Αρχική Blog Σελίδα 1777

Turkey asks for understanding after US warning against Syria incursion

0

Turkish President Recep Tayyip Erdoğan has suggested a ground operation to combat Kurdish militants following airstrikes.

Turkey’s President Tayyip Erdogan attends a meeting with Russia’s President Vladimir Putin (not pictured) on the sidelines of the 6th summit of the Conference on Interaction and Confidence-building Measures in Asia (CICA), in Astana, Kazakhstan, October 13, 2022.
(photo credit: Sputnik/Vyacheslav Prokofyev/Pool via Reuters)

Turkey has told Washington that it should “understand” its NATO ally over a possible land operation into northern Syria to combat Kurdish forces after the US warned against such a move.

“They asked us to reevaluate. We also explained our sensitivities and wanted the promises to be kept. We stressed that they should understand us,” said Turkish Defense Minister Hulusi Akar on Thursday, according to the Turkish state news agency.

That came after talks by phone with US Defense Secretary Lloyd Austin, who said he had raised concerns over a possible incursion to combat the US-allied People’s Defense Units (YPG) in Syria.

“I also shared my concern over Turkish strikes in Syria, and the Department’s strong opposition to a new Turkish military operation there,” Austin tweeted.

President Recep Tayyip Erdoğan has renewed the prospect of a ground operation after first suggesting it in the spring.

 US Defence Secretary Lloyd Austin attends a NATO Defence Ministers meeting at the Alliance headquarters in Brussels, Belgium, October 21, 2021. (credit: REUTERS/PASCAL ROSSIGNOL)US Defence Secretary Lloyd Austin attends a NATO Defence Ministers meeting at the Alliance headquarters in Brussels, Belgium, October 21, 2021. (credit: REUTERS/PASCAL ROSSIGNOL)

Will the incursion affect US-Turkey relations?

“Any tension between Turkey and the United States will produce positive consequences for Russia.”

Aydin Sezer, foreign policy analyst

Aydin Sezer, an Ankara-based foreign policy analyst, told The Media Line that Erdoğan may use the US’s opposition as a campaign tool in next year’s elections to whip up support from his nationalist base, much of which is highly skeptical of the West.

“It works very well in domestic politics during election time,” Sezer said.

He did not believe that the incursion would otherwise impact relations with Washington because they are already at a low point on several other subjects.

One of the most significant is the US’s backing of the YPG, which Ankara insists is connected to the Kurdistan Workers’ Party (PKK) in Turkey, a militant group that has launched a decadeslong insurgency.

Talk of an incursion increased following a bombing last month on Istanbul’s main shopping street, which left six dead including two children.

Hours after the explosion, Interior Minister Süleyman Soylu blamed the PKK for the attack.

Sezer added that Russia, which backs Syrian President Bashar Assad, is hoping to exploit the differences between Ankara and Washington in Syria and decrease the US’s presence in the country.

“Any tension between Turkey and the United States will produce positive consequences for Russia,” he said.

“Russia, maybe, will pave the way to the Turkish troops.”

The incursion would come at a time of high stakes in Turkish politics with presidential and parliamentary elections due by June.

Polls consistently show the Turkish president behind several opposition leaders, although his approval rating has improved in recent months.

“Erdoğan will use it as a tool for domestic politics,” said Sezer.

“Erdoğan will get what he wants because he needs a victory.”

Imdat Oner, a former Turkish diplomat, told The Media Line that a land operation will strain relations between the US and Turkey but eventually dialogue will resume.

“Definitely these two NATO countries can’t be in a conflict in such a chaotic region,” he said.

He added that Erdoğan will be looking to get concessions from the US because of the increased value of Turkey due to Russia’s war in Ukraine.

“The US reaction and warning doesn’t mean anything for Erdoğan right now,” said Oner, who is currently a policy analyst at the Jack D. Gordon Institute at Florida International University.

Turkey has played a strategically important role in the war which has strengthened its hand against the US and Russia.

Ankara has supported Kyiv, such as by supplying drones that have been used successfully against the Russian military, as well as limiting the Russian Navy’s access to the Black Sea, on which Ukraine has a 1,700-mile coastline.

Ankara has also held up Sweden and Finland’s membership bids to join NATO.

Oner believes one concession Erdoğan would likely hope to get from the US is obtaining military equipment.

Ankara was kicked out of the US’s F-35 fighter jet program over the purchase of Russian weapons and is now looking to get other US jets instead, but that must get approval from Congress.

“This Ukraine war changed all the political calculations,” said Oner.

“Erdoğan is aware of this great leverage in front of both actors, and I think he wants to utilize it because an election is coming.”

The Jerusalem Post

Ιωάννη Αμπατζόγλου*-Σύλλογος «μακεδονικής γλώσσας» με τη βούλα ελληνικού δικαστηρίου

0
epa08775344 A picture taken with a drone shows a man walking at the waterfront as the shadow of a staute of Alexander the Great is silhouetted, in Thesssaloniki, Greece, 26 October 2020. EPA/DIMITRIS TOSIDIS

Τον περασμένο Ιούλιο είχε έρθει στη δημοσιότητα η ύπαρξη του λεγόμενου «Κέντρου Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα»1, μιας τοπικής μη κυβερνητικής οργάνωσης με πρωταρχικό σκοπό τη διατήρηση και την καλλιέργεια της μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα.

Σχετικά με το συγκεκριμένο «Κέντρο» δημοσιεύθηκε η «περίληψη αναγνώρισης σωματείου» στις 21 Οκτωβρίου στην εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα της Φλώρινας και στις 7 Νοεμβρίου στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων και η οποία είναι η εξής:

«ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ

Με την υπ’ αριθ.27/28-07-2022 Διάταξη Αναγνώρισης Σωματείου του Ειρηνοδικείου Φλώρινας, αναγνωρίστηκε σωματείο με την επωνυμία “ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”, που ιδρύθηκε και εδρεύει στο Δ.Δ. Φλώρινας του Δήμου Φλώρινας, με σκοπούς τους αναφερόμενους στο καταστατικό του.

ΦΛΩΡΙΝΑ 17-10-2022

Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος

ΚΥΡΙΑΚΟΣ Φ. ΣΠΟΝΤΗΣ»

Στις 29 Νοεμβρίου, στη σελίδα του Facebook του συγκεκριμένου «Κέντρου», έγινε η πιο κάτω ανάρτηση2:

«ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: ΤΟ “ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ” ΕΓΓΡΑΦΗΚΕ ΕΠΙΣΗΜΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Το Κέντρο Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ότι έχει εγγραφεί και έχει εγκριθεί επίσημα ως μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) από τις δικαστικές αρχές της Ελλάδας.

Η αίτηση του συλλόγου εγκρίθηκε από το Δικαστήριο στις 28 Ιουλίου 2022 και η απόφαση ανακοινώθηκε στο Δελτίο Δικαστικών Εκδόσεων στις 7 Νοεμβρίου 2022. Τα τελικά διοικητικά θέματα σχετικά με την εγγραφή ολοκληρώθηκαν την περασμένη εβδομάδα και το καταστατικό του συλλόγου έχει πλέον επικυρωθεί επίσημα από το δικαστήριο. Το Κέντρο επιθυμεί, μεταξύ άλλων, δημόσια να ευχαριστήσει τον δικηγόρο Κύρο Σπόντη, για την επιτυχή περαίωση της διαδικασίας σχετικά με την εγγραφή της οργάνωσής μας στο δικαστικό μητρώο μη κυβερνητικών οργανώσεων.

Λόγος γίνεται για την πρώτη ΜΚΟ που αναφέρεται ρητά στη μακεδονική γλώσσα και που εγκρίθηκε νόμιμα από τις ελληνικές κρατικές αρχές. Αυτή η πράξη αντιπροσωπεύει μια de facto αναγνώριση ενός μακεδονόφωνου πληθυσμού στην Ελλάδα.

Σημαντικό είναι επίσης και  το γεγονός ότι τα δικαστικά έγγραφα αναφέρονται επίσημα στην οργάνωση με το όνομά της στη μακεδονική γλώσσα, χρησιμοποιώντας το μακεδονικό κυριλλικό αλφάβητο (“Центар за македонски јазик во Грција”).

Η απόφαση είναι η πρώτη αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα από τις κρατικές αρχές μετά την απογραφή του 1920, όταν η μακεδονική γλώσσα καταχωρήθηκε ως γλώσσα που ομιλείται από τμήματα του πληθυσμού.

Το σημερινό επίτευγμα δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας εκστρατείας για την ολική εγκαθίδρυση της Μακεδόνικης γλώσσας στο κοινωνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας. Το Κέντρο θα εργαστεί τώρα ενεργά για την εκπλήρωση των στόχων του που περιλαμβάνουν:

– τη διδασκαλία της μακεδονικής πρότυπης γλώσσας σε πολίτες της Ελλάδας, μέσω διαδικτυακού ιστότοπου.

– υποστήριξη της εισαγωγής της μακεδονικής πρότυπης γλώσσας ως προαιρετικού μαθήματος σε δημόσια σχολεία (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια) και πανεπιστήμια στην Ελλάδα, που βρίσκονται στις Περιφέρειες Δυτικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

– Υποστήριξη της ίδρυσης παιδαγωγικών σχολών/τμημάτων εντός υφιστάμενων πανεπιστημίων στην Ελλάδα για την ανάπτυξη τοπικών καθηγητών της Μακεδονικής γλώσσας, καθώς και του προγράμματος σπουδών και του διδακτικού υλικού.

Καλούμε όλους τους Μακεδονόφωνους στην Ελλάδα και όλους τους δημοκρατικά προσανατολισμένους πολίτες της Ελλάδας να ενωθούν μαζί μας για να επιτύχουμε την κατάλληλη αναγνώριση που μας αξίζει.

Η μακεδονική γλώσσα είναι το παρελθόν μας… και το μέλλον μας!»

Η πιο πάνω ανάρτηση μιλάει για «μια de facto αναγνώριση ενός μακεδονόφωνου πληθυσμού στην Ελλάδα». Πάει το μυαλό σας σε προετοιμασία αναγνώρισης υποτιθέμενης μακεδονικής μειονότητας στη χώρα μας; Που μας πάνε και κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε;

Μετά από την επίσημη ίδρυση του συγκεκριμένου σωματείου φυσικό και επόμενο ήταν να ξεσαλώσουν οι Σκοπιανοί και τα φερέφωνά τους στην Ελλάδα με τις ευλογίες φυσικά των γραικύλων, οι οποίοι πρόδωσαν τη Μακεδονία μας παραδίδοντας τη μακεδονικότητα σε μη Έλληνες. Δεν άργησε ούτε ο Ζόραν Ζάεφ να αναφερθεί στην αναγνώριση του συγκεκριμένου συλλόγου. Έγραψε λοιπόν στο Twitter3: «Ιδού τα φρούτα από την Πρέσπα, δίνουν χαρά σε όλους όσοι μιλούν τη μακεδονική γλώσσα, σε όλους τους Μακεδόνες. Ευχαριστώ τόσο τον πρώην όσο και τον νυν Πρωθυπουργό, Τσίπρα και Μητσοτάκη, για την πίστη και τη δέσμευσή τους στην οικοδόμηση ειλικρινούς φιλίας και καλής γειτονίας.» Εδώ ο Ζάεφ συνδέει την ίδρυση του πιο πάνω σωματείου με τη «μακεδονική γλώσσα» και τους «Μακεδόνες». Ξεκάθαρη προσπάθεια αναγνώρισης μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα. Επίσης όμως ο Ζάεφ ευχαριστεί και τον Μητσοτάκη! Και ο κ. Μητσοτάκης θέλει να πάει σύντομα σε εκλογές και να ζητήσει την ψήφο του ελληνικού λαού για να ξανακυβερνήσει. Ο κ. Μητσοτάκης σέβεται και τηρεί μέχρι κεραίας την ΠΡΟΔΟΤΙΚΗ Συμφωνία των Πρεσπών ξεχνώντας ότι είναι μια συμφωνία για την οποία το 70% του ελληνικού λαού έχει πει ένα μεγάλο «ΟΧΙ» στις δημοσκοπήσεις. Πάντως οι Σκοπιανοί πολιτικοί αποδεικνύονται ευφυέστεροι των Ελλήνων συναδέλφων τους. Ο κ. Ζάεφ ενώ στήριξε τη Συμφωνία των Πρεσπών συνεχώς την παραβιάζει για να γίνει αρεστός και στους υπερεθνικιστές Σκοπιανούς που δεν τη δέχονται. Και αντί ο κ. Μητσοτάκης να αφουγκραστεί τις ανησυχίες όλων ημών που αντιτασσόμαστε σε αυτή την τεράστια προδοσία (είμαστε το 70% του ελληνικού λαού και έχουμε το ιστορικό και επιστημονικό δίκαιο με το μέρος μας) μας αγνοεί και συνεχίζει να παρέχει στήριξη σε ό,τι πιο ανιστόρητο και αντιεπιστημονικό έχει υπάρξει ποτέ!

Είναι πραγματικά να αναρωτιέται κανείς. Τόσα πολλά αυτογκόλ ο κ. Μητσοτάκης τα βάζει μόνος του ή την ευθύνη έχει το στενό περιβάλλον των συμβούλων του; Σε κάθε περίπτωση την όποια πανωλεθρία στις επόμενες εκλογές θα την χρεωθεί ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης. Εκεί, η ιστορία θα αναφέρει μόνο το όνομά του και όχι αυτών που τον συμβούλευαν!

Υ.Γ.: Στην πιο πάνω αρνητικότατη εξέλιξη για την πατρίδα μας, πέραν των πολιτικών που υποστηρίζουν ή σέβονται τη Συμφωνία των Πρεσπών, τεράστια ευθύνη έχουν και οι δικαστές που αναγνώρισαν το συγκεκριμένο σωματείο. Εάν υπάρχει ακόμα ανεξάρτητη δικαιοσύνη θα πρέπει να παρέμβει και να πράξει τα δέοντα σχετικά με τη λειτουργία αυτού του σωματείου-καρκινώματος ώστε να αντιμετωπιστεί πριν να είναι πολύ αργά.

*Ο Ιωάννης Αμπατζόγλου είναι Ακτινοφυσικός Ιατρικής, διδάκτωρ του Ιατρικού Τμήματος του ΔΠΘ, Επιστημονικά Υπεύθυνος του Τμήματος Ιατρικής Φυσικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης και Πρόεδρος της Επιτροπής Ελληνισμού.

[email protected]

1. https://www.epitropiellinismou.gr/post/1588

2. https://www.facebook.com/makedonski.gr.2022

3. https://twitter.com/Zoran_Zaev/status/1597615427580231680

https://antinews.gr/%cf%83%cf%8d%ce%bb%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%83%cf%83%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7/

«Φταίει και το ΝΑΤΟ» – Διαφοροποίηση Ε.Μακρόν: «Η νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας πρέπει να προσφέρει εγγυήσεις στη Ρωσία»

1

Αναγνωρίζει ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ ήταν κρίσιμος παράγοντας στις ρωσικές αποφάσεις

Η Δύση θα πρέπει να εξετάσει πώς να αντιμετωπίσει την ανάγκη της Ρωσίας για εγγυήσεις για την ασφάλειά της, αν ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντίμιρ Πούτιν συμφωνήσει σε διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, δήλωσε χθες Σάββατο ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν.

Στη διάρκεια συνέντευξής του στον γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό TF1, που μαγνητοσκοπήθηκε κατά την επίσκεψή του στις ΗΠΑ και μεταδόθηκε χθες, ο Μακρόν επεσήμανε ότι η Ευρώπη πρέπει να προετοιμάσει τη μελλοντική της αρχιτεκτονική ασφαλείας, σε μια δήλωση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς ουσιαστικά αναγνωρίζει και μια “νατοϊκή ενοχή” στην έναρξη του πολέμου αλλά και με το μυαλό στην οικονομία που πλήττεται κάθε ημέρα που αυτός  πόλεμος συνεχίζεται την ίδια στιγμή που βλέπει οι Αμερικανοί να τον εκμεταλλεύονται για να πλουτίσουν.

«Υπάρχει ένα θέμα που εξαρτάται από τους Ουκρανούς, αυτό είναι το ζήτημα των συνόρων. Υπάρχει ένα θέμα που πρέπει να προετοιμάσουμε και αυτό συζητήσαμε με τον (Αμερικανό) πρόεδρο (Τζο) Μπάιντεν, η αρχιτεκτονική ασφαλείας στην οποία θέλουμε να ζούμε αύριο», επεσήμανε ο Μακρόν.

«Αυτό σημαίνει ότι ένα από τα βασικά σημεία που πρέπει να εξετάσουμε – όπως λέει πάντα ο πρόεδρος Πούτιν – είναι η ανησυχία του ότι το ΝΑΤΟ φτάνει στην πόρτα του και η ανάπτυξη όπλων τα οποία θα μπορούσαν να απειλήσουν τη Ρωσία», εξήγησε ο Γάλλος πρόεδρος.

«Το θέμα αυτό θα είναι ένας από τους παράγοντες για την ειρήνη και κατά συνέπεια πρέπει να το προετοιμάσουμε: τι είμαστε έτοιμοι να κάνουμε, πώς θα προστατεύσουμε τους συμμάχους μας και τις χώρες μέλη προσφέροντας παράλληλα εγγυήσεις στη Ρωσία για τη δική της ασφάλεια, την ημέρα που θα έρθει στο τραπέζι» των διαπραγματεύσεων, είπε ο Μακρόν.

«Αυτό που διακυβεύεται στην Ουκρανία είναι αρχές της Χάρτας του ΟΗΕ: η εδαφική ακεραιότητα και η εθνική κυριαρχία», υπενθύμισε ο Γάλλος πρόεδρος ο οποίος επεσήμανε ότι «πιστεύω στην ελευθερία των λαών στην αυτοδιάθεση».

Παράλληλα ο Μακρόν διαβεβαίωσε ότι η Γαλλία θα συνεχίσει να παρέχει όπλα στην Ουκρανία και να τη στηρίζει.

«Τις επόμενες εβδομάδες πρέπει να βοηθήσουμε την Ουκρανία να αντισταθεί, τους Ουκρανούς να αντέξουν, να εξακολουθήσουμε να τους βοηθάμε στρατιωτικά, να αποφύγουμε την κλιμάκωση και να παρέμβουμε πολύ συγκεκριμένα για να προστατεύσουμε τους πυρηνικούς σταθμούς και να προετοιμάσουμε τον διάλογο για την ημέρα που όλος ο κόσμος θα επιστρέψει στο τραπέζι» των διαπραγματεύσεων, σημείωσε ο Μακρόν.

Αυτή την εβδομάδα τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία δήλωσαν ανοικτές επί της αρχής σε συνομιλίες, αν και ο Μπάιντεν τόνισε ότι θα συνομιλήσει με τον Πούτιν μόνο αν αυτός φανεί να ενδιαφέρεται να τερματίσει τον πόλεμο. Η Ουκρανία υπογραμμίζει ότι διαπραγματεύσεις θα είναι εφικτές μόνο αν η Ρωσία σταματήσει την επίθεσή της και αποσύρει τα στρατεύματά της.

https://www.pronews.gr/kosmos/ftaiei-kai-to-nato-diaforopoiisi-e-makron-i-nea-arxitektoniki-asfaleias-prepei-na-prosferei-eggyiseis-sti-rosia/

Βρετανία: Ετοιμάζουν σχέδια έκτακτης ανάγκης με χρήση Στρατού εν όψει ταραχών λόγω της κρίσης που προκαλεί η Ουκρανία

0

2.000 στρατιώτες και δημόσιοι υπάλληλοι θα εκπαιδευτούν για την υποστήριξη διαφόρων υπηρεσιών

Ο πρόεδρος του Συντηρητικού Κόμματος Ναντίμ Ζαχάουι δήλωσε σήμερα ότι «θα «ήταν άδικο για να συνδικάτα στη Βρετανία να διαταράξουν τις ζωές των πολιτών μέσα στις γιορτές με απεργίες στον δημόσιο τομέα».

Ο Ζαχάουι επιβεβαίωσε στο BBC ότι η κυβέρνηση εκπονεί σχέδια έκτακτης ανάγκης για να περιορίσει τις συνέπειες τυχόν απεργιών την περίοδο των Χριστουγέννων. Αυτά τα σχέδια περιλαμβάνουν τη χρήση του βρετανικού στρατού, και δεν αποκλείεται στελέχη του να κληθούν να οδηγήσουν ασθενοφόρα ή να ενισχύσουν την προστασία των συνόρων, σημείωσε ο κ. Ζαχάουι.

Σύμφωνα με το βρετανικό δίκτυο, χιλιάδες εργαζόμενοι σε διάφορους κλάδους αναμένεται να απεργήσουν αυτόν τον μήνα, καθώς παραμένουν ανεπίλυτα αιτήματά τους ως προς τον μισθό και τις συνθήκες εργασίας. Ορισμένα συνδικάτα ζητούν οι απολαβές των μελών τους να προσαρμοστούν ώστε να συμβαδίζουν με το κόστος ζωής που έχει εκτοξευθεί τους τελευταίους μήνες λόγω των αυξανόμενων τιμών στους τομείς της ενέργειας και των τροφίμων. Μερικές από τις απεργίες που έχουν προαναγγελθεί και αναμένεται να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα των Βρετανών είναι από ενώσεις εργαζομένων στο εθνικό σύστημα υγείας, στους σιδηρόδρομους και την ταχυδρομική υπηρεσία Royal Mail.

Ερωτηθείς σήμερα από δημοσιογράφο του βρετανικού δικτύου τι κάνει η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τις απεργίες, ο Ζαχάουι μίλησε για σχέδια έκτακτης ανάγκης που περιλαμβάνουν την εκπαίδευση 2.000 στρατιωτών και δημοσίων υπαλλήλων για την υποστήριξη διαφόρων υπηρεσιών – συμπεριλαμβανομένης της Συνοριακής Δύναμης που προστατεύει με ελέγχους τα αεροδρόμια και τα λιμάνια.

ps://www.pronews.gr/kosmos/diethnis-politiki/vretania-i-kyvernisi-etoimazei-sxedia-ektaktis-anagkis-me-xrisi-tou-stratou-enopsei-ton-apergion/

Οικονομική καταιγίδα ενόψει για τα φτωχά κράτη – Έρχονται χρεοκοπίες διεθνώς

0
THE NEW YORK TIMES

Οι αναπτυσσόμενες οικονομίες πλήττονται από τα επιτόκια που ανεβαίνουν, το δολάριο που ισχυροποιείται και την παγκόσμια ανάπτυξη που κατεβάζει ταχύτητα.

Αναπτυσσόμενες χώρες πρόκειται να βρεθούν αντιμέτωπες με μια καταστροφική κρίση χρέους τους επόμενους μήνες, γράφει ο Άλαν Ράπεπορτ στους Τάιμς της Νέας Υόρκης, επικαλούμενος σειρά από αιτίες: τον καλπάζοντα πληθωρισμό, την επιβράδυνση της ανάπτυξης, την αύξηση των επιτοκίων και την ενίσχυση του δολαρίου. Αιτίες που συνδυαστικά, όλες μαζί, δημιουργούν συνθήκες «τέλειας καταιγίδας», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά ο οικονομικός συντάκτης των New York Times.

Οι φτωχές χώρες οφείλουν έως και 200 δισεκατομμύρια δολάρια σε πλούσια κράτη, πολυμερείς αναπτυξιακές τράπεζες και ιδιώτες πιστωτές. Ωστόσο, τα αυξανόμενα επιτόκια ανέβασαν παράλληλα και την αξία του δολαρίου, καθιστώντας έτσι ακόμη δυσκολότερη την αποπληρωμή των δανείων για τους ξένους δανειολήπτες που έχουν χρέη σε αμερικανικό νόμισμα.

Αυτή η «τέλεια καταιγίδα» θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα κύμα ασύντακτων χρεοκοπιών και με τη σειρά τους εν συνεχεία, σαν σε φαύλο κύκλο, αυτές οι αθετήσεις πληρωμών θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη υψηλότερα το κόστους δανεισμού για τις πιο ευάλωτες οικονομικά χώρες της υφηλίου.

Και όλα αυτά, σε μια εξαιρετικά δύσκολη διεθνή συγκυρία, υπό την απειλητική σκιά της ύφεσης που επιστρέφει και ενώ ο συνολικός αριθμός εκείνων που ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχιας διεθνώς έχει πια, έπειτα από την περίοδο της πανδημίας και με φόντο τώρα τον πόλεμο στην Ουκρανία και τον καλπάζοντα πληθωρισμό, αυξηθεί κατά δεκάδες εκατομμύρια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Οι ηγεσίες των πλέον ανεπτυγμένων οικονομιών τις τελευταίες εβδομάδες αναζητούν τις συνταγές εκείνες μέσα από τις οποίες θα μπορούσαν να προλάβουν και να αποτρέψουν επαπειλούμενες χρηματοπιστωτικές κρίσεις σε χώρες όπως είναι η Ζάμπια, η Σρι Λάνκα και η Γκάνα, γράφει ο Ράπεπορτ στους NY Times.

Υπό την απειλή της παγκόσμιας ύφεσης πια, οι πιο πλούσιες χώρες επιχειρούν κατά προτεραιότητα να αντιμετωπίσουν τις υψηλές τιμές στα τρόφιμα και στην ενέργεια. Μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο ωστόσο, οι ροές επενδύσεων από τον πλούσιο προς τον αναπτυσσόμενο κόσμο μειώνονται. Την ίδια ώρα, μεγάλοι πιστωτές, όπως για παράδειγμα η Κίνα, αργούν να προχωρήσουν σε επαναδιαπραγματεύσεις και αναδιαρθρώσεις δανείων.

Πιθανές χρεοκοπίες φτωχών χωρών δεν είναι πιθανό, στην παρούσα φάση, να πυροδοτήσουν μια παγκόσμια οικονομική κρίση, δεδομένου του σχετικά μικρού μεγέθους των οικονομιών τους, σύμφωνα με το σχετικό άρθρο των New York Times.

Ωστόσο, οι όποιες χρεοκοπίες θα μπορούσαν να καταστήσουν πιο δύσκολη την εξαγωγή αγαθών σε χρεωμένες χώρες από κράτη όπως είναι οι ΗΠΑ, κι αυτό με τη σειρά του θα μπορούσε εν συνεχεία να επιτείνει την πείνα, την ανέχεια και την κοινωνική αναταραχή μεταξύ των πολιτών των «χρεοκοπημένων» φτωχών κρατών.

Με φόντο πια τα zero Covid lockdown για τον περιορισμό του κορωνοϊού στην Κίνα και τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία, η παγκόσμια παραγωγή μετρά πλήγματα και οι τιμές των τροφίμων και της ενέργειας ανεβαίνουν.

Η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ αυξάνει τα επιτόκια στις Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύοντας το δολάριο. Έτσι, όπως καθίστανται περισσότερο δαπανηρές και οι εισαγωγές πολλών ειδών πρώτης ανάγκης από την πλευρά των αναπτυσσόμενων χωρών που ήδη δίνουν τον δικό τους αγώνα επιβίωσης απέναντι στις πληθωριστικές πιέσεις.

Η Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν ήδη, από την πλευρά τους, σημάνει συναγερμό.

Η Παγκόσμια Τράπεζα έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου υποστηρίζοντας ότι περί τις 12 χώρες θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωπες με το φάσμα της χρεοκοπίας τους προσεχείς μήνες. Σε ανάλογο πνεύμα, το ΔΝΤ βλέπει κινδύνους για το 60% των αναπτυσσόμενων χωρών χαμηλού εισοδήματος (low-income developing countries), ενώ και η Fitch έχει αποφανθεί ότι «είναι πιθανές περισσότερες χρεοκοπίες» στις αναδυόμενες αγορές το επόμενο έτος

Ο οικονομολόγος Μπραντ Σέτσερ, της δεξαμενής σκέψης Council on Foreign Relations / CFR, εκτιμά ότι 200 δισεκατομμύρια δολάρια κρατικού χρέους πρέπει να αναδιαρθρωθούν στις αναδυόμενες αγορές το επόμενο διάστημα.

Ωστόσο, η εμφάνιση πιστωτών που δανείζουν με υψηλά επιτόκια και τα πολλά δάνεια που έχει χορηγήσει η – απρόθυμη να δεχθεί ζημίες – Κίνα περιπλέκουν τις διεθνείς προσπάθειες ελάφρυνσης των χρεών, όπως αναφέρουν οι New York Times.

Παράλληλα, και η Πρωτοβουλία της G20 για την Αναστολή Εξυπηρέτησης Χρέους (Debt Service Suspension Initiative – DSSI) μέχρι στιγμής «δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματική στην γρήγορη επίλυση κρίσεων», κατά την εκτίμηση των αναλυτών της Fitch.

Δυτικοί αναλυτές έχουν κατηγορήσει το Πεκίνο ότι στήνει «παγίδες χρέους» στις αναπτυσσόμενες χώρες μέσα από ένα – ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων – πρόγραμμα δανεισμού το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «ληστρικό».

Το Πεκίνο έχει, από την πλευρά του, ανταποδώσει τα πυρά κατηγορώντας τους δυτικούς ότι δεν έχουν ούτε εκείνοι κάνει αρκετά διεθνώς για την αναδιάρθρωση των χρεών.

Στελέχη του ΔΝΤ αναμένεται να επισκεφθούν, πάντως, την κινεζική πρωτεύουσα τις επόμενες ημέρες, και ένα από τα θέματα στην ατζέντα τους θα είναι και εκείνο των προς αναδιάρθρωση δανείων.

Πηγή: the New York Times / Καθημερινή

Όταν οι Νεάντερταλ περπατούσαν στον Σμόλικα – Ευρήματα 60.000 ετών στη Σαμαρίνα

0

Σε υψόμετρα που ξεπερνούν τα 1.600 και τα 2.000 μέτρα, βρέθηκαν προϊστορικά εργαλεία των Νεάντερταλ που χρονολογούνται περίπου 60.000 χρόνια πριν από σήμερα

Όταν οι Νεάντερταλ περπατούσαν στον Σμόλικα – Ευρήματα 60.000 ετών στη Σαμαρίνα

Όταν το 2002 ξεκινούσε το ερευνητικό πρόγραμμα στον Σμόλικα, στην ευρύτερη περιοχή της Σαμαρίνας, κανείς από τους αρχαιολόγους και πανεπιστημιακούς που το σχεδίασαν δεν φαντάστηκαν αυτό που θα ανακάλυπταν: Χιλιάδες κατάλοιπα από λίθινα εργαλεία τα οποία ανήκαν σε Νεάντερταλ, το πιο συγγενικό είδος του ανθρώπου.

Το γεγονός ήταν εντυπωσιακό. Τόσο η χρονολόγηση -περίπου 60.000 χρόνια πριν από σήμερα- όσο και η πληθώρα των ευρημάτων, ενέταξαν την περιοχή της Σαμαρίνας στον «χάρτη» με τις πιο σημαντικές θέσεις της Μέσης Παλαιολιθικής Εποχής.
Όταν οι Νεάντερταλ περπατούσαν στον Σμόλικα – Ευρήματα 60.000 ετών στη Σαμαρίνα-1
Τυπική αιχμή της Μέσης Παλαιολιθικής

Ταυτόχρονα, εγκαινίασαν την αλπική αρχαιολογία, μια αρχαιολογία των ορεινών περιοχών που ως σήμερα εξέλιπε από την Ελλάδα.

Αυτή την αρχαιολογία παρουσιάζει και το ντοκιμαντέρ «Η Αλπική Αρχαιολογία του Σμόλικα», που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Ερευνητικού Προγράμματος «Η προϊστορική έρευνα του ΑΠΘ στο ΒΔ τμήμα του Ν. Γρεβενών – Η καταγραφή παλαιολιθικών θέσεων και ευρημάτων στην περιοχή της Σαμαρίνας» και το οποίο προβλήθηκε πρόσφατα στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας.

Από τη μία έκπληξη στην άλλη

«Όταν ξεκίνησε η έρευνα κανείς δεν πίστευε ότι υπάρχουν αρχαιολογικά κατάλοιπα σε μεγάλα υψόμετρα, τα οποία θα μπορούσαν να περιγραφούν ως ορεινά ακόμα και αλπικά, δηλαδή υψόμετρα που ξεπερνούν τα 1.600 μ.», δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Νίκος Ευστρατίου, καθηγητής προϊστορικής αρχαιολογίας στο ΑΠΘ και επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος.

Η πρόταση για την έρευνα έγινε από τον φίλο και συνάδελφό του Μιλτιάδη Παπανικολάου, ομότιμο καθηγητή στο ΑΠΘ, που κατάγεται από την περιοχή.

«Παράξενη αυτή η πρό(σ)κληση και κυρίως τα αποτελέσματα της έρευνας, που άρχισε σταδιακά γιατί δεν είχα εμπειρία από μεγάλα υψόμετρα, όπως και πολλοί αρχαιολόγοι στην Ελλάδα, οι οποίοι δεν ασχολούνται με την αρχαιολογία των μεγάλων υψομέτρων. Συνεργάστηκα από την πρώτη στιγμή με δυο Ιταλούς συναδέλφους, προϊστορικούς αρχαιολόγους, οι οποίοι είχαν εμπειρία από τις αλπικές περιοχές της Ιταλίας, τον Πάολο Μπιάτζι (Pialo Biagi) καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Βενετίας και την Ελιζαμπέτα Σταρνίνι (Elisabetta Starnini) καθηγήτρια σήμερα στο Πανεπιστήμιο της Πίζας. Ξεκινώντας, λοιπόν, την έρευνα και προσπαθώντας να ανιχνεύσουμε τον χώρο εκπλαγήκαμε από τα πρώτα ευρήματα που αρχίσαμε να συναντάμε, τα οποία ήταν όλα επιφανειακά», προσθέτει ο ίδιος.

Όταν οι Νεάντερταλ περπατούσαν στον Σμόλικα – Ευρήματα 60.000 ετών στη Σαμαρίνα-2
Ο οικισμός της Σαμαρίνας και η γύρω περιοχή της έρευνας

Περπατώντας στον Σμόλικα, σε ορεινά μέρη και αλπικές λίμνες, σε υψόμετρα που πολλές φορές ξεπερνούσαν τα 2.000 μ., οι ερευνητές άρχισαν να συναντούν πληθώρα αρχαιολογικών καταλοίπων, κυρίως λίθινα εργαλεία.

«Τα βρίσκαμε στην επιφάνεια, σε μια περιοχή -κι αυτό είναι το σημαντικό- όπου η ορατότητα είναι πάρα πολύ καλή. Δηλαδή δεν υπάρχουν δάση και πυκνή βλάστηση γιατί μιλάμε για αλπικές περιοχές στις οποίες τα δέντρα δεν φύονται πάνω από ένα συγκεκριμένο υψόμετρο. Κι αυτό ήταν κάτι που μας ευνόησε ιδιαίτερα, καθώς περπατώντας σε αυτές τις περιοχές μπορούσαμε να εντοπίσουμε, να δούμε, να καταλάβουμε, να συλλέξουμε λίθινα ευρήματα. Αυτή ήταν η μία έκπληξη», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ν. Ευστρατίου.

Η άλλη έκπληξη ήταν η χρονολόγησή τους. «Πρόκειται για λίθινα εργαλεία – λεπίδες, αιχμές, πυρήνες- τα οποία, με βάση την τεχνολογία κατασκευής και την τυπολογία τους (ανήκουν στη Λεβαλουά-Μουστέρια παράδοση), εντάσσονται στη Μέση Παλαιολιθική, χρονολογούνται δηλαδή περίπου 80.000 έως 60.000 χρόνια από σήμερα. Τα εργαλεία αυτά δεν κατασκευάστηκαν από τον μοντέρνο άνθρωπο Homo sapiens, αλλά από τον Homo sapiens neanderthalensis, τον πιο στενό συγγενή μας όσον αφορά στη βιολογική εξέλιξη του ανθρώπινου είδους», τονίζει.

Η έρευνα κάλυψε δεκάδες χιλιομέτρων στην περιοχή αυτή της Πίνδου με τα ευρήματα να καταγράφονται με απόλυτη ακρίβεια μέσω σύγχρονης τεχνολογίας (GPS), το ίδιο και τα σημεία από όπου περισυλλέχθηκαν.

«Βρήκαμε κάποιες θέσεις, δηλαδή σημεία όπου αυτές οι ομάδες των Νεάντερταλ έμεναν περιστασιακά για να κατασκευάσουν εργαλεία. Τα σημεία αυτά διατηρήθηκαν επειδή δεν υπάρχει ανάπτυξη με την κακή έννοια του όρου, δηλαδή οικοδομική δραστηριότητα και καταστροφή του τοπίου, συνεπώς και των αρχαιολογικών στρωμάτων. Η περιοχή παρέμεινε όπως ήταν πριν από χιλιάδες χρόνια κι αυτό ήταν ιδιαίτερα θετικό γιατί επέτρεψε σε αυτές τις θέσεις να επιβιώσουν», επισημαίνει ο συνομιλητής του ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Κάποιες χρονιές οι ερευνητές ανέβηκαν σε υψόμετρα που άγγιζαν τα 2.300 μ. «Ακόμα κι εκεί υπήρχαν ευρήματα!», τονίζει ο Ν. Ευστρατίου, και διευκρινίζει ως προς την εξήγηση γενικά του «φαινομένου».

«Θεωρούμε ότι επειδή το κλίμα στην Ευρώπη είχε αρχίσει να γίνεται πιο κρύο, κάποια στιγμή, αυτές οι ομάδες των Νεάντερταλ μετακινήθηκαν προς τα νότια για να επιβιώσουν. Γιατί δεν μιλάμε για μόνιμες εγκαταστάσεις, αλλά για ομάδες οι οποίες βρίσκονταν συνέχεια σε μετακίνηση με σκοπό το κυνήγι ή την αναζήτηση πρώτων υλών για την κατασκευή των εργαλείων τους. Μιλάμε δηλαδή για κυνηγούς – τροφοσυλλέκτες. Έτσι, λοιπόν, φαίνεται ότι έφτασαν στον ελλαδικό χώρο και στην περιοχή της Σαμαρίνας, που είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό γεωγραφικό σημείο, ένα σταυροδρόμι. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και σήμερα οι Βλάχικες ομάδες που κατοικούν στη Σαμαρίνα επέλεξαν το σημείο αυτό», προσθέτει ο Ν. Ευστρατίου, αναφερόμενος σε μια ακόμα ενδιαφέρουσα παράμετρο της έρευνας, την εθνογραφική.

«Μέσα από μια ελεγχόμενη αναλογική σχέση, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τους Βλάχους μετακινούμενους κτηνοτρόφους και τους σύγχρονους κυνηγούς στην περιοχή της Σαμαρίνας και να παρατηρήσουμε τι κάνουν σήμερα, σε ποιες περιοχές μετακινούνται, πού αναζητούν θηράματα… Είναι δυνατόν η ίδια “απλοϊκή” υπόθεση εργασίας να συνέβαινε και πριν από 60.000 χρόνια από σήμερα; Είναι κι αυτό μια διάσταση της έρευνας», υπογραμμίζει.

Όταν οι Νεάντερταλ περπατούσαν στον Σμόλικα – Ευρήματα 60.000 ετών στη Σαμαρίνα-3
Βλάχικα κοπάδια

Τα περισσότερα αρχαιολογικά δεδομένα αφορούν τις ομάδες των Νεάντερνταλ. Ωστόσο, έχουν βρεθεί λίθινα εργαλεία που ανήκουν και σε μεταγενέστερες περιόδους, ενώ υπάρχουν και ευρήματα από την Εποχή του Χαλκού, περίπου 3000 π. Χ., αλλά και μεταγενέστερα. Η πλειονότητα των ευρημάτων, ωστόσο, ανήκει στη Μέση Παλαιολιθική Εποχή.

Είχαν, άραγε, συνυπάρξει οι ανθρωπίδες αυτοί με άτομα του είδους μας; «Πρόκειται για ένα μεγάλο ερευνητικό ζήτημα. Βέβαια, η έρευνα πλέον αναφέρεται σε συνύπαρξη Homo homo sapiens και Homo neanderthalensis -μάλιστα όχι μόνο σε συνύπαρξη αλλά και σε αναπαραγωγή. Έχουν βρεθεί οστά στην Ισπανία που δείχνουν ότι τα δυο είδη είχαν έρθει σε επιμειξία. Αυτό, όμως, που θεωρούμε εδώ και πολλά χρόνια και λίγο πολύ ισχύει έως σήμερα είναι ότι στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης ζούσαν Νεάντερταλ για δεκάδες χιλιάδες χρόνια και κάποια στιγμή για κάποιο λόγο αντικαταστάθηκαν από τους Homo homo sapiens, δηλαδή την αφεντιά μας», εξηγεί ο κ. Ευστρατίου.

Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας είναι η ύπαρξη παγετονικών αποθέσεων στην περιοχή, γνωστές ως μοραίνες στους γεωλόγους, που σχηματίζονται κατά τη μετακίνηση των παγετώνων.

Όταν οι Νεάντερταλ περπατούσαν στον Σμόλικα – Ευρήματα 60.000 ετών στη Σαμαρίνα-4
Επιφάνεια μια τυπικής «μοραίνας»

«Πρόκειται για κωνοειδείς σχηματισμούς από μεγάλες πέτρες, οι οποίες έχουν διάφορα σπασίματα, γωνιώσεις. Δηλαδή, ο πάγος και οι χαμηλές θερμοκρασίες στη διάρκεια των παγετωδών περιόδων του πλανήτη στη Δυτική Μακεδονία και σίγουρα πριν την κορύφωση της Τελευταίας Παγετώδους περιόδου, 20.000 χρόνια πριν από σήμερα συνέθλιψαν τις πέτρες, σχηματίζοντας απότομες γωνίες. Ετοιμάζουμε ένα μεγάλο επιστημονικό άρθρο όπου θα συζητιέται η σχέση των παγετώνων της περιοχής με τα ευρήματα. Νομίζω ότι θα είναι πολύ ενδιαφέρον», επισημαίνει ο Ν. Ευστρατίου, ο οποίος αναφέρεται και στη σημασία των ευρημάτων από την Εποχή του Χαλκού.

«Έχουμε εντοπίσει αρχαιολογικές θέσεις, πιθανόν αγροκτήματα, τα οποία πιστεύουμε ότι ήταν ενταγμένα στους “εποχικά μετακινούμενους κτηνοτρόφους” της Εποχής του Χαλκού. Για πάρα πολλά χρόνια υπήρχε ένα μεγάλο ζήτημα σχετικά με τον χρόνο έναρξης αυτής της εποχικής μετακίνησης, “μεταβατικής κτηνοτροφίας” ανθρώπων και κοπαδιών όπως είναι γνωστή. Βρήκαμε, λοιπόν, θέσεις οι οποίες θεωρούμε ότι θα πρέπει να ενταχθούν σε αυτό το δίκτυο των μετακινήσεων -που σημαίνει ότι ίσως αυτές ξεκινούσαν από την Εποχή του Χαλκού, το 4000 π.Χ. και μετά, δηλαδή πολύ νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε πολλοί από εμάς», σημειώνει.

Το μέλλον της αλπικής αρχαιολογίας στην Ελλάδα

Και το μέλλον της αλπικής αρχαιολογίας στην Ελλάδα; Αν γίνουν έρευνες και σε άλλα βουνά της χώρας θα βρεθούν κι εκεί αντίστοιχα ευρήματα; «Δεν είναι σίγουρο», μας απαντά ο καθηγητής.

«Οι αρχαιολόγοι οφείλουν να εμπλακούν σε επιτόπιες έρευνες. Μόνο αν πας σε κάποιον ορεινό τόπο, μόνο αν είσαι”αιθεροβάμων” και αποφασίσεις να ερευνήσεις, για παράδειγμα, τα Πιέρια Όρη ή τη Ροδόπη, και με βάση τη διεθνή εμπειρία που αφορά τον εντοπισμό θέσεων -γιατί οι ανθρωπίδες αυτοί δεν ήταν αφελείς, ήθελαν περιοχές όπου υπήρχαν θηράματα, νερό και πρώτες ύλες για να κατασκευάσουν τα εργαλεία τους- μπορείς να ανακαλύψεις. Γιατί μην φανταστείτε ότι το φυσικό περιβάλλον έχει αλλάξει πάρα πολύ αυτά τα χιλιάδες χρόνια. Μπορεί να έχουν μετακινηθεί κάπως οι κοίτες των ποταμών ή να έχει αλλάξει η μορφολογία των πεδιάδων από τις πλημμύρες και τη συσσώρευση υλικών, όμως τίποτα που να παραπέμπει σε δραματικές γεωλογικές αλλαγές δεν έχει συμβεί», καταλήγει ο Ν. Ευστρατίου.

Τέλος, ο ίδιος ευχαρίστησε την Εφορεία Αρχαιοτήτων Γρεβενών και όλους τους φορείς που βοήθησαν στην υλοποίηση της έρευνας – η οποία βρίσκεται τώρα στη φάση της μελέτης και της δημοσίευσης των αποτελεσμάτων – , καθώς και όλους τους συνεργάτες του που σε αντίξοες συχνά καιρικές συνθήκες και εν μέσω της πανδημίας πραγματοποίησαν την επιτόπια έρευνα.

Καθημερινή

Έρχεται ο Χόκσταϊν για να διαμοιράσει τον ενεργειακό πλούτο της Κύπρου με τη βούλα της ΕΕ..!

0

 

Ο Ελληνοκύπριος έγκριτος δημοσιογράφος Κώστας Βενιζέλος με δημοσίευμα στον Φιλελεύθερο Κύπρου (4/12/22) επιβεβαιώνει τα όσα γράφουμε στο iEpikaira εδώ και μήνες. Σύμφωνα με πληροφορίες ο Αμερικανός Ανώτερος Σύμβουλος Ενεργειακής Ασφάλειας (Senior Advisor for Energy Security) του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χόκσταϊν, λαμβάνει και επίσημα το πράσινο φως από την ΕΕ για την επίτευξη συμφωνίας διαμοιρασμού των ενεργειακών πόρων της Κύπρου (σε πρώτη φάση…). Οι πηγές του Κ. Βενιζέλου επιβεβαιώνουν ότι:
“[Η αξιωματούχος της ΕΕ] Angelina Eichhorst έκανε λόγο στους Κύπριους συνομιλητές της για το ενδεχόμενο εμπλοκής του Αμερικανού αξιωματούχου Άμος Χόκσταϊν”.
Υπενθυμίζεται ότι ο ΥΠΕΞ της Κυπριακής Δημοκρατίας Γιαννάκης Κασουλίδης είχε στις αρχές του Νοεμβρίου του 2022  δηλώσει δημόσια ότι πρόκειται να επικοινωνήσει με τον Άμος Χόκσταϊν για να βοηθήσει στην επίτευξη συμφωνίας για τα ενεργειακά της Κύπρου όμοια με το ισραηλολιβανικό μοντέλο κατά το οποίο οι δύο πλευρές (οι οποίες βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση) πέτυχαν να συνάψουν συμφωνία χωρίς κατ’ ιδίαν επαφές.
Στις 18/11/22 επισημάναμε στο παρόν βήμα ότι:
“Η λογική του Χόκσταϊν είναι να προωθηθούν κι άλλα ενεργειακά project στην Αν. Μεσόγειο ώστε να προκύψουν διακρατικές συμφωνίες και συνεργασίες οι οποίες διαφορετικά θα ήταν σχεδόν ανέφικτες. Με αυτόν τον τρόπο θα αμβλυνθούν οι όποιες διαμάχες και θα αποφευχθούν οι διενέξεις. Αυτό σαν ιδέα φυσικά ακούγεται πολύ ελκυστικό αλλά το ζήτημα είναι οι συμφωνίες που θα προωθηθούν, να γίνουν βάσει του Δικαίου της Θαλάσσης, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, και όχι βάσει των παράνομων και εξόφθαλμα φιλοτουρκικών προβλέψεων του χάρτη Μπάιντεν, του οποίου «αρχιτέκτονας» υπήρξε ο ίδιος [ο Χόκσταϊν] κατά δήλωσή του“.
Και προσθέσαμε ότι:
“[Θέλουμε] να προειδοποιήσουμε για άλλη μια φορά για την επικείμενη παρέμβαση των Αμερικανών υπό τον Χοκσταϊν για την μοιρασιά της Αν. Μεσογείου, ο οποίος για να καλλιεργήσει το κατάλληλο κλίμα θα επικαλεστεί τους ίδιους λόγους περί μοναδικής ευκαιρίας για ειρηνική επίλυση των ελληνοτουρκικών με όχημα την ενέργεια… Το ζήτημα είναι πιο θα είναι το κόστος για τον ελληνισμό από την πρόταση που θα βάλει στο τραπέζι;”
Ετοιμαστείτε λοιπόν για άλλη μια άρον-άρον “λύση” στο κυπριακό η οποία θα λειτουργήσει σαν όχημα για τον διαμοιρασμό του ενεργειακού πλούτου της Κύπρου. Δεν ήταν τυχαία η σχετική αναφορά για το Κυπριακό του Ρ. Μενέντεζ στις 2/12/22 αλλά και η δήλωση Γ. Κασουλίδη που προηγήθηκε.
Η ομογενειακή εφημερίδα Ελευθερία του Λονδίνου έγραψε στις 1/12/2022:
“Θα μετατρέψουν το φυσικό αέριο σε δικοινοτική διαφορά; […]
Στην περίπτωση που δεχθούμε το φυσικό αέριο να τεθεί στη διαπραγμάτευση μεταξύ των δύο κοινοτήτων για λύση του Κυπριακού και σε καθεστώς συν-διαχείρισης, τότε η Κυπριακή Δημοκρατία θα καταστεί πραγματικά «εκλιπούσα», όπως την θεωρεί η Τουρκία. Είναι άμεση παραδοχή ότι σε όλο τον κόσμο ΑΟΖ έχουν μόνο κράτη αλλά στην περίπτωση της Κύπρου (μας ζητούν) ΑΟΖ έχουν οι… κοινότητες, σαν να μην υπάρχει κράτος.
Όταν, λοιπόν, έρχονται σοβαροί διεκδικητές της Προεδρίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και λένε ότι θα «ξεκλειδώσουν» τις συνομιλίες για το Κυπριακό «βάζοντας στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης το θέμα της ενέργειας και την ασφάλεια» (Αβέρωφ Νεοφύτου), ή ότι θα δημιουργήσουν «οργανικές συνθήκες ειρήνης με χρήση όλων των εργαλείων που έχουμε στη διάθεσή μας, όπως το φυσικό αέριο» (Ανδρέας Μαυρογιάννης), τι εννοούν και ποιον «ξεγελούν» (ή εξυπηρετούν);”
Η ισραηλολιβανική συμφωνία επετεύχθη λίγες ημέρες πρίν την αλλαγή φρουράς στην λιβανική προεδρία, ίσως κάποιοι να οραματίζονται κάτι αντίστοιχο και για την Κύπρο. Ίσως κάποιες αποφάσεις να λαμβάνονται από πολιτικούς που ξέρουν ότι μετράνε ημέρες. Αν όχι, έχουν τις ελπίδες τους στους νέους υποψήφιους οι οποίοι ήδη λειτουργούν ως λαγοί της όποιας “λύσης” βασισμένη στα ενεργειακά…

Ελληνοαμερικανική συμμαχία: 3+1 προτάσεις για την παγίωση της… Τα πράγματα πάνε καλά, μπορούμε και καλύτερα…

0

Hellas Journal

Ο πρέσβης των ΗΠΑ Τζόρτζ Τσούνης με διπλωμάτες της αμερικανικής πρεσβείας σε συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Δένδια, στο υπουργείο Εξωτερικών. Φωτογραφία Nikos Dendias, @NikosDendias


Του ΜΑΝΩΛΗ ΓΙΑΝΝΑΡΑΚΗ*

Διανύουμε ίσως την καλύτερη περίοδο των Ελληνοαμερικανικών σχέσεων από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Οι συγκυρίες πράγματι έπαιξαν τον ρόλο τους, αλλά χρέος μας είναι, την συμμαχία μας, από εν μέρει συγκυριακή, να την ανάγουμε σε κανονικότητα.

Έχουν επιλεχθεί παρακάτω δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από ομιλίες αξιωματούχων των δύο χωρών προκειμένου να γίνει κατανοητό το σημείο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα.

Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, είπε στην επιτροπή εξωτερικών (10/5/2022): Εμείς θέλουμε την Αμερικάνικη στρατιωτική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη και θέλουμε και την παρουσία στο στρατόπεδο Γιαννούλη. Υπήρχε σκέψη στην κυβέρνηση ακόμα και για δεκαετή συμφωνία.

Από την άλλη, ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Γιώργος Τσούνης, στις 28/10/2022, σε μια πρωτοφανή κίνηση, απηύθυνε χαιρετισμό από την Θεσσαλονίκη για την εθνική μας επέτειο, λέγοντας: Όταν η δουλειά γίνεται δύσκολη, όταν διακυβεύονται ζητήματα δικαιοσύνης και ισότητας, οι Έλληνες εμφανίζονται. Η τιμή τους, το φιλότιμό τους, τους υπαγορεύει να πολεμούν όταν αμφισβητείται η Δημοκρατία. Η Ελλάδα στέκεται πάντα στην σωστή πλευρά της ιστορίας.

  • Η τελευταία MDCA μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ υπογράφηκε με πενταετή διάρκεια και μάλιστα με δυνατότητα ισχύος επ’ αόριστο στην συνέχεια εκτός και αν καταγγείλει την συμφωνία κάποια από τις δύο πλευρές δύο χρόνια πριν.

Σημειοτέον πως με πολύ λίγες χώρες στον κόσμο οι ΗΠΑ διατηρούν ανάλογες σχέσεις. Βρισκόμαστε όμως, ακόμα στην αρχή. Η Ελληνική Πολιτεία θα πρέπει να υιοθετήσει έναν ενεργητικό ρόλο και επιτέλους, τα δύο μεγάλα κυβερνητικά κόμματα να αφήσουν έξω από το πεδίο της κομματικής τους αντιπαράθεσης την εξωτερική πολιτική.

Πρώτα απ’όλα, είναι ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε την θέση μας στην Ουάσιγκτον. Η αναβάθμιση των σχέσεων μας, συνεπάγεται μεγαλύτερο φόρτο εργασίας και πίεση στην ελληνική πρεσβεία. Πρέπει να εγκριθούν μεγαλύτερα κονδύλια. Να στελεχωθεί με περισσότερο διπλωματικό προσωπικό και να εκσυγχρονιστούν τα τεχνολογικά συστήματα που έχουμε στην διάθεσή μας.

Πέραν όμως από τα τυπικά της υπόθεσης, θα πρέπει να καταλάβουμε πως στην Ουάσιγκτον η πολιτική ασκείται διαφορετικά απο τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Στην Ουάσιγκτον για να περάσεις τις προτάσεις σου, πρέπει να κάνεις σκληρό lobbying και να έχεις prestige. Πρέπει να διατεθούν κονδύλια ώστε να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός οικοδόμησης σχέσεων και αναγνωρισιμότητας.

Ένας μηχανισμός μισθωμένος από το ελληνικό κράτος ώστε να προωθεί τις ελληνικές θέσεις και να τις κάνει πιο κατανοητές στην αμερικανική κοινή γνώμη. Ο μηχανισμός αυτός θα αποτελείται από καθηγητές, αναλυτές, δημοσιογράφους, ακόμα και διάσημους – άσχετους τους με την πολιτική-, αλλά με μεγάλη επιρροή στο αμερικανικό κοινό.

Η ήδη πολύ ισχυρή θέση του ελληνικού lobby στις ΗΠΑ, σε συνδυασμό με μια τέτοια πρωτοβουλία θα μπορούσε να κάνει στα αλήθεια, θαύματα!

Ένα δεύτερο πολύ σημαντικό κομμάτι του παζλ της Ελληνοαμερικανικής συμμαχίας, είναι η συμπεριφορά μας και οι πρωτοβουλίες που παίρνουμε σε διεθνές επίπεδο στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας.

Είναι καιρός η εξωτερική μας πολιτική να ενηλικιωθεί. Αν θέλουμε να αποκτήσουμε ρόλο, πρέπει να βγούμε στην πρώτη γραμμή. Τις ΗΠΑ τις απασχολούν ιδιαιτέρως ζητήματα όπως η ισλαμιστική τρομοκρατία, η πειρατεία, το trafficking ανθρώπων και η εξάπλωση των πυρηνικών όπλων. Εμάς;

Δίπλα μας έχουμε μια Τουρκία που κάνει μπίζνες εκατομμυρίων και εργαλειοποιεί τις μεταναστευτικές ροές για να ασκήσει πίεση στην Ελλάδα. Στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς το ισλάμ, παρασύροντας μια κοινωνία 80 εκατομμυρίων ανθρώπων (οικονομικά μας ενδιαφέρει) στον μεσαίωνα. Κλείνει συμφωνίες με την Ρωσία στον τομέα της πυρηνικής ενέργειας εκφράζοντας ανοιχτά πως θα ήθελε να αποκτήσει αργότερα και πυρηνικό οπλοστάσιο.

Όσο για την πειρατεία, ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο και υποφέρει. Όλοι μας έχουμε ακούσει για τους πειρατές στην Σομαλία, αλλά πόσοι γνωρίζουν πως στην Σομαλία η Τουρκία έχει στρατιωτική παρουσία; Τα ζητήματα που απασχολούν τις ΗΠΑ, πρέπει να απασχολήσουν κι εμάς. Όχι για να εξυπηρετήσουμε τα δικά τους συμφέροντα, αλλά για να προλάβουμε τυχόν άσχημες εξελίξεις σε σχέση με τα δικά μας.

Πέραν όμως από την διακρατική συνεργασία, το ελληνικό κράτος θα πρέπει να αναλάβει δράσεις για να «δέσει» και τους ιδιώτες. Πώς θα το πετύχει αυτό; Προωθώντας και στηρίζοντας οικονομικές και επιχειρηματικές συνεργασίες Ελλήνων και Αμερικανών μεγιστάνων.

Ένα πολύ καλό παράδειγμα, για να γίνει περισσότερο κατανοητή η σκέψη μας, είναι οι λεγόμενες εταιρείες 501(c)(3) στις ΗΠΑ. Ουσιαστικά πρόκειται για μη κυβερνητικές οργανώσεις που δεν υπόκεινται σε φορολόγηση και είναι σε θέση να δεχθούν απεριόριστες, χρηματικές και μη, συνεισφορές, τόσο από μεμονωμένα πρόσωπα όσο και εταιρείες.

Σε ακόμα πιο προωθημένο στάδιο, η ελληνική κυβέρνηση θα ήταν θεμιτό να εξετάσει την στήριξη τέτοιων πρωτοβουλιών, όχι μόνο στις ΗΠΑ, αλλά και εντός Ελλάδος. Φανταστείτε τι δυνατότητες υπάρχουν, στον τομέα της επικοινωνίας, αν δημιουργηθεί ένα πυκνό δίκτυο δράσης αποτελούμενο από εταιρείες, φιλανθρωπικά ιδρύματα, μη κυβερνητικές οργανώσεις, think tanks, ινστιτούτα πολιτικής και μέσων μαζικής ενημέρωσης. Το lobbying και οι δημόσιες σχέσεις είναι το παν στην Αμερική.

  • Η ήδη πολύ έμπειρη ελληνοαμερικανική κοινότητα, γνωρίζει πολύ καλά τους διαδρόμους τόσο της Βουλής όσο και της Γερουσίας. Γνωρίζει καλά τους υποστηρικτές των ελληνικών θέσεων και εκείνοι με την σειρά γνωρίζουν καλά πόσο «πληρώνει» εκλογικά η στήριξη τους. Φανταστείτε λοιπόν, η στήριξη των θέσεων μας να «πλήρωνε» και οικονομικά.

Από τις προτάσεις δεν θα μπορούσε να λείπει και η τόσο πολυσυζητημένη πολιτιστική διπλωματία. Μπορεί για κάποιους αυτά να φαντάζουν πολυτέλειες. Η αλήθεια είναι όμως, πως όλα τα παραπάνω δεν πρόκειται να αποφέρουν σημαντικά κέρδη, αν σε τελική ανάλυση δεν «δεθούν» μεταξύ τους οι δύο λαοί.

Σε αυτή την περίπτωση, σημαντικό ρόλο θα παίξουν οι υπουργοί πολιτισμού των δύο χωρών, πάντα όμως υπό την καθοδήγηση των ΥΠΕΞ. Σε αυτό το σημείο πρέπει να αναφέρουμε πως αγγίζουμε κι ένα παλιό αγκάθι της ελληνικής πολιτικής, αφού στο παρελθόν σε αντίστοιχες προσπάθειες, οι υπουργοί εξωτερικών και πολιτισμού δεν μπόρεσαν τελικά να συντονίσουν τις δράσεις τους, με τον καθένα από αυτούς να δρα αυτόνομα και οι προσπάθειες να πέφτουν στο κενό. Πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη ιεράρχηση και προσδιορισμός των ρόλων.

Ο υπουργός πολιτισμού δεν είναι θεμιτό να ασκεί εξωτερική πολιτική και αντίστοιχα ο υπουργός εξωτερικών δεν είναι θεμιτό να επεμβαίνει στον τρόπο που λειτουργεί και οργανώνει τις δράσεις του το υπουργείο πολιτισμού. Στις αρμοδιότητες του τελευταίου είναι η άρτια οργάνωση πρωτοβουλιών εξωστρέφειας (π.χ. Μεταφορά αρχαιοτήτων στο εξωτερικό), αλλά όχι οι χώρες στις οποίες αυτές οι αρχαιότητες θα πάνε.

Αυτή είναι αρμοδιότητα του υπουργείου εξωτερικών. Γίνεται τον τελευταίο καιρό συζήτηση για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Το ηθικό τέλος αυτής της υπόθεσης είναι ένα: Να δούμε στο μουσείο της ακρόπολης και τις έξι Καρυάτιδες. Και τούτο, επειδή η απουσία της μιας είναι αποτέλεσμα κλοπής. Φανταστείτε όμως τώρα, ανα διαστήματα οι καρυάτιδες στο μουσείο της ακρόπολης να λιγοστεύουν. Αυτή την φορά όχι επειδή κάποιος μας τις έκλεψε, αλλά επειδή εμείς αποφασίσαμε να τις εκθέσουμε στις ΗΠΑ.

Σκεφτείτε την διαφήμιση που θα μπορούσαν να προσφέρουν, δύο ή τρεις κόρες, στην μητέρα Ελλάδα. Το υπουργείο πολιτισμού θα μπορούσε να αποκομίσει τεράστια χρηματικά ποσά, που σε τελική ανάλυση θα πήγαιναν στην αναβάθμιση των εγχώριων εγκαταστάσεων, ενώ το υπουργείο εξωτερικών θα αποκτούσε ακόμα ένα βέλος στην φαρέτρα του για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής.

  • Σήμερα η Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια, συμπεριφέρεται ως μια κανονική Νατοϊκή χώρα. Στο παρελθόν, έχουμε προσπαθήσει ουκ ολίγες φορές να πατήσουμε σε δύο βάρκες, με καταστροφικές για την χώρα συνέπειες. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επαναλάβουμε τα ίδια λάθη!

Αντί επιλόγου, ας κάνουμε μια αναφορά στο Ελληνικό lobby στις ΗΠΑ. Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια σε αυτούς τους ανθρώπους για το έργο τους. Ξοδεύουν πολλές ώρες από την ζωή τους και πολλές χιλιάδες δολλάρια από τις τσέπες τους, κυριολεκτικά -ας μου επιτραπεί αυτή η αδόκιμη έκφραση- «για την ψυχή της μάνας τους».

Το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε εμείς από την «Μητρόπολη», είναι να στηρίξουμε, όπως ο καθένας μας μπορεί, την προσπάθεια τους αυτή. Πρέπει να εγκριθούν κονδύλια στήριξης των ελληνικών οργανώσεων στην Αμερική.

Επιτέλους, βρισκόμαστε στο 2022. Ας ξεφύγουμε από τα ταμπού και τα σύνδρομα κατωτερότητας της μεταπολίτευσης. Όλα τα σοβαρά κράτη, χρηματοδοτούν με πολλά εκατομμύρια στις οργανώσεις που προωθούν τις θέσεις τους στο εξωτερικό. Εμείς γιατί όχι;

*Ο Μανώλης Γιανναράκης είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά. Τον απασχολούν ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και διεθνούς ασφάλειας. Μέσα από την αρθρογραφία ευελπιστεί να μάθει καλύτερα το αντικείμενο των σπουδών του και να βελτιώσει την επιχειρηματολογία του.

Hellas Journal

ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ: ΚΑΛΟΝ ΥΠΝΟ

19

 

Του Παντελή Σαββίδη

Την περασμένη Τρίτη είδε το φως της δημοσιότητας απόφαση του Πρωτοδικείου Φλώρινας με την οποία αναγνωρίζεται Μη Κυβερνητική Οργάνωση η οποία θα διδάσκει την μακεδονική γλώσσα στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.

Η είδηση δεν απασχόλησε τα συστημικά  Μέσα Ενημέρωσης διότι χαλάει το κεντρικό αφήγημα.

Η απόφαση του πρωτοδικείου είναι βεβαίως, σύννομη. Η Ελλάδα με την συμφωνία των Πρεσπών έχει αναγνωρίζει μακεδονική γλώσσα, μακεδονική ιθαγένεια και, κατά τη δική μου ανάγνωση, την οποία δεν θα επαναλάβω, διότι έχει γίνει κατά κόρον στο πρόσφατο παρελθόν, και μακεδονική ταυτότητα.

Το πρόβλημα για όσους έχουν παρακολουθήσει το ιστορικό βάθος του «μακεδονισμού» δεν είναι το ότι υπάρχουν πληθυσμοί στον ελληνικό χώρο που μιλούν το γλωσσικό αυτό ιδίωμα και θα πρέπει να διατηρήσουν, ως πολιτιστικό στοιχείο, την γλώσσα τους. Αν περιοριζόταν εκεί, όχι, μόνο, δεν θα υπήρχε πρόβλημα αλλά και θα έπρεπε να επιδιωχθεί η διατήρησή του. Το πρόβλημα βρίσκεται στην σκοπιμότητα που κρύβει η προσπάθεια. Και η κλιμάκωση της σκοπιμότητας αυτής προβλέπει διαμόρφωση προϋποθέσεων μειονότητας και διεθνή προσπάθεια αναγνώρισής της. Αλλά και τότε δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Το πρόβλημα θα αρχίσει όταν θα εμφανιστεί ο στόχος του γειτονικού κράτους να ενώσει όλα τα τμήματα της σύνολης γεωγραφικής Μακεδονίας. Για να είμαι ειλικρινής, δεν πιστεύω πως ακόμη και αυτό θα το εκλάβουν ως πρόβλημα όλοι οι Έλληνες ή ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Πάντως, όσοι πιστεύουν πως τα άτομα της ΜΚΟ που θα διδάσκει τη μακεδονική γλώσσα στους Έλληνες πολίτες το κάνουν για να διασώσουν ένα πολιτιστικό στοιχείο που μιλούσαν οι γονείς τους ή οι πρόγονοί τους και δεν έχουν άλλες σκοπιμότητες, είναι αφελείς.

Δεν είναι, ακόμη, εμφανές αλλά η νέα, κυρίαρχη, αντίληψη του κεντρικού κράτους είναι αντίληψη πόλεων κρατών. Η έννοια του εθνικού κράτους συνεχώς εξασθενεί και αναδύεται η έννοια της πόλεως κράτους. Η συνεχιζόμενη προσπάθεια υπερσυγκέντρωσης, όσο γίνεται μεγαλύτερου πληθυσμού και οικονομικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων στο λεκανοπέδιο, προδίδει αυτήν την στόχευση. Και επειδή ό,τι απευχόμαστε το εξορκίζουμε, οποιοσδήποτε θέτει αυτό το ζήτημα θεωρείται ακραίος, ή εξωπραγματικός. Ο στρουθοκαμηλισμός θα οδηγήσει σύντομα σε αδιέξοδα.

Για τους στόχους της ΜΚΟ που αναγνωρίσθηκε δεν πρέπει να υπάρχουν αμφιβολίες. Άλλους τους περιγράφει και άλλους τους υπονοεί η ίδια με την ανακοίνωση που εξέδωσε για να καταστήσει γνωστό το γεγονός.

Αξίζει να παρατεθούν δύο τρείς παράγραφοι:

« …Λόγος γίνεται για την πρώτη ΜΚΟ που αναφέρεται ρητά στη μακεδονική γλώσσα και που εγκρίθηκε νόμιμα από τις ελληνικές κρατικές αρχές. Αυτή η πράξη αντιπροσωπεύει μια de facto αναγνώριση ενός μακεδονόφωνου πληθυσμού στην Ελλάδα.

»Σημαντικό είναι επίσης και  το γεγονός ότι τα δικαστικά έγγραφα αναφέρονται επίσημα στην οργάνωση με το όνομά της στη μακεδονική γλώσσα, χρησιμοποιώντας το μακεδονικό κυριλλικό αλφάβητο (“Центар за македонски јазик во Грција”).

»Η απόφαση είναι η πρώτη αναγνώριση της μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα από τις κρατικές αρχές μετά την απογραφή του 1920, όταν η μακεδονική γλώσσα καταχωρήθηκε ως γλώσσα που ομιλείται από τμήματα του πληθυσμού.

»Το σημερινό επίτευγμα δεν είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας εκστρατείας για την ολική εγκαθίδρυση της Μακεδονικής γλώσσας στο κοινωνικό γίγνεσθαι της Ελλάδας. Το Κέντρο θα εργαστεί, τώρα, ενεργά για την εκπλήρωση των στόχων του που περιλαμβάνουν: …

»Η μακεδονική γλώσσα είναι το παρελθόν μας… και το μέλλον μας!»

Θα κάνω δύο τρία σχόλια σχετικά με το γεγονός:

1.-Το καταστατικό της Οργάνωσης προβλέπει τη διδασκαλία της μακεδονικής γλώσσας μέσω διαδικτύου σε Έλληνες πολίτες αλλά και την εισαγωγή της στα σχολεία ως προαιρετικού μαθήματος. Περιορίζει το ενδιαφέρον και την εμβέλεια της στη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία αλλά και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, προφανώς, σε περιοχές που θα είχε ανταπόκριση. Και καλά, στη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία, στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη υπάρχουν άνθρωποι που μιλούν την μακεδονική γλώσσα; Η μακεδονική- χωρίς εισαγωγικά, με την έγκριση του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα- προσπάθεια επιχείρησε να ενώσει τον μακεδονισμό της Δυτικής και Κεντρικής Μακεδονίας με τους Πομάκους εν ονόματι ενός σλαβικού ιδιώματος που μιλούν οι Πομάκοι και το οποίο οι Μακεδόνες θέλουν να καπηλευθούν. Δεν είναι σίγουρο ότι θα βρουν ανταπόκριση αλλά δεν αποκλείεται να συναντήσουν ευήκοα ώτα με την ενθάρρυνση της Τουρκίας σε τμήματα της μουσουλμανικής μειονότητας με τα οποία, και σήμερα, συνεργάζεται η Άγκυρα.

2.-Είναι αξιοσημείωτη η αντίδραση του πρώην Πρωθυπουργού της Βόρειας Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ ο οποίος διακατέχεται από το άγχος της δικαίωσης:  «Αυτοί είναι οι καρποί της Συμφωνίας των Πρεσπών. Φέρνουν χαρά σε όλους όσοι μιλούν τη μακεδονική γλώσσα», δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός της γειτονικής χώρας. Συνεχάρη, βεβαίως, και τους κκ Τσίπρα, επί κυβερνήσεως του οποίου υπεγράφη η Συμφωνία και Μητσοτάκη, προφανώς για την δολιότητα, υπέρ της υπογραφής της Συμφωνίας, της στάσης του. Σημειωτέον ότι ο κ. Τσίπρας περιφέρεται ανά την Βόρειο Ελλάδα και σε μια δική του αγωνιώδη προσπάθεια να δικαιωθεί με την Συμφωνία, επαναλαμβάνει το πόσο επιτυχημένη επιλογή ήταν και χειροκροτείται. Αλλά και τα δημοσκοπικά ποσοστά του κ. Τσίπρα στον βορειοελλαδικό χώρο δείχνουν πως η συμφωνία δεν απασχολεί κανέναν. Ούτε το θέμα της γλώσσας δεν θα απασχολήσει. Και η έγερση θέματος μειονότητας θα περάσει, επίσης, αδιάφορα. Όλα αυτά είναι τα προστάδια της κρίσιμης ώρας που «ο μακεδονικός λαός θα απαιτήσει την επανένωσή του». Τότε, κανείς από το σημερινό πολιτικό προσωπικό δεν θα υπάρχει. Το αν η ιστορία θα αποδώσει ευθύνες- και σε ποιους- αυτό θα αφορά τους φοιτητές που θα αποστηθίσουν το μάθημα για να το περάσουν. Αλλά και ο αναθεωρητισμός στην ιστορία είναι σύνηθες φαινόμενο. Με αφορμή τα 100 χρόνια από την μικρασιατική εκστρατεία γίνεται επίμονη προσπάθεια να μας πείσουν πόσο υποστήριζαν την Μεγάλη Ιδέα ο βασιλιάς, ο Γούναρης και ο Μεταξάς. Στην Ελλάδα έχει μπερδευτεί το παραμύθι, η πολιτική σκοπιμότητα και η ιστορία.

3.- Όπως έγραψα στην αρχή αυτού του σχολίου, τα συστημικά Μέσα Ενημέρωσης αδιαφόρησαν παντελώς για την αναπαραγωγή της είδησης. Η είδηση δημοσιεύθηκε σε ορισμένα μέσα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Που σημαίνει πως κάποιο κέντρο μεθόδευσε που και πως θα δημοσιευθεί, ώστε οι επιπτώσεις να είναι ελεγχόμενες.

Ενώ η δεοντολογία επιτάσσει, όταν κάνουμε αναφορά σε συνθήκες, συμφωνίες ή νόμους να μεταφέρουμε ακριβώς την διατύπωση που μας ενδιαφέρει, στα πανομοιότυπα δημοσιεύματα υπήρχε η εξής αναφορά: “Σημειώνεται ότι με τη Συμφωνία των Πρεσπών η «Μακεδονική» καθορίζεται ρητά ως η επίσημη γλώσσα της Βόρειας Μακεδονίας όπως αναγνωρίστηκε από την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονομάτων και ανήκει στην ομάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών. «Δεν έχει σχέση με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό της Μακεδονίας και δεν έχει σχέση με […]την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά» της Μακεδονίας (άρθρο 7(4)”.

Η διατύπωση, όμως, του άρθρου 7 παρ. 4 είναι διαφορετική με πολύ μεγάλη σημασία της διαφορετικότητας. Τι λέει; Επί λέξη τα εξής: “Το Δεύτερο Μέρος (σσ. δηλαδή η Β. Μακεδονία) σημειώνει ότι η επίσημη γλώσσα του, η Μακεδονική γλώσσα, ανήκει στην ομάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών. Τα Μέρη σημειώνουν ότι η επίσημη γλώσσα και άλλα χαρακτηριστικά του Δεύτερου Μέρους δεν έχουν σχέση με τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, την ιστορία, την κουλτούρα και την κληρονομιά της βόρειας περιοχής του Πρώτου Μέρους”.

Μιλάει, δηλαδή, το άρθρο για βόρεια περιοχή του πρώτου μέρους (δηλαδή, της Ελλάδας) και όχι για την περιοχή της Μακεδονίας που ανήκει στην Ελλάδα. Γιατί;

Η Συμφωνία αποφεύγει, επιμελώς, να συνδέσει την λέξη Μακεδονία με την Ελλάδα.

Όλες οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνει η Βόρεια Μακεδονία σε μια προσπάθεια να διαχωριστεί ο μακεδονισμός τους από τον πολιτισμό και την ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας, δεν καταγράφεται ρητά ότι αφορούν την Μακεδονία αλλά τις βόρειες περιοχές του πρώτου μέρους. Και η διάκρισή τους από τον «ελληνικό πολιτισμό» αφορά τον πολιτισμό της κλασικής Ελλάδας.

Δηλαδή, η Συμφωνία, με την υπογραφή της Αθήνας, δεν θέλησε να αναγνωρίσει τους Μακεδόνες κατοίκους της ελληνικής Μακεδονίας (αυτής που ανήκει στην Ελλάδα) ούτε καν με την ονομασία της γεωγραφικής περιοχής που ζουν. Αναγνώρισε, όμως, με την ίδια ονομασία (Μακεδόνες και Βόρεια Μακεδονία) τους πολίτες ενός άλλου κράτους.

Οι πολίτες αυτού του κράτους έχουν το σφρίγος να υπερασπίσουν την τεχνητή ταυτότητά τους.

Στην Ελλάδα όλοι κουράστηκαν.

Καλόν ύπνο.

 

Ο ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ, Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΈΛΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ ΧΩΡΑΣ.

14

Του Παντελή Σαββίδη

Όπως στην καθημερινή ζωή γίνεται διάκριση μεταξύ νομίμου και ηθικού, έτσι και στην εξωτερική πολιτική και τη διπλωματία, γίνεται διάκριση μεταξύ δικαίου και συμφέροντος.

Τα κράτη δεν ασχολούνται με το δίκαιο. Παρά όταν τα συμφέρει. Τα κράτη, ασχολούνται με το συμφέρον τους. Το δίκαιο είναι για μας, τους απλούς ανθρώπους που σκεφτόμαστε την σωτηρία των ψυχών μας.

Στο εσωτερικό των κοινωνιών το δίκαιο και το ηθικό πρέπει να έχει καταλυτική παρουσία για την ομαλή λειτουργία της κοινωνίας. Στις εξωτερικές σχέσεις των κρατών, πάντοτε προείχε το συμφέρον.

Αυτά και πολλά άλλα τα διδάσκει άριστα ο Θουκυδίδης στην Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου.

Το θέμα που απασχολεί το άρθρο είναι το σκοπιανό- μακεδονικό, όπως θέλετε πάρτε το αλλά θα κάνω, προηγουμένως, μια αναφορά στον Θουκυδίδη, από το βιβλίο του W. Robert Connor που κυκλοφόρησε, προσφάτως, στα ελληνικά, σε επιστημονική επιμέλεια Γιάννη Τζιφόπουλου.

Τω καιρώ εκείνω, λοιπόν, οι Μυτιληναίοι επαναστάτησαν κατά της Αθήνας και ο Αθηναίος Αρχηγός Πάχης, καταστέλλει την επανάσταση.

Οι Αθηναίοι, οι οποίοι δεν έδειξαν την βαρβαρότητα της ισχύος τους μόνο στους Μήλιους, (αυτό είναι δικό μου σχόλιο) αποφασίζουν ότι όλοι οι ενήλικοι Μυτιληναίοι πρέπει να εκτελεστούν και όλες οι γυναίκες και τα παιδιά να πουληθούν σαν δούλοι.

Αποστέλλεται μια τριήρης για να κοινοποιήσει την απόφαση στον Πάχη.

Παρόλο που η τριήρης βρίσκεται ήδη εν πλω, οι Αθηναίοι αποφασίζουν ότι πρέπει να επανεξετάσουν την απόφασή τους, επειδή αρχικά είχαν πάρει την απόφασή τους κάτω από συναισθηματική φόρτιση. Τώρα, όμως, αναθεωρούν και ισχυρίζονται ότι η «απόφασή τους ήταν απολίτιστη και υπερβολική».  Όχι, φυσικά για πρώτη φορά. Ο αθηναϊκός ιμπεριαλισμός είναι ένα φαινόμενο που διατρέχει την ιστορία. Και σήμερα έχει τις σύγχρονες, αποικιοκρατικές διαστάσεις του. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. (Και αυτό είναι δικό μου σχόλιο)

Το επεισόδιο περιγράφεται από τον Θουκυδίδη στην ιστορία του και ο μεγάλος ιστορικός εστιάζει στην αντιπαράθεση Κλέωνα και Διόδοτου που διαμόρφωσαν με την ρητορική τέχνη τους τις δύο απόψεις των Αθηναίων.

Ο Κλέων εστιάζει στα λάθη που έχουν διαπράξει συλλήβδην όλοι οι Μυτιληναίοι εναντίον των Αθηναίων και λαμβάνοντας υπόψη τις ηθικές αξίες των Ελλήνων έχει ένα ισχυρό επιχείρημα: Επαναστάτησαν χωρίς συγκεκριμένη αφορμή, αθέτησαν τους όρκους πίστης στους Αθηναίους και ζήτησαν βοήθεια από τον χειρότερο εχθρό της Αθήνας.  (Τους Σπαρτιάτες). Οι ίδιοι οι Αθηναίοι αναγνωρίζουν ότι η τιμωρία εναντίον ολόκληρου του πληθυσμού θα ήταν ένα πολύ αυστηρό μέτρο αλλά όχι αδικαιολόγητο.

Ο Κλέων ισχυρίζεται ότι θα ήταν σωστό και συμφέρον η τιμωρία των Μυτιληναίων να λειτουργήσει παραδειγματικά:

«Για να τα συνοψίσω όλα, σας λέω, με μία λέξη ότι αν ακολουθήσετε τη συμβουλή μου θα πάρετε απόφαση δίκαιη για την τιμωρία των Μυτιληναίων και σωστή για τα συμφέροντά σας. Διαφορετικά και την δική τους ευγνωμοσύνη δεν θα κερδίσετε και την δική σας Πολιτεία θα καταδικάσετε (με την απώλεια της ηγεμονίας σας)».

Απέναντι σε αυτόν τον εξαιρετικά αποτελεσματικό λόγο ο Διόδοτος επινοεί μία αξιοσημείωτη στρατηγική. Αφού επιβεβαιώνει την καταλληλότητα της αναθεώρησης, στρέφει τη συζήτηση σε άλλη κατεύθυνση.

«Εγώ όμως δεν ανέβηκα στο βήμα για να αναιρέσω τα όσα άλλοι είπαν εναντίον των Μυτιληναίων, ούτε για να τους κατηγορήσω. Και τούτο επειδή αν είμαστε σώφρονες, δεν πρέπει να ασχολούμεθα με το αν μας αδίκησαν ή όχι αλλά να πάρουμε τη συμφερότερη για μας απόφαση. Και αν ακόμα σας αποδείξω ότι μας έκαναν αδικία μεγάλη, δεν θα σας συμβούλευα για αυτό να τους σκοτώσουμε Παρά μόνο αν τούτο είναι το συμφέρον μας. Αλλά κι αν είχαν κάποια δικαιολογία, πάλι δεν θα σας συμβούλευα να τους συγχωρήσετε αν δεν ήταν το συμφέρον μας».

 Η στρατηγική του δεν είναι να αρνηθεί τη δίκαιη απόφαση να τιμωρήσουν τους Μυτιληναίους αλλά να απορρίψει τη σχετικότητα της προσέγγισης του Κλέωνα με το ζήτημα και να μετατοπίσει τη συζήτηση από ένα επιχείρημα κυρίως για το σωστό ή λάθος(το δίκαιον) σε ένα για το συμφέρον(το ξυμφέρον). Η άποψη του αποβλέπει και στην πρακτική χρησιμότητα αλλά συγχρόνως βασίζεται στους κανόνες της αρχαίας ρητορικής. Σε πρακτικό, λοιπόν, επίπεδο ο Διόδοτος τονίζει τα πλεονεκτήματα μιας μετριοπαθούς πολιτικής που έρχεται σε αντίθεση με την αυστηρότητα τουΚλέωνα. Υπογραμμίζει ότι η καταδίκη των απλών ανθρώπων της Μυτιλήνης θα ενθάρρυνε άλλες πόλεις που θα αποφάσιζαν να επαναστατήσουν, να ασκήσουν μεγαλύτερη και σκληρότερη αντίσταση. Ισχυρίζεται ότι όπως έχουν τώρα τα πράγματα:

«Ο απλός λαός είναι με το μέρος μας ή δεν συμμετέχει στις επαναστάσεις των ολιγαρχικών η αν αναγκαστεί είναι από την αρχή εχθρικός προς τους υποκινητές. Έτσι όταν ξεκινήσετε εναντίον της επαναστατημένης πολιτείας θα έχετε κιόλας σύμμαχο το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της.

Σκέψεις ως προς το σωστό και το λάθος πρέπει να υποχωρήσουν μπροστά σε σκέψεις για το τι είναι συμφέρον να γίνει:

«Και ζητώ από σας να μην παρασυρθείτε από την ελκυστική επιχειρηματολογία του περιφρονώντας την απλότητα της δικής μου. Σας κατέχει αυτή τη στιγμή ο θυμός εναντίον των Μυτιληναίων και ίσως σας παρασύρει η αγόρευση του Κλέωνος που σας προτρέπει να πάρετε το δίκιο σας αλλά εμείς δεν είμαστε δικαστές (δικαζόμεθα) για να εξετάσωμε την άποψη του δικαίου(των δικαίων). Συσκεπτόμαστε (βουλόμεθα) για να πάρουμε για τους Μυτιληναίους μίαν απόφαση που εξυπηρετεί το συμφέρον μας».

Στον Φαιδρό του Πλάτωνα αναφέρεται ότι ο ρήτορας Λυσίας παρότρυνε κάθε πλευρά να χρησιμοποιεί ψέματα σε κάποιες περιστάσεις έτσι ώστε να δημιουργείται μία υπόθεση πιο πειστική από ότι αν παρουσίαζαν την αλήθεια. Ο Διόδοτος ίσως είχε πάρει αυτό το μάθημα.

Για την ιστορία, ανατρέποντας την προηγούμενη άσχημη κατάσταση ο Διόδοτος πέτυχε τον στόχο: Μία δεύτερη τριήρης αποστέλλεται με σκοπό να ανασταλεί η ποινή που είχε αποφασιστεί αρχικά να επιβληθεί και όπως είδαμε στην εισαγωγή ο αναγνώστης μοιράζεται την αγωνία που επικρατεί να φτάσει αυτή εγκαίρως:

«Κωπηλατώντας έτρωγαν ζυμάρι από αλεύρι και κρασί ή λάδι. Έκαναν βάρδιες ώστε μερικοί να κοιμούνται και άλλοι να κωπηλατούν. Ευτυχώς δεν φύσηξε άνεμος ενάντιος. Έτσι ενώ το πρώτο καράβι ταξίδευε αργά έχοντας να μεταφέρει μία παραγγελία που μπορούσε να προκαλέσει αντίποινα, το δεύτερο εβίαζε την πορεία του. Για αυτό και το πρώτο έφτασε με  με τόση μόνο διαφορά όση ώρα χρειάστηκε ο Πάχης  να διαβάσει το ψήφισμα και να ετοιμαστεί να εκτελέσει τη διαταγή. Το δεύτερο καράβι προλαβαίνει να φτάσει (επικατάγεται) και να εμποδίσει την καταστροφή. Από τόσο μόνο γλίτωσε η Μυτιλήνη τη συμφορά».

Τα θυμήθηκα και τα έγραψα όλα αυτά για μια, σύγχρονη προσέγγιση του σκοπιανού- μακεδονικού αφού τα αποτελέσματα της Συμφωνίας που υπογράφηκε αρχίζουν να γίνονται αντιληπτά.

Το Πρωτοδικείο Φλώρινας ενέκρινε το καταστατικό ΜΚΟ για τη διδασκαλία της Μακεδονικής- όπως αναγνωρίσθηκε από τη Συμφωνία των Πρεσπών- γλώσσας.

Τέτοιες- και άλλες εξελίξεις- είναι αναμενόμενες. Το ζήτημα είναι αν πως αντιμετωπίζονται, σύμφωνα με το κρατικό συμφέρον.

Ποιο είναι εν προκειμένω το κρατικό συμφέρον; Και πως και από ποιον προσδιορίζεται;

Τα κράτη, υπάρχουν, εξ ορισμού για να παρέχουν ασφάλεια στους πολίτες τους. Αυτό είναι το πρώτο μέλημά τους. Το ελληνικό κράτος με την συμφωνία που υπέγραψε, παρέχει αυτήν την ασφάλεια; Σημειωτέον, ότι η ευημερία έπεται της ασφάλειας. Αν δεν έχεις ασφάλεια, δεν μπορείς να ευημερήσεις. Η ευημερία των υπόδουλων Ελλήνων επι οθωμανικής κατοχής ήταν επισφαλής.

Η συμφωνία συνήφθη κάτω υπό τρείς προϋποθέσεις:

από τη μια πίεζε και μπορεί να απειλούσε ο διεθνής παράγων διότι ήθελε να εντάξει τη γειτονική χώρα στο ΝΑΤΟ και ει δυνατόν στην Ε.Ε.

Από την άλλη, οι κυβερνώντες, τότε, στην Αθήνα πίστευαν ότι έπρεπε να βγάλουν την Ελλάδα από το κάδρο μιας διπλωματικής φθοράς.

Υπάρχει και κάτι άλλο. Το mentalité της Αριστεράς που τότε κυβερνούσε. Ό,τι και να λένε, είναι σύμφυτη στην ιδεολογία της Αριστεράς η αυτονόμηση ομάδων που νοιώθουν διαφορετικοί ή η αναγνώρισή τους ως μειονότητας. Η Αριστερά δεν λειτουργεί στη βάση των εθνοτήτων. Αλλά των τάξεων και της πάλης τους. Έτσι, δεν την ενδιαφέρει αν αναγνωρισθεί μια χώρα με το όνομα Μακεδονία, ή αν υπάρξει στη χώρα που δρα μειονότητα με το όνομα Μακεδονική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπόθεση της εξέλιξης του Μακεδονικού επί Εμφυλίου. Ο υπουργός εξωτερικών που υπέγραψε τη Συμφωνία είχε επίγνωση των παραπάνω. Από δηλώσεις, του, όμως, εκείνο που βάρυνε είναι να «λύσει» ένα ζήτημα ώστε να εστιάσει στην αντιμετώπιση της Τουρκίας.

Εδώ ταιριάζει η αναφορά στον Φαίδρο του Πλάτωνα και στον ρήτορα Λυσία που παρότρυνε κάθε πλευρά να χρησιμοποιεί ψέματα σε κάποιες περιστάσεις έτσι ώστε να δημιουργείται μία υπόθεση πιο πειστική από ότι αν παρουσίαζαν την αλήθεια.

Αυτήν την μέθοδο την αξιοποίησαν στο έπακρον τα κυβερνητικά στελέχη του Συριζα και την προώθησαν με την αναπαραγωγή της με τρόπο που αποκαλείται, σήμερα, bulling, οι οπαδοί του. (Αν επιδιώκετο λύση σαν και αυτήν του Συριζα, το σκοπιανό θα είχε λυθεί πριν της δημιουργίας του).

Το αποτέλεσμα ήταν η συμφωνία να περάσει, να γίνουν ορισμένες διαδηλώσεις αλλά το τίμημα για τον Συριζα να μην είναι ακριβό. Σήμερα, διεκδικεί την επάνοδό του στην εξουσία επι ίσοις όροις με το κυβερνών κόμμα.

Η στάση του συγκυβερνώντος, τότε, κόμματος το οποίο βάσιζε την ύπαρξή του στην αντίθεση υποχωρήσεων σαν και αυτές που έγιναν, δείχνει πως τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, δεν έχουν ιδεολογικό έρμα. Αλλά ούτε και ο λαϊκός παράγων ανησυχεί σοβαρά. Για να έχει ήσυχη τη συνείδησή του συμμετέχει σε μιαν διαδήλωση και μετά, επιστροφή στην καθημερινότητα.

Το ίδιο και η στάση του κυβερνώντος, σήμερα, κόμματος το οποίο, τότε, ήταν αντιπολίτευση. Ευχόταν να υπογραφεί η συμφωνία αλλά με την δική του δημόσια αντίθεση για να εισπράξει το πολιτικό όφελος. Ο πολιτικός αμοραλισμός στο απόγειό του.

Ποια είναι τα θετικά και ποια τα αρνητικά της Συμφωνίας;

Το μόνο θετικό για την Ελλάδα είναι ότι βγήκε από το κάδρο των πιέσεων και από την σπατάλη που στο Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτηρίζουν ως διπλωματικό κεφάλαιο.

Τα αρνητικά:

Κανείς δεν πιστεύει πως με την αναγνώριση του καταστατικού της ΜΚΟ για την διδασκαλία της Μακεδονικής, όπως αποδέχθηκε η Αθήνα, γλώσσας, εκείνο που επιδιώκεται- ΜΟΝΟ- είναι η διάσωση ενός πολιτιστικού στοιχείου που ομιλείται από κάποιους ανθρώπους στην Δυτική και Κεντρική Μακεδονία. Αν επρόκειτο περί αυτού έπρεπε να βοηθηθεί η προσπάθεια.

Οι ηγεσίες και οι λαοί που συνορεύουν με την Ελλάδα είναι σταθεροί στα στερεότυπα που έχουν σχηματίσει από το μέσα του 19ου αιώνα. Για την Βόρειο Μακεδονία, μάλιστα, η εμμονή σε μια επίπλαστη ιστορική αναφορά και η διεκδίκηση εδαφών που στο όνομα αυτής της αναφοράς θεωρούνται δικά τους, στην φαντασίωσή τους, είναι όρος υπαρξιακός.

Ας μην τρέφουν στην Αθήνα φρούδες ελπίδες. Μετά την γλώσσα, θα τεθεί θέμα μειονότητας και στο βάθος, ένωσής της με την μητέρα πατρίδα.

Ούτε ο κ. Μητσοτάκης, ούτε ο κ Κοτζιάς, ούτε ο κ. Τσίπρας θα βρίσκονται κάπου για να σκεφθούν τι έκαναν και τι αποφάσισαν. Θα είναι πολύ αργά. Το θέμα θα κληθούν να χειρισθούν άλλοι, σε άλλο περιβάλλον και με άλλες πολιτικές αναφορές.

Ποιες μπορεί να είναι αυτές;

Εδώ και καιρό γράφω για κάτι που στην διεθνή ειδησεογραφία θεωρείται κοινοτοπία. Γράφω για την συγκέντρωση του παγκόσμιου πληθυσμού σε ορισμένες πόλεις, τις   Megacities. Για ορισμένους οι πόλεις αυτές είναι προσδιορισμένες. Η Αθήνα δεν περιλαμβάνεται σε αυτές. Ή, τουλάχιστον, δεν περιλαμβανόταν. Στην περιοχή μας μόνο η Κωνσταντινούπολη βρίσκεται στον σχετικό χάρτη. Οι πόλεις αυτές πρέπει να διακρίνονται από ορισμένα χαρακτηριστικά και ο πληθυσμός και οι υποδομές τους είναι από αυτά. Το Σύστημα, λοιπόν, της Ελλάδας, αποφάσισε να τα αποκτήσει η Αθήνα. Έτσι, οτιδήποτε γίνεται από πλευράς υποδομών και επενδύσεων γίνεται στην Αθήνα και τραβά και το σύνολο του πληθυσμού, διότι οι άνθρωποι συγκεντρώνονται εκεί που θα βρουν εργασία για να ζήσουν.

Το αποτέλεσμα δεν είναι, μόνο, ότι ερημώνει η περιφερειακή Ελλάδα. Αλλά ότι καθώς από αυτήν την ερήμωση δεν υπάρχει κοινωνία των πολιτών εκτός Αθηνών για να διεκδικήσει την ύπαρξή της, η Αθήνα την αντιμετωπίζει με όρους αποικιοκρατικούς.

Αυτή η δυναμική δεν έχει κανέναν αντίλογο. Διότι όλα τα Μέσα Ενημέρωσης που θα μπορούσαν να το κάνουν έχουν την έδρα τους στην Αθήνα και δεν υπάρχει ούτε ένα περιφερειακό ΜΜΕ με εμβέλεια που θα μπορούσε να θέσει το θέμα σε δημόσιο προβληματισμό.

Οποιοσδήποτε το επιχειρεί, πολύ πριν πέσει επάνω του το ελληνικό βαθύ κράτος για να τον εξαφανίσει, ακόμη και βιολογικά αν χρειαστεί, τον αναλαμβάνουν τα δημοσιογραφικά, επικοινωνιακά και, «πνευματικά», ας τα πούμε έτσι, κοράκια του Συστήματος.

Αυτή η δυναμική παράγει ιδεολογία. Και η ιδεολογία είναι ο σύγχρονος αθηναϊσμός. Είναι η ιδεολογία μιας σύγχρονης πόλεως-κράτους, που στην ελληνική περίπτωση ήταν συνηθισμένη. Δεν καλλιεργήθηκε από τους Βαυαρούς, όπως λέει γνωστός καθηγητής. Διατρέχει το νοτιοελλαδικό mentalité από αρχαίας εποχής.

Αυτή η ιδεολογία δεν έχει πρόβλημα αν εξασθενήσει η σχέση της με την επικράτεια σε περίπτωση που πιεσθεί. Η αντίδρασή της και η διαχείριση της είδησης για την διδασκαλία της μακεδονικής γλώσσας αλλά κυρίως η απουσία οποιουδήποτε προβληματισμού για τη δυναμική των εξελίξεων προδίδει τις διαθέσεις της.

Και ενώ παρακολουθούμε στον ελλαδικό χώρο μια ιστορία με προβλέψιμη εξέλιξη και προβλέψιμη, δυστυχώς, κατάληξη, στην γειτονική χώρα από προσωπική εμπειρία μπορώ να σας διαβεβαιώσω πως υπάρχουν θύλακες ελληνισμού, που δεν τολμούν, ακόμη και σήμερα, να εκδηλωθούν. Όπως και στην Τουρκία.  Δεν μιλώ για τους αριθμούς της φαντασίας της Τσουδερού αλλά γνωρίζω πως θύλακες υπάρχουν. Γνωρίζουν πως αν εκδηλωθούν θα συναντήσουν την αντίδραση του βαθέος γειτονικού κράτους αλλά και την αδιαφορία της ελληνικής- αθηναϊκής πολιτείας να τους υποστηρίξει.

Όσοι, λοιπόν, θεωρούν σημαντική την αναπαραγωγή  της ύπαρξής τους με βάση την ελληνική ταυτότητα, τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική διαχρονική αναφορά, αρχίζουν να συνειδητοποιούν πως είναι μόνοι, χωρίς πολιτική- κρατική υποστήριξη σε ένα αναδυόμενο πρόβλημα. Δεν είναι ασυνήθιστη τακτική στην εξέλιξη του νεοελληνικού κράτους.

Ο αθηναϊσμός ως ιδεολογία δεν θα τους υποστηρίξει την κρίσιμη στιγμή και δεν έχει το σφρίγος και την διάθεση να διαχειριστεί την ανάδυση αποδομητικών εξελίξεων και με άλλες ομάδες οι οποίες είτε αυτόνομα, είτε καθοδηγούμενες θέλουν να συγκροτηθούν ως μειονοτικές.

Και εδώ τίθεται το μέγιστο πρόβλημα: Τι κάνουμε χωρίς ηγεσία, με την κυρίαρχη ιδεολογία της χώρας να μην ενδιαφέρεται και με ομάδες που ανασυγκροτούνται διεκδικώντας ακόμη και ρεβάνς;

Είμαι σίγουρος ότι το πολιτικό σύστημα, η ηγεμονεύουσα οικονομική τάξη αλλά και η πνευματική ηγεσία της χώρας τα θεωρούν όλα αυτά πολύ υπερβολικά. Αλλά, δυστυχώς, όσοι τα βιώνουν καθημερινά, γνωρίζουν καλά πως δεν είναι.

 

 

 

 

 

Επίκαιρο δημοσίευμα του 2019: Μπαμπινιώτης: Υπάρχουν επικίνδυνα ψέματα γύρω από τη λεγόμενη «μακεδονική γλώσσα»

8

IEFIMERIDA.GR

15/03/2019  09:15
Συσσωρεύονται επικίνδυνα ψέμματα γύρω από τη λεγόμενη «Μακεδονική γλώσσα» που αναγνωρίσαμε με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ανέφερε ο καθηγητής γλωσσολογίας και πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Μπαμπινιώτης.

Αναφερόμενος στο αίτημα του «Ουράνιου Τόξου» στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου ζητάν να διδάσκονται τα «μακεδονικά» στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας καθώς και στις δηλώσεις Γαβρόγλου με τις οποίες άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο διδασκαλίας της λεγόμενης Μακεδονικής γλώσσας και στην Ελλάδα, ο κ. Μπαμπινιώτης είπε ότι αυτό «θα ήταν ένα φοβερό, καίριο λάθος» από την ελληνική πολιτεία.

«Δεν είναι δυνατόν να διδαχθεί μια γλώσσα που ψευδώνυμα ονομάστηκε Μακεδονική… Η γλώσσα που μιλάνε στα Σκόπια είναι Βουλγαροσέρβικη που γράφεται με το κυριλλικό αλφάβητο» είπε μεταξύ άλλων μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

O Γιώργος Μπαμπινιώτης υπογράμμισε πως μια τέτοια ενέργεια εκ μέρους της Ελλάδας θα ήταν παράλληλα μια έμμεση αναγνώριση της «Μακεδονικής» μειονότητας αλλά και εν δυναμώσει των θέσεων του «Ουράνιου Τόξου» που προέβη στο ανάλογο αίτημα.

Ο πρώην Πρύτανης, επισημαίνοντας πως ένας μικρός αριθμός κατοίκων στα σύνορα, οι οποίοι είναι Έλληνες πολίτες, κατά βάση μεγαλύτεροι σε ηλικία, και μιλούν τα Ελληνικά, επιλέγουν να χρησιμοποιούν και τα λεγόμενα «σλαβομακεδονικά» χωρίς αυτό να συνεπάγεται σε καμία περίπτωση πως αποτελούν ή θα μπορούσαν να λογιστούν ως μειονότητα.

Μάλιστα, κλείνοντας εξέφρασε ανοικτά τους φόβους του για εκμετάλλευση της ονομασίας της γλώσσας από το «Ουράνιο Τόξο» αλλά και διάφορους επιτήδειους προκειμένου να στηριχτεί ο ισχυρισμός περί ύπαρξης μακεδονική μειονότητας καθώς οπωσδήποτε η γλώσσα γενικά φέρει στοιχεία που παραπέμπουν σε ταυτότητα, δεν είναι απλώς ένα όνομα.

 

Κ. Χολέβας: Ενστάσεις για την ίδρυση “Κέντρου Μακεδονικής Γλώσσας” στη Φλώρινα.

1

Το Πρωτοδικείο Φλώρινας ενέκρινε την ίδρυση “Κέντρου Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα”. Το Κέντρο με μορφή ΜΚΟ  έχει  σκοπό να διαδώσει μία γλώσσα τη οποία ονομάζει “μακεδονική” και να επιδιώξει τη διδασκαλία της σε σχολεία και Πανεπιστήμια της Ελλάδος. Θεωρώ ότι η λειτουργία αυτής της ΜΚΟ δημιουργεί σοβαρά νομικά και ιστορικά ερωτήματα και προτείνω να εξετασθούν οι νόμιμοι τρόποι προσφυγής κατά  της απόφασης του Πρωτοδικείου της Φλώρινας.

  1. Ελέχθη ότι η έγκριση της ως άνω ΜΚΟ είναι συμβατική υποχρέωση της Ελλάδος απορρέουσα από τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ξαναδιαβάζω αυτή την πολύ κακή και ανιστόρητη Συμφωνία και δεν βρίσκω ότι προκύπτει τέτοια υποχρέωση. Το άρθρο 1.3.γ. αναφέρει ότι η γλώσσα του κράτους των Σκοπίων (Βόρειας Μακεδονίας όπως το ονομάζει) θα είναι η “μακεδονική”. Η αναφορά γίνεται μόνο για το κράτος αυτό. Ουδεμία αναφορά γίνεται στη Συμφωνία για “μακεδονική” γλώσσα στην Ελλάδα.
  1. Κατά την πρόσφατη διένεξη (καλοκαίρι 2022) μεταξύ Σκοπίων και Βουλγαρίας για το ζήτημα της γλώσσας η Προεδρία της Ευρ. Ενώσεως αποδέχθηκε εν μέρει τις βουλγαρικές ενστάσεις. Τα Σκόπια από την πλευρά τους, για να παρακάμψουν το βουλγαρικό βέτο, έκαναν μία μονομερή δήλωση με την παραδοχή ότι η λεγόμενη “μακεδονική γλώσσα” ομιλείται μόνον εντός των ορίων του κράτους τους. Από τη στιγμή λοιπόν που υπάρχει αμφισβήτηση της γλώσσας αυτής σε πανευρωπαϊκό επίπεδο δεν καταλαβαίνω γιατί προκύπτει κάποια υποχρέωση της Ελλάδος να την αναγνωρίσει μέσα στα όρια της επικράτειάς μας.
  1. Πιθανόν να υπάρχουν ορισμένοι Έλληνες πολίτες στη Βόρειο Ελλάδα που δηλώνουν άλλη εθνική καταγωγή πλην της ελληνικής. Όμως το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού αναγνωρίζεται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων μόνον σε άτομα. Όχι σε ομάδες μικρές ή μεγάλες. Οι ελάχιστοι αυτοί άνθρωποι που αισθάνονται πιο κοντά προς τα Σκόπια παρά προς την Ελλάδα ας εκφράσουν την άποψή τους ατομικά. Δεν έχει καμία υποχρέωση η Ελλάδα να τους αναγνωρίσει ως ομάδα ή ως σωματείο ή ως ΜΚΟ.
  1. Αμέσως μετά την ανακοίνωση της έγκρισης του “Κέντρου Μακεδονικής Γλώσσας στην Ελλάδα” έσπευσαν Σκοπιανοί πολιτικοί να εκφράσουν τη χαρά τους και να κάνουν λόγο για δικαιώματα “μακεδόνων” στην Ελλάδα. Όμως η Συμφωνία των Πρεσπών προβλέπει στο άρθρο 4.3 ότι δεν πρέπει να παρεμβαίνουν τα Σκόπια σε εσωτερικά θέματα της Ελλάδος και μάλιστα για τα δικαιώματα πολιτών που δεν είναι υπήκοοι των Σκοπίων. Με τις δηλώσεις τους οι Σκοπιανοί πολιτικοί παραβιάζουν για μία ακόμη φορά την ήδη διάτρητη Συμφωνία των Πρεσπών. Αποδεικνύουν ότι την χρησιμοποιούν μονομερώς. Για να προβάλλουν τις δικές τους εθνικιστικές απόψεις χωρίς να τηρούν τις δικές τους υποχρεώσεις π.χ. σχολικά βιβλία, εμπορικά σήματα. Ελπίζω στο Υπουργείο Εξωτερικών να γίνεται η καταγραφή αυτών των παραβιάσεων εκ μέρους των βορείων γειτόνων μας και να σκεφτούν το ενδεχόμενο καταγγελίας της Συμφωνίας ενώπιον Διεθνούς Δικαστηρίου.
  1. Ιστορικά και γλωσσολογικά η έγκριση της ΜΚΟ της Φλώρινας προσκρούει στην επιστημονική αλήθεια. Ο αείμνηστος γλωσσολόγος Νικόλαος Ανδριώτης έχει αποδείξει ότι το ελληνοσλαβικό ιδίωμα που μιλούσαν παλαιότερα ορισμένοι κάτοικοι στη Μακεδονία διαφέρει κατά πολύ από τη γλώσσα του κράτους των Σκοπίων. Εξ άλλου στον Μακεδονικό Αγώνα του 1903-1908 είδαμε σλαβόφωνους -δίγλωσσους Μακεδόνες να αγωνίζονται υπέρ του Ελληνισμού.

“Μακεδονική γλώσσα” στην Ελλάδα δεν υπάρχει!

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 3.12.2022