Αρχική Blog Σελίδα 1742

150 χιλιάδες Τούρκοι βρίσκονται, ήδη, στην Αλβανία. Θα προετοιμάσουν μειονότητα;

1

του Stavri Larko

Νοσοκομείο στο Φιέρι, χρηματοδοτούμενο από την τουρκική κυβέρνηση
Η ενίσχυση του Αλβανικού Στρατού και της Αλβανικής Οικονομίας από την Τουρκία δεν είναι επιχείρημα για την ανοχή που δείχνει η Ελλάδα, η οποία λόγω της διπλωματικής απουσίας εδω και 15 έτη, δεν μπορεί να καταφέρει να διαχειριστεί δυναμικά τη χώρα ούτε και να ενεργοποιήσει το θέμα της Βορείου Ηπείρου.
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, ο αριθμός των Τούρκων πολιτών που διαμένουν σήμερα στην Αλβανία είναι πάνω από 150.000 άτομα, τα οποία ελέγχουν την αλβανοτουρκική επιχειρηματική αγορά, κυρίως τη βιομηχανία μαρμάρου, τις κατασκευαστικές και εμπορικές μονάδες σε  πόλεις της χώρας, όχι μόνο στα Τίρανα  και το Δυρράχιο.
Πριν από δύο χρόνια, ο πολιτικός Αλέκος Παπαδόπουλος συγκλόνισε την ελληνική κοινή γνώμη με την ανάλυσή του ότι η Αλβανία δέχεται οικονομική και στρατιωτική εισβολή από την Τουρκία και ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει αυτή την εξέλιξη στα σύνορά της με έντονη αδιαφορία. Φαίνεται ότι στα Τίρανα, ο ηγέτης της χώρας Έντι Ράμα, στο όνομα της βοήθειας για τη χώρα του, έχει ιδιωτικά συνάψει προσωπική φιλία με τον Ερντογάν, για να συντονίσει τα κοινάτους συμφέροντα. Και φυσικά η Συμφωνία για τα τουρκικά Drone οδήγησε την συνεργασία στο αποκορύφωμά της. Σύμφωνα με την αλβανική πλευρά θα χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση και τον έλεγχο της εθνικής ασφάλειας και την καταπολέμηση των ναρκωτικών.
Εκτός όμως από τη στρατιωτικοποίηση της Αλβανίας από τον μεγάλο Τούρκο αδελφό, η επιρροή της Άγκυρας επιδιώκει να επιτύχει έναν εθνικό στόχο στο εγγύς μέλλον, τον έλεγχο της αλβανικής οικονομίας, μέσω του ανοίγματος πολλών τουρκικών εταιρειών. Όχι μόνο αυτό, στόχος της Άγκυρας είναι να βρίσκεται δυναμικά παρούσα στην Αλβανία, κάτι που δεν είχε πετύχει ως τώρα. Για 25 χρόνια, η Αλβανία επέτρεπε σε Τούρκους πολίτες να εισέρχονται στην χώρα χωρίς βίζα. Πολλοί από αυτούς έχουν πλέον χρησιμοποιήσει το αλβανικό διαβατήριο ως εφαλτήριο για να μετακομίσουν στην Ευρώπη. Το τελευταίο διάστημα οι εμπορικές συναλλαγές Τουρκίας-Αλβανίας έχουν φτάσει σε τρίτο επίπεδο, καθώς ελάχιστες αλβανικές εταιρείες συνεργάζονται με την Τουρκία, ενώ οι Τούρκοι επενδύουν στην αλβανική βιομηχανία και οικονομία.

Οικονομική βοήθεια στο Δυρράχιο με πλοίο ονόματι Ερντογάν

Το σύστημα του Open Data Albania είναι γεμάτο με εκατοντάδες Τούρκους πολίτες που λειτουργούν επιχειρήσεις στην Αλβανία, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση, από αλλοδαπούς σε πολλούς τομείς όπως κατασκευές, τουρισμός, ξενοδοχεία κ.λπ. Όμως η ενίσχυση της αλβανικής οικονομίας με την τουρκική συνεισφορά, τα ανοιχτά σύνορα της Αλβανίας, ανέβασαν τον αριθμό των τούρκων στις 150 χιλιάδες, μια στρατηγική που ακολουθήθηκε λόγω της έλλειψης Αλβανών εργαζομένων εξαιτίας της  μετανάστευσης στην Ευρώπη.
Οι Τούρκοι, έρχονται με χρήματα, έτοιμοι, ίσως και με γνώση της αλβανικής γλώσσας στα πρότυπα που απαιτεί η ιθαγένεια. Ας μην ξεχνάμε, η ΕΕ έχει επικρίνει την Αλβανία για τη χορήγηση υπηκοότητας σε 15 χιλιάδες άτομα από την Ασία, ένας ακόμη συναγερμός για την κατάσταση όπου πολίτες τρίτων χωρών δωροδοκούν για αλβανικά διαβατήρια. Ωστόσο, το έδαφος για την προετοιμασία μιας Τουρκικής Κοινότητας που θα είναι παρούσα στην Αλβανία, μπορεί να έχει πάρει επίσημη διαδρομή. Το μεγαλύτερο τζαμί της χώρας χρηματοδοτείται από την τουρκική κυβέρνηση, στα Τίρανα, δίπλα στο κοινοβούλιο της Αλβανίας, μια επένδυση πολλών εκατομμυρίων ευρώ.
Η τουρκική στρατηγική επιδιώκει, επίσης, τον Σεπτέμβριο του 2023, το εκπαιδευτικό σύστημα στην Αλβανία να εισάγει επίσημα την τουρκική γλώσσα.
Υπενθυμίζουμε ότι τα σχολεία και πανεπιστήμια στην Αλβανία και μια σειρά οργανισμών που χρηματοδοτούνταν από τον αντίπαλο και εχθρό του Ερντογάν, Φετουλάχ Γκιουλέν, έκλεισαν σχεδόν όλα λόγω της πίεσης της τουρκικής κυβέρνησης στα Τίρανα.
Η Ελλάδα είναι απούσα απο μια χώρα όπου η τουρκική παρουσία μπορεί να αποτελέσει απειλή. Αρκετές χιλιάδες Τούρκοι, που θα λάβουν αλβανική υπηκοότητα, μπορεί να εγκατασταθούν στις περιοχές όπου ζουν οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.

«Τριγμούς» στην Ουάσιγκτον προκαλούν τα σκάνδαλα διαφθοράς στην Ουκρανία – Σε απολογία η Νούλαντ

0

Αμερικανοί αξιωματούχοι φοβούνται υπεξαίρεση της βοήθειας που φτάνει στην Ουκρανία. Τι είπε η Β. Νούλαντ.

Έντονος προβληματισμός στις ΗΠΑ μετά τις αποκαλύψεις για διαφθορά υψηλόβαθμων αξιωματούχων στην Ουκρανία. Μάλιστα, ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε στους New York Times ότι η αποπομπή αρκετών Ουκρανών αξιωματούχων αυτή την εβδομάδα μετά από κατηγορίες για διαφθορά «στέλνει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα»

Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι παρακολουθούν με ανησυχία τη ροή βοήθειας ύψους δισεκατομμυρίων αμερικανικών δολαρίων στη χώρα, γνωρίζοντας καλά την ιστορία της πολιτικής διαφθοράς του Κιέβου και φοβούμενοι ότι η βοήθεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για «προσωπικό όφελος», σημειώνεται σε εκτενές δημοσίευμα των NYT.

Η αποπομπή αρκετών ανώτατων αξιωματούχων από την κυβέρνηση της Ουκρανίας την Τρίτη μετά από κατηγορίες για κυβερνητική διαφθορά, έδωσε σε αυτές τις ανησυχίες τον χαρακτήρα του επείγοντος. Αν και Αμερικανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι λένε ότι δεν υπάρχουν στοιχεία ότι η βοήθεια στην Ουκρανία κλάπηκε, ακόμη και η αντίληψη της απάτης θα απειλούσε την πολιτική υποστήριξη για τη συνέχιση της βοήθειας εν καιρώ πολέμου. Όπως και για τη μεταπολεμική προσπάθεια ανοικοδόμησης που οραματίζονται οι Δυτικοί αξιωματούχοι.

Οι καταγγελίες για τα τρόφιμα

Οι ισχυρισμοί περιελάμβαναν αναφορές ότι ο στρατός της Ουκρανίας είχε συμφωνήσει να πληρώσει αυξημένες τιμές για τρόφιμα που προορίζονταν για τα στρατεύματά του. Ένας αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας απολύθηκε επειδή φέρεται να δανείστηκε τη Mercedes ενός ολιγάρχη για να πάει στην Ισπανία για διακοπές και ένας βοηθός του προέδρου κατηγορήθηκε επίσης και αναγκάστηκε να αποχωρήσει.

Ωστόσο, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι επιμένουν ότι ο πρόεδρος Ζελένσκι είναι αφοσιωμένος στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Η αναταραχή στο Κίεβο «στέλνει ένα πολύ ισχυρό μήνυμα σε άλλους που θα προσπαθήσουν να ακυρώσουν αυτήν την πολεμική προσπάθεια και είναι σημαντική για το μέλλον της Ουκρανίας», κατέθεσε την Πέμπτη η Βικτόρια Νούλαντ, υφυπουργός Εξωτερικών αρμόδια για πολιτικές υποθέσεις σε ακρόαση της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας για την Ουκρανία.

«Είμαστε πολύ σαφείς ότι πρέπει να δούμε τα βήματα κατά της διαφθοράς, συμπεριλαμβανομένης της χρηστής εταιρικής διακυβέρνησης και των δικαστικών μέτρων, να προχωρήσουν», πρόσθεσε.

Η κ. Νούλαντ απάντησε σε ερώτηση του γερουσιαστή Jeff Merkley, Δημοκρατικού του Όρεγκον, ο οποίος είπε ότι ανησυχεί ότι η διαφθορά στην κυβέρνηση της Ουκρανίας μπορεί να είναι «ένα είδος καρκίνου που κατατρώει την υποστήριξη που χρειάζονται από όλους στον κόσμο».

Σε ένα επεισόδιο του οποίου οι λεπτομέρειες παραμένουν ασαφείς, ο κ. Ζελένσκι τον Ιούλιο απέλυσε τον ανώτατο εισαγγελέα του, τον επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών και άλλους ανώτερους αξιωματούχους για λόγους που είπε ότι σχετίζονται με προδοτικούς δεσμούς με τη Ρωσία. Αλλά προς ανακούφιση των ηγετών της Δύσης και της Ουκρανίας, η διαφθορά κατά τα άλλα δεν ήταν σημαντικός παράγοντας στον πόλεμο.

Όταν ο Ζελένσκι βγήκε πρόεδρος υποσχόμενος κάθαρση

Υπενθυμίζεται ότι ο κ. Ζελένσκι είχε κάνει μια εκστρατεία, ως πολιτικό αουτσάιντερ, προβάλλοντας ικανός να εξαλείψει την κουλτούρα της διαφθοράς που είχε κυριεύσει τη χώρα του αφότου βγήκε εκτός της Σοβιετικής Ένωσης. Στην εναρκτήρια ομιλία του τον Μάιο του 2019, είχε πει ότι οι Ουκρανοί πολιτικοί είχαν δημιουργήσει «μια χώρα ευκαιρίας – της ευκαιρίας να δωροδοκήσουν, να κλέψουν και να μαζέψουν πόρους».

Ένας «Δείκτης Αντίληψης Διαφθοράς» του 2021 από την ομάδα εποπτείας Transparency International που κατέταξε 180 χώρες για το αντιληπτό επίπεδο διαφθοράς στον δημόσιο τομέα, με το Νο. 1 να είναι η λιγότερο φαινομενικά διεφθαρμένη, έβαλε την Ουκρανία στο Νο. 122. Η ανησυχία για τη διαφθορά ήταν δεύτερη στην προπολεμική πολιτική της κυβέρνησης Μπάιντεν προς το Κίεβο. Το 2015, όταν ήταν αντιπρόεδρος, ο Τζο Μπάιντεν είχε ζητήσει από το κοινοβούλιο της Ουκρανίας να εξαλείψει «το διάχυτο δηλητήριο της διαφθοράς και της κλεπτοκρατίας».

Ενώ η προσοχή έχει επικεντρωθεί στην πιθανή κλοπή ή εκτροπή αμερικανικών όπλων, οι αξιωματούχοι των ΗΠΑ παρηγορούνται από το γεγονός ότι την παρούσα περίοδο η Ουκρανία έχει ένα επείγον κίνητρο να ρίξει κάθε διαθέσιμο οπλισμό εναντίον των Ρώσων εισβολέων.

Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες απαιτούν από τους Ουκρανούς αξιωματούχους να καταγράφουν όλο τον στρατιωτικό εξοπλισμό που λαμβάνουν, να παρακολουθούν την πρόοδό του στην πρώτη γραμμή και να αναφέρουν τι χρησιμοποιούν σε πυρομαχικά και οποιαδήποτε ζημιά ή καταστροφή όπλων, όπως δήλωσε ανώτερος αμυντικός αξιωματούχος το περασμένο φθινόπωρο. Αξιωματούχοι του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ έχουν εκπαιδεύσει τα ουκρανικά στρατεύματα σε μεθόδους που βοηθούν στην παρακολούθηση των αμερικανικών όπλων και αμερικανοί διενεργούν επιθεωρήσεις εντός της Ουκρανίας, όπου οι συνθήκες ασφαλείας το επιτρέπουν.

Φόβοι για υπεξαίρεση ή κλοπή της βοήθειας

Η Celeste Wallander, βοηθός υπουργός Άμυνας για θέματα διεθνούς ασφάλειας, δήλωσε στην ακρόαση της Πέμπτης (26/1) ότι η κυβέρνηση «δεν έχει δει αξιόπιστα στοιχεία για οποιαδήποτε εκτροπή όπλων που παρέχονται από τις ΗΠΑ εκτός της Ουκρανίας». Πρόσθεσε ότι το Πεντάγωνο χρησιμοποιεί «μηχανισμούς εποπτείας που υπερβαίνουν τις τυπικές πρακτικές μας».

Ωστόσο, σημειώνουν οι NYT, Αμερικανοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι η ανθρωπιστική βοήθεια, και ιδιαίτερα η άμεση οικονομική βοήθεια, κινδυνεύει περισσότερο από υπεξαίρεση ή κλοπή.

Ο μεγαλύτερη οικονομική βοήθεια στην κυβέρνηση της Ουκρανίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες – 13 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι στιγμής – ονομάζεται άμεση δημοσιονομική στήριξη. Έχει εγκριθεί από το Κογκρέσο, το οποίο διαχειρίζεται ο Οργανισμός Διεθνούς Ανάπτυξης των Ηνωμένων Πολιτειών και διανέμεται από την Παγκόσμια Τράπεζα. Οι Ουκρανοί αξιωματούχοι αποφασίζουν τελικά πώς θα διαθέσουν τα χρήματα.

Η αμερικανική υπηρεσία αναφέρει ότι η δημοσιονομική βοήθεια χρηματοδοτεί βασικές κρατικές υπηρεσίες, όπως νοσοκομεία και σχολεία, μαζί με υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης όπως η πυροσβεστική, και υποστηρίζει προγράμματα για άπορους, ανάπηρους και εσωτερικά εκτοπισμένους. Βοηθά επίσης στην παροχή στέγης και επιδοτήσεων για επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας καθώς η Ρωσία επιτίθεται στις υποδομές και το ενεργειακό δίκτυο της χώρας.

Η Erin McKee, βοηθός της USAID, είπε στο πάνελ της Γερουσίας ότι η υπηρεσία χρησιμοποίησε «έκτακτα μέτρα» για να παρακολουθήσει αυτή τη χρηματοδότηση. Σημείωσε ότι έχει συμβόλαιο με τη εταιρεία logistics Deloitte για να έχει μια ομάδα εργασίας στο Κίεβο με την ουκρανική κυβέρνηση, για την παρακολούθηση και τον έλεγχο των χρημάτων της βοήθειας. Η κ. McKee είπε ότι η ομάδα ήταν στην Ουκρανία αυτή την εβδομάδα.

Μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας η ροή χρημάτων προς Ουκρανία

Το περασμένο φθινόπωρο, η Deloitte ολοκλήρωσε έναν έλεγχο των ροών χρημάτων από την Παγκόσμια Τράπεζα στον λογαριασμό του κρατικού ταμείου για τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης της Ουκρανίας και δεν βρήκε «σημαντικούς τομείς ανησυχίας», ανέφερε η USAID. Η Deloitte ξεκίνησε έκτοτε έλεγχο των ροών χρημάτων από τον λογαριασμό του δημόσιου ταμείου προς τους παραλήπτες, όπως ανέφερε.

Ανέφερε επίσης ότι συνέχισε να παρέχει βοήθεια σε προγράμματα κατά της διαφθοράς και του κράτους δικαίου στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια του πολέμου, όπως έκανε εδώ και χρόνια. Αυτό περιλαμβάνει υποστήριξη για ανεξάρτητους οργανισμούς μέσων ενημέρωσης και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών.

Ουκρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι γνωρίζουν την ανάγκη για διαφάνεια στις δαπάνες, δηλώσεις που σύμφωνα με Αμερικανούς γερουσιαστές φαίνονται ειλικρινείς.

Προς το παρόν, ο Ουκρανός ηγέτης φαίνεται να χαίρει της εμπιστοσύνης βασικών αξιωματούχων των ΗΠΑ και από τα δύο κόμματα. Την Πέμπτη, ο πρόεδρος των Δημοκρατικών της επιτροπής της Γερουσίας, Μπομπ Μενέντεζ, επαίνεσε τον κ. Ζελένσκι και το υπουργικό συμβούλιο «για τα σοβαρά σχέδια εποπτείας τους για την αμερικανική και διεθνή βοήθεια» και είπε ότι τα μέτρα κατά της διαφθοράς που εφαρμόστηκαν πριν από τη ρωσική εισβολή τον περασμένο Φεβρουάριο ήταν αποτελεσματικά.

«Αποδεικνύει αυτό που μας είπε ο Πρόεδρος Ζελένσκι: ότι θα υπάρξει μηδενική ανοχή για απάτη ή σπατάλη», είπε ο γερουσιαστής Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ, Δημοκρατικός του Κονέκτικατ, σε συνέντευξη Τύπου στην Ουάσιγκτον την Τρίτη, λίγο μετά την επιστροφή του από μια επίσκεψη στο Κίεβο.

«Όλος ο έλεγχος και η επίβλεψη μέχρι στιγμής δεν έχει αποκαλύψει καμία απάτη ή σπατάλη, καμία κατάχρηση οποιασδήποτε στρατιωτικής ή ανθρωπιστικής βοήθειας που έχει παρασχεθεί μέχρι στιγμής», πρόσθεσε.

Ωστόσο, ακόμη και πριν από τις καρατομήσεις αυτής της εβδομάδας από την κυβέρνηση της Ουκρανίας, ορισμένοι εξέχοντες Ρεπουμπλικάνοι είχαν εκφράσει ανησυχία για την πιθανή κατάχρηση της βοήθειας των ΗΠΑ.

Η Αμερική πρέπει να διασφαλίσει ότι οι πόροι «δεν θα διατεθούν για να διασφαλίσουν μια διεφθαρμένη ουκρανική κυβέρνηση», δήλωσε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο σε μια εμφάνισή του τον Νοέμβριο στο Fox News. Ωστόσο, είπε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να δώσουν στην Ουκρανία τα όπλα που χρειάζεται για να τερματίσει τον πόλεμο.

Αλλά όλο και περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι γίνονται πιο δύσπιστοι για τη βοήθεια της Ουκρανίας, υποχρεώνοντας αξιωματούχους του Κογκρέσου να υπόσχονται ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στην εποπτεία και τη λογοδοσία.

Ακόμη και μετά το τέλος του πολέμου που θα έρθει κάποια μέρα, η Ουκρανία θα θέλει απελπισμένα κι άλλα χρήματα για να ανοικοδομήσει την κατεστραμμένη χώρα της. Η ομάδα των G7 έχει αρχίσει να σκιαγραφεί το περίγραμμα μιας μεταπολεμικής προσπάθειας ανοικοδόμησης που μπορεί να κοστίσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια.

Ορισμένοι δυτικοί αξιωματούχοι ήδη λένε ότι ανησυχούν περισσότερο για την πιθανότητα κατάχρησης τέτοιων τεράστιων ποσών, ιδιαίτερα εάν η άμεση ρωσική απειλή υποχωρήσει.

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/182536/trigmoys-stin-ouasigkton-prokaloyn-ta-skandala-diafthoras-stin-oukrania-se-apologia-i-noylant

Τουρκία: Πώς οι σχέσεις με Φινλανδία και Σουηδία «περνούν» μέσα από τις κάλπες;

0

Τι κρύβεται πίσω από την αρνητική στάση του Τούρκου προέδρου απέναντι στην ένταξη των βορειοευρωπαϊκών χωρών στη Συμμαχία και πώς σχετίζεται με τις τουρκικές εκλογές;

Οι ελπίδες της Σουηδίας και της Φινλανδίας να γίνουν σύντομα μέλη στο ΝΑΤΟ έχουν συναντήσει ένα μεγάλο εμπόδιο λόγω των ενστάσεων της Τουρκίας, η οποία έχει ασκήσει βέτο στην ένταξη των δύο χωρών στη Βορειοατλαντική Συμμαχία.

Οι τρεις χώρες κατέληξαν σε μια συμφωνία σχετικά με το πώς να προσεγγίσουν το εν λόγω ζήτημα τον περασμένο Ιούνιο, στη Μαδρίτη, αλλά ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει δηλώσει ότι δεν τηρούνται οι δεσμεύσεις, κυρίως από τη Σουηδία.

Επιπλέον, αυτή την εβδομάδα ο Τούρκος πρόεδρος ανέβαλε επ’ αόριστον τις τριμερείς συνομιλίες με τη Στοκχόλμη και το Ελσίνκι, οι οποίες προγραμματίζονταν για τον Φεβρουάριο.

Από τα 30 μέλη του ΝΑΤΟ, μόνο τα κοινοβούλια της Τουρκίας και της Ουγγαρίας μένουν να επικυρώσουν την ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας, οι οποίες ανησυχούν για την ασφάλειά τους μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Γιατί η Τουρκία στέκεται εμπόδιο;

Η τουρκική πλευρά υποστηρίζει ότι ιδίως η Σουηδία παρέχει άσυλο σε αυτούς που η Αγκυρα αποκαλεί μέλη παραστρατιωτικής οργάνωσης από το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), το οποίο προέβη σε ένοπλη εξέγερση κατά του τουρκικού κράτους το 1984.

Το PKK θεωρείται τρομοκρατική οργάνωση στην Τουρκία, τη Σουηδία, στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

Η Τουρκία ζητεί από τη Στοκχόλμη και το Ελσίνκι να υιοθετήσουν μια πιο αυστηρή προσέγγιση κατά του PKK, καθώς και κατά άλλης ομάδας την οποία κατηγορεί για την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016.

Στη Μαδρίτη, η Φινλανδία και η Σουηδία συμφώνησαν να εργαστούν πιο σκληρά για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, επιταχύνοντας, μεταξύ άλλων, τις διαδικασίες έκδοσης και απέλασης ατόμων που φέρονται να είναι μέλη παραστρατιωτικών οργανώσεων. Τα σουηδικά δικαστήρια, ωστόσο, έχουν μπλοκάρει κάποιες από τις απελάσεις.

Οι εντάσεις μεταξύ της Σουηδίας και της Τουρκίας έχουν επιδεινωθεί επίσης και λόγω των διαμαρτυριών στη Στοκχόλμη, τις οποίες η Αγκυρα χαρακτηρίζει ως «εγκλήματα μίσους», υπό την κάλυψη της σουηδικής νομοθεσίας για την ελεύθερη έκφραση.

«Η Σουηδία έχει λάβει υπόψη πολλές από τις ανησυχίες της Τουρκίας και θα συνεχίσει να τηρεί αυτό το τριμερές μνημόνιο… αλλά αυτή τη στιγμή είναι σαφές ότι δεν είναι αρκετό» αναφέρει ο Πολ Λέβιν, επικεφαλής του Ινστιτούτου Τουρκικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης.

Σε τι άλλο στοχεύει η Αγκυρα;

Οι τουρκικές εκλογές πρόκειται να λάβουν χώρα τον Μάιο και, στο πλαίσιο αυτό, πολλοί αναλυτές βλέπουν τη στάση του Ερντογάν στο ζήτημα της Σουηδίας και της Φινλανδίας ως μια προσπάθεια να αποσπάσει την προσοχή των ψηφοφόρων από την κρίση του κόστους διαβίωσης και να παρουσιάσει τον εαυτό του ως έναν ηγέτη με διεθνή επιρροή.

Αλλοι σχολιαστές αναφέρουν ότι ο Τούρκος πρόεδρος ίσως θέλει να χρησιμοποιήσει την επικύρωση της ένταξης των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ ως μέρος μιας συμφωνίας με τις ΗΠΑ. Οι σχέσεις Αγκυρας – Ουάσιγκτον είναι τεταμένες λόγω της διαμάχης της Τουρκίας με τους Κούρδους μαχητές στη Συρία, οι οποίοι υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Επιπλέον, η Τουρκία θέλει να αγοράσει μαχητικά αεροσκάφη F-16 από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αίτημα το οποίο συναντά αντιρρήσεις από κάποια μέλη του Κογκρέσου.

Διπλωμάτες, αναλυτές και προσωπικότητες της αντιπολίτευσης αναφέρουν ότι ο Ερντογάν χρησιμοποιεί ως αφορμές δύο πρόσφατα γεγονότα στη Σουηδία: το κάψιμο ενός αντιτύπου του Κορανίου, καθώς και το κρέμασμα του ομοιώματος του ίδιου.

Μπορεί η Φινλανδία να μπει μόνη της στο NATO;

Τυπικά ναι, αλλά η άμυνα της χώρας ίσως αποδειχθεί ένα περίπλοκο ζήτημα για το ΝΑΤΟ, εάν δεν θα μπορεί να έχει στρατηγική πρόσβαση σε σουηδικό έδαφος.

Η Σουηδία και η Φινλανδία επιθυμούν να προχωρήσουν μαζί, αλλά με την οργή της Τουρκίας να στρέφεται κυρίως προς τη Στοκχόλμη, είναι πιθανό η φινλανδική πλευρά να πάψει να περιμένει και να συνεχίσει μόνη της. Ο Φινλανδός υπουργός Εξωτερικών και ο Σουηδός πρωθυπουργός έχουν αναφέρει ότι προτεραιότητα είναι μια κοινή ένταξη και πως η Φινλανδία θα εξετάσει κάποιο εναλλακτικό σενάριο μόνο εάν η ένταξη της Σουηδίας μπλοκαριστεί πλήρως από την Τουρκία.

Θα βοηθούσε αν το ΝΑΤΟ έδιωχνε την Τουρκία;

Δεν υπάρχει κάποιος επίσημος μηχανισμός στο καταστατικό του ΝΑΤΟ για τον αποκλεισμό ή την εκδίωξη κρατών – μελών, ενώ η Τουρκία θεωρείται από τη Συμμαχία ως ένας ζωτικής σημασίας στρατηγικός εταίρος.

Τι θα συμβεί από εδώ και πέρα;

Οι αναλυτές αναμένουν ότι η διαδικασία ένταξης θα παραμείνει παγωμένη τουλάχιστον μέχρι να έχουν ολοκληρωθεί οι τουρκικές εκλογές.

Ακόμα και τότε, όμως, θα σημειώνεται πρόοδος με αργούς ρυθμούς. Η πλήρης εφαρμογή της συμφωνίας της Μαδρίτης θα μπορούσε να χρειαστεί χρόνια και η σουηδική πλευρά έχει αναφέρει ότι κάποια από τα τουρκικά αιτήματα είναι αδύνατον να ικανοποιηθούν.

Οι ανησυχίες της Τουρκίας για τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας δεν θα είναι εύκολο να διευθετηθούν, ενώ η ικανότητα της Σουηδίας και της Φινλανδίας να επηρεάσουν τις εξελίξεις είναι περιορισμένη.

Ωστόσο, τόσο οι δύο βορειοευρωπαϊκές χώρες όσο και το ΝΑΤΟ θέλουν να αποφύγουν μια υπερβολικά μακρόχρονη διαδικασία.

«Οι ενέργειες της Τουρκίας αυτή τη στιγμή ωφελούν τον Πούτιν και… αυτό αποτελεί πρόβλημα για ολόκληρη τη Συμμαχία» αναφέρει ο Λέβιν.

Πηγή: Reuters, Καθημερινή

Κ. Κυριακόπουλος: ΗΠΑ – Τουρκία… Ο αδιέξοδος τακτικισμός και η στρατηγική ατολμία, ξυπνούν τα σύνορα του αίματος

0

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν οι «αυστηρές» παρεμβάσεις των Αμερικανών επιτελών μέσα από τις οποίες επιδιώκεται να «συνετιστεί» η απείθαρχη και χειραφετημένη Τουρκία…

Την ίδια περίοδο, ένας ιδιότυπος μηχανισμός Ελλήνων «πανηγυριστών», ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού, ο οποίος συναπαρτίζεται από πολιτικά και μιντιακά στελέχη, αναπαράγει διάφορες ανυπόστατες υπερβολές που εμφανίζουν τον Ερντογάν ως περίπου τελειωμένο, την Τουρκία ως περιθωριοποιημένη και απομονωμένη οντότητα και την Ελλάδα ως δυναμικά ανερχόμενο πουλέν, που καταλαμβάνει σταδιακά μια κυρίαρχη θέση στην καρδιά των Αμερικανών και στο “control panel“ της ευρύτερης γεωπολιτικής σκακιέρας.

Πρόκειται για μια επιφανειακή προσέγγιση που αδυνατεί να διακρίνει τα πεπερασμένα όρια του τακτικισμού και επιμένει να επενδύει υπέρμετρα στην δύναμη της αυταπάτης. Ο εγκλωβισμός της κυρίαρχης στρατηγικής σκέψης της χώρας μας στην περιδίνηση αυτού του τοξικού και αδιέξοδου συνδυασμού, δεν μπορεί να παράξει Εξωτερική πολιτική με δυναμισμό και αυτοπεποίθηση. Αντιθέτως δημιουργεί και αναπαράγει μια νέα γενιά από παραλυτικά σύνδρομα, σε μια κρίσιμη ιστορική εποχή, κατά την οποία η πατρίδα μας μπορεί να διεκδικήσει έναν πραγματικά αναβαθμισμένο ρόλο, που θα εδράζεται σε μια ενεργητική παρουσία ικανή να ανοίγει καινούριους δρόμους στα περιφερειακά δρώμενα.

Πέρα από τους μύθους…

Αυτό που έχει αξία να καταγράψουμε, είναι το γεγονός πως όντως οι Αμερικανοί επιτελείς, είναι εξαιρετικά θυμωμένοι με την γεωστρατηγική αυτονόμηση της μέχρι πρότινος βολικής και χειραγωγούμενης Τουρκίας. Υπάρχουν όμως τρία ζητήματα τα οποία δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να αγνοήσουμε.

Το πρώτο, σχετίζεται με την ίδια την φυσιογνωμία των Αμερικανικών αντιδράσεων. Αυτές οι αντιδράσεις ΔΕΝ είναι ενιαίες… ΔΕΝ διακατέχονται από την ίδια αποφασιστικότητα σε ότι αφορά στο αδιαπραγμάτευτο των όρων τους… Και κυρίως… ΔΕΝ συνδυάζονται στα μυαλά των κέντρων που τις ενορχηστρώνουν, με ένα σαφές «δια ταύτα» ως προς την διαχείριση των τουρκικών εκβιαστικών τυχοδιωκτισμών.

Το δεύτερο, έχει να κάνει με την μεγάλη εικόνα, πέρα από τα όρια του τακτικισμού, την οποία είναι φανερό πως η πλειοψηφία των Αμερικανών επιτελών, την προσεγγίζει με έκδηλη την στρατηγική ανασφάλεια.

Το τρίτο, αφορά στην πολιτική προσδοκία που υποκρύπτεται πίσω από την αντιπαραγωγική διαχείριση αυτής της εκφραστικής «αυστηρότητας», η οποία αποδεικνύεται ανίκανη να ιδρώσει το αφτί του Σουλτάνου, παρά την κλιμακούμενη επαναληψιμότητά της από τους Αμερικανούς επιτελείς.

Γιατί έχει σημασία να μην αγνοήσουμε τις παραπάνω διαπιστώσεις;;;

Διότι οι αιτίες που τις γεννούν και τις αναπαράγουν, παραμένουν ισχυρές, αποδυναμώνουν αν δεν ακυρώνουν στην πράξη την αποτελεσματικότητα της Αμερικανικής «αυστηρότητας» και κυρίως επιβεβαιώνουν την στρατηγική ανεπάρκεια ενός αδιέξοδου τακτικισμού, που επιστρέφει ως δυσεπίλυτο πρόβλημα στους Αμερικανούς ενορχηστρωτές του. Πιο συγκεκριμένα…

Οι Αμερικανοί (όπως και οι Έλληνες διαχειριστές της συστημικής στρατηγικής σκέψης) ελπίζουν ότι αυτή η παρελκυστική τακτική, θα καταστήσει αργά ή γρήγορα τον Ερντογάν, εξαιρετικά αντιδημοφιλή στο εσωτερικό της χώρας του, προσβλέποντας έτσι σε μια Τουρκία που θα «πέσει ως ώριμο φρούτο» στα χέρια των μεγάλων αφεντικών. Ξεχνούν όμως δύο πράγματα:

  • Πρώτον: Ότι το καθεστώς Ερντογάν, διαθέτει την πολιτική τεχνογνωσία να αποδομεί στην πράξη (με την ρητορική και τις απαγορεύσεις του) τον Αμερικανικό τακτικισμό, εμποδίζοντάς τον έτσι από το να επιδράσει αποτελεσματικά στην Τουρκική κοινωνία. Και…
  • Δεύτερον: Ότι η Τουρκική κοινωνία, έχει εντελώς διαφορετικές προσλαμβάνουσες και έναν ιδιαίτερο αξιακό κώδικα που της δημιουργεί αποτελεσματικές άμυνες απέναντι στους Αμερικανικούς εκβιασμούς.

Η πολιτική προσδοκία λοιπόν που θεωρεί ότι η κλιμάκωση της «αυστηρότητας» θα αποδυναμώσει το καθεστώς Ερντογάν, είναι μια αδιέξοδη προσδοκία που ακυρώνει στην πράξη την αποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης επιλογής.

Το καθεστώς Ερντογάν, αξιοποίησε την παρατεταμένη περίοδο της ανοχής την οποία επιδεικνύουν εδώ και δεκαετίες οι Αμερικανοί, και επένδυσε αποτελεσματικά στην διεύρυνση του γεωστρατηγικού αποτυπώματος της Τουρκίας.

  • Επένδυσε με τρόπο αδίστακτο.
  • Το έκανε χωρίς να επιφυλάσσει διακριτή αντιμετώπιση ανάμεσα σε «φίλους» και αντιπάλους.
  • Το διαχειρίστηκε ενισχύοντας τους δεσμούς εξάρτησης και δουλείας σε βάρος αυτών στους οποίους άπλωσε το χέρι του, πουλώντας άλλοτε εκδούλευση, άλλοτε προστασία και άλλοτε την προθυμία να φέρει σε πέρας για λογαριασμό όλων την βρώμικη δουλειά.

Όλα τα παραπάνω, συνιστούν μια νέα πραγματικότητα η οποία πρακτικά «δεν μαζεύεται» εύκολα. Συνιστούν μια νέα κατάσταση, η οποία ρίχνει νερό στην προσπάθεια του Τουρκικού καθεστώτος να διευρύνει την στρατηγική του αυτονομία. Ένα μεγάλο τμήμα των Αμερικανικών κέντρων που ενορχηστρώνουν αυτήν την αμφιλεγόμενη αυστηρότητα, συνειδητοποιεί τις πρόσθετες δυσκολίες μιας «ρήξης» και αυτός είναι ο λόγος που αντιμετωπίζει με έκδηλη στρατηγική ανασφάλεια τους τουρκικούς τυχοδιωκτισμούς.

Είναι το τμήμα εκείνο των Αμερικανικών κέντρων εξουσίας που αντιλαμβάνεται ότι εάν ευοδωθεί η προσπάθεια της Τουρκίας να «μαντρώσει» γύρω από γεωπολιτικό της άρμα, τις Τουρκογενείς Δημοκρατίες της Κεντρικής Ασίας, σε συνδυασμό με την πάγια επιδίωξή της να ακυρώσει το Κουρδικό όνειρο σε ολόκληρη την ζώνη της Μέσης Ανατολής, τότε η Αμερική Γεωστρατηγική θα έχει αποκοπεί από το σημαντικότερο ίσως θέατρο της Γεωοικονομίας, ενισχύοντας έτσι τις δυνατότητες του Σινορωσικού άξονα να καθορίσει τις εξελίξεις και τους κανόνες του παιχνιδιού.

Η μόνη ίσως σοβαρή εξαίρεση μέσα σε αυτόν τον «σωρό της γραφικής Αμερικανικής αυστηρότητας», είναι οι δηλώσεις του Τζον Μπόλτον και η αποφασιστικότητα με την οποία διατυπώνονται από ένα γεράκι που δεν διστάζει να θέσει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων. Έχοντας και ο ίδιος επίγνωση του γεγονότος ότι το παιχνίδι με τον χρόνο ωφελεί μόνον την Τουρκία και τους στρατηγικούς της σχεδιασμούς, ζήτησε την αποπομπή της από το ΝΑΤΟ, χωρίς παζάρια και περισσότερη χρονοτριβή.

Ο Τζον Μπόλτον όμως, ανήκει στην ίδια σχολή σκέψης με την πρώην Υπουργό των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις, η οποία ήδη από τον Ιούνιο του 2006, προσανατόλιζε την συζήτηση σε μια ατζέντα «Νέας Μέσης Ανατολής» η οποία θα διέλυε την «Γραμμή στην Άμμο» των Σάικς και Πικότ προκειμένου να οριοθετήσει νέα σύνορα στην περιοχή που θα διασφαλίσουν έναν νέο αγγλοσαξωνικό και Ισραηλινό οδικό χάρτη για την είσοδο στην Κεντρική Ασία, στομαλακό υπογάστριο  του μετασοβιετικού χώρου και στα νώτα του Κινέζικου γίγαντα.

Όπως αντιλαμβάνεται λοιπόν ο αναγνώστης, η αναποφασιστικότητα και η χρόνια ολιγωρία των ΗΠΑ απέναντι στην Τουρκία, αναγορεύεται στις μέρες μας σε μια κρίσιμη παράμετρο που επαναφέρει δια της πλαγίας τον νέο χάρτη με τα “σύνορα του αίματος” κι εδώ τα πράγματα δεν θα είναι διόλου απλά και για κανέναν.

Ο Μπλίνκεν σχεδιάζει τη μεταπολεμική παγκόσμια τάξη

0

του David Ignatius*

Η κυβέρνηση Μπάιντεν, πεισμένη ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν απέτυχε στην προσπάθειά του να σβήσει την Ουκρανία από τον χάρτη, έχει αρχίσει να σχεδιάζει τη μεταπολεμική στρατιωτική ισορροπία που θα βοηθήσει την Ουκρανία να αποκρούσει ενδεχόμενη επανάληψη της ωμής ρωσικής εισβολής.

Ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν παρουσίασε τη στρατηγική του αυτή την εβδομάδα σε συνέντευξη Τύπου στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Επαίνεσε τη Γερμανία για την αλλαγή στάσης στο ζήτημα των Leopard. Και υπογράμμισε για άλλη μια φορά την αποφασιστικότητα του Προέδρου Μπάιντεν να αποφύγει μια άμεση στρατιωτική σύγκρουση με τη Ρωσία, έστω κι αν αμερικανικά όπλα είναι εκείνα που συμβάλλουν αποφασιστικά στην απόκρουση της δύναμης εισβολής.

Η κολοσσιαία αποτυχία της Ρωσίας να εκπληρώσει τους στρατιωτικούς της στόχους, πιστεύει ο Μπλίνκεν, πρέπει τώρα να οδηγήσει την Ουάσινγκτον και τους συμμάχους της να αρχίσουν να σκέπτονται το σχήμα της μεταπολεμικής Ουκρανίας – και τη διαμόρφωση μιας δίκαιης και βιώσιμης ειρήνης που θα εξασφαλίζει την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και θα τη θωρακίζει έναντι τυχόν νέας επίθεσης. Με άλλα λόγια, δεν πρέπει να επιτραπεί στη Ρωσία να κάνει μια παύση, να ανασυνταχθεί και να επιτεθεί εκ νέου.

Η προσέγγιση του Μπλίνκεν είναι κάπως διαφορετική από τις περυσινές συζητήσεις με το Κίεβο για την παροχή εγγυήσεων ασφαλείας ανάλογων με το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ. Αντί για μια τέτοια συμφωνία, ορισμένοι Αμερικανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι

το κλειδί είναι να δοθούν στην Ουκρανία τα εργαλεία που χρειάζεται για να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Εκτός από τα όπλα, είναι αναγκαία επίσης μια ισχυρή οικονομία και η συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Το μέλλον είναι ο πόλεμος των ελιγμών», λέει αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που βρίσκεται κοντά στον Μπλίνκεν.

Η συνέντευξη του Μπλίνκεν προσέφερε ορισμένες ενδείξεις για τις συζητήσεις που έγιναν τους τελευταίους μήνες στην αμερικανική κυβέρνηση σχετικά με το πώς μπορεί να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και να προφυλαχθεί μια μελλοντική ειρήνη. Η σταθερή γραμμή της κυβέρνησης είναι ότι όλες οι αποφάσεις πρέπει τελικά να ληφθούν από το Κίεβο και ότι η Ουκρανία πρέπει να σημειώσει φέτος επιτυχίες στο πεδίο των μαχών.

Όμως το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το Πεντάγωνο και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας σκέφτονται και πιο μακροπρόθεσμα.

Ένα ιδιαίτερο θέμα συζήτησης είναι η Κριμαία. Ουάσινγκτον και Κίεβο συμφωνούν ότι η ανακατάληψή της με τα όπλα είναι μάλλον αδύνατη. Mια στρατιωτική προέλαση της Ουκρανίας στην περιοχή της Ζαπορίζια, που συνδέει την Κριμαία με τη Ρωσία, θα μπορούσε να απειλήσει τον ρωσικό έλεγχο. Αλλά μια ουκρανική επίθεση για την ανακατάληψη της Κριμαίας δεν είναι ρεαλιστική, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει σε πυρηνική κλιμάκωση.

Αυτό που ενδιαφέρει βραχυπρόθεσμα την Ουκρανία είναι να πάψει να χρησιμοποιείται η Κριμαία ως βάση για επιθέσεις εναντίον της. Ένα σενάριο είναι λοιπόν η αποστρατιωτικοποίησή της, με τη συζήτηση για τον πολιτικό της έλεγχο να αναβάλλεται για αργότερα.

(*) O Ντέιβιντ Ιγκνάσιους είναι αρθρογράφος της Washington Post

(Πηγή: Washington Post)

Bill Gates: «Η κυβέρνηση Ζελένσκι είναι μία από τις χειρότερες του πλανήτη»! – Ποιους επέλεξε να στηρίζει η Δύση

0

«Είναι πολύ άτυχοι οι Ουκρανοί»

O Bill Gates, συνιδρυτής της Microsoft, και εκ των πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο, δήλωσε ότι η κυβέρνηση Ζελέσνκι είναι μία από τις χειρότερες του πλανήτη!

Την δήλωση αυτή την έκανε πριν λίγους μήνες και συγκεκριμένα είπε «Η ουκρανική κυβέρνηση είναι μία από τις χειρότερες του πλανήτη, ξέρετε, διεφθαρμένη και ελεγχόμενη από κάποιους πλούσιους, εννοώ ότι είναι πολύ ατυχοι οι κάτοικοι της Ουκρανίας»

Αυτά είπε σε ομιλία του στο Lowy Institute στην Αυστραλία τα οποία μεταδόθηκαν στην ιστοσελίδα του.

Πρόσφατα δεκάδες κυβερνητικοί αξιωματούχοι αποπέμφθηκαν στην Ουκρανία λόγω διαφθοράς. Αυτή την κυβέρνηση όμως οι Αμερικανοί και οι Δυτικοί έχουν επιλέξει να υποστηρίξουν με κάθε τρόπο για να εξυπηρετηθούν τα αμερικανικά γεωπολιτικά συμφέροντα.

Αν και οι δηλώσεις έγιναν μήνες πριν, τώρα έγιναν γνωστές προφανώς με αφορμή τις πρόσφατες αποπομπές.

Ο Βill Gates θεωρείται εκ των βασικών υποστηρικτών των διεθνιστικών κύκλων και η ατζέντα του ταυτίζεται με αυτή των Δημοκρατικών που κυβερνούν τις ΗΠΑ αυτή την στιγμή.

Συνεπώς, οι δηλώσεις του έχουν ιδιαίτερη σημασία.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/bill-gates-i-kyvernisi-zelenski-einai-mia-apo-tis-xeiroteres-tou-planiti-poious-epelekse-na-stirizei-i-dysi/

To ταχύτερο ηλεκτρονικό σήμα δημιούργησαν επιστήμονες στη Γερμανία με επικεφαλής έναν Έλληνα καθηγητή

0

Τη δημιουργία του ταχύτερου ηλεκτρονικού σήματος που επιτεύχθηκε ποτέ στην επιστήμη των ηλεκτρονικών,

πέτυχαν επιστήμονες στη Γερμανία με επικεφαλής έναν Έλληνα ερευνητή της διασποράς.

Ο ηλεκτρονιακός παλμός διήρκεσε μόλις 53 αττοδευτερόλεπτα, δηλαδή 53 δισεκατομμυριοστά του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου.

Πρόκειται για νέο παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας στον έλεγχο από τον άνθρωπο των ηλεκτρικών ρευμάτων στα στερεά υλικά, ανοίγοντας νέους δρόμους για καλύτερες επιδόσεις στις τεχνολογίες ηλεκτρονικών και πληροφορικής, καθώς επίσης για την παρακολούθηση φαινομένων του μικροκόσμου.

Το πόσο γρήγορα δουλεύει ένας υπολογιστής ή κάποια άλλη ηλεκτρονική συσκευή, εξαρτάται καθοριστικά από το πόσο γρήγορα κινούνται τα ηλεκτρόνια μέσα στα τρανζίστορ των μικροεπεξεργαστών. Η επιτάχυνση αυτής της διαδικασίας είναι κομβική για την εξέλιξη των ηλεκτρονικών και την επέκταση των δυνατοτήτων τους.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ και το Ινστιτούτο Φυσικής Μαξ Πλανκ στη Στουτγκάρδη, με υπεύθυνο τον Ελευθέριο Γουλιελμάκη, καθηγητή Φυσικής και επικεφαλής της ομάδας Ακραίας Φωτονικής στο Ρόστοκ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».

  • Ο παλμός που πέτυχαν, είναι τόσο γρήγορος που ανοίγει τον δρόμο για ακόμη πιο ακριβή ηλεκτρονικά μικροσκόπια ικανά να τραβήξουν εικόνες των ηλεκτρονίων, καθώς «πηδούν» ανάμεσα στα άτομα, όπως επίσης και να επιταχύνει τη μετάδοση δεδομένων στα «τσιπάκια» των υπολογιστών.

Οι παλμοί των ηλεκτρονίων χρησιμοποιούνται σε μικροσκόπια ή υπολογιστές και όσο πιο βραχείς (γρήγοροι) είναι, τόσο υψηλότερος είναι ο ρυθμός μετάδοσης των πληροφοριών και υψηλότερη η ανάλυση των εικόνων. Ο Ε. Γουλιελμάκης εδώ και χρόνια εργάζεται πάνω ακριβώς σε αυτόν τον στόχο.

Το 2016 ο Έλληνας φυσικός της διασποράς είχε πάλι πετύχει μια διπλή πρωτιά σε παγκόσμιο επίπεδο: δημιούργησε τους πιο βραχείς παλμούς φωτός και με αυτούς μέτρησε σε πόσο χρόνο αντιδρούν στο φως τα ηλεκτρόνια που βρίσκονται μέσα στα άτομα της ύλης. Το «φλας» του «αναβόσβηνε» κάθε 380 δισεκατομμυριοστά του δισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου.

Στη συνέχεια, ο Γουλιελμάκης δημιούργησε και μέτρησε το ταχύτερο ηλεκτρικό ρεύμα στο εσωτερικό ενός στερεού υλικού. Χρησιμοποιώντας υπερταχείς παλμούς λέιζερ, επιτάχυνε τα ηλεκτρόνια του ρεύματος, ώστε να κάνουν οκτώ εκατομμύρια δισεκατομμυρίων ταλαντώσεις ανά δευτερόλεπτο, πραγματοποιώντας έτσι ένα νέο ρεκόρ στη συχνότητα του ηλεκτρικού ρεύματος στο εσωτερικό των στερεών υλικών.

Τώρα, χρησιμοποιώντας μια παρόμοια τεχνική, πέτυχε ηλεκτρονιακό παλμό 53 αττοδευτερολέπτων που είναι ακόμη πιο σύντομος και από τους υψηλής ταχύτητας παλμούς του φωτός λέιζερ που στόχευσε τα ηλεκτρόνια για να τα απομακρύνει από μια μικροσκοπική μεταλλική ακίδα από βολφράμιο.

Όπως ανέφερε, ο ηλεκτρονιακός παλμός-ρεκόρ διήρκεσε το ένα πέμπτο του χρόνου που θα χρειαζόταν ένα ηλεκτρόνιο σε ένα άτομο υδρογόνου για να διαγράψει μια τροχιά πέριξ του πυρήνα του.

Μολονότι είναι γνωστό εδώ και καιρό ότι το φως μπορεί να «ελευθερώσει» τα ηλεκτρόνια από τα μέταλλα -ο Αϊνστάιν ήταν ο πρώτος που εξήγησε το πώς- η όλη διαδικασία είναι τρομερά δύσκολη στον χειρισμό της.

Το ηλεκτρικό πεδίο του φωτός αλλάζει την κατεύθυνσή του περίπου ένα εκατομμύριο δισεκατομμύρια φορές το δευτερόλεπτο, καθιστώντας έτσι πολύ δύσκολη την ελεγχόμενη από φως λέιζερ «εκτίναξη» των ηλεκτρονίων από την επιφάνεια των μετάλλων.

Για να ξεπεράσουν το πρόβλημα, ο Γουλιελμάκης και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν μια τεχνική που είχαν οι ίδιοι αναπτύξει, ενώ παράλληλα ανέπτυξαν ένα νέο είδος κάμερας που μπορεί να «πιάσει» τα ηλεκτρόνια, καθώς αστραπιαία το λέιζερ τα «εκτοξεύει» από το μέταλλο προς το κενό.

Νέες προοπτικές και εφαρμογές για το μέλλον

Όπως ο κ.Γουλιελμάκης δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, «ο ακριβής έλεγχος της κίνησης ηλεκτρονίων με την χρήση λέιζερ σε συνδυασμό με την νανοτεχνολογία, ίσως επιτρέψει στο κοντινό μέλλον την ανάπτυξη μιας νέας κατηγορίας ηλεκτρονικών συσκευών με ασύγκριτα υψηλότερες δυνατότητες από τις σημερινές».

«Τα προσεχή χρόνια σκοπεύουμε να χρησιμοποιήσουμε τους ηλεκτρονιακούς παλμούς αττοδευτερολέπτων σαν βιντεοκάμερες υψηλής ταχύτητας και ευκρίνειας για να καταγράψουμε και να κατανοήσουμε πολύπλοκα φαινόμενα στο εσωτερικό της ύλης. Πολλά από αυτά τα φαινόμενα είναι ασύλληπτα γρήγορα, μόνο μια τεχνολογία σαν αυτή που αναπτύξαμε, μπορεί δυνητικά να τα παρατηρήσει σε πραγματικό χρόνο» είπε ο καθηγητής.

«Η άμεση και αποτελεσματική χρήση νέων υλικών στην τεχνολογία της πληροφορίας, στην χημεία και στην προστασία του περιβάλλοντος εξαρτάται σημαντικά από την λεπτομερή κατανόηση των ιδιοτήτων των υλικών αυτών. Έχουμε την πεποίθηση ότι οι υπερταχείς παλμοί ηλεκτρονίων μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη πολλών μυστικών του μικρόκοσμου», πρόσθεσε ο Έλληνας επιστήμονας, ο οποίος είναι επίσης μέλος (εξωτερικού) του συμβουλίου διοίκησης του Πανεπιστήμιου των Ιωαννίνων.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «ο ηλεκτρονιακός παλμός αττοδευτερολέπτων θα βοηθήσει προκειμένου η ανάλυση της εικόνας ενός ηλεκτρονικού μικροσκοπίου να είναι αρκετά γρήγορη, ώστε να καταγράψει τα ηλεκτρόνια εν κινήσει. Αν δημιουργήσουμε ηλεκτρονικά μικροσκόπια που χρησιμοποιούν ηλεκτρονιακούς παλμούς αττοδευτερολέπτων, τότε θα έχουμε επαρκή ανάλυση όχι μόνο για να δούμε τα άτομα σε κίνηση, κάτι που είναι ασφαλώς συναρπαστικό, αλλά να δούμε ακόμη και τα ηλεκτρόνια να πηδάνε μεταξύ των ατόμων».

Ο κ. Γουλιελμάκης γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1975, αποφοίτησε από το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης το 2000 και πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 2005.

Από το 2010 ήταν επικεφαλής της Ομάδας Αττοηλεκτρονικής του Εργαστηρίου Αττοφυσικής του Ινστιτούτου Κβαντικής Οπτικής Μαξ Πλανκ στο Γκάρτσινγκ της Γερμανίας, ενώ σήμερα είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ρόστοκ.

Μεταξύ άλλων διακρίσεων, το 2007 τιμήθηκε με το βραβείο «Γ. Φωτεινού» της Ακαδημίας Αθηνών, το 2012 με το βραβείο «Γκούσταβ Χερτς» της Γερμανικής Φυσικής Εταιρείας και το 2015 με το βραβείο «Ρέντγκεν» του Πανεπιστημίου Γιούστους Λίμπιγκ του Γκίσεν.

Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.nature.com/articles/s41586-022-05577-1

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Αθήνα, Ελλάδα

https://hellasjournal.com/2023/01/to-tachitero-ilektroniko-sima-dimiourgisan-epistimones-sti-germania-me-epikefalis-enan-ellina-kathigiti-video/

Politico: Η Ουκρανία πήρε τα τανκς. Τώρα θέλει και μαχητικά τζετ

0

CRISTINA GALLARDO 26 Ιανουαρίου 2026

Σε εξέλιξη βρίσκονται συζητήσεις για τον εφοδιασμό του Κιέβου με σύγχρονα αεροσκάφη, παρά τους φόβους της Δύσης για κλιμάκωση.

ΛΟΝΔΙΝΟ — Για την Ουκρανία, ο αγώνας για την εξασφάλιση των δυτικών αρμάτων μάχης ήταν μόλις η αρχή.

Με τα αμερικανικά Abrams και τα γερμανικής κατασκευής Leopard να κατευθύνονται τώρα στην πρώτη γραμμή μετά από μήνες διαμάχης μεταξύ των δυτικών συμμάχων, οι στρατιωτικοί σχεδιαστές στο Κίεβο στρέφουν την προσοχή τους σε αυτό που θεωρούν ως το λογικό επόμενο βήμα στην προσπάθειά τους να απωθήσουν τους Ρώσους εισβολείς – αποστολές των σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών.

Οι συνομιλίες με περισσότερους από μισή ντουζίνα δυτικούς στρατιωτικούς αξιωματούχους και διπλωμάτες επιβεβαιώνουν ότι μια εσωτερική συζήτηση σχετικά με τον εφοδιασμό της Ουκρανίας με μαχητικά τζετ βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, η οποία προωθείται από Ουκρανούς αξιωματούχους με την υποστήριξη γερακιών κρατών της Βαλτικής.

«Το επόμενο φυσικό βήμα θα ήταν τα μαχητικά», είπε ένας διπλωμάτης από χώρα της βόρειας Ευρώπης.

Η συζήτηση πιθανότατα θα αποδειχθεί ακόμη πιο αμφιλεγόμενη από τη διαμάχη για την προμήθεια τανκς. Στην Ευρώπη, πολλοί αξιωματούχοι και διπλωμάτες δήλωσαν ότι οι κυβερνήσεις τους δεν θεωρούν πλέον την ιδέα ως μη πραγματοποιήσιμη, αλλά ότι οι φόβοι για κλιμάκωση παραμένουν υψηλοί.

Η Ουάσιγκτον είπε στο Κίεβο ότι η προμήθεια αεροσκαφών είναι «απαγορευμένη, προς το παρόν», είπε ο διπλωμάτης που αναφέρθηκε παραπάνω, αλλά πρόσθεσε: «Υπάρχει μια κόκκινη γραμμή — αλλά το περασμένο καλοκαίρι είχαμε μια κόκκινη γραμμή στα HIMARS [πολλαπλοί εκτοξευτές πυραύλων ], και αυτό ξεπεράσθηκε. Τότε ήταν άρματα μάχης και αυτό άλλαξε γρήγορα.».

Ένας δεύτερος ανώτερος απεσταλμένος μιας ευρωπαϊκής δύναμης τόνισε επίσης την ταχύτητα με την οποία κλιμακώνεται η προμήθεια δυτικών όπλων. «Τα μαχητικά αεροπλάνα είναι εντελώς αδιανόητα σήμερα», είπαν, «αλλά μπορεί να έχουμε αυτή τη συζήτηση σε δύο, τρεις εβδομάδες».

Οι υπουργοί Άμυνας των συμμάχων της Ουκρανίας πρόκειται να πραγματοποιήσουν νέα σύνοδο κορυφής τον επόμενο μήνα στην αμερικανική στρατιωτική βάση Ramstein, στη νοτιοδυτική Γερμανία, όπου η αεροπορία και η αεροπορική υποστήριξη αναμένεται να αποτελέσουν βασικό επίκεντρο.

Ο Ολλανδός υπουργός Εξωτερικών Wopke Hoekstra είπε στο ολλανδικό κοινοβούλιο την περασμένη εβδομάδα ότι το υπουργικό του συμβούλιο θα εξετάσει την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών F-16, εάν το ζητήσει το Κίεβο. «Είμαστε ανοιχτόμυαλοι, δεν υπάρχουν ταμπού», είπε.

Αυτό ακολούθησε σχόλια τον περασμένο μήνα από τον υπουργό Εξωτερικών της Σλοβακίας Rastislav Káčer, ο οποίος είπε στο Interfax-Ukraine ότι η κυβέρνησή του ήταν «έτοιμη» να παραδώσει μαχητικά MiG-29 της Σοβιετικής εποχής στο Κίεβο και μιλούσε με τους εταίρους του ΝΑΤΟ και τον Ουκρανό Πρόεδρο Volodymyr Zelensky για το πώς να το πράξουν.

Άλλοι ανώτεροι πολιτικοί είναι πολύ λιγότερο ενθουσιώδεις. Ο γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς απέκλεισε, την Τετάρτη, την παράδοση μαχητικών αεροσκαφών, επικαλούμενος την ανάγκη να αποτραπεί περαιτέρω στρατιωτική κλιμάκωση.

«Δεν θα υπάρξουν παραδόσεις μαχητικών αεροσκαφών στην Ουκρανία», είπε. «Αυτό έγινε σαφές πολύ νωρίς, μεταξύ άλλων από τον πρόεδρο των ΗΠΑ».

Ορισμένοι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η συζήτηση του επόμενου μήνα στο Ramstein θα επικεντρωθεί περισσότερο στην

εκπόνηση ενός σχεδίου έκτακτης ανάγκης, σε περίπτωση που χρειαστούν επειγόντως μαχητικά τζετ σε κάποιο μελλοντικό σημείο, παρά στην επίτευξη συμφωνίας για βραχυπρόθεσμες παραδόσεις.

Οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι της Ουκρανίας προβλέπουν μια σύγκρουση που θα μπορούσε να διαρκέσει άλλα τρία έως πέντε χρόνια ή περισσότερο, και υπάρχουν ανησυχίες ότι η Δύση είναι κοντά στο όριο αυτού που μπορεί να παράσχει χωρίς να πυροδοτήσει μια ακραία απάντηση από τη Μόσχα.

Σταθερή κλιμάκωση
Στις αρχές του περασμένου έτους οι δυτικοί σύμμαχοι συμφώνησαν σε μια «άγραφη πολιτική» να μην προμηθεύουν στην Ουκρανία ένα πλήρως ολοκληρωμένο πακέτο όπλων αμέσως μετά την εισβολή, από φόβο «μην προκαλέσουν μεγάλη απάντηση από τη Ρωσία», δήλωσε τρίτος ανώτερος διπλωμάτης από άλλη ευρωπαϊκή κυβέρνηση. .

Η σκέψη ήταν ότι η Δύση έπρεπε να παράσχει την υποστήριξή της σταδιακά, αξιολογώντας τη ρωσική απάντηση σε κάθε βήμα.

«Πολλές χώρες στη Δύση πιστεύουν ότι εάν προμηθεύαμε στην Ουκρανία όλο το υλικό που μας ζήτησαν στην πρώτη φάση του πολέμου, θα υπήρχε μια έντονη ρωσική αντίδραση, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής ενέργειας. Μπορείτε να το ονομάσετε αυτό μια διαδικασία εξοικείωσης [του Πούτιν]», είπε ο διπλωμάτης.

Η στρατηγική ήταν μια αργή αλλά σταθερά ανοδική τάση στη δυτική υποστήριξη, από αντιαρματικά Javelins και φορητά συστήματα αεράμυνας όπως Stingers, έως HIMARS και πιο πρόσφατα πυραύλους Patriot εδάφους-αέρος, τανκς και τεθωρακισμένα οχήματα.

Η παράδοση των αεροσκαφών είναι επομένως «μόνο θέμα πότε», προέβλεψε ο ίδιος διπλωμάτης.

Ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Τζέιμς Κλέβερλι συναντήθηκε με ανώτερους αμερικανούς αξιωματούχους στην Ουάσινγκτον την περασμένη εβδομάδα για να συζητήσουν περαιτέρω στρατιωτική υποστήριξη στην Ουκρανία, πέρα από την προμήθεια τανκς. Μιλώντας στη συνέχεια, ο Κλέβερλυ αρνήθηκε να πει εάν αυτές οι συνομιλίες αφορούσαν την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών, βομβών διασποράς ή πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.

«Δεν πρόκειται να κάνω εικασίες για το ποια θα είναι η φύση της μελλοντικής στρατιωτικής υποστήριξης», είπε. «Η υποστήριξή μας έχει εξελιχθεί καθώς εξελίσσεται η μάχη και οι απαιτήσεις των Ουκρανών έχουν εξελιχθεί».

Ως νησιωτικό έθνος, ωστόσο, η Βρετανία θα ήταν πιο απρόθυμη να στείλει αεροσκάφη στην Ουκρανία παρά να στείλει άρματα μάχης και άλλο χερσαίο στρατιωτικό εξοπλισμό, λένε βρετανοί αξιωματούχοι. Υπάρχουν επίσης ανησυχίες ότι η δημόσια υποστήριξη μπορεί να μειωθεί εν μέσω περαιτέρω κλιμάκωσης.

Οι Ευρωπαίοι διπλωμάτες συμφωνούν ότι η Δύση θα θελήσει πρώτα να εξαντλήσει όλες τις άλλες επιλογές για αεροπορική υποστήριξη, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων επιθετικών drones και πιθανώς πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Η Ουάσιγκτον ενέκρινε επίσης πρόσφατα μια αποστολή μη κατευθυνόμενων ρουκετών Zuni της εποχής του Ψυχρού Πολέμου που θα μπορούσε να εκτοξεύσει ο ουκρανικός στρατός από τα αεροπλάνα MiG της Σοβιετικής εποχής.

Αλλά αυτοί οι απεσταλμένοι επεσήμαναν επίσης τις πρόσφατες αποφάσεις των ΗΠΑ ως απόδειξη ότι η Ουάσιγκτον προετοιμάζεται για μια συζήτηση για τα αεροσκάφη.

Τον Ιούλιο, η Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ενέκρινε 100 εκατομμύρια δολάρια για την εκπαίδευση Ουκρανών πιλότων να πετούν με αμερικανικά μαχητικά αεροσκάφη και τον Οκτώβριο η Ουκρανία ανακοίνωσε ότι μια ομάδα πολλών δεκάδων πιλότων είχε επιλεγεί για εκπαίδευση σε δυτικά μαχητικά αεροσκάφη.

Τον Αύγουστο, ο Colin Kahl, υφυπουργός αμυντικής πολιτικής, είπε στους δημοσιογράφους ότι «δεν είναι αδιανόητο ότι στην πορεία, δυτικά αεροσκάφη θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος του μείγματος» των όπλων που παρέχονται στην Ουκρανία.

Ο Γιούρι Σακ, σύμβουλος του Ουκρανού υπουργού Άμυνας Oleksii Reznikov, είπε ότι η προτεραιότητα του Κιέβου μετά τα τανκς είναι η εξασφάλιση των αεριωθούμενων αεροσκαφών και ότι οι «δικαιολογίες» των συμμάχων του δεν είναι ανυπέρβλητες.

Είναι πεπεισμένος ότι η Δύση έχει πλέον πειστεί για την ανάγκη να αυξάνει προσεκτικά αλλά με συνέπεια την πολυπλοκότητα των στρατιωτικών της δωρεών.

Είπε ότι οι ουκρανικές αεροπορικές δυνάμεις έχουν εστιάσει στα αμερικανικά αεροσκάφη F-16 και F-15, αλλά είναι ανοιχτές και σε άλλα. Η πλειοψηφία των F-15 και F-16 που ανήκουν στις ΗΠΑ αναπτύσσονται σε άλλες περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ινδο-Ειρηνικού.

«Υπάρχουν σχεδόν 50 χώρες που χρησιμοποιούν αυτή τη στιγμή F-15», είπε ο Σακ. «Δεν πιστεύω ούτε στιγμή ότι η Ουκρανία δεν αξίζει μαχητικά αεροσκάφη».

Εφιάλτης επιμελητείας
Ωστόσο, η αποστολή αεροσκαφών θα ήταν μια σοβαρή υλικοτεχνική επιχείρηση για τους συμμάχους της Ουκρανίας.

Τα F-15 και τα F-16 απαιτούν μεγάλους διαδρόμους υψηλής ποιότητας, κάτι που στερείται η Ουκρανία. Οι ειδικοί λένε ότι θα ήταν εύκολο για τη Ρωσία να εντοπίσει οποιαδήποτε προσπάθεια κατασκευής επιχειρησιακών βάσεων και να τις χτυπήσει.

Τα αμερικανικά μαχητικά F-18 ή τα Gripen σουηδικής κατασκευής θα ήταν πιο κατάλληλα, είπε ο Τζάστιν Μπρονκ, ανώτερος ερευνητής για την αεροδυναμική στο βρετανικό think-tank RUSI, καθώς μπορούν να απογειωθούν από μικρότερες λωρίδες προσγείωσης και απαιτούν λιγότερη συντήρηση. Αλλά και τα δύο αεριωθούμενα είναι σε σχετική έλλειψη.

Ο Σουηδός υπουργός Άμυνας Pål Jonson δήλωσε στο POLITICO την Τετάρτη ότι η Σουηδία «δεν έχει άμεσα σχέδια να στείλει το Gripen στην Ουκρανία».

Άλλα μαχητικά αεροσκάφη, όπως τα γαλλικής κατασκευής Rafales, ενδέχεται να απαιτήσουν σημαντικό αριθμό δυτικής παρουσίας στο έδαφος στην Ουκρανία για να επισκευάσουν τα αεροσκάφη και να τα προετοιμάσουν για πτήσεις. Αυτοί οι άνθρωποι θα γίνονταν αυτόματα στόχοι ρωσικών επιθέσεων.

Ερωτηθείς όμως εάν η δωρεά αεριωθούμενων αεροσκαφών θα συνιστούσε κλιμάκωση, ένας γάλλος κυβερνητικός αξιωματούχος επεσήμανε ότι η Ουκρανία έχει ήδη λάβει «υπερβίαια» όπλα από τη Δύση, όπως κανόνια του Καίσαρα.

«Λέμε ότι ό,τι στέλνουμε πρέπει να είναι για αμυντικούς σκοπούς – αλλά μόλις παραδοθεί ο εξοπλισμός, είναι στα χέρια τους», είπε ο αξιωματούχος. «Το επιχείρημα [ότι θα χρειαζόσουν αξιωματικούς του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία] ήταν το ίδιο για τους Patriots. Τους στείλαμε».

*Η Clea Caulcutt και η Lili Bayer συνεισέφεραν με ρεπορτάζ από το Παρίσι και τις Βρυξέλλες.

politico.eu

Ο Μέσος Διάδρομος της Ευρασίας: Μια ατλαντική φρενίτιδα για να καταπνίξει την ολοκλήρωση Ευρώπης-Ασίας

0

2 Ιανουαρίου thecradle.co

Τα γεωπολιτικά συμφέροντα μεταξύ του αγγλοαμερικανικού κατεστημένου και του Σινορωσικού άξονα θα λερθουν σε σύγκρουση στην Διαδρομή Διεθνών Μεταφορών της Κασπίας.

Matthew Ehret

Στις 12 Δεκεμβρίου 2022, ο Οργανισμός των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Διεθνή Ανάπτυξη (USAID) φιλοξένησε μια Διάσκεψη για το μέλλον του Μεσαίου Διαδρόμου της Ευρασίας, ενός έργου ανάπτυξης υποδομής μεταφορών και ενέργειας που εκτείνεται από την πλούσια σε πόρους Κασπία Θάλασσα μέχρι την Ευρώπη.

Στη συνάντηση, κορυφαίοι αξιωματούχοι του Ατλαντισμού έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στο πώς θα «πλαισίωναν» αυτόν τον στρατηγικό παγκόσμιο κόμβο μεταφορών που αναπτύσσεται εκτός του ελέγχου τους.

Τόνισαν ότι τα έθνη που θα κερδίσουν περισσότερο από την αναπόφευκτη ανάπτυξη του Μεσαίου Διαδρόμου δεν θα έπρεπε να χαρακτηρίσουν τους εαυτούς τους ως «περιφερειακό κόμβο» Ανατολής-Δύσης που συνδέει την Ευρώπη με την Κίνα, αλλά μάλλον ως μια αυτόνομη ζώνη πλούτου – ανεξάρτητη από την Κίνα και υποστηρικτική μιας φθίνουσας ΕΕ.

Η αξία του Μεσαίου Διαδρόμου αυξήθηκε σημαντικά το περασμένο έτος λόγω δύο βασικών παραγόντων. Πρώτον, της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία και, δεύτερον, της επείγουσας ανάγκης για «απανθρακοποίηση» εκείνων των κρατών που εξακολουθούν να είναι παγιδευμένα στην ατλαντική σφαίρα επιρροής.

Χάρτης του Μέσου Διαδρόμου (Photo Credit: The Cradle)

Ο Μεσαίος Διάδρομος πήρε το όνομά του από την Πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας (BRI), η οποία ξεκίνησε το 2013. Αποτελείται από τρεις διαδρόμους ανάπτυξης που έχουν σχεδιαστεί για την προώθηση του εμπορίου και του διαπολιτισμικού εμπορίου σε βάση Ανατολής-Δύσης. Αυτοί οι διάδρομοι είναι ο Βόρειος Διάδρομος, ο Νότιος Διάδρομος και ο Μέσος Διάδρομος.

Χάρτης BRI (Belt and Road Initiative Corridors) (Φωτογραφία: The Cradle)

Οι Τρεις Αρτηρίες του Νέου Δρόμου του Μεταξιού

Ο Βόρειος Διάδρομος: Επί του παρόντος είναι ο πιο ανεπτυγμένος και ο πιο χρησιμοποιημένος  από τους τρεις διαδρόμους, αποτελείται από σιδηροδρόμους και αγωγούς που εκτείνονται από την Κίνα προς το Καζακστάν, τη Ρωσία και την Ευρώπη. Μερικοί ατλαντιστές γεωπολιτικοί θα ήθελαν να δουν αυτόν τον διάδρομο να κλείνει για να απομονώσουν περαιτέρω τις μεταφορικές και εμπορικές διαδρομές της Ρωσίας, του «νέου εχθρού».

Ο Νότιος Διάδρομος: Λιγότερο ανεπτυγμένος αλλά ακόμα σημαντικός, αυτός ο διάδρομος περιλαμβάνει την κατασκευή συνεχών σιδηροδρομικών συνδέσεων από την Κίνα προς το Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο και ενδεχομένως την Τουρκία, πριν φτάσει στην Ευρώπη μέσω λιμανιών του Λιβάνου και της Συρίας και μέσω χερσαίων συνδέσεων στην Τουρκία.

Αυτή η διαδρομή έχει τη δυνατότητα να προωθήσει τη βιώσιμη ειρήνη και την ανασυγκρότηση στα κράτη της Δυτικής Ασίας και θα μπορούσε ενδεχομένως να επεκταθεί για να ενσωματώσει και να εκβιομηχανίσει τα κράτη του Περσικού Κόλπου μέσω μεγάλων σιδηροδρομικών έργων υψηλής ταχύτητας, όπως τα 2000 χλμ σιδηροδρομικής διαδρομής υψηλής ταχύτητας Περσικός Κόλπος-Ερυθρά Θάλασσα και να επιταχύνουν τις προοπτικές ανάπτυξης στο στρατηγικό Κέρας της Αφρικής.

Ο Μεσαίος Διάδρομος: Η πιο περίπλοκη αλλά όχι λιγότερο ουσιαστική από αυτές τις αρτηρίες είναι η Trans-Caspian International Transport Route (TITR), Διεθνής Διαδρομή Μεταφορών της Κασπίας που ονομάζεται «Μεσαίος Διάδρομος» και διαθέτει πολυτροπική σιδηροδρομική και θαλάσσια διαμετακόμιση εμπορευμάτων από την Κίνα στην Ευρώπη μέσω Κιργιζίας, Τουρκμενιστάν. Αζερμπαϊτζάν, Αρμενίας, Γεωργίας και Τουρκίας.

Αν και αυτός ο διάδρομος είναι η μικρότερη διαδρομή, επιπλοκές και πρόσθετο κόστος προκύπτουν με την περίπλοκη διαδικασία μετάβασης από χερσαίες διαδρομές σε θαλάσσιες διαδρομές μέσω λιμανιών στην Κασπία Θάλασσα.

Τους τελευταίους μήνες, τα κράτη κατά μήκος του Μεσαίου Διαδρόμου εργάστηκαν για να εναρμονίσουν τα συμφέροντά τους και να συντονίσουν τις προσπάθειές τους για αξιοποίηση, επεξεργασία και μετακίνηση των ενεργειακών πόρων στην Κασπία Θάλασσα (η οποία περιέχει τα τέσσερα μεγαλύτερα αποθέματα φυσικού αερίου στον κόσμο).

Στις 30 Μαρτίου 2022, υπογράφηκε τετραμερής συμφωνία μεταξύ Τουρκίας, Αζερμπαϊτζάν, Καζακστάν και Γεωργίας για την προώθηση της κατασκευής του σιδηροδρομικού συστήματος Μπακού-Τιφλίδα-Καρς, του αγωγού Μπακού-Τιφλίδας-Τσεϊχάν και του Εθνικού Αγωγού Φυσικού Αερίου Trans Anatolian (TANAP). ), το οποίο είναι ήδη σε λειτουργία.

Το TANAP αποτελεί μέρος του μεγαλύτερου Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου, στον οποίο συμμετέχουν επτά χώρες και αποτελείται από αγωγούς μήκους 3500 km αξίας 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Αγωγοί φυσικού αερίου από τη Ρωσία και τον Νότιο Καύκασο προς την Ευρώπη, μέσω Τουρκίας (Photo Credit: The Cradle)

Μερικά από τα βασικά έργα στο πλαίσιο του Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου περιλαμβάνουν:

1.-Οι υπεράκτιες επιχειρήσεις φυσικού αερίου και πετρελαίου Shah Deniz 2 στην Κασπία Θάλασσα, όπου το Αζερμπαϊτζάν, το Ιράν, το Τουρκμενιστάν και το Καζακστάν εργάζονται για την οριστικοποίηση μιας ευρύτερης συμφωνίας για την επίλυση μακροχρόνιων διαφορών.

2.-Η επέκταση των μονάδων επεξεργασίας φυσικού αερίου στον τερματικό σταθμό Sangachal στην Κασπία Θάλασσα.

3.-Η επέκταση των δικτύων μεταφοράς φυσικού αερίου στην Ιταλία.

4.-Η ανάπτυξη νέων συνδέσεων στα δίκτυα φυσικού αερίου της νότιας και δυτικής Ευρώπης.

5.-Τέσσερις μεγάλοι αγωγοί, συμπεριλαμβανομένου του αγωγού Νοτίου Καυκάσου (SCPX) που περιλαμβάνει το Αζερμπαϊτζάν και τη Γεωργία, του TANAP με την Τουρκία, του Trans Adriatic Pipeline (TAP) που περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Αλβανία και την Ιταλία, και τον Διασύνδεση φυσικού αερίου Ελλάδας-Βουλγαρίας.

Η σημασία του INSTC

Εκτός από αυτούς τους τρεις διαδρόμους ανατολής-δύσης, ο πολυαναμενόμενος Διεθνής Διάδρομος Μεταφορών Βορρά-Νότου (INSTC) Ρωσίας-Αζερμπαϊτζάν-Αρμενίας-Ιράν-Ινδίας έχει επίσης σημειώσει σημαντική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, με μια πρόσθετη ανατολική επέκταση που εκτείνεται τώρα από τη Ρωσία έως Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, Κιργιστάν, Ιράν και Ινδία.

Χάρτης INSTC (Φωτογραφία: The Cradle)

Μόλις τα εμπορεύματα από τη Ρωσία φτάσουν στο Ιράν μέσω είτε των δυτικών είτε των ανατολικών υποκαταστημάτων του INSTC, μπορούν να παραδοθούν σε αγορές στην Ινδία, τη Νότια Ασία και την Ανατολική Αφρική μέσω των λιμανιών Chabahar και Bandar Abbas στον Ινδικό Ωκεανό.

Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς ορισμένων αναλυτών που συνδέονται με το Atlantic Council, οι διάδρομοι BRI ανατολής-δύσης και ο INSTC βορρά-νότου είναι άκρως συνεργιστικοί και ενωμένοι σε μια μεγάλη στρατηγική προοπτική για ευρεία ευρασιατική ανάπτυξη και ενσωμάτωση σε μια παγκόσμια τάξη μετα μηδενικού αθροίσματος.

Η «Πρωτοβουλία για την Πράσινη Ζώνη»

Μετά την ορκωμοσία του Προέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, τον Ιανουάριο του 2020, εισήχθη μια νέα ιδέα που ονομάζεται «Build Back Better» από τους διαδρόμους των ακριβοπληρωμένων εμπορικών πρακτορείων. Ο συχνά επαναλαμβανόμενος όρος ορίστηκε διφορούμενα, αλλά υιοθετήθηκε από τεχνοκράτες- ηγέτες ατλαντικών κρατών, συμπεριλαμβανομένου του Καναδού Τζάστιν Τριντό, του Βρετανού Μπόρις Τζόνσον και της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν της ΕΕ. Η ιδέα αργότερα μετονομάστηκε σε “Build Back Better for the World” (B3W).

Παρά τη ζεστή και ασαφή εικόνα του, το Global Green New Deal και το B3W απέτυχαν να αποκτήσουν έλξη λόγω έλλειψης συγκεκριμένων σχεδίων δράσης ή λεπτομερειών σχετικά με τον τρόπο χρηματοδότησης και επίδειξης της βιωσιμότητας του μεγάλου οράματος.

Τον Μάρτιο του 2021, ο Μπάιντεν και ο Μπόρις Τζόνσον παρουσίασαν ένα νέο πρόγραμμα που ονομάζεται «Πρωτοβουλία για την Πράσινη Ζώνη», το οποίο περιέγραψαν ως απάντηση στην Πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας. Όταν ρωτήθηκαν για λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο χρηματοδότησης των 3 τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε επενδύσεις που απαιτούνται για να γίνει η «πράσινη μετάβαση» σε έναν κόσμο που εξαρτάται από ηλιακούς συλλέκτες και ανεμόμυλους, δεν δόθηκαν λεπτομέρειες.

Για άλλη μια φορά, η ιδέα δεν είχε καθοριστεί, αλλά η εικόνα που παρουσιάστηκε ήταν μια πράσινη επανάσταση που αναμένεται να εγκαινιάσει μια νέα εποχή «καθαρής υποδομής μηδενικού άνθρακα» καθοδηγούμενη απο ουτοπικές εντολές της υπερατλαντικής δύσης που βασίζονται σε κανόνες.

Στο πλαίσιο της επωνυμίας B3W, η «Παγκόσμια Πράσινη Νέα Συμφωνία» εορταζόταν συχνά ως μια θερμή και ασαφής ιδέα την οποία ο πρώην Διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας Μαρκ Κάρνεϊ ανήγγειλε ως μια αναγέννηση 130 τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε μια εποχή μετά τους υδρογονάνθρακες.

Τον Σεπτέμβριο του 2021, η Ursula von der Leyen της ΕΕ ανακοίνωσε την «Παγκόσμια Πράσινη Πύλη» ως απάντηση της Ευρώπης στο BRI. Ωστόσο, αυτή η πρωτοβουλία δέχτηκε κριτική επειδή αγνόησε τους εκατοντάδες χιλιάδες μηχανικούς που εκπαιδεύτηκαν από την Κίνα στην Αφρική την τελευταία δεκαετία και την προβολή των ιστορικών ληστρικών πρακτικών δανεισμού της Ευρώπης στην Κίνα.

Η Von der Leyen δήλωσε: «Θέλουμε να δημιουργήσουμε δεσμούς και όχι εξαρτήσεις… Δεν έχει νόημα η Ευρώπη να χτίζει δρόμους μεταξύ ενός κινεζικού ορυχείου χαλκού και ενός κινεζικού λιμανιού».

Παρόλα αυτά, το Global Green Gateway, η Παγκόσμια Πράσινη Πύλη, απέτυχε να προτείνει έναν βιώσιμο μηχανισμό και σύντομα εξαφανίστηκε, παρόμοιο με το Build Back Better και το Global Green New Deals πριν από αυτό.

Στις 26 Ιουνίου 2022, η παγκόσμια κατάσταση είχε αλλάξει δραματικά καθώς η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας στην Ουκρανία είχε ήδη τέσσερις μήνες και η ανέγερση ενός νέου Σιδηρού Παραπετάσματος που επιχειρούσε να αποκόψει την Ευρώπη τόσο από τη Ρωσία όσο και από την Κίνα βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Παρά αυτές τις εξελίξεις, η ζήτηση απο τα κράτη  να έχουν πρόσβαση σε προσιτή και αξιόπιστη ενέργεια και τρόφιμα είχε αυξηθεί περισσότερο από ποτέ.

Σε απάντηση, ο Λευκός Οίκος κυκλοφόρησε τη νεότερη αλλαγή επωνυμίας του B3W με τη μορφή ενός προγράμματος υπό την ηγεσία της G7 με τίτλο «Η Συνεργασία για την Παγκόσμια Υποδομή και Επενδύσεις».

Αυτό το πρόγραμμα υποσχέθηκε 600 δισεκατομμύρια δολάρια σε πέντε χρόνια σε χώρες αποδέκτες στην Αφρική, τη Νοτιοδυτική Ασία, τη Λατινική Αμερική, την Ανατολική Ασία και την Ανατολική Ευρώπη για την κατασκευή ψηφιακών υποδομών, τηλεπικοινωνιών, πράσινης ενέργειας και ήπιων υποδομών με έμφαση στην ισότητα των φύλων.

Ο στόχος αυτού του προγράμματος ήταν να παράσχει στα φτωχά έθνη μια εναλλακτική λύση στις υποτιθέμενες ληστρικές δανειοδοτικές φιλοδοξίες της Κίνας. Ωστόσο, λίγα από τα έθνη που προσέφεραν αυτή τη «σωσίβια σχεδία» έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον μέχρι στιγμής.

The Three Seas Initiative

Στην Ανατολική Ευρώπη, τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία, η Πρωτοβουλία Τριών Θαλασσών (3SI) υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ ιδρύθηκε το 2014 ως μια φιλόδοξη προσπάθεια να αποτραπεί ο Μέσος Διάδρομος. Το 3SI περιλαμβάνει 12 κράτη της Ανατολικής Ευρώπης στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας-Αδριατικής Θάλασσας-Βαλτικής Θάλασσας.

Ενώ πολλά από τα δεκάδες έργα αυτοκινητοδρόμων, σιδηροδρόμων και φυσικού αερίου που παρουσιάζονται στο 3SI είναι αντικειμενικά ωφέλιμα για τα συμμετέχοντα έθνη και όλη την Ευρασία, το γεγονός είναι ότι αυτά τα στελέχη του ΝΑΤΟ και του Ατλαντικού Συμβουλίου που προωθούν το μεγάλο σχέδιο το κάνουν μόνο από μια αντι- Ευρασιατική γεωπολιτική ατζέντα.

Τον Ιούνιο του 2022, η Ουκρανία έγινε μέλος- εταίρος του ομίλου 3SI και δημιουργήθηκαν κεφάλαια για τη συσσώρευση ιδιωτικού κεφαλαίου για επενδύσεις σε αυτό το επενδυτικό σχέδιο τρισεκατομμυρίων δολαρίων για την ενσωμάτωση των ενεργειακών και μεταφορικών διαδρόμων της περιοχής ως κόμβου για τον εφοδιασμό της Ευρώπης με ενέργεια, ενώ παράλληλα χτίζεται ένα τείχος για να αποκόψει τους ευρύτερους διαδρόμους του Νέου Δρόμου του Μεταξιού.

Κατά τη διάρκεια μιας Συνόδου Κορυφής 3SI εκείνο τον μήνα, οι υπουργοί Εξωτερικών της Πολωνίας και της Ρουμανίας εξέδωσαν κοινή δήλωση στην οποία αναφέρουν:

«ΤΟ 3SI ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΦΙΛΙΚΗ ΣΤΟ ΚΛΙΜΑ, ΠΛΗΡΩΣ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΜΕΝΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΠΡΑΣΙΝΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ».

Ενώ το 3SI στοχεύει στην ενοποίηση των ελέγχων στα κράτη μέλη της ΕΕ της Ανατολικής Ευρώπης (συν της Ουκρανίας), για άλλη μια φορά, ελάχιστες πληροφορίες έχουν δημοσιοποιηθεί σχετικά με τον τρόπο χρηματοδότησης των διαφόρων έργων υποδομής.

Το Ταμείο 3SI, που δημιουργήθηκε το 2019 για να κερδίσει υποστήριξη από τον ιδιωτικό τομέα (ο οποίος αναμένεται να παρέχει τη συντριπτική πλειονότητα της χρηματοδότησης για αυτά τα έργα πράσινης νέας συμφωνίας), απέχει ακόμη πολύ από την επίτευξη ακόμη και ενός κλάσματος των στόχων του.

Χτίζοντας ένα «Πράσινο Εμπόδιο» στην Πραγματική Ανάπτυξη

Στις 7 Δεκεμβρίου 2022, η Παγκόσμια Τράπεζα δημοσίευσε μια έκθεση με τίτλο «Αζερμπαϊτζάν: Προς την Πράσινη Ανάπτυξη» στην οποία οι συντάκτες δήλωσαν ότι:

«Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΧΑΜΗΛΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΤΟ ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ. ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΑΥΤΑ, ΤΟ ΑΖΕΡΜΠΑΪΤΑΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΣΤΙΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΑΝΘΡΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ, ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ».

Από αυτή την ατζέντα της Πράσινης Νέας Συμφωνίας, το Αζερμπαϊτζάν θα λάμβανε σίγουρα χρηματοδότηση, αλλά με αυτήν την επιλογή θα μειονεκτούσε  απο το να αναπτύξει τους τεράστιους πόρους του ή να παίξει θετικό ρόλο είτε στον Μέσο Διάδρομο είτε στο INSTC.

Πέντε ημέρες αργότερα, η ατζέντα της Παγκόσμιας Τράπεζας τονίστηκε εκ νέου από την USAID σε μια διάσκεψη που διοργανώθηκε από κοινού με το Εμπορικό Επιμελητήριο Αζερμπαϊτζάν-ΗΠΑ, τον Λευκό Οίκο και την Πρεσβεία του Αζερμπαϊτζάν.

Τα συναισθήματα εκείνων που επιθυμούν να αποκόψουν τη Ρωσία και την Κίνα από τον κόμβο του Μεσαίου Διαδρόμου ακούγονταν στα λόγια του Ian Rawlinson CCO στο APM Terminals στο Πότι της Γεωργίας, ο οποίος δήλωσε:

«Η ΓΕΩΡΓΙΑ ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΟΡΥΦΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ. ΟΜΩΣ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΤΙΚΟΚΕΝΤΡΗ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΣΧΥΡΗ ΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ… Η APM ΘΕΩΡΕΙ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ ΩΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΠΟΘΗΚΕΥΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΣΕ ΜΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ, ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΣΕ ΟΡΟΥΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ. ΚΑΘΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΚΛΕΙΣΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΗ ΜΟΝΟ ΜΕ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ. ΤΟ ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΞΑΓΕΙ 60 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΤΟΝΟΥΣ ΦΟΡΤΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ. ΜΕΓΑΛΟ ΜΕΡΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΚΙΝΕΙΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΜΕ ΤΟ ΜΕΣΑΙΟ ΔΙΑΔΡΟΜΟ. ΑΥΤΟ ΙΣΧΥΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΓΙΑ ΦΟΡΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ.»

Οι προσπάθειες εκφοβισμού, δωροδοκίας και απειλής κρατών όπως το Αζερμπαϊτζάν, η Γεωργία, το Καζακστάν και η Τουρκία για να εγκαταλείψουν την έννοια του Μεσαίου Διαδρόμου ως κόμβου ανάπτυξης υπό την ηγεσία της Κίνας είναι αυτοκαταστροφικές και παράλογες.

Αγνοώντας το γεγονός ότι ο Μεσαίος Διάδρομος δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε εξαρχής η ηγεσία της Κίνας, αυτά τα κράτη καλούνται να δουν τον εαυτό τους ως το τέλος και την αφετηρία ενός νέου φιλοατλαντικού αποκλειστικού κόμβου.

Οι ηγέτες των κρατών κατά μήκος του Μεσαίου Διαδρόμου κατέστησαν σαφές ότι είναι ευτυχείς να συναλλάσσονται με την Ευρώπη, αλλά όχι εις βάρος των σχέσεών τους είτε με τη Ρωσία είτε με την Κίνα.

 

Η ευρασιατική ολοκλήρωση προχωρά

Στις 20 Δεκεμβρίου, η Ρωσία, το Ιράν, το Τουρκμενιστάν και το Καζακστάν εξέδωσαν κοινή δήλωση που προσφέρει σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά συμφέροντα σε όλο τον κόσμο έκπτωση 20% σε όλα τα έξοδα μεταφοράς εμπορευμάτων που κινούνται κατά μήκος του ανατολικού κλάδου του INSTC.

Αυτή η έκπτωση θα ισχύει για όλα τα εμπορεύματα που διακινούνται μέσω του Μεσαίου Διαδρόμου (που περιλαμβάνει τη σύνδεση Ρωσίας-Καζακστάν-Κίνας), καθώς και του ανατολικού INSTC (συμμετέχουν η Ρωσία, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Κιργιστάν και η Κίνα), καθώς και το Νοτιοανατολικό INSTC με τη Ρωσία, το Ιράν, τη Δυτική Ασία, την Ανατολική Αφρική, την Ινδία και τη Νότια Ασία.

Ενώ πολλοί Ατλαντιστές δεν θα ήθελαν τίποτα περισσότερο από το να δουν τη Γεωργία να ξεφεύγει από τη λαβή της ευρασιατικής επιρροής, είναι σαφές ότι τα συμφέροντα της Τιφλίδας βρίσκονται στα ανατολικά.

Την περασμένη εβδομάδα αναφέρθηκε ότι το εμπόριο μεταξύ Γεωργίας, Ρωσίας, Κίνας και Τουρκίας αυξήθηκε κατά 32 τοις εκατό (από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο) κατά την ίδια περίοδο του 2021, και ότι η Γεωργία απολαμβάνει επίσης τα οφέλη από την υπογραφή μιας σημαντικής συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου με την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ), η οποία περιλαμβάνει την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία, το Καζακστάν, τη Μολδαβία, τη Ρωσία, το Τατζικιστάν, το Ουζμπεκιστάν και την Τουρκία.

Εν τω μεταξύ, ο όγκος του εμπορίου Τουρκμενιστάν-Αζερμπαϊτζάν έχει αυξηθεί πάνω από 620% (από 48 εκατομμύρια δολάρια το 2021 σε 305,5 εκατομμύρια δολάρια το 2022) με πολύ περισσότερα περιθώρια ανάπτυξης καθώς η ανάπτυξη της Κασπίας συνεχίζεται με τις ροές ενεργειακών πόρων τόσο προς την Ευρώπη όσο και προς την Κίνα να αυξάνονται σημαντικά.

Εάν η Ευρώπη επιθυμεί να επιβιώσει τις επόμενες δεκαετίες, θα πρέπει να αναδειχθεί ηγεσία που θα αποκρούει τις επιβλητικές πιέσεις του αγγλοαμερικανικού κατεστημένου, το οποίο επιδιώκει να σταματήσει την πιθανή οικονομική συνεργασία Ευρώπης-Ρωσίας-Κίνας με κάθε κόστος, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει τη θεληματική δολοφονία εκατομμυρίων ευρωπαίων πολιτών υπό μια τεχνητή επιβολή ενεργειακής λειψυδρίας, έλλειψης τροφίμων και πολέμου.

Τα έθνη της Κεντρικής Ασίας και της Νοτιοδυτικής Ασίας έχουν αισθανθεί τις συνέπειες της υπερατλαντικής αυτοκρατορικής μεγάλης στρατηγικής για πάρα πολύ καιρό και ολοένα και περισσότερο έχουν φτάσει να αναγνωρίζουν ποιο μονοπάτι προς το μέλλον αρμόζει στα αληθινά τους συμφέροντα – αυτό της ευρασιατικής ολοκλήρωσης.

Οι απόψεις που εκφράζονται σε αυτό το άρθρο δεν αντικατοπτρίζουν απαραίτητα εκείνες του The Cradle.

thecradle.co

 

 

Yeni Safak: Επέκταση του ΝΑΤΟ: Η Τουρκία θα δώσει κόκκινο φως για τη Σουηδία, πράσινο φως για τη Φινλανδία

0

10:19 . 26/01/2023 Πέμπτη
Γιαχία Μποστάν

Yeni Safak

Ο Yahya Bostan είναι συνεργάτης της Yeni Şafak.

Σε σύγκριση με άλλες χώρες στον χάρτη ρατσισμού της Ευρώπης, η Σουηδία έχει σκούρο κόκκινο χρώμα. Αυτό σημαίνει ότι ο ρατσισμός στη χώρα είναι ευρέως διαδεδομένος και έχει φτάσει σε επικίνδυνα και επιθετικά ύψη. Το ακροδεξιό ρατσιστικό κόμμα Σουηδοί Δημοκράτες, με τις ρίζες του στον νεοναζισμό, μπήκε στο κοινοβούλιο με 18 τοις εκατό των ψήφων στις γενικές εκλογές του 2018. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη ατμόσφαιρα όπου οι νεοναζί μπορούν να διεκδικήσουν αξιώματα.

Ο αρχηγός του κόμματος Stram Kurs, ρατσιστής Ramus Paludan, ο οποίος προσέβαλε το Ιερό Κοράνι τις προάλλες μπροστά από την Τουρκική Πρεσβεία, είναι επίσης προϊόν αυτής της τοξικής ατμόσφαιρας. Στην πραγματικότητα, αυτή η πρόκληση δεν είναι η πρώτη του Paludan. Ο Paludan, ο οποίος έφτασε σε απόσταση μιας ίντσας από την είσοδο στο κοινοβούλιο το 2019 με 1,8 τοις εκατό των ψήφων, έκαψε το Κοράνι ακριβώς 19 φορές πέρυσι. Στην πραγματικότητα, έκανε αυτές τις αποτρόπαιες επιθέσεις κατά τη διάρκεια του ισλαμικού ιερού μήνα του Ραμαζανιού. Πάνω σε αυτές τις προκλήσεις, οι μουσουλμάνοι της χώρας βγήκαν στους δρόμους και διαδήλωσαν για μέρες. Προσθέστε σε αυτό ότι ο Paludan είναι ένας παιδόφιλος διεστραμμένος που κακοποιεί αρσενικά παιδιά ηλικίας 13 ετών και κάτω και ότι ζει υπό την προστασία της αστυνομίας.

Οι σουηδικές αρχές λένε ότι δεν μπορούν να αποτρέψουν τέτοιες πράξεις ρητορικής μίσους λόγω της ελευθερίας του λόγου. Αυτή είναι μια μεγάλη αντίφαση, διότι σύμφωνα με τους σουηδικούς νόμους, η ρητορική μίσους δεν θεωρείται στο πλαίσιο του εγκλήματος και της ελευθερίας του λόγου. Αυτό το καταλαβαίνουμε από την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Paludan το 2020 για ρατσισμό. Η ρητορική μίσους προσδιορίζεται ως έγκλημα στη νομοθεσία, αλλά δεν εφαρμόζεται στις περισσότερες περιπτώσεις. Ξέρουμε ότι δεν εφαρμόστηκε ειδικά στην πρόκληση μπροστά στην Τουρκική Πρεσβεία.

Ας δούμε πώς αντανακλάται αυτή η πρόκληση στις διαπραγματεύσεις του ΝΑΤΟ μεταξύ Τουρκίας, Σουηδίας και Φινλανδίας. Έγραψα προηγουμένως ότι η Σουηδία δεν είναι πρόθυμη να εκπληρώσει τις προσδοκίες της Τουρκίας. Ως εκ τούτου, η Άγκυρα δεν περίμενε καμία εξέλιξη σε αυτό το θέμα μέχρι τις εκλογές.

Η προκλητική διαδήλωση μπροστά από την πρεσβεία ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Οι Σουηδοί αξιωματούχοι ειδοποιήθηκαν μια ημέρα πριν από τη διαδήλωση μέσω διπλωματικών διαύλων για να αποτρέψουν την πρόκληση. Γνωρίζουμε ότι η απάντηση της Στοκχόλμης, «Έχουμε ελευθερία του λόγου στη χώρα μας, μην παίρνετε στα σοβαρά αυτόν τον τρελό», παρά την προειδοποίηση εξόργισε περαιτέρω την Άγκυρα. Ως αποτέλεσμα, η Άγκυρα έδειξε έντονη αντίδραση και έκλεισε την υπόθεση της Σουηδίας – με σκοπό να την κρατήσει κλειστή για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οι διμερείς συναντήσεις που είχαν προγραμματιστεί να πραγματοποιηθούν με τη Σουηδία ακυρώθηκαν στο πλαίσιο αυτό. Ακολούθησε δήλωση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: «Δεν πρέπει να περιμένουν καλοσύνη από εμάς σχετικά με την υποψηφιότητά τους για ένταξη στο ΝΑΤΟ».

Το τι θα παρουσιάσει το μέλλον παραμένει άγνωστο, αλλά μπορούμε να προβλέψουμε ότι η Άγκυρα θα δώσει το κόκκινο φως για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και το πράσινο φως για τη Φινλανδία.

Η Άγκυρα όχι μόνο θα έδινε ένα μάθημα στη Σουηδία με αυτή την κίνηση, αλλά θα έδειχνε επίσης ότι δεν είναι ενάντια στην επέκταση του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, γνωρίζουμε ότι η Φινλανδία αξιολογεί και αυτή την επιλογή. Η δήλωση του Φινλανδού υπουργού Εξωτερικών Pekka Haavisto, «Είναι καλύτερο να συνεχίσουμε τις συνομιλίες με την Τουρκία μόλις ηρεμήσει η ατμόσφαιρα. Δεν θα εξετάσουμε την ένταξη στο ΝΑΤΟ χωρίς τη Σουηδία», είχε αντίκτυπο, αλλά ο υπουργός είπε και κάτι άλλο. Η έμφαση του Haavisto ότι μπορεί να αναθεωρήσουν τη στρατηγική τους για την ένταξη στο ΝΑΤΟ ταυτόχρονα με τη Σουηδία είναι εντυπωσιακή.

ΗΠΑ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ

Είναι αναπόφευκτο οι εξελίξεις να επηρεάσουν και τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις. Όπως είναι γνωστό, οι διαπραγματεύσεις της Τουρκίας για τα F-16 με τις ΗΠΑ βρίσκονται σε εξέλιξη. Ακόμα κι αν η κυβέρνηση Τζο Μπάιντεν υποστηρίξει την πώληση των F-16 στην Τουρκία, το Κογκρέσο θα έχει τον τελευταίο λόγο. Το Κογκρέσο βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού από τις τελευταίες εκλογές. Ως εκ τούτου, ο Λευκός Οίκος αντιμετωπίζει δυσκολίες όσον αφορά την πίεση στο Κογκρέσο. Η Ουάσιγκτον λέει: «Εγκρίνετε την ένταξη των δύο χωρών στο ΝΑΤΟ για να πείσετε το Κογκρέσο, αυτό θα έχει θετικό αντίκτυπο». Το δηλώνουν όχι ως προϋπόθεση αλλά ως ευχή. Ωστόσο, αυτό είναι πολύ δύσκολο στην παρούσα κατάσταση. Ο Λευκός Οίκος πρέπει να βρει άλλα επιχειρήματα για να πείσει το Κογκρέσο.

ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΩΣ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΡΙΑ;
Ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαουσόγλου επισκέφθηκε πρόσφατα την Ουάσινγκτον και συναντήθηκε με τον Αμερικανό ομόλογό του Άντονι Μπλίνκεν. Δηλώσεις υπονοούσαν ότι οι ΗΠΑ έκαναν ορισμένες προτάσεις για συνεργασία στη Συρία. Μετά από αυτή τη συναρπαστική εξέλιξη, αναζήτησα τι συνεπάγεται αυτή η πρόταση. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έλαβα, η νέα πρόταση αποτυγχάνει να προχωρήσει πέρα από το «Ας ξεκινήσουμε ξανά τις διαπραγματεύσεις για τη Συρία με την Άγκυρα και ας ξεκινήσουμε μια νέα διαδικασία». Ο στόχος, το πεδίο εφαρμογής και η ημερομηνία είναι άγνωστα. Είναι αξιοσημείωτες οι προσπάθειες για να επηρεαστεί η κίνηση του διαλόγου μεταξύ Άγκυρας, Μόσχας και Δαμασκού. Εν τω μεταξύ, η Άγκυρα έχει μια βαθιά αίσθηση δυσπιστίας προς τις ΗΠΑ σχετικά με τη Συρία. Αναμένει συγκεκριμένα βήματα που πρέπει να ληφθούν κατά του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) προκειμένου να ξεκινήσει μια νέα διαδικασία.

Yeni Safak

“O Εμπρηστής Ερντογάν”.- Ενόχληση προκαλεί στην Τουρκία και εξώφυλλο του Stern.- Στο τραπέζι η αποβολή της Τουρκίας απο το ΝΑΤΟ προτείνει το Bloomberg

1

Hurriyet  26 Ιανουαρίου 2023

Μετά τον Economist και το Bloomberg, σκανδαλώδεις εκφράσεις χρησιμοποίησε και το γερμανικό περιοδικό Stern στην ανάλυσή του για τις εκλογές που θα διεξαχθούν στην Τουρκία. Το περιοδικό που στοχεύει στον Πρόεδρο Ερντογάν κυκλοφόρησε με το εξώφυλλο «Kundakçı Erdoğan», «Εμπρηστής Ερντογάν».

Μετά το βρετανικό περιοδικό The Economist, τώρα και το γερμανικό περιοδικό Stern εμφανίστηκε με ένα αμφιλεγόμενο εξώφυλλο.

Το γερμανικό περιοδικό χρησιμοποίησε σκανδαλώδεις εκφράσεις στην ανάλυσή του για τις εκλογές που θα γίνουν στην Τουρκία.

To Στερν, το οποίο εμφανίστηκε στους αναγνώστες του με το εξώφυλλο «Εμπρηστής Ερντογάν», δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Ο Ερντογάν αγωνίζεται αδίστακτα για να παραμείνει στην εξουσία: Στη χώρα του, στη Συρία αλλά και στη Γερμανία».

Το άρθρο έλεγε: «Διαπραγματεύεται με τον Πούτιν και τη Δύση, μειώνει το ΝΑΤΟ και ξεκινά έναν πόλεμο στη Συρία».

Υπογραμμίζοντας πως ο Ερντογάν εμφανίστηκε στη διεθνή σκηνή, το Στερν σχολίασε: «Αλλά πρέπει να παλέψει ακατάπαυστα για την εξουσία στο εσωτερικό του».

Το γερμανικό περιοδικό, το οποίο έλεγε, “Ο Ερντογάν κρατά πολλά σχοινιά από την Ουκρανία στη Συρία και χρησιμοποιεί τη δύναμή του”, συμπεριέλαβε και τα ακόλουθα στο άρθρο:

«Θα δεχτεί ο Ερντογάν μια εκλογική ήττα; Ο κομματικός του εταίρος, το MHP, είναι τόσο εδραιωμένο στο στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας που ορισμένοι ειδικοί εικάζουν ότι θα μπορούσε να παραμείνει στην εξουσία παρά την προτίμηση του κοινού για το αντίθετο ».

Μετά τη σκανδαλώδη ενέργεια στη Σουηδία, το κλείσιμο της πόρτας του ΝΑΤΟ από τον Ερντογάν στη Σουηδία, ήρθε πρόταση από το Bloomberg, η οποία προκάλεσε αντιδράσεις.

Γράφοντας ένα άρθρο με τίτλο «Το ΝΑΤΟ δεν πρέπει να αφήσει τον Ερντογάν να καθυστερήσει τη διεύρυνση», το Bloomberg συνέκρινε την Τουρκία με μια «χώρα που βρίσκεται σε ανοδική πορεία» λόγω των απαιτήσεών της από τη Σουηδία και τη Φινλανδία.

Στη συνέχεια του άρθρου, με τίτλο «Το ΝΑΤΟ πρέπει να βάλει τέλος σε αυτή τη συζήτηση και να δεχθεί άνευ όρων τα νέα μέλη του», αναφέρθηκε ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν προσπαθούσε να λάβει υποστήριξη από την εθνικιστική βάση του πριν από τις εκλογές που θα διεξαχθούν στην Τουρκία. και δεν έκανε βήμα πίσω.

Υποστηρίζοντας ότι το πείσμα της Τουρκίας έθεσε σε κίνδυνο και την ασφάλεια της Ευρώπης, το Bloomberg έγραψε ότι οι ΗΠΑ και η Ευρώπη έπρεπε να επιλύσουν αυτό το αδιέξοδο και έκανε την ακόλουθη εκτίμηση.

«Ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν θα πρέπει να καταστήσει σαφές ότι ενώ η Τουρκία έχει το δικαίωμα να εκφράσει τις ανησυχίες της για την κουρδική τρομοκρατία, το τίμημα αυτού δεν είναι να εμποδίσει τις προσπάθειες για την ενίσχυση του ΝΑΤΟ».  

Σημειώθηκε ότι τα αιτήματα έκδοσης της Τουρκίας από τη Σουηδία θα πρέπει να επιλυθούν μεταξύ των δύο χωρών και δεν πρέπει να συμπεριληφθούν στη διαδικασία του ΝΑΤΟ, υποστήριξε το Bloomberg ότι οι ηγέτες του ΝΑΤΟ πρέπει να πιέσουν τον Ερντογάν να εγκρίνει την ένταξη των δύο χωρών πριν από τις 18 Μαΐου.

«Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ του ΝΑΤΟ»

Στο άρθρο, το οποίο περιλαμβάνει επίσης έκκληση προς το Κογκρέσο των ΗΠΑ να απαντήσει με διακοπή της πώλησης F-16 στην Τουρκία εάν ο Ερντογάν αντισταθεί, σημειώθηκε ότι οι επιλογές περιορισμού της συμμετοχής της Τουρκίας στις ασκήσεις, αποκλεισμού του Ερντογάν από τις συναντήσεις του ΝΑΤΟ και ακόμη και η αποβολή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ θα πρέπει να είναι στο τραπέζι.

Η ανάρτηση τελείωνε με τη δήλωση, «Το μήνυμα πρέπει να είναι σαφές: ένα μέλος της συμμαχίας που εν γνώσει του βλάπτει την ασφάλεια της ομάδας δεν είναι ποτέ σύμμαχος».

Ukraine got its tanks. Now it wants jet fighters too

0

Discussions are underway about supplying Kyiv with modern aircraft, despite Western fears of escalation.

LONDON — For Ukraine, the struggle to secure Western battle tanks was just the start.

With U.S.-built Abrams and German-made Leopards now headed for the front line following months of bickering among Western allies, military planners in Kyiv are turning their attention to what they see as the logical next step in their effort to repel Russian invaders — shipments of modern fighter jets.

Conversations with more than half a dozen Western military officials and diplomats confirm an internal debate about supplying Ukraine with jet fighters is already underway, pushed by Ukrainian officials with support from hawkish Baltic states.

“The next natural step would be fighters,” a diplomat from a northern European country said.

The debate will likely prove even more contentious than the row over supplying tanks. In Europe, multiple officials and diplomats said their governments no longer consider the idea a non-starter, but that fears of escalation remain high.

Washington has told Kyiv that supplying aircraft is a “no-go, for the moment,” the diplomat quoted above said, but added: “There’s a red line there — but last summer we had a red line on the HIMARS [multiple rocket launchers], and that moved. Then it was battle tanks, and that’s moving.”

A second senior envoy from a European power also stressed the speed at which the supply of Western weaponry is escalating. “Fighters are completely unconceivable today,” they said, “but we might have this discussion in two, three weeks.”

Defense ministers from Ukraine’s allies are due to hold a further summit next month at the U.S. military base of Ramstein, in southwest Germany, where aviation and air support are expected to be a key focus.

Dutch Foreign Affairs Minister Wopke Hoekstra told the Dutch parliament last week that his Cabinet would look at supplying F-16 fighter jets, if Kyiv requests them. “We are open-minded, there are no taboos,” he said.

That followed comments last month from Slovakian Foreign Affairs Minister Rastislav Káčer, who told Interfax-Ukraine that his government was “ready” to hand Soviet-era MiG-29 fighters to Kyiv, and was talking with NATO partners and Ukrainian President Volodymyr Zelenskyy about how to do so.

Other senior politicians are significantly less gung-ho. German Chancellor Olaf Scholz ruled out fighter jet deliveries Wednesday, citing the need to prevent further military escalation.

“There will be no fighter jet deliveries to Ukraine,” he said. “This was made clear very early, including from [the] U.S. president.”

Some officials believe next month’s discussion at Ramstein will therefore be more focused on thrashing out a contingency plan, in case jet fighters are urgently needed at some future point, rather than on striking a deal on near-term deliveries.

Ukraine’s European allies foresee a conflict that could last three to five more years, or longer, and there are concerns the West is close to the limit of what can be provided without triggering an extreme response from Moscow.

Steady escalation

Early last year Western allies agreed an “unwritten policy” not to supply Ukraine with a fully comprehensive package of weapons immediately after the invasion, out of fear “we would trigger a big response from Russia,” a third senior diplomat from another European government said.

The thinking was that the West should provide its support gradually, assessing the Russian response at every step.

“Many countries in the West think that if we were to supply Ukraine with all the hardware they asked us [for] in the first phase of the war, there would be a strong Russian reaction, including nuclear. You may call this a process of getting [Putin] accustomed,” the diplomat said.

The strategy has been a slow but steadily upward trend in Western support, from anti-tank Javelins and portable air-defense systems such as Stingers, to HIMARS, and more recently surface-to-air Patriot missiles, tanks and armored vehicles.

The delivery of aircraft is therefore “only a matter of when,” the same diplomat predicted.

British Foreign Secretary James Cleverly met senior U.S. officials in Washington last week to discuss further military support to Ukraine, beyond the supply of tanks. Speaking afterward, Cleverly refused to say whether those conversations covered the supply of fighter jets, cluster bombs or long-range missiles.

“I am not going to speculate as to what the nature of future military support would be,” he said. “Our support has evolved as the battle has evolved, and as the requirements of the Ukrainians have evolved.”

As an island nation, however, Britain would be more reluctant to send aircraft to Ukraine than it has to send tanks and other land-based military equipment, U.K. officials say. There are concerns too that public support may wane amid further escalation.

European diplomats agree the West will first want to exhaust all other options for air support, including more attack drones and possibly long-range missiles. Washington also recently approved a consignment of Cold War-era Zuni unguided rockets that the Ukrainian army could launch from its Soviet-era MiG planes.

But these envoys also pointed to recent U.S. decisions as evidence that Washington is preparing for a discussion on aircraft.

In July, the U.S. House of Representatives approved $100 million for training Ukrainian pilots to fly U.S. fighter jets, and in October Ukraine announced a group of several dozen pilots had been selected for training on Western fighter jets.

In August, Colin Kahl, undersecretary of defense policy, told reporters that “it’s not inconceivable that down the road, Western aircraft could be part of the mix” of weaponry provided to Ukraine.

Yuriy Sak, an adviser to Ukrainian Defense Minister Oleksii Reznikov, said Kyiv’s priority after tanks is to secure jet aircraft and that its allies’ “excuses” are not insurmountable. He is convinced the West is now persuaded of the need to carefully but consistently increase the sophistication of its military donations.

He said the Ukrainian air forces have set their eyes on American F-16 and F-15 aircraft, but are open to others too. The majority of the F-15s and F-16s owned by the U.S. are deployed in other regions, including the Indo-Pacific.

“There are almost 50 countries which are currently using F-15s,” Sak said. “I don’t believe for a second that Ukraine doesn’t deserve combat aircraft.”

Logistical nightmare

Sending aircraft would be a serious logistical undertaking for Ukraine’s allies, however.

F-15s and F-16s require long, high-quality runways, which Ukraine lacks. Experts say it would be easy for Russia to spot any attempt to build operational bases, and strike them.

American F-18 fighters or Swedish-made Gripens would be more appropriate, said Justin Bronk, senior research fellow for airpower at the British think tank RUSI, as they can take off from shorter landing strips and require less maintenance. But both jets are in relatively short supply.

Swedish Defense Minister Pål Jonson told POLITICO Wednesday that Sweden has “no immediate plans to send the Gripen to Ukraine.”

Other combat jets, such as French-made Rafales, may require significant numbers of Western civilians on the ground in Ukraine to repair the aircraft and prepare them for flights. These people would automatically become targets for Russian attacks.

But asked if donating jets would constitute an escalation, a French government official pointed out that Ukraine has already received “super violent” weapons from the West, such as Caesar canons.

“We say everything we send must be for defensive purposes — but once the equipment has been delivered, it’s in their hands,” the official said. “The argument [that you would need NATO officers in Ukraine] was the same for the Patriots. We still sent them.”

Clea Caulcutt and Lili Bayer contributed reporting from Paris and Brussels.

politico.eu