοί και πάλι ιδιωτική πρωτοβουλία…

Φωτογραφικά στιγμιότυπα (08/10/2022):

 Εικόνα Α.1:
Η είσοδος του στρατιωτικού κοιμητηρίου Αξιουπόλεως, με τις σχετικές επιγραφές.
Είναι κλειδωμένη με λουκέτο!
Εικόνα Α.2:
Ο τύμβος στο πέρας του κεντρικού διαδρόμου του κοιμητηρίου. 
Όπισθέν του διακρίνεται η περίφραξη που χωρίζει το πολιτικό από το στρατιωτικό κοιμητήριο.
Εικόνα Α.3:
Εκατέρωθεν του κεντρικού διαδρόμου παρατηρείται ανομοιομορφία στα ταφικά μνημεία, αριστερά του (όπως εισερχόμαστε) υπάρχουν συνήθη μαρμάρινα μνήματα, ενώ δεξιά του απλοί σταυροί. Η διαφορά αυτή δεν οφείλεται σε διάκριση λόγω στρατιωτικού βαθμού.
Εικόνα Α.4:
Οι τελευταίες σειρές περιλαμβάνουν σταυρούς άνευ χαραγμένων στοιχείων, προφανώς πρόκειται για μη αναγνωρισθείσες σορούς.
Εικόνα Α.5:
Αφιερωματική πλάκα στους νεκρούς του 593 τάγματος πεζικού. Δεν υπήρχε μονάδα του ΕΣ με αυτήν την ονομασία, την εποχή του ΑΠΠ [18], προφανώς πρόκειται για τάγμα που μεταστάθμευσε αργότερα στην περιοχή και απέτισε φόρο τιμής στους νεκρούς του, στο τοπικό κοιμητήριο.
 

Στρατιωτικό Κοιμητήριο Δοϊράνης (στίγμα σε χάρτη Google)

Παρότι στην περιοχή της Δοϊράνης είχαμε μάχες και το 1913 και το 1918, ενώ αψιμαχίες σημειώθηκαν και κατά την γερμανική εισβολή του 1941 (ενδεικτικό της στρατηγικής σημασίας της περιοχής), η μέριμνα ταφής περιορίσθηκε μόνο στους πεσόντες του 1918!

Αξιοσημείωτη είναι η αρχιτεκτονική ομοιότητα στην διαμόρφωση του χώρου με το πρότυπο των βρετανικών στρατιωτικών κοιμητηρίων (θα σχολιασθούν στην επόμενη ενότητα), που ίσως μαρτυρά συνεργασία στην δημιουργία του κοιμητηρίου ή έντονη επιρροή (εξάλλου το παρακείμενο βρετανικό κοιμητήριο δεν απέχει ούτε μισό χιλιόμετρο).

Στο κοιμητήριο έχουν ενταφιασθεί 102 στρατιωτικοί (8 σειρές των 12 μνημάτων, 6 εκατέρωθεν του κεντρικού διαδρόμου και μια τελευταία με 4 και 2).

Φωτογραφικά στιγμιότυπα (08/10/2022):

Εικόνα Δ.1:
To πέρας του χωματοδρόμου που οδηγεί στο κοιμητήριο, με ενημερωτικές πινακίδες.
Εικόνα Δ.2:
Η είσοδος του κοιμητηρίου.
Αρνητικό στοιχείο (δεν αποτυπώνεται στην εικόνα) η παρουσία, όπισθεν των θυρών, μικρών φωλιών μελισσών, που καθιστούσε δυσχερή την είσοδο επισκεπτών.
Εικόνα Δ.3:
Ο κεντρικός διάδρομος, που οδηγεί σε άγαλμα εις μνήμην των πεσόντων.
Εικόνα Δ.4:
Κοντινή λήψη του αγάλματος.
Εικόνα Δ.5:
Ευρυγώνια λήψη του χώρου. Τόσο η διάταξη και ο τύπος των μνημάτων (πλάκες αντί σταυρών), όσο και η τοιχοδομή της περιφράξεως μαρτυρούν σαφή επιρροή από την τυπική αρχιτεκτονική των βρετανικών στρατιωτικών κοιμητηρίων.
Εικόνα Δ.6:
Σε όλες τις ταφικές πλάκες έχουν χαραχθεί ακριβή στοιχεία εκάστου πεσόντος.

 

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ – ΜΕΡΟΣ Β΄ (ΒΡΕΤΑΝΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ)

Η σύγκριση των ελληνικών στρατιωτικών κοιμητηρίων και μνημείων με ξένα επί ελληνικού εδάφους είναι αναπόφευκτη, ιδίως όταν τα τελευταία είναι παρακείμενα των ελληνικών (και στον Λαχανά και στην Δοϊράνη τα βρετανικά κοιμητήρια απέχουν ελάχιστα από τα ελληνικά).

Οι Βρετανοί έχουν συγκεκριμένο οργανισμό, που ασχολείται με την φροντίδα των πεσόντων τους την “Επιτροπή Κοιμητηρίων Πολέμου της Κοινοπολιτείας” (“Commonwealth War Graves Commission”, εν συντομία CWGC). Στον ιστότοπο της CWGC, τηρείται λεπτομερέστατο ψηφιακό αρχείο τόσο των απωλειών τους όσο και των κοιμητηρίων ανά τον κόσμο!

Μόνο στην Ελλάδα, διατηρούνται 35 βρετανικά κοιμητήρια, όπως καταγράφει η σχετική λίστα.

To “Αυτοκρατορικό Πολεμικό Μουσείο” (“Imperial War Museum”, IWM) παραθέτει, επίσης, στην ιστοσελίδα του ένα σύντομο ιστορικό για τα βρετανικά στρατιωτικά κοιμητήρια και την αρχιτεκτονική τους, χαρακτηριστικό της οποίας είναι δύο βασικές κατασκευές: η “Πέτρα της Μνήμης” (“Stone of Remembrance”) και ο “Σταυρός της Θυσίας” (“Cross of Sacrifice”), επί τεχνητού κωνικού τύμβου.

Βρετανικό Κοιμητήριο Λαχανά (στίγμα σε χάρτη Google)

Βάσει των αρχείων της GWGC, υπήρξαν 299 πεσόντες στην περιοχή, εκ των οποίων ετάφησαν άπαντες, ενώ 1 παραμένει αταυτοποίητος.

Αναλυτικές πληροφορίες από GWGC:

Οι ακόλουθες φωτογραφίες ελήφθησαν στις 22/09/2022.

Εικόνα ΛΒ.1:
Πανοραμική άποψη προ της εισόδου.
Εικόνα ΛΒ.2:
Η είσοδος του κοιμητηρίου.
Εικόνα ΛΒ.3:
Ενημερωτική μεταλλική πλάκα, τόσο για το ιστορικό πλαίσιο, όσο και για τον χώρο.
Εικόνα ΛΒ.4:
Γενική άποψη του εσωτερικού χώρου.
Εικόνα ΛΒ.5:
Ο “Σταυρός της Θυσίας”.
Εικόνα ΛΒ.6:
Η “Πέτρα της Μνήμης”.
Εικόνα ΛΒ.7:
Η λεπτομερής αναγραφή όλων των διαθεσίμων πληροφοριών για κάθε ταφέντα είναι χαρακτηριστική.
Εικόνα ΛΒ.8:
Μνήμα Έλληνα πολίτη.

Βρετανικό Κοιμητήριο Δοϊράνης (στίγμα σε χάρτη Google)

Βάσει των αρχείων της GWGC, υπήρξαν 1393 πεσόντες στην περιοχή, εκ των οποίων ετάφησαν οι 1342, αν και ταυτοποιημένοι είναι μόνο 895.

Αναλυτικές πληροφορίες από GWGC:

Οι ακόλουθες φωτογραφίες ελήφθησαν στις 08/10/2022.

Εικόνα ΔΒ.1:

Πανοραμική άποψη προ της εισόδου.

Εικόνα ΔΒ.2:

Η είσοδος του κοιμητηρίου με την “Πέτρα της Μνήμης” όπισθέν της.

Εικόνα ΔΒ.3:

Ο κεντρικός διάδρομος του κοιμητηρίου. 

 

Εικόνα ΔΒ.4:

Γενική άποψη του άνω διαζώματος.


Εικόνα ΔΒ.5:

Γενική άποψη όλου του κοιμητηρίου από την νότια γωνία του.

 

Εικόνες ΔΒ.6-ΔΒ.7:
Σχολαστικές λεπτομέρειες για τους ενταφιασμένους (ανεξαρτήτως θρησκεύματος).
Εικόνα ΔΒ.8:

Ακόμη και οι μη ταυτοποιηθέντες στρατιώτες αξίζουν προσωπικό τάφο!

 

Εικόνες ΔΒ.9-ΔΒ.10:

Σε διακριτή σειρά, στο τέλος, δυο χωριστά μνήματα για 50 Έλληνες στρατιωτικούς (1 αξιωματικός και 49 οπλίτες, όλοι αταυτοποίητοι).

Βρετανικό ηρώον Δοϊράνης – Ύψωμα Οβελίσκου (στίγμα σε χάρτη Google)

Οι φωτογραφίες ελήφθησαν στις 08/10/2022.

Εικόνες Ο.1-Ο.4:

Γενικές απόψεις του μνημείου, περιμετρικώς, εκτός και εντός περιφράξεως.
 
Εικόνα Ο.5:
Η βόρεια πλευρά της κεντρικής στήλης του μνημείου.

Εικόνες Ο.6-Ο.8:

Κοντινές λήψεις των επιγραφών της κεντρικής στήλης (ανατολική, νότια και δυτική πλευρά, κατά σειρά). 

Εικόνες Ο.9-Ο.10:

Μαρμάρινες πλάκες, σε δευτερεύουσες στήλες, περιμετρικώς της κύριας, για την αναγραφή των ονομάτων των πεσόντων, των οποίων οι σοροί δεν ανευρέθησαν ποτέ (1.979 στον αριθμό, όπως μαρτυρείται από τις επιγραφές των εικόνων Ο.5 και Ο.7).

ΚΡΙΣΕΙΣ – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Προ οιουδήποτε σχολιασμού, κρίνεται απαραίτητη η συγκεντρωτική παρουσίαση των αριθμητικών στοιχείων που εξετέθησαν προηγουμένως, για καλύτερη εποπτεία.

 

Μάχες Φονευθέντες Οργανωμένες
Ταφές
Ποσοστό
Ενταφιασμών
Σαρανταπόρου (κύρια) 182 0 0,00%
Σαρανταπόρου (Πόρτες Σερβίων) 17 8 47,06% *1
Κιλκίς-Λαχανά 1.300 30 2,31% *2
Δοϊράνης (1913) 130 0 0,00% *3
Ραβινέ 110 14 12,73% *4
Σκρα 441 51 11,56% *4
Δοϊράνης (1918) 542 102 18,82% *3
ΣΥΝΟΛΟ 2.722 205 7,53%

* Επισημάνσεις:

  1. Ελλείψει άλλων πηγών, το πλήθος των νεκρών ελήφθη από τα χαραγμένα ονόματα του ηρώου και εκείνο των ταφέντων από την επιστολή Ιακώβου, ενώ προσεμετρήθη και ο Παπαδήμας.
  2. Εκτίμηση (ολική) πλήθους νεκρών επί συνόλου απωλειών.
  3. Εκτίμηση (μερική) πλήθους νεκρών επί συνόλου απωλειών.
  4. Εκτίμηση πλήθους ταφέντων στην Αξιούπολη κατ’ αναλογία με τις απώλειες των σχετικών μαχών. Από τους 64 εν όλω, θεωρήθηκε αυθαιρέτως ότι οι 14 προέρχονται από την μάχη του Ραβινέ και οι 50 από του Σκρα.

Συνοψίζοντας:

  • Δεν υπάρχει αναλυτική δημόσια καταγραφή των πεσόντων μας κατά τους πολέμους που συμμετείχαμε. Οι σχετικές σελίδες του ΓΕΣ για τους νεκρούς του 1940-41 και για εκείνους του Μηχανικού είναι αποσπασματικές, δυσκόλως εντοπίσιμες κατά την διαδικτυακή περιήγηση και ωχριούν εμπρός στην κεντρική βάση δεδομένων του CWGC.
  • Δεν υπάρχει ενιαίος φορέας στην Ελλάδα για την δημιουργία και συντήρηση μνημείων μαχών και πεσόντων.
  • Αρκετά εκ των μνημείων αυτών προέκυψαν από ιδιωτική πρωτοβουλία, απουσία κρατικής μερίμνης.
  • Κάποια εξ αυτών έχουν τεθεί υπό την αιγίδα του ΓΕΣ (π.χ. κοιμητήριο Δοϊράνης, όπως μαρτυρά η πινακίδα για τον “υπεύθυνο σχηματισμό”, εικόνα Δ.1 και το οποίο – ειρήσθω εν παρόδω – βρίσκεται σε εμφανώς καλύτερη κατάσταση). Αλλά απουσιάζει η παραμικρή προβολή στην ιστοσελίδα του, ενώ η ανάθεση επιμελείας σε κατά τόπους μονάδες ενδέχεται να αφήσει κενά (π.χ. το μνημείο του Σκρα, που εγκατελείφθη όταν διελύθη το φυλάκιο που το περιείχε και το συντηρούσε).
  • Η εν γένει κατάσταση των μνημείων προδίδει μια εικόνα παραμελήσεως και δεν περιποιεί τιμή για την Ελλάδα, πολύ περισσότερο που σε αυτά δεν έχει κατορθωθεί να συγκεντρωθεί ικανοποιητικό ποσοστό όσων προσέφεραν την ζωή τους υπέρ αυτής, παρά μόνον ενδεικτικός αριθμός.

Κάθε απόπειρα συγκρίσεως με το έργο της CWGC είναι τουλάχιστον μάταιη! Αβίαστο προκύπτει και το πόρισμα των οπτικών συγκρίσεων ελληνικών και βρετανικών μνημείων, ως προς την καλαισθησία και την φροντίδα τους, αφού οι εικόνες που παρετέθησαν ανωτέρω καθίστανται αδιάψευστοι μάρτυρες.

Αλλά πέραν της ηθικής διαστάσεως, του σεβασμού προς τους νεκρούς, ανακύπτουν και δύο πιο πρακτικά ζητήματα.

(α) Η συνεισφορά στην ανύψωση του φρονήματος των ενόπλων δυνάμεων.

Το ηθικό είναι απαραίτητο συστατικό σε κάθε πολεμική επιχείρηση, ίσως και περισσότερο από την επάρκεια υλικών μέσων.

Παρά την εκ πρώτης όψεως αντιφατικότητα της συγκεκριμένης θέσεως (κανείς στρατός δεν πολεμά για να παραγάγει νεκροταφεία ηρώων, αλλά για την νίκη [19]), η μέριμνα για τους νεκρούς υποδηλοί μία ευρύτερη αντίληψη σεβασμού προς την ανθρώπινη μονάδα.

Ειδικότερα για ολιγοπληθή έθνη, όπως το δικό μας, είναι θεμελιώδες να μην κυριαρχήσει η λογική πως το προσωπικό αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμο, απ’ εναντίας, προέχει η καλλιέργεια του αισθήματος πως αυτό συνθέτει την αναντικατάστατη βάση του στρατιωτικού οικοδομήματος [20].

Προφανώς και δεν αρκεί μόνο η φροντίδα για τους πεσόντες, ώστε να εμπεδωθεί μια τέτοια αντίληψη (εξ ίσου πάσχει ο ΕΣ και στα ατομικά υλικά που χορηγεί στο προσωπικό του, εν αντιθέσει με την έφεση σε προμήθειες πανακρίβων – αλλά ολιγαρίθμων – οπλοσυστημάτων τεχνολογίας αιχμής…), αλλά είναι κι αυτή μια σημαντική συνιστώσα προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Αντιθέτως, επίδειξη κρατικής αδιαφορίας για ζητήματα προσωπικού οδηγεί αναποδράστως σε πτώση του ηθικού και απροθυμία θυσιαστικής συμπεριφοράς [21].

(β) Η διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας. 

Σε μια εποχή ακράτου καταναλωτισμού και κυριαρχίας ευδαιμονικών προτύπων, χρήσιμη είναι η υπόμνηση ότι το τρέχον επίπεδο ζωής μας το οφείλουμε (και) σε όσους θυσιάστηκαν στο παρελθόν [22].

Η περιστασιακή υπενθύμιση ενδόξων και σημαδιακών στιγμών της ιστορίας, δεν κρίνεται αρκετή, ιδίως όταν οι επέτειοι – με τον τρόπο που έχει καθιερωθεί να τιμώνται – έχουν αποκτήσει έναν αδικαιολογήτως υπερβολικό πανηγυρικό/εορταστικό χαρακτήρα, που απομακρύνει από μια αναστοχαστική προσπάθεια.

Για να είναι η υπόμνηση αποτελεσματική, δέον να είναι διαρκής, επομένως και τα μνημεία των αγώνων και των θυσιών της ιστορίας μας χρειάζεται να είναι μεγαλειώδη, επιβλητικά και προβεβλημένα, ώστε να συνιστούν μέρος της καθημερινότητός μας [23].

Σε περίπτωση που αμελήσουμε την πρέπουσα προσοχή στο παρελθόν, υποπίπτοντας στην ψευδαίσθηση ότι η ευμάρεια του παρόντος είναι αυτονόητη και ασχολούμενοι με ανοησίες τύπου δικαιωμάτων των ζώων και κατηγοριοποιήσεως μερικών δεκάδων “κοινωνικών φύλων”, κινδυνεύουμε να έχουμε την τύχη των παλαιών Κωνσταντινουπολιτών, που αντιπαρετίθεντο κι εκείνοι για τα φύλα (των αγγέλων, όμως), τις παραμονές της Αλώσεως!

Επί του πρακτέου, φρονώ ότι θα ήταν πιο τελεσφόρο να υιοθετηθεί το αγγλικό πρότυπο και να δημιουργηθεί ένας πολιτικός φορέας για την κεντρική διαχείριση των ελληνικών στρατιωτικών κοιμητηρίων και των μνημείων σημαντικών ιστορικών στιγμών και να απαλλαγεί από την ευθύνη αυτήν το ΓΕΣ. Διότι η λειψανδρία που μαστίζει τις ένοπλες δυνάμεις μας τις τελευταίες δεκαετίες, δυσχεραίνει ακόμη και την εκτέλεση της βασικής τους αποστολής, αναμενόμενο είναι, λοιπόν, να μην δίδεται δέουσα προσοχή και σε λιγότερο κρίσιμες αρμοδιότητες. Η στελέχωσή ενός τέτοιου οργανισμού μπορεί να στηριχθεί στην αξιοποίηση της μεγάλης δεξαμενής αποστράτων. Συν τοις άλλοις, πλεονέκτημά του θα είναι ένα πιο ήπιο αποτύπωμα, όταν ασχοληθεί με λεπτές διαπραγματεύσεις με (μη φιλικές) χώρες του εξωτερικού. Όσο για τις τοπικές κοινωνίες, κάλλιστα θα μπορούσαν να εξακολουθήσουν να προσφέρουν, σε αγαστή συνεργασία και καθοδήγηση από έναν τέτοιο θεσμό.

Δράττομαι της ευκαιρίας, στο σημείο αυτό, να θέσω και το ζήτημα της επίσημης ελληνικής στρατιωτικής ιστορίας. Η διεύθυνση ιστορίας (ΔΙΣ) του ΓΕΣ έχει πολύ αξιόλογο υλικό στο αρχείο και τις εκδόσεις της, αλλά δυστυχώς δεν είναι ευρέως προσβάσιμο και τα περισσότερα έργα είναι δυσεύρετα, κυρίως σε παλαιοβιβλιοπωλεία. Δεν θα έπρεπε το υλικό αυτό να έχει ψηφιοποιηθεί και να διατίθεται δωρεάν, μέσω διαδικτύου; Αν το ΓΕΣ αδυνατεί να φέρει εις πέρας ένα τέτοιο έργο, για λόγους που προανεφέρθησαν, γιατί να μην ανατεθεί σε ιδιωτικό εκδοτικό οίκο;

Στενόχωρη η όλη κατάσταση που περιεγράφη, αλλά πραγματική. Ούτε αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας πως οι νεκροί του Έπους του ’40 θα προλάβουν να αναπαυθούν τιμημένοι από την Ελλάδα, πριν την παρέλευση 100 ετών από την θυσία τους… Μακάρι να προκληθεί στοιχειώδης ευαισθητοποίηση και κάτι να αλλάξει στις προτεραιότητές μας, στο εγγύς μέλλον…

ΥΓ1:
Ευτυχώς ο κυπριακός ελληνισμός δεν φαίνεται να ακολουθεί το αρνητικό παράδειγμα του μητροπολιτικού κέντρου. Το κοιμητήριο της Μακεδονίτισσας (Λευκωσία) είναι υποδειγματικό.
ΥΓ2:
Παρότι το άρθρο δεν έθιξε το μείζον ζήτημα των πεσόντων του 1940-41 επί αλβανικού εδάφους, θα ήταν μέγιστη παράλειψη να μην αναφερθεί το παράδειγμα της ΚΥΡΙΑΣ (με όλα τα γράμματα κεφαλαία!) Ερμιόνης Πρίγκου (ή Μπρίγκου), γνωστής και ως “κυράς της Χειμάρρας”.
Τέτοιοι άνθρωποι – που καλύπτουν διά της προσφοράς τους το κρατικό κενό – πρέπει όχι απλώς να τιμώνται διαρκώς από την ελληνική πολιτεία, αλλά – κυρίως – να ενισχύονται στις υπερφιλότιμες προσπάθειές τους και να προβάλλονται ως υγιή πρότυπα (αντί για δήθεν διασώστες, δήθεν προσφύγων και λοιπές μηδαμινότητες που κατακλύζουν τους τηλεοπτικούς δέκτες μας…).

 

ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ

  1. Συστήνεται η παρούσα εργασία να ιδωθεί ως θίγουσα απλώς μια μικρή πτυχή του ευρυτέρου προβλήματος, της τύχης των νεκρών Ελλήνων εν πολέμω. Το ζήτημα αυτό, εν τη ολότητί του, απαιτεί πολύ συστηματικότερη έρευνα και δράση.
  2. Η εργασία επ’ ουδενί αποσκοπεί στην μομφή έναντι συγκεκριμένων προσώπων ή θεσμικών οργάνων. Επιδιώκει μόνον να καλλιεργήσει έναν γόνιμο προβληματισμό για την εν γένει νοοτροπία της κοινωνίας μας και των λειτουργών της.
  3. Η λεπτομερέστερη αναφορά στις περιπτώσεις Σαρανταπόρου/Σερβίων δεν οφείλεται σε υποκειμενική εκτίμηση για την υπέρτερη σημασία των μαχών αυτών, αλλά στην καταγωγή μου εκ Σερβίων και στην συνακόλουθη πρόσβασή μου σε περισσότερες σχετικές πληροφορίες.

ΚΥΡΙΕΣ ΠΗΓΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

{1}

“Επίτομη Ιστορία των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913”, έκδοση ΔΙΣ/ΓΕΣ, 1987

{2}

“Ο Ε.Σ. κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913”, τόμος Γ΄, έκδοση ΔΙΣ/ΓΕΣ, 1992

{3}

“Επίτομη Ιστορία της συμμετοχής του Ε.Σ. στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 1914-1918”, έκδοση ΔΙΣ/ΓΕΣ, 1993

{4}

Ιωάννου Παπαφλωράτου, “Η ιστορία του Ελληνικού Στρατού (1833-1949)”, εκδόσεις Σάκκουλα, 2014

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1]

Η πλήρης φράση είναι: “ἀνδρῶν γὰρ ἐπιφανῶν πᾶσα γῆ τάφος, καὶ οὐ στηλῶν μόνον ἐν τῇ οἰκείᾳ σημαίνει ἐπιγραφή, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ μὴ προσηκούσῃ ἄγραφος μνήμη παρ᾽ ἑκάστῳ τῆς γνώμης μᾶλλον ἢ τοῦ ἔργου ἐνδιαιτᾶται.“, Θουκυδίδου Ιστορία, Βιβλίο Β΄, 43.3

[2]

Σε άρθρο του τότε διευθυντή ΔΙΣ/ΓΕΣ, αντιστρατήγου Παν. Κωνσταντόπουλου, στην “Στρατιωτική Επιθεώρηση“, τεύχος Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2006, αναφέρεται ότι εκ των 13.936 πεσόντων στο Βορειοηπειρωτικό Μέτωπο, μόνον οι 5.960 ετάφησαν εντός ελληνικού εδάφους, ενώ οι λοιποί 7.976 έμειναν άταφοι ή προχείρως θαμμένοι στην αλβανική επικράτεια (σελ. 15)!

[3]

Τα γεγονότα περιγράφει ο Ξενοφών στα “Ελληνικά” του. Για πιο τεχνική ανάλυση ως προς τις νομικές προεκτάσεις της υποθέσεως, προτείνεται η εισήγηση της Καλλιόπης Παπακωνσταντίνου με τίτλο “Σκέψεις για την κυριαρχία του αθηναϊκού δήμου με αφορμή τη δίκη των στρατηγών μετά τη ναυμαχία στις Αργινούσες“.

[4]

Όλες οι παρατιθέμενες ημερομηνίες στην ενότητα αναφέρονται στο παλαιό ημερολόγιο (Ιουλιανό).

[5]

Πηγή #1 (εδάφιο 38, σελ. 28).

[6]

Πηγή #1 (εδάφιο 41, σελ. 33). Η πηγή #4 (τόμος Ι, σελ. 228) συμφωνεί – σχεδόν – ως προς το πλήθος των νεκρών (188), αλλά αποκλίνει στον αριθμό τραυματιών (756). Αναλυτική καταγραφή, ανά μεραρχία, υπάρχει στην “Στρατιωτική Επιθεώρηση“, τεύχος Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 2006 (άρθρο “Η μάχη του Σαρανταπόρου”, σελ. 48).

[7]

Και εδώ υπάρχει μια μικρή διάσταση ως προς τον ακριβή αριθμό απωλειών. Η πηγή #1 (εδάφιο 286, σελ. 223), κάνει λόγο για 8.828 απώλειες, ενώ η πηγή #4 (τόμος Ι, σελ. 295), αναφέρει 8.652.

[8]

Πηγή #2 (εδάφια 64-99, σελ. 84-121).

[9]

Πηγή #1 (εδάφιο 286, σελ. 223).

[10]

Πηγή #4 (τόμος Ι, σελ 295).

[11]

Πηγή #2 (εδάφια 107-110, σελ. 133-136)

[12]

Πηγή #3 (εδάφια 158-159, σελ. 145-147).

[13]

Πηγή #3 (εδάφια 231-233, σελ. 214-219). Εδώ υπάρχει απόλυτη ταύτιση με την πηγή #4 (τόμος Ι, σελ. 506-507).

[14]

Πηγή #3 (εδάφια 267-270, σελ. 254-261). Σε σχετικό λήμμα της Wikipedia, υπάρχει αναλυτικός πίνακας με τις απώλειες ανά μονάδα, βασιζόμενος – κατά δήλωσιν των συντακτών – στο έργο της ΔΙΣ “Ο Ελληνικός Στρατός κατά τον Πρώτον Παγκόσμιον Πόλεμον”, Τόμος Β΄, έκδοση 1961. Λόγω αδυναμίας επαληθεύσεως της πρωτογενούς πηγής, η πληροφορία παρατίθεται με επιφύλαξη. Παρά ταύτα, οι αριθμοί δεν παρουσιάζουν μεγάλη απόκλιση με τις εκτιμήσεις βάσει της πηγής #3.

[15]

Πηγή #4 (τόμος Ι, σελ. 513).

[16]

Αλεξάνδρου Τσιουκαρδάνη, “Θλιμμένες αναμνήσεις από τα Σέρβια”, έκδοση Μορφωτικού Ομίλου Σερβίων (ΜΟΣ), 1992, σελ. 73-78.

[17]

Το τωρινό μνήμα ανηγέρθη με ιδιωτική πρωτοβουλία του (αειμνήστου, πλέον) υποστρατήγου ε.α. Στυλιανού Παπαδόπουλου, αφού το αρχικό αφέθηκε στην τύχη του και εφθάρη με το πέρασμα του χρόνου. Τις λεπτομέρειες αφηγήθηκε ο ίδιος, στην εκπομπή “Ανιχνεύσεις”, του Παντελή Σαββίδη, το 1999 (μετά το 55:18 του σχετικού βίντεο).

[18]

Κατά την περίοδο του ανταρτοπολέμου του 1946-49 καταγράφεται σε πίνακες συνθέσεως του ΕΣ το 593ΤΠ, υπαγόμενο στην 53η ταξιαρχία της Ι μεραρχίας. Παραπέμπω ενδεικτικώς σε οργανόγραμμα του ΕΣ, του 1949, όπως παρατίθεται σε ανάρτηση του ιστολογίου “Θέματα Στρατιωτικής Ιστορίας“.

[19]

Δεν υπάρχει χαρακτηριστικότερη δήλωση για το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα ενός πολεμικού εγχειρήματος από την περιβόητη ρήση του Patton “no bastard ever won a war by dying for his country, but by making some other poor dumb bastard die for his country“! Αλλά και ο Ελ. Βενιζέλος είχε προηγηθεί, κατά την αποχαιρετιστήρια ομιλία του προς τον αποπλέοντα ελληνικό στόλο, στις 05/10/1912, όταν διεμήνυε πως “ἡ πατρίς ἀξιοῖ ἀπό ὑμᾶς, ὄχι ἁπλῶς ν’ ἀποθάνετε ὑπέρ αὐτῆς… ἀξιοῖ νά νικήσετε“! Ενώ και ο Μίλτων Ιατρίδης, στην ομιλία του προς το πλήρωμα του “Παπανικολή”, το πρωί της 28ης/10/1940 ανέφερε ότι “η Ελλάδα σήμερα δεν αρκείται στο να πεθάνουμε γι’ αυτήν, αλλά έχει ανάγκη να νικήσουμε” (Σπ. Μελά, “Η δόξα του ’40”, εκδόσεις Μπίρης, 1972, σελ. 164).

[20]

Την μεγάλη σημασία του ανθρωπίνου παράγοντος ως χειριστή συστημάτων υψηλής τεχνολογίας, ακόμη και από στενή οικονομική οπτική, επισημαίνει μελέτη του γενικού κρατικού λογιστηρίου των ΗΠΑ (“Government Accounting Office”, GAO), το 1999, με τίτλο “Actions needed to better define pilot requirements and promote retention” και στόχο πολιτική κινήτρων για την αποτροπή παραιτήσεων ιπταμένων.

[21]

Αξίζει να τονισθεί η σχετική, διαχρονική συμπεριφορά των – επίσης υστερούντων σε αριθμούς – Ισραηλινών. To 1972, για την απελευθέρωση 3 μόνον πιλότων τους, οργάνωσαν την καταδρομική επιχείρηση “Κιβώτιο” (“Crate”) και διακινδύνευσαν ακόμη και σύρραξη με την Συρία, εισβάλλοντας στο έδαφός της (αναλυτικό άρθρο στο τεύχος 21 του περιοδικού “Πόλεμος & Ιστορία”, Ιούλιος 1999). Ενώ το 2006, η εισβολή στον Λίβανο (επιχείρηση “Δίκαιη Ανταπόδοση” / “Just Reward”), πραγματοποιήθηκε με αφορμή την απελευθέρωση μόλις 2 αιχμαλώτων στρατιωτών, που είχαν συλληφθεί από την Hezbolah! Η σύγκριση με τον παθητικό τρόπο που αντιμετώπισε η Ελλάς την σύλληψη των 2 στρατιωτικών της, από τους Τούρκους, τον Μάρτιο του 2018, είναι καταθλιπτική… Χαρακτηριστικό, επίσης, υπήρξε το μήνυμα μιας εμβληματικής πολεμικής παραγωγής του Hollywood, του “BlackHawk down” (2001, βασισμένη στα γεγονότα του Μογκαντίσου, το 1993), με την φράση “Leave no man behind” να κοσμεί την διαφημιστική αφίσα της ταινίας και να επαναλαμβάνεται πολλάκις στους διαλόγους πρωταγωνιστών.

[22]

Η σαφέστερη και λιτότερη διατύπωση του χρέους αυτού προέρχεται από τον στίχο του Κωστή Παλαμά στον “Δωδεκάλογο του Γύφτου” (Πρόλογος): “Χρωστάτε / και σε όσους ήρθαν, πέρασαν / θα ‘ρθούνε, θα περάσουν. / Κριτές, θα μας δικάσουν / οι αγέννητοι, οι νεκροί.”

[23]

Στον αγγλοσαξωνικό κόσμο (Βρετανική Κοινοπολιτεία), εκτός από την ιδιαίτερη μέριμνα για κτίσματα και μνημεία, έχει καθιερωθεί και ετήσια επέτειος εις μνήμιν των νεκρών εν πολέμοις (“Ημέρα Μνήμης” / “Remembrance Day”), είτε στις 11 Νοεμβρίου (την 11η ώρα, της 11ης ημέρας του 11ου μηνός του έτους τηρείται 1 λεπτού σιγή), είτε κάθε 2η Κυριακή του Νοεμβρίου (στην Αγγλία), με ιδιαίτερη προβολή και πλήθος εκδηλώσεων.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΠΑΡΕΜΦΕΡΕΙΣ/ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

(α)

Διπλωματική εργασία της Ευθυμίας Ρουκά, στο ΔΠΜΣ “Προστασία, συντήρηση και αποκατάσταση μνημείων πολιτισμού”, του τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, με τίτλο “Το Μακεδονικό Μέτωπο: Μελέτη ανάδειξης και αξιοποίησης ενός ιστορικού τόπου“, Θεσσαλονίκη, 2014.

(β)

Άρθρο του ταξιάρχου ε.α. Βασιλείου Λουμιώτη στο ιστολόγιο “Βελισάριος-21“, με θέμα “Οι ατίμητοι νεκροί της μεγάλης μάχης της Ελλάδας του 1940-41“, στις 28/10/2014.

(γ)

Άρθρο του ταξιάρχου ε.α. Βασιλείου Λουμιώτη στο ιστολόγιο “Βελισάριος-21“, με θέμα “Η ελληνική πολιτεία δεν αποδίδει την οφειλομένη τιμή στους Έλληνες στρατιώτες που έπεσαν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο“, στις 08/11/2018.

(δ)

Δημοσίευση του Βλάση Βλασίδη (στα αγγλικά), στο συλλογικό έργο “The First World War in the Mediterranean and the role of Lemnos“, με θέμα “War and Remembrance: Constructing and maintaining Commonwealth First World War Cemeteries in Greece (1920-1940)“, Αθήνα, 2018.

Η Ελλάς αγνωμονούσα…

(*) Η επικεφαλίδα του άρθρου είναι παράφραση του τίτλου γνωστού ζωγραφικού έργου του Θεοδώρου Βρυζάκη (” Η Ελλάς ευγνωμονούσα “, …

kak-ies.blogspot.com

Β. Καρακωστάνογλου: Όχι άλλες ολιγωρίες και ατελείωτοι διάλογοι με την Τουρκία…

0

του Δρ. Βενιαμίν Καρακωστάνογλου


Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι πολλά από τα προβλήματά μας οφείλονται στις δικές μας ολιγωρίες και λάθη! Και βέβαια στην ανεκτική στάση των συμμάχων μας προς την παρανομούσα Τουρκία…

  1. Η κατοχή της Β. Κύπρου οφείλεται βέβαια στους τουρκικούς σχεδιασμούς ήδη από την ανεξαρτησία της Κύπρου, αλλά την κατέστησε εφικτή: α) η απόσυρση της ελληνικής Μεραρχίας από την Κύπρο από την Δικτατορία (1967), β) το άφρον πραξικόπημα του 1974 και η αδελφοκτόνα σύγκρουση, γ) η ανοχή ή συμμετοχή καποιων στους συνωμοτικούς σχεδιασμούς “συμμάχων”, και δ) η ανοχή μας απέναντι στις ατελέσφορες “διακοινοτικές” συνομιλίες επί 45 χρόνια, ενώ συνεχιζόταν η κατοχή των Τούρκων και ο εποικισμός!
  2. Η κλιμάκωση των τουρκικών διεκδικήσεων και παρανομιών στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο, οφείλεται στην μη έγκαιρη θεσμοθέτηση και αξιοποίηση των δικαιωμάτων που χορηγεί το Δίκαιο της Θάλασσας στη χώρα μας, λόγω της μεγάλης ακτογραμμής της (15.500 χλμ.), των νησιών της και της αρχιπελαγικής δομής του Αιγαίου, που είναι το αρχαιότερο Αρχιπέλαγος και το μοναδικό της Ευρώπης. Υπογράψαμε το 1982 την νέα Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, την επικυρώσαμε μόλις το 1995 και 27 χρόνια αργότερα δεν έχουμε εφαρμόσει πλήρως τις διατάξεις της, που μας ευνοούν σημαντικά: 12 ν.μ. Αιγιαλίτιδας ζώνης παντού, πρόσθετα 12 ν.μ. Συνορεύουσας ζώνης, ευθείες γραμμές βάσης για την αφετηρία μέτρησης των θαλασσίων ζωνών μας, 200 ν.μ. Αποκλειστικής Οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ), αντίστοιχη Υφαλοκρηπίδα στο βυθό και το υπέδαφος, και βέβαια εξερεύνηση όλων αυτών των περιοχών βυθού-υπεδάφους για εντοπισμό υδρογονανθράκων αλλά και εκμετάλλευση του αλιευτικού πλούτου των υπερκείμενων υδάτων, αρχίζοντας από την Ευρωπαϊκή αποκλειστική ζώνη αλιείας των 12 ν.μ., που ποτέ δεν τολμήσαμε να καθιερώσουμε.
  3. Μόλις το 2011 (νόμος 4001/2011)προσδιορίσαμε ότι η Ελλάδα διεκδικεί όλες τις θαλάσσιες περιοχές παρακείμενες στις ακτές της μέχρι την μέση γραμμή με τις θαλάσσιες περιοχές των γειτονικών χωρών της. Από όσο γνωρίζω, δεν κατατέθηκαν ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες για τις αντίστοιχες περιοχές, οι οποίες πιθανώς προσδιορίστηκαν μόνο ενδεικτικά σε χάρτες…

Το πρόβλημα είναι ότι, από το 1976 (Πρακτικό της Βέρνης) μέχρι το 1981 (άνοδος του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία) είχαν διεξαχθεί απ’ ευθείας διαπραγματεύσεις Ελλάδος-Τουρκίας για την οριοθέτηση της Υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου, οι οποίες απέβησαν άκαρπες. Χωρίς αποτέλεσμα ήταν και η μονομερής προσφυγή της Ελλάδος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (1976, 1978) με απόλυτη ευθύνη της Τουρκίας, που αρνήθηκε να δεχθεί την δικαστική επίλυση της οριοθέτησης και την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου.

Ανάλογα άκαρπη ήταν και η τύχη των λεγόμενων “διερευνητικών επαφών” Ελλάδος- Τουρκίας που έγιναν από το 2002 ως το 2016, σε εκτέλεση σύστασης του τελικού ανακοινωθέντος της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Κορυφής στο Ελσίνκι, τον Δεκέμβριο 1999. Το ίδιο συνέβη και με τους 3-4 γύρους διερευνητικών επί της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, ως τον τελευταίο, 22 Φεβρουαρίου 2022.

Όλα αυτά τα χρόνια η Ελλάδα παρέμεινε με ελάχιστα θαλάσσια δικαιώματα: 6 ν.μ. Αιγιαλίτιδας παντού, χωρίς ΑΟΖ, χωρίς Συνορεύουσα ζώνη, χωρίς ευθείες γραμμές βάσης, και χωρίς να εξερευνήσει την Υφαλοκρηπίδα της. Για να μην “προκαλέσει” την Τουρκία που απειλούσε  με πόλεμο(casus belli) .

Ευτυχώς, με δραματική καθυστέρηση βέβαια, τον Ιούνιο του 2020 (κυρώθηκε 29-5-21) συνήφθη Ελληνο-Ιταλική συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ στο Ιόνιο, (σχεδόν στα ίδια όρια με την ανάλογη συμφωνία του 1977 που αφορούσε οριοθέτηση Υφαλοκρηπίδας στο Ιόνιο, και ίσχυε από το 1980) και ταυτόχρονα αυξήθηκε η Αιγιαλίτιδα της χώρας μας στο Ιόνιο στα 12 ν.μ. Επίσης, δύο μήνες αργότερα (Αύγουστο 2020) συνήφθη Ελληνο-Αιγυπτιακή συμφωνία, μερικής μόνο (από τον 26ο έως τον 28ο μεσημβρινό) οριοθέτησης της ΑΟΖ των δύο χωρών, που αρχίζει βορείως από την Ρόδο και φθάνει διά της Κρήτης Νοτίως μέχρι τις Αιγυπτιακές ακτές, και, τμήματα των καθοριζομένων περιοχών ΑΟΖ επικαλύπτονται με τμήματα της παράνομης Τουρκολιβυκής ΑΟΖ, που καθορίσθηκε τον Νοέμβριο 2019, μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης.

Συνεπώς με τις ατέρμονες συνομιλίες, επί δεκαετίες, η Ελλάδα επιδεικνύοντας “αυτοσυγκράτηση” και “ψυχραιμία”, δεν οριστικοποιούσε τα θαλάσσια σύνορα και την κυριαρχία της και άφηνε στην Τουρκία την πρωτοβουλία των κινήσεων!

Η οποία, βέβαια, από το 1964 είχε θεσπίσει Αιγιαλίτιδα 12 ν.μ. στη Μαύρη Θάλασσα και στις νότιες Μεσογειακές ακτές της! Και επιβράβευσε (!) την χώρα μας με την υπογραφή, το 2019, του Τουρκολιβυκού μνημονίου που παρακάμπτει την ΑΟΖ και την εν δυνάμει Αιγιαλίτιδα της Ρόδου, της Καρπάθου, της Κάσου, του συμπλέγματος του Καστελλόριζου και της Ανατ. Κρήτης! Που βέβαια κανείς δεν αναγνωρίζει στην διεθνή κοινότητα, αλλά δίνει το πρόσχημα στην Τουρκία και στην προσωρινή εξουσία της Δυτικής Λιβύης να προχωρούν (Οκτώβριο 2022) σε νέα συμφωνία ερευνών και γεωτρήσεων στις περιοχές του παράνομου μνημονίου του 2019!


Τα άρθρα και τα σχόλια που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν απαραίτητα τους συγγραφείς. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες κανενός.

speaknews.gr

Surveillance Self-Defense Tips, Tools and How-tos for Safer Online Communications

0

We’re the Electronic Frontier Foundation, an independent non-profit working to protect online privacy for nearly thirty years. This is Surveillance Self-Defense : our expert guide to protecting you and your friends from online spying.

Read the BASICS to find out how online surveillance works. Dive into our TOOL GUIDES for instructions to installing our pick of the best, most secure applications. We have more detailed information in our FURTHER LEARNING sections. If you’d like a guided tour, look for our list of common SECURITY SCENARIOS.

Here you will find the EFF guide to Surveillance
Self-Defense

Μακεδονική μειονότης μέ τήν βούλα τῆς Δικαιοσύνης

1

Ἡ Ἑλλάς πληρώνει τά ἐπίχειρα τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν – Τήν ὑπέγραψε ὁ ΣΥΡΙΖΑ, δέν τήν ἐπαναδιαπραγματεύθηκε ἡ ΝΔ – Καί ἔπειτα ἀποροῦν στό Μαξίμου γιά τά μειωμένα ποσοστά τῆς Κυβερνήσεως στήν Βόρειο Ἑλλάδα 

ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ μύρια ἕπονται. Καί ἡ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν ἔχει ἀνοίξει τόν ἀσκό τοῦ Αἰόλου. Τώρα στήν Φλώρινα ἐνεκρίθη ἀπό τό τοπικό Πρωτοδικεῖο ἡ δημιουργία συλλόγου, σκοπός τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ διατήρησις καί ἡ καλλιέργεια τῆς «μακεδονικῆς» γλώσσης, κάτι πού ἀνοίγει κερκόπορτες γιά νά ζητήσουν ἐν συνεχείᾳ τήν ἀναγνώριση «μακεδονικῆς» μειονότητος.

Ἡ αἴτησις τοῦ συλλόγου ἐνεκρίθη ἀπό τό Πρωτοδικεῖο Φλωρίνης στίς 28 τοῦ περασμένου Ἰουλίου, καί ἡ ἀπόφασις ἐδημοσιεύθη στό Δελτίο Δικαστικῶν Ἐκδόσεων στίς 7 Νοεμβρίου. Ὑπό τίς συνθῆκες τῆς ὑπογραφῆς τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν δέν χρειαζόταν καί πολλή φιλοσοφία γιά νά προβλέψει κανείς πῶς θά ἐξελίσσοντο τά πράγματα. Καί βεβαίως ὁ ΣΥΡΙΖΑ πού τήν ἐπεξεργάσθηκε καί τήν ὑπέγραψε εἶχε ἀπόλυτη ἐπίγνωση τοῦ γεγονότος. Ἁπλῶς, καί στόν τομέα αὐτόν, ἐπέδειξε τήν συνήθη ἀδιαφορία τῆς Ἀριστερᾶς γιά τά ἐθνικά θέματα. Ἔδειξε πόσο μακρυά εἶναι σέ σχέση μέ τίς εὐαισθησίες τῶν Ἑλλήνων γιά ζητήματα ταυτότητος, καταγωγῆς, ἱστορίας, στόχων καί ὁραμάτων. Ὑπεστήριζαν μάλιστα ὅτι ἐκινήθησαν στήν ἴδια γραμμή μέ τήν κυβέρνηση τοῦ Κώστα Καραμανλῆ στό Βουκουρέστι. Καί τότε μπορεῖ νά εἶχε συζητηθεῖ ἡ σύνθεσις ὀνομασίας, ἐπ’ οὐδενί ὅμως ἡ ἀναγνώρισις «μακεδονικῆς ἐθνότητος» καί «μακεδονικῆς γλώσσης», τίς ὁποῖες ἀπεδέχθησαν στίς Πρέσπες ὁ Νῖκος Κοτζιᾶς καί ὁ Ἀλέξης Τσίπρας.

Ἀλλά ἐνῶ αὐτά ἦσαν ἀναμενόμενα ἀπό τήν Ἀριστερά, διαφορετική προσέγγιση περίμεναν οἱ Ἕλληνες ἀπό τήν Νέα Δημοκρατία. Ἡ ὁποία μάλιστα εἶχε θέσει μεταξύ τῶν προεκλογικῶν δεσμεύσεών της τήν ἀναθεώρηση, μέσῳ ἐπαναδιαπραγματεύσεως, τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν. Κάτι πού θά μποροῦσε εὔκολα νά γίνει, δεδομένου ὅτι παραβιάσεις τῆς συμφωνίας ἀπό τήν πλευρά τῶν Σκοπίων ἦσαν συνεχεῖς. Τό «Βόρειος» ἔχει σχεδόν ἐξαλειφθεῖ, καί τό γειτονικό μόρφωμα χρησιμοποιεῖ μόνη τήν λέξη «Μακεδονία» σέ τίτλους, ἐμπορικά σήματα κ.ἀ. Καί μόνον αὐτό θά ἦτο ἀρκετό γιά τήν καταγγελία τῆς συμφωνίας καί τήν κατάπτωσή της. Ὅμως ἡ Κυβέρνησις τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀπεδείχθη ἀνακόλουθος. Ἐλησμόνησε τήν προεκλογική δέσμευσή της καί ἠρκέσθη νά ὑποστηρίξει ὅτι «τό κράτος ἔχει συνέχεια»… Δέν συνιστᾶ ὅμως «συνέχεια» τοῦ κράτους ἡ ἀνοχή σέ παραβιάσεις τῶν συμφωνιῶν πού ἔχει ὑπογράψει. Καί ἐν προκειμένῳ τοῦτο συμβαίνει. Ἀποροῦν ὅμως στό Μέγαρο Μαξίμου γιά τά χαμηλά ποσοστά τῆς ΝΔ στήν Βόρειο Ἑλλάδα.

Προφανῶς δέν ἀντιλαμβάνονται ὅτι οἱ Πρέσπες εἶναι μιά μαχαιριά στόν ἐθνικό κορμό. Ὅτι ὑπάρχει πραγματική ἀπαίτησις γιά ἐπαναδιαπραγμάτευση καί ὑπάρχει σοβαρό ἐκλογικό κόστος γιά τήν ἀποτυχία τῆς ΝΔ νά ἀνταποκριθεῖ στίς προσδοκίες τῶν Ἑλλήνων.

Πέρα ἀπό αὐτά ὅμως ἡ ἀνοχή καί οἱ ὑποχωρήσεις ἁπλῶς «ἀνοίγουν τήν ὄρεξη τῶν γειτόνων» νά διεκδικήσουν ἀκόμη περισσότερα. Καί ἄς μήν ἔχει κανείς τήν ἀφέλεια νά πιστεύει ὅτι αὐτές οἱ ὑποχωρήσεις δέν πυροδοτοῦν ἀπαιτήσεις καί ἀπό ἄλλες πλευρές. Ἡ τουρκική ἐπιθετικότης ἐνθαρρύνεται ἀπό τήν στάση μας ἔναντι τῶν Σκοπίων, ἐνῶ καί οἱ Ἀλβανοί ἀποθρασύνονται.

Τώρα ὅμως ἔχουμε νά κάνουμε μέ τούς Σκοπιανούς. Οἱ ὁποῖοι ζητοῦν τήν ἀναγνώριση τοῦ σλαβικοῦ ἰδιώματος πού ὁμιλοῦν καί τό ὁποῖο ὀνομάζουν «μακεδονική γλῶσσα», ὡς μειονοτική γλῶσσα στήν Ἑλλάδα, καί ἀπαιτοῦν νά διδάσκεται κιόλας στήν Βόρειο Ἑλλάδα!

Καί ὅμως ὑπῆρξε ἑλληνικό δικαστήριο τό ὁποῖο ἐνέκρινε τήν ἵδρυση τοῦ σωματείου «Κέντρο “Μακεδονικῆς” Γλώσσας στήν Ἑλλάδα». Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι οἱ Σκοπιανοί ξέσπασαν σέ πανηγυρισμούς μέ τόν πρώην Πρωθυπουργό τῶν Σκοπίων Ζόραν Ζάεφ καί τόν πρώην ὑπουργό Ἐξωτερικῶν Νικόλα Δημητρώφ νά κάνουν λόγο γιά «δικαίωση» τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν. Καί βεβαίως οἱ Σκοπιανοί ἔχουν κάθε λόγο νά θριαμβολογοῦν.
«Αὐτοί εἶναι οἱ καρποί τῆς Συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν. Φέρνουν χαρά σέ ὅλους ὅσοι μιλοῦν τή μακεδονική γλῶσσα. Συγχαίρω τούς ἱδρυτές τοῦ Κέντρου Μακεδονικῆς Γλώσσας στήν Ἑλλάδα καί ὅλους τούς πολῖτες τῆς Βόρειας Μακεδονίας καί τῆς Ἑλλάδας πού χαίρονται γιά αὐτή τήν ὄμορφη πράξη πού εἶναι ἰδιαίτερα σημαντική ὡς μιά ἀκόμη ἐπιβεβαίωση τῶν στενῶν σχέσεων μεταξύ τῶν δύο χωρῶν. Εὐχαριστῶ τόσο τόν πρώην ὅσο καί τόν νῦν Πρωθυπουργό, Τσίπρα καί Μητσοτάκη, γιά τήν πίστη καί τή δέσμευσή τους στήν οἰκοδόμηση εἰλικρινοῦς φιλίας καί καλῆς γειτονίας» ἔγραψε ὁ Ζάεφ σέ σχετική ἀνάρτηση.

Ὁ δέ Δημητρώφ συνεπλήρωσε: «Ἡ ἀξία τῶν πραγματικῶν συμβιβασμῶν διαρκεῖ καί μεγαλώνει μέ τό χρόνο. Οἱ πραγματικοί συμβιβασμοί ἠρεμοῦν, δέν ἐπιδεινώνουν τίς σχέσεις, γιατί φροντίζουν γιά τά οὐσιαστικά καί τῶν δύο πλευρῶν».

Σύμφωνα μέ τό καταστατικό, σκοποί τοῦ συλλόγου εἶναι:

«α) Ἡ διατήρηση καί καλλιέργεια τῆς “μακεδονικῆς” γλώσσας στήν Ἑλλάδα.

β) Ἡ ὑποστήριξη τῆς εἰσαγωγῆς τῆς “μακεδονικῆς” γλώσσας ὡς προαιρετικοῦ μαθήματος σέ δημόσια σχολεῖα καί πανεπιστήμια στήν Ἑλλάδα, ἰδίως στίς Περιφέρειες τῆς Δυτικῆς Μακεδονίας τῆς Κεντρικῆς Μακεδονίας καί τῆς Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καί τῆς Θράκης».

Εἶναι προφανές ὅτι ἡ ἑπομένη κίνησις θά εἶναι ἡ προσπάθεια ἀναγνωρίσεως «μακεδονικῆς» μειονότητος στήν Ἑλλάδα.

Πρίν φθάσουμε ἐκεῖ ὅμως, ἡ ἀπόφασις ἀνοίγει τόν δρόμο γιά ἵδρυση καί ἄλλων ἀνάλογων σωματείων στήν Ἑλλάδα, ἀπό πρόσωπα πού αὐτοπροοσδιορίζονται σάν «Μακεδόνες» καί μιλοῦν εὐθέως γιά ὕπαρξη «μακεδονικῆς» μειονότητος στήν χώρα μας.

Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι καί ὁ Ἐρντογάν ἐπιτίθεται τώρα στήν Ἑλλάδα, μέ αἰχμή τίς μειονότητες καί τίς γλῶσσές τους.

 

Εταιρεία του Μασκ θα δοκιμάσει σε ανθρώπους εγκεφαλικό τσιπάκι για αποκατάσταση όρασης και κινητικότητας

0

Ο Ίλον Μασκ (Twitter, Space X και Tesla) δήλωσε ότι μια άλλη εταιρεία του που δραστηριοποιείται στο πεδίο της ιατρικής νευροτεχνολογίας, η Neuralink, αναμένει ότι θα αρχίσει μέσα στο επόμενο εξάμηνο κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους ενός τσιπ που εμφυτεύεται στον εγκέφαλο. Δύο από τους στόχους θα είναι η αποκατάσταση της όρασης σε ανθρώπους που την έχουν χάσει και η αποκατάσταση της κινητικότητας σε ανθρώπους με τέτοια προβλήματα.

Η Neuralink, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια και το Όστιν του Τέξας, αναπτύσσει εγκεφαλικά τσιπάκια με ιατρικές εφαρμογές, όπως να διευκολύνει παράλυτους να περπατήσουν και να επικοινωνήσουν ξανά. Έως τώρα έκανε τεστ μόνο σε ζώα, αλλά πλέον αναζητά άδεια από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων(FDA)των ΗΠΑ για να δοκιμάσει την τεχνολογία της και σε ανθρώπους.

«Θέλουμε να είμαστε απολύτως προσεκτικοί και βέβαιοι ότι θα δουλέψει καλά, προτού βάλουμε μια συσκευή μέσα σε έναν άνθρωπο», ανέφερε ο Μασκ και δήλωσε αισιόδοξος ότι σε περίπου έξι μήνες η FDA θα έχει χορηγήσει την έγκρισή της και θα μπορούν να ξεκινήσουν οι δοκιμές σε ανθρώπους. «Ακόμη κι αν κάποιος δεν είχε ποτέ όραση, επειδή γεννήθηκε τυφλός, πιστεύουμε ότι μπορούμε να αποκαταστήσουμε την όρασή του», ανέφερε ο Μασκ, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς.

Η τελευταία ανακοίνωση της Neuralink είχε γίνει πριν περίπου ένα χρόνο, όταν παρουσίασε δημοσίως μια μαϊμού με εγκεφαλικό τσιπάκι να παίζει ένα παιγνίδι σε υπολογιστή, μόνο με το νου της. Ο Μασκ έχει γίνει διάσημος για τις εντυπωσιακές δηλώσεις του, όπως ότι σκοπεύει να αποικήσει τον Άρη και να σώσει την ανθρωπότητα. Φαίνεται πως τρέφει για τη Neuralink, την οποία ίδρυσε το 2016, εξίσου μεγάλες φιλοδοξίες.

Βασικός στόχος του είναι η ανάπτυξη ενός ηλεκτρονικού εμφυτεύματος στον εγκέφαλο που, με τις κατάλληλες προσαρμογές κάθε φορά, θα επιτρέπει διάφορα ιατρικά «θαύματα», όπως να δουν οι τυφλοί, να περπατήσουν οι παράλυτοι και να θεραπευθούν όσοι έχουν άνοια, Αλτσχάιμερ και Πάρκινσον. Κάποια στιγμή οραματίζεται επίσης το «πάντρεμα» του ανθρωπίνου εγκεφάλου με την τεχνητή νοημοσύνη.

Προς το παρόν – και πιο προσγειωμένα στην πραγματικότητα – η Neuralink εμφανίζει αργή πρόοδο και μια ανταγωνιστική εταιρεία, η Synchron, φαίνεται να προηγείται, καθώς τον Ιούλιο ήδη εμφύτευσε ένα τσιπάκι σε ασθενή στις ΗΠΑ για πρώτη φορά, ενώ το έχει δοκιμάσει και σε τέσσερις ανθρώπους στην Αυστραλία.

Προσομοίωση μίνι-σκουληκότρυπας σε κβαντικό υπολογιστή πέτυχαν επιστήμονες στις ΗΠΑ με επικεφαλής Ελληνίδα φυσικό

0

Επιστήμονες στις ΗΠΑ, με επικεφαλής μια Ελληνίδα φυσικό της διασποράς, χρησιμοποίησαν τον κβαντικό υπολογιστή Sycamore της Google για να προσομοιώσουν για πρώτη φορά μια μικροσκοπική και απλοποιημένη χωροχρονική «σκουληκότρυπα» και στη συνέχεια να μεταφέρουν κβαντικές πληροφορίες μέσα από αυτήν. Οι ερευνητές κατάφεραν να αναπτύξουν ένα κβαντικό πείραμα που τους επέτρεψε να μελετήσουν τη δυναμική συμπεριφορά μιας θεωρητικής σκουληκότρυπας.

Μολονότι δεν επρόκειτο για πραγματική «σκουληκότρυπα» στον χωροχρόνο (που στην επιστημονική φαντασία χρησιμοποιείται για μακρινά ταξίδια στο σύμπαν), το εν λόγω πείραμα ήταν ένα ακόμη βήμα για τη «συνάντηση» της κβαντομηχανικής με τη βαρύτητα. Τέτοιες προσομοιώσεις μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη κατανόηση του πώς συνδυάζονται αυτές οι δύο έννοιες σε μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας, ίσως το δυσκολότερο και σημαντικότερο πρόβλημα στη σύγχρονη Φυσική.

Μέχρι σήμερα η κβαντομηχανική που «βασιλεύει» στον κόσμο των πολύ μικρών διαστάσεων, και η γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν που περιγράφει τη βαρύτητα και «κυβερνά» τον πολύ μεγάλο κόσμο στο σύμπαν, δεν έχει κατορθωθεί να «παντρευτούν». Έτσι, μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία περιγραφή της βαρύτητας σε κβαντική κλίμακα.

Οι φυσικοί άρχισαν να αναπτύσσουν θεωρίες για χωροχρονικές «σκουληκότρυπες» ήδη από το 1935, όταν ο Αϊνστάιν και ο συνάδελφος του Νέιθαν Ρόζεν μίλησαν για «τούνελ» στον ιστό του χωροχρόνου. Αρχικά ονομάζονταν «γέφυρες Αϊνστάιν-Ρόζεν» και στη δεκαετία του 1950 βαφτίστηκαν «σκουληκότρυπες» από τον ειδικό στις μαύρες τρύπες φυσικό Τζον Γουίλερ. Το 2013 έγινε από τους φυσικούς Χουάν Μαλδασένα και Λέοναρντ Σάσκιντ η πρώτη σύνδεση ανάμεσα στις σκουληκότρυπες και στο φαινόμενο της κβαντικής διεμπλοκής (ή κβαντικού εναγκαλισμού).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Φυσικής Μαρία Σπυροπούλου του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο «Nature», δημιούργησαν μια προσομοίωση ενός χωροχρονικού τούνελ που είχε μικροσκοπικές μαύρες τρύπες στα δύο άκρα του και μέσω του οποίου μπορούσε να περάσει ένα μήνυμα μέσω κβαντικής τηλεμεταφοράς.

«Ήταν απλώς μια σκουληκότρυπα μωρό, ένα πρώτο βήμα για να ελέγξουμε τις θεωρίες της κβαντικής βαρύτητας και καθώς θα αυξάνεται η κλίμακα των κβαντικών υπολογιστών, θα αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε μεγαλύτερα κβαντικά συστήματα για να προσπαθήσουμε να δοκιμάσουμε μεγαλύτερες ιδέες στην κβαντική βαρύτητα», δήλωσε η κ. Σπυροπούλου, η οποία είναι επικεφαλής στο ερευνητικό πρόγραμμα κβαντικών επικοινωνιών QCCFP (Quantum Communication Channels for Fundamental Physics)του Τμήματος Επιστήμης του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ.

«Η σχέση ανάμεσα στην κβαντική διεμπλοκή, τον χωροχρόνο και στην κβαντική βαρύτητα είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα στη θεμελιώδη φυσική και μια δραστήρια περιοχή θεωρητικής έρευνας. Έχουμε ενθουσιαστεί που κάναμε αυτό το μικρό βήμα για τη δοκιμή αυτών των ιδεών σε κβαντικό μηχάνημα και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας», πρόσθεσε η Ελληνίδα φυσικός, η οποία σπούδασε φυσική στο ΑΠΘ, πήρε το διδακτορικό της από το Χάρβαρντ και υπήρξε ερευνήτρια στο CERN, προτού εγκατασταθεί στις ΗΠΑ.

Η κ. Σπυροπούλου διευκρίνισε πάντως ότι απέχουμε ακόμη πολύ μακρύ δρόμο μέχρι να δημιουργηθεί μια πραγματική σκουληκότρυπα και να ταξιδέψουν άνθρωποι μέσα από αυτήν.