Αρχική Blog Σελίδα 1732

Αλέξανδρος Ιτιμούδης: Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

0

Του Αλέξανδρου Ιτιμούδη*

Στις 19 Ιανουαρίου παρουσιάστηκε ένα έγγραφο από την Επιτροπή Έρευνας του Κογκρέσου, το οποίο αποτελεί μια έκθεση αναφορικά με τις σχέσεις των ΗΠΑ και της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα και το οποίο δημιούργησε ένα είδους ανησυχία σε αρκετούς αναλυτές αλλά και στρατιωτικούς εδώ στην Ελλάδα. Η έκθεση αυτή, καταρχάς, δεν αποτελεί κάποιου είδους δεσμευτικό έγγραφο, ούτε διαθέτει νομική ισχύ, παρά αποτελεί ένα τύπου ακαδημαϊκό κείμενο με καθαρά συμβουλευτικό χαρακτήρα. Πρόκειται για κάτι που μπορεί ο καθένας να συντάξει κατά παραγγελία, ειδικά σε ένα κράτος όπως οι ΗΠΑ, όπου διάφοροι πόλοι ισχύος και εξουσίας προσπαθούν να επηρεάσουν τις ανώτερες αποφάσεις. Επομένως προσωπικά δεν αντιλαμβάνομαι τον τόσο θόρυβο που προκάλεσε για ακόμα μια φορά ένα απλό χαρτί στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά θα επιχειρηθεί μια προσπάθεια αποδόμησης των πραγματικά σαθρών επιχειρημάτων που προβάλλονται μέσω αυτής της έκθεσης.

Αρχικώς, το έγγραφο αυτό αποτελεί ένα πανόραμα των τουρκοαμερικανικών σχέσεων και περιγράφει τις μέχρι τώρα εξελίξεις σε ένα ευρύ φάσμα πεδίων. Ξεκινάει στην εισαγωγή τονίζοντας πως το ζήτημα με την Τουρκία είναι καθαρά θέμα ηγεσίας, και πως σε περίπτωση αποπομπής του Ερντογάν, τότε δύνανται να προκύψουν πολιτικές αλλαγές στην Τουρκία. Υπονοείται ξεκάθαρα πως μια Τουρκία, υπό διαφορετική διοίκηση, θα μπορούσε να επανέλθει ξανά στην δυτική αρχιτεκτονική ασφαλείας. Μεγίστη πλάνη. Η Τουρκία για όσους έχουν διαβάσει το δόγμα Νταβούτογλου, έχει επιλέξει εδώ και πολλά χρόνια να ακολουθήσει μια νεο-οθωμανική πολιτική η οποία στον πυρήνα της ενέχει την εξίψωση της Τουρκίας σε ισάξιο συνομιλητή με τις ΗΠΑ, και κατ’επέκταση με την Δύση. Άρα το πρόβλημα δεν είναι ο Ερντογάν αλλά το ίδιο το τουρκικό κράτος. Επομένως ένας τέτοιος αφορισμός στερείται αντιλήψεως της πραγματικότητας.

Η έλλειψη αντίληψης μάλιστα όσον αφορά την πολιτική πραγματικότητα στην Τουρκία αντικατοπτρίζεται και στο γεγονός πως η έκθεση υπογραμμίζει ότι η Τουρκία, ακόμα και με αλλαγή ηγεσίας, δύσκολα θα αλλάξει τακτική σε μια σειρά από πεδία υψηλής στρατηγικής όσον αφορά την Ελλάδας και την Κύπρο, τις σχέσεις της με τις Συρία – Ιρακ και Ρωσία- Ουκρανία, εξαιτίας τις διάχυσης «εθνικιστικών προτύπων στην κοινωνία». Ο αναγνώστης μπορεί εύκολα να καταλάβει το πως η έκθεση πέφτει σε αντιφάσεις, αντιστρέφοντας αυτό που ανέφερε στην εισαγωγή της! Από την μια τονίζει πως μια πολιτική αλλαγή στην Τουρκία θα επιτρέψει αλλαγές σε μια σειρά από πεδία (οικονομική ευελιξία, ενίσχυση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αποκοπή από ισλαμιστικές οργανώσεις τύπου Χαμάς και Μουσουλμανικής Αδελφότητας κ.α.), αλλά από την άλλη παραδέχεται πως κάτι τέτοιο δύσκολα θα το πράξει ακόμη και ένας νέος πρόεδρος…

Γενικά όλο το άρθρο συνοψίζει την επιχειρηματολογία του γύρω από τον διαμεσολαβητικό ρόλο που έχει αναλάβει η Τουρκία μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας. Συγκεκριμένα τονίζεται πως η Τουρκία, παρά την σύναψη σχέσεων με την Ρωσία, αποτελεί έναν ουσιαστικό σύμμαχο των ΗΠΑ διότι παρέχει στήριξη στην Ουκρανία και δεν συμφωνεί με τις ρωσικές αναθεωρητικές τακτικές. Το επιχείρημα αυτό στερείται σοβαρότητας εαν αναλογιστούμε πως η Τουρκία όχι μόνο θεωρεί τις ΗΠΑ ως αντίπαλη δύναμη, σύμφωνα με δηλώσεις Τούρκών ιθυνόντων, αλλά και εν τοις πράγμασοι αντιστρατεύεται την πολιτική της υπερδύναμης σε περιοχές όπως η Συρία.

Σε άλλο σημείο η έκθεση τονίζει ιδιαίτερα, όσον αφορά την χρησιμότητα της Τουρκίας, τόσο το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεων της , όσο και το γεγονός πως επιτρέπει την χρήση των εδαφών της για μεταστάθμευση δυνάμεων, μεταφορά στρατευμάτων και οπλισμού, ενώ ταυτόχρονα μέσω του ελέγχου των Στενών καθορίζει την δυνατότητα πρόσβασης στην Μαύρη Θάλασσα. Μάλιστα, τόνιζει πως αυτά τα χαρακτηριστικά αποτελούν ένα είδος «αγκυροβόλησης» της Τουρκίας στα συμφέροντα του δυτικού παράγοντα. Παρόλα αυτά η έκθεση σε πολλά σημεία της υπογραμμίζει την τάση της Τουρκίας να απεξαρτηθεί από την Δύση, δικαιολογώντας με αυτόν τον τρόπο την προσέγγιση της με την Ρωσία! Θα αναρωτηθεί κάποιος, πως ακριβώς η Τουρκία αποτελεί βασικό εταίρο του ΝΑΤΟ, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει την διαφοροποίηση της από την δυτική συμμαχία…άλλη μια μεγάλη αντίφαση από τις πολλές που εμπεριέχονται στην έκθεση.

Συνεχίζοντας, η έκθεση αναφέρει τις μεγάλες διαφορές που χωρίζουν την Τουρκία με την Ρωσία (παρά την στενή τους σχέση) προωθώντας έμμεσα τον βασικό λόγο για τον οποίο οι ΗΠΑ θεωρούν χρήσιμη την Τουρκία. Ακριβώς για να διαρρήξουν τον ρωσικό παράγοντα στον Καύκασο και την Κεντρική Ασία μέσω του παντουρκισμού. Άρα τα τουρκικά εθνικιστικά πρότυπα μάλλον βολεύουν, παρά αποτελούν εμπόδιο για την στρατηγική σχέση που ευαγγελίζονται οι Τούρκοι με την υπερδύναμη, επομένως κακώς «καυτηριάζονται» από τους συγγραφείς της εκθέσεως.

Οι χάρτες που εμπεριέχονται στην έκθεση ουσιαστικά προωθούν τα παλιά αναμασημένα επιχειρήματα περί της γεωγραφικής θέσης της Τουρκίας. Απεικονίζουν τις αμερικανικές βάσεις ανά την τουρκική επικράτεια, εξαίρουν τον ρόλο της όσον αφορά τον έλεγχο των Στενών, ενώ παράλληλα δείχνουν τις χώρες που ενδιαφέρονται για την αγορά των τουρκικών Μη Επανδρωμένων Bayraktar. Και τα τρία συνοψίζονται στην προαναφερθείσα θέση της έκθεσης, πως η Τουρκία αποτελεί έναν σύμμαχο της Δύσης όσον αφορά την στήριξη της Ουκρανίας, χωρίς όμως να αποδομείται σε καμία περίπτωση την σχέση της με την Ρωσία. Αξίζει να τονιστεί πως το κείμενο αναφέρει τον ρόλο που μπορει να αναλαβει η Τουρκία, για το ΝΑΤΟ, προκειμένου να αποσοβηθεί μια «κακοήθης επιρροή» (malign influence) στην περιοχή, χάρις την υποστήριξη της Τουρκιας προς στην Ουκρανια.

Το ζήτημα εδώ είναι πως η Τουρκία εδώ και πολύ καιρό ακολουθεί μια ευρασιατική πολιτική έχοντας προχωρήσει σε μια διαλεκτική τουρκοϊσλαμική σύνθεση, και ουδόλως ενδιαφέρεται για την προώθηση των νατοϊκών θέσεων στην περιοχή. Αυτή η κακοήθης επιρροή που αποστρέφεται το ΝΑΤΟ είναι ήδη παρούσα στην περιοχή ενδιαφέροντος των δυτικών δυνάμεων, καθώς τα πλεονεκτήματα της Τουρκίας όσον αφορά τα Στενά και την γεωγραφική της τοποθεσία, αποτελούν μειονεκτήματα για την Δύση, σε βάθος χρόνου. Η Τουρκία αξιοποιείται ως «ξενιστής» των χερσαίων δυνάμεων, οι οποίες επιχειρούν την διάσπαση της συμμαχίας, δια μέσου του νεο-οθωμανικού παράγοντα.

Οι σχέσεις Τουρκίας – Ελλάδας περιγράφονται με πολύ έμμεσο και ύπουλο τρόπο μέσα στην έκθεση, η οποία αναφέρει πως οι εντάσεις με την Ελλάδα αποτελούν προϊόν της στρατηγικής συνεργασίας ΗΠΑ-Ελλάδας και όχι οτι η Τουρκία ακολουθεί γενικώς μια στρατηγική εκμηδένισης της Ελλάδας, βάση δόγματος Νταβούτογλου. Το άρθρο αναφέρει  πως οι ΗΠΑ έχουν συμφωνήσει ήδη για αναβαθμιση των ελληνικων αερομαχητικων και πως μια πιθανή αναβάθμιση και των τουρκικών αερομαχητικών θα μπορούσε να εχει αξιοσημείωτη επίπτωση οσον αφορά την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας και για τις σχεσεις που εμπλέκουν τις τρεις αυτές χώρες. Το τι επίπτωση θα είναι αυτή βέβαια παραλείπεται εντέχνως να αναφερθεί από τους γράφοντες.

Ακόμη χειρότερα γίνεται λόγος για «αμφισβητούμενες θαλάσσιες περιοχές» οι οποίες αποτελούν την αιτία τις διένεξης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ενώ και ο χάρτης που αναρτάται στο τέλος απεικονίζει περιοχές του Αιγαίου με δήθεν διαφιλονικούμενο καθεστώς. Γίνεται απολύτα κατανοητό πως η συγκεκριμένη έκθεση προσπαθεί να πείσει τον αναγνώστη πως η Τουρκία αποτελεί «θύμα» της στρατηγικής συνεργαρσίας ΗΠΑ – Ελλάδας (παρότι είναι συμμαχικές χώρες) και πως όλα αυτά λαμβάνουν χώρα σε μια περιοχή όπου το θαλάσσιο καθεστώς κυριαρχίας είναι θολό. Άρα οι ΗΠΑ δεν δικαιολογούνται να μην προσφέρουν αερομαχητικά στην Τουρκία στο πλαίσιο των σχέσεων ισορροπίας μεταξή των δύο δυνάμεων του Αιγαιακού συστήματος. Φυσικά σε κανένα σημείο δεν αναφέρεται το πως η Τουρκία θα αποτινάξει την ρωσική επιρροή, ενώ και η αναφορά στις συνεχείς παραβιάσεις κατά της Ελλάδας είναι υποτυπώδης και περιορίζεται στην ανάρτηση των δηλώσεων του State Department.

Συμπερασματικά, η συγκεκριμένη έκθεση για την οποία έγινε αδικαιολόγητως θόρυβος στα μέσα εδώ στην Ελλάδα, είναι στην πραγματικότητα μια κακογραμμένη και ερασιτεχνικά δομημένη αναφορά, η οποία σε καμία περίπτωση δεν δύναται να πείσει τον οποιοδήποτε για την χρησιμότητα της Τουρκίας στην νατοϊκή συμμαχία. Τα επιχειρήματα που επικαλείται ανατρέπονται όλα από την πραγματικότητα που διέπει την στρατηγική στοχοθεσία της Τουρκίας εδώ και τουλάχιστον 20 χρόνια. Επίσης ακόμα και η γεωγραφική πραγματικότητα την οποία υπερτονίζει δεν έχει σε καμία περίπτωση την σημασία που είχε σε παλιότερες εποχές. Η Τουρκία δεν αποτελεί πλεόν το προωθημένο φυλάκιο της δυτικής αρχιτεκτονικής και ο μόνος λόγος για τον οποίο ακόμα έχει αξία για την Δύση είναι σαφώς τα Στενά.

Ταυτόχρονα, ο διαμεσολαβητικός ρόλος που έχει αναλάβει η Τουρκία στην περίπτωση του ρωσο-ουκρανικού πολέμου έχει ημερομηνία λήξεως και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ένδειξη ταύτισης της Τουρκίας με τον δυτικό παράγοντα. Τέλος όσον αφορά την Ελλάδα, η έκθεση προσπαθεί μέσω προπαγάνδας να προωθήσει τις τουρκικές θέσεις περί διαμφισβητούμενου καθεστώτος του Αιγαίου και απειλής που αισθάνεται η Τουρκία λόγω της ελληνοαμερικανικής συνεργασίας, κάτι που πραγματικά είναι αστείο και ανάξιο περαιτέρω σχολιασμού.

Εν κατακλείδι, θεωρώ πως τέτοιους είδους εκθέσεις θα πρέπει να αναλύονται και να αξιολογούνται με νηφαλιότητα και με καχυποψία ως προς το τι στόχους εξυπηρετούν και κυρίως του κατά πόσο έχουν δυνατότητα επιρροής των ανωτάτων αποφάσεων. Σε κάθε περίπτωση δεν δικαιολογείται να προβαίνουν ορισμένοι σε βιαστικές εκτιμήσεις και να διασπείρουν την ανησυχία στον ελληνικό λαό για ζητήματα τα οποία είναι ανύπαρκτα.

*Ο Αλέξανδρος Ιτιμούδης, είναι Γεωπολιτικός Αναλυτής Γεωστρατηγικής Σύνθεσης και Σπουδών Άμυνας και Ασφάλειας.

 

Πως ο σεισμός και η τουρκική οικονομία παίζουν ανατρεπτικό ρόλο στους προεκλογικούς σχεδιασμούς του Ερντογάν και στα ελληνοτουρκικά  

0

 

 Γράφει ο Λάζαρος Καμπουρίδης, Αντιστράτηγος ε.α.

 Όταν ο Ερντογάν αποφάσισε την κατάρριψη του  ρωσικού αεροσκάφους την 24 Νοεμβρίου 2015 στη βόρεια Συρία, δεν είχε υπολογίσει σωστά τις αντιδράσεις της Μόσχας, με αποτέλεσμα τον επόμενο Ιούνιο (2016) ο ίδιος ζήτησε συγγνώμη από τον Πούτιν και ακολούθησε η ομαλοποίηση των σχέσεων των 2 χωρών. Τι όμως μεσολάβησε στο ενδιάμεσο διάστημα και άλλαξε η στάση του Τούρκου Προέδρου; Η Άγκυρα επιχείρησε τότε να εμπλέξει το ΝΑΤΟ στη βόρεια Συρία με σκοπό την μετατροπή της σύγκρουσης σε ΝΑΤΟ – Ρωσίας, ενώ ταυτόχρονα ανέπτυξε μία πολύ επιθετική ρητορική εναντίον της Μόσχας με κύρια επιχειρήματα, το κλείσιμο των Στενών, την ετοιμότητα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ), εμπάργκο κλπ. Από πλευράς Μόσχας δεν αναπτύχθηκε καμία ρητορική παρά μόνο εφαρμόσθηκε οικονομικό εμπάργκο και τελικά ο Ερντογάν «σύρθηκε» σε απολογία προς τον Πούτιν. Ο λόγος απλός, το ρωσικό εμπάργκο προκάλεσε το κλείσιμο χιλίων ξενοδοχείων και απόγνωση στην πολυάριθμη αγροτική τάξη σε όλη την Τουρκία.

Πριν τον σεισμό η προεκλογική σχεδίαση Ερντογάν στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στην αντιδυτική επιθετική ρητορική Τούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων και υπάρχουν πολλά σημεία τα οποία αξίζουν σχολιασμό και είναι δυνατή η εξαγωγή συμπερασμάτων σε σχέση με την προαναφερόμενη ρωσική αντίδραση, ενώ ταυτόχρονα διαφαίνεται ότι οι εξελίξεις με αφορμή τον εγκέλαδο θα είναι ραγδαίες επηρεάζοντας και τα ελληνοτουρκικά

Ο Ερντογάν με αφορμή την καύση του κορανίου αλλά και δημοσιεύματα δυτικών ΜΜΕ που στρέφονταν εναντίον του, χρησιμοποίησε αντιδυτική ρητορική  καθαρά για προεκλογικούς λόγους. Σε πρόσφατη ετήσια έρευνα – γκάλοπ σε όλη την Τουρκία, οι ΗΠΑ θεωρούνται πρώτη απειλή με ποσοστό 60 %. Το κάψιμο του κορανίου σε Σουηδία και Δανία φάνηκε να ευνοεί την προεκλογική στρατηγική του Ερντογάν αφού συσπείρωνε την πολύ μεγάλη συντηρητική δεξαμενή ψηφοφόρων.

Τούρκοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι με «σημαιοφόρο» τον Υπουργό Εσωτερικών Σ. Σοϊλού ανέπτυξαν τέτοια ρητορική επειδή αυτό προέβλεπε η προεκλογική σχεδίαση, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι, κάποιες δυτικές χώρες προέβησαν αυθαίρετα στην έκδοση οδηγιών ασφαλείας επικαλούμενες πιθανό τρομοκρατικό χτύπημα, καθώς δεν υπήρχε σχετική οδηγία από τις τουρκικές Αρχές – Υπηρεσίες Πληροφοριών. Ακόμη και στην περίοδο των μεγάλων τρομοκρατικών επιθέσεων στην Τουρκία (2015-2016), οι διπλωματικές αποστολές ξένων χωρών είχαν εκδώσει παρόμοιες ταξιδιωτικές οδηγίες χωρίς καμία τουρκική αντίδραση. Είναι δικαίωμα αλλά και ευθύνη των διπλωματικών αντιπροσωπειών να εκδίδουν κάθε είδους οδηγία που θα διασφαλίζει την ασφάλεια των υπηκόων τους. Ακόμη και να μην υπήρχε ως αφορμή το θέμα της καύσης του κορανίου, ο Ερντογάν και η «παρέα του» θα είχαν επινοήσει κάποια παρόμοια για να χρησιμοποιήσουν το αφήγημα του αντιδυτικισμού.

Αυτό όμως που πραγματικά απασχόλησε τον Ερντογάν με το κλείσιμο των διπλωματικών αποστολών ήταν οι οικονομικές συνέπειες, αφού έτσι πλήττεται ο τουρισμός και γενικότερα η τουρκική οικονομία. Όπως αναφέρθηκε στο παράδειγμα με τη Ρωσία, η «αχίλλειος πτέρνα» της τουρκικής «μαγκιάς» είναι το οικονομικό αποτύπωμα. Σύμφωνα με νέα στοιχεία, το ετήσιο κόστος συντήρησης μιας οικογένειας στην Τουρκία αυξήθηκε κατά 112 % σε σχέση με το περασμένο έτος. Ο Ερντογάν λοιπόν προτίμησε την αύξηση των ποσοστών του ενόψει των εκλογών αυξάνοντας τη ρητορική και ρισκάροντας την επιδείνωση των σχέσεων με τη Δύση, έχοντας επίγνωση ότι η κατάσταση αυτή θα προκαλούσε νέο πλήγμα στην ήδη τραυματισμένη τουρκική οικονομία.

Ο Τούρκος Πρόεδρος έχει συνηθίσει να προκαλεί την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ με απαξιωτικές πολλές φορές εκφράσεις, επειδή αισθάνεται ότι οι δυτικές αντιδράσεις απέναντί του θα έχουν κάποιο όριο ασφαλείας, αφού η Δύση αποφεύγει το ρίσκο περαιτέρω εμβάθυνσης των σχέσεων Άγκυρας – Μόσχας. Ενδεικτικό του επιχειρήματος αυτού είναι απόσπασμα πρόσφατης ομιλίας του Τούρκου Υπουργού Εσωτερικών Σοϊλού, ο οποίος ανέφερε ότι, η Τουρκία θα εκμεταλλευτεί την ευκαιρία όπου η Ευρώπη δεν έχει ισχυρούς ηγέτες και όραμα και έχει ανάγκη την ίδια (Τουρκία). Η υστερική αντίδραση της Άγκυρας στις ταξιδιωτικές οδηγίες των χωρών για την ασφάλεια των υπηκόων τους σε συνδυασμό και με το προαναφερόμενο παράδειγμα της ρωσικής αντίδρασης, αποκαλύπτει πόσο εύθραυστη είναι η τουρκική οικονομία η οποία είναι δέσμια των ξένων επενδύσεων και κυρίως των εξαγωγών της, καθώς και των τουρκικών επιδόσεων στον τουριστικό τομέα, όπως χαρακτηριστικά φάνηκε και από το  προαναφερόμενο παράδειγμα της ρωσοτουρκικής κρίσης την περίοδο 2015-2016.

Αναβολή των εκλογών λόγω σεισμού;

Ο ρόλος της οικονομίας στις πολιτικές εξελίξεις της γειτονικής χώρας θα φανεί από τις συνέπειες του τελευταίου σεισμού. Όλοι οι προαναφερόμενοι προεκλογικοί σχεδιασμοί του Ερντογάν φαίνεται ότι πλέον διαφοροποιούνται λόγω του μεγάλου καταστροφικού σεισμού στη νότια και νοτιοανατολική Τουρκία, καθώς ανατρέπουν την υφιστάμενη κατάσταση και δημιουργούν προϋποθέσεις για αναβολή των εκλογών. Η ανακοίνωση των 10 πληγέντων νομών σε 3μηνη Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης με επίκληση του άρθρου 119 του Συντάγματος, είναι ενδεικτική των μελλοντικών προθέσεων του Τούρκου Προέδρου για πιθανή αναβολή των εκλογών με βάση τις προβλέψεις του ίδιου άρθρου. Αυτό φυσικά θα εξαρτηθεί από το τελικό μέγεθος της καταστροφής αλλά και την ανταπόκριση της κοινωνίας στα κυβερνητικά μέτρα αντιμετώπισης της κατάστασης και ικανοποίησης των αναγκών των πληγέντων πληθυσμών, σε συνδυασμό και με τη θέση της αντιπολίτευσης η οποία θα πρέπει να πειστεί ότι υφίστανται αντικειμενικοί λόγοι για αναβολή των εκλογών.

Κύριος όμως παράγοντας των πολιτικών εξελίξεων αποτελεί η κοινωνική αντίδραση και η αποδοχή των κυβερνητικών μέτρων, λαμβάνοντας υπόψη ότι ο υποδεέστερος σεισμός του 1999 στην Τουρκία επέφερε ζημίες 25 δις. δολ. στην κρατική μηχανή και οδήγησε στην κατάρρευση όχι μόνο της τουρκικής οικονομίας αλλά και της κυβέρνησης Ετσεβίτ-Μπαχτσελί (DSP-MHP) και ταυτόχρονα στην άνοδο στην εξουσία του κυβερνόντος κόμματος ΑΚΡ.

«Διπλωματία των σεισμών» και ελληνοτουρκικά

Οι εξελίξεις αυτές βάζουν προσωρινά στο συρτάρι τα αναθεωρητικά σχέδια του Ερντογάν εις βάρος της Ελλάδας, όμως δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι θα αποδώσει η «διπλωματία των σεισμών» καθώς οι φιλίες με τους Τούρκους διαρκούν όσο χρόνο απαιτούν οι ανάγκες τους ενώ στο τραπέζι παραμένουν οι εθνικοί στόχοι τους, είτε αφορά τους νεοοθωμανιστες είτε την αντίπαλη πλευρά της 6πλης συμμαχίας και με βάση αυτούς θα πρέπει να συνεχιστεί το πρόγραμμα ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων και γενικότερα της αποτρεπτικής μας ισχύος.

  • Δημοσιεύεται παράλληλα στην εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ της Κυριακής»

*Ο Αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης είναι απόφοιτος της Σχολής Εθνικής Άμυνας, κάτοχος MBA από το Nottinngham Trend University, Πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας & Εθνολογίας του ΔΠΘ, και υποψήφιος Διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου, ενώ διετέλεσε μέλος της Ελληνικής Διπλωματικής Αντιπροσωπείας στην Κωνσταντινούπολη την περίοδο 1995-1999, Ακόλουθος Άμυνας στην Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα την περίοδο 2013-2017. Αποστρατεύθηκε τον Μάρτιο / 2022.

 

Νικηφόρος Βαρονέτος: Ο μέγας σεισμός που «κόντυνε» την Τουρκία

2

13/02/2023

Του Νικηφόρου Βαρονέτου 

Η αλαζονική και επιθετική Τουρκία υπέστη μια βιβλική φυσική καταστροφή από τους σεισμούς της 6ης Φεβρουαρίου ‘23. Ο πρόεδρος Ερντογάν δήλωσε ότι: «Ήταν θέλημα Θεού». Μάλλον για «Θεία Δίκη» πρόκειται, που αποφάσισε να «κοντύνει» τις φιλοδοξίες της Τουρκίας, αφού κανένας άλλος δεν το επιχειρούσε.

Η τουρκική κυβέρνηση κήρυξε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, για τρεις μήνες, δέκα νοτιανατολικές επαρχίες της χώρας όπου ζουν 13 εκατομμύρια άνθρωποι ή το 15% του συνολικού πληθυσμού. Μια εβδομάδα μετά τους σεισμούς έχουν καταγραφεί περίπου 30.000 νεκροί και αναμένεται αυτός ο αριθμός να διπλασιαστεί όταν εκκαθαριστούν τα ερείπια. Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες τραυματίες και αγνοούμενοι. Ένα εκατομμύριο άνθρωποι έμειναν άστεγοι, ενώ πέραν από τις χιλιάδες κατοικίες καταστράφηκαν οι υποδομές και οι περισσότερες παραγωγικές επιχειρήσεις. Σημειώνεται ότι το 10% του ΑΕΠ της Τουρκίας προέρχεται από την πληγείσα περιοχή. Θα απαιτηθούν πολλά χρόνια, πάνω από μια δεκαετία και πολλά χρήματα, για την αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης στις επαρχίες αυτές.

Όπως ήταν φυσικό, λόγω του μεγέθους της καταστροφής, άμεσα εκδηλώθηκε μια διεθνής συμπαράσταση και εστάλη επείγουσα βοήθεια από δεκάδες χώρες. Πρόκειται για ομάδες έρευνας και διάσωσης για τον απεγκλωβισμό ανθρώπων από τα ερείπια. Ορθά η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες μεταξύ αυτών. Για το πώς, όμως, η τουρκική κυβέρνηση αντιλαμβάνεται αυτή τη διεθνή βοήθεια αρκεί να επισημάνουμε ότι αρνήθηκε τη συνδρομή της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για την Άγκυρα πιο σημαντικό από τους ανθρώπους κάτω από τα ερείπια είναι η υπεράσπιση της στρατηγικής της να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, να την θεωρεί «εκλιπούσα». Αυτά για τους αφελείς – ανθρωπιστές.

Μετά όμως την ορθή αποστολή των ομάδων έρευνας και διάσωσης, στην Ελλάδα εκδηλώθηκαν, για πολιτικούς σκοπούς, υπερβολικές ενέργειες. Πολλοί Δήμοι, Περιφέρειες, Σωματεία και το «Όλοι μαζί μπορούμε» του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού SKY (μέχρι πρόσφατα μετέδιδε τουρκικά σίριαλ) υπό την αιγίδα του υπουργείου Εξωτερικών άρχισαν να συγκεντρώνουν τρόφιμα μακράς διαρκείας, φάρμακα, κουβέρτες και σκηνές για τους σεισμοπαθείς, εκμεταλλευόμενοι τα ανθρωπιστικά αισθήματα των πολιτών. Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης έκανε ένα βήμα παραπέρα. Από τις Βρυξέλλες ζήτησε τη διοργάνωση Διάσκεψης Δωρητών για να βοηθηθεί η Τουρκία. Γιατί όμως όλα αυτά;

Η Τουρκία δεν είναι η κατεστραμμένη Συρία,  είναι μια μεγάλη και ισχυρή χώρα. Έχει – παράγει και αλεύρι και γάλατα εβαπορέ και μακαρόνια και μπισκότα και κουβέρτες και αν δεν έχει επαρκείς ποσότητες μπορεί να τα αγοράσει από τις διεθνείς αγορές. Το πρόβλημα δεν είναι η επάρκεια των διαφόρων αγαθών, αλλά, η ορθή και έγκαιρη διανομή τους από τις υπηρεσίες του τουρκικού κράτους.

Μήπως δεν έχει τα χρήματα; Μα ξοδεύει κάθε χρόνο εκατομμύρια δολάρια για οπλικά συστήματα, για να κατασκευάζει μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους. Με έναν από αυτούς μάλιστα, τον Tyfun (Τυφώνας), απειλούσε, πριν λίγο καιρό, να πλήξει την Αθήνα. Είναι διατεθειμένη να πληρώσει 20 δις. δολάρια για να αγοράσει από τους Αμερικανούς τα F-16, που θα τα χρησιμοποιήσει εναντίον της Ελλάδας. Σημειώνουμε ότι ο αμυντικός προϋπολογισμός της Τουρκίας για το 2023 ανέρχεται σε 25 δις δολάρια.

Να μειώσει λοιπόν τις στρατιωτικές δαπάνες της η Τουρκία για να περιθάλψει και να αποκαταστήσει όσους επλήγησαν από το μέγα σεισμό. Εξάλλου δεν απειλείται από καμιά γειτονική της χώρα. Είναι εκείνη που απειλεί όλους σχεδόν τους γείτονές της. Η Άγκυρα όμως θέλει και τους εξοπλισμούς της να διατηρήσει και να εισπράξει τη διεθνή και ελληνική βοήθεια για τους σεισμόπληκτους.

Στην Αθήνα, η βιβλική καταστροφή επανέφερε στην επιφάνεια, τη λεγόμενη «διπλωματία των σεισμών». Το αγαπημένο αφήγημα των οπαδών του συνεχούς κατευνασμού της Τουρκίας προκειμένου να υλοποιήσουν τον «ανεκπλήρωτο πόθος τους». Το συνεχή εφ’ όλης της ύλης διάλογο με την Τουρκία. Τα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια πανηγύρισαν γιατί ο εκπρόσωπος του τούρκου Προέδρου, Ιμπραχίμ  Καλίν, ευχαρίστησε την Ελλάδα για τη βοήθεια. Ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Δένδιας έτρεξε στην Αντιόχεια για να συναντηθεί και να αγκαλιάσει το φίλο του, όπως τον αποκαλεί, Μεβλούτ (Τσαβούσογλου).

Ας μην έχουμε, για μια ακόμη φορά, αυταπάτες. Η λαβωμένη Τουρκία «γλύφει τώρα τις πληγές της». Προσωρινά και μόνο «κόντυνε» γεωπολιτικά.  Θα χρειαστεί κάποιο χρόνο για να ανακάμψει. Σ’ αυτό το διάστημα μάλλον δε θα προκαλεί ρητορικά ή επί του πεδίου τους Έλληνες. Η τουρκική στρατηγική όμως για τη συρρίκνωση του Ελληνισμού, από τη Θράκη μέχρι την Κύπρο, δεν πρόκειται να αλλάξει είτε με τον Ερντογάν είτε με οποιονδήποτε άλλον.

Υ.Γ. Το σκίτσο είναι από το γαλλικό σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo: “Σεισμός στην Τουρκία-ή ίδια δε χρειάζεται να στείλει άρματα”. Το σκίτσο προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τουρκικής πλευράς.

 Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr

Ο ΣΕΙΣΜΟΣ, Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

22

 

Εκείνο που κρατά συνεκτική την Τουρκία, παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνει πλήθος λαοτήτων στην σύνθεσή της, είναι ο «τουρκισμός». Η ιδεολογία, δηλαδή, που επέβαλε ο Κεμάλ και συνίσταται στα εξής συνθετικά: ένα έθνος, ένα κράτος, μία γλώσσα, μία θρησκεία. Και ας υπάρχει στον μικρασιατικό χώρο μια πανσπερμία από αυτά.

Η επιβολή δεν ήταν ιδεολογική. Δεν μπορούσαν, δηλαδή, να πείσουν τις διαφορετικές λαότητες να αποδεχθούν πως είναι κάτι άλλο από αυτό που ένοιωθαν. Και έτσι, όσοι ήταν, ιδιαιτέρως, ενοχλητικοί τους «γενοκτόνησαν» και στους υπόλοιπους επέβαλαν δια της βίας, δηλαδή μέσω ενός ολοκληρωτικής μορφής κράτους, να αποδεχθούν τα παραπάνω.

Το βαθύ τουρκικό κράτος έχει συνείδηση ότι οποιαδήποτε χαλάρωση, επί τω δημοκρατικότερο, στην διακυβέρνηση θα ανοίξει τον Ασκό του Αιόλου. Γι αυτό όσο τα πράγματα είναι ελεγχόμενα η Τουρκία δεν θα εκδημοκρατιστεί.

Στον «τουρκισμό», ως ιδεολογία, ο Ερντογάν προσέθεσε και τον «οθωμανισμό», δηλαδή, την πολιτιστική και οικονομική ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με πυρήνα, πάντα, τους τούρκους και την Τουρκία.

Αυτό το αφήγημα λειτούργησε καλά ως σήμερα. Ο Ερντογάν κουρασμένος, πλέον, υπόσχεται να το συνεχίσει, όπως και η αντιπολίτευση, χωρίς την οθωμανική του διάσταση. Επι της ουσίας και οι δύο τάσεις δεν έχουν καμιά διαφορά.

Το σύστημα λειτούργησε καλά όσο ο πληθυσμός είχε αμιγή τα χαρακτηριστικά που περιγράφηκαν παραπάνω. Τα χαρακτηριστικά, δηλαδή, του «τουρκισμού».

Ενώ το βαθύ κράτος-διότι αυτό κυβερνά- θέλει να παραμείνει το ίδιο, τα χαρακτηριστικά της πληθυσμιακής σύνθεσης της χώρας αλλοιώνονται.

Λόγω του πολέμου στη Συρία και στο Ιράκ ένα σημαντικό πλήθος Αράβων έχει εισέλθει και διαμένει στην Τουρκία. Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι αυτοί είναι ή όχι ευγνώμονες στον Ερντογάν αλλά έχουν συνείδηση της διαφορετικότητάς τους.

Ένας σημαντικός αριθμός Ρώσων εγκαταστάθηκαν, επίσης, στην Τουρκία λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.

Διάφοροι άλλοι λαοί από διαφορετικά σημεία του κόσμου έχουν, επίσης, ως μόνιμη κατοικία τους τη γειτονική χώρα.

Όλοι αυτοί έχουν διαφορετική συνείδηση από τον «τουρκισμό» και δεν είναι διατεθειμένοι να την μεταβάλλουν. Διαφορετική συνείδηση έχουν διαμορφώσει εδώ και καιρό και οι Κούρδοι, οι οποίοι τα κεμαλικά χρόνια συνεργάστηκαν με τον Πατέρα των Τούρκων. Αυτή η διαφορετικότητα είναι επικίνδυνη για την Τουρκία. Το βαθύ της κράτος, ό,τι και να κάνειθ, δεν θα μπορέσει να την ελέγξει. Δεν βρισκόμαστε ούτε στο 22, ούτε οι λαοί αυτοί, όπως οι Ρώσοι, προέρχονται από ένα χειμαζόμενο κράτος που αδυνατούσε να προσφέρει προστασία.

Τα αδιέξοδα στα οποία οδήγησε την χώρα ο Ερντογάν με τις πολεμικές του περιπέτειες, η χαλάρωση σιγά σιγά του ελέγχου των ΜΜΕ και η επακόλουθη αποκάλυψη της τεράστιας διαφθοράς αλλά και η αδυναμία του κράτους, ερντογανικού ή μη δεν έχει σημασία, να ανταποκριθεί στα τεράστια προβλήματα που δημιούργησε ο σεισμός, δημιουργούν τις αρχικές συνθήκες αποσύνθεσης του τουρκικού βαθέος κράτους, χωρίς να έχει σημασία αν πρόκειται για κεμαλικό ή οθωμανικό, εθνικιστικό ή ευρασιανικό, δυτικόστροφο ή ανατολικόστροφο.

Προσοχή: οι αρχικές συνθήκες αμφισβήτησης δημιουργούνται. Το αν οι συνθήκες ικανοποιηθούν ή το αν είναι αναγκαίες και ικανές θα φανεί στην πορεία.

Πάντως, για πρώτη φορά τίθεται εν αμφιβόλω η τυφλή υπακοή στην μονολιθικότητα του «τουρκισμού».

Την συνέχεια θα την παρακολουθήσουμε.

Παντελής Σαββίδης

Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Αυτά τα καραγκιοζιλίκια θα έχουν κόστος. Κρατήστε το…

13

Λάθος κίνηση η βεβιασμένη επίσκεψη του Έλληνα ΥΠΕΞ στην Τουρκία, η οποία το μόνο που έρχεται να τονώσει είναι τις απαράδεκτες και καταστροφικές Ελληνικές αυταπάτες…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Είναι φανερό ότι αυτή η επίσκεψη επιβλήθηκε έξωθεν και όλα δείχνουν ότι στην συνέχεια την απαίτησε ο Έλληνας πρωθυπουργός από τον υφιστάμενο Υπουργό του. Είναι επίσης ολοφάνερη η εξαιρετικά αμφιλεγόμενη σκοπιμότητα της συγκεκριμένη πρωτοβουλίας…

Όχι γιατί είναι γενικά κακό να πραγματοποιούνται τέτοιες επισκέψεις σε περιόδους κατά τις οποίες η διαχείριση μιας ανθρωπιστικής κρίσης βρίσκεται στο αποκορύφωμά της. Αλλά διότι η Ελλάδα, όφειλε να είναι ιδιαίτερα προσεκτική με πρωτοβουλίες που την παγιδεύουν και αναπαράγουν τα αδιέξοδα…

Με την συγκεκριμένη επίσκεψη, δεν επιδεικνύεται το απαραίτητο πνεύμα ανωτερότητας εκ μέρους της χώρας μας, απέναντι στην μικρότητα των Τούρκων πολιτικών σαλτιμπάγκων. Η Ελληνική ανωτερότητα άλλωστε επεδείχθη στην πράξη και στον ύψιστο βαθμό, με την άμεση αποστολή της ΕΜΑΚ στον τόπο της καταστροφής και με την αυταπάρνηση των ανδρών της στις επιχειρήσεις διάσωσης. Δεν υπήρχε ούτε ένας πρόσθετος λόγος για περιττές και απερίσκεπτες κινήσεις επίδειξης ανωτερότητας που παγιδεύουν την χώρα.

Η συγκεκριμένη επίσκεψη, καθαγιάζει την τουρκική πολιτική ηγεσία σε μια περίοδο που το καθεστώς Ερντογάν βρίσκεται αντιμέτωπο με την μαζική αποδοκιμασία εκ μέρους του πληθυσμού, ενώ την ίδια στιγμή λειτουργεί ως ένα καταστροφικό restart στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, ωσάν να μην έχει μεσολαβήσει τίποτε κατά την διάρκεια της προηγούμενης περιόδου, το οποίο επιπροσθέτως προσφέρει υπέροχα άλλοθι στους υπερατλαντικούς φιλότουρκους καλοθελητές.

Η συγκεκριμένη επίσκεψη έρχεται να «δέσει» με όλα όσα σκόπιμα διέρρεαν κύκλοι της Αμερικανικής Διπλωματίας περί του διαφαινόμενου επαναπροσδιορισμού των Ελληνοτουρκικών σχέσεων και φυσικά έρχεται να προσφέρει συγχωροχάρτι για μια συγγνώμη η οποία ΔΕΝ ζητήθηκε από τους χορογράφους της Τουρκικής πειρατικής αλητείας. Κυρίως όμως έρχεται να προλειάνει το έδαφος για προαναγγελθείσες διευθετήσεις που όλα δείχνουν ότι θα εδράζονται στο έδαφος νέων εθνικών υπαναχωρήσεων.

Η συγκεκριμένη επίσκεψη πραγματοποιείται χωρίς επί της ουσίας να έχει αλλάξει τίποτε σε σχέση με όλα όσα έχουν προηγηθεί και οδήγησαν στην προηγούμενη περίοδο της κλιμακούμενης έντασης μεταξύ των δύο χωρών. Ενώ είναι φανερό ότι έρχεται να αποδυναμώσει στην πράξη την Ελληνική επιχειρηματολογία, σε μια κρίσιμη ιστορική συγκυρία που οι ισχυροί μας «σύμμαχοι» φρόντιζαν τουλάχιστον να κρατούν κάποια προσχήματα και να ανακόπτουν τον ξέφρενο φιλοτουρκισμό τους. Οι Τούρκοι δεν αποδοκίμασαν ούτε αυτόν τον ελεεινό «πατέρα» της Γαλάζιας πατρίδας ο οποίος μόλις προχθές στοχοποιούσε ως κατάσκοπους τους Έλληνες διασώστες. Παρ’ όλα αυτά, ο Δένδιας πήγε για ξέπλυμα με αγκαλίτσες και άλλα τινά. Τραγική εικόνα…

Προσωπικά, από την πρώτη στιγμή υπερθεμάτισα για την ανάγκη αποστολής της ανθρωπιστικής βοήθειας στην Τουρκία και αισθάνομαι περήφανος που η χώρα μου έσπευσε γι’ ακόμη μια φορά ν αποτελέσει υπόδειγμα ανυστερόβουλης ανθρωπιάς. Δεν βρίσκω όμως ούτε έναν λόγο που θα έπρεπε να υπάρξει και πολιτικό κέλυφος διανθισμένο με απίστευτα καραγκιοζιλίκια που θα τα βρούμε μπροστά μας ως πρόβλημα τις επόμενες ημέρες…

Όταν τα φώτα της δημοσιότητας θα αρχίσουν σταδιακά να απομακρύνονται από τα σημεία της συμφοράς και το καθεστώς Ερντογάν θα αρχίσει να ανακτά την πρωτοβουλία των κινήσεων, εξαργυρώνοντας με παροχές και υποσχέσεις την οργή και την αγανάκτηση των πολιτών, τότε θα αποτιμηθεί με πραγματικούς όρους το κόστος αυτής της επίσκεψης, αλλά πολύ φοβούμαι ότι το πουλάκι θα έχει πετάξει οριστικά και τίποτε πλέον δεν θα είναι αναστρέψιμο. Το τίμημα της εικόνας των αγκαλιασμένων ΥΠΕΞ, που δεν είναι αποτέλεσμα συγγνώμης για το θράσος και την προκλητικότητα που επιδείχτηκε, θα πληρωθεί πολύ ακριβά στο ταμείο. Κρατήστε το…

Αλέκος Παπαδόπουλος: Τι δεν μας διδάσκει το δράμα των Ελλήνων της Μαριούπολης…

0

Ενώ μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία ένοχη σιωπή και σύγχυση επικρατεί στην Ελλάδα για την τύχη 110.000 Ελλήνων της Μαριούπολης και της ευρύτερης περιοχής. Η Ελλάδα επιδεικνύει μία πρωτοφανή ιστορικά παντελή αδιαφορία για την τύχη των ομογενών μας. Εντύπωση προξενεί, επίσης, και το γεγονός ότι και τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης στο σύνολό τους περιέργως δεν καλύπτουν καν το θέμα.

Είναι πρόσφατες οι μνήμες, πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, από τις δακρύβρεκτες δηλώσεις διαφόρων περιφερόμενων εκεί κυβερνητικών και μη παραγόντων. Πολλοί αναρωτιούνται γιατί σήμερα τόση σιωπή και αδιαφορία για ομοεθνείς που εκτοπίζονται, εξαφανίζονται, διώκονται και ξεριζώνονται από την γη τους μετά από τόσους πολλούς αιώνες επιβίωσης εκεί.

Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή αριθμό των Ελλήνων νεκρών της Μαριούπολης κατά την διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία. Φοβούμαι ότι ελάχιστοι από το Εθνικό Κέντρο, ούτε καν οι γνωστοί έμποροι της “εθνικοφροσύνης”, ενδιαφέρονται πλέον να μάθουν πόσοι από τον ελληνικό πληθυσμό της Μαριούπολης έχασαν τα σπίτια τους, τις επιχειρήσεις τους και τα αγαθά τους.

Οφείλονται γι’ αυτό εξηγήσεις από όλο το υποκριτικό και φοβικό πολιτικό τόξο. Δυστυχώς η κυβέρνηση, με τη συνδρομή –έμμεσα ή άμεσα– και της αμήχανης αντιπολίτευσης, κατέστρεψε με τις πλειοδοσίες της στο Ουκρανικό όλες τις γέφυρες επικοινωνίας με τη ρωσική πλευρά, ώστε τώρα να μην μπορεί να συνδράμει –ακόμη και αν το ήθελε– τη δεινοπαθούσα ελληνική μειονότητα της Ουκρανίας.

Δικαιολογίες δυσκολιών δεν υπάρχουν. Όταν στο Μεσοπόλεμο προέκυψε η ανάγκη διάσωσης του Ελληνισμού στον σοβιετικό Καύκασο, η τότε ελληνική κυβέρνηση έστειλε τον μεγάλο Νίκο Καζαντζάκη, λόγω κύρους, ο οποίος και τα κατάφερε παρά τις αντίξοες, συχνά και εχθρικές πολιτικές συνθήκες. Τα εθνικά θέματα πρέπει να αντιμετωπίζονται μακροπολιτικά και όχι ευκαίρως-ακαίρως  από τη συγκυρία και τις προσωπικές αντιλήψεις.

Στην τύχη του οι Έλληνες της Μαριούπολης

Η ελληνική κυβέρνηση δεν διαπράττει απλά ένα λάθος, εγκαταλείποντας τον ελληνισμό της Μαριούπολης, αλλά ένα Εθνικό Λάθος. Κανείς υπεύθυνος πολίτης δεν θα έθετε θέμα αλλαγής του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας, ούτε και θέμα για τη συμμετοχή της στο σημερινό συλλογικό σύστημα ασφαλείας της Δύσης. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει παραίτηση από την υποχρέωση προστασίας των ελληνικών μειονοτήτων.

Για τις μικρές και επαπειλούμενες χώρες ισχύει ένα ζωτικό δόγμα: Οφείλουν να είναι πάντα σταθερές και αξιόπιστες στις διεθνείς συμμαχίες, αλλά και οι μεγάλες συμμαχικές χώρες να σέβονται τις ζωτικές ανάγκες των μικρότερων εταίρων τους. Οι μικρές χώρες στις πραγματικές συμμαχίες δεν συμμετέχουν μόνο για τη διεκπεραίωση των επιθυμιών των μεγάλων. Συμμετέχουν και για να υπηρετούν τη δική τους εθνική ασφάλεια και τα δικά τους εθνικά συμφέροντα.

Επίσης, έθνη, μη συμμαχικά μεν αλλά γειτνιάζοντα, με τα οποία συνυπάρχουμε και αλληλοεπιδρούμε μαζί τους επί πολλούς αιώνες ειρηνικά, όπως π.χ. με τους Ιρανούς, τους Ρώσους και τους Άραβες, οφείλουμε να τα σεβόμαστε. Οφείλουμε για τα δικά μας εθνικά συμφέροντα, να διατηρούμε ένα minimum τουλάχιστον επίπεδο ουσιαστικών και εποικοδομητικών διμερών επαφών και όχι μόνο στα χαρτιά. «Το μέλλον διαρκεί πολύ» έλεγε ο Γάλλος πολιτικός φιλόσοφος Luis Althuser…

slpress.gr

Η ανάταξη της Θεσσαλονίκης, της δυτικής και της Ελλάδας.

1

Συνάντηση στο ΜΕΤ, 10 από τις 475 μεγάλες επιχειρήσεις, η ανάταξη της Θεσσαλονίκης, της δυτικής και της Ελλάδας!

 

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ 10/02/23 ΣΤΟ ΜΕΤ, 

10 ΑΠΟ ΤΙΣ 475 ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ

Η ανάταξη της Θεσσαλονίκης, της δυτικής και της Ελλάδας.

Πραγματοποιήθηκε πολύ εποικοδομητική συνάντηση των 10 μεγάλων επιχειρήσεων της Θεσσαλονίκης από τις 475.

Εκπροσωπήθηκαν οι Εταιρείες: Άλμα, Αύρα, Ότο Ντιλ, Vimatec, Μπετόν Ευστρατίου, ΕΛΓΕΚΑ, Indigo Blue, Μινέρβα Πλεκτήρια, Unismack, Νικολαίδου, Φιλίππου, Χαίτογλου!

Σκοπός της συνάντησης μετά την εκδήλωση του Σεπτεμβρίου, ήταν να επισημανθούν τα αίτια της διαχρονικής βύθισης, τα κενά ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης, η δυσθυμία, η αποτύπωση της κοινής γνώμης, οι νέες απειλές, οι αστοχίες με τις υποσχέσεις σε επόμενες δεκαετίες και κυρίως οι εφικτές και άμεσες λύσεις για την ανάταξη της περιοχής.

Είναι προφανές ότι υπάρχει δυσαρμονία μεταξύ επικοινωνίας και πραγματικότητας. Δημιουργείται χάσμα μεταξύ προσδοκιών και αποτελέσματος και ζημία στο κυβερνητικό έργο. Η ρητορική της επόμενης δεκαετίας, υπονοεί συνέχιση της βύθισης των προηγούμενων δεκαετιών.

Είναι εφικτή η άμεση διόρθωση της βύθισης της δυτικής και όλης της Θεσσαλονίκης. 

Χωρίς αφηγήματα για δεκαετίες, χωρίς ερημοποίηση, χωρίς εμπόδια επενδύσεων, χωρίς νέα καταστροφικά χαράτσια, χωρίς κρατικά χρήματα, χωρίς σιωπή στα προβλήματα!

Είναι αδιανόητα τα 2 μέτρα και 2 σταθμά για όλα τα κρίσιμα θέματα!! Γιατί γίνονται;;

Η Θεσσαλονίκη υφίσταται σήμερα νέα ολομέτωπη επίθεση και απειλές- παρά την όποια ρητορική: αναφέρθηκε νέο διυλιστήριο μέσα στον αστικό ιστό τον Νοέμβριο 2022, και μόλις τον Φεβρουάριο 2023 νέες απειλές για νέα χαράτσια και καταστροφή επιχειρήσεων δυτικά στο Καλοχώρι Πόντου.

Οι 475 μεγάλες επιχειρήσεις και πολίτες και το think tank Νέο Ρεύμα – Νέο Όραμα. Είναι η μεγαλύτερη σύμπνοια με το 50% του ΑΕΠ της ΠΚΜ. Εργάζονται μόνο για το καλό της πόλης και μάλιστα με προτάσεις που δεν αιτούνται κρατικά χρήματα. Κυρίαρχο μέλημα είναι να διορθωθούν τα θεσμικά και νομικά αίτια που βύθισαν την πόλη και ειδικά τη δυτική!!!

Συμπλέουν και υπέγραψαν … δήμαρχοι, βουλευτές, ευρωβουλευτές, το ΝΡ- ΝΟ, οι 475 πολίτες και μεγάλες επιχειρήσεις! Υπέγραψαν όλοι κοινές και προσωπικές επιστολές στον ΠΘ και στον ΥΠΕΝ, μαζί με τους 2 Δημάρχους δυτικής Θεσσαλονίκης. Οι Δεσπότες αναφέρουν για ταξικό ρατσισμό, μπότα αδιαφορίας στο λαιμό μας, ζητούμενο είναι λίγο οξυγόνο από την αγάπη και το ενδιαφέρον, να στρέψουμε το βλέμμα δυτικά, χωρίς αυταρέσκειες, όλο ακούγεται το “προγραμματίζεται”, ότα μη ακουόντων. Περαιτέρω Δήμαρχος δυτικά αναφέρεται … σε στενό περίγυρο ανακυκλούμενων συμφερόντων που εγκλωβίζει τη πόλη.

Αλήθεια είναι ότι χάθηκε το 65% του ΑΕΠ από το 2000. υποχώρησε η Θεσσαλονίκη από 1η θέση Περιφέρειας στην 8η. Είχαμε το 92% του ΑΕΠ της ΕΕ, σήμερα είμαστε στο 48%. Είμαστε τελευταίοι σε αγοραστικό ΑΕΠ στην ΕΕ, σύμφωνα με την Eurostat. Αυτό είναι το ουσιώδες στοιχείο. Μια ευχή ή μια μελέτη ή 100 φορτηγά μπάζα δεν διορθώνουν την βύθιση του ΑΕΠ. Το αντιλαμβάνονται όλοι. Αποτυπώνεται και στις έρευνες κοινής γνώμης. Το 72% να δηλώνει δυσαρέσκεια και ισοπεδώθηκαν οι διαφορές μεταξύ των 2 πρώτων κομμάτων.

Έχει αποτύχει από δεκαετία το μοντέλο της πόλης των υπηρεσιών ή των υποδομών για το 2030. Και νέο ΑΕΠ δεν παρήχθη και με καλύτερες υποδομές πτωχεύσαμε το 2010.

Δεν είμαστε συνδικαλιστές, δεν κάνουμε πολιτική. Παρόλο που οι πολιτικοί τα υλοποιούν … με όποιες ευθύνες θετικές ή αρνητικές έχουν οι πράξεις και οι παραλείψεις τους, το αποτέλεσμα μετράει….

Οι 475 ασχολούμαστε συνολικά για την Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη. Βέβαια δυτικά είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα… . Το αναδεικνύουμε συνεχώς. Έγινε η ατζέντα της περιοχής.

 

Πλήρης νομική τεκμηρίωση και δεν απαιτούνται χρήματα!

Η Θεσσαλονίκη υφίσταται ΝΕΑ ολομέτωπη επίθεση και απειλές . Θέσαμε δημόσια τα θέματα. Έχουμε ΑΝΤΙ επίλυση και άρση των εμποδίων για τις επενδύσεις δυτικά, ΝΕΑ εμπόδια, όπως: 1) νέα διυλιστήρια μέσα στον αστικό ιστό 29/11/22 και 2) νέες απειλές εξαγγελίες για τα επιχειρηματικά πάρκα από την Περιφέρεια και ΥΜΑΘ 5/2/23 και 01/23, χωρίς εκτόνωση των απειλών στο Καλοχώρι- Πόντου! Πρωτάκουστες μεθοδεύσεις και παρανομίες σε βάρος του αστικού πληθυσμού και των επιχειρήσεων!

Τελικά ερώτημα: Γιατί υπάρχουν αυτές οι διατάξεις που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού. Για ποιο λόγο δεν λύνονται τα προβλήματα υποβάθμισης τόσα χρόνια, ενώ αντίθετα λύνονται παντού αλλού, ανατολικά, Αθήνα,ΕΕ. Γιατί?? sorting, profiteering???

Τα προβλήματα- ζητήματα είναι: 

1) Η νομιμότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Διεύθυνση Σεβέζο για ελεύθερες επενδύσεις εκτός ορίων δεξαμενών. Υπήρχαν παράνομα εμπόδια σε βάρος των 400.000 κατοίκων της δυτικής Θεσσαλονίκης και η μη λήψη μέτρων ασφαλείας εντός ορίων. Μόνο στη Θεσσαλονίκη. Πουθενά δεν υπάρχουν εμπόδια ούτε στην Αττική, ούτε σε όλη την ΕΕ με 4.000 δεξαμενές. Είναι σκανδαλώδης και διακριτική παράνομη μεταχείριση.

2) Το πάρκο εξυγίανσης σε Καλοχώρι- Πόντου- περιέχει καταστροφικές διατάξεις, όπως υπέρογκο κόστος 30% σε όλες τις αξίες, αναστολές αδειών για χρόνια, περιορισμούς χρήσεων γης και κυρίως χρειάζεται συμβολαιογραφική συναίνεση του 55% των 800 επιχειρήσεων, που δεν υπάρχει. Δημιουργεί ομηρίες η αυτοδιοίκηση 2ου βαθμού με παράνομες μεθοδεύσεις. Μήπως θέλουν τα κλειδιά των επιχειρήσεων?

3) Το θαλάσσιο μέτωπο- περιέχει απαγόρευση επενδύσεων χωρίς χρήσεις γης μόνο δυτικά. Προκαλεί διχασμό και διχόνοια. Ανατολικά όλα επιτρέπονται. Και πάλι σκανδαλώδης διακριτική μεταχείριση!

4) Το ΓΠΣ Δήμου Θεσσαλονίκης- προβλέπει παράνομα λουκέτα σε βιοτεχνίες (ενώ ο νόμος το επιτρέπει για 30 χρόνια από το 2019), δημιουργείται ερημοποίηση δυτικά, υπάρχει αμφισημία για Σεβέζο και προβλέπεται μείωση πληθυσμού κατά 200.000. Η συνταγή της υποβάθμισης!

5) το εκθεσιακό κέντρο δυτικά στους Λαχανόκηπους,

6) τα κενά κτίρια των 1.000.000μ2 που μπορούν να αξιοποιηθούν σαν υποδοχή καινοτομίας ή άλλες δραστηριότητες.

Η γραφειοκρατία αδρανεί για να διορθώσει τις παρανομίες. Χρειάζονται άμεσες λύσεις και σημάδια ανάταξης. 

Περιμένουμε διορθώσεις από τον κ. ΠΘ. Το έκανε με τα λουκέτα- μετεγκαταστάσεις το 2019, παρά την αδράνεια τότε.

Τέσσερα χρόνια μετά, συνεχίζονται τα εμπόδια στις επενδύσεις και η παράνομη ερημοποίηση δυτικά. 

Δεν διορθώνονται. Ταξικός ρατσισμός, συμβόλαιο Θεσσαλονίκης!!!!

Δ. Μακροδημόπουλος: Γιατί δεν επιλύονται τα εθνικά μας θέματα;

1

του Δημήτρη Μακροδημόπουλου

Ποιο είναι το εύρος της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης; Δεν εξαντλείται στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο; Διαβάσαμε ότι ο ΥΠΕΞ κ. Δένδιας ολοκλήρωσε στις 13 Ιανουαρίου την πολλοστή περιοδεία του σε κράτη της Αφρικής στα πλαίσια της ευρύτερης προσπάθειας αντιρρόπησης  της αυξανόμενης επιρροής της Τουρκίας στην Αφρική, “ως ανάχωμα στην τουρκική διείσδυση στην Αφρική”, όπως χαρακτηρίστηκε (Καθημερινή 14/1/2023). Όπως αναφέρει ο Economist,  η Τουρκία έχει 43 διπλωματικές αποστολές στην Αφρική, το εμπόριο με την ήπειρο αγγίζει τα 30 δις δολάρια, με τα 11 από αυτά να αφορούν συναλλαγές με υποσαχάριες χώρες. Εξάγει τα μη επανδρωμένα Bayraktar TB2 αλλά και τα εκπαιδευτικά Hurkus ενώ από το Σαχέλ έως τη Σομαλία, όπου ο τουρκικός στρατός διατηρεί στρατιωτική βάση και κέντρο εκπαίδευσης, τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις αποτελούν ολοένα και πιο συχνά στοιχείο των πεδίων μαχών. Αλλά πριν καν επιστρέψει ο κ. Δένδιας αναχώρησε και πάλι στις 24 Ιανουαρίου για την Αφρική, πραγματοποιώντας σύμφωνα με ανακοίνωση του ΥΠΕΞ το έβδομο ταξίδι του στην υποσαχάρια περιοχή Όλα αυτά λαμβάνουν χώρα στα πλαίσια της γαλλοτουρκικής αντιπαράθεσης στην Αφρική ιδιαίτερα στο Σαχέλ και στις γαλλόφωνες περιοχές. Εμείς γιατί παρεμβαίνουμε; Έχουμε ερείσματα εκεί; Αποτελούμε “ουρά” της γαλλικής πολιτικής στην αντιπαράθεσή της με την Τουρκία; Αυτό προβλέπει η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία; Τα εθνικά μας συμφέροντα αγγίζουν και την υποσαχάρια περιοχή; Μήπως φθάνουν και έως την Κεντρική Ασία, στο Καζακστάν ή στον Καύκασο στην Αρμενία, την οποία επισκέφθηκε ο κ. Δένδιας ακολουθώντας κατά πόδας την κ. Πελόζι, σε αντιπαράθεση με την Τουρκία που υποστηρίζει το Αζερμπαιτζάν; Τελικά που αποβλέπει αυτή η κλιμάκωση της όξυνσης των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε περιοχές όπου δεν διακυβεύονται ελληνικά συμφέροντα;

Δεν είναι άξιον απορίας που η Ουάσινγκτον αντί να διαμεσολαβεί ειρηνικά ανάμεσα σε Ελλάδα – Τουρκία ασκώντας την επιρροή της, αντίθετα υποδαυλίζει την ένταση και την απειλή μιας καταστροφικής σύγκρουσης με σύγχρονα όπλα, αποκομίζοντας παράλληλα μεγάλα οικονομικά οφέλη; Γιατί υιοθετεί αυτή τη στάση; Διότι πέραν του οικονομικού οφέλους, η ένταση στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο της δίνει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει και να αξιοποιεί τις δύο χώρες κατά περίπτωση ως εφαλτήριο των επιδιώξεών της στην ευρύτερη περιοχή. Αξιοποιεί την ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετατρέποντας την χώρα σε αμερικανική βάση με προεξάρχουσα την Αλεξανδρούπολη, με αντιστάθμισμα τη δήθεν προστασία της Θράκης από την τουρκική επιβουλή.

Η ιστορική εμπειρία θα έπρεπε να μας έχει πείσει ότι η άσκηση ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής από μια χώρα που είναι “δεδομένη”, που εναποθέτει δηλαδή την προστασία των εθνικών της συμφερόντων σε  μια ισχυρότερη δύναμη και παραδίδεται άνευ όρων σε αυτή, είναι αδύνατη. Διότι, οι μεγάλες δυνάμεις υποδαυλίζουν τις διενέξεις για να διεισδύουν στην ευρύτερη περιοχή. Κυρίως, διότι θεωρούμε ότι τα εθνικά μας συμφέροντα συμπλέουν  με τα συμφέροντα των ισχυρών. Επειδή όμως οι σχέσεις αυτές είναι ετεροβαρείς (όπως Ελλάδας – ΗΠΑ, Ελλάδας – Γαλλίας ή Γερμανίας), οι εξελίξεις δεν οριοθετούνται εκεί όπου εκπληρώνονται τα εθνικά μας συμφέροντα αλλά των ισχυρών, γιαυτό συνήθως είναι καταστροφικές ή αδιέξοδες. Και για έναν πρόσθετο λόγο. Διότι από ένα σημείο και πέρα τα συμφέροντα των ισχυρών είναι ανταγωνιστικά και ως αδύναμη χώρα εμπλέκεσαι στη δίνη τους (Μικρασιατική καταστροφή). Για αυτούς τους λόγους η εξωτερική πολιτική που ασκεί η Αθήνα είναι αντιφατική σε σημείο ώστε να διερωτάσαι πότε εξυπηρετούνται τα εθνικά μας συμφέροντα. Στην περίπτωση της εθνικής μας ευαισθησίας που εξαντλείται στις  ελληνοτουρκικές σχέσεις ή της ανοχής στον εκπατρισμό των ομοεθνών μας της Β. Ηπείρου από μια ανύπαρκτη στρατιωτικά χώρα, την Αλβανία; Διότι στην πρώτη περίπτωση η απειλή έχει δυνητικό χαρακτήρα ενώ στη δεύτερη όχι μόνον είναι υπαρκτή αλλά έχει δημιουργήσει και τετελεσμένα με τη δραματική απομείωση της ελληνικής μειονότητας και τη συνεχιζόμενη επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των εναπομεινάντων ομοεθνών, μέχρι την πλήρη εξαφάνισή της. Τα εθνικά μας συμφέροντα υπηρετούνται με τον εναγκαλισμό του Κοσσόβου από την Αθήνα (πέντε φορές σε ενάμισι χρόνο επισκέφθηκε ο κ. Δένδιας την Πρίστινα), με την αναβάθμιση των σχέσεών μας και την υποστήριξη της υποψηφιότητάς του για ένταξη στο Συμβούλιο της Ευρώπης ή με την καταγγελία της ψευδεπίγραφης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου, ως προϊόν εισβολής και κατοχής; Διότι η πολιτική μας έναντι του Κοσσόβου αναιρεί την πάγια θέση μας στο Κυπριακό. Γιατί “αγαπήσαμε” ξαφνικά το Κόσσοβο; Στα μέσα του Ιανουαρίου πενταμελής επιτροπή Αμερικανών και Ευρωπαίων διπλωματών έθεσε στον Σέρβο πρόεδρο Βούτσιτς το δίλημμα της ανεμπόδιστης ένταξης του Κοσσόβου στον ΟΗΕ και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς ως κρατική οντότητα στα σημερινά του σύνορα ή της λήψης ολοκληρωτικών μέτρων σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο σε βάρος της Σερβίας.

Τα εθνικά μας θέματα οδηγούνται σε όξυνση ή σε αδιέξοδα με την απώλεια των ερεισμάτων τους, διότι εμπλέκονται με τα συμφέρονται ισχυρότερων δυνάμεων που αναδεικνύονται σε υποβολείς τους. Η “διπλωματία των σεισμών” που ξαφνικά επανέκαμψε ως ευκαιρία με τον τρομακτικό σεισμό στην Τουρκία, ανοίγει διαύλους συνεννόησης ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα για επίλυση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων στη βάση του Διεθνούς δικαίου με προσφυγή στη Χάγη μακριά από τη μέγγενη των υποβολέων μας. Θα αξιοποιηθεί;

 

Μακροδημόπουλος Δημήτρης

Αλεξ/πολη – κιν. 6947-771412

7/2/2023

 

 

 

 

 

Κ. Χολέβας: η κληρονομιά του Αλεξάνδρου και του Βυζαντίου στην περιοχή του μεγάλου σεισμού.

1

Μπροστά στον ανθρώπινο πόνο κάθε πολιτική  ανάλυση έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Ο σεισμός στην Τουρκία και στη Συρία ευαισθητοποίησε και ορθώς τα ανθρωπιστικά αισθήματα των Ελλήνων και κινητοποίησε τους μηχανισμούς της Πολιτείας. Καλά κάνουμε και βοηθούμε ως Κράτος, ως Εκκλησία, ως πολίτες. Δεν είμαστε αφελείς ούτε ανιστόρητοι για να προσδοκούμε άμεση αλλαγή των τουρκικών στόχων στα θέματα που μας αφορούν. Αλλά αυτή τη στιγμή προηγείται η σωτηρία και η ανακούφιση των ανθρωπίνων υπάρξεων. Είτε είναι Τούρκοι, είτε Κούρδοι, είτε Άραβες Μουσουλμάνοι, είτε αραβόφωνοι Χριστιανοί.

Ο φονικός σεισμός έπληξε μία ιστορική περιοχή, η οποία μοιράζεται μεταξύ Τουρκίας και Συρίας. Στα μέρη αυτά επιβιώνουν μνήμες ιστορικές, μνημεία, τοπωνύμια και θρησκευτικά καθιδρύματα που έχουν στενή σύνδεση με τον Ελληνισμό. Η ΝΑ Τουρκία και οι πληγείσες περιοχές της Συρίας έχουν άρρηκτους δεσμούς με την κληρονομιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Επιγόνων, καθώς και με την πολιτιστική παρουσία της Ελληνορθόδοξης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας.

Η Αλεξανδρέττα-Ισκεντερούν, παραλιακή πόλη στη Μεσόγειο, βρίσκεται απέναντι από το ακρωτήριο της Καρπασίας, της βορειοανατολικής αιχμής της   Κύπρου. Το ονομά της προέρχεται από τον Μέγα Αλέξανδρο, ο οποίος στα αραβικά λέγεται Ισκαντέρ. Είναι μία από τις Αλεξάνδρειες που ίδρυσε ο ίδιος ο Μακεδών στρατηλάτης. Το 1964 ήταν η βάση του τουρκικού στόλου, ο οποίος ετοιμαζόταν να μεταφέρει στρατό για απόβαση στην Κύπρο. Η απόβαση αναβλήθηκε για 10 χρόνια. Λέγεται ότι το καλοκαίρι του 1964 την εμπόδισε ο Πρόεδρος Τζόνσον των ΗΠΑ.

Η Αντιόχεια στα τουρκικά λέγεται Αντάκυα. Είναι η ιστορική πόλη που είχε ακμάσει στην ελληνιστική εποχή. Εκεί για πρώτη φορά ακούσθηκε ο όρος: Χριστιανοί. Έδρα ενός από τα 4 Πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ορθοδοξίας. Σήμερα η πολη ανήκει στην Τουρκία και η έδρα του Πατριαρχείου έχει μεταφερθεί στη Δαμασκό.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος  υπενθύμισε σε μήνυμά του ότι στις πληγείσες περιοχές από τις δύο πλευρές των συνόρων κατοικεί σημαντικός αριθμός Ορθοδόξων Χριστιανών. Πρόκειται για τους αραβοφώνους Ορθοδόξους του Πατριαρχείου Αντιοχείας, οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται Ρούμ Ορτοντόξ, δηλαδή Ρωμηοί- Βυζαντινοί Ορθόδοξοι. Η λέξη Ρουμ προέρχεται από τη Νέα Ρώμη- Κωνσταντινούπολη. Δηλώνουν ότι είναι απόγονοι των Βυζαντινών. Στους ναούς τους στη Συρία, στον Λίβανο  στη ΝΑ Τουρκία και αλλού ψάλλουν κυρίως στα αραβικά, αλλά και στα ελληνικά. Πολλοί ναοί τους ήδη υπέστησαν ζημίες από τον σεισμό.

Μία πόλη της Συρίας που επλήγη είναι και το Χαλέπι. Εκεί η Ορθόδοξη Μητρόπολη ονομάζεται Μητρόπολη Βεροίας και Αλεξανδρέττας. Στην ελληνιστική περίοδο οι Σελευκίδες ονόμασαν την πόλη Βέροια για να διακηρύξουν τις μακεδονικές ρίζες τους. Σήμερα η Μητρόπολη Βεροίας στη Βόρειο  Ελλάδα φιλοξενεί Ορθόδοξες μοναχές από τη Βέροια της Συρίας.

Χρήσιμη υπενθύμιση λόγω και της καταστάσεως στη Κύπρο: Στις αρχές του 20ού αιώνα στον Νομό της Αλεξανδρέττας ζούσαν λίγοι Τούρκοι και πολύ περισσότεροι  Άραβες. Οι Γάλλοι, που διοίκησαν τη Συρία στον Μεσοπόλεμο, θέλοντας να έχουν την Τουρκία με το μέρος τους σε έναν ενδεχόμενο Παγκόσμιο Πόλεμο, τής ανέθεσαν την εποπτεία. Η Τουρκία έφερε Τούρκους, έδιωξε τους ντόπιους, ζήτησε και πέτυχε δημοψήφισμα και το 1939 κατέστησε την περιοχή της Αλεξανδρέττας επαρχία της Τουρκίας με το όνομα Χατάυ.

Άρθρο στα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ, 11.2.2023

Το απόρρητο πορτοφόλι της κυβέρνησης

0

Κατακόρυφα αυξήθηκαν τα απόρρητα κονδύλια του ελληνικού κράτους τα τελευταία τρία χρόνια, ενώ προστέθηκαν μυστικά κονδύλια για υπουργεία που μέχρι πρότινος δεν είχαν τέτοιες δαπάνες.
[Pixabay/Pexels]

Τα απόρρητα έξοδα, γνωστά και ως τα «μαύρα ταμεία» του κράτους, είναι δαπάνες για τις οποίες δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφάνεια, αφού εξαιρούνται από την υποχρέωση ανάρτησης στη Διαύγεια και οι προμήθειες που πληρώνονται με αυτά τα λεφτά δεν δημοσιοποιούνται στο Κεντρικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων (ΚΗΜΔΗΣ) – τα δε παραστατικά τους καταστρέφονται μετά από έξι μήνες. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει καμία λογοδοσία, ούτε είναι εφικτός ο δημόσιος έλεγχος για το πού ακριβώς δαπανώνται αυτά τα χρήματα και ποιοι τα εισπράττουν.

Το κρατικό απόρρητο
Σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα, κρατικό απόρρητο είναι ένα γεγονός, αντικείμενο ή πληροφορία, η πρόσβαση στο οποίο είναι δυνατή μόνο για έναν προσδιορισμένο κύκλο προσώπων και χαρακτηρίζεται ως μυστικό για να αποφευχθεί ο κίνδυνος προσβολής της εδαφικής ακεραιότητας, της αμυντικής ικανότητας, των διεθνών σχέσεων ή των οικονομικών συμφερόντων του ελληνικού κράτους και της διεθνούς ειρήνης.

Τα τελευταία χρόνια, διάφοροι δημόσιοι διαγωνισμοί, έργα και δαπάνες εκατομμυρίων φαίνεται να χωράνε με χαρακτηριστική άνεση σε αυτόν τον ορισμό. Ένα παράδειγμα είναι ο διαγωνισμός που ξεκίνησε το 2020 και ακυρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2022 –εν μέσω των αποκαλύψεων για τις παρακολουθήσεις– και αφορούσε στις νέες ψηφιακές ταυτότητες και άλλα έντυπα ασφαλείας του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Απόρρητο χαρακτηρίστηκε για παράδειγμα και το έργο «Υπερίων» υπό την ευθύνη του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, χρηματοδοτούμενο επίσης από ταμεία της ΕΕ. Το έργο αυτό αφορά στον σχεδιασμό και την υλοποίηση, εγκατάσταση και λειτουργία συστήματος ελέγχου πρόσβασης και παρακολούθησης παροχών των προσφύγων και μεταναστών που διαμένουν στις Δομές Προσωρινής Υποδοχής και Φιλοξενίας.

Aπόρρητη μεταξύ άλλων ήταν και σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με την Krikel, συμφερόντων του επιχειρηματία Γιάννη ΛαβράνουΟι αόρατοι ιδιώτες του Predatorgate (ο οποίος βρίσκεται στο επίκεντρο των δημοσιευμάτων για τις υποκλοπές), η οποία υπογράφηκε επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ από τον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη Νίκο Τόσκα, με αντικείμενο τη συντήρηση και την τεχνική υποστήριξη του συστήματος κρυπτογραφημένων συνομιλιών της αστυνομίας, TETRA. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το inside story, η σύμβαση ήταν ύψους 10,8 εκατ. ευρώ (με τον ΦΠΑ).

Πέπλο αδιαφάνειας

Σε σχετικό ρεπορτάζ στο Solomon«Διαύγεια Κατά Λάθος»: Τα απόρρητα κονδύλια, οι ευρωπαϊκοί πόροι και η παραβίαση του GDPR | Solomon διαβάζουμε: «Συμβάσεις έργων που κηρύσσονται ως απόρρητες για την προστασία πνευματικών δικαιωμάτων, τεχνικών προδιαγραφών και εμπορικών συμφερόντων, αλλά ακόμα και για λόγους ασφαλείας, δεν επιφέρουν το ίδιο καθεστώς και για τις δαπάνες των έργων. Η κήρυξη ως απόρρητης του συνόλου της πληροφορίας για ένα έργο είναι μια αμφιλεγόμενη και σπάνια προσέγγιση». Με αυτό φαίνεται να συμφωνεί και η Κομισιόν, η οποία απαντώντας στους δημοσιογράφους αναφέρει πως «ο χαρακτηρισμός μιας διαδικασίας ανάθεσης ως εμπιστευτικής για λόγους εθνικής ασφάλειας εξαρτάται ρητά από τις διατάξεις της ελληνικής εθνικής νομοθεσίας και θα πρέπει να είναι σύμφωνος με την Οδηγία 2014/24/ΕΕΟδηγία 2014/24/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2014, σχετικά με τις δημόσιες προμήθειες και την κατάργηση της οδηγίας 2004/18/ΕΚ | EUR-Lex για τις δημόσιες συμβάσεις. Αυτή η ταξινόμηση δεν συνεπάγεται την ταξινόμηση των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του έργου».

Με άλλα λόγια, το γεγονός ότι οι λεπτομέρειες μίας προμήθειας/έργου πρέπει να κρατηθούν κρυφές δεν σημαίνει ότι και οι δαπάνες που απορρέουν από αυτό (ποιος πήρε τι και για ποιο πράγμα) πρέπει να καλύπτονται από το ίδιο πέπλο μυστικότητας. Για παράδειγμα, στο έργο του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη που ξεκίνησε το 2016 και κατακυρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2020 για την «επέκταση του αυτοματοποιημένου συστήματος επιτήρησης, στο παραποτάμιο τμήμα των Ελληνοτουρκικών συνόρων, στην περιοχή του Έβρου και διασύνδεση των Περιφερειακών Κέντρων Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Συνόρων και Μετανάστευσης», μπορεί κανείς να βρει στη Διαύγεια και την κατακύρωσηΚατακύρωση των αποτελεσμάτων του ανοικτού, ηλεκτρονικού διαγωνισμού της υπ’ αριθ. 28/2016 Διακήρυξης Α.Ε.Α., που αφορά στην επέκταση του αυτοματοποιημένου συστήματος επιτήρησης, στο παραποτάμιο τμήμα των Ελληνοτουρκικών συνόρων, στην περιοχή του Έβρου και διασύνδεση των Περιφερειακών Κέντρων Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Συνόρων και Μετανάστευσης (ΠΕ.Κ.Ο.ΔΙ.Σ.ΜΕ.), αξίας #14.975.327,84#€, συμπεριλαμβανομένων κρατήσεων και Φ.Π.Α. | Δι@υγεια των αποτελεσμάτων του διαγωνισμού (άρα και το ποιες εταιρείες πήραν τελικά το έργο, όπως και ποιες υπέβαλαν οικονομική προσφορά αλλά απορρίφθηκαν) και τις πληρωμέςΕκκαθάριση-εντολή πληρωμής της ΣΑ Ε7502 με τίτλο ΤΑΜ.ΑΣΥΛΟΥ ΜΕΤΑΝ.&ΕΝΤΑΞΗΣ- ΤΑΜ.ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ συνολικού ποσού 3.043.332,00 ευρώ για το έργο/α: 2021ΣΕ75020004 | Δι@υγεια των δύο αναδόχωνΕΝΤΟΛΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ 8045/25/2022/66-α’ – 21-APR-22-21/04/2022 | Δι@υγεια.

Μια άλλη ειδική μεταχείριση των απόρρητων δαπανών είναι ότι επιτρέπεται κατ’ εξαίρεσηΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ 97/2011 – Προθεσμία απόδοσης λογαριασμού Χρηματικών Ενταλμάτων Προπληρωμής | ΑΑΔΕ να παρατείνεται η προθεσμία απόδοσης λογαριασμού για τα σχετικά χρηματικά ένταλμα προπληρωμής μέχρι ένα έτος. Κανονικά, η προθεσμία απόδοσης λογαριασμού δε μπορεί να ορισθεί πέραν του ενός μήνα από τη λήξη του οικονομικού έτους κατά το οποίο εκδόθηκε το χρηματικό ένταλμα προπληρωμής. Με άλλα λόγια, απόρρητες δαπάνες που πληρώνονται σήμερα μπορούν να λογίζονται την επόμενη χρονιά.

Οι νέες απόρρητες δαπάνες

Επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας παρατηρείται η πρακτική της ενσωμάτωσης απόρρητων εξόδων σε υπουργεία και φορείς που μέχρι πρότινος δεν διαχειρίζονταν τέτοια κονδύλια. Τον Μάιο του 2020, σε νόμο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου υπάρχει πρόβλεψη για την εγγραφή ειδικής πίστωσης απορρήτων εθνικών αναγκών. Η διάθεση οποιουδήποτε ποσού από την πίστωση αυτή διενεργείται με απόφαση του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου και μετά από γνώμη της τριμελούς Επιτροπής Ειδικών Δαπανών. Ειδική πίστωση απορρήτων εθνικών αναγκών είχε εγγραφεί τον Φεβρουάριο της ίδιαςΦΕΚ Α’/96/12-5-2020 χρονιάς και στον προϋπολογισμό της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, επί ηγεσίας Νίκου Χαρδαλιά (αναβαθμίστηκε σε υπουργείο). Όπως έγραφε τότεΤα «απόρρητα κονδύλια» στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας και η αποτελεσματικότητα του συστήματος δασοπυροπροστασίας | MIIR η δημοσιογραφική ομάδα MIIR σε ρεπορτάζ της, «απορίας άξιο είναι ποια ακριβώς “εθνικά συμφέροντα” διασφαλίζονται από την απόκρυψη των κονδυλίων που διατίθενται στην αντιμετώπιση πυρκαγιών, σεισμών, πλημμυρών και προσφάτως στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης». Και το υπουργείο Ναυτιλίας, μέχρι και το 2018 δεν έχει καθόλου απόρρητες δαπάνες, ενώ το 2019 εμφανίζει απολογιστικά δαπάνες 743,597 ευρώ.

Στα απόρρητα έξοδα που διαχειρίζονται τα υπουργεία, η διατύπωση του ορισμού είναι πιο ευρεία από αυτή του Ποινικού Κώδικα για τα κρατικά απόρρητα. Για παράδειγμα η σχετική διάταξη για το υπουργείο Μετανάστευσης αναφέρει ότι: «Ως τέτοιες εθνικές ανάγκες και δαπάνες, οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν γνωστές χωρίς ζημία των συμφερόντων της Χώρας, θεωρούνται αυτές που εμπίπτουν, άμεσα ή έμμεσα, στην εκπλήρωση της αποστολής του ως άνω Υπουργείου, όπως αυτή κάθε φορά εξειδικεύεται από τα αρμόδια προς τούτο όργανα, η διασφάλιση της εκπλήρωσης των οποίων συνιστά προστασία των εθνικών συμφερόντων στον τομέα αυτό, εντός ή εκτός Ελλάδος».

 

 

Η εκάστοτε υπουργική απόφαση για τη διάθεση των απόρρητων πιστώσεων δεν δημοσιεύεται στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης, ούτε αναρτάται σε οποιοδήποτε πληροφοριακό σύστημα ή πλατφόρμα, ενώ οι πληρωμές με απόρρητα κονδύλια απαλλάσσονται από κάθε κράτηση, τέλος ή εισφορά υπέρ του Δημοσίου, Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου ή τρίτων. Στο μεταξύ όλα τα παραστατικά έγγραφα της δαπάνης και κάθε άλλο στοιχείο που αναφέρεται στην αναγνώριση και εκτέλεση της δαπάνης καταστρέφονται, το αργότερο έξι μήνες μετά την έκδοση της σχετικής υπουργικής απόφασης. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση προμηθευτή του στρατού (ΓΕΣ), που δέχθηκε επίσκεψη κλιμακίου ελέγχου για καταλογισμό καθώς το κλιμάκιο δεν δεχόταν τον τρόπο απεικόνισης των εσόδων του, με αποτέλεσμα να παρέμβει το ΓΕΣ για να σταματήσει ο έλεγχος, που με βάση τη νομοθεσία δεν θα έπρεπε να έχει γίνει.

Ο δημοσιογράφος Πάσχος Μανδραβέλης, σχολιάζοντας την ένταξη απόρρητων κονδυλίων στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου έγραφε σε άρθρο του στην ΚαθημερινήΕπιδόματα, υπερωρίες και μυστικά κονδύλια | Η Καθημερινή τον Μάιο του 2020: «Με το άρθρο 55 – το οποίο μάλιστα δεν μπήκε καν στη διαβούλευση αλλά προστέθηκε την τελευταία στιγμή – “εγγράφεται ειδική πίστωση απορρήτων εθνικών αναγκών”! Στο υπουργείο Μετανάστευσης! Όλοι γνωρίζουμε τη σπατάλη και κακοδιαχείριση των μυστικών κονδυλίων των υπουργείων, χρημάτων που κατέληγαν σε επιτήδειους δημοσιογράφους και σκοτεινούς εκδότες. Κατά καιρούς έγινε συζήτηση για κατάργησή τους ή έστω έλεγχό τους από ειδική επιτροπή της Βουλής. Τώρα επεκτείνονται, και θα διατίθενται με μια μόνο υπογραφή υπουργού και τα παραστατικά θα… καταστρέφονται!»

Τα απόρρητα του Κράτους

Τo inside story μελέτησε τους απολογισμούς εσόδων-εξόδων της κεντρικής διοίκησης (περιλαμβάνει υπουργεία, Προεδρία της Δημοκρατίας, Βουλή και Προεδρία της Κυβέρνησης), την τελευταία διαθέσιμης πενταετία, δηλαδή το 2017-2021, όπως συντάχθηκαν από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και κυρώθηκαν από τη Βουλή και διαπίστωσε τα εξής:

  • Για το 2021 το ύψος των απόρρητων εξόδων είχε προϋπολογιστεί στα 54,2 εκατ. ευρώ και τελικά δαπανήθηκε σχεδόν το διπλάσιο ποσό, δηλαδή 97,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για απόκλιση της τάξης του 80%. Τα 97,5 εκατ. ευρώ είναι περίπου όσα δαπάνησαν για την ηλεκτρική ενέργεια όλου του έτους και τα 18 υπουργεία της χώρας μαζί με την Προεδρία της Δημοκρατίας, τη Βουλή και την Προεδρία της Κυβέρνησης.
  • Το 2021 είναι η δεύτερη χρονιά που τα απόρρητα έξοδα πλησίασαν κοντά στα 100 εκατ. ευρώ. Το 2020 ξοδεύθηκαν 97,8 εκατ. ευρώ από τα 52,1 εκατ. ευρώ που είχαν προϋπολογιστεί. Από το 2017 έως και το 2021 τα απόρρητα έξοδα ξεπέρασαν αθροιστικά τα 400 εκατ. ευρώ.
Τα απόρρητα κονδύλια από το 2017 ως το 2021
2017 2018 2019 2020 2021
Υπουργείο Άμυνας 17,204,138 17,256,598 16,387,703 38,012,906 39,339,405
Υπουργείο Εξωτερικών 25,278,748 20,617,678 18,244,660 19,719,548 15,476,607
Υπουργείο Εσωτερικών 32,580,247 16,844,356 500,000 300,000 300,000
Υπουργείο Μετανάστευσης 0 0 104,199 1,248,496 400,000
Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής 0 0 743,597 1,194,467 1,821,382
Υπουργείο Οικονομικών 0 100,000 0 0 0
Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη 0 0 44,813,781 37,345,202 40,213,554
Σύνολο 75,063,133 54,818,632 80,793,940 97,820,619 97,550,948
  • Η μεγαλύτερη απόκλιση μεταξύ του ποσού που προϋπολογίστηκε από το υπουργείο Οικονομικών και αυτού που τελικά δαπανήθηκε σημειώθηκε το 2019 (χρονιά μοιρασμένη μεταξύ διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ΝΔ). Αντί για 32,3 εκατ. ευρώ, τελικά ξοδεύθηκαν 80,7 εκατ. ευρώ, δηλαδή υπερδιπλάσια χρήματα (απόκλιση 150%).
  • Η μεγαλύτερη ετήσια διαφορά εντοπίζεται μεταξύ των ετών 2019 και 2020. Κατά το διάστημα αυτό τα απόρρητα έξοδα που δαπανήθηκαν αυξήθηκαν κατά 21% – από 80,7 εκατ. ευρώ το 2019 σε 97,8 εκατ. ευρώ το 2020. Υπενθυμίζεται ότι το 2020 ήταν η χρονιά της κρίσης στον Έβρο με τις μεταναστευτικές ροές από την Τουρκία.

 

 

  • Το 2021 απόρρητα κονδύλια διαχειρίζονταν τα υπουργεία (αλφαβητικά): Άμυνας, Εξωτερικών, Εσωτερικών, Μετανάστευσης, Ναυτιλίας και Προστασίας του Πολίτη. Από το σύνολο των 97,5 εκατ. ευρώ σε επίπεδο Κεντρικής Διοίκησης, τα περισσότερα, δηλαδή τα 40,2 εκατ. ευρώ, δαπανήθηκαν από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (πάνω από τα μισά από την Γενική Γραμματεία Δημόσιας Τάξης όπου υπάγεται και η Ελληνική Αστυνομία – μέχρι και το 2018 η ΕΛΑΣ υπαγόταν στους κωδικούς του υπουργείου Εσωτερικών), σχεδόν 40 εκατ. ήταν οι απόρρητες δαπάνες του υπουργείου Άμυνας (η ΕΥΠ υπάγεται λογιστικά σε αυτό) και ακολουθεί το υπουργείο Εξωτερικών με σχεδόν 15,5 εκατ. ευρώ.
  • Από το 2020 (προηγουμένως δεν υπήρχαν αυτοί οι κωδικοί) πλην του υπουργείου Μετανάστευσης και πιο συγκεκριμένα της Γενικής Γραμματείας Μεταναστευτικής Πολιτικής, Υποδοχής και Ασύλου, απόρρητες δαπάνες για τις μεταναστευτικές ροές διαχειρίζονται τα υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και το Προστασίας του Πολίτη. Τα απόρρητα (δαπανηθέντα σύμφωνα με τον απολογισμό του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους) έξοδα για θέματα μετανάστευσης το 2020 ανήλθαν αθροιστικά στα 19 εκατ. ευρώ (τα 15 εκατ. πήγαν εκτάκτως στο Άμυνας, δηλαδή δεν είχαν προϋπολογιστεί καν) και το 2021 μειώθηκαν ελαφρώς στα περίπου 13 εκατ. ευρώ.
  • Για δημόσια τάξη και ασφάλεια (περιλαμβάνονται τα απόρρητα έξοδα της ΕΥΠ, της Γ.Γ. Δημόσιας Τάξης και του Λιμενικού/Ακτοφυλακής) το 2021 δαπανήθηκαν 54,3 εκατ. ευρώ, ποσό ρεκόρ κατά το εξεταζόμενο διάστημα 2017-2021. Το 2020 ήταν 50,1 εκατ. ευρώ και το 2019 45,1 εκατ. ευρώ.
Οι απόρρητες δαπάνες της ΕΥΠ

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών όλες τις χρονιές που μελετήσαμε σημειώνει αποκλίσεις τουλάχιστον 60% ανάμεσα στα απόρρητα έξοδα που προϋπολογίζονται κάθε έτος και αυτά που εν τέλει δαπανώνται. Όμως το 2021 η διαφορά ξεπέρασε κάθε προηγούμενο, αγγίζοντας το 480%. Τα απόρρητα έξοδα που είχαν προϋπολογιστεί για εκείνη τη χρονιά ήταν 4,7 εκατ. ευρώ και τελικά δαπανήθηκαν 27,5 εκατ. ευρώ, δηλαδή 22,7 εκατ. ευρώ περισσότερα. Το 2020 η απόκλιση ήταν σχεδόν 206% – αντί για τα 4,7 εκατ. ευρώ του προϋπολογισμού, ο απολογισμός του ΓΛΚ έγραψε 14,4 εκατ. ευρώ. Αμέσως προηγούμενη μεγαλύτερη ποσοστιαία απόκλιση (76%) ήταν το 2018. Η υπάλληλος της υπηρεσίας που διαχειρίζεται τις δαπάνες αυτές παραμένει επί δεκαετίες το ίδιο πρόσωπο.

 

Σωρευτικά, από το 2017 έως και το 2021, τα απόρρητα έξοδα της ΕΥΠ έχουν ανέλθει στα 71,7 εκατ. ευρώ με περισσότερα από τα μισά (42 εκατ. ευρώ) να έχουν δαπανηθεί τη διετία 2020-2021.

Τα απόρρητα και οι «πηγές» της ΕΥΠ
Παλαιότερα τα απόρρητα κονδύλια διετίθεντο από την ΕΥΠ κυρίως για την πληρωμή «πηγών», τόσο στο εξωτερικό, όσο και κυρίως στο εσωτερικό της χώρας. Σε πολλές περιπτώσεις οι «πηγές» ήταν αμφιλεγόμενες έως και ανύπαρκτες, αφού κάποιοι χειριστές απλά έβαζαν τα χρήματα στην τσέπη τους. Πάντως τα ποσά ήταν αρκετά μικρότερα από εκείνα που διέθεταν και διαθέτουν ξένες υπηρεσίες για τη συλλογή πληροφοριών. Όσον αφορά τις πληρωμές στο εξωτερικό, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ η διοίκηση της ΕΥΠ περιόρισε τους σταθμάρχες της σε τρεις χώρες (Βρυξέλλες, Σκόπια, Αμάν που στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Κάιρο), ενώ ο νέος διοικητής της ΕΥΠ Θεμιστοκλής Δεμίρης «άνοιξε» και πάλι θέσεις διαπιστευμένων στην Άγκυρα, τα Τίρανα και το Βελιγράδι μετά από πάρα πολλά χρόνια.
Ο λογαριασμός που δεν βγαίνει

Το inside story είναι σε θέση να γνωρίζει ότι μεταξύ 2020 και 2021 τα απόρρητα κονδύλια της ΕΥΠ, που έφτασαν απολογιστικά τα 42 εκατ. ευρώ, χρησιμοποιήθηκαν για να καλυφθεί μία τουλάχιστον προμήθεια που αφορούσε την παραγωγή λογισμικού για την άμυνα της χώρας, σε έναν τομέα που η Τουρκία μέχρι πρότινος διατηρούσε υπεροπλία, όπως είπαν στο inside story δύο ανεξάρτητες μεταξύ τους πηγές που διαχειρίσθηκαν την προμήθεια αυτή. Το κόστος της προμήθειας ήταν 16 εκατ. ευρώ. Μένουν 26 εκατ. ευρώ, ;που δεν γνωρίζουμε ποιες ανάγκες κάλυψαν.

Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι κατά την ίδια επίμαχη διετία άρχισε η παράνομη χρήση του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Σύμφωνα με πληροφορίες του inside story, μέρος του υψηλού κόστους του spyware Predator που χρησιμοποιήθηκε για την παράνομη παρακολούθηση πολιτικών, δημοσιογράφων, επιχειρηματιών και αξιωματούχων, καλύφθηκε από το απόρρητα κονδύλια της κυβέρνησης. Όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο ρεπορτάζΕλληνικό δημόσιο και Intellexa: κι όμως γνωρίζονται με τίτλο «Ελληνικό δημόσιο και Intellexa: κι όμως γνωρίζονται» η αγορά του συγκεκριμένου κατασκοπευτικού λογισμικού κόστισε στην ελληνική πλευρά 7 εκατ. ευρώ και από εκεί και πέρα το κόστος για δέκα στόχους τον μήνα, που εναλλάσσονται, είναι στα 150.000 ευρώ. Το σύστημα, σύμφωνα με πληροφορίες του inside story, εγκαταστάθηκε σε χώρο της ΕΥΠ στην Αγία Παρασκευή. Τα πρώτα δύο domain-παγίδα (από σύνολο που ξεπερνά πλέον τα 50) τα οποία δημιουργήθηκαν με σκοπό να παραχθούν links για να μολύνουν τα κινητά τηλέφωνα των ατόμων που είχαν μπει στο στόχαστρο, αγοράστηκαν τον Ιούλιο του 2020, τέσσερις μήνες μετά την εγκατάσταση της Intellexa στην Ελλάδα, της εταιρείας που εμπορεύεται το Predator. Το 2020 είναι και η χρονιά που αρκετά υψηλόβαθμα στελέχη ισραηλινής καταγωγής του συγκεκριμένου ομίλου εταιρειών βρίσκονταν τακτικά στην Αθήνα και είχαν συναντήσεις με στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης.

Εικόνα etriantafillou
Σπούδασε κατά λάθος Οικονομική Επιστήμη στην ΑΣΟΕΕ και το 2004 ξεκίνησε να εργάζεται ως οικονομικός συντάκτης στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Το 2010 δημιούργησε την πρώτη αντιγραφή του σατιρικού Τhe Onion, στην Ελλάδα. Παραμένει στον χώρο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Είναι ανορθόγραφη.
Εικόνα telloglou
Σπούδασε νομικά κι από το 1986 εργάζεται σε εφημερίδες και κανάλια ως δημοσιογράφος. Εκπομπές-σταθμοί ήταν «Το μαύρο κουτί» (Mega), «Φάκελοι» (Mega), «Νέοι Φάκελοι» (ΣΚΑΪ), «Ιστορίες» (ΣΚΑΪ), «Special Report» (Ant1).

Γιώργος Μουρουζίδης: Τι θα γίνει στην Ουκρανία

0
 του Γιώργου Μουρουζίδη*
Παρά τις έντονες διπλωματικές διαπραγματεύσεις, μεταξύ ΗΠΑ, Ουκρανίας και Ρωσίας, δεν διαφαίνεται επί του παρόντος, καμία μείωση της έντασης στην ουκρανορωσική κρίση.
Ο πρόεδρος Πούτιν, επιδιώκει όχι μόνο την ακύρωση της προοπτικής της συμμετοχής της Ουκρανίας στους δυτικούς θεσμούς, αλλά και την ανατροπή της αρχιτεκτονικής ασφαλείας, την οποία το ΝΑΤΟ σχεδίασε και οργάνωσε στην Ανατολική Ευρώπη, μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.
Στο μεταξύ, ρωσικές στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονται αναπτυγμένες στα ανατολικά και στα νότια της Ουκρανίας από το 2014, ενώ τελευταία δυνάμεις της Ρωσίας κινούνται και στα βόρεια σύνορα, με το πρόσχημα των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων με την Λευκορωσία, οι οποίες μάλιστα (ασκήσεις) διεξάγονται με πραγματικά πυρά.
Η ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, θα λειτουργήσει πολλαπλασιαστικά στην ενίσχυση της επιρροής του ΝΑΤΟ σε όλη την Ανατολική Ευρώπη, με ότι αυτό συνεπάγεται για την άμυνα της Ρωσίας. Στο σημείο αυτό αναφύεται και το ερώτημα, εάν η Δύση επιθυμεί και την ανατροπή της ίδιας της Ρωσίας, και αν ναι, τι συμβεί μετά ; Τι συνέβη σε προηγούμενες ανατροπές που η Δύση προκάλεσε, όπως π.χ στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Γιουγκοσλαβία, κλπ…;
Αν υποθέσουμε ότι η διπλωματία αποτυγχάνει να καταλήξει σε κάποιο συμβιβασμό, ας δούμε ποια είναι τα σενάρια τα οποία θα μπορούσαν να προκύψουν.
– Το πρώτο σενάριο περιλαμβάνει μια αναγκαστική διπλωματική επίλυση της παρούσας κρίσης. Η Ρωσία θα μπορούσε να κινηθεί για να αναγνωρίσει επίσημα ή να προσαρτήσει την κατεχόμενη περιοχή του Ντονμπάς στην ανατολική Ουκρανία, με τρόπο παρόμοιο με τον τρόπο που αναγνώρισε την Αμπχαζία και τη Νότια Οσετία, δύο αποσχισθείσες περιοχές στη Γεωργία. Αυτό θα επέτρεπε στο Κρεμλίνο να αποφύγει περαιτέρω στρατιωτική κλιμάκωση, έχοντας επιτύχει και μέρος των επιδιώξεων της.
– Ένα δεύτερο σενάριο θα περιλάμβανε ρωσική επίθεση, για την κατάληψη πρόσθετων εδαφών στην ανατολική και την νότια Ουκρανία. Σε αυτό το σενάριο, η Ρωσία θα καταλάμβανε τη Μαριούπολη, ένα σημαντικό λιμάνι της Ουκρανίας στην Αζοφική Θάλασσα, δημιουργώντας μια «χερσαία γέφυρα» που θα συνδέει την Κριμαία με την ηπειρωτική Ρωσία. Θα μπορούσε επίσης να ξεκινήσει μια αμφίβια επιχείρηση για την κατάληψη της Οδησσού, του πιο σημαντικού λιμανιού της Ουκρανίας. Μια τέτοια κίνηση θα στερούσε από την Ουκρανία τα ζωτικά οικονομικά λιμάνια της, θα ενέπλεκε όμως την Ρωσία σε μια εκτεταμένη και δαπανηρή επιχείρηση, με αβέβαιη έκβαση.
Από πλευράς Η.Π.Α., εκτός από τις απειλές τις οποίες ανακοίνωσε ο πρόεδρος Μπάϊντεν, ο γερουσιαστής Μενέντεζ έχει ήδη τοποθετηθεί υπέρ της πλήρους υποστήριξης της Ουκρανίας, με σοβαρά αντίμετρα σε βάρος της Ρωσίας, τα οποία αγγίζουν και το πρόσωπο του Πούτιν για αποκαλύψεις περί παράνομου πλουτισμού.
Στη Δύση υπάρχουν πολλοί οι οποίοι αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα των μέτρων, ως εργαλείων αποτροπής ή αλλαγής συμπεριφοράς της Ρωσίας. Με αποθέματα 630 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τον έλεγχο κρίσιμων βιομηχανιών και διατραπεζική συνεργασία με την Κίνα, η Ρωσία μπορεί να είναι ικανή να ανταπεξέλθει στις κυρώσεις. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές οικονομίες κινδυνεύουν από την ανεξέλεγκτη αύξηση των τιμών ενέργειας, γεγονός που υποχρεώνει, τόσο την Γαλλία, όσο και την Γερμανία, να μην ευθυγραμμίζονται πλήρως με την Νατοϊκή πολιτική.
Ενώ από την πλευρά της Ρωσίας, οι προθέσεις συνοδεύονται και από την συγκέντρωση και την εκδήλωση σκληρής ισχύος, η Ουάσινγκτον περιορίζεται μόνο στις διπλωματικές αντιδράσεις, με αξιοθαύμαστη τακτική, η οποία είναι όμως άγνωστο εάν θα αποδώσει. Η στάση της Ουάσινγκτον είναι αποτέλεσμα και του περιορισμού του ενδιαφέροντος στην περιοχή γύρω από τη Ρωσία, δεδομένου του γεγονότος ότι ο παγκόσμιος ανταγωνισμός τείνει πλέον να γίνει περισσότερο γεωτεχνολογικός και λιγότερο γεωπολιτικός, όπως απέδειξε και η απόσυρση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν. Εκτός αυτού, οι θερμές εμπλοκές των ΗΠΑ μακριά από τα σύνορα τους, αποδείχθηκαν καταστροφικές.
Επιπλέον, η σκληρή αντιπαράθεση με την Ρωσία δεν βρίσκεται στις προτεραιότητες της Δύσης, διότι η Ρωσία, είτε με, είτε χωρίς τον Πούτιν, πρέπει να εφελκυσθεί και να συνεργαστεί μακροπρόθεσμα με τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και γενικότερα με την Δύση, παρά με το Πεκίνο, εάν θέλει η Ευρώπη να μην καταστεί μια δυτική ασιατική απόληξη.
Στη μάχη της Ουκρανίας, η Ρωσία θα βγει κερδισμένη, έστω και κατάγοντας μια πύρρεια νίκη, όπως αυτής του πρώτου σεναρίου.
ΥΓ: Το άρθρο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 24 Ιαν 2022.
*Ο Γιώργος Μουρουζίδης είναι Ταξίαχος ε.α.

Κάτι θα αλλάξει στο στερεότυπο του “κακού Έλληνα”.

4

Του Σχολιαστή

Η πραγματικότητα είναι ότι, αυτή τη στιγμή, η ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΣΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, έχει λειτουργήσει ως αντίδοτο στο δηλητήριο που χύθηκε σε όλα τα στρώματα της τουρκικής κοινωνίας, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΟΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΙΣΟΥΣ , ΣΤΟ ΥΨΗΛΟΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΛΙΣΤΑ, ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΟΣ!!!

Στο χέρι μας είναι, να κεφαλαιοποιήσουμε τη διαστρωματική αυτή εκτίμηση της τουρκικής κοινωνίας προς τον ελληνικό λαό ώστε ΟΤΑΝ ΟΠΩΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΥΣ “ΠΑΛΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ”, να λειτουργήσουν τα υγιή αντανακλαστικά τουλάχιστον του τουρκικού λαού …

Ας μην υποτιμούμε την εργώδη προσπάθεια της Δύσης να προσπαθήσει να αλλάξει την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας … σε αυτή την προσπάθεια η ΜΕΓΑΛΟΘΥΜΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΦΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΑΙΖΕΙ ΖΩΤΙΚΟ ΡΟΛΟ!!!

ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΟΣ ΕΙΔΟΥΣ ΑΦΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΜΝΗΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΗΣ ΑΙΦΝΙΔΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΟΣ ΖΩΝΗΣ ΣΤΑ 12 ΝΜ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΟΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΚΑΙ ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ