Αρχική Blog Σελίδα 1730

Ο Ρόντρικ Μπήτον και οι Έλληνες

16
του Παντελή Σαββίδη
Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης έλαβε μια πολύ ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία: θα καλεί κάθε μήνα έναν διεθνούς φήμης συγγραφέα ο οποίος θα μιλά για το έργο του. Οι συναντήσεις είναι ανοικτές.
Ο πρώτος που προσκλήθηκε ήταν ο γνωστός ιστορικός Ρόντρικ Μπήτον του οποίου το βιβλίο: Ελλάδα, Βιογραφία ενός σύγχρονου έθνους κυκλοφόρησε και στα ελληνικά με αφορμή τα 200 χρόνια από την επανάσταση του 1821.
Προσφάτως, κυκλοφόρησε και ένα νέο βιβλίο του με τίτλο: «Έλληνες – Μια παγκόσμια ιστορία» και στα ελληνικά.
Πήγα στην εκδήλωση.
Πριν μπω στην ουσία του σχολίου μου, να πω πως η πρωτοβουλία θα εξελιχθεί καλά με μια προϋπόθεση. Τέτοιου είδους συναντήσεις πρέπει να ξεφύγουν από τις συνήθεις παρουσιάσεις βιβλίων, όπως αυτές που γνωρίσαμε στην Ελλάδα. Μια επιφανειακή προσέγγιση του περιεχομένου για να έρθει η στιγμή να υπογράψει ο συγγραφέας βιβλία του. Πρέπει να εμβαθύνουν. Η υπογραφή Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης πρέπει να παραπέμπει σε κάτι βαθύτερο. Εύχομαι να πάει καλά η πρωτοβουλία.
Και, τώρα:
Ο Μπήτον κάνει μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση στην ελληνική διαχρονία και επιχειρεί να μιλήσει για την κρίσιμη σχέση του νεοελληνικού έθνους που προέκυψε από την Επανάσταση του 1821 με την ιστορική εξέλιξή του.
Στον πρόλογο του νέου του βιβλίου γράφει πως η εθνική ιστορία, σε όποιο έθνος κι αν ανήκουμε, δεν είναι παρά η ιστορία που λέμε στους εαυτούς μας. Διότι- όπως ειπε σε μια συνέντευξή του- λέει ελάχιστα πράγματα για το πώς μας βλέπουν οι άλλοι, κάτι που μας δυσκολεύει πολύ να κατανοήσουμε τη θέση μας στον σύγχρονο κόσμο. Κάθε έθνος, βεβαίως, αφηγείται την ιστορία του με τον δικό του τρόπο, όμως σήμερα κάθε σοβαρός ιστορικός πρέπει να βλέπει πέρα από εθνικά σύνορα».
Ο Μπήτον δέθηκε με την Ελλάδα και προσεγγίσεις σαν και τις δικές του σε ό,τι αφορά την ελληνική ιστορία και την σχέση των Ελλήνων με αυτήν δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες. Και όσοι αναζητούν ειλικρινά το αποτύπωμά τους στην ιστορία δεν μπορεί να μένουν σε ψευδαισθήσεις. (ΥΓ: ο ποντιακός ελληνισμός έχει κάποιες ιδιαιτερότητες υπέρ του για τις οποίες θα μιλήσουμε άλλη φορά).
Με πολύ απλά λόγια, όπως είπε και ο συντονιστής της χθεσινής εκδήλωσης, ο Μπήτον, στο νέο του βιβλίο υποστηρίζει ότι την στιγμή της Επανάστασης κανένας από τους πρωταγωνιστές της δεν είχε την ελληνική ως πρώτη γλώσσα του. Και θεωρεί, ακόμη, ότι η ελληνική γλώσσα είναι εκείνη που συνδέει τους Έλληνες με την ιστορία τους.
Μου δόθηκε η δυνατότητα να υποβάλλω ερώτηση και του έθεσα, και πάλι, αυτό που είπε ο συντονιστής: τι σημαίνει το ότι την στιγμή της Επανάστασης κανείς από τους πρωταγωνιστές της δεν μιλούσε ως πρώτη γλώσσα τα ελληνικά και αν υπήρξαν κάποιοι θύλακες, έστω, που διατήρησαν μια συνέχεια με την αρχαία εποχή.
Δεν απάντησε αλλά επειδή του έθεσα και άλλες παράλληλες ερωτήσεις δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα αν το απέφυγε ή αν διαχύθηκε η σκέψη του και στα άλλα.
Πάντως, παραδέχθηκε ότι πέραν της γλώσσας ήταν και η σχέση με το Πατριαρχείο που συγκρότησε την νεοελληνική κοινωνία, όπως, προφανώς και άλλοι παράγοντες.
Ορισμένες από τις θέσεις του Μπήτον, όπως καταγράφηκαν σε μια συνέντευξή του στο Lifo:
1.- Η παιδεία και η γλώσσα είναι οι κατεξοχήν παράγοντες που καταδεικνύουν την ιστορική συνέχεια, καθώς η βιολογική συγγένεια των αρχαίων Ελλήνων με τους σύγχρονους παραμένει ατεκμηρίωτη, κάτι που ισχύει για όλους σχεδόν τους λαούς, αν υπολογίσουμε τις κατακτήσεις, τις μεταναστεύσεις, τις προσμείξεις κ.λπ. Αυτό είναι που καθιστά τους σημερινούς μετανάστες β’ και γ’ γενιάς που μιλούν ελληνικά από τη γέννησή τους εξίσου Έλληνες με τους γηγενείς.
2.-Η έννοια του ελληνισμού ήταν πάντοτε ρευστή και ευέλικτη. Αν πάμε στο Βυζάντιο, θα δούμε ότι μεταξύ 11ου-13ου αιώνα μ.Χ. σε όλο σχεδόν τον ελλαδικό χώρο και γενικότερα στα Βαλκάνια μιλούσαν σλαβικά, ενώ στη Μικρά Ασία πολλοί γηγενείς πρώην χριστιανικοί πληθυσμοί, όσοι δεν έφυγαν δηλαδή εξαιτίας των τουρκικών επιδρομών, εξισλαμίστηκαν. Οι σύγχρονοι Τούρκοι της δυτικής Μικράς Ασίας ιδίως είναι εν πολλοίς απόγονοι των Βυζαντινών, όπως σωστά έγραφε και ο αείμνηστος Σπύρος Βρυώνης.
3.-Η εθνική ιστορία, σε όποιο έθνος κι αν ανήκουμε, δεν είναι παρά η ιστορία που λέμε στους εαυτούς μας.
4.-Η θεωρία περί τριμερούς συνέχειας του ελληνισμού αντιμετωπίζεται συνήθως από τους ξένους σχολιαστές είτε επιφυλακτικά είτε για να πικάρουν τους σύγχρονους Έλληνες ως ανάξιους των ένδοξων προγόνων τους. Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν είτε τα ιστορικά γεγονότα είτε τις ιδεολογικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται αυτή η αφήγηση περί συνέχειας. Γι’ αυτό και η ελληνική ιστορία, μια ιστορία πραγματικά παγκόσμια, οφείλει να γίνει πολύ περισσότερο γνωστή και κατανοητή.
ΥΓ: Δεν γνωρίζω με ποια στοιχεία οι ιστορικοί προσδιορίζουν την ιστορική συνέχεια των λαών. Με την ματιά του μη ειδικού και καθώς διαβάζω το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του Connor Θουκυδίδης, βλέπω πως αν εξαιρέσει κανείς το θάρρος και την τόλμη των αρχαίων Αθηναίων, Σπαρτιατών και των Ελλήνων των άλλων πόλεων κρατών, η συμπεριφορά τους τότε ήταν απολύτως ίδια με ημών σήμερα. (Βεβαίως εμείς με το πρώτο μπαμ ψάχνουμε μα κρυφτούμε). Φταίει το κλίμα, ο τόπος, δεν γνωρίζω.
Πάντως, ο Μπήτον στο βιβλίο του παραθέτει το εξής απόσπασμα απο την ομιλία του Σεφέρη κατά την παραλαβή του Νόμπελ:
«δεν θα πω ότι είμαστε από το ίδιο αίμα, γιατί αποστρέφομαι τις φυλετικές θεωρίες – αλλά κατοικούμε πάντα στην ίδια χώρα και κοιτάμε τα ίδια βουνά που τελειώνουν στην ίδια θάλασσα».
Οι πολιτειακές μορφές στις οποίες έζησε ο ελληνισμός ήταν οι αρχαίες Πόλεις Κράτη, η Ελληνιστική Οικουμένη, η Ρωμαϊκή εποχή στην οποία κυριάρχησε ο ελληνικός πολιτισμός, η Βυζαντινή Οικουμένη και το νεοελληνικό κράτος- έθνος. Η σημερινή Ελλάδα, δηλαδή. Αν εξαιρέσουμε τις οικουμενικές διαχύσεις του ελληνισμού, στην αρχαία εποχή, υπήρχε μια επίμονη προσπάθεια των πόλεων κρατών να κυριαρχήσουν, εξοντώνοντας και βιολογικά τους άλλους, ας πούμε, ομοεθενείς τους. (Το ας πούμε πηγαίνει στο ότι η έννοια του έθνους είναι σύγχρονη, όπως μας λένε οι ιστορικοί). Το έκανε και η Αθήνα, βεβαίως, κατά κόρον, αλλά το έκανε και η Σπάρτη η οποία κατάφερε να προβάλλει το ιδεολόγημα ότι αγωνίζεται υπερ της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας των Ελλήνων. Για λόγους ακατανόητους η Αθήνα δεχόταν αυτήν την εκδοχή. Η Αθήνα μετά τους Περσικιούς πολέμους είχε αποκτήσει τέτοιο κύρος που της επέτρεψε να δημιουργήσει την αποκαλούμενη Αθηναϊκή Ηγεμονία την οποία, αργότερα αποκάλεσαν Συμμαχία. Ουσιαστικά κυριάρχησε αποικιοκρατικά στις πόλεις κράτη που συμμετείχαν, γεγονός που αύξησε την δυσαρέσκειά τους και ήταν μια απο τις αιτίες του Πελοποννησιακού Πολέμου. Αποτέλεσμα της “Συμμαχίας” αυτής ήταν η Αθήνα να διεκδικήσει και να πάρει η ίδια το Ταμείο της το οποίο επένδυσε σε δημόσια εικόνα αλλά και σε πολεμικά μέσα. Η συμπεριφορά της αυτή οδήγησε σε επαναστάσεις. Αυτήν την αθηναίκή συμπεριφορά, την οποία διέκοψαν οι οικουμένες που μεσολάβησαν μέχρι την δημιουργία του νεοελληνικού κράτους το 1830, την εφαρμόζει κατά κόρον η Αθήνα μετά τους Βαυαρούς. Μέχρι σήμερα. Σήμερα με τα πλεονεκτήματα που της προσφέρει η εθνική κρατική ενότητα η Αθήνα εκμεταλλεύεται προς όφελός της το σύνολο του λοιπού ελληνισμού. Και το εκμεταλλεύεται με αποικιοκρατικούς όρους. Αυτή η συμπεριφορά δεν μπορεί να αμφισβητηθεί με επαναστάσεις όπως στην αρχαία εποχή. Οπότε, ή θα αποδεχθούμε την μοίρα μας ή θα αναζητήσουμε τρόπους που θα αποδομήσουν την σύγχρονη αθηναϊκή αποικιοκρατία. Με την πειθώ δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει κάτι. Διότι γνωρίζουν τι συμφέρει τον ελληνισμό και τι τον αθηναϊσμό. Και οι έννοιες αυτές είναι σήμερα αντικρουόμενες. Ας δοκιμάσουμε τις μη αυτοδύναμες κυβερνήσεις μήπως, μέσα απο την πολυπλοκότητα που θα προκύψει, βγει κάτι καλύτερο.

Erdoğan’s Bad Governance Exacerbates Turkey Quake Disaster

0

This is an abridged version of an article published originally under the title “Mismanagement, Waste of Funds, Corruption Aggravated Turkey’s Problems in Quake Preparedness.”

Βρετανός ΥΠΑΜ: «Το 97% του ρωσικού στρατού βρίσκεται στο μέτωπο» – Wagner: «Οι Ουκρανοί δεν θα εγκαταλείψουν το Μπακχμούτ»

0

«Σημαντικός παράγοντας στις επιχειρήσεις το Leopard-2 – Θα μάθουμε όμως να τα καίμε»

Οι ρωσικές δυνάμεις θα μπορούσαν να καταλάβουν το Αρτεμόφσκ, γνωστό και ως Μπαχμούτ, κάποια στιγμή τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο, δήλωσε ο Εβγκένι Πριγκόζιν, επικεφαλής της ιδιωτικής στρατιωτικής ομάδας Βάγκνερ, σε συνέντευξή του στο Russia Today την ίδια στιγμή που οι δυτικοί αναλυτές αναφέρουν ότι η Ρωσία έχει αναπτύξει σχεδόν ολόκληρο τον στρατό της στην Ουκρανία, αυξάνοντας την πίεση κατά μήκος της πρώτης γραμμής της μάχης στα ανατολικά της χώρας.

Ο Πριγκόζιν σημείωσε ότι το χρονοδιάγραμμα είναι δύσκολο να προβλεφθεί επειδή το Κίεβο συνεχίζει να λαμβάνει στρατιωτική βοήθεια από τη Δύση.

 Πρόσθεσε ότι οι παραδόσεις δυτικού στρατιωτικού εξοπλισμού, όπως τα άρματα μάχης Leopard 2, θα μπορούσαν να αποτελέσουν ουσιαστικό παράγοντα στην επιχείρηση.

Ωστόσο, ο επικεφαλής της Wagner είπε ότι «θα μάθουν 100% πώς να καταστρέφουν αυτά τα άρματα και 100% θα μάθουν πώς να τις καίνε».

Ο Πριγκόζιν μίλησε επίσης για το γιατί το Κίεβο είναι τόσο επίμονο να κρατήσει το Αρτέμοβσκ. είπε στο RT ότι υπάρχουν τρεις κύριοι λόγοι:

  • Είναι πολιτικό γιατί η μάχη έχει γίνει πλέον ουσιαστικά ένα νέο Στάλινγκραντ
  • Για την Ουκρανία, η πόλη είναι στρατηγική, καθώς αποτελεί μέρος μιας ουκρανικής αμυντικής γραμμής 70 χιλιομέτρων
  • Τρίτον, ηθικό. Όσο στέκεται το Αρτέμοβσκ, το ηθικό του ουκρανικού στρατού θα παραμένει υψηλό

Οι μάχες είναι ιδιαίτερα σκληρές στην ανατολική πόλη Μπαχμούτ, όπου οι ουκρανικές δυνάμεις αντιστέκονται στις ρωσικές κινήσεις να περικυκλώσουν την πόλη, με όλη την περιοχή να έχει λάβει μια μορφή αγώνα χαρακωμάτων και επιθέσεων μέχρι τελικής πτώσεως αντίστοιχων του Α’ ΠΠ στο Δυτικό Μέτωπο.

Ο πρόεδρος Ζελένσκι δήλωσε ότι οι μάχες στα ανατολικά εξαντλούν την ικανότητα της Ρωσίας να πραγματοποιήσει μια μεγαλύτερη επίθεση. Τόνισε, ωστόσο, ότι η κατάσταση στις ανατολικές περιοχές του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ παραμένει εξαιρετικά δύσκολη.

Ο Αντρίι Γιούσοβ, εκπρόσωπος της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της Ουκρανίας, είπε ότι οι ρωσικές δυνάμεις σπεύδουν να κερδίσουν έδαφος προτού το Κίεβο συγκεντρώσει επαρκή ισχύ για τη δική του επίθεση. «Οι Ρώσοι κατανοούν ότι η συνέχιση της ουκρανικής αντεπίθεσης και οι επιχειρήσεις για την απελευθέρωση των εδαφών μας είναι αναπόφευκτες», είπε.

«Υπολογίζουμε ότι το 97% ολόκληρου του ρωσικού στρατού βρίσκεται στην Ουκρανία», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας του Ηνωμένου Βασιλείου Μπεν Γουάλας. «Οι ρωσικές δυνάμεις προσπαθούν να προχωρήσουν σε όλα τα μέτωπα», είπε.

Παράλληλα η Wall Street Journal αναφέρει ότι Ουκρανοί αξιωματούχοι έχουν προειδοποιήσει για μια νέα ρωσική επίθεση, που θα συμπέσει με την πρώτη επέτειο της επίθεσης της Μόσχας την επόμενη εβδομάδα.

Οι ρωσικές δυνάμεις, άλλωστε, έχουν διπλασιάσει τις επιθέσεις κατά μήκος της πρώτης γραμμής στην ανατολική Ουκρανία τις τελευταίες εβδομάδες.

https://www.pronews.gr/amyna-asfaleia/idioktitis-wagner-simantikos-paragontas-stis-epixeiriseis-to-leopard-2-tha-mathoume-omos-na-ta-kaime/

Ρωσία: Η κρατική Δούμα πρότεινε το κλείσιμο εννέα πρεσβειών ρωσοφοβικών χωρών

0

 

Η Ρωσία πρέπει να σταματήσει να ανέχεται τις πιο λυσσασμένες χώρες όσον αφορά τη ρωσοφοβία και να κλείσει τις πρεσβείες τους στη Μόσχα.

Αυτή η πρόταση έγινε από τον βουλευτή της Κρατικής Δούμας  Αντρέι Λουγκόβοϊ αναφέρει σήμερα, 14 Φεβρουαρίου, η ιστοσελίδα  «Ukraine.ru».

«Απαιτώ να σταματήσει αυτό το διπλωματικό τσίρκο και να κλείσουν οι πρεσβείες της Βρετανίας, της Πολωνίας, των χωρών της Βαλτικής, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Σλοβακίας και της Τσεχικής Δημοκρατίας».

Ο βουλευτής κατηγόρησε τις πρεσβείες των χωρών αυτών ότι «η μόνη δουλειά τους είναι να δημιουργούν προβλήματα στη Ρωσία».

Σημειώνεται ότι όλοι οι διπλωματικοί υπάλληλοι που αποφοίτησαν από το MGIMO- Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας απολύθηκαν από το Υπουργείο Εξωτερικών της Πολωνίας.

Ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Zbigniew Rau διευκρίνισε ότι η πολωνική διπλωματία είναι «απαλλαγμένη από το ρωσικό MGIMO» εδώ και περίπου δύο μήνες.

«Το Κρατικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας ήταν μια επένδυση στις δραστηριότητες του ρωσικού ιμπεριαλισμού. Αυτό είναι μέρος της σοβιετικής ήπιας δύναμης. Οι απόφοιτοι υποτίθεται ότι υπηρετούσαν το κρατικό μυαλό αυτής της αυτοκρατορίας», είπε ο Ράου.

«Μια υποδειγματική φασιστική κοινωνία χτίζεται στην Πολωνία. Η Ουκρανία είναι το δεύτερο βαγόνι σε αυτό το κολασμένο τρένο», σχολιάζει η Ukraina.ru.

https://www.echedoros-a.gr

 

Ο ΥΠΕΞ Αρμενίας ανακοίνωσε την ετοιμότητα της χώρας για πλήρη διευθέτηση των σχέσεων με την Τουρκία

0

 

Ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, επιβεβαίωσε την ετοιμότητα και την επιθυμία της Αρμενίας για πλήρη διευθέτηση των σχέσεων με την Τουρκία, τη δημιουργία διπλωματικών σχέσεων και το πλήρες άνοιγμα των συνόρων μεταξύ Αρμενίας και Τουρκίας, αναφέρει το Armenpress.

Αυτό είπε ο Μιρζογιάν σε δήλωση που έγινε μετά από συνάντηση με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην Άγκυρα.

«Η σημερινή μας συνάντηση οφείλεται σε μια καταστροφή που στοίχισε πολλές ζωές, αλλά όντας στην Τουρκία αυτή τη δύσκολη στιγμή, θέλω για άλλη μια φορά να επιβεβαιώσω την ετοιμότητα και την επιθυμία της Αρμενίας να οικοδομήσει ειρήνη στην περιοχή, και ειδικότερα, να εξομαλύνει πλήρως τις σχέσεις με την Τουρκία , σύναψη διπλωματικών σχέσεων και πλήρες άνοιγμα των συνόρων μεταξύ Αρμενίας και Τουρκίας. Σήμερα συζητήσαμε κάποιες λεπτομέρειες αυτής της διαδικασίας, έχουμε συμφωνία για την από κοινού αποκατάσταση της γέφυρας του Άνι και τη φροντίδα της σχετικής υποδομής την παραμονή του πλήρους ανοίγματος των συνόρων», δήλωσε ο Αραράτ Μιρζογιάν.

Ο Τσαβούσογλου εξέφρασε την ελπίδα ότι η αλληλεγγύη στον ανθρωπιστικό τομέα «θα γίνει ώθηση για τη διαδικασία εξομάλυνσης των σχέσεων στον Νότιο Καύκασο». «Η πρόοδος στον διάλογο της Αρμενίας με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν θα συμβάλει στη σταθερότητα στην περιοχή. Εάν οι τρεις χώρες μας κάνουν ειλικρινή βήματα, τότε θα μπορέσουμε να επιτύχουμε μακροπρόθεσμη ειρήνη στον Νότιο Καύκασο», είπε ο Τούρκος υπουργός.

https://www.echedoros-a.gr

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν

0

Οι λονδρέζικοι Times περιγράφουν τις «αναταράξεις» στο εσωτερικό του Κρεμλίνου, την απογοήτευση των συμμάχων του και την υποχώρηση της υποταγής τους στον άλλοτε παντοδύναμο Ρώσο πρόεδρο. Τι συμβαίνει με την ιδιωτική του ζωή και τι με την κατάσταση της υγείας του

Τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους, καθώς ο πρόεδρος Πούτιν ανακοίνωσε την εισβολή του στην Ουκρανία με μια ανατριχιαστική τηλεοπτική ομιλία, το Κρεμλίνο ήταν τόσο σίγουρο για την επιτυχία, που το πρώτο κύμα ρωσικών στρατευμάτων διατάχθηκε να πάρει μαζί του ειδικές στολές για την παρέλαση νίκης στο Κίεβο. Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αποκαλυφθούν τα σχέδια του Πούτιν, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά αναλυτικό ρεπορτάζ των Times του Λονδίνου.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά τον πόλεμο, δεκάδες χιλιάδες Ρώσοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί, εκατοντάδες χιλιάδες άνδρες έχουν εγκαταλείψει τη χώρα για να αποφύγουν την επιστράτευση και ορισμένες ρωσικές περιοχές που συνορεύουν με την Ουκρανία υφίστανται σχεδόν καθημερινό βομβαρδισμό. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οι δυνάμεις της Ρωσίας υπέστησαν το υψηλότερο ποσοστό απωλειών από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με το βρετανικό υπουργείο Αμυνας.

Στη θέση των θριαμβευτικών ομιλιών στην ουκρανική πρωτεύουσα, η εικόνα του Πούτιν ως κορυφαίου στρατάρχη έχει καταρρεύσει, γράφουν οι Times, αφήνοντάς τον αναμφισβήτητα πιο αδύναμο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή κατά τη διάρκεια της 23χρονης διακυβέρνησής του. Η αποτυχία του να εξασφαλίσει μια γρήγορη νίκη τού κόστισε τον σεβασμό και την αδιαμφισβήτητη πίστη των κορυφαίων αξιωματούχων, δήλωσε ο Γκενάντι Γκούντκοφ, πρώην συνταγματάρχης της KGB και πρώην βουλευτής που ζει εξόριστος.

«Ανόητα λάθη»

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν-1
©Associated Press

«Ο Πούτιν δεν μπορεί να κυβερνήσει το Κρεμλίνο όπως πριν. Εχει κάνει πολλά ανόητα λάθη και όλοι, από το γενικό επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων μέχρι την ηγεσία της FSB [υπηρεσία ασφαλείας] έως τους στενούς του βοηθούς, το καταλαβαίνουν», είπε.

«[Οι αξιωματούχοι] γίνονται πιο τολμηροί και πιο θρασείς και οι εσωτερικές διαμάχες έχουν κλιμακωθεί. Δεν υπάρχει πλέον η υποταγή στον Πούτιν που υπήρχε πριν από έναν χρόνο», ανέφερε ο Γκούντκοφ, ο οποίος επικαλέστηκε συνομιλίες με συγγενείς ανθρώπων του Κρεμλίνου, βοηθούς πολιτικών προσωπικοτήτων στη Μόσχα και ανώνυμους Ρώσους μεγιστάνες. «Πρόκειται για μια σιωπηλή εξέγερση εναντίον του».

Η Τατιάνα Στανοβάγια, Ρωσίδα πολιτική αναλύτρια της οποίας η έρευνα επικεντρώνεται στο Κρεμλίνο, είπε ότι, ενώ υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες οι αξιωματούχοι να αποδειχθούν αρκετά γενναίοι ώστε να ασκήσουν άμεση κριτική στον Πούτιν, πολλοί είναι απογοητευμένοι από τον καταστροφικό χειρισμό του πολέμου. «Πολλοί από αυτούς τον σέβονταν», είπε. «Οχι πια».

Το βάρος στην οικονομία

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν-2
©Associated Press

Εκτός από τις υποχωρήσεις στο πεδίο της μάχης, η οικονομία της Ρωσίας επιβαρύνεται επίσης υπό το βάρος των δυτικών κυρώσεων, συμπεριλαμβανομένου του πλαφόν στο ρωσικό πετρέλαιο. Τον περασμένο μήνα η Ρωσία κατέγραψε δημοσιονομικό έλλειμμα 1,76 τρισ. ρούβλια (περίπου 22 δισ. ευρώ), το μεγαλύτερο για τον Ιανουάριο από την άνοδο του Πούτιν στην εξουσία το 2000. Οι κυρώσεις έχουν επίσης στερήσει από μέλη της ρωσικής ελίτ ξένα περιουσιακά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της περιουσίας στην Ευρώπη, ενώ είναι πολύ πιο δύσκολο για τα παιδιά τους να σπουδάσουν σε γνωστά δυτικά σχολεία και πανεπιστήμια.

Ωστόσο, ο Πούτιν παραμένει σταθερός στην πεποίθησή του ότι εκπληρώνει την «ιστορική του αποστολή» να φέρει το Κίεβο υπό τον έλεγχο της Μόσχας, δήλωσε ο Φιόντορ Λουκιάνοφ, επικεφαλής του Συμβουλίου Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής της Ρωσίας, το οποίο συχνά συμβουλεύει το Κρεμλίνο. Δεν θεωρείται ότι έχει ζητηθεί η γνώμη του συμβουλίου για την απόφαση εισβολής στην Ουκρανία, με τις βασικές αποφάσεις να λαμβάνονται αποκλειστικά από τον Πούτιν και μια μικρή ομάδα σκληροπυρηνικών.

Παρά τις αποτυχίες που υπέστη ο στρατός του, ο Πούτιν φάνηκε να νιώθει άνετα απαντώντας σε ερωτήσεις σε ένα φόρουμ στα τέλη Οκτωβρίου, σύμφωνα με τον Λουκιάνοφ, ο οποίος συντόνισε τις συζητήσεις. «Ηταν σίγουρος και χαλαρός όσο ποτέ άλλοτε», είπε. «Δεν υπήρχε καθόλου εκνευρισμός, για όποιες ερωτήσεις κι αν έγιναν. Φαίνεται να είναι 200% σίγουρος ότι αυτό που κάνει εκείνος και η Ρωσία είναι απαραίτητο και αναπόφευκτο. Οτι είμαστε στη σωστή πλευρά της ιστορίας, ό,τι κι αν συμβεί».

Ο Λουκιάνοφ αποκάλυψε επίσης ότι πολλοί Ρώσοι πολιτικοί ήταν μπερδεμένοι για τον λόγο που το Κρεμλίνο δεν είχε ανταπαντήσει «σωστά» κατά της προμήθειας δυτικών όπλων στην Ουκρανία. Ο Πούτιν προειδοποίησε στην αρχή του πολέμου ότι οι δυτικές χώρες που προσπάθησαν να βοηθήσουν την Ουκρανία «θα αντιμετωπίσουν συνέπειες μεγαλύτερες από όσες έχουν αντιμετωπίσει στην ιστορία». Εχει επίσης απειλήσει να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα για να υπερασπιστεί τα κατεχόμενα εδάφη στην Ουκρανία, που η Ρωσία ισχυρίζεται ότι είναι δικά της.

Η πυρηνική ρητορική

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν-3
©Associated Press

Η πυρηνική ρητορική του Κρεμλίνου ήταν βασικός παράγοντας στην πρόσφατη απόφαση μιας ομάδας διεθνών επιστημόνων να μετακινήσουν τους δείκτες του Ρολογιού της Αποκάλυψης, το οποίο απεικονίζει τις απειλές για την ύπαρξη της ανθρωπότητας, στα 90 δευτερόλεπτα πριν από τα μεσάνυχτα, πιο κοντά στην ώρα μηδέν από ιδρύσεώς του το 1947.

«Η Ρωσία θα μπορούσε να είχε απαντήσει όχι μόνο με πυρηνικά όπλα, αλλά με μαζικές επιθέσεις στον κυβερνοχώρο ή στοχεύοντας οδούς ανεφοδιασμού [για δυτικά όπλα]», είπε ο Λουκιάνοφ. «Το πρόβλημα είναι ότι όσο περισσότερο η Ρωσία δεν ανταποκρίνεται τόσο πιο πιθανό είναι ότι αυτή η απάντηση θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ισχυρή για να επιδείξει αφοσίωση στον στόχο. Οτι θα χρησιμοποιήσει το απόλυτο επιχείρημα».

Οι υπόνοιες ότι ο Πούτιν παραπλανήθηκε από τους συμβούλους του σχετικά με τα ζοφερά πραγματικά δεδομένα του πολέμου ήταν εσφαλμένες, πρόσθεσε ο Λουκιάνοφ. «Δεν έμοιαζε με άτομο που δεν γνωρίζει τι συμβαίνει. Εμοιαζε σαν να έχει [σωστές] πληροφορίες. Αλλά αυτές οι πληροφορίες δεν τον ενοχλούν και πολύ».

Μια φιγούρα σε απομόνωση

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν-4
©Associated Press

Κι ενώ κάποτε απεικονίστηκε από τη ρωσική προπαγάνδα ως ένας ευθύς άνθρωπος του λαού, ο Πούτιν είναι πλέον μια φιγούρα σε απομόνωση, σχολιάζει το δημοσίευμα. Την παραμονή των ορθοδόξων Χριστουγέννων, παρακολούθησε τη λειτουργία μόνος του σε έναν καθεδρικό ναό του Κρεμλίνου που είχε απαγορευτεί για όλους τους άλλους πιστούς. Τον Δεκέμβριο, ακύρωσε ξαφνικά την ετήσια συνέντευξη Τύπου και την ετήσια τηλεοπτική συνεδρία ερωτήσεων και απαντήσεων με τον ρωσικό λαό, καθώς και την ομιλία του για την Κατάσταση του Εθνους στο κοινοβούλιο. Οι επικριτές ισχυρίζονται ότι ο Πούτιν είναι απρόθυμος να απαντήσει σε δύσκολες ερωτήσεις για τον πόλεμο, επειδή γνωρίζει ότι δεν μπορεί να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις.

«Εναν χρόνο μετά, ο Πούτιν δεν έχει τίποτα να απαντήσει στην κύρια ερώτηση: “Πώς βλέπει διέξοδο από την κατάσταση που δημιούργησε;”», σχολίασε στα social media ο Λεονίντ Βολκόφ, πρώην επικεφαλής βοηθός του Αλεξέι Ναβάλνι, του φυλακισμένου ηγέτη της ρωσικής αντιπολίτευσης.

«Αυτό το ερώτημα τίθεται από στρατηγούς και επιχειρηματίες: το περιβάλλον του Πούτιν δεν καταλαβαίνει για ποιον σκοπό σημειώθηκαν όλες αυτές οι απώλειες και οι στερήσεις. Αλλά ο Πούτιν δεν έχει απάντηση. Η σιωπή είναι εκκωφαντική. Και θα γίνει ακόμα πιο δυνατή».

Το ζήτημα με την υγεία του Ρώσου προέδρου

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν-5
©Associated Press

Ο Πούτιν πέρασε μεγάλο μέρος της πανδημίας κρυμμένος στα ενδιαιτήματά του στη Μόσχα και στο Σότσι. Οι επισκέπτες ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από απολυμαντικά «τούνελ» πριν από την είσοδο και οι αξιωματούχοι έλαβαν εντολή να τεθούν σε καραντίνα έως και 14 ημέρες προτού τους επιτραπεί να συναντήσουν τον πρόεδρο. Η διαταγή αυτοαπομόνωσης θεωρείται ότι παραμένει: ο Αντρέι Μποχάροφ, κυβερνήτης της περιφέρειας του Βόλγκογκραντ, δεν είχε εμφανιστεί δημόσια για σχεδόν δύο εβδομάδες πριν συναντήσει τον Πούτιν αυτό τον μήνα.

Τα μέτρα συμπίπτουν με τις συνεχιζόμενες εικασίες για την υγεία του Πούτιν. Οι ουκρανικές στρατιωτικές μυστικές υπηρεσίες είπαν πρόσφατα στο ABC News, επικαλούμενες ανώνυμες πηγές, ότι ο Ρώσος ηγέτης ήταν ανίατα άρρωστος με καρκίνο. Το Κρεμλίνο επιμένει ότι ο Πούτιν είναι καλά στην υγεία του, αλλά έχει ιδωθεί να κουτσαίνει δημόσια και να πιάνει τα πλάγια των τραπεζιών με το δεξί του χέρι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών του.

Πριν από τον πόλεμο, αναφέρθηκε ότι τον επισκέφτηκε δεκάδες φορές ειδικός στον καρκίνο. Θεωρήθηκε επίσης ότι έκανε λουτρά αίματος από κέρατα ελαφιού, μια παραδοσιακή θεραπεία στην περιοχή Αλτάι της νότιας Σιβηρίας για μια σειρά από παθήσεις. Υπάρχουν φόβοι για την ψυχική κατάσταση του Πούτιν. «Αντιδρά σε εικόνες μέσα στο κεφάλι του», είχε πει ο Γκλεμπ Παβλόφσκι, πρώην σύμβουλος του Κρεμλίνου, στους Times στην αρχή του πολέμου.

Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής ομιλίας του για την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, που παραδοσιακά εκφωνείται από το Κρεμλίνο με συγκεκριμένο φόντο, ο Πούτιν στάθηκε αντ’ αυτού μπροστά σε μια σειρά ανθρώπων με σκυθρωπό πρόσωπο με στρατιωτικές στολές. Στην εννιάλεπτη ομιλία του, τη μεγαλύτερη ποτέ σε αντίστοιχο πρωτοχρονιάτικο μήνυμα, επιτέθηκε στη Δύση, κατηγορώντας την ότι χρησιμοποίησε τον πόλεμο στην Ουκρανία για να «αδυνατίσει και να διχάσει» τη Μητέρα Ρωσία.

Η μυστική ιδιωτική ζωή

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν-6
©Associated Press

Η ιδιωτική ζωή του Πούτιν παραμένει μυστική. Επισήμως, είναι ελεύθερος από το 2014 όταν χώρισε από τη Λιουντμίλα, πρώην αεροσυνοδό της Aeroflot. Ανεπίσημα, ο Πούτιν πιστεύεται ότι έχει μακροχρόνια σχέση με την Αλίνα Καμπάεβα, πρώην ολυμπιονίκη γυμνάστρια που διορίστηκε επικεφαλής εταιρείας μέσων ενημέρωσης υπέρ του Κρεμλίνου το 2014. Η Καμπάεβα, 39 ετών, έχει υποστεί κυρώσεις από τη Βρετανία, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Την περασμένη εβδομάδα περιέγραψε τη ρωσική κρατική τηλεόραση ως ένα «όπλο πολέμου» που ήταν συγκρίσιμο στη δύναμή της με το Καλάσνικοφ. «Ας δουλέψουμε!» είπε σε μια εκδήλωση μέσων ενημέρωσης, με το σύμβολο «Z», που είναι υπέρ του πολέμου, καρφιτσωμένο στο μαύρο της επίσημο κοστούμι.

Οι δύο ενήλικες κόρες του Πούτιν από τον γάμο του με τη Λιουντμίλα, η Μαρία Βορόντσοβα, 37 ετών, και η Κατερίνα Τιχόνοβα, 36, έχουν αμφότερες τεθεί υπό καθεστώς δυτικών κυρώσεων. Το Κρεμλίνο δεν αναγνώρισε ποτέ δημόσια τη σχέση τους με τον Πούτιν, αλλά οι ΗΠΑ δήλωσαν ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι οι γύρω τους έχουν επωφεληθεί από την ιδιότητά τους. Η Τιχόνοβα ήταν στο παρελθόν παντρεμένη με τον Κίριλ Σαμάλοφ, έναν επιχειρηματία του οποίου η περιουσία εκτοξεύτηκε όταν έγινε γαμπρός του Πούτιν το 2013.

Ο Πούτιν πιστεύεται επίσης ότι έχει τρία παιδιά με την Καμπάεβα, αλλά η ταυτότητά τους δεν έχει επιβεβαιωθεί ποτέ. Ο Ρώσος ηγέτης πιστεύεται επίσης ότι έχει μια έφηβη κόρη που ονομάζεται Ελισαβέτα από μια σχέση που είχε κατά την πρώτη του θητεία με τη Σβετλάνα Κριβόνογκιχ, πρώην καθαρίστρια από την Αγία Πετρούπολη. Η Κριβόνογκιχ, η οποία κατέστη πλούσια μετά τη σχέση της με τον Πούτιν, τέθηκε επίσης υπό καθεστώς βρετανικών κυρώσεων.

Αγανακτισμένος… στη γωνία

Times: Η «σιωπηλή επανάσταση» των συμμάχων του Πούτιν-7
©Associated Press

Δεν υπάρχει καμία ελπίδα ότι ο Πούτιν θα μειώσει τις απώλειές του και θα αποσυρθεί από την Ουκρανία, είπε η Στανόβαγια. Οντας στη γωνία και αγανακτισμένος, είναι πεπεισμένος ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να προσπαθήσει να συντρίψει αυτό που θεωρεί απαράδεκτη απειλή για τη Ρωσία: μια κυβέρνησης υπέρ του ΝΑΤΟ στο Κίεβο, είπε η ίδια. Κατά την κοσμοθεωρία του Πούτιν, η Δύση φέρει την πλήρη ευθύνη για την πρόκληση του πολέμου και το τέλος της σύγκρουσης είναι ρεαλιστικά εφικτό μόνον εάν οι δυτικές χώρες αποσύρουν την υποστήριξή τους στην Ουκρανία.

«Ο Πούτιν και η ρωσική ελίτ βλέπουν αυτό τον πόλεμο ως υπαρξιακό. Εάν η Ρωσία χάσει, εάν υπάρξουν χτυπήματα στην Κριμαία, νομίζω ότι είναι ψυχολογικά προετοιμασμένη να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα», είπε ο Στανόβαγια. «Ο Πούτιν πιστεύει ότι έδωσε στην Ουκρανία πολύ χρόνο για να οπλιστεί. Τώρα πιστεύει ότι, αν δεν κάνει τίποτα, η Ρωσία θα πάψει να υπάρχει σε λίγα χρόνια. Το μόνο για το οποίο λυπάται είναι ότι δεν ξεκίνησε τον πόλεμο νωρίτερα».

Πηγή: The Times, Καθημερινή

«Πρόσκληση και πρόκληση» για την Ελληνική εθνική στρατηγική; Οι θέσεις του νέου προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας

0

Το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών στην Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) καταμαρτύρησε τις διαχρονικές αντοχές των Ελλήνων που απορρέουν από βαθύτατα ριζωμένες παραδοχές της Ελληνικής διαχρονίας για αυτεξούσιο βίο, δημοκρατικό προσανατολισμό και αξίωση ελευθερίας. Ελευθερίας με την διττή έννοια: Προσανατολισμό προς πολιτική ελευθερία και την συλλογική ελευθερία ως ανεξαρτησία του κράτους. Κύρια χαρακτηριστικά των εξελίξεων στην Μεγαλόησο Κύπρο όπου ζει το ένα δέκατο του Ελληνισμού που αποτελεί το 82% του πληθυσμού είναι το γεγονός ότι αμφότεροι οι υποψήφιοι του δεύτερου γύρου και πρωτίστως ο εκλεγείς πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης απευθύνθηκαν ευθέως στην κοινωνία βασικά παρακάμπτοντας τα κόμματα από τα οποία προέρχονταν.

Κατ’ αρχάς, ο εκλεγείς νέος πρόεδρος ολοφάνερα είναι «προβληματισμένος» με την εδώ και πολλές δεκαετίες υποχωρητικότητα σε διαπραγματεύσεις. Οι διαρκείς υποχωρήσεις σημαίνει ότι εάν υπάρξει συμφωνία σε αυτή την βάση δεν αναιρούνται τα παράνομα τετελεσμένα της παράνομης εισβολής και κατοχής του ενός τρίτου της Επικράτειας ενός αναγνωρισμένου ανεξάρτητου κράτους μέλους του ΟΗΕ. Είναι σημαντικό να τονιστεί, ακριβώς, ότι οι άξονες των προγραμματικών του θέσεων αυτό κατά βάση επιδιώκουν, δηλαδή, να υιοθετηθούν θέσεις που αποκαθιστούν την διεθνή νομιμότητα και την διεθνή τάξη που παραβιάστηκε το 1974.

Επειδή το περιεχόμενο και οι αναπόδραστες προεκτάσεις της «Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα» έχουν τύχει ανάλυσης επανειλημμένα εδώ (βλ. για παράδειγμα κλικ εδώ, εδώ και εδώ) δεν θα επεκταθούμε. Συντομογραφικά αναφέρονται τα εξής:

Πρώτον, οι διαπραγματεύσεις εξαρχής διεξάγονταν με το «πιστόλι στον κρόταφο» λόγω συνεχιζόμενης παράνομης κατοχής και παρουσίας δεκάδων χιλιάδων παράνομων τουρκικών στρατευμάτων τα οποία διαρκώς ενισχύονται. Ενώ την δεκαετία του 1990 προσανατολιστήκαμε ορθολογιστικά με την δημιουργία του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ), έκτοτε ουσιαστικά υποβαθμίστηκε. Κύρια θέση του νέου προέδρου είναι αναβίωση του ΕΑΧ για επίτευξη στοιχειώδους αποτρεπτικών προϋποθέσεων (ισορροπία δυνάμεων). Μάλιστα, δήλωσε ότι ως προς αυτό ως υπουργός εξωτερικών βρισκόταν ήδη σε συνομιλίες με την Ελληνική κυβέρνηση.

Δεύτερον, ελισσόμενος εντός πολιτικών πεδίων όπου κυριαρχεί η συμβατική σοφία ότι δήθεν υπάρχει δεσμευτικό «διαπραγματευτικό κεκτημένο» δεν έκανε αυτό το ζήτημα άξονα του προεκλογικού αγώνα. Εν τούτοις, ορθά και ορθολογιστικά υιοθέτησε θέσεις που ευθέως και ξεκάθαρα αυτό ακριβώς υποδηλώνουν: Κύρια θέση στο πρόγραμμά του είναι ότι η λύση θα πρέπει να είναι συμβατή με το Ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο της ΕΕ της οποίας η ΚΔ είναι πλήρες μέλος. Για το μείζον αυτό ζήτημα που λογικά μετά το 2004 (ένταξη στην ΕΕ) έπρεπε να είναι η σημαία της Ελληνικής πλευράς στις διαπραγματεύσεις, έχουν γίνει, τονίζεται και υπογραμμίζεται, εξαιρετικά τεκμηριωμένες μελέτες («Πλαίσιο Αρχών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού με γνώμονα το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Διεθνές Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων» και «έποικοι και εποικισμός: εγκλήματα πολέμου») τα πορίσματα των οποίων ποτέ δεν αμφισβητήθηκαν και ούτε μπορούν να αμφισβητηθούν.

Τρίτον, σε όλες τις ανάλογες και αντίστοιχες περιπτώσεις όταν αποτυγχάνουν οι διαπραγματεύσεις στις νέες διαπραγματεύσεις η συζήτηση αρχίζει από μηδενική βάση και το θύμα της παρανομίας εξαρχής και πάντα προσκολλάται στην διεθνή νομιμότητα. Ενώ λοιπόν η Τουρκική πλευρά σε κάθε νέα διαπραγμάτευση ερχόταν με νέες παράνομες αξιώσεις η Ελληνική πλευρά δεχόταν να αρχίζει να συζητά από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενες. Έτσι, αυθαίρετα και παράνομα αυτό κατέγραφε ο κάθε μεσολαβητής και στην συνέχεια καλούσαν το θύμα να αρχίσει ξανά από εκεί που σταμάτησαν στην τελευταία συνάντηση. Τουτέστιν, η Ελληνική πλευρά σύρθηκε σε διαπραγματευτικό πλαίσιο που όχι μόνο είναι πλήρως αντίθετο με την διεθνή νομιμότητα αλλά επίσης α) καταργεί την ΚΔ, β) δημιουργεί ένα μη βιώσιμο κρατίδιο και γ) νομιμοποιεί τους παράνομους εποίκους αλλάζοντας τις ιστορικές δημογραφικές ισορροπίες, δ) με την «πολιτική ισότητα» σε εθνική βάση όχι μόνο καθιστά αδύνατη κάθε απόφαση αλλά και την Τουρκία επικυρίαρχο της Μεγαλονήσου και ε) δημιουργεί συνθήκες αστάθειας και νέων χειρότερων διενέξεων.

Τέταρτον, οι πιο πάνω προσεγγίσεις που η Ελληνική πλευρά δέχεται να αποτελούν βάση εδώ και καιρό μπορούν απλά να παραμεριστούν με θεμιτό νομικό και πολιτικό τρόπο: Με βάση τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ το Συμβούλιο Ασφαλείας είναι αρμόδιο για την διεθνή τάξη και για την αναίρεση κάθε παράνομης ενέργειας. Δεν είναι αρμόδιο και δεν έχει δικαίωμα να υποδεικνύει το εσωτερικό καθεστώς ενός κυρίαρχου κράτους μέλους. Οι δε στρεβλώσεις που επέβαλε η αποικιοκρατική δύναμη φεύγοντας διορθώνονται με το Ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο το οποίο ο νέος πρόεδρος, όπως ήδη αναφέρθηκε, ορθά, ορθολογιστικά και νομικά θεμιτά ο νέος πρόεδρος έκανε σημαία των προεκλογικών θέσεων.

Πέμπτο, προστίθεται ότι πέραν αυτών των εύλογων και θεμιτών θέσεων που θα υιοθετούσε κάθε κράτος σε ανάλογη και αντίστοιχη περίπτωση, η Ελληνική πλευρά όπως σπανίως συμβαίνει με τις αποφάσεις του ΟΗΕ διαθέτει νομικά πανίσχυρες αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας που πάρθηκαν μετά την εισβολή (1974,1975 και 1983) και α) πάντα ισχύουν, β) είναι οι μόνες που ισχύουν ως συμβατές με τον Καταστατικό Χάρτη και γ) υποχρεωτικά εάν το απαιτήσουμε θα έπρεπε να είναι η βάση διεξόδου με όρους αποκατάστασης της διεθνούς τάξης.

Ολοκληρώνοντας χωρίς να εξαντλήσουμε το μείζον αυτό εθνικό ζήτημα διατυπώνεται η εκτίμηση ότι το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών της Κύπρου αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία στρατηγικής ανασύνταξης της Ελληνικής εθνικής στρατηγικής και υιοθέτησης θέσεων με τις οποίες λογικά και ορθολογιστικά δεν μπορεί να διαφωνήσει καμιά πολιτική τάση στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Αυτό είναι από καιρό επιτακτικό λόγω καταιγιστικών στρατηγικών ανακατατάξεων και λόγω πρωτοφανούς όξυνσης του Τουρκικού αναθεωρητισμού. Πιο συγκεκριμένα ανασύνταξη, στρατηγικός προσανατολισμός και αποφάσεις που διασφαλίζουν ασφάλεια και περιφερειακή σταθερότητα:

Πρώτον, κάτι το οποίο ήδη άρχισε να υλοποιείται, απόκτηση επαρκούς αποτρεπτικής ισχύος και οπωσδήποτε ισορροπίας δυνάμεων σε όλα τα μέτωπα από την Θράκη και διαμέσου του Αιγαίου μέχρι την Κύπρο.

Δεύτερον, ακλόνητη διαπραγματευτική θέση η πρόταξη της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας ως του μόνου πλαισίου κάθε νέας συμφωνίας.

Τρίτον, «κόκκινη διαπραγματευτική γραμμή στο Κυπριακό»: Πραγματικά ανεξάρτητο, ενωμένο και γι’ αυτό βιώσιμο κράτος. Ως προς αυτό, τονίζεται το αυτονόητα γεγονός πως το Ελληνικό κράτος κινδυνεύει θανάσιμα εάν καταλυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία και εάν παγιδευτεί στρατηγικά το ένα δέκατο του Ελληνισμού.

Τέταρτον, το κοσμοθεωρητικό πλαίσιο των στρατηγικών μας επιλογών το προσφέρει ο Ρήγας Βελεστινλής:

«Ο ελληνικός λαός είναι φίλος και σύμμαχος με όλα τα έθνη. Οι Έλληνες δεν ανακατεύονται εις την διοίκηση των άλλων εθνών, αλλά ούτε είναι εις αυτούς αποδεκτό να ανακατωθούν άλ­λα έθνη εις την δική τους. Δεν κάμνουν ποτέ ειρήνη με ένα εχθρό ο οποίος κατακρατεί ελληνικό τόπο».

Μόνο ένας τέτοιος πολιτικός προσανατολισμός δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια ορθολογιστική εθνική στρατηγική απέναντι στην Τουρκία στα αλληλένδετα πεδία της Θράκη, του Αιγαίου και της Κύπρου

=================================

Υστερόγραφο. Το πιο πάνω γράφτηκε μετά τους σεισμούς στην Τουρκία που προκάλεσε δεκάδες θανάτους πολιτών και άφησε άστεγους εκατομμύρια. Θα μπορούσε πάντως να παρατηρηθούν τα εξής: Πρώτον, εμείς εκτιμούμε ότι αποτελεί ασέβεια στους κακόμοιρους ανθρώπους που έχουν πληγεί και ενώ υποφέρουν να αρχίσουν οι υποκριτικές διπλωματικές «αγκαλιές», τα σεισμολογικά παραμιλητά για ευκαιρίες αιώνιας ειρήνης και το μαζικό ξεδίπλωμα κατευναστικών συνδρόμων που μόνο δεινά και πολέμους μπορούν να φέρουν. Δεύτερον, τέτοια φαινόμενα καταμαρτυρούν διπλωματική ακινησία και στρατηγική ανυπαρξία και απελπισμένες προσδοκίες για διάσωση από τις συνέπειες ανυπαρξίας στρατηγικής εν μέσω καταιγιστικών στρατηγικών εξελίξεων και πρωτοφανών τουρκικών αναθεωρητικών αξιώσεων. Τρίτον, παράλληλα με αυτά τα παρακμιακά φαινόμενα πλήττεται μαζικά η Ελληνική κοινωνία με κορύφωση των συνεπειών των μνημονιακών εγκλημάτων της τελευταίας ενάμιση δεκαετίας. Ως προς το τελευταίο, όταν ο ένας μετά τον άλλο οι ανώτατοι αξιωματούχοι του ΔΝΤ και της ΕΕ ομολογούν ότι καταχρέωσαν τις τράπεζες για να ωφεληθούν οι διεθνικές τράπεζες (δηλαδή οι εν πολλοίς διεθνικοί κερδοσκόποι) το Ελληνικό πολιτικό σύστημα πλήττει τους πολίτες. Ενώ εμείς λοιπόν πιο πάνω μιλάμε για εθνική στρατηγική με θέαση της μεγάλης εικόνας, στρατηγικό σχεδιασμό και ιεράρχιση των εθνικών συμφερόντων, άλλη είναι η πραγματικότητα: διπλωματία αγκαλιασμάτων, το ένα δέκατο του Ελληνισμού κείται μακράν και οι Έλληνες πολίτες μνημονιοκαταστέλλονται. Ως προς αυτά και τα συμπαρομαρτούνται αναρτήθηκε ο πίνακας των ιεραρχημένων εθνικών συμφερόντων που στην στρατηγική ανάλυση θεωρείται ότι ισχύουν για όλα τα κράτη και τα οποία ένα οποιοδήποτε κράτος δεν διασφαλίζει σημαίνει ότι παρακμάζει και ότι δεν είναι βιώσιμο.

Γιάννης Μαγκριώτης: Η ιστορία του Πολιτικού Κέντρου

0

του Γιάννη Μαγκριώτη, Υποψήφιου Βουλευτή Α! Θεσσαλονίκης, ΠΑΣΟΚ, πρώην Υφυπουργού Εξωτερικών.

Το Πολιτικό Κέντρο παίζει σημαντικό ρόλο, δεν ήταν όμως ομοιόμορφο, ούτε είχε τις ίδιες επιλογές και συμπεριφορά, από την περίοδο που αρχίζουν να διαμορφώνονται οι διακριτές παραγωγικές και κοινωνικές τάξεις στην χώρα μας, και αποκτούν κομματική και κοινοβουλευτική έκφραση, δηλαδή από τα τέλη του 19ου αιώνα, μέχρι σήμερα.

Αστική εκσυγχρονιστική, η πρώτη περίοδός του, με Χαρίλαο Τρικούπη και κυρίως με Ελευθέριο Βενιζέλο. Στην συνέχεια χώρος δημοκρατικών πολιτικών παραγόντων, που στηρίχτηκε στην μεταπολεμική Ελλάδα, από τον Βρετανικό και Αμερικάνικο παράγοντα, για να αντιμετωπίσει στον εμφύλιο την κομμουνιστική αριστερά, και να σταθεί ανάχωμα στις δεξιές και δοσιλογικές δυνάμεις, που ήθελαν να καταλάβουν μετεμφυλιακά το κράτος. Αντιδεξιό Δημοκρατικό, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, για να διασπαστεί το Καλοκαίρι του 1965, με την δεξιά του πτέρυγα, με επικεφαλής τον Κωσταντίνο Μητσοτάκη, να γίνεται μέρος του βασιλικού πραξικοπήματος, εις βάρος της «Ένωσης Κέντρου» και του κεντρώου δημοκρατικού και αντιδεξιού ηγέτη της, τον  Γεώργιο Παπανδρέου. Αντιχουντικό στο μεγαλύτερο μέρος του, την περίοδο της χούντας και μπροστά σε μεγάλα διλλήματα, για την συνέχειά του.

Οι δύο πετρελαϊκές κρίσεις 1971-1973, προκαλούν μεγάλα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα, πτωχεύσεις υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, ανεργία, ένταση της μετανάστευσης, και στασιμοπληθωρισμό. Οι εξελίξεις αυτές συμβάλουν στην ριζοσπαστικοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας, τα οποία υιοθετούν ισχυρά κοινωνικά, δημοκρατικά και εθνικοανεξαρτησιακά αιτήματα.

Στις πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης, το  1974, ο χώρος του δημοκρατικού, αντιδεξιού και ριζοσπαστικού κέντρου κατέβηκε με δυο κόμματα: α) Το δημοκρατικό αντιδεξιό, με την «Ένωση Κέντρου,» το οποίο συγκέντρωσε και το μεγαλύτερο ποσοστό, κάτι που οφείλεται στον φόβο της επιστροφής στην πολιτική ανωμαλία, την στρατιωτική σύγκρουση με την Τουρκία και στην υποστήριξη από τον ιστορικό τύπο του Κέντρου. β) Το ΠΑΣΟΚ, που εξέφρασε τα δημοκρατικά, προοδευτικά και ριζοσπαστικά τμήματα, των γενεών της Εθνικής Αντίστασης, της Αντίστασης στην χούντα και της Μεταπολίτευσης.

Ο νέος πολιτικός χάρτης, είναι προϊόν του Ψυχρού Πολέμου, της επίδρασης της παγκοσμιοποίησης με το άνοιγμα της οικονομίας, των νέων τεχνολογιών, την άνοδο του εκπαιδευτικού επιπέδου των νέων, εξελίξεις, που αλλάζουν σημαντικά τον παραγωγικό και κοινωνικό ιστό της χώρας, δημιουργώντας τα νέα κοινωνικά μεσοστρώματα. Η ταυτόχρονη ανάπτυξη των ΔΕΚΟ και της δημόσιας διοίκησης, για να καλύψει τις νέες παραγωγικές και κοινωνικές ανάγκες, αλλά και για να απορροφήσει μέρος της ανεργίας, που δημιούργησε η κατάρρευση πολλών ιδιωτικών επιχειρήσεων, δημιούργησαν μεγάλες και συμπαγείς κοινωνικές ομάδες με σημαντικό ρόλο στην οικονομία και το κράτος, οι οποίες διεκδικούσαν τόσο την βελτίωση της κοινωνικής και οικονομικής τους θέσης, όσο και συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, εκφράζουν αυτήν την κοινωνική συμμαχία, και μετά το 1977, όταν η προοπτική της εξουσίας είναι ορατή, απορροφά και το μεγαλύτερο μέρος της εναπομένουσας Ένωσης Κέντρου και των νεότερων στελεχών της, ενώ ένα μέρος, το συντηρητικό, αθροίζεται στην Νέα Δημοκρατία, και προσφέρει την προεδρική πλειοψηφία των 180 βουλευτών, για την εκλογή του Κωσταντίνου Καραμανλή, στο ύψιστο Πολιτειακό αξίωμα.

Η κοινωνική συμμαχία, που στήριξε την πρώτη κυβερνητική περίοδο του ΠΑΣΟΚ, εμφάνισε ρωγμές, λόγω της οριακής ανάπτυξης, σε αντίθεση με την ισχυρή αναδιανεμητική πολιτική, με αυξήσεις μισθών και συντάξεων και την ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους, που όμως, δεν συμβάδιζε με ανάλογη ανάπτυξη της παραγωγικότητάς της.

Η βίαιη δημοσιονομική πολιτική του Κωσταντίνου Μητσοτάκη και η επιτάχυνση της Μεταπολίτευσης, μεγέθυναν τις ρωγμές στα μεσαία κοινωνικά στρώματα και στα μεσαία εισοδήματα.

Η δεύτερη κυβερνητική περίοδος του ΠΑΣΟΚ, συμπίπτει, με τον μετασχηματισμό της ΕΟΚ σε ΕΕ, την υιοθέτηση της Κοινής Νομισματικής Πολιτικής, και των δημοσιονομικών κανόνων, του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Είναι η εποχή που η δυναμική της παγκοσμιοποίησης αντιστρέφεται, οι χώρες της ΕΕ χάνουν μέρος της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας και του παραγωγικού δυναμικού τους, το οποίο έχει μεταφερθεί στις χώρες χαμηλού εργατικού κόστους, ανύπαρκτου κοινωνικού κράτους και μηδενικής προστασίας της εργασίας και του περιβάλλοντος.

Η χώρα μας την περίοδο αυτή καλείτε να πετύχει πολλούς ταυτόχρονα στόχους, όπως: Την δημοσιονομική προσαρμογή, τον εκσυγχρονισμό του κράτους, την κατασκευή των αναγκαίων δημόσιων υποδομών, το άνοιγμα των αγορών και την ενίσχυση της παραγωγικότητας της οικονομίας. Οι εξελίξεις αυτές αλλάζουν τον παραγωγικό ιστό της χώρας, χωρίς να αλλάξουν όμως και το παραγωγικό μοντέλο.

Η περίοδος 2004-2009, είναι περίοδος στασιμότητας στην αρχή της και, δημοσιονομικής και παραγωγικής υποχώρησης στο τέλος της, το οποίο συμπίπτει με την χρηματοπιστωτική κρίση που δημιουργείται στις ΗΠΑ και απειλεί την ΕΕ, ιδιαίτερα τις πιο εκτεθειμένες δημοσιονομικά και παραγωγικά χώρες, με χειρότερη την δική μας.

Η δημοσιονομική κρίση που άρχισε να εκδηλώνεται το 2008, μετά την χρηματοπιστωτική κρίση στις ΗΠΑ το Φθινόπωρο του 2007, και αποκαλύφθηκε στα τέλη του 2009, με τα μνημόνια που ακολούθησαν, για να αποφύγουμε την άτακτη χρεωκοπία, συρρίκνωσαν σημαντικά την μεσαία παραγωγική τάξη και τα μεσαία εισοδήματα, αλλάζοντας ταυτόχρονα και τον κομματικό χάρτη της χώρας μας.

Σημείωση: Σε επόμενο άρθρο, θα μιλήσω, για την περίοδο 2019-2023.

Κ. Κεραμιδάς: Πνιγμός της ελευθερίας

2

 

 του Κωνσταντίνου Κεραμιδά, Δημοσιογράφου

Την τελευταία δεκαετία-δωδεκαετία φαίνεται πως δεν κρατούνται ούτε τα προσχήματα, ούτε η στοιχειώδης αμεροληψία, ούτε η στοιχειώδης ευπρέπεια, ούτε η στοιχειώδης διάκριση.

Οτιδήποτε επιβάλλεται και προάγεται από την μόδα, από την τάση, ευρύτερα από το κατεστημένο πρέπει να γίνεται αποδεκτό από όλους. Τα μέσα ενημερώσεως και μαζικής δικτυώσεως φαίνεται να συμβάλλουν τα μάλα σε αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι από τότε που εισήχθη η τηλεόραση στις οικίες έγινε γρηγορότερος ο εκμοντερνισμός της κοινωνίας και από τότε που χρησιμοποιούνται τα μέσα μαζικής δικτυώσεως έγιναν αποδεκτές μόδες, τάσεις και τρόποι του βίου οι οποίες άλλοτε, μέχρι και πρίν λίγες δεκαετίες ήσανε αδιανόητες.

Οποιαδήποτε γνώση, γνώμη, θέση, εξήγηση, οποιοσδήποτε άλλος τρόπος ζωής ασύμβατος με ό,τι προβάλλει το κατεστημένο και η μόδα του, περιθωριοποιείται, χλευάζεται, τίθεται ως αδιάφορο, ως οπισθοδρομικό, ως στερεοτυπικό, κατηγορείται και κατακρίνεται με νεωτεριστικές ξενόφερτες φράσεις και τα τελευταία χρόνια γίνεται απόπειρα να ποινικοποιείται.

Έγινε με αφορμή την επιβολή του μνημονίου, έγινε με την Μακεδονία, έγινε με αφορμή τον κορωνοϊό. Μέχρι και κινήματα ή/και κόμματα τα οποία πιθανώς να μην εκλαμβάνονται ως βολικά περιθωριοποιούνται μέχρι και πιθανώς να απαγορεύονται. Άρα προσβάλλεται και καταπατείται εμπράκτως πια η ελευθερία γενικώς, η ελευθερία του λόγου, η ελευθερίας της εκλογής. Το χειρότερο είναι ότι αυτοί που υποστηρίζουν όλες αυτές τις επιβολές παριστάνουν τους υπερασπιστές της ελευθερίας και της προόδου. Υπάρχουν αυτοί οι οποίοι ενώ (υποτίθεται) έχουν πολιτικές διαφορές, ακόμη και διαφορετικά συμφέροντα και διαφορετική έκφραση, συγκλίνουν στην αντιχριστιανική και ανθελληνική στάση.

Σαφώς είναι αντιχριστιανική, ανθελληνική και αντικοινωνική αυτή η στάση, διότι προάγονται πρότυπα τα οποία είναι αμαρτωλά, καταλήγουν στην αποκοπή, στην απώλεια, βάσει του λόγου του Χριστού και της Εκκλησιαστικής παραδόσεως, είναι αντίθετα με την ελληνική παιδεία και το ελληνικό ήθος και διασπούν την κοινωνική συνοχή.

Δεν τίθεται ως προτεραιότητα η σχέση με τον Τριαδικό Θεό, η Εκκλησία ως μετοχή, η καλλιέργεια του σωστού ήθους, η συνοχή της κοινωνίας με βάση την οικογένεια.

Αντιθέτως σήμερα, τις τελευταίες δεκαετίες και δή τα τελευταία χρόνια, η μόνη προτεραιότητα όπως διδάσκεται από την εκπαίδευση, όπως προάγεται από την μόδα, ακόμα και από πολλούς γονείς όντες επηρεασμένοι από το συρμό είναι το υπαρξιακό βόλεμα. Κάνε ό,τι σε βολεύει λένε, άνευ κριτηρίου, άνευ ευσυνειδησίας. Γίνεται ό,τι βολεύει, γι αυτό είναι γεμάτο με εργοδοσίες (αφεντικά) που κάνουν ό,τι βολεύει, με εργαζόμενους που κάνουν ό,τι βολεύει, με πελάτες που κάνουν ό,τι βολεύει, με εκπαιδευτικούς που κάνουν ό,τι βολεύει, με άρχοντες και με αρχομένους (πολιτικούς και πολίτες) που κάνουν ό,τι βολεύει, ακόμη και με μέλη της Εκκλησίας ακόμη και διοικητικά που κάνουν ό,τι βολεύει. Ωστόσο το ατομικό βόλεμα είναι αποδεκτό όσο είναι παθητικό και δουλοπρεπές στο κατεστημένο και στην μόδα. Δηλαδή ορίζεται ο τρόπος βίου, ο τρόπος εκφράσεως, τρόπος εκλογής (και ψήφου).

Πώς να υπάρχει έστω και στοιχειωδώς ελευθερία, πώς να μην προσβάλλεται και μην καταπατείται; πώς να πηγάζει αληθινή χαρά; πώς θα λυθούν τα πάθη; Φαίνεται ότι οι πιο υπόδουλοι είναι αυτοί που νομίζουν ότι είναι απελευθερωμένοι. Διότι υπάρχουν ως δεσμώτες του κατεστημένου και του ατομικού βολέματος.

Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς.

Εικόνα από https://pigeonpedia.com/wp-content/uploads/2021/08/dove-olive-branch.jpg?ezimgfmt=ng:webp/ngcb24.

Κωνσταντίνος Κεραμιδάς.

 

 

ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Παύσατε πυρ, τώρα!

4

 

της Caroline Galacteros*, Προέδρου της δεξαμενής σκέψης Geopragma

«Κάποιοι ήθελαν αυτόν τον πόλεμο και τον προετοίμασαν!…»

Δεν είναι πλέον μια «  Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση  » αλλά ένας πραγματικός πόλεμος. Οι στόχοι είναι ευρύτεροι και τα μέσα επίσης. Σημαντικά. Η Μόσχα αφηνίασε μπροστά στην έκταση της δυτικής υποστήριξης προς τον ατυχή Ουκρανό πληρεξούσιο του οποίου το Κρεμλίνο υποτίμησε επίσης τον ηρωισμό των στρατευμάτων και τον εθνικισμό του πληθυσμού την περασμένη άνοιξη.

Γρήγορα πήρε το μάθημά της, με αποτέλεσμα ο ρωσικός στρατός να γνωρίσει μέσα σε λίγους μήνες πραγματική αύξηση σε ισχύ και σε αποτελεσματικότητα σε όλους τους τομείς. Στο εξής, ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ρεαλιστής μοιρολάτρης, εξοργισμένος με τα ψέματα της  «συλλογικής Δύσης » για να σώσει τα προσχήματα δεν έχει άλλη επιλογή από το να φτάσει στο τέλος της περιπέτειας. Και όταν μάλιστα κερδίζει στο γήπεδο. Οι Αμερικανοί το ξέρουν αυτό, αλλά προτιμούν να θυσιάσουν ξεδιάντροπα τους Ουκρανούς μέχρι τη στιγμή που θα μπορέσουν να τους πουν ότι δοκίμασαν τα πάντα εκτός από το ότι πρέπει να περιορίσουν τις αξιώσεις τους και να διαπραγματευτούν. Όσο καθυστερούν, τόσο πιο επίπονη θα είναι αυτή η διαπραγμάτευση και ο εδαφικός ακρωτηριασμός σημαντικός. Μπορούν να συνεχίσουν να την αρνούνται, να αγανακτούν με αυτήν, να τη θεωρούν ανεπίτρεπτη, να προτιμούν τη φυγή προς τα μπρος, αλλά έτσι είναι. Ίσως θα έπρεπε, στις 17 Δεκεμβρίου 2021, όταν ο Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε στην Ουάσιγκτον, το ΝΑΤΟ και την ΕΕ τα προσχέδια συνθηκών για την αναμόρφωση της ασφάλειας στην Ευρώπη, να κάναμε τον κόπο να τα διαβάσουμε αντί να του τα πετάξουμε στα μούτρα.

Σε αυτό το ζήτημα, ένα χρόνο μετά, δεν τραυματίζεται η ρωσική αρκούδα αλλά ο αμερικανικός αετός και τα ευρωπαϊκά σπουργίτια. Η Ουκρανία έχασε αυτή τη σύγκρουση πριν από μήνες και, αν το ΝΑΤΟ δεν εμπλακεί (με όλους τους πολιτικούς και στρατιωτικούς κινδύνους που συνεπάγεται) σε μια ανοιχτή αντιπαράθεση με τη Ρωσία, το Κίεβο δεν θα μπορέσει, για πολλούς λόγους, και πρωτίστως λόγω ανθρώπινου δυναμικού και εξοπλισμού, να αντιστρέψει την ισορροπία ισχύος.

Τα μεγάλα ψέματα

Πρέπει λοιπόν να ξεφύγουμε από το ανεύθυνο ψέμα με το οποίο τρέφουμε, ιδιαίτερα στη Γαλλία, τους ευρωπαϊκούς λαούς για «την ουκρανική νίκη  » και «τη ρωσική καταστροφή» και να αρχίσουμε να ασχολούμαστε με το δράμα όπως επιβάλλεται και στο μέτρο του δυνατού. Το MΜΕ μεγάλης εμβέλειας αλλά και στρατιωτικές προσωπικότητες, είναι αλήθεια δευτερεύουσες, φέρουν γι’ αυτό στη χώρα μας μια πολύ βαριά ευθύνη. Δεν πρόκειται μόνο για ενημερωτική φτώχεια, αλλά για προπαγάνδα καθαρή και σκληρή. Όλα αυτά για να ευχαριστήσουν – στη φαντασίωσή τους για εθνική ενότητα ενάντια στη ρωσική βαρβαρότητα – τις ίδιες τις πολιτικές δυνάμεις που αρνούνται πλήρως την πραγματικότητα και πολύ λίγο γνωρίζουν τι σημαίνει πόλεμος. Εθελούσια κωφοί και τυφλοί επίσης, σε αυτό που σκέφτονται η Ρωσία και ένα μεγάλο μέρος του κόσμου για τον δυτικό ιμπεριαλισμό σε μια εποχή νέων ισορροπιών ισχύος και επιρροής: παρωχημένο, παράνομο και ανόητα πολεμικό μπροστά στην πολυπολικότητα του κόσμου.

Αντί να κραυγάζουμε «το πνεύμα του Μονάχου**», τα «δίκτυα του Κρεμλίνου στην Ευρώπη»,  η «συνωμοτική Πέμπτη Φάλαγγα», και ακόμη να ζητούμε ευθέως ένα κρατικό κυνήγι μαγισσών, αντάξιο του χειρότερου μακαρθισμού, όταν φωνές από όλες τις πολιτικές πλευρές υψώνονται για να ζητήσουν να σταματήσει αυτή η θανατηφόρα και άχρηστη κλιμάκωση το συντομότερο δυνατό (εννοείται σοβαρές συνομιλίες χωρίς προϋποθέσεις ξεκινώντας από τις θέσεις των δυνάμεων στο έδαφος, προτού αυτές επιδεινωθούν περαιτέρω για το Κίεβο), τολμώ να τους δώσω μια συμβουλή: να παρακολουθήσουν επειγόντως λοιπόν μαθήματα αγγλικών και να μπουν στον κόπο να ενημερώνονται απ’ οπουδήποτε αλλού εκτός από το ουκρανικό γενικό επιτελείο. Ας ακούσουν όχι μόνο τις επίσημες πληροφορίες από το Κίεβο, αλλά και από τη Μόσχα, ας ενδιαφερθούν επίσης για το παγκόσμιο πλαίσιο αυτής της σύγκρουσης στην Ευρώπη, για όσα λέγονται και αποφασίζονται σε Πεκίνο, Νέο Δελχί, Τεχεράνη, Ριάντ, Άγκυρα, Μπακού, Κάιρο, ακόμα και στο Βερολίνο ή τη Ρώμη! Ας διευρύνουν τον κύκλο τους και ας πάψουν να είναι στενοκέφαλοι. Κυρίως, να βρουν χρόνο να παρακολουθούν στο … YouTube, τη μισή ντουζίνα πρώην στρατιωτικών – σχεδόν όλοι τους Αμερικανοί ή Βρετανοί, όλοι πρώην μέλη των υπηρεσιών πληροφοριών – που κάθε μέρα εξηγούν λεπτομερώς τι πραγματικά συμβαίνει στο έδαφος αλλά και στο παγκόσμιο διπλωματικό επίπεδο.

Κάποιο ήθελαν τον πόλεμο… 

Η Ρωσία προτίμησε τη δυτική αποδοκιμασία από τον κίνδυνο να δει την ίδια της την ύπαρξη να κινδυνεύει από την εγκατάσταση μιας βάσης του ΝΑΤΟ κοντά στα σύνορά της. Για περισσότερα από 15 χρόνια, εξέφραζε αμέτρητες φορές τις ανησυχίες της για την ασφάλεια και σε όλα τα φόρουμ. Οι Αμερικανοί στρατηγοί τις γνωρίζουν πολύ καλά και τις έχουν χρησιμοποιήσει για να επιδιώξουν τους δικούς τους στόχους, τους οποίους έχω ήδη εξηγήσει πολλές φορές, πολύ λιγότερο καλά από τον H. Kissinger ή ακόμα και τον G. Friedman.

Η τρέχουσα κλιμάκωση καθιστά καθημερινά λιγότερο απίθανο ένα  ρωσικό τελεσίγραφο που θα αφορά άμεσα σε μια χώρα του ΝΑΤΟ και που θα δίνει το σήμα μιας γενικευμένης ανακατανομής με προβληματική  ή αποκαλυπτική διέξοδο, λαμβάνοντας υπόψη τη ρωσική τεχνολογική υπεροχή στον τομέα των υπερηχητικών όπλων. Τι περιμένουμε για να ξυπνήσουμε και να πούμε στοπ;

Υπάρχει μια άλλη εξαπάτηση στην οποία θα ήθελα να επιστρέψω, γιατί είναι πολύ σοβαρή από ευρωπαϊκή σκοπιά. Βρίσκεται στο επίπεδο των αξιών της ελευθερίας της ανεκτικότητας, της δημοκρατίας και της ισότητας που αποτελούν το θεμέλιο της μεταπολεμικής Ευρώπης και της διεκδικούμενης «ηθικής» υπεροχής της. Ο χορός των μανιασμένων πολεμοκάπηλων, που εκφράζουν το μίσος τους για τη Ρωσία, το κάνει στο όνομα αυτών των ίδιων «αξιών» που είναι δύσκολο να πιστώσουμε στην παρούσα ουκρανική κυβέρνηση, η οποία απαγόρευσε τα πολιτικά κόμματα και τα αντιπολιτευόμενα ΜΜΕ, για να μην αναφέρουμε τη ρωσική γλώσσα. Ακόμη χειρότερα, πριν χρόνια έχει ενσωματώσει στις στρατιωτικές δυνάμεις της υπερεθνικιστικές πολιτοφυλακές των οποίων ο λόγος, τα τελετουργικά και τα εμβλήματα μαρτυρούν το πανταχού παρόν αποτύπωμα μιας ιδεολογίας απαίσιας μνήμης με ανείπωτες συσχετίσεις. Στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας, η Ευρώπη, που θέλει να είναι ειρηνική και εκφραστής του Διαφωτισμού, οπλίζει και χρηματοδοτεί μια εξουσία υπονομευμένη από έναν κατ’ εξοχήν φρενήρη αντισλαβισμό με τόνους επικυριαρχίας. Αυτή η αντιστροφή των αξιών γίνεται ανυπεράσπιστη, αλλά πνίγεται από την εισβολή των ρωσικών δυνάμεων στο ουκρανικό έδαφος, η οποία είναι τόσο αδικαιολόγητη όσο και αναπόφευκτη. Μάλιστα, πολλοί Δυτικοί και Ουκρανοί ηγέτες ομολογούν ότι αυτός ο πόλεμος ήταν ωστόσο επιθυμητός και προετοιμάστηκε. Ένας πόλεμος του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας, της Δύσης ενάντια σε ένα μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου του οποίου η Ουκρανία είναι μόνο ο εθελοντής πληρεξούσιος και ο λαός της το θυσιασμένο θύμα.

Η Ευρώπη έχασε το δρόμο της…

Είναι ένας υπαρξιακός πόλεμος, αλλά όχι μόνο για τη Ρωσία. Είναι το μέλλον του κόσμου και των ορίων των πλανητικών δυνάμεων που διακυβεύονται στο έδαφος αυτής της κομβικής για την ασφάλεια στην Ευρώπη χώρας. Μια ασφάλεια που κάθε σκαλοπάτι κλιμάκωσης καταστρέφει κάτι περισσότερο. Σκεφτόμασταν να αποκόψουμε τη Ρωσία από την Ευρώπη μια για πάντα. Εγινε. Σκεφτόμασταν να θέσουμε την Ευρώπη υπό αμερικανική εξάρτηση στον τομέα του φυσικού αερίου. Εγινε. Κανένας Ευρωπαίος ηγέτης δεν αντέδρασε για το σαμποτάζ των αγωγών φυσικού αερίου NS 1 και 2***. Το θεμέλιο της γερμανικής βιομηχανικής ισχύος δεν υπάρχει πλέον, αλλά το Βερολίνο σιωπά. Αυτή η αυτοκτονική στάση της Ευρώπης είναι πραγματικά παραληρηματική. Ο δογματισμός και η δουλοπρέπειά μας δεν έχουν πλέον όρια. Είμαστε τώρα στην πρώτη γραμμή μιας αντιπαράθεσης που η Μόσχα δεν μπορεί πλέον να αποφύγει και προχωρούμε προς τα κεί, με το λουλούδι στο όπλο, αρκούμενοι στην εξήγηση ότι δεν είμαστε εμπόλεμοι. Ταξίδι στον Παραλογισμό.

Ναζιστικές και σατανιστικές επιρροές διατηρούνται και φαίνεται ότι ενισχύονται από την κυβέρνηση του Κιέβου.

Από εδώ και πέρα η γλάστρα με τα τριαντάφυλλα ταλαντεύεται. Αντιμέτωποι με μια στρατιωτική πραγματικότητα που έχει ακρωτηριαστεί για πάρα πολύ καιρό και έχει παραμορφωθεί από τις ανάγκες της προπαγάνδας, οι συνωμότες που καταγγέλλουν με θράσος τη συνωμοσία των τρολ του Κρεμλίνου επί ένα χρόνο πανικοβάλλονται στην επικείμενη αποκάλυψη της αλήθειας. Πρέπει να μειώσουμε εκ νέου την πίεση. Να βρούμε έναν ψευτοδιάλογο. Αλλά η εμπιστοσύνη έχει φύγει εντελώς από τη ρωσική πλευρά και κάνουμε τα πάντα ώστε η Μόσχα να μη τον θέλει, ειδικά επειδή η Ρωσία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ευνοϊκή θέση και ως εκ τούτου θα συνεχίσει τουλάχιστον μέχρι την εξασφάλιση των επίσημων κερδών της (οι 4 περιφέρειες) και τη διαβεβαίωση ότι το Κίεβο δεν θα μπορέσει να διατηρήσει τον πόλεμο φθοράς του με την πάροδο του χρόνου.

Η Αμερική δεν μπορεί να κερδίσει και έχει ήδη χάσει, αλλά θέλει να διατηρήσει πάση θυσία την ψευδαίσθηση μιας πιθανής ηθικής και πολιτικής νίκης. Η Ευρώπη ακολουθεί διασπασμένη και θα χάσει τα πάντα. Η Γαλλία δεν κατάλαβε τίποτα και ακόμη λιγότερο δεν ήθελε να καταλάβει τίποτα. Περιφρονήσαμε τα σχετικά πλεονεκτήματά μας, αρνηθήκαμε να μην μπλεχθούμε. Ως συνήθως, ακολουθώντας έναν δρόμο που δεν είναι δικός μας, χάσαμε το δρόμο μας.

Το μίσος κυριαρχεί στο μυαλό με τη μισαλλοδοξία και το ψέμα. Όμως η κομματιασμένη Ουκρανία πιθανότατα θα διαμελισθεί de facto. Είναι ο λαός της που υποφέρει από την τρέλα μιας κυβέρνησης που του υποσχέθηκε ειρήνη με τη Ρωσία και το μόνο που έκανε ήταν να υποκινήσει τον πόλεμο. Είναι η νεολαία της Ουκρανίας που, όταν δεν μπόρεσε να δραπετεύσει εγκαίρως, θυσιάζεται και στέλνεται στο μέτωπο χωρίς εμπειρία σε απελπισμένες επιθέσεις που θέλουν να κρύψουν από τον κόσμο την αμετάκλητα δυσμενή ισορροπία δυνάμεων και να αντλήσουν τα αμερικανικά και τα ευρωπαϊκά δισεκατομμύρια για να γεμίσουν οι θύλακες μιας υπερδιεφθαρμένης κλίκας με αποχρώσεις φασιστικής ιδεολογίας. Δεν καταλαβαίνουμε ότι αυτό δεν προσφέρεται για υπεράσπιση, ότι ο εκπεμπόμενος και υπερβίαιος αντισλαβισμός των πολιτοφυλακών που εξαπλώθηκε στον ουκρανικό στρατό που διατηρούνταν για δεκαετίες από τις δυτικές υπηρεσίες κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και, που στη συνέχεια, από το 2015, αφυπνίστηκε, πληρώνονταν, εκπαιδεύονταν, εξοπλίζονταν από το ίδιο το ΝΑΤΟ, δεν είναι εκεί για να σώσει την Ουκρανία, αλλά να την θυσιάσει στην αμερικανική επιθυμία να αποδυναμώσει τη Ρωσία, να την αποκόψει για πάντα από την Ευρώπη και, με τις πιο τρελές φαντασιώσεις, να καταφέρει τελικά να την αποκόψει και να τη λεηλατήσει, όπως άρχισε με τόση μαεστρία τη δεκαετία του ’90; Αυτό που δεν θέλουμε να βλέπουμε είναι ένας ελέφαντας στο δωμάτιο. Μπορεί να μας συντρίψει.

*Ἡ Caroline Galacteros-Luchtenberg εἶναι συνταγματάρχης ἐν ἀποστρατείᾳ, διδάκτωρ πολιτικῶν ἐπιστημῶν, ἐπικεφαλῆς τμήματος τῆς Σχολῆς Πολέμου, εἰδικευμένη σὲ θέματα Βαλκανίων. Ἐργάστηκε γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα στὴ στρατηγικὴ ἀξιολόγηση καὶ πρόβλεψη γιὰ τὶς κρατικὲς ὑπηρεσίες. Εἶναι ἡ δημιουργὸς καὶ διευθύντρια τῆς δεξαμενῆς σκέψης GeoPragma ποὺ εἶναι ἀφιερωμένη στὴ ρεαλιστικὴ γεωπολιτική.

**Ὑπαινιγμὸς γιὰ τὴ Συμφωνία τοῦ Μονάχου (29 Σεπτ. 1938), τὴν ὁποία ὑπέγραψαν ἡ Μεγ. Βρετανία, ἡ Γαλλία, ἡ Γερμανία καὶ ἡ Ἰταλία, μὲ τὴν ὁποία, ἐρήμην τῆς Τσεχοσλοβακίας, ἡ Σουδητία προσαρτήσθηκε στὴ Γερμανία. Ὁ Χίτλερ ὅμως δὲν ἐξευμενίστηκε: τὸ ἑπόμενο ἔτος κατέλαβε ὁλόκληρη τὴν Τσεχοσλοβακία καὶ ἄρχισε ὁ Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.

***Το κείμενο γράφηκε πριν τις αποκαλύψεις του δημοσιογράφου Σέιμουρ Χερς ότι Αμερικανοί έκαναν το σαμποτάζ στους αγωγούς αερίου.

Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος

https://geopragma.fr/halte-au-feu-et-mort-aux-c/

 

Η οδύσσεια του κοιτάσματος «Αφροδίτη», οι ηθικοί αυτουργοί και ο νέος Πρόεδρος που ήδη έδωσε στίγμα

0

Το κοίτασμα «Αφροδίτη» της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι το πρώτο χρονικά (28/12/2011) αλλά και το μεγαλύτερο σε μέγεθος μεταξύ των πέντε που έχουν ήδη ανακαλυφθεί στην κυπριακή ΑΟΖ. Η  οδύσσεια -αν όχι τραγωδία- του κοιτάσματος έγκειται στο γεγονός ότι εδώ και 12 ολόκληρα χρόνια παραμένει ανεκμετάλλευτο και απ’ ότι φαίνεται θα χρειαστούν τρία έτη -κατ’ ελάχιστον- πριν να αρχίσει η αξιοποίηση. Ποιός ο λόγος/οι λοιπόν πίσω από την κωλυσιεργία; Η ανάλυση παρουσιάζει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία φαίνεται να υπάρχουν «ηθικοί αυτουργοί» πίσω από την διαμορφωθείσα κατάσταση.

Κοίτασμα «Αφροδίτη»: Εκτιμάται στα 4,5 τρισ. κυβικά πόδια. Βρίσκεται στο Βυθοτεμάχιο 12 της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας
Αυτό που εκ προοιμίου πρέπει να διευκρινιστεί είναι ότι περίπου 10% του κοιτάσματος «Αφροδίτη» εκτείνεται εντός της ισραηλινής ΑΟΖ και το ισραηλινό κομμάτι ονομάστηκε «Ισάι» (κατά άλλους «Γισάι»). Ας ξεκινήσουμε όμως από τις τελευταίες γνωστές εξελίξεις, για να αναφερθούμε εν συνεχεία και σε άγνωστες πτυχές του ζητήματος.
Το κοίτασμα «Αφροδίτη» εκτείνεται και στην ΑΟΖ του Ισραήλ. Το ισραηλινό πεδίο ονομάζεται «Ισάι».
 
–Τον Σεπτέμβριο του 2022 η ισραηλινή εταιρεία New Med Energy ανακοίνωσε ότι οι εταίροι για το κοίτασμα «Αφροδίτη» ενέκριναν επένδυση για την έναρξη γεώτρησης η οποία θα επιβεβαιώσει το μέγεθος του κοιτάσματος και μελλοντικά θα χρησιμοποιηθεί και για παραγωγή.
-Τον Σεπτέμβριο του 2022, η Ισραηλινή π. Υπουργός Ενέργειας Καρίν Ελχαράρ συνάντησε την κύπρια τότε ομόλογό της, Νατάσα Πηλείδου, και συμφώνησαν στον διορισμό διεθνούς εμπειρογνώμονα ο οποίος θα καταλήξει σε συμφωνία συνεκμετάλλευσης του Αφροδίτη-Ισάι.
-Ιανουάριος του 2023: Αναφορικά με τα σενάρια αξιοποίησης των κοιτασμάτων της Κυπριακής ΑΟΖ, τα οποία έχουν ως προϋπόθεση (πριν προχωρήσει η ανάπτυξή τους) να συναφθεί συμφωνία για τον τελικό αποδέκτη του παραγόμενου φυσικού αερίου, η Ν. Πηλείδου δήλωσε ότι η μεταφορά φυσικού αερίου προς την Αίγυπτο παραμένει το επικρατέστερο. Στο συγκεκριμένο σενάριο, το φυσικό αέριο θα έχει πιθανό προορισμό (μέσω υποθαλάσσιου αγωγού 340km) τις εγκαταστάσεις της Shell (West Delta Deep Marine) κοντά στον αιγυπτιακό τερματικό σταθμό υγροποίησης και εξαγωγής φυσικού αερίου Idku στις βόρειες ακτές της Αιγύπτου. Ειρήσθω εν παρόδω, ένας τέτοιος αγωγός είναι αποτυπωμένος και στον γνωστό χάρτη Μπάιντεν (ο οποίος δημιουργήθηκε το 2015 και συνέχισε να εμπλουτίζεται μέχρι το 2017) αλλά ξεκινά από ισραηλινά κοιτάσματα τα οποία ανακαλύφθηκαν κοντά στο «Αφροδίτη» (δείτε σχετικό απόσπασμα του χάρτη).
Χάρτης Μπάιντεν: Αγωγός (με μωβ) από την ισραηλινή ΑΟΖ προς την Αίγυπτο με μωβ. Καταλήγει κάπου μεταξύ Idku και Damietta.
Κάπου εκεί -χρονολογικά- αναμείναμε και πάλι στο ακουστικό αφού μεσολάβησαν οι προεδρικές εκλογές της ΚΔ. Μια από τις τελευταίες όμως σχετικές δηλώσεις της Ν. Πηλείδου ήταν η εκτίμηση ότι η ΚΔ αναμένεται να εξαγάγει φυσικό αέριο από το «Αφροδίτη» περί το 2026, ήτοι: δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά την ανακάλυψή του! Και αυτό είναι το ευνοϊκό σενάριο όπου όλες οι προαναφερθείσες διαδικασίες θα έχουν μέχρι τότε ολοκληρωθεί.
Οι αθέατοι παράγοντες επιρροής 
Ας προχωρήσουμε όμως και στην αθέατη πλευρά των πραγμάτων. Σε προηγούμενο άρθρο στο iEpikaira (12/12/2022) αναφέρθηκε ότι: «Δεν αποκλείεται η αμερικανική εταιρεία Noble Energy (πριν την εξαγοράσει η Chevron) που ενεπλάκη στο ανακαλυφθέν από το 2011 κοίτασμα «Αφροδίτη» (εκτείνεται και εντός της ισραηλινής ΑΟΖ), να πίεσε για αγωγό -αν και δεν είναι ξεκάθαρο (περισσότερα και ΕΔΩ)- με όδευση προς την Κύπρο και εν συνεχεία την Τουρκία (όπως αποτυπώνεται στον [χάρτη Μπάιντεν] με κόκκινο περίγραμμα και την επισήμανση: «Aphrodite/Cyprus/Turkey»), έναντι της λύσης του EastMed».
Χάρτης Μπάιντεν: Αγωγός φ/α από το κοίτασμα «Αφροδίτη» στην Τουρκία
Σχετικά με το ζήτημα του αγωγού φ/α από το «Αφροδίτη» με όδευση προς την Τουρκία (πάγια επιδίωξη της Τουρκίας αποτυπωμένη και στον χάρτη Μπάιντεν), σε άλλο δημοσίευμα το iEpikaira (9/12/2022) παρουσίασε το παρασκήνιο της προωθούμενης νέας λύσης του Κυπριακού με όχημα τα ενεργειακά.  Εκεί έγινε εκτενής αναφορά στα πρακτικά της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ (8/9/2016) με θέμα τις εξελίξεις στα ενεργειακά της Αν. Μεσογείου. Η επιτροπή εκθείασε τις επιτυχίες της αμερικανικής εταιρείας Noble Energy (υπεύθυνη για το κοίτασμα «Αφροδίτη», πριν την εξαγοράσει η Chevron το 2019) και τόνισε το πόσο σημαντικό είναι η αμερικανική εξωτερική πολιτική να υποστηρίξει το έργο της εταιρείας στην Αν. Μεσόγειο. Χαρακτηριστικό είναι ότι το όνομα της εταιρείας αναφέρθηκε τουλάχιστον 15 φορές.
Παράλληλα όμως αυτό που αναφέρθηκε εκτεταμένα στην ίδια επιτροπή ήταν και ο αγωγός φ/α από το «Αφροδίτη» προς την Τουρκία ενώ τονίστηκε η βαρύτητά του. Το ενδεχόμενο λοιπόν ο αγωγός προς την Τουρκία να σχετίζεται με παρασκηνιακές πιέσεις από την Noble Energy (πλέον Chevron) προς την αμερικανική κυβέρνηση, δεν πρέπει να παραβλεφθεί. Ειδικά εάν λάβουμε υπόψη ότι προωθείται η επίλυση του Κυπριακού ακριβώς επειδή κάποιοι θέλουν πάση θυσία να κατασκευαστεί ο συγκεκριμένος αγωγός που είναι ανταγωνιστικός του EastMed και βγάζει την Ελλάδα από την ενεργειακή εξίσωση. Ιδωμένο υπό αυτό το πρίσμα η κωλυσιεργία 12 ετών στο κοίτασμα «Αφροδίτη» μπορεί και να μην είναι τυχαία, εάν ο απώτερος στόχος είναι ο αγωγός προς την Τουρκία, όπως θα διαπιστώσετε και στις παρακάτω τοποθετήσεις Αμερικανών αξιωματούχων.
Οι Αμερικάνοι και ο αγωγός προς την Τουρκία 
-Τον Σεπτέμβριο του 2016 η Ιλένα Ρος-Λέτινεν, πρόεδρος της παραπάνω επιτροπής είπε στον εναρκτήριο λόγο της: «Ήταν σαφές ότι η ενέργεια έχει αναδειχθεί ως βασικό κίνητρο που μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση του Κυπριακού και να τερματίσει την κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου από την Τουρκία». Πρόσθεσε δε ότι «ένας πιθανός αγωγός που θα μεταφέρει κυπριακό και ισραηλινό φυσικό αέριο προς την Τουρκία θα μπορούσε όχι μόνο να βελτιώσει τις σχέσεις στην περιοχή, αλλά θα μπορούσε στη συνέχεια να διοχετευθεί στην Ευρώπη. Αυτό θα βοηθούσε τους ευρωπαίους φίλους μας να μειώσουν την εξάρτησή τους από τη ρωσική ενέργεια και να μειώσουν τη ρωσική επιρροή σε αυτόν τον τομέα». Προφανώς η Ρος-Λέτινεν αναφέρεται στον συγκεκριμένο αγωγό από το «Αφροδίτη» προς την Τουρκία αφού το κοίτασμα εκτείνεται και στην ισραηλινή ΑΟΖ, και επομένως ο αγωγός θα μεταφέρει ισραηλοκυπριακό φ/α του οποίου τα έσοδα θα διαμοιραστούν βάσει της συμφωνίας που πρόκειται να συναφθεί.
Στην ίδια επιτροπή κατέθεσε και ο Αμερικανός Ανώτερος Σύμβουλος Ενεργειακής Ασφάλειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χόκσταϊν (αρχιτέκτονας του χάρτη Μπάιντεν) ο οποίος είπε μεταξύ άλλων ότι, «για να μπορέσει να συνειδητοποιήσει το οικονομικό όφελος της ενεργειακής ασφάλειας [η Τουρκία], πρέπει να συνάψει συμφωνία με την Κύπρο, γιατί ο αγωγός που θα οδεύει από το Ισραήλ στην Τουρκία περνάει από την ΑΟΖ της Κύπρου. Και πραγματικά ελπίζω και πιστεύω ότι η Τουρκία κατανοεί την κρίσιμη φύση και τη στρατηγική φύση ή το στοιχείο που έχει προστεθεί στις συζητήσεις για το Κυπριακό, δηλαδή την ενέργεια».
-Τον Αύγουστο του 2016 σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Bloomberg ο Α. Χόκσταϊν είπε ότι «εάν καταφέρουμε να καταλήξουμε σε συμφωνία για το μελλοντικό καθεστώς του νησιού [σσ. Κύπρο], ξεκλειδώνουμε όχι μόνο Ισραήλ-Τουρκία, ξεκλειδώνουμε τη μελλοντική παραγωγή και τους προορισμούς της Κύπρου», και συνέχισε «μπορείς να έχεις έναν αγωγό φυσικού αερίου μέσω Τουρκίας προς την Ευρώπη και μπορείς να έχεις LNG μέσω Αιγύπτου προς την Ευρώπη».
-Τον Ιούνιο του 2016 ο Χόκσταϊν πάλι δήλωνε ότι: «προϋπόθεση για να μπορέσει να φτάσει το ισραηλινό αέριο στην Τουρκία εξαρτάται από την επίλυση του Κυπριακού, γιατί δεν μπορεί να περάσει από την ΑΟΖ της Κύπρου».
Συμπεράσματα και επικείμενες εξελίξεις
Για άλλη μια φορά διαπιστώνεται ότι οι ενεργειακοί σχεδιασμοί της Αν. Μεσογείου επηρεάζονται άμεσα από παράγοντες με συγκεκριμένα συμφέροντα και στρατηγική η οποία είναι -μέχρις ενός σημείου, εφόσον σταμάτησε να εμπλουτίζεται το 2017- αποτυπωμένη στον χάρτη Μπάιντεν.
Όσον αφορά στο κοίτασμα «Αφροδίτη», το ερώτημα παραμένει: γιατί δεν έχει ακόμη επιτευχθεί συμφωνία συνεκμετάλλευσης μεταξύ Ισραήλ και ΚΔ εδώ και 12 χρόνια, ενώ υπάρχει το πολυδιαφημισμένο παράδειγμα της ισραηλολιβανικής συμφωνίας που πιστώθηκε στον Άμος Χόκσταϊν; Μήπως τελικά δεν είναι πανάκεια το μοντέλο αυτό; Ή μήπως κάποιοι σκοπίμως κωλυσιεργούν διότι δέχονται πιέσεις ώστε να παραμείνει το κοίτασμα στο βυθό της θάλασσας μέχρι να λυθεί το Κυπριακό με τους όρους που οι ίδιοι θα επιβάλουν; Με άλλο «αέρα» θα καθόταν η ΚΔ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εάν είχε ήδη εκμεταλλευτεί το μεγαλύτερο κοίτασμά της και είχε ταυτόχρονα και τα αντίστοιχα έσοδα στα ταμεία της… Δεν συμφωνείτε; Αυτό σε συνδυασμό με τις ξεκάθαρες παραπάνω τοποθετήσεις των Αμερικανών για αγωγό προς την Τουρκία, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το φ/α του κοιτάσματος «Αφροδίτη» σχεδιάζεται να διατεθεί προς την Τουρκία και όχι κάπου αλλού (ούτε στον EastMed που έτσι και αλλιώς βρίσκεται στα αζήτητα) αφού προηγουμένως «λυθεί» το Κυπριακό.
Σχεδιασμό τον οποίο ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν προωθούσε ήδη από το 2014 –χωρίς τον Βρετανό ξενοδόχο βέβαια που δεν είναι ξεκάθαρο προς το παρόν πώς θα αντιδράσει- όταν δήλωνε ότι, «αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ταξίδεψα πρόσφατα [σσ. Μάιο του 2014] στην Κύπρο -ο υψηλότερος αξιωματούχος των ΗΠΑ που επισκέφθηκε την Κύπρο εδώ και πέντε δεκαετίες- επειδή ήθελα να ενθαρρύνω τους Κύπριους [σσ. Κυπριακή Δημοκρατία] να αναπτύξουν τους ενεργειακούς πόρους τους σε συνεργασία με όλους -ΟΛΟΥΣ(!)- τους γείτονές τους, και να καταστεί σαφές ότι όλοι ωφελούνται εάν το σύνολο της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί να συνεργαστεί για να γίνει κόμβος για τις αγορές φυσικού αερίου».
Και για να γίνει ακόμα πιο σαφές, ο τότε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ διευκρίνιζε ότι, «το ενεργειακό δυναμικό της Ανατολικής Μεσογείου μπορεί επίσης να αποφέρει σημαντικά στρατηγικά και οικονομικά οφέλη για την ίδια την περιοχή και την Ευρώπη συνολικά. […] Αυτό ήταν το κύριο μήνυμά μου όταν ήμουν στην Κύπρο τον Μάιο [του 2014], ότι η ενέργεια μπορεί και πρέπει να χρησιμεύσει ως εργαλείο συνεργασίας, σταθερότητας, ασφάλειας και ευημερίας. Και ζήτησα από τον Ειδικό Απεσταλμένο για Θέματα Ενέργειας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Άμος Χόκσταϊν, να συνεχίσει το έργο αυτό». Το οποίο φαίνεται ότι έχει αναλάβει να φέρει εις πέρας άμεσα –με τις ευλογίες της ΕΕ– μαζί με τον νέο πρόεδρο της ΚΔ ο οποίος αμέσως μετά την ανακοίνωση της νίκης του έδωσε το στίγμα της εξωτερικής πολιτικής του. Αναφέρθηκε και σχολίασε με νόημα τις πρώτες τηλεφωνικές επαφές του με ξένους αξιωματούχους.
Ο Αμερικανός γερουσιαστής Μενέντεζ -εμπνευστής του East Med Act… όχι τυχαία λεπτομέρεια- ήταν ένας από τους πρώτους που τηλεφώνησε για να συγχαρεί τον Ν. Χριστοδουλίδη ο οποίος με τη σειρά του ανταπέδωσε δηλώνοντας ότι αυτό το τηλεφώνημα δείχνει και την πολιτική του γραμμή. Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί, εν συνεχεία είπε ότι «θα συνεχίσουμε τη διεύρυνση των σχέσεων μας με ΟΛΕΣ(!) τις χώρες της περιοχής, αλλά και με ΟΛΕΣ τις δυνάμεις που μπορούν να διαδραματίσουν ουσιαστικό ρόλο στον τερματισμό της κατοχής και στην επίλυση του Κυπριακού, πάντα στο πλαίσιο, το συμφωνημένο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών και με απόλυτο σεβασμό στις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Επιβεβαιώνοντας ότι θα λειτουργήσει ως γνήσιος επίγονος του προκατόχου του. Κάτι για το οποίο μας είχε ήδη άλλωστε προϊδεάσει κατά τη διάρκεια του προεκλογικού του αγώνα όταν δήλωνε ότι θα προωθήσει την –βρετανοτουρκικής εμπνεύσεως του 1956/57– ΔΔΟ την οποία ο κυρίαρχος λαός απέρριψε το 2004…

Πηγή: i-epikaira.blogspot.com

Θέλετε να ζήσετε περισσότερο; Ακολουθήστε τα τέσσερα μυστικά μακροζωίας των αιωνόβιων

0

Τα τέσσερα κοινά χαρακτηριστικά μακροζωίας των αιωνόβιων κατοίκων των Μπλε Ζωνών του πλανήτη

Δεν υπάρχει τρόπος να εξασφαλίσει κανείς τη μακροζωία, ωστόσο υπάρχουν οπωσδήποτε τρόποι να τη διεκδικήσει.

Οι επιστήμονες επικαλούνται πάντα την καλή διατροφή ως έναν από τους παράγοντες μακροζωίας, υποστηρίζοντας πως μπορούμε να μάθουμε πολλά μελετώντας τις διατροφικές συνήθειες των αιωνόβιων του κόσμου.

Οι πέντε «Μπλε Ζώνες» του πλανήτη

Η επιστημονική έρευνα έχει αναγνωρίσει πέντε μέρη στον κόσμο, μεταξύ αυτών και μια ελληνική τοποθεσία, όπου οι κάτοικοι μακροημερεύουν, συχνά πέραν των εκατό χρόνων. Οι περιοχές αυτές αποκαλούνται «Μπλε Ζώνες» και περιλαμβάνουν την Ικαρία, τη Σαρδηνία, την Οκινάουα της Ιαπωνίας, την πόλη Λόμα Λίντα στην Καλιφόρνια και την Νικόγια στην Κόστα Ρίκα.

Το προσδόκιμο ζωής φαίνεται να επηρεάζεται από μια σειρά παραγόντων. Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, γενετικοί λόγοι, κοινώς τα γονίδια, επηρεάζουν κατά 25% τη μακροζωία ενός ατόμου – με τη διατροφή, το περιβάλλον, την άσκηση και άλλα χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής να σχετίζονται με το υπόλοιπο 75%.

Θέλετε να ζήσετε περισσότερο; Ακολουθήστε τα τέσσερα μυστικά μακροζωίας των αιωνόβιων-1
Οι υπέργηροι, ακόμη και αιωνόβιοι κάτοικοι πέντε περιοχών του πλανήτη, μοιράζονται τέσσερα κοινά χαρακτηριστικά διατροφής – Πηγή: Unsplash

Όσον αφορά τη διατροφή, δεν είναι ο μόνος παράγοντας που συνδέεται με το υψηλό προσδόκιμο ζωής. Η επιστήμη έχει δείξει πως άνθρωποι που επιτυγχάνουν να μακροημερεύσουν, έχουν συνήθως ισχυρούς δεσμούς με τους φίλους και την οικογένειά τους, έχουν στόχους και σκοπό στη ζωή τους, αλλά και μια θετική στάση απέναντι στα πράγματα. Επιπλέον, ασκούνται και περνούν πολύ χρόνο σε εξωτερικούς χώρους – ασχολούμενοι με την κηπουρική και την καλλιέργεια ή απλώς συναναστρέφονται με άλλους ανθρώπους, εξηγεί ο Νταν Μπούντερ, συγγραφέας του βιβλίου «The Blue Zones American Kitchen».

Ο Μπούτνερ έχει περάσει πολλά χρόνια μελετώντας και καταγράφοντας τα ευρήματά του για τις Μπλε Ζώνες, αναλύοντας ενδελεχώς τις διατροφικές συνήθειες των κατοίκων τους. Όπως σημειώνει, παρότι η διατροφή τους διαφέρει με πολλούς τρόπους, έχει τουλάχιστον τέσσερις κοινούς παρονομαστές – τους οποίους συνοψίζει παρακάτω:

Τρώτε ένα φλυτζάνι φασόλια, μπιζέλια ή φακές ημερησίως

Τα όσπρια είναι εξαιρετικά δημοφιλή μεταξύ των ανθρώπων που ζουν στις Μπλε Ζώνες καθώς συνηθίζουν να τρώνε ποικιλία φασολιών και άλλων φυτικών τροφών, πλούσιων σε ίνες.

Η σόγια είναι βασικό μέρος της παραδοσιακής διατροφής στην Οκινάουα, όπως αντιστοίχως είναι η φάβα στη Σαρδηνία και την Ικαρία και τα μαύρα φασόλια στη Νικόγια.

Σύμφωνα με έρευνες, η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε φυτικές ίνες, συμβάλλει στον κορεσμό και βελτιώνει τα επίπεδα χοληστερόλης και σακχάρου. Επιπλέον, θωρακίζει τον οργανισμό έναντι του καρκίνου και του διαβήτη ενώ μειώνει τον κίνδυνο εμφραγμάτων και εγκεφαλικών – τα οποία αποτελούν τις δύο κύριες αιτίες θανάτου σε όλο τον κόσμο.
Θέλετε να ζήσετε περισσότερο; Ακολουθήστε τα τέσσερα μυστικά μακροζωίας των αιωνόβιων-2
Στην Ικαρία, εκτός από την ομορφιά του φυσικού τοπίου, παράγοντας μακροζωίας είναι η διατροφή των κατοίκων και η γαλήνη λόγω του ότι το νησί είναι απομονωμένο – Πηγή: Intime

Έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2022 στην επιθεώρηση PLOS Medicine δείχνει αφενός πως ένας μέσος άνθρωπος μπορεί να κερδίσει χρόνια ζωής, αντικαθιστώντας την τυπική δυτική διατροφή με μια πιο υγιή, αφετέρου πως οι τροφές που συμβάλλουν περισσότερο στο προσδόκιμο ζωής ήταν φασόλια, αρακάς, φακές και άλλα όσπρια.

«Βρείτε τρόπο πώς θα προσθέσετε ένα φλυτζάνι φασολιών στην καθημερινή σας διατροφή. Μόλις ένα φλυτζάνι σάς δίνει το μισό της απαραίτητης ημερήσιας ποσότητας φυτικών ινών» ενθαρρύνει ο Μπούτνερ.

Φάτε μια χούφτα ξηρούς καρπούς κάθε μέρα

Οι ξηροί καρποί, πλούσιοι σε βιταμίνες, φυτικές ίνες και μεταλλικά στοιχεία, είναι άλλο ένα κοινό διατροφικό στοιχείο μεταξύ των κατοίκων των Μπλε Ζωνών.

Για παράδειγμα τα αμύγδαλα είναι εξαιρετικά δημοφιλή σε Ικαρία και Σαρδηνία, ενώ οι άνθρωποι της Νικόγια λατρεύουν τα φιστίκια, λέει ο Μπούτνερ.

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο JAMA Internal Medicine, βασισμένη σε δείγμα 31.000 Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας, κατέδειξε πως όσοι έτρωγαν ξηρούς καρπούς πάνω από τέσσερις φορές εβδομαδιαίως, ήταν 51% λιγότερο επιρρεπείς σε καρδιακό επεισόδιο και διέτρεχαν 48% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακό νόσημα, σε σχέση με εκείνους που έτρωγαν όχι πάνω από μια φορά την εβδομάδα.

Πρωινό σαν βασιλιάς, μεσημεριανό σαν πρίγκιπας, βραδινό σαν άπορος

Άλλο ένα κοινό γνώρισμα των κατοίκων των Μπλε Ζωνών είναι πως καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος των ημερήσιων θερμίδων τους νωρίτερα μέσα στην ημέρα.

Για παράδειγμα, οι άνθρωποι της Οκινάουα τρώνε ένα πλούσιο πρωινό και ένα μέτριο μεσημεριανό, «και σχεδόν καθόλου δείπνο» λέει ο Μπούτνερ.

Θέλετε να ζήσετε περισσότερο; Ακολουθήστε τα τέσσερα μυστικά μακροζωίας των αιωνόβιων-3
Παρότι η Ιαπωνία διατηρεί ένα από τα υψηλότερα ποσοστά υπέργηρων ανθρώπων που απειλεί το δημογραφικό της, οι κάτοικοι της Οκινάουα συγκεκριμένα ξεπερνούν το ιαπωνικό μέσο προσδόκιμο – Πηγή: Associated Press

Οι Αντβεντιστές που μελέτησε (σ.σ οι οποίοι βασίζουν τη διατροφή τους στις Γραφές, έχοντας ως δόγμα πως ο Θεός δημιούργησε φυτά, καρπούς και φρούτα ως ανθρώπινη τροφή και άρα η διατροφή τους είναι εξ ολοκλήρου φυτική) έτρωγαν ένα καλό πρωινό γύρω στις 10 το πρωί και ένα μέτριο γεύμα στις 16:00, «κι έτσι τελείωναν με το φαγητό της μέρας» εξηγεί ο Μπούτνερ.

Όπως λέει, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις τους στις Μπλε Ζώνες, στις περιπτώσεις που οι άνθρωποι έτρωγαν βραδινό, αυτό ήταν αργά το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ και σε μικρή ποσότητα.

Το μοτίβο αυτό διατροφής συμφωνεί με το βιολογικό μας ρολόι του ή τους κιρκάδιους ρυθμούς που συμβάλλουν στον αποτελεσματικότερο μεταβολισμό των γευμάτων το πρωί και νωρίς το απόγευμα. Η έρευνα δείχνει πως όσοι καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος των θερμίδων τους νωρίς την ημέρα, όχι μόνο κάνουν περισσότερες καύσεις λίπους και πεινούν λιγότερο, αλλά χάνουν περισσότερο βάρος και βελτιώνουν σημαντικά τα επίπεδα χοληστερόλης και σακχάρου στο αίμα τους, σε σχέση με όσους προτιμούν να τρώνε αργά.

Φάτε με την οικογένεια 

Στις Μπλε Ζώνες είναι κοινή πρακτική μεταξύ των οικογενειών να κάτσουν μαζί στο τραπέζι τουλάχιστον για ένα γεύμα την ημέρα, συνήθως το μεσημεριανό.

Θέλετε να ζήσετε περισσότερο; Ακολουθήστε τα τέσσερα μυστικά μακροζωίας των αιωνόβιων-4
Ξηροί καρποί, φρούτα, λαχανικά, όσπρια μεταξύ των τροφών πλούσιων σε φυτικές είναι που συνηθίζουν να τρώνε οι άνθρωποι στις Μπλε Ζώνες – Πηγή: Unsplash

«Οι οικογένειες που τρώνε μαζί, τείνουν να τρώνε πιο θρεπτικά, πιο αργά και υπάρχουν έρευνες που δείχνουν πως τα παιδιά που τρώνε συλλογικά, έχουν λιγότερα προβλήματα με διατροφικές διαταραχές» λέει ο Μπούτνερ.

Επιπλέον, σύμφωνα και πάλι με έρευνες, τα παντρεμένα ζευγάρια που έχουν σε προτεραιότητα τα οικογενειακά γεύματα, καταγράφουν υψηλότερα ποσοστά συζυγικής ικανοποίησης. Οι γονείς που συνηθίζουν να τρώνε σπιτικά δείπνα με τα παιδιά τους, καταναλώνουν περισσότερα φρούτα και λαχανικά ενώ τα παιδιά τους είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν παχυσαρκία.

Παρότι δεν είμαστε σε θέση να αλλάξουμε τα γονίδιά μας, μπορούμε να αυξήσουμε τις πιθανότητες μιας μεγαλύτερης και ποιοτικότερης ζωής με σωστότερη διατροφή, προτρέπει ο Μπούτνερ που καταλήγει επικαλούμενος έναν αιωνόβιο από την Οκινάουα, τον Καμάντα Νακαζάτο, που μοιράζεται το μυστικό μακροζωίας του: «Τρώτε τα λαχανικά σας, έχετε θετική στάση ζωής, να είστε ευγενικοί στους ανθρώπους και να χαμογελάτε!».

Πηγή: Washington Post, Καθημερινή